Do kiedy karmienie piersią – zalecenia dotyczące czasu karmienia dziecka
Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca wyłączne karmienie piersią do 6. miesiąca życia dziecka, a następnie karmienie hybrydowe – piersią i formułą modyfikowaną do 2. roku życia. Nie jest to jednak uniwersalne rozwiązanie, na które musi się zdecydować każda mama. Podpowiadamy, jak długo może trwać karmienie piersią.
Wiele mam zastanawia się, do kiedy wskazane jest karmienie piersią. Chociaż eksperci przedstawiają „ramowe” zalecenia dotyczące okresu karmienia piersią, tak naprawdę moment, w którym przestaniesz karmić, zależy wyłącznie od ciebie i dziecka. Do jakiego wieku karmi się dziecko piersią? Według zaleceń Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), wyłączne karmienie piersią powinno odbywać się do 6. miesiąca życia dziecka, a przy włączeniu mleka modyfikowanego i innych produktów, może trwać do 2. roku życia. Europejskie Towarzystwo Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci (ESPGHAN) zaleca „kontynuację karmienia piersią tak długo, jak długo jest to pożądane przez matkę i dziecko”. Amerykańska Akademia Pediatrii (AAP) poleca „kontynuowanie karmienia do 1 roku lub dłużej według życzenia matki i dziecka”. Warto jednak zaznaczyć, że są to jedynie zalecenia i żadna z organizacji zajmujących się zdrowiem matki i dziecka nie przedstawia górnej granicy dla karmienia dziecka piersią. Jeśli ty i dziecko macie ochotę kontynuować ten sposób karmienia – nie ma ku temu żadnych medycznych przeciwwskazań, a jest wiele korzyści zdrowotnych. W kwestii „odpowiedniego lub najlepszego momentu” na zaprzestanie karmienia piersią ogromną rolę odgrywa czynnik kulturowy i społeczny. Często słyszy się, że karmienie piersią kilkulatka to wstyd czy nieprzyzwoitość. Nie jest to jednak prawdą, a to, do jakiego momentu postanowisz karmić piersią, jest wyłącznie twoją sprawą. Jak długo karmić piersią w nocy? Warto pamiętać, że w nocy pokarm z piersi zawiera więcej kalorii niż mleko w ciągu dnia. Dzieje się tak dlatego, że nocny pokarm jest bogatszy w nienasycone kwasy tłuszczowe. Są one ważne dla rozwoju ośrodkowego układu nerwowego. Jeśli chcesz zwiększyć laktację, karmienie piersią w nocy jest konieczne z racji na wzrost stężenia prolaktyny. Jak długo i jak często karmić piersią w nocy? Karm tak często, jak dziecko ma na to ochotę. Noworodek zwykle musi być karmiony co około 2-3 godziny. Nieco większe niemowlęta domagają się karmienia rzadziej. Później – można dziecko stopniowo oduczać nocnego karmienia. Niemowlę w wieku ok. 2 miesięcy przeważnie może już mieć nawet 5-6-godzinną przerwę pomiędzy nocnymi karmieniami. Wskazane jest karmienie dziecka wtedy, gdy jest głodne. Należy jednak kontrolować, czy dziecko odpowiednio przybiera na wadze. Jeśli chcesz karmić wyłącznie piersią i nie wprowadzać mleka modyfikowanego, u młodszego niemowlęcia przerwy między karmieniami nie powinny wynosić więcej niż 4 godziny – dłuższe mogą doprowadzić do zmniejszenia ilości pokarmu! Jak długo karmić tylko piersią? Jeśli dziecko skończyło pół roku, można w dalszym ciągu karmić je piersią, jeśli mama posiada wystarczająco dużo pokarmu i chce kontynuować karmienie naturalne. Do diety niemowlaka należy jednak także stopniowo wprowadzać nowe produkty, które uzupełnią karmienie piersią. W niektórych przypadkach wprowadzanie nowych produktów do diety dziecka jest zalecane wcześniej, np. gdy dziecko ma niedobory żelaza. Nowości w diecie powinny pojawić się nie wcześniej niż w 17 tygodniu życia dziecka (początek 5 miesiąca) i nie później niż w 26 tygodniu (początek 7 miesiąca). W okresie rozszerzania diety dziecko może samodzielnie stopniować lub zmniejszać ilość mleka spożywanego z piersi, może się tak dziać na skutek przyjmowania dodatkowych produktów spożywczych, które zaspokoją jego potrzeby. Mama, w zależności od swoich chęci i potrzeb, może modyfikować częstotliwość karmień: Jeśli chce powoli zaprzestać karmienia piersią – po 6. miesiącu może stopniowo zamieniać mleko naturalne na modyfikowane i dokarmiać nim dziecko nawet do wieku kilku lat, jeśli dziecko będzie tego chciało. Jeśli chce kontynuować karmienie piersią – może karmić dziecko nawet do wieku przedszkolnego, nie ma ku temu medycznych przeciwwskazań. Pamiętaj, że mleko krowie jest stanowczo odradzane dla dzieci poniżej 1. roku życia! Karmienie piersią: do kiedy przysługują przerwy na karmienie (kodeks pracy) Jeżeli kobieta karmi piersią, przysługują jej dwie przerwy w pracy na karmienie. Każda z przerw powinna trwać 45 minut. Do kiedy można z nich korzystać? Przerwy na karmienie piersią przysługują przez cały okres karmienia piersią i nie są zależne od wieku dziecka. Przepisy nie ograniczają możliwości korzystania z przerw na karmienie przez kobietę do określonego wieku dziecka. Istotny jest sam fakt karmienia piersią. Jeżeli pracodawca ma wątpliwości, czy kobieta karmi dziecko piersią – może oczekiwać (ale nie żądać!) przedstawienia przez pracownicę zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego ten fakt. Takie zaświadczenie może być wydane przez lekarza sprawującego opiekę nad kobietą lub pediatrę. Zobacz też: Koronawirus a karmienie piersią – zalecenia ekspertów Karmienie piersią inaczej (KPI) – na czym to polega? „Zakryj się, gdy karmisz piersią”. Karmienie w miejscach publicznych wciąż na cenzurowanym
Za co kocham babcię i dziadka? Inspiracja do życzeń dla dziadków
Za co kocham babcię i dziadka – na takie pytanie powinny odpowiedzieć sobie przedszkolaki, które szykują laurkę z życzeniami dla dziadków. To niełatwe pytanie, dlatego podpowiadamy, co napisać w życzeniach dla seniorów rodu.
Przepis na smaczną kremową zupę dla maluszka.
1 marchew 1 mały ziemniak 1/3 część kabaczka 2 gałązki selera 50/80/100 g piersi z kurczaka (ilość zwiększamy stopniowo) - QAFP szczypta soli 1 łyżka oliwy z oliwek Umyj dokładnie warzywa w dużej ilości wody. Pokrój je na małe kawałki. Warzywa gotuj razem z kurczakiem w 0,5 l wody przez 20 minut. Wyjmij pierś kurczaka i pokrój ją na małe kawałeczki. Zmiksuj warzywa razem z kurczakiem. Danie gotowe.
udko z indyka pietruszka seler marchew jajko kleik ryżowy natka pietruszki Mięso umyj, zalej wrzącą wodą, gotuj na małym ogniu. Gdy zacznie mięknąć, dodaj umyte, obrane ze skórki i pokrojone warzywa. Gdy się ugotują, wyjmij je, ostudź, zmiel w maszynce. Dodaj żółtko i drobno posiekaną natkę pietruszki. Białko roztrzep, delikatnie połącz z masą warzywno-mięsną. Jeżeli jest za rzadka, zagęść ją kleikiem ryżowym. Formuj okrągłe pulpeciki, ugotuj na wywarze. Podawaj z purée ziemniaczanym lub ryżem.
9 potencjalnych zagrożeń, z którymi codziennie styka się dziecko
Kawałek banana zjedzony z podłogi, pies, który polizał brudną buzię, sikanie do wanny... czy są groźne dla dziecka?
Każda mama chce, by jej maleństwo zdrowo się rozwijało i rosło – dlatego uważnie obserwuję swoją pociechę i... jej kupkę. Biegunka – bo o niej będzie mowa w tym artykule – najczęściej jest niegroźna, ale może także sygnalizować poważniejszy problem. Dlatego warto uważnie zaglądać do pełnej pieluszki.
Zanim poradzimy jak ulżyć cierpiącemu maleństwu, wyjaśnijmy co uznajemy za biegunkę. O biegunce mówimy, gdy dziecko oddaje trzy lub więcej obfitych, wodnistych stolców w ciągu 24 godzin lub pojedynczy stolec, który zawiera krew, śluz albo ropę. Warto przy tym wiedzieć, że półpłynne wypróżnienia po każdym karmieniu u niektórych niemowląt karmionych piersią nie są biegunką. Gdy często jest za rzadko Skoro już wiemy, co uznajemy za biegunkę a co nie, dowiedzmy się, dlaczego może być ona dla malucha groźna. Dzieje się tak, ponieważ biegunka szybko doprowadza do odwodnienia organizmu. Z płynnym stolcem szkrab traci duże ilości wody i soli mineralnych. Odwodnienie może być nawet widoczne gołym okiem – pociecha może płakać bez łez czy mieć spierzchnięte usta. Dwa, trzy wolne stolce u starszego dziecka, które poza tym dobrze się czuje, nie są powodem do alarmu i świadczą najczęściej o błędzie dietetycznym lub przejedzeniu. Mogą się pojawić po rozszerzeniu diety o nowy rodzaj pożywienia (dlatego wszelkie nowości należy wprowadzać stopniowo i pojedynczo – łatwiej się wtedy zorientować, co wywołało luźne stolce). Przyczyną może być także zjedzenie większych ilości owoców (zwłaszcza śliwek), otrębów lub warzyw, ponieważ zawarty w nich błonnik działa jak środek przeczyszczający. Dziecko odczuwa wtedy silne i bolesne skurcze brzucha, nie ma apetytu, może wymiotować. Po kilku godzinach wszystko wraca do normy. Zawsze jednak warto skonsultować się z lekarzem, który wykluczy poważniejsze przyczyny luźnej kupki. Gdy laktoza nie jest tolerowana Przyczyną biegunki może być także nietolerancja laktozy. Laktoza jest dwucukrem zbudowanym z glukozy i galaktozy, który występuje wyłącznie w mleku ssaków. Prawidłowe trawienie laktozy jest uzależnione od odpowiedniej aktywności laktazy – enzymu zlokalizowanego w jelicie cienkim, na szczycie kosmków jelitowych. Uszkodzenie śluzówki jelita cienkiego powoduje zwykle zmniejszenie się aktywności tego enzymu. Niestrawiona laktoza przechodzi do dalszych odcinków przewodu pokarmowego, gdzie ulega fermentacji bakteryjnej – z wytworzeniem dużej ilości gazów oraz substancji drażniących ścianki jelita. Powoduje to powstanie takich objawów jak: wzdęcie, ból brzucha, uczucie przelewania w jelitach, oddawanie luźniejszych, pienistych, kwaśnych stolców. Są to tzw. stolce fermentacyjne. Stosowana w leczeniu eliminacja mleka i jego produktów z diety wiąże się jednak ze zmniejszeniem podaży białka i wapnia, które są niezbędne do prawidłowego wzrastania i rozwoju maluszka. W takim wypadku należy podawać maleństwu specjalne mleko bez dodatku laktozy. Mleko bez laktozy Mleko nie zawierające laktozy, przeznaczone do żywienia niemowląt w przypadku biegunek – zarówno tych przejściowych, jak i tych wynikających z wtórnej nietolerancji laktozy. Gdy biegunka wynika np. z błędu dietetycznego (mały organizm ma problem z "zaakceptowaniem" nowości w menu), takie mleko warto podawać dziecku przez ok. tydzień, by dodatkowo odciążyć układ trawienny brakiem laktozy. Wspomaga ono powrót do prawidłowej masy ciała i skraca czas trwania biegunki. Zapytaj lekarza lub farmaceutę o mleko bezlaktozowe dostępne w Polsce. więcej informacji na » www.enfamil.pl
Malec zaciska buzię, płacze i wyrywa się z całych sił. Kiedy wciśniesz mu syropek, wymiotuje. Uznać, że już dostał całą dawkę, czy ją podać jeszcze raz?
Co prawda leki dla dzieci (również antybiotyki) zwykle są słodkawe i wzbogacone aromatem, jednak nie zawsze to pomaga. Dzieci często ze wszelkich sił bronią się przed lekarstwami. Wcale nie łatwiej jest w przypadku czopków do pupy (nawet byś nie podejrzewała, że maluch ma tyle siły, by wypchnąć czopek!), kropelek do ucha, nosa czy oka (to już wyjątkowo nieprzyjemne). A przecież jeśli malec jest chory, to trzeba mu podać lekarstwa – i to w odpowiednich dawkach, by podziałały. Jak to zrobić szybko, sprawnie i bez płaczu malucha? DO BUZI Koniecznie zapytaj lekarza, czy lek masz podać przed, w trakcie czy po posiłku. Składniki zawarte w żywności mają ogromny wpływ na przyswojenie leku. - Zwróć uwagę, ile razy dziennie musisz podać lek. Oblicz, kiedy przypadnie pora następnych dawek. Warto uniknąć (jeśli to nie jest konieczne) budzenia malca w środku nocy. - Syropy wykrztuśne podawaj do godziny 16–17. Inaczej dziecko nie będzie mogło spać. - Odmierz dawkę. Podaj tyle, ile jest zalecane na ulotce (kieruj się przede wszystkim wagą dziecka). Jeśli lekarz zalecił inne dawkowanie, stosuj się do jego wskazań. - Malec nie może leżeć płasko w łóżeczku­ (mógłby się zakrztusić). Posadź go na kolanach, najlepiej w pozycji półleżącej. - Lek możesz podać jednorazową strzykawką lub zakraplaczem. Są też specjalne butelki ze smoczkiem (to dobry pomysł, jeśli malec jest karmiony z butelki). - Łyżeczkę wsuń nieco głębiej do buzi, tak żeby lekarstwo spłynęło dziecku na tylną część języka (ale nie na tyle głęboko, by sprowokować odruch wymiotny). Wtedy tak mocno nie poczuje smaku (kubki smakowe znajdują się na przedniej i środkowej części języka). Pilnuj, by lekarstwo nie spływało za szybko, bo maluch może się zakrztusić. - Zdarza się, że dziecko lek zwymiotuje. Jeśli stało się to od razu po podaniu, a był to lek przeciwgorączkowy (lub inny bez recepty), podaj go jeszcze raz. Jeśli jednak był to lek na receptę, skontaktuj się z lekarzem, który go zlecił. Przedawkowanie niektórych preparatów może być niebezpieczne. Jeżeli dziecko zwymiotowało po kilku minutach lub później, lek zdążył się wchłonąć. - Maluch może popić lekarstwo, ale tylko wodą (nie sokiem i herbatą). DO NOSA Najpierw oczyść maluszkowi nos. Możesz użyć aspiratora lub odpowiednio wyprofilowanej gruszki dla niemowląt. - Połóż malca na pleckach. Odchyl mu lekko główkę do tyłu, jednocześnie podkładając dłoń pod kark. - Wpuść kropelki do noska. Staraj się nie dotknąć noska zakraplaczem. Jeśli ci się to nie uda, dobrze wymyj zakraplacz przed ponownym włożeniem do buteleczki, by nie przenieść bakterii. - Weź malca na ręce. Będzie mu łatwiej oddychać. [CMS_PAGE_BREAK] DO UCHA Gdy dziecko ma infekcję uszu, są one bolesne. - Buteleczkę ogrzej w dłoniach (dla malca kropelki do ucha są wyjątkowo nieprzyjemne, gdyż wydają mu się zimne). - Połóż dziecko na pleckach, przekręć na bok jego główkę i delikatnie wpuść kropelki do ucha. Jeszcze przez chwilę potrzymaj główkę na boku, żeby płyn nie wydostał się z ucha. - Teraz przekręć główkę dziecka na drugi bok. I wpuść lekarstwo do drugiego ucha. DO PUPY Czopki warto podawać szczególnie, gdy malec wymiotuje. Są bezpieczniejsze (omijają wątrobę) i szybciej działają (to ważne np. w przypadku leków przeciwgorączkowych). - Połóż dziecko na boku, podkurcz mu nóżki, przyciśnij kolanka do brzucha (możesz też położyć malca na plecach, z podniesionymi do góry i zgiętymi nóżkami). - Okolice pupy posmaruj wazeliną. Dzięki temu łatwiej wsuniesz czopek. Wsuń go węższym końcem. Musi cały znaleźć się w pupie. - Przez chwilę przytrzymaj ściśnięte pośladki, żeby czopek się nie wyślizgnął. DO OCZU Podanie maluchowi kropelek do oczu wymaga szczególnej delikatności. - Połóż dziecko na pleckach. Przemyj powieki gazikiem z solą fizjologiczną – od zewnętrznego kącika oka. - Lewą ręką obejmij główkę i lekko odciągnij dolną powiekę. Prawą zakropl płyn do kącika po stronie nosa. Maluch będzie odruchowo zamykał oczy i ruszał główką, więc łatwiej zrobić to we dwójkę: jedna osoba trzyma dziecko na kolanach, a druga odchyla powiekę i zakrapla lek. - Nie dotykaj oka zakraplaczem (krople mogą przez to stracić jałowość). - Jeśli dziecko płacze, nie podawaj mu po raz drugi leku. W oku i tak pozostanie jego wystarczająca ilość. WAŻNE ZALECENIA Pamiętaj, że nawet środki sprzedawane bez recepty są lekarstwami i mają określone działanie. Dlatego podawaj je dokładnie tak, jak zalecił lekarz. Polecamy: ➜ Sprawdź, czy preparat nie jest przeterminowany. Jeśli minął termin ważności, nie podawaj go już maluszkowi. ➜ Leki przechowuj zawsze poza zasięgiem rąk dziecka. ➜ Załóż specjalny zeszyt, w którym będziesz zapisywać nazwy chorób, które dziecko przechodziło, leków, jakie przyjmowało, ewentualne skutki uboczne. Ułatwi to następnym razem lekarzowi dobór leków. Odradzamy: ➜ Nie przerywaj kuracji zleconej przez lekarza. Nawet jeśli uznasz, że dziecko czuje się już dużo lepiej. Jest to szczególnie ważne w przypadku antybiotyków. ➜ Nie wlewaj leku do butelki z mieszanką mleczną lub do kubeczka z sokiem. Jeśli dziecko nie wypije wszystkiego, nie będziesz wiedzieć, jaką dawkę dostało. ➜ Nie wyrzucaj ulotki. Przyda się następnym razem. Nie wszystkie leki są opisane na buteleczce. Konsultacja: dr Wojciech Trzeciakowski, pediatra neonatolog.
Woda jest bez wątpienia doskonałym środowiskiem do relaksu. Zarówno podczas samego porodu, jak i w okresie go poprzedzającym.
Kąpiąc się w wannie czy pod prysznicem, wodę możesz wykorzystać do uśmierzenia bólu. Poniżej wyjaśniamy, na czym polega poród w wodzie. Jeżeli zaplanowałaś poród w domu, radzimy Ci wypożyczyć przenośny basen, w którym będziesz mogła spędzić czas stanowiący fazy wstępne i gdzie, jeśli zechcesz, urodzisz swoje dziecko (choć w wodzie możesz się jedynie zrelaksować i poczekać tam na rozpoczęcie porodu). W niektórych ośrodkach takie baseny są już dostępne, ale jest ich jeszcze stosunkowo niewiele. Co powinnaś wiedzieć o relaksie w wodzie - Do wody wejdź, gdy rozwarcie będzie wynosiło 5 cm. - Nie przebywaj w niej dłużej niż 1 godzinę ciągle, ponieważ przy podniesionym poziomie endorfin spada ciśnienie. - Temperatura wody powinna wynosić około 37°C. Temperatura dziecka jest o 1°C wyższa od temperatury ciała matki, a przy temperaturze powyżej 39°C nastąpi niedotlenienie płodu. - Jeśli będzie istniało podejrzenie niedotlenienia płodu, wyjdź z wody, aby ostatni etap porodu odbył się poza nią. - Jeżeli do wody dodasz olejki eteryczne, będziesz mogła w niej przebywać tylko w fazie rozwierania. - Jeżeli chcesz wywołać skurcze macicy, do wody możesz dodać naparu z cukrownicy. - Aby odkazić wodę, dolej do niej naparu z tymianku i skrzypu polnego. - Możesz przebywać w wodzie razem ze swoim partnerem i dziećmi, jeśli je masz. Poniżej przedstawiamy plusy i minusy porodu w wodzie. Dla matki Zalety: - woda zapewnia szybsze postępowanie rozwarcia, - jej wyporność czyni Twoje ociężałe ciało lżejszym, - wycisza hałasy, - zapewnia poczucie bezpieczeństwa, służy skupieniu i odprężeniu, - zmniejsza ryzyko rozdarcia krocza i konieczności wykonania episiotomii, - zmniejsza potrzebę podania znieczulenia, - podnosi poziom endorfin i oksytocyny, - obniża poziom adrenaliny. Wady: - nie zaleca się przyszłej matce przebywać w wodzie dłużej niż 1 godzinę bez przerwy, - dotąd nie ustalono jednoznacznie, czy zwiększa krwawienie, - możliwe jest wystąpienie nadprodukcji endorfin, - może znacznie obniżyć ciśnienie krwi (dlatego należy uważać, wychodząc z wody), - mniej jest tlenu w powietrzu i brak dopływu świeżego powietrza, lepiej zatem ograniczyć liczbę osób w pomieszczeniu, - jeśli wcześniej nie zaplanowałaś porodu w wodzie, to nie możesz się na niego zdecydować pod wpływem impulsu, ad hoc. [CMS_PAGE_BREAK] Dla dziecka Zalety: - zmniejsza się ryzyko niedotlenienia płodu, - kontakt matka-dziecko jest jakościowo lepszy, - mniej radykalna jest zmiana środowiska w chwili narodzin (dziecko z jednego środowiska wodnego przenosi się w drugie, podobna jest temperatura otoczenia), - eliminuje się w ten sposób ryzyko upadku dziecka. Wady: - w przypadku niedotlenienia dziecka możliwe jest jego zachłyśnięcie się wodą (czasami zanieczyszczoną), - po wyjęciu z wody może dojść do wyziębienia ciała dziecka. Dla położnej Zalety: - opieka nad matką jest mniej absorbująca, - warunki i atmosfera są bardziej relaksujące, - taki poród stanowi miłe urozmaicenie, - zmniejsza się ryzyko niedotlenienia dziecka o raz skaleczenia matki (rozdarcia krocza lub episiotomii). Wady: - trzeba przyjmować dziwne, niewygodne pozycje, - wymaga większej uwagi za względu na stres, jaki wywołuje widok główki dziecka, która wydostaje się na zewnątrz ciała matki i... pozostaje pod wodą, - brakuje sztywnego oparcia w przypadku dystorsji barku, - w przypadku niespodziewanych, poważniejszych komplikacji może zaistnieć konieczność poproszenia o pomoc innego specjalisty, - nie ma możliwości obserwowania układu rodnego. Kiedy nie rodzić w wodzie Nie należy kontynuować wodnego porodu w następujących przypadkach: - jeśli pęknie pęcherz płodowy i nie ma dobrej dynamiki porodu, - jeśli pęknie pęcherz płodowy, a jest infekcja pochwy i brak rozwarcia, - jeśli pojawi się gorączka.
Czy imię jest rzeczywiście takie ważne? Tak! To jedno z pierwszych słów, jakie twoje dziecko usłyszy, jedno z najczęściej doń powtarzanych.
Wielkie przygotowania, zakupy dla maluszka... Pośród tego wszystkiego jedno wyjątkowe zadanie: musicie zdecydować, czy wkrótce powitacie na świecie Maksa czy Mateusza, Olę czy Basię, Szymona czy Jasia... Masz już swoje typy? Wciąż się zastanawiasz? Przeczytaj, jak niesamowite rzeczy potrafią się dziać wokół tego słowa. Mama decyduje o imieniu dla dziecka W wielu rodzinach toczone są o to prawdziwe boje i do samego porodu nie wiadomo, jak będzie się nazywał maluch. Ale, jak pokazują badania, głównie decydują kobiety. Aż w 84% przypadków imię dla potomka wybiera mama! A tata co najwyżej akceptuje jej wybór. I na szczęście wszyscy jakoś się dogadują. Wszyscy? Cóż, podobno zdarzają się i większe konflikty. Wedle prawa, jeśli rodzice nie są w stanie dojść do porozumienia, mogą zwrócić się o rozstrzygnięcie sporu do sądu opiekuńczego. Wyboru może też w skrajnych przypadkach dokonać kierownik USC przy sporządzaniu aktu urodzenia – powinien wtedy wybrać jedno z imion najpopularniejszych w naszym kraju. Claudia albo Zosia Wydaje ci się, że każdy nadaje dziecku takie imię, jakie mu się po prostu najbardziej podoba? Nic bardziej mylnego! Decyduje nie tylko gust. W wyborze mają udział nasze marzenia, aspiracje społeczne i... oczekiwania wobec malca. Od lat 90. obserwuje się w Polsce wysyp imion tradycyjnych. Coraz więcej jest Antosiów, Jasiów, ale też Mieszków, Stefanii, Frań. Jednocześnie widoczna jest tendencja nadawania imion pochodzenia obcego i idoli kultury masowej – socjologowie wskazują, że są one typowe dla rodziców z niższych warstw społecznych. Chcemy się jakoś wyróżnić – a imię potomka świetnie się do tego nadaje! Sandra, Pascal, Olivier – tak nazywając dziecko, pragniemy dlań lepszego życia: egzotycznego jak imię, życia gwiazd ekranu. Do Rady Języka Polskiego (RJP), która zajmuje się opiniowaniem zgodności nietypowych imion z polskimi normami, wpływa co miesiąc sporo listów od rodziców, którzy chcą mieć Claudię czy Oliviera (nie Klaudię czy Oliwiera). Argumentują oni, że takie imię zapewni ich dziecku lepszy start w życiu. Jak pokazały badania, rodzice wykształceni unikają takich imion, zapewne żeby podkreślić swoją wyższą pozycję. Wolą te tradycyjne, które mają być wyrazem ich związków z kulturą i zaakcentować ich niezależność od serialowych mód. Życie wedle imienia? Już starożytni Rzymianie uważali, że w imieniu ujawnia się charakter osoby. Podobnego zdania są współcześni psychologowie. Badania wykazują utajony wpływ imienia na decyzje życiowe człowieka. Inicjały naszego nazwiska i imienia podobają nam się bardziej niż inne. Mamy tendencję do poszukiwania partnerów życiowych o imieniu podobnym lub zaczynającym się tą samą literą. Częściej też wybieramy zawody, których nazwy mają pierwszą literę taką samą jak nasze imię. Aszkenazy się wstydzi Źle dobrane, dziwaczne imię czasami naraża dziecko na kpiny i może sprawić, że malec nie wyrobi w sobie pozytywnej samooceny. Bo jeśli wciąż jest ofiarą złośliwości, zaczyna się imienia wstydzić. Nie lubi go i może przestać lubić siebie! Krępuje się też, gdy poznaje nowe osoby. To może prowadzić do poczucia niższej wartości. I odwrotnie – ludzie, którzy lubią swoje imię, zwykle są do siebie nastawieni pozytywnie. Wybujała wyobraźnia rodziców w skrajnych przypadkach prowadzi do poważnych problemów. Badania amerykańskie pokazały, że pacjenci szpitali psychiatrycznych częściej noszą imiona niespotykane. Dlaczego? Zapewne wszystko razem – kpiny rówieśników, dziwaczni rodzice wymyślający dziwaczne imię, wstyd – odgrywa rolę w powstawaniu zaburzeń psychicznych. [CMS_PAGE_BREAK] Imię dla dziecka wybieraj z głową Warto zwracać uwagę na brzmienie różnych wersji imienia: liczą się zdrobnienia, rymy (Kajtek bez majtek), adekwatność do nazwiska. Amelia Kiełbasa będzie pewnie inaczej postrzegana niż Amelia Potocka. A imię Adam może stać się przekleństwem dla chłopca o nazwisku Mickiewicz. Zwłaszcza jeśli nie okaże się on orłem z polskiego... Według kryteriów opracowanych przez Radę Języka Polskiego w naszym kraju można nadać imię zgodne z polską pisownią (nie Xavier ale Ksawery) – są jednak wyjątki, o czym wiemy z pierwszych stron plotkarskich czasopism. Imię musi wskazywać na płeć i nie może ośmieszać. Niepolskie (inaczej się je pisze, inaczej czyta) powinno mieć zmienioną pisownię (Brajan, nie Brian). Imionami nie mogą być nazwy pospolite (np. Jeżynka, Słowik), chyba że są usankcjonowane (Róża, Jagoda). Nie można używać nazw geograficznych (Jork, Ameryka) ani zdrobnień jako podstawowych wersji. Nie jesteś pewna, czy wybrane przez ciebie imię może być nadane? Warto zwrócić się o ocenę do RJP. Zalecenia Rady dla urzędów stanu cywilnego znajdziesz na stronie www.rjp.pl. W przypadku pozytywnej opinii Rady urzędnik USC powinien zarejestrować imię. Jeśli opinia będzie negatywna i urzędnik odmówi rejestracji, możesz wystąpić na drogę sądową. Ale czy nie lepiej jeszcze raz się zastanowić? Imiona dla dzieci - ciekawe fakty Czasem trudno dociec, skąd popularność jakiegoś imienia. Nagle wielu rodziców wpada na ten sam pomysł! Mało oryginalnie. Ponad połowa dzieci otrzymuje imię spośród dziesięciu najpopularniejszych (np. w tym roku w Warszawie to: Jakub, Bartek, Mateusz, Kacper, Michał, Jan, Szymon, Maciej, Piotr, Filip oraz: Zuzia, Julia, Maja, Wiktoria, Aleksandra, Natalia, Oliwia, Zofia, Amelia i Karolina). Ale może warto spróbować być bardziej oryginalnym? Wśród sześciu Jasiów czy pięciu Zuź, np. w przedszkolu, trudno czuć się wyjątkowym... Dla panienek. Badania socjologów pokazują, że dziewczynki częściej nazywamy nietypowo. Widać częściej imię chłopca dla rodziców jest wyrazem kontynuacji tradycji, a dla dziewczynki – pełni funkcję ozdobnika uatrakcyjniającego małą kobietkę. Czyżby dawały tu o sobie znać stereotypy oczekiwań wobec płci? Pełna akceptacja. Własne imię zaczynamy lubić dopiero, gdy dorośniemy – tylko 6% dorosłych nie darzy go sympatią, ale aż połowa w dzieciństwie przeżywa okres niechęci do niego. Zmiana imienia. Jest to możliwe w ciągu sześciu miesięcy od wystawienia aktu urodzenia. Rodzice muszą tylko złożyć pisemne oświadczenie o zmianie. Później wiąże się to z bardziej skomplikowaną urzędową drogą. Po ukończeniu 18 lat można to zrobić samodzielnie. Moda na Europę. W ostatnich latach częściej wybieramy uniwersalne imiona, brzmiące podobnie w całej Europie – aby dziecko nie miało trudności za granicą i czuło się obywatelem świata.
Wystarczy spojrzeć na kalendarz szczepień, by w głowie zaroiło się od pytań. Zastanawiasz się, jak najlepiej zabezpieczyć malucha przed tak wieloma chorobami. Wyjaśniamy.
Wydają się niepozorne, ot, zwykłe ampułki z jakimś lekarstwem. Jednak działanie szczepionek jest wyjątkowe i niezastąpione. Podane w specjalnej dawce i osłabionej formie groźne bakterie lub wirusy (czasem ich fragmenty czy toksyny) nie wywołują choroby, ale uodporniają na nią. Aby ten proces przebiegł prawidłowo, układ odpornościowy nie może być osłabiony ani zajęty zwalczaniem innych zarazków. Dlatego przed wykonaniem szczepienia zawsze konieczna jest wizyta u pediatry, najlepiej tego, który zna dziecko. Wtedy jest też okazja, by wyjaśnić wiele wątpliwości. Jednak w przychodni nie zawsze jest na to czas. Odpowiadamy więc na najczęściej zadawane pytania. Dlaczego przed szczepieniem trzeba iść do pediatry? Żeby dziecko zostało zakwalifikowane do szczepienia, musi być zdrowe. A gdy chorowało, potrzeba czasu, by doszło do pełni sił. Musi np. minąć siedem dni po zakończeniu podawania antybiotyku podczas lżejszego zapalenia ucha. Zaś po anginie, zapaleniu oskrzeli czy płuc – można podać szczepionkę dopiero czternaście dni po zakończeniu leczenia. Czy obowiązkowe szczepienia są potrzebne? Tak, bo chronią one przed chorobami zakaźnymi, które są szczególnie groźne dla małych dzieci, kiedy odporność dopiero się kształtuje. Czasem sama choroba może nie stanowić większego zagrożenia dla malucha, ale lepiej go zaszczepić ze względu na ryzyko poważnych powikłań. Niektóre obowiązkowo i bezpłatnie, zgodnie z kalendarzem szczepień, podawane są wszystkim dzieciom począwszy od pierwszych dni życia. Chronią przed takimi chorobami, jak: gruźlica, błonica, tężec, krztusiec, wirusowe zapalenie wątroby typu B, poliomyelitis (polio), odra, świnka, różyczka. Szczepi się chłopców i dziewczynki. Jak znieczulić miejsce ukłucia? Użyj w tym celu znieczulającego kremu Emla (konieczna jest recepta, więc wcześniej poproś o nią lekarza i kup preparat w aptece). W miejscu wkłucia (uzgodnij to w poradni) pół godziny przed szczepieniem nałóż krem i naklej plasterek, który jest dołączony do tubki. Podczas szczepienia spróbuj odwrócić uwagę malca od igły, np. pokaż mu nową zabawkę, przystaw dziecko do piersi. Pamiętaj też, że z twoją pomocą maluch szybko zapomni o strachu i bólu. Czemu nie zawsze wystarczy jedna dawka? Zależy to od nabywania odporności na daną chorobę. Czasem wystarczy jednorazowa dawka, czasem potrzeba kilku, podanych w dokładnych odstępach czasu (tzw. dawki przypominające). Są też takie szczepionki, jak np. przeciw grypie, które trzeba przyjmować co roku, ze względu na mutacje, jakim ulega wirus. Kiedy przy szczepieniu obowiązkowym trzeba płacić? Samo szczepienie wykonuje się nieodpłatnie w przychodni, do której należy dziecko. Z kosztami musisz się liczyć, gdy wybierzesz szczepionki niestandardowe, inne niż podawane rutynowo. Czym się różnią szczepionki płatne od refundowanych? Bezpłatnie podawane są szczepionki uwzględnione w obowiązkowym kalendarzu szczepień. Natomiast odpłatnie można zaszczepić dziecko nowymi szczepionkami skojarzonymi, czyli tzw. acelularnymi. [CMS_PAGE_BREAK] Co to są szczepionki skojarzone? Są produkowane tak, by za jednym razem uodpornić przeciw kilku chorobom, np. trzem – DTP (inaczej DiTePer): przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi. Podaje się je, by zmniejszyć liczbę nakłuć lub skrócić czas nabywania odporności. Są też alternatywne (odpłatne) szczepionki wysokoskojarzone, np. przeciw pięciu chorobom naraz. A acelularna? To szczepionka nowej generacji, są w niej tylko niektóre wewnątrzkomórkowe części bakterii powodującej daną chorobę. W przeciwieństwie do zwykłej, która zawiera zawiesiny zabitych lub unieszkodliwionych drobnoustrojów, ta działa delikatniej i rzadziej powoduje niepożądane reakcje poszczepienne, m.in. gorączkę i podrażnienia układu nerwowego. Szczepionką acelularną można zastąpić np. podawaną bezpłatnie pełnokomórkową szczepionkę DTP (błonica, tężec, krztusiec). Szczepionki acelularne są lepsze, gdy dziecko ma obniżoną odporność, dostało mało punktów Apgar, jest pod opieką neurologa. Czy dzieci alergiczne szczepi się inaczej? Układ odpornościowy alergika funkcjonuje gorzej. Uczulenie powodują niektóre substancje pomocnicze zawarte w szczepionkach. Po szczepieniu DTP może pojawić się gorączka, drgawki. Trzeba wtedy kontynuować szczepienie DT (bez krztuśca) lub podać płatną szczepionkę skojarzoną. Szczepionka przeciw odrze, śwince i różyczce, ze względu na wysoki stopień oczyszczenia, rzadko wywołuje powikłania o charakterze uczuleniowym. Zdarza się to przy silnej alergii na białko jaja kurzego. Inaktywowana szczepionka polio (zabita) jest zazwyczaj dobrze tolerowana. Dlaczego kalendarz szczepień się zmienia? Zarówno ten dotyczący szczepień obowiązkowych, jak i zalecanych zmienia się w zależności od postępu wiedzy medycznej i sytuacji epidemiologicznej w kraju. Co roku (na początku kwietnia) ogłasza się w Dzienniku Ustaw nowy. Program Szczepień Ochronnych (PSO) na dany rok publikuje też Ministerstwo Zdrowia (www.mz.gov.pl). Czy można zmieniać odstęp między kolejnymi szczepieniami? Kalendarz szczepień jest tak skonstruowany, żeby uwzględnić konieczne minimalne odstępy między kolejnymi dawkami szczepionki. Nie wolno skracać tego okresu, w uzasadnionych przypadkach można go wydłużyć. Co robić, gdy zapomnisz o dacie szczepienia? Zgłoś się do pediatry, by ustalił nowy termin. Gdy z kolei zapomnisz o dawce przypominającej lub z powodu choroby malca, termin szczepienia zostanie przesunięty, nie trzeba powtarzać całego cyklu. Odstęp pomiędzy dawkami można wydłużyć o 2–3 miesiące. [CMS_PAGE_BREAK] Czy warto dodatkowo zaszczepić malca? Lekarz opiekujący się dzieckiem poinformuje cię o możliwościach i wskazaniach do wykonania szczepień zalecanych. Wraz z nim ustalisz, czy i jakie są potrzebne twojemu dziecku. Dodatkowo, odpłatnie, możesz zabezpieczyć dziecko m.in. przed: rotawirusami, Hib (Haemophilus influenzae typu B), streptokokami, meningokokami, ospą wietrzną, WZW A (wirusowe zapalenie wątroby tupu A), odkleszczowym zapaleniem mózgu i opon mózgowych, wirusem grypy oraz chorobami tropikalnymi, np. żółtą febrą. Czy w sprawie tych szczepień zgłaszać się do lekarza prywatnie? Lepiej, gdy będzie to lekarz POZ lub pediatra, który prowadzi malucha. Tylko on ma jego pełną dokumentację medyczną i może określić, kiedy najlepiej przeprowadzić dodatkowe szczepienie. Czasem wiąże się to z koniecznością przesunięcia terminu szczepienia obowiązkowego. Reakcje po szczepieniu Wracasz z przychodni, a maluch gorzej się czuje, płacze, nie ma apetytu. Takie reakcje mogą pojawić się do 24 godzin po podaniu szczepionki. Zobacz, jak pomóc dziecku: - ból i obrzęk w miejscu ukłucia zdarza się dość często. Zrób dziecku chłodny okład – woda z sodą oczyszczoną. - niepokój lub rozdrażnienie mogą być przyczyną płaczu. Utul więc malucha. - gorączka – podwyższona temperatura to naturalna reakcja układu odpornościowego. Gdy przekroczy 38°C, podaj paracetamol lub ibuprofen. Maluch może dostać zastrzyk domięśniowy, podskórny albo szczepionkę w formie wziewnej – do nosa lub doustnie. Kiedy przesunąć szczepienie? Pamiętaj, zaszczepić można tylko zdrowe dziecko. W czasie infekcji szczepionka nie tylko nie zadziała, ale może też osłabić organizm. Przełóż termin szczepienia, jeśli maluch: - miał kontakt z chorymi na chorobę zakaźną – odczekaj mniej więcej tydzień, - brał antybiotyki – gdy leczenie trwało 7–9 dni, to można podać szczepionkę po 7 dniach, jeśli trwało 10–14 dni – po 14, a w przypadku choroby trwającej ponad 14 dni – po 30, - źle się czuje, ma gorączkę – upewnij się, że nie rozwija się infekcja, - przeszedł odrę, świnkę, różyczkę, ospę – wtedy szczepić można dopiero po 60 dniach od zakończenia choroby, - miał gorączkę trzydniową – szczepionkę można podać po 7 dniach, - w ciągu ostatnich dwóch miesięcy przetaczano mu krew – dotyczy to tylko żywych szczepionek – skonsultuj to z lekarzem. Konsultacja: dr n. med. Kamil Hozyasz, pediatra pracuje w Klinice Pediatrii Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie.
Noworodek mało przypomina ślicznego bobaska z reklam. Jego buzia bywa czerwona i często w dziwnych krostkach.
Droga maluszka na świat nie była prosta. Szczególnie jeśli urodził się nie przez cięcie cesarskie, tylko naturalnie. Odcisnęła swoje ślady na skórze maleństwa, zwłaszcza na główce, bo to ona parła naprzód. Również to, że skóra nie styka się teraz z wodami płodowymi, tylko z powietrzem, ma dla dziecka niemiłe konsekwencje. Trzeba trochę czasu, by wszystko zaczęło funkcjonować, jak należy. Oczka w ropce Kąciki oczu noworodka bardzo często są sklejone żółtą, lepką wydzieliną. Czasem może być jej tak dużo, że maluszkowi trudno w ogóle otworzyć oczy! Przemywaj ją wacikiem lekko zmoczonym w soli fizjologicznej – nawet kilka razy dziennie. Pamiętaj o tym, żeby do każdego oka używać osobnego wacika. Bardzo ważny jest też kierunek przemywania oczu – rób to zawsze od zewnętrznego do wewnętrznego kącika, czyli w kierunku nosa. To bardzo ważne: jeśli zrobisz odwrotnie, może to spowodować rozprzestrzenienie się stanu zapalnego na całe oko. Rumień i krostki W pierwszych dniach po porodzie buzia może stać się lekko czerwona. Podobny odcień często pojawia się w okolicach pupy, a nawet na całym ciele. To tzw. rumień noworodków. Nie musisz się tym martwić. Maleństwo po prostu musi przystosować się do nowego środowiska, a powietrze, z którym teraz się styka, to coś zupełnie innego niż płyn owodniowy. Rumień zniknie po kilku dniach. Jeżeli jednak zmiany będą utrzymywać się dłużej, to skontaktuj się z dermatologiem. Na nosku i policzkach czasem pojawiają się białe krostki. To prosaki. Ich przyczyną jest nadmierna ilość hormonów androgennych i przerost gruczołów łojowych. Najczęściej widać je na nosie, policzkach. Nie trzeba ich niczym smarować, a tym bardziej zdrapywać, przekłuwać lub wyciskać. Znikną same, choć często dopiero po kilku miesiącach. Na buzi można też zauważyć zaskórniki, grudki, krostki, przypominające trochę trądzik u nastolatków. Na szczęście to nie jest to! Powodem kłopotów jest obecność hormonów androgennych – maluszek dostał je od ciebie w czasie ciąży – oraz jeszcze niesprawna praca gruczołów łojowych. Nie wyciskaj zaskórników, ponieważ znikną same. Jeśli tak się nie stanie, wówczas skontaktuj się z dermatologiem. Zobacz też: Objawy i leczenie rumienia zakaźnego Stożkowata główka Gdy maleństwo przeciskało się na świat, torowało sobie drogę główką. Było strasznie ciasno. Na szczęście połączenia między kośćmi czaszki u noworodka nie są jeszcze zrośnięte, dlatego kości zbliżyły się nieco do siebie, by dziecko mogło bez szwanku przejść na świat. Ale nie dziw się, że główka wydaje się teraz wydłużona. Po kilku dniach kości wrócą do swojego właściwego ułożenia, a główka stanie się owalna. Chociaż... wiele zależy od tego, w jaki sposób będziesz układać malca do spania. Najlepiej trochę na plecach, trochę na boku, trochę na brzuszku (tylko nie w nocy, takie ułożenie może być dla maleństwa niebezpieczne). Wtedy główka będzie miała naprawdę ładny kształt. Widać na niej czasem drobne krwiaki. Skąd się wzięły? W czasie porodu mogły pęknąć drobne naczynia krwionośne. Po kilku dniach krwiaki same się wchłoną. Maluszek może mieć na główce włoski – wytrą się jednak w ciągu kilku dni. Na ich miejscu wyrosną nowe. Ślady po bitwie? Spłaszczony nosek, spuchnięte oczka, malutkie siniaki na policzkach i czole – to też są ślady świadczące o tym, że niełatwo było wydostać się na świat. Tym się nie martw: wszystkie te zmiany bardzo szybko znikną. Po kilku dniach nie będzie już po nich śladu. Czym myć i smarować Do mycia buzi wystarczy woda: przegotowana (i ostudzona) lub butelkowana. W ciągu dnia, gdy maluszkowi uleje się troszkę pokarmu, przetrzyj buzię wacikiem zmoczonym w wodzie. Nie w naparze z rumianku – może uczulać! → Mydełko. Maluszek bardzo się nie brudzi, ale na resztkach mleka mogą się rozwijać bakterie. Dlatego wieczorem najlepiej umyć buzię mydełkiem. Wybieraj dziecinne lub tzw. emolienty, przeznaczone do skóry wrażliwej (kupisz je tylko w aptece). → Krem. Jeśli skóra na buzi jest normalna, to znaczy jest nieprzesuszona, nie łuszczy się, to nie trzeba jej niczym smarować. Jeżeli jednak czujesz, że jest sucha, posmaruj ją kremem nawilżającym – koniecznie przeznaczonym dla niemowląt. Konsultacja: dr Grażyna Nieżurawska, pediatra dermatolog.
Kwatery prywatne, pensjonaty albo luksusowe hotele – wybór miejsc noclegowych jest bardzo duży. Sprawdź, jak znaleźć takie, w którym będzie dobrze i tobie, i twojemu dziecku.
Boisz się, że masz mało mleka. Albo jest go dużo, ale malec pręży się i płacze. Takie kłopoty na początku ma prawie każda mama. Zobacz, jak je pokonać.
Dzidziuś przytulony do ciebie, z ufnością patrzący ci w oczy, spokojnie pijący mleczko. Jeśli tak wyobrażałaś sobie karmienie piersią, to... na początku o takim obrazku raczej możesz tylko pomarzyć. Na pocieszenie: tak kiedyś pewnie będzie. Ale najpierw trzeba przejść przez kłopoty pierwszych dni. Inne mamy też je miały. Zobacz, jak pomogła im położna. Jej rady na pewno przydadzą się i tobie. Nie mam mleka „Wszystkie maleństwa na sali porodowej pięknie ssą, a ja nie mam pokarmu! Dramat! Co robić, ja strasznie chcę karmić piersią!”. Ika Przede wszystkim nie martw się. U niektórych kobiet mleko pojawia się jeszcze przed porodem, u innych dopiero w pierwszych godzinach (a nawet dniach) po porodzie. Co robić? Po prostu przystawiaj maluszka do piersi i nie denerwuj się! Gdy dziecko zacznie ssać, dzięki połączeniom nerwowym do przysadki mózgowej pobiegnie odpowiedni sygnał, a we krwi pojawi się prolaktyna – hormon, od którego zależy wytwarzanie mleka. Pamiętaj też, że na początku noworodek nie potrzebuje dużych porcji jedzenia. Na pierwsze karmienie wystarczy mu tyle, ile zmieści się na łyżeczce od herbaty! Oczywiście potem będzie potrzebować już więcej (w pierwszych dniach 100–120 ml). Często przystawiaj dziecko do piersi – w dzień nie rzadziej niż co trzy godziny, a w nocy nie rzadziej niż co sześć (nocą prolaktyna wytwarza się w większej ilości, będziesz miała więcej pokarmu). Dużo pij (2–3 litry dziennie), najlepiej wodę niegazowaną. Sięgaj po herbatki wzmagające laktację (z kopru włoskiego, kminku, anyżu, czarnuszki). Po dwóch dniach w piersiach będziesz miała na pewno dużo pokarmu. Nawet może być go już trochę... za dużo! Twarde piersi „Trzeciego dnia karmienia moje piersi stały się twarde jak kamienie. Najpierw mleko nie chce wypływać, a potem leci tak szybko, że Antek zachłystuje się pokarmem i płacze. A mnie okropnie bolą piersi!”. Jula To najbardziej klasyczny nawał pokarmu, który pojawia się zwykle między trzecią a szóstą dobą po porodzie. Masz znacznie więcej mleka, niż malec może wypić. Ale to szybko minie. Co robić? Jeśli piersi są twarde, przed karmieniem połóż na nie ciepły okład lub wejdź pod prysznic. Potem odciągnij trochę mleka, żeby dziecko mogło chwycić brodawkę i ssać. Gdy pokarm leci za szybko, zmień pozycję do karmienia: połóż się na plecach, a malca ułóż na brzuszku, na sobie. Mleko „do góry” będzie wypływać wolniej, więc smyk nie zakrztusi się. Po karmieniu połóż na piersi zimny okład, np. z liści kapusty (wcześniej je zgnieć i wstaw na godzinę do lodówki). Pomiędzy karmieniami, jeśli piersi są obrzmiałe, a maluch nie chce jeść, odciągnij trochę pokarmu, aż poczujesz ulgę (ale nie do końca, bo mleka będzie jeszcze więcej!). Poranione brodawki „Córeczka w czasie ssania tak pogryzła mi brodawki, że zaczęły krwawić. Boję się karmić!”. Aga Musisz zmienić sposób przystawiania do piersi, bo to właśnie jest przyczyną kłopotów. Karmienie nie może cię boleć! Maluszek podczas ssania powinien pracować mięśniami języka i policzków, a nie dziąsłami. Nie może ci zagryzać brodawek! Przystawiaj go do piersi dopiero wówczas, gdy szeroko otworzy buzię. Wtedy zdecydowanym ruchem przysuń go do piersi, by objął ustami brodawkę wraz z jak największą częścią otoczki. Jeśli źle „chwyci” pierś, delikatnie go od niej „odłącz”, wsuwając mały palec w kącik jego ust. Potem spróbuj jeszcze raz podać mu pierś. Jeżeli brodawki są popękane lub krwawią, po karmieniu posmaruj je maścią (Castor Equi, Bepanthen, nagietkowa). Jeśli nie zagoją się do następnego karmienia, możesz spróbować ściągnąć mleko i podać je dziecku. Najlepiej zrób to kubeczkiem lub łyżeczką, by nie przyzwyczajać maluszka do ssania smoczka. Gdy jednak nie dasz rady w ten sposób nakarmić dzidziusia, daj mu mleko z butelki. Zwróć tylko uwagę, by dziurka w smoczku była naprawdę malutka, żeby maluch musiał się solidnie napracować przy ssaniu. Stale przy piersi „Synek nie daje się w ogóle położyć do łóżeczka, ciągle chce być przy piersi. Ssie nawet podczas spania, co jakiś czas porusza buzią. Gdy próbuję wyjąć mu pierś, od razu płacze. Jestem tym wykończona!”. Ala Noworodek rzeczywiście ssie bardzo często, nawet 6–8 razy na dobę (ale są i takie maluchy, które z zapałem piją mleko kilkanaście razy). Ale to nie znaczy, że dziecko cały dzień ma spędzić przy piersi! Zwykle maluszek je przez 10–30 minut (słyszysz odgłos połykania, przypominający postękiwanie). Jeśli zauważysz, że zasypia, spróbuj go rozbudzić, np. łaskocząc w policzek. Gdy to nie pomaga, delikatnie wyjmij mu pierś z buzi. Jeśli się obudzi, zaproponuj drugą pierś, ale jeżeli będzie spać, połóż go po prostu do łóżeczka. Nie pozwalaj jednak dzidziusiowi na drzemki z piersią w buzi. Nie budzi się na karmienie „Starszy synek sam domagał się jedzenia co dwie godziny. Młodszy przesypia nawet siedem! Mam go budzić na karmienie?”. Dorota W pierwszych tygodniach życia – raczej tak. Przerwa między karmieniami nie powinna być dłuższa niż trzy godziny w dzień i sześć w nocy (oczywiście półgodzinne przesunięcia są dopuszczalne). Jednak opuszczanie karmień (zwłaszcza jeśli zdarza się to często) może spowodować u ciebie osłabienie laktacji. A przede wszystkim maluchowi zabraknie składników odżywczych. Jeśli dziecko często przesypia karmienia, porozmawiaj z lekarzem. Zapytaj, jaka jest przyczyna takiej senności malca. Może to być osłabienie po infekcji, ale także przegrzewanie dziecka i zbyt ciasne go otulanie. Nie musisz gwałtownie budzić maluszka na karmienie. Wystarczy, jeśli zmienisz mu pieluszkę. Na pewno się obudzi. Nie wstydź się, proś o pomoc Nie ty jedna masz problemy z karmieniem piersią. Jeśli nie możesz dać sobie z nimi rady, zadzwoń do poradni laktacyjnej. Działają przy szpitalach położniczych – adresy i telefony znajdziesz na internetowej stronie Komitetu Upowszechniania Karmienia Piersią (www.laktacja.pl). Doradca laktacyjny może doradzić ci zmiany w diecie lub np. pokazać lepszą dla was pozycję karmienia. Jeśli jednak będziesz musiała dokarmiać malca mlekiem modyfikowanym, nie wpadaj w panikę. wielu mamom udaje się łączyć karmienie piersią i z butelki, a dzieci rosną zdrowo.
Mam opryszczkę. Boję się, że karmiąc piersią, mogę zarazić swoją córeczkę. Jak ją przed tym ustrzec? Odpowiada pediatra.
Wyróżnia się opryszczkę wargową, którą wywołuje wirus Herpes Simplex Virus typu 1 – HSV1, oraz opryszczkę narządów płciowych HSV2. Wirus można leczyć antybiotykami przeciwwirusowymi, np. acyklowirem (w maści, tabletkach i syropie). Oba wirusy są szczególnie niebezpieczne dla noworodków i niemowlaków. Mogą wywołać zapalenie mózgu – bardzo ciężką chorobę leczoną na oddziale intensywnej terapii. Dlatego tak ważne jest, by zapobiegać zakażeniom. Trzeba zakrywać miejsca, w których pojawiła się opryszczka, tak by dziecko ich nie dotykało. Myć dokładnie ręce, używając alkoholowych środków do dezynfekcji rąk (Ahd 2000, 20 zł, Spitaderm, 20 zł). Nie całować dziecka, jeżeli opryszczka jest zlokalizowana w okolicy ust. Niemowlęta można karmić naturalnie, zachowując podstawowe zasady higieny. Opryszczka na brodawkach i otoczce piersi zdarza się rzadko. W takim przypadku należy zaprzestać karmienia tylko w fazie ostrej choroby, przy widocznych owrzodzeniach. Odpowiada: dr n. med. Paweł Grzesiowski, pediatra, kierownik Zakładu Profilaktyki Zakażeń w Narodowym Instytucie Leków.
Gdy dziecko gorączkuje albo dostanie nagle wysypki, to wiadomo, że trzeba iść do pediatry. Ale co robić, gdy smyk ma zajady, łaciaty język lub inne objawy? Sprawdź koniecznie!
Każdy maluszek bywa czasem w gorszej formie, np. pękają mu kąciki ust albo ni stąd, ni zowąd jego paznokcie pokrywają się białymi plamkami. Na pierwszy rzut oka wydawać by się mogło, że takie objawy to nic poważnego, ale czy na pewno można je bagatelizować? Co powinnaś robić w takiej sytuacji? Biec od razu ze swoim smykiem do przychodni, czekać, aż samo mu przejdzie, czy pomagać jakimiś domowymi sposobami? Przeczytaj, co dzieje się w organizmie dziecka, gdy ma... Zmiany na paznokciach Podłużne bezbarwne linijki na paznokciach są zjawiskiem normalnym, ale już poprzeczne bruzdy świadczą o tym, że na płytkę paznokcia zadziałał jakiś czynnik (lek, substancja chemiczna) zaburzający jej rozwój. Zgrubienia pojedynczych paznokci mogą powstać na skutek urazu, stałego ucisku (np. przez zbyt ciasne buty), ale mogą być także objawem grzybicy. Natomiast „zakwitanie” paznokci, czyli pojawianie się białych plamek występujących punktowo, tworzących pasma albo zajmujących całą płytkę, może mieć wiele przyczyn. Czasem to kwestia dziedziczna, ale może to być również wynik urazu, zakażenia, anemii. TAK! - We wszystkich trzech przypadkach warto, by paznokcie obejrzał lekarz, ustalił przyczynę problemów i dobrał leki. Język geograficzny Taki język wygląda jak mapa: widać na nim różne linie, wysepki itd., które raz są bardziej, a raz mniej widoczne. Zmiany „wędrują” po języku, tworząc coraz to nowe konfiguracje. Nie wiadomo dokładnie, skąd się biorą. Zdarza się, że towarzyszą alergii, ale raczej nie są jedynym jej objawem. NIE! - Choć język geograficzny wygląda dziwacznie, nie ma powodu do niepokoju: to nic groźnego i nie wymaga żadnego leczenia. Zajady w kącikach ust Piekące ranki i pęknięcia w kącikach ust utrudniają jedzenie i długo nie chcą się goić. Miewają je maluszki, które wkładają do buzi wszystko, co im wpadnie w ręce. Takie ranki mogą mieć też niemowlęta, którym się często ulewa. NIE! - Nie musisz od razu biec do lekarza. Zmiany posmaruj tormentiolem albo pastą cynkową. Dbaj, by malec nie brał byle czego do buzi i często myj mu ręce. Jeśli niemowlęciu się ulewa, delikatnie wycieraj mu kąciki ust. TAK! - Jeżeli problem nie mija, wybierz się z dzieckiem do pediatry. Ranki mogą być nadkażone bakteriami albo grzybami. Wtedy lekarz przepisze maść przeciwbakteryjną, przeciwwirusową albo przeciwgrzybiczą. Zajady mogą być też objawem osłabienia i niedoboru witamin (z grupy B). Jęczmień na powiece Czerwona zmiana na krawędzi powieki to ropień wywołany przez gronkowce atakujące mieszek włosowy rzęsy. Jęczmień bywa bardzo bolesny. Na ogół jednak znika po kilku dniach, nie powodując żadnych komplikacji. NIE! - Jeśli obrzęk nie jest duży, możesz pomóc dziecku sama, przykładając do zaczerwienienia ciepły kompres (np. gazik zanurzony w ciepłej wodzie). Uważaj, by nie poparzyć malucha. Po kilku dniach grudka napęcznieje, a ze środka wyleje się ropna treść. Ranka szybko się zagoi. Uwaga: ropnia nie można wyciskać ani ugniatać. Pilnuj, by malec nie tarł ani nawet nie dotykał tego miejsca, bo infekcja może się rozprzestrzenić. TAK! - Jeśli zmiana jest duża albo bardzo bolesna, idź z dzieckiem do pediatry lub okulisty. Lekarz przepisze maść lub krople z antybiotykiem. Przy dużych zmianach konieczne jest czasem nacięcie ropnia. Niestety, jęczmień „lubi” powracać. Jeśli tak się stanie, pomóc może kuracja antybiotykowa. Przy częstych nawrotach warto dokładnie przebadać dziecko, bo powtarzające się tego typu infekcje mogą się wiązać z osłabieniem, niedoborem witamin itd. Podkówki pod oczkami Dziecko z sińcami pod oczami przypomina małą pandę. Czy taki wygląd to powód do niepokoju? NIE! - Zdarza się, że sińce nie świadczą o niczym szczególnym – lekarze mówią wtedy: „taka już uroda dziecka” (malec ma po prostu cieniutką skórę, spod której prześwitują naczynka krwionośne). Warto także przyjrzeć się trybowi życia maluszka – może jest po prostu niewyspany. TAK! - Idź do pediatry, jeśli podkrążonym oczom towarzyszą inne objawy: dziecko jest blade, nie ma apetytu, wygląda na osłabione, skarży się na bóle brzucha albo zachowuje się inaczej niż zwykle, ma mniej siły do zabawy. Sińce pod oczami mogą bowiem świadczyć o wielu schorzeniach, m.in. anemii, kłopotach z nerkami, alergii, pasożytach. Dlatego warto zrobić malcowi badanie moczu, kału i krwi.
Już 16 maja na rynku ukaże się płyta z wyjątkowo „puchową” zawartością. To zestaw 10 kołysanek dla dzieci skomponowanych i zaśpiewanych przez Justynę Steczkowską.
Album ukaże się w dwóch formatach. Na edycji standardowej usłyszymy 10 utworów: 1. Już idziemy spać 2. Schowaj nos pod koc 3. Dobra jest noc 4. Kołysanki śpiewam Ci 5. Leonek 6. W skrzydłach snu 7. Zamknij oczka 8. Złotowłosy synku mój 9. Twój aniołek stróż 10. Mały czarodziej Edycja specjalna wydana będzie w eleganckim digipacku. Na płycie, oprócz dwóch dodatkowych kołysanek, usłyszeć będzie można kilka urokliwych bajek autorstwa Joanny Krzyżanek i Marcina Ciseł, czytanych przez Justynę Steczkowską. Dodatkowo, edycja specjalna zawierać będzie bogato ilustrowaną książeczkę, w której umieszczone będą zdjęcia dzieci z różnych stron Polski i świata zrobione przez Justynę. Poniżej kilka słów od artystki: „Kiedy urodziłam swojego pierwszego syna Leonka napisałam kilka kołysanek i nagrałam je dla niego, żeby nie czuł się osamotniony gdy wyjeżdżałam z domu na koncerty i wciąż słyszał mój głos. Tak bardzo je polubił, że nie chciał zasypiać bez nich bez względu na to czy byłam w domu czy też nie :-) Gdy przyszedł na świat nasz drugi syn Staś postanowiłam napisać kolejne, w prezencie dla niego – tak właśnie powstała płyta "Puchowe Kołysanki" dla dzieci. To bardzo spokojne, miłe dla ucha piosenki mające za zadanie utulić nasze małe skarby, żeby im się dobrze spało. Zależało mi tez bardzo na tym, żeby płytka pięknie brzmiała, dlatego towarzyszą mi akustyczne instrumenty, mała orkiestra smyczkowi ambientowe brzmienia, które prowadzają dzieci w dobry nastrój, wyciszając po dniu przygód i pozwalają spokojnie zasnąć. Poza tym w wydawnictwie specjalnym będzie również dostępna do obejrzenia książeczka z galerią zdjęć dzieci z różnych stron Polski i świata zrobionych przeze mnie i kilka czytanych bajek”. Pozdrawiam serdecznie, Justyna Steczkowska
Wyniki konkursu MINI MINI KOŁYSANKI 2. Zobacz czy wygrałaś/-eś płytę dla swojego malucha!
Jest to doskonała propozycja dla wszystkich maluchów, która z pewnością zachwyci również ich rodziców, bowiem MINI MINI KOŁYSANKI 2 to tradycyjne "kołysankowe" aranżacje bardzo ciepło i nastrojowo zaśpiewane przez AIDĘ. Sentymentalni rodzice dzięki kolejnej kompilacji MINI MINI KOŁYSANKI 2 będą mogli zapoznać swoje pociechy z kołysankami ich dzieciństwa, na płycie jak zwykle nie zabraknie tradycyjnych polskich kołysanek dla dzieci, takich jak miedzy innymi "ZACHODŹ ŻE SŁONECZKO", "IDZIE KSIĘŻYC", "MAŁA KASIA ZAPŁAKAŁA". Doskonała płyta nie tylko na prezent! WYNIKI KONKURSU!!! Oto laureaci konkursu "Kołysanki". Wszystkim serdecznie gratulujemy i czekamy na adresy korespondencyjne, pod które będziemy mogli wysłać nagrody. Serdeczne pozdrawiamy Redakcja --------------- 1. Kliczek 3 Kołysanki są milusie i słodziusie, utulaste i przytulaste, cieplutkie i kochaniutkie; sprawiają, że sny są piękniejsze i kolorowsze, niebo bardziej rozgwieżdzone, noc jaśniejsza i przyjemniejsza, a dzieci dzięki nim czują się bezpieczne w swoich łóżeczkach. 2. Wojkowska.m Gdy nocka ciemna dzień Ci przysłoni, miej kołysankę zawsze w swej dłoni, i niech muzyka, cicho cichutko płynie do dziecka spokojną nutką. I sen spokojny przygna z daleka, bo każda mama na sen ten czeka. 3. Tomek 1. Dziecko zasypia. 2. Dziecko śpi. 4. Achajka Kołysanka to chwila beztroski. Brama do krainy sennych przygód. 5. Iwonka Kołysanka - mruczanka, szeptanka, Gdy księżyc na niebie, ona utuli Ciebie... .......................................... Jest już kołderka i poduszka czas na kołysankę co ulula Twego maluszka. 6. Barbara F. Kołysanki otwierają krainę kolorowych baniek mydlanych. Dzieci krążą w śród nich na puszystych obłoczkach sennych marzeń. 7. Sylwia D. KOŁYSANKI są jak maleńkie wróżki pomagające przenieść się naszym uroczym pociechom w świat kolorowych snów. 8. Iwona R. Kołysanki usypiają, gdyż w rytmie serca mamy grają, dlatego chętnie je słuchamy, przy nich szybko zasypiamy. 9. Agusia55 Kołysanki-dobre Duszki, tulą główkę do poduszki:) 10. Magdalena Z. Kołysanki to takie muzyczne duszki, które koją dziecięce serduszka, i wtulają się pod kołderkę, by dzieci miały piękne sny :) ----------------------------- Regulamin konkursu: 1. Konkurs zostanie przeprowadzony na portalu babyonline.pl w dniach 23 listopad - 2 grudzień 2007 r. 2. Wygra 10 najzabawniejszych, najciekawszych lub najoryginalniejszych odpowiedzi. Zostaną one wyłonione przez redakcję serwisu babyonline.pl 3. Zwycięzcy zostaną powiadomieni o wygranej drogą mailową. 4. Lista laureatów zostanie opublikowana na stronie portalu babyonline.pl 3 grudnia 2007r. 5. Informacje o wynikach wyślemy do osób nagrodzonych, z prośbą o podanie adresu wysyłki nagród. Nagrody wyślemy pocztą po uzyskaniu danych adresowych zwycięzców.