Nowy obowiązek dla nauczycieli za te same pieniądze. MEN chce wprowadzić zmiany już od września
Ministerstwo Edukacji Narodowej opracowało projekt zmian w przepisach dotyczących oceniania, klasyfikacji i promowania uczniów, który został skierowany do konsultacji publicznych. Wśród najważniejszych propozycji znalazły się nowe zasady odnoszące się do prac domowych.
Zmiany proponowane przez MEN mają wejść w życie już od września 2026. Część z nich wiąże się z kolejnymi obowiązkami dla nauczycieli. Co z pracami domowymi? Nowe przepisy MEN Projekt nowelizacji przepisów dotyczących oceniania, klasyfikowania i egzaminowania uczniów trafił do konsultacji publicznych (i uzgodnień międzyresortowych). Zgodnie z założeniami pisemne oraz praktyczno-techniczne prace domowe w klasach IV–VIII szkoły podstawowej nadal nie mają być obowiązkowe. Jednocześnie MEN chce, by nauczyciel mógł brać pod uwagę systematyczność wykonywania takich zadań przy ustalaniu rocznej oceny klasyfikacyjnej z przedmiotu. Część rodziców (i uczniów) może tę zmianę interpretować jako powrót do punktu wyjścia: skoro odrobienie pracy domowej może pomóc na koniec roku, to łatwo o presję i codzienne negocjacje przy biurku. Z perspektywy ucznia oznacza to, że regularność może zostać zauważona i doceniona, nawet bez stawiania stopni za konkretne zadanie. MEN podkreśla, że nie planuje powrotu do wcześniejszego modelu obowiązkowych prac domowych. Jednocześnie temat budzi emocje, bo po wprowadzonych wcześniej ograniczeniach część nauczycieli zwracała uwagę na spadek motywacji uczniów do regularnej nauki, a w badaniu CBOS większość ankietowanych opowiadała się za przywróceniem obowiązkowych zadań. Nowy obowiązek dla nauczycieli: każda oddana praca ma być sprawdzona i omówiona Projekt zakłada, że każdą wykonaną pracę domową (pisemną oraz praktyczną) nauczyciel będzie musiał sprawdzić i przekazać uczniowi informację zwrotną. To ważne doprecyzowanie, bo samo odnotowanie, czy uczeń odrobił zadanie domowe (lub nie), nie spełnia tego wymogu. Dla ucznia informacja zwrotna może oznaczać konkret: co jest zrobione dobrze, co wymaga poprawy, co warto przećwiczyć jeszcze raz. W praktyce to także przesunięcie akcentu z samej kontroli na uczenie się. MEN sygnalizowało wcześniej, że w tym podejściu ważniejszy ma być komentarz nauczyciela niż stopień w e-dzienniku. Jeśli dziecko dostaje jasny komunikat od nauczyciela, łatwiej budować plan: co poprawić, kiedy wrócić do tematu, czy trzeba dopytać o coś na lekcji. Prace domowe to nie wszystko. Co jeszcze się zmieni? Projekt obejmuje też organizację sprawdzianów i egzaminów klasyfikacyjnych oraz poprawkowych. MEN chce, by odbywały się stacjonarnie, w szkole, i by obowiązywał zakaz korzystania z urządzeń telekomunikacyjnych (z wyjątkiem sprzętu do monitorowania stanu zdrowia). Zaproponowano też ramy czasu trwania egzaminów: w szkołach podstawowych 30–45 minut, a w ponadpodstawowych 40–60 minut. Dodatkowo uczeń miałby zdawać maksymalnie trzy egzaminy jednego dnia. W projekcie pojawiają się również zmiany dotyczące oceny zachowania: MEN chce doprecyzować obszary, które szkoły mają brać pod uwagę. Wśród nich wskazano m.in. wywiązywanie się z obowiązków ucznia, okazywanie szacunku, przestrzeganie norm społecznych, dbanie o bezpieczeństwo, współpracę oraz relacje. Na marginesie zapowiedziano też rozwiązanie dotyczące szkół branżowych: dyrektor będzie mógł zwolnić ucznia z zajęć przygotowujących do uzyskania prawa jazdy określonej kategorii, jeśli uczeń wcześniej ukończył szkolenie i przedstawi zaświadczenie. Konsultacje publiczne mają potrwać do 10 czerwca 2026 r., a planowany termin wejścia przepisów w życie to 1 września 2026 r. Jeśli zmiany wejdą w proponowanym kształcie, warto zawczasu przyjrzeć się szkolnym zasadom i temu, jak w danej klasie będzie rozumiana „systematyczność” oraz jak ma wyglądać informacja zwrotna dla dziecka. Źródła: wprost.pl, dziennik.pl, gazetaolsztynska.pl Zobacz także: Ten typ rodzica wyprowadza nauczycieli z równowagi. „Przez nich płaczę po nocach”
Ten typ rodzica wyprowadza nauczycieli z równowagi. „Przez nich płaczę po nocach”
Jeszcze dekadę, dwie temu zmorą nauczycieli byli tzw. trudni uczniowie, nad którymi trudno było zapanować w klasie. Dziś pedagodzy coraz częściej mówią wprost, że większym problemem są... rodzice.
Napisała do nas nauczycielka historii pracująca w klasach 4-8 szkoły podstawowej. Po przeczytaniu naszego tekstu o toksycznych nauczycielach chciała zwrócić uwagę na drugą stronę medalu. Przyznała, że chociaż zdarzają się toksyczni nauczyciele, którzy już dawno powinni odejść z zawodu, rodzice... również bywają trudni. Przez jeden konkretny typ to ona chce czasem odejść z pracy. Jak twierdzi, coraz więcej pedagogów jest zwyczajnie zmęczonych rodzicami, którzy nie dopuszczają do siebie myśli, że ich dziecko mogło zachować się źle albo nie przygotować do zajęć. Jak to, ich dziecko? Ten aniołek, który nigdy nie przeklina, nigdy nie podnosi głosu, który z uśmiechem pomaga w domu i całe dnie siedzi nad książkami? Nieee, niemożliwe... Przeczytaj mail nauczycielki: „Dziś każde dziecko jest idealne” Mam wrażenie, że w oczach rodziców każde dziecko jest teraz wyjątkowe, najlepsze i praktycznie nieomylne. I jasne, każdy kocha swoje dziecko, to normalne. Sama jestem matką. Problem zaczyna się wtedy, gdy rodzic kompletnie przestaje patrzeć na sytuację obiektywnie. Uczeń przeszkadza na lekcji, rozmawia, rzuca głupimi komentarzami, śmieje się z innych. Wpisuję uwagę. Jeszcze tego samego dnia dostaję wiadomość: „To chyba pomyłka, bo syn w domu tak się nie zachowuje”. No dobrze, ale szkoła to nie dom. Czasami mam ochotę odpisać: „To może warto zapytać, jak zachowuje się poza domem?”. Ale nauczyciel już dziś musi bardzo uważać na każde słowo. „Przecież on cały wieczór się uczył” Oceny to osobny temat. Dziecko dostaje 2 albo 3 z klasówki i natychmiast pojawia się tłumaczenie. Rodzic pisze, że syn cały dzień się uczył, że córka była bardzo przygotowana, że to niesprawiedliwe. Tylko że siedzenie nad książką nie zawsze oznacza, że ktoś naprawdę umie materiał. Ale wielu rodziców w ogóle nie bierze tego pod uwagę. Dla nich zła ocena to automatycznie wina nauczyciela. Na pewno się pomyliłam albo „się uwzięłam”. Mam czasami wrażenie, że część rodziców oczekuje od szkoły samych dobrych ocen, pochwał i głaskania po głowie. A przecież szkoła nie na tym polega. „Coraz więcej nauczycieli ma dość” To dlatego nauczyciele odchodzą z zawodu. To dlatego nikt się nie garnie do tej pracy. Najgorsze jest to, że nauczyciel coraz częściej zostaje z tym wszystkim sam. Rodzic od razu zakłada, że jego dziecko mówi prawdę. Dyrekcja często boi się konfliktów z rodzicami. A nauczyciel ma siedzieć cicho i jeszcze wszystko spokojnie tłumaczyć. Po wielu takich sytuacjach człowiek wraca do domu wykończony psychicznie i naprawdę zaczyna się zastanawiać, czy warto dalej pracować w tym zawodzie. Więc tak, są toksyczni nauczyciele. Ale są też toksyczni rodzice, którzy zatruwają nam pracę każdego dnia. To przez nich w nocy nie mogę spać, tylko płaczę z tej bezsilności. Przez nich budzę się z bólem brzucha. Przez nich już w niedzielę myślę, czy przypadkiem nie wziąć L4. Ale przecież jestem nauczycielką. Nauczyciele nie biorą L4”. Od redakcji Coraz więcej nauczycieli mówi otwarcie, że problemem nie są już tylko uczniowie, ale także postawa części rodziców. Wsparcie dziecka jest ważne, ale jeśli zamienia się w ślepe bronienie go w każdej sytuacji, szkoła przestaje pełnić swoją funkcję. A młodzi ludzie dostają sygnał, że nigdy nie muszą brać odpowiedzialności za własne zachowanie. Jeśli chcesz do nas napisać, czekamy na maile: redakcja@mamotoja.pl Zobacz także: „8-klasista nie wiedział, kim był Mickiewicz”. Nauczyciele boją się o dzisiejszą młodzież
Są już pierwsze przecieki z egzaminu ósmoklasisty z angielskiego. „Najłatwiejszy arkusz w historii”
Egzamin ósmoklasisty z języka angielskiego odbędzie się już dziś, w środę 13 maja. Egzamin startuje o 9:00 i trwa 110 minut. Już od wczoraj w mediach społecznościowych pojawiają się zdjęcia rzekomych zadań i sugestie, że to najłatwiejszy arkusz.
W środę 13 maja 2026 ósmoklasiści kończą trzydniową serię egzaminów testem z języka obcego nowożytnego, którym dla zdecydowanej większości jest angielski. W mediach społecznościowych, szczególnie na platformie X, wracają hasła o rzekomych „przeciekach” i „całym arkuszu do pobrania”, co podgrzewa atmosferę tuż przed wejściem do sal. Przecieki E8 2026 angielski: zdjęcia arkuszy Co roku, gdy zbliża się E8, w internecie pojawiają się podobne obietnice: gotowe arkusze, rzekome rozwiązania i sensacyjne zapowiedzi, że „wyciekło pytanie”. Dla wielu nastolatków to pokusa, bo stres przed ostatnim testem bywa duży, a część osób liczy na szybkie „ułatwienie” sprawy. Na X pojawiają się zdjęcia rzekomych arkuszy, w tym konkretnych pytań, z linkami do Discorda, na których uczniowie mają znaleźć całe testy. Pierwsze zadania były publikowane już w nocy. View oEmbed on the source website Uwaga! CKE podkreśla, że wycieki arkuszy przed rozpoczęciem się egzaminu są niemożliwe, bo testy są dobrze zabezpieczone. Tego typu oferty to najpewniej oszustwa. View oEmbed on the source website Egzamin ósmoklasisty z angielskiego. Co będzie w arkuszu? Egzamin z języka angielskiego sprawdza kilka obszarów umiejętności. Arkusz CKE składa się z części dotyczących: rozumienia ze słuchu, znajomości funkcji językowych, rozumienia tekstów pisanych, znajomości środków językowych, wypowiedzi pisemnej. W arkuszu pojawiają się zadania zamknięte i otwarte. Na końcu zwykle czeka dłuższa forma pisemna, a wśród przykładów wymienia się m.in. e-mail lub wpis na blogu. W tegorocznych zapowiedziach podkreślano też, że uczniowie przygotowują się szczególnie pod część słuchaną i zadanie pisemne, bo właśnie te elementy najczęściej budzą największe emocje. To dobry moment, by upewnić się, że dziecko pamięta o podstawach organizacyjnych: na egzamin można wziąć wyłącznie długopis albo pióro z czarnym tuszem. Resztę zapewnia szkoła, a spokój w sali często zależy od tego, czy poranek przebiegł bez nerwowych zwrotów akcji. E8 2026 angielski. Co musisz wiedzieć? W dniu egzaminu wiele rodzin układa plan dnia wokół szkoły i powrotu dziecka do domu. Najważniejsze informacje, o których musisz pamiętać: egzamin z angielskiego odbywa się w środę 13 maja 2026, startuje o 9:00, trwa 110 minut (arkusz standardowy), arkusze egzaminacyjne mają zostać opublikowane przez CKE około 13:00 tego samego dnia, wyniki egzaminu ósmoklasisty mają zostać ogłoszone 3 lipca. Warto też mieć z tyłu głowy jedną rzecz, która czasem uspokaja napięcie w domu: egzaminu ósmoklasisty nie da się „nie zdać” w klasycznym sensie, bo wystarczy do niego przystąpić. Jednocześnie wynik może mieć znaczenie w rekrutacji do wybranej szkoły, więc emocje są zrozumiałe. Powodzenia! Zobacz także: 3 najczęstsze błędy na egzaminie ósmoklasisty. Za to dostaniesz 0 pkt
Wakacje zaczną się wcześniej, nawet w maju. To już plaga wśród rodziców
Jeszcze niedawno rodzice pilnowali frekwencji i stresowali się każdą nieobecnością dziecka. Dziś coraz więcej rodzin traktuje zakończenie roku szkolnego dość... symbolicznie. Fundują dzieciom wakacje, jeszcze zanim zadzwoni ostatni dzwonek.
Do naszej redakcji napisała pani Monika, mama dwójki dzieci – jej syn chodzi do 3 klasy podstawówki, a córka uczy się w 1 klasie liceum. Kobieta przyznaje, że od trzech lat planuje rodzinne wyjazdy jeszcze przed oficjalnym zakończeniem roku szkolnego. I nie ukrywa, że kompletnie nie rozumie oburzenia: ani nauczycieli, ani innych rodziców. „Nie będę przepłacać tylko dlatego, że zaczynają się wakacje” „Naprawdę mam już dość tego udawania, że ostatnie tygodnie szkoły są jakieś święte i nienaruszalne. W tym roku znowu lecimy na dwa tygodnie na przełomie maja i czerwca. Już trzeci raz z rzędu. I nie, nie mam z tego powodu wyrzutów sumienia. Nie będę wydawać kilku tysięcy więcej tylko dlatego, że oficjalne wakacje zaczynają się 27 czerwca. Jak zaczęłam porównywać ceny, to byłam w szoku. Ten sam hotel w Egipcie czy Turcji potrafi kosztować nawet dwa razy więcej w lipcu niż pod koniec maja. Dla zwykłej rodziny to są ogromne pieniądze. Poza tym w maju jest po prostu lepiej. Nie ma takich tłumów, dzieci nie stoją godzinę po jedzenie, nie trzeba walczyć o leżaki przy basenie. I przede wszystkim nie ma tych koszmarnych upałów, przez które człowiek wraca bardziej zmęczony niż wypoczęty. „W szkole i tak już nic konkretnego się nie dzieje” Najbardziej śmieszy mnie robienie z tego wielkiego dramatu. Ludzie zachowują się tak, jakby moje dzieci opuszczały pół roku nauki. A prawda jest taka, że pod koniec maja i w czerwcu szkoła praktycznie już nie funkcjonuje normalnie. W podstawówce? Filmy na lekcjach, wycieczki, siedzenie na boisku albo sprzątanie sal. W liceum jest dokładnie to samo. Oceny wystawione, nauczyciele sami odliczają dni do wakacji, a uczniowie żyją już tylko planami na lato. Córka sama mówi, że po wystawieniu ocen połowa klasy przestaje przychodzić regularnie. Nagle okazuje się, że wszyscy mają ważne wyjazdy rodzinne albo problemy zdrowotne. Tylko oficjalnie nikt o tym głośno nie mówi. „Nauczyciele są oburzeni, bo rodzice przestali pytać o pozwolenie” Najbardziej irytuje mnie ton niektórych nauczycieli. Jakby szkoła miała decydować o całym życiu rodziny. Usłyszałam ostatnio, że to zły przykład. Serio? A jaki przykład daje szkoła, która przez ostatni miesiąc roku szkolnego właściwie już odpuszcza normalną naukę? Mam wrażenie, że część nauczycieli jest po prostu wściekła, że rodzice przestali traktować szkołę jak najwyższą władzę. Kiedyś wszyscy bali się wychowawcy i prosili o zgodę na każdy dzień nieobecności. Dzisiaj ludzie zaczynają patrzeć bardziej praktycznie. Ja naprawdę nie potrzebuję niczyjej akceptacji, żeby zabrać własne dzieci na wakacje. To ja za nie odpowiadam i ja wiem, jak wygląda nasz budżet. „To już normalne. Coraz więcej rodzin robi dokładnie to samo” Szczerze? W moim otoczeniu robi tak coraz więcej osób. Jedni lecą w maju, inni zaraz po wystawieniu ocen, jeszcze inni wracają kilka dni po rozpoczęciu roku szkolnego we wrześniu, bo wtedy też jest taniej. I trudno się dziwić. Wszystko jest drogie, ludzie liczą pieniądze. Jeśli można mieć lepsze wakacje za połowę ceny, to wiele rodzin po prostu z tego korzysta. Mam czasem wrażenie, że tylko szkoły jeszcze udają, że wszyscy żyją według kalendarza sprzed 20 lat. Rodzice coraz częściej traktują oficjalne zakończenie roku jako symboliczny termin, a nie obowiązek siedzenia w ławce do ostatniego dnia”. Komentarz reakcji: Dyskusja o wyjazdach przed zakończeniem roku szkolnego wraca co roku i za każdym razem budzi ogromne emocje. Dla jednych to zwykłe cwaniactwo i lekceważenie obowiązków szkolnych. Dla innych – rozsądna decyzja i sposób na realne oszczędności. Trudno jednak nie zauważyć, że coraz więcej rodziców otwarcie przyznaje: szkolny kalendarz przestaje wyznaczać rytm rodzinnego życia. Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz także: Wakacje 2026 rozpoczną się wcześniej. MEN podało oficjalną datę
Już są pierwsze przecieki E8 z matematyki. Krążą zdjęcia arkuszy i płatne oferty
Egzamin ósmoklasisty 2026 z matematyki odbędzie się we wtorek 12 maja o 9:00 i potrwa 125 minut. Tuż przed testem media społecznościowe, w tym X, zalewają zdjęcia rzekomych arkuszy E8 z 2026 roku. Uczniowie obawiają się niespodzianek po poniedziałkowym polskim.
Tuż przed egzaminem ósmoklasisty z matematyki w sieci wyraźnie rośnie napięcie. Ósmoklasiści z całej Polski i ich rodzice przeglądają media społecznościowe w poszukiwaniu rzekomych „arkuszy” i list zadań, a na X krążą kolejne wpisy, zdjęcia arkuszy i zaproszenia na Discord w celu zakupu arkuszy. E8 z matematyki: przecieki Wpisy o rzekomych przeciekach pojawiają się falami, pierwsze pojawiały się już wieczorem. View oEmbed on the source website Równolegle wracają płatne „oferty” dostępu do „prawdziwych zadań” lub „pewniaków” w cenie 20–50 zł. To ważny sygnał ostrzegawczy dla rodziców oraz samych nastolatków: takie propozycje bywają pułapką nastawioną na wyłudzenie danych albo pieniędzy. View oEmbed on the source website Warto jednak pamiętać, że Centralna Komisja Egzaminacyjna nie udostępnia arkuszy przed egzaminem, więc obietnice „pewnego arkusza” przed 9:00 nie mają wiarygodnego oparcia. NIE dołączaj do serwerów na Discordzie, nie wysyłaj płatnych SMS-ów i nie klikaj w podejrzane linki. Zobacz także: Egzamin ósmoklasisty 2026: matematyka. Są pierwsze przecieki, tak mogą wyglądać arkusze CKE E8 2026 matematyla: arkusze. Jakich zadań się spodziewać? Egzamin z matematyki jest drugim z trzech egzaminów ósmoklasisty. We wtorek uczniowie zaczynają o 9:00, a standardowy czas pracy to 125 minut, czyli do 11:05. Uczniowie ze specjalnymi potrzebami mogą mieć wydłużony czas pisania egzaminu. Na kilkanaście godzin przed matematyką najczęściej powtarzają się te same typy „pewniaków”. Wśród tematów, które regularnie wracają na egzaminie, wymienia się: procenty, geometrię (pola, objętości, twierdzenie Pitagorasa), równania i wyrażenia algebraiczne, potęgi i pierwiastki, statystykę (średnia, mediana, wykresy i diagramy), prawdopodobieństwo, zadania tekstowe i praktyczne (np. prędkość, czas, pieniądze, objętość, odczyt danych). Warto też wiedzieć, że oficjalne arkusze i omówienia zadań zwykle są udostępniane w internecie dopiero po zakończeniu egzaminu, najczęściej po południu, często między 13:00 a 14:00. To pomaga ustawić oczekiwania: poranne „pewniaki” nie są prawdziwe. Rodzicom, którzy widzą narastające napięcie u dziecka, może pomóc spokojna rozmowa o planie na poranek: przygotowany długopis z czarnym tuszem, linijka, chwila na oddech przed wejściem i przypomnienie, że celem jest zdobywanie punktów krok po kroku, a nie polowanie na sensacje. Na wyniki uczniowie poczekają do 3 lipca 2026 r. To jeszcze sporo czasu, ale dziś liczy się przede wszystkim bezpieczny start i skupienie na zadaniach w arkuszu, a nie na tym, co krąży w sieci. Zobacz także: Są już pierwsze przecieki z egzaminu ósmoklasisty z polskiego. W sieci krążą zdjęcia arkuszy
Są już pierwsze przecieki z egzaminu ósmoklasisty z polskiego. W sieci krążą zdjęcia arkuszy
Przecieki z egzaminu ósmoklasisty 2026 znów stały się hitem wyszukiwań tuż przed poniedziałkowym testem z języka polskiego. W mediach społecznościowych pojawiają się zdjęcia arkuszy, ale CKE podkreśla, że materiały są zabezpieczone, a rzekome wycieki zwykle bywają fałszywe.
W dniu egzaminu internet potrafi zamienić się w bazar obietnic. Na X, TikToku i Instagramie krążą wpisy i nagrania, które sugerują dostęp do tematów albo wręcz gotowych arkuszy. To, co pojawia się w sieci jako „przeciek”, bardzo często okazuje się jednym z kilku wariantów: przerobionym graficznie zdjęciem, starym testem udającym nowy materiał albo listą zgadywanek na temat lektur i motywów. CKE zwraca uwagę, że oficjalne arkusze są zabezpieczone, a publikowane w internecie „rewelacje” zwykle nie mają pokrycia w rzeczywistości. Jednocześnie komisja analizuje każdy sygnał o możliwym wycieku. E8 przecieki. Jaka lektura będzie na egzaminie ósmoklasisty? W tegorocznych przeciekach prym wiodą „Dziady cz. II”, „Balladyna” oraz „Antygona” – to właśnie te utwory najczęściej wracają w szkolnych dyskusjach i edukacyjnych rankingach. View oEmbed on the source website Na X można też znaleźć rzekome treści zadań: View oEmbed on the source website Czy takie: View oEmbed on the source website Egzamin ósmoklasisty 2026. Kiedy pierwsze arkusze z polskiego? Egzamin ósmoklasisty 2026 odbywa się w dniach 11–13 maja: najpierw język polski, potem matematyka i język obcy nowożytny. Każdego dnia start jest o godz. 9. Test z języka polskiego trwa 150 minut (w przypadku dostosowań czas może zostać wydłużony o 45 minut). Dla porządku: matematyka trwa 125 minut (plus do 40 minut), a język obcy 110 minut (plus do 35 minut). W 2026 roku do egzaminu ma przystąpić 393 338 uczniów z 12 953 szkół. Większość zdających wybiera język angielski (98,4 proc.), język niemiecki deklaruje 1,2 proc., a pozostałe języki łącznie 0,4 proc. Dla wielu rodzin ważna jest też informacja, kiedy pojawią się materiały pewne, a nie „z internetu”: arkusze CKE mają być publikowane po godz. 14, gdy komisja udostępni je oficjalnie. E8. Co warto powtórzyć z polskiego? Nie da się uczciwie przewidzieć, co znajdzie się w tegorocznym arkuszu, ale można mądrze podeprzeć się tym, jak wyglądał egzamin w 2025 roku. Wtedy uczniowie pracowali m.in. na fragmencie „Chłopców z Placu Broni”, pojawiły się zadania związane z odwagą, lojalnością i przyjaźnią, a także polecenia z gramatyki, interpunkcji i analizy tekstu. W arkuszu był również tekst o przyjaźni oraz pytania odnoszące się do poglądów Arystotelesa. Znalazły się też zadania dotyczące „Małego Księcia”. W wypracowaniu do wyboru było przemówienie związane z motywem przyjaźni albo opowiadanie z bohaterem lektury obowiązkowej. Zobacz także: 3 najczęstsze błędy na egzaminie ósmoklasisty. Za to dostaniesz 0 pkt
3 najczęstsze błędy na egzaminie ósmoklasisty. Za to dostaniesz 0 pkt
Egzamin ósmoklasisty 2026 zbliża się wielkimi krokami. Uczniowie powtarzają lektury, rozwiązują arkusze i ćwiczą zadania z matematyki, ale wielu z nich nadal traci punkty przez proste, techniczne błędy. Co gorsza – niektóre pomyłki mogą sprawić, że odpowiedź w ogóle nie zostanie sprawdzona.
Egzamin ósmoklasisty ma ogromne znaczenie podczas rekrutacji do szkoły średniej. Wyniki liczą się przy naborze do liceów, techników i szkół branżowych, dlatego każdy punkt może zdecydować o dostaniu się do wymarzonej szkoły. Egzamin ósmoklasisty 2026 – najważniejsze informacje Egzamin ósmoklasisty w 2026 roku odbędzie się w terminie od 11 do 13 maja: 11 maja 2026 r. – język polski, 12 maja 2026 r. – matematyka, 13 maja 2026 r. – język obcy nowożytny. Każdy egzamin rozpocznie się o godzinie 9:00. Ile trwa egzamin ósmoklasisty z języka polskiego, matematyki i języka obcego? Czas trwania egzaminów wynosi: język polski – 150 minut, matematyka – 125 minut, język obcy nowożytny – 110 minut. Czy egzaminu ósmoklasisty można nie zdać? Egzaminu ósmoklasisty nie można nie zdać, ponieważ nie obowiązuje minimalny próg punktowy. Oznacza to, że uczeń kończy szkołę podstawową niezależnie od wyniku, ale musi przystąpić do egzaminu. Wyniki są jednak bardzo ważne podczas rekrutacji do szkoły średniej. Każdy punkt ma znaczenie, czyli najczęstsze błędy Choć egzaminu ósmoklasisty nie da się oblać, jego wynik ma ogromny wpływ na przyszłość ucznia. Punkty z egzaminu są brane pod uwagę podczas rekrutacji do szkół średnich razem z ocenami i dodatkowymi osiągnięciami. Właśnie dlatego warto pamiętać nie tylko o wiedzy, ale również o technicznych zasadach rozwiązywania arkusza. Jedno dodatkowe zaznaczenie, wyjście poza wyznaczone pole albo nieczytelny zapis mogą kosztować utratę punktów, których później zabraknie do wymarzonej szkoły. Oto najczęstsze błędy uczniów: 1. Zaznaczenie więcej niż jednej odpowiedzi w pytaniu zamkniętym To jeden z najczęstszych błędów, który regularnie pojawia się w raportach egzaminacyjnych. W zadaniach zamkniętych uczeń powinien zaznaczyć tylko jedną odpowiedź. Jeśli zakreśli dwie – nawet wtedy, gdy jedna z nich jest poprawna – otrzyma 0 punktów. Problem pojawia się często ze stresu. Uczniowie zmieniają zdanie w ostatniej chwili, poprawiają odpowiedzi w pośpiechu albo nieczytelnie zaznaczają kratki. Egzaminator nie może wtedy domyślać się, którą odpowiedź uczeń miał na myśli. Dlatego przed oddaniem arkusza warto poświęcić kilka minut na dokładne sprawdzenie kart odpowiedzi. Lepiej wykonać jedną wyraźną poprawkę niż zostawić kilka zaznaczeń. 2. Pisanie poza wyznaczonym miejscem Wielu uczniów nie zdaje sobie sprawy, że egzaminator sprawdza wyłącznie odpowiedzi zapisane w wyznaczonym polu. Jeśli fragment wypracowania, rozwiązania zadania lub argumentacji znajdzie się poza ramką, może zostać pominięty podczas oceniania. To szczególnie częsty problem na języku polskim. Uczniowie piszą szybko, brakuje im miejsca i kontynuują wypowiedź na marginesie albo pod zadaniem. Tymczasem egzaminator nie ma obowiązku tego sprawdzać. W praktyce oznacza to utratę punktów nawet za poprawną odpowiedź. Dlatego podczas egzaminu trzeba pilnować objętości wypowiedzi i pisać wyłącznie w miejscach do tego przeznaczonych. Jeśli uczeń widzi, że kończy się miejsce, powinien od razu zgłosić to komisji zgodnie z procedurami obowiązującymi w szkole. 3. Nieczytelne pismo Nieczytelne pismo to kolejny powód utraty punktów. Egzaminator ocenia to, co jest w stanie odczytać. Jeśli odpowiedź jest niewyraźna, pełna skreśleń lub zapisana w pośpiechu, może zostać uznana za błędną. Problem dotyczy szczególnie matematyki oraz języka polskiego. W matematyce niewyraźnie zapisane liczby i symbole mogą całkowicie zmienić wynik działania. Z kolei w wypracowaniu egzaminator może mieć trudność z odczytaniem argumentów lub pojedynczych słów. Warto pamiętać, że egzamin ósmoklasisty trwa długo i stres wpływa na charakter pisma. Dlatego uczniowie powinni ćwiczyć rozwiązywanie arkuszy w warunkach zbliżonych do egzaminacyjnych – z limitem czasu i pisaniem ręcznym. Czy egzamin ósmoklasisty można poprawić? W przeciwieństwie do matury egzaminu ósmoklasisty nie poprawia się w kolejnym terminie z powodu słabego wyniku. Termin dodatkowy przewidziano jedynie dla uczniów, którzy nie mogli przystąpić do egzaminu z powodów zdrowotnych lub losowych. W 2026 roku odbędzie się on od 8 do 10 czerwca. Dlatego tak ważne jest dopilnowanie wszystkich formalności i unikanie prostych błędów technicznych. Często to właśnie one decydują o utracie kilku cennych punktów podczas rekrutacji do liceum lub technikum. Zobacz także: Znamy 2 pewniaki na egzamin ósmoklasisty: te lektury trzeba znać na blachę
Znany ksiądz: „Szkoda mi rodziców”. W maju widać, że na własne życzenie wychowujemy materialistów
Prezenty na komunię znów wywołują gorącą dyskusję. Ks. Rafał Główczyński, znany w sieci jako „Ksiądz z osiedla”, w rozmowie z Plejadą ostrzega, że drogie upominki i nastawienie na „imprezę” sprawia, że wychowujemy materialistów.
Sezon pierwszych komunii świętych dopiero się rozkręca, a już wraca temat, który w wielu domach potrafi zepsuć radość z przygotowań: prezenty i przyjęcia „na pokaz”. Ks. Rafał Główczyński, kojarzony z programu „The Traitors. Zdrajcy”, zwrócił uwagę w rozmowie z Plejadą, że niektórym rodzicom coraz trudniej utrzymać właściwe proporcje między przeżyciem sakramentu a kosztowną oprawą. Drogie prezenty odbierają prawdziwy sens komunii Duchowny opisuje coraz wyraźniejsze rozwarstwienie podejścia rodziców. Z jednej strony są rodziny, które konsekwentnie trzymają się prostoty: skromniejszego stroju, symbolicznych upominków i rozmów z dzieckiem o sensie uroczystości. Z drugiej – coraz częściej widać model, w którym najważniejsze stają się sala, menu, dekoracje i zawartość koperty. Sam sakrament schodzi na plan dalszy, traktowany jak punkt programu, który trzeba „odhaczyć”, żeby potem zaczęło się prawdziwe świętowanie. Ks. Główczyński podkreśla, że rodzice często mają dobre intencje: chcą, by dziecko miało piękny dzień i poczuło się wyjątkowo. Problem pojawia się później, kiedy kosztowne upominki stają się dla dziecka ważniejsze niż sam sakrament. – Co do drogich imprez i prezentów, to szkoda mi rodziców, którzy robią to z dobrych intencji, chcą dla dziecka jak najlepiej, jak najpiękniej, jak najdrożej, ale później, to często obraca się przeciwko nim – dzieciaki obdarowywane w ten sposób, szybko stają się materialistami – mówi duchowny w rozmowie z Plejadą. – Prywatnie uważam, że drogie prezenty od najmłodszych lat nie uszczęśliwiają dzieci, tylko rozwydrzają – dodaje. Duchowość kontra impreza Dla rodzica to bywa szczególnie trudne, bo konsekwencje nie przychodzą od razu. Najpierw jest zachwyt, zdjęcia i zadowolenie rodziny. Dopiero z czasem może pojawić się rozczarowanie: dziecko domaga się kolejnych kosztownych rzeczy, porównuje się z rówieśnikami, a rozmowa o wartościach przegrywa z rozmową o zakupach. I wtedy zamiast poczucia, że wspieramy rozwój dziecka, zostaje wrażenie, że sami podkręciliśmy tę materialną spiralę. W dyskusji o prezentach wraca też jeszcze jeden wątek: część niewierzących rodzin organizuje dzieciom uroczystości „na wzór” komunii w dniu, gdy rówieśnicy idą do kościoła. Ksiądz zwraca uwagę, że rozumie intencję rodziców – żeby dziecko nie czuło się wykluczone – ale taka forma – pozbawiona religijnego sensu wydarzenia – pokazuje, jak mocno sama otoczka zaczęła żyć własnym życiem. Co zamiast drogiego prezentu na komunię? W tym wszystkim duchowny proponuje alternatywę, która może być bliższa wielu rodzinom: prezentem może stać się wspólnie spędzony czas, najlepiej połączony z doświadczeniem ważnym także duchowo. Jako przykład wskazuje wyjazd do Częstochowy zestawiony z atrakcją przyjazną dziecku, jak wizyta w parku rozrywki. Wspólne doświadczenie może pomóc rodzinie wrócić do sedna uroczystości: komunia jest wydarzeniem ważnym, ale nie musi być pokazem możliwości. A jeśli już inwestować – to w doświadczenie, które wzmacnia relację i zostaje w pamięci dziecka dłużej niż kolejny przedmiot. Źródło: plejada.pl Zobacz także: „Na komunię kupiłam wnuczce Pismo Święte. Odpowiedziała 2 słowa i aż się przeżegnałam”
Prosty trik, by dziecko wypełniało obowiązki domowe bez marudzenia. Poleca go psycholog
„Posprzątaj pokój”, „wynieś śmieci”, „ile razy mam powtarzać?” – jeśli te zdania padają z Twoich ust niemal codziennie, nie jesteś wyjątkiem. Istnieje jednak prosty sposób, by dzieci same pamiętały o obowiązkach... Ciekawe, co powiedzą goście!
Większość z nas, poza tą garstką, która prasowanie czy odkurzanie traktuje jak medytację, nie lubi obowiązków domowych. Nic dziwnego, że dzieci również za nimi nie przepadają. Mają wrażenie, że ciągle czegoś chcesz, a w dodatku się „czepiasz”. Problem nie leży w lenistwie dziecka. Jak zauważa amerykańska socjolożka i psycholożka Kyndal Sims, dzieci często po prostu nie przetwarzają informacji w taki sposób jak dorośli. O ile Tobie może wystarczyć lista obowiązków zakodowana w głowie, o tyle dziecko może potrzebować innego rodzaju przypominajki. Jak przypomnieć dziecku o obowiązkach domowych? Trik Wielu rodziców stawia na listy obowiązków, które wiesza na lodówce. Niektórzy kupują dedykowane obowiązkom tabliczki, na których dziecko odhacza wykonane zadania. Sims proponuje inny sposób: zdjęcia. Ekspertka zrobiła dzieciom zdjęcia podczas pozowania do różnych obowiązków: zamiatania, karmienia psa, składania prania czy mycia naczyń. Już sam proces powstawania zdjęć był zabawą. Wydrukowane fotografie trafiły na tablice przypisane do każdego dziecka. Zamiast czytać listę, dzieci mogły zobaczyć na zdjęciu, co mają zrobić. Możesz wykorzystać aparat typu Instax albo zrobić zdjęcia telefonem, a następnie je wydrukować. Posiadacze aparatów na klisze mogą oczywiście zrobić analogowe zdjęcia i je wywołać. Tablica ze zdjęciami zadziałała jak zaklęcie Zmiana w zachowaniu dzieci Sims była niemal natychmiastowa. Same zaczęły sprawdzać swoje tablice i kontrolować, czy wykonały wszystkie powierzone im zadania. Taka wizualna przypominajka była dla dzieci konkretną wskazówką. Przetwarzanie informacji na podstawie obrazu okazało się łatwiejsze niż odczytywanie zadań z listy. Bez proszenia, bez powtarzania, bez napięcia. „Zadziałało znakomicie. Obserwowałam, jak dzieciaki wskazują kolejne zdjęcia i zastanawiają się, czy wykonały dane zadanie. Jeśli o czymś zapomniały, zdjęcia natychmiast im o tym przypominały i od razu biegły, żeby to zrobić. Dawały znać, gdy skończyły, a z mojej strony wystarczało jedynie szybkie sprawdzenie. Właściwie nie musiałam po nich poprawiać” – opisuje swoją metodę Sims. Mniej walki, więcej współpracy Ta metoda działa nie tylko dlatego, że ma formę zabawy. Jej siła tkwi w dopasowaniu do sposobu myślenia dziecka. Obrazy działają na mózg dziecka lepiej niż zapisane słowa. Dziecko może je szybko przetworzyć, co nie wymaga dodatkowego wysiłku poznawczego. Co więcej, udział dzieci w tworzeniu zdjęć sprawia, że czują się współautorami zasad, a nie tylko ich odbiorcami. To subtelna, ale kluczowa zmiana: dziecko nie czuje, że coś mu każesz. Zamiast tego odczuwa odpowiedzialność za jakieś zadanie. Czasem nie trzeba wprowadzać systemów kar czy nagród. Wystarczy zmienić sposób komunikacji, by obowiązki przestały być polem walki – a stały się czymś naturalnym. Ciekawe, jakie miny mają goście na widok porozwieszanych po domu zdjęć dzieciaków sprzątających kuwetę albo ścierających kurze. ;) Źródło: birchpsychology.com Zobacz także: Już 2-latek może pomagać w domu. Lista obowiązków dla dzieci dostosowana do wieku
„Przedszkola powinny być otwarte całą dobę. Kiedy mam nocki, syna dogląda sąsiadka”
Co ma zrobić samotna matka, która nie ma babci, niani ani partnera do pomocy? List naszej czytelniczki pokazuje, jak wygląda codzienność rodzin, o których mało kto chce mówić głośno.
Po publikacji tekstu: „Przedszkola powinny być otwarte od 6:30. Przez lenistwo pań spóźniam się do pracy” napisała do nas pani Marta, która samotnie wychowuje syna i pracuje w systemie zmianowym. Kobieta twierdzi, że wielokrotnie słyszała, że „trzeba było inaczej sobie ułożyć życie”, ale – jak podkreśla z rezygnacją – rachunki same się nie zapłacą. W swoim liście opisuje, jak naprawdę wygląda codzienność wielu rodziców pracujących zmianowo. Nie wszyscy rodzice pracują w korporacjach „Mam 34 lata, samotnie wychowuję pięcioletniego syna i naprawdę mam już dość słuchania mądrych rad od ludzi, którzy nigdy nie musieli wybierać między pracą a bezpieczeństwem dziecka. Pracuję w magazynie, mam zmiany dzienne i nocne. I wiecie co? Kiedy mam nocki, syna dogląda sąsiadka z drugiego piętra. Ojciec jest ojcem tylko na papierze, ostatni raz odwiedził Wojtusia na Gwiazdkę. Prezentu nie przywiózł, bo powiedział, że zapomniał. Zwykle nie pamięta, że w ogóle ma dziecko. Tak wygląda moja rzeczywistość. Nie żadna patologia, nie imprezy, nie lenistwo. Po prostu życie. Całodobowe przedszkola: czy to dobre rozwiązanie? Przedszkole Wojtka działa do 17:00, a ja czasem zaczynam zmianę o 22:00 i kończę nad ranem. Nie mam armii cioć i babć na zawołanie, bo moi rodzice nie żyją, a teściowie nigdy mnie nie lubili i chyba cieszą się, że mój były odszedł. Mają więcej wnuków, więc niespecjalnie się nami przejmują. W moim trybie pracy zaczyna się kombinowanie. Sąsiadka, koleżanka, czasem płatna opiekunka, która bierze tyle, że połowa wypłaty znika w dwa tygodnie. A potem słyszę od innych matek, że dziecko powinno spać we własnym łóżku, mieć rytuały i stabilność. Serio? To niech ktoś mi jeszcze powie, z czego mam zapłacić czynsz. Powiem coś, za co pewnie zaraz mnie zjedzą: przedszkola powinny być otwarte całą dobę. Tak jak szpitale działają całą dobę, sklepy, stacje benzynowe i magazyny też. To dlaczego rodzice pracujący nocami są zostawieni sami sobie? Żyjemy w bańce Naprawdę nie jestem jedyna. W mojej pracy jest mnóstwo samotnych matek. Jedna zostawia dzieci z nastoletnią córką, inna wozi syna do siostry o 4 rano przed zmianą. Wszyscy udają, że problem nie istnieje, bo łatwiej oceniać rodziców niż przyznać, że system kompletnie nie nadąża za rzeczywistością. Może jak ktoś mieszka w Warszawie albo Poznaniu czy Wrocławiu, może jak pracuje od 8 do 16, ma studia skończone, to sobie jakoś inaczej radzi. Ale większość rodziców w Polsce żyje tak, jak ja. Po prostu zagryza zęby i sobie radzi. Najbardziej boli mnie hipokryzja. Państwo chce, żebyśmy pracowali, byli samodzielni. Na szczęście jest chociaż to 800 plus. Ale kiedy człowiek naprawdę próbuje sobie poradzić, to zostaje sam. I nie, nie czuję się złą matką. Robię wszystko, żeby moje dziecko miało normalne życie. Ale czasem mam wrażenie, że ten kraj jest urządzony tylko dla ludzi pracujących od poniedziałku do piątku w godzinach 8–16”. Komentarz redakcji Trudno nie zauważyć, że problem rodziców pracujących zmianowo wraca coraz częściej. Wiele osób może oburzyć pomysł całodobowych przedszkoli, ale jednocześnie powinniśmy się zastanowić, jakie realne rozwiązanie mają dziś samotne matki i ojcowie pracujący nocami. Czy rzeczywiście oczekujemy od rodziców samodzielności, jeśli nie oferujemy im żadnego systemowego wsparcia? Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz także: Odebrała dziecko z przedszkola i natychmiast wybuchła płaczem. „Opiekunki nie miały prawa”
Rodzice myślą, że to „niewinny” prezent na komunię. To jak zaprosić złodzieja do domu
Dziecko będzie wniebowzięte, ale czy warto? Eksperci ostrzegają przed tym komunijnym hitem.
Gogle VR na komunię stają się prezentowym hitem, ale badacze z Duke University i North Carolina State University ostrzegają, że to nie tylko zabawa. W ankiecie wśród dzieci w wieku 6–17 lat wyszło, że dorośli często nie są świadomi ryzyka i skali danych zbieranych przez urządzenia tego typu w domu. Prezent na komunię: okulary VR hitem Wirtualna rzeczywistość potrafi zachwycić: dziecko zakłada urządzenie i nagle przenosi się do świata 3D, rozmawia ze znajomymi jako awatar, „zwiedza” kosmos albo przenosi się w czasie. To właśnie ta intensywność doświadczenia sprawia, że gogle VR coraz częściej lądują na liście komunijnych marzeń. Badanie prowadzone przez zespoły naukowców z Duke University i North Carolina State University pokazało, że rodzice najczęściej podchodzą do VR podobnie jak do smartfona czy mediów społecznościowych. Problem w tym, że urządzenie VR może zbierać znacznie więcej danych niż typowa aplikacja lub strona internetowa, co może stanowić zagrożenie dla dziecka. Jeśli dziecko „tylko gra”, łatwo uznać, że gra nie różni się od tej na konsoli czy na smartfonie. Tymczasem tego typu gogle to zestaw kamer i czujników, które działają w realnej przestrzeni domu. Dlaczego gogle VR to kiepski prezent na komunię? Z perspektywy prywatności kluczowe jest to, jakie sygnały zbierają gogle VR podczas zabawy. Wśród przykładów wskazywanych przez badaczy pojawiają się m.in. kierunek patrzenia oczu, ruchy głowy i dłoni, nagrania głosu oraz dźwięków w domu, a także informacje o układzie pokoju, w którym dziecko korzysta z urządzenia. Z takich danych można potem wnioskować kolejne cechy, m.in. wiek, płeć, lokalizację, pochodzenie etniczne czy stopień niepełnosprawności. To mocno zmienia perspektywę: nie mówimy wyłącznie o tym, co dziecko kliknie w grze, ale o całym zestawie informacji, które opisują użytkownika i jego otoczenie. Badacze zwracają też uwagę, że gogle VR mogą udostępniać zebrane informacje stronom trzecim, np. reklamodawcom, w celach zarobkowych. W ankiecie wielu rodziców przyznawało, że wcześniej w ogóle nie rozważało tego w kontekście VR, bo technologia wydawała im się jeszcze „niszowa” w porównaniu z innymi platformami. Co budzi największy niepokój? Rodzice uczestniczący w ankiecie częściej wskazywali obawy „tu i teraz”: wpływ na wzrok i słuch, ryzyko urazu w domu (bo dziecko nie widzi przeszkód), a także kontakt z obcymi. W VR trudniej zerknąć przez ramię i sprawdzić, co dokładnie dzieje się na ekranie oraz z kim dziecko wchodzi w interakcje, dlatego pojawiały się lęki przed cyberprzemocą, nieodpowiednimi treściami czy wykorzystaniem. To ważne sygnały, ale wnioski z badania są dość czytelne: kwestie prywatności i monetyzacji danych często spadają na dalszy plan, a niewielu rodziców faktycznie czyta polityki prywatności urządzeń, z których korzystają dzieci. W praktyce łatwo kliknąć „zgadzam się”, gdy dziecko już czeka na pierwszy test. To musisz wiedzieć przed zakupem gogli VR na komunię Eksperci przypominają, że większość gogli VR jest przeznaczona dla dzieci powyżej 13. roku życia, a w badaniu z VR korzystały również młodsze dzieci, nawet od 6 lat. W rodzinach, które rozważają taki prezent, pomocne może być podejście krok po kroku. Warto rozważyć, by dorosły najpierw sam przetestował sprzęt, sprawdził funkcje nadzoru rodzicielskiego i spokojnie przejrzał, na co wyraża zgody podczas konfiguracji. To może też ułatwić rozmowę z dzieckiem: o tym, z kim gra, czego nie udostępnia, i dlaczego czasem lepiej przerwać rozgrywkę niż „przejść level”. Badacze zwracają również uwagę na rolę projektantów platform VR: większa transparentność praktyk bezpieczeństwa i prywatności oraz bardziej zrozumiały sposób prezentowania informacji mogą być dla rodziców realnym wsparciem. W przypadku technologii, która wchodzi do domu tak intensywnie, czytelne zasady nie są dodatkiem, tylko podstawą. Źródło: today.duke.edu Zobacz także: „Na komunię kupiłam wnuczce Pismo Święte. Odpowiedziała 2 słowa i aż się przeżegnałam”
Już są pierwsze przecieki matury z angielskiego. Zdjęcia arkuszy krążą od nocy
Wokół matury 2026 z języka angielskiego, obowiązkowego egzaminu z języka obcego nowożytnego dla większości uczniów, znów robi się głośno tuż przed startem. Już od nocy w sieci krążą rzekome zdjęcia arkuszy.
Matura z języka angielskiego rozpocznie się w środę 6 maja 0 9:00 rano. Czas trwania egzaminu to: poziom podstawowy: 120 minut (czyli do 11:00), poziom rozszerzony: 150 minut (do 11:30), poziom dwujęzyczny: 180 minut (do 12:00). Matura 2026 z angielskiego: przecieki kuszą Tuż przed egzaminem w mediach społecznościowych pojawiają się wpisy i zdjęcia rzekomo pokazujące tegoroczny arkusz. Problem polega na tym, że duża część takich materiałów to fałszywki: stare arkusze, przerobione grafiki albo prowokacje, które mają wywołać zamieszanie. View oEmbed on the source website Warto też pamiętać o zasadzie, o której przypomina CKE: arkusze są tajne do momentu rozpoczęcia egzaminu. Wcześniejsze ujawnienie treści mogłoby skutkować unieważnieniem egzaminu. Dla ucznia to ryzyko zupełnie nieopłacalne, a dla rodzica dodatkowy stres, którego można uniknąć. View oEmbed on the source website Matura 2026 z angielskiego: jak wygląda arkusz? W maturze z angielskiego na poziomie podstawowym od kilku lat powtarza się podobna konstrukcja. Arkusz sprawdza trzy obszary, ułożone w przewidywalnej kolejności: słuchanie (zadania 1–3), czytanie i znajomość środków językowych (zadania 4–11), pisanie (zadanie 12). Próg zaliczenia pozostaje bez zmian: aby zdać, trzeba uzyskać minimum 30% punktów. Co do samych zadań, wiele elementów wraca regularnie i to może uspokoić tych uczniów, którzy źle znoszą „niespodzianki”. W typowym zestawie można się spodziewać m.in. słuchania na początku (nagrania odtwarzane dwukrotnie, zadania typu prawda/fałsz i wybór odpowiedzi), dopasowywania nagłówków do akapitów, uzupełniania luk w zdaniach i krótkich tekstach, a także transformacji zdań. Na końcu arkusza jest wypowiedź pisemna (80–130 słów). W ostatnich latach pojawiały się formy takie jak e-mail, wpis na blogu czy post na forum internetowym. Powtórka na ostatniej prostej: mniej materiału, ale bardziej w punkt Gdy czasu jest mało, lepiej celować w podstawy, które naprawdę wracają. W krótkiej powtórce przed maturą z angielskiego zwykle pomagają: czasy: Present Simple, Present Continuous, Present Perfect, Past Simple, Past Continuous, Future Simple, gerund i infinitive, przedimki: a, an, the, zaimki nieokreślone: someone, anything, nobody, stopniowanie przymiotników, zwroty grzecznościowe i schematy wypowiedzi pisemnej, słownictwo z działów: człowiek, zdrowie, sport, podróże, wakacje, praca, szkoła, kultura, zakupy, technologia. Wielu nauczycieli podpowiada też prostą strategię, która bywa szczególnie ważna w stresie: lepiej użyć prostszego angielskiego poprawnie, niż budować skomplikowane zdania „tłumaczone” w głowie z polskiego. Źródła: se.pl, infor.pl Zobacz także: Matura 2026: o ile wzrosła lokata w banku? To zadanie z haczykiem przerasta dorosłych
3757 zł miesięcznie dla rodziców za wychowywanie dzieci. Rewolucja w świadczeniach już wkrótce
3757 zł – a dokładnie 3757,82 zł – miesięcznie dla rodziców, którzy wychowali co najmniej czworo dzieci, brzmi obiecująco. Resort rodziny analizuje rozwiązanie, w którym świadczenie otrzymywałaby nie tylko matka, ale i ojciec, a wypłatami zajmowałby się ZUS.
Rodzicielskie świadczenie uzupełniające znane jako „Mama 4 plus” działa od 2019 roku i ma zabezpieczać finansowo rodziców, którzy wychowali co najmniej czworo dzieci, a przez lata opieki nie wypracowali emerytury albo mają ją bardzo niską. Teraz Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej analizuje wariant zmian, który może być przełomowy dla wielu rodzin: możliwość pobierania świadczenia również przez ojca. Świadczenie Rodzice 4 plus Dziś kwota świadczenia Mama 4 plus jest powiązana z najniższą emeryturą i nie może jej przekroczyć, a do tego podlega corocznej waloryzacji. Aktualnie to 1878,91 zł brutto miesięcznie. Kluczowy jest jednak mechanizm: w praktyce pieniądze w gospodarstwie domowym może pobierać tylko jeden rodzic. Rozważany wariant odwraca tę logikę. Jeśli zmiany weszłyby w życie i oboje rodzice spełnialiby ustawowe warunki, każdy z nich mógłby otrzymywać po 1878,91 zł brutto. W sumie daje to 3757,82 zł miesięcznie dla rodziców w jednym gospodarstwie domowym. Ta podwójna wypłata miałaby zwiększyć poczucie bezpieczeństwa seniorów. Warto przy tym podkreślić, że aktualnie nie ma konkretnej daty wejścia w życie nowych przepisów. Na ten moment trwają analizy, czy takie rozwiązanie w ogóle jest opłacalne dla państwa. 3757 zł na dzieci. Kogo obejmie wsparcie? Świadczenie ma być kierowane do osób, które osiągnęły wiek emerytalny: 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn, a jednocześnie wychowały co najmniej czworo dzieci i nie mają zapewnionego świadczenia emerytalnego na minimalnym poziomie. W opisywanym wariancie „Rodzice 4+” uwzględniane mają być dzieci: biologiczne, adoptowane, pochodzące z rodziny zastępczej. Obecne przepisy dopuszczają możliwość ubiegania się o świadczenie przez mężczyzn po ukończeniu 65 lat, ale tylko w szczególnych okolicznościach: gdy to ojciec przejął opiekę nad dziećmi w wyniku śmierci matki, porzucenia rodziny przez matkę albo długotrwałego zaprzestania opieki przez matkę. To właśnie ten element ma się zmienić w kierunku pełniejszego zrównania praw obojga rodziców. Program Mama 4 plus: jak złożyć wniosek? Aby skorzystać z programu Mama 4 plus, należy złożyć w ZUS wniosek. Warto wcześniej zebrać dokumenty i informacje, które ZUS wskazuje jako potrzebne. Do wniosku należy przygotować m.in.: numery PESEL wszystkich wychowanych dzieci, oświadczenie o sytuacji osobistej, rodzinnej, majątkowej i materialnej, w sytuacjach szczególnych zagraniczny dokument stanu cywilnego (gdy brak aktu urodzenia w krajowych rejestrach), w przypadku pieczy zastępczej orzeczenie sądu. Istotne jest też to, że katalog dokumentów ma charakter otwarty, co oznacza możliwość dołączenia dodatkowych dowodów, które mogą mieć znaczenie dla rozpatrzenia sprawy. Jeśli w twojej rodzinie temat świadczenia wraca przy domowych rozmowach o przyszłości, warto trzymać rękę na pulsie: na dziś pewne są obowiązujące zasady i kwota 1878,91 zł brutto, a nowy wariant z łączną kwotą 3757,82 zł miesięcznie dla rodziców 4+ pozostaje na etapie analiz. Źródła: infor.pl, gs24.pl Zobacz także: 259 euro miesięcznie. Tyle Polacy dostają od Niemców na wychowanie dzieci
Pod żadnym pozorem nie rób tego przed wejściem na maturę. Unieważnią egzamin
Kilka sekund może zadecydować o unieważnieniu matury z matematyki. W dniu egzaminu wielu uczniów popełnia ten sam błąd – sięgają po telefon „tylko na chwilę”. To ryzyko, którego naprawdę nie warto podejmować.
Matura z matematyki to dla wielu uczniów jeden z najbardziej stresujących egzaminów. Nic dziwnego, że tuż przed wejściem na salę pojawia się pokusa, by jeszcze raz coś sprawdzić – wzór, zadanie, a czasem nawet rzekome „przecieki”. Problem w tym, że ten nawyk może mieć bardzo poważne konsekwencje. I nie chodzi tylko o dodatkowy stres. „Tylko zerknę w telefon” – najczęstszy błąd maturzystów Wielu uczniów tuż przed egzaminem przegląda telefon. Czasem są to notatki, czasem grupy klasowe, a czasem informacje o możliwych zadaniach. W teorii to niewinne zachowanie. W praktyce – prosta droga do problemów. Dlaczego? Bo w pośpiechu łatwo zapomnieć, że telefon nadal jest w kieszeni lub torbie. A zgodnie z zasadami egzaminacyjnymi, wniesienie telefonu na salę jest zabronione – nawet jeśli nie zostanie użyty. Unieważnienie egzaminu – realne konsekwencje Jeśli komisja zauważy telefon przy zdającym, sytuacja jest bardzo poważna. Nie ma znaczenia, czy urządzenie było używane. Sam fakt jego posiadania może skutkować unieważnieniem egzaminu. To oznacza: brak wyniku z matury z matematyki, konieczność przystąpienia do egzaminu w innym terminie, dodatkowy stres i komplikacje w rekrutacji na studia. Warto pamiętać, że komisje egzaminacyjne są w tej kwestii bardzo rygorystyczne. Nie ma miejsca na tłumaczenia typu „zapomniałem”. Jak się zabezpieczyć przed takim błędem? Najprostsze rozwiązania są często najskuteczniejsze: odłóż telefon odpowiednio wcześniej – najlepiej jeszcze przed wejściem do szkoły, nie sprawdzaj niczego na ostatnią chwilę – to tylko zwiększa stres, zrób „kontrolę kieszeni” przed wejściem na salę, skup się na spokoju, a nie na szukaniu informacji w internecie. To drobne nawyki, które mogą uchronić przed bardzo poważnymi konsekwencjami. Matura z matematyki to ważny moment, ale też sytuacja, w której liczy się opanowanie i rozsądek. Nawet najlepsze przygotowanie może pójść na marne przez jeden nieprzemyślany gest. Dlatego, zanim wejdziesz na salę, upewnij się, że masz przy sobie tylko to, co naprawdę dozwolone. Telefon? Zostaw go daleko od siebie – dla własnego spokoju i bezpieczeństwa egzaminu. Zobacz także: Są już pierwsze przecieki matury z matematyki. W sieci krążą zdjęcia arkuszy
Są już pierwsze przecieki matury z matematyki. W sieci krążą zdjęcia arkuszy
Matura z matematyki 2026 rozpoczyna się we wtorek 5 maja o 9:00, a uczniowie od rana przeczesują sieć w poszukiwaniu „pewniaków” i domniemanych przecieków. W trendach pojawiają się m.in. statystyka, rachunek prawdopodobieństwa i równania z wieloma niewiadomymi. Są też pierwsze zdjęcia arkuszy.
Matura z matematyki 2026 na poziomie podstawowym rusza 5 maja o godz. 9:00 w szkołach w całej Polsce. Jeszcze przed wejściem na salę wielu maturzystów (i ich rodziców) przegląda internet w poszukiwaniu „pewniaków” oraz sygnałów, że gdzieś pojawił się arkusz. Na X (dawnym Twitterze) już pojawiają się pierwsze zdjęcia arkuszy. Czy są prawdziwe? Wątpliwe. Matura 2026 z matematyki: przecieki Ten sam scenariusz pojawia się co roku: im bliżej godziny „zero”, tym szybciej rosną emocje i liczba wpisów o rzekomych przeciekach. Na X od rana krążą zdjęcia arkuszy. View oEmbed on the source website W wyszukiwaniach i rozmowach szczególnie często przewijają się trzy obszary: statystyka, rachunek prawdopodobieństwa oraz równania z wieloma niewiadomymi. View oEmbed on the source website Te same działy pojawiają się także w medialnych typowaniach, m.in. przypisywanych Jasnowidzowi z Człuchowa. Warto jednak trzymać się chłodnej oceny: trendy w sieci, ani nawet zdjęcia arkuszy na X, nie są dowodem na to, co faktycznie znajdzie się w arkuszu. View oEmbed on the source website Matura 2026 z matematyki: co musisz wiedzieć? Egzamin maturalny z matematyki trwa 180 minut. Arkusz zawiera zadania zamknięte i otwarte. Do zdobycia jest maksymalnie 50 punktów, a próg zdawalności to 30% – czyli minimum 15 punktów. Dla wielu uczniów to właśnie ta mieszanka form bywa najbardziej wymagająca: zadania zamknięte sprawdzają szybkie decyzje i podstawowe umiejętności, a otwarte wymagają samodzielnego rozwiązania i pokazania toku rozumowania. Jeśli w domu od rana narasta napięcie, może pomóc prosta rzecz: zamiast nerwowego przewijania Twittera w poszukiwaniu przecieków, lepiej nastawić się na spokojne zarządzanie czasem. To często robi większą różnicę niż ostatnia, przypadkowa powtórka. Matura 2026 z matematyki: co powtórzyć? Mimo przecieków i zdjęć arkuszy w sieci nie mamy pewności, czy nie zostały wygenerowane przez AI lub nie pochodzą z poprzednich lat. Warto jednak przypomnieć sobie typy zagadnień, które regularnie przewijają się w arkuszach z poprzednich lat i dlatego są intensywnie powtarzane także teraz. Wśród nich są m.in.: potęgi i pierwiastki, rachunek prawdopodobieństwa (często w zadaniach kontekstowych), funkcja liniowa (np. wyznaczanie wzoru funkcji, zależności między prostymi), trygonometria w trójkącie prostokątnym (sinus, cosinus, tangens), statystyka (średnia arytmetyczna, mediana, dominanta), funkcja kwadratowa (wierzchołek, miejsca zerowe, postacie, nierówności kwadratowe), wyrażenia algebraiczne i wzory skróconego mnożenia. Jeśli Twoje dziecko jest już w drodze albo szykuje się do wyjścia, warto przypomnieć o rzeczach praktycznych, które potrafią oszczędzić stresu na miejscu: obowiązuje czarny długopis, a dodatkowo można mieć linijkę, cyrkiel i kalkulator prosty. Tablice wzorów zapewnia szkoła. Źródła: fakt.pl, se.pl Zobacz także: Tego 1 przedmiotu nie wnoś na maturę. Wygląda niewinnie, ale jest na czarnej liście
Odkryte pępki i brudne sneakersy. Strój na maturze to dowód, że młodzież ma w nosie zasady
Patrząc na niektórych maturzystów, można by pomyśleć, że są w drodze do centrum handlowego. Czy dzisiejsza młodzież w ogóle wie, czym jest „strój galowy”?
Jako osoba, która w liceum farbowała włosy na wszystkie kolory tęczy, robiła potajemnie kolczyki (nie tylko sobie) i miała już pierwszy tatuaż, rozumiem potrzebę wyrażania się poprzez wygląd. Rozumiem włożenie fikuśnej marynarki (sama na egzamin maturalny poszłam w żakiecie w kropki) czy rezygnację z lakierków na rzecz butów sportowych (pozdrawiam wszystkich, którzy całe lata nastoletnie przechodzili w glanach, niezależnie od pogody czy okoliczności). Ubranie na maturę czy inny egzamin nie musi być staromodne, nudne. Może oddawać naszą osobowość, a przynajmniej jakąś jej część. Powinno jednak być czyste, schludne, a jeśli nie skromne, to chociaż... skromnawe. Bo choć jestem wyrozumiała, gdy patrzę na tegorocznych maturzystów – odkryte brzuchy, ultrakrótkie spódniczki, bluzy z kapturem, dziurawe dżinsy – mam wrażenie, że niektórzy rodzice nie mieli takiej cierpliwości do wypracowywania kompromisów, jaką miała moja mama. Czy strój galowy na maturze to przeszłość? Z ciekawości zapytałam znajome mamy nastolatków, co myślą o dzisiejszej modzie maturalnej. Ada, mama maturzystki, najpierw tylko westchnęła. – My toczyłyśmy o to prawdziwą batalię – przyznała. Jej córka chciała iść na maturę w krótkim białym topie i szerokich, choć czarnych spodniach. – Musiałyśmy iść na jakiś kompromis. Była marynarka, ale pod spodem już mniej klasycznie, pozwoliłam jej iść w zwykłym białym topie, takim dłuższym. Uznałam, że ważniejsze, żeby w ogóle zgodziła się na coś bardziej oficjalnego – dodaje. Monika, mama drugoklasisty, żartuje, że cieszy się, że nie ma córki. – Czasem się cieszę, że mam syna, bo przynajmniej odpada część tych dyskusji – śmieje się, ale zaraz poważnieje. – Dla mnie strój galowy to podstawa. Biała koszula, czarne spodnie albo czarna czy granatowa spódnica. To jest egzamin państwowy, okazanie szacunku. Takie są zasady. Naginanie ich, czyli odkryty pępek, bluza albo brudne sneakersy to po prostu brak kultury. Z kolei Olka, mama maturzysty, patrzy na sprawę zupełnie inaczej. – Pozwoliłam synowi iść w dżinsach na polski. I co z tego? – mówi. – Szata nie zdobi człowieka. Ważniejsze jest to, co ma w głowie, a mój syn to piątkowy uczeń, naprawdę zdolny. Jeśli jest przygotowany, to naprawdę nie interesuje mnie, czy ma spodnie w kant. Przynajmniej nie muszę ich prasować – żartuje. Wybór ubrań to prawdziwy egzamin dojrzałości Eksperci od savoir-vivre’u są w tej kwestii dość zgodni – nie chodzi o sztywne trzymanie się przestarzałych zasad, ale o wyczucie sytuacji. O umiejętność dostosowania stroju do okazji. Matura, niezależnie od czasów, wciąż jest wydarzeniem formalnym. A to oznacza, że pewne minimum elegancji po prostu wypada zachować. W końcu strój na maturę to nie tylko zestaw ciuchów. Nie bez powodu mówi się o „egzaminie dojrzałości”. Te ubrania to symbol – wejścia w dorosłość, końca dzieciństwa. Możemy powtórzyć po Oli: nie szata zdobi człowieka. A jednak: jak Cię widzą, tak Cię piszą. Ubranie zawsze coś komunikuje, w dodatku osadzone jest w kontekście społecznym. Odkryty pępek na egzaminie państwowym czy dziurawe buty nie są wyrazem indywidualizmu. Są raczej sygnałem: „Wolno mi wszystko”, co jest odczytywane jako brak szacunku. Przykład idzie z góry I tu dochodzimy do roli rodziców, która – moim zdaniem – w tej całej dyskusji jest kluczowa. Oczywiście, maturzyści są już niemal dorośli, niektórzy są pełnoletni. Podejmują własne decyzje, mają swoje zdanie, znają już swoje granice i ich pilnują. Jednak to rodzice przez lata pokazują, co jest stosowne, a co nie. Uczą – albo i nie – że są sytuacje, które wymagają od nas dostosowania się, przynajmniej częściowego. Na maturze można mieć kolorowe włosy czy kolczyk w nosie. Ale niech te włosy będą czyste i uczesane, a kolczyk nie oślepia swoim blaskiem kolegów i koleżanek próbujących skupić się na zadaniu. Savoir-vivre nie powinien być reliktem minionej epoki. To codzienne drobiazgi: czy zakładam czyste ubranie na ważne wydarzenie, czy potrafię dostosować się do okoliczności, czy rozumiem, że mój wygląd jest też komunikatem wobec innych. Może więc problem nie leży wyłącznie w młodzieży, która „ma w nosie zasady”, ale też w dorosłych, którzy coraz częściej machają ręką i mówią: „Niech robią, co chcą”. Jeśli nie nauczymy dzieci zasad, nie możemy wymagać, by ich przestrzegały. Zobacz także: Czy na maturę można wnieść wodę? Jeden błąd i skończy się unieważnieniem egzaminu
259 euro miesięcznie. Tyle Polacy dostają od Niemców na wychowanie dzieci
W 2026 roku świadczenie Kindergeld wynosi 259 euro miesięcznie, czyli ok. 1100 zł. Sprawdź, kto spełnia warunki i jak złożyć wniosek, by dostawać wsparcie na dzieci z Niemiec.
Jak podaje Rynek Zdrowia powołujący się na „Die Welt”, dane za 2025 r. pokazują rekord: aż 528 mln euro zasiłku rodzinnego Kindergeld wypłacono na konta zagraniczne, a największa część tej puli dotyczy dzieci mieszkających w Polsce. Kindergeld: Polska jest na pierwszym miejscu wśród zagranicznych beneficjentów W 2025 r. wydatki Niemiec na Kindergeld sięgnęły 55,3 mld euro, a przelewy poza granice kraju stanowiły ok. 1% tej kwoty. To realne wsparcie rodziców również w Polsce. Od 1 stycznia 2026 r. Kindergeld wynosi 259 euro miesięcznie, co często przeliczane jest jako ok. 1100 zł. Kwota wsparcie nie jest zależna od dochodu rodziny. Warunki, które trzeba spełnić, aby otrzymać Kindergeld, to: praca na terenie Niemiec przez minimum 183 dni w roku, ponad 90% dochodów opodatkowanych w Niemczech, posiadanie dziecka lub dzieci, które spełniają warunki wiekowe lub edukacyjne. Warunki, o których mowa w punkcie trzecim, to: dzieci do 18. roku życia, dzieci od 18. do 21. roku życia, które są zarejestrowane jako poszukujące pracy, dzieci do 25. roku życia, jeśli kontynuują naukę, odbywają szkolenie, praktyki, staż lub wolontariat. Co ważne, możliwe jest uzyskanie świadczenia w okresie przerwy między zakończeniem szkoły a rozpoczęciem nauki na uczelni lub szkolenia, pod warunkiem że przerwa ta nie przekracza 4 miesięcy. Kindergeld a 800 plus: co wybrać? W rodzinach, które mają prawo do świadczeń w Polsce i jednocześnie spełniają warunki świadczenia Kindergeld, pojawia się kluczowe pytanie: co z 800 plus? Zgodnie z zasadami koordynacji zabezpieczenia społecznego w UE możliwe są dwa scenariusze: można wybrać Kindergeld zamiast 800 plus, albo skorzystać z dodatku dyferencyjnego, czyli wypłaty różnicy, gdy świadczenie niemieckie jest wyższe. Przyjmując, że Kindergeld to obecnie ok. 1100 zł, najbardziej korzystną opcją jest pobieranie 800 plus z dodatkiem dyferencyjnym. Wniosek w Familienkasse: formalności Kindergeld nie jest przyznawane automatycznie. Aby skorzystać ze świadczenia, potrzebny jest pisemny wniosek składany w niemieckim urzędzie Familienkasse. Dobra wiadomość jest taka, że formularz bywa dostępny także po polsku, co wielu rodzicom ułatwia start. Z dokumentów najczęściej wskazuje się: kopię aktu urodzenia dziecka, zaświadczenie od niemieckiego pracodawcy lub dokumenty potwierdzające prowadzenie działalności, informację o pobieraniu 800 plus w Polsce (jeśli dotyczy). Na co warto uważać na co dzień? Prawo do świadczenia wygasa, gdy przestają być spełnione warunki — np. kończy się nauka dziecka, kończy się praca w Niemczech albo zmienia się miejsce opodatkowania dochodów. Informowanie urzędu o zmianach może pomóc uniknąć nieprzyjemnej sytuacji, w której pojawia się konieczność zwrotu pieniędzy. Źródło: Rynek Zdrowia Zobacz także: 800 plus: uważaj na „pułapkę majową”. Jeśli wpadniesz, w czerwcu zostaniesz bez pieniędzy
Przecieki na maturze: zdjęcia arkuszy z polskiego zalewają sieć. Zwróć uwagę na 1 rzecz
Matura 2026: już wieczorem 3 maja w sieci zaczęło robić się gorąco. Na platformie X pojawiły się pierwsze zdjęcia rzekomych arkuszy maturalnych z języka polskiego. Maturzyści ruszyli na poszukiwania „pewniaków”.
Wpisy sugerujące dostęp do arkuszy zaczęły pojawiać się kilkanaście godzin przed rozpoczęciem matury. Użytkownicy publikowali zdjęcia kartek łudząco przypominających oficjalne arkusze CKE i przekonywali, że to „100% legit”. To scenariusz, który powtarza się co roku. W mediach społecznościowych mnożą się profile i posty obiecujące dostęp do tematów wypracowań czy zadań. Często pojawiają się też oferty sprzedaży „pewniaków”, co najpewniej jest próbą oszustwa. Matura 2026: arkusze wyglądają jak prawdziwe W tym roku jest jednak jeden istotny element, który zmienia sytuację: sztuczna inteligencja. Część krążących w sieci arkuszy została najprawdopodobniej wygenerowana przez AI. Są coraz trudniejsze do odróżnienia od prawdziwych – mają odpowiedni układ, styl poleceń, a nawet sensownie dobrane tematy wypracowań. View oEmbed on the source website Ale to nie wszystko. Wśród „przecieków” pojawiają się też zdjęcia: arkuszy z matur próbnych, materiałów z poprzednich lat. Efekt? Mieszanka treści, która wygląda wiarygodnie, ale z prawdziwą maturą 2026 nie ma nic wspólnego. View oEmbed on the source website Poniższe zdjęcie prawdopodobnie jest autentycznym arkuszem maturalnym z tego roku: View oEmbed on the source website CKE ostrzega: przecieki to rzadkość Eksperci przypominają, że realny przeciek oznacza publikację zadań przed rozpoczęciem egzaminu – a to zdarza się niezwykle rzadko. Centralna Komisja Egzaminacyjna od lat wzmacnia zabezpieczenia: specjalne zabezpieczenia pakietów egzaminacyjnych, kontrole w szkołach, ścisłe procedury odbioru i przechowywania arkuszy. Jeśli coś pojawia się w sieci dzień wcześniej – niemal zawsze jest fałszywe. Uwaga maturzyści: można stracić więcej niż zyskać Klikanie w „przecieki” to nie tylko strata czasu. To także ryzyko: trafienia na oszustów wyłudzających pieniądze, uczenia się nieprawdziwych treści, jeszcze większego stresu przed egzaminem. W skrajnych przypadkach korzystanie z niedozwolonych materiałów może nawet skończyć się unieważnieniem matury. Matura 2026 z języka polskiego rozpoczęła się 4 maja o godzinie 9:00 – i dopiero wtedy uczniowie zobaczyli prawdziwe arkusze. Wszystko, co krążyło w sieci wcześniej, należy traktować z dużą ostrożnością. W dobie AI „przecieki” są łatwiejsze do stworzenia niż kiedykolwiek wcześniej – i właśnie dlatego tak łatwo się na nie nabrać. Zobacz także: Już są pierwsze przecieki matury z polskiego. Pojawiły się zdjęcia arkuszy
Już są pierwsze przecieki matury z polskiego. Pojawiły się zdjęcia arkuszy
Matura 2026: jeszcze przed godziną 9:00 pojawiły się informacje o pierwszych przeciekach z języka polskiego, a nawet zdjęcia arkuszy. W sieci rośnie fala wyszukiwań lektur i tematów rozprawek, z „Lalką” na czele.
W poniedziałek 4 maja 2026 r. o 9:00 uczniowie w całej Polsce zaczynają egzamin maturalny na poziomie podstawowym, który potrwa 240 minut. Jeszcze przed otwarciem pakietów w szkołach w sieci pojawiły się spekulacje „przeciekach”, a wyszukiwarki zapełniły się hasłami o lekturach i tematach wypracowań. Matura 2026: przecieki. „Lalka” na czele W porannych trendach najmocniej wybiła się „Lalka” Bolesława Prusa. To lektura, którą wielu uczniów uważa za egzaminacyjnego pewniaka: łatwo z niej wyprowadzać konteksty do tematów o społeczeństwie, ambicji czy dylematach jednostki, relacjach, konflikcie pokoleń czy drodze do celu. Właśnie dlatego, gdy presja czasu rośnie, sporo osób wraca do niej w ostatniej chwili. Obok „Lalki” przewijały się także inne tytuły dobrze znane z list maturalnych: „Wesele”, III część „Dziadów”, „Dżuma” oraz „Przedwiośnie”. Równolegle wzrosło zainteresowanie samą frazą dotyczącą rzekomych przecieków. To pokazuje, jak silnie działa mechanizm „na wszelki wypadek sprawdzę”, nawet jeśli racjonalnie uczniowie wiedzą, że to najczęściej spekulacje. W tym roku do dyskusji dołożył się też dodatkowy wątek: popularna w mediach „przepowiednia” Krzysztofa Jackowskiego, która krążyła w sieci i była łączona z „Lalką” oraz pozytywizmem. Takie treści łatwo się niosą, bo dają prostą odpowiedź na trudne pytanie: co będzie na maturze. Problem w tym, że to wciąż nie jest źródło wiedzy o arkuszu. CKE stawia sprawę jasno: arkusze są chronione CKE co roku zapewnia, że arkusze są objęte ścisłą ochroną i trafiają do szkół w zabezpieczonych pakietach. Ich otwarcie przed 9:00 i przekazywanie informacji uczniom to poważne naruszenie zasad. Wątek odpowiedzialności spoczywa m.in. na dyrektorach szkół, a ewentualne nieprawidłowości mogą skutkować unieważnieniem egzaminu i przekazaniem sprawy odpowiednim służbom. Warto też pamiętać o prostym fakcie organizacyjnym: oficjalne arkusze mają zostać opublikowane dopiero po zakończeniu egzaminu. To właśnie wtedy pojawiają się materiały, na których można się realnie oprzeć, bez nerwowego odświeżania komunikatorów. Dla wielu rodzin to dzień dużego napięcia. Jeśli chcecie pomóc maturzyście, zwykle lepiej działa spokojne „trzymam kciuki” i zadbanie o podstawy (sen, woda, coś do jedzenia przed wyjściem), niż gonitwa za rzekomą sensacją w sieci. Przecieki maturalne: plotki, zdjęcia arkuszy i szybkie typowanie tematów Ten scenariusz pojawia się co roku. W ostatnich godzinach przed egzaminem komunikatory, fora i media społecznościowe zalewają wpisy o tym, że „ktoś coś ma” albo „widział arkusz”. W praktyce zdecydowana większość takich sygnałów nie ma potwierdzenia, ale stres robi swoje i jedna informacja nakręca kolejną. W tym roku wyjątkowo popularne są zdjęcia arkuszy wygenerowane przez sztuczną inteligencję: View oEmbed on the source website W tej przedmaturalnej mieszance pojawia się też realne ryzyko naciągania uczniów. W sieci rosną profile obiecujące „odpowiedzi” w zamian za opłatę. To nie tylko wątpliwe moralnie, ale przede wszystkim zwykle kończy się stratą pieniędzy i dodatkowym napięciem. Jeśli w domu macie maturzystę, czasem najprostsze wsparcie to przypomnienie, że oparcie nauki na niesprawdzonych „arkuszach” może dać złudne poczucie bezpieczeństwa. Źródła: se.pl, fakt.pl
Egzamin ósmoklasisty: tego nie wnoś na salę. Wszystkie dzieci to mają, a potem jest płacz
Uczniowie wchodzą na egzamin ósmoklasisty z czymś, co noszą codziennie – i nie mają pojęcia, że to może zakończyć test, zanim na dobre się zacznie.
W dniu egzaminu ósmoklasisty łatwo o błąd, który może kosztować dziecko bardzo dużo – nawet utratę wyniku. Chodzi o gadżet, który dziś ma prawie każdy uczeń. Mowa o smartwatchu. Smartwatch na egzaminie? To poważny błąd Zgodnie z wytycznymi Centralnej Komisji Egzaminacyjnej na salę egzaminacyjną nie wolno wnosić żadnych urządzeń elektronicznych – a smartwatch do nich należy. To oznacza, że zakazane są m.in.: telefony, smartwatche, opaski sportowe z funkcją komunikacji, tablety i inne urządzenia elektroniczne. Co ważne – nie ma znaczenia, czy urządzenie jest wyłączone. Sam fakt posiadania go przy sobie może być potraktowany jako naruszenie zasad. Co grozi za wniesienie smartwatcha? Tu nie ma miejsca na pobłażliwość. Jeśli uczeń wniesie na egzamin niedozwolone urządzenie, egzamin może zostać przerwany, a jego wynik unieważniony. W praktyce oznacza to jedno: dziecko traci podejście i musi zdawać egzamin w kolejnym terminie (a stres i konsekwencje są ogromne). Co gorsza, wystarczy nawet sytuacja, w której urządzenie zadzwoni lub zostanie zauważone – nawet jeśli uczeń z niego nie korzystał. Dlaczego smartwatch jest zakazany? Powód jest prosty: to urządzenie komunikacyjne. Smartwatch: może odbierać wiadomości, łączy się z internetem, pozwala przechowywać dane. Z punktu widzenia egzaminu to potencjalne narzędzie do ściągania – dlatego przepisy są tak restrykcyjne. A co ze zwykłym zegarkiem? Tu pojawia się ważna różnica. Zwykły zegarek (analogowy lub prosty, bez funkcji elektronicznych) – jest dozwolony i może pomóc dziecku kontrolować czas. Smartwatch lub zegarek elektroniczny z dodatkowymi funkcjami – jest zabroniony. Najczęstszy błąd uczniów Problem w tym, że smartwatch jest dziś czymś tak oczywistym jak telefon. Dzieci noszą go codziennie i... po prostu zapominają zdjąć przed egzaminem. I właśnie wtedy pojawia się dramat. Dlatego warto dzień wcześniej: przypomnieć dziecku o zasadach, przygotować rzeczy na egzamin, upewnić się, że smartwatch zostaje w domu lub w depozycie. To drobiazg, który może zadecydować o wszystkim. I właśnie dlatego lepiej przypomnieć o nim dziecku wcześniej – niż tłumaczyć się po egzaminie. Zobacz także: Te 3 pytania zadaj przed egzaminem ósmoklasisty. Dziecko zda śpiewająco
Ekspert wymienia 1 błąd, przez który dzieci są słabe psychicznie. Rodzice robią to nagminnie
Robisz to, bo chcesz dobrze, a jednak efekt może być odwrotny. Ten jeden, bardzo powszechny nawyk sprawia, że dzieci gorzej radzą sobie z trudnościami. Psychiatra nie ma wątpliwości – wielu rodziców robi to nagminnie. Chodzi o... wyręczanie.
Rodzice chcą chronić swoje dzieci przed porażkami, stresem i rozczarowaniem– to naturalne. W praktyce często oznacza to wyręczanie ich, nawet przy błahostkach. Jak podkreśla psychiatra i autor bestsellerów Daniel Amen, właśnie to podejście może mieć przykre konsekwencje w przyszłości. Ten jeden błąd popełnia większość rodziców Zdaniem eksperta największym problemem jest robienie za dzieci rzeczy, z którymi spokojnie mogłyby poradzić sobie same. Chodzi o pozornie drobne sytuacje: przynoszenie zapomnianej pracy domowej do szkoły, naginanie własnych granic i spełnianie zachcianek, by uniknąć napadu złości czy nawet wyręczanie w szkolnych projektach (chyba każdy z nas zna mamę, która robi za dziecko prace plastyczne?). Jak mówi Daniel Amen: „Jeśli robisz za dużo dla swoich dzieci, podnosisz swoją samoocenę, okradając dzieci z ich własnej”. Mocne, prawda? Jednak te słowa dobrze oddają sedno problemu. Dziecko, które nie musi się starać, podejmować decyzji ani ponosić konsekwencji, nie uczy się radzenia sobie z trudnościami. Dlaczego to takie groźne? Odporność psychiczna nie pojawia się sama. Buduje się ją poprzez doświadczenie – także tych trudnych momentów. Ekspert podaje proste przykłady: „Kiedy moja córka zapominała pracy domowej w domu, nikt jej nie przynosił do szkoły. Jeśli nie wzięła kurtki w chłodny dzień, mimo że mama jej przypominała, nikt jej tej kurtki nie dowoził”. Takie sytuacje uczą odpowiedzialności i samodzielności. Co więcej, pokazują dziecku, że jego decyzje mają realne konsekwencje. Równie ważne jest podejście do nudy. Zamiast natychmiast organizować dziecku czas, warto zostawić mu przestrzeń: „To bardzo ważne, by kiedy dziecko mówi: ‘Nudzi mi się’, zamiast szukać rozwiązań, powiedzieć: ‘Ciekawe, co z tym zrobisz’”. Wyręczanie osłabia, a nie pomaga Badania pokazują, że dzieci o wysokiej odporności psychicznej częściej wyrastają na szczęśliwych i spełnionych dorosłych. Tymczasem nadmierna pomoc działa w odwrotnym kierunku – odbiera im poczucie sprawczości. „Ludzie rozwijają siłę psychiczną poprzez rozwiązywanie problemów” – podkreśla Daniel Amen. To oznacza, że każde wyręczenie dziecka w trudnej sytuacji to odebranie mu szansy na rozwój. Jak mądrze wspierać dziecko? Zamiast chronić dziecko przed każdą porażką, lepiej pozwolić mu jej doświadczyć – przy jednoczesnym zapewnieniu, że rodzic jest obok. Przekaz powinien być prosty: „Wierzę w ciebie i jestem tu, niezależnie od wyniku”. Ważne jest też angażowanie dzieci w codzienne obowiązki i pomaganie innym. To buduje poczucie odpowiedzialności i wzmacnia ich pewność siebie. Chęć pomocy dziecku jest naturalna, ale jej nadmiar może przynieść odwrotny skutek. Zamiast wyręczać, lepiej dać przestrzeń do działania, popełniania błędów i wyciągania wniosków. To właśnie w takich momentach rodzi się prawdziwa siła psychiczna. Źródło: cnbc.com Zobacz także: To 1 pytanie rodzice zadają na potęgę. Psycholożka ostrzega: „Boli bardziej niż myślisz”
„Po 19 dzieci nie powinny przebywać w miejscach publicznych. Mam dość wrzasków”
Ewelina zgodziła się, żebyśmy opublikowali wiadomość, którą wysłała do naszej redakcji. Przyznaję jednak: jej postulat brzmi dla mnie absurdalnie.
Być może to żart i testowanie naszych redakcyjnych granic, ale kilka rozmów ze znajomymi mamami uświadomiło mnie, że pomysł, o którym pisze Ewelina, wcale nie jest aż takim dziwactwem. O zakazie wstępu dla dzieci do restauracji czy hotelach tylko dla dorosłych wszyscy słyszeliśmy. Ewelina, mama 12-letnich bliźniaków, proponuje inne rozwiązanie: zakaz wstępu, ale tylko w konkretnych godzinach. Przeczytajcie jej maila: „To nie jest pora dla dzieci” Nie jestem osobą, która „nie lubi dzieci”. Sama jestem matką i wiem, jak wygląda życie rodzinne. W sumie właśnie dlatego uważam, że 19 to nie jest już godzina dla dzieci, żeby się pałętały z rodzicami nieodpowiedzialnymi po mieście. O tej godzinie to dzieci powinny być w domu – kąpane, wyciszane, przygotowywane do snu. Tymczasem coraz częściej widzę coś zupełnie odwrotnego. Biegające maluchy między stolikami w restauracjach, krzyki w sklepach, płacz w kolejkach. Rodzice udają, że tego nie widzą, albo – co gorsza – uważają to za coś normalnego. Nie, drodzy państwo, to nie jest normalne. To jest brak szacunku dla innych ludzi, którzy też mają prawo do spokoju. Brak szacunku do mnie. „Chcę mieć prawo do ciszy” Kiedy wychodzę wieczorem, robię to po całym dniu pracy. Chcę odpocząć, zjeść kolację w spokoju, porozmawiać. Nie chcę słuchać wrzasków, oglądać dzieci tarzających się po podłodze ani obserwować rodziców, którzy kompletnie nie reagują. Tym bardziej dlatego że sama jestem matką. Nawet zakupy lubię robić wieczorami właśnie dlatego, że moje dzieci wtedy kończą lekcje, robią coś, typu grają, a ja mogę się wyrwać na godzinę i pozałatwiać sprawy, trochę głowę przewietrzyć. Dlaczego nikt nie mówi głośno o tym, że przestrzeń publiczna powinna być wspólna dla wszystkich – także dla tych, którzy nie chcą uczestniczyć w cudzym chaosie? „Rodzice też mają obowiązki” Najbardziej irytuje mnie podejście niektórych rodziców. „Bo dziecko ma prawo”, „bo nie mam co z nim zrobić”, „bo chcemy wyjść razem”. Rozumiem – ale to nie oznacza, że reszta świata ma się do tego dostosować. Bycie rodzicem to także odpowiedzialność. Jeśli dziecko jest zmęczone, głodne, przebodźcowane – to może po prostu nie jest dobry moment, żeby zabierać je do galerii czy restauracji wieczorem? Tak tylko wrzucam, chociaż wiem, że moje zdanie raczej nie jest zbyt popularne. Nie mówię, że dzieci mają być „zamknięte w domach”. Ale może warto wprowadzić jakieś granice, które będą korzystne dla wszystkich – także dla samych dzieci. Nie potrzebujemy zakazów, potrzebujemy empatii Z jednym się zgadzam: o godzinie 19 małe dzieci rzeczywiście powinny uczestniczyć w wieczornym rytuale i przygotowywać się do snu. Jednak wprowadzenie odgórnego zakazu, by uniemożliwić dzieciom uczestniczenie w niektórych sferach życie, wydaje mi się odczłowieczające. Przestrzeń publiczna z definicji jest wspólna – dla dorosłych i dla dzieci. To naturalne, że dzieci bywają głośne czy zmęczone, szczególnie wieczorem. Odpowiedzią na takie sytuacje nie powinno być wykluczanie całej grupy, lecz wzajemny szacunek i rozsądek po obu stronach. Poza tym zdarza się, że rodzice nie mają wyjścia. Jestem pewna, że wielu z nich też chciałoby zrobić zakupy czy zjeść w spokoju, ale nie mają takiej możliwości. Wykluczanie dzieci byłoby wykluczaniem rodziców, a to już skrajnie niebezpieczny pomysł. Co o tym myślicie? Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz także: „Do wygodnickich rodziców, którzy odbierają dzieci z przedszkola o 17: nie wstyd wam, że one tam płaczą?”
„Przedszkola powinny być otwarte od 6:30. Przez lenistwo pań spóźniam się do pracy”
Napisała do nas Kamila, mama 5-latka. Jej mail dotyczy tematu, który porusza wielu rodziców: godzin otwarcia przedszkoli. Kamila nie przebiera w słowach, co nie spodoba się nauczycielom przedszkolnym. Przeczytajcie, co takiego napisała.
Mam wrażenie, że system działa przeciwko rodzicom, którzy naprawdę chcą pracować. Każdego ranka walczę z czasem, a przedszkole, zamiast pomagać – tylko dowala mi problemów. I ile można to jeszcze znosić? Jak długo mam być cicho? Nie jestem szczęściarą z korpo Jestem mamą 5-latka i pracuję na etacie. Nie mam luksusu przychodzenia na 9, wypicia kawki i odliczania do lunchu. Mój dzień zaczyna się wcześnie, bo dojazd do pracy zajmuje mi prawie godzinę. To oznacza jedno – muszę zostawić dziecko w przedszkolu jak najwcześniej. Tymczasem placówka, do której chodzi mój syn, otwiera się dopiero o 7:00. Niby tylko pół godziny różnicy, ale w praktyce to dla mnie przepaść. Każdego dnia stoję pod drzwiami z innymi rodzicami i patrzę na zegarek, wiedząc, że już jestem spóźniona, zanim jeszcze zdążę wejść do środka. Dlaczego przedszkola nie mogą być otwarte od 6:30? A może nawet od 6? Wiele osób zaczyna pracę o 7:00 albo nawet wcześniej. Czy naprawdę nikt o nas nie pomyślał? Panie muszą mieć wygodnie, a rodzice niech sobie radzą Najbardziej irytuje mnie podejście personelu. Kiedy zwróciłam ostatnio ciociom uwagę, że wcześniejsze otwarcie bardzo by pomogło, usłyszałam, że „takie są godziny pracy” i że „nie ma możliwości zmian”. Zero elastyczności, zero zrozumienia, a ja mam problem. Mam wrażenie, że wszystko jest ustawione pod wygodę pracowników, a nie rodziców. Bo przecież łatwiej przyjść na 7:00 niż na 6:30, prawda? Tylko że to my później tłumaczymy się w pracy, my tracimy premie, my świecimy oczami przed szefem. Jak długo mamy robić ze swoich dzieci wymówki? Potem się dziwimy, że pracodawcy nie chcą zatrudniać kobiet... Nie każdy ma babcię pod ręką ani możliwość pracy zdalnej. Ja nie mam. I naprawdę nie uważam, że to mój problem, tylko systemowy. To przedszkole ma pomagać, a nie utrudniać Zawsze myślałam, że przedszkole jest po to, żeby wspierać rodziców i dzieci. Tymczasem coraz częściej mam wrażenie, że to ja muszę dostosować całe swoje życie do zasad, które ktoś ustalił zza biurka. Nie oczekuję cudów. Nie proszę o opiekę w środku nocy. Chodzi o pół godziny – trzydzieści minut, które dla mnie robią ogromną różnicę. Dzięki nim mogłabym normalnie funkcjonować, bez stresu i codziennego biegu. Mój syn też na tym by zyskał, jestem przekonana. Naprawdę trudno mi zrozumieć, dlaczego nikt nie chce nawet podjąć dyskusji na ten temat. Czy rodzice pracujący są naprawdę tak mało ważni dla systemu? Myślicie, że 800 plus załatwia sprawę i mamy być cicho? Komentarz redakcji Trudno nie współczuć rodzicom, którzy zmagają się z napiętym grafikiem. Warto jednak pamiętać, że godziny pracy przedszkoli wynikają z organizacji placówki, przepisów oraz dostępności kadry. Wydłużenie czasu pracy oznacza konieczność zapewnienia dodatkowych nauczycieli, przestrzegania norm czasu pracy i realnych kosztów, które ktoś musi pokryć. Pisanie o „lenistwie” personelu wydaje się niesprawiedliwe i zwyczajnie, po ludzku, krzywdzące dla nauczycielek. Być może, zamiast obwiniać nauczycieli, warto skierować pytanie do samorządów: jak lepiej dopasować opiekę przedszkolną do realiów pracy współczesnych rodziców? Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz także: „Przedszkolanka nie miała prawa zabierać mojej córce telefonu. Pożałuje, z kim zadarła”
Ile lat ma syn? Ta zagadka to pikuś, a łatwo się na niej wyłożyć
Wystarczy jedno spojrzenie i już wiesz? No właśnie... większość osób też tak myśli, a potem okazuje się, że odpowiedź jest zupełnie inna. Ta zagadka to test cierpliwości – i sprawdzian naszej wiedzy z podstawówki.
Na pierwszy rzut oka wygląda banalnie. A jednak ta zagadka sprawia, że wiele osób podaje zły wynik, bo oblicza bez zastanowienia. Też dasz się złapać? Internet uwielbia takie zadania, bo są krótkie, angażujące i podchwytliwe. Właśnie dlatego tak wiele osób odpowiada odruchowo, zamiast dokładnie przeanalizować treść. A tu to właśnie pośpiech jest największym wrogiem. Zagadka, na której łatwo się wyłożyć: ile lat ma syn? Treść zagadki brzmi: Ojciec i syn mają razem 36 lat. Ojciec jest o 30 lat starszy od syna. Ile lat ma syn? Najczęstsza odpowiedź? „6”. W końcu 36 minus 30 to 6, więc wszystko wydaje się jasne. Problem w tym, że to rozwiązanie jest błędne – i wpada w nie naprawdę wiele osób. Obliczenia krok po kroku Żeby znaleźć poprawną odpowiedź, trzeba rozpisać zależność między wiekiem ojca i syna. Zakładamy, że syn ma x lat. Wtedy ojciec ma x + 30 lat. Wiemy, że razem mają 36 lat, więc zapisujemy równanie: x + (x + 30) = 36 Upraszczamy: 2x + 30 = 36 2x = 6 x = 3 Syn ma więc 3 lata, a ojciec 33. Dopiero teraz wszystko się zgadza: 3 + 33 = 36. Skąd bierze się pomyłka? To klasyczny przykład działania „na skróty”. Nasz mózg widzi liczby i automatycznie je odejmuje, zamiast sprawdzić, co naprawdę oznacza różnica wieku. Ta zagadka pokazuje jedno: nawet najprostsze zadania potrafią zmylić, jeśli działamy zbyt szybko. Dlatego czasem warto zatrzymać się na chwilę i policzyć wszystko spokojnie – tylko wtedy mamy pewność, że otrzymaliśmy prawidłowy wynik. Zobacz także: Zagadka dnia: ile lat ma córka? To podchwytliwe zadanie skłóciło cały internet
One nie są „niegrzeczne”. 3 zwroty, których używają dzieci o wysokim IQ
Na pierwszy rzut oka to tylko upór, marudzenie albo „trudny charakter”. Czasem za tym zachowaniem kryje się coś zupełnie innego. Oto 3 wyraźne sygnały, że Twój maluch wyprzedza rówieśników.
Nie słuchają, dyskutują, zadają setki pytań i łatwo się frustrują. Takiemu dziecku łatwo przypiąć krzywdzącą łatkę: „niegrzeczne”. Za tą „niegrzecznością” kryją się jednak silne emocje, potrzeba sprawiedliwości, chęć zrozumienia otaczającego świata, a to mogą być oznaki wysokiego IQ. Dzieci, które rozwijają się szybciej niż ich rówieśnicy albo są wyjątkowo bystre, częściej używają pewnych charakterystycznych zwrotów. Oto 3 z nich. „Mamooo, a dlaczego...?” – pytania bez końca Jeśli masz wrażenie, że dziecko zamienia każdy dzień w niekończący się quiz, a Twoje odpowiedzi nigdy nie są w pełni satysfakcjonujące, coś w tym jest. Dzieci o wysokim potencjale intelektualnym zadają pytania niemal bez przerwy. I nie chodzi o zwykłą ciekawość. One naprawdę chcą zrozumieć związki przyczynowo-skutkowe między A a B. „Dlaczego pada deszcz?”, „Dlaczego samolot nie spada?”, „Dlaczego muszę iść spać?” – a po każdej odpowiedzi pojawia się kolejne, jeszcze bardziej szczegółowe pytanie. To potrafi być męczące, ale świadczy o intensywnym myśleniu i potrzebie głębokiego poznania świata. „To niesprawiedliwe!” – silne poczucie zasad Dla wielu rodziców to po prostu marudzenie. Tymczasem dzieci o wysokim IQ często dość wcześnie rozwijają wyraźne poczucie sprawiedliwości, a każde odstępstwo bardzo przeżywają. „To niesprawiedliwe!” może pojawić się w sytuacjach, które dorosłym wydają się błahe: ktoś dostał większy kawałek ciasta, ktoś inny wybrał zabawkę pierwszy. Ale dla dziecka to realny problem – bo ono analizuje zasady, porównuje i wyciąga wnioski. Co ważne, takie dzieci często przeżywają emocje intensywniej niż rówieśnicy. Ich reakcje są silniejsze, ale stoją za nimi konkretne przemyślenia. „Ja sam!” – potrzeba niezależności Znane każdemu rodzicowi „ja sam!” u niektórych dzieci przybiera wyjątkowo silną formę. To nie tylko etap rozwojowy, ale też wyraźna potrzeba samodzielności. Dziecko chce decydować, próbować, doświadczać. Gdy ktoś mu to odbiera – pojawia się złość i frustracja. To niekoniecznie „niegrzeczność”, ale reakcja na ograniczenie jego autonomii. Często wiąże się z tym także perfekcjonizm. Dziecko chce zrobić coś po swojemu i najlepiej jak potrafi. Nawet jeśli oznacza to więcej czasu i chaos wokół. Pamiętaj jednak: nie musisz dzwonić do Mensy, gdy tylko Twoje dziecko będzie chciało samodzielnie włożyć spodenki albo rozpłacze się, bo jego siostra dostała prezent urodzinowy, a ono nie. Takie zachowania i zwroty mogą pojawiać się u każdego dziecka. Kluczowe jest to, jak często się pojawiają i co im towarzyszy. Jeśli widzisz w swoim dziecku ogromną ciekawość, silne emocje i potrzebę niezależności, warto spojrzeć na jego zachowanie z innej perspektywy. Bo czasem za tym, co uznajemy za trudne, kryje się coś znacznie cenniejszego – potencjał. Zobacz także: Tę 1 rzecz robi każde genialne dziecko. Od dziadków usłyszysz, że to porażka wychowawcza