Dzień Wcześniaka: dziś ratuje się dzieci urodzone nawet w 22. tygodniu ciąży!
Dzień Wcześniaka to ważne święto i okazja, by poznać jego historię oraz ideę. Nawet co dziesiąte dziecko rodzi się jako wcześniak. Dzięki postępowi medycyny szanse na przeżycie tych dzieci są dziś coraz większe. Wyjaśniamy, kiedy wypada Światowy Dzień Wcześniaka, i ile ważył najmniejszy wcześniak.
Dzień Wcześniaka to święto obchodzone zarówno przez rodziców, jak i lekarzy. Opieka nad wcześniakami jest dziś na wysokim poziomie, a specjaliści ratują coraz młodsze dzieci – nawet te urodzone w <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza-kalendarz/tydzien-22-r6/">22. tygodniu ciąży! Najmniejszy wcześniak na świecie, który przeżył, ważył niewiele ponad 300 g. A kiedyś? Ze względu na brak odpowiedniego sprzętu, techniki medycznej i farmakoterapii wcześniaki ratowano dopiero od <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza-kalendarz/tydzien-29-r6/">29. tygodnia ciąży lub dopiero 30. tygodnia ciąży. Postęp jest więc ogromny! Kiedy wypada Dzień Wcześniaka? Światowy Dzień Wcześniaka wypada 17 listopada. W Polsce obchodzi się go od 2011 roku z inicjatywy Fundacji Wcześniak. Dzień Wcześniaka to ważna data, dzięki której łatwiej szerzyć wiedzę na temat problemów wcześniaków. W Polsce co roku rodzi się przedwcześnie ponad 20 tysięcy dzieci. Na całym świecie co 10. dziecko jest wcześniakiem. Znane wcześniaki, które zaskoczyły świat niebanalnymi osiągnięciami, to m.in. Albert Einstein, Sir Isaac Newton, Mark Twain, Stevie Wonder. Światowy Dzień Wcześniaka ma nawet swój symbol: to mała fioletowa skarpetka (fiolet kojarzony jest z delikatnością). Jak się obchodzi Dzień Wcześniaka? Światowy Dzień Wcześniaka to ważny dzień dla lekarzy neonatologów, pielęgniarek neonatologicznych, ale przede wszystkim dla dzieci urodzonych przed planowanym terminem. Wiedza na temat wcześniactwa jest bardzo mała. Osoby, które nigdy nie zetknęły się z tak maleńkimi dziećmi, nie zdają sobie sprawy z powikłań zdrowotnych, z jakimi muszą się one zmagać już od pierwszych dni życia. Światowy Dzień Wcześniaka to doskonała okazja, aby podnosić świadomość społeczną na ten temat. „W odróżnieniu od poprzednich dni, gdzie naszym stałym punktem było przedstawienie-bajka, przygotowywane przez rodziców i nauczycieli jednej z krakowskich szkół, w tym roku przedstawienie zostanie przygotowane przez zespół lekarzy i położnych Oddziału Klinicznego Neonatologii SU w Krakowie, a kostiumy specjalnie dla naszego przedstawienia przygotował Teatr Groteska”, poinformowali organizatorzy spotkania w Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha. W wielu miastach w geście solidarności podświetlone na fioletowo zostaną budynki, między innymi TAURON Areny Kraków oraz wieży telewizyjnej firmy Emitel na Krzemionkach. Dzień Wcześniaka: jak ratuje się wcześniaki? Wcześniak to dziecko urodzone przed 37. tygodniem ciąży. Im wcześniej się urodzi, tym jego <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/wczesniak/wczesniaki-jak-rozwija-sie-wczesniak-czy-wczesniak-musi-chorowac-1264-r1/">szanse na przeżycie i prawidłowy rozwój są mniejsze. Ale nigdy nie wolno tracić nadziei! Szanse wcześniaka wahają się od 10 do 95 proc., a za granicę przeżywalności uznaje się mniej więcej 22. tydzień ciąży. Dzieci urodzone między 22. a 24. tygodniem mają tylko 10 proc. szans na przeżycie. Po 24. tygodniu ciąży ich szanse wynoszą już 60 proc., po 27. tygodniu ciąży – 89 proc., a po 31. tygodniu ciąży – aż 95 proc. Opieka nad wcześniakami w ostatnich latach bardzo się zmieniła. Postęp medycyny sprawił, że dziś szanse na przeżycie wcześniaka ogromnie wzrosły. Na co może liczyć dziecko urodzone przedwcześnie? Skuteczna profilaktyka i obowiązkowe badania przesiewowe słuchu i wzroku, dzięki czemu znacznie zmniejszył się odsetek upośledzonych dzieci. Większa świadomość mam, ale i pomoc doradców laktacyjnych, którzy wspierają kobiety w utrzymaniu laktacji po porodzie. Dowiedziono, że karmienie wcześniaka mlekiem matki ma kluczowe znaczenie dla jego rozwoju, a także zapobiega martwiczemu zapaleniu jelit. Nowe możliwości stosowania żywienia pozajelitowego, dostosowane do potrzeb konkretnego dziecka. Współpraca neurologopedy, fizjoterapeuty oraz psychologa – co zdecydowanie zwiększa szanse, że wcześniak szybko opuści szpital wraz z rodzicami. Medycyna potrafi zaskoczyć: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/porod-naturalny/najmniejszy-wczesniak-w-polsce-na-swiecie-szanse-na-przezycie-30352-r1/">najmniejszy wcześniak urodził się w 2020 roku w Chinach, ważąc 212 gramów! Malutka Kwek Yu Xuan przyszła na świat w 25. tygodniu ciąży. Inny słynny wcześniak to <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/najmniejszy-wczesniak-swiata-skonczyl-rok-trafil-do-ksiegi-rekordow-guinnessa-31758-r1/">najmłodszy wcześniak świata wpisany do Księgi rekordów Guinnessa: urodził się 5 czerwca 2020 roku w 21. tygodniu ciąży, 131 dni przed terminem porodu. Ważył zaledwie 340 g, a lekarze nie dawali mu żadnych szans na przeżycie. Chłopiec mieścił się w dłoni, w szpitalu spędził pół roku. I... przeżył! W 2022 r. najmniejszym wcześniakiem był Oliwier, który przyszedł na świat w szpitalu w Szczecinie w 23. tygodniu ciąży i ważył zaledwie 580 g. Światowy Dzień Wcześniaka: co jeszcze musi się zmienić w opiece nad wcześniakami? O problemach, nad którymi lekarze nadal muszą pracować, by poprawić jakość opieki nad wcześniakami, opowiedziała prof. dr hab. n. med. Maria Katarzyna Borszewska-Kornacka, prezes Polskiego Towarzystwa Neonatologicznego. Jej zdaniem należy zwiększyć grupę wcześniaków objętych profilaktyką. Konieczne jest podawanie gotowych <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/wczesniak/wczesniaki-majaprofilaktyke-przeciw-wirusowi-rs-25785-r1/">przeciwciał monoklonalnych, które niszczą wirusa RS. Muszą być one aplikowane co 4 tygodnie przez 5 miesięcy. W Polsce profilaktyka obejmuje jednak jedynie 8 proc. wszystkich wcześniaków. Bardzo ważne jest również większe wsparcie dla rodziców, dla których przedwczesny poród bywa trudnym przeżyciem. View oEmbed on the source website Źródło: Instytut Matki i Dziecka, UCZKiN, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://www.krakow.pl/aktualnosci/265465,202,komunikat,obchody_miedzynarodowego_dnia_wczesniaka_w_krakowie.html" rel="nofollow noopener" target="_blank">krakow.pl Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/wirus-rsv-objawy-zakazenia-przyczyny-leczenie-28190-r1/">Wirus RSV – objawy zakażenia u dzieci, przyczyny, leczenie <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/inhalacje-z-soli-fizjologicznej-na-co-proporcje-dla-kogo-27773-r1/">Inhalacje z soli fizjologicznej: na co, proporcje, dla kogo <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/biale-dziasla-u-niemowlaka-co-to-znaczy-jak-leczyc-39062-r1/">Białe dziąsła u niemowlaka – o czym świadczą, jak leczyć?
Ile powinien ważyć plecak ucznia? Dopuszczalny ciężar w stosunku do masy ciała
Na pytanie, ile powinien ważyć plecak ucznia, jest tylko jedna odpowiedź: im mniej, tym lepiej. Tymczasem polskie dzieci, zwłaszcza młodsi uczniowie, dźwigają często więcej niż 10-15 proc. masy ciała. Co więcej - pojawiają się opinie, że ciężki plecak dla dziecka to nie problem. Jak sprawić, żeby plecak ucznia ważył mniej i jak dziecko powinno go nosić.
Plecaki uczniów są zbyt ciężkie. Mówi się o tym co roku przy okazji rozpoczęcia nowego roku szkolnego. Fakt ten potwierdzają między innymi badania, które przeprowadza Główny Inspektorat Sanitarny w polskich szkołach. W 2016 roku przebadano uczniów z 700 szkół. Najgorzej było wśród uczniów z klas 1-3 szkół podstawowych – aż 75 proc. dzieci w tej grupie wiekowej miało zbyt ciężkie plecaki. W 2018 roku, gdy ponownie ważono plecaki uczniów, wyniki były podobne. Ostatnio jednak w mediach pojawiła się wypowiedź fizjoterapeuty, który twierdzi, że dzieci mogą nosić ciężkie plecaki, i że najważniejsze jest to, w jaki sposób je noszą. I faktycznie, jeśli dziecko nie ma wad postawy (np. skoliozy) ani chorób związanych z odwapnieniem kości (np. choroby Scheuermana), ciężki plecak szkolny noszony w prawidłowy sposób może nie spowodować u dziecka wady postawy. Jednak generalizowanie, że każde dziecko w wieku szkolnym może dźwigać na plecach więcej niż 10-15 proc. masy ciała, to przesada. Ile powinien ważyć plecak ucznia, żeby nie zaszkodził? Zapakowany plecak szkolny nie powinien ważyć więcej niż 10-15 proc. wagi ucznia. Sanepid twierdzi, że plecak ucznia ważący więcej niż 10-15 proc. masy ciała dziecka jest zbyt ciężki. Taką sama granicę wskazują specjaliści z innych krajów. Specjaliści podkreślają, że noszenie zbyt ciężkiego plecaka może wywołać u dziecka bóle pleców i stawów, które są skutkiem zmiany postawy i sposobu poruszania się dziecka pod dużym obciążeniem. Ciężki plecak może również nasilić problem w przypadku wad postawy i niektórych chorób. Takie dzieci powinny dźwigać jak najmniej. Ciężki plecak ucznia wzmacnia mięśnie? Pojawiają się również głosy, że noszenie ciężkiego plecaka to dla dziecka rodzaj treningu. Owszem, ale jeszcze lepszym treningiem jest spontaniczna lub zorganizowana aktywność fizyczna, która będzie wzmacniać mięśnie i kondycję dziecka bez nadmiernego obciążania kręgosłupa i stawów. Noszenie ciężkiego plecaka nie może być jedynym wysiłkiem fizycznym, jaki podejmuje dziecko, bo wtedy istnieje ryzyko, że nie wyjdzie mu to na zdrowie. Co zrobić, żeby plecak ucznia ważył mniej? Plecak młodszego ucznia, nawet tylko wypełniony niezbędnymi rzeczami, i tak jest ciężki. Dlatego warto pilnować, aby nie trafiało do niego nic zbędnego. Gdy dzieci same się pakują, często do tornistrów trafiają niepotrzebne przedmioty. Zabawki, maskotki, które podnoszą wagę plecaka. Sprawdzajmy więc, co jest w plecaku, zanim dziecko wyjdzie do szkoły. Wywierajmy nacisk na szkoły, żeby dzieci miały możliwość pozostawiania w nich podręczników. Jeżeli w szkole jest możliwość pozostawiania rzeczy w szafkach, korzystajmy z tego. Jeśli nie ma szafek na korytarzu, może zostaną przygotowane miejsca na książki w klasach... Kupujmy plecaki dla dzieci lekkie, usztywnione na plecach, odpowiednie do wzrostu i wagi ucznia. Plecak powinien mieć regulowaną długość pasów ramiennych – nie może wisieć i obijać pośladków dziecka. Uczmy dziecko właściwego noszenia plecaka, niech nie nosi go na ramieniu, czy w ręku, tylko na plecach, na obu ramionach, a w czasie jego niesienia dziecko powinno mieć napięty brzuch. Jeżeli uczeń ma daleko do szkoły, można wybrać plecak z pasem biodrowym. Nie tylko sprawia on, że plecak nie „lata”, ale przede wszystkim przenosi część ciężaru na biodra, co powoduje odciążenie kręgosłupa. Warto z ciekawości zważyć plecak swojego dziecka. Jesteście pewne, że ma on właściwą wagę, a kręgosłup dziecka jest bezpieczny? źródło: helathline.com, mayoclinic.org, wysokieobcasy.pl, Przeczytaj też: Jak nie dopuścić do skrzywienia kręgosłupa u dziecka? Wyprawka dla pierwszoklasisty – co trzeba kupić? Buty na WF dla dzieci
Karta EKUZ dla dziecka: jak wyrobić kartę EKUZ? Do czego ona uprawnia? Dokumenty i wniosek
Karta EKUZ dla dziecka to dokument, dzięki któremu będziecie mogli skorzystać z bezpłatnego leczenia za granicą. To nieocenione ułatwienie i sposób na uniknięcie sporych kosztów w razie nieszczęśliwego wypadku na wakacjach. Tłumaczymy, do czego uprawnia karta EKUZ i jak ją wyrobić. Złożenie wniosku o EKUZ jest banalnie proste.
Karta EKUZ dla dziecka to ważny dokument, który może się bardzo przydać podczas podróży za granicę. Zwichnięcia, skaleczenia, złamania – takie kontuzje na wakacjach przytrafiają się często, a jeśli nie macie wykupionego ubezpieczenia, koszty leczenia mogą zaskoczyć. Opłaty za pomoc medyczną w niektórych krajach są naprawdę horrendalne! NFZ namawia, by przed wizytą w krajach Unii Europejskiej oraz w Szwajcarii, Norwegii czy na Islandii wyrobić kartę EKUZ. Poniżej wyjaśniamy, do czego uprawnia karta EKUZ dla dziecka, jakie dokumenty są potrzebne i jak złożyć wniosek. Spis treści: Co to jest karta EKUZ? Do czego uprawnia karta EKUZ? Jak wyrobić kartę EKUZ dla dziecka? Co to jest karta EKUZ? EKUZ to Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego. Jest to dokument unijny, który zaświadcza o prawie do bezpłatnego leczenia na terenie państw UE lub EFTA. Ważne: karta EKUZ jest wystawiana dla każdego członka rodziny oddzielnie: osobną kartę trzeba wystawić dla dziecka i dla rodziców. Nie wydaje się wspólnej karty EKUZ dla całej rodziny. Karta EKUZ jest ważna w krajach UE i EFTA (Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu), a także w Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Karta EKUZ jest również honorowana na terytoriach zamorskich: francuskich: Gwadelupa, Martynika, Reunion, St Pierre-et-Miquelon i Gujana Francuska, portugalskich: na Azorach i Maderze, hiszpańskich: Majorce i Wyspach Kanaryjskich. Karta EKUZ nie obowiązuje: na Wyspach Normandzkich i wyspie Man, w Monako, San Marino i Watykanie. Do czego uprawnia karta EKUZ dla dziecka? Karta przysługuje każdej osobie dorosłej oraz dziecku, jeżeli mają oni prawo do świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych. Warto jednak pamiętać, że karta EKUZ działa na takich samych zasadach, jakie obowiązują w danym państwie. Jeżeli więc pomoc medyczna jest finansowana z budżetu państwowego, można korzystać z karty EKUZ. Ale jeśli w danym państwie istnieje obowiązek opłacenia części kosztów leczenia, posiadacz karty EKUZ także musi je ponieść. Karta EKUZ uprawnia do leczenia na terenie państwa UE i EFTA, o ile: jest to leczenie niezbędne i nieplanowane, leczenie odbywa się w ra­mach publicznego systemu opieki zdrowotnej danego państwa. Karta EKUZ dla dziecka nie uprawnia do: bezpłatnego korzystania z akcji ratunkowych w krajach UE/EFTA, bezpłatnego powrotu do kraju w związku z nagłym zachorowaniem (jedyny wyjątek to przesłanka ekonomiczna, gdy dalsze koszty leczenia na kartę EKUZ w kraju pobytu są wyższe niż koszty transportu). Jak wyrobić kartę EKUZ dla dziecka? Aby wyrobić kartę EKUZ dla dziecka, wypełnij wniosek, a następnie wybierz jeden z najwygodniejszych dla siebie sposobów złożenia go: osobiście w dowolnym oddziale lub delegaturze NFZ (pobierz wniosek na <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://www.nfz.gov.pl/dla-pacjenta/nasze-zdrowie-w-ue/leczenie-w-krajach-unii-europejskiej-i-efta/jak-wyrobic-karte-ekuz/uzyskaj-ekuz-osobiscie-w-dowolnym-oddziale-lub-delegaturze-nfz-/" rel="nofollow noopener" target="_blank">nfz.gov.pl i zanieś go do oddziału), za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej ePUAP (zaloguj się do <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://epuap.gov.pl/wps/portal" rel="nofollow noopener" target="_blank">epuap.gov.pl i wypełnij wniosek online), za pośrednictwem Internetowego Konta Pacjenta (zaloguj się na <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://pacjent.gov.pl/" rel="nofollow noopener" target="_blank">pacjent.gov.pl i wypełnij wniosek online), pocztą tradycyjną, na adres dowolnego oddziału lub delegatury NFZ (pobierz wniosek o EKUZ i wyślij go pocztą na adres dowolnego oddziału lub delegatury NFZ (<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://www.nfz.gov.pl/dla-pacjenta/nasze-zdrowie-w-ue/leczenie-w-krajach-unii-europejskiej-i-efta/dane-adresowe/" rel="nofollow noopener" target="_blank">adresy oddziałów wojewódzkich NFZ). Wyrobienie karty EKUZ jest bezpłatne. Dziecko nie musi być obecne podczas składania wniosku, nie są także wymagane żadne dokumenty (poza dokumentem potwierdzającym tożsamość rodzica). Wniosek o kartę EKUZ dla dziecka powinien zostać podpisany przez jednego z rodziców. Karta EKUZ dla dziecka jest ważna do ukończenia przez nie 18 lat razem z dowodem osobistym dziecka lub rodzica. Jeżeli składasz wniosek o EKUZ osobiście w placówce NFZ, otrzymasz dokument na miejscu od ręki. W przypadku korespondencji elektronicznej karta zostanie przekazana na wskazany adres w ciągu kilku dni. Więcej informacji znajdziesz na <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://ekuz.com.pl/ekuz-dla-dziecka/" rel="nofollow noopener" target="_blank">oficjalnej stronie EKUZ. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/paszport-dla-dziecka-gdzie-zlozyc-wniosek-i-jakie-dokumenty-sa-wymagane-17617-r1/">Jak wyrobić paszport dla dziecka? Zgoda na wyjazd dziecka za granicę: wzór Jak spakować dziecko na wakacje: LISTA ubrań + kilka dobrych patentów
Niezwykła historia 8-latka z autyzmem, który gra jak… Mozart. Mamy film z jego nagraniem!
Ta historia udowadnia, jak niezwykle uzdolnione może być autystyczne dziecko. Wiara w nie oraz wsparcie rodziców w spełnianiu pasji sprawiły, że 8-latek koncertuje i nagrywa płyty.
Każdy rodzic chce jak najlepiej dla swojego dziecka. Niestety zdarza się, że maluch, u którego stwierdzono chorobę, nie rozwija w pełni swoich możliwości. 8-letni Jacob jest jednak przykładem na to, że w życiu wszystko jest możliwe. Autyzm nie był dla niego żadną przeszkodą! Nie mogłam uwierzyć – Krótko po 4 urodzinach Jacoba usłyszałam dźwięk pianina dochodzący z pokoju. Na pianinie czasem grywa mój mąż, ale wtedy był w pracy – opowiada mama chłopca. – Poszłam zobaczyć, co się dzieje, i wtedy… moim oczom ukazał się Jacob. On grał! Nie mogłam uwierzyć w to, co zobaczyłam! – Długo szukaliśmy nauczyciela, który podejmie się pracy z 4-latkiem i to do tego autystycznym. Ale udało się – wspomina kobieta z przejęciem. – On także szybko przekonał się o darze syna i Jacob uczył się 2-3 utworów tygodniowo. Wspaniały sposób na wyrażanie emocji Po 4 latach ciężkiej i intensywnej pracy mały Jacob Velazquez zrobił niebywały postęp. Przyjęto go do Narodowej Gildii Muzyków, koncertuje z orkiestrami symfonicznymi, a także... nagrywa płytę! Matka Jacoba jest niezwykle zaskoczona sukcesem syna – Jacob nigdy nie mógł nawet chwilę usiedzieć w miejscu. Nie wiem, jak to się stało, że potrafi godzinami ćwiczyć – dodaje. – Być może to właśnie granie pozwala mu wyrażać swoje emocje i uczucia. View oEmbed on the source website Wiele już słyszeliśmy historii o dzieciach, na co dzień borykających się z poważnymi problemami i potrafiącymi w niezwykły sposób odnaleźć się w świecie. Jacob, cierpiący na chorobę uniemożliwiającą mu naturalne wyrażanie uczuć, potrafi robić to poprzez muzykę. I to jest właśnie w tej historii najpiękniejsze! Zobacz także: Jak ojciec autystycznego dziecka spełnia jego marzenie Objawy autyzmu u dzieci: wczesne łatwo przegapić lub pomylić z wolnym rozwojem Spektrum autyzmu: objawy, zachowanie, zabawki dla autystycznego dziecka
Zaświadczenie o tokofobii i co dalej: czy zaświadczenie o tokofobii to powód do cc?
Zaświadczenie o tokofobii może umożliwić poród przez cesarskie cięcie, wystawia je psychiatra. Tokofobia to silny strach przed porodem, mający podłoże psychiczne. Zdarza się jednak, że ciężarne udają lęk przed porodem naturalnym, aby otrzymać dokument. Ale uwaga, zaświadczenie o tokofobii nie przesądza o wykonaniu cesarki.
Zaświadczenie o tokofobii wydaje lekarz psychiatra po to, by przyszła mama z tą przypadłością nie musiała rodzić w sposób naturalny, tylko przez cesarskie cięcie. Czasami jednak trudno ocenić, czy kobieta rzeczywiście odczuwa silny strach i musi mieć planowaną cesarkę, czy z innych powodów oszukuje lekarza, by nie narażać się na ból w czasie porodu naturalnego. Jeśli zastanawiasz się nad pytaniem „zaświadczenie o tokofobii i co dalej?”, pamiętaj, że dokument wcale nie gwarantuje wykonania cesarskiego cięcia. Spis treści: Zaświadczenie o tokofobii i co dalej? Tokofobia – co mówić u psychiatry? Zaświadczenie o tokofobii to nie żarty! Zaświadczenie o tokofobii i co dalej? By uniknąć porodu siłami natury, kobieta z objawami silnego lęku otrzymuje zaświadczenie o <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/przygotowania-do-porodu/tokofobia-czyli-paniczny-lek-przed-porodem-21994-r1/">tokofobii. Co dalej będzie się działo? Takie zaświadczenie od psychiatry to wyraźna informacja dla lekarza lub położnej, że ciężarna nie powinna rodzić w sposób naturalny ze względu na jej stan zdrowia psychicznego. Kobieta z tokofobią podczas naturalnego porodu może odczuwać bardzo silny stres, a w konsekwencji – nie współpracować z personelem medycznym. Możliwe jest wówczas wystąpienie komplikacji porodowych, jak np. niedotlenienie noworodka. Ważne! Zaświadczenie o tokofobii często można dostać już na pierwszej i jedynej wizycie u lekarza psychiatry (również w ramach NFZ). Z wystawionym dokumentem od psychiatry kobieta udaje się do swojego ginekologa, który wypisuje skierowanie na zabieg cesarskiego cięcia. Ale uwaga: ostateczną decyzję o rodzaju porodu podejmuje lekarz! Zaświadczenie o tokofobii to jedynie wskazówka i zalecenie, a nie gwarancja wykonania cesarki. Tokofobia: co mówić u psychiatry? Zaświadczenie o tokofobii to dla niektórych ciężarnych bardzo pożądany dokument. Do tego stopnia, że kobiety, które wcale nie odczuwają panicznego lęku przed porodem, próbują wymusić wystawienie zaświadczenie o konieczności przeprowadzenia cesarki. Rozpytują przy tym w internecie, co mówić u psychiatry i w jaki sposób manipulować lekarzem, by wystawił zaświadczenie o tokofobii. „Ja mówiłam, że permanentnie odczuwam niepokój. I że ze strachu boli mnie brzuch.” „Poszłam na NFZ za darmo do psychiatry i na pierwszej wizycie dostałam zaświadczenie, że mam silny lęk i że zaleca cesarkę, opowiadałam, że bardzo się boję, popłakałam się troszkę i wystarczyło. To była psychiatra kobieta.” – to tylko niektóre z porad przyszłych mam, które wymieniają się swoimi relacjami na forach internetowych. Ale coraz więcej lekarzy zauważa „modę na tokofobię” i podważa decyzje psychiatrów. „Na tokofobię nastała swoista moda” – mówi dr n med. Jerzy Zabul, ordynator oddziału położniczo-ginekologicznego szpitala św. Wojciecha w Gdańsku. „Coraz częściej zdarzają się pacjentki z takimi zaświadczeniami i to zarówno wydanymi przez lekarzy pierwszego kontaktu, jak i ginekologów i psychiatrów. Zdajemy sobie sprawę, że część kobiet wymusza na specjalistach takie zaświadczenie o tokofobii. Ostateczną decyzję co do tego, czy poród zakończy się cesarskim cięciem, podejmuje lekarz.” Zaświadczenie o tokofobii to nie żarty! Na tokofobię cierpią kobiety, które nie wierzą, że są w stanie samodzielnie urodzić dziecko. Boją się bólu, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/przebieg-ciazy/jakie-sa-przyczyny-smierci-przy-porodzie-mowi-ginekolog-z-imid-23210-r1/">powikłań po porodzie, a nawet śmierci. Częściej dotyka to kobiet młodych, bez doświadczenia. Albo kobiet, które mają za sobą traumatyczne przeżycia związane z ciążą i porodem – komplikacje okołoporodowe czy śmierć dziecka. By pomóc takiej ciężarnej, należy z nią prowadzić terapię oraz zapewnić możliwość operacyjnego rozwiązania ciąży. Warto też edukować i rozmawiać o porodzie, oswajać z tematem, uczyć radzenia sobie z bólem i relaksowania się. Szacuje się, że z tokofobią zmaga się zaledwie ok. 10 proc. ciężarnych. Udawanie tokofobii to zatem duży problem dla lekarzy, którzy muszą podjąć decyzję co do rodzaju porodu. „Ginekolog, widząc zaświadczenie od innego specjalisty o przesłankach do tego, by nie rozwiązywać ciąży w sposób naturalny, stoi w swoistym "rozkroku". Ocena takiej sytuacji jest trudna. Pod względem położniczym pacjentka może rodzić siłami natury, jednocześnie specjalista w innej dziedzinie dostrzega istotne powody, by nie prowadzić jej w tym kierunku. Taką opinię trzeba wziąć pod uwagę, podejmując dalsze decyzje. Oczywiście zawsze indywidualnie rozpatruje się wszystkie za i przeciw. Na lekarzu ciąży ogromna odpowiedzialność za zdrowie matki i dziecka.” – mówi dr Andrzej Hajdusianek, ginekolog z Kliniki Invicta. Jak się okazuje, ok. 50 proc. pacjentek z zaświadczeniem o tokofobii zmienia zdanie w ostatniej chwili. Pozostałe muszą podpisać dokument, że wbrew zaleceniom lekarza zdecydowały się na cesarskie cięcie obarczone poważniejszymi konsekwencjami, takimi jak krwotok czy zakażenie rany. A warto mieć w pamięci, że w przypadku cesarki ryzyko powikłań jest nawet o 30 proc. większe niż przy porodzie naturalnym! Źródło: wyborcza.pl Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/porod-naturalny/jak-sobie-radzic-ze-strachem-przed-porodem-mowi-jeannette-kalyta-1413-r22/">Jak sobie radzić ze strachem przed porodem? Wyjaśnia Jeannette Kalyta <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/wyglad-i-samopoczucie/stres-w-ciazy-trudny-porod-porady-psychologa-16866-r1/">Czy stres przed porodem może wywołać poród? 6 najczęstszych powodów do zmartwień w ciąży (i jak oswoić te lęki!)
W czepku urodzony: co to znaczy? [ZDJĘCIA]
W czepku urodzony, czyli wyjątkowy szczęściarz. To sformułowanie, którego używamy w przenośni, jednak takie dzieci rodzą się naprawdę! Przychodzą one na świat w worku owodniowym, czyli błonie, która osłania je, gdy są jeszcze w brzuchu mamy.
W czepku urodzony oznacza, że w przyszłości ktoś będzie miał dużo szczęścia. Są to wyjątkowe dzieci, które czeka wspaniała przyszłość. Nic dziwnego, taki poród – dziecka w worku owodniowym – jest rzadkością. Prezentujemy zdjęcia, na których macie okazję z bliska zobaczyć, jak natura wspaniale wymyśliła ochronę płodu, by nie stała mu się krzywda w brzuszku mamy i jak wygląda noworodek urodzony w czepku. Spis treści: Dziecko urodzone w czepku - co to znaczy W czepku urodzony - zdjęcia W czepku urodzony: dziecko w worku owodniowym Dziecko urodzone w czepku - co to znaczy? Dziecko w czepku urodzone – tak mówimy o dzieciach, które urodziły się w worku owodniowym. Ten związek frazeologiczny oznacza, że taki maluch będzie cieszył się szczególnym szczęściem i powodzeniem w życiu. Rzadko kiedy możemy zobaczyć dziecko, które urodziło się w worku owodniowym, gdyż ten zazwyczaj pęka, co objawia się odejściem<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/przygotowania-do-porodu/wody-plodowe-kolor-wod-plodowych-odejscie-wod-plodowych-1052-r1/"> wód płodowych. Czasami worek owodniowy przebijany jest przez położną w czasie porodu, by przyspieszyć akcję porodową. Według badań w worku owodniowym rodzi się 1 na 80 tys. dzieci. Dziecko urodzone w czepku - zdjęcia <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/cesarskie-ciecie/dziecko-urodzone-w-worku-owodniowym-niezwykly-film-22112-r1/">Urodzenie dziecka w worku owodniowym, zwane popularnie „urodzeniem się w czepku”, zdarza się niezwykle rzadko. Dziecko w czepku urodzone wygląda tak: fot. The Crunchy Twin Mom W czepku urodzony: dziecko w worku owodniowym <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/przebieg-ciazy/wszystko-o-lozysku-plynie-owodniowym-i-pepowinie-2845-r1/" target="_blank" rel="noopener">Worek owodniowy to szczelna warstwa błony płodowej wypełniona płynem. Błona ta w całości osłania dziecko w czasie ciąży. Odgrywa ogromną rolę, gdyż chroni dziecko przed: urazami mechanicznymi, bakteriami, wahaniami temperatury, niekorzystnymi bodźcami z zewnątrz. Dziecko znajduje się w worku owodniowym od początku ciąży, natomiast przestaje mu być on potrzebny, gdy przychodzi na świat – worek pęka <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/porod-naturalny/pierwsza-faza-porodu-jak-wyglada-poczatek-porodu-6053-r1/">w trakcie porodu. Jeżeli worek nie pęknie - nie stanowi to żadnego zagrożenia dla dziecka. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/porod-naturalny/jak-wyglada-porod-naturalny-film-pelen-emocji-21650-r1/">Jak przebiega poród naturalny? Zobacz film pełen emocji [wideo] Historia narodzin, których nigdy nie zapomnisz... <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="http://Cud%20narodzin:%20ch%C5%82opiec%20urodzi%C5%82%20si%C4%99%20w%20worku%20owodniowym">Cud narodzin: chłopiec urodził się w worku owodniowym
Łańcuszek dla małego dziecka – dobry pomysł na chrzciny lub roczek?
Złoty łańcuszek dla dziecka to bardzo popularny prezent, kupowany na chrzciny lub z okazji pierwszych urodzin. Łańcuszek z krzyżykiem lub medalikiem otrzymują zarówno małe dziewczynki, jak i chłopcy. Poszukiwana jest biżuteria w specjalnym rozmiarze dla małych dzieci. Pytanie tylko, czy maluchy rzeczywiście powinny ją nosić? Zdaniem ekspertów to ryzykowny pomysł.
Kupić dziecku złoty łańcuszek czy może srebrny? Z krzyżykiem czy medalikiem? Jaką długość łańcuszka dla dziecka wybrać, żeby pasował na małą szyję? To dylematy wielu chrzestnych, dziadków, wujków i cioć, którzy szukają prezentu na chrzciny lub rocznicę urodzin dziecka. Ładna biżuteria może być rzeczywiście pięknym prezentem i wspaniałą pamiątką na przyszłość. Nie należy jednak oczekiwać, że małe dziecko będzie ją nosić. Wielu rodziców zdaje sobie z tego sprawę, ale nie zawsze rozumieją to ofiarowujący prezent bliscy. Co odpowiedzieć na pytanie: „kupiłam wnusiowi taki piękny łańcuszek z krzyżykiem, dlaczego go nie nosi”? Oto podpowiedzi ekspertów. Łańcuszek dla dziecka – co na to eksperci? Noszenie łańcuszków przez niemowlęta i małe dzieci (a w niektórych sytuacjach również przez starsze dzieci) może być niebezpieczne. Dotyczy to także bardzo popularnych ostatnio naszyjników z bursztynu na ząbkowanie dla niemowląt. Zakładania małym dzieciom biżuterii na szyję <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://www.aappublications.org/news/2019/01/17/healthalerts011719">nie zaleca słynna Amerykańska Akademia Pediatryczna (AAP). Ostrzeżenie dotyczy nie tylko koralików z bursztynu, ale wszelkich naszyjników. Zakładanie niemowlętom łańcuszków może prowadzić do uduszenia, które jest jedną z głównych przyczyn zgonów dzieci poniżej pierwszego roku życia. Do uduszenia łańcuszkiem czy naszyjnikiem z koralików może dojść np. gdy podczas leżenia zbyt ciasno owiną się wokół szyi lub zahaczą o element łóżeczka (czytaj więcej: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/bursztyn-na-zabkowanie-naprawde-pomaga-a-co-z-bezpieczenstwem-1394-r22/">Bursztyn na ząbkowanie – skuteczność i bezpieczeństwo). Autorzy słynnego poradnika dla rodziców „Pierwszy rok życia dziecka” (A. Eisenberg, H. Murkoff, S. E. Hathaway) również wyraźnie podkreślają, że dla zapewnienia bezpieczeństwa małym dzieciom należy unikać używania wszelkiego rodzaju sznurków i tasiemek dłuższych niż 10-12 cm. Nawet dłuższe troczki od czapki czy łańcuszek od smoczka zwiększają ryzyko uduszenia, tym bardziej ryzykowne jest zatem zakładanie dzieciom ozdób na sznureczkach czy łańcuszków na szyję. Ostrożnie z łańcuszkami u starszych dzieci Łańcuszki na szyi mogą przyczyniać się do ryzykownych sytuacji również u starszych dzieci, szczególnie podczas zabaw. Dziecko może zostać pociągnięte za łańcuszek przez rówieśnika w trakcie biegania czy uprawiania sportu, zahaczyć wisiorkiem o gałęzie podczas spaceru w lesie, zdarzały się też przypadki, że naszyjnik zerwał dziecku ukochany pies. Przyczyną ryzykownej sytuacji była nawet <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/ostrzezenie-dla-rodzicow-sprawdzcie-czy-wasze-dzieci-sa-bezpieczne-22382-r1/">wiązana pod szyją czapeczka. W najlepszym przypadku może skończyć się na otarciu naskórka, ranie, która zostawi bliznę, ale może też dojść do poważnego zadzierzgnięcia. Trudno jednoznacznie wskazać moment, w którym dzieci mogą zacząć nosić biżuterię na szyi. Na pewno mniej ryzykowne będzie sporadyczne zakładanie łańcuszka dziecku w wieku wczesnoszkolnym np. na większe uroczystości rodzinne, kiedy w spokoju siedzi przy stole. Kiedy jednak w planie jest zabawa z rówieśnikami lub inne aktywności – lepiej go zdjąć. Łańcuszek dla dziecka – o czym należy pamiętać: biżuteria na szyi dziecka może grozić uduszeniem najlepiej nie zakładać jej dziecku dziecko nie może w niej spać nie powinno nosić łańcuszków podczas zabaw i uprawiania sportu nawet krótki łańcuszek może wyrządzić dziecku krzywdę, gdy ktoś za niego pociągnie. Łańcuszek noszony przez dziecko może stać się przyczyną zranienia, uduszenia, czasem bywa również powodem alergii. View Burdaffi on the source website Zobacz także: Czy można przekuć uszy niemowlęciu? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/niebezpieczne-ochraniacze-groza-uduszeniem-niemowlat-18780-r1/">Niebezpieczne otulacze – grożą uduszeniem <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/pielegnacja/bezpieczny-dom-dla-dziecka-15-zasad-ktorych-musisz-przestrzegac-wideo-1211-r22/">Bezpieczeństwo w domu– 15 zasad, które musisz znać
Ten list – „spowiedź niemowlaka” wzruszył setki kobiet. Koniecznie przeczytajcie!
Zastanawiałyście się kiedyś, co czuje i myśli niemowlę? Ten list wiele tłumaczy...
Czasem macie dość, jesteście zmęczone, przygnębione i nie wiecie, czemu Wasze maleństwo ciągle płacze. Ten list, znany jako „spowiedź niemowlaka”, pozwoli Wam zrozumieć wiele spraw... Słowa zostały napisane przez autorkę bloga "Matka na prowincji". Post nazwano "Spowiedź niemowlaka", przytaczamy kilka najbardziej poruszających fragmentów. „Mamusiu! Bardzo chciałbym wytłumaczyć Ci wszystko. Wszystko, co się działo ze mną, przez pierwszy rok mojego życia, a nawet wcześniej.... abyś Ty mogła mnie lepiej zrozumieć, wtedy byłoby Ci łatwiej. Ale nie mogę tego zrobić, nie umiem pisać listów, ani nawet SMS-ów. Nigdy tego nie przeczytasz. Nigdy tego nie powiem. Bo wtedy gdy będę umiał już się z Tobą komunikować, zdążę zapomnieć co chciałem Ci powiedzieć. Co chciałem Ci powiedzieć Mamo, gdy się urodziłem, gdy opiekowałaś się mną razem z Tatą przez pierwszy rok mojego życia. Dlatego wysyłam tę wiadomość do Twojego serca Mamo. Żebyś mogła to poczuć i zrozumieć. Mamo. Żebym mógł Ci podziękować. Gdy tylko pojawiłem się na tym świecie, jeszcze nie wiedziałem co będzie, ale czułem, że jest ktoś lub coś, kto na mnie czeka. Wtedy pod Twoim sercem Mamo, czułem, że jesteś i że mimo tego, że się boisz, to już mnie kochasz, chociaż nawet jeszcze o tym nie wiesz... Pewnie w to nie uwierzysz, ale ja czułem i słyszałem bardzo wiele, będąc wtulony w Ciebie w Twoim brzuchu. Lubiłem to miejsce, czułem się bezpiecznie. Nie chciałem nigdy go opuszczać, myślałem, że tak już będzie na zawsze, że tak wygląda życie. Dźwięk bicia Twego serca, Twój głos Mamo... Chciałem tak trwać... Jednak czułem, że jesteś już zmęczona, rosłem... Było mi ciasno... Słyszałem Twój krzyk Mamo. Bałem się... Myślałem, że umieram... Że już nigdy nie usłyszę Twojego serca, głosu... Tak bardzo mnie bolało... Czy to już koniec? Czytaj: Nosiłam, przytulałam, kołysałam, a teraz wiem, że miałam rację! Zimno, jasno, hałas... Tak to pamiętam. Krzyczałem. Moje ciało mnie bolało... Wszystko pulsowało, tętniło... Chciałem wrócić tam gdzie bylem. Z powrotem... Potem czyjeś ręce położyły mnie na Twoim sercu. Czułem je... Wszystko odpłynęło, już się nie bałem, nie musiałem krzyczeć. Wiedziałem, że mnie nie opuścisz Mamo. [...] Na początku nie widziałem zbyt wiele. Gdy zbliżałaś swoją twarz do mojej, czułem Twój zapach i widziałem zarys Twojej głowy. Jednak rozpoznawałem Cię nawet w nocy, poruszałaś się charakterystycznie, brałaś na ręce zawsze w taki sam sposób, nigdy się nie myliłem. Z czasem wzrok się wyostrzał, wszystko stawało się takie namacalne. Widziałem emocje na Twojej twarzy i uczyłem się je odwzajemniać. Pokazywałaś mi wiele rzeczy, mówiłaś do mnie. Te wszystkie słowa, choć nie raz było to zwyczajne opisywanie codziennych czynności, były dla mnie niczym najpiękniejsze baśnie. Mogłem słuchać Twojego głosu bez końca... Czytaj: Poradzisz sobie bez dekodera płaczu! Mamo, myślisz, że nic z tego nie wiem, że nie pamiętam. Ale mylisz się. Słyszałem, jak płakałaś. Słyszałem nie raz. Czułem Twój ból i smutek. Słyszałem, jak mnie przepraszasz, że nie jesteś taka jak powinnaś być... Ale Mamo... Nie wiem, jaka powinnaś być... Dla mnie byłaś najlepsza. Tuliłaś mnie, karmiłaś, byłaś delikatna i czuła. Ale i stanowcza. Pokazałaś mi świat. Pokazałaś mi, co to jest dzień i noc, i chociaż nie chciałem tego pojąć, byłaś cierpliwa. Wiem, że nie raz czułaś się bezradna. Że byłaś zdezorientowana moim płaczem. Że zrobiłaś już wszystko. Byłem najedzony, czysty, było mi ciepło, a ja nadal płakałem... Przepraszam za to, ale tylko tak potrafiłem zwrócić Twoją uwagę. Czasem płakałem, bo po prostu chciałem Ciebie, chciałem się pokołysać w Twoich ramionach, poprzytulać... A czasem płakałem, bo sobie nie radziłem. Nie radziłem sobie Mamo. Z tym, co się ze mną działo. Było tyle nowych rzeczy, nowych twarzy... [...] Tyle rzeczy się wydarzyło, tyle się nauczyłem... Wiem, że jeszcze długa droga przede mną, przed nami... Jeszcze wiele nie rozumiem. Ale Mamo pamiętaj... Ja nie robię czegoś na złość Tobie... Ja po prostu nie rozumiem co jest dobre i jak się powinno zachowywać... to wszystko musisz mi dopiero pokazać, nauczyć mnie... […] Mamo, pokaż mi życie, pokaż, nie wyrecytuj... Ja podążę za Tobą, za każdym Twoim gestem, będę Twoją wierną kalką... [...] Kocham Cię Mamo...”. Czy już rozumiecie, dlaczego tak wiele kobiet czytając ten list ma łzy w oczach? My tak... Czytaj także: Co czuje dziecko w brzuchu mamy? źródło: facebook/ Karmienie piersią
Dlaczego po urodzeniu dziecka nikt nie mówi o tym głośno?
Wydaje Ci się, że zmiany, które dokonały się w czasie ciąży znikną bezpowrotnie? Oto 8 z nich, które mogą pozostać na dłużej!
Ciało kobiety w czasie ciąży zmienia się niewyobrażalnie. Tak samo jak jej psychika, postrzeganie świata, czy zachowanie. Wiele z tych zmian znika samoistne od razu po porodzie, niektóre jednak mogą męczyć kobietę jeszcze przez wiele miesięcy. Oto 8 zmian, które towarzyszą kobiecie po urodzeniu dziecka: 1. Spadek popędu seksualnego – lęk przed bólem, chroniczne zmęczenie i niewyspanie, niezadowolenie z wyglądu po ciąży – to czynniki, które mają duży wpływ na nasze życie seksualne. 2. Wygląd piersi – to może być zmiana nieodwracalna. Po karmieniu piersią często biust nie powraca do stanu sprzed porodu. Według statystyk 1/3 kobiet po ciąży ma biust większy niż wcześniej, ale pozostała grupa ma mniejszy. 3. Ciemniejsze sutki — zwłaszcza u kobiet z jaśniejszą karnacją takie zmiany mogą być bardzo widoczne i pozostać trwałe. Jak zmieni się Twoje ciało po ciąży - quiz! 4. Biodra – u niektórych kobiet po porodzie, choć wrócą do wagi sprzed ciąży, zmieni się obwód bioder. Kości miednicy mogą nie powrócić do stanu pierwotnego, co jedne panie ucieszy, a inne zdecydowanie nie będą tym zachwycone. 5. Zmiany w kręgosłupie – zła pozycja do karmienia, czy noszenie dzieci na biodrze, nie pozostaną bez efektów późniejszych. Garbienie się, czy narzekanie na ból pleców, a także przechylenie sylwetki wyraźnie w którąś stronę, to dolegliwości bardzo dobrze znane mamom. 6. Siwe włosy – wiele kobiet deklaruje, że ciąża spowodowała u nich takie zmiany hormonalne, które przyspieszyły proces siwienia. 7. Oponka na brzuchu – to taka mało przyjemna fałdka luźnej skóry, która u każdej kobiety znika w innym tempie. Są mamy, które latami borykają się z nią, pomimo tego, że są szczupłe. 8. Opuchnięte stopy – to przypadłość, która może także może trwać dosyć długo. Czy potwierdzicie, że któraś z tych zmian wystąpiła u Was również? Czytaj także: Jestem dumna ze swojego ciała po ciąży i noszę bikini! źródło: www.babygaga.com
Żeby mieć dziecko, nie trzeba mieć ślubu! I jest tak coraz częściej...
Wiecie, gdzie w Polsce rodzi się najwięcej nieślubnych dzieci?
Od lat 90.tych obserwuje się ogromny wzrost liczby dzieci urodzonych z nieformalnych związków. Dlaczego tak się dzieje? Nieformalne związki na topie Coraz więcej osób decyduje się na związek partnerski, czy to z wygody, czy z powodu różnych przywilejów należących się samotnym rodzicom. Jest to także wynik coraz większej liczby rozwodów, po których zrażeni niepowodzeniem ludzie, nie podejmują już kolejnej tak poważnej decyzji. W ubiegłym roku, na 370 tys. urodzonych dzieci, blisko 25% urodziło się w nieformalnym związku (w porównaniu do roku 1990, to aż 18% więcej). Aż 60% tych dzieci miało mamy, które nigdy nie wychodziły za mąż. Pozostałe dzieci to potomstwo rozwódek, wdów, oraz kobiet pozostających w separacji. Gdzie rodzi się najwięcej nieślubnych dzieci? W ilości nieślubnych dzieci prym wiedzie województwo zachodniopomorskie. Tam szacuje się, że ze wszystkich urodzonych na tym terenie dzieci, aż 39% pochodziło ze związków pozamałżeńskich. Trochę mniej było w ubiegłym roku nieślubnych dzieci w województwie dolnośląskim, lubuskim i warmińsko – mazurskim, od 32- do 38 %. Według prof. Szukalskiego z Uniwersytetu Łódzkiego, odpowiedzialność za to, że to właśnie na tych terenach jest najwyższa liczba dzieci urodzonych poza sformalizowanymi związkami, wynika głównie z zaszłości historycznych. „Województwa zachodnie, zasiedlone przez repatriantów, spowodowały rozerwanie więzi społecznych i akceptację dla nieformalnych związków” – tłumaczył profesor (dla dziennik.pl). Polska pomimo tego, że oczywiście ma coraz większy odsetek dzieci pochodzących spoza małżeńskich relacji, to mimo wszystko jest to bardzo powolny proces. Obserwując inne kraje, takie jak Czechy (wzrost z 9% na 47%), Słowację (7% na 39#), czy Bułgarię (z 12% na 59%), Polska okazuje się być nadal bardzo konserwatywna. A jak jest u Was? Czytaj także: Prawdziwe historie - niepotrzebnie tak się bałam źródło: dziennik.pl
„Myślałam, że już wszystko wiem, to był dla mnie szok!” - miałyście podobnie?
Gdy kobieta spodziewa się drugiego dziecka, ma często poczucie, że jest doświadczoną mamą. Może być to jednak złudne. Posłuchajcie tego!
Drugie dziecko – czemu nie? Mamy już przecież instrukcję obsługi ;-) Czy może nas coś zaskoczyć? Czy jest coś, z czym nie damy sobie rady? Okazuje się, że nie ma rzeczy prostych i oczywistych. Przekonała się o tym Monika, posłuchajcie jej opowieści. „Druga ciąża była jak najbardziej planowana. Starszy syn miał już 2,5 roku, wydawało mi się, że wiem naprawdę dużo na temat wychowywania dzieci. Przeżyliśmy gorączki, katarki, humorki, odmawianie słodyczy, dozowanie bajek, rozszarzanie diety, co więc mogłoby nas jako rodziców zaskoczyć? No cóż, okazało się, że drugie dziecko, potrzebuje zupełnie innego traktowania. Nie miało jak pierworodny problemu ze snem, za to, trzeba było je budzić na karmienie. Miało problem z prawidłowym ssaniem, więc walczyliśmy długo o karmienie piersią. Potem pojawiły się kolki i zaparcia, zupełna dla nas nowość. Zapalenie oskrzeli – do tej pory nie wiedzieliśmy, co to jest, starszy syn chorował naprawdę sporadycznie. Dopiero teraz zapoznałam się z inhalatorem, który musiał zawitać w naszym domu. Alergia na mleko, niechęć do warzyw, późne raczkowanie – nawet nie zdawałam sobie sprawy, ile będę musiała jako mama się dokształcać. Musiałam pozyskać zupełnie nową wiedzę i poczułam się trochę... jak świeżo upieczona, zielona jeszcze w kwestiach wychowywania dzieci mama. To był dla mnie absolutny szok! Ja, która dzieliłam się radami i doświadczeniem z innymi mamami, teraz zaczęłam sama prosić o pomoc w rozwiązaniu zupełnie nowych problemów. Czy to źle? Absolutnie nie. To tylko uzmysłowiło mi, że człowiek musi się dokształcać całe życie. Nie można być nigdy pewnym, że wie się wszystko na temat dzieci, każde dziecko jest zupełnie inne, wymaga odmiennego traktowania, cierpi na inne dolegliwości, ma inny charakter, który wymaga podejścia dostosowanego do jego potrzeb. Kochane mamy, każde kolejne dziecko, to nowe wyzwanie!” Czytaj także: Kiedy czas na drugie dziecko?
"Im głośniej krzyczała, tym mocniej waliło mi serce" – poród okiem taty
Opowieść tego mężczyzny jest zarówno zabawna, jak i rozczulająca. Trafia w samo sedno? Zapytajcie swoich partnerów!
Dla wielu z nas wydaje się to absolutnie normalne i oczywiste, że nasz partner będzie nam towarzyszył w czasie porodu. Trudno sobie wyobrazić, by zostawił nas w takiej chwili bez wsparcia. Są mężczyźni, którzy podźwigną temat i będą naprawdę służyć ogromną pomocą w czasie rozwiązania. Są też jednak tacy, którzy będą panikować i to my będziemy musiały ich wspierać, pocieszać, lub… cucić. "Gdy odeszły wody wszystko się zmieniło..." Ten tata — Brad Kearns w ocenie sytuacji był bardzo szczery. Posłuchajcie historii, którą zamieścił na swoim profilu na Facebooku DaDMum. „Zawsze myślałem, że jestem opanowany i spokojny w trudnych momentach. Kiedy jednak otrzymałem wiadomość, że mojej żonie odeszły wody, wszystko się zmieniło. Czułem podniecenie że za chwilę zostanę tatą, że mała istotka za chwilę wyjdzie z ciała mojej żony. Oczywiście jako mężczyzna nie mogłem czuć bólu. Powiem wam coś, kiedy żona miała skurcze, ja naprawdę zdawałem sobie sprawę, o co w tym wszystkim chodzi. To tak jakbym jechał 160 km/h w dół autostrady. To było straszne uczucie. Im moja żona głośniej krzyczała, tym moje serce waliło coraz mocniej. Szybko dojechałem pod szpital, posadziłem żonę na wózku i popędziłem do lekarza. Czułem się jak olimpijczyk, któremu wszyscy przeszkadzają. Tak jak pani, która otworzyłam nam drzwi z takim pośpiechem, jakbym nie wiózł rodzącej, tylko przyszedł pół godziny za wcześnie na spotkanie miłośników książek. Przecież moja żona rodzi! "Czy czułeś/aś się kiedyś jak najgłupszy człowiek w pokoju?" Wszyscy wyglądali na zrelaksowanych, tylko nie ja. Nikt nie przejmował się, że moja żona zaraz urodzi dziecko, które na pewno jest większe, niż dziurka, przez którą przyjdzie na świat. Gdy chodziliśmy razem do szkoły rodzenia, wydawało mi się, że wiem wszystko i jestem na to przygotowany. Wyszukiwarka szkół rodzenia Nie byłem. Przerażały mnie te wszystkie osoby, które wchodziły i wychodziły z sali, nakładając i zdejmując rękawiczki. Człowiek nie wie, czym jest tak naprawdę miłość, dopóki nie zobaczy swojego ukochanego partnera, nagiego przed stojącymi przed nim ludźmi. To wszystko wygląda jak kanał Discovery. Gdy żona ścisnęła mnie z całej siły za rękę, zaczęła krzyczeć i błagać o znieczulenie, chciałem wrócić na te lekcje w szkółce porodowej i powiedzieć, że one nie przygotowują do niczego. Po co oglądałem słodkie filmy instruktażowe o tym, jak to kobieta rodzi z uśmiechem na ustach? Powinienem oglądać „Egzorcyzmy Emily Rose”! Mój syn urodził się piękny. Dziś już wiem, że każdy mężczyzna ma prawo do nerwów. Poród jest wspaniały, ale nie wiem, jak kobieta może przez to przejść?”. Jak Wasi mężowie/partnerzy wspominają wspólny poród? Mają dobre wspomnienia, czy wręcz przeciwnie? Czytaj także: Rodzić z partnerem czy bez? Radzi psycholog źródło: scarymommy
Badania – lepiej rodzić ze znieczuleniem, czy bez?
Czy to naprawdę możliwe, by znieczulenie przy porodzie miało takie konsekwencje dla kobiet?
Na spotkaniu anestezjologów w Chicago przedstawiono nowe badania odnośnie depresji poporodowej. Twórcy wyników wykazują, że te kobiety, które w czasie porodu miały znieczulenie zewnątrzoponowe, są mniej narażone na stany depresyjne. Dr Grace Lim z University of Pittsburgh, anestezjolog i główna badaczka podkreśla: "Ból porodowy może mieć większe znaczenie niż doświadczenie narodzin. To właśnie może mieć znaczący wpływ na rozwój depresji poporodowej. Odkryliśmy, że niektóre kobiety które doświadczyły ulgi w bólu po zastosowaniu znieczulenia, mają mniejsze prawdopodobieństwo, by w okresie poporodowym wykazywać objawy depresji poporodowej. Aby dojść do tych wniosków, sprawdzono dokumentację medyczną ponad 200 kobiet. Okazało się, że ból porodowy związany ze skurczami i parciem, miał zdecydowanie większe znaczenie dla nich, niż ból związany np. z nacinaniem krocza, czy pęknięciem. Możliwość uniknięcia tego bólu poprzez znieczulenie zewnątrzoponowe, dawała szanse na lepsze samopoczucie po porodzie, oraz mniejsze ryzyko depresji. Sprawdzając karty pacjentek (które miały znieczulenie) 6 tygodni po porodzie ustalono, że mają znacznie mniejszy wskaźnik depresji poporodowej. Oczywiście badacze zastrzegają, że znieczulenie nie daje gwarancji że uniknie się stanów depresyjnych po porodzie, a jedynie daje to szansę na zmniejszenie ryzyka. Poza tym depresja jest spowodowana przez szereg różnych czynników. "Depresja poporodowa może rozwijać się z wielu rzeczy, ze zmian hormonalnych, psychologicznych problemów dostosowania się do macierzyństwa, a także z powodu zaburzeń psychicznych". Decyzja o tym, czy chce się rodzić naturalne, czy poprzez cc, czy ze znieczuleniem, czy bez, jest podejmowana przez lekarza oraz rodzącą. Nie warto może sugerować się wynikami takich badań przy podejmowaniu decyzji czy damy radę urodzić bez znieczulenia, ale miejmy na uwadze, że jeżeli już się na to zdecydujemy, może to mieć dodatkową korzyść. Jedna na siedem kobiet cierpi na depresję poporodową, chorobę, której absolutnie nie powinno się bagatelizować! Jest to problem wielu kobiet i często źle zdiagnozowany, może prowadzić do jeszcze poważniejszych problemów. Czy uniknięcie bólu w czasie porodu, może zmniejszyć ryzyko depresji poporodowej? Wierzycie że to prawda? Czytaj także: Narodziny dziecka i... kryzysu małżeńskiego źródło: scarymommy.com
Urodziłaś po 25.roku życia? – naukowcy odkryli coś niezwykłego!
Najnowsze badania niosą wspaniałą nowinę dla tych mam, które zdecydowały się trochę później na pierwsze dziecko.
Naukowcy z Uniwersytetu Kalifornijskiego sprawdzili, jak wiek kobiety, kiedy zachodzi w pierwszą ciążę, ma wpływ na długość jej życia. W ramach badań wzięto pod uwagę ponad 200 tysięcy kobiet w Stanach Zjednoczonych. Okazało się, że te z nich, które zaszły w ciążę po 25.roku życia, żyły o 11% dłużej, niż te, które wcześniej zostały mamami. Choć lekarze cały czas tłumaczą, by kobiety nie odkładały rodzenia dzieci na późniejsze lata, gdyż niewątpliwie wzrasta ryzyko wad wrodzonych u dziecka, a także komplikacji okołoporodowych, to jednak najnowsze badania dają nadzieję, że są też plusy takiej decyzji. Drugie dziecko - kiedy się zdecydować i co wziąć pod uwagę? Czym naukowcy tłumaczą wyniki badań? Po pierwsze sugerują, że skoro kobieta w późniejszym wieku zaszła w ciążę, musi być silniejsza i zdrowsza, więc to zwiększa jej szanse na dłuższe życie. Drugi powód jest bardziej przyziemny, gdyż wynika z czynników ekonomicznych. Kobieta, która później zaszła w ciążę, zdążyła zapewnić już sobie lepszą sytuację ekonomiczną, więc i jakość jej życia i zdrowia będzie przez to lepsza. View Burdaffi on the source website Wyniki badań zostały opublikowane w „American Journal of Public Health”. Czytaj także: Polki zwlekają z macierzyństwem - film źródło: rynekseniora.pl., zdrowie.dziennik.pl
"Odmawiam pomocy córeczce! Jestem złą mamą?" - koniecznie przeczytajcie!
Gdzie są granice miłości i odpowiedzialności za dziecko?
Miłość matki do dziecka nie zna granic. Dla jego dobra, szczęścia i spokoju, jesteśmy gotowe na każde poświęcenie. Każde... nawet takie, którego w sumie nie musimy, a nawet nie powinnyśmy robić. Ta mama inaczej podchodzi do swoich dzieci. Posłuchajcie jej opowieści. "Dlaczego nie wstałam?" "Pewnego dnia leżałam w wannie i czytałam dobrą książkę. Nagle usłyszałam tupot stóp jednej z moich córek. Gdy weszła do łazienki, zamknęłam oczy i udawałam, że śpię. Tak bardzo chciałam mieć chwilę spokoju, chwilę dla siebie, że postanowiłam oszukać ją. Gdy wychodziła, okazało się, że nie może otworzyć drzwi. Przez kilka minut walczyła z nimi, a ja cierpliwie leżałam i czekałam, aż sobie poradzi. Wiele osób pomyśli sobie, że jestem okropna. Dlaczego nie wstałam i nie pomogłam jej z tymi drzwiami? Bo uznałam, że to świetna lekcja, by wiedziała, co ma robić w przyszłości, gdy spotka ją to samo. Chciałam, żeby wiedziała, jak ma zareagować i co robić. Nie pomagałam jej, bo wiedziałam, że sobie poradzi, tylko potrzebuje czasu, by rozwiązać problem. Nie chcę, by moja córka zawsze musiała być skazana na pomoc innych, by nie umiała sobie z niczym poradzić. By każda nawet najmniejsza trudność była dla niej nie do pokonania. Wiele dzieci płacze i woła "pomóżcie mi", zanim nawet spróbują zrobić coś same. To mnie strasznie denerwuje i powoduje, że nie chcę pomagać. Gdy patrzą na mnie, bym wstała i podała im coś, choć mają taką samą drogę jak ja. Gdy proszą, by pomóc im czegoś szukać, a ja wiem, że nawet się nie rozejrzały. W 90% próśb są w stanie same sobie poradzić, a proszą o pomoc, bo tak jest łatwiej i szybciej. "Nie chcę by czekały na księcia z bajki" Chcę, by moja córka wyrosła na kobietę, która radzi sobie w życiu. Oczywiście warto korzystać z pomocy innych, tak ja robię to ja, gdy mąż zamiast mnie kroi arbuza, co zawsze sprawia mi trudność. Nie chodzi o to, że ja bym tego nie umiała zrobić, ale z pewnością mi jest miło, że mąż mi pomaga. Ja nie chcę, by moje córki miały poczucie, że one tego nie umieją i nie poradzą sobie. Nie chcę, by marnowały swój czas, czekając na pomoc, tylko radziły sobie same. Nie chcę, by czekały całe życie na księcia z bajki, który wszystko za nie zrobi. Pomaganie - jak go nauczyć, by dziecko było wrażliwe? Chcę, by czuły się wolne, niezależne i mądre. Będę przy nich, gdy będą mnie naprawdę potrzebować. Wyciągnę wtedy do nich pomocną dłoń i pokażę, że idą złą drogą. Póki co śpię w nocy spokojnie, wiedząc, że uczę swoje dzieci radzić sobie z problemami. I kiedy zabraknie mnie któregoś dnia, wiem, że nie muszę się o nie martwić, bo wychowałam je dobrze...". Ten list jest niezwykle wzruszający. Choć w pierwszej chwili ma się ochotę powiedzieć, jak to – nie pomagać dziecku?, to już po chwili przychodzi refleksja. Czy na pewno moje dzieci wymagają tyle pomocy, czy na pewno muszę po nich sprzątać, podawać im coś i przybiegać na każde zawołanie? Czy też warto dać dziecku szansę samodzielnie rozwiązać swój problem? 10 umiejętności, których bezwzględnie musisz nauczyć swoje dziecko! źródło: scarymommy
Wino w ciąży - czy lampka wina szkodzi dziecku?
Nie ma bezpiecznej dawki alkoholu dla kobiety w ciąży. Wino, piwo oraz każdy inny alkohol pity w ciąży może powodować niedotlenienie, a także upośledzenie odżywiania płodu. Pamiętaj, że w ciąży nawet jedna lampka wina może zaszkodzić dziecku.
Jakie wino można pić w ciąży? Odpowiedź jest jednoznaczna: żadne! Niezależnie od tego, czy jest to czerwone, białe, czy grzane wino - jeśli pijesz je w ciąży, możesz zaszkodzić dziecku. Unikaj również wina bezalkoholowego, ponieważ takie jest tylko z nazwy. Wino w ciąży jest zakazane, tak samo, jak każdy inny alkohol. Pamiętaj, że żadna dawka alkoholu nie jest bezpieczna, gdy jesteś w ciąży. Według specjalistów nawet umiarkowana ilość alkoholu jest szkodliwa dla płodu. Spis treści: Czy w ciąży można pić wino? Wino bezalkoholowe dla ciężarnych Picie alkoholu na początku ciąży Stanowisko polskich lekarzy Czy w ciąży można pić wino? Alkohol, czyli toksyczna substancja przechodzi do krwiobiegu płodu przez łożysko. Częste <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/alkohol-pity-w-ciazy-zmienia-dna-dziecka-27337-r1/">picie alkoholu w ciąży i w dużych ilościach może wywołać u dziecka <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/fas-objawy-przyczyny-postepowanie-28116-r1/">zespół FAS, który objawia się m.in. wadami narządów (w tym serca), upośledzeniem ruchowym i intelektualnym. Spożywanie alkoholu przez kobiety ciężarne może mieć następujące skutki: poronienie lub przedwczesny poród niska wagę urodzeniowa dziecka uszkodzenia mózgu (w każdym trymestrze ciąży) <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/wychowanie/jak-nie-przegapic-adhd-u-dzieci-najwazniejsze-objawy-i-leczenie-23750-r1/">zespół ADHD opóźnienie wzrostu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/jak-rozpoznac-i-leczyc-wady-wzroku-u-dzieci-11150-r1/">problemy z widzeniem i ze słyszeniem wady serca wady nerek. W trakcie ciąży powinnaś całkiem zrezygnować z picia alkoholu, by wyeliminować zagrożenie. Nawet <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/alkohol-w-ciazy-czy-ciezarna-moze-wypic-kieliszek-wina-805-r22/">lampka wina w ciąży może być ryzykowna. Wino bezalkoholowe dla ciężarnych Myślenie, że w trakcie ciąży można sięgnąć po bezalkoholowe wino lub piwo, jest bardzo złudne. Wino bezalkoholowe może zawierać aż 0,4 procent alkoholu, czyli także jest niebezpieczne dla rozwijającego się dziecka. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/piwo-bezalkoholowe-w-ciazy-dozwolone-czy-jednak-nie-29602-r1/">Piwo bezalkoholowe również nie jest dozwolone w ciąży, stężenie alkoholu w takim napoju może wynosić do 0,5 proc. Picie alkoholu na początku ciąży Jednym z pierwszych objawów ciąży jest uczucie odrazy do alkoholu. Natura w taki właśnie sposób zabezpiecza organizm przyszłej mamy. Jeśli nieświadomie wypiłaś piwo lub lampkę wina w pierwszych tygodniach ciąży, wcale nie musi to znaczyć, że dziecko urodzi się z zaburzeniami. W pierwszych tygodniach ciąży płód jest bardzo wrażliwy na działanie szkodliwych czynników, jednak na tym etapie rozwoju płodu komórki, które zostały uszkodzone - zastępowane są nowymi. Jeśli więc nie będziesz więcej dostarczać dziecku szkodliwych czynników, może ono urodzić się bez wad z pierwszych tygodni ciąży. Musisz jednak pamiętać, że picie alkoholu w ciąży nie jest dozwolone, chodzi jedynie o sytuację nieświadomego wypicia alkoholu na początku ciąży. Stanowisko polskich lekarzy W Polsce Rada Ekspertów Ginekologów przedstawiła oficjalne stanowisko rozesłane do wszystkich ginekologów w kraju, by promowali całkowitą abstynencję u kobiet w ciąży. Pomimo tak wyraźnego stanowiska, polskie mamy rodzą około tysiąca dzieci rocznie, u których stwierdza się zespół wad wrodzonych FAS. Dużym błędem jest stanowisko brytyjskich lekarzy, którzy zalecają całkowitą abstynencję, ale jednocześnie dopuszczają dla tych kobiet, które nie potrafią sobie odmówić picia, spożywanie 1-2 lampek czerwonego wina w tygodniu. Stąd też może biorą się rozterki kobiet. Czują się rozgrzeszone, bo skoro lekarze nie mają wspólnego stanowiska i dopuszczają odstępstwa od całkowitej abstynencji, to one mają powód, by się wahać. Konsekwencje picia alkoholu w czasie ciąży nie są wymysłem. Zaburzenia neurologiczne i fizyczne u dziecka, opóźnienia w rozwoju, małogłowie, kłopoty z pamięcią i problemy z nauką to fakty potwierdzone badaniami. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/dieta-w-ciazy/ile-mozna-pic-alkoholu-w-ciazy-13767-r1/">Alkohol w ciąży - każda ilość szkodzi dziecku! <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/alkohol-w-ciazy-czy-kelner-moze-odmowic-przyszlej-mamie-wina-19979-r1/">Wino w ciąży: czy kelner może odmówić podania alkoholu przyszłej mamie? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/alkohol-pity-w-ciazy-zmienia-dna-dziecka-27337-r1/">Picie alkoholu w ciąży - żadna dawka nie jest bezpieczna!
Drugi poród łatwiejszy? - prawda czy fałsz?
Oto 6 najczęściej mylnych spostrzeżeń odnośnie kolejnych porodów! Wam też tak mówiono?
Drugi poród w godzinę, bez komplikacji i z uśmiechem na twarzy – to marzenie wielu kobiet. Niestety, tak jak to w życiu, nie ma rzeczy pewnych. Tak też jest z porodami. Nigdy nic nie wiadomo! Czasem pierwszy poród jest bardzo trudny, a kolejne idą szybko. Czasem pierwszy poród przebiega szybko, a kolejne ciąże kończą się cesarką, lub powikłaniami po trudach porodu trwającego kilkanaście godzin. Nie ma na to żadnej reguły. 6 najczęściej mylnych spostrzeżeń odnośnie kolejnych porodów 1. Drugie dziecko rodzi się zawsze w terminie, albo wcześniej. Badania przeprowadzone na Uniwersytecie Ohio dowodzą, że kobiety, które rodzą kolejne dzieci w odstępie ok. 18 m-cy, powinny urodzić dziecko w terminie lub nawet wcześniej. Niestety inne badania dowodzą z kolei, że w tej kwestii nie ma żadnych pewniaków, a przyjście dziecka na świat zależy od tak wielu czynników, że nie sposób przewidzieć jak będzie w rzeczywistości wyglądać. 2. Gdy ma się cesarkę przy 1. porodzie, potem zawsze już będzie cesarka. Niektóre kobiety są załamane sądząc, że nie będą mogły rodzić w sposób naturalny, gdy ich pierwsza ciąża była zakończona cesarką. Badania dowodzą jednak, że 63% kobiet z 140 tys. biorących udział w badaniu, drugi raz rodziły naturalnie. Nie ma więc przeciwwskazań, by nie mogły spróbować pomimo wcześniejszych doświadczeń. Naturalnie po cesarce - to możliwe! 3. Drugi poród trwa krócej. Wiele badań potwierdza, że pierwszy okres porodu, czyli zanim zaczną się skurcze parte, przy drugim porodzie trwa krócej. Byłaby to wspaniała nowina dla wszystkich kobiet, które decydują się na kolejne dzieci, gdyby nie to, że wiele porodów łamie tę regułę i dzieci kolejne rodzą się dłużej, niż pierworodni. Nie ma więc żadnej pewności. 4. Jeżeli przy pierwszym porodzie pękłaś, lub byłaś nacinana, to przy kolejnym też tak będzie. Badania nie potwierdzają tego. Ryzyko kolejnego pęknięcia krocza w czasie porodu, określane jest tylko na 1,5 %, więc nie jest zbyt duże. Czasem jest tak, że pierwszy poród odbędzie się bez nacinania, ale przy drugim dziecko ułoży się inaczej, lub będzie większe niż poprzednie i położna będzie musiała wspomóc mamę. 5. Drugie dziecko jest większe i cięższe. Badania w Skandynawii dowodzą tej teorii, ale większość lekarzy zaprzecza temu. Waga dziecka nie jest zależna od tego, czy dziecko jest drugie, czy kolejne, tylko od wieku matki, jej ciężaru ciała, ale także diety, suplementów i innych czynników. 6.Drugi poród jest łatwiejszy dla kobiety. No i tu nic się nie sprawdza. Owszem, wiemy już mniej więcej co nas czeka i jak będzie przebiegać akcja porodowa, ale nigdy nie mamy pewności, czy wszystko potoczy się sprawdzonym torem. Dziecko może ustawić się inaczej, niż to było planowane, może zbyt powoli przesuwać się w kanale rodnym, my możemy mieć mniej siły do parcia, może wydarzyć się naprawdę wiele spraw, które zmienią przebieg całego porodu. Poród jest naprawdę nie do zaplanowania! Nie ma żadnych gwarancji nawet przy planowej cesarce. Większość spostrzeżeń z listy, to pobożne życzenia i zaklinanie rzeczywistości, niż pewnik, że wszystko przebiegnie według naszego planu. A jak było u Was? Coś się potwierdziło u Was z tej listy? Zobacz ten film, a przestaniesz bać się porodu!
Dlaczego mamy nie karmią piersią? Powód jest smutny...
85% kobiet deklaruje w czasie ciąży, że będzie karmić piersią. Znacznie mniej rzeczywiście to robi.
Pytania o to, w jaki sposób karmi się dziecko, padają zawsze w kierunku świeżo upieczonej mamy. Pierś, czy butelka? Czy wybór naprawdę zależy od kaprysu mamy??? Nie i jeszcze raz nie! Większość kobiet chce karmić piersią, tylko z różnych powodów nie jest im to dane. Wybór butelki to nie wygodne rozwiązanie, tylko często jedyne, by dziecko były najedzone i rozwijało się prawidłowo. Posłuchajcie doradcy laktacyjnego, jej opowieść, otworzy Wam oczy na wiele spraw. „Według badań z 2012 r. 85% kobiet deklaruje, że będzie karmić swoje dziecko minimum 3 m-ce. Niestety jak się okazuje, wiele z nich rezygnuje z tego wcześniej. Dlaczego? Czy to ich ciało zawodzi, natura, dziecko? Od 7 lat pracuję jako doradca laktacyjny. I wiem, że powodów jest wiele, ale w dużej mierze zawodzi system. Owszem, wiele kobiet nie może karmić piersią z przyczyn biologicznych, ale nie wszystkie. Wiele z nich, gdyby otrzymało na czas właściwą pomoc, mogłoby, choć częściowo karmić naturalnie. Znam wiele kobiet, których piersi były w stanie wyprodukować około 1/3 potrzebnego dziecku mleka, ale wtedy zawsze można włączyć karmienie uzupełniające, bez rezygnowania z naturalnego. Czytaj: Karmienie mieszane - kiedy, jak i po co? Nie zapominajmy też, że wiele dzieci ma problem ze ssaniem, przez różnego rodzaju problem choćby z podniebieniem. Tym dzieciom także można pomóc, ale potrzeba na to właściwej opieki medycznej oraz właściwej diagnozy. Wiele rzeczy można wypracować-czasem trwa to kilka dni, czasem tygodni. Większość mam dostaje wizytę konsultanta laktacyjnego w szpitalu (choć nie zawsze, wiele matek donosi, że jeśli urodziły w weekend, to nie przysługuje im). Mogą też dostać wspaniałego konsultanta laktacyjnego; a może nie. Może ich konsultant laktacyjny spędza 5 minut z nimi, a może całą godzinę. Tak czy inaczej, wiele matek wraca do domu i stwierdza, że karmienie piersią jest inne, niż było w szpitalu. Nawał mleka może być opóźniony, a ich dzieci są głodne. Pojawia się panika. Wiele matek zaczyna odczuwać ból z krwawiących sutków kilka dni po urodzeniu. To jest zupełnie normalne, ale zniechęca kobiety. Czytaj: Jak leczyć popękane brodawki piersiowe? Takim kobietom potrzebne jest wsparcie eksperckie. Jeżeli go nie dostaną, nic dziwnego, że wiele matek po prostu rezygnuje z karmienia w pierwszym tygodniu lub dwóch. One nie wiedzą, gdzie szukać pomocy...” Czytaj także: Raz z piersi raz z butelki źródło: scarymommy
Pokazanie tego zdjęcia światu wymagało ogromnej odwagi!
Niby wszystkie mamy przez to przechodzą, ale prawie żadna nie mówi o tym głośno...
Tata nie wiedział, co uwiecznił na zdjęciu Państwo Bacon doczekali się drugiego dziecka. Mąż Amandy postanowił zrobić selfie z nowym członkiem rodziny. Nie zauważył, że aparat objął także jego ukochaną żonę, która stała w pobliżu. Oczywiście w siatkowych majtkach poporodowych. Gdy Amanda Bacon zobaczyła to zdjęcie, to – choć wahała się początkowo – zdecydowała, że zrobi z niego użytek… – Dzielę się tym zdjęciem, bo jest prawdziwe. To jest prawdziwe macierzyństwo, surowe, zachwycające, pełne bałaganu, ale jednocześnie zabawne. Urodzenie dziecka to niezwykłe doświadczenie, ale o realnym życiu po porodzie nie mówi się wystarczająco dużo i nie ma też zbyt wielu zdjęć. Niektórzy ludzie (po zobaczeniu zdjęcia), poczują się pewnie niezręcznie, ale dlaczego? Dla mnie naprawdę nie ma to znaczenia! – mówi Amanda. "Pokaż się w majtkach poporodowych"– nowy trend? W działaniu Amandy jest znacznie poważniejszy zamysł, niż tylko pokazanie znajomym, że urodziła dziecko. – Powinnyśmy edukować młodsze kobiety odnośnie wszelkich aspektów porodu, nie ukrywając momentów takich jak ten na zdjęciu. I robić to z poczuciem humoru. Nic lepiej nie przywita kobiety w macierzyństwie, niż cudownie miękkie dziecko i gigantyczna pielucha – żartuje Amanda Bacon. Post ze zdjęciem mamy w mało eleganckiej bieliźnie, stał się hitem w Internecie. 90 tys. osób postanowiło podzielić się tą informacją ze znajomymi, a 70 tys. osób wypowiedziało się w tej sprawie. Wzbudził zwłaszcza ogromne zainteresowanie wśród mam, do tej pory milczących i określających problemy poporodowe tylko jako "mało komfortowe". Niektóre kobiety postanowiły w ramach solidarności także wrzucić swoje zdjęcia w siatkowych majtkach, by pokazać, że nie jest to problem dotyczący jednej osoby. Każda kobieta po porodzie, musi przez kilka dni wyglądać jak "wielki niemowlak" i nie ma w tym nic złego. To zdjęcie obudziło też moje wspomnienia… Patrząc na zdjęcie Amandy, przypominałam sobie poród. Minuta po minucie przesuwały mi się przed oczami się obrazy, aż do upragnionej chwili, gdy trzymałam swoje maleństwo w ramionach. Koniec bólu, koniec niepewności. Jesteśmy już razem i nic nas nie rozdzieli. Tylko, że po tej wspaniałej chwili zaczęła się proza życia. Trzy dni w szpitalu, wśród obcych ludzi, krzyku innych dzieci na sali i bezustannie pojawiających się gości. Ja na niewygodnym łóżku, przykryta kołdrą, która kiedyś na pewno była biała, z maleńkim dzieckiem przy boku, bojąca się wykonać jakikolwiek gwałtowny ruch. I stale pilnująca podkładu poporodowego włożonego między nogi, by nie wypadł. Lekarz chodzący w czasie obchodu codziennie krzyczał do wszytskich nas, młodych mam: „Leżeć, nogi szeroko, wietrzyć, a nie majty nakładać!” – ale jak miałyśmy go nie nakładać, jak w kółko trzeba się podnosić do dziecka, do łazienki, na badania…? Miałyśmy trzymać ten podkład siłą woli? Dziś siatkowe majtki są już na porządku dziennym, wykonane z przewiewnego materiału, dają kobiecie zdecydowanie większą swobodę ruchu. Ale jednocześnie temat pierwszych dni po porodzie wciąż jest tematem tabu, o którym nie wiedzieć czemu, nie mówi się głośno. Czy temat majtek poporodowych powinien ujrzeć światło dzienne? Podoba Wam się taka otwartość i czy zamieściłybyście swoje zdjęcia w internecie? Przeczytaj także: Czy byłabyś w stanie robić zdjęcia w czasie własnego porodu?
"Mężczyźni nie powinni widzieć porodu". Naprawdę?
Opinia lekarza spotkała się z dużym odzewem zarówno ze strony kobiet, jak i... samych zainteresowanych. Powinni, czy nie powinni?
Kiedyś było niewyobrażalne, by mężczyzna przekroczył próg porodówki. Dziecko pokazywano mu przez okno i mógł je zobaczyć z bliska dopiero przy wypisie ze szpitala. Wiele lat potrzeba było, by nastąpiło równouprawnienie w tym zakresie, by mężczyźni nabyli prawo do uczestniczenia w tym magicznym cudzie narodzin. Kiedy więc słyszymy słowa lekarza, że mężczyźni nigdy nie powinni przekraczać progu porodówek, zastanawiamy się: dlaczego? Znany francuski położnik, dr Michel Odent tak argumentuje swoje stanowisko w tej sprawie: gdy kobieta jest sama, łatwiej się relaksuje, a to może przyspieszyć poród po porodzie kobieta potrzebuje chwili dla siebie i dziecka, także, by urodzić łożysko gdy matka jest sama z dzieckiem, nikt nie odwraca niepotrzebnie jej uwagi, może się ona skoncentrować wyłącznie na maleństwie, nawiązać z nim głęboką więź wielu mężczyzn przeżywa po wspólnym porodzie traumę, depresję, nie chcą się zbliżać do kobiet w sposób intymny większa prywatność jest lepsza, poród to misterium, zostawmy to tylko dla siebie Opinie lekarza pobudziły wiele osób do wymiany spostrzeżeń. Oczywiście znalazły się osoby, które poparły opinię dra Odenta. Była ich jednak mniejszość. Więcej osób i to zarówno mężczyzn, jak i kobiet była zdania, że partner musi być obecny w tak niesamowitym zjawisku, jakim są narodziny dziecka. Oto kilka opinii: "Jeśli mężczyzna nie towarzyszy kobiecie podczas porodu, jest zwykłym tchórzem!" "Ja wolałabym rodzić z inną kobietą u boku. Mąż mi niewiele pomógł." "Jestem ojcem i byłem przy porodzie dwa razy. Nie wyobrażam sobie, że mógłbym być wtedy gdzie indziej. Przyznaję, że to był straszny czas, martwiłem się o żonę, o dziecko, ale to był najbardziej magiczny moment w moim życiu, kiedy przeciąłem pępowinę. Tatusiowie, bądźcie przy żonach!" Przeczytaj także: Poród rodzinny - 6 rad dla taty!
Spanie z dzieckiem dłużej niż 6 m-cy przyczyną problemów w rodzinie?
Wyniki badań są zaskakujące! Jeżeli śpisz z dzieckiem powyżej pół roku, twoja rodzina może źle funkcjonować!
Metody na usypianie dzieci są różne. W niektórych rodzinach maleństwa od chwili narodzin śpią w swoich łóżeczkach. W innych zdarza się, że na stałe zadomowiają się w małżeńskim łożu rodziców. O ile nikomu to nie przeszkadza, nie ma w tym problemu. Chyba, że najnowsze badania pokazują prawdę o tym, jak funkcjonuje rodzina, w której dziecko śpi z rodzicami dłużej niż pół roku. W ramach badań przebadano 140 rodzin. W ich domach zainstalowano 5 kamer. 1-obserwująca dziecko (bez głosu), oraz 4- pokazujące relacje między rodzicami (z głosem). Badano zachowanie dzieci w 1., 3., 6., 9. i 12. miesiącu życia. Badane rodziny podzielono na 2 grupy. Rodziców, którzy postanowili po 6-miesiącach usypiać dzieci w ich własnych łóżeczkach, oraz tych, którzy nadal spali z maluchem w łóżku. Okazało się, że ci drudzy, zwlekający z decyzją o "rozstaniu", mieli zdecydowanie więcej problemów rodzinnych: - podejmowali mniej efektywnych decyzji odnośnie dziecka -poziom chaosu był wyższy, rodzice nie potrafili skupić się na dziecku - czuli się mniej odpowiedzialni za dziecko - ich komentarze wobec dzieci były bardziej wrogie - byli mniej czuli dla maluchów -matki częściej wykazywały objawy depresji -rodzice są podrażnieni, gdyż dziecko śpiące z nimi w łóżku znacznie częściej się budzi i powoduje, że rodzice także są niewyspani Badania, nie mają na celu obrażania kogokolwiek i wytykania palcem błędów wychowawczych. Każdy sam podejmuje decyzję odnośnie tego, jak długo będzie spać razem z dzieckiem. Informacje te mają jedynie za zadanie wskazać, jak ważne jest zachowanie proporcji i jak ważna jest uwaga dla partnera. Gdy dziecko spędza z nami cały dzień i zajmuje naszą uwagę także w nocy, musimy bardziej dbać o relacje z partnerem, gdyż może nastąpić zbyt duże oziębienie. Poczucie odepchnięcia, zajmowania 2. miejsca w sercu ukochanej osoby, źle wpływa na partnerstwo. Przeczytaj także: Narodziny dziecka... i małżeńskiego kryzysu źródło: childandfamilyblog.com
Naturalna cesarka - czy to możliwe? Zobaczcie same!
Miliony kobiet na całym świecie rodzi dzieci poprzez cesarskie cięcie. Wiele z nich narzeka, że z cudownych narodzin dziecka, robi się zwykły zabieg wykonywany za kotarą, a dostęp do dziecka jest utrudniony. Jest szansa na zmiany!
Gdy zapada decyzja lekarzy – cesarskie cięcie, już wiesz, że nic nie będzie takie, jak sobie wyobrażałaś. Poród na sali operacyjnej, w znieczuleniu lub nawet pod narkozą, parawan nad brzuchem oddzielający cię od długo wyczekiwanego maleństwa, szew uniemożliwiający ci wstawanie do dziecka, czy nawet podniesienie go. Słowem masa utrudnień. Poród bez mamy? Niektóre mamy mówią, że dla nich najtrudniejszym jednak momentem jest chwila narodzin maleństwa, które odbywa się za zasłoną. Całkowicie pozbawione udziału w tym niezwykłym zdarzeniu, nie widzą i nie wiedzą co dzieje się z maleństwem. I choć parawan rozstawiony jest nad nimi zwłaszcza po to, by uchronić je przed widokiem krwi i rozciętej skóry, to niektóre mamy chcą świadomie uczestniczyć w porodzie. Stąd pomysł na naturalną cesarkę :-) View oEmbed on the source website W Wielkiej Brytanii 1 na 4 dzieci rodzi się poprzez cesarskie cięcie. 13% cesarek jest wybieranych przez pacjentki, dlatego też postanowiono przetestować metodę zwaną "naturalną cesarką". Dzięki temu, matka może zobaczyć dziecko, wyłaniające się z brzuszka, a noworodek nie jest szybko wyciągany, tylko pozwala mu się samemu próbować "wydostać się" na zewnątrz. Bez żadnych kurtyn i parawanów. Zobacz także: Jak przygotować się do cesarki krok po kroku. Na czym polega naturalna cesarka? Mama oczywiście jest przysłonięta specjalną narzutą i ze swojej pozycji leżącej, nie widzi momentu cięcia oraz rozciętej skóry. Widzi tylko główkę swojego dzidziusia. Nadal ma podane znieczulenie zewnątrzoponowe i słyszy głosy pracującego zespołu medycznego. Dziecko za pomocą pracy własnego ciała, samodzielnie przychodzi na świat. Nad wszystkim czuwają oczywiście lekarze, którzy w każdej chwili mogą zainterweniować, gdyby sytuacja zrobiła się niebezpieczna w jakikolwiek sposób. Powolny poród, pozwala dziecku także oczyścić płuca, tak jak to dzieje się przy porodzie drogami rodnymi. Dziecko urodzone poprzez cesarkę, nie musi być (oczywiście jeżeli nie zmusza do tego sytuacja medyczna) od razu zabierane od matki. Może przed przecięciem pępowiny pobyć przy mamie. Testowana metoda najbardziej przypomina naturalny poród. Dzięki niej i dziecko i matka mają najlepsze warunki do magicznych i przede wszystkim wspólnych przeżyć. Oby ta metoda przyjęła się na całym świecie, a kobiety mogły same decydować o tym, w jaki sposób ich dziecko przyjdzie na świat. Przeczytaj także: Dzięki tej metodzie, dzieci urodzone przez cc mają większe szanse na zdrowie.
Komu najbardziej przeszkadza mama z dzieckiem w pociągu?
Ta historia niestety potwierdza regułę… Jest nam bardzo przykro, że dochodzi do takich sytuacji!
Podróż z małym dzieckiem, zawsze jest stresująca dla rodziców. Gdy mama zmuszona jest samotnie wybrać się w podróż, bez pomocy partnera, jest jej jeszcze trudniej. Wiele mam może wtedy liczyć na pomoc życzliwych osób. Czasem jednak okazuje się, że nie dość, że nie otrzyma takiej pomocy, to jeszcze ktoś zdecyduje się uprzykrzyć jej życie. Kto? Zazwyczaj inna kobieta… Dlaczego często używane powiedzenie „człowiek człowiekowi wilkiem”, tak często odnosi się do relacji damsko-damskich? Czy nie lepiej się wspierać, pomagać, okazywać szacunek? Historia opisana przez tę mamę wydarzyła się kilka dni temu w pociągu. Młoda kobieta wybrała się wraz z dzieckiem w podróż. Maluch usadowiony w nosidle bardzo dobrze znosił trudy wycieczki. Kobieta zajęła swoje miejsce w przedziale 1. klasy i spokojnie czekała na odjazd pociągu. Już po chwili, gdy tylko pociąg ruszył, synek zaczął gaworzyć i kwilić. To obruszyło strasznie inną pasażerkę, starszą panią. Wyraziła głośno swoje niezadowolenie, oznajmiając, że: „nie po to kupiła bilety w 1.klasie, by słuchać całą drogę płaczącego dziecka”. Było to szokujące dla matki z dzieckiem i nie wiedziała jak zareagować w pierwszej chwili. Nikt z przedziału nie wstawił się za nią. Starsza pani poddała także w wątpliwość, czy młoda mama na pewno kupiła bilet w 1.klasie i czy poinformowała, że będzie miała ze sobą dziecko. Kiedy kobieta chciała odpowiedzieć na atak, niezadowolona współpasażerka odpowiedziała, że nie będzie rozmawiać i przekrzykiwać się, a młoda mama powinna mieć więcej szacunku dla starszych i wiedzieć, że utrudnia innym ludziom podróż. Młodej mamie pozostało tylko skwitować, że to starsza pani powinna być przykładem dla innych, a okazuje się, że jej dziecko umie się lepiej zachować, niż ona. Niestety wiemy, że do takich sytuacji dochodzi często. Starsze osoby często zapominają, jak trudno jest kobietom w takich sytuacjach. Dlaczego zapominają, jak wygląda podróż z małym dzieckiem? Dlaczego nie wspierają zmęczonych mam, a jeszcze dokładają im zmartwień? Czy Was także spotkała kiedyś jakaś nieprzyjemność ze strony innej kobiety? Czytaj także: "Czy Pani sama nie miała dziecka? Kobieta kobiecie wilkiem". źródło: netmums
Mężczyźni chorują bardziej niż kobiety? Naukowcy odkryli prawdę!
Gdy mężczyzna ma 37.5 C, zachowuje się jak umierający. Czy ma prawo się tak czuć?
Chorujący facet to kolejne dziecko w domu – też tak myślicie? Do tej pory wśród pań panowało przeświadczenie, że płeć brzydka, gdy ma katar lub kaszel, potrzebuje wsparcia i pomocy jak małe dziecko. Kobiety patrzą na to z przymrużeniem oka, śmiejąc się pod nosem. Naukowcy opublikowali w piśmie „Nature Communications” wyniki badań, które dowodzą, że może nie do końca jest to mit. Okazuje się bowiem, że „silniejsze objawy choroby wirusowej u mężczyzn mogą wynikać z tego, że zarazki szybciej się rozprzestrzeniają w ich organizmach” – twierdzą uczeni. Oznacza to, że mężczyźni zakażeni niektórymi wirusami, np. brodawczaka ludzkiego, Epsteina – Barra, czy gruźlicą, mają zdecydowanie większe (i to kilkukrotnie) szanse na rozwój choroby i powikłania. Wynika to głównie z różnic, jakie istnieją w systemie odpornościowym kobiet i mężczyzn. „– Istnieją różnego rodzaju szlaki hormonalne i inne, które nieznacznie różnią się między płciami” – mówił w wywiadzie dla „New Scientist” dr Jansen. „Gdybyśmy mogli zidentyfikować mechanizm, który otwiera wirusom możliwość manipulowania swoją zjadliwością w zależności od płci gospodarza, moglibyśmy wmówić mu, że za każdym razem zakaża kobiety. To mogłoby ocalić wielu mężczyzn od poważnej choroby, a nawet zgonu”. – dodaje. Francisco Ubeda i Vincent Jansen z Royal Holloway University of London, zauważyli także, że kobieta stanowi dla wirusów bardziej wartościowego przeciwnika. Jej organizm, który dostosowany jest do rodzenia dzieci, potrafi jednak lepiej sobie radzić w takiej walce, a i zarazki ją atakujące, są mniej groźne. Czy zdarza Wam się żartować z chorego partnera? Teraz już chyba nie powinnyście… Czytaj także: Co tata czuje podczas porodu rodzinnego? źródło: wyborcza.pl
Masz małe dziecko? – nie zdziw się, być może czeka Cię kontrola!
Coraz więcej mam informuje o kontroli w domu. Jaka jest przyczyna?
Na jednej z grup w mediach społecznościowych RB-offtopowo, mamy dzielą się zaskakującą nowiną. Położne środowiskowe przeprowadzają kontrolę w tych domach, gdzie mieszkają malutkie dzieci. Dlaczego? Okazuje się, że w przypadku dzieci, które mają zaległe szczepienia – np. z powodu ciągnących się przeziębień lub innych chorób, położne środowiskowe mogą przyjść z niezapowiedzianą wizytą i sprawdzić, co się dzieje z dzieckiem. Czytaj: Wizyta z noworodkiem w przychodni Pod postem mamy, która opisała taką niezapowiedzianą wizytę położnej środowiskowej, pojawiło się wiele wpisów świadczących, że nie jest to pojedynczy przypadek. Problem z zaszczepieniem dziecka, które ma starsze rodzeństwo i ciągle narażone jest na infekcje i wirusy, znany jest wielu mamom. Pojawiły się jednak także wpisy zwracające uwagę na inne aspekty. Niektóre mamy były oburzone taką praktyką nachodzenia rodziców w domu. Inne z kolei uznały, że to bardzo dobra metoda, bo przy okazji położna może także określić stan zdrowia dziecka i sprawdzić, czy maluch jest bezpieczny pod opieką opiekunów. To mogłoby pomóc wyeliminować problem przemocy wobec najmłodszych. Inne wpisy dotyczyły poczucia napiętnowania za to, że rodzice świadomie rezygnują ze szczepienia dziecka, ze strachu przed powikłaniami, o których donoszą ruchy antyszczepionkowe. Jeżeli jednak rodzic nie chce szczepić, powinien otwarcie poinformować o tym przychodnię i wówczas nie będzie musiał odbierać ponaglających telefonów. Gdy więc zapuka do waszych drzwi pielęgniarka środowiskowa, nie denerwujcie się, tylko wytłumaczcie spokojnie, dlaczego nie pojawiacie się w przychodni. Czytaj także: Mama wezwała policję do szpitala. Powód- płaczące dziecko źródło: RB-offtopowo