Kiedy zmiana czasu na letni w 2026? Rodzice najmłodszych dzieci muszą spodziewać się rewolucji
W 2026 roku zmieniamy czas na letni dzień wcześniej niż w ubiegłym roku. Sprawdź, kiedy przestawimy zegarki i co to oznacza dla dzieci i dorosłych. Nie martw się, jeśli nie pamiętasz, czy będziemy spać krócej, czy dłużej. Spieszmy z wyjaśnieniami, ale nie mamy najlepszych wieści.
Zastanawiacie się, jak wygląda zmiana czasu na letni w tym roku? W 2026 zegarki przestawiamy wcześniej niż poprzednio. W telefonach i komputerach automatycznie przestawią się o godzinę. Jednak te nakręcane ręcznie lub na sprzętach AGD będziemy musieli przestawić sami. Dobrze zrobić to dzień wcześniej np. przed snem. Wyjaśniamy, kiedy i po co jest zmiana czasu, oraz czy będziemy spać dłużej czy krócej. Spis treści: Kiedy zmiana czasu na letni w 2026 roku? Zmiana czasu na letni: jak wygląda? Po co zmieniamy godzinę? Zmiana czasu a sen niemowlaka. Rodzice małych dzieci muszą być gotowi Od kiedy zmieniamy czas z zimowego na letni? Ciekawostki dla dzieci Kiedy zmiana czasu na letni w 2026? Zmiana czasu z zimowego na letni w 2026 roku nastąpi w ostatni weekend marca. Zegarki przestawimy w nocy z soboty (28 marca) na niedzielę (29 marca) z godziny 2 na 3. Po zmianie czasu śpimy krócej czy dłużej? Niestety, zmiana czasu oznacza, że tej nocy będziemy spać krócej, bo przestawiamy zegarki do przodu. Z drugiej strony, każdy dzień przybliża nas do długich, letnich wieczorów. Pierwszy dzień po zmianie czasu to jeden z najdziwniejszych dni w roku. Wszyscy, nawet dzieci, czują się zagubieni, a ich samopoczucie może się obniżyć. Maluchy mogą być bardziej marudne niż zwykle, a ich rytm dnia może się zmienić. Dorośli także powinni być dla siebie wyrozumiali. Adaptacja do czasu letniego może trwać nawet kilka tygodni. Zmiana czasu 2026. Jak poprawnie ustawić nową godzinę na zegarku? Podczas marcowej zmiany czasu przestawiamy zegarki o godzinę do przodu. Teoretycznie powinniśmy wstać o godzinie 2 i przestawić zegarki na 3. W telefonach czas zmienia się automatycznie, ale w niektórych urządzeniach będziemy musieli ręcznie ustawić nową godzinę. Możemy to zrobić w sobotni wieczór, 29 marca, lub w trakcie dnia. Na szczęście czas przestawiamy w weekend. Jeśli w niedzielę pójdziemy spać wcześniej, nadrobimy stracony sen. Zmiana czasu na letni: jak wygląda? Po co zmieniamy godzinę? Zmiana czasu na letni oznacza, że w poniedziałek, po ostatnim marcowym weekendzie, nasze budziki zadzwonią o godzinę wcześniej. Ci z nas, którym trudniej przestawić się z dnia na dzień na czas letni, mogą odczuwać związany z tym dyskomfort i większe zmęczenie. Jedno jest pewne: zmiana czasu na letni oznacza, że nasza dzienna aktywność będzie miała miejsce podczas coraz dłuższych dni. Słońce będzie wschodzić coraz wcześniej i coraz później zachodzić aż do przesilenia letniego. Od najkrótszej nocy w roku słońce każdego dnia zachodzić będzie coraz wcześniej. Są tacy, którzy uważają, że współcześnie wprowadzanie zmian czasu z zimowego na letni i odwrotnie nie ma już sensu. O ile przed stu laty była uzasadniona, ponieważ światło elektryczne nie było tak powszechne jak dziś, to współcześnie, najczęściej uczymy się i pracujemy w pomieszczeniach, w których całkiem nieźle radzimy sobie z ciemnością i chłodem za oknem. Polacy nie chcą już zmiany czasu? Niepokój związany ze zmianą czasu na letni mogą odczuwać m.in. rodzice małych dzieci, którzy dokładają starań, by ich pociechy miały regularny rytm dnia. Lekarze zalecają, by malucha wówczas stopniowo przyzwyczajać do zmiany czasu. Przestawienie zegarków prowadzi do zaburzenia rytmu biologicznego, nie tylko najmłodszych. Zmiana czasu na letni wiąże się z obniżeniem sprawności psychicznej i fizycznej (czemu nie pomaga przesilenie wiosenne). Są badania, które wykazują, że dzień po przesunięciu zegarków do przodu o godzinę... rośnie liczba wypadków w pracy. Wśród zalet czasu letniego wymienia się: wydłużoną ekspozycję na światło słoneczne (co na dłuższą metę sprzyja zdrowiu, chociażby za sprawą produkcji przez organizm witaminy D), długie, jasne wieczory pozwalają na to, by po pracy wyjść z domu na spacer czy podjąć inną aktywność na świeżym powietrzu (grać w piłkę, jeździć rowerem itd.), mniejszą liczbę wypadków w porach wieczornych. Zmiana czasu a sen niemowlaka. Rodzice małych dzieci muszą być gotowi Zmiana czasu z zimowego na letni to dla rodziców prawdziwa próba cierpliwości, szczególnie gdy w grę wchodzi sen malucha. Z jednej strony przestawiamy zegarek, a z drugiej – staramy się nie zwariować. W końcu rodzice maluchów też będą spać krócej. Na szczęście istnieją sposoby dla rodziców, by ułatwić dziecku przejście przez ten trudny okres po zmianie czasu i przyzwyczaić malucha do nowego rytmu dnia. Oto kilka sprawdzonych wskazówek od doświadczonych rodziców: Zmiana pory snu i godzin drzemek Już na kilka dni przed zmianą czasu warto zacząć stopniowo przesuwać porę snu dziecka. Wystarczy, że codziennie będziemy kłaść malucha o 15-30 minut wcześniej. Przykładowo, drzemkę w godzinach 13:00-15:00 można przesunąć na 12:30-14:30, a wieczorne usypianie – z 19:00 na 18:00 lub 18:15. Spacer na świeżym powietrzu Świeże powietrze, czyli darmowe lekarstwo na problemy ze snem u niemowlaka. Nawet krótki spacer może poprawić jakość snu dziecka, ale też rodziców. Warto zadbać, aby w piątek, sobotę i niedzielę maluch miał okazję pobyć zewnątrz. Aktywność fizyczna może ułatwić zaśnięcie. Pobudka o tej samej porze W niedzielę, gdy zegarki są już przestawione, obudź dziecko o tej samej porze, co zwykle. Nawet jeśli maluch budzi się wcześniej, postaraj się nie zmieniać porannej rutyny, aby nie zaburzyć rytmu dnia. Atrakcyjna niedziela Aby dziecko łatwiej przystosowało się do zmiany czasu, warto zadbać o ciekawą i pełną wrażeń niedzielę. Wspólne wyjście do kina, na basen czy do sali zabaw sprawi, że maluch będzie zmęczony i łatwiej zaśnie w nowym czasie. Pamiętaj o waszej wieczornej rutynie Niedzielne przygotowanie do snu powinno wyglądać jak zwykle, z wszystkimi towarzyszącymi rytuałami – kąpielą, kołysankami, przytulaniem. Warto zachować stały rytm, aby dziecko poczuło się komfortowo. Jeśli maluch nie jest zmęczony, można przesunąć porę kąpieli o 15-30 minut, aby dostosować ją do nowego rozkładu dnia. Bądź cierpliwy – każde dziecko reaguje inaczej Warto pamiętać, że każde dziecko jest inne. Niektóre maluchy szybko przystosują się do zmiany czasu, inne mogą potrzebować nawet kilku dni na adaptację. Bądź cierpliwy i pamiętaj, że w końcu każdemu z nas uda się przejść przez ten okres. Statystyki pokazują, że zmiana czasu wpływa na naszą koncentrację i samopoczucie, więc nie tylko dzieci będą potrzebować czasu na przyzwyczajenie się do nowej rutyny. Od kiedy zmieniamy czas z zimowego na letni? Ciekawostki dla dzieci Jako pierwszy na pomysł wprowadzenia w życie czasu letniego wpadł Beniamin Franklin pod koniec XIX wieku. To właśnie on uznał, że w porach roku, gdy jest więcej naturalnego światła słonecznego, ludzie powinni wstawać wcześniej, a także wcześniej kłaść się spać. Wtedy nikt nie wziął tego pomysłu na serio, ale... W 1916 roku, podczas I wojny światowej, Niemcy wprowadzili zmianę czasu na letni na własnych i okupowanych terenach (w tym Polski). Wtedy to przestawiono zegarki o godzinę do przodu w nocy z 30 kwietnia na 1 maja. W 1918 roku zmianę czasu na letni wprowadzili Brytyjczycy. Ciekawostką jest, że w Polsce zmiana czasu na letni w dwudziestoleciu międzywojennym została wprowadzona tylko raz, w 1919 roku. Wraz z okupacją niemiecką w czasie II wojny światowej, zmiana czasu zimowego na letni obowiązywała Polaków do 1949 roku. Potem ze zmianą czasu zimowego na letni w PRL było... różnie. Obowiązywała np. w latach 1957-1964. Od 1977 roku wprowadzono ją już na stałe i została z nami do dziś. Czas letni aktualnie obowiązuje w 70 krajach świata. Zmiana czasu nie dotyczy mieszkańców Islandii, Rosjan i Białorusinów. Źródła: M. Bartnicka: Czas letni w przepisach. "Architecturae et Artibus" 2012, nr 13 Młodsze dzieci mogą bardziej podlegać irytacji. Psycholog dziecięcy o zmianie czasu. Polskie Radio 24 [audycja z 27 marca 2021] Zobacz też: Kiedy jest pierwszy dzień wiosny 2026? Astronomiczna wiosna nie zaczyna się wcale 21 marca Zwiastuny wiosny kryją się na dworze. Te pierwsze oznaki zauważą tylko spostrzegawcze dzieci Wiersze o wiośnie dla dzieci. Krótkie rymowanki i piękne wiersze: Tuwim, Brzechwa, Konopnicka, Staff
Wyprawka do przedszkola: lista niezbędnych rzeczy dla 3-latków (i starszych przedszkolaków)
Wyprawka do przedszkola to nie tylko artykuły plastyczne, ale i ubranka, kapcie, przybory toaletowe, a często też pościel. Wydrukuj lub zapisz w telefonie listę z kompletną wyprawką dla przedszkolaka.
Wyprawka do przedszkola, zwłaszcza w państwowych placówkach, bywa naprawdę bogata: pościel na leżakowanie (kocyk/kołderka i poduszka, plus poszewki), przybory toaletowe, ubranka na zmianę i długa lista artykułów papierniczych. Wyprawkę do przedszkola przygotowuje się raz w roku, na początku września. Sprawdź, co powinno znaleźć się na liście zakupów, wydrukuj ją lub ściągnij na telefon. Spis treści: Wyprawka do przedszkola: ubrania i przybory higieniczne Wyprawka przedszkolaka: przybory plastyczne Karty pracy dla przedszkolaka Wyprawka do przedszkola: zabawki Jak oznaczyć rzeczy dziecka do przedszkola? Wyprawka do przedszkola do druku Wyprawka do przedszkola: ubrania i przybory higieniczne Wyprawka do przedszkola to poważna sprawa i zwykle spore zakupy. Poniżej podpowiadamy, co trzeba kupić dla dziecka do przedszkola, a z czym lepiej się wstrzymać i dopytać o szczegóły w placówce. Niewykluczone, że listę z wyprawką znajdziesz na stronie internetowej przedszkola. Niezbędne w wyprawce przedszkolaka są: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/posciel-do-przedszkola-poradnik-zakupowy-27232-r1/">Komplet pościeli (choć niektóre przedszkola zapewniają dzieciom koce, poszewki i leżaki). View Burdaffi on the source website Piżama. Nawet jeśli twoje dziecko lubi drzemki w tym, w czym chodzi, przebieranie się w piżamę to ważny element nauki ubierania, higieny i odróżniania czasu przeznaczonego na sen. Piżamką do przedszkola może być T-shirt i spodenki lub legginsy. View Burdaffi on the source website Szczoteczka do zębów w opakowaniu, pasta do zębów, kubek (można z tym zaczekać i uzgodnić z przedszkolem, czy na pewno będą potrzebne). View Burdaffi on the source website Komplet ubrań na zmianę, czyli: spódnica na gumkę/spodnie, majtki, skarpetki, ewentualnie rajstopki lub legginsy, T-shirt z krótkim i długim rękawem, rozpinana bluza lub sweter. Najważniejsze: wszystkie ubrania muszą być łatwe do samodzielnego zakładania i zdejmowania. View Burdaffi on the source website <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/kapcie-do-przedszkola-oddychajace-modne-i-w-przystepnej-cenie-4389-r3/">Kapcie na zmianę – wygodne, takie by maluch mógł je sam założyć i zdjąć, oddychające, z gumową podeszwą, trzymające stabilnie stopę dziecka i chroniące przed urazami. Niektóre przedszkola wymagają, by podeszwa była jasna. View Burdaffi on the source website Chusteczki higieniczne i ręczniki papierowe — w przedszkolach prywatnych raczej niewymagane, w przedszkolach publicznych często znajdują się na liście zakupów w ramach wyprawki, Zapas pieluch i chusteczek nawilżanych – najczęściej wymaga się od dzieci rozpoczynających przedszkole umiejętności korzystania z nocnika (lub sedesu z nakładką), jednak w przypadku grup żłobkowych lub w grupie 3 latków zapas pieluszek może okazać się niezbędny... Wyprawka do przedszkola: przybory plastyczne Teoretycznie przedszkole publiczne jest bezpłatne i nie może żądać od rodziców kupna artykułów papierniczych (a jedynie przybory higieniczne), ale... Tu wiele zależy od poszczególnych placówek. O ile przedszkola prywatne zapewniają artykuły papiernicze w ramach czesnego, to na liście zakupów do przedszkola publicznego często znajdują się takie rzeczy jak: tekturowa teczka A4 na gumkę lub segregator (na prace dziecka); blok techniczny –​ biały i kolorowy; blok rysunkowy –​ biały i kolorowy; bibuła –​ 3-4 kolory; klej w sztyfcie, klej szkolny (czasami typu vikol); farby plakatowe i farby akwarelowe; zestaw pędzli; kredki ołówkowe; kredki świecowe; mazaki; plastelina; nożyczki; piórnik; papier typu ksero do wydrukowania różnych zadań czy kolorowanek. View Burdaffi on the source website Karty pracy dla przedszkolaka Podręczniki w przedszkolu nie są obowiązkowe, ale od tej reguły jest bardzo dużo wyjątków. W zależności od przedszkola (a nawet od w zależności od grupy w jednym przedszkolu) dzieci korzystają z kart pracy lub... nie. O ile jedni rodzice ustalają, że grupa ich dzieci będzie korzystać z kserówek, to rodzice w innej grupie decydują się na kupno kart pracy i podręczników. Ich koszt uzależniony jest od wydawnictwa. Wyprawka do przedszkola: zabawki Świetnym pomysłem jest dołączenie do podstawowej wyprawki, która zawiera głównie artykuły szkolne, czegoś, co pomoże dziecku oswoić się z nową sytuacją. Może to być ulubiona zabawka do przedszkola czy jakaś nowa maskotka –​ może symbolizować nowy etap w życiu malucha i towarzyszyć mu jako wsparcie w nowym miejscu. To element nauki samodzielności, a także poniekąd ułatwienie pracy paniom w przedszkolu. Dzięki niemu będą mogły jakoś zacząć rozmowę z maluchem, np. na temat wspomnianej zabawki. Uwaga! Niektóre przedszkola nie pozwalają na przynoszenie własnych zabawek, dlatego upewnij się w placówce swojego dziecka, jakie obowiązują tam zasady. Wyprawka do przedszkola: jak oznaczyć rzeczy dziecka? Nauczycielki w przedszkolu na pewno nie będą w stanie zapamiętać, czy fioletowa szczoteczka do zębów należy do Jasia, czy do Lenki. Możesz się też spotkać z sytuacją, że w przedszkolnej szatni będą koło siebie wisiały takie same worki na kapcie czy nawet takie same <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/kapcie-do-przedszkola-oddychajace-modne-i-w-przystepnej-cenie-4389-r3/">kapcie do przedszkola dla dziecka. Dlatego warto podpisać rzeczy dziecka, naszyć lub nakleić na nie jakiś charakterystyczny znaczek i nauczyć malucha, że jego rzeczy mają taki znak/napis. Jak podpisywać rzeczy dziecka do przedszkola? Wszystkie ubranka na wszywkach i metkach lub po prostu bezpośrednio na materiale można oznaczyć inicjałami albo imieniem i pierwszą literą nazwiska dziecka. Naklejki lub rysunki może są miłe dla malucha, ale nie zawsze pomogą szybko i prawidłowo zidentyfikować paniom daną rzecz. Nawet worki na kapcie oraz same kapcie można tak podpisać. Do <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zakupy/metody-oznaczania-rzeczy-z-wyprawki-do-przedszkola-najlepsze-rozwiazanie-25704-r1/">oznaczania rzeczy dziecka najlepiej nadają się specjalne niezmywalne markery: do tkanin oraz permanentny –​ do pisania po śliskiej powierzchni. Wszelkie inne metody są bardzo pracochłonne, nietrwałe lub zbyt drogie. Wodoodpornym markerem podpiszesz nawet kalosze, parasol, kubek czy hulajnogę dziecka. View Burdaffi on the source website Wyprawka do przedszkola do druku Kliknij w obrazek i wydrukuj listę rzeczy niezbędnych do przedszkola. Możesz też zapisać listę z wyprawką w telefonie, by o niczym nie zapomnieć podczas zakupów. Zobacz też: Czego twoje dziecko nauczy się w przedszkolu? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/sen/ile-powinno-spac-dziecko-1155-r22/">Ile powinno spać dziecko w wieku od niemowlaka do przedszkolaka? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/pasowanie-na-przedszkolaka-jak-wyglada-ta-uroczystosc-27234-r1/">Jak przygotować dziecko do pasowania na przedszkolaka?
Wniosek o 2 dni opieki na dziecko: wzór pdf do druku
Jeśli masz dziecko do 14. roku życia, przysługują ci 2 dni wolnego na opiekę. Ale uwaga – jest haczyk! Dni niewykorzystane nie przechodzą na następny rok. Poniżej przykładowy wniosek o 2 dni opieki na dziecko.
Wniosek o opiekę nad dzieckiem może złożyć każdy, kto wychowuje co najmniej jedno dziecko do 14. roku życia. Liczba dni jest jednak niezależna od liczby dzieci. Czyli jeżeli masz np. 3 dzieci, wciąż do wykorzystania są tylko 2 dni w roku kalendarzowym. Dni na opiekę nad dzieckiem należą się rodzicom biologicznym, adopcyjnym i wychowującym dzieci w rodzinie zastępczej. Dni na dziecko nie są zabierane z puli urlopowej i są płatne w 100 proc. Przydają się np. 1 września lub w przerwie między Bożym Narodzeniem a Nowym Rokiem, kiedy szkoły są zamknięte. Rodzice przedszkolaków chętnie korzystają z wolnego na opiekę np. z okazji przedstawień i uroczystości przedszkolnych. Wniosek o 2 dni opieki nad dzieckiem – wzór do druku Możesz wykorzystać 2 dni z tytułu opieki nad dzieckiem każdego roku, ale dni niewykorzystane w danym roku kalendarzowym nie przechodzą na rok następny. Dni wolne na opiekę można wykorzystać jednorazowo lub dwa razy po jednym dniu. Można złożyć wniosek o opiekę nad zdrowym dzieckiem. Pracownik nie ma obowiązku udowadniać, że dziecko akurat tego dnia potrzebuje opieki bądź jest chore. Musi natomiast uzgodnić termin z pracodawcą i wypełnić stosowny wniosek, którego wzór pdf znajdziesz poniżej w wersji do druku. Ważne: tylko jedno z dwojga rodziców ma prawo wykorzystać <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/2-dni-opieki-nad-dzieckiem-dla-kogo-i-na-jakich-zasadach-24272-r1/">2 dni na opiekę nad dzieckiem. Rodzice muszą ustalić między sobą, które z nich skorzysta z tego prawa w danym roku. Kliknij i wydrukuj wniosek o 2 dni wolnego na dziecko: Opieka na dziecko: 2 dni to nie to samo co 5 dni wolnego W 2023 roku zacznie obowiązywać nowy urlop opiekuńczy – to <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/5-dni-opieki-na-dziecko-wszystko-co-powinienes-wiedziec-o-nowym-urlopie-37478-r1/">5 dni wolnego na opiekę nad członkiem rodziny lub osobą z tego samego gospodarstwa domowego. Co ważne, tzw. „5 dni na opiekę” to udogodnienie, które będzie funkcjonować niezależnie od 2 dni na opiekę nad dzieckiem. Można będzie zatem skorzystać z jednego i drugiego urlopu, z tym że 5 dni wolnego to urlop bezpłatny. Zobacz też: Wniosek o urlop ojcowski – wzór do druku Zasiłki dla samotnej matki –​ co przysługuje, świadczenia, dodatki, zasiłek z MOPS Ulga na dziecko po rozwodzie rodziców
Przedszkole według Marii Montessori: jak wygląda? Edukacja, metody pracy, cena
Przedszkole Montessori działa według innych założeń niż zwykłe przedszkole. To bardzo przemyślane środowisko, w którym dzieci we współpracy z nauczycielem Montessori uczą się przez obserwację i działanie. Wyjaśniamy, jak wygląda przedszkole Montessori, jakie metody stosują nauczyciele i ile to kosztuje.
W przedszkolu Montessori kładzie się ogromny nacisk na wspieranie samodzielności i zdolności twórczych dziecka. Nauczyciel niczego nie narzuca, a jedynie asystuje. Maluchom umożliwia się wszechstronny rozwój – fizyczny, duchowy, kulturowy i społeczny. Magdalena Skotnicka, dyplomowana nauczycielka Montessori, zapewnia, że przedszkolaki chętnie uczestniczą w zajęciach, jeżeli nie są do nich zmuszane. Dzieci mają bowiem naturalną chęć do uczenia się i rozwoju. Poniżej wyjaśniamy, jak działa przedszkole Montessori. Spis treści: Co to jest przedszkole Montessori? Metody pracy w przedszkolu Montessori Jak wygląda przedszkole Montessori? Nauczyciele w przedszkolu Montessori Ile kosztuje przedszkole Montessori? Co to jest przedszkole Montessori? Przedszkole Montessori to przedszkole prowadzone według <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/18-rad-marii-montessori-ktore-warto-znac-24078-r1/">zasad pedagogiki Marii Montessori. W placówce dzieci uczą się samodzielności, koncentracji oraz szacunku do pracy i porządku. Same wybierają czas, rodzaj i miejsce pracy, a ich działania nie są motywowane przymusem czy nagrodą, tylko własną chęcią i zainteresowaniem. Nauczyciel pełni tu ważną rolę – jest łącznikiem między dziećmi a otoczeniem. Najpierw obserwuje dziecko, dzięki czemu wie, z czym ma trudności, a co dobrze mu wychodzi. Następnie przygotowuje mu otoczenie tak, by zaspokajało bieżące potrzeby rozwojowe dziecka. Metoda pracy w przedszkolu Montessori W przedszkolu Montessori dzieci uczą się liczyć, dodawać i dzielić. Uczą się o świecie przyrody i o zachowaniach społecznych. Uczą się także pisać oraz czytać – właśnie w tej kolejności. Jednak nie będą ćwiczyć szlaczków ani zbierać się na zajęcia o konkretnej porze. Nauka prowadzona jest bardziej „organicznie” – od konkretu, którego można dotknąć (na przykład ruchomy alfabet), do abstrakcji, jaką są wyrazy i ich znaczenie. Dziecko samo decyduje, kiedy chce w niej uczestniczyć, a nauczyciel mu to umożliwia. Jest dla niego jasne, że dziecko uczy się tego, na co jest gotowe. Realizowana jest więc podstawa programowa, ale w warunkach na miarę i możliwości małego dziecka. Jak to się wszystko odbywa? W przedszkolach Montessori stosuje się metodę uczenia wielozmysłowego. Ucząc się pisać, dzieci zaczynają od wodzenia palcami po literach wykonanych z szorstkiego papieru. Tak uruchamiana jest w procesie uczenia pamięć mięśniowa. Następnie „piszą” literę ręką na piasku, a dopiero potem zaczynają ćwiczyć dłoń odrysowując kształty od metalowych ramek. Pisanie literek kredką jest ostatnim krokiem w tym procesie i następuje dopiero wtedy, gdy ręka jest już gotowa, a dziecko rozpoznaje litery. Podobnie przebiega nauka liczenia i czytania – od konkretu do abstrakcji. Dzieci, które uczą się w ten sposób, są biegłe w dodawaniu i odejmowaniu, a nawet mnożeniu i dzieleniu liczb czterocyfrowych! Kluczem do sukcesu są odpowiednio przygotowane <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/pomoce-montessori-do-czego-sluza-galeria-zdjec-4007-r3/">pomoce Montessori, materiały rozwojowe i gotowość dziecka. Jak wygląda przedszkole Montessori? Bardzo ważnym elementem przedszkola montessoriańskiego jest porządek. Przestrzeń jest podzielona na strefy o jasnym przeznaczeniu, w których znajdują się materiały rozwijające dla dzieci i przedmioty codziennego użytku, powiązane z daną dziedziną. Są to: Strefa życia praktycznego – tu dzieci uczą się dbania o siebie i otoczenie. Zapoznają się także z przedmiotami, które można spotkać w domu, jak śrubki, a nawet młotek. ​Strefa sensoryczna – tu dzieci mają do dyspozycji <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/gry-i-zabawy/zabawki-montessori-to-proste-zabawki-czesto-domowy-sprzet-przeglad-27279-r1/">zabawki Montessori i materiały rozwojowe doskonalące zmysły. Dzieci poznają różową wieżę, brązowe schody i czerwone belki. Poznają też bryły i figury geometryczne, mają do dyspozycji kolorowe płytki, tabliczki baryczne i inne przedmioty do doświadczania wszystkimi zmysłami. Strefa matematyczna – tu dzieci zapoznają się z sekwencją, symbolami cyfr i pojęciem ilości. Uczą się dodawać i odejmować, a także mnożyć i dzielić w zakresie liczb czterocyfrowych. Służą do tego takie materiały, jak wrzeciona, belki numeryczne i uwielbiany przez dzieci złoty materiał. Strefa sztuki i kultury – w tym kąciku dzieci zapoznają się ze zwyczajami i kulturą swojego kraju oraz innymi kulturami, z którymi mają styczność (np. gdy któreś dziecko jest innego pochodzenia). Tu jest miejsce na prace plastyczne, taniec i grę na instrumentach. Dzieci uczą się tu dbać o przyrodę i poznają cykl życia, np. żaby, czy budowę drzewa. Strefa językowa – tu znajdują się przede wszystkim książki (ważne, by miały prawdziwe fotografie). Często dzieci w przedszkolach Montessori mają kontakt z jakimś językiem obcym – zależy to od oferty danej placówki. Dzięki jasnemu podziałowi przestrzeni dzieci łatwo się w niej odnajdują i zaspokojona jest ich naturalna potrzeba porządku. Meble i wszystkie inne przedmioty są na takiej wysokości, że dziecko może samo po nie sięgnąć i skorzystać. W przedszkolu Montessori nie ma szafek zamkniętych na klucz czy wysoko zamontowanych półek. Wszystko jest pomyślane w ten sposób, żeby dziecko było bezpieczne i samodzielne. Dzieci w przedszkolu Montessori same kroją owoce i warzywa, zmywają szklanki i miseczki, sprzątają po sobie stoliki. Mają do dyspozycji nisko zamontowane zlewy, stoliki itd. Nauczyciel pomaga, jeżeli musi, ale nie wyręcza w zadaniach, które dziecko ma opanowane. Wynika to z przekonania, że dziecko może i chce być samodzielne, a rolą dorosłych jest mu to umożliwić, m.in. oferując odpowiednio przygotowane, bezpieczne otoczenie. Inne cechy przedszkola Montessori: Liczebność grup – przeważnie jest to ok. 20-30 dzieci, którymi opiekuje się 2 dorosłych. Dużo zależy od warunków lokalowych, np. czy przy sali jest łazienka, i samych dzieci, np. czy nie mają zaburzeń rozwojowych. Wiek dzieci – przeważnie przyjmowane są dzieci w wieku 3-6 lat. Posiłki – w zależności od miejsca mogą być gotowane na miejscu, przywożone przez firmę cateringową lub przynoszone przez rodziców. Alergie, niepełnosprawność, zaburzenia rozwoju – nie są przeszkodą w przyjęciu dziecka do przedszkola Montessori, ale zazwyczaj trzeba ustalić takie kwestie indywidualnie. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/rekrutacja-do-przedszkola-kryteria-terminy-wnioski-23993-r1/" target="_self" rel="noopener">Rekrutacja do przedszkola – jeżeli już, to rekrutacji poddawani są rodzice. Zespół przedszkola zazwyczaj chce się upewnić, czy są otwarci na ten model edukacji i wychowania dziecka. Zabawki – nie ma zabawek w tradycyjnym tego słowa znaczeniu, ale jest wiele pomocy naukowych i przedmiotów, które wspomagają rozwój dziecka. Każda pomoc (oprócz naczyń) jest w jednym egzemplarzu. Nauczyciele w przedszkolu Montessori Nauczyciele Montessori, zanim zaczną pracę z dziećmi, przechodzą specjalistyczny kurs pedagogiki Montessori – studia podyplomowe o tej specjalności lub roczny kurs specjalistyczny. Są to zazwyczaj osoby, które wcześniej skończyły studia, często pedagogiczne lub psychologiczne. Z przedszkolami współpracują także logopeda i psycholog – wymiar czasu i stopień ich zaangażowania jest różny w różnych przedszkolach. Do współpracy są też zapraszani native speakerzy z różnych krajów. Maria Montessori podczas swoich wieloletnich obserwacji rozwoju dziecka zauważyła, że lata 0-6 to moment wielkiej wrażliwości na język. Dlatego przedszkola Montessori często wzbogacają otoczenie dziecka o języki obce – angielski, włoski itd. Jeżeli nie ma możliwości zaproszenia native speakera, zdarza się, że w obcym języku mówią nauczyciele. Ile kosztuje przedszkole Montessori? Cena bardzo zależy od wielkości miasta i dodatkowej oferty przedszkola. Jeśli przedszkole Montessori znajduje się w dużym mieście, trzeba się liczyć z czesnym od ok. 1200 do nawet 2500 zł miesięcznie. Do tego dochodzą opłaty za wyżywienie – ok. 20 zł za dzień. Zdarzają się też w Polsce państwowe przedszkola Montessori – wtedy ich koszt waha się do 500 do ok. 1000 zł. Konsultacja tekstu: Magdalena Skotnicka, dyplomowany nauczyciel Montessori. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/jakie-sa-rodzaje-przedszkoli-1352-r1/" target="_self" rel="noopener">Poznaj rodzaje przedszkoli Podstawa programowa w przedszkolu Objawy autyzmu u dzieci: wczesne łatwo przegapić lub pomylić z wolnym rozwojem
Najpiękniejsze piosenki o miłości – playlista na walentynki
Najpiękniejsze piosenki o miłości sprawią, że łatwo wprawicie się w walentynkowy nastrój – nawet kiedy infekcja lub małe dziecko uniemożliwiają wam wyjście na randkę.
Najpiękniejsze piosenki o miłości pomogą stworzyć romantyczną atmosferę nawet w zaciszu własnego domu. Udana walentynkowa randka może mieć miejsce również tam, choćby tuż po narodzinach dziecka! Nawet bez kolacji przy świecach możecie spędzić bardzo przyjemny wieczór. Muzyka, którą przygotowałyśmy, to nie tylko wielkie hity. Są tu też mniej znane utwory, które podbiją wasze serca. Obiecujemy, że będzie niebanalnie. Wszystkie piosenki możesz znaleźć na YouTube, Spotify, iTunes lub Tidalu. Niech zagrają dla was najlepsi! Piosenki walentynkowe [NASI FAWORYCI]: Ballady o wielkiej miłości Radosne piosenki romantyczne o miłości Najładniejsze polskie piosenki o miłości Poniżej przedstawiamy listę naszych ukochanych tytułów na romantyczne wieczory. Znajdziecie tu zarówno spokojniejsze, nastrojowe ballady, jak i pełne optymizmu, radosne hymny miłości. Publikujemy również listę najładniejszych polskich piosenek. Ballady o wielkiej miłości Sarah McLachlan – Angel Norah Jones – Turn Me On The Rolling Stones – Wild Horses Zoë Kravitz – Don't Grover Washington Jr., Bill Withers – Just the Two of Us Elton John – Your Song Toni Braxton – One brake my heart Ellie Goulding – How Long Will I Love You Eric Clapton – Wonderful Tonight U2 – With Or Without You Sinéad O’Connor – Nothing Compares 2 U Seal – Kiss From A Rose Lady Gaga – Million Reasons Elvis Presley – Love me tender Jon Bon Jovi – Always Radosne piosenki romantyczne o miłości Florence + The Machine – You've Got The Love The Ronettes – Be My Baby Sixpence None The Richer – Kiss Me Beyoncé – Love On Top John Travolta, Olivia Newton-John – You're The One That I Want Fleetwood Mac – Everywhere Ariana Grande – Into You Whitney Houston – I Wanna Dance with Somebody Tony Bennett, Lady Gaga – Cheek To Cheek Michael Bublé – Sway Abba – Love isn't easy View Burdaffi on the source website Najładniejsze polskie piosenki o miłości Paweł Domagała – Weź nie pytaj Krzysztof Krawczyk – Bo jesteś ty Kayah, Krzysztof Kiljański – Prócz ciebie nic Akurat – I dlatego lubię mówić z tobą Alicja Majewska – Odkryjemy miłość nieznaną Chłopcy z Placu Broni – Kocham cię Lady Pank – Zawsze tam, gdzie ty Maanam – Kocham cię, kochanie moje Seweryn Krajewski – Wielka miłość Krystyna Prońko – Jesteś lekiem na całe zło Perfekct – Niewiele ci mogę dać Power of Trinity – Choć ze mną (oni tak szybko nie pobiegną) Hey – Mimo wszystko Perfect – Kołysanka dla nieznajomej Bracia – Nad przepaścią Michał Żebrowski, Anna Maria Jopek – Wspomnienie Sanah, Artur Rojek – Tęsknię sobie Sanah – Do* (w sztambuch) Może okazać się, że słuchając niektórych naszych propozycji, przypomnisz sobie utwór, który również powinien się znaleźć wśród najładniejszych piosenek o miłości. Pamiętaj również o utworze, który ma dla was dwojga szczególne znaczenie, nawet jeśli nie jest o miłości. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/swieta-i-uroczystosci/wierszyki-na-walentynki-zabawne-rymowanki-dla-zakochanych-24562-r1/">Krótkie i zabawne wierszyki na walentynki <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/swieta-i-uroczystosci/filmy-na-walentynki-dla-dzieci-i-calej-rodziny-19210-r1/">Walentynki: filmy dla dzieci [RANKING] <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/swieta-i-uroczystosci/jak-zyc-w-szczesliwym-zwiazku-na-walentynki-porady-psychologa-i-seksuologa-16903-r1/">Jak żyć w szczęśliwym związku? – walentynkowe porady psychologa i seksuologa
Metoda symultaniczno – sekwencyjna, czyli jak łatwo nauczyć dziecko czytania
Naukę czytania warto zacząć z dzieckiem tuż przed 3. urodzinami. Eksperci twierdzą, że im wcześniej, tym lepiej! Zobacz, na czym polega najpopularniejsza symultaniczno-sekwencyjna metoda nauki czytania prof. Jagody Cieszyńskiej.
Metoda symultaniczno-sekwencyjna opiera się na nauce czytania za pomocą sylab i jest elementem popularnej <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/metoda-krakowska-w-logopedii-nauka-czytania-i-stymulacja-rozwoju-dziecka-na-czym-polega-32604-r1/">metody krakowskiej. Nauka podzielona jest na trzy etapy główne (łącznie jest ich pięć): powtarzanie, rozumienie i nazywanie. Etap powtarzania to nic innego jak powtarzanie przez dziecko odczytywanych przez opiekuna sylab. Etap rozumienia polega na wskazaniu przez dziecko odczytanych sylab. Etap trzeci, nazywania, polega na samodzielnym odczytaniu sylab przez dziecko. Metoda ta została oparta na wieloletnich badaniach neuropsychologicznych dotyczących działania funkcji językowych mózgu, do których odnosi się nazwa – symultanicznych i sekwencyjnych. Autorką metody symultaniczno-sekwencyjnej jest prof. Jagoda Cieszyńska, ceniona polska psycholożka i logopedka. Nauka czytania metodą symultaniczno-sekwencyjną: kiedy najlepiej jest zacząć „W zasadzie najbardziej optymalny czas na rozpoczęcie nauki czytania jest przed 3. urodzinami” – przekonuje prof. Jagoda Cieszyńska, autorytet w dziedzinie nauki czytania dzieci, autorka symultaniczno-sekwencyjnej metody, znanej także jako wczesna nauka czytania. Dla małego dziecka to bardziej naturalny sposób nauki niż szkolna metoda (analityczno-synetyczna), ponieważ uczy czytania sylab, a nie pojedynczych, wyizolowanych dźwięków. Metoda symultaniczno-sekwencyjnego czytania uwzględnia każdy etap rozwoju mowy dziecka. Skupia się ona głównie na analizie wzrokowej i słuchowej, a także na ćwiczeniu logicznego myślenia i zapamiętywania. Dodatkowo metoda ta polega na ścisłej współpracy rodzica z dzieckiem, co zdecydowanie umila naukę. Zalety metody symultaniczno-sekwencyjnej To metoda przyjazna dzieciom, bo jest oparta na zabawie, ale jest dobra także dla rodziców, bo nie wymaga skomplikowanych, drogich pomocy dydaktycznych. Jakie są zalety metody symultaniczno-sekwencyjnej? Nauka czytania dzięki tej metodzie jest łatwa i przyjemna. Żeby ją realizować, wystarczy zaopatrzyć się w specjalne karty do czytania sylabami albo wykonać je samodzielnie w domu. Najważniejszą zaletą tej metody nauki czytania jest fakt, że wykorzystuje ona naturalną zdolność do mówienia, przez co nauka staje się łatwa i przyjemna. Etapy nauki metodą symultaniczno-sekwencyjną Ucząc się czytać tą metodą, dzieci poznają sylaby, które są potem wzorem do odczytywania kolejnych wyrazów. Nauka składa się z 5 etapów i przebiega wg reguły: powtarzanie – rodzic odczytuje, a dziecko powtarza, rozumienie – rodzic odczytuje głoskę lub sylabę, a dziecko ją wskazuje, nazywanie – rodzic i dziecko zamieniają się rolami. Dziecko odczytuje sylaby lub nazywa sytuacje na ilustracjach, a rodzic je wskazuje. Wczesna nauka czytania: od samogłosek prymarnych do sylaby otwartej Pierwszy etap nauki to poznanie samogłosek prymarnych: A, U, I, a następnie kolejnych: E, Y, O. Żeby pomóc dziecku je zapamiętać, pokazuje mu się wydrukowane duże litery. Wizualizację wspomaga się pokazywaniem, np. litera Y to uniesione ukośnie ręce, literka I to dotknięcie nosa (kropka nad „i”) itd. Najpierw dziecko uczy się rozpoznawać pojedyncze samogłoski, później ich sekwencje, np. AAA, IO. Ważne, żeby nadać im znaczenie, a nie uczyć „na sucho” – lala mówi „AAA!” koń robi „IO IO” itd. Potem rodzic z dzieckiem ćwiczy sylaby otwarte w takiej kolejności: PA (PA, PO, PU, PÓ, PE, PI, PY) MA (MA, MO, MU, MÓ, ME, MI, MY) LA (LA, LO, LU, LÓ, LE, LI) BA (BA, BO, BU, BÓ, BE, BI, BY) FA (FA, FO, FU, FÓ, FE, FI, FY) WA (WA, WO, WU, WÓ, WE, WI, WY) TA (TA, TO, TU, TÓ, TE, TI, TY) DA (DA, DO, DU, DÓ, DE, DI, DY) Świetnie sprawdzają się także sylaby dźwiękonaśladowcze, takie jak: MU, BE, PI, KO. Etap 2. wczesnej nauki czytania: od sylaby otwartej do pierwszych wyrazów W kolejnym etapie wprowadza się nowe spółgłoski: s, z, k, g, j, n. Dziecko łączy znane sylaby otwarte w proste wyrazy, np. PABA, MALA, LIPA. Etap 3. wczesnej nauki czytania: sylaby zamknięte W trzecim etapie dziecko uczy się odczytywać sylaby odwrotne do tych, które już zna, czyli PA-AP, MA-AM. Z poznanych dotąd spółgłosek i samogłosek tworzy się też całkiem nowe sylaby takie jak MUK, LOL, a także abstrakcyjne pseudo wyrazy (dziecku trudno jest wtedy zgadywać), np. ASOS, NOT. Etap 4. wczesnej nauki czytania: nowe sylaby otwarte i zamknięte To moment na poszerzenie nauki z etapów 1 i 3. Dziecko poznaje dwuznaki, czyli CH, SZ itd. oraz spółgłoskę Ł. Ćwiczymy je w sylabach otwartych i zamkniętych, zwiększając zakres czytanych wyrazów i tekstów. Etap 5. wczesnej nauki czytania: samodzielne czytanie tekstów Oprócz ćwiczenia czytania sylab otwartych i zamkniętych wprowadza się spółgłoski miękkie oraz samogłoski nosowe. Na tym etapie nie wykorzystuje się jeszcze tekstów bajek czy baśni, tylko teksty specjalnie przygotowane na potrzeby tej metody dydaktycznej. Rodzic może przygotować tekst samodzielnie – dobrze, żeby jego bohaterem było dziecko. Może też stworzyć opisy do ilustracji. Czytaj też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/psychologia/jak-uczyc-dziecko-czytania-najlepsze-metody-4425-r1/">Jak nauczyć dziecko czytać? Najlepsza metoda <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/jak-czytac-ze-zrozumieniem-najwazniejsze-informacje-oraz-cwiczenia-dla-mlodszych-i-starszych-uczniow-33620-r1/">Czytanie ze zrozumieniem: na czym polega, ćwiczenia dla młodszych i starszych uczniów <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/kolorowanki-literki-do-nauki-alfabetu-38051-r1/">Kolorowanki „Literki” do nauki alfabetu
Ile powinno ważyć 2-letnie dziecko? Jaki wzrost dwulatka jest w normie?
To, ile powinno ważyć 2-letnie dziecko i jaki powinno mieć wzrost, odczytuje się na specjalnych wykresach. Norma zawsze zawarta jest w pewnym przedziale, bo dzieci są różne i rosną we własnym tempie. Warto kontrolować, czy dziecko prawidłowo rośnie i przybiera na wadze, bo odchylenia od normy mogą wskazywać na kłopoty zdrowotne.
To, ile powinno ważyć 2-letnie dziecko, zależy od wielu czynników, m.in. predyspozycji genetycznych, stanu zdrowia, sposobu odżywiana. Norma wzrostu i wagi zawsze podawana jest jako przedział wartości, w którym wzrost i masa ciała dziecka powinny się „zmieścić”. Do oceny, czy maluch rośnie i przybiera na wadze prawidłowo, służą <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/siatki-centylowe/">siatki centylowe. Poniżej podajemy normy, jakie wyznaczają dla dwuletniego dziecka. Spis treści: Waga dziecka w 2. roku życia – normy Niedowaga 2-letniego dziecka Nadwaga 2-letniego dziecka Ile powinno mieć wzrostu 2-letnie dziecko Waga i wzrost 2-latka – kiedy po pomoc do lekarza? Waga dziecka w 2. roku życia – normy Norma masy ciała dla dziewczynek w wieku 2-lat mieści się w przedziale 9,8-13,5 kg, w przypadku chłopców: 10,5-14,1 kg. Przedziały te zawierają się między 10 i 90 centyl. To tak zwana szeroka norma. Większość dziewczynek w tym wieku waży 10,6-12,5 kg, chłopców – 11,3-13,1 kg – to przedziały wyznaczone przez 25 i 75 centyl, czyli wąska norma. W okolicach 2. urodzin dziecko przybiera na wadze ok. 200 g miesięcznie. To niedużo. W tym wieku mogą zdarzyć się miesiące przestoju, gdy waga nie drgnie ani o gram, zwłaszcza w okresie jesiennych i zimowych przeziębień. Po powrocie dziecka do zdrowia apetyt zwykle rośnie, a wraz z nim i waga. Jeśli dziecko jest prawidłowo żywione, nie ma powodów do zmartwień. Waga urodzeniowa Zakres wagi dla 2-letniego dziecka jest dość duży. Ma związek z wagą urodzeniową. Dzieci z małą wagą urodzeniową w pierwszych miesiącach życia przybierają na wadze szybciej niż ich duzi rówieśnicy. Ale w wieku 2 lat prawdopodobnie będą od nich nieco lżejsi. Od konkretnej liczby kilogramów ważniejszy jest w miarę równomierny przyrost masy ciała. Niedowaga 2-letniego dziecka Waga poniżej 10. centyla jest poniżej normy. Poniżej 3. centyla mówimy o skrajnej niedowadze. Zawsze warto skonsultować z lekarzem wyniki, które odbiegają od normy. Mogą one wskazywać na problemy trawienne lub chorobę. Jeżeli natomiast spadek wagi nastąpił po wprowadzeniu nowych pokarmów, może to świadczyć o nietolerancji jakiegoś składnika pokarmowego, np. glutenu lub nawet celiakii. To powód do rozmowy z pediatrą. W tym okresie wiele dzieci zaczyna jeść mniej niż dotychczas. Jest to częściowo spowodowane mniejszym zapotrzebowaniem i mniejszym niż dotychczas wzrostem. Jeżeli uważasz, że twoje dziecko jest po prostu niejadkiem, nie walcz z nim, ale spróbuj sprytnych sposobów jak zachęcić dziecko do jedzenia, np. zrezygnuj z przekąsek i podawaj małe, kolorowe porcje. Nadwaga 2-letniego dziecka Waga powyżej 90 centyla wskazuje na nadwagę, ale nie tylko wtedy. Jeśli dziecko jest niskiego wzrostu, np. mieści jego wzrost mieści się między 10 a 25 centylem, a jego waga jest powyżej 75 centyla – najprawdopodobniej także ma nadwagę. Na nadwagę wskazuje też wzrost poniżej 50 centyla i waga powyżej 90 centyla. O tym, czy dziecko ma nadwagę, decyduje proporcja wagi do wzrostu – to najlepiej oceni lekarz. Jeżeli przyrost wagi twojego dziecka jest od urodzenia równomierny i, mimo dużej liczby kilogramów, pediatra nie widział w tym nic niepokojącego, widocznie dziecko ma takie predyspozycje genetyczne. Jeżeli natomiast dziecko zaczęło gwałtownie przybierać na wadze po wprowadzeniu stałych pokarmów, powinnaś przyjrzeć się jadłospisowi malucha. Pamiętaj, że tak małemu dziecku nie podaje się gazowanych, kolorowych napojów, a jego jadłospis powinien być urozmaicony i zawierać przetwory zbożowe, warzywa, owoce, i produkty wysokobiałkowe (mięso, nabiał, rośliny strączkowe). Pamiętaj, żeby samodzielnie nie odchudzać pulchnego dziecka! Ograniczanie mu na własną rękę pożywienia w tym wieku pozbawi go ważnych składników odżywczych, co może prowadzić do zaburzeń rozwoju i apetytu w przyszłości. Ile powinno mieć wzrostu 2-letnie dziecko Dwuletnia dziewczynka powinna mieć od 81 do 92 cm, a dwuletni chłopiec – od 84 do 95 cm. To norma wyznaczona przez 10 i 90 centyl. Większość dziewczynek mieści się jednak ze swoim wzrostem w tym wieku w przedziale między 84 a 88,5 cm, czyli między 25 a 75 centylem. Jeśli chodzi o chłopców w wieku 2 lat, to większość z nich ma wzrost między 85,8 a 89,9 cm (przedział wyznaczony przez 25 i 75 centyl). Waga i wzrost 2-latka – kiedy po pomoc do lekarza? Idź z dzieckiem do pediatry, jeżeli maluch nagle zaczyna tracić na wadze. Skontaktuj się z lekarzem także wtedy, gdy dziecko znacznie odstaje od norm dla jego wieku – zarówno w przypadku zbyt niskiej, jak i zbyt wysokiej wagi. Lekarz oceni, czy jest to powód do niepokoju, czy cecha indywidualna twojego dziecka. Jeśli chodzi o wzrost, to konsultacji lekarza wymaga wzrost poniżej 10 i powyżej 90 centyla. Na wizytę trzeba się też umówić, jeżeli dziecko nagle „spada” lub „wyskakuje w górę” na siatce centylowej, co może, choć nie musi, wskazywać na zaburzenia wzrostu. Przeczytaj też: Pr<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zdrowie/prawidlowa-waga-i-wzrost-dziecka-normy-dla-wieku-dziecka-38856-r1/">awidłowa waga i wzrost dziecka – tabele <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/czy-dziecko-rosnie-prawidlowo-normy-wzrostu-i-wagi-po-1-roku-zycia-1941-r22/">Do kiedy dziecko rośnie? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/noworodek/noworodek-waga-i-wzrost-noworodka-4473-r1/">Waga i wzrost noworodka
Wszy u dzieci: jak się ich pozbyć i jak znaleźć wszy we włosach dziecka
Wszy u dzieci to częsty problem, który najczęściej dotyka przedszkolaków i uczniów. Powodują silne swędzenie głowy i mogą zarazić wszystkich członków rodziny. Do ich zwalczania i odstraszania służą specjalne preparaty i szampony.
Wszy u dzieci to naprawdę żaden wstyd. Wszawica istnieje na całym świecie, także w krajach wysokorozwiniętych i atakuje tak samo ludzi bogatych, jak i biednych, a także tych, co dbają o higienę. Gdy zauważysz wszy we włosach dziecka, nie możesz się tego wstydzić i musisz o problemie poinformować rodziców wszystkich dzieci, które miały kontakt z twoją pociechą. Trzeba też powiedzieć o tym wychowawcom w żłobku lub przedszkolu. Współpraca i jednoczesna reakcja wszystkich środowisk, w których przebywa dziecko, to jedyny skuteczny sposób, żeby pozbyć się wszy u dzieci. Wszy u dziecka: rozpoznanie problemu zwalczanie wszawicy zapobieganie zarażeniu rekomendacje ekspertów Jak rozpoznać i szukać wszy u dziecka Największe skupiska gnid i wszy znajdują się za uszami, nad karkiem i na skroniach, czyli tam, gdzie jest najcieplej. I tam właśnie należy ich szukać. Jeżeli gnidy są u nasady włosa, to znaczy, że zakażenie jest świeże lub nastąpił jego nawrót. Jeżeli są w większej odległości od skóry, to ślad po starym zakażeniu. Aby rozpoznać wszawicę, trzeba dokładnie przejrzeć skórę i włosy dziecka, wypatrując żywych owadów i ich jaj. Wszy i gnidy wyglądają bardzo charakterystycznie, więc nie sposób ich pomylić np. z łupieżem. Zdecydowanie łatwiej jest wypatrzyć jaja pasożytów, bo są liczniejsze. Objawy wszy u dziecka: częste drapanie się dziecka po głowie, drobne ranki na skórze głowy, pozlepiane surowicą i ropą kosmyki włosów, tworzące niewielkie kołtuny. Skuteczne środki na wszy u dzieci Na rynku są zarówno szampony na wszy, jak i specjalne preparaty na wszy i gnidy. Popularne szampony likwidujące problem są skuteczne i bezpieczne, ale producenci ostrzegają, że niektórych produktów nie można stosować u dzieci poniżej 3. roku życia. Dla młodszych dzieci składniki mogą okazać się zbyt silne. Dlatego przed zakupem należy sprawdzić, od jakiego wieku można używać konkretnego szamponu czy preparatu. Pozbywanie się wszy trwa zazwyczaj od 7 do 14 dni. W tym czasie codziennie trzeba sprawdzać dziecku głowę i usuwać wszy i gnidy. Trzeba przeglądać włosy dziecka pasmo po paśmie i gęstym grzebieniem wyczesywać owady i ich jajeczka. Domowe sposoby na wszy u dzieci Wszawicy można też próbować pozbyć się domowymi sposobami na wszy i gnidy, np. wodą z octem jabłkowym lub olejem kokosowym. Jeśli chodzi o ich skuteczność, zdania są podzielone. Jedni uważają, że działają, trzeba tylko trochę cierpliwości. Inni twierdzą, że tylko specjalistyczne produkty są w stanie zwalczyć wszawicę. Tak czy owak, warto się z nimi zapoznać, bo część z nich ułatwia wyczesywanie gnid. Uwaga! Nie należy u dzieci i dorosłych stosować środków do zwalczania wszy u zwierząt! Może to być niebezpieczne dla zdrowia. View Burdaffi on the source website Zapobieganie wszy u dzieci Najważniejsze są prawidłowe nawyki higieniczne. Trzeba dziecku wytłumaczyć, że żeby nie zarazić się wszami, nie wolno pożyczać od innych dzieci grzebieni, szczotek, spinek, gumek, czapek, ręczników ani innych przedmiotów, które mają kontakt z włosami. Można stosować środki odstraszające wszy – zarówno te apteczne, jak i domowe. Nie wolno za to stosować profilaktycznie środków służących do zwalczania wszawicy, gdyż mogą uczulać lub sprawić, że wszy staną się na nie odporne i pozbywanie się problemu będzie później trudniejsze. Wszy u dziecka: rekomendacje ekspertów Zgodnie z opublikowanymi we wrześniu 2022 roku rekomendacjami Amerykańskiej Akademii Pediatrycznej (AAP) dzieci i młodzież dotknięte wszawicą nie powinny opuszczać zajęć lekcyjnych. Zdaniem specjalistów dzieci, które nie przychodzą do szkoły z powodu wszy, dotykają negatywne konsekwencje. Dziecko opuszczając zajęcia: traci możliwość nauki, może zostać stygmatyzowane i wykluczone z grupy rówieśniczej. Wszawica nie jest uznawana za chorobę, w związku tym wymuszanie absencji jest niezgodne z prawem i ogranicza prawa obywatelskie. Jednocześnie badania przesiewowe dzieci i młodzieży są nie tylko stygmatyzujące i upokarzające, ale zgodnie z najnowszym stanowiskiem lekarzy zupełnie nieskuteczne. Wieloletnie badania udowodniły, że istnieje stosunkowo niskie prawdopodobieństwo, że inna osoba zarazi się pasożytem. Dużo skuteczniejsza jest profilaktyka i edukacja dotycząca prawidłowej higieny głowy. Zobacz także: Ile żyją wszy w pościeli? Gnidy we włosach: jak wyglądają i jak się pozbyć jaj wszy? Jak wygląda owsik: ZDJĘCIA pasożyta i jaj owsików
Twoje dziecko ma już 3 lata, a ty zastanawiasz się, czy jego waga jest prawidłowa? Normy dotyczące masy ciała dzieci zawsze zawierają się w określonych widełkach. Zobacz, ile powinno ważyć 3-letnie dziecko i czy mieści się w normie.
Prawidłowo rozwijający się trzylatek powinien osiągnąć masę ciała mieszczącą się między 25. a 75. centylem. Ile dokładnie powinno ważyć 3-letnie dziecko? To zależy od jego masy urodzeniowej i wzrostu. Dlatego norma masy ciała dla trzylatków jest dość szeroka. Precyzując, mówimy o dwóch normach szerokiej i wąskiej. W przypadku normy wąskiej dolną granicę od górnej dzieli ok. 2,5 kg, w przypadku normy szerokiej to aż 4,5 kg. W tak młodym wieku to bardzo duża różnica. Spis treści: Ile powinno ważyć 3-letnie dziecko? Niedowaga u trzylatka Nadwaga u trzylatka Waga 3-latka: kiedy po pomoc do lekarza? Ile powinno ważyć 3-letnie dziecko? Przeciętna waga trzylatka to 13,8 kg u dziewczynek i 14,3 kg u chłopców (dane: imid.med.pl). Pamiętaj, że są to wyniki uśrednione. Pełen zakres prawidłowej wagi dla dzieci 3-letnich (między 25. a 75. centylem – tzw. norma wąska) to: 12,7-15,1 kg dla dziewczynek, 13,2-15,6 kg dla chłopców. Dziecko 3-letnie rośnie niemal trzy razy wolniej niż w pierwszym roku życia. Możesz się spodziewać, że po 3. urodzinach twoje dziecko będzie przybierało na wadze zaledwie ok. 180-200 g miesięcznie. W tym wieku mogą zdarzyć się też miesiące przestoju, gdy waga dziecka nie drgnie ani o gram, zwłaszcza w okresie jesiennych i zimowych przeziębień. Po powrocie do zdrowia apetyt powinien wrócić, a waga znów zacząć rosnąć. O ile tylko dziecko jest prawidłowo żywione, nie masz powodów do zmartwienia. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/siatki-centylowe/">Siatki centylowe zakładają, że norma rozszerzona to 10-90 centyl. Jeśli weźmie się to pod uwagę, granice tej poszerzonej normy dla trzylatków wynoszą: 11,8-16,4 kg dla dziewczynek, 12,3-16,8 kg dla chłopców. Waga trzylatka a waga urodzeniowa Waga 3-letniego dziecka jest związana z wagą urodzeniową. W pierwszych miesiącach życia dzieci z małą wagą urodzeniową przybierają szybciej niż ich duzi rówieśnicy, ale w wieku 3 lat prawdopodobnie i tak będą od nich nieco mniejsi. Dlatego ważniejszy od konkretnej liczby kilogramów jest w miarę równomierny przyrost wagi. Sprawdź, czy waga dziecka jest w normie na siatce centylowej. Jest to narzędzie, które pomaga określić, jak się mają waga i wzrost dziecka w stosunku do średnich wyników dla dzieci w danym wieku. Waga między 25. a 75. centylem jest w normie. Niedowaga u trzylatka Waga trzylatka poniżej 10. centyla (poniżej 11,8 kg u dziewczynek i 12,8 kg u chłopców) jest poniżej normy i może wskazywać na niedowagę. Poniżej 3. centyla mówimy o skrajnej niedowadze. Zawsze warto skonsultować z lekarzem wyniki, które odbiegają od normy. Mogą one wskazywać na problemy trawienne lub chorobę. Jeżeli natomiast zauważyłaś spadek wagi po wprowadzeniu nowych pokarmów, może to być reakcja organizmu na jakiś składnik pokarmowy i świadczyć np. o nietolerancji glutenu lub nawet celiakii. Porozmawiaj na ten temat z pediatrą. Nadwaga u trzylatka Jeżeli przyrost wagi twojego dziecka jest od urodzenia równomierny i, mimo dużej liczby kilogramów, pediatra nie widzi w tym nic niepokojącego, widocznie dziecko ma takie predyspozycje genetyczne. O tym, że 3-latek może mieć nadwagę, świadczy waga powyżej 16,4 kg u dziewczynek i 16,8 u chłopców. Jeżeli natomiast dziecko zaczęło gwałtownie przybierać na wadze po wprowadzeniu stałych pokarmów, należy przyjrzeć się jadłospisowi malucha. Pamiętaj, że tak małemu dziecku nie podaje się gazowanych, kolorowych napojów, jego jadłospis powinien być urozmaicony i zawierać przetwory zbożowe, warzywa, owoce, produkty wysokobiałkowe (mięso, nabiał, rośliny strączkowe). Jeżeli masz wątpliwości, jak należy karmić 3-letnie dziecko, przejrzyj nasze materiały na temat żywienia dzieci lub zasięgnij porady dietetyka. Pamiętaj, żeby samodzielnie nie odchudzać pulchnego dziecka. Ograniczanie pożywienia w tym wieku pozbawi rozwijający się organizm ważnych składników odżywczych, co może prowadzić do zaburzeń rozwoju i apetytu w przyszłości. Waga 3-latka: kiedy po pomoc do lekarza? Natychmiast idź do pediatry, jeżeli dziecko nagle zaczyna tracić na wadze. Skontaktuj się z lekarzem także, jeżeli dziecko znacznie odstaje od norm dla jego wieku (jest powyżej 90. i poniżej 10. centyla). Lekarz oceni, czy jest to powód do niepokoju, czy cecha indywidualna twojego dziecka. Jeżeli pojawią się podejrzenia, że waga trzylatka odbiega od normy z powodów chorobowych, pediatra zleci dodatkowe badania i ewentualnie skieruje dziecko do specjalisty. Z lekarzem skontaktuj się także wtedy, gdy waga dziecka jest powyżej 90. centyla, a wzrost poniżej 50. centyla. Być może trzeba będzie wykluczyć choroby (np. cukrzycę) i porozmawiać o zapobieganiu nadwadze u dzieci. Źródło: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://imid.med.pl/images/do-pobrania/Siatki_0-5_lat_WHO.pdf" rel="nofollow noopener" target="_blank">imid.med.pl Przeczytaj też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/zdrowie/bmi-dziecka-obliczanie-i-interpretacja-wynikow-28769-r1/">BMI dziecka – obliczanie, interpretacja wyników <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/kalkulator-wagi-dziecka/">Kalkulator wagi dziecka <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zywienie/dania-dla-niejadka-6-przepisow-dla-niejadka-2588-r3/">Obiad dla niejadka – proste przepisy
Depresja poporodowa: jak się objawia, ile trwa, jak wygląda leczenie?
Depresja poporodowa to poważny stan, który trzeba leczyć, by skutecznie pomóc młodej mamie. Choroba może pojawić się zarówno u kobiet po porodzie naturalnym, jak i po cesarce. Objawy są często niejednoznaczne. Depresja wymaga leczenia farmakologicznego i/lub psychoterapii. Nieleczona może być niebezpieczna także dla dziecka.
Depresja poporodowa może pojawić się już kilkanaście dni po urodzeniu dziecka. Jeśli szybko uda się rozpoznać towarzyszące jej objawy, leczenie szybciej przyniesie efekty i zaoszczędzi cierpienia całej rodzinie. Nieleczona depresja poporodowa może być groźna i dla mamy, i dla dziecka. Spis treści: Depresja poporodowa – co to? Jak długo trwa depresja poporodowa? Depresja poporodowa po cesarce Przyczyny depresji poporodowej Depresja poporodowa – jak rozpoznać? Depresja poporodowa – czynniki ryzyka Depresja poporodowa: leczenie Jak radzić sobie z depresją poporodową? Depresja poporodowa – co to? Depresja poporodowa to stan chorobowy pojawiający się u kobiet, które niedawno zostały matkami. Dotyczy zarówno sfery psychicznej, jak i fizycznej. Doświadcza go od 13 do 30 proc. kobiet. Zazwyczaj zaczyna się między pierwszym a szóstym miesiącem od urodzenia dziecka. Ale jej objawy mogą też wystąpić dopiero po około roku od porodu. Tak późne pojawienie się depresji sprawia, że trudniej ją rozpoznać (zwykle nie łączymy nagłego pogorszenia samopoczucia z odległymi zdarzeniami z przeszłości). Warto jednak pamiętać, że urodzenie dziecka jest rewolucją w życiu każdej kobiety i może mieć także takie, długofalowe skutki. Ważne jest, by odróżnić depresję poporodową od baby bluesa, czyli smutku poporodowego. Ten drugi stan dotyka nawet 85 proc. kobiet i mija samoistnie. W przypadku depresji potrzebna jest profesjonalna pomoc. Jak długo trwa depresja poporodowa? Depresja poporodowa może trwać od kilku tygodni do kilku miesięcy, a nawet lat. Wiele zależy od profesjonalnej pomocy i opieki, jaką zostanie otoczona kobieta. Nieco inaczej jest w przypadku depresji po poronieniu. W jej przypadku objawy depresyjne zwykle mijają po ok. 4 tygodniach, ale mogą też trwać dwa lata. Im wcześniej zostanie zdiagnozowana choroba i im szybciej kobieta rozpocznie leczenie (farmakoterapię, psychoterapię, określone zmiany w trybie życia), tym większa szansa na szybsze uporanie się z depresją. Depresja poporodowa po cesarce Depresja poporodowa pojawia się często u kobiet po cesarskim cięciu. Badania wykazały, że ryzyko depresji poporodowej jest większe w przypadku kobiet po cesarce wykonanej w trybie nagłym, niż u kobiet po porodzie naturalnym. Łatwo to zrozumieć: jeśli kobieta była przygotowana na poród siłami natury, a jednak nie urodziła samodzielnie (cc było dla niej zaskoczeniem), może mieć poczucie winy i czuć rozczarowanie. Pojawia się uczucie utraty kontroli nad sytuacją i spada poczucie własnej wartości. Naukowcy zwracają również uwagę na trudności w nawiązaniu więzi z dzieckiem, jakie często mają kobiety po cesarce. Główną przyczyną tego problemu jest krótszy kontakt skóra do skóry z noworodkiem tuż po porodzie (lub jego brak). Co więcej, u kobiet po cesarskim cięciu wykazano mniejszą aktywność mózgu w obrazach MRI (rezonans magnetyczny) w obszarach odpowiedzialnych za motywację i emocje, niż u kobiet po porodzie naturalnym. Ma to związek z wydzielaniem się podczas porodu oksytocyny, która odgrywa ogromną rolę w kształtowaniu zachowań opiekuńczych oraz w odczuwania miłości do noworodka. Depresja poporodowa – jak rozpoznać? Główny objaw depresji poporodowej to wyraźne obniżenie nastroju, które może wpływać na codzienne funkcjonowanie młodej mamy. Nie wszystkie objawy depresji muszą wystąpić jednocześnie i mieć podobne nasilenie. Niestety często zdarza się, że objawy depresji poporodowej wzbudzają konsternację, a nawet złość w otoczeniu kobiety, od której oczekuje się pełnego zaangażowania w opiekę nad dzieckiem. Trzeba jednak pamiętać, że zmiany w samopoczuciu młodej mamy są całkiem normalne, natomiast depresja to poważna choroba. Jak zatem rozpoznać depresję poporodową? Zwróć uwagę na takie objawy jak: niepokój płaczliwość wyczerpanie niecierpliwość rozdrażnienie nieufność brak uczuć dla niemowlęcia i niechęć do opieki nad nim nadwrażliwość apatia nerwowość poczucie winy spadek libido lęk. Objawy depresji porodowej utrzymują się co najmniej dwa tygodnie (w ten sposób możesz odróżnić depresję od baby bluesa, który zwykle mija szybciej). Przyczyny depresji poporodowej Nie wiadomo na pewno, co jest przyczyną depresji poporodowej. Uważa się, że może to być m.in. indywidualna wrażliwość kobiety na zmiany hormonalne oraz wpływ wielu różnych okoliczności życiowych. Życie młodej mamy zostaje wywrócone do góry nogami: nagle musi całkowicie odmienić styl i rytm swojego życia i niemal codziennie podejmować wiele decyzji w sprawach, o których dotąd nie miała pojęcia (czy dziecko jest zdrowe, czy chore, czy trzeba iść z nim do lekarza, czy niepokojące objawy same ustąpią?). Spadają na nią liczne nowe obowiązki i wielka odpowiedzialność. Nic dziwnego, że trudno jest przetrwać pierwsze dni i tygodnie z noworodkiem, a z czasem może rozwinąć się baby blues lub depresja. Depresja poporodowa – czynniki ryzyka Inne przyczyny depresji poporodowej: skłonności rodzinne, brak pomocy ze strony innych osób, kłopoty w związku, samotność, przemęczenie, wcześniejsze incydenty depresyjne, samotne macierzyństwo, urodzenie chorego dziecka lub wcześniaka, utrata własnej matki w dzieciństwie, trudna sytuacja życiowa, przewlekły stres. Jeżeli kobieta już przed ciążą miewała stany obniżonego nastroju i korzystała z leczenia psychiatrycznego, to także po urodzeniu dziecka nie powinna odwlekać wizyty u psychiatry lub psychologa. Edynburska Skala Depresji Poporodowej Edynburska Skala Depresji Poporodowej (EPDS) to badanie przesiewowe, którego celem jest wykrycie ryzyka wystąpienia depresji poporodowej u kobiety. Test daje możliwość uzyskania maksymalnie 30 punktów. Granicą, powyżej której stwierdza się duże prawdopodobieństwo depresji poporodowej u badanej, jest 10 punktów. Wadą testu jest trudność w odróżnieniu depresji od innych zaburzeń psychicznych, jakie mogą występować u młodej mamy. Depresja poporodowa: test EPDS 1. Byłam zdolna do radości i dostrzegania radosnych stron życia: tak często jak zazwyczaj (0 punktów) trochę rzadziej niż zwykle (1 punkt) zdecydowanie rzadziej niż zwykle (2 punkty) zupełnie nie byłam zdolna do radości (3 punkty) 2. Patrzyłam w przyszłość z nadzieją: tak jak zawsze (0 punktów) rzadziej niż zawsze (1 punkt) zdecydowanie rzadziej niż zwykle (2 punkty) nie potrafiłam patrzeć w przyszłość z nadzieją (3 punkty) 3. Obwiniałam się niepotrzebnie, gdy coś mi się nie udawało: tak, w większości przypadków (3 punkty) tak, czasami (2 punkty) rzadko (1 punkt) wcale (0 punktów) 4. Bez istotnej przyczyny odczuwałam lęk i niepokoiłam się: zupełnie nie (0 punktów) raczej nie (1 punkt) czasami (2 punkty) tak, bardzo często (3 punkty) 5. Czułam się przestraszona i wpadałam w panikę bez większych powodów: tak, często (3 punkty) czasami (2 punkty) nie, raczej nie (1 punkt) nie, nigdy (0 punktów) 6. Wydarzenia przerastały mnie: tak, prawie wcale nie dawałam sobie rady (3 punkty) czasami nie radziłam sobie tak dobrze jak zwykle (2 punkty) przez większość czasu radziłam sobie dobrze (1 punkt) radziłam sobie tak dobrze jak zwykle (0 punktów) 7. Czułam się tak nieszczęśliwa, że nie mogłam spać w nocy: tak, przez większość czasu (3 punkty) tak, czasami (2 punkty) rzadko (1 punkt) nie, wcale nie (0 punktów) 8. Czułam się samotna i nieszczęśliwa: tak, przez większość czasu (3 punkty) tak, dość często (2 punkty) niezbyt często (1 punkt) nie, wcale nie (0 punktów) 9. Czułam się tak nieszczęśliwa, że płakałam: tak, przez większość czasu (3 punkty) tak, dość często (2 punkty) tylko sporadycznie (1 punkt) nie, wcale nie (0 punktów) 10. Zdarzało się, że myślałam o zrobieniu sobie krzywdy: tak, dość często (3 punkty) czasami (2 punkty) bardzo rzadko (1 punkt) nigdy (0 punktów) Wynik powyżej 10 punktów skazuje na problem i powinien skłonić do wizyty u specjalisty. Test Becka Test Becka to również badanie przesiewowe, w Polsce stosowane od 2019 roku w ramach standardów opieki okołoporodowej. Test Becka składa się z 21 pytań dotyczących samopoczucia kobiety w ciągu ostatniej doby, tygodnia i miesiąca. Przykładowe pytania w teście: czy odczuwasz smutek lub przygnębienie? czy martwisz się o przyszłość? czy uważasz, że zaniedbujesz swoje obowiązki? Jeśli podejrzewasz, że możesz mieć depresję poporodową, powinnaś skontaktować się ze swoim lekarzem, od którego otrzymasz wskazówki co do dalszego leczenia. Depresja poporodowa: leczenie Jeśli lekarz potwierdzi, że faktycznie cierpisz na depresję poporodową, może przepisać leki przeciwdepresyjne dozwolone podczas karmienia piersią. Warto wiedzieć, że na pierwsze efekty farmakoterapii trzeba poczekać minimum dwa tygodnie. Inną formą terapii w depresji poporodowej jest psychoterapia. Za jedną ze skuteczniejszych metod uważa się terapię behawioralno-poznawczą, ale inne techniki i metody psychoterapeutyczne też mogą przynieść efekty. Psychoterapia ma też tę zaletę, że aby ją odbyć, trzeba wychodzić z domu, czyli oderwać się na pewien czas od domowych obowiązków. Możliwa jest też terapia na odległość, np. przez Skype. Jak radzić sobie z depresją poporodową? Nie ma żadnego specjalnego sposobu postępowania w przypadku depresji porodowej, ale możliwe jest łagodzenie objawów (jako uzupełnienie profesjonalnego leczenia). Duże znaczenie ma pomoc i zrozumienie ze strony rodziny lub przyjaciół, zapewnienie młodej mamie warunków do troszczenia się o siebie, odpoczywania. Znaczenie ma też wsparcie ze strony innych matek, które są lub były w podobnej sytuacji i możliwość dzielenia się z nimi swoimi odczuciami i doświadczeniami. Nie staraj się być we wszystkim idealna; odłóż część spraw na później. Pozwól się rozpieszczać. Każdego dnia wykonuj umiarkowane ćwiczenia fizyczne. Odżywiaj się racjonalnie i nawadniaj organizm. Staraj się codziennie wychodzić z domu. Dobrze by było, gdyby twoje dziecko – chociaż przez 2-3 godziny na dobę – mogło skorzystać z opieki innej osoby (dziadków lub kogoś innego z rodziny, może opiekunki?). Bibliografia: Reroń, A., Jaworski, A. (2011). Medyczne i psychologiczne aspekty cięcia cesarskiego. GinPolMedProject 3 (21)​ Chrzan-Dętkoś, M., Dyduch-Maroszek, A., Humięcka, A., Karasiewicz, K. (2012). Uwarunkowania i konsekwencje depresji poporodowej. Psychoterapia, 161(2), 55–63. Jaeschke, R., Siwek, M., Dudek, D. (2012). Poporodowe zaburzenia nastroju. Neuropsychiatria i Neuropsychologia, 7(3), 113–121. fdds.pl Zobacz też: Samotność w macierzyństwie Karmisz? Też możesz zajść w ciążę Brak ochoty na seks po porodzie: przyczyny i sposoby na rozwiązanie problemu
Twoje dziecko ma już roczek, a ty zastanawiasz się, czy jego waga jest prawidłowa? Zobacz, ile powinno ważyć dziecko w 12. miesiącu życia!
Waga dziecka to ważna informacja o stanie jego odżywienia. Sprawdź, jaka powinna być prawidłowa waga rocznego dziecka. Waga dziecka w 12. miesiącu życia Do 12. miesiąca życia dziecko powinno potroić wagę urodzeniową. O ile w pierwszych miesiącach życia przyrost wagi niemowlęcia był bardzo dynamiczny, tak pod koniec pierwszego roku jest stosunkowo niewielki. Możesz się spodziewać, że w 12. miesiącu życia twoje dziecko przybierze 200-300 g (dziennie masa ciała dziecka w 7-12 miesiącu zwiększa się o ok. 12 g). Dodatkowo, przyrost wagi może zostać chwilowo zahamowany, gdy dziecko ząbkuje lub jest chore. Wraz z ustąpieniem choroby lub bólu związanego z ząbkowaniem, apetyt powinien wrócić, a masa ciała zacząć się zwiększać. Waga urodzeniowa a waga rocznego dziecka Zakres wagi dla rocznego dziecka jest dość duży. Według Narodowego Ośrodka Statystyki Medycznej prawidłowy zakres wagi u rocznego dziecka to: chłopcy 8,5-12,5 kg dziewczynki 7,5-12 kg W literaturze fachowej mówi się o tym, że dzieci, które urodziły się małe, przybierają na wadze szybciej – co nie znaczy, że więcej! – od swoich większych rówieśników, jakby chciały „wyrównać” różnicę. Jednak rzadko zdarza się, aby w 12. miesiącu życia dziecko, które startowało z wagą 2 kg ważyło tyle samo, co dziecko, które urodziło się z masą ciała 4 kg. Nie wiesz, czy waga dziecka jest w normie? Skorzystaj z narzędzia siatki centylowe. Jest opracowane przez specjalistów i pomaga określić, jak się mają waga i wzrost dziecka w stosunku do średnich wyników dla dzieci w danym wieku. Waga między 3-97 centylem mieści się w tzw. szerokiej normie. Jeśli dziecko jest na 50 centylu to znaczy, że 50 procent dzieci w jego wieku waży mniej, a 50 procent - więcej. Pamiętaj, że znaczenie ma również to, w jaki sposób karmione jest dziecko. Dzieci żywione mlekiem z piersi mają zwykle niższą masę ciała niż dzieci karmione mlekiem modyfikowanym. Jeśli przyrost masy ciała dziecka w ciągu całego pierwszego roku życia jest harmonijny, nie należy upatrywać w tym nic niepokojącego. Co to znaczy harmonijny przyrost masy ciała? To znaczy, że masa ciała dziecka w kolejnych pomiarach jest zawsze na tym samym centylu lub na centylu sąsiednim. Niedowaga Waga poniżej 10. centyla jest poniżej wąskiej normy. Poniżej 3. centyla mówimy o dużej niedowadze. Zawsze warto skonsultować z lekarzem wyniki, które odbiegają od normy. Mogą one wskazywać na problemy trawienne lub chorobę. Jeżeli natomiast zauważyłaś spadek wagi po wprowadzeniu stałych pokarmów, może to świadczyć o nietolerancji jakiegoś składnika pokarmowego, np. glutenu lub nawet celiakii. Porozmawiaj na ten temat ze swoim pediatrą. Nadwaga Jeżeli przyrost wagi twojego dziecka jest od urodzenia równomierny i, mimo dużej liczby kilogramów, pediatra nie widział w tym nic niepokojącego, widocznie dziecko ma takie predyspozycje genetyczne. Jeżeli natomiast dziecko zaczęło gwałtownie przybierać na wadze po wprowadzeniu stałych pokarmów, powinnaś przyjrzeć się jadłospisowi malucha. Pamiętaj, że tak małemu dziecku nie podaje się słodyczy ani kolorowych napojów. Jeżeli masz wątpliwości, jak należy karmić roczne dziecko, przejrzyj schematy żywienia niemowląt lub zasięgnij porady dietetyka. Pamiętaj, żeby samodzielnie nie odchudzać pulchnego dziecka! Ograniczanie mu pożywienia w tym wieku pozbawi go ważnych składników odżywczych, co może prowadzić do zaburzeń rozwoju i apetytu w przyszłości. Jeżeli waga dziecka jest powyżej 90. centyla, a wzrost poniżej 50. centyla, skontaktuj się z lekarzem, aby wykluczyć choroby (np. cukrzycę) i porozmawiać o zapobieganiu nadwadze u dzieci. Kiedy po pomoc do lekarza? Natychmiast idź do pediatry, jeżeli dziecko nagle zaczyna tracić na wadze. Skontaktuj się z nim także, jeżeli dziecko znacznie odstaje od norm dla jego wieku – zarówno w przypadku zbyt niskiej, jak i zbyt wysokiej wagi. Lekarz oceni, czy jest to powód do niepokoju, czy cecha indywidualna twojego dziecka. View Burdaffi on the source website Zobacz także: 12 miesiąc - jadłospis i przepisy do wydruku Kalkulator wagi dziecka Waga niemowlaka od urodzenie do 12 miesiąca
Czy można zmienić imię? [wniosek, koszt, uzasadnienie]
Czy w Polsce można zmienić imię? Tak, zmiana imienia jest możliwa, jednak niezbędne jest odpowiednie uzasadnienie takiej potrzeby. Jednym z powodów może być to, że na co dzień używa się innego imienia niż to w dokumentach. Zmiana imienia wiąże się z koniecznością złożenia odpowiedniego wniosku. Trzeba za to także zapłacić, a decyzja wcale nie musi być pozytywna.
Czy można zmienić imię? To pytanie zadają sobie rodzice, którzy nadali dziecku imię, ale po czasie się rozmyślili. Nad zmianą imienia zastanawiają się również dorośli, którzy nie identyfikują się z imieniem nadanym przy narodzinach. Zmiana imienia jest możliwa, jednak pod pewnymi warunkami. Całość reguluje Ustawa o zmianie imienia i nazwiska. Jeśli już wiesz, czy można zmienić imię, sprawdź, jakie formalności musisz dopełnić. Spis treści: Czy można zmienić imię i co to oznacza? Czy można zmienić imię dziecku? Czy można zmienić imię? Wskaż powody Wniosek o zmianę imienia Czy można zmienić imię? Niezbędne dokumenty Zmiana imienia – koszt Czy można zmienić imię i co to oznacza? Tak, można zmienić imię. Zmiana imienia obejmuje kilka wariantów jego przekształcenia. Możesz: zastąpić wybrane imię innym imieniem; zastąpić dwa imiona jednym imieniem lub odwrotnie; dodać drugie imię; zmienić pisownię imienia lub imion; zmienić kolejność imion. Możesz dokonać także zmiany <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/imiona/drugie-imie-30834-r1/">drugiego imienia. Czy można zmienić imię dziecku? Imię dziecka można zmienić w dowolnym Urzędzie Stanu Cywilnego. Masz na to 6 miesięcy od dnia sporządzenia aktu urodzenia. Do urzędu musi się udać osobiście przynajmniej jedno z rodziców. Do zmiany imienia dziecku wymagane są następujące dokumenty: pisemne oświadczenie, podpisane przez oboje rodziców (lub tylko matkę, gdy ojcostwo nie jest ustalone), dokumenty tożsamości rodziców (dowód osobisty lub paszport), odpis zupełny aktu urodzenia dziecka, jeżeli zmieniasz imię w innym USC niż ten, w którym sporządzono akt urodzenia dziecka. Podczas wizyty w urzędzie zostanie spisany protokół o zmianie imienia lub imion dziecka. Wszystko odbędzie się na podstawie oświadczenia rodziców – kierownik Urzędu Stanu Cywilnego nie będzie pytał o powód decyzji. Jeśli zmieniasz imię w innym urzędzie niż ten, w którym dziecko było zarejestrowane, informacja o zmianie imienia zostanie tam przekazana. Zmiana imienia dziecka po 6 miesiącach od sporządzenia aktu urodzenia możliwa jest jedynie w trybie ustawy o zmianie imion i nazwisk. Oznacza to, że należy złożyć odpowiedni wniosek, a także uzasadnienie chęci zmiany imienia dziecku. Potrzebna będzie także zgoda kierownika Urzędu Stanu Cywilnego. Niezbędna jest również zgoda obojga rodziców. Jeżeli dziecko skończyło już 13 lat, potrzebna będzie także jego pisemna zgoda wyrażona osobiście przed kierownikiem USC. Czy można zmienić imię? Wskaż powody W przypadku zmiany imienia dziecka powyżej 6. miesiąca życia oraz osób dorosłych należy uzasadnić swoją decyzję. Imię można zmienić: gdy jest ośmieszające lub nielicujące z godnością człowieka, na imię używane, na imię, które zostało bezprawnie zmienione, na imię noszone zgodnie z przepisami prawa państwa, którego obywatelstwo również się posiada. Wniosek o zmianę imienia Zmiana imienia jest możliwa, jednak pod pewnymi warunkami: trzeba uzyskać zgodę kierownika Urzędu Stanu Cywilnego; złożyć odpowiednie dokumenty; napisać uzasadnienie, które przekona osobę decyzyjną, że zmiana wynika z naprawdę ważnego powodu. Żeby zmienić imię, należy osobiście złożyć odpowiedni wniosek do kierownika Urzędu Stanu Cywilnego. Wniosek o zmianę imienia powinien zawierać: miejscowość i datę, imię i nazwisko wnioskodawcy, adres zamieszkania, pesel, prośbę o zmianę imienia, uzasadnienie prośby, podpis. Jak napisać uzasadnienie zmiany imienia? Jest to najważniejsza część wniosku. Musisz w niej podać ważny powód, dla którego chcesz zmienić imię. Nie może to być zwykła fanaberia. Jeśli np. masz na imię <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/imiona-dla-dziewczynek/maria-138-M-r12/">Maria, a wszyscy mówią do Ciebie <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/imiona-dla-dziewczynek/zofia-183-Z-r12/">Zosia i pamiętasz, że dzieje się tak od dzieciństwa – jest to faktyczny powód do zmiany imienia na imię faktycznie używane. Możesz dołączyć również dane świadków, którzy to potwierdzą. Wzory wniosku o zmianę imienia WZÓR WNIOSKU O ZMIANĘ IMIENIA DLA OSOBY DOROSŁEJ (kliknij, by otworzyć i wydrukować) WIOSEK O ZMIANĘ IMIENIA DZIECKA: WZÓR (kliknij, by otworzyć i wydrukować) Czy można zmienić imię? Niezbędne dokumenty Żeby zmiana imienia była możliwa, w USC należy przedstawić odpowiednie dokumenty: Wniosek o zmianę imienia wraz z uzasadnieniem Dowód uiszczenia należnej opłaty skarbowej Do wglądu: dokument stwierdzający tożsamość wnioskodawcy. Termin wydania decyzji wynosi miesiąc, a w przypadku spraw wyjątkowo skomplikowanych – dwa miesiące. Od decyzji urzędnika można odwołać się w ciągu 14 dni. Zmiana imienia – koszt Zmieniając imię w Polsce, musisz zapłacić za cały ten proces. Opłata skarbowa za sporządzenie protokołu z przyjęcia oświadczenia o zmianie imienia wynosi 37 zł. Zmiana imienia dziecka do 6 miesięcy od daty sporządzenia aktu urodzenia kosztuje 11 zł. Zapłacić można przelewem lub w dowolnej kasie urzędu. Dowód zapłaty należy zachować, ponieważ trzeba go dołączyć do pozostałych dokumentów. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/po-rozwodzie-czy-moge-zmienic-nazwisko-dziecka-na-swoje-panienskie-17206-r1/">Zmiana nazwiska dziecka: kiedy i na jakich zasadach jest możliwa <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/nazwisko-dla-dziecka-jakie-sa-najpopularniejsze-w-polsce-27400-r1/">Najpopularniejsze nazwiska w Polsce [LISTA] <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/nazwisko-dla-dziecka-jakie-sa-najpopularniejsze-w-polsce-27400-r1/">​<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/imiona/najpopularniejsze-imiona-2020-ranking-29945-r1/">Najpopularniejsze imiona 2020 [RANKING]
Zdrowe słodycze dla dzieci: jakie kupować i jak je zrobić w domu? Przepisy
Dzieci lubią słodycze i trzeba się z tym pogodzić. Zamiast z tym walczyć, naucz malca, że zdrowe desery też mogą być pyszne. Zobacz, jakie słodkie produkty możesz dawać dziecku ze spokojnym sumieniem. Podpowiadamy, jak zrobić zdrowe słodycze w domu.
Zdrowe słodycze dla dzieci – czy to możliwe? Miłość do słodkiego smaku jest zapisana w genach. Dziecko już w brzuchu mamy znacznie chętniej łyka płyn owodniowy, jeśli ma on słodki smak. Ale z drugiej strony dobrze wiesz, że nadmiar cukru prowadzi do próchnicy i otyłości, a w przyszłości także do cukrzycy. Na szczęście są też zdrowe słodkości, które można podawać dziecku bez wyrzutów sumienia. Podpowiadamy, jakie zdrowe słodycze kupować w sklepie. Podsuwamy też przepisy na domowe słodycze dla dzieci. Jakie są zdrowe słodycze dla dzieci? Najlepsze zdrowe słodycze to te naturalne. Oswajanie dziecka ze słodkim smakiem zacznij więc od owoców. Owoce zawierają naturalny cukier – fruktozę – i dlatego są tak słodkie. Możesz je miksować, przygotowywać z nich musy, dodawać do placuszków i ciast. Będą też znakomitym farszem do naleśników i pierogów. A jakie są inne zdrowe słodycze dla dzieci ze sklepu? Warto kupować suszone owoce, takie jak: rodzynki, daktyle, figi, morele, śliwki chipsy jabłkowe. Suszone owoce też są słodkie, a w dodatku można je dodawać do różnego rodzaju deserów. Oczywiście należy je włączyć do diety dziecka zgodnie z aktualnym schematem żywienia niemowląt i pokroić przed podaniem, by zminimalizować ryzyko zadławienia. Jeśli kupujesz inne słodycze dla dzieci, zawsze sprawdzaj ich składy. Produkty nie powinny zawierać cukru, soli ani żadnych sztucznych dodatków. Wybieraj tylko naturalne, z naturalnymi barwnikami i np. słodzone ksylitolem. Jak zrobić zdrowe słodycze dla dzieci? Deser mleczny Mleko jest słodkie dzięki temu, że zawiera naturalny cukier mleczny (laktozę). Bardzo dobrym deserem dla malca są różnego typu napoje mleczne, jogurty, budynie, koktajle. Zawierają białko i wapń, niezbędne do prawidłowej mineralizacji kości. Mleczne desery można przełożyć do pucharka, dodać do nich owoce, cukier waniliowy, cynamon, posypać wiórkami czekolady, rodzynkami lub polać syropem. Przepis na koktajl jagodowy z lodami fot. AdobeStock Składniki na 2 porcje: 100 g jagód (mogą być mrożone) banan 400 ml jogurtu naturalnego 2 kulki lodów waniliowych Przygotowanie: Banana obierz ze skórki, pokrój na kawałki, włóż do blendera. Jagody umyj (lub rozmroź), dodaj do banana, wlej jogurt. Wszystko razem zmiksuj. Przelej do szklanki. Na wierzch połóż kulkę lodów. Ciasta dla dzieci Najlepsze są ciasta domowe. Robiąc ciasto, warto do jego przygotowania od czasu do czasu użyć mąki graham albo razowej (znakomicie pasuje np. do piernika, murzynka). Dzięki temu ciasto będzie bardziej wartościowe, gdyż w takiej mące jest więcej witamin i składników mineralnych niż w jasnej, pszennej. Do ciasta dodaj też dobrej jakości tłuszcze (olej lub masło) oraz owoce (dzięki nim ciasto nabiera nowych smaków i ma dużo witamin, jest też bardziej „mokre”). Ciasta nie przesładzaj. Zwykle wystarczy, gdy wsypiesz połowę ilości cukru, który jest podany w „książkowym” przepisie. Resztę możesz zastąpić suszonymi owocami. Ważne! Nie używaj gotowych posypek do dekoracji, bo zawierają barwniki i substancje koloryzujące – lepiej, żeby dziecko zjadało ich jak najmniej. Zamiast używać gotowej polewy czekoladowej, po prostu rozpuść czekoladę (byle nie owocową!), dodaj kilka łyżek mleka i polej nią ciasto. Przepis na łatwe ciasto marchewkowe fot. AdobeStock Składniki: 5 jajek 250 g masła 1,5 szklanki cukru 2 szklanki mąki pszennej 0,5 szklanki mąki ziemniaczanej 1 łyżeczka proszku do pieczenia 1 łyżeczka sody oczyszczonej 1 łyżeczka cynamonu 2 szklanki startej marchewki (ok. 400 g) Przygotowanie: Umyj marchewkę i zetrzyj na tarce o drobnych oczkach. W małym garnuszku rozpuść masło i odstaw do ostudzenia. Utrzyj jajko z cukrem na puszystą masą, cały czas miksując dodawaj roztopione masło i startą marchewkę, następnie dodaj mąkę i mieszaj do momentu połączenia składników. Wysmaruj blachę tłuszczem i posyp bułką tartą. Przełóż do niej ciasto. Piecz 45 minut w 180°C. Posyp cukrem pudrem. Ciasteczka dla dzieci Raczej nie kupuj ich w sklepie (jedynym wyjątkiem są ciasteczka przeznaczone dla niemowląt). Niestety, do przygotowywania większości ciastek jest używany tłuszcz cukierniczy, w którym znajduje się dużo tłuszczów trans, szkodliwych dla zdrowia. Ciasteczka dla dziecka po prostu upiecz w domu, dodając mąkę, dobry tłuszcz i oczywiście nie za dużo cukru. Przepis na ciasteczka korzenne z cynamonem i miodem fot. AdobeStock Składniki: szklanka mąki gryczanej 2 szklanki mąki orkiszowej 1/2 łyżeczki sody po łyżeczce cynamonu, imbiru, kardamonu 8 łyżek miodu (pamiętaj, by nie podawać miodu dzieciom poniżej 12. miesiąca życia!) 2 żółtka kostka masła (200 g) szczypta soli l trochę zimnej wody Przygotowanie: Posiekaj na stolnicy mąkę z masłem i odrobiną soli, dodaj pozostałe składniki, a na końcu tyle wody, by podczas łączenia składników ciasto się zlepiło (nie należy go mocno wyrabiać). Ciasto odstaw do lodówki na około 20 minut. Rozwałkuj i wykrawaj foremkami różne kształty ciasteczek. Piecz ciasteczka w piekarniku nagrzanym do 180°C przez 7-10 minut (sprawdzaj, by się nie przypaliły). Słodycze dla dzieci: uwaga na ukryty cukier! Od czasu do czasu dziecko może zjeść coś słodkiego, ale zwróć uwagę, by wszystkie posiłki nie były dosładzane. Pamiętaj, że cukier ukryty jest w: Napojach i słodzonych sokach – często w jednej szklance napoju jest aż 5-6 łyżeczek cukru. Słodkich serkach, jogurtach – dlatego lepiej kupić serek czy jogurt naturalny, dodać do niego owoce i ewentualnie samemu osłodzić (choć lepiej tego nie robić w ogóle). Na pewno nie dosypiesz tyle cukru, ile producent. Jeszcze więcej „białej słodkości” znajduje się w gotowych deserach mlecznych. Lepiej samemu przygotować dla dziecka budyń – z mąki ziemniaczanej (nie będzie też wówczas zawierać żadnych dodatkowych składników, typu barwniki). Gotowych kaszkach – zwracaj na to uwagę (na szczęście nie do wszystkich jest dodawany cukier). Czytaj informacje na etykiecie. Płatkach śniadaniowych – często cukier stanowi 30-40 proc. ich składu. Lepiej ugotować płatki owsiane, a tzw. śniadaniowe traktować jako dodatek. Wypróbuj nasze inne przepisy na zdrowe deserki i słodycze dla dzieci: Talarki jabłkowe Truskawkowy jogurcik z kaszką Koktajl „zakręcony” Ciasto z owocami Kokosowe kuleczki Mus jagodowy Zobacz też: Nauczycielka skarciła mamę za niezdrową zawartość śniadaniówki „Córka faszerowała syna cukrem i dziwiła się, że mały jest niejadkiem. Ferie u babci nauczyły go, jak się je schabowe” Dziecko jest nadpobudliwe, bo je za dużo cukru. Prawda czy mit?
Suchy kaszel u dziecka w nocy – o czym świadczy?
Suchy kaszel u dziecka w nocy może być objawem dolegliwości zdrowotnych lub znakiem, że w pokoju, w którym maluch śpi, jest zbyt sucho. Powtarzające się ataki suchego kaszlu pojawiające się nocą u dziecka warto skonsultować z lekarzem. Zdarza się, że tylko odpowiednie leczenie pomoże zlikwidować tę dolegliwość.
<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/co-na-suchy-kaszel-u-dziecka-21773-r1/" target="_blank" rel="noopener">Suchy kaszel u dziecka w nocy pojawia się częściej niż mokry. Bywa, że męczy dziecko tygodniami, a rodzice nie znajdują skutecznego lekarstwa. Próbują inhalacji, antybiotykoterapii, leków antyalergicznych. I nic nie pomaga. Jeżeli suchy kaszel nie ustępuje po serii inhalacji z soli fizjologicznej, idź z dzieckiem do lekarza. Nie podawaj leków na własną rękę, zwłaszcza dzieciom poniżej 1. roku życia. Spis treści: Jak odróżnić suchy kaszel u dziecka w nocy od mokrego? Przyczyny ataku suchego kaszlu u dziecka w nocy Kaszel w nocy u dziecka – co robić Jak odróżnić suchy kaszel u dziecka w nocy od mokrego? Suchy kaszel nazywany jest również nieproduktywnym, gdyż podczas kaszlu nie dochodzi do odkrztuszania. Taki kaszel brzmi głucho, słychać tylko wydychane z dużą prędkością powietrze, nic się nie „odrywa”, do ust nie trafia żadna wydzielina poza śliną. Bardzo często z atakiem suchego kaszlu w nocy dziecko odczuwa suchość w gardle oraz uczucie łaskotania lub drapania w drogach oddechowych. Przy ataku takiego kaszlu dziecko ma nieodparty odruch kasłania, nie jest w stanie go opanować. Przyczyny ataku suchego kaszlu u dziecka w nocy Istnieją cztery najczęstsze przyczyny suchego kaszlu u dziecka w nocy. Lekarz w pierwszej kolejności będzie brał pod uwagę właśnie te przyczyny, a dopiero po ich wykluczeniu zacznie rozważać inne możliwości. Oto powody, dla których najczęściej dzieci mają ataki suchego kaszlu w nocy: 1. Refluks żołądkowo-przełykowy To jedna z powszechniejszych przyczyn nocnego kaszlu u dziecka. Cofająca się z żołądka treść żołądkowa podrażnia gardło. Ta dolegliwość często dotyczy małych dzieci i diagnozuje się ją za pomocą USG. Najprostszym sposobem zapobiegania atakom kaszlu w tej sytuacji jest ułożenie podłożenie pod nóżki łóżeczka od strony głowy dziecka podwyższenia (ok.5 cm), aby głowa malca znajdowała się wyżej od jego brzuszka. 2. Alergia Alergia, która może objawić się suchym kaszlem u dziecka w nocy, prawdopodobnie jest wywołana przez: roztocza, sierść zwierząt, pleśń, pyłki roślin, mleko. Aby potwierdzić lub wykluczyć tę możliwość, alergolog powinien zlecić wykonanie dziecku prostych testów skórnych. Jeżeli suchy kaszel u dziecka w nocy rzeczywiście wywołuje któryś z wymienionych alergenów (oprócz mleka), pokój dziecka musi być utrzymany w nienagannej czystości. Trzeba też pozbyć się dywanów, zasłon, maskotki zamknąć w plastikowym pudełku lub szafce, a pościel prać w 90°C. Trzeba się też upewnić, czy materac nie jest wykonany np. z końskiego włosia (w przypadku alergii na sierść zwierząt) i w razie potrzeby zmienić go na syntetyczny. 3. Suche powietrze Może ono podrażniać górne drogi oddechowe. Optymalny poziom nawilżenia to 40-50 procent. Większy może powodować rozwijanie się pleśni. Jeśli faktycznie w waszym domu jest suche powietrze (najczęściej zimą), pomocny będzie nawilżacz powietrza w pokoju dziecka. 4. Zapalenie górnych dróg oddechowych Nawet jeżeli kaszlowi nie towarzyszy żaden inny objaw, dziecko powinno być osłuchane przez lekarza. Trzeba sprawdzić, czy nie ma zmian w oskrzelach lub płucach. Bardzo często w przypadku infekcji górnych dróg oddechowych początkowo pojawia się suchy kaszel u dziecka w nocy, a później, po 2-3 dniach, zamienia się w kaszel mokry, mniej męczący i pozwalający odkrztusić zalegająca w oskrzelach wydzielinę. 5. Inne przyczyny Rzadszymi przyczynami ataków suchego kaszlu u dziecka wieczorem, w nocy lub nad ranem mogą być: krztusiec – ostra choroba zakaźna, dla której charakterystyczne są bardzo silne napady kaszlu w nocy, niewydolność krążenia – wynika z zaburzeń w pracy lewej komory serca, ostre podgłośniowe zapalenie krtani (krup), zapalenie zatok. Kaszel w nocy u dziecka – co robić? W pierwszej kolejności warto zastosować domowe sposoby na suchy męczący kaszel u dziecka. Pokój dziecka przed snem powinien zostać dobrze przewietrzony. Jeśli powietrze jest suche, dobrze jest użyć nawilżacza powietrza lub powiesić mokre ręczniki na grzejnikach w sypialni malucha. Temperatura w pokoju, w którym śpi dziecko, nie powinna przekraczać 20 stopni Celsjusza. View Burdaffi on the source website Jeżeli drogi oddechowe są czyste, najprostszym sposobem łagodzenia kaszlu jest podanie dziecku miodu gryczanego. Nie lecz w ten sposób niemowlęcia – miód można podawać dziecku, które skończyło rok. Warto robić inhalacje np. mucosolvanem, roztworem soli kuchennej lub fizjologicznej. Jeśli suchy kaszel w nocy wybudza niemowlę, można przystawić je do piersi, albo podać butelkę, jeśli mama nie karmi piersią. To pozwoli nawilżyć suchą śluzówkę gardła. Starszemu dziecku można podać szklankę letniej wody do wypicia małymi łyczkami. Co jeszcze sprawdzi się na kaszel w nocy u dziecka? Przed snem warto niemowlę wykąpać i pozwolić mu pooddychać powietrzem z parującą wodą. Starsze dziecko może skorzystać z inhalacji, np. nad garnkiem z parującym naparem z rumianku. Bardzo dobrym rozwiązaniem są też inhalacje z soli fizjologicznej, które najłatwiej zrobić przy pomocy nebulizatora. Nawilżają śluzówki przy kaszlu suchym, ale rozrzedzają też wydzielinę przy kaszlu mokrym. Można też użyć do inhalacji na suchy kaszel roztworu soli hipertonicznej lub soli z kwasem hialuronowym. View Burdaffi on the source website Z leków aptecznych na suchy kaszel w nocy u dziecka można podać syrop roślinny przygotowany z wyciągów z prawoślazu islandzkiego, który nawilża gardło. Bez recepty dostępne są też leki hamujące odruch kaszlu, które podaje się przed snem – można jednak zastosować je u dzieci powyżej 2 roku życia. Są to leki z lewodropropiozyną, butamiratem, dekstrometorfanem. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/mokry-kaszel-jak-leczyc-mokry-kaszel-u-dziecka-14148-r1/" target="_blank" rel="noopener">Mokry kaszel u dziecka: czy podawać syrop? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/sposoby-na-kaszel-co-zamiast-syropu-kaszel-u-dziecka-13469-r1/">Najlepsze sposoby na kaszel – bez syropu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/kaszel-mokry-u-dziecka-13476-r1/" target="_blank" rel="noopener">Mokry kaszel u dziecka - objawy, leczenie, domowe sposoby
Chleb dla niemowlaka – kiedy podawać, jaki wybrać, przepisy na chleb
Chleb w diecie niemowlęcia może pojawić się w okresie rozszerzania diety. Od około 6. miesiąca można dziecko powoli oswajać ze smakiem pieczywa. Zobacz, jak wprowadzać chleb do jadłospisu maluszka i jak wybrać dobry chleb. Dla ambitnych mamy także trzy przepisy na zdrowy domowy chleb dla dzieci i całej rodziny.
Chleb w diecie niemowlaka może pojawić się, gdyzbyt wcześnie – oficjalne zalecenia dotyczące rozszerzania diety niemowlaka wyraźnie mówią o tym, że przez pierwsze pół roku dziecku w zupełności wystarcza mleko. Jednak ostateczna decyzja o tym, kiedy w diecie dziecka pojawią się nowe produkty, należy do rodziców, choć warto trzymać się określonego przez ekspertów przedziału czasu. Pierwszy chleb dla dziecka powinien być dobrze wypieczony, świeży lub lekko czerstwy. Spis treści: Chleb w diecie niemowlaka Od kiedy chleb dla niemowlaka? Jaki chleb dla niemowlaka? Chleb dla niemowlaka – jak podawać? Przepisy na chleb dla dzieci Chleb w diecie niemowlaka Wątpliwości dotyczące wprowadzania chleba do diety dziecka mają związek z glutenem. Jakiś czas temu zmodyfikowano zasady rozszerzania diety niemowlaka. Wcześniej zalecano, aby pierwsze produkty zbożowe w diecie tak malutkiego dziecka nie zawierały glutenu. Obecnie specjaliści nie odradzają już podawania glutenu niemowlętom, gdyż okazało się, że nie ma to wpływu na rozwój alergii na gluten. Chleb w diecie dziecka to nie tylko kolejny zdrowy produkt. Pieczywo to dla niemowlaka także okazja do poznawania nowych smaków i konsystencji. Chleb zawiera węglowodany, które są cennym źródłem energii dla szybko rozwijającego się organizmu. W chlebie znajduje się ok. 10 procent białka, witaminy z grupy B (B1, B2, niacyna), a także miedź, potas, magnez, fosfor, żelazo – choć tych ostatnich w białym pieczywie jest wyraźnie mniej niż w pieczywie razowym. Od kiedy chleb dla niemowlaka? Z zaleceń ekspertów wynika, że chleb w diecie niemowlaka powinien pojawić się ok. 6 miesiąca życia dziecka. Dziecku do 6 miesiąca w zupełności wystarcza mleko mamy lub odpowiednie mleko modyfikowane. Przypomnijmy – najwcześniej nowe produkty można zacząć podawać dziecku od 17 tygodnia życia (początek 5. miesiąca), ale nie należy z tym zwlekać później niż do 26 tygodnia (początek 7 miesiąca) życia dziecka. Jaki chleb dla niemowlaka? Ze względu na niedojrzały jeszcze układ pokarmowy niemowlęcia, na początku najlepiej sięgać po białe lekko strawne wypieki, czyli pszenne bułki lub chleb. Zdrowsze od białego jest pieczywo sitkowe, grahamowe, ale trzeba z nim poczekać i wprowadzać je do jadłospisu dopiero po pierwszym roku życia. Zawiera ono więcej składników odżywczych niż pieczywo białe, dostarcza też więcej błonnika i witamin. Z podawaniem najzdrowszego pieczywa razowego trzeba poczekać, aż dziecko ukończy drugi rok życia. To też moment, od którego można dziecku podsuwać pieczywo z ziarnami. Lepiej nie dawać niemowlęciu pieczywa tostowego o długim terminie przydatności do spożycia, gdyż zawiera dużo konserwantów. Poniżej podpowiadamy, jakie pieczywo jest najbardziej wartościowe i od kiedy można je podawać dziecku: białe bułki pszenne – najmniej wartościowe białe pieczywo, za to lekko strawne, dla najmłodszych niemowląt – od 6 miesiąca życia, biały chleb pszenny lub pszenno-żytni – bardziej wartościowy od bułek pszennych, od 6 miesiąca życia, pieczywo sitkowe – produkowane z częściowo oczyszczonej mąki żytnio-pszennej, zdrowsze od białego pieczywa, ale nadaje się dla dzieci po 1 roku życia, pieczywo graham – pieczone z nieoczyszczonej mąki pszennej, znacznie zdrowsze od pieczywa białego, ale bardziej lekkostrawne od pieczywa razowego, dla dzieci po 1 roku życia, pieczywo razowe – z nieoczyszczonej mąki żytniej, zdecydowanie najzdrowsze pieczywo, ale tylko dla dzieci po 1 roku życia, pieczywo chrupkie (razowe lub białe) – od zwykłego różni się mniejszą zawartością wody, ale większą soli. Z tego względu w diecie dzieci powinno pojawiać się niezbyt często. Zobacz też: 11 rodzajów pieczywa dla dzieci po 2 roku życia ​Wybierając chleb czy bułkę dla niemowlaka, warto zwrócić uwagę na skład pieczywa – im krótszy tym lepszy. Zwykle lepszej jakości jest pieczywo z małych piekarń. To marketowe zawiera na ogół więcej „polepszaczy” i jest wcześniej długo mrożone, przez co traci część wartości odżywczych. Chleb dla niemowlaka – jak podawać? Podając pierwszy raz bułkę czy chleb niemowlęciu, na początku można ich kawałeczki wkruszyć np. do jajecznicy. Po 10 miesiącu życia, gdy dziecko już sprawnie żuje, można maluchowi szykować malutkie kanapeczki, ale trzeba odkroić od chleba skórkę, którą niemowlę może się zakrztusić. Uwaga! Skórkę od chleba do żucia i gryzienia można dać dziecku dopiero po pierwszym roku życia, wcześniej istnieje ryzyko, że dziecko się nią zakrztusi. Przepisy na chleb dla dzieci Pyszny i zdrowy chleb dla niemowlaka czy starszego dziecka można upiec samodzielnie w domu. Wystarczy foremka-keksówka i piekarnik. Poniżej znajdziesz trzy przepisy na domowej roboty chleby dla całej rodziny. 1. Chleb dla niemowlaka – bezglutenowy (od 6. miesiąca życia) Składniki: 2 szklanki skrobi pszennej bezglutenowej, sól, kminek, 1/2 paczki drożdży (50 g), 1/2 łyżeczki cukru, 2 szklanki mleka, 1 duży ziemniak, 1 jajo Wykonanie: Ziemniak obierz, ugotuj i przetrzyj. Drożdże rozetrzyj z cukrem, dodaj 4 łyżeczki skrobi, rozprowadź odrobiną letniego mleka. Odstaw do wyrośnięcia. Skrobię wsyp do miski. Dodaj ziemniaki, kminek, sól, wlej mleko i drożdże. Wyrób ciasto. Pozostaw je do wyrośnięcia, aż dwa razy zwiększy objętość. Ciasto w wysmarowanej masłem formie odstaw do wyrośnięcia. Roztrzep jajo z małą ilością wody, posmaruj ciasto po wierzchu rozmąconym jajem i piecz ok. 50 minut. Po ostudzeniu przechowuj chleb w pojemniku. 2. Chleb dla dziecka i całej rodziny – prowansalski (po 1 roku życia) Składniki: 3 szklanki pszennej mąki typ 750 lub z pełnego przemiału, szklanka ciepłej wody, 15 g suszonych drożdży, 1,5 łyżeczki soli Wykonanie: W misce wymieszaj mąkę, drożdże i sól. Wlewając wodę, wyrabiaj ciasto. Wyrobione wyłóż na stolnicę posypaną mąką i ugniataj, aż stanie się lśniące i elastyczne. Umyj miskę i posmaruj oliwą. Ukształtuj kulę, włóż do miski, obracaj, by cała była natłuszczona. Przykryj i zostaw w cieple, aż dwa razy zwiększy objętość. Potem oklep je, wyłóż na stolnicę. Lekko zagnieć, przykryj miską na 10 minut. Do piekarnika wstaw naczynie z wodą, rozgrzej go do 230ľC. Blachę oprósz mąką. Rolując, uformuj ciasto w ok. 30-cm owal o grubości 1 cm. Posyp ziołami prowansalskimi. Ciasto spryskaj chłodną wodą. Piecz 20 minut, odwróć i piecz ok. 5 minut. 3. Słodki chlebek dla dziecka i rodziny – z morelami (od 2. roku życia) Składniki: 30 dkg mąki, 1/2 łyżeczki soli, 1 łyżka masła, 2/3 szklanki jasnych rodzynek, 2 łyżeczki cukru, 10 suszonych moreli, 6 łyżek jogurtu, 2 łyżeczki suszonych drożdży, 6 łyżek soku z pomarańczy Wykonanie: Wymieszaj w misce mąkę i sól, dodaj masło, drożdże, rodzynki, pokrojone morele, podgrzany sok, jogurt i mieszaj do zgęstnienia. Wyłóż ciasto na stolnicę posypaną mąką i ugniataj, aż stanie się lśniące i gładkie. Nadaj mu kształt mocno spłaszczonej kuli, przykryj lnianą ściereczką i pozostaw do wyrośnięcia. Rozgrzej piekarnik do temperatury 220ľC. Posyp blachę mąką, włóż ciasto i piecz 35-40 minut. Po upieczeniu przenieś na drucianą siatkę. Jeszcze ciepłe ciasto możesz posmarować galaretką owocową. Zobacz też: Biały chleb czy ciemny? Jaki podawać dziecku Czy można jeść chleb na diecie odchudzającej W czym jest gluten – lista produktów
Zabawy z półtorarocznym dzieckiem – 8 pomysłów
Oto propozycje zabaw dla półtorarocznego dziecka, które pozwolą kreatywnie spędzać czas z dzieckiem w domu lub zapewnią wspaniała rozrywkę podczas przyjęcia z udziałem innych maluchów. Zobacz, jak można bawić się z maluchem, który ma więcej niż rok, a mniej niż dwa lata.
Wielu rodziców ma problem, w co się bawić z półtorarocznym dzieckiem. Tymczasem maluchowi w tym wieku naprawdę niewiele trzeba, aby zaangażować się we wspólne, proste aktywności. Poniżej znajdziesz propozycje ciekawych zabaw, które wzbudzą zainteresowanie dziecka powyżej roku. Może włączyć się w nie cała rodziną (ze starszym rodzeństwem włącznie). Nadają się również do zorganizowania czasu kilkorgu dzieciom, które znajdą się pod twoją opieką. Spis treści: Trzy kreatywne zabawy dla 1,5 rocznego dziecka Baloniku nasz malutki Ciepło-zimno Parada strażacka Superbohater Zespół muzyczny Trzy kreatywne zabawy dla 1,5 rocznego dziecka Dzieci zwykle mają mnóstwo zabawek, z których większość ma jasno określony sposób użycia. Warto zatem stwarzać maluchowi okazję do kreatywnego działania. Poświęć trochę czasu i przygotuj, najlepiej razem z dzieckiem, akcesoria do kreatywnych zabaw. Nietypowe klocki. Zbierz różne opakowania: kartony po butach, kartony po mleku, plastikowe kubeczki po serkach czy jogurtach. Kubeczki muszą być czyste, a kartony warto pomalować, aby były barwne i bardziej atrakcyjne. Pozwól maluchowi budować z tych „klocków”. Na początku możesz podsunąć mu kilka pomysłów i pokazać, jak się bawić. Barwne kręgle. Zbierz kilka plastikowych butelek o pojemności 1,5 litra. Następnie przygotuj barwne płyny – np. mieszaj wodę z barwnikami spożywczymi. Ponalewaj do butelek barwną wodę tak, aby każda butelka zawierała płyn w innym kolorze. Teraz można rozstawiać butelki na podłodze lub trawie, dać dziecku piłkę i prosić, aby celowało nią w butelkę z określonym kolorem płynu, albo wywróciło nią jak najwięcej butelek. Tunel lub tor przeszkód. Z dostępnych w domu przedmiotów zbuduj tor przeszkód dla dziecka. Poustawiaj krzesła, poduszki, jednorazowe talerzyki. Przykryj krzesła kocem, aby powstał tunel. Następnie wytłumacz dziecku, jak ma pokonać każdą przeszkodę. Niech maluch przeciska się, przechodzi pod i nad przeszkodami, turla się, chodzi na paluszkach i rzuca do celu. Nie zapomnij o nagrodach za zaangażowanie! W ramach kreatywnych zabaw dla półtorarocznego dziecka maluch może także: budować z klocków, lepić z plasteliny, modeliny, masy solnej nauczyć się, jak zrobić gluta i bawić się nim bawić się piłką, najlepiej na zewnątrz. Każda z zabaw może mieć formę konkursu (na najlepszą budowlę, figurkę z plasteliny itp.). 2. „Baloniku nasz malutki” Idealna rozrywka dla półtorarocznego dziecka – niewymagająca i sprawiająca masę radości zabawa ruchowa, w którą można bawić się w domu! Uczestnicy chwytają się za ręce, aby zrobić koło, i mówią wierszyk: Baloniku nasz malutki rośnij duży, okrąglutki. Balon rośnie, że aż strach przerwał miarę, no i trach! Podczas recytowania wierszyka dzieci i rodzice coraz bardziej poszerzają koło, aby na końcu je przerwać – puszczając ręce i przewracając się na ziemię tam, gdzie stali. Zabawa wymaga bezpiecznego miejsca. Przypilnuj, aby w jej trakcie nikt nie wszedł na dzieci z ciepłym napojem czy potrawą. Upewnij się, że w otoczeniu nie znajduje się nic ostrego (np. mebel o ostrych kantach, szklany stolika), na co dzieci mogłyby się przewrócić. 3. Zabawa w chowanego, czyli „w ciepło-zimno” Schowaj przedmiot, wybierz dziecko, które będzie go szukało (przedmiot może być od razu nagrodą) i zawołaj wraz z innymi uczestnikami zabawy: „ciepło, cieplej”, gdy dziecko zbliża się do przedmiotu lub „zimno, zimniej”, kiedy się od niego oddala. Krzyknijcie „gorąco!” jak go znajdzie. 4. Zabawa „Parada Strażacka” Wiele dzieci uwielbia wielkie, czerwone i głośne samochody strażackie i z radością weźmie udział w zabawie im poświęconej. Strażackie przyjęcie ma taką zaletę, że jest odpowiednie zarówno dla maluchów powyżej roku, jak i dla starszych dzieci. Będziesz potrzebować czerwonych czapek strażackich (wiele sklepów z akcesoriami na przyjęcia ma je w swoim asortymencie) lub po prostu czerwonych czapeczek. Szukaj takich, które będą pasowały na dziecięce główki i nie spadną podczas zabawy na oczy. Zatrudnij rodziców i starsze dzieci do dzwonienia w dzwonki, wymachiwania czapkami i trąbienia. Zabawa może odbyć się na podwórku lub w pokoju (zależy od tego, jak entuzjastyczni są jej uczestnicy). 5. Zabawa „Superbohater” Przygotowanie zabawy jest proste, a wspomnienia z niej wspaniałe. Poproś rodziców, aby ubrali dzieci w strój wybranego bohatera. Każdy może sfotografować się z przebranym dzieckiem (najlepiej sprawdza się tu polaroid); dzieci pozują same lub w grupach, a ze zdjęć powstaje pamiątkowa galeria (możemy przypiąć je klamerkami na rozciągniętym przez pokój sznurku). Na zakończenie zabawy każde dziecko otrzymuje swoje zdjęcie, aby móc zabrać je na pamiątkę do domu. 6. Zabawa „Zespół muzyczny” Ten pomysł niesie ze sobą konieczność robienia hałasu. Upewnij się więc, że uprzedziłaś (lub zaprosiłaś) sąsiadów. Dzieci uwielbiają muzykę i lubią grać. Na wszelki wypadek przygotuj podwójną liczbę popularnych instrumentów, takich jak bębenek, tamburyn, grzechotki, cymbałki. Niech dzieci najpierw oswoją się ze swoimi instrumentami, a potem mogą urządzić koncert przed publicznością. Włącz jakąś muzykę, aby zachęcić małych wykonawców do zabawy. Czytaj też: Najlepsze zabawy ruchowe dla dzieci Zabawy dla dzieci na dworze Zabawki drewniane na roczek
Odpieluchowanie dziecka: kiedy i jak to zrobić? Sprawdzone sposoby
Odpieluchowanie, czyli odzwyczajenie od noszenia pieluszek, przebiega u dzieci w różnym tempie i w różnym czasie. Nie przejmuj się, jeśli twój maluch wciąż jeszcze potrzebuje pieluch, chociaż już dawno skończył 2 lata. Nasze sposoby na odpieluchowanie mogą pomóc, ale nauka korzystania z nocnika to nie wyścigi!
Kiedy dziecko powinno zostać odpieluchowane – gdy ma rok, dwa czy może trzy lata? Żadna odpowiedź nie jest poprawna. Należy to zrobić, gdy będzie do tego gotowe. W treningu czystości najważniejsze jest zachowanie spokoju, cierpliwość i podążanie za dzieckiem. Sukces przyjdzie z czasem! Zobacz, co może pomóc w jego osiągnięciu – opisujemy odpieluchowanie dziecka krok po kroku. Spis treści: Kiedy odpieluchować dziecko? Jak skutecznie odpieluchować dziecko? Sposoby na opieluchowanie dziecka Co pomoże w nauce odpieluchowania? Błędy przy odpieluchowaniu Kiedy odpieluchować dziecko? Z odpieluchowaniem nie ma się co spieszyć. Aby było ono skuteczne, musi być przeprowadzone w odpowiednim momencie. Dzieci zazwyczaj dopiero między 18. a 24. miesiącem życia są w stanie kontrolować zwieracze. Sadzanie na nocniku młodszego dziecka nie ma więc sensu. Nawet jeśli maluszkowi uda się do niego załatwić, będzie to dzieło przypadku, a nie świadome działanie. Większość dzieci żegna się z pieluszkami w połowie trzeciego roku życia, a niektóre maluchy noszą je jeszcze dłużej. Nie jest to powód do niepokoju! Zdaniem Jespera Juula, słynnego duńskiego pedagoga, dziecko powinno samo zasygnalizować, że jest gotowe do odpieluchowania – warto więc uważnie je obserwować. Zwróć uwagę, czy dziecko: potrafi komunikować swoje potrzeby – np. daje znać lub mówi, że chce jeść; pokazuje, że zrobiło w pieluszkę; gdy chce się załatwić, szuka ustronnego miejsca – wyraźnie się napina, kuca; chętnie naśladuje dorosłych i starsze rodzeństwo w domowych czynnościach; jest w stanie spokojnie usiedzieć przez kilka minut; często ma suchą pieluszkę, np. po drzemce. Aby dziecko mogło świadomie usiąść na nocniku, powinno wiedzieć, że chce siusiu. A to wcale nie jest oczywiste dla maluszka, który np. jest w trakcie zabawy. Nawet jeśli czuje, że ma pełny pęcherz, musi też pamiętać, by powiedzieć o tym dorosłemu, który nim się opiekuje, rozebrać się i siąść na nocniku. Większość dzieci osiąga tę umiejętność w połowie trzeciego roku życia. Jak skutecznie odpieluchować dziecko? Jeśli stwierdzisz, że dziecko jest gotowe do rozstania z pieluchą i masz już w domu nocnik, pora zacząć działać. Jak to zrobić? Sposoby na odpieluchowanie dziecka Posadź dziecko na nocniku np. po posiłku, gdy wiesz, że zwykle załatwia się w pieluszkę. Nie przetrzymuj go długo na nocniku – jeśli chce wstać, pozwól mu na to. Jeśli uda się zrobić siusiu lub kupkę, koniecznie pochwal malucha – to ułatwia zrozumienie, do czego służy nocnik. Jeśli dziecko kilka razy siada na nocniku bez efektu, odstaw go na pewien czas, żeby nocnik nie zaczął się maluchowi źle kojarzyć. Jeśli masz ogródek, w ciepłe dni pozwalaj dziecku biegać bez pieluszki – to ułatwi mu zrozumienie, co dzieje się z jego ciałem. Żeby skutecznie odpieluchować dziecko, nie wystarczą twoje chęci i umiejętności. Nie na wszystko masz wpływ i musisz wziąć również pod uwagę czynniki zewnętrzne. Czasem lepiej poczekać, niż stresować siebie, a przy tym malucha. W procesie odpieluchowania może pomóc... dobra pogoda! Gdy jest ciepło na dworze, łatwiej rozpocząć naukę korzystania z nocnika, dziecko może biegać bez pieluszki np. po ogródku bez ryzyka, że się przeziębi Pamiętaj, że przy odpieluchowaniu musisz zachować spokój. Wywieranie presji na dziecku, które nie chce siedzieć na nocniku, może skończyć się zaparciem nawykowym, czyli psychologicznym nawykiem wstrzymywania kupy. Lepiej, żeby dziecko zaczęło korzystać z niego później, niż przeżywało z tego powodu silny stres! Co pomoże w nauce odpieluchowania? Przede wszystkim potrzebny będzie odpowiedni nocnik. Najlepiej taki, który zachwyci dziecko i sprawi, że chętnie będzie ono z niego korzystało. Aby wybrać właściwy, zabierz malucha na zakupy. Dzięki temu dziecko będzie mogło również przymierzyć wybrany model (upewnicie się, że będzie wygodny). View Burdaffi on the source website Nie wszystkie dzieci akceptują nocniki. W przypadku niektórych maluchów lepszym rozwiązaniem może okazać się nakładka na sedes. Sprawdzi się szczególnie u tych dzieci, które chcą robić dokładnie to, co dorośli. Inne przydatne gadżety do odpieluchowania to: podstawka do sedesu (jeśli maluch korzysta z nakładki), książeczki, których bohaterowie uczą się korzystać z nocnika, atrakcyjne majteczki, które zastąpią pieluszki (np. we wzorki, które dziecko polubi), mata na łóżko, która ochroni przed zamoczeniem materaca, lalka siusiająca (niektóre mają w komplecie nocnik), ułatwi dziecku zrozumienie, o co chodzi w odpieluchowaniu. View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website Jeśli dziecko boi się nocnika lub nie chce z niego korzystać, zamiast mu o nim opowiadać, pokaż, jak sama korzystasz z sedesu (rozbieranie się nie jest konieczne). Powiedz: „Siadam tu i siusiam, ty możesz usiąść na swoim nocniku i robić to samo”. Jeszcze lepiej sprawdzi się oglądanie, jak z nocnika korzysta np. dziecko znajomych. Dodatkowo sprawę może rozjaśnić zabawa w sadzanie na nocniku lalek i misiów oraz czytanie książek dla dzieci, których bohaterowie próbują opanować tę umiejętność. Błędy przy odpieluchowaniu Jednym z najczęstszych błędów jest sadzanie dziecka na nocnik zbyt wcześnie, kiedy nie jest ono jeszcze do tego gotowe. Innym dość często popełnianym przez rodziców błędem jest ciągłe dopytywanie: „Chce ci się siusiu? Może zrobisz kupkę?”. Lepsze efekty przynosi uważna obserwacja. Dziecko, które chce się wypróżnić, przerywa zabawę, uspokaja się i chowa w kąt. A kiedy ma pełen pęcherz, dotyka ręką majteczek i je przytrzymuje. Warto uchwycić ten moment i posadzić dziecko na nocniku, mówiąc: „Widzę, że chce ci się siusiu/kupkę”. W ten sposób pomożesz maluchowi zrozumieć, co dzieje się z jego ciałem i co trzeba zrobić. Nie przejmuj się, jeśli podczas nauki maluch się zsiusia – to może się zdarzyć, gdy jest zajęty zabawą i zapomni pójść do toalety czy na nocnik lub wybierze się do niej za późno. Dziecko wstydzi się takich niepowodzeń. Przytul je i zapewnij, że następnym razem będzie lepiej, by nie zniechęciło się do odpieluchowania. Zobacz też: Czas na nocnik, czyli trening czystości oczami doświadczonych mam Czy dziecko jest gotowe na pożegnanie z pieluszką - test Nocnik grający – różne modele
Ile trwa cesarskie cięcie? Sprawdź, co wpływa na czas trwania cesarki
To, jak długo trwa cesarskie cięcie, zależy od konkretnej sytuacji oraz stanu przyszłej mamy i dziecka. Lekarze zawsze jednak starają się zminimalizować czas operacji.
Cesarskie cięcie to operacja, która zwykle trwa ok. pół godziny, a dziecko rodzi się już po kilku minutach od nacięcia powłok jamy brzusznej. Same przygotowania do zabiegu trwają jednak dłużej. To, ile czasu ciężarna spędzi na sali operacyjnej, zależy również od tego, czy podczas porodu nie wystąpią powikłania oraz od kilku innych czynników. Ile trwa cesarka? Co na to wpływa? Czas trwania cesarskiego cięcia jest kwestią indywidualną. Zazwyczaj lekarze wyjmują dziecko z jamy macicy już po 3-5 minutach od znieczulenia kobiety i nacięcia skóry, a cały pobyt na sali operacyjnej trwa około 30-40 minut. Mówimy tu jednak o sytuacji, w której wszystko idzie zgodnie z planem i nie ma żadnych komplikacji. Wtedy lekarze zawsze starają się minimalizować czas zabiegu. Czas trwania operacji może się jednak skrócić lub wydłużyć w zależności od wskazań do wykonania cięcia cesarskiego. Cesarka trwa krócej w momencie, gdy operacja jest pilna lub nagła (z powodu zagrożenia życiu dziecka lub matki) i nieco dłużej w przypadku planowanej cesarki. Kiedy czas trwania cesarki może się wydłużyć? Jeśli ciężarna już wcześniej miała przeprowadzane cięcie cesarskie. Kobieta miała w przeszłości wykonywany zabieg w obrębie jamy brzusznej lub miednicy – obecność zrostów po przebytych wcześniej operacjach utrudnia szybkie przeprowadzenie zabiegu. Na czas trwania cesarki ma również wpływ rodzaj znieczulenia. Znieczulenie ogólne jest szybsze do wykonania niż np. podpajęczynówkowe, które wymaga większej koncentracji u specjalisty. Powikłania a czas trwania cesarskiego cięcia Powikłania po cesarskim cięciu, takie jak pęknięcia macicy czy uszkodzenia pęcherza moczowego lub moczowodów, również mogą wydłużyć czas trwania zabiegów. W przypadku wystąpienia komplikacji niezbędne jest wykonanie dodatkowych zespoleń lub założenie szwów (w związku z czym wydłuża się czas zabiegu). Jeśli podczas cesarki wystąpi krwotok, lekarz będzie musiał go zatamować (co też będzie wymagało dodatkowej pracy i czasu). Pamiętaj, że najważniejsze jest zdrowie i bezpieczeństwo twoje i twojego dziecka, nie czas zabiegu. Przy znieczuleniu miejscowym nie tracisz świadomości i możesz zobaczyć dziecko tuż po zakończonej operacji, a po mniej więcej dwóch godzinach będziesz mogła przytulić maluszka i go nakarmić. Znieczulenie ogólne stosuje się w sytuacji, gdy zachodzi potrzeba natychmiastowej operacji. Zobacz też: Ciąża po cesarskim cięciu. Po jakim czasie można bezpiecznie zajść w ciążę? Jakie są zalety porody naturalnego? Ile można mieć cesarek?
Jak się przygotować do cesarskiego cięcia? Wszystko, co musisz wiedzieć o zabiegu
Nie zawsze kobieta może rodzić siłami natury – czasem jedynym rozwiązaniem, aby dziecko w dobrej formie pojawiło się na świecie, jest cesarskie cięcie. Sprawdź, jak przygotować się do cesarki, by zminimalizować ryzyko komplikacji i ułatwić przeprowadzenie zabiegu.
Cesarskie cięcie wykonuje się u kobiet, które z powodu przeciwwskazań nie mogą rodzić naturalnie. Bywa, że cesarka jest ostatnią deską ratunku, kiedy podczas porodu naturalnego dochodzi do komplikacji. Warto pamiętać, że jak każda operacja, także cesarka jest sporą ingerencją w ludzki organizm. Aby zabieg zakończył się szczęśliwie i zmniejszyć ryzyko powikłań, musisz wiedzieć, jak się do niego przygotować. Jak przygotować się do cesarskiego cięcia? Badania Niezależnie od tego, czy szykujesz się do planowanej cesarki, czy wybrałaś cesarskie cięcie na życzenie, musisz się dobrze przygotować. Zanim zapiszesz się na zabieg, twój ginekolog wypisze ci skierowania na niezbędne badania (np. krzepliwości krwi i poziomu elektrolitów). Większość z nich należy zrobić w ostatnim miesiącu ciąży, żeby były aktualne. W przeddzień zabiegu odbędziesz konsultację anestezjologiczną. To właśnie wtedy będziesz miała okazję porozmawiać z lekarzem na temat znieczulenia, twojego stanu zdrowia, przebytych i aktualnych chorób. Lekarz poinformuje cię też o możliwości wystąpienia powikłań po cesarce. Jeśli masz jakiekolwiek pytania czy wątpliwości dotyczące zabiegu, nie wahaj się o nich opowiedzieć. Tego dnia będziesz miała także wykonane badania laboratoryjne: morfologię, badanie moczu, jonogram (zestaw badań laboratoryjnych, które pozwalają określić poziom elektrolitów w osoczu), APTT (badanie, które pozwala na diagnostykę związaną z krzepnięciem krwi). UWAGA! Pamiętaj, żeby mieć przy sobie dokument z grupą krwi oraz wyniki badania HBs, GBS, HIV. Jak się przygotować do cesarki i pobytu w szpitalu? Jeszcze w domu zmyj lakier z paznokci (lekarze chcą podczas operacji obserwować kolor płytek paznokci, który świadczy o krążeniu krwi). Do cesarskiego cięcia będziesz musiała też zdjąć wszystkie ozdoby (kolczyki, łańcuszki, zegarek). Jeśli masz zaplanowane cięcie cesarskie, do szpitala zgłaszasz się najpóźniej dzień przed terminem wyznaczonego zabiegu. Dzień przed cesarskim cięciem bądź na lekkostrawnej diecie. Unikaj produktów smażonych i wzdymających warzyw. Warto jednak, żebyś piła dużo wody (najlepiej 2 litry wody mineralnej niegazowanej na dobę). Do szpitala zabierz ze sobą te same rzeczy, które wzięłabyś do porodu naturalnego. Niezbędne są dokumenty (dowód osobisty, skierowanie do szpitala, karta ciąży itd.), kosmetyki, koszula nocna na zmianę. Po cesarskim cięciu zostaniesz w szpitalu dłużej niż po porodzenia naturalnym (ok. 4-5 dni), więc pamiętaj, by wziąć ze sobą więcej ubrań i bielizny. Dostajesz specjalny płyn do kąpieli i szpitalną koszulę. Powinnaś umyć się wieczorem i rano przed zabiegiem. Lekarz dokładnie cię zbada. Przygotuj się na KTG, USG oraz na badanie ginekologiczne. W dniu operacji nie możesz nic jeść (najlepiej, żebyś powstrzymała się od posiłków i napojów już od północy. Dwie godziny bez jedzenia i picia przed zabiegiem to absolutne minimum – jeśli nie spełnisz tego warunku, ryzykujesz odwołaniem cesarskiego cięcia). Dostaniesz nawadniającą kroplówkę, a do pęcherza moczowego zostanie ci założony cewnik (w znieczuleniu miejscowym), aby podczas zabiegu można było kontrolować wydalanie moczu. Lekarz może podać ci antybiotyk. Konieczne jest też golenie górnej części wzgórka łonowego. Potem zostaniesz przewieziona na blok operacyjny. Tuż przed cesarskim cięciem dostaniesz kroplówkę z płynem wieloelektrolitowym lub glukozą, która cię nawodni oraz zwiększy objętość krwi. Jeśli chcesz, żeby podczas operacji towarzyszył ci mąż lub inna bliska osoba, pamiętaj, by zapytać o to wcześniej lekarzy. Czytaj też: Blizna po cesarskim cięciu Wskazania do cięcia cesarskiego Ile trwa cesarskie cięcie?
Przedszkolne zachowania: zabieram, nie kradnę
Konflikty o zabawki to chleb powszedni kilkulatka. Choć przedszkolak umie już unikać otwartych starć, chętnie wymyśla… zabieranie po kryjomu. Co robić, gdy zdarzy się to twojemu dziecku, radzi psycholog dziecięcy Małgorzata Ohme.
Zabieranie dzieciom zabawek - na pierwszy rzut oka wydaje się, że to kradzież. Ale czy rzeczywiście tak jest? Rodzice często popełniają błąd, traktując swoje dziecko jak osobę dorosłą. Żeby rozszyfrować jego postępowanie, powinnaś zdać sobie sprawę, że nie ma on jeszcze doświadczeń i wiedzy dorosłych. Zabieranie zabawek - u kilkulatków to normalne Zabieranie cudzych rzeczy często zdarza się kilkulatkom. Zanim dziecko zrozumie, co tak naprawdę robi, i nauczy się wczuwać w doznania innych ludzi, zwłaszcza swoich rówieśników, upłynie jeszcze trochę czasu. A póki co, brzdąc bardzo rzadko świadomie robi rzeczy, które dorosłym ewidentnie źle się kojarzą. Bierze coś sobie, bo mu się to podoba, i nie zastanawia się nad moralną oceną swego czynu. Jego chęć posiadania jest ogromna, a przy tym nie widzi nic złego w tym, że po kryjomu zabierze autko koledze, a mamie powie, że je dostał. Porozmawiaj z dzieckiem, nie obwiniaj Zachowaj spokój, jeśli dziecko zabrał zabawkę - radzi psycholog Małgorzata Ohme i wylicza kilka praktycznych wskazówek: Nie krzycz na dziecko, nie wyzywaj dziecka od złodziei, nie ośmieszaj. Gdy się nie przyznaje, nie nazywaj go kłamczuchem. Rozmawiaj i tłumacz. Powiedz: „Widzę, że to autko ci się podoba i pewnie byś chciał, żeby było twoje? Ale nie wolno zabierać nie swoich zabawek”. Wyjaśnij, dlaczego nie można w ten sposób postępować. Możesz powiedzieć: „Ty nie chciałbyś, żeby Marcyś wziął sobie twoją kolejkę, prawda?”. Bądź stanowcza, jeżeli dziecko upiera się, żeby wynieść z domu kolegi rzecz, która do niego nie należy. Nawet jeśli maluch bardzo płacze, absolutnie nie ustępuj mu i nie ulegaj krzykom! Chyba że właściciel zgodzi się pożyczyć na jakiś czas swoją zabawkę. Wtedy jednak musisz dopilnować, żeby za jakiś czas wróciła do niego. Zabawki edukacyjne - sprawdź opinie Przyjrzyj się domowej atmosferze Jeżeli, mimo wielokrotnych tłumaczeń, dziecko nie potrafi oprzeć się pokusie zabierania cudzych rzeczy, warto zastanowić się nad atmosferą, jaka panuje w waszym domu. Może jesteście zbyt rygorystyczni? Może za rzadko słuchacie, co dziecko ma do powiedzenia? Brak ciepła, nadmierna krytyka czy karanie często są przyczyną tego, że dzieci robią coś w ukryciu, a potem kłamią. Po prostu boją się rozmawiać z rodzicami i nie chcą narazić się na surowe kary! Gdy znajdę u dziecka cudzą zabawkę - kupić mu taką samą? Trzeba wytłumaczyć, że ludzie mają różne rzeczy na własność i darzą je uczuciami: lubią je, są przywiązani do nich - uważa Małgorzata Ohme. Warto spytać malucha, czy też ma coś takiego, i co by zrobił, gdyby ktoś mu to zabrał. Można podpowiadać różne emocje: „Byłbyś zły?”, „Płakałbyś?”. Trzeba uświadomić dziecku, że kolega, któremu zabrało się zabawkę, tak właśnie się czuje! Zapytaj, co zrobić, by poszkodowany przestał płakać? Najlepiej, gdy malec sam znajdzie rozwiązanie (czyli zwróci zabraną rzecz). Kupowanie takiej samej zabawki to zły pomysł. Wtedy dziecko odkrywa sposób, by w przyszłości uzyskiwać to, czego zapragnie – i znowu zabiera. Jeśli smyk oddał bez problemu cudzą rzecz, można mu podobną kupić, ale dopiero po pewnym czasie, by nie kojarzył tego faktu bezpośrednio z zabraniem zabawki. Czytaj też: Marzenie rodziców - wypożyczalnia zabawek. Czy to się może udać w Polsce? Po co dzieciom zabawki? Z czego śmieją się przedszkolaki?
Ile powinno ważyć 3-miesięczne dziecko: prawidłowa waga i wzrost [TABELA]
Twoje 3-miesięczne dziecko powinno ważyć o ok. 60-70% więcej niż ważyło w chwili urodzin. To dlatego waga i wzrost 3-miesiecznego dziecka może się znacząco różnić od wymiarów innych niemowląt w tym samym wieku. Do ogólnej oceny rozwoju bierze się także pod uwagę obwód główki i klatki piersiowej oraz proporcje ciała. Tabela prawidłowej wagi i wzrostu pokazuje jedynie uśrednione normy dla 3-miesięcznych dzieci.
To, ile waży 3-miesięczne dziecko, zależy w dużej mierze od jego wagi urodzeniowej: w 3. miesiącu życia waga niemowlaka jest o ok. 60-70% większa niż noworodka. Może się nawet zdarzyć, że pod koniec 3. miesiąca dziecko podwoi swoją wagę urodzeniową, chociaż zazwyczaj dzieje się to nieco później. Po 3. miesiącu przyrost wagi dziecka nieco zwalnia, ale niemowlę wciąż przybiera ok. 150-200 g tygodniowo. Pamiętaj, że dzieci nie rosną w stałym tempie i na tym etapie nadal możesz spodziewać się skoków, podczas których 3-miesięczne i starsze dziecko zacznie szybko przybierać na wadze. Ile waży 3-miesięczne dziecko? Waga i wzrost 3-miesięcznego dziecka nie musi idealnie pasować do norm zawartych w tabelach. Dla niemowląt punktem wyjścia do oceny wagi jest ich waga urodzeniowa. Nie wdawaj się w porównania z innymi matkami, ponieważ dzieci rozwijają się w indywidualnym tempie. Nie licz na to, że w <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rozwoj-dziecka-kalendarz/miesiac-3-r6/">3. miesiącu życia dziecko o niskiej wadze urodzeniowej (2,5 kg i mniejsze) nadrobi różnicę 1 czy nawet 2 kg w stosunku do większych rówieśników. Pomiar wagi jest ważnym wskaźnikiem prawidłowego rozwoju dziecka, ale pediatra do całościowej oceny rozwoju zestawia go ze wzrostem, obwodem główki, obwodem klatki piersiowej. Warto też korzystać z <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/kalkulator-wagi-dziecka/">kalkulatora wagi dziecka online. Ile powinno ważyć 3-miesięczne dziecko: tabela Możesz sprawdzić prawidłową wagę 3-miesięcznego dziecka, korzystając z prostej tabeli. Pokazuje ona, ile powinna ważyć 3-miesięczna dziewczynka i 3-miesięczny chłopiec. Wskazuje też na właściwy przyrost wagi niemowlaka w pierwszych 3 miesiącach życia. Pamiętaj, że wartości podane poniżej są uśrednione, a możliwe odchylenia od tych norm to +/- 0,8 kg. Wzrost 3-miesięcznego dziecka: tabela Pamiętaj, że wzrost 3-miesięcznego dziecka nie musi idealnie odpowiadać wartościom z tabeli: akceptowalne odchylenia od norm to ok. +/- 4 cm. View Burdaffi on the source website Prawidłowa waga 3-miesięcznego dziecka: kiedy iść do lekarza? Jeśli chcesz ocenić wagę swojego 3-miesięcznego dziecka, pamiętaj, że między 10. a 90. centylem mieści się tzw. szeroka norma wzrostu i wagi. W zwykłej normie mieszczą się dzieci, których wzrost i waga znajdują się między 25. a 75. centylem na <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/siatki-centylowe/">siatce centylowej. U 3-miesięcznego dziecka niepokojące jest: słabe <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/rozwoj/waga-niemowlaka-jak-niemowle-powinno-przybierac-na-wadze-7755-r1/">przybieranie na wadze (waga poniżej 10 centyla) nagła utrata wagi (może to świadczyć o problemach zdrowotnych i wtedy lekarz powinien skierować twoje dziecko na badania. Poniżej 3. centyla mówi się o skrajnej <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/dieta/waga-dziecka-czy-nie-jest-za-niska-4830-r1/">niedowadze). zbyt duża waga (powyżej 90. centyla na siatce centylowej wagi) − można wtedy mówić o wadze ponad normę. Ważna jest jednak proporcjonalna budowa ciała. Jeżeli twoje dziecko jest ciężkie, ale też długie, ma stosunkowo duże stopy i dłonie, prawdopodobnie takie są jego uwarunkowania genetyczne. Pamiętaj, że u niemowląt i małych dzieci nie wolno stosować żadnych drastycznych diet. Jeżeli karmisz wyłącznie piersią, nie masz szansy <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/karmienie/czy-mozna-przekarmic-dziecko-karmione-piersia-1315-r22/">przekarmić dziecka. Jeżeli natomiast karmisz butelką lub stosujesz <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/karmienie/karmienie-mieszane-9-pytan-o-karmienie-mieszane-piersia-i-butelka-5996-r1/">karmienie mieszane i wydaje ci się, że twój niemowlak jest zbyt pulchny, skontaktuj się z pediatrą. Zobacz też: Otyłości u niemowląt nie wolno lekceważyć! Gotowe jadłospisy dla niemowląt: do druku Jak karmić niemowlę: 11 zwyczajów na całe życie
Kiedy antybiotyk dla dziecka jest naprawdę niezbędny
Kiedy antybiotyk dla dziecka zacznie działać, nie wolno odstawiać go na własną rękę, trzeba skończyć całą terapię. Nie warto bać się antybiotyków, ale też nie można wierzyć, że pomagają na wszystko. Wyjaśniamy wątpliwości i podpowiadamy, kiedy antybiotyk dla dziecka jest dobrodziejstwem, a kiedy zagrożeniem.
Antybiotyk dla dziecka musi być przepisany przez lekarza. Antybiotyki nie działają na wirusy, dlatego nie powinno się ich stosować w przypadku infekcji wirusowych. Nie zawsze też są skuteczne w leczeniu zakażeń bakteryjnych i po części to nasza – rodziców i lekarzy – wina. Spis treści: Kiedy podać dziecku antybiotyk Jaki antybiotyk dla dziecka? Antybiotyk na anginę dla dziecka Antybiotyk na zapalenie ucha dla dziecka Antybiotyk na kaszel dla dziecka Antybiotyk na biegunkę dla dziecka Co ile godzin antybiotyk dla dziecka Jak działają antybiotyki Nadużywanie antybiotyków u dzieci Alergia na antybiotyki Kiedy podać dziecku antybiotyk Czasem lekarzowi trudno jest stwierdzić, jaka infekcja rozwija się u dziecka – wirusowa czy bakteryjna. Dzieje się tak zwłaszcza na początku choroby. Dlatego warto najpierw porozumieć się z pediatrą malca przez telefon. Oceni on, czy wizyta jest konieczna, czy też można poczekać 2-3 dni, stosując leczenie objawowe: np. płukanie gardła wodą z solą, a w razie wysokiej gorączki – podając paracetamol lub ibuprofen. Rodzice czasami wywierają presję na lekarzu, by przepisał antybiotyk (licząc, że choroba skończy się szybciej). Jednak i pediatrzy stosują niekiedy antybiotyk „na wszelki wypadek’’ – by, w razie pogorszenia się stanu zdrowia dziecka, nie narazić się na zarzut lekceważenia choroby. Pamiętaj jednak, że jeżeli dziecko niepotrzebnie otrzyma antybiotyk, obniży to jego odporność. A osłabiony organizm nie będzie w stanie skutecznie walczyć z atakującymi go wirusami! Jaki antybiotyk dla dziecka? Leczenie infekcji bakteryjnej zaczyna się od antybiotyku, który ma wąskie spektrum działania, tzn. niszczy te bakterie, które wywołały chorobę. Lek o szerokim spektrum zwalcza wprawdzie bakterie odpowiedzialne za infekcję, ale przy okazji wyjaławia organizm z innych, a nie wszystkie są szkodliwe. Ponieważ „przyroda nie lubi pustki’’, zamiast nich mogą pojawić się zakażenia grzybicze, np. drożdżakowe. Dlatego szerzej działający antybiotyk stosuje się dopiero wtedy, gdy lek o węższym spektrum nie zadziała. Problemem jest też niszczenie przez antybiotyk pożytecznych bakterii probiotycznych, które zapewniają równowagę mikroflory bakteryjnej w jelitach, regulują procesy trawienne i zapobiegają biegunkom. Z tego powodu podczas leczenia antybiotykiem, i po nim, maluch powinien dostawać probiotyki: jogurt, kefir lub mleko zsiadłe, zawierające żywe kultury bakterii, lub probiotyczny preparat z apteki. Antybiotyk na anginę dla dziecka Podanie antybiotyku przy anginie jest konieczne! Angina u dziecka to silna infekcja bakteryjna, która niesie ze sobą ryzyko poważnych powikłań. Dlatego musi być leczona antybiotykiem. Lek skraca czas choroby, zapobiega jej nawrotom i powikłaniom, redukuje nosicielstwo. Najczęściej stosuje się penicylinę lub cefalosporyny. Przy zakażeniu paciorkowcami zwykle NIE stosuje się: tetracyklin, fluorochinolonów, sulfonamidów. Przy nawracających anginach zalecane są: cefadroksyl lub klindamycyna. Antybiotyk na zapalenie ucha dla dziecka Nie zawsze na zapalenie ucha u dziecka podaje się antybiotyki. Ich podanie najczęściej jest konieczne w przypadku dzieci od 6. do 24. miesiąca życia ze stwierdzonym ostrym zapaleniem ucha środkowego oraz w sytuacji, gdy nie ma pewnego rozpoznania, ale objawy są nasilone (ból ucha, gorączka, wymioty). W przypadku starszych dzieci zwykle przeczekuje się pierwsze 48-72 godziny i po tym czasie ewentualnie podaje antybiotyk. Najczęściej stosowane antybiotyki na zapalenie ucha u dziecka to: amoksycyklina lub amoksycyklina z kwasem klawulonowym. Przy nieskutecznym leczeniu lub alergii na te leki, stosuje się antybiotyki z grupy cefalosporyn. Antybiotyk na kaszel dla dziecka Antybiotyki to nie leki na kaszel! Nie łagodzą kaszlu suchego, nie ułatwiają odkrztuszania kaszlu mokrego. Antybiotyki zwalczają przyczynę infekcji bakteryjnej, czyli bakterie, a nie jej objawy. Jeśli kaszel u dziecka jest skutkiem infekcji wirusowej, branie antybiotyku jest wręcz szkodliwe, bo niepotrzebnie osłabia odporność dziecka i przyczynia się do powstawania lekoopornych szczepów bakterii. Lekarz musi najpierw ustalić przyczynę kaszlu. Jeśli uzna, że jest on objawem ostrej bakteryjnej infekcji układu oddechowego, zatok, zapalenia krtani, nagłośni czy zapalenia płuc, wtedy przepisze antybiotyki najlepiej sprawdzające się w przypadku konkretnego schorzenia. Antybiotyk na biegunkę dla dziecka Biegunka u dzieci najczęściej spowodowana jest wirusami (w większości przypadków są to rotawirusy), a nie bakteriami, dlatego nie każdą biegunkę u dziecka leczy się antybiotykami. Stosuje się je wyjątkowo nawet w przypadku ostrej biegunki bakteryjnej! Wskazaniami do podania antybiotyku są: salmonelloza u dzieci poniżej 3. miesiąca życia, salmonelloza u dzieci z zaburzeniami odporności, biegunka z krwią i wysoką gorączką wywołana Campylobacter (antybiotyk podaje się, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się choroby w żłobkach czy przedszkolach), w przypadku potwierdzenia lub podejrzenia: czerwonki bakteryjnej (Shigella), cholery (Vibrio), lambliozy, amebiozy, rzekomobłoniastego zapalenia jelit (Clostridium difficile). Co ile godzin antybiotyk dla dziecka Nie nakłaniaj lekarza, by przy każdej infekcji dziecka zapisywał antybiotyk. Jeżeli już maluch otrzyma taki lek, podawaj go zgodnie z zaleceniem pediatry i nie skracaj czasu kuracji. Jeżeli dziecko ma brać antybiotyk dwa razy dziennie, oznacza to podawanie go co 12 godzin, jeśli trzy razy – co osiem godzin, i, niestety, trzeba malucha budzić w nocy. Gdyby po 2-3 dobach nie było poprawy, skontaktuj się z lekarzem. Zapewne lek trzeba będzie zmienić. Kuracja antybiotykowa nie powinna trwać krócej niż 5-7 dni (wyjątek to Sumamed, wystarczy go podawać przez 3 dni). Nie przerywaj jej, bo po chwilowej poprawie bakterie mogą zaatakować ze zdwojoną siłą! Czytaj też ulotki dołączane do leku. Dowiesz się o ewentualnych skutkach ubocznych, a także więcej o działaniu i podawaniu lekarstwa. Jak działają antybiotyki W uproszczeniu można powiedzieć, że antybiotyki działają dwojako: hamują namnażanie się bakterii, zabijają bakterie. Oba sposoby są tak samo skuteczne. Dobrze dobrany antybiotyk zwalcza zakażenie wywołane przez bakterie. Jednak wiele dziecięcych infekcji, np. ostre zapalenie gardła, jest w większości przypadków wywoływanych przez wirusy. Dlatego nie można ich pokonać antybiotykami! Nadużywanie antybiotyków u dzieci W Polsce antybiotyki zapisuje się nadmiernie, zwłaszcza dzieciom. Częste ich podawanie powoduje, że coraz więcej bakterii staje się na nie opornych. Grozi to tym, że już niedługo nie będzie czym leczyć groźnych infekcji bakteryjnych! Już są takie trudności w przypadku chorób wywoływanych przez niektóre szczepy pneumokoków, gronkowców, enterokoków. Na niektórych oddziałach szpitalnych aż 80 proc. szczepów bakterii jest opornych na antybiotyki. Alergia na antybiotyki Antybiotyki mogą uczulać. Jeśli po podaniu leku u dziecka pojawi się wysypka, wymioty, obrzęk, skontaktuj się z lekarzem. Być może lekarstwo trzeba będzie zmienić. Malec nie powinien być nim już więcej leczony. Czasem antybiotyki mogą uszkadzać narządy wewnętrzne. Znane są np. skutki uboczne gentamycyny, która uszkadza słuch. Takie powikłania występują, na szczęście, bardzo rzadko! Źródło: journals.viamedica.pl Czytaj też: Antybiotyk nie dla każdego dziecka Naturalne antybiotyki i lecznicze mikstury Co robić, gdy dziecko zwymiotuje antybiotyk
Spotify ma idealną playlistę do porodu. Stworzoną przez lekarza!
Ta playlista to zestaw muzyczny zaprojektowany specjalnie do porodu... pod kątem naukowym. W jego tworzeniu wziął udział słynny nowojorski ginekolog dr Jacques Moritz. Na liście znalazły się utwory m.in. Johna Lennona, Pearl Jam, J. S. Bacha.
Zdaniem znanego nowojorskiego ginekologa, dr. Jacquesa Moritza, aż 70% jego pacjentek spodziewających się dziecka przygotowuje playlisty specjalnie na poród. Dlatego też we współpracy ze Spotify przygotował idealny zestaw muzyczny dla rodzących kobiet. Playlista do porodu na Spotify: Birthing Playlist Ta playlista jest nie tylko zaprojektowana naukowo, ale także sprawdzona na sali porodowej. Pomaga rodzącej odciąć się od rozpraszaczy. Co więcej, rozwija się podobnie, jak poród. Na początku zestawu są utwory łagodne, spokojne. Na czas parcia wybrano muzykę rytmiczną. Zestaw kończy się suitą Jana Sebastiana Bacha, idealną na pierwsze spotkanie mamy i nowo narodzonego dziecka- "Unaccompanied Cello Suite #1" w aranżacji wiolonczelisty Yo-Yo Ma. Dr Moritz tłumaczy: „To naprawdę ma sens, żeby kobieta podczas porodu słuchała muzyki, która ją uspokoi i doda sił. Szpitalne sale porodowe potrafią być bardzo głośne, rozpraszające. Dobra playlista pomoże mamie lepiej znieść ból i strach i sprawi, że poród stanie się dla niej pozytywnym doświadczeniem". Spotify: Birthing Playlist (lista utworów) Na playliście przygotowanej przez dra Moritza dla Spotify znajdziesz 30 piosenek, które pomogą ci podczas porodu: 1. Pearl Jam - Just Breathe 2. James Bay - Let It Go 3. Regina Spektor - Don’t Leave Me 4. Sigur Rós - Festival 5. Death Cab for Cutie - Transatlanticism 6. The Lumineers - Ho Hey 7. Norah Jones - Sunrise 8. Craft Spells - After the Moment 9. Xavier Rudd - Follow the Sun 10. Lucinda Williams - Fruits of My Labor 11. John Lennon - Beautiful Boy (Darling Boy) 12. Colbie Caillat - Capri 13. D’Angelo - Really Love 14. Milton Nascimento - Nos Bailes Da Vida 15. Coldplay - Don’t Panic 16. Fleet Foxes - Your Protector 17. Yeah Yeah Yeahs - Maps 18. Kygo Maty Noyes - Stay 19. P!nk - Try 20. Muse - Starlight 21. John Legend - All of Me - Tiesto’s Birthday Remix 22. David Bowie, Queen - Under Pressure 23. U2 - With or Without You 24. Wilco - Impossible Germany 25. Arcade Fire - Wake Up 26. R.E.M. - Nightswimming 27. Patty Griffin - Heavenly Day 28. Iron & Wine - Naked As We Came 29. Beyoncé - Blue 30. Johann Sebastian Bach, Yo-Yo Ma - Unaccompanied Cello Suite No. 1 Własna playlista do porodu Jeżeli nie podoba ci się playlista dra Moritza, stwórz własną. Oto kilka wskazówek: Muzyka znana i poprawiająca samopoczucie – nie eksperymentuj na sali porodowej. Wybierz utwory, które znasz i lubisz. Muzyka instrumentalna lepsza niż muzyka z tekstem – ludzki mózg przetwarza ją intuicyjnie. Tekst potrafi rozpraszać. Jeżeli koniecznie chcesz słuchać muzyki z tekstem, wybierz utwory w języku, którego nie znasz. Czas trwania playlisty– czas porodu może być bardzo różny. Lepiej przygotuj dłuższą playlistę. Dr Moritz poleca min. 5-godzinną, a dla kobiet rodzących pierwsze dziecko nawet 10-godzinną. Piękna muzyka – moment rodzenia się dziecka jest bardzo emocjonalny. Niech mama i noworodek mają z niego jak najpiękniejsze wspomnienia! Czytaj też: 10 pozycji, w których ból porodowy będzie łagodniejszy Hipnoporód: czy to naprawdę nie boli? Wspólny poród - same plusy
Zaburzenia integracji sensorycznej - objawy, przyczyny, terapia
Zaburzenia integracji sensorycznej powodują, że dziecko cierpi na nadwrażliwość lub podwrażliwość zmysłową. Trudno mu się ubrać, skupić, chodzić itd. O zaburzeniach integracji sensorycznej może świadczyć np. nadwrażliwość lub niewrażliwość na dotyk, zaburzenia równowagi, unikanie bliskości.
Dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej niektórzy postrzegają jako niegrzeczne. Tymczasem ich „złe zachowanie” wynika z niewłaściwej obróbki informacji, w której mózg się... trochę pogubił. Bywa też, że takie dzieci są uważane „dziwne”, ponieważ nie chcą lepić z plasteliny, nie chcą chodzić boso, nie dają się czesać. Również przez to, że unikają kontaktu z niektórymi kształtami, fakturami, przedmiotami, wolniej się rozwijają. Przy zaburzeniach integracji sensorycznej wskazana jest odpowiednia terapia, jednak pierwszym krokiem jest diagnoza takich zaburzeń. Spis treści: Zaburzenia integracji sensorycznej - co to jest? Nadwrażliwość i podwrażliwość sensoryczna Zaburzenia czucia głębokiego Najczęstsze objawy zaburzeń integracji sensorycznej u dziecka Inne objawy zaburzeń integracji sensorycznej Zaburzenia integracji sensorycznej – przyczyny Zaburzenia integracji sensorycznej u dorosłych Zaburzenia integracji sensorycznej - test Zaburzenia integracji sensorycznej - co to? Zaburzenia integracji sensorycznej to nieprawidłowości w funkcjonowaniu systemu nerwowego dziecka lub osoby dorosłej, przejawiają się one reakcją, która jest nieadekwatna do sytuacji, w której się znajduje. Zaburzenia SI nie wynikają z wad narządu słuchu czy wzroku, ale niewłaściwej organizacji bodźców przez układ nerwowy. Te dysfunkcje mogą wystąpić u dzieci zdrowych (w normie intelektualnej), ale też u dzieci z niepełnosprawnością intelektualną lub ruchową, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/co-to-jest-autyzm-i-jak-go-rozpoznac-u-dziecka-24439-r1/">autyzmem, mózgowym porażeniem dziecięcym. Nasilenie objawów może być różne. Pierwsze objawy zaburzeń integracji sensorycznej można zauważyć już u niemowląt – występuje wtedy<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/sposoby-na-placzliwosc-u-dziecka-4045-r1/"> płaczliwość u dziecka, niepokój, a także problemy z ssaniem. Gdy takie zaburzenia zostaną zdiagnozowane - terapeuta opracowuje program zajęć i odpowiednich ćwiczeń. Nadwrażliwość i podwrażliwość sensoryczna Nadwrażliwość - występuje, gdy próg pobudliwości jest obniżony. Do pobudzenia potrzebna jest wtedy niewielka siła i liczba bodźców. Nadwrażliwość sensoryczna prowadzi do unikania bodźców. Podwrażliwość - jest wtedy, gdy próg pobudliwości jest podwyższony. Potrzebna jest znacznie większa siła i liczba działających bodźców. Podwrażliwość polega więc na poszukiwaniu bodźców. Zaburzenia czucia głębokiego Czucie głębokie (kinestezja) polega na odczuwaniu poszczególnych elementów ciała w przestrzeni, a także względem siebie. Zaburzenia czucia głębokiego przejawiają się zazwyczaj w trudnościach w koordynacji ruchowej - występuje wtedy brak płynności ruchów, niezgrabność w poruszaniu się. Zaburzenia czucia głębokiego mogą doprowadzić do wykluczenia społecznego dziecka, a także trudności w rozwoju. Najczęstsze objawy zaburzeń integracji sensorycznej u dziecka Najczęstsze objawy zaburzeń integracji sensorycznej to: Nadwrażliwość na dotyk. Dziecko odczuwa dotyk jako bardzo silny, drażni je nawet lekkie chuchnięcie. Kąpiel, nakładanie ubrań, drapiąca metka potrafią być dla niego nie do zniesienia. Niewrażliwość na dotyk. Dziecko może być też niewrażliwe na dotyk i ciągle poszukiwać bardzo silnych wrażeń: rzucać się na podłogę, zderzać z kolegami itd. Może też nie odczuwać zimna, gorąca, wilgoci. Nadwrażliwość słuchowa. Tak, jak dziecko może zbyt silnie reagować na dotyk, tak również bodźce słuchowe mogą być dla niego trudne do zniesienia, np. gwizd, huk pękającego balonu. Niechęć do huśtawki. Zaburzenia w układzie przedsionkowym dziecka powodują zaburzenia równowagi. To dlatego nawet widok huśtających się dzieci jest dla niego trudny do zniesienia. Nie ma mowy, aby takie dziecko samo usiadło na huśtawce i zaczęło się bujać. Zaburzenia równowagi. Dziecko z zaburzeniami integracji sensorycznej może być bardzo niezdarne, nie trafiać w drzwi, źle szacować odległość, potykać się o własne nogi. Zachowuje się tak, jakby nie czuło własnego ciała. Kłopoty z poruszaniem się. Dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej mogą zacząć chodzić później niż ich rówieśnicy. Kiedy się nauczą, bywa, że są niezdarne, mało sprawne manualnie. Poszukiwanie silnych wrażeń. Dziecko może też poszukiwać silnych wrażeń, żeby się w ten sposób „dostymulować”. Wtedy non-stop będzie chciało kręcić się na karuzeli, huśtać na huśtawce, tarzać, rzucać, skakać, uderzać, itd. Trudności z mówieniem. Dziecko może mieć problem z płynnością mowy, wymawianiem niektórych głosek lub poprawnym budowaniem zdań. Unikanie bliskości. Dziecko jest nieposłuszne, ucieka, unika dorosłych, nie chce się przytulać. Mała sprawność manualna. Dziecku sprawiają problemy proste czynności: odkręcenie kranu, zapięcie guzików, utrzymanie ołówka, zakręcenie butelki itd. Inne objawy zaburzeń integracji sensorycznej Objawy wymienione w infografice oczywiście nie wyczerpują tematu zaburzeń integracji sensorycznej. To tylko te najbardziej „książkowe”. Rodzic powinien też zwrócić uwagę, gdy jego dziecko: ma trudności z samodzielnym żuciem i przełykaniem ​woli papkowatą konsystencję pokarmów ma trudności z dłuższym utrzymaniem głowy w pozycji pionowej - podpiera ją ręką, kładzie głowę jest niespokojne, płaczliwe, nadwrażliwe emocjonalnie, z trudnością zasypia źle znosi czynności higieniczne: obcinanie paznokci, czesanie, ścinanie włosków, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/czyszczenie-uszu-u-dziecka-instrukcja-jak-zrobic-to-poprawnie-28932-r1/">czyszczenie uszu, mycie twarzy, smarowanie kremem czuje się zagubione w nowym miejscu, dużo czasu zajmuje mu zdobycie orientacji nie ma dominacji jednej ręki, z trudnością posługuje się nożyczkami, słabo rysuje po śladzie. Zaburzenia integracji sensorycznej – przyczyny Przyczyn zaburzeń integracji sensorycznej u dziecka jest wiele. Do czynników sprzyjających występowaniu zaburzeń integracji sensorycznej u dziecka zaliczamy: różnego rodzaju nieprawidłowości, np. wady słuchu, wzroku <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/alkohol-w-ciazy-to-musisz-wiedziec-2764-r3/">picie alkoholu przez kobietę w ciąży oraz palenie papierosów przyjmowanie przez kobietę w ciąży niektórych leków <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/choroby-zakazne-w-ciazy-5974-r1/">choroby zakaźne w ciąży <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/porod-naturalny/porod-przedwczesny-jak-sie-objawia-i-komu-zagraza-24780-r1/">przedwczesny poród <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/cesarskie-ciecie/cesarskie-ciecie-wszystko-co-musisz-wiedziec-5999-r1/">rodzenie przez cesarskie cięcie komplikacje w czasie porodu, np. niedotlenienie dziecka ograniczone interakcje dziecka w rówieśnikami. Zaburzenia integracji sensorycznej u dorosłych Z zaburzeń przetwarzania sensorycznego się nie wyrasta, dorośli również się z nimi borykają. Mogą one być niezdiagnozowane w dzieciństwie, a co za tym idzie – niepoddawane terapii. Nie zmienia to jednaka faktu, że wpływają one na życie dorosłego człowieka. Wraz z wiekiem zaburzenia integracji sensorycznej mogą jedynie ewoluować i przybierać inną formę (np. problemy z wykonywaniem ćwiczeń ruchowych, poruszaniem się, a także orientacją w terenie). Jeśli osoba dorosła w dzieciństwie nie miała zdiagnozowanych zaburzeń integracji sensorycznej i nie była ich świadoma – często zdarza się, że „wypracowała” już sobie własne metody funkcjonowania, jednak jakość życia takich ludzi często jest obniżona. Dla osób dorosłych z zaburzeniami integracji sensorycznej także prowadzone są odpowiednie terapie i ćwiczenia. Zaburzenia integracji sensorycznej - test Żeby rozpoznać zaburzenia integracji sensorycznej, należy przeprowadzić diagnozę, którą wykonuje specjalista na podstawie obserwacji dziecka podczas zabawy, rozmowy z rodzicami, a także analizie odpowiednich kwestionariuszy lub testów wypełnionych przez dziecko. Jednak wcześniej w zorientowaniu się, czy maluch ma zaburzenia integracji sensorycznej – rodzicowi mogą pomóc testy, które można znaleźć w Internecie. Jest to zbiór pytań o zachowania dziecka. Odpowiedzi mogą nakierować rodzica, czy dziecko boryka się z zaburzeniami integracji sensorycznej. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/psychologia/jak-postepowac-z-dzieckiem-ktore-ma-zaburzenia-si-integracji-sensorycznej-20075-r1/">Jak postępować z dzieckiem, które ma zaburzenia SI
Opóźniony rozwój mowy - przyczyny [WYWIAD Z EKSPERTEM]
Zaburzony rozwój mowy wzbudza niepokój u wielu rodziców. Logopeda Joanna Wędrychowska tłumaczy jednak, że mowa dziecka może rozwijać się nawet do 6. roku życia.
Czy opóźniony rozwój mowy u 2-, 3- czy 4-latka to powód do zmartwień? Niekoniecznie! Każde dziecko rozwija się w swoim własnym tempie, a zdaniem ekspertów, zdolność mówienia może rozwinąć się dopiero u 6-latków. Poniżej znajdziesz wywiad z logopedą Joanną Wędrychowską, która tłumaczy, jakie mogą być przyczyny opóźnionego rozwoju mowy. Spis treści: opóźniony rozwój mowy u 2-latka opóźniony rozwój mowy u 3-latka zaburzony rozwój mowy przyczyny opóźnienia rozwoju mowy: wady słuchu dwujęzyczność żłobek emocje Opóźniony rozwój mowy u 2-latka W którym momencie rodzice powinni zacząć się martwić, że ich dziecko jeszcze nie mówi? Joanna Wędrychowska: - Rozwój mowy dziecka trwa do 6. roku życia. Malutkie dzieci – 2-3-latki mówią pojedynczymi słowami. Jeżeli dziecko w tym wieku nie mówi jeszcze tych pojedynczych słów, jest to dla rodzica sygnał, że coś się dzieje. Opóźniony rozwój mowy u 3-latka Czyli do 3. roku życia można to dziecko spokojnie obserwować? JW: Tak. Zanim dziecko pójdzie do przedszkola, porozumiewa się prostymi słowami, które zna „z życia”, np. mama, tata, baba, daj, spać. Są one łatwe do zauważenia i wiadomo, jakie powinny one być. Dziecko, które kończy 3 latka, zaczyna te słowa łączyć w proste zdania, 2-3-wyrazowe. Niepokojące może być, jeżeli mowa się nie rozwija w stronę łączenia wyrazów, a zostaje na poziomie 2-latka i pojedynczych słów mówionych w niezrozumiały sposób. Często proszę rodziców, żeby zaobserwowali, czy jest jakaś zmiana. Tak naprawdę nie bardzo mnie interesuje, czy 2-latek nie mówi albo 3-latek mówi bardzo mało. Interesuje mnie, czy na przestrzeni 3-6 miesięcy pojawiają się jakieś nowe słowa albo sposób wymowy. To znaczy, że ten rozwój idzie we własnym tempie i musimy się do tego dostosować. Niepokojące jest natomiast, gdy nie można odnotować żadnej zmiany. Radzę rodzicom, żeby założyli sobie zeszycik i co jakiś czas robili w nim podsumowanie wszystkich słów, jakie ich dziecko mówi, nawet we własnym języku. Co miesiąc trzeba zrobić porównanie, bo rodzice często mówią, że nie ma żadnej zmiany, ale dopiero, gdy zaczną zapisywać, orientują się, że doszły nowe słowa. Albo dziecko zaczyna mówić coś inaczej, słowa się przekształcają i zaczynają brzmieć podobnie do tego, jak wymawiają je dorośli. Zaburzony rozwój mowy A czy powinniśmy się martwić, gdy dziecko fiksuje się na swoim języku i wyłącznie tak się porozumiewa do 3. roku życia? JW: Wtedy pytam rodziców, czy dziecko rozumie, co się do niego mówi, czy reaguje na proste polecenia, np. podejdź do mnie, załóż buty. W ten sposób sprawdzamy 2 elementy: czy dziecko dobrze słyszy czy dobrze pracuje intelektualnie i potrafi się zachować adekwatnie do polecenia/sytuacji. Czasami proszę też o trudniejsze rzeczy, np. sprawdzenie, czy dziecko potrafi wskazać pieska, kotka w książeczce, odpowiedzieć, jaki widzi kolor. Tutaj sprawdzamy, czy dziecko wskazuje i czy używa jakichś słów z dorosłego języka. Nawet jeśli mama zgłasza, że dziecko mówi całkowicie niezrozumiale, może okazać się, że zachowuje liczbę sylab z danego słowa. Jednym słowem, nie warto się bardzo martwić tym, że dziecko mówi własnym językiem. Lepiej upewnić się, żeby dziecko nas dobrze słyszało, bo naturalna nauka języka odbywa się właśnie przez słuch. Jeżeli będziemy do dziecka mówić i nawiązywać z nim różne interakcje, wtedy słownik bierny, czyli to, co dziecko rozumie, w końcu się uaktywni i przekształci w słownik czynny, czyli to, co dziecko mówi. Ale na to trzeba często poczekać. Przyczyny opóźnionego rozwoju mowy Jakie mogą być przyczyny tego, że mowa dziecka rozwija się wolniej? JW: To może wynikać z kilku kwestii. Pierwszą przyczyną mogą być <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/zbadaj-sluch-dziecka-7683-r1/">zaburzenia słuchu po infekcjach uszu. Dzieci często je mają, np. przy powiększonym migdale, alergiach albo po prostu chorują na zapalenie ucha środkowego. Po każdej takiej infekcji powinno być zrobione badanie słuchu. Dziecko musi być już zupełnie zdrowe, żeby móc takie badanie zrobić, żeby było miarodajne. Cokolwiek zostaje w uszach, może wpływać na odbieranie mowy. My słyszymy różne dźwięki z otoczenia, ale mowa jest tak ułożona na siatce Hertzów i decybeli, że zajmuje tylko określone pole. Takie badanie po infekcji uszu to wyłapie. Jakie jeszcze elementy mogą wpływać na opóźnienia rozwoju mowy dziecka? JW: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/czas-wolny/kiedy-zaczac-uczyc-dziecko-jezyka-obcego-jak-najwczesniej-29762-r1/">Dwujęzyczność. To jest często dla dziecka trudna sytuacja. Dlatego warto, żeby rodzice trzymali się stałych zasad – mama mówi wyłącznie w jednym języku, a tata w drugim. Tak jest dziecku łatwiej się odnaleźć. Ważne, żeby dziecku nie mieszać i np. żeby rodzic-Polak nie zaczynał do niego nagle mówić po francusku, bo akurat zna ten język. Natomiast to, co robimy może w niezbyt przemyślany sposób to intensywna nauka małych dzieci języków obcych. W moim odczuciu sensowna nauka języka obcego może zaczynać się, kiedy dziecko może się uczyć jeszcze czegoś innego, wykonać polecenia, samodzielnie myśleć i zostać z nauczycielem bez mamy czy taty, czyli ok. 5-6. roku życia. Trzeci element opóźnień rozwoju mowy u dziecka? JW: Powiem brutalnie:<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/czy-wybrac-prywatny-zlobek-pomagamy-podjac-decyzje-24443-r1/"> żłobek. Dziecko uczy się języka od osoby, która spędza z nią czas. To ona kształtuje jego mowę. Logopedzi mówią, że mamy na to ok. 7-8 godzin w ciągu dnia, kiedy dziecko nie śpi, nie jest zajęte czymś innym. To kluczowy czas dla rozwoju mowy. Gdy panie w żłobku mało mówią, jeżeli dziecko nie ma swojego indywidualnego opiekuna, kiedy mówi do niego co chwila ktoś inny, nie możemy liczyć na szczególnie sprawny rozwój mowy. Tak samo będzie, jeśli weźmiemy opiekunkę, która będzie się mało do dziecka odzywać, nie będzie mu opowiadać o świecie, czytać książeczek, pytać o różne rzeczy. W takiej sytuacji po godzinie 17 już dużo nie wskóramy, chociaż, oczywiście, jest to bardzo indywidualna kwestia i każde dziecko rozwija się inaczej. Czy jakieś urazy fizyczne mogą spowalniać rozwój mowy? JW: Wszystkie emocjonalne rzeczy, które dziecko przeżyło, mogą mieć wpływ na rozwój mowy. Nie możemy oddzielić mowy od człowieka. To nie jest tak, że mowa rozwija się w jakimś niezależnym miejscu, a dziecko np. leży sobie oddzielnie w szpitalu. To jest wszystko jeden, wspólny człowiek, wytwór wielu elementów, które się składają w całość. Tutaj dotykamy innego elementu – ja bym powiedziała, że dziecko szczęśliwe się rusza i w ogóle harmonijnie się rozwija. Bardzo ważny jest <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/akcja-edukacja/zmysly-dziecka/lekcje-3-4-lata/artykul,23518,jak-radzic-sobie-z-emocjami-lekcja-10">element emocjonalny. Mowa dziecka i intelekt rozwijają się, gdy dziecko dorasta w pozytywnych emocjach. Dotyczy to zarówno zdrowia, jak i stosunków z innymi ludźmi. Jeżeli dziecko leży w szpitalu i nie może się z jakiegoś powodu ruszać, ale jest otoczone troskliwą opieką rodziców i nie ma jakichś upośledzeń, nie widzę powodu, dlaczego u tego dziecka mowa nie miałaby się prawidłowo rozwijać. Natomiast dziecko najbardziej sprawne od urodzenia, które dorasta w niestabilnej atmosferze, domu, gdzie atmosfera nie jest pozytywna, to może być przyczyna jakiegoś zamknięcia, niechęci komunikowania się i gorszego rozwoju mowy przez to. Pamiętajmy, że uczymy się na pozytywnych emocjach. A rozwój mowy to jest rodzaj nauki i komórki odpowiedzialne za mowę kiedy tych pozytywnych emocji nazbiera się dużo, kiedy są one na porządku dziennym. Mówię rodzicom, że nie warto uczyć dzieci powtarzania, bo to do niczego nie prowadzi. Więcej osiągniemy, uczestnicząc w życiu dziecka, interesując się tym, czym ono się interesuje, nazywając te rzeczy. Dobrze jest też wciągać dziecko w życie domowe, dostarczać różnych bodźców, które w naturalny sposób wynikają z życia, np. wyjazdy. Robić to z ciepłem, uśmiechem i miłością. To da najlepszy efekt. Wtedy żadna specjalna nauka mowy nie jest potrzebna. Czy rozwój mowy u dziecka może się zatrzymać? JW: Zdarza się, że mowa troszeczkę przyhamowuje np. gdy między rodzicami dzieje się coś bardzo niedobrego i sytuacja się przeciąga albo kiedy pojawia się <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/wychowanie/jak-brat-z-siostra-czyli-jak-sprawic-by-starszak-pokochal-mlodsze-rodzenstwo-13589-r1/">rodzeństwo. Ale tu też bardzo dużo zależy od rodziców i tego, jak tą sytuacją pokierują. Znałam taką rodzinę, w której rozwój dziecka wyhamował, że tak powiem, po całości, kiedy w domu pojawiło się młodsze rodzeństwo i opiekunka dla tego chłopca. Ja to widziałam tak, że zabrano mu mamę dwa razy – najpierw urodziło się maleńkie dziecko, a potem opiekunka, która go zabierała od tej mamy na spacer. Dorośli to postrzegają inaczej, w takich praktycznych kategoriach, że trzeba to starsze dziecko przewietrzyć. A dziecko postrzega to inaczej. Jak się zastanowimy, jak sami byśmy się chcieli poczuć w takiej sytuacji, to zrozumiemy, co czuje dziecko. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/rozwoj-mowy-dwulatka-film-196-r22/">Jak wspierać rozwój mowy dwulatka? Film <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/psychologia/wspieranie-rozwoju-mowy-przedszkolaka-film-86-r22/">Jak wspierać rozwój mowy przedszkolaka? Film <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/pytania-o-rozwoj-w-2-roku-zycia-19272-r1/">15 pytań o rozwój dwulatka