10 miejsc nad Bałtykiem, w których odpoczniesz z dziećmi. Nr 4 to hit: tam nigdy nie ma tłumów
Gdzie jechać nad morze z dzieckiem, aby uniknąć tłumów, hałasu i wysokich cen? To pytanie zadaje sobie wielu rodziców planujących wakacje i ceniących spokój. Podpowiadamy, jakie nadbałtyckie miejscowości są najlepsze dla rodzin z dziećmi i jakie atrakcje nad morzem wybrać. Gdzie najmłodsi nie będą się nudzić, nawet gdy nie dopisze pogoda, a rodzice odpoczną od codziennego zgiełku?
Jeśli planujesz wakacje z dziećmi w Polsce, to urlop nad Bałtykiem jest świetnym pomysłem. Pod warunkiem, że wybierzesz miejscowość, w której maluch będzie czuł się naprawdę dobrze. Wczasy nad morzem z niemowlakiem lub kilkulatkiem to nie to samo co szalone wakacje z grupką bezdzietnych, lubiących się bawić przyjaciół. Dziecko, zwłaszcza małe, ma inne potrzeby i co innego jest dla niego atrakcją. Podpowiadamy, gdzie wybrać się nad morze z dzieckiem, aby wypoczynek był bezpieczny i udany. Podajemy listę ciekawych miejsc nad morzem dla dzieci. Znajdziecie na niej topowe miejscowości i liczne atrakcje dla dzieci nad morzem. Spis treści: Wakacje nad morzem z dzieckiem: na co zwrócić uwagę? Gdzie nad morze z dzieckiem? Świnoujście: najszersza plaża w Polsce Międzywodzie: wakacje bliżej natury Dziwnów: idealny dla niemowlaków i małych dzieci Trzęsacz: a może tak koleją? Mrzeżyno: coś dla małego marynarza Chłopy: jeśli cenisz sobie ciszę i spokój Darłówko: jedyny taki most w Polsce Wicie: nie tylko morze, ale i jezioro Karwia: z dala od zgiełku Sopot: koniecznie pokaż dziecku molo Wakacje nad morzem z dzieckiem – na co zwrócić uwagę? Gdzie najlepiej nad polskie morze z dzieckiem? Wakacje z dzieckiem nad polskim morzem trzeba rozsądnie zaplanować. Najlepiej wybrać miejsce, które oferuje szereg atrakcji dla dzieci: czysty piasek na plaży (nikt nie lubi wypoczywać wśród wyłażących z kosza śmieci); względny spokój – dudniące dyskoteki, pędzące quady, ścisk na plaży i tłumy na deptaku nie będą atrakcją dla maluszka; lokalizację zapewniającą szybkie dotarcie na plażę; plac zabaw i inne atrakcje dla dzieci. Dlatego polecamy przede wszystkim małe, spokojne miejscowości, gdzie nie trzeba przeciskać się między grajdołkami. Wolisz tętniące życiem, duże kurorty? One też znalazły się w naszym zestawieniu, bo i w nich można znaleźć spokojniejsze rejony. Wybierając miejsce wypoczynku nad morzem, możesz kierować się wyróżnieniami Błękitnej Plaży, by mieć pewność, że będziecie odpoczywać na jednej z najczystszych plaż w Polsce. Gdzie nad morze z dzieckiem? Listę rodzinnych miejscowości leżących nad morzem, do których warto jechać z dzieckiem, ułożyliśmy, korzystając z pomocy Pawła Klimka, który jako autor rankingu plaż oraz bloga www.wdobrymkierunku.blog.pl rok w rok przemierza polskie wybrzeże, oraz Anny Olej-Kobus, podróżniczki, mamy dwóch synów, która wraz z mężem prowadzi portal www.malypodroznik.pl. 1. Świnoujście: najszersza plaża w Polsce! Latarnia morska w Śwonoujściu. fot.: Mike Mareen/Adobe Stock Świnoujście to od lat świetne miejsce na wakacje z dzieckiem. Położone w województwie zachodniopomorskim uzdrowisko i port posiadają: najszerszą plażę nad Bałtykiem, do 160 metrów; dość ciepłą wodą – to zasługa korzystnych prądów morskich; zadbaną plażę, z czystym, białym piaskiem; wiele atrakcji dla dzieci na plaży – poduszki do skakania, zjeżdżalnie; ponad 100 km tras rowerowych, obejmują swoim zasięgiem zarówno polską, jak i niemiecką część wyspy Uznam oraz wyspę Wolin; Akademia Młodych Rodziców Wakacje z dzieckiem? Zobaczysz, będzie super! Czytaj więcej przestronny plac zabaw w Parku Zdrojowym – huśtawki, zjeżdżalnie, instalacje do wspinaczki, bujane koniki i piaskownice; największą latarnię morską nad polskim Bałtykiem i jedną z największych na świecie – taras widokowy położony jest aż 65 metrów nad ziemią. W okolicach Świnoujścia warto też wybrać się do Rezerwatu Kasiborskie Paprocie. Można tu pokazać maluchom unikatowe stanowiska paproci. Bytuje tu też wiele ptaków, m.in. orły bieliki. Na terenie rezerwatu jest ścieżka dydaktyczna, punkt widokowy i wiata idealna na zorganizowanie rodzinnej przekąski. 2. Międzywodzie: wakacje bliżej natury Woliński Park Narodowy. fot.: Jakub/Adobe Stock To niewielkie letnisko na Wyspie Wolin, położone w województwie zachodniopomorskim. Nie ma wielkich tłumów na mieście, a i na plaży też jest spokojnie. Co Międzywodzie oferuje rodzinom z dziećmi? woda w tym miejscu zawsze należy do najcieplejszych; ma płytkie wybrzeże – kilkanaście-kilkadziesiąt metrów od brzegu ciągnie się równoległa płycizna; szeroką i czystą plażę; kawiarnię na wydmie z pięknym widokiem; Woliński Park Narodowy – można zobaczyć żubry, dziki, sarny, jelenie i orły; dzięki takiej wyprawie wakacje nad morzem z dzieckiem będą czymś więcej niż zwykłym wylegiwaniem się na plaży; tereny pod Międzywodziem spodobają się miłośnikom obserwowania ptaków – nad jeziorem Martwa Dziwna znajdują się m.in. bieliki, puchacze, kania ruda, sokół wędrowny; park miniatur i kolejek. Z Międzywodzia blisko jest do takich atrakcji jak Park Miniatur i Motylarnia w Dziwnowie ale też do parku rozrywki Oko Iluzji w Pobierowe. W samym Międzywodziu są dwa zejścia na plażę przystosowane dla wózków dziecięcych oraz inwalidzkich: przy ulicy: Zwycięstwa (blisko centrum), oraz na wysokości Plażowej (na zachodnim skraju miejscowości). 3. Dziwnów: idealny dla niemowlaków i małych dzieci Most zwodzony w Dziwnowie. fot.: Fotokon/Adobe Stock Zastanawiacie się, gdzie pojechać nad morze z niemowlakiem? Gdzie najlepiej wybrać się nad polskie morze z małym dzieckiem? Gdzie pojechać nad morze z rocznym dzieckiem? Świetnym pomysłem będzie Dziwnów. Konkurs „Narodziny rodziny” Jesteś rodzicem niemowlaka? Opisz swoją historię i wygraj wózek spacerowy! Czytaj więcej Dziwnów to dobre miejsce na spokojne wczasy nad morzem. Ten nieduży kurort na Mierzei Dziwnowskiej, w woj. zachodniopomorskim kusi turystów: czystą, piaszczystą i<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/czas-wolny/kamery-online-nad-morzem-zobacz-jak-naprawde-wyglada-plaza-17925-r1/"> szeroką plażą ze zjeżdżalnią wodną i dmuchanymi konstrukcjami do skakania dla dzieci; rejsami statkiem pirackim po Bałtyku; portem rybackim, z kutrami rybackimi i statkami, można zobaczyć rybaków, którzy po powrocie z morza wybierają ryby z sieci; mostem zwodzonym na rzece Dziwnej; placem zabaw dla dzieci pełnym pneumatycznych zabawek, zjeżdżalni i trampolin; parkiem linowym. Z Dziwnowa warto z dziećmi wyskoczyć do Centrum Słowian i Wikingów na wyspie Wolin. Jest tu wioska Jomsborg – wierne odwzorowanie grodu obronnego z okresu wczesnego średniowiecza. Każdy, i duży i mały, znajdzie tu dla siebie coś interesującego. Uwaga! Sprawdź, kiedy w tym roku odbywa się tu słynny festiwal Słowian i Wikingów, może akurat na niego traficie! 4. Trzęsacz: a może tak koleją! Plaża w Trzęsaczu. fot.: Olivier Hlavaty/Adobe Stock Trzęsacz to mała miejscowość w województwie zachodniopomorskim, z niezwykle malowniczą plażą oraz klifem z ruinami gotyckiego kościoła z XIV/XV wieku, idealna na wczasy z dzieckiem nad morzem. Oferuje atrakcje: piaszczyste wydmy; ciszę i spokój, nie ma tu tłumu turystów; pole do minigolfa; jazdę konną w tamtejszej stadninie; szlaki turystyczne dla miłośników spacerów i przejażdżek rowerowych. W okolicy Trzęsacza dla dzieci atrakcją może okazać się przejażdżka kolejką wąskotorową. W gminie Rewal kursuje ona na trasie Pogorzelica, Niechorze, Rewal, Trzęsacz. W letnie weekendy ciuchcia retro kursuje na trasie Gryfice–Trzęsacz–Rewal–Niechorze. 5. Mrzeżyno: coś dla małego marynarza Mrzeżyno. Port na rzece Regi. fot.: bzyxx/Adobe Stock Osada w województwie zachodniopomorskim to świetna propozycja na urlop nad morzem z dzieckiem, która oferuje: szeroką, piaszczystą, zadbaną plażą wyposażoną w przebieralnie; od lat będącą laureatem<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/najczystsze-plaze-nad-baltykiem-blekitna-flaga-2015-17650-r1/"> Błękitnej Flagi; zjeżdżalnię rynnową, trampoliny, poduszki dmuchane na plaży; malowniczy port u ujścia rzeki Regi – cumują w nim kutry rybackie, ale także jachty; rejs po morzu stateczkiem wycieczkowym; park linowy Gibon. W samym Mrzeżynie jest też Aquapark Zalewski przy hotelu Zalewski. Jest tu aż 6 różnych basenów, wodny plac zabaw. Wodna dżungla ze statkiem pirackim i brodzik dla dzieci. Starsze dzieciaki (i dorośli!) poszaleją na zjeżdżalniach. 6. Chłopy: jeśli cenisz sobie ciszę i spokój Molo przy przystani rybackiej w Chłopach. fot.: darek/Adobe Stock Spokojna miejscowość w województwie zachodniopomorskim, posiada: ładną, szeroką i czystą plażę; pas wydm otoczony sosnowym lasem; przystań rybacką z kolorowymi kutrami; 60-metrowe molo przy przystani rybackiej; w smażalniach przy plaży można zjeść świeżo złowioną, smażoną lub wędzoną rybę; zabytkową zabudowę osady rybackiej z przełomu XIX i XX wieku; siłownię plenerową i plac zabaw. – Jest cicho, spokojnie i nawet w sezonie nie ma tłoku – zachwala Anna Olej-Kobus. Idealne miejsce na wczasy nad morzem z dzieckiem. Można odwiedzić latarnię morską w Gąskach lub wpaść do pełnego atrakcji Mielna (bywa tu tłoczno) albo Kołobrzegu. Z Chłopów naprawdę warto wybrać się na wycieczkę rowerową. Dla rodzin z dziećmi szczególnie polecamy: Małą Pętlę (7 km): Sarbinowo - Chłopy – Mielonko Dużą Pętlę Wiatrakową (39 km) : Sarbinowo - Chłopy - Mielenko - Mielno - Unieście – Łazy Oczywiście można przejechać fragment dłuższej trasy. Rowery są do wypożyczenia w samych Chłopach, np. przy hoteliku Brydar czy Domu Wczasowym Koplast. 7. Darłówko: jedyny taki most w Polsce Latarnia morska w Darłówku. fot.: andrzej2012/Adobe Stock To nadmorska i gwarna część Darłowa w województwie zachodniopomorskim, która oferuje: rozsuwany most; 22-metrową latarnię morską; port rybacki i turystyczny; wesołe miasteczko Europark Krasnal, jedno z większych w Polsce; park wodny z kompleksem basenów ze zjeżdżalniami; park linowy. – Z zupełnie małymi dziećmi warto się wybrać na plażę w Darłówku Wschodnim – radzi Anna Olej-Kobus. – Jej część jest oddzielona od pełnego morza, dzięki temu jest płytko i fale są mniejsze. Z Darłówka polecamy wycieczkę do Darłowa, a tu jest w czym wybierać! Na dzieciaki czekają: Zamek Książąt Pomorskich, aquaparki, osada historyczna. W Darłowie uda się też wypożyczyć kajaki wziąć udział w spływach rzeką Wieprzą i Grabową. 8. Wicie: nie tylko morze, ale i jezioro! Jezioro w miejscowości Wicie. fot.: Marcin Kopan/Adobe Stock Malutka, spokojna miejscowość w województwie zachodniopomorskim kusi turystów: piaszczystą plażą, jednak w zachodniej części miejscowości plaża jest kamienista, dlatego lepiej wybrać jej wschodnią część; mini zoo, są tam świnki wietnamskie, kózki, króliki i wiele innych zwierząt; w pobliżu jest malownicze jezioro Kopań, panują tu dobre warunki żeglarskie, za co kochają jezioro windsurferzy i żeglarze, jezioro to także duża atrakcja dla wędkarzy; siłownią plenerową i placem zabaw. – Wbrew słowom popularnej piosenki to właśnie na tym fragmencie wybrzeża, między Jarosławcem a Darłowem, wciąż są dzikie plaże, na których zbiera się bursztyny – mówi Paweł Klimek. Można tu nie tylko wylegiwać się na kocyku, ale też pokazać dziecku... kury albo krowy. W samych Wiciach nie ma zbyt wiele atrakcji komercyjnych, poza placem zabaw przy wejściu na plażę i licznymi kawiarenkami z goframi i lodami. Jeśli zatęsknicie za czymś więcej, zorganizujcie wycieczkę statkiem pirackim w Darłówku albo pojedźcie do Jarosławca do aquaparku. 9. Karwia: z dala od zgiełku Muzeum latarni morskich. fot.: piter2121/Adobe Stock Nieduża, spokojna miejscowość w województwie pomorskim, to idealne miejsce na wakacje nad morzem z dzieckiem dla tych, którzy cenią sobie ciszę. Posiada: wyjątkowo szeroką, piaszczystą plażę, od miejscowości oddziela ją jedynie wąski pas wydm, co pozwala uniknąć długiego marszu nad morze; rezerwat Bielawskie Błota; świetnie oznaczone szlaki Nordic Walking. – Nie ma tu głośnych dyskotek i tabunów rozbawionej młodzieży. Jest zacisznie i swojsko. W pobliżu jest Przylądek Rozewie, blisko stąd także do Trójmiasta – poleca Paweł Klimek. Z Karwi koniecznie trzeba pojechać do Władysławowa, a tam do latarni morskiej Rozewie. Znajduje się w nim muzeum latarnictwa polskiego. A będąc już we Władysławowie, zajrzyjcie do wieży widokowej w Domu Rybaka. Górny taras znajduje się na wysokości 63 metrów. Co za widok! 10. Sopot: koniecznie pokaż dziecku molo Molo w Sopocie. fot.: Piotr Wawrzyniuk/Adobe Stock To sam środek Trójmiasta, gwarny, znany z licznych imprez kurort, uważany za jedną z najbardziej prestiżowych miejscowości nad morzem. Dobre miejsce na wczasy nad morzem z dzieckiem dla wszystkich tych, którzy lepiej się czują w miejscowościach tętniących życiem. Zapewnia takie atrakcje jak: czyste, szerokie plaże; najdłuższe w Europie drewniane molo, którego długość sięga prawie 500 metrów; marinę; słynny deptak Monciak, czyli ulicę Bohaterów Monte Cassino, prowadzącą do placu Zdrojowego przy molo; zabytkową latarnię morską, skąd rozciąga się przepiękny widok na panoramę miasta i Zatokę Gdańską; wiele placów zabaw dla dzieci; Aqua Park, jeden z najpopularniejszych parków wodnych nad Bałtykiem; park linowy. Jedno z popołudni można spędzić z dziećmi w Grodzisku w Sopocie. Jest to muzeum na wolnym powietrzu położone wpośród zieleni oraz szumiących strumyków. Odbywają się tu pokazy walk na miecze i topory, strzelanie z łuków, tańce celtyckie oraz koncerty dawnej muzyki. Przy skansenie jest pawilon wystawienniczo-edukacyjny, a w nim wystawa najstarszych zabytków Sopotu. Mieszczą się tu pracownie, gdzie dzieci mogą spróbować odtworzyć średniowieczne rzemiosła. Znasz polecane przez nas miejscowości nad morzem? Co o nich sądzisz? A może lubisz wypoczywać w zupełnie innym miejscu i uważasz, że jest idealne na wczasy nad morzem z dzieckiem? Napisz o tym do nas, czekamy na twoje komentarze. A jeśli nie morze, to może... góry? Gdzie pojechać w polskie góry z dzieckiem? Pełne atrakcji dla dzieci są z całą pewnością<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/czas-wolny/bieszczady-atrakcje-dla-dzieci-29199-r1/"> Bieszczady. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/czas-wolny/gdzie-w-gory-z-dziecmi-w-polsce-najbardziej-urokliwe-miejsca-dla-rodzin-29304-r1/">Gdzie jechać w góry z dzieckiem? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/czas-wolny/apteczka-na-wyjazd-z-dzieckiem-lista-lekow-do-druku-22700-r1/">Co spakować do apteczki na wyjazd z dzieckiem? [LISTA] Wakacje w kamperze – wady, zalety i cena. Warto?
Postanowienia noworoczne 2024: przykłady postanowień noworocznych nie tylko dla dzieci
Postanowienia noworoczne to coś, nad czym często zastanawiamy się już w grudniu. Nowy Rok to idealny czas na to, by wprowadzić zmiany, które pozwolą nam czuć się lepiej. Podpowiadamy, jakie plany i cele warto uwzględnić w postanowieniach noworocznych na 2024 rok, aby zatroszczyć się o siebie.
Nowy Rok jest momentem refleksji nad tym, co udało się osiągnąć przez ostatnie 12 miesięcy, a także okresem, kiedy planujemy kolejny rok. To właśnie wtedy robimy postanowienia noworoczne, czyli stawiamy sobie cele na nadchodzący nowy rok. Z założenia mają one sprawić, że zadbamy o swój rozwój, poprawi się jakość naszego życia. Warto jednak też uwzględnić w nich po prostu swoje szczęście. Poniżej podajemy przykłady ciekawych celów, które być może cię zainspirują i znajdą się na twojej liście postanowień noworocznych. Spraw, by kartka z napisem „moje postanowienia na nowy rok” nie przerażała cię, ale zachęcała do działania! Spis treści: Postanowienia noworoczne na 2024 rok dla dorosłych Postanowienia noworoczne dla dzieci Jak dotrzymać postanowień noworocznych? Postanowienia noworoczne na 2024 rok dla dorosłych Przed nadejściem nowego roku wiele osób głowi się, jakie postanowienia noworoczne zrobić na najbliższe 12 miesięcy. Nie muszą być one jednak zawsze takie same – śmiertelnie poważne. Nasze propozycje są śmieszne i oryginalne. Czas pomyśleć wyłącznie o sobie. W tym roku spróbuj się odrobinę porozpieszczać. Dzięki temu za pięć lat nie staniesz się zgorzkniałą, śmiertelnie zmęczoną lub wiecznie marudzącą osobą, którą irytuje wszystko i wszyscy. Nauczę się praktykowania zdrowego egoizmu Zrealizuj swoje wielkie marzenie albo chociaż malutki kaprys (z tym drugim lepiej się pospiesz, bo kaprysy są ulotne). Zrób coś, co zawsze było twoim marzeniem. Chcę, ale się boję? Nikt ci nie zagwarantuje, że wszystko pójdzie jak z płatka, ani nawet, że w ogóle się uda. Ale i tak warto spróbować, bo przecież najbardziej żałuje się tego, czego się nie zrobiło. A zatem raz kozie śmierć! Zadbam o drobne przyjemności Praw sobie często komplementy albo i nie praw, ale przestań wreszcie czepiać się własnego ciała. Może i jest go trochę za dużo/za mało (niepotrzebne skreślić), za to jest twoje, jedyne i niepowtarzalne. I ma po dziurki w nosie krytycznych uwag, jakich mu pewnie nie szczędzisz. Zaś niewątpliwie byłoby ci wdzięczne za jakiś miły prezent, np. płyn do kąpieli o pięknym zapachu, a jeszcze bardziej – za akceptację tego, jak wyglądasz. W wersji męskiej warto zainwestować w balsam do brody – broda będzie wtedy wspaniale pachnieć i wyglądać! Rozwinę skrzydła Naucz się czegoś nowego: decoupage’u (na kursie, z książki lub za pośrednictwem internetu), soczystego przekleństwa po hiszpańsku (wystarczy rzucić pytanie na forum dla poliglotów), wjeżdżania na najwyższy poziom piętrowego parkingu (prędzej czy później trzeba się tego nauczyć), zwrotu przez sztag (sterowanie łódką jest łatwiejsze niż jazda samochodem). Czegokolwiek. Zdobywanie nowych umiejętności odświeża umysł i dodaje skrzydeł. Zwłaszcza jeśli robi się to wyłącznie dla siebie, a nie dla dziecka, znajomych czy szefa. Pokażę codzienności figę z makiem Masz wrażenie, że twoje życie przypomina poranki bohatera filmu „Dzień Świstaka” („Kurczę, ten dzień się już zdarzył!”)? Zerwij z rutyną. Nawet taki drobiazg jak powrót z pracy inną niż zwykle trasą działa jak ożywczy prysznic. Niezłą zabawą jest także przymierzanie ciuchów, które dotąd były przez ciebie omijane szerokim łukiem – obcisły sweterek z dekoltem do pępka, spodnie w kolorze czerwonego wina, kolorowy szalik, koszula w egzotyczne wzory itd. Kto wie, może okaże się, że wyglądasz w nich o dziesięć kilo młodziej? W każdym razie będziesz się nieźle bawić. Tupnę nogą! Nie pozwól, by wszyscy – od teścia po własne dziecko – wchodzili ci na głowę. „Nie” to bardzo praktyczne słowo. Jest tarczą, a nie śmiercionośną bronią – ochroni cię, nikogo nie krzywdząc. Naucz się mówić „nie”. Ucieknę na chwilę z domu Oczywiście nie na zawsze. Wybierz się na przykład na koncert – idola sprzed lat, ukraińskich klezmerów, czeskich jazzmanów albo jakiejkolwiek grupy, która zaraża energią i na scenie daje z siebie wszystko. Naładujesz akumulatory na długie tygodnie, a przy okazji odświeżysz wspomnienia („Ech, kiedyś to się bywało”). I nie martw się, jeśli koncert odbywa się w innym mieście. Tym lepiej – urlop od codzienności potrwa dłużej! Kupię sobie coś bez sensu Kozaki na dziesięciocentymetrowych obcasach. Albo maleńką zamszową torebeczkę w kolorze écru, w której nie mieszczą się zapasowe pampersy ani zabawki twojego dziecka. A może scyzoryk, który zawsze chciałeś mieć? Albo nową grę na playstation? W każdym razie coś szalonego i bardzo niepraktycznego. Sama świadomość, że masz coś takiego, sprawi, że będzie ci miło na sercu! Daruję sobie oglądanie ambitnych filmów Zamiast retrospektywy Bergmana obejrzyj którąś z bollywoodzkich superprodukcji. Fantastyczne stroje, zadziwiające układy choreograficzne, targające bohaterami namiętności plus cała masa kompletnie niezamierzonych efektów komicznych – przed filmami tego rodzaju powinno się wyświetlać napis „Proszę zapiąć pasy!”. Będziesz się śmiać jeszcze nazajutrz. Przestanę porównywać się do innych Szkoda czasu i atłasu, a przede wszystkim nerwów. Może i nie lepisz pierogów z jagodami, nie chodzisz regularnie na siłownię, ani nie prowadzasz swojego malucha na taekwondo czy inne karate dla przedszkolaków, ale za to jesteś sobą i robisz mnóstwo innych fajnych rzeczy. Narozrabiam! Jak już się skończy ta pandemia, zrób wielką imprezę dla dawno niewidzianych znajomych. Aby nie pójść z torbami, możesz poprosić, by każdy przyniósł wino i coś do jedzenia. Nasza podpowiedź: przy „obciachowej” muzyce ludzie bawią się najlepiej. Poplotkuj, sprawdź, czy nadal umiesz robić mostek, i nie przejmuj się, gdy sałatka z tuńczykiem wyląduje na środku dywanu. Będę częściej się uśmiechać Wbrew pozorom to postanowienie noworoczne nie jest wcale takie proste. Ale jest bardzo, bardzo ważne. Uśmiech ma działanie przeciwbólowe, zmniejsza napięcie mięśni, a przede wszystkim... poprawia nastrój! Uśmiechaj się do bliskich, ale też do siebie. Uwolnisz dzięki temu endorfiny i poczujesz się lepiej. Zacznę się wysypiać Każdy z nas wie, jak ważna dla naszego organizmu jest odpowiednia ilość przespanych godzin. W praktyce jednak często o tym zapominamy. Postaraj się od nowego roku wygospodarować chociaż jedną godzinę snu więcej. Pamiętaj, że odpowiednia dawka snu wpływa na obniżenie ciśnienia krwi oraz poziomu „złego” cholesterolu. Znajdę w sobie coś z dziecka (nawet bardzo małego) Zdolność do zabawy, radość z małych rzeczy, bezwarunkowa szczerość – pozwól sobie na zachowania, które wyzwolą w tobie wewnętrzne dziecko! Zobaczysz, że wraz z nim znajdziesz w sobie też dużo szczęścia! Zafunduję sobie profesjonalną sesję fotograficzną Taka sesja za kilka lat będzie wspaniałą pamiątką! Może być zabawna, tematyczna, poważna lub pełna śmiechu. Nieważne! Istotne jest, by przez chwilę być w centrum uwagi, przed obiektywem, a później na fotografiach. Takie sesje sprawiają ludziom naprawdę wiele radości! Będę (jeszcze) więcej (się) przytulać Przytulenie bliskiej osoby działa cuda. Bliskość powoduje wzrost oksytocyny, dzięki czemu pierzchają wszelkie napięcia, a nasze serce zaczyna wypełniać błogość. Niech w 2023 roku ani jeden dzień nie minie ci bez przytulenia kogoś, kogo kochasz lub lubisz. Spróbuję 12 zupełnie nowych rzeczy Tak, żeby przynajmniej jedno zupełnie nowe doświadczenie przypadało na każdy miesiąc... Chociaż, umówmy się, że liczba 12 to minimum, a nowych potraw, napojów, widoków, zapachów, dźwięków i w ogóle doznań może być o wiele więcej. Przeznaczę 2,5 godziny w tygodniu na aktywność fizyczną To wcale nie jest dużo, a podobno właśnie tyle ruchu potrzebuje nasze ciało, by czuć się świetnie. Nie sugerujemy żadnej konkretnej aktywności — chodzi bowiem wyłącznie o to, by się ruszać. Może być to zarówno pilates czy joga, jak i spacery z dzieckiem czy partnerem lub jazda rowerem. Postanowienia noworoczne dla dzieci Postanowienia noworoczne powinny być dostosowane do wieku i okoliczności. Przykładowe postanowienia noworoczne, które mogą znaleźć się na liście przedszkolaka lub ucznia to: systematyczna opieka nad zwierzątkiem (wyprowadzanie na spacer psa, opróżnianie kuwety kota, karmienie rybek, sprzątanie klatki chomika a może... wolontariat w postaci wyprowadzania psa ze schroniska?) poranne ścielenie łóżka, wstawanie o 15 minut wcześniej (jeśli czas przed wyjściem do szkoły lub przedszkola ucieka zbyt szybko i powoduje nerwowe sytuacje), chodzenie wcześniej spać (patrz punkt wyżej) nauka nowej czynności (w przypadku przedszkolaków może być to np. wiązanie butów lub wskładanie brudnych rzeczy do zmywarki, starsze dzieci mogą postawić sobie wyzwanie w postaci nauki pieczenia ciasta lub przygotowania obiadu). zaoszczędzić pieniądze na wybrany cel, spędzać mniej czasu przed ekranem (telewizora, komputera lub telefonu), a więcej na świeżym powietrzu, spróbowanie zupełnie nowej dyscypliny sportu lub sposobu spędzania nowego czasu (być może właśnie w tym roku czas wybrać się po raz pierwszy na lodowisko, ściankę wspinaczkową lub spędzić wakacyjną noc pod namiotem?), wspólnie z mamą lub tatą przejrzeć zabawki i ubrania, a następnie te, na które dziecko jest już za duże (o ile są w dobrym stanie) przekazać potrzebującym, namówienie rodziców na wspólną przygodę w wyjątkowym miejscu. Jak dotrzymać postanowień noworocznych? Postawmy sprawę jasno: nie jest to proste, a najbardziej krytyczny dla postanowień noworocznych jest trzeci miesiąc. Co ułatwia dotrzymanie postanowień noworocznych: Wymyślenie konkretnych postanowień. Twoje postanowienia muszą być konkretne. Zbyt ogólne obietnice łatwo porzucić, jest to też sposób na dawanie sobie szans na wymówki i usprawiedliwienia. Zapisanie postanowień. Możesz je także zawiesić w jakimś widocznym miejscu, żeby o nich nie zapomnieć. Nieplanowanie zbyt dużo. Nie zrealizujesz ogromnej liczby postanowień od razu, dlatego skup się na tych najważniejszych dla ciebie. Robienie małych kroków. Jeśli twój cel przerasta twoje możliwości – wybierz metodę małych kroczków. Podziel go na etapy, dzięki temu jest większa szansa, że w ogóle zaczniesz realizować to postanowienie, a co więcej – spełnisz je. Wyznaczanie osiągalnego celu. Pamiętaj, że twój cel mus być osiągalny – jeśli cel będzie znacznie przerastał twoje możliwości, nie uda ci się go zrealizować. Określenie czasu. Musisz wyznaczyć sobie konkretną datę zrealizowania postanowienia, w innym przypadku znowu trafi na listę przyszłych postanowień noworocznych. Planując swoje cele na nowy rok, zadbaj też o postanowienia noworoczne dla dzieci. Takie plany na kolejne miesiące dobrze wpłyną na rozwój malucha. Mogą też zmotywować najmłodszych do nauki, zbierania pieniędzy lub codziennego czytania. Zobacz też: Mamo, co powinnaś wiedzieć o szczęściu? 7 ciekawych faktów Jak robić noworoczne postanowienia? Posłuchaj eksperta Postanowienie dla (przyszłej) mamy: naucz się języka!
Rumień zakaźny u dzieci i dorosłych: objawy, leczenie, jak wygląda
Rumień zakaźny to choroba zakaźna, przed którą bardzo trudno się uchronić. Jednym z jej objawów jest charakterystyczna wysypka. Sprawdź, jak leczyć rumień zakaźny u dziecka i czym grozi zachorowanie na rumień u dorosłego.
​Wirus, który wywołuje rumień zakaźny, szczególnie lubi wiosnę. Nie jest groźny dla dzieci, jednak dorośli (zwłaszcza przyszłe mamy i osoby ciężko chore) powinni na niego uważać, bo może prowadzić do poważnych powikłań. Na rumień zakaźny najczęściej chorują dzieci, które chodzą do żłobka lub przedszkola. To wysypkowa choroba wieku dziecięcego. Sprawdź, jak wygląda rumień zakaźny i dowiedz się, po jakich objawach rozpoznasz chorobę i co trzeba zrobić, by ją wyleczyć. Spis treści: Co to jest rumień zakaźny? Rumień zakaźny: kiedy i jak zaraża Jak wygląda rumień zakaźny u dzieci? Rumień zakaźny u dzieci: objawy Rumień zakaźny u dzieci: diagnoza i leczenie Rumień zakaźny u dorosłych Co to jest rumień zakaźny? Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Przychodzi bobas do lekarza Czytaj więcej Na rumień zakaźny chorują dzieci w wieku od 2 do 12 lat. Wywołuje go parwowirus B19, który rozprzestrzenia się drogą kropelkową. Rumieniem zakaźnym, jaka sama nazwa wskazuje, bardzo łatwo się zarazić. Bywa, że pustoszy całe przedszkola i szkoły. Niestety, nie można zaszczepić dziecka przeciwko rumieniowi zakaźnemu, ale z drugiej strony – nie ma takiej potrzeby. W przeciwieństwie do rumienia wędrującego po ugryzieniu kleszcza, rumień zakaźny nie jest niebezpieczny dla dziecka. Przebieg choroby u dzieci na ogół jest łagodny. Jednokrotne zachorowanie na rumień zakaźny daje odporność na całe życie. Rumień zakaźny nazywany jest też piątą chorobą, ze względu na to, że jest to piąta z sześciu typowych wysypek wieku dziecięcego. Rumień zakaźny: kiedy i jak zaraża Choroba czerwonych policzków jest chorobą wirusową, czyli przenosi się drogą kropelkową. A to oznacza, że można się nią zakazić poprzez kontakt z chorą osobą. Gdy u chorego dziecka pojawi się wysypka — maluch już właściwie nie zaraża innych. Właśnie dlatego, że zarażają dzieci chore, lecz nie mające jeszcze objawów, tak trudno uchronić się przed zakażeniem. Dobra wiadomość jest taka, że rumień jest trudniejszy do „złapania” niż np. ospa wietrzna. Ile trwa rumień zakaźny Choroba ma długi czas wylęgania — od zarażenia się do momentu pojawienia się pierwszych objawów może minąć tydzień lub dwa. Potem pojawia się wysypka, która może nie znikać przez tydzień lub nawet przez 3 tygodnie. Zakażenie parwowirusem nie powoduje bakteryjnego zapalenia skóry, nie niesie też ryzyka nadkażeń. Jak wygląda rumień zakaźny u dzieci? Choroba czerwonych policzków, tak nazywany jest również rumień zakaźny, to przede wszystkim charakterystyczna wysypka, której raczej nie pomylisz z innymi rodzajami wysypek. Zdjęcie dziecka chorego na rumień: Rumień zakaźny u dzieci: objawy Najbardziej charakterystycznym objawem rumienia zakaźnego jest wysypka. Pojawia się na raty. Oto najczęstsze kolejne etapy pojawiania się wysypki na ciele chorego na rumień: Wysypka pojawia się na twarzy. Różowe plamki szybko zlewają się w rumieniec – zarażone dziecko wygląda tak, jakby ktoś wymierzył mu dwa siarczyste policzki, ma na buzi symetryczne plamy, które wyglądają jak skrzydła motyla. Wysypka obejmuje ramiona, tułów, pośladki, ręce i nogi. Potem blednie w części centralnej, przez co zmiany tworzą misterne siateczki i koronki. Po około 11 dniach wysypka ustępuje. Znika bez złuszczania skóry, od dołu do góry, czyli najpierw z nóg, potem z tułowia i rąk, a na końcu z twarzy, nie zostawiając żadnych śladów. Wysypka może pojawić się na nowo — zdarza się to krótko po zniknięciu rumienia. Najczęściej po kąpieli albo po wysiłku (a niekiedy pod wpływem stresu lub zmiany temperatury otoczenia). Potem znów blednie.​ W zależności od przebiegu — infekcja może zakończyć się na etapie wysypki na twarzy dziecka lub rozpocząć się wysypką od krostek np. na nogach. Rumień zakaźny a szkarlatyna Na widok drobnych krostek, w pierwszej chwili rumień zakaźny u dziecka można pomylić ze szkarlatyną. Jednak warto pamiętać, że to dwie zupełnie różne jednostki chorobowe i wysypka w przypadku szkarlatyny najpierw najczęściej pojawia się w pachwinach i pod pachami (a nie na policzkach czy innych częściach ciała dziecka). Inne objawy rumienia zakaźnego Wysypka może, lecz nie musi być jedynym objawem choroby. Rumieniowi zakaźnemu u dzieci towarzyszyć może również: Niewysoka gorączka — temperatura nie przekracza 38°C i trwa jeden, dwa dni, ból gardła i stawów — przydarza się raczej starszym dzieciom, Bóle głowy nieżyt gardła i nosa, bóle mięśniowo-stawowe, zapalenie stawów, zaburzenia żołądkowo-jelitowe Zaburzenia żołądkowo-jelitowe mogą towarzyszyć chorobie, ale dotyczy to raczej dorosłych, a nie dzieci. Bóle stawów mogą być dość dotkliwe, jednak na ogół mijają bez powikłań. Rumień zakaźny u dzieci: diagnoza i leczenie Choć choroba przebiega na ogół łagodnie, dziecko powinien zbadać pediatra – choćby po to, by postawić diagnozę i wykluczyć inne choroby. Dziecko powinno zostać w domu, by nie zarażać innych. Leki nie są na ogół potrzebne, bo rumień mija sam. Jeśli to konieczne, można podać dziecku leki łagodzące świąd (np. Fenistil) oraz lek obniżający gorączkę (np. Paracetamol), ale na jednak ogół nie ma takiej potrzeby. Jeśli wysypce towarzyszy zapalenie stawów, podaje się leki przeciwzapalne i przeciwbólowe. Rumień zakaźny u dorosłych Jeśli masz pewność, że twoje dziecko choruje na rumień zakaźny, szybko odizoluj je od osób, dla których wirus mógłby być niebezpieczny. Kontaktu z parwowirusem B19 szczególnie powinny się wystrzegać kobiety w ciąży. Zakażenie rumieniem w ciąży, zwłaszcza w dwóch pierwszych trymestrach, może (ale nie musi) być bardzo niebezpieczne dla przyszłych mam: zdarza się, że powoduje groźne komplikacje, m.in. niedokrwistość, zapalenie mięśnia sercowego i obrzęk płodu, a nawet jego obumarcie. Na szczęście ogromna większość kobiet (60–80%), które planują zajść w ciążę, miała już kontakt z wirusem, a więc jest uodporniona i nie może się zarazić. Badania dowodzą również, że większość kobiet (ok. 75%), która zaraziła się w czasie ciąży, rodzi zdrowe dzieci. Mimo wszystko lepiej dmuchać na zimne (bo istnieje ryzyko poważnych powikłań) i nie narażać się na kontakt z chorymi. UWAGA! Jeśli jesteś w ciąży i podejrzewasz, że mogłaś się zarazić, np. od swojego starszego dziecka, koniecznie zgłoś to lekarzowi, który prowadzi ciążę. Skieruje cię na badania krwi, by sprawdzić, czy są w niej przeciwciała przeciwko wirusowi, którego się obawiasz. Jeśli tak, czekają cię jeszcze inne badania, m.in. USG. View Burdaffi on the source website Zobacz także: Skaza białkowa: wysypka i objawy u dzieci [zdjęcia] Wysypka przy ząbkowaniu na twarzy, brzuchu: jak wygląda i jak ją leczyć? Wysypka w ciąży: kiedy krostki i pokrzywka to uczulenie, a kiedy choroba Konsultacja merytoryczna dr n. med. Lilianna Baran Pediatra, neonatolożka, Klinika Ginekologii i Położnictwa, Uniwersytecki Szpital Kliniczny im. Jana Mikulicza we Wrocławiu
Prezent dla 4-latka: ciekawy prezent dla 4-letniego chłopca na urodziny, święta i Dzień Dziecka
Najlepszy prezent dla 4-latka? To przede wszystkim zabawki, które uczą, bawią i pobudzają wyobraźnię. Gry planszowe pozwolą na super chwile z bliskimi i trening zdrowej rywalizacji. A książki pomogą szukać odpowiedzi na nurtujące dziecko pytania. Na Dzień Dziecka czy urodziny możesz kupić dla chłopca prezent dopasowany do jego zainteresowań albo uniwersalny gadżet, który na pewno spodoba się każdemu 4-latkowi. Polecamy same hity – fajne i kreatywne prezenty!
Kupka u noworodka – jak może wyglądać, kiedy powinna niepokoić?
Kupka u noworodka może być ważnym miernikiem stanu zdrowia dziecka. Dlatego warto wiedzieć, jak wygląda i jak często powinna się pojawiać. Kolor, konsystencja, a czasem także zapach mogą być pierwszym sygnałem, że z dzieckiem trzeba iść do lekarza.
Kupka u noworodka ulega szybkim zmianom. Pierwsza, którą robi dziecko po przyjściu na świat, jest lepka, gęsta, a w dodatku ciemnozielona. To smółka, która gromadziła się w jelitach dziecka mniej więcej od połowy ciąży. Składają się na nią połknięte wody, maź płodowa, złuszczone nabłonki i inne substancje (żółć). Powinna pojawić się w pieluszce w ciągu doby, najwyżej dwóch po narodzinach. Jeśli tak się nie dzieje, lekarz sprawdzi, co się za tym kryje. Spis treści: Jak powinna wyglądać kupka noworodka? Ile razy kupka u noworodka? Kupka u noworodka: kiedy powinna niepokoić? Jak powinna wyglądać kupka noworodka Pierwsza kupka noworodka czyli smółka, ma tak charakterystyczny widok, że trudno ją z czymś pomylić. Po smółce pojawiają się tzw. stolce przejściowe (zielonobrunatne, z widocznymi grudkami mleka). Około 5-6 doby zawartość pieluszki powinna przypominać kolorem i konsystencją lekko ściętą jajecznicę. W kolejnych tygodniach życia może też pojawić się wypróżnienie innego koloru: Bladożółta, jasnobrązowa czy szarozielonkawa kupa noworodka – „książkowe” złociście żółte kupy robią zwykle dzieci karmione piersią. Dzieci pijące mleko z butelki zapełniają pieluchy także innymi kolorami. Zielona kupa noworodka – za tę dziwaczną barwę może odpowiadać coś, co zjadłaś, a co nie posłużyło karmionemu twoim mlekiem dziecku. Zielona kupa niemowlaka może powstać również pod wpływem powietrza (powierzchnia stolca po prostu się utlenia). Poobserwuj noworodka i przyjrzyj się uważniej swojej diecie. Jeśli wszystko wróci do normy, nie ma powodu do niepokoju. Ile razy pojawia się kupka u noworodka? Jak często noworodek robi kupę? W okresie noworodkowym kupka może pojawiać się zawsze po karmieniu, a więc nawet 8-12 razy w ciągu doby. Nie wszystkie noworodki wypróżniają się aż tak często, ale i tak mogą robić kupkę 5-6 razy dziennie. I tak będzie aż do 6-7 tygodnia życia. Później częstość oddawania stolca spada, a kupka pojawia się w pieluszce 2-3 razy dziennie. Kiedy mówimy o zaparciu u noworodka? Dzieci karmione butelką powinny załatwiać się codziennie. Niektóre maluszki karmione piersią mogą jednak robić kupkę rzadziej. Jeśli dziecko dobrze się czuje i przybiera na wadze, nie ma powodu do niepokoju. O zaparciu u noworodka można mówić dopiero wówczas, gdy podczas wypróżniania dziecko męczy się, pręży i płacze, a kał jest zbity i twardy. Przy braku kupki u noworodka nigdy nie podawaj dziecku środków przeczyszczających na własną rękę ani nie wkładaj mu do odbytu termometru. Jeśli dziecko bardzo się męczy, jedź z nim do lekarza. W wyjątkowej sytuacji możesz mu wyjątkowo podać czopek glicerynowy. Biegunki i zaparcia mogą być objawem alergii pokarmowej. Kupka u noworodka: kiedy powinna niepokoić Czasami kolor kupki noworodka, a później niemowlęcia, może świadczyć o tym, że ze zdrowiem dziecka dzieje się coś nietypowego: Biała lub niemal biała kupa noworodka Brak zabarwienia może świadczyć o kłopotach z wątrobą lub drogami żółciowymi. Dlatego koniecznie idź z dzieckiem do lekarza. Czarna lub ciemnozielona kupa noworodka Za ciemne zabarwienie kupy noworodka mogą odpowiadać leki (przede wszystkim żelazo, którym leczy się anemię) lub krew. Jeżeli pierwsza możliwość nie wchodzi w grę, trzeba jak najszybciej pokazać dziecko lekarzowi. Obecność krwi w kupie noworodka to sygnał alarmujący, świadczy zawsze o poważnym schorzeniu, np. zapaleniu jelit, alergii pokarmowej (bywa często jej pierwszym objawem), wadach w budowie jelit, wrzodach żołądka itd. W kupie noworodka widać krew Krew nie zawsze zmienia kolor kupy na czarny albo ciemnozielony. Czasem widać ją gołym okiem – wygląda jak strzępki, kłaczki, nitki albo ciemne punkciki. Może pochodzić z pękniętego naczynka (jeśli dziecko ma zaparcia), ale może być także sygnałem poważniejszego problemu. Nie czekaj na rozwój wypadków i idź z dzieckiem do lekarza. W kupie noworodka widać śluz Śluz jest objawem stanu zapalnego. Często pojawia się przy biegunce. Jego niewielkie ilości mogą wystąpić także wówczas, gdy do diety starszego niemowlaka wprowadzamy nowe pokarmy. Jeśli jest to przejściowe, nie ma powodu do niepokoju, bywa to jednak również objawem alergii pokarmowej. Błyszcząca kupka noworodka Kupka, która jest błyszcząca i wygląda jakby była tłusta, to niepokojący objaw, który może świadczyć o kłopotach z trzustką. Koniecznie idź z dzieckiem do lekarza. Kupka o kwaśnym zapachu Kupy dzieci karmionych piersią mają (zwłaszcza na początku) lekko kwaśny zapach, który zawdzięczają kwasowi mlekowemu wytwarzanemu przez mieszkające w jelitach bakterie. To normalne. Jeśli jednak kwaśna woń staje się zdecydowanie silniejsza, trzeba się wybrać z malcem do lekarza. Taki objaw może świadczyć o nietolerancji laktozy (cukru mlecznego) albo innego dwucukru (np. sacharozy). Biegunka u noworodka Można o niej mówić, gdy w ciągu 12 godzin dziecko robi więcej niż trzy płynne kupy (lub jedną z krwią, ze śluzem czy ropą). Nie dotyczy to dzieci karmionych piersią. W ich wypadku czujność powinna wzbudzić zmiana konsystencji na bardziej wodnistą czy koloru na zielony. Biegunki u małych dzieci nie wolno leczyć na własną rękę! Trzeba szybko działać, gdy do biegunki dołączają wymioty i/lub gorączka. Lekarz pewnie zaleci podawanie probiotyków i napojów uzupełniających elektrolity (np. kleik ORS 200, Gastrolit, Saltoral). Niepokoi cię wygląd kupy, którą zrobiło twoje dziecko? Pokaż pediatrze brudną pieluszkę! Dobry lekarz nie tylko się nie obrazi, ale wręcz sam o nią poprosi. Przeczytaj też: Jak często noworodek robi kupę i siusiu? Odparzenia pieluszkowe – przyczyny, leczenie Jak leczyć zaparcia u niemowlęcia?
Co można zrobić z kasztanów - ślimaki, bałwanek, wielbłąd i inne
Z kasztanów, żołędzi, liście i szyszek można zrobić niemal wszystko. Dary jesieni to najlepsze zabawki świata i wdzięczny materiał na prace plastyczne. Podpowiadamy, co można zrobić z kasztanów i nie tylko.
Z kasztanów, żołędzi i szyszek można zrobić fantastyczne zabawki – nie kosztują ani grosza, a można bawić się nimi na mnóstwo różnych sposobów. Takie zabawy rozwijają wyobraźnię i sprawiają, że małe rączki stają się coraz bardziej sprawne. Najwspanialsze jest w nich jednak to, że robimy coś razem z dzieckiem – a więc dajemy mu to, co jest dla niego najcenniejsze: czas i uwagę. Nie wiesz, jak bawić się z dzieckiem i co ciekawego można zrobić z rzeczy znalezionych podczas jesiennego spaceru? Oto propozycje, dzięki którym wykonasz niezwykle oryginalne i bardzo proste jesienne prace plastyczne. Sprawdź, co można zrobić z kasztanów, żołędzi i szyszek. Co przyda się do robienia zabawek z kasztanów, żołędzi i szyszek? Oto rzeczy, które przydadzą wam się podczas wykonywania jesiennych ludzików: zapałki, wykałaczki lub cienkie patyczki – można je wykorzystać do łączenia, zrobić z nich nóżki, kolce, plastikowe oczka samoprzylepne – można je zastąpić kawałeczkiem papieru z dorysowaną źrenicą albo plasteliną w dwóch kolorach, plastelina – można z niej zrobić łaty żyrafy, ciało ślimaka lub skrzydełka owadów z żołędzi albo wykorzystać jako klej spajający poszczególne elementy, kawałki kolorowego filcu, papieru, materiału – można z nich wycinać drobne elementy, np. łapki i dzioby zwierzaków, elementy strojów, papilotki do babeczek – świetnie nadają się na spódniczki, można też zrobić z nich gniazdka dla żołędziowych pisklaków albo kasztanowych potworów, klonowe noski – świetnie nadają się na skrzydełka dla owadów, marker – można nim dorysować np. oczy albo uśmiechy, piórka – da się z nich zrobić skrzydła i puszyste ogonki, dobry klej, który pozwoli przykleić coś do kasztanów, gwóźdź do robienia dziurek w kasztanach, żołędziach itd. Do robienia ludzików z kasztanów (i innych leśnych darów) przydadzą się także inne rzeczy, np. koraliki (zwłaszcza filcowe), kawałki włóczki, kółka i inne elementy z zestawów klocków Lego (na czterech małych kółkach połączonych osiami, można z pomocą plasteliny osadzić kasztana i zrobić mały, kasztanowy pojazd), patyczki do badania gardła, drewniane patyczki do lodów, kawałki kartonu, bibułki, wstążki, zakrętki – słowem niemal wszystkie drobiazgi, które zazwyczaj plączą się po domu. Przetrząśnijcie szuflady i bawcie się dobrze! View Burdaffi on the source website
Jak usypiać niemowlę? – sprawdzone i dobre sposoby
Usypianie niemowlaka bywa trudne. Nic więc dziwnego, że rodzice testują zarówno metody opracowane przez ekspertów, jak i te, które sprawdzają się w innych rodzinach. Podpowiadamy, jak usypiać niemowlę według specjalistów i doświadczonych rodziców.
„Jestem u kresu wytrzymałości”, „Usypiam dziecko godzinami, nosząc je na rękach, a gdy tylko odłożę je do łóżeczka, ono natychmiast się budzi!”, „Wyglądam jak zombie” – internetowe fora dla młodych mam są pełne takich skarg. Większość świeżo upieczonych rodziców oddałaby pół królestwa za niezawodny sposób na usypianie dziecka. I są tacy, którzy mówią: „Znam taki sposób! Jest skuteczny i nie ma na świecie lepszego”. Problem w tym, że tych „jedynie słusznych” metod usypiania niemowląt jest wiele – tyle, że gdybyśmy chcieli przetestować wszystkie, dziecko zdążyłoby pewnie zdać maturę. Wiele z tych sposobów to tak naprawdę najrozmaitsze warianty tych najpopularniejszych. Zatem: jak usypiać niemowlaka skutecznie? Opisujemy najczęściej stosowane metody i przedstawiamy argumenty za i przeciw. Spis treści: Jak usypiać niemowlę – ważne zasady Jak usypiać niemowlę – różne metody Jak usypiać niemowlę – sposoby rodziców Kontrowersyjne metody usypiania niemowląt Jak usypiać niemowlę: ważne zasady Usypiając niemowlaka, warto pamiętać o kilku ważnych sprawach. Stosuj je niezależnie od tego, czy próbujesz usypiać maluszka w łóżeczku, na rękach, przy karmieniu piersią, w nocy lub w dzień. Małe dziecko potrzebuje bliskości – z tego powodu dzieci wolą zasypiać w towarzystwie dorosłych (oczywiście zdarzają się wyjątki). Płacz to wołanie dziecka o uwagę, pomoc – nigdy nie zostawiaj płaczącego dziecka w nadziei, że się zmęczy i uśnie, w ten sposób uczysz je, że jego potrzeby nie są dla ciebie ważne. Dzieci lubią rytuały i przewidywalny porządek dnia - dzięki nim szybciej są w stanie zrozumieć, kiedy nadchodzi pora na nocny (nieco dłuższy) odpoczynek. Małe dzieci potrzebują snu, ale nie wszystkie tyle samo – jeśli dziecko często płacze i nie chce zasnąć, upewnij się, że nie śpi za długo (np. w ciągu dnia). Jeśli próbujesz coś zmienić w sposobie usypiania dziecka, daj maluchowi szansę, by przyzwyczaił się do nowości. Najgorsze jest miotanie się od sposobu do sposobu. Wybierz taką metodę usypiania dziecka, która na dłuższą metę nie da ci w kość. Psycholożka Emilia Dziadosz, znana jako „zaklinaczka snu”, opowiadała nam kiedyś o matce, która co wieczór zamawiała taksówkę i zabierała dziecko na przejażdżkę (bo zasypiało tylko w samochodzie, a ona go nie miała), oraz o innej, która każdego dnia usypiała malucha, skacząc na piłce do ćwiczeń. Nie chcesz tego, prawda? Jak usypiać niemowlę - różne metody Jeśli masz problem z usypianiem niemowlęcia, czas skorzystać ze sprawdzonych rozwiązań. Oto metody warte wypróbowania. Spowijanie Pomaga usnąć zwłaszcza noworodkom. Polega na otulaniu dziecka do snu (przydaje się prawdziwy otulacz). Otulanie daje maluszkowi złudzenie, że wciąż jeszcze jest w brzuchu. Dziecka jednak nie wolno spowijać zbyt ciasno. Choć u wielu dzieci ta metoda się sprawdza, to może nie zadziałać na każde dziecko. Nie wszystkie maluszki lubią być otulane w ten sposób, niektóre zaczynają się nawet bardzo denerwować. View Burdaffi on the source website Naukowy sposób usypiania dziecka Według japońskich naukowców, którzy przebadali 21 par – matek i ich dzieci – sekret tkwi w dwóch cyfrach: 5 i 8. Swoje odkrycie opublikowali oni w 2022 roku, więc to bardzo świeże odkrycie. Cyfra 5 oznacza pięć minut spacerowania z dzieckiem. Tyle najczęściej wystarcza, aby niemowlę przestało płakać, a w przypadku niektórych dzieci – aby zasnęły. Następnie należy na 8 minut usiąść z dzieckiem w ramionach, nawet jeśli już zasnęło! Po tych 8 minutach, spokojnie i delikatnie można odłożyć niemowlę do łóżeczka. Kluczem jest właśnie zachowanie 8 minut odstępu między uspokojeniem się dziecka lub jego zaśnięciem, a odłożeniem go do łóżeczka. Krótszy czas zwiększa szanse na to, że maluszek znowu się wybudzi i zacznie płakać. Co jeszcze może pomóc dziecku w zasypianiu? Głaskanie po główce, policzku lub czole Delikatne poklepywanie albo subtelne drapanie po pleckach. Trzymanie za rączkę albo stópkę. Kołysanie (w kołysce, wózku, koszyku Mojżesza) Śpiewanie <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/rozwoj/kolysanki-teksty-najpopularniejszych-kolysanek-dla-dzieci-1445-r1/">kołysanek dla dzieci, mruczenie, szeptanie, czytanie. Jak usypiać niemowlę: sposoby rodziców Najróżniejsze metody, niekoniecznie zgodne z teoriami psychologów czy innych specjalistów, mają także rodzice. Młode mamy najczęściej usypiają dziecko przy karmieniu piersią. To skuteczne, ale rodzi problemy (na dłuższą metę jest męczące, dziecko domaga się tego samego także w nocy, bywa, że traktuje pierś mamy jak smoczek, który musi mieć w buzi non stop). Możliwości jest oczywiście więcej. Znamy np. mamę, która podczas usypiania dziecka pozwala trzymać się za ucho, tatę, który usypia niemowlę, czytając mu szeptem własną wieczorną lekturę, np. książki Roberta Ludluma, oraz innego, który – gdy jego syn cierpiał na potworne kolki – kładł potomka skórą do skóry na własnej klatce piersiowej, stosując tzw. kangurowanie i mruczał jedyną melodię, którą dobrze znał, tzn. piosenkę z „Czterech pancernych”. Jeśli pozostałe metody usypiania niemowlaka zawiodą, być może czas wypracować własną? Biały szum Kojarzący się bobasowi z odgłosami z brzucha mamy. Kiedyś rodzice włączali suszarkę albo odkręcali kran. Dziś, by usypiać niemowlę w dzień i w nocy, można skorzystać z płyty z białym szumem, ściągnąć pliki dźwiękowe z internetu, użyć specjalnej aplikacji albo podarować maleństwu szumiącą zabawkę. Ważne, by biały szum nie był zbyt głośny i jego źródło nie znajdowało się zbyt blisko małego dziecka. View Burdaffi on the source website Muzyka Można włączać dziecku co wieczór pozytywkę albo tę samą płytę ze spokojną muzyką. Najlepiej sprawdza się muzyka relaksacyjna, klasyczna, jazz albo taka, której dziecko słuchało, gdy było jeszcze w brzuchu (a więc ulubiona muzyka rodziców, o ile nie są fanami techno). View Burdaffi on the source website Radio Niektóre dzieci wolą radio ustawione „na gadanie” (w nocy o to niełatwo) albo słuchanie audiobooków. View Burdaffi on the source website Ukochany kocyk Ma znajomy zapach i fakturę, przyda się zwłaszcza podczas usypiania niemowlaka w łóżeczku. Czasem dzieci tak bardzo się do niego przyzwyczajają, że nie rozstają się z nim przez całe lata, nawet gdy są już całkiem spore. View Burdaffi on the source website Brak światła lub jego odpowiednia barwa W miejscu, gdzie usypiasz niemowlę, unikaj niebieskiego światła, np. ekranów. Możesz także używać czerwonej żarówki zamiast tradycyjne, która zupełnie likwiduje niebieska barwę światła. Spokój osoby usypiającej Jeśli mama lub tata, którzy usypiają niemowlę są podenerwowani, zniecierpliwieni, dziecko to wyczuwa i się niepokoi, co utrudnia mu zaśnięcie. Zatem przed usypianiem dziecka trzeba samemu się uspokoić. Dłuższa przerwa na czuwanie po ostatniej drzemce byt późna i za długa ostatnia drzemka potrafi sprawić, że w porze zasypiania na noc dziecko zupełnie nie będzie chciało spać. Dlatego warto wypróbować wydłużenie czasu ostatniego czuwania. Kontrowersyjne metody usypiania niemowląt Tym sposobom na uśpienie dziecka nie można odmówić jednego – skuteczności, bo zmęczone, spłakane dziecko w końcu zaśnie. Tak samo jak dziecko przez całą noc (od godziny 20!) wtulone w ramiona rodzica. Tylko czy to na pewno sposoby dobre dla dzieci i dla... rodziców? Usypianie niemowlaka metodą Ferbera Richard Ferber z Centrum Dziecięcych Zaburzeń Snu w Szpitalu Dziecięcym w Bostonie ma bardzo zdecydowane podejście do usypiania dzieci. Uważa on, że dziecko powinno się nauczyć zasypiać samo. Żeby tak się stało, trzeba odkładać je do łóżeczka, zanim zaśnie, i wychodzić z pokoju. Jeśli dziecko zacznie płakać, zostawiamy je samo najpierw na pięć minut, potem na 10, 15 itd. Dziecko płacze? Trudno. Ferber jest zdania, że z uczeniem samodzielnego zasypiania jest jak z wszystkim innym: powinniśmy stawiać dziecku granice, nawet jeżeli mu się to nie podoba. Zwolennicy tej metody usypiania dziecka chwalą jej skuteczność: zapewniają, że dziecko w ciągu kilku nocy uczy się zasypiać samodzielnie i potrafi się uspokajać samo także wtedy, gdy budzi się w nocy. Przeciwnicy (w tym liczne grono psychologów!) zarzuca metodzie Ferbera okrucieństwo, psucie więzi między dziećmi i rodzicami (płacz dziecka jest przecież jego jedynym sposobem proszenia o pomoc). Mówią oni, że to prosta droga do tego, by maleństwo nabawiło się urazu psychicznego. Nie tylko zresztą ono, bo proponowany przez Ferbera sposób usypiania jest bardzo trudny także dla opiekunów przez to, że wymaga od nich niereagowania przez określony czas na płacz dziecka. „Dla mnie to był horror” – mówi jedna z próbujących tej metody mam. Komentarz redakcji: Zdecydowanie nie polecamy! Usypianie dziecka metodą Searsa Kalifornijski pediatra, dr William Sears, twórca terminu „rodzicielstwo bliskości”, ma odmienne podejście do usypiania dziecka. Doczekał się też wielu naśladowców. Uważa on, że dziecku najlepiej jest w łóżku rodziców i powinno tam zostać tak długo, jak tego pragnie. Wtulony w ciało mamy lub taty malec czuje się bezpiecznie, a noc kojarzy mu się dobrze. „Dlaczego rodzic miałby go wkładać do kojca z drabinkami i pozostawiać samego w ciemnym pokoju?” – pyta ekspert. Zwolennicy tej metody mówią o budowaniu więzi i poczucia bezpieczeństwa oraz o tym, że przecież nie ma na świecie nic bardziej naturalnego niż spanie z dzieckiem. Metoda ta doskonale sprawdza się również przy karmieniu piersią (mamie jest wygodnie karmić, gdy dziecko stale jest tuż obok). Przeciwnicy nie są zachwyceni, bo – jak podkreślają – rodzice mają prawo do wolnego wieczoru bez układania się wraz z dzieckiem do snu o godz. 19 czy 20, do seksu i do wysypiania się bez strachu, że przygniotą maleństwo albo nieświadomie naciągną mu kołdrę na buzię. Komentarz redakcji: Warto rozważyć plusy i minusy, pamiętając, że jednak w końcu przychodzi taki moment, kiedy dziecko za nic w świecie nie będzie chciało spać z rodzicami, choć czasem trzeba na to trochę dłużej poczekać. Usypianie dziecka metodą Tracy Hogg Tracy Hogg, autorka „Języka niemowląt”, uważa, że skrajności nie są dobre. Jej zdaniem metoda Ferbera nie bierze pod uwagę uczuć maleństwa, a metoda Searsa wymaga od rodziców zbyt wiele. Hogg proponuje więc własne rozwiązanie na usypianie dziecka, które nazywa zdroworozsądkowym. Jak zapewnia, jej metoda z jednej strony uczy dziecko samodzielnego zasypiania we własnym łóżku, a z drugiej nie pozbawia go bliskości rodziców. Jednocześnie uwzględnia ich prawo do tego, by nie zajmować się wyłącznie bobasem. Oto jej rady na usypianie niemowląt: Pamiętaj, że cokolwiek robisz, kształtujesz nawyki dziecka. Jeśli z nim śpisz, usypiasz je przy piersi, kołyszesz itp., będzie tego chciało także za 3 miesiące, pół roku czy rok. Dzieci twardo egzekwują to, do czego je przyzwyczaimy. Nie zostawiaj malca, żeby się wypłakał, ale jednak ucz go samodzielności. Według Tracy Hogg oznacza to, że dziecko trzeba wziąć na ręce, gdy płacze, ale gdy się uspokoi, trzeba je odłożyć do łóżeczka, by zasypiało samo. Nie uzależniaj dziecka od „ułatwiaczy” zasypiania, np. twojej piersi albo noszenia na rękach, bo będzie się ich domagało także wówczas, gdy obudzi się o 4 nad ranem. Powinno zasypiać z tym, co będzie mu towarzyszyć także w środku nocy, np. z dziecięcym kocykiem. Wprowadź rytuały, np. kąpiel–karmienie–kołysanka–buziak. Dają dziecku poczucie bezpieczeństwa, informują, że pora spać, nastrajają do snu. Zanim zaczniesz usypiać niemowlę w łóżeczku, wycisz je przed snem. Włącz mu kołysankę, przytul je i posiedź z nim w ramionach w bujanym fotelu. Nie chodzi o to, by dziecko w nich usnęło, tylko by uspokoiło się i zrobiło senne. Połóż dziecko w łóżeczku, zanim zaśnie. Nie reaguj, jeśli się poruszy, trochę pojękuje lub marudzi. Jeżeli zacznie płakać, poklep je po plecach, mów cicho „szszsz”. Będzie wiedziało, że nie jest samo. Nie rób tego jednak, gdy już przestanie płakać. Uzbrój się w cierpliwość. Maluch potrzebuje około 20 minut, żeby zasnąć i nie da się tego przyspieszyć. Poza tym jak każdy człowiek ma także gorsze dni. Komentarz redakcji: Z dużą rezerwą należy podchodzić do opinii, z których wynika, że malutkie niemowlęta próbują coś egzekwować. Dzieci płacząc, jedynie komunikują swoje potrzeby, a rolą rodzica jest je spełniać (to gwarantuje dziecku prawidłowy rozwój). Warto przygotować się, że czasem jest to po prostu trudne, wymaga wiele cierpliwości i czasu. Nie wszystkie dzieci są skłonne zasypiać po 20 minutach i nie wszystkim odpowiada spanie w łóżeczku, niektóre potrzebują czuć bliskość rodzica. Źródło: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edition.cnn.com/2022/09/13/health/crying-baby-sleep-parenting-wellness/index.html" rel="nofollow noopener" target="_blank">cnn.com, parentingscience.com Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/rozwoj/sen-niemowlaka-ile-spi-niemowle-5986-r1/">Ile śpi niemowlę? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/sen/leki-nocne-dziecka-to-cos-wiecej-niz-tylko-zly-sen-24215-r1/">Lęki nocne dziecka – jak sobie z nimi radzić <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/rozwoj/od-kiedy-niemowle-przespi-cala-noc-1145-r22/" target="_self" rel="noopener">Kiedy dziecko przesypia noc?
Ulubione zabawy dzieci w przedszkolu [OPIS ZABAW]
Ulubione zabawy dzieci w przedszkolu? Z pewnością te, które angażują do ruchu, a także te, w których trzeba myśleć…strategicznie! Przedstawiamy ulubione zabawy dzieci, w które z powodzeniem można pobawić się w przedszkolu czy na urodzinach. Im więcej dzieci, tym lepiej: przedszkolaki uwielbiają tego typu zabawy!
Pamiętacie zabawę w kolory? A w „piłka parzy”? To jedne z ulubionych dziecięcych zabaw – znane są jeszcze naszym rodzicom, my się w nie bawiliśmy, a teraz bawią się nasze dzieci. Przypominamy zasady gier i starych zabaw, które cieszą tak samo jak kilkanaście czy kilkadziesiąt lat temu, łącząc pokolenia. Oto ulubione zabawy dzieci wraz ze scenariuszem. Piłka parzy Bardzo prosta, szybka gra, która ćwiczy refleks i uważność. Zasady: uczestnicy stają w kole. Wytypowana osoba rzuca piłkę, w szybkim tempie. W wybranym momencie, rzucając, mówi „piłka parzy”. „Poparzona” osoba, czyli ta, która złapie piłkę, odpada z gry. Kamień, papier, nożyce – inaczej kli, kla, klu Angażująca gra, która wymaga jedynie zmiany układu dłoni. Można ułożyć ją w kamień (całkowicie zaciśnięta dłoń), papier (wyprostowana dłoń) i nożyce (wszystkie palce są schowane, oprócz środkowego i serdecznego, które to udają „nożyce”). Zasady: uczestnicy mówią chórem – papier, kamień, nożyce, po czym każdy pokazuje wybrany gest. Kamień „tępi” nożyce. Papier owija kamień. Nożyce niszczą papier – w ten sposób należy wybrać wygraną osobę. Berek – kucany (ale niekoniecznie!) Chyba każdy z nas przynajmniej raz w życiu miał okazję bawić się w berka. To doskonała zabawa rozwijająca koordynację ruchową i refleks. Zasady: jedna osoba jest wytypowana jako tytułowy berek. Gania inne osoby, aby ich dotknąć. Oczywiście, każdy, kto nie jest berkiem, powinien uciekać. Złapana osoba staje się berkiem i… zabawa zaczyna się od nowa. Raz, dwa, trzy, baba Jaga patrzy! Zabawa ruchowa, ale z dreszczykiem. Zasady: Jedna osoba zostaje wytypowana na babę Jagę. Staje tyłem do reszty osób. W czasie, w którym Baba Jaga wypowiada zdanie „raz, dwa, trzy, baba Jaga patrzy!”, pozostali uczestnicy muszą podbiec do niej jak najszybciej. Jednak kiedy baba Jaga się odwraca, każdy uczestnik zabawy musi pozostać z bezruchu i nie dać się rozśmieszyć. Kółko Graniaste Z doświadczenia wiemy, że bawili się w to nasi dziadkowie i rodzice, a teraz bawią się nasze dzieci. Zasady: uczestnicy zabawy stają w kole, łapią się za ręce i w rytm piosenki Kółko Graniaste zaczynają się kręcić dookoła. W momencie, w którym pojawia się słowo bęc, wszyscy siadają, a w zasadzie, skaczą na dywan. Igrzyska olimpijskie W wersji luksusowej można pokusić się o wykonanie pochodni – można zrobić ją z rolki po papierze kuchennym z pomiętą, żółtą bibułą udającą płomienie. Nie jest to jednak konieczne. Zasady: na dywanie (lub trawie, jeśli dzieci bawią się na dworze) rozkładamy przeszkody. Najlepiej, aby były one miękkie i niewielkie, aby dziecku w razie upadku nic się nie stało. Przeszkodami mogą być np. poduszki typu jasiek czy pluszaki. Zabawa polega na tym, aby uczestnicy ominęli przygotowane przeszkody z pochodnią w ręku, jak najszybciej, bez potykania się. Zabawa rozwija koordynację ruchową i logiczne myślenie. Kolory Gra podobna do zabawy „piłka parzy”. Zasady: każdy z uczestników rzuca sobie piłkę, mówiąc wybrany kolor. Nie można jej łapać, kiedy rzucający powie „czarny”. Jeśli ktoś złapie wtedy piłkę, odpada. Aby utrudnić zabawę i dodać jej walorów edukacyjnych, warto pobawić się kolory, wykorzystując język obcy do zabawy, np. angielski. Szalone tańce Zabawa, którą lubią niemalże wszystkie dzieci. Pozwala na uwolnienie nagromadzonych w ciągu dnia emocji i, co najważniejsze, daje dużo radości wszystkim uczestnikom zabawy. Zasady: dorosły puszcza muzykę. Kiedy tylko zacznie lecieć, dzieci oddają się jak największej, wymyślonej przez siebie liczbie ruchów tanecznych. Gdy muzyka ustanie, muszą natychmiast się zatrzymać i zostać w tej pozycji. O czasie, w jakim dzieci muszą zostać w określonej pozycji, decyduje osoba puszczająca muzykę. Taniec z balonem Popularna zabawa wśród animatorów zajęć dla dzieci. Ćwiczy głównie uważność, przy czym daje mnóstwo frajdy, zwłaszcza maluszkom. Zasady: dwie osoby stają twarzami do siebie. Pomiędzy nimi znajduje się balon. W tle powinna lecieć muzyka, aby osoby z balonem mogły do niej tańczyć. Zaczyna się od głowy, po czym schodzi się balonem coraz niżej. Wygrywa para, której balon utrzyma się na swoim miejscu i nie pęknie w trakcie zabawy. Zobacz też: Jak narysować człowieka – łatwa instrukcja krok po kroku [FOTO] 13 najlepszych zabaw dla dzieci na urodziny (te pomysły to pewniak!) Ćwiczenia na wzrok dla dzieci. Sprawdź, jak w prosty sposób stymulować zmysł wzroku
Choroba lokomocyjna u dzieci - od kiedy, objawy u małych dzieci, leczenie
Choroba lokomocyjna u dzieci to częsty problem. Z czasem część maluchów z niej wyrasta, jednak u niektórych choroba lokomocyjna utrzymuje się także w wieku dorosłym. Warto wiedzieć, czy choroba lokomocyjna może występować u niemowląt, jakie są jej objawy i co robić, gdy dziecko wymiotuje w samochodzie.
Choroba lokomocyjna u dzieci (zwana kinetozą) nie jest groźna, ale może bardzo utrudnić życie. Najczęstsze objawy to nudności i wymioty, które mogą pojawić się podczas podróży samochodem (w aucie występują najczęściej), autokarem, pociągiem, statkiem, ale także w samolocie. Na chorobę lokomocyjną częściej chorują dziewczynki niż chłopcy. Im młodsze dziecko tym bardziej jest narażone na dyskomfort związany z podróżą, zwłaszcza jeśli podróżuje w pozycji siedzącej, a nie półleżącej. Lek. med. Agnieszka Ryszkowska, pediatra z Dolnośląskiego Centrum Pediatrycznego im. J. Korczaka we Wrocławiu, wyjaśnia, skąd się bierze choroba lokomocyjna u małych dzieci i jak jej zapobiec. Choroba lokomocyjna u dzieci: Przyczyny i objawy choroby lokomocyjnej u dzieci Choroba lokomocyjna u dzieci: objawy Od kiedy choroba lokomocyjna u dzieci – w jakim wieku? Co pomoże na chorobę lokomocyjną u małych dzieci – leczenie? Inne sposoby na chorobę lokomocyjną u dzieci Co robić, gdy dziecko wymiotuje w samochodzie? Przyczyny choroby lokomocyjnej u dzieci Choroba lokomocyjna u dzieci to reakcja organizmu na nietypową sytuację. Gdy biegamy albo robimy fikołka, mózg otrzymuje spójne informacje, więc bez trudu radzi sobie z ich obróbką: „Aha, ciało porusza się, więc nic dziwnego, że chodnik przesuwa się pod stopami, a sufit na mgnienie oka zamienia się miejscem z podłogą”. Choroba lokomocyjna pojawia się wtedy, gdy ciało jest nieruchome, a błędnik rejestruje kołysanie, wstrząsy, przyśpieszenia itd. Dzieje się tak np. w samochodzie, samolocie czy na statku. W dodatku oczy ślą do „centrali” sprzeczne meldunki: „Widać migające drzewa, a więc chyba się ruszam. Chociaż może jednak nie, bo zagłówek, który mam przed nosem ciągle jest tam, gdzie był”. Efekt? Typowe objawy choroby lokomocyjnej. Naukowcy zaobserwowali, że pewne czynniki mogą nasilać objawy choroby lokomocyjnej u dzieci. Są to: ciężkostrawny posiłek zjedzony przed podróżą intensywne zapachy (np. odświeżacza powietrza, wody kolońskiej itp) czytanie książek lub oglądanie bajek w czasie podróży brak dopływu świeżego powietrza agresywny styl jazdy (gwałtowne przyspieszanie, zwalnianie, gwałtowne pokonywanie zakrętów). Choroba lokomocyjna u dzieci: objawy Choroba lokomocyjna u dzieci kojarzy się z nudnościami i wymiotami. Chorujące na kinetozę dziecko niekoniecznie musi od razu wymiotować w samolocie, na statku lub w aucie, tylko czuje się wyraźnie źle. U części dzieci nie dochodzi do wymiotów (co nie znaczy, że dziecko nie choruje na chorobę lokomocyjną). Za objawy choroby lokomocyjnej uznaje się następujące dolegliwości, które pojawiają się w podróży: ból i zawroty głowy nadmierne ślinienie się znużenie zmęczenie wzmożona senność apatia bladość skóry nadmierne pocenie się odrętwienie brak apetytu ogólne osłabienie nieustępujące uczucie niewygody duszności mdłości wymioty. Objawy choroby lokomocyjnej mogą występować w różnych konfiguracjach i z różnym nasileniem. Warto wiedzieć: Dziecko cierpiące na chorobę lokomocyjną w samochodzie może nie mieć objawów na promie lub w samolocie. Choroba może mieć odmienne nasilenie w różnych środkach lokomocji. Od kiedy choroba lokomocyjna u dzieci - w jakim wieku? Kinetoza najczęściej dotyka mało wprawnych podróżników, a więc małe dzieci. Choroba lokomocyjna zaczyna się zwykle w 2. roku życia, jest dość częsta u dwulatków i trzylatków, i po kilku czy kilkunastu latach przeważnie mija. Choroba lokomocyjna raczej nie występuje u niemowląt. Dzieje się tak prawdopodobnie dlatego, że dzieci w pierwszym roku życia nie zwracają uwagi na to, co dzieje się za oknem pojazdu. Niemowlęta podróżują w pozycji półleżącej, która mniej sprzyja występowaniu objawów niż pozycja siedząca. Co pomoże na chorobę lokomocyjną u małych dzieci - zapobieganie i leczenie? Niestety nie ma cudownego lekarstwa, które pomaga na chorobę lokomocyjną każdemu i w każdych okolicznościach. Można jednak zrobić wiele, aby zminimalizować objawy. Poniżej zestaw sprawdzonych sposobów na ograniczenie choroby lokomocyjnej u dzieci. 1. Nakarm dziecko. Skurcze pustego żołądka mogą powodować wymioty, dlatego dziecko powinno przed podróżą zjeść coś lekkiego. Mogą to być kanapki albo owoce, zwłaszcza banany, które dobrze wpływają na przewód pokarmowy. Potrawy ciężkostrawne i mocno przyprawione odpadają – i bez podróży mogą spowodować kłopoty. 2. Ubierz dziecko wygodnie. Wpijająca się w brzuch gumka albo za ciepły sweterek oczywiście nie doprowadzą do wymiotów, ale sprawią, że dziecku będzie niewygodnie i na wszelkie bodźce będzie reagowało gwałtowniej. 3. Zrezygnuj z perfum. Silne zapachy nasilają mdłości, dlatego przed podróżą lepiej je sobie darować. Jeśli podróżujecie samochodem, nie zawieszaj w nim intensywnie pachnących „choinek” i innych tego typu rzeczy. To, że przy dziecku nie wolno palić, jest oczywiste, pamiętaj jednak, że przed podróżą trzeba dokładnie wywietrzyć samochód. 4. Przygotuj przekąski. W podróż najlepiej zabrać coś, co się nie psuje (np. kanapki z żółtym serem, wafle ryżowe itd.) i nie pachnie zbyt intensywnie. Aromat ulubionego zestawu niegdysiejszych podróżników (kiełbasa + jajka na twardo) może przyprawić o mdłości także tych, którzy dobrze znoszą jazdę. 5. Pamiętaj o napojach. Z gazowanych lepiej zrezygnować, bo rozpierają żołądek. Z kolei zbyt słodkie mogą doprowadzić do mdłości. Bardzo dobre są herbatki ziołowe, zwłaszcza z mięty, melisy albo bazylii. Mdłości może powstrzymać także herbatka imbirowa. 6. Zabierz w podróż torebki foliowe. Lepiej mieć je pod ręką niż – gdy zajdzie taka potrzeba – miotać się w poszukiwaniu czegoś, co może je zastąpić. 7. Posadź dziecko przodem do kierunku jazdy. Dzięki temu mózg maluszka nie będzie miał dodatkowego problemu z interpretacją bodźców, które do niego docierają. Oczywiście dotyczy to wyłącznie dzieci, które mogą już podróżować w taki sposób! 8. Zajmij czymś dziecko. Możecie śpiewać piosenki wypatrywać czerwonych samochodów, zgadywać, co wiozą ciężarówki itd. Książeczki, puzzle itd. to zły pomysł: opuszczanie głowy i skupianie wzroku na nieruchomych obrazkach nasila mdłości. Możecie też zająć uwagę dziecka poprzez zabawy, które sprawdzą się w aucie. 9. Podaj leki. Jeśli nie wiesz, co podać na chorobę lokomocyjną u dziecka, wybierz jeden z naturalnych preparatów. W aptekach jest wiele środków przeciwko chorobie lokomocyjnej, np. Aviomarin (powyżej 5. roku życia), Avioplant Junior (powyżej 6. roku życia), syrop Lokomotiv (powyżej 3. roku życia). View Burdaffi on the source website 10. Przyklej plaster. Plaster akupresurowy (np. Transway) uciska odpowiednie punkty na nadgarstku. Nakleja się go kwadrans przed wyruszeniem w drogę. Na rynku dostępne są też opaski na chorobę lokomocyjną z wypustkami, które zakłada się na nadgarstki. Są odpowiednie dla dzieci od 3 lat. Niektórzy rodzice zarzekają się, że ich dziecku na chorobę lokomocyjną pomaga zaklejanie pępka plastrem. Choć brak naukowych dowodów na skuteczność takiego działania, sposób ten ma jedną zaletę: na pewno nie zaszkodzi! Dlatego jeśli nic innego na twoje dziecko nie działa, możesz spróbować i tego patentu. Inne sposoby na chorobę lokomocyjną u dzieci Jak podróżować z dzieckiem różnymi środkami lokomocj, żeby zminimalizować objawy choroby lokomocyjnej? Gdy dziecko ma chorobę lokomocyjną w samochodzie: 1. Jedź spokojnie. Bez ruszania z piskiem opon, nagłych skrętów, gwałtownego hamowania. Jeśli masz wybór, zdecyduj się na jazdę autostradą albo drogą szybkiego ruchu i unikaj górskich serpentyn – jazda będzie bardziej płynna. 2. Dziecko powinno patrzeć przed siebie – będzie widziało, co się dzieje na drodze („Acha, zaraz będzie zakręt, więc się trochę przechylę na bok”). Uwaga! Patrzenie przez boczną szybę to nie jest najlepsze rozwiązanie – migające drzewa i zbyt szybko zmieniający się krajobraz może spowodować mdłości. Mdłości i wymioty nie pojawiają się od razu, więc można ich uniknąć, dzieląc trasę na krótkie półgodzinne etapy. Postoje rób z dala od stacji benzynowych i przydrożnych smażalni cuchnących przypalonym olejem. Uważaj na przydrożne bary. Wymioty po kiełbasce z rożna czy hamburgerze mogą być efektem zatrucia, a nie choroby lokomocyjnej. Choroba lokomocyjna pojawia się u dziecka w autobusie: Usiądźcie jak najdalej od osi kół, najlepiej z przodu i bliżej środka, by dziecko mogło obserwować drogę przez przednią szybę. Złym miejscem jest też tył autobusu, dlatego lepiej nie wybierać tam miejsc. Choroba lokomocyjna u dzieci w pociągu Usiądźcie przy oknie przodem do kierunku jazdy. Unikajcie zbyt obfitych przekąsek i opijania się. Choroba lokomocyjna u dziecka w samolocie Aby unikąć mdłości i wymiotów, najlepiej siadać na miejscach nad skrzydłami. Skrzydło zasłania widok, więc minimalizuje rozbieżność między widokiem a sygnałami płynącymi z ciała. Miejsce odsunięte od okna też jest dobrym rozwiązaniem. Choroba lokomocyjna u dzieci na statku Lepiej zająć miejsce z dala od dziobu (tam najbardziej huśta), na środku pokładu, i wpatrywać się nie w fale, a w horyzont. Jeśli prom ma kabinę lub zadaszony pokład, można się tam schronić. Im większy statek, tym mniejsze kołysanie, i odwrotnie. Co robić, gdy dziecko wymiotuje podczas jazdy? Nie czekaj, aż dziecko zacznie wymiotować w samochodzie. Reaguj, gdy tylko zaczyna źle się czuć. Po pierwsze dlatego, że łatwiej opanować mdłości niż wymioty, po drugie: jeśli uda się zapobiec kłopotom, podróż nie będzie kojarzyć się dziecku z zabrudzoną tapicerką, zamieszaniem itd. Choroba lokomocyjna u dzieci ma związek z psychiką, więc samo wspomnienie o tym, co się zdarzyło poprzednim razem, może wywołać kłopoty. Jeśli podróżujecie samochodem, zatrzymajcie się i wyjdźcie na zewnątrz. Jeśli podróżujecie innym środkiem lokomocji, poproś dziecko, by głęboko oddychało przez nos, położyło się na siedzeniach i zamknęło oczy. Daj mu coś chłodnego do picia. Postaraj się, żeby zasnęło – mózg nie rejestruje wówczas żadnych bodźców i dzięki temu może odpocząć. Czasami mimo zastosowania wszelkich środków zapobiegawczych choroba lokomocyjna u dziecka i tak może skończyć się wymiotami. Wtedy warto: trzymać nerwy na wodzy, uspokoić dziecko i powiedzieć, że nic wielkiego się nie stało, umyć mu buzię – sprawdzą się dobre chusteczki nawilżane. Pomóż dziecku przepłukać usta, a w razie potrzeby przebierz je w czyste ubranko, pilnuj, żeby dziecko dużo piło (często, ale małymi porcjami), bo gwałtowne wymioty mogą spowodować odwodnienie u dziecka. Zobacz też: Domowe sposoby na wymioty Jak dobrać fotelik samochodowy do wieku dziecka? Najczęstsze błędy w podróży z dzieckiem
Upał a niemowlę: jak pomóc dziecku w domu, samochodzie i na spacerze?
Upał może być niebezpieczny dla niemowlaka, bo grozi odwodnieniem lub przegrzaniem organizmu. Dlatego w bardzo gorące dni trzeba niemowlę odpowiednio ubierać, ograniczać nasłonecznienie i nagrzewanie się pomieszczeń. Sprawdź, co jest ważne zarówno w domu, jak i na spacerze z niemowlakiem w upał. Czy szczepienie w upał jest bezpieczne?
Upały są trudne do przetrwania także dla niemowląt, które nie potrafią wyraźnie sygnalizować, że jest im za gorąco. Wysoka temperatura może powodować brak apetytu, apatię i rozdrażnienie u niemowlaka. Dlatego na rodzicach spoczywa obowiązek zadbania o to, by dziecko przetrwało upał w dobrej formie. Najważniejsze jest odpowiednie ubieranie niemowlęcia w upał – w domu i na spacer. To jednak niejedyna rzecz, o którą trzeba zadbać, by nie dopuścić do odwodnienia i przegrzania niemowlęcia w czasie upału. Niemowlę a upały: co grozi niemowlęciu w upał? jak ubierać niemowlę w upał? upał a spacer z niemowlakiem upał z niemowlakiem w domu upał a niemowlę w samochodzie Niemowlę a upały – zagrożenia Podczas upałów na malutkie dzieci trzeba chuchać i dmuchać. A wszystko po to, żeby nie dopuścić do problemów, które mogą wyniknąć z przegrzania organizmu, np. do odwodnienia dziecka. Co grozi niemowlęciu w gorące dni? Akademia Młodych Rodziców Wakacje z dzieckiem? Zobaczysz, będzie super! Czytaj więcej Upał a odwodnienie dziecka Objawy: Dziecko staje się apatyczne, ospałe, ma suchą, rozgrzaną i mniej elastyczną skórę, a także wysuszone śluzówki (w jego ustach brakuje śliny), nie siusia albo siusia dużo mniej niż zwykle. Ciemiączko jest zapadnięte. Co robić: Odwodnienie jest bardzo groźne dla niemowlaka, więc jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem. Może zalecić pojenie malca Gastrolitem albo skierować go do szpitala. Obniżenie zawartości wody w organizmie spowalnia pracę nerek i układu trawiennego. Upał a udar cieplny u dziecka Objawy: Rozpalona, wilgotna, a potem sucha skóra. Dziecko jest rozdrażnione, masz wrażenie, że przelewa ci się przez ręce. Rośnie mu temperatura. Co robić: Jeśli podejrzewasz, że dziecko ma udar słoneczny, zmocz ręcznik chłodną wodą i owiń nim niemowlę. Wezwij pogotowie. Uwaga! Wbrew mitom szczepienie niemowlaka w upał jest bezpieczne. Wysokie temperatury nie są przeciwwskazaniem do szczepień niemowląt, starszych dzieci ani dorosłych. Jak ubierać niemowlę w upał? W czasie upałów łatwo o przegrzanie niemowlęcia, dlatego zwracaj szczególną uwagę na to, w co jest ubrane. A w pierwszej kolejności: Chroń główkę. Podczas spaceru dziecko powinno mieć na głowie czapeczkę. Najlepiej białą z przewiewnego, cieniutkiego materiału (np. z bawełny), z daszkiem (a jeszcze lepiej kapelusik z rondem, który ochroni także kark) osłaniającym oczy i buzię malucha. View Burdaffi on the source website Rozbieraj, nie ubieraj. Gdy jest upał, nie ma sensu zakładać dziecku śpioszków, kaftaników, skarpetek itd. Niemowlę ubrane w jednorazową pieluszkę przykryj jedynie pieluchą tetrową. Schowaj kołdrę. W upalne letnie noce wystarczy flanelowa pieluszka, prześcieradło albo poszewka na kołdrę. Upał a spacer z niemowlakiem Lejący się z nieba żar najdotkliwiej odczuwają najsłabsi, a więc także niemowlęta, u których system termoregulacji dopiero się rozwija. Dlatego w upał: Zmień godziny spacerów. Niemowlęta potrzebują stałego rozkładu dnia, jednak nie dotyczy to sytuacji wyjątkowych. Wychodziłaś z maluszkiem na spacer zawsze o 13? Nie rób tego, jeżeli na dworze jest gorąco – spacer w taki skwar nie będzie dla malca przyjemnością. W upały najlepiej wychodzić rankiem, zanim zrobi się gorąco, albo późnym popołudniem, gdy słońce przestaje już prażyć. Konkurs „Narodziny rodziny” Jesteś rodzicem niemowlaka? Opisz swoją historię i wygraj wózek spacerowy! Czytaj więcej Szukaj cienia... Przebywanie w pełnym słońcu jest niebezpieczne dla niemowląt nie tylko ze względu na możliwość poparzenia skóry, ale także z powodu zagrożenia udarem słonecznym. ... i chłodu. Rozgrzane chodniki i ściany domów oddają ciepło nawet wtedy, gdy słońce przestaje świecić. Między blokami jest cieplej niż w parku, dlatego staraj się spacerować z niemowlakiem tam, gdzie jest dużo zieleni. Rozsądnie korzystaj z budki wózka. Pamiętaj, że pod budką głębokiego wózeczka może się zrobić naprawdę gorąco i duszno. Sprawdź, być może lepszym rozwiązaniem będzie jej opuszczenie i osłonięcie maleństwa dużą parasolką? Miej pod ręką napój dla dziecka. Częste nawadnianie niemowlęcia (mlekiem mamy, wodą) zapobiega odwodnieniu, o które wcale nie trudno, gdy dziecko obficie się poci. View Burdaffi on the source website Upał z niemowlakiem w domu Gdy na dworze panuje upał, także mieszkanie może przypominać saunę, zwłaszcza jeśli macie okna wychodzące na południe i zachód. Staraj się, by w domu było świeże powietrze, ale: Zasłoń okna. Weź przykład z mieszkańców południowej Europy i zasłoń okna albo opuść żaluzje. Jeśli upały zapowiadane są na dłużej, warto także pomyśleć o zmianie zasłon na jaśniejsze i gęściej tkane – zwłaszcza w oknach od południa i zachodu. Będą lepiej odbijać promienie słoneczne. Masz balkon? Sprawdź, czy nie dałoby się na nim zamontować czegoś w rodzaju markizy (choćby z rozpiętego na sznurkach do suszenia prześcieradła) – dzięki temu „zmagazynujesz” odrobinę cienia, co sprawi, że w pokoju przylegającym do balkonu zrobi się chłodniej. View Burdaffi on the source website Zmień pokój. W każdym mieszkaniu są miejsca cieplejsze oraz chłodniejsze. Jeśli w okna pokoju dziecka wpadają właśnie gorące promienie słoneczne, przenieś maluszka do innego pomieszczenia. Zrób to od razu, zanim w pokoju zrobi się skwar. Nie osłaniaj łóżeczka baldachimem, bo uwięzionym w ten sposób powietrzem trudno będzie dziecku oddychać. Uważaj na przeciągi... Mieszkanie trzeba oczywiście jak najczęściej wietrzyć (w upał warto otwierać okna po mniej nasłonecznionej stronie), ale należy unikać przeciągów. Przenoś maleństwo do pomieszczeń, w których aktualnie nie ma otwartych okien. ... i wentylator. Jeśli go używasz, koniecznie zadbaj o to, aby ochłodzone powietrze nie owiewało bezpośrednio niemowlęcia. Ochładzaj dziecko. Jeśli mimo tych wszystkich działań widzisz, że maluszkowi nadal jest gorąco, możesz wykąpać go w letniej wodzie. Dobrym rozwiązaniem jest też przemywanie mu czółka, karczku i skroni nawilżoną gąbką. Sprawdź, jak jeszcze można ochłodzić pokój w upał. View Burdaffi on the source website Upał a niemowlę w samochodzie Gdy na dworze jest gorąco, stojący na słońcu samochód błyskawicznie przeobraża się w rozpalony piec. Temperatura w jego wnętrzu może dojść do 60°C (lub więcej!).Dlatego: Parkuj w cieniu. Jeśli jest taka możliwość, korzystaj z garaży i parkingów pod dachem. Możesz także osłonić przednią szybę odbijającą promienie tkaniną, ale taka sztuczka zmienia sytuację tylko w niewielkim stopniu. Przewietrz auto, zanim posadzisz w foteliku niemowlę. Ochłodzenie wnętrza potrzebne jest także kierowcy: upał, który sprawia, że kierownica parzy w ręce, a w samochodzie nie ma czym oddychać, działa także na mózg: dekoncentruje. Osłoń szybę. Trochę pomagają półprzezroczyste osłony, które montuje się na przyssawkach bądź magnesach do szyb. View Burdaffi on the source website Nie przesadzaj z klimatyzacją. Choć podczas upałów można korzystać z klimatyzacji, to należy robić to z rozwagą. Dla niemowlęcia szok związany z nagłym skokiem temperatury jest znacznie bardziej dotkliwy. Dlatego jeśli używasz klimatyzacji, ustaw ją tak, by temperatura w aucie była tylko trochę niższa niż temperatura otoczenia. Wyłącz ją, zanim się zatrzymasz. O tym, jak bezpiecznie korzystać z klimatyzacji w samochodzie podczas upałów, opowiada w filmie ratownik medyczny Kamil Kasiak. View Ediplayer on the source website Nigdy nie zostawiaj dziecka samego w samochodzie! Nie wolno tego robić o żadnej porze roku, jednak latem taka niefrasobliwość może zakończyć się tragedią. Zobacz też: Za gorąco? Pomóż dziecku się ochłodzić Jak ubierać niemowlę latem, żeby go nie przegrzać? Jak pomóc niemowlęciu przetrwać upał – prawdy i mit Konsultacja merytoryczna lek. med. Elżbieta Jasiak-Pałczyńska Pediatra, neonatolożka
24 miesiąc życia - 2 lata skończone. Co nowego w rozwoju dziecka?
W 24 miesiącu życia twoje dziecko potrafi już nieźle mówić i bardziej niż dotąd interesuje się rówieśnikami. Chodzi bardzo pewnie, a jego ręce są coraz sprawniejsze. Teraz kiedy skończyło 2 lata, będzie cię zaskakiwać szybkim rozwojem intelektualnym. Sprawdź, co jeszcze potrafi po 2. urodzinach.
Spis treści: Rozwój fizyczny w 24 miesiącu życia Rozwój emocjonalny w 24 miesiącu życia Rozwój intelektualny w 24 miesiącu życia Co może niepokoić w 24 miesiącu życia? Rozwój fizyczny Zastanawiasz się, cóż to za mały komandos czołga się w twoim domu pod kuchennymi krzesłami, przeciska się między szafkami i skacze po łóżkach? Niepokoisz się, że twoje dziecko jest nadpobudliwe? Spokojnie: prawidłowo rozwijający się dwulatek tryska energią i nie potrafi nawet chwili usiedzieć w miejscu. Jego skoki i tańce świadczą o znakomitej koordynacji ruchowej. Dwuletnie dziecko chodzi wyprostowane i pewnie stawia kroczki. Ramiona trzyma po bokach ciała, stopy są blisko siebie. Rączki 24 miesięcznego dziecka są już bardzo sprawne: malec nie tylko pewnie utrzymuje w ręku łyżkę lub widelec i panuje nad ściskanymi w łapkach kredkami, ale także potrafi sam włączyć lampkę, nakręcić samochód, stukać paluszkami w pojedyncze klawisze klawiatury. Koordynacja „oko-ręka" jest już na tyle dobra, że smyk potrafi narysować kółeczko-buzię, a wewnątrz niego wstawić dwie małe kropeczki-oczka. Malec potrafi też robić balonik z nadętych policzków, „dzióbek" z warg, a podczas puszczania całusków głośno cmoka (te ćwiczenia są bardzo pomocne podczas nauki mowy). Rady dla rodziców: Regularnie mierz malucha. Koniecznie zapisuj wyniki pomiarów. Sprawdź na siatkach centylowych czy twoje dziecko prawidłowo rośnie Proś dziecko o pomoc w domowych porządkach. Niech układa swoje zabawki, wkłada łyżki do szuflady ze sztućcami, nakrywa do stołu, ściera kurze... To nie tylko coraz poważniejsza pomoc w domu, ale i znakomite ćwiczenia dla rąk i całego ciała. Nie każ dziecku spać więcej niż potrzebuje. 24 miesięczne dziecko potrzebuje mniej snu niż jeszcze kilka miesięcy temu. Popołudniowa, półtoragodzinna drzemka i mniej więcej dziesięcio-, jedenastogodzinny sen w nocy w zupełności wystarczą większości dwulatków, by czuły się wyspany. Każde dziecko jest jednak inne, więc twoje może potrzebować więcej snu. Sprawdź ile snu potrzebuje dziecko Rozwój emocjonalny Choć 24 miesięczne dziecko chętnie bawi się w udawanie dorosłego, jego uwaga nie skupia się już wyłącznie na świecie rodziców. Dwulatek zaczyna interesować się rówieśnikami. Z etapu zabawy równoległej (czyli bawienia się „obok" innych dzieci) przechodzi w okres wspólnych działań. Choć nadal trudno mu rozstać się ze swoimi zabawkami, powoli zaczyna uczyć się, że dzielenie się przynosi również korzyści. Zaciekawienie tym, co robią inne dzieci, idzie w parze z życzliwością do wszystkich ludzi. Choć dziecko nadal przeżywa gwałtowne napady złości i zmiany nastroju, w dobrych chwilach chętnie rozdaje całusy, jest przyjazny i ufny. Niestety, nie zawsze wszystko idzie gładko: koniec drugiego roku to okres, kiedy w nocy mogą rozpocząć się koszmary senne. Dziecko może budzić się z krzykiem, histerycznie płakać, po przebudzeniu drżeć ze strachu. Nocne koszmary są najprawdopodobniej spowodowane nieumiejętnością przetworzenia tego wszystkiego, co zostało przez dziecko zaobserwowane podczas dnia, i być może służą rozładowaniu napięcia nerwowego. Rady dla rodziców: Dbaj o to, by dziecko miało dużo okazji do spotykania innych dzieci. Zabieraj je na plac zabaw, do klubów dla dzieci, zapraszaj do domu znajomych z potomstwem. Ucz dziecko czekania na swoją kolej. To trudne, ale bardzo ważne. Przyzwyczajaj je, że nie wszystko można dostać natychmiast. Rozmawiajcie o tym, jak minął dzień. Codziennie przed zaśnięciem rozmawiajcie o tym, co zdarzyło się wam podczas całego dnia. Opowiadajcie o miłych chwilach, ale też nie przemilczajcie przykrych. Dzięki temu maluch ma szansę poukładać sobie wszystko w głowie. Mówiąc do ciebie i słuchając swoich i twoich opowieści, dziecko uspokaja się, pozbywa się frustracji i napięcia emocjonalnego. Rozwój intelektualny 24 miesięczne dziecko bawi się z rozmachem i wyobraźnią. Potrafi już bawić się w gry symboliczne: maluje ludzkie twarze, buduje zamek dla lalki lub garaż na samochody, otwiera w klockowej budowli drzwi i wprowadza przezeń małych, plastikowych mieszkańców. Świadczy to nie tylko o jego wyobraźni, ale również o zdolności obserwacji świata. Dwulatek w swoich zabawach naśladuje zachowania dorosłych: w jego grach lalki mogą płakać, przytulać się do siebie przytulać i całować ze sobą. Ważną umiejętnością, jaką nabywa dwulatek w tym okresie jest udawanie. Tupiąc głośno pantofelkami mamy, maluch wyobraża sobie, że jest tak dorosły jak ona, a mówiąc niższym głosem, udaje tatę. Dziecko w tym wieku z zapałem układa puzzle. Znając wzór obrazka, potrafi samodzielnie połączyć kilka najbardziej charakterystycznych elementów np. te, które przedstawiają twarz. 24 miesięczne dziecko dobrze kojarzy fakty i przewiduje następstwa. Słysząc dźwięk dzwonka do drzwi, oczekuje gości, kąpiel i kolacja zapowiadają rychłe pójście spać, umalowane usta mamy zwiastują jej nieubłagane wyjście. Dwulatek może znać już nawet ponad 100 słów. Buduje proste zdania, zaczyna rozumieć przymiotniki i przysłówki. Rozumie przeciwieństwa: „ładne-brzydkie”, „dobre-złe”. Ma także coraz lepszą pamięć: potrafi już przypomnieć sobie wydarzenia z przeszłości. Sprawdź co zapamięta twoje dziecko Rady dla rodziców: Zachęcaj dziecko do samodzielnej zabawy. W wieku dwóch lat może bawić się samo nawet kilkanaście minut. Samodzielna zabawa wzmacnia pewność siebie i uruchamia wyobraźnię. Nie znikaj mu jednak całkowicie z oczu. Możesz w tym czasie czytać książkę lub wykonywać drobne, domowe prace. Gdy się z nim bawisz, daj z siebie wszystko. Gdy po kilkunastu minutach dziecko zacznie domagać się twojego współudziału, zaangażuj się całkowicie w zabawę. Dzięki temu dziecko będzie wiedziało, że jest ważne i że teraz poświęcasz mu czas całkowicie. Rób dziecku przyjemności. I nie, nie chodzi o zabawki, tylko o twój czas i zaangażowanie. Czas pędzi naprawdę szybko. Sama zobacz: twoje dziecko dopiero się urodziło a lada dzień zdmuchnie z tortu dwie świeczki. Zanim się obejrzysz, będzie po maturze! Poznaj 3 proste zabawy logopedyczne dla dwulatka View Ediplayer on the source website Co może niepokoić? Drobna budowa. Wzrost i waga dziecka w dużej mierze zależą od genów. Jeśli rodzice są filigranowi i niewysocy, ich dziecko nie wyrośnie raczej na wielkoluda. Jeśli dziecko jest na granicy normy (można to sprawdzić na siatkach centylowych), ale dobrze się rozwija, systematycznie przybiera na wadze i rośnie, a pediatra nie widzi powodu do niepokoju, nie ma sensu się tym martwić. Strach przed lekarzem. 24 miesięczne dziecko ma już dobrą pamięć, dlatego może bać się lekarza, który - zdaniem dziecka - robił ostatnio dziwne rzeczy: badał stetoskopem, zaglądał do buzi itd. Baw się z maluchem w badanie misia i lalki, pokazuj mu proste książeczki na ten temat, obiecaj jakąś przyjemność po wizycie, np. pójście na plac zabaw czy nadmuchanie balonika. Nigdy nie strasz lekarzem i nie oszukuj, że nie będzie bolało. Staraj się, by podczas wizyty w gabinecie malec czuł twoje wsparcie (posadź go na swoich kolanach, trzymaj za rękę). Niechęć do warzyw. Jeśli dziecko nie chce tknąć papryki, ze wstrętem odwraca się od sałaty i uważa, że surówki jada się za karę, najwyższy czas to zmienić. Im później się za to zabierzesz, tym będzie ci trudniej. Sprawdź jak zachęcić dziecko do jedzenia warzyw. View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować: Dobra i zła dieta. Rozmowa o błędach w żywieniu dzieci Na kogo wyrośnie twoje dziecko Wychowanie bezstresowe - tak czy nie Bilans dwulatka Pierwszy rowerek biegowy - sprawdź opinie!
Samodzielne i mobilne – oto dziecko w 15. miesiącu życia. Trzeba je chronić!
Twoje 15-miesięczne dziecko chciałoby nie tylko chodzić, ale i wspinać się po schodach. Uwielbia też eksperymentowanie i samodzielność, choć nie przepada za rozstaniami z rodzicami. Sprawdź co jeszcze potrafi i czym może zaskoczyć cie maluch dziecko w 15. miesiącu życia.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może niepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny Choć 15 miesięczne dziecko wciąż ma trudności z utrzymaniem równowagi, coraz lepiej radzi sobie z przejściem bez szwanku przez cały pokój. Potrafi też schylać się i podnosić drobne zabawki. Zabawki edukacyjne dla dzieci - sprawdź ranking i opinie rodziców! Dziecko w wieku 15 miesięcy na ogół nie poprzestaje na chodzeniu: zaczyna piąć się coraz wyżej. I to dosłownie, bo dostrzega już uroki wspinaczki po schodach i oddaje się temu zajęciu całą duszą. Choć maluch z pewnością będzie domagał się pokonywania kolejnych pięter, nie wdrapujcie się za wysoko – pamiętaj, że drogę powrotną pokona na twoich rękach (nauka schodzenia potrwa jeszcze wiele miesięcy). Coraz lepiej radzą też sobie małe rączki i paluszki. 15 miesięczne dziecko potrafi już wkładać małą zabawkę do pojemnika, z łatwością otwiera i zamyka pudełka albo szufladki, wyjmuje z nich interesujące przedmioty, gromadzi je i rozrzuca wokoło. Potrafi z łatwością zebrać z dywanu maciupeńkie okruszki, rozsypany groszek albo koraliki. View Burdaffi on the source website Dziecko może równie chętnie posługiwać się lewą i prawą ręką lub preferować jedną rączkę, by po kilku dniach przestawić się na drugą. Sprawdź kiedy można stwierdzić, czy dziecko jest leworęczne Rady dla rodziców: Pokaż dziecku jak się wchodzi po schodach. Zachęcaj je, aby na kolejnych stopniach stawiało naprzemiennie raz prawą, raz lewą nóżkę. Ćwiczenia, które polegają na naprzemiennej aktywności obu stron ciała, stymulują rozwój mózgu. Pozwól dziecku jeść samodzielnie. Dzięki takim próbom dziecko ćwiczy koordynację „oko-ręka”. Zrezygnuj z kojca. Dużo lepszym wyjściem jest zorganizowanie dziecku bezpiecznego kącika w pokoju lub kuchni. Kojec sztucznie ogranicza swobodę dziecka i nie pozwala mu na naturalny rozwój ruchowy. Baw się w berka na czworakach. Zabawa w pieska i kotka doskonale wpływa na mięśnie i na rozwój mózgu. Pozwól dziecku poznawać świat wszystkimi zmysłami. Niech obserwuje, nasłuchuje, dotyka, wącha, a nawet liże to, co chce zbadać. Poznaj zabawy rozwijające zmysły Rozwój emocjonalny Maluch już doskonale zdaje sobie sprawę, że mama jest całkowicie odrębną istotą i że w każdej chwili może zniknąć z jego pola widzenia. Dlatego w tym wieku często powraca lęk przed rozstaniem, którego największe nasilenie przypadnie w okolicach 18-19 miesiąca. Sprawdź czego boją się dzieci w różnym wieku Mimo rosnącej samodzielności 15 miesięczne dziecko nadal jest łaknącym czułości i bliskości szkrabem, dla którego najważniejsze jest przebywanie z mamą. Dziecko w tym wieku jest rozdarte między potrzebą niezależności a pragnieniem bezpieczeństwa, jakie znajduje u rodziców. Rozłączone z nimi przeżywa wielki stres. Strach przed odejściem rodziców jest naturalnym etapem w rozwoju dziecka, ale dzięki twojemu umiejętnemu postępowaniu wkrótce powinien minąć. Poznaj praktyczne rady na łagodne pożegnanie W tym okresie dla dziecka niezwykle ważne stają się codzienne rytuały. Dzięki coraz lepszej pamięci dziecko zapamiętuje codzienny przebieg zdarzeń, a powtarzanie zachowań w tej samej kolejności daje mu poczucie bezpieczeństwa. Rady dla rodziców: Nie zabraniaj dziecku wchodzić z tobą do łazienki. Choć dwuosobowe wycieczki do toalety teraz cię denerwują, niedługo je docenisz: zaowocują szybszą nauką siusiania do nocnika a co za tym idzie pożegnaniem z pieluszką. Sprawdź kiedy dziecko będzie mogło pożegnać się z pieluszką Pomóż dziecku spotkać rówieśników. Stwarzaj mu jak najwięcej możliwości nawiązywania kontaktów z innymi dziećmi, jednak nie oczekuj, że od razu zacznie się z nimi bawić. Na początku będzie je traktować trochę jak duże zabawki, które można odepchnąć albo wyjąć im z rąk wiaderko czy łopatkę. Będzie się bawić nie z nimi, a obok nich. To zupełnie normalne. Z czasem to się zmieni, jednak by tak się stało, dziecko musi zrozumieć, kim są te zabawne istoty, które czasem widuje. Sprawdź jak traktuje rówieśników kilkunastomiesięczny maluch a jak starsze dziecko? Czytaj dziecku książki. Wieczorne czytanie jest znakomitym rytuałem ułatwiającym zasypianie. Cichy głos mamy lub taty, słabe światło i powtarzalność czynności działają uspokajająco i usypiająco. Sprawdź, dlaczego warto czytać dziecku książki Rozwój intelektualny Jakie nowe słówko poznało w tym miesiącu twoje dziecko? Najprawdopodobniej jego słownik poszerzył się już o kilka nowych wyrazów, np. „daj”, „baba” lub „lala”. 15 miesięczne dziecko używa także kilku dwusylabowych wyrazów naśladujących odgłosy wydawane przez zwierzęta: „hau-hau” lub „ko-ko” i potrafi je przypisać właściwym zwierzętom. Doskonali się dziecięca świadomość własnego ciała: maluch zapytany o jakąś część ciała może już umieć wskazać np. gdzie jest jego oczko, nos, ręka. Może też próbować wskazać je na twoim ciele. Jedną z ulubionych zabaw w tym okresie może być opieka nad lalką – dzięki temu zajęciu malec lepiej poznaje ludzkie ciało. Pojęcie „ulubiona zabawa” jest jednak dość umowne: obserwując swoje dziecko, możesz podejrzewać, że nie lubi żadnej zabawy, a wszystkie zabawki je nudzą. Tak nie jest. Malec porzuca kolejne zajęcia, bo nie umie jeszcze się skupić na jednej czynności. Jego uwaga jest rozproszona między zabawą, rodzicami a obserwacją świata. Coraz większa sprawność motoryczna rąk i dłoni idzie w parze z rosnącą kreatywnością. Dziecko chętnie rysuje kredkami po czym tylko może – bazgranie jest dla niego nowym, ekscytującym doświadczeniem. Kiedy możesz spodziewać się uśmiechniętych słoneczek i domków z kominem? Jeszcze nieprędko. Sprawdź jak rysuje dziecko - rok po roku Rady dla rodziców: Zapisuj nowe słówka. Nawet jeśli teraz wydaje ci się, że zapamiętasz je na zawsze, mogą ulecieć z pamięci, a byłoby szkoda. Dzięki notatkom będziesz widzieć rozwój mowy dziecka jak na dłoni. Zapiski pozwolą ci także zauważyć wiele ciekawych rzeczy: może się np. okazać, że dziecko mówi „di” nie tylko na drzwi, ale np. na wszystko, co się otwiera i zamyka (np. usta). Prawda, że sprytnie? Baw się z dzieckiem przed lustrem. Z czasem zrozumie, że widzi w nim siebie. To będzie ogromny krok w jego rozwoju. Nie martw się, jeśli zauważysz, że dziecko najchętniej bazgrze ciemnymi kolorami. W tym okresie życia to nie jest objaw smutku lub problemów, ale tego, że malec – podobnie jak wszystkie dzieci w tym wieku – preferuje wyraziste, rzucające się w oczy barwy. Pomóż dziecku poznać zwierzęta. Baw się w „Jak mówi kotek” (piesek, krówka itd), pokazuj dziecku proste obrazki. Obejrzyj film: Prezenty dla dzieci w wieku od roku do 3 lat View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Bazgranie po ścianach. Dziecko, które wie już, jaką frajdę daje bazgranie, próbuje rysować po wszystkim, a szczególnie atrakcyjne wydają mu się ściany. Postaw sprawę jasno: nie wolno i już. Jeśli nie zareagujesz stanowczo, ozdobi w ten sposób całe mieszkanie. Przerywaj rysowanie także wówczas, jeśli zauważysz, że dziecko najbardziej zainteresowane jest gryzieniem kredek lub łamaniem ich. Bicie rówieśników. 15 miesięczne dziecko nie zdaje sobie sprawy z tego, że bijąc kogoś sprawia mu ból (prawdę mówiąc nie zdaje sobie sprawy z tego, że inna osoba ma jakiekolwiek uczucia). Choć jest jeszcze za małe, by to pojąć, reaguj, gdy próbuje kogoś uderzyć, np. przytrzymaj dziecku rękę i powiedz „Nie bij! Bicie boli". Nigdy nie karz za agresję klapsami, bo osiągniesz skutek przeciwny do zamierzonego - nauczysz dziecko, że rozwiązywanie problemów przy pomocy siły jest w porządku. View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Siatki centylowe - jak z nich korzystać?​ 10 mądrych zdań o wychowywaniu dzieci - Uwaga, chwytają za serce! 6 zdań, których dziecko nie powinno od ciebie usłyszeć Przestańcie się kłócić Jak rysuje dziecko? Rok po roku Czego boją się dzieci Czy wychowywać bezstresowo? Katalog zabaw rozwijających 12 - 18 miesięcy Zabawki, które rosną wraz z dzieckiem 14 produktów zakazanych dla dzieci Jakie klocki dla rocznego dziecka - opinie
Dziecko w 14. miesiącu życia to mały eksperymentator. Co jeszcze potrafi?
Twoje 14-miesięczne dziecko najpewniej zaczęło już samo chodzić, choć nie jest w tym jeszcze mistrzem. Być może przesypia już całe noce, a jego ulubionym słowem jest „nie”. Sprawdź co jeszcze potrafi i czym może cię zaskoczyć dziecko w 14. miesiącu życia.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może niepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny Twoje dziecko prawdopodobnie porzuciło już bieganie na czworakach i wybrało o wiele atrakcyjniejszą pozycję pionową. W miarę pewnie stoi nawet bez przytrzymywania się krzesła czy stolika i z każdym dniem coraz lepiej radzi sobie z chodzeniem. Potrafi przejść chwiejnie przez cały pokój, choć nieoczekiwane „bam” na samym środku dywanu wciąż nie należy do rzadkości. 14 miesięczne dziecko chodzi jak kaczuszka: kiwa się i stawia stopy na zewnątrz. Nie martw się tym: robi to, by lepiej utrzymywać równowagę. Z czasem zacznie ustawiać stopy prosto. 14 miesięczne dziecko ma już dobrze rozwinięty układ pokarmowy i może bez trudu wytrzymać nocną przerwę w jedzeniu. Jeśli nadal budzi się i domaga jedzenia w środku nocy albo nad ranem, robi to z powodu przyzwyczajenia, a nie dlatego, że jest głodne. Jeśli jeszcze nie zdecydowałaś się na ten krok, właśnie teraz możesz zakończyć nocne karmienia. Czas najwyższy: jedzenie w nocy powoduje próchnicę i nadwagę, a nawet otyłość. Sprawdź jak nie zepsuć dziecku urody Rady dla rodziców: Nie martw się powrotem do raczkowania. Bolesny upadek lub zniecierpliwienie niepowodzeniami w chodzeniu mogą sprawić, że dziecko znów zacznie biegać na czworakach. Nie staraj się na siłę skłaniać go do ponownych prób nauki chodzenia. Poczekaj, aż uraz minie, a dziecko zapomni o przykrych doświadczeniach. Nie karm dziecka na zapas. Wiele mam po zaprzestaniu nocnego karmienia stara się zrobić wszystko, by dziecko wieczorem zjadło możliwie dużo. Nie idź w ich ślady – trawienie w nocy jest dużo wolniejsze niż w ciągu dnia, więc zbyt obfita kolacja może stać się powodem bólu brzucha. Bądź konsekwentna. Jeśli dziecko obudzi się w nocy, podaj mu wodę. Nie rekompensuj mu braku nocnej przekąski słodkim soczkiem. Dzięki temu maluch nie tylko łatwiej uniknie próchnicy, ale też wkrótce uświadomi sobie, że nie warto budzić się dla łyczka wody (a ty wreszcie się wyśpisz). Rozwój emocjonalny 14 miesięczne dziecko uwielbia się sprzeciwiać, nic więc dziwnego, że jednym z pierwszych wyrazów, których używa świadomie i z wyraźnym upodobaniem jest krótkie, lecz niosące mnóstwo treści słówko „nie”. Dziecko powtarza je bez końca, jednak nie robi tego, by zrobić ci na złość. Właśnie odkryło, że jest odrębną osobą, a używane przy każdej okazji (oraz bez niej) słówko „nie” jest - jak to ujęły H. Murkoff, S. Mazel i S. Hathaway, autorki „Drugiego i trzeciego roku życia dziecka” - jego deklaracją niezależności. Choć nieustanne sprzeciwianie się z pewnością nie ułatwia życia rodzicom, to normalny i konieczny etap rozwoju dziecka, podobnie jak bunt dwulatka, który szczególnie widoczny będzie za kilka miesięcy. Dziecko w tym wieku zaczyna też uczyć się współpracy z pozostałymi domownikami. Potrafi zrozumieć i wykonać nieskomplikowane polecenie, a dzięki temu może już powoli włączać się w życie rodziny. Dzięki obserwacji szybko odgaduje przeznaczenie kosza na śmieci, szczotki do włosów, pojemnika na brudną bieliznę. I choć nieraz zdarzy mu się pomylić i wrzucić skarpetki do śmieci – zachęcaj je do podejmowania kolejnych samodzielnych działań. View Burdaffi on the source website Sprawdź jak nauczyć dziecko samodzielności Obiektem nieustającej atencji dziecka stały się zwierzęta : malec potrafi długo przyglądać się rybkom w akwarium, zabawom psa czy kota. Nadeszła pora, aby zastanowić się nad kupnem zwierzaka – pies czy kot jest nie tylko świetnym kompanem do zabawy, ale też troskliwym opiekunem i jednym z najlepszych pomocników rodziców w wychowaniu malucha. Rady dla rodziców: Zmniejsz ilość okazji do mówienia „nie”. Zamiast pytać „Założysz koszulkę?” daj dziecku do wyboru dwie i zapytaj „Którą koszulkę wolisz? Niebieską czy w paski?” Możliwość podjęcia prostej decyzji sprawi, że dziecko zapomni o swoim ulubionym słowie. Chwal. Dzięki pochwałom za dobre zachowanie dziecko będzie wiedziało, czego od niego oczekujesz. Ustal krótkie formuły np. „Wyrzuć do śmieci”, „Podaj mi...”, „Włóż do pudełka” itd. i posługuj się nimi, prosząc malca o wykonanie konkretnych czynności. Dzięki temu dziecko łatwiej zrozumie twoją prośbę i spełni ją. Używanie tych samych sformułowań w podobnych sytuacjach daje dziecku poczucie bezpieczeństwa. Rozwój intelektualny Twój maluch już potrafi wyraźnie powiedzieć: „mama” i „tata”. Używa tych słów z wielkim upodobaniem. Co ciekawe, służą mu one nie tylko do wołania rodziców, ale również do wskazywania na jedzenie, zabawki, zwierzątka. Słownik dziecka poszerza się z dnia na dzień. Przybywa w nim nowych słówek, na razie niezrozumiałych dla nikogo i złożonych jedynie z jednej-dwóch sylab. Twoje dziecko straciło entuzjastyczne nastawienie do mówienia? Nie zamartwiaj się – dzieci, zajęte zdobywaniem kolejnej umiejętności, np. nauką chodzenia, na pewien okres zaniedbują te już opanowane. 14 miesięczne dziecko nie potrafi przejść obojętnie wobec żadnego nowego przedmiotu: wszystkiego musi dotknąć. Fascynują je przede wszystkim „zabawki” rodziców: przy każdej okazji będzie starało się dosięgnąć pilota do telewizora lub telefonu komórkowego. Zniszczenia, jakich maluch może dokonywać w tym okresie, nie wynikają ze złośliwości (w tym wieku dziecko nie zna tego uczucia), ale z naturalnej ciekawości („Co się stanie, jeśli...?”). Powiązanie przyczyny i skutku jest możliwe wyłącznie dzięki powtórzonym tysiąc razy doświadczeniom. Małe dziecko nie jest w stanie pohamować impulsów, które każą mu chwytać, ściskać, trącać itd. Nie zabraniaj mu eksperymentów, to właśnie dzięki nim dziecko się uczy. Pilnuj jednak, by nie zrobiło sobie krzywdy i nie zrujnowało domu. Sprawdź jakich zniszczeń potrafią dokonać małe dzieci Rady dla rodziców: Rozmawiaj z dzieckiem. Dzięki temu uczy się mówić. Opowiadaj, co robisz w danej chwili, śpiewaj proste piosenki, których słowa dziecko może zapamiętać, nazywaj przedmioty, jakie widzicie itd. Nie zdrabniaj, nie spieszczaj. Nie mów np. „Dzidzia cie ciukieleczka”. Mów do dziecka normalnym językiem – przecież właśnie takiego chcesz je nauczyć. Dostarczaj dziecku ciekawych zabawek. Ciekawych z jego, a nie z twojego punktu widzenia. Jeśli np. dziecko najbardziej chciałoby bawić się twoją komórką, podaruj mu stary aparat, z którym do woli będzie mogło eksperymentować. Pamiętaj jednak, że to, czym bawi się dziecko, musi być przede wszystkim bezpieczne: żaden element nie może się urwać ani odłamać (dziecko mogłoby go połknąć). Sprawdź jak kupić dobrą zabawkę Obejrzyj film: Niepokojące sygnały podczas nauki chodzenia View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Łukowato wygięte nogi. Prawie każde dziecko, które dopiero uczy się chodzić ma krzywe, wygięte w łuk nóżki. Do drugich urodzin szpotawość kolan powinna zniknąć. Jeśli jednak masz wrażenie, że nóżki wygięte są zbyt mocno lub jedna nóżka wygięta jest bardziej, zgłoś się z dzieckiem do ortopedy. Płaskie stopy. Stópki małego dziecka robią wrażenie zupełnie płaskich, bo miejsca, gdzie z czasem widać będzie łuki, wyściela tłuszczyk, a mięśnie są jeszcze słabe i „siadają” pod ciężarem ciała. Taki stan uznaje się za fizjologiczny do 4 roku życia. Sprawdź jak dbać o kręgosłup dziecka w 2 i 3 roku życia. View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Siatki centylowe online - sprawdź, w którym centylu jest twoje dziecko​ Tajemnice mam - 7 rzeczy, którymi mamy wolą się nie chwalić 5 powodów, dla których trzeba chronić dziecko przed otyłością Mamo, chcę być piękna/przystojny! Jak nie zepsuć dziecku urody Stop próchnicy butelkowej Bezpieczeństwo dziecka w domu i poza nim Zabezpieczenia domu - galeria Zabawki, które rosną wraz z dzieckiem Katalog zabaw rozwijających 12 - 18 miesięcy Jak kupić dobrą zabawkę
Twoje 13-miesięczne dziecko właśnie zaczęło drugi rok życia. To ważny czas!
W 13 miesiącu życia dziecko wkracza w zupełnie nowy etap – właśnie zaczęło drugi rok życia! Być może właśnie teraz zacznie samodzielnie chodzić. Z każdym dniem staje się coraz bardziej niezależne. Sprawdź, czym może cię zaskoczyć 13-miesięczny maluch.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może niepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny W ciągu 1 roku twoje dziecko rosło jak na drożdżach. Teraz, 13 miesięczne dziecko w 2. roku życia, tempo jego rozwoju słabnie: przez 12 najbliższych miesięcy przybierze na wadze „tylko” ok. 2 kg i urośnie mniej więcej 12 cm. W ciągu 1 roku życia twoje dziecko nauczyło się panowania nad własnym ciałem. Zaczęło od przejęcia kontroli nad głową, potem nauczyło się kontrolować tułów, ręce, a na końcu nogi. Potrafi już samodzielnie się poruszać i manipulować przedmiotami. Teraz pora na doskonalenie tych umiejętności. Pod koniec 13 miesiąca życia twoje dziecko potrafi już podnieść się do pozycji pionowej i po chwili usiąść z powrotem. Robi także pierwsze, nie do końca jeszcze samodzielne kroczki: trzymając się czegoś, np. mebli, barierki łóżeczka, chodzika-pchacza, przesuwa się z miejsca na miejsce. View Burdaffi on the source website Zobacz też: Siatki centylowe - czy twój maluch prawidłowo rośnie Niektóre dzieci potrafią już stać samodzielnie, są i takie, które całkiem sprawnie chodzą. Twoje dziecko jeszcze tego nie umie? Spokojnie: nauka chodzenia to nie wyścigi. Dziecko powinno zacząć chodzić wtedy, gdy jest na to gotowe: ma wystarczająco silne mięśnie i kości, wystarczająco rozwinięty zmysł równowagi itd. Teraz najważniejsze jest to, by robiło postępy i przechodziło kolejne fazy rozwoju. Nadchodzące miesiące będą obfitowały w upadki i zderzenia (a czasem nawet siniaki i guzy). Nic dziwnego: to naturalny etap nauki chodzenia. Nie zamartwiaj się: dziecku nic się nie stanie. Odległość do ziemi jest jeszcze niewielka, a narządy wewnętrzne maluszka chroni warstwa tłuszczu. W drugim roku życia doskonali się również sprawność rąk. 13-miesięczne dziecko potrafi robić „kosi-kosi", coraz lepiej sobie radzi z trzymaniem kubeczka i piciem z niego. Wkłada małe zabawki do pudełka albo zbiera wysypane na podłogę kredki. Te nowe umiejętności przydadzą się podczas nauki samodzielnego jedzenia. Już teraz maluszek powinien próbować sam radzić sobie z łyżką lub widelcem, choć oczywiście na początku robi to bardzo nieporadnie. Rady dla rodziców: Zadbaj o bezpieczeństwo dziecka. Zabezpiecz schody i okna, osłoń ostre kanty, usuń niebezpieczne przedmioty, np. stojące na podłodze duże wazony. Jeśli dotąd tego nie zrobiłaś, sprawdź stabilność mebli, by nie przewróciły się na dziecko, jeśli zacznie się na nie wspinać. Sprawdź też: Jak dbać o bezpieczeństwo dziecka w domu i poza nim Spokojnie reaguj na upadki. Nadopiekuńczość i przesadnie troskliwe reakcje rodziców na upadek mogą utrwalić w dziecku strach przed podejmowaniem nowych wyzwań. Gdy twoje dziecko się przewróci, nie biegnij od razu na ratunek. Zachęć je do samodzielnego wstania i ponownej próby pokonania odległości między wami. Kup dziecku porządne buty, najlepiej z atestem ortopedycznym. Powinny być usztywnione w kostce. Zakładajcie je najpierw tylko w domu i tylko na krótką chwilę – dziecko musi się do nich przyzwyczaić. Zobacz też: Dlaczego dziecko nie powinno używać tradycyjnego chodzika? Pozwalaj dziecku na próby samodzielnego jedzenia. Tak, wiemy: to oznacza bałagan. Jednak kiedyś trzeba zacząć. Jeśli nie pozwoliłaś na takie próby wcześniej, najwyższy czas, by to zrobić. Sprawdź też: Naucz dziecko samodzielnego jedzenia - 9 kroków Rozwój emocjonalny 13 miesięczne dziecko potrafi już demonstrować całą gamę nastrojów, uczuć i zachowań. Możesz się spodziewać nie tylko przejawów miłości, ale i niezależności, strachu, złości, uporu, samowoli, smutku. Dziecko mające 13 miesięcy staje się coraz bardziej niezależne, co jednak nie oznacza, że przestałaś mu być potrzebna. Jeszcze przez cały najbliższy rok będziesz niepodzielnie królowała w jego sercu. Niechęć do zabawy z kimkolwiek innym niż ty nie powinna cię niepokoić. Faworyzowanie mamy jest w tym wieku rzeczą naturalną i powszechną – za kilka lat nadejdzie okres fascynacji siłą i pomysłowością taty. Jednak choć niechęć 13- miesięcznego dziecka do zabawy bez mamy jest zjawiskiem normalnym, nie ustawajcie w zachęcaniu go do spędzania czasu także z innymi osobami. Rady dla rodziców: Zaakceptuj uczucia dziecka. Dziecko będzie się złościć, bać, upierać itd. Ma do tego prawo. Jeśli odstawiasz dziecko od piersi, staraj się wynagrodzić mu to pieszczotami i czułościami. Pamiętaj także, że pożegnanie z piersią nie powinno zbiegać się w czasie z chorobą albo ważnymi zmianami w życiu dziecka, np. pójściem do żłobka, przeprowadzką itd. Sprawdź też, co zrobić, by odstawienie dziecka od piersi było łatwiejsze Podzielcie sprawiedliwie obowiązki w wychowaniu. Nie rezerwuj dla siebie wyłączni miłych obowiązków (huśtanie, czytanie, spacery) i nie zrzucaj na tatę dziecka czynności, które wiążą się z protestami dziecka (np. mycie główki). Dzięki uczciwemu podziałowi miłych i tych mniej miłych obowiązków dziecko szybciej pokona swój dystans wobec taty. Rozwój intelektualny 13 miesięczne dziecko jest już bardzo mądre. Potrafi wyrażać swoje pragnienia innymi sposobami niż płacz, wykonać proste, jednostopniowe polecenie, wskazywać potrzebny mu przedmiot. Pod koniec 13 miesiąca życia niektóre dzieci potrafią nawet wskazać nos, oko albo inną część ciała, jeśli się je o to poprosi. Dziecko w 13 miesiącu życia jest niestrudzonym i wszędobylskim odkrywcą. Nieustannie bada i testuje wszystko, co wpadnie mu w ręce. Penetruje swoje otoczenie, zagląda we wszystkie kąty, otwiera szuflady, szafki. Poznawanie świata idzie w parze z potrzebą wyrażania siebie. Dziecko prawdopodobnie potrafi już wymówić jedno (albo dwa) zrozumiałe słowo. Rozumie znacznie więcej. Z dnia na dzień będzie wypowiadało coraz więcej słów – na początku w swoim języku – i coraz chętniej podejmowało próby porozumienia się z rodzicami przy pomocy mowy, a nie tylko gestów, uśmiechów, płaczu i minek. Sprawdź, jak rozwija się mowa dziecka w drugim roku życia. Rady dla rodziców: Pozwól dziecku odkrywać świat. Fakt, że dotyka wszystkiego, co znajdzie się w zasięgu jego rąk, jest denerwujący, ale ono nie robi tego, po to, by cię rozzłościć. Bada przedmioty na wszystkie możliwe sposoby (włącznie z lizaniem i wkładaniem ich do buzi) po to, by sprawdzić ich właściwości i gromadzić wiedzę o otoczeniu. Baw się z dzieckiem. Dzięki zabawie chłonie wiedzę błyskawicznie i bez żadnego wysiłku. Zajrzyj do Katalogu zabaw rozwijających dla dziecka w wieku 12 - 18 miesięcy Nie spuszczaj dziecka z oka. 13- miesięczne dziecko nie zdaje sobie sprawy z konsekwencji swojego postępowania, dlatego uważaj, by poznając świat nie wpadło w poważne tarapaty. Stawiaj granice. Choć twoim zadaniem jest wspieranie dziecka w jego poznawaniu świata, musisz także wyraźnie zaznaczyć, że nie wolno mu dotykać i badać wszystkiego. Stanowczo reaguj na wszystkie próby zabawy kuchenką (gazową i elektryczną), telewizorem itd. Twoja konsekwencja sprawi, że dziecko będzie nie tylko bezpieczne, ale pozna również ważną zasadę: nie zawsze wolno robić wszystko, co tylko przyjdzie do głowy. Z pewnością mu się to nie spodoba, ale dzieci potrzebują granic, nawet jeśli o tym jeszcze nie wiedzą. Zachęcaj dziecko do mówienia. Rozmawiaj z nim, nie tylko mów do niego, ale także zadawaj pytania i czekaj aż odpowie ci po swojemu. Nie poprawiaj, po prostu mów prawidlowo (np. gdy dziecko pokaże ci kota i powie coś po swojemu, powiedz „Tak, to jest kot”). Czytaj dziecku książki. Jeśli do tej pory tego nie robiłaś, zacznij czytać dziecku każdego dnia. Zachęcaj je do samodzielnego przeglądania książeczek. Wielu rodziców błędnie uważa, że książki nie są dobrymi zabawkami dla dziecka, tymczasem zabawa w oglądanie obrazków najprawdopodobniej zaowocuje sympatią do czytania w późniejszym wieku. Obejrzyj film: Bilans rocznego dziecka View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Opóźniona nauka chodzenia. Tylko 60 procent dzieci potrafi chodzić w dniu 1 urodzin. Pozostałe uczą się tej trudnej sztuki nawet kilka miesięcy później. Roczne dziecko powinno jednak potrafić stać przytrzymując się czegoś i zrobić krok z twoją pomocą. Jeśli jeszcze tego nie robi, zapytaj pediatrę o przyczynę. Branie wszystkiego do buzi. Dzieci biorą wszystko do buzi, bo w ten sposób poznają otoczenie. Dbaj o to, by w zasięgu malca nie było drobnych przedmiotów: guzików, monet, spinek. Bardzo niebezpieczne są wszelkie chemikalia (leki, tabletki do zmywarki itd), dlatego pilnuj, by dizecko nie miało do nich dostępu. Lęk przed rozstaniem. To normalne, że małe dziecko boi się rozstań z ukochaną mamą. Musi jednak do nich przywyknąć i zrozumieć, że wychodząc z domu nie znikasz na zawsze. Jeśli dotąd cały czas byłaś z dzieckiem, zacznij stopniowo przyzwyczajać je do tego, że czasem opiekuje się nim ktoś inny. Nigdy nie znikaj bez pożegnania, nawet jeśli będzie to oznaczało konieczność zmierzenia się z wybuchem płaczu. View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Jak dziecko uczy się chodzić? Jak rozwija się roczne dziecko - 5 ważnych etapów Wzrost i waga rocznego dziecka - od czego to zależy Test rozwojowy dla rodziców roczniaka W którym centylu jest twoje dziecko? (Siatki centylowe online) To nie jest niemowlę - 7 sygnałów, że twoje dziecko „dorosło” Bezpieczeństwo dziecka w domu i poza nim W co się bawić z rocznym dzieckiem - 6 pomysłów na wspieranie rozwoju Jadłospis dla rocznego dziecka Zabawki, które rosną wraz z dzieckiem Katalog zabaw rozwijających 12 - 18 miesięcy Pożegnanie z karmieniem piersią Siatki centylowe
Nadchodzi bunt dwulatka, czyli dziecko w 23. miesiącu życia
W 23. miesiącu życia twoje dziecko chce wszystko robić samo: zakładać buty, skarpetki, samo się czesać. Jest też szalenie ruchliwe – wszędzie go pełno i warto pozwolić mu się wyszaleć. Może też nie chcieć nosić już pieluszki. Sprawdź, czym zaskoczy cię 23-miesięczny maluch.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co może niepokoić? Rozwój fizyczny Paluszki i dłonie dziecka stały się bardzo sprawne – 23 miesięczne dziecko bez problemu buduje wysoką wieżę z klocków (nawet sześciu) i próbuje rzucać piłeczką do celu. 23 miesięczne dziecko na ogół radzi sobie ze ściąganiem skarpetek czy spodenek. Może nawet umieć włożyć samodzielnie jakąś część swojej garderoby. Jest szalenie ruchliwe. Maluch nie chodzi, lecz biega, skacze, przewraca się, ślizga. Gdy tylko usłyszy rytmiczną muzykę, z chęcią tańczy na swój sposób: podskakuje i radośnie macha rączkami. Jeśli ma już trzykołowy rowerek, próbuje naciskać stopami pedały, choć prawdopodobnie nie potrafi nimi jeszcze kręcić. Może już także korzystać z rowerka biegowego. Rady dla rodziców: Pozwól dziecku się wyszaleć. Aktywność ruchowa jest oznaką prawidłowego rozwoju dziecka, dlatego nie zabraniaj mu biegać i skakać. W ten sposób maluszek daje ujście swojej energii i radości życia. O nadpobudliwości psychoruchowej, której obawiają się rodzice energicznych dwulatków, można mówić wówczas, jeśli nadmierna aktywność uniemożliwia mu normalne funkcjonowanie. Stawianie diagnoz lepiej jednak zostawić specjalistom. Sprawdź dlaczego warto pokochać plac zabaw Nie wyręczaj, pomagaj. Dziecko potrzebuje czasu i wielu treningów, by nauczyć się sprawnie ubierać. Pozwól dziecku pobyć chwilę bez pieluszki. Jeśli zrywa z siebie pieluszkę krótką chwilkę po jej nałożeniu, nie zakładaj mu jej na siłę: niech pobiega w samych majteczkach. Być może właśnie nadeszła pora na naukę załatwiania się na nocnik. W tym wieku dziecko umie już w porę zasygnalizować potrzebę zrobienia siusiu lub kupki, choć nie zawsze jest w stanie zrobić to z wystarczającym wyprzedzeniem. Rozwój emocjonalny Płacze, krzyki, rozpaczliwe fikanie nóżkami, a nawet ataki autoagresji to codzienne obrazki towarzyszące porannej toalecie dziecka. 23 miesięczne dziecko staje się coraz bardziej niezależne i manifestuje to niemal cały czas, szczególnie podczas codziennej kąpieli. Nie znosi mycia główki szamponem, a widząc szczoteczkę do zębów, gwałtownie zaciska wargi. Chce decydować, np. nie weźmie do ust innej łyżeczki, niż ta, którą samo wcześniej wybrało. Jest niezwykle wrażliwe ma punkcie własnej wolności i właśnie dlatego tak często protestuje. Przy każdej nadarzającej się okazji ucieka opiekunom. Jeśli jednak dostrzeże, że nikt go nie goni lub że rodzice zniknęli mu z oczu, może bardzo mocno się przestraszyć, dlatego powstrzymaj się przed schowaniem się np. za drzewo. Przeczytaj także: Nie trać dziecka z oczu Rady dla rodziców: Spróbuj zrozumieć dziecko. Bunt i walka to normalny etap rozwoju. Stosuj sprawdzone sztuczki Gdy np. dziecko nie chce włożyć butów, udawaj, że zamierzasz założyć je na własne stopy. Z pewnością ci na to nie pozwoli! Sprawdź jak przechytrzyć dziecko Rozwój intelektualny Jeśli twoje dziecko nie odkryło jeszcze uroku ciągłych pytań i słówka „dlaczego?”, najprawdopodobniej stanie się to w tym miesiącu. Od tej pory jego życie będzie polegało na ciągłym tropieniu przyczyn wszystkich zdarzeń. Będzie dociekało, dlaczego musi zjeść śniadanie, dlaczego trzeba iść spać itd. Zwiększa się zasób słów malca (do końca drugiego roku może poznać już 300 słów), a wśród tych nowo poznanych pojawiają się przyimki typu: na, w, pod. Za ich pomocą malec oddaje relacje przestrzenne, których znaczenie zaczyna rozumieć w tym okresie rozwoju. Wyobraźnia przestrzenna jest konieczna podczas malowania i nauki matematyki, dlatego warto ją kształtować poprzez zabawy klockami lub układankami. Rady dla rodziców: Kup puzzle. Znakomitym prezentem dla dziecka w tym okresie będą pierwsze puzzle – najlepiej, aby składały się z kilku-kilkunastu wielkich i twardych elementów. W sklepach łatwo znaleźć układanki ze zwierzątkami lub prostymi, dobrze znanymi dziecku przedmiotami. Bardzo użyteczne są też puzzle piankowe, które przy okazji kształtują wyobraźnię. View Burdaffi on the source website Poszukajcie skarbów. Zajęciem, które kształtuje poznawanie stosunków przestrzennych, jest zabawa w poszukiwanie skarbów. Ukryj zabawkę malca w miarę dostępnym miejscu i zachęć go do odszukania jej. Wspólnie zastanawiajcie się: „Może jest pod dywanem?", „Może jest w szafce?", „Może jest między książkami" itd. Po każdym z pytań zajrzyj w miejsce, o którym mówiłaś. Co cię może niepokoić? Niechęć do mycia zębów. W tej sprawie nie można iść na ustępstwa: dziecko musi mieć czyste zęby, by nie zniszczyła ich próchnica. Jeśli zaciska buzię spróbuj sprawić, by mycie zębów dobrze mu się kojarzyło. Pozwól dziecku wybrać w sklepie szczoteczkę albo nawet dwie lub trzy w różnych kolorach - by mogło decydować, z której dziś skorzysta (zajęte decyzją może zapomnieć, że w ogóle nie chce myć zębów), Wymyśl zabawę albo rytuał, który będzie towarzyszyć codziennej toalecie. Możecie np,. tupać w drodze do łazienki, bawić się w rekiny szeroko otwierające paszczę, ustawiać minutnik itd. Czasem pomaga sadzanie dziecka przed lustrem: dzięki temu wie, co się dzieje w jego buzi. Przeczytaj także: Myję ząbki z mamą Brak pewności siebie. Nie wszystkie dzieci są przebojowe i nie wszystkie muszą takie być. Warto jednak ośmielać malca i delikatnie zachęcać do podejmowania wyzwań. Nie oznacza to jednak, by zmieniać je na siłę: każde dziecko jest inne, ma inny temperament, charakter itd. I każde chce być akceptowane takim, jakie jest. Sprawdź jak nauczyć dziecko pewności siebie View Ediplayer on the source website To cię może zainteresować: Siatki centylowe online - sprawdź, w którym centylu jest twoje dziecko​ Podwórkowe BHP Mamo, masz siusiaka? Skąd się biorą wrażliwe dzieci? Prezenty dla dziecka za 0 złotych 15 sposobów na humorki 10 sposobów na okazywanie dziecku miłości Jaki rowerek dla dwulatka - sprawdź ranking!
Ciekawski maluch – co potrafi dziecko w 22. miesiącu życia?
Twoje 22-miesięczne dziecko uwielbia zbierać skarby i jest ciekawe własnego ciała. Z przyjemnością uczy się nowych rzeczy, śpiewa piosenki, rysuje. Niektóre dzieci nie mówią jeszcze za wiele, ale dużo rozumieją. Zobacz, co jeszcze potrafi dziecko w wieku 22 miesięcy.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może niepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny 22 miesięczne dziecko coraz śmielej pokonuje nowe przeszkody: każde krzesło jest dla niego wielkim, intrygującym wyzwaniem. Wspinaczka sprawia mu prawdziwą przyjemność i rozwija jego zdolności motoryczne. Choć dziecko jest coraz sprawniejsze i silniejsze, nadal przypomina małego bobasa. Wielu rodziców martwi się wystającym brzuszkiem dziecka i pozornym płaskostopiem. Zupełnie niepotrzebnie. Mniej więcej za rok lub dwa, kiedy wzmocnią się mięśnie, brzuszek nie będzie już wystawał. Płaskostopie zniknie, gdy tłuszczyk, który otacza łuki stóp, spłaszczy się i stanie się niewidoczny. Powinno się to stać zanim maluch skończy przedszkole (oczywiście pod warunkiem, że do tego czasu nie będzie jadł zbyt wiele słodyczy i siedział przed telewizorem, zamiast się ruszać). Rady dla rodziców: Bawcie się w berka. Do zabawy wybieraj bezpieczne miejsca, np., trawnik. Malec może mieć jeszcze problem z zakrętami. Puszczaj dziecku bańki. Zabawa w łapanie baniek to świetne ćwiczenie dla całego ciała, ćwiczy także koordynację „oko-ręka”. Doceniaj sukcesy. Każde osiągnięcie (wdrapanie się na drabinkę, szybki bieg itd.) nagradzaj pochwałą. Malec bardzo potrzebuje twojego podziwu. Rozwój emocjonalny W tym okresie budzi się dziecięca ciekawość własnego ciała. Uwaga! Dziecko może wkładać małe przedmioty do nozdrzy, uszu i ust. Sprawdź co robić, gdy dziecko włoży do nosa, ust albo ucha ciało obce 22 miesięczne dziecko dostrzega też różnice między swoim ciałem, a ciałem mamy i taty. Rozróżnia płci i interesuje się narządami płciowymi: widok nagiego rodzica np. podczas wspólnej kąpieli może je rozśmieszyć lub przestraszyć. Przeczytaj także: Nago przy dziecku - tak czy nie? 22 miesięczne dziecko nie identyfikuje się jeszcze z własną płcią. Zdarza się, że małe dziewczynki marzą o posiadaniu siusiaka, a chłopcy chcą malować sobie usta maminą szminką. Przeczytaj także: Zabawki a płeć 22 miesięczne dziecko nadal jest egocentryczne. Wszystko - zabawki, przywileje, uwagę dorosłych - chce mieć na wyłączność. To zupełnie normalne. Malec w tym okresie jak lew broni swoich zabawek, łóżka czy kubeczka. Chomikuje wszystko, co mu wpadnie w ręce. Ledwie wyjdzie na spacer, a jego kieszenie są pełne kamyków, liści, patyków i ulotek. Rady dla rodziców: Zamieńcie się rolami. Dzięki takiej zabawie dziecko szybciej nauczy się rozumieć uczucia innych. Załóżcie kolekcję. Zdobywanie skarbów i posiadanie własnej kolekcji daje dziecku pewność siebie i poczucie bezpieczeństwa. Nie zmuszaj dziecka, by dzieliło się z innymi. Zacznij od zabawy w częstowanie i zamianę. Umiejętność dzielenia się z innymi to trudna sztuka - trzeba czasu, by się jej nauczyć. Rozwój intelektualny 22 miesięczne dziecko z wielką przyjemnością uczy się nowych rzeczy. Z łatwością chłonie wiedzę, uwielbia słuchać nowych historyjek lub piosenek i stara się je powtarzać. Coraz lepiej mówi. Składa słowa w dwuwyrazowe frazy typu: „Daj lalę”, „Pokaż to”. Z wielkim przejęciem opowiada o tym, co widzi w książeczce – a sztuka to nie lada, ponieważ jego zasób słów nadal nie przekracza magicznej liczby 100. Oprócz tego, że mówi coraz płynniej, rozumie już prawie wszystko. Potrafi wykonać dwustopniowe polecenia, np. pójść do drugiego pokoju i przynieść przedmiot, o który prosiłaś. Malec z zapałem wykorzystuje poznane słówka podczas rozmów telefonicznych. Zaczyna powoli rozumieć, na czym polega działanie aparatu telefonicznego – chętnie przyciska słuchawkę do ucha i z przejęciem słucha swojego rozmówcy. Świadczy to o zaawansowanym rozwoju wyobraźni dziecka, które nie widząc osoby, z jaką rozmawia, potrafi sobie ją zwizualizować. Rada dla rodziców: Nie martw się, jeśli dziecko jeszcze nie mówi. Rozwój mowy wiąże się z wieloma czynnikami: temperamentem malca, potrzebą ekspresji, a nawet płcią (chłopcy ze względu na inny od dziewczynek rozwój mózgu zaczynają mówić nieco później). Staraj się jednak troszkę rozkręcić milczka. Zachęcaj do planowania czynności, np. podczas zabawy klockami. Pytaj dziecko, co zamierza z nich zbudować. Pokazuj zdjęcia. Aby ułatwić dziecku uświadomienie sobie, z kim rozmawia przez telefon, podczas telefonicznych pogaduszek np. z babcią pokazuj dziecku jej fotografię. Maluch w tym wieku doskonale potrafi skojarzyć imię osoby z jej zdjęciem. Przygotuj dla malca specjalny album. View Burdaffi on the source website Obejrzyj film: Jak wspierać rozwój mowy View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Dotykanie narządów płciowych. W tym wieku często dziecko fascynuje się własnym ciałem, a więc i jego intymnymi okolicami. To naturalne. Nie nakazuj maluchowi powstrzymywania się od tego, bo w dziecku może zrodzić przekonanie, że przyjemne uczucia, jakie wywołuje dotyk, są zakazane i złe. Jeśli jednak niepokoi cię zbyt częste manipulowanie dziecka przy intymnych okolicach ciała, spróbuj zachęcić je do innej aktywności, np. zabawy klockami. Niezdarność. Jedne dzieci są sprawę jak wiewiórki, inne potykają się o własne nóżki. Jeśli twoje dziecko jest wyraźnie mniej sprawne od rówieśników, wybierz się z nim do lekarza i sprawdź, czy wszystko jest w porządku. Przyczyną niezdarności może być m.in. nadwaga, krótkowzroczność albo obniżone napięcie mięśniowe. Niezdarność może *ale nie musi!) wiązać się z ryzykiem dysleksji w późniejszym wieku. Może być także wynikiem najzwyklejszego braku doświadczenia (np. w korzystaniu z urządzeń na placu zabaw). Tak czy inaczej trzeba zachęcać malca do zabaw ruchowych, i dodawać mu otuchy, by uwierzył we własne siły. View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? W którym centylu jest twoje dziecko? (Siatki centylowe online)​ Księżniczka i łobuziak 8 drobiazgów, które można podarować dziecku zamiast słodyczy Naucz dziecko pewności siebie Ile snu potrzebuje dziecko Dla mamy jedynaka Czytanie rozwija Katalog zabaw rozwijających dla dzieci w wieku od 18 do 24 miesięcy Kiedy dziecko powinno zacząć sprzątać Na kogo wyrośnie twoje dziecko? 6 zdań, których dziecko nie powinno od ciebie usłyszeć Pierwszy rowerek biegowy - sprawdź opinie!
Dziecko w 21. miesiącu życia to wulkan energii
Twoje 21-miesięczne dziecko ma niemal niewyczerpane pokłady energii – potrafi wspinać się, tańczyć, skakać. Z zainteresowaniem bada świat i wszystko je ciekawi. Lubi książeczki i jest opiekuńcze, np. wobec lalek. Sprawdź, czym jeszcze zaskoczy cię dziecko w wieku 21 miesięcy, jak wygląda jego rozwój.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może niepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny Prawdopodobnie zapomnieliście już o czasach, w których maluch rozczulał was swoją nieporadnością, a jednocześnie nieskoordynowanymi ruchami przyprawiał niemal o atak serca. Teraz jego sposobowi poruszania się trudno cokolwiek zarzucić. Wdrapywanie się na coraz to wyższe szczyty, tańczenie i skakanie - to jego ulubione formy spędzania czasu. Maluch nie zapomina jednak również o innych sposobach poruszania się – z chęcią chodzi na czworakach, czołga się, opierając się przy tym na łokciach, a także turla (korzystając przy tym z niewielkiej pomocy mamy lub taty). Jeśli pokonał lęk przed przestrzenią – umie też skakać z łóżka na podłogę, ląduje jednak wyłącznie na sztywnych, wyprostowanych nogach. Gdy poczuje chęć, aby odpocząć od ciągłego ruchu, przykucnie i z ochotą zajmie się zabawami, które wymagają aktywności dłoni i palców. W tym wieku dziecko znakomicie radzi sobie z układaniem dużych klocków, a nawet z wbijaniem drewnianych kołeczków małym młoteczkiem. Precyzja rączek jest już bardzo rozwinięta - 21 miesięczne dziecko umiejętnie zrywa np. porzeczki lub winogrona i potrafi trzymać je ostrożnie w paluszkach, nie ściskając zbyt mocno. Nadeszła pora uregulowania potrzeb fizjologicznych: dziecko robi kupkę codziennie mniej więcej o tej samej godzinie i najczęściej jest w stanie powiadomić o tym, że chce się załatwić. Rady dla rodziców: Dbaj o to, by dziecko mogło bawić się na dworze. Ruch na świeżym powietrzu jest bardzo ważny dla jego rozwoju - także intelektualnego. Przeczytaj także: Geniusz na placu zabaw Oswajaj z nocnikiem. Jeśli twoje dziecko nie wykazuje jeszcze zainteresowania nocniczkiem lub na jego widok reaguje niechęcią, wstrzymaj się jeszcze kilka tygodni z treningiem czystości. Póki co pokaż, że nie ma się czego bać. Demonstruj, do czego służy nocnik np. sadzaj na nim lalkę albo misia. Sprawdź, kiedy twoje dziecko na dobre pożegna się z pieluszką Nie spuszczaj dziecka z oka. Nie zostawiaj malca bez asekuracji podczas prób skakania lub wspinania się. Zręczność dziecka może być jeszcze zawodna. Kup dziecku trzykołowy rowerek. Dziecko z pewnością sobie z nim poradzi. Zamiast tradycyjnego rowerka możesz także kupić rowerek biegowy. View Burdaffi on the source website Przeczytaj także: Czar dwóch (i więcej) kółek. Rozwój emocjonalny Przebywanie z dzieckiem i obserwowanie jego zachowań jest w tym okresie prawdziwą przyjemnością. Zdrowy maluch jest bardzo pogodny i wesoły. Często wybucha śmiechem, nawet z niedostrzegalnego dla ciebie powodu. Zazwyczaj (pod warunkiem, że nie jest zmęczony lub śpiący) jest komunikatywny i skory do zabawy. Choć nie umie jeszcze bawić się z rówieśnikami, potrafi być wobec nich opiekuńczy i czuły. Z chęcią się przytula i rozdaje całuski, ale w obecności nieznajomych staje się bardzo wstydliwy i cichy. 21 miesięczne dziecko miewa zmienne nastroje. W jednej chwili jest uroczym, przymilnym aniołkiem, w następnej – zmienia się w prawdziwego demona. Huśtawki nastroju, humory, napady złości i bezpodstawne płacze są absolutnie normalne. Maluch czuje frustrację, ponieważ nie potrafi jeszcze wyartykułować swoich potrzeb, a jednocześnie nie potrafi poczekać nawet jednej chwilki na spełnienie swoich zachcianek. Wybuchy złości męczą również jego samego – właśnie dlatego malec, zamiast uspokajać się po płaczu, staje się jeszcze bardziej drażliwy. U niespełna dwulatka z łatwością można zauważyć, kiedy jego płacz jest spowodowany prawdziwą rozpaczą, a kiedy jest jedynie formą manipulacji. Dziecko w tym wieku często wykorzystuje płacz i krzyk, aby wymusić pewne określone zachowania na rodzicach. Rady dla rodziców: Nie ulegaj dla świętego spokoju w ważnych sprawach nawet jeśli dziecko będzie z tego powodu płakać. Jeśli nauczy się, że płaczem może wymusić lizaka albo jazdę na kolanach mamy, zamiast w foteliku, będzie stosować ten sposób jeszcze częściej. Sprawdź jak reagować, gdy dziecko awanturuje się w sklepie, lekceważy zakazy, bije, kopie, gryzie Nie stawiaj na swoim wyłącznie dla zasady. Nic się nie stanie, jeśli dziecko zje obiad łyżką, jaką samo sobie wybierze, wypije kakao z miseczki a nie z kubka albo założy niebieską a nie żółtą koszulkę. Rozwój intelektualny 21 miesięczne dziecko coraz dłużej potrafi zająć się własnymi sprawami, w zabawach posługuje się wyobraźnią. Jest opiekuńcze: tuli lalkę, wozi ją w zabawkowym wózku, karmi i okrywa kocykiem. Dobrze poznało już części ludzkiego ciała: pępek, brzuszek, plecki itd. i potrafi je pokazać, nie tylko na sobie, ale i na innej osobie lub lalce. Zdolność obserwacji, idąca w parze z coraz lepszą pamięcią pozwala mu na rozpoznawanie kilku obrazków i wskazanie np. którego spośród nich wcześniej brakowało. Dziecko w tym wieku zna już około 50-100 słów i potrafi je składać w coraz dłuższe frazy. Opowiada o tym, co widzi na ulicy lub przez okno. Jest bardzo zaintrygowane wszystkimi nowościami: zwraca uwagę na przechodniów, samoloty, karetkę... Być może właśnie te zdarzenia rysuje podczas swoich zabaw plastycznych. Bazgranie kredkami to jedna z umiejętności, którą maluch będzie doskonalił przez kilka najbliższych miesięcy. Maluch w tym wieku z chęcią sam sięga po swoje ulubione książeczki, odwraca w nich kartki i stanowczo żąda lektury. Nie odmawiaj mu jej, nawet za cenę kilku podartych stronic – kontakt z książką od najwcześniejszych miesięcy życia wpływa na stosunek dziecka do nauki w wieku szkolnym. Rady dla rodziców: Wyłącz telewizor. Grający non stop telewizor rozprasza, nawet jeśli dziecko na niego nie zerka. Sprawia także, że malec - chcąc nie chcąc - wyrasta na telemaniaka. Zachęcaj dziecko do badania świata podczas spacerów. Niech nie będa nudną przechadzką z punktu A do punktu B. Zwracaj mu uwagę na pieski, drzewa, odbicie nieba w kałuży itd. Sprawdź pomysły na jesienny (i nie tylko) spacer Mów do dziecka w miarę powoli i wyraźnie. Jeśli chcesz wytłumaczyć mu coś ważnego, przykucnij i powiedz to, patrząc mu w oczy. Staraj się wyjątkowo wyraźnie artykułować te głoski, z których wymową maluch ma problem. Nie poprawiaj dziecka, jeśli podczas mówienia zrobi błąd. W tym wieku malec powinien zwracać uwagę na treść, a nie na formę. Śpiewaj z dzieckiem piosenki. To pomaga w nauce mowy. Poznaj przeboje dla dzieci - The Best Kids... Ever! Obejrzyj film: Słodycze w diecie dziecka - Czy wszystkie są szkodliwe? View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Chłopiec - beksa. To normalne, że mały chłopczyk płacze, gdy się uderzy albo ma inny problem. Trudno oczekiwać, by w tym wieku był twardzielem. Pociesz go, jeśli tego potrzebuje, podmuchaj na zranione miejsce, pocałuj obolałe kolanko. Nie sprawisz w ten sposób, że wyrośnie na mazgaja. Reaguj jednak spokojnie, bez paniki i nadmiernego rozczulania się, by dziecko wiedziało, że ma w tobie oparcie i by drobny incydent nie urósł w jego oczach do rozmiarów straszliwego wypadku. Sprawdź co robić, gdy dziecko się zrani, stłucze sobie kolano albo przydarzy mu się inny przykry wypadek Nadwaga. Twoje dziecko jest okrąglejsze niż jego rówieśnicy? Nie odchudzaj go, ale ogranicz mu słodycze i zachęcaj je do ruchu, by w przyszłości nie musiało borykać się z otyłością. Sprawdź co robić, gdy dziecko jest za grube View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Do czego służą siatki centylowe? Uwaga, nadwaga! Polskie dzieci tyją najszybciej Mama - koleżanka, kapral czy szefowa? 5 sposobów na wychowanie optymisty 6 najczęstszych rodzicielskich kłamstw Tajemnice mam - 7 rzeczy, którymi mamy wolą się nie chwalić 10 powodów by mieć więcej niż jedno dziecko Dla mamy jedynaka Katalog zabaw rozwijających dla dzieci w wieku 18 - 24 miesiące Rowerek biegowy - sprawdź ranking!
Mówi, chodzi, protestuje – co umie 20-miesięczne dziecko?
W 20. miesiącu życia twoje dziecko lubi bawić się piłką i ma swoje zdanie na każdy temat. Coraz sprawniej biega i rzadziej upada. Może też już powoli wchodzić w okres buntu dwulatka. Sprawdź, czym może cię jeszcze zaskoczyć w 20. miesiącu życia.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może niepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny 20 miesięczne dziecko jest już bardzo sprawne ruchowo. Coraz rzadziej potyka się i upada, porusza się z większą pewnością siebie. Mało tego: jest w stanie wykonywać dwie czynności jednocześnie, np. raźno maszerować ciągnąc za sobą na sznurku zabawkę. Kopnięta przez nie piłka toczy się w kierunku, jaki został wybrany. Nową umiejętnością jest rzucanie jej oburącz znad głowy. Choć zdarza się, że zdradziecko wymyka się ściskającym ją paluszkom, trudno zaprzeczyć stwierdzeniu, że w waszym domu zamieszkał prawdziwy sportowiec. 20 miesięczne dziecko ani jednej chwilki nie potrafi usiedzieć w miejscu: biega, tańczy, wdrapuje na krzesło, a nawet ... skacze! Po wielu miesiącach usilnych prób pokonania grawitacji wreszcie nadszedł czas spijania śmietanki: ugięcie nóżek, chwila skupienia i „hop!” - chwila w powietrzu to cudowne doświadczenie dla twojej pociechy. Rady dla rodziców: Wspieraj rozwój fizyczny dziecka poprzez wspólne zabawy ruchowe. Skaczcie jak kangury albo kicajcie jak małe zajączki. Tego typu gimnastyka znakomicie wpływa na rozwój tzw. dużej motoryki, czyli umiejętności związanych z czynnościami całego ciała. Sprawdź jak zorganizować dziecku spacer z przedszkodami Poproś dziecko o wyręczanie cię podczas codziennych czynności: naciskania klamki u drzwi, przewracania kartek w książce, wkładania garnków na półkę... Tego typu ćwiczenia pozwalają doskonalić koordynację ruchów rąk, Kup dziecku ciastolinę. Lepienie, ugniatanie itd. rozwija sprawność rąk. Zabieraj dziecko do piaskownicy. Robienie babek z piasku, zabawa łopatka i grabkami itd to także doskonałe ćwiczenia. Rozwój emocjonalny Twoje dziecko weszło już prawdopodobnie jakiś czas temu w okres buntu dwulatka. Jeśli tak, nie zdołasz tego przeoczyć: każda twoja propozycja spotyka się ze wzgardliwym odrzuceniem. Maluch może np. zaciskając usta odmawiać jedzenia potraw, które uzna za niesmaczne, głośno protestować przy porannym ubieraniu, krzykiem zaznaczać swoją niechęć do mycia główki. Przeczytaj także: Grzeczne czy przebojowe? Wywiad z Dorotą Zawadzką, Supernianią Mimo buntu 20 miesięczne dziecko da się przekonać do współpracy podczas codziennych czynności – dziecko w tym wieku, choć uparte, jest komunikatywne i z łatwością zapomina o swoich wcześniejszych dąsach. Niechętnie, ale podporządkuje się twoim naleganiom, jeśli tylko dostrzeże w tym jakąś korzyść. Podczas zabawy łatwo daje się przekonać nawet do nieprzyjemnych obowiązków, natomiast na krzyk i gniewny ton reaguje trwaniem w swoim uporze. Sprawdź jak postępować ze zbuntowanym maluchem 20 miesięczne dziecko nadal woli bawić się z dorosłymi. Pozostawione w towarzystwie dzieci bawi się obok nich, a nie razem z nimi. Etap tzw. zabawy równoległej minie dopiero ok. połowy trzeciego roku życia. Rady dla rodziców: Trzymaj nerwy na wodzy. Objawy buntu przyjmuj ze spokojem, ale nie rezygnuj z konsekwentnego egzekwowania swoich żądań. Stanowczość to najlepsza metoda postępowania z małym buntownikiem. Przeczytaj także: Gdy puszczają nerwy. Jak okiełznać emocje? Pozwól maluchowi decydować w sprawach, które możesz pozostawić jego uznaniu. Dzięki twoim małym ustępstwom dziecko poczuje się niezależne i samodzielne, a jego rodząca się właśnie pewność siebie już wkrótce pomoże mu w życiu przedszkolaka i ucznia. Sprawdź jak inne mamy radzą sobie z okiełznaniem małego buntownika Rozwój intelektualny 20 miesięczne dziecko zna już około 50 słów i powoli zaczyna je łączyć w kilkuwyrazowe szeregi np. „mama – książka – ja”. Jego mowa staje się coraz bardziej zrozumiała dla otoczenia, choć oczywiście nie możesz jeszcze zrezygnować z funkcji tłumacza. Twoim dzieckiem owładnęła mania nazywania wszystkiego, co widzą jego ciekawskie oczy: domowych mebli, przedmiotów na obrazkach, napotkanych podczas spaceru ludzi i zwierząt? Świetnie! To znak, że jego słownik poszerza się coraz szybciej. Dzięki znakomitemu zmysłowi obserwacji dziecko potrafi dostrzec niezauważalne dla twoich oczu różnice np. w położeniu książek na biurku lub szczotki na półce obok lustra. Właśnie przed lustrem maluch będzie spędzał teraz długie chwile, przyglądając się z upodobaniem swojemu odbiciu. Mniej więcej w 20 miesiącu życia dziecko zaczyna rozpoznawać swoje lustrzane odbicie (wcześniej spoglądało na nie, jak na inne obce dziecko) i zauważa zmiany w swoim wyglądzie np. upięte na czubku głowy włosy. Aby sięgnąć do gumki spinającej loczki, maluch skieruje swoją rękę w stronę głowy, a nie, jak to było we wcześniejszych miesiącach – w stronę jej odbicia w lustrze. Kolejną ważną umiejętnością dziecka jest liczenie do dwóch – niektóre, wybitnie inteligentne dzieci, mogą nawet wyrecytować ciąg liczb od jeden do pięć. Nie oznacza to, że dwudziestomiesięczne dziecko rozumie już, co oznacza liczba dwa – zrozumienie abstrakcyjnego pojęcia podwójności przyjdzie dopiero po drugich urodzinach. Rady dla rodziców: Nie rezygnuj z czytania. W tym okresie skupienie się na czytanej książeczce lub opowiadanej bajce może okazać się zbyt trudne dla twojego malucha. Nie poddawaj się jednak. Możesz mu czytać wówczas, gdy nie ma możliwości biegania, np. podczas kąpieli lub jazdy samochodem. View Burdaffi on the source website Pozwalaj dziecku bawić się piaskiem i wodą. To świetne pomoce naukowe do badania podstawowych zjawisk fizycznych. Sprawdź także: Skarby na spacerze Zachęcaj dziecko do badania otoczenia. Po gruntownym spenetrowaniu domu przyszła pora na poznawanie świata. Daj dziecku czas, na przyjrzenie się temu, co je interesuje, choćby nawet obiektem jego fascynacji była zwykła osiedlowa ławka. Sprawdź w co się bawić na dworze Obejrzyj film: Najważniejsze produkty w diecie dziecka View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Brudzenie się podczas spacerów. Dziecko wraca z podwórka brudne jak nieboskie stworzenie? To świetnie: wykorzystało czas w 100 procentach, badało świat na różne sposoby i na pewno się nie nudziło! Przeczytaj także: Szczęśliwe i odporne. Czyste? Niekoniecznie! Agresja. Twoje dziecko bije rówieśników i zabiera im zabawki? To normalne w jego wieku, co jednak nie znaczy, że wolno mu na to pozwalać. Reaguj: mów, że nie wolno tak robić. Podpowiedz, jak może rozwiązać swój problem (np. poprzez wymianę zabawek). Nie krzycz ani nie karz klapsami, bo nauczysz je, że rozwiązywanie problemów i rozładowywanie napięcia przy pomocy siły jest czymś odpowiednim. View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Siatki centylowe - jak z nich korzystać?​ Bunt dwulatka - Lek na atak histerii Tylko nie nie mów o mnie „nieśmiały”! S.O.S. na placu zabaw Dzieci a telewizja Meody wychowawcze, których lepiej unikać 4 zdania, które ułatwiają wychowywanie dzieci Kiedy pora na drugie dziecko? 6 zdań, których dziecko nie powinno od ciebie usłyszeć Jaki rowerek trójkołowy - sprawdź opinie
Jak wyglądają wody płodowe? Jak je rozpoznać?
Wody płodowe (płyn owodniowy) przypominają zwykłą wodę – są przezroczyste i bezwonne. Mają jednak zupełnie inny skład i inne pH, co umożliwia odróżnienie ich od wydzielin z pochwy czy moczu. Wody płodowe pełnią niebagatelną rolę – chronią płód i zapewniają zdrowy rozwój. Wyciekanie płynu owodniowego może świadczyć o komplikacjach ciąży lub rozpoczynającym się porodzie.
Wody płodowe to potoczna nazwa płynu owodniowego. Wypełniają one pęcherz płodowy, w którym przez całą ciążę znajduje się płód. Nie jest to zwykła woda. Oprócz drobinek mazi płodowej, złuszczonych komórek i produktów przemiany materii płyn owodniowy zawiera również substancje odżywcze, takie jak: glukoza, białka, tłuszcze. Rola wód płodowych jest nie do przecenienia – to dzięki nim dziecko może zdrowo się rozwijać, ćwiczyć oddychanie i swobodnie się poruszać. Wody płodowe zapewniają ochronę przed drobnoustrojami oraz urazami, transportują substancje odżywcze i dają stałą temperaturę wewnątrz macicy. Spis treści: Jak wyglądają wody płodowe? Wody płodowe – kolor Zielone wody płodowe Sączące się wody płodowe Jak wyglądają odchodzące wody płodowe Jak sprawdzić, czy to wody płodowe? Jak wyglądają wody płodowe? Jak rozpoznać wody płodowe? Prawidłowe wody płodowe są przezroczyste, bezbarwne lub białawe (jak woda z mydlinami), mogą być lekko połyskliwe (opalizujące). W końcówce ciąży czasem są zmętniałe, ale wciąż nie powinny mieć innego zabarwienia poza białawym. Za normę uznaje się też płyn owodniowy, który pachnie słodkawo. Wody płodowe są zawsze świeże, bo podlegają nieustannej wymianie. Ich wytwarzaniem i wchłanianiem zajmuje się nabłonek owodni (błony płodowej otaczającej maleństwo). Jak wyglądają wody płodowe na wkładce higienicznej? Śluz jest ciągnący, gęstszy i ma białawe zabarwienie. Mokre, bezbarwne plamy na wkładce higienicznej czy bieliźnie mogą świadczyć o sączeniu wód płodowych. Taki objaw powinien skłonić nas do wizyty u specjalisty. Na wszelki wypadek lepiej sprawdzić, czy wszystko jest w porządku. Poniżej zdjęcie, na którym widać ludzki płód w worku owodniowym wypełnionym wodami płodowymi: fot. cinematri/Adobe Stock Wody płodowe – kolor Płyn owodniowy powinien być bezbarwny. Zdarza się jednak, że wody płodowe są żółte, brązowawe, zielonkawe lub zielone. Zmieniony kolor to powód do niepokoju. Jeśli zauważysz, że odeszły ci wody inne niż przezroczyste, jak najszybciej jedź do szpitala. Różowe lub czerwone wody płodowe świadczą o tym, że jest w nich obecna krew. Fakt ten wymaga pilnej konsultacji u specjalisty. Istotny jest też zapach wód płodowych. Brązowe i brzydko pachnące wody płodowe mogą świadczyć o tym, że płód obumarł. Ciemnożółty, złoty – oznacza konflikt serologiczny. Zielone wody płodowe Zielone wody płodowe najczęściej pojawiają się w ciąży przenoszonej. Mogą świadczyć o tym, że dziecku zagraża infekcja wewnątrzmaciczna. Są objawem tego, że dziecko wydaliło smółkę np. wskutek stresu lub niedotlenienia (jego skutkiem jest zamartwica urodzeniowa). Zielonkawy kolor wody mogą mieć też wskutek infekcji. Zielono-żółty kolor płynu owodniowego zwiastuje ciążę przedterminową. Gdy zauważysz zielone wody płodowe, jak najszybciej skonsultuj się z lekarzem lub jedź do szpitala! Sączące się wody płodowe Sączące się wody płodowe przed rozpoczęciem akcji porodowej świadczą o tym, że nastąpiło przedwczesne pęknięcie błon płodowych. Wody płodowe sączą się wówczas, gdy otwór w pęcherzu płodowym jest mały, znajduje się daleko od ujścia wewnętrznego szyjki macicy albo w przypadku, gdy szyjka macicy jest szczelnie zamknięta. Sączenie się wód płodowych trwa zwykle do kilku godzin. W tym czasie odchodzi ok. 1,5 litra płynu owodniowego. Gwałtowne odpłynięcie wód płodowych ma miejsce zazwyczaj dopiero przy rozwartym kanale szyjki macicy. Jak wyglądają odchodzące wody płodowe Zdrowe odchodzące wody płodowe są bezbarwne lub białawe. Nie mają zapachu lub pachną słodkawo (mówi się też o zapachu słodkawo-rybnym). Czasami bardzo trudno stwierdzić, czy odchodzą wody płodowe, czy bielizna namokła od odrobiny moczu lub wydzieliny z pochwy (zwłaszcza jeśli płyn owodniowy ma lekko żółte zabarwienie). Kiedy odchodzą wody płodowe? Odejście wód płodowych może mieć miejsce w nocy lub w dzień. Najczęściej pęcherz płodowy pęka już podczas akcji skurczowej, a odejście płynu wzmaga skurcze. Czasami jednak wody odchodzą, zanim jeszcze zaczną się regularne skurcze. Odejście prawidłowych wód płodowych wymaga pojawienia się w szpitalu w ciągu dwóch godzin. W sytuacji, gdy wody są nieprawidłowe, kobieta powinna leżeć i trzeba natychmiast wezwać pogotowie. Odejście wód płodowych u większości kobiet trudno pomylić z oddaniem moczu – wypływają nagle w znaczącej ilości. U pozostałych kobiet płyn owodniowy sączy się niewielkimi porcjami, a jego wyciek zmniejsza się po zmianie pozycji. Stąd mogą pojawiać się wątpliwości czy to faktycznie on. O tym, jak się o tym przekonać, przeczytasz poniżej. Jak sprawdzić, czy to wody płodowe? Czasami podczas ciąży worek płodowy pęka i dochodzi do sączenia wód płodowych. Ich odejście lub wyciek może także zwiastować poród. Jeśli dzieje się to przed 36. tygodniem ciąży, należy pilnie zgłosić się do szpitala, gdyż dziecko nie jest jeszcze w pełni gotowe przyjść na świat. Jedynym pewnym domowym sposobem na przekonanie się, czy wyciekają wody płodowe, jest zastosowanie papierka lakmusowego. Można go kupić w aptece stacjonarnej lub internetowej (kosztuje kilka złotych). Jeżeli papierek lakmusowy po kontakcie z „podejrzanym’’ płynem zabarwi się na niebiesko, turkusowo lub granatowo, to znak, że faktycznie odeszły wody płodowe. Do zabarwienia papierka na niebieskawy kolor dochodzi po kontakcie z substancjami o odczynie zasadowym. Płyn owodniowy ma odczyn zasadowy, a mocz czy wydzielina z pochwy nie. Dlatego jeśli papierek nie zmieni koloru albo stanie się żółty czy zielony, to jednoznaczny dowód na to, że nie chodzi o wyciek wód płodowych. Kosztowniejszym, ale wygodniejszym rozwiązaniem jest kupno specjalnych wkładek (tzw. test wycieku wód płodowych), które zmieniają kolor po kontakcie z wodami płodowymi. Warto je stosować w ciąży zagrożonej lub przed zbliżającym się porodem – nie zawsze wody płodowe odchodzą tak jak na filmach – szerokim strumieniem. Czasami sączą się, co trudno jest zauważyć albo stwierdzić, czy to one. Koszt takich wkładek to 40-50 zł za 6 sztuk. Zobacz też: Wielowodzie: przyczyny, objawy i leczenie wielowodzia w ciąży Poród po terminie, czyli ciążą przeterminowana Kiedy wywołanie porodu jest konieczne
Półtora roku za wami! Co powinno umieć 18-miesięczne dziecko?
Twoje dziecko w 18. miesiącu życia potrafi już biegać, a nawet... chodzić do tyłu, co ćwiczy równowagę. To oznacza, że wasze spacery staną się dużo bardziej dynamiczne. Przeczytaj, co jeszcze potrafi i czym cię zaskoczy dziecko w wieku 18 miesięcy.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może niepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny Kolejny etap podróży w dorosłość jest już za twoim dzieckiem. Nowe doświadczenia idą w parze z nowymi umiejętnościami. Nowe lęki – z nowymi odmianami radości. 18 miesięczne dziecko jest bardzo ruchliwe, ale teraz może zacząć się cofać – oczywiście jedynie w tych chwilach, gdy będzie chodzić do tyłu. Opanowanie tej nowej cennej umiejętności oznacza coraz lepszą równowagę. Półtoraroczny maluch prawdopodobnie nauczy się w tym miesiącu jeszcze jednej rzeczy: biegania. Na początku będzie robił to bardzo powoli i nieporadnie, na sztywnych, wyprostowanych nóżkach, ale z każdym tygodniem będzie widać postępy małego maratończyka. Nowa umiejętność sprawi, że na pewien czas możesz zapomnieć o spokojnych spacerach: dziecko zamiast chodzić będzie wszędzie biec, nawet kosztem stłuczonych kolan. Maluch znakomicie opanował już umiejętność wchodzenia na niskie tapczany i schodzenia z nich. Umie też wchodzić na nachyloną pod ostrym kątem drabinkę – sztuka ta jest wielce przydatna podczas zabaw na zjeżdżalni. Sprawdź, dlaczego warto pokochać plac zabaw Zobacz, w co się można bawić w domu w deszczowe dni Rady dla rodziców: Zabieraj dziecko na plac zabaw. Zachęcaj je, by korzystało z drabinek, zjeżdżalni i innych urządzeń. Uważaj: dziecko będzie uciekać. Wyrywanie się i uciekanie rodzicom uważa za znakomitą zabawę. Podczas czekania na zielone światło trzymaj dziecko za nadgarstek, a nie za palce. Dzięki temu niebezpieczeństwo, że dziecko wyrwie swoją rączkę z twojej dłoni, będzie mniejsze. Poznaj podwórkowe BHP Rozwój emocjonalny Zastawiasz się, kto zamienił twoją pociechę w małego, głośno wrzeszczącego diabełka? Jego płacz i bunt są w tym wieku zupełnie naturalne: osławiony bunt dwulatka może się zacząć między 18 (albo nawet wcześniej) a 26 miesiącem życia. Półtoraroczne dziecko staje się bardzo egocentryczne i niecierpliwe. Pragnie stałej uwagi dorosłych i dzięki płaczom i krzykom umie ją na sobie skupić. Potrafi bardzo jasno wyrazić swoje życzenia i zamiary. Niecierpliwi się, gdy nie reagujesz na jego stanowcze żądania. Gwałtownie domaga się natychmiastowego spełnienia swoich zachcianek, a jeśli się tego nie doczeka – protestuje, wybuchając głośnym płaczem. Huśtawka nastrojów jest w tych miesiącach normalną oznaką prawidłowego rozwoju. Dziecko w tym wieku odczuwa cały wachlarz uczuć: od zachwytu, przez radość, zaciekawienie, czułość aż po gniew i złość. 18 miesięczne dziecko nie potrafi jeszcze do końca zrozumieć swoich emocji, dlatego często czuje frustrację, którą wyładowuje na najbliższym otoczeniu: gryzie, bije, szczypie. Może stać się agresywne wobec rodziców. Nie umie jednak długo się złościć. 18 miesięczne dziecko żyje jedynie teraźniejszością, dlatego już krótką chwilę po napadzie agresji może pragnąć jedynie przytulić się do ciebie. Nie odmawiaj mu tego. View Burdaffi on the source website Rady dla rodziców: Staraj się nad sobą panować. Zbuntowane dziecko, które wciąż mówi „nie” może wyprowadzić z równowagi nawet świętego, jednak twoje zdenerwowanie jedynie pogorszy sytuację. Sprawdź, jak okiełznać własne emocje. Nie karz dziecka klapsami. Klaps to nie metoda wychowawcza, tylko wyraz bezradności rodziców. Stosuj sprytne sztuczki. Z małym buntownikiem można sobie poradzić, trzeba jednak wiedzieć jak. Zobacz jak sobie radzić z atakami histerii u dziecka. Nie pozwalaj na agresję. Jeśli twoje dziecko przejawia agresję, nie czekaj, aż przejdzie mu to z wiekiem, ale już od samego początku okazuj dezaprobatę. Tłumacz dziecku, że takie zachowanie ci nie odpowiada. Uniemożliwiaj mu bicie poprzez np. delikatne ale stanowcze przytrzymanie rączek. Rozwój intelektualny Jeszcze pół roku temu twoje dziecko nie wymawiało ani jednego słówka, dziś mówi wyraźnie kilka, a nawet kilkadziesiąt (nawet 50 i więcej) słów. Swoje żądanie wyraża gestem lub słowem: „daj”, „to”, „lala”. Z chęcią bawi się w „Siała baba mak” lub w „Sroczka kaszkę ważyła”. Nawet jeśli nie wypowiada wyraźnie wszystkich wyrazów rymowanki, z łatwością potrafi rytmicznie je wymruczeć lub zastąpić je słowami w swoim własnym języku. Półtoraroczne dziecko rozumie już niemal wszystko, co do niego mówisz – wiele dzieci w tym wieku potrafi nawet wykonać dwustopniowe polecenie (typu: „Idź do pokoju i podnieś z podłogi lalkę”). 18 miesięczne dziecko jest bacznym obserwatorem. Naśladuje zachowania dorosłych, dlatego nie zdziw się, jeśli zastaniesz je pochłonięte czytaniem twojego kryminału lub pracowitym zmywaniem podłogi. Nieporadnie, ale z wielką chęcią zamiata, ściera kurze z niskich powierzchni, maluje się przed lustrem pożyczoną od mamy szminką. Uwielbia zakładać buty dorosłych i chodzić w nich, a szczególnie ceni mamine szpilki. Dzięki obserwacji potrafi rozpoznać problem i znaleźć jego rozwiązanie – np. otworzyć drzwi klamką lub przekręcić znajdujący się w zamku klucz. Przeczytaj także: Chcę być jak mama Umiejętność mowy sprawia, że 18 miesięczne dziecko doskonale potrafi rozpoznać obrazek i poprawnie nazwać to, co się na nim znajduje (znane sobie zwierzęta i przedmioty). Zabawa z malcem sprawia wiele przyjemności również dorosłym: półtoraroczne dziecko opanowało sztukę wygłupiania się i z chęcią popisuje się nią przed rodzicami. Wasz śmiech jest dla niego zachętą do dalszych sztuczek. Rady dla rodziców: Wykorzystaj dziecięcą ciekawość świata do nauki nowych umiejętności. Malujcie razem, śpiewajcie proste piosenki, gimnastykujcie się (możesz nauczyć dziecko np. jak robi się „rowerek”), ucz malca nowych zabaw ruchowych. Nie zmuszaj malca do popisów. Niech robi to tylko wówczas, jeśli sam ma na to ochotę. Obejrzyj film: Bunt dwulatka View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Niecierpliwość. Małe dziecko nie rozumie, co oznacza „za chwilę”, „jutro” itd. Jeśli czegoś chce, chce tego natychmiast. Jeśli musicie na coś poczekać, staraj się odwrócić uwagę dziecka: zaproponuj mu zabawę, ustaw minutnik. Nadpobudliwość. Dziecko w tym wieku jest wulkanem energii. Ma jej tyle, że rodzice martwią się, czy aby na pewno wszystko jest w porządku. Jest przy tym impulsywne i nie potrafi się skupić dłużej niż przez chwilę. O nadpobudliwości można mówić jednak dopiero wówczas, jeśli zachowanie malca uniemożliwia normalne funkcjonowanie. Sprawdź czy dziecko jest nadpobudliwe Niechęć do fotelika samochodowego. Dzieci go nie lubią, bo ogranicza im możliwość ruchu. Ze względu na bezpieczeństwo nie można jednak pozostawiać im wyboru w tej sprawie. Nie rób żadnych wyjątków. Nie wypinaj dziecka z fotelika, nawet jeśli bardzo się tego domaga (jeśli koniecznie musisz to zrobić, zjedź na pobocze). Nie pozwalaj dziecku jechać bez fotelika nawet jeśli macie do pokonania bardzo krótki dystans. Przeczytaj także: Dziecko w samochodzie View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Siatki centylowe online - sprawdź, w którym centylu jest twoje dziecko​ Dlaczego warto pokochać plac zabaw Jaka mama, taka córka - zobacz je! Kiedy pora na drugie dziecko? 8 sposobów na atak histerii Dzieci a telewizja 10 mądrych zdań o wychowywaniu dzieci - uwaga, chwytają za serce! Gdy puszczają nerwy - Jak okiełznać własne emocje Czy karać klapsami Podwórkowe BHP Czy dziecko jest nadpobudliwe? Rowerek dla dwulatka - sprawdź opinie
Mały obserwator – jak rozwija się dziecko w 19. miesiącu życia
Twoje 19-miesięczne dziecko potrafi już zbudować wieżę z kilku klocków, a nawet powiedzieć krótki wierszyk, oczywiście często zniekształcając słowa. Umie też całkiem zdecydowanie protestować. No i nie lubi rozstań z robą. Zobacz, co jeszcze powinno umieć twoje dziecko w 19. miesiącu życia.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może niepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny Życie w waszym domu powoli się stabilizuje: wy już przyzwyczailiście się do nadzwyczajnej mobilności i niesforności waszego dziecka, ono – po trzykrotnym zepsuciu pilota od telewizora i wrzuceniu twojej komórki do toalety – wreszcie wie, że pewnych rzeczy dotykać mu nie wolno. I choć ma coraz więcej możliwości psocenia, opieka nad nim staje się coraz łatwiejsza. 19 miesięczne dziecko jest coraz bardziej samodzielne: np. aby sięgnąć po leżącą na stole zabawkę, wspina się na palce i ciągnie za serwetkę lub obrus. Jednak, dzięki rosnącej ostrożności, coraz rzadziej zdarzają mu się wpadki typu wylane mleko albo przewrócony flakonik. Coraz lepiej panuje nad rękami: potrafi budować wieżę z klocków (nawet sześciu), zabiera się za karmienie lalki łyżeczką i robi mnóstwo innych rzeczy. Sprawdź co warto wiedzieć o klockach i puzzlach Twoje dziecko najprawdopodobniej umie już bardzo dobrze chodzić i tańczyć. Biegając może nadal rozstawiać szeroko kolana i unosić nogi nisko nad ziemią, ale ten widok jest zupełnie normalny w przypadku niespełna dwulatka. Umiejętność chodzenia może spowodować, że maluch zacznie stanowczo protestować przeciwko jeżdżeniu w wózku – jednak nie jest jeszcze na tyle silny, aby spędzić cały spacer na własnych nóżkach. Za to, wsparty z dwóch stron, potrafi wejść nawet na trzecie piętro i zejść z powrotem. Rady dla rodziców: Doceń samodzielność. Jeśli dziecko wyrywa się, aby własnoręcznie przenieść talerz lub szklankę, daj mu do rąk jakieś nietłukące się naczynie i podziękuj za pomoc. Twoja cierpliwość zaprocentuje w przyszłości, gdy będziesz potrzebowała małego pomocnika mamusi. Sprawdź jak uczyć dziecko samodzielności Osłodź malcowi męki jazdy wózkiem. Wózek ogranicza swobodę, jednak trudno jeszcze się bez niego obyć. Przymusowe unieruchomienie osłodzą dziecku przymocowane do wózka zabawki, wiatraczek itd. Pomóc może także zwracanie uwagi dziecka na to, co mijacie - pokazuj mu psy, samochody itd. Jak najczęściej pozwalaj dziecku dreptać na własnych nóżkach. Licz się z tym, że na początku będzie pokonywało w ten sposób niewielkie dystanse. Nie zabraniaj mu zbierania liści, dotykania ławek i innych rzeczy. Ingeruj, gdy jest to naprawdę konieczne. Rozwój emocjonalny W 19 miesiącu życia wasze rozstania będą bardzo bolesne dla obu stron. Malec osiągnął właśnie najwyższy stopień lęku przed rozstaniem z rodzicami. Każde twoje zniknięcie powoduje prawdziwą rozpacz i wybuch płaczu. Ten okres nie jest odpowiednim czasem na rozpoczynanie edukacji żłobkowej lub zmianę niani. 19 miesięczne dziecko jest bardzo zazdrosne o rodziców. Widząc innego malca na rękach „własnej” mamy, wpada w niepohamowaną złość: może płakać, a nawet usiłować skrzywdzić małego konkurenta. Dziecko w tym wieku postrzega swoich rówieśników nie jako kandydatów na przyjaciół ani towarzyszy zabaw, ale jako rywali w zaciekłej walce o uwagę i sympatię dorosłych. To właśnie towarzystwo tych ostatnich jest dla twojego dziecka najbardziej atrakcyjne: jedynie dorośli potrafią zorganizować mu zabawę i pocieszyć w przypadku płaczu – drugi, niespełna dwuletni maluch nie potrafi tego zrobić. Rady dla rodziców: Zachęcaj dziecko do okazywania innym sympatii. Niech przesyła całuski, puszcza oczko, podaje rękę na „dzień dobry”, kiwa rączką podczas pożegnań. Chwal za właściwe zachowanie. Dzięki pochwałom dzieko będzie wiedziało, czego od niego oczekujesz. Spróbuj wprowadzić krótki rytuał pożegnalny, który ułatwiłby wam rozstanie. Może to być całusek w czoło lub wierszyk „pa pa, całusów 102". Sprawdź także: Praktyczne rady na łagodne pożegnanie Dodawaj otuchy w trudnych chwilach. Niezależnie od tego jak bardzo zbuntowane jest twoje dziecko, to właśnie w twoich ramionach będzie szukało pociechy, gdy stłucze sobie kolano albo się czegoś przestraszy. Nie zawiedź go. Rozwój intelektualny W tym wieku rozwija się dziecięca zdolność do abstrakcyjnego myślenia – dziecko potrafi i lubi bawić się w udawanie i wyobrażanie sobie różnych rzeczy. Może np. wyobrażać sobie, że jest w innym miejscu, niż w rzeczywistości: wystarczy nakryć się kołdrą, aby w czarodziejski sposób przenieść się np. do mieszkania babci. 19 miesięczne dziecko zaczyna dostrzegać absurd i śmieje się w głos z absurdalnych sytuacji. Wystarczy nazwać jego rączkę np. brzuszkiem lub nóżką, a będzie pękać ze śmiechu. Sprawdź jak codziennie leczysz swoje dziecko śmiechem Dziecko uczy się bez ustanku. Setki razy powtarza eksperymenty z rzucaniem, gięciem i łamaniem przedmiotów. Wasz dom przypomina miejsce, przez które przeszedł tajfun? No cóż: w przeciwieństwie do dorosłych małe dziecko bardzo dobrze czuje się w tym twórczym nieładzie. Innym sposobem nauki jest baczna obserwacja dorosłych: podpatrując i naśladując twoje zachowanie, dziecko organizuje swój świat i zaczyna rozumieć jak on działa. Swoje obserwacje odzwierciedla też w zabawie. View Burdaffi on the source website Pamięć 19 miesięcznego dziecka jest coraz sprawniejsza: samo śpiewa krótkie piosenki i recytuje pierwsze kilkuwyrazowe wyliczanki. Szybko uczy się nowych rzeczy: wystarczy kilkakrotne powtórzenie nowej piosenki, aby maluch zaczął z radością śpiewać poszczególne wyrazy. Rady dla rodziców: Jeśli twoje dziecko się tego domaga, czytajcie w kółko jedną i tę samą ulubioną książeczkę, nawet jeśli cię to nudzi. W tym okresie rozwoju dziecko fascynuje się tym, co przewidywalne. Regularne powtarzanie sekwencji zachowań pomaga mu wzmocnić pamięć i dodaje pewności siebie („Wiem, co teraz będzie!”) Ucz kolorów. Podczas ubierania, zabawy, sprzątania itd. mów, jaki kolor ma przedmiot, który trzymasz właśnie w ręce. Dzięki zdaniom typu: „Zakładamy teraz czerwony sweterek", „Zobacz jaka ładna, zielona żabka” dziecko w sposób naturalny poznaje nazwy kolorów. Świeć przykładem. Pamiętaj, że dziecko uczy się przede wszystkim tego, co robisz. Słowa mają dla niego mniejsze znaczenie. Sprawdź także: 10 rzeczy, których dziecko powinno się nauczyć od ciebie Obejrzyj film: W jakim wieku dziecko może zacząć naukę angielskiego View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Nadwrażliwość na bodźce. Niektóre dzieci są wyjątkowo wrażliwe: płaczą z powodu drapiącej metki, zatykają uszy, gdy szczeka pies itd. NIekiedy taka nadwrażliwość wynika z kłopotów z integracją sensoryczną czyli „obróbką” bodźców, jakie docierają do dziecka z otoczenia. Nadmiernie wrażliwemu maluszkowi mogą pomóc ćwiczenia dobrane przez terapeutę. Opóźnienie w rozwoju mowy. Dzieci rozwijają się w różnym tempie i nie wszystkie w wieku 19 miesięcy muszą mówić tak samo. Zawsze warto jednak upewnić się, czy dziecko dobrze słyszy. Nawet niewielki niedosłuch może powodowac kłopoty z nauką mowy. View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Siatki centylowe - jak interpretować wyniki?​ 10 sposobów na okazywanie dziecku miłości 8 sposobów na wychowanie szczęśliwego dziecka Mama kontra babcia. Kto ma rację? Kto, kiedy i dlaczego daje dzieciom klapsy. Wstrząsające fakty Katalog zabaw rozwijających dla dziecka od 18 do 24 miesięcy Mamo, mamo, coś ci dam Zabawki inne niż wszystkie Prezenty za 0 złotych Kiedy pora na drugie dziecko? Rowerek biegowy dla dwulatka - ranking
17-miesięczne dziecko to wulkan energii! Co powinno umieć?
Samodzielnie pije z kubeczka i wdrapuje się po schodach – twoje 17-miesięczne dziecko potrafi już naprawdę dużo. Zaczyna też coraz więcej mówić, choć rozumie już naprawdę dużo. Lubi bawić się klockami. Zobacz, jakie jeszcze umiejętności zdobędzie maluch w 17. miesiącu życia.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może niepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny Twoje dziecko staje się coraz silniejsze i bardziej ruchliwe. Z łatwością popycha przed sobą swój wózek albo zabawkę do pchania. Samodzielnie wspina się na niskie schody i stara się znaleźć metodę schodzenia z nich. Potrafi wdrapać się na niski tapczan, a po kilku próbach - również z niego zejść. Gdy z małej rączki wypadnie zabawka, umie przyklęknąć, wziąć ją z dywanu i wstać bez podpierania się. 17 miesięczne dziecko zaczyna uczyć się kolejnych sztuczek związanych z przedstawianiem charakterystycznych cech zwierząt lub przedmiotów: w tym wieku może już pokazać jak robi rybka, jak chodzi pies. Umie zrobić koci grzbiet i pokazać jak jeździ samochód. Rozwój dużej motoryki idzie w parze w doskonaleniem umiejętności związanych z rączkami. 17 miesięczne dziecko buduje wieżę z klocków i próbuje włożyć klocki o różnych kształtach do odpowiednich otworków w pudełku i – co do tej pory było niemożliwe - klocki mieszczą się w nich z łatwością. View Burdaffi on the source website Maluch potrafi też rozwinąć z papieru prezent. Dzięki precyzyjnemu działaniu rączek krajobraz wokół stoliczka i krzesełka, przy którym je 17 miesięczne dziecko przestaje przypominać pobojowisko (co jednak nie oznacza, że malec będzie jadał jak brytyjska królowa), a samodzielne jedzenie staje się prawdziwym przyjmowaniem pokarmu, a nie ćwiczeniem w rzucaniu na odległość. Dobrze posługuje się łyżką, potrafi też samodzielnie pić z kubeczka. Rady dla rodziców: Nie zabraniaj dziecku eksperymentowania związanego z doskonaleniem dużej i małej motoryki. W tym okresie ważna jest gimnastyka wszystkich partii ciała: niech twoje dziecko wspina się, przewraca, czołga... Zorganizuj malcowi tor przeszkód. Ucz dziecko pierwszych zabaw ruchowych: np. trzymając się za ręce udawajcie pociąg, bawcie się w kółko graniaste. Rozwój emocjonalny 17 miesięczne dziecko przestaje być przywiązaną jedynie do mamy, niesamodzielną istotką. Coraz większa samodzielność idzie w parze z zainteresowaniem innymi ludźmi. Dziecko zaczyna obdarzać inne osoby - babcię, ciocię, kuzynki itd.- wyraźną sympatią. Coraz lepsza pamięć (i aparat telefoniczny!) sprzyja zacieśnianiu kontaktów rodzinnych, nawet jeśli babcia mieszka na drugim końcu Polski. Miłość do innych niż mama członków rodziny jest bardzo ważna - pozwala dziecku jeszcze lepiej zadomowić się w świecie. Sprawdź, do kogo będzie podobne twoje dziecko Maluch ma coraz lepszą świadomość siebie jako odrębnej, samodzielnej istoty. Dobrze zna własne imię. Zawołany odwraca głowę i podchodzi do wołającego. Zaczyna także świadomie pozować do zdjęć, a oglądanie własnych fotografii stanie się teraz jego największą pasją. Samodzielność i niezależność, jaką odczuwa dziecko, może nieść ze sobą lęk przed nieznanymi sytuacjami i ludźmi – dziecko może praktykować nawyki samouspokajające: ssanie kciuka lub smoczka, huśtanie się w łóżeczku, przytulanie się do ulubionej zabawki lub kocyka. Rady dla rodziców: Podkreślaj jak ważna jest rodzina. Oglądajcie razem rodzinne albumy ze zdjęciami. Opowiadaj maluszkowi o rodzinie, zarówno najbliższej: tacie, babci, rodzeństwie, jak i tej dalszej: ciociach, kuzynach. Pokaż dziecku album ze zdjęciami. Staraj się wygospodarować przynajmniej godzinę dziennie – najlepiej wieczorem - na spokojną zabawę lub opowiadanie historyjek. Niech takie rodzinne godziny staną się waszym nowym rytuałem. Przeczytaj także: Wspólny czas z dzieckiem Rozwój intelektualny 17 miesięczne dziecko czyni wielkie postępy w nauce samodzielnej zabawy. Rozwijająca się w szybkim tempie wyobraźnia podsuwa mu nowe sposoby wykorzystania starych zabawek – misie będą ustawiać się w pociąg, wieża z kloców zacznie rozbudowywać się we wszystkich kierunkach, a piasek w piaskownicy stanie się wspaniałym budulcem dla małego murarza. Sprawdź jak rozwijać wyobraźnię dziecka - teraz i gdy będzie nieco starsze 17 miesięczne dziecko nadal nie potrafi skupić się na jednej czynności dłużej niż minutę. Wbrew pozorom to bardzo dużo, sprawdźcie z zegarkiem w ręku! Rozwija się także mowa malucha. 17 miesięczne dziecko używa kilkunastu słów dźwiękonaśladowczych na przykład „tik-tak”, „pi-pi”. Mówi ze zrozumieniem kilka słów dwusylabowych. Wraz z rozwojem mowy rozwija się też świadomość własnego ciała i potrzeb. Dziecko zaczyna sygnalizować swoje potrzeby fizjologiczne, choć, niestety, najczęściej robi to po fakcie. W 17 miesiącu życia dziecko doskonali swoją zdolność obserwacji. Zwraca uwagę np. na auto przejeżdżające obok, z czym może wiązać się strach przed pojazdami. W tym okresie mogą już zacząć się nocne koszmary związane właśnie z dziecięcą umiejętnością obserwowania, która jednak jeszcze nie idzie w parze ze zdolnością interpretowania niektórych wydarzeń. Rady dla rodziców: Oswajaj lęki powoli. Nie staraj się na siłę stawiać dziecka oko w oko z tym, co je przeraża. Nawet jeśli strach potrwa przez kilka miesięcy, bądź cierpliwa i wyrozumiała. Zacznij trening czystości. Jeśli dziecko potrafi już odczuć dyskomfort związany z obecnością kupki w pieluszce, warto zacząć naukę załatwiania się do nocniczka. Nie polega to na zmuszaniu dziecka to długiego „wysiadywania", ale na powolnym oswajaniu go z nocniczkiem, sadzaniu na nim lalki, misia itd. Sprawdź, kiedy dziecko będzie gotowe, by na dobre pożegnać się z pieluszką Obejrzyj film jak się bawić z dzieckiem View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Ssanie kciuka. Dzieci najczęściej wkładają kciuk do buzi, gdy potrzebują ukojenia, chcą rozładować napięcie, są zmęczone, znudzone. Jeśli nie robią tego niemal non stop, nie trzeba w to ingerować - nawyk z czasem minie. Jeśli jednak dziecko prawie nie wyciąga kciuka z buzi, zaangażuj jego rączki w zajęcie, które to uniemożliwia - niech łapie piłkę, przytula misia itd. Poobserwuj dziecko. Spróbuj się zorientować, o co może chodzić. Czuje się niepewnie? Potrzebuje większej uwagi? Ma jakiś kłopot? Przeczytaj także: Ssanie kciuka i inne paskudne nawyki Uderzanie głową w ścianę. Dziecko robi to nie po to, by zrobić sobie krzywdę, lecz by się uspokoić i dać upust swojej energii. Staraj się zredukować napięcie dziecka i okazywać mu dużo miłości. Podsuń mu inne pomysły na pozbycie się nadmiaru energii, np. zapasy z tatą albo bieganie na świeżym powietrzu. Jeśli dziecko uderza się bardzo mocno i często, zasięgnij porady psychologa. Sprawdź jak radzić sobie z autoagresją u dziecka View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Jak zbliżyć tatę do rodziny? Gdzie jest babcia? Zabawa dla dzieci w wieku od 18 do 24 miesięcy W którym centylu jest twoje dziecko? (Siatki centylowe online)​ Dziecko chodzi za tobą krok w krok Naucz dziecko pewności siebie Samodzielne picie z kubeczka 14 produktów zakazanych dla dzieci Rowerek biegowy dla rocznego dziecka - ranking
Jak rozwija się dziecko w 16. miesiącu życia – co powinno już umieć?
Twoje 16-miesięczne dziecko czuje się na własnych nóżkach na tyle pewnie, że nie tylko drepcze po całym mieszkaniu, ale także próbuje... tańczyć. Ze względu na dynamiczny rozwój ruchowy może mieć też mniejszy apetyt. Sprawdź, co jeszcze potrafi 16-miesięczny maluch.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może niepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny Najbliższy miesiąc upłynie twojemu dziecku na zastanawianiu się, co można by tu jeszcze robić ciekawego na szeroko rozstawionych nóżkach. 16 miesięczne dziecko nie tylko z chęcią chodzi po całym mieszkaniu, ale też - uginając nóżki - zaczyna przymierzać się do skakania, najchętniej na miękkim materacu lub kanapie. Sprzyja temu coraz lepsze poczucie równowagi i pewność siebie, jaka rozwija się wraz z postępami w chodzeniu. 16 miesięczne dziecko odkrywa też uroki tańca – do tej pory umiało jedynie podskakiwać na pupie, teraz zaczyna kołysać się na boki, a nawet lekko podryguje, delikatnie uginając kolana. Sprawdź kiedy dziecko powinno zetknąć się z muzyką Spacery po mieszkaniu nie polegają już tylko na walce o utrzymanie równowagi. 16 miesięczne dziecko z chęcią ciągnie na sznurku kaczuszkę albo pcha przed sobą drewnianą zabawkę. Gdy zobaczy piłkę, próbuje ją kopnąć. Potrafi też podnieść ją i z uporem próbuje rzucić do przodu (choć póki co piłeczka leci dokąd chce). Ruchy rąk 16 miesięcznego dziecka stają się coraz bardziej precyzyjne. Małe paluszki potrafią szybko złapać toczący się groszek a zabawa w przelewanie wody z jednego kubeczka do drugiego nie musi już kończyć się domową powodzią. Poznawanie świata wiąże się zazwyczaj z lekkim zmniejszeniem się apetytu. Zajęty nowymi sprawami maluch, zapomina o jedzeniu. Za to coraz lepiej zaczyna sobie radzić z gryzieniem i połykaniem większych kawałków pokarmu. Samodzielnie je zupkę, a nawet dzielnie pałaszuje kanapki. Sprawdź, dlaczego dzieci tracą apetyt Rady dla rodziców: Jak najczęściej tańcz z dzieckiem. Zyskacie oboje. Dziecko rozwinie swoje umiejętności motoryczne, a ty odzyskasz energię i poprawisz sobie nastrój na resztę dnia. Zmieniaj style muzyczne: niech dziecko pozna i szybkie, rytmiczne utwory, i spokojne, melodyjne piosenki o miłości. Spraw dziecku jeździk - stabilną zabawkę z kołami, na której można usiąść i jeździć, odpychając się od podłogi nogami. View Burdaffi on the source website Skontaktuj się z lekarzem, jeśli do tej pory twoje dziecko nie zrobiło jeszcze pierwszego kroczku. Trzeba wyjaśnić, co je przed tym powstrzymuje. Rozwój emocjonalny W twoim dziecku zaczyna budzić się nowa, cenna umiejętność: empatia czyli zdolność współodczuwania. 16 miesięczne dziecko przeżywa pierwszą miłość do jednej ze swych przytulanek: karmi ją, tuli, zabiera wszędzie ze sobą. Przeczytaj także: Mój przyjaciel miś 16 miesięczne dziecko staje się też małym uparciuchem, który bez litości egzekwuje wykonywanie wszystkich zwykłych czynności w jeden, ściśle określony sposób. Jeśli przegapiliście moment odzwyczajania malucha od spania w waszym małżeńskim łóżku, teraz może być dużo trudniej. Każda próba wyegzekwowania czegokolwiek oczywiście zakończy się ustępstwem... Twoim, nie dziecka. Warto jednak próbować. Sprawdź także: Pożegnanie z łóżkiem rodziców Rady dla rodziców: Nie zapominaj o misiu, gdy wyjeżdżacie. Brak ukochanej przytulanki może popsuć dziecku każdy wyjazd. Podczas nauki samodzielnego zasypiania wykorzystaj sympatię dziecka do przytulanki. Opowiadaj malcowi o tym, co będzie śniło się jemu, a co jego pluszakowi. Nie zapomnij o włożeniu do łóżeczka ulubionej poduszeczki. Bądź cierpliwa i wyrozumiała. Nikt nie lubi zasypiać bez przytulenia się do ukochanej osoby. Pokaż dziecku jak opiekowac się ukochaną zabawką. Zaproponuj mu np. zabawę w kąpanie lalki - to uczy opiekuńczości i rozwija empatię. Rozwój intelektualny W 16 miesiącu obserwacja dziecka sprawi ci - jak zwykle zresztą – wiele radości. Mały człowiek coraz bardziej przypomina większego człowieka. Postępy, jakie poczynił w ostatnim czasie, z pewnością ułatwią wam wzajemne porozumienie: dziecko w wieku 16 miesięcy rozumie większość poleceń, jakie mu wydajesz. Gorliwie stara się je spełnić. Teraz będzie ci łatwiej zrozumieć potrzeby swojego dziecka: maluch kiwnie główką lub w inny sposób wyrazi aprobatę dla pomysłów, które mu się spodobają, a tym, które będą dla niego zupełnie nieatrakcyjne, da zdecydowany odpór. Nagle odnajdą się różne zagubione rzeczy. Dzięki nowej umiejętności wskazywania „tu” i „tam” dziecko ujawni miejsce ich pobytu. Nie oczekuj jednak od malca zbyt wiele: pamięć 16 miesięcznego dziecka jest jeszcze zbyt krótka, aby mogło sobie on przypomnieć, gdzie tydzień temu ukryło twoją ulubioną szminkę. Sprawdź, co zapamięta twoje dziecko? Bajeczki, jakie czytacie wspólnie, staną się teraz w dwójnasób atrakcyjne: dziecko zaczyna rozpoznawać przedmioty i zwierzęta na obrazkach. Nie licz jednak na to, że maluch sam zajmie się oglądaniem obrazków, a ty w tym czasie będziesz mogła spokojnie wziąć prysznic. 16 miesięczne dziecko nie potrafi jeszcze skupić się na dłużej niż kilkadziesiąt sekund. Rozproszyć je może wszystko: dźwięk za oknem, przelatujący blisko szyby ptak, twoja krzątanina... Rady dla rodziców: Zachęcaj dziecko do poznawania świata. Opowiadaj mu o zdarzeniach za oknem, pokazuj słońce i deszcz, opowiadaj, co dzieje się, gdy wieje wiatr. Baw się z dzieckiem w rozpoznawanie dźwięków. Przydadzą ci się cymbałki, szeleszczące papierki, dzwoneczki itd. Zachęcaj malucha do pomocy w domowych pracach. Dzięki temu za kilka miesięcy w domu będziesz miała nie bałaganiarza, ale małego, skorego do pracy pomocnika. Obejrzyj film: Czego nie może jeść małe dziecko View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Strach przed psami. Niektóre dzieci je uwielbiają i nie czują przed nimi żadnego lęku, inne zamierają z przerażenia, nawet gdy widzą je tylko z daleka. Warto zmniejszyć ten lęk. Nie po to, by dziecko zaczepiało potem każdego napotkanego labradora, ale by codzienne spacery nie kojarzyły się dziecku z czyhającymi na nie potworami. Pomóc może oglądanie obrazków z psami, przytulanie psa-zabawki, zabawa z dobrze wychowanym i lubiącym dzieci pupilem znajomych. Pamiętaj jednak, że nie wolno robić niczego na siłę. Przeczytaj skąd się bierze lęk przed zwierzętami. Niechęć do jedzenia. 16 miesięczne dzieci mają mniejszy apetyt, bo są zbyt zajęte, by zajmować czymś tak banalnym jak jedzenie. Jeśli dziecko rośnie i prawidłowo przybiera na wadze, nie ma powodu do niepokoju. Poznaj rady dla rodziców niejadka View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Siatki centylowe - jak się nimi posługiwać, do czego służą?​ Pożegnanie z łóżkiem rodziców Dobra dieta = dobre zachowanie Jak szukać niani? - film Jak mądrze karać i nagradzać Przebojowe czy grzeczne - rozmowa z Dorotą Zawadzką Gdzie są grzeczne dzieci Dokąd na spacer z dzieckiem Wychowanie bezstresowe - tak czy nie? Wspólny czas z dzieckiem
Jelitówka u dziecka: ile trwa i kiedy do szpitala?
Biegunka i wymioty to najczęstsze objawy jelitówki u dziecka. Choroba wymaga szybkiego działania, gdyż może doprowadzić do odwodnienia malucha. Czasem trzeba nawet jechać do szpitala. Wyjaśniamy, ile trwa jelitówka u dziecka, i jak jej zapobiegać.
Jelitówka u dziecka ma ostry przebieg i jest jedną z najczęstszych dolegliwości u noworodków i niemowląt. Szczyt zachorowań na jelitówkę przypada na okres od stycznia do marca, bo w tym czasie najbardziej spada odporność organizmu i jest on szczególnie narażony na wirusy. Opisujemy najczęstsze objawy jelitówki i podajemy najlepsze metody jej leczenia. Spis treści: Jelitówka u dziecka: co to za choroba? Objawy jelitówki u dziecka Jelitówka u dziecka – ile trwa Grypa żołądkowa u dziecka: przyczyny Jelitówka u dziecka: leczenie Jak zapobiegać odwodnieniu przy jelitówce u dziecka? Jelitówka u dziecka: kiedy do szpitala? Grypa jelitowa u dziecka: zapobieganie Jelitówka u dziecka: co to za choroba? Jelitówka to popularna nazwa dla grypy jelitowej, zwanej także grypą żołądkową. To choroba zakaźna wywołana przez rotawirusy i powodująca zakażenie układu pokarmowego (żołądek i jelita). Bardzo łatwo zarazić się jelitówką, w efekcie czego w jednym czasie mogą na nią zachorować wszyscy w rodzinie – zarówno dzieci, jak i dorośli. Jednym z najbardziej charakterystycznych jej objawów jest biegunka, która jest szczególnie groźna dla niemowląt, gdyż może błyskawicznie doprowadzić do odwodnienia. Ważne! Rotawirusy wywołujące jelitówkę nie mają nic wspólnego z wirusem grypy. Objawy jelitówki u dziecka Grypa żołądkowa na ogół ma bardzo gwałtowny przebieg. Rotawirusy wnikają w błonę śluzową jelit i niszczą ją, wywołując bolesne dolegliwości. Objawy jelitówki można na początku choroby pomylić z zatruciem pokarmowym, jednak jej przebieg jest dużo poważniejszy. Najgroźniejsze powikłanie jelitówki to odwodnienie. Jeżeli nie jest leczone, może spowodować u dziecka zaburzenia elektrolitowe, drgawki, zaburzenia pracy serca, a nawet zapaść. Objawami jelitówki u dziecka są: wymioty – bardzo intensywne, dziecko wymiotuje kilka razy w ciągu doby, biegunka – wodnista, trudna do zahamowania, towarzyszy jej ból brzucha, gorączka – może być niewielka, ale może także dochodzić do 40°C, bóle brzucha i głowy, bóle mięśni, nudności, dreszcze, katar, ból gardła, osłabienie. Objawy jelitówki u niemowlaka: niepokój, płaczliwość luźna lub wodnista kupa sporadyczne lub częste wymioty podwyższona temperatura ciała z gorączką włącznie. Jelitówka u dziecka – ile trwa Objawy jelitówki u dziecka pojawiają się nagle i utrzymują się najczęściej do 4 dni. Średnio jelitówka trwa 2-3 dni i ustępuje samoistnie. Zdarza się jednak, że objawy utrzymują się dłużej, nawet do tygodnia. Im dłużej trwa infekcja, a dziecko cierpi na wymioty i biegunkę, tym większe ryzyko odwodnienia. Jeśli dziecko intensywnie wymiotuje i wydala wodnisty kał, a objawy jelitówki nie ustępują po 3 dniach, najlepiej skontaktować się z lekarzem. Grypa żołądkowa u dziecka: przyczyny Jelitówkę powodują przede wszystkim rotawirusy grupy A, a także norowirusy, sapowirusy oraz astrowirusy i adenowirusy, które przenoszą się do organizmu: drogą pokarmową, poprzez kontakt z kałem, przez dotykanie zanieczyszczonych przedmiotów, poprzez brudne ręce, przez jedzenie nieumytych warzyw i owoców, drogą kropelkową (kaszel, kichanie, rozmowa), poprzez bezpośredni kontakt z chorą osobą. Jeżeli w przedszkolu jest epidemia grypy jelitowej, zatrzymaj dziecko w domu. W ten sposób uchronisz je przed zakażeniem i przeniesieniem choroby do domu. Chory na grypę jelitową może zarażać inne osoby nawet przez 2 tygodnie, także wtedy, gdy sam nie ma już objawów choroby. Jelitówka u dziecka: leczenie Grypy jelitowej nie powinno się leczyć na własną rękę, zwłaszcza w przypadku niemowląt. Dlatego koniecznie trzeba wezwać do dziecka lekarza pediatrę. Lekarz prawdopodobnie zaleci: Preparaty nawadniające – np. Gastrolit, ORS 200, Saltoral, Floridral. Uzupełnienie płynów i elektrolitów jest teraz najważniejsze; podawaj je po łyżeczce – lekarze nazywają to doustną kroplówką, maluch może protestować, bo są niesmaczne, jednak naprawdę dużo dają i często pomagają uniknąć szpitala. Probiotyki – np. Trilac, Lakcid, Lacidofil, Dicoflor. Leki obniżające gorączkę – w czasie biegunki lepiej podawać je doustnie (a nie w czopku), łyżeczką z niewielką ilością płynu. Dbaj o higienę dziecka. Jeżeli korzysta z pieluch, zmieniaj je, jak tylko zostaną zabrudzone. Dokładnie myj pupę dziecka, zabezpieczaj skórę przed odparzeniem. Wyjątkowo starannie myj ręce! Ułóż dziecko do snu w bezpiecznej pozycji. Maluch powinien spać na boku, aby nie zadławić się wymiocinami, jeżeli zwymiotuje nocą. View Burdaffi on the source website Pediatra doradza, co pomoże na ból brzucha u dziecka: View oEmbed on the source website Jak zapobiegać odwodnieniu przy jelitówce u dziecka? Pamiętaj, że odwodnienie to bardzo niebezpieczny stan dla małego dziecka. Im młodsze, tym szybciej może do niego dojść i tym groźniejsze mogą być jego skutki. Nie wolno czekać, aż pojawią się niepokojące objawy odwodnienia, np. śluzówki staną się suche, a skóra mało elastyczna. Trzeba działać – to znaczy podawać wodę i elektrolity dla dzieci. Objawy odwodnienia u dziecka: niewielkie – brak wyraźnych objawów, można próbować opanować je w domu, umiarkowane – niepokój, pragnienie (nie zawsze), brak łez, suche usta i język; potrzebna jest konsultacja lekarza, ciężkie – apatia, osłabienie, zaburzenia świadomości, sucha, nieelastyczna skóra, malec nie siusia; dziecko musi być leczone w szpitalu – to stan zagrożenia życia. Ważne! Jeżeli np. ważący 5 kilogramów maluch dwa razy zwymiotuje i zrobi 3 wodniste kupy, może stracić nawet 10 proc. masy ciała! To stan zagrażający życiu. Nie można do niego dopuścić. Pilnuj, aby dziecko piło. Jeżeli karmisz piersią, rób to nadal, jednak podawaj również dodatkowe płyny, które pozwolą uchronić maluszka przed groźnym odwodnieniem, np. niegazowaną wodę mineralną, herbatkę miętową. Podawaj je po łyżeczce, inaczej dziecko od razu zwymiotuje większą ilość. Nie zmuszaj dziecka do jedzenia. Jeżeli ma apetyt, podawaj lekkostrawne potrawy: kleik ryżowy lub rozgotowany ryż, marchiwankę – gotowaną, przetartą marchewkę, kleik marchwiowo-ryżowy. Nie podawaj dziecku chleba (gluten może dodatkowo podrażnić jelita), mleka i jego przetworów (poza mlekiem z piersi), świeżych warzyw i owoców. Jelitówka u dziecka: kiedy do szpitala? Niezależnie od wieku dziecka wezwij lekarza, jeżeli biegunka i wymioty nasilają się, w kupie widać śluz albo krew, a dziecko ma objawy odwodnienia. Może się zdarzyć, że maluszek będzie musiał trafić do szpitala. Nie protestuj: kroplówki uzupełnią płyny i zapobiegną komplikacjom związanym z odwodnieniem u dziecka. Grypa jelitowa u dziecka: zapobieganie Zachorowanie na jelitówkę nie uodparnia na powtórne zarażenie się nią. Jest jednak dobra wiadomość: kolejne infekcje mają na ogół łagodniejszy przebieg. Jak zapobiegać chorobie? Przede wszystkim trzeba zaszczepić dziecko przeciw rotawirusom. Szczepienie jest obowiązkowe, a więc bezpłatne. Eksperci rekomendują podanie pierwszej dawki do 12. tygodnia życia. Ostatnia dawka, w zależności od rodzaju szczepionki, powinna zostać podana do 24. lub 26. tygodnia, czyli do 6. miesiąca życia. Odstępy pomiędzy kolejnymi dawkami powinny wynosić co najmniej cztery tygodnie. Zobacz też: Zaparcia, biegunka, wymioty. Poznaj dietę na problemy z brzuszkiem Łatwiej zapobiegać, niż leczyć: niemowlę z rotawirusem ląduje w szpitalu 5 pytań o dietę dziecka przy biegunce Konsultacja merytoryczna dr Małgorzata Czyżewska Pediatra, neonatolożka, pracuje w Klinice Ginekologii, Położnictwa i Neonatologii Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu
Zabawy dla dzieci w domu: 24 fajne propozycje na zabawy i gry ruchowe, kreatywne, muzyczne
Zabawy dla dzieci w domu to wyzwanie dla organizujących je dorosłych. Ale też świetna rozrywka dla całej rodziny. Oto propozycje zabaw, dzięki którym dzieci nie będą się nudzić, a wnętrza nie zostaną spustoszone. Mamy pomysły na zabawy ruchowe, kreatywne i muzyczne, które na pewno przypadną wam do gustu.
Zabawy dla dzieci w domu mogą być równie atrakcyjne jak zabawy na dworze. Nie trzeba do nich drogich, wymyślnych gadżetów. Dla dziecka o wiele ważniejsza jest sama zabawa, zwłaszcza jeśli może bawić się z osobami, które kocha. Proponowane przez nas gry i zabawy dla dzieci w domu świetnie sprawdzą się także na wyjątkowe okazje, np. na urodziny lub na sylwestra. Spis treści: Kreatywne zabawy dla dzieci w domu Zabawy ruchowe dla dzieci w domu Zabawy plastyczne dla dzieci w domu Zabawy muzyczne dla dzieci w domu Kreatywne zabawy dla dzieci w domu Proponowane przez nas zabawy sprawią, że dzieci będą się fantastycznie bawić, a przy okazji rozbudzą w maluchach kreatywność. Domowy teatrzyk Kukiełkę czy pacynkę może zastąpić każda zabawka: lalka, miś, a nawet autko czy traktor. Nasz ulubiony patent: skarpetkowce, zrobione z naciągniętych na dłonie kolorowych skarpetek, którym można (choć i bez nich są fajne) doszyć oczy z guzików i fryzury z włóczki. Skarpetkę naciąga się na dłoń w taki sposób, by kciuk był w miejscu na piętę, a reszta dłoni tam, gdzie powinny być palce. Dzięki temu skarpetkowy stworek może kłapać paszczą, gdy za niego mówicie. Możesz też urządzić teatr z prawdziwego zdarzenia: z kurtyną i pacynkami albo kukiełkami (np. zrobionymi z drewnianych łyżek). Możesz też rozstawić deskę do prasowania i przykryć ją obrusem. Kukiełki mogą występować nad nią albo przy podłodze, wychodząc zza kurtyny-obrusa. View Burdaffi on the source website Gotowanie Małe dziecko może robić w kuchni wiele ciekawych rzeczy: nalewać, przelewać, wsypywać, mieszać, drzeć sałatę (zakład, że zrobi to z rozkoszą?), lepić kluski itd. Przy okazji może trochę się pośmiać i powygłupiać. I nabałaganić. Z pewnością potrawy, które wspólnie przygotujecie będą bardzo kreatywnie wykonane! Wywiad Nagrywając na dyktafon (choćby ten w komórce) rozmowę z dzieckiem, można się skupić nie na minkach, kitkach i dołeczkach w bródce, a na tym, co ma do powiedzenia. Warto, bo rozmowy z maluchami są fascynujące, nawet jeśli dopiero uczą się mówić! Zamiana ról Można się tak bawić nawet z bardzo małym dzieckiem, np. pozwolić się karmić. Starszemu brzdącowi można pozwolić być szefem w pełnym (no, prawie...) wymiarze. Umówcie się, jaki jest zakres jego władzy, np. o śniadaniu, porze wzięcia lekarstwa na alergię decyduje mama, menu obiadu i rodzaj zajęć wybiera malec. Możesz udawać, że jesteś jego dzieckiem. Eksperymenty W domu można przeprowadzić proste doświadczenia, które pomogą dziecku zrozumieć pewne zjawiska albo po prostu je zachwycą i zafascynują. Mamy dla was <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/gry-i-zabawy/eksperymenty-dla-dzieci-proste-doswiadczenia-dla-przedszkolakow-28360-r1/">9 eksperymentów dla dzieci. Szukasz jeszcze innych pomysłów na eksperymenty dla dzieci? Poniżej zobaczysz filmiki z ciekawymi doświadczeniami dla najmłodszych: Lawa w butelce <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/gry-i-zabawy/domowe-eksperymenty-dla-dzieci-lawa-w-butelce-wideo-1378-r22/">Lawa w butelce to prosty ale efektowny eksperyment z wykorzystaniem łatwo dostępnych składników. Zabawa polega na wprawieniu w ruch wody i oleju, które się nie mieszają. Dzięki temu powstaje ruch w górę i w dół „bąbli” obu cieczy, które na koniec ponownie się od siebie oddzielają tworząc dwie warstwy. Zabawa przypomina to, co obserwuje się w tzw. lampach-lawach. Tornado w butelce Eksperyment zwany <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/gry-i-zabawy/domowe-eksperymenty-dla-dzieci-tornado-w-butelce-wideo-1379-r22/">tornado w butelce odzwierciedla ruch i zjawisko, jakie powstaje w wirach wodnych oraz podczas tworzenia się prawdziwej trąby powietrznej. Najlepiej dodać do wody drobny brokat, aby zjawisko można było lepiej obserwować – wtedy wyraźnie widać różną prędkość poruszania się drobin w zależności od tego, gdzie względem środka „tornada” się znajdują. Ruchome piaski Wystarczy mąka kukurydziana i woda oraz miska lub głęboki talerz. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/gry-i-zabawy/domowe-eksperymenty-dla-dzieci-ruchome-piaski-wideo-1380-r22/">Ruchome piaski pozwolą dziecku zaobserwować, jaki opór stawia masa w zależności o prędkości, z jaką porusza się w nim np. dłoń Teatr cieni Wystarczy lampka i dłonie ułożone np. w kształt króliczka czy pieska. Niech postaci rozmawiają ze sobą. Próbujcie różnych ustawień rąk i patrzcie, co wam przypomina utworzony cień. Czy wiecie jak niezwykłe cienie rzucają budowle z klocków? Mogą być tłem do wspólnej zabawy w dom. Pomoże w tym „Wielofunkcyjny Domek” od LEGO® DUPLO®. Czy wiecie jak niezwykłe cienie rzucają budowle z klocków? Mogą być tłem do wspólnej zabawy w dom. Pomoże w tym „Wielofunkcyjny Domek” od LEGO® DUPLO®. Czytaj więcej Rozwijanie wyobraźni Duża plastikowa miska może być np. tratwą, samochodem Formuły 1 albo basenem dla ukochanych pluszaków. Odwrócona do góry dnem – wyspą, sceną dla małej piosenkarki, kryjówką dla misia. Zwykłe zabawki także nie muszą robić wciąż tego samego. Lalka Barbie z pewnością chętnie przeobrazi się (przynajmniej na chwilę) w Superwoman, a Batman, zamiast w kółko ratować świat, może stać się wymagającym opieki dzidziusiem. Przebieranki Pokombinujcie, jak przebrać się za rycerza, ufoludka, modelkę albo króla, mając do dyspozycji tylko to, co jest w domu. Tak naprawdę, by zostać królem, wystarczy zadrzeć w górę nos (choć berło z tłuczka też nie zaszkodzi). Zabawy ruchowe dla dzieci w domu Te zabawy będą idealne, jeśli maluch ma ochotę się wyszaleć. Pamiętajcie też, że ruch to zdrowie! Zapasy Uwielbiają je dzieci w każdym wieku, nawet te całkiem malutkie. Połóż się na podłodze albo kanapie, a maluszek niech siłuje się z twoją ręką, rozkłada cię na łopatki, chodzi po tobie, zakłada ci nelsona. Niech wygra! Skok w dal Uczestnicy muszą stanąć razem obok siebie w tym samym miejscu. Możecie wyznaczyć linię startu. Ten, komu uda się skoczyć dalej – wygrywa. Próbujcie pobić nowe rekordy! Zabawa ze sznurkiem Potrzebny będzie wam sznurek o długości 1,5 m. Sznurek połóżcie na podłodze, możecie utworzyć z niego dowolny kształt. Kilka propozycji zabaw ze sznurkiem: dzieci spacerują po sznurku, tak, by z niego nie „spaść” dzieci przechodzą po sznurku „stópkami” tyłem lub bokiem. Zabawa w chowanego Dzieci uwielbiają się chować, dlatego ty będziesz szukać. Przyłóż się do tego zadania („Ojej, gdzie jest Kubuś? Gdzie on może być? Może w mojej torebce?”), nawet jeśli zza drzwi wystaje mała pięta albo maluch chichra się tak głośno, że jego kryjówka jest znana także sąsiadom. Zabawy plastyczne dla dzieci Poprzez zabawy plastycznie dziecko rozwija swoją wyobraźnię. Dają mu one także przestrzeń do wyrażania swoich uczuć i emocji. Dzieła, które powstaną będą też wspaniała pamiątką. Masa solna Można z niej lepić jak z ciastoliny i wycinać kształty foremkami do ciastek. Po wyschnięciu figurki i płaskie kształty można pomalować farbami. Tu znajdziesz dobry <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/gry-i-zabawy/masa-solna-przepis-i-nie-tylko-18795-r1/">przepis na masę solną. Miłej zabawy! Zabawa ze slime Masa plastyczna typu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/gry-i-zabawy/jak-zrobic-slime-przepis-na-5-topowych-slimow-foto-27735-r1/">slime nadaje się do różnorakich zabaw plastycznych, w dodatku można ją zrobić w domu. Z masy można plastikowym lub drewnianym nożykiem wycinać figury geometryczne i inne kształty. Slime może też służyć do wypełniania kolorowanek – najlepsze są takie z dużymi powierzchniami do wypełnienia. Do takiej zabawy przyda się slime w różnych kolorach. Jeszcze innym pomysłem jest robienie babek ze slime. Wystarczy wypełnić plastikową foremkę masą i wyłożyć ją na kartkę papieru. Zabawy z masą porcelanową Jej zaletą jest to, że zastyga po nadaniu jej kształtu, w dodatku <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/gry-i-zabawy/masa-porcelanowa-prosty-przepis-na-swietna-zabawe-z-dzieckiem-27901-r1/">masa porcelanowa jest biała i łatwa do przygotowania w domu. Można z niej zrobić figurki, a po tym jak wyschnie, pomalować farbkami. Z masy porcelanowej można też robić dekoracje świąteczne – zajączki i jajka na Wielkanoc, czy gwiazdki na Boże Narodzenie. Zabawy piaskiem kinetycznym Bardziej sucha masa – <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/gry-i-zabawy/piasek-kinetyczny-co-to-jest-jaki-wybrac-jak-sie-nim-bawic-28021-r1/">piasek kinetyczny – nadaje się idealnie do robienia różnokształtnych babek. Po rozwałkowaniu masy na dość cienką warstwę można w niej rysować kształty palcem. W piasku kinetycznym udaje się tez robić odciski dłoni i stóp. Prace plastyczne Waszym „płótnem” może być wszystko: duży arkusz szarego papieru, kartonowe pudło, papierowe talerze, a nawet własna łydka albo cudze plecy (polecamy łatwo zmywalne kredki kąpielowe). Możecie malować pędzlem, palcami, kredkami, flamastrami. Pięknie wyglądają pieczątki robione dłońmi. Z dwóch odbić dziecięcych łapek można zrobić pięknego motylka (dorysowujemy główkę i czułki) a z wielu – fantastyczne drzewo (dorysowujemy pień i konary, liście robi dziecko, odbijając swoje dłonie). Świetnie sprawdzają się także olbrzymi podłogowe kolorowanki, czy książeczki z naklejkami. Małe dzieci często także lubią zabawy nożyczkami, wystarczy zwykła gazeta. Miasto na papierze Na dużej płachcie szarego papieru narysuj ulice, po których dziecko może jeździć autkami. Możecie też zaznaczyć, gdzie jest ZOO (a potem postawić tam figurki zwierząt), narysować rzekę, postawić domy z klocków albo pudełek. Zabawy muzyczne dla dzieci w domu Twoje dziecko uwielbia muzykę? Te zabawy z pewnością przypadną mu do gustu. Dodatkowo uwrażliwią najmłodszych na piękno, jakie płynie z dźwięków. Moje ucho słyszy Jest to zabawa przeznaczona dla nieco starszych dzieci. Przygotuj różne przedmioty wydające dźwięki, np. klucze, gwizdek, skrzypiące drzwi, garnek. Zasłoń maluchowi oczy. Jego zadaniem będzie odgadnięcie, co wydało dźwięk. Możesz także klasnąć, tupnąć, itp. Tańczące wstążki Do tej zabawy potrzebna ci będzie muzyka, a także kolorowe wstążki (możesz wykorzystać szale, apaszki). Razem z dzieckiem weźcie wstążki do ręki, machajcie nimi w rytm muzyki. Pokaż maluchowi jak trzymać i machać wstążką. Próbujcie robić to w rytm muzyki. Wstążki możecie także zawiązać na jakimś patyczku i w ten sposób nimi machać. Zabawa rozwija kreatywność, ćwiczy naukę naśladownictwa. Gimnastyka w rytm muzyki Ruch jest bardzo potrzebny, a dzieci go uwielbiają. Włącz waszą ulubioną piosenkę i zacznij wraz z dzieckiem ćwiczyć w rytm muzyki, możecie też się wygłupiać, tańczyć, łaskotać. Wspólna defilada Podczas muzyki dzieci mają za zadanie maszerować krokiem defiladowym, prostując kolana. Gdy w muzyce następuje przerwa – robią w tył zwrot. Powrót muzyki oznacza, że maluchy mają zacząć znowu maszerować. Gdy padnie hasło „baczność”, dzieci muszą zatrzymać się w postawie wyprostowanej, gdy zaś usłyszą polecenie „spocznij” - kładą się na dywanie. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/gry-i-zabawy/kreatywne-zabawy-dla-dzieci-w-wieku-szkolnym-i-przedszkolnym-32145-r1/">Kreatywne zabawy dla dzieci w wieku szkolnym i przedszkolaków <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/lamance-jezykowe-cwiczenia-i-zabawy-logopedyczne-dla-dzieci-27900-r1/">Łamańce językowe: 37 ćwiczeń i zabaw logopedycznych dla dzieci i całej rodziny <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/gry-i-zabawy/zabawy-integracyjne-dla-dzieci-29564-r1/">Zabawy integracyjne dla dzieci - 7 propozycji zabaw w grupie dla dzieci w różnym wieku<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/lamance-jezykowe-cwiczenia-i-zabawy-logopedyczne-dla-dzieci-27900-r1/">​