Wielkanocne ciasteczka dla dzieci: 7 prostych przepisów z lukrem, czekoladą i owocami
Ciasteczka wielkanocne dla dzieci możesz zrobić i udekorować na wiele sposobów. Podpowiadamy, jak ozdobić i przygotować wielkanocne kruche ciastka, muffinki, cake popsy i inne ciasteczka. Wielkanocne wypieki z dziećmi będą też świetnym pomysłem na fajne spędzenie wspólnego czasu.
Mononukleoza zakaźna u dzieci: objawy łatwo pomylić, a to groźne! Tak wygląda wysypka
Mononukleoza u dzieci wywoływana jest przez wirus Epsteina-Barra. Najczęściej powoduje ostrą infekcję u dzieci miedzy 3. a 5. rokiem życia. Objawy mononukleozy, czyli tzw. choroby pocałunków, to zmęczenie, brak apetytu oraz charakterystyczna wysypka. Wyjaśniamy, jak wygląda leczenie mononukleozy u dzieci oraz jakie są możliwe powikłania po chorobie.
Mononukleoza u dzieci to ostra infekcja wirusowa, której objawy mogą przypominać anginę bakteryjną. Mononukleoza zakaźna charakteryzuje się wysoką gorączką i powiększonymi węzłami chłonnymi. U niemowląt choroba często przebiega niezauważalnie. Choć leczenie mononukleozy u dzieci jest głównie objawowe, okres rekonwalescencji może trwać nawet miesiąc po ustaniu najpoważniejszych symptomów. Wyjaśniamy, co to jest mononukleoza, jakie daje objawy u dzieci, i jak podczas choroby wygląda wysypka i gardło. Sprawdź powikłania po mononukleozie u dzieci. Spis treści: Co to jest mononukleoza u dzieci? Mononukleoza u dzieci: najczęstsze objawy Mononukleoza: wysypka (zdjęcia) Mononukleoza u dzieci: diagnoza Leczenie mononukleozy u dzieci Mononukleoza u dzieci: powikłania Czy można się zaszczepić na mononukleozę? Co to jest mononukleoza u dzieci? Mononukleoza u dzieci (z łaciny Mononucleosis infectiosa) to choroba zakaźna. Inne jej nazwy to gorączka gruczołowa, angina monocytowa, choroba Pfeiffera, choroba pocałunków. Mononukleozę powoduje wirus Epsteina-Barra należący do grupy wirusów opryszczkowych. Ten drobnoustrój przenosi się drogą kropelkową lub przez ślinę – łatwo więc zarazić się nim przez pocałunek lub poprzez dzielenie jednej butelki czy szklanki napoju. Mononukleoza u dzieci atakuje głównie migdałki, węzły chłonne i śledzionę, która podczas choroby może się powiększyć do znacznych rozmiarów. Najczęściej wirusem mononukleozy zakażają się dzieci w wieku przedszkolnym, które mają kontakt z dużą grupą rówieśników. Mononukleoza u dzieci: najczęstsze objawy Objawy mononukleozy zakaźnej są różne, ale żaden nie jest typowy tylko dla tej choroby. Początkowo mononukleoza u dzieci przypomina zwykłe przeziębienie lub grypę. Dziecko może być senne, mieć duży katar, gorączkę i ból głowy. Gardło przy mononukleozie może boleć, a na migdałkach mogą pojawić się białe naloty jak przy anginie. Na początku choroby ogólne osłabienie i zmęczenie często prowadzi do zmniejszonej aktywności i chęci do zabawy. W miarę postępu infekcji pojawiają się bóle gardła, które mogą być intensywne i utrudniać jedzenie oraz picie. Zazwyczaj towarzyszy im powiększenie migdałków, które mogą być pokryte białawym nalotem. Wśród objawów ogólnych mononukleozy występuje także gorączka, która może być umiarkowana lub wysoka. Dzieci mogą skarżyć się na bóle głowy i bóle mięśni, co dodatkowo potęguje uczucie dyskomfortu. W miarę rozwijania się mononukleozy powiększeniu mogą ulegać węzły chłonne, szczególnie te znajdujące się w okolicy szyi, co może powodować ból przy dotyku. Inne objawy mononukleozy to powiększenie śledziony i wątroby, co czasami objawia się bólem w lewym lub prawym podżebrzu. Niektóre dzieci mogą doświadczać wysypki skórnej, a także dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takich jak nudności czy brak apetytu. Warto zauważyć, że nie każde dziecko będzie miało wszystkie z tych objawów, a ich nasilenie może się różnić. Objawy mononukleozy mogą utrzymywać się przez kilka tygodni, a w niektórych przypadkach nawet dłużej. Nie wolno ich lekceważyć. Należy zgłosić się z dzieckiem do lekarza, zwłaszcza przy długo utrzymującej się gorączce. Podsumowując, częste objawy mononukleozy u dzieci na początku choroby to: brak apetytu, ból brzucha u dziecka, zmęczenie, senność, ból głowy. Potem dochodzą kolejne objawy mononukleozy u dziecka: ból gardła, katar z obfitą ropną wydzieliną, gorączka u dziecka lub stan podgorączkowy, powiększenie węzłów chłonnych, naloty ropne na migdałkach, wysypka, obrzęki powiek. Mononukleoza: wysypka (zdjęcia) Wysypka pojawiająca się przy mononukleozie u dzieci przypomina tę, która jest charakterystyczna dla różyczki czy odry. Są to drobne, czerwone plamki, którym nie towarzyszy swędzenie. Wysypka pojawia się na tułowiu, rękach i nogach, zwykle ustępuje po kilku dniach. fot. Adobe Stock Czasami, gdy dziecko choruje na mononukleozę, a zostanie postawiona zła diagnoza i maluch zacznie przyjmować antybiotyk, może pojawić się wysypka będąca reakcją na lek, np. po przyjęciu amoksycykliny. Mononukleoza: objawy u niemowlaka U niemowląt z mononukleozą mogą wystąpić podobne objawy jak u starszych dzieci. Maluszek staje się marudny, gorączkuje, ma powiększone węzły chłonne i nalot na migdałkach. Objawy u niemowląt ustępują szybciej niż u starszych dzieci, jednak częściej pojawia się u nich: obrzęk wątroby, śledziony i powiek, wysypka. Mononukleoza u dzieci: diagnoza Objawy mononukleozy mogą być mylone z wieloma innymi chorobami. Zdarza się, że niektóre symptomy mononukleozy rozpoznawane są jako objawy choroby nerek lub anginy. Mononukleoza zakaźna czy chore nerki? Choroba niekiedy rozpoczyna się obrzękiem na górnych powiekach, który powoduje, że dziecko wygląda na senne. Zdarza się tak zwłaszcza u starszych kilkuletnich dzieci. Lekarz może wtedy podejrzewać zapalenie kłębków nerkowych. Wątpliwości rozwiewa zwykłe badanie moczu u dziecka, które pozwala wykluczyć chorobę nerek. Przy mononukleozie w jego wynikach nie ma zmian. Mononukleoza zakaźna czy angina? Pediatra na początku może rozpoznać anginę u dziecka, która mimo leczenia antybiotykami nie ustępuje. W rozpoznaniu mononukleozy pomaga badanie krwi: charakterystyczne są zmiany w postaci tzw. wirocytów, czyli limfocytów o nieprawidłowej budowie, podwyższone mogą być też transaminazy, co świadczy o tym, że wirus zaatakował wątrobę. Uwaga! Objawy mononukleozy u dzieci w pewnej fazie mogą przypominać białaczkę. Rozpoznanie mononukleozy udaje się potwierdzić specjalnym testem serologicznym wykrywającym odpowiedź układu immunologicznego dziecka na zakażenie wirusem mononukleozy zakaźnej (test Paula-Bunnella-Davidsohna). Leczenie mononukleozy u dzieci Leczenie mononukleozy zakaźnej polega na podaniu odpowiednich leków łagodzących objawy: obniżających gorączkę i niwelujących uporczywy kaszel. Poza tym: nie stosuje się antybiotyków, podczas choroby dziecko powinno leżeć w łóżku. Jak długo trwa mononukleoza u dzieci? Ostra faza choroby nie powinna przekroczyć 14 dni, jednak kiedy już minie, dziecko powinno pozostać w domu przez co najmniej miesiąc. Po przechorowaniu mononukleozy u dziecka często utrzymuje się tzw. zespół przewlekłego zmęczenia. Konieczny jest wtedy oszczędzający tryb życia. Mononukleoza u dzieci: powikłania Czy mononukleoza u dzieci jest groźna? Na pewno jest to uciążliwa choroba, ale zwykle nie zagraża ona życiu dziecka. Groźne powikłania po mononukleozie zdarzają się rzadko. W wyniku mononukleozy u dziecka może dojść do następujących powikłań: U około 10 proc. dzieci bakterie usadawiają się na uprzednio uszkodzonych przez wirusa migdałkach i wywołują dodatkowo anginę bakteryjną. Największym zagrożeniem jest pęknięcie śledziony, która w przebiegu choroby jest mocno powiększona – ale na szczęście zdarza się to tylko w skrajnych przypadkach. Uwaga! Jeśli dziecko ma silne bóle w lewym górnym kwadracie brzucha, konieczna jest szybka wizyta u lekarza. Czy można się zaszczepić na mononukleozę? Na mononukleozę niestety nie ma szczepienia. Nie jest też możliwe zapobieganie chorobie w żaden inny sposób, gdyż zarazki są właściwie wszędzie (ponad połowa ludzi po 40. roku życia jest ich nosicielem). Jednak jest i dobra wiadomość: jednorazowe jej przechorowanie pozostawia trwałą odporność. Zobacz też: Przeziębienie, grypa, koronawirus – jak rozpoznać, co dolega dziecku? Wirus RSV: objawy zakażenia, przyczyny, leczenie Choroba Heinego-Medina (polio): objawy, skutki, leczenie nagminnego porażenia dziecięcego Konsultacja merytoryczna prof. Maria Korzon Pediatra, onkolożka, gastrolożka. Jest m.in. Konsultantem Wojewódzkim Pediatrii, członkinią Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego, członkinią Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego, Towarzystwa Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci, Polskiego Towarzystwa Onkologii i Hematologii Dziecięcej, prezeską oddziału gdańskiego Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego
Walentynki dla dzieci: pomysły na spędzenie walentynek w przedszkolu, szkole lub z rodzicami
Walentynki dla dzieci? Tak! Bo każda okazja do świętowania miłości jest dobra. Dlatego coraz częściej organizuje się walentynki w przedszkolu i szkole. Co na takie walentynki dla dzieci przygotować? Oto nasze pomysły, które ułatwią miłe spędzenie 14 lutego.
Walentynki są bardzo radosnym świętem – dlatego w celebrowanie tego dnia chętnie włączają się także dzieci. Na początku warto, by maluchy poznały historię walentynek, a także związane z nimi ciekawostki. Aby uczcić ten wyjątkowy dzień w szkole, przedszkolu lub w domu wystarczy odrobina chęci i kreatywności. Mamy kilka pomysłów w sam raz dla dzieci i dorosłych, którzy chcą, by 14 lutego pozostawił po sobie przemiłe wspomnienia. Pomysły na walentynki dla dzieci w przedszkolu i szkole Przygotowanie kartek na walentynki Zabawy walentynkowe Konkursy walentynkowe Robienie walentynkowego serduszka Wspólne układanie życzeń walentynkowych Śpiewanie miłosnych piosenek Poczta walentynkowa Co mogą zorganizować rodzice dla dzieci w walentynki? Wypad na miasto w walentynki Rodzinny obiad walentynkowy Kino domowe na walentynki Upominki walentynkowe dla bliskich Walentynkowa impreza dla przyjaciół Walentynki dla dzieci w przedszkolu lub szkole Walentynki mogą być wyjątkowym dniem także w szkole lub przedszkolu. Oto nasze pomysły na spędzenie tego święta w kreatywny i miły sposób! Robienie kartek na walentynki Ciekawym pomysłem jest robienie laurek walentynkowych. Taka kartka z pewnością ucieszy obdarowaną nią osobę, ale da też mnóstwo frajdy dziecku, które będzie ją przygotowywało. Jak powinna wyglądać walentynka? Przede wszystkim musi nawiązywać do święta miłości! Zwykle znajduje się na niej dużo serduszek i kolor czerwony. Możecie skorzystać z naszych pomysłów na oryginalną walentynkę. Do środka koniecznie wpiszcie życzenia walentynkowe. Zabawy walentynkowe Dzięki zabawom walentynkowym dziecko na długo zapamięta ten wyjątkowy dzień. Doskonałą propozycją na urozmaicenie czasu będą gry walentynkowe. Mogą to być quizy na temat tego święta (wersja dla starszych dzieci), gra „gorący ziemniak” w walentynkowym klimacie. Obowiązkowym punktem walentynek są także wróżby walentynkowe. Dzięki nim można poznać imię ukochanej lub ukochanego. To nie koniec, sprawdźcie wszystkie nasze pomysły na zabawy walentynkowe. Konkursy walentynkowe Nie może też zabraknąć walentynkowych konkursów, np. na najpiękniej wyrecytowany wierszyk walentynkowy. Możecie także przygotować konkurs na najpiękniej wykonaną kartkę walentynkową lub ułożenie najzabawniejszych wierszyków walentynkowych (możecie zainspirować się naszymi walentynkowymi rymowankami). Robienie walentynkowego serduszka Nieodłącznym elementem walentynek jest serce. Jeżeli jeszcze macie energię na walentynkowe atrakcje – spróbujcie zrobić walentynkowe serduszko DIY. Będzie to idealny prezent dla bliskich osób: przyjaciół, rodziców, dziadków. Możecie przygotować serce z masy solnej – taka ozdoba ucieszy każdego. Jeżeli chcecie zrobić laurkę w kształcie serca – skorzystajcie z naszych szablonów serca (znacznie ułatwi wam to pracę). View Burdaffi on the source website Wspólne układanie życzeń walentynkowych Im więcej pomysłów, tym życzenia będą piękniejsze i bardziej oryginalne. Spróbujcie wspólnie ułożyć walentynkowe życzenia dla koleżanki lub kolegi. Mogą to być także życzenia np. od całej klasy dla ulubionego nauczyciela lub dyrektora przedszkola czy szkoły. Śpiewanie miłosnych piosenek Miłość jest motywem, który bardzo często występuje w piosenkach. Spróbujcie przypomnieć sobie takie piosenki, a następnie wspólnie zaśpiewać. Możecie także pobawić się w walentynkowe karaoke – z pewnością będzie dużo śmiechu i radości. Poczta walentynkowa To ciekawy pomysł na walentynki i atrakcja dla dzieci w wielu szkołach. Jak działa poczta walentynkowa? Chodzi o to, żeby przekazać swojej sympatii walentynkową kartkę. Najczęściej wysyła się ją anonimowo, choć nic nie stoi na przeszkodzie, by podpisać się imieniem albo numerem klasy. Kartki zbierane są odpowiednio wcześniej, a 14 lutego specjalni posłańcy roznoszą je do dzieci z różnych klas (pamiętaj, aby kartkę właściwie zaadresować!). Za pomocą poczty walentynkowej można wysłać nie tylko kartkę miłosną, ale także przekazać wiadomość do ulubionej koleżanki albo kolegi i w ten sposób wyrazić swoją sympatię lub zadeklarować przyjaźń. View Burdaffi on the source website Co mogą zorganizować rodzice dla dzieci w walentynki? Pomysł na walentynki z dzieckiem powinien być uniwersalny i sprawić przyjemność wszystkim, nie tylko maluchowi, ale także rodzicom. Wypad na miasto w walentynki Niektórzy bojkotują walentynki, twierdząc, że miłość należy okazywać na co dzień, nie tylko od święta. Oczywiście, ale czy nie każda okazja jest dobra, żeby kochająca się rodzina spędziła trochę czasu razem? Możecie pójść do kina lub na walentynkowy spacer do parku czy zielonej części miasta. Doskonałym pomysłem będzie też wspólne zjeżdżanie na sankach. Rodzinny obiad w walentynki W tym wyjątkowym dniu możecie pójść na obiad do restauracji lub przygotować wystawny obiad w domu. Wspólne gotowanie może być świetną zabawą. Dla starszego dziecka na pewno doskonałą atrakcją będzie też wspólne pieczenie słodkości. Jeśli brakuje wam pomysłów – upieczcie kruche ciasteczka w kształcie serc albo muffinki. Udekorujcie je cukrowymi lub marcepanowymi serduszkami. Kino domowe w walentynki Praca, dom, gotowanie, sprzątanie, zakupy... Na pewno nie macie zbyt dużo czasu, by usiąść całą rodziną i obejrzeć jakiś film. Nie musi to być amerykańska komedia romantyczna, jeśli za nimi nie przepadacie. Jest przecież taki wybór doskonałych, zajmujących, zabawnych bajek i filmów o miłości, które zainteresują i dzieci, i dorosłych, że macie w czym wybierać. Upominki walentynkowe dla bliskich Nie muszą to być bogate prezenty – zróbcie dla siebie nawzajem drobne upominki. Przygotujcie kartki walentynkowe lub laurki, dajcie dziecku jakiś drobiazg: spinkę, bransoletkę, ciasteczka z serduszkiem. Nie zapomnijcie też o sobie! Walentynki to przecież przede wszystkim wasze święto. View Burdaffi on the source website Walentynkowa impreza dla przyjaciół Dobrym pomysłem dla dzieci może okazać się organizacja w walentynki tematycznego przyjęcia. Nie musi być duże – wystarczy zaprosić jedną zaprzyjaźnioną rodzinę z dziećmi i wspólnie cieszyć się ucztą, podczas której królować będą ciasteczka w kształcie serc, różowy lukier i czerwone owoce. Możecie się umówić, że obowiązują stroje również w barwach czerwieni i różu. Przydadzą się też balony – oczywiście w kształcie serc. Zobacz też: Najpiękniejsze piosenki o miłości – playlista na walentynki Prezenty na walentynki dla dziecka, mamy i całej rodziny Życzenia na walentynki: dla męża, żony, dzieci
Kawa w ciąży: czy można ją pić i czy jest bezpieczna? Skutki przyjmowania kofeiny w ciąży
Picie kawy w ciąży jest dozwolone, ale trzeba to robić z umiarem. Bardzo ważne jest to, jaką kawę wybierasz i ile kawy pijesz w ciąży. Dopuszczalna, bezpieczna ilość kofeiny dla ciężarnych to ok. 200 mg na dobę. Skutki picia większej ilości kawy w ciąży mogą być poważne, bo kofeina przenika przez łożysko i może zaburzać rozwój płodu.
Kawa w ciąży to napój dozwolony, czy zakazany? To pytanie zadaje sobie wiele ciężarnych kobiet. Dr n. med. Ewa Kurowska-Mroczek wyjaśnia, czy można pić kawę w ciąży, a jeśli tak, to ile kawy w ciąży jest dopuszczalne oraz jakie są skutki picia dużej ilości kawy w ciąży. Spis treści: Czy można pić kawę w ciąży? Ile kawy można pić w ciąży? Jaka kawa jest bezpieczna w ciąży? Skutki picia kawy w ciąży Czy można pić kawę w ciąży? Wiele przyszłych mam zadaje sobie to pytanie. Ciężarne zastawiają się też, czy lepiej wybrać kawę latte czy cappuccino, rozpuszczalną czy świeżo zmieloną. Picie kawy w ciąży jest bezpieczne, o ile nie przesadzasz z jej ilością. Szkodliwa dla dziecka może być bowiem przede wszystkim kofeina, którą razem z kawą dostarczasz maluszkowi w brzuchu. Jeśli jesteś zdrowa i nie masz nadciśnienia, możesz wypijać czasem słabą, rozpuszczalną kawę z mleczkiem. Dr Ewa Kurowska-Mroczek zwraca jednak uwagę na to, byś obserwowała dziecko i sprawdzała, czy kawa nie wywołuje u niego nadmiernej aktywności (wówczas lepiej z niej zrezygnować). Pamiętaj też, że twoja poranna ospałość jest w dużej mierze spowodowana działaniem hormonów (głównie na początku ciąży), a nie zapotrzebowaniem na kofeinę. Kawa w ciąży: w czym znajduje się kofeina? Kofeina wypłukuje z organizmu cenne witaminy i minerały, a także podnosi ciśnienie krwi. Ale uwaga, zanim zaczniesz przeliczać dopuszczalną ilość kofeiny w wypijanej kawie, weź pod uwagę, że kofeina znajduje się nie tylko w niej! Zastanów się, czy nie dostarczasz kofeiny do organizmu także z innych źródeł: herbaty, napojów energetycznych, napojów typu cola, czekolady, kakao. Ile kawy można pić w ciąży? Dwa niezależne ośrodki naukowe: Amerykańskie Collegium Położników i Ginekologów oraz norweski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności zalecają, aby kobiety w ciąży nie piły więcej niż 2 filiżanki kawy dziennie (co odpowiada 200 mg kofeiny). Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) z kolei pozwala na nieco więcej: kobieta w ciąży może wg jej zaleceń wypić 3 filiżanki kawy dziennie. Jeśli do tej pory wystarczała ci jedna kawa wypijana do śniadania, warto na tym poprzestać. Niektóre kobiety rezygnują jednak całkowicie z picia kawy, bo jej smak i zapach w ciąży przestaje być dla nich atrakcyjny. Jaka kawa jest bezpieczna w ciąży? Jeśli zdecydujesz się na picie kawy w ciąży, wybierz kawę sypaną lub świeżo zmieloną, najlepiej kawę z mlekiem lub kawę latte (mleko hamuje wchłanianie kofeiny). Uwaga na kawę cappuccino w ciąży. Pamiętaj, że cappuccino przygotowuje się na bazie mocnego espresso. Cappuccino typu instant ma niewiele wspólnego z kawą, zawiera za to bardzo dużo cukru, który w ciąży należy ograniczyć, zwłaszcza kiedy ma się wysoki poziom cukru we krwi. Kawa zbożowa w ciąży Co pić zamiast kawy w ciąży? Najzdrowszym rozwiązaniem jest kawa zbożowa w ciąży, np. popularna Inka lub kawa z cykorii − możesz je pić bez ograniczeń. Kawa zbożowa zawiera śladowe ilości kofeiny, ale za to obfituje w witaminy, minerały i białko, poprawia trawienie, usprawnia działanie układu nerwowego i działa antynowotworowo. View Burdaffi on the source website Kawa bezkofeinowa w ciąży Jeśli zamiast zwykłej kawy parzonej wybierasz kawę bezkofeinową, zachowaj ostrożność. To prawda, że kawa bezkofeinowa w ciąży jest zdrowsza, bo nie zawiera szkodliwej w nadmiarze kofeiny. Ważny jest jednak sposób, w jaki ziarna zostały pozbawione tej substancji. Jeśli na opakowaniu kawy nie znajdziesz certyfikatu ekologicznego, zrezygnuj z picia takiego napoju – prawdopodobnie ziarna kawy oczyszczono z kofeiny za pomocą chemicznych substancji. Kawa rozpuszczalna w ciąży Kawa rozpuszczalna w ciąży nie jest zalecana, bo jej jakość jest zwykle dużo niższa. Co więcej, w kawie rozpuszczalnej jest więcej kofeiny: ok. 117 mg na filiżankę o pojemności 160 ml (w tej samej ilości kawy mielonej znajdują się tylko ok. 74 mg kofeiny). Skutki picia kawy w ciąży Kofeina łatwo przenika przez łożysko, a nienarodzone dziecko nie ma jeszcze enzymów, które ją rozkładają. Badania naukowe wykazały, że kofeina może zmniejszać przepływ krwi przez łożysko, przez co dziecko wolniej rośnie. Ponadto związki powstałe z rozkładu kofeiny gromadzą się w mózgu dziecka, co może zaburzać jego rozwój. Kofeina w ciąży bywa więc szkodliwa. Inne skutki picia dużych ilości kawy w ciąży (ponad 300 mg na dobę) to: anemia u ciężarnej, zgaga, mdłości, poronienie, poród przedwczesny. Film powstał we współpracy ze Szpitalem Medicover Zobacz także: Olej z wiesiołka w ciąży: w jakim celu go suplementować, jak wygląda dawkowanie Sushi w ciąży – można jeść czy nie? Czego nie jeść w ciąży? [LISTA PRODUKTÓW ZAKAZANYCH]
Ciasta dla dzieci: lekkie i zdrowe przepisy na wypieki klasyczne, bez jajek, bez cukru oraz bez pieczenia
Ciasta dla dzieci to dobry pomysł na słodką przekąskę. Domowe wypieki są znacznie zdrowsze od kupowanych, polecamy nasze przepisy. Możesz przygotować ciasto bananowe, marchewkowe, czekoladowe i wiele innych. Sprawdź, jakie ciasta dla dzieci będą najlepsze: na urodziny, święta, ale też na codzienny deser.
Ciasta dla dzieci możesz zrobić w bardzo wielu wariantach: lekkie i zdrowe, bez cukru lub bez jajek. Nie muszą ograniczać się jedynie do klasycznej szarlotki lub sernika. Opcji na pyszne ciasto jest wiele – czekoladowe, bananowe, marchewkowe. Z klasycznych wersji ciast również w prosty sposób można wyczarować coś mniej oczywistego, np. zamiast tradycyjnego sernika zrobić sernik na zimno? Takie ciasta dla małych dzieci, np. do przedszkola lub urodzinowe możesz pięknie przyozdobić: galaretką, owocami lub różnymi polewami. Wypróbuj nasze pyszne i proste przepisy na ciasta dla dzieci.
Bezglutenowe ciastka i ciasta orzechowe. Najlepsze przepisy, łatwe wykonanie
Banalnie prosty przepis na ciastka orzechowe bez glutenu? Tak, potrzebujesz tylko kilku składników, żeby wyczarować przepyszne ciasteczka, które zasmakują tym starszym i młodszym łasuchom.
Dieta bezglutenowa może być stosowana profilaktycznie lub w przypadku zdiagnozowanej celiakii, czyli choroby trzewnej. Bezpieczne i zdrowe produkty, które nie zawierają glutenu to orzechy, miód czy jajka. Możesz z nich przygotować przepyszne i pożywne słodkości, które zachwycą nawet teściową! Nie wiesz, jak zrobić ciastka bezglutenowe orzechowe? Wykorzystaj proste przepisy na ciasta bezglutenowe z mąki orzechowej (lub ze zmielonych orzechów). Pyszne ciasto orzechowe bezglutenowe. Prosty przepis – tylko 3 składniki! Przygotuj: szklankę orzechów włoskich (bez łupinek) 3 jajka 3 łyżki miodu Przygotowanie ciasta: zblenduj orzechy na mąkę, dodaj do niej żółtka i miód. W osobnym naczyniu ubij na sztywno białka (możesz dodać szczyptę soli). Stopniowo dodawaj ubita pianę do orzechowej masy, mieszając szpatułką lub łyżką. Wykonanie orzechowego i bezglutenowego ciasta: przełóż ciasto do silikonowej formy lub formy wyłożonej papierem do pieczenia. Piecz w 180 stopniach przez 20 minut. Mięciutkie i wilgotne ciasteczka z mąki orzechowej. Banalny przepis! Przygotuj: 2 jajka 200 g mąki z orzechów ziemnych 150 g cukru pudru + kilka łyżeczek do formowania 2 łyżki płynnego miodu sól Przygotowanie ciasta: oddziel żółtka, a następnie ubij białko ze szczyptą soli na sztywną pianę. Stopniowo, mieszając szpatułką, dodawaj cukier, a potem po jednym żółtku i na koniec mąkę orzechową. Delikatnie, ale dokładnie wymieszaną masę włóż na 2 godziny do lodówki. Wykonanie orzechowych i bezglutenowych ciastek: nabierz ciasto łyżeczką, nadaj kształt kulki i obtocz ją w cukrze pudrze. Tak przygotowane ciastko ułóż na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Piecz około 12-15 minut w temperaturze 180 stopni Celsjusza. Ciasteczka z masła orzechowego. Palce lizać! Przygotuj: 300 g masła orzechowego 1 jajko 150 g cukru Opcjonalnie możesz dodać: posiekane orzechy i rodzynki. Przygotowanie ciasta: wymieszaj wszystkie składniki razem do uzyskania gładkiej konsystencji. Wykonanie orzechowych i bezglutenowych ciastek: łyżką nakładaj kulki ciasta na blachę wyłożona papierem do pieczenia. Pamiętaj o zachowaniu odstępów między ciasteczkami. Piecz 10 minut w piekarniku nagrzanym do 180 stopni Celsjusza. Zobacz także: Ciastka z masłem orzechowym – pyszny podwieczorek [ŁATWE PRZEPISY] Ciasteczka dla niemowląt – zdrowe i smaczne, dla alergików Kruche ciasteczka dla dzieci: najlepszy przepis!
Jak podnosić niemowlę – 2 techniki i instrukcja na filmie
Nie wiesz, jak podnosić niemowlę, żeby nie zrobić mu krzywdy? Prawidłowe podnoszenie dziecka nie jest trudne, wystarczy pamiętać o zapewnieniu maluszkowi poczucia bezpieczeństwa i kontrolowaniu położenia jego główki. Sprawdź, jak stosować te zasady w praktyce, aby prawidłowo podnosić, nosić, trzymać i odkładać niemowlę.
Prawidłowe podnoszenie i trzymanie zapewnia niemowlakowi poczucie bezpieczeństwa i sprzyja jego dobremu rozwojowi. To, czego trzeba szczególnie pilnować podczas podnoszenia niemowlęcia, to odpowiednie ustawienie głowy. Warto również zadbać, aby podnoszenie niemowlęcia np. z łóżeczka czy przewijaka odbywało się w spokoju. Nie należy wykonywać gwałtownych ruchów. Sam ruch unoszenia, a później opuszczania nie może być zbyt szybki – to wzbudza w dziecku niepokój. Warto za to mówić do dziecka. Spis treści: Jak prawidłowo podnosić niemowlę? – 2 techniki Jak podnosić niemowlaka do odbicia? Podnoszenie niemowlaka pod pachy Jak nie podnosić niemowlaka? Jak odkładać dziecko? Skutki noszenia noworodka w pionie Jak prawidłowo podnosić niemowlę? Gdy bierzemy maluszka na ręce głowa nie powinna odginać się w żadną ze stron. Im młodsze niemowlę, tym ważniejsze jest, by główka znajdowała się na przedłużeniu kręgosłupa. Powinna być trzymana prosto w stosunku do tułowia – nie może być przygięta do klatki piersiowej, odgięta w stronę karku lub zgięta na bok. Kończyny dziecka nie mogą bezwładnie zwisać, co jest szczególnie ważne dla stawów biodrowych. Podnosząc niemowlę, najlepiej zastosować dwie techniki: 1. Podnoszenie niemowlęcia bokiem Ułóż delikatnie dziecko na boku, tak by zaokrąglić jego plecki i przyciągnąć uda lekko w kierunku klatki piersiowej, główka nie może pozostać odgięta do tyłu. Wsuń jedną rękę pod dziecko – zaczynaj od główki i wsuń ją aż pod bioderka. Palcami wsuniętej ręki obejmij dolne udo dziecka. Główka niemowlęcia powinna znaleźć się w zgięciu łokcia. Unieś dziecko, podtrzymując je od przodu drugą ręką. 2. Ponoszenie niemowlęcia plecami do dołu Gdy noworodek leży na plecach, delikatnie wsuń oba przedramiona pod ciało dziecka tak, aby jego główka znalazła się na twoich dłoniach. Na przedramionach powinny spoczywać plecy dziecka i pośladki. Przedramiona podtrzymują ciało dziecko od dołu i nieco od boku. Powoli unieś niemowlę. Tech chwyt jest najwygodniejszy do przeniesienia dziecka na bardzo krótkim dystansie, np. z łóżeczka na przewijak, czy z przewijaka do wózka. Oba sposoby warto wykorzystywać do czasu, aż niemowlę zacznie kontrolować ustawienie główki. Jak podnosić niemowlaka do odbicia? Można zastosować chwyt jak do przenoszenia noworodka czy niemowlaka plecami do dołu (patrz wyżej). Dodatkowo kciukami należy objąć od przodu klatkę piersiową dziecka. Główka powinna leżeć na naszych dłoniach, a tułów i bioderka na przedramionach. Dziecko podnosi się przytulone do siebie i podtrzymywane od tyłu. Osoba podnosząca dziecko powinna pochylić się i przytulić do tułowia dziecka swoją klatkę piersiową i jeden z barków. W pozycji pionowej opiekuna, rączki dziecka i jego główka powinny znaleźć się za barkiem osoby dorosłej. W tej pozycji tułów dziecka nie jest ustawiony pionowo a ukośnie. Podnoszenie niemowlaka pod pachy Czasami widuje się technikę unoszenia dziecka chwytem pod pachami. Ten sposób nie jest polecany przez fizjoterapeutów – zalecają oni przed uniesieniem dziecka obracanie go na bok (na zmianę raz na jeden, raz na drugi). Sporadycznie można stosować taki sposób podnoszenia u dzieci, które już naprawdę dobrze same kontrolują główkę, czyli potrafią ją samodzielnie utrzymać na przedłużeniu tułowia. Podnosząc dziecko chwytem pod pachami, nie należy unosić go za ramiona. Chwyt pod pachami musi polegać na tym, aby palce dłoni rodzica (od 2. do 5.) podpierały okolice łopatkową dziecka, a kciuki delikatnie ułożone były na klatce piersiowej niemowlęcia. Jeszcze lepszym rozwiązaniem jest takie wsunięcie dłoni pod plecy dziecka, aby czubki palców delikatnie podpierały tył głowy. Wadą tego chwytu jest to, że barki dziecka unoszą się, a nie są swobodnie opuszczone. To może zaburzać rozwój i podnosić napięcie mięśniowe. Dodatkowo brak tutaj podparcia miednicy dziecka, co także źle wpływa na napięcie mięśniowe dziecka. Jak nie podnosić niemowlaka? Poniżej wymieniamy najczęstsze błędy, które popełniają rodzice podczas podnoszenia niemowlęcia: brak podparcia główki u dziecka, które jeszcze jej samo nie kontroluje, brak podparcia miednicy dziecka, która „zwisa”, unoszenie dziecka zbyt wcześnie lub zbyt często chwytem pod pachy, podnoszenie niemowlęcia za rączki, zbyt gwałtowne unoszenie niemowlęcia. Jak odkładać dziecko? Trzymając dziecko na jednej ręce, obróć je lekko na bok, plecami do siebie i asekuruj drugą ręką. Pochyl się, zbliżając dziecko do podłoża, na które chcesz je odłożyć. Nie całe ciałko dziecko powinno od razu znaleźć się na przewijaku czy materacu łóżeczka. Odkładając dziecko rób to tak, aby najpierw jego dolne bioderko dotknęło podłoża, później bok i bark, a na końcu główka – dziecko początkowo znajdzie się w leżeniu na boku. Delikatnie obróć je na plecki. Skutki noszenia noworodka w pionie Zbyt wczesna pionizacja dziecka sprawia, że jego więzadła narażone są na przeciążenia. Wszystko przez to, że ani stawy, ani mięśnie noworodka nie są gotowe do stabilizowania jego kręgosłupa. To sprawia, że w przyszłości dziecko może być narażone na wady postawy, np. skoliozę czy plecy okrągłe. Dodatkowo, gdy dziecko jest noszone w pionie i ma tendencję do odchylania główki i tułowia do tyłu, może wystąpić nieprawidłowe napięcie mięśniowe – niektóre partie mięśni będą zbyt napięte, inne osłabione, co także może przyczyniać się powstawania wad postawy. Zobacz też: Jak nosić niemowlę i noworodka Chustonoszenie – alternatywa dla wózka Chusty do noszenia dzieci – jaką wybrać?
Purée z dyni to jedna z tych potraw, które dobrze jest mieć zawekowane w spiżarni – można wykorzystać je do mnóstwa przepisów, zarówno słodkich, jak i słonych. Podpowiadamy, jak zrobić idealne purée z dyni.
Sezon na dynię zaczyna się już pod koniec września i trwa do listopada. Warto zawczasu przygotować pyszne dyniowe purée, które możesz wykorzystać do zupy-kremu, wszelkiego rodzaju sosów, babeczek, tart czy popularnego, jesiennego napoju kawowego pumpkin spice latte. Jak zrobić purée z dyni i jaką dynię najlepiej do tego wykorzystać? Purée z dyni: przepis Składniki: Jedna, duża dynia Przygotowanie: rozgrzej piekarnik do 180°C (grzanie góra-dół). Dynię pokrój na mniejsze kawałki i wydrąż jej środek – tak, aby nie miała ani jednej pestki. Dynię umieść na blaszce z wyłożonym na niej papierem do pieczenia. Blaszkę z dynią wstaw do piekarnika i piecz ją około 40 minut, aż dynia zmięknie. Po upieczeniu obierz dynię ze skóry. Miąższ umieść w dużym, wysokim naczyniu i zblenduj dynię aż do uzyskania gęstego kremu. Tak przygotowane purée możesz zamrozić w zamrażarce albo zawekować w wyparzonym słoiku. Dynię można także ugotować albo ugotować na parze, jednak wtedy należy uprzednio ją obrać, co w przypadku twardej, dyniowej skórki, może okazać się problematyczne. Znacznie łatwiejszym sposobem jest upieczenie dyni. Jeśli chcesz wykorzystać purée tylko do dań wytrawnych, możesz do niego dodać duszonej cebuli i marchewki – wówczas wystarczy tylko je podgrzać, dodać mleczka kokosowego i voilà, dyniowa zupa-krem gotowa! Jeśli jednak chcesz użyć purée do tarty dyniowej, babeczek czy syropu do kawy, najbezpieczniej jest skorzystać z podanego wyżej przepisu. Z jakiej dyni zrobić purée? Istnieje wiele odmian dyni, jednak nie każda nadaje się do purée – np. dynia makaronowa. Jej włókien można użyć w spaghetti zamiast makaronu, jednak nie wyjdzie z niej dobre, gładkie purée. Jaką dynię wybrać do purée? Ze względu na zwarty miąższ najlepsza będzie dynia hokkaido albo dynia piżmowa. Zobacz też: Zupa z cukinii dla niemowlaka – przepis Zupa z batatem dla niemowlaka: przepis Pasta z awokado dla niemowlaka: przepisy z jajkiem i bez jajka. Od kiedy podawać?
Budyń dla niemowlaka: przepis. Jak go zrobić i od kiedy można go podać?
Budyń to pyszny deser, który smakuje dobrze zarówno na ciepło, jak i na zimno. Podajemy przepis na domowy budyń, który można podać już niemowlakowi. Jest o wiele zdrowszy – i smaczniejszy – niż budyń ze sklepu. Jak go zrobić z wykorzystaniem mleka modyfikowanego?
W sklepach można znaleźć wiele rodzajów budyniu: w proszku i gotowych, w plastikowych opakowaniach, najczęściej z bitą śmietaną na wierzchu. Niestety, gotowe budynie zawierają wysoką ilość cukru, niepotrzebnych zagęszczaczy, a także konserwantów. Z pewnością nie są one a najzdrowszym wyborem żywieniowym, zwłaszcza dla dzieci. Najlepiej więc, jeśli zrobisz go sama. Wówczas będzie nie tylko pyszny, ale i zdrowy. Przedstawiamy przepis na domowy budyń dla niemowlaka i starszaka – jeden w wersji klasycznej, z mlekiem krowim, a drugi z użyciem mleka modyfikowanego. Jak zrobić budyń dla niemowlaka i od kiedy go podać? Budyń dla niemowlaka na mleku modyfikowanym można podać dziecku po ukończeniu 9. miesiąca życia dziecka. Klasyczny budyń na krowim mleku można podać po pierwszym roczku. W naszym przepisie występuje purée z banana – stanowi ono zdrowy zamiennik cukru. Zamiast bananów można użyć domowego słodzidła z daktyli (wystarczy zmiksować kilka świeżych daktyli z wodą). Budyń dla niemowlaka na mleku modyfikowanym – przepis od 9. miesiąca życia Składniki: ½ szklanki wody 1 żółtko 2 łyżki mąki ziemniaczanej 4 miarki mleka modyfikowanego Potrzebujesz: Miarki do mleka modyfikowanego Garnka Kubka Miseczki/salaterki Łyżki i łyżeczki Przygotowanie: Do garnka wlej wodę. Wstaw ją na gaz i zagotuj. W czasie, w którym woda będzie się gotować, w kubku wymieszaj żółtko wraz z mąką ziemniaczaną i łyżką stołową wody. Kiedy woda się już zagotuje, wlej do niej zawartość kubka. Zagotuj. Kiedy masa będzie gęsta i zagotowana, zdejmij ją z gazu. Całość pozostaw do całkowitego wystudzenia. W międzyczasie rozrób 4 miarki mleka modyfikowanego wraz z łyżką stołową wody. Po rozrobieniu mleka modyfikowanego dodaj je do gotowego, wystudzonego budyniu w garnku. Zamieszaj dokładnie. Wymieszany budyń wlej do miseczki. Domowy budyń dla dziecka – przepis od 12. miesiąca życia Potrzebujesz: ¼ szklanki mąki ziemniaczanej ¼ szklanki purée z banana ½ łyżeczki ekstraktu waniliowego 3 żółtka 2 pełne szklanki mleka krowiego Garnka Łyżeczki Miseczki/salaterki Przygotowanie: Do garnka wsyp mąkę, dodaj ekstrakt waniliowy, żółtka i purée z banana. Całość wymieszaj. Następnie wstaw garnek na gaz. Stopniowo dodawaj mleko, cały czas mieszając całość aż do zagotowania (masa zacznie bulgotać). Po dwóch minutach od zagotowania przelej masę do miseczki. Budyń podawaj wystudzony. Uwaga! Mleko krowie jako składnik posiłków można podawać już po ukończeniu przez dziecko 6. miesiąca życia. Z uwagi na dużą ilość mleka krowiego w przepisie zalecamy jednak podać budyń później. Zobacz też: Kisiel dla niemowlaka: jak zrobić domowy kisiel? Od kiedy podawać? Desery dla dzieci – 10 propozycji zdrowych i szybkich deserów (także bez pieczenia!) Jajko dla niemowlaka: kiedy i jak często podawać, ile gotować? [PRZEPISY]
Słodkie ziemniaki to zdrowe i pyszne warzywa, które z powodzeniem można podać na początku rozszerzania diety maluszka. Podajemy przepis na szybki obiad: zupę z batatem dla niemowlaka, która zasmakuje nie tylko dziecku, ale i całej rodzinie.
Bataty pochodzą z Ameryki Południowej. W Europie znane są dopiero od czasów Kolumba. Wyróżnia się aż 400 odmian tego niezwykłego warzywa. Najczęściej spotyka się je w kolorze pomarańczowym, ale występują także w kolorze białym i fioletowym. Bataty mają niemalże to samo zastosowanie co ziemniaki. To, co je od nich odróżnia, to przede wszystkim kolor i smak. Jak sama nazwa wskazuje, słodkie ziemniaki są… naprawdę słodkie. Dzięki temu często są one wykorzystywane także do przygotowania deserów (np. brownie, musy). Bataty są nie tylko smaczne, ale i zdrowe. To jedno z najlepszych warzyw, jakie można podać niemowlakowi! Mają niski indeks glikemiczny, są sycące i bogate w cenny beta-karoten, wapń, sód, potas, magnez, kwas foliowy, witaminę B6, witaminę C i witaminę E. Przedstawiamy przepis na zupę z batatem dla niemowlaka. Odpowiednio doprawiona zasmakuje także dorosłemu. Zupa z batata dla niemowlaka: przepis od 10. miesiąca życia Potrzebujesz: Dużego batata Pół cebuli Małej marchewki Pół ziemniaka Jogurtu naturalnego Blendera z ostrzem typu S Garnka Noża Łyżeczki Przygotowanie: Warzywa umyj, obierz i pokrój na mniejsze kawałki. Następnie wlej do garnka litr wody, wrzuć pokrojone warzywa. Wstaw garnek z warzywami na gaz. Gotuj warzywa do miękkości – zajmie to około 40 minut. Po ugotowaniu zblenduj całość na gładki krem. Podawaj wystudzoną zupę z łyżeczką jogurtu naturalnego. Od kiedy batat dla niemowlaka? Bataty to warzywa, które można podać już na początku rozszerzania diety, tj. po ukończeniu 6. miesiąca życia. Na początku najlepiej jest podać purée z gotowanego albo pieczonego batata. Jeśli rozszerzasz dietę metodą BLW, możesz upiec frytki z batata – oczywiście, z piekarnika, bez tłuszczu lub z niewielką jego ilością i bez soli. Następnie możesz podać niemowlakowi zupę krem z batata. Zawiera ona gotowaną cebulę i jogurt naturalny, dlatego też powinna zostać zaserwowana dopiero po ukończeniu przez dziecko 10 miesięcy. Ze względu na naturalnie słodki smak zupa z pewnością zasmakuje dziecku. Zobacz też: Zupa pomidorowa dla dzieci - od kiedy, przepis Pierwsza zupa jarzynowa dla niemowlaka Zupa ogórkowa dla niemowlaka: od kiedy? Przepis
Krem z cukinii dla niemowlaka – szybki i łatwy przepis
Krem z cukinii to danie, które pozwoli niemowlakowi rozkoszować się nowo poznanym smakiem. Gdy rozszerzasz dietę swojego maluszka, cukinia to jedno z pierwszych warzyw, które możesz mu podać. Poznaj przepis na prosty krem z cukinii dla niemowlaka, również z ziemniakami.
Cukinia to lekkostrawne i zarazem wartościowe warzywo pełne cennych witamin i minerałów. Jest to jedno z warzyw, od których możesz rozpocząć rozszerzanie diety maluszka. Cukinię dla niemowlaka możesz na początku podać w formie przecieru. Od kiedy można podać gładki krem z cukinii niemowlakowi? Bazowy przepis, który znajdziesz poniżej, możesz podać tuż po ukończeniu przez dziecko 6. miesiąca życia. Krem z cukinii dla niemowlaka – podstawowy przepis Potrzebujesz: pół małej cukinii pół szklanki delikatnego wywaru z warzyw (marchewka, pietruszka) łyżka kaszki ryżowej bez dodatków łyżeczka masła lub oliwy Przygotowanie: Cukinię dokładnie opłucz, obierz ze skórki i pokrój w kostkę. Gotuj w wywarze do miękkości, na koniec dodaj kaszkę ryżową i już tylko krótko zagotuj. Na końcu dodaj oliwę lub masło. Zmiksuj całość na gładki krem. Krem z cukinii dla niemowlaka z ziemniakami – przepis na gęstą i pożywną zupę Potrzebujesz: pół małej cukinii ziemniaki (wystarczy jeden duży ziemniak) marchewka (jedna sztuka) łyżeczka masła, oliwy albo zimnotłoczonego oleju rzepakowego Przygotowanie: Cukinię, marchewkę i ziemniaki opłucz i obierz ze skórki. Pokrój w kostkę i gotuj do miękkości. Kiedy całość będzie już ugotowana, przestudź warzywa i zblenduj je na gęsty, gładki krem. Podawaj w temperaturze pokojowej, przed podaniem skrop całość masłem/oliwą/olejem. Co jeszcze możesz dodać do kremu z cukinii dla niemowlaka? Cukinię, dynię, marchewkę, kalafior, pietruszkę czy seler możesz dodać do kremu już półrocznemu dziecku, o ile próbowało ono tych warzyw już wcześniej i nie zauważyłaś żadnej reakcji alergicznej. Reszta zależy od wieku dziecka – pamiętaj, aby trzymać się aktualnych zaleceń żywieniowych przy rozszerzaniu diety dziecka. Inne przepisy z użyciem cukinii: Zupa z cukinii dla niemowlaka – przepis Piszemy także o: Zupa kalafiorowa dla niemowlaka: od kiedy? Przepis Zupa z zielonych warzyw Krem pomidorowy z mozzarellą
Drugie dziecko: kiedy jest najlepszy moment po porodzie naturalnym i po cesarce?
Mamy często mają dylemat: dobrze zapowiadająca się kariera czy drugie dziecko? Odchować maluchy rok po roku i zabrać się do pracy czy zrobić sobie kilkuletnią przerwę? A może w ogóle poprzestać na jednym? Wyjaśniamy, czy istnieje idealna różnica wieku między dziećmi, i kiedy jest najlepszy moment na drugie dziecko.
Drugie dziecko to poważna decyzja, którą rodzice nie zawsze podejmują świadomie – wielu woli po prostu zdać się na... przypadek. Jeśli jednak myślisz o dobru swoim i swojej rodziny i zastanawiasz się, kiedy jest najlepszy moment na drugą ciążę, poniżej staramy się doradzić z pomocą psychologów. Drugie dziecko: lepiej rok po roku czy kilka lat przerwy? Z badań statystycznych wynika, że rodzicom tym trudniej zdecydować się na drugie dziecko, im większa różnica wieku będzie między dziećmi. Częściej spotyka się rodziny, w których dzieci dzielą 2-4 lata różnicy. Zdaje się więc, że, przynajmniej z punktu widzenia większości rodziców, lepiej mieć drugie dziecko krótko po pierwszym. Chociaż dosyć popularny jest też model dystansu 6-8-letniego – starsze dziecko się usamodzielnia, a mama może spokojnie zająć się pielęgnacją drugiego maleństwa. Kiedy jest najlepszy moment na drugie dziecko? Drugie dziecko powinno się pojawić wtedy, gdy rodzina jest na to gotowa. Ogromną rolę odgrywa sytuacja materialna, praca i kariera. O wiele trudniej zdecydować się na drugie czy trzecie dziecko kobiecie, która ma ustabilizowaną pozycję zawodową, otwartą drogę do awansów i niezłe zarobki. O drugim dziecku myślą także z niepokojem osoby zatrudnione na mniej eksponowanych stanowiskach, zwłaszcza w rejonach dotkniętych bezrobociem. „Rodzice, decydując się na drugie dziecko, biorą pod uwagę nie tylko sytuację materialną rodziny, ale także chcą czegoś uniknąć lub coś wykorzystać” – wyjaśnia psycholog Krystyna Zielińska. „Jeśli różnica wieku między dziećmi będzie niewielka, wówczas można dwa razy wykorzystać te same ubranka czy sprzęty. Jeśli natomiast urodzenie drugiego dziecka odbędzie się po sześciu, siedmiu latach, można liczyć na większy spokój: jeden malec jest już duży i dosyć samodzielny, często także chętnie pomaga w opiece nad maleństwem” – dodaje psycholożka. Rodzice zastanawiają się także nad rywalizacją dzieci, obawiając się, niekiedy słusznie, że mała różnica będzie powodowała ciągłe kłótnie i spory: o zabawkę, o względy mamy i taty, nawet o ubranie. Z drugiej jednak strony tłumaczą sobie, że dzieci w podobnym wieku potrafią same doskonale zorganizować sobie czas i mają ze sobą dobry kontakt. Kiedy drugie dziecko – co jest najlepsze dla dzieci? Psychologowie twierdzą, że nie ma idealnej różnicy wieku. Każda ma swoje plusy i minusy i wszystko tak naprawdę zależy od atmosfery w rodzinie. Mała różnica wieku Za małą różnicą wieku pomiędzy rodzeństwem, czyli taką około 2-3 lat, przemawiają na pewno względy praktyczne. „Maluchy razem się bawią, mają wspólnych kolegów i tematy do rozmowy. Jest to także różnica wieku wygodna dla wielu kobiet, które chcą szybko odchować dzieci i zająć się pracą zawodową” – twierdzi psycholog Małgorzata Gąsecka. Pewnym kłopotem przy małej różnicy wieku może być stosunek starszego brata czy siostry do pojawiającego się w domu maleństwa – dwulatkowi trudno jeszcze wytłumaczyć, że mama musi zająć się innym dzieckiem, skoro dotychczas zajmowała się tylko nim. Trzeba jednak pamiętać, że w tym wieku maluch szybko zapomina, że był kiedyś jedynakiem. Duża różnica wieku Różnica wieku wynosząca sześć i więcej lat gwarantuje rodzicom większy komfort – łatwiej wytłumaczyć starszemu konieczność wzmożonej opieki nad maleństwem, a także liczyć na jego pomoc. Z punktu widzenia dzieci różnica taka ma jednak swoje dobre i złe strony. „Starsze dziecko może poczuć się odrzucone i zepchnięte na dalszy plan, co jest bardzo niebezpieczne, zwłaszcza gdy jest np. w okresie dojrzewania i potrzebuje wsparcia i pomocy rodziców” – mówi Gąsecka Trzeba mieć jednak świadomość, że przy dużej różnicy wieku, wynoszącej np. 15 i więcej lat, istnieje niebezpieczeństwo, że dzieci nie będą miały ze sobą żadnego kontaktu. Choć, jak twierdzą psychologowie, taki kontakt może nieoczekiwanie pojawić się w dorosłym życiu. Specjaliści podkreślają, że najważniejsza jest nie różnica wieku pomiędzy rodzeństwem, ale emocjonalna więź w rodzinie – wzajemna miłość, życzliwość, poczucie odpowiedzialności. Z psychologicznego punktu widzenia trzecie i kolejne dziecko jest łatwiejsze do zaakceptowania przez pozostałe rodzeństwo. Dzieci już wiedzą, że nie są jedynakami, poznały uroki i ciemne strony posiadania rodzeństwa. Łatwiej im przyjąć nowego członka rodziny. A rodzice? Świat przez kilka miesięcy i tak zawsze kręci się wokół najmniejszego skarbu, bez względu na to, czy będzie on pierwszym, czy czwartym dzieckiem z kolei. I tylko od rodziców zależy, jak będzie funkcjonowała rodzina jako całość. Drugie dziecko po porodzie naturalnym i po cesarce Decydując się na drugie dziecko, warto też wziąć pod uwagę sposób, w jaki na świat przyszło pierwsze. Zdaniem specjalistów jeśli poród odbył się przez cesarskie cięcie, kobieta może zajść w następną ciążę minimum rok po operacji. Niektórzy wydają jeszcze bardziej rygorystyczne zalecenia: drugie dziecko można począć po 18 miesiącach, a nawet po dwóch latach od cesarki. Aż tyle czasu potrzeba, by w pełni zagoiła blizna po cesarskim cięciu i żeby nie doszło do jej rozejścia lub pęknięcia. Organizm kobiety musi mieć także czas, by w pełni zregenerować się po porodzie naturalnym. Na drugie dziecko można się bezpiecznie zdecydować, gdy pierwsze skończy rok. Warto jednak przy tym pamiętać, że druga ciąża, drugi poród, a potem opieka nad dwojgiem małych dzieci to ogromne obciążenie dla mamy. Kobieta potrzebuje wówczas olbrzymiego, mądrego wsparcia, wyrozumiałości i możliwości odpoczynku. Zobacz też: Jak przygotować się do drugiej ciąży? Ciąża koło 40. - jak powiedzieć o niej dużym dzieciom?
Ekspertka radzi, jak przygotować dziecko do pójścia do przedszkola [WIDEO]
Jak przygotować dziecko do pójścia do przedszkola? To pytanie co roku stawia sobie wielu rodziców. Stres, niepewność, lęk i łzy towarzyszą wielu dzieciom, a nierzadko także dorosłym. Co robić, żeby zmiana otoczenia miała łagodniejszy przebieg? Sprawdź praktyczne wskazówki ekspertek.
Rozpoczęcie edukacji przedszkolnej jest ważnym wydarzeniem zarówno w życiu malucha, jak i jego rodziców. Życie rodzinne wywraca się do góry nogami, a dodatkowo wszyscy muszą zmierzyć się z – czasami trudnymi – emocjami. Rodzicom towarzyszy sporo obaw, a dziecko nagle znajduje się w zupełnie obcym miejscu z nowymi ludźmi. Obejrzyj film i przeczytaj artykuł, a dowiesz się od ekspertek, jak przygotować dziecko do pójścia do przedszkola i w jaki sposób zminimalizować stres – przedszkolaka, ale też własny. Spis treści: Jak przygotować dziecko do pójścia do przedszkola? Jak rozmawiać z dzieckiem o pójściu do przedszkola? Jak powinno wyglądać pożegnanie z dzieckiem w przedszkolu? Jak jeszcze można przygotować dziecko do pójścia do przedszkola? Jak przygotować dziecko do pójścia do przedszkola? Jeśli chcesz pomóc dziecku i sprawić, by adaptacja w przedszkolu była dla niego jak najmniej stresująca, zacznij działać znacznie wcześniej – co najmniej kilka miesięcy przed planowanym posłaniem malca do placówki. Co możesz zrobić? Naucz samodzielności Co powinno umieć dziecko, zanim dziecko pójdzie do przedszkola: korzystać z toalety, samodzielnie jeść, posługując się łyżką i widelcem, ubierać się i rozbierać, komunikować swoje potrzeby, np. że coś je boli. Zapewnij kontakt z innymi dziećmi Ważne jest, żeby przyszły przedszkolak oswoił się z obecnością rówieśników. Dobrym pomysłem jest chodzenie z nim do klubików dla dzieci czy sal zabaw, a także na podwórko. Istotne jest, by maluch przekonał się, że mama, tata, jego najbliższe otoczenie to nie „cały świat” i równie miło może być w towarzystwie innych osób. Pozwól poznać przedszkole Jeśli już wiesz, do którego przedszkola będzie uczęszczało twoje dziecko, pokaż mu je. Jeśli nie jest możliwe wejście do środka, to opowiedz mu o przedszkolu, zerknijcie na plac zabaw – może zobaczycie bawiące się na nim dzieci? To dokonały pretekst, żeby rozpocząć oswajanie dziecka z przedszkolem. Niektóre placówki organizują tzw. tydzień adaptacyjny, podczas którego rodzice mogą zostać razem z dzieckiem w przedszkolu. Może warto z tego skorzystać? Jak rozmawiać z dzieckiem o pójściu do przedszkola? Twoje nastawienie do pójścia dziecka do przedszkola przekłada się też na nastawienie dziecka (jeśli targają tobą emocje takie jak strach, lęk, przerażenie, to mimo wszystko postaraj się wykrzesać z siebie nieco optymizmu). Mów prawdę, nie ubarwiaj rzeczywistości Opowiedz dziecku o plusach chodzenia do przedszkola, takich jak: zabawa z innymi dziećmi, miło spędzony czas, nowi koledzy i koleżanki. Mów jednak zgodnie z prawdą i nie koloryzuj, opowiadając, że w przedszkolu codziennie będą lody i wata cukrowa na patyku, skoro wiesz, że to nieprawda. Nie dość, że dziecko straci do ciebie zaufanie, to będzie rozczarowane, jeśli rzeczywistość nie będzie aż tak kolorowa. Odwołaj się do własnych wspomnień i emocji Rozmawiając z dzieckiem, możesz odwołać się do własnych doświadczeń z przedszkola, oczywiście tych pozytywnych lub opowiedzianych w sposób zabawny z optymistyczną puentą, np. „szpinak był ohydy, ale pani nie zmuszała mnie do jedzenia” albo „nie chciałam chodzić do przedszkola, więc wiem, co czujesz, jednak gdy zaprzyjaźniłam się z Kasią, nie mogłam się doczekać pójścia do przedszkola”. Okazuj zainteresowanie, dopytuj Jeśli twoje dziecko rozpoczęło już adaptację w przedszkolu, rozmawiajcie o tym, co się wydarzyło w ciągu dnia, co jadło, czy mu smakowało, która zabawa była najciekawsza. Gdy twoje dziecko mówi, że czegoś lub kogoś nie lubi, nie ograniczaj się tylko do pocieszania. Zapytaj, dlaczego tak się stało, dlaczego tak się czuje. Emocje dziecka są niezwykle ważne! Dzięki głębokiej rozmowie nauczysz malucha rozmawiać o trudnych emocjach i pomożesz mu sobie z nimi radzić. Jak powinno wyglądać pożegnanie z dzieckiem w przedszkolu? Ważne jest to, jak przebiega rozstanie rodzica z dzieckiem. Przedszkolak w pierwszych dniach będzie miał wystarczająco dużo stresu i trudnych emocji – oszczędź mu kolejnych. Jeśli i tobie udziela się stres i daleko ci do oazy spokoju, poproś tatę dziecka lub babcię o to, by odprowadzali przedszkolaka. Odprowadzając dziecko do przedszkola, pamiętaj, żeby: zawsze pożegnać się z dzieckiem – nie może czuć się oszukane, że nagle zniknęłaś – może to wywołać obawy, że już nie wrócisz. A może dobrym pomysłem będzie wymyślenie waszego własnego sposobu na pożegnanie?; nie zaglądać przez okno – gdy dziecko cię zobaczy, to może ciężej znieść rozstanie, np. ponownie się rozpłakać; nie wchodzić do sali – nie pomożesz swojemu dziecku, a inne dzieci, widząc mamę kolegi lub koleżanki, z pewnością zatęsknią za swoją i mogą zacząć płakać (adaptacja jest trudna nie tylko dla twojego dziecka); dodać dziecku otuchy i wiary w siebie – możesz zapewnić dziecko o swoich uczuciach i podkreślić, jak bardzo jesteś z niego lub niej dumna; wspólnie ustalić plany na czas po przedszkolu – wizja wspólnego spaceru, wizyty u babci i dziadka, czy nawet wspólnych zakupów może uspokoić dziecko – wzmocnisz w nim poczucie sprawczości; dotrzymywać słowa – jeśli obiecasz dziecku, że odbierzesz je po zupie, to dotrzymaj słowa. Nadwyrężone zaufanie będzie ci trudno odbudować; nie karać i nie krzyczeć na dziecko – ta sytuacja i tak jest wyjątkowo stresująca dla dziecka, a twoje nerwowe zachowanie nikomu nie pomoże. Jak jeszcze można przygotować dziecko do pójścia do przedszkola? Dobrym pomysłem jest kupienie kilku książek o przedszkolu dla dzieci – maluch w interesujący sposób będzie mógł zapoznać się z tym, co go czeka. Wspólne czytanie pomoże mu w adaptacji przedszkolnej. Dzięki książeczkom o emocjach dziecko nauczy się radzić sobie z trudnymi emocjami – na razie w teorii, ale to też jest ważne. Książki przygotowujące dziecko do pójścia do przedszkola: Katarzyna Kozłowska, „Feluś i Gucio idą do przedszkola”, Wydawnictwo Nasza Księgarnia Justyna Bednarek, „Dusia i Psinek-Świnek. Pierwszy dzień w przedszkolu”, Wydawnictwo Nasza Księgarnia Lucy Cousinus, „Mysia w przedszkolu”, Wydawnictwo Dwie Siostry Przemysław Liput, „Rok w przedszkolu”, Wydawnictwo Nasza Księgarnia Magdalena Boćko-Mysiorska, „Tosia i Julek idą do przedszkola. (Nie) tacy sami”, Wydawnictwo Dwukropek Anna Korycińska, „W przedszkolu jest fajnie”, Wydawnictwo Zielona Sowa Piroddi Chiara, „Z poradnika smyka. Pierwszy dzień w przedszkolu”, Wydawnictwo Jedność Esther van den Berg, „Witaj w przedszkolu!”, Wydawnictwo Jedność Konsultacja merytoryczna: mgr Iwona Nitefor Zobacz także: Pierwsze dni w przedszkolu: dziecko płacze i boi się? Nie popełniaj tych błędów! Adaptacja w przedszkolu – co robić, żeby dziecko chętnie chodziło do przedszkola Jak zachęcić dziecko do przedszkola – porady psychologa Film powstał we współpracy z Przedszkolem Żyrafa.
Zastanawiasz się, jak przygotować pierwszą zupkę dla swojego dziecka? Skorzystaj z naszego przepisu i zobacz, co powinna zawierać pierwsza zupa jarzynowa dla niemowlaka.
Zupa jarzynowa dla niemowlaka to bardzo zdrowy posiłek, a do tego banalny w przygotowaniu. Wystarczą marchewka, ziemniak i korzeń pietruszki, żeby wyczarować pyszną zupkę krem, która z pewnością zasmakuje twojemu maluszkowi. Zupa jarzynowa dla niemowlaka – przepis Składniki: pół małej marchewki, pół ziemniaka, łyżeczka pokrojonego w kostkę korzenia pietruszki, pół łyżeczki świeżego masła, pół szklanki wody. Przepis: Zacznij od dokładnego umycia warzyw. Możesz je lekko osuszyć czystą ściereczką lub ręcznikiem papierowym, a następnie je obierz i ponownie opłucz. Tak przygotowane warzywa pokrój na mniejsze kawałki. Pamiętaj, im będą mniejsze, tym szybciej się ugotują. Pokrojone ziemniaki, marchewkę i korzeń pietruszki włóż do garnka i zalej zimną wodą. Nie sól! Ugotuj warzywa do miękkości. Czas gotowania to około 20 minut w zależności od wielkości pokrojonych warzyw. Kontroluj czas gotowania, w praktyce może być on nieznacznie dłuższy lub krótszy. Ugotowane warzywa odcedź. Jeśli chcesz przetrzeć warzywa przez sitko, to możesz to zrobić, jak są jeszcze gorące. Natomiast jeśli do tego celu używasz blendera – pozostaw je do ostygnięcia. Gorące jarzyny mogą stępić ostrza. Do dokładnie przetartych warzyw dodaj masło. Tak przygotowany krem jarzynowy zagotuj raz jeszcze, aby wszystkie składniki się odpowiednio połączyły. Ostudź zupę. Przed podaniem sprawdź, czy krem ma odpowiednią temperaturę i dopiero wtedy podaj ją dziecku. Zupa jarzynowa dla niemowlaka – od którego miesiąca? Zgodnie z najnowszymi zaleceniami rozszerzanie diety niemowlaka można rozpocząć już od 17. tygodnia życia (początek 5. miesiąca), ale nie później niż w 26. tygodniu (początek 7. miesiąca). Z podawaniem wieloskładnikowych posiłków należy jednak poczekać. Zupkę jarzynową podaj niemowlakowi po upływie kilku tygodni od pierwszego stałego posiłku. Zobacz także: Zupa z cukinii dla niemowlaka – przepis Zupa brokułowa dla dzieci – jak ugotować zdrową i smaczną Zupa pomidorowa dla dzieci – lekcja gotowania
Ospa wietrzna jest chorobą bardzo zakaźną. Nie trzeba mieć bezpośredniego kontaktu z chorą osobą, aby zakazić się ospą. Wirus ospy wietrznej przenosi się nawet odległość kilku metrów. Sprawdź, jak można zarazić się ospą oraz kiedy chora osoba przestaje zakażać. Poznaj także inne fakty i mity na temat tej choroby.
Jeśli zastanawiasz się, czy ospa jest zaraźliwa, to owszem, jest to choroba, którą można się łatwo zarazić. Źródłem zakażenia jest najczęściej drugi człowiek, jednak to nie jedyny sposób, w jaki przenosi się wirus. Ospą wietrzną, potocznie nazywaną „wiatrówką”, można zarazić się też przez ruch powietrza. Czy ospę można przejść tylko raz, a noworodki są całkowicie chronione przed tą chorobą? Poniżej znajdziesz też odpowiedzi na te i inne popularne pytania na temat ospy u dziecka. Spis treści: Jak można zarazić się ospą? Ospa: kiedy dziecko zaraża? Ospa: jak długo chory zaraża? Mity o ospie wietrznej Ospa wietrzna - jak można się zarazić? Wirus ospy przenosi się drogą kropelkową, a także wraz z ruchem powietrza (na odległość kilku lub nawet kilkudziesięciu metrów). Stąd właśnie wywodzi się nazwa „ospa wietrzna” (przenosi się wraz z wiatrem). Zarażenie się ospą jest także możliwe poprzez kontakt bezpośredni, np. z przedmiotami, ręcznikami i innymi rzeczami, które miały styczność z płynem wydostającym się z pęcherzyków skórnych osoby zakażonej. Ospą wietrzną można także zarazić się od osoby chorej na półpasiec, ponieważ za obie te choroby odpowiada ten sam wirus. Ospa wietrzna to powszechna choroba wieku dziecięcego, więc najczęściej zakażają się nią dzieci od innych dzieci. Zwykle chorują dzieci w wieku od 5 do 9 lat. Zachorować mogą także osoby dorosłe (ospa u dorosłych jest bardziej niebezpieczna niż w przypadku dzieci). Wirus ospy (varicella zoster virus, czyli VZV) pozostaje w zwojach nerwowych w postaci utajonej i może ujawnić się w okresach obniżonej odporności i dać o sobie znać pod postacią np. półpaśca. Każdego roku w Polsce ospą wietrzną zaraża się około 200 tys. osób. Ospa: kiedy dziecko zaraża? Do zakażenia ospą wietrzną dochodzi kilka dni lub tygodni przed pojawieniem się pierwszych widocznych objawów – pęcherzyków i wysypki. Od zetknięcia się z wirusem do pojawienia się pierwszych oznak zwykle mija od 10 do 21 dni. To czas, kiedy nic na wskazuje na to, że dziecko ma ospę a mimo to - może zarażać inne osoby. Ospa: jak długo chory zaraża? Jak długo osoba chora zaraża ospą? Chory przestaje rozsiewać wirusa dopiero po około dwóch tygodniach od początku choroby, czyli wtedy, gdy przyschną wszystkie pęcherzyki wypełnione surowiczym płynem i zamienią się w strupki. Po przyschnięciu wszystkich śladów choroby, można mieć pewność, że osoba, która przeszła właśnie ospę – nie zarazi innych. Sprawdź też: Ile trwa ospa? Fakty i mity o ospie wietrznej Powikłania, bardzo złe samopoczucie dziecka – ospa wietrzna to coś więcej niż tylko kilka krostek! Wirus nie wszystkich traktuje równie łagodnie. Poznaj najczęstsze fakty i mity o tej chorobie. Ospa wietrzna to niegroźna choroba MIT: Oswoiliśmy się już z tą chorobą i pewnie dlatego zachorowanie nikogo nie niepokoi, a powinno. Ospa wietrzna jest wyjątkowo zaraźliwa. W niektórych przypadkach może skończyć się ostrą małopłytkowością (niedobór płytek krwi) albo groźnymi zakażeniami bakteryjnymi skóry. Zdarza się też, że chore na ospę wietrzną dziecko zapada na zapalenie płuc, serca albo opon mózgowo-rdzeniowych. Noworodki nie chorują na ospę wietrzną MIT. Przeciwciała mamy nie ochronią maluszka, dlatego jeśli ty (lub ktoś z domowników) zachorowałaś na ospę wietrzną jeszcze przed narodzinami dziecka lub tuż po nich, koniecznie skonsultuj się z lekarzem. Ospy wietrznej się nie leczy PRAWDA/MIT: Leczenie ospy wietrznej sprowadza się do podawania leków łagodzących objawy, zmniejszających ryzyko wystąpienia powikłań, nie ma zaś leczenia przyczynowego. Przed ospą wietrzną nie można się uchronić Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Kalendarz szczepień Czytaj więcej MIT: Szczepionkę można podać już od ukończenia 9. miesiąca życia dziecka. Możesz też zaszczepić starsze maluchy, a nawet siebie. Szczepienie przeciwko ospie wietrznej to dwie dawki szczepionki podane w odstępie co najmniej 6 tyg., bez względu na wiek szczepionej osoby. Nie wolno myć skóry pokrytej wysypką ospy MIT: Codziennie wieczorem można płukać skórę pod prysznicem, a następnie delikatnie ją osuszać, dotykając ręcznikiem – bez pocierania, aby nie oderwać strupków (grozi to powstaniem blizn po ospie). Potem posmarować strupki – każdy z osobna, pędzelkiem lub wacikiem. Objawy ospy występują jedynie na skórze Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Co to za choroba? Diagnoza on-line Czytaj więcej MIT: Wysypka może być niewielka i pojawić się wyłącznie na plecach i brzuchu. Czasem jednak obejmuje całe ciało, w tym narządy płciowe, odbyt, powieki i wnętrze ust. Zdarza się, że pęcherze są nawet na gałce ocznej. Dziecko musi wówczas jak najszybciej zostać zbadane przez lekarza – zlekceważenie ich mogłoby doprowadzić do uszkodzenia narządu wzroku. Z ospą wietrzną można wychodzić na spacer MIT: Dziecko z ospą wietrzną nie powinno wychodzić na dwór przynajmniej przez dwa tygodnie (nawet jeśli gorączka minie po dwóch, trzech dniach). Maluch mógłby zarazić inne dzieci ospą wietrzną, a sam mógłby złapać dodatkową infekcję. Jeśli dziecko choruje latem, gdy świeci ostre słońce, należy też unikać wystawiania skóry na promienie słoneczne, np. na balkonie czy w ogródku, gdyż w miejscu śladów po ospie mogą pojawić się przebarwienia. View Burdaffi on the source website Zobacz też: Blizny po ospie – jak ich uniknąć lub się ich pozbyć Ospa wietrzna to nie jest lekka choroba ​Ospa party – niebezpieczny zwyczaj
Mazurki wielkanocne – przepyszne i proste w wykonaniu [8 PRZEPISÓW]
Bakaliowy, czekoladowy, pomarańczowy, na kruchym cieście, waflu lub opłatku... Mazurek to obowiązkowe ciasto na Wielkanoc. Polecamy osiem sprawdzonych przepisów na mazurki wielkanocne. Mogą jeść je również całkiem małe dzieci.
Tradycyjne polskie ciasta wielkanocne to drożdżowa babka, sernik, no i oczywiście różnorodne mazurki. Łatwo je zrobić, a smakują wprost wyśmienicie – zupełnie inaczej niż kupione w cukierni. W niektórych domach piecze się mazurki na drożdżowym, cienko rozwałkowanym cieście, w innych na kruchym (sprawdzony przepis podajemy niżej). To baza, do której robi się różne polewy – one decydują o wyjątkowym smaku. Zaletą tych ciast jest to, że można (i warto) zrobić je wcześniej i przechowywać nawet tydzień. Mazurki są słodkie, więc nie da się ich zjeść dużo. Ale święta Wielkiej Nocy są tylko raz w roku i zgodnie z tradycją możemy całą rodziną śmiało rozkoszować się tymi smakołykami. Oto sprawdzone przepisy na wielkanocne mazurki dla całej rodziny w tym także dla małych dzieci, opracowane przez Joannę Kieniewicz-Górską, wieloletnią redaktorkę najstarszego polskiego miesięcznika dla rodziców „Twoje Dziecko”. Przy każdym przepisie mazurka, który może jeść dziecko, jest podany wiek, od kiedy można go podawać. Przepisy na mazurki wielkanocne: Mazurek wielkanocny dla rodziców Mazurek wielkanocny dla maluszka Mazurek kajmakowy Mazurek pomarańczowy Mazurek czekoladowy Mazurek królewski Mazurek cygański Mazurek różany Ciasto kruche na spód do mazurka Mazurek wielkanocny dla rodziców Składniki: 10 dag mąki 10 dag masła 1 jajko 10 dag grubo posiekanych orzechów 10 dag daktyli 10 dag rodzynek 10 dag suszonych moreli 2 łyżki pestek dyni 2 łyżki pestek słonecznika pół szklanki aromatycznego alkoholu gotowa polewa orzechowa Jak zrobić: Przesianą mąkę posiekać ze schłodzonym masłem, dodać jajko, szybko zagnieść ciasto, uformować kulę, owinąć w folię, włożyć na 30 min do lodówki. Wyjąć, wyłożyć ciastem niedużą prostokątną blachę, wstawić do rozgrzanego do temperatury 190°C piekarnika, piec ok. 20 min na rumiano, wyjąć. Daktyle, rodzynki i morele opłukać, namoczyć w alkoholu. Kiedy nasiąkną, wyjąć, osuszyć, pokroić. Pestki zrumienić na patelni bez tłuszczu. Upieczone ciasto polać orzechową polewą. Na wilgotnej polewie układać dekoracyjnie paskami przygotowane bakalie i pestki, schłodzić w lodówce. Mazurek dla maluszka Dla niemowlaka od 11 miesiąca życia Tradycyjne mazurki nie nadają się dla niemowląt, ponieważ są zbyt słodkie i trudno je pogryźć. Ale i najmłodsi domownicy mogą dołączyć do wielkanocnej biesiady. Specjalnie dla nich mamy przepis na łatwy mazurek biszkoptowo-śliwkowy. Składniki: 3 jajka 3 łyżki mąki 3 łyżki cukru 6 pokrojonych na kawałki mrożonych śliwek pół łyżki masła do wysmarowania blaszki Jak zrobić: Ubij sztywną pianę z białek, dodaj cukier i ubijaj jeszcze przez 5 minut, delikatnie wymieszaj pianę z żółtkami, a potem ze śliwkami. Przełóż ciasto do formy, piecz w temperaturze 180°C, aż ciasto się ozłoci, a wyjęty z ciasta patyczek będzie suchy. Zamiast śliwek możesz użyć pokrojonego na małe kawałki dużego jabłka (najlepsza jest reneta, ponieważ jest kwaskowa i mięknie podczas pieczenia). Mazurek kajmakowy Dla dziecka od 2. roku (bez migdałów i skórki pomarańczowej) Jest lubiany nie tylko przez dzieci, bo smakuje podobnie jak cukierki krówki. Starszy maluch chętnie pomoże w jego dekorowaniu. Ładnie wyglądają kwiatki: środek ze skórki pomarańczowej, płatki z połówek migdałów. Składniki: puszka niesłodzonego skondensowanego mleka taka sama objętość cukru łyżeczka posiekanej wanilii lub cukier wanilinowy łyżka masła migdały i skórka pomarańczowa do dekoracji Jak zrobić: Niesłodzone mleko wlej do stalowego rondelka, wsyp cukier, dodaj wanilię i gotuj, ciągle mieszając drewnianą łyżką. Gdy masa lekko zgęstnieje (kropla upuszczona na porcelanowy talerzyk nie rozlewa się), zdejmij rondelek z ognia, dodaj masło i ucieraj masę, aż zacznie stygnąć i gęstnieć. Gdyby gęstniała zbyt szybko, dolej trochę mleka i znów podgrzewaj, mieszając. Wylej masę na kruchy spód. Nim zastygnie, udekoruj wierzch bakaliami. Mazurek pomarańczowy Od 2. roku Ma przyjemny, orzeźwiający smak, a kruche ciasto oraz marmolada pomarańczowa idealnie ze sobą współgrają. Ten mazurek nie wymaga ozdabiania. Składniki: 2 pomarańcze duża cytryna 20 dag cukru Jak zrobić: Pomarańcze i cytrynę dokładnie umyj, z jednej pomarańczy zetrzyj wierzchnią warstwę skórki. Owoce obierz, usuń pestki, przekręć przez maszynkę lub pokrój i zmiksuj wraz z cukrem. Gotuj, mieszając, aż masa zgęstnieje, dodaj otartą skórkę, wymieszaj. Jeszcze ciepłą masę wylej na upieczony spód, pozostaw do następnego dnia, by zastygła. Jeśli masy jest za dużo, resztę wylej na ułożone obok siebie kwadratowe herbatniczki. Mazurek czekoladowy Od 3. roku Najlepiej użyć do tego mazurka ciemnej czekolady dobrego gatunku. Składniki: dwie tabliczki czekolady 1/4 szklanki wody 1/3 szklanki śmietanki kremowej 2 łyżeczki masła bakalie do ozdobienia Jak zrobić: Czekoladę połam na kawałki, skrop wodą, rozpuszczaj w niewielkim stalowym rondelku wstawionym do garnka z gorącą wodą. Gdy całkowicie się rozpuści, postaw rondelek na małym gazie, dodaj masło, śmietankę i gotuj na wolnym ogniu, aż masa będzie miała konsystencję gęstego miodu. Natychmiast wylej na upieczone spody i udekoruj. Warstwa masy nie powinna być gruba – podana ilość wystarczy na dwa mazurki. Zobacz też: Jak zrobić mazurek wielkanocny dla dzieci Mazurek królewski Od 2. roku Mazurki z dodatkiem migdałów są smakowite i eleganckie, ich smak podkreśla dodatek soku z cytryny. Składniki: 25 dag masła szklanka cukru 1 i 1/4 szklanki mąki 10 dag migdałów 6 żółtek łyżka soku z cytryny łyżka masła do posmarowania formy Jak zrobić: Migdały wsyp do wrzątku, odcedź, obierz ze skórki, drobniutko posiekaj, masło utrzyj ręcznie lub mikserem, następnie ucieraj ręcznie, dodając po jednym żółtku, wymieszaj z migdałami, cukrem i mąką. Płaską formę wyłóż folią aluminiową (mazurek lubi przywierać), wysmaruj ją masłem, wyłóż masę, udekoruj płatkami migdałów. Piecz w 180°C, aż ciasto się ozłoci (ok. 30 minut). Można przełożyć mazurek marmoladą morelową, ale nie jest to konieczne. Wypróbuj: Babka wielkanocna wilgotna – przepis Mazurek cygański na waflach Od 4. roku Ten mazurek z bakaliami najlepiej upiec na waflach. Jeśli nie mamy wafli tortowych, można wyłożyć masę na warstwę pokruszonych herbatników. Składniki: 20 dag cukru 10 dag mąki po 10 dag rodzynków, orzechów włoskich, fig, daktyli 5 dag smażonej w cukrze skórki pomarańczowej 6 jajek 2 wafle lub paczka pokruszonych herbatników ​Jak zrobić: Bakalie pokrój w drobne kawałki, żółtka utrzyj z cukrem, ubij pianę z białek, wyłóż ją na żółtka, wymieszaj z bakaliami i mąką. Masę wyłóż na wafle, wstaw do średnio gorącego piekarnika (150-160°C) i piecz ok. 30 minut. Mazurek cygański można zrobić na samych białkach (8 białek) i zamiast mąki dodać łyżkę kakao. Polecamy: Potrawy wielkanocne dla dzieci Mazurek różany Od 3. roku. Ma niepowtarzalny aromat, który dobrze komponuje się ze smakiem migdałów. Składniki: mały słoiczek gotowych konfitur z płatków róży 5 dag płatków migdałowych albo gotowy marcepan ​ Jak zrobić: Upieczony kruchy spód posmaruj cienko konfiturą z róży, posyp płatkami i wstaw na 5 minut do nagrzanego do 180°C piekarnika. Jeśli używasz gotowego marcepanu, zagotuj konfiturę różaną z dwoma łyżkami soku z cytryny, ostudź. Posmaruj konfiturą cienko upieczone ciasto, ułóż na nim rozwałkowany marcepan lub zrób z niego kratkę. Nie podpiekaj. Ciasto kruche podstawowe – przepis Od tego, jaki będzie spód pod mazurek, zależy jego wygląd i smak. Przede wszystkim powinien być kruchy i niezbyt gruby. Oto przepis na kruche ciasto pod mazurki. Składniki: 30–40 dag mąki 20 dag masła 2 żółtka 10 dag cukru pudru łyżeczka drobniutko posiekanej wanilii lub cukier wanilinowy Jak zrobić: Miękkie masło posiekaj nożem, mieszając z mąką, cukrem pudrem i wanilią, dodaj żółtka i zagnieć ciasto. Jeśli nie będzie chciało się zagnieść, dodaj łyżkę gęstej śmietany. Uformuj kulę, pozostaw ją na pół godziny w chłodnym miejscu. Taka ilość ciasta wystarczy na dwie średnie tortownice. Wywałkuj dwa cienkie placki o dowolnym kształcie – mazurki nie muszą być okrągłe, jeszcze ładniejsze są prostokątne. Ciasto przenieś na wałku do posmarowanej masłem formy, jeśli będzie się rwało, po prostu wylep nim tortownicę, wyrównaj powierzchnię. Ponakłuwaj widelcem i wstaw do piekarnika nagrzanego do 180°C. Upiecz na złoto. Nasza rada: Kruche ciasto łatwo przypalić, zatem uważaj, by wyjąć je w porę. Jeśli chcesz mieć cztery duże mazurki, zrób ciasto z podwójnej ilości składników. Nie musisz od razu nakładać na kruchy spód masy, możesz to zrobić następnego dnia. Miłego pieczenia i smacznego wielkanocnego świętowania! Zobacz też: Jak przygotować miniserniczki – przepis Dania na Wielkanoc Twarożek dla niemowlaka – od kiedy?
Szczepienie na ospę wietrzną: czy jest obowiązkowe, kiedy zaszczepić dziecko?
Szczepienie na ospę wietrzną jest bezpieczne i dobrze tolerowane przez dzieci – niepożądane odczyny poszczepienne zdarzają się bardzo rzadko. Szczepionka chroni przed powikłaniami po ospie, ciężkim i umiarkowanym przebiegiem ospy wietrznej, a często pozwala na całkowite jej uniknięcie. Znajduje się w kalendarzu szczepień zalecanych. Dla niektórych dzieci jest obowiązkowa.
Szczepienie na ospę wietrzną chroni przed pełnoobjawowym przebiegiem choroby, która może zostawić na ciele ślady i blizny, a także prowadzi do groźnych powikłań i dezorganizuje życie rodzinne. Ospa wietrzna nie zawsze ma łagodny przebieg, a powikłania bywają poważne, zagrażające życiu – np. nadkażenia bakteryjne skóry i tkanki podskórnej czy nawet sepsa u dzieci. Spis treści: Czy warto szczepić na ospę wietrzną? Czy szczepienie na ospę jest obowiązkowe? Szczepienie na ospę: kiedy szczepić dziecko? Powikłania po szczepionce na ospę Czy szczepienie na ospę chroni przed zachorowaniem? Czy warto szczepić na ospę wietrzną? Szczepienie na ospę wietrzną zalecane jest wszystkim dzieciom. Choć większość maluchów przechodzi chorobę dość łagodnie, zdarzają się przypadki ciężkiego przebiegu ospy u dzieci. Korzyści wynikające ze szczepienia na ospę przewyższają ryzyko wystąpienia poważniejszych NOP. Korzyści ze szczepienia na ospę wietrzną: Wysoki stopień ochrony – szczepionka ma wysoką skuteczność, Uniknięcie zachorowania na ospę o ciężkim przebiegu, Ochrona przed powikłaniami po zachorowaniu na ospę, Szczepionka zapobiega zachorowaniu na ospę w późniejszym wieku, które często ma cięższy przebieg niż w przypadku dzieci, Mniejsze ryzyko zachorowania na półpasiec. Na powikłania po ospie wietrznej w najwyższym stopniu narażone są: noworodki, niemowlęta, osoby o niskiej odporności i kobiety w ciąży. Choć powikłania dotyczą od 2 do 6 proc. osób, które zachorowały na ospę, to – biorąc pod uwagę skalę zachorowań – problemy te dotyczą kilku tysięcy dzieci i dorosłych. Możliwe powikłania po ospie: ze strony układu oddechowego – ospowe zapalenie płuc, wtórne zapalenie płuc, ze strony układu oddechowego – zapalenie móżdżku, bakteryjne zakażenia skóry i tkanki podskórnej. Szczepienie na ospę wietrzną – przeciwwskazania Nie wszyscy mogą przyjąć szczepionkę przeciw ospie. Przeciwwskazania do szczepionki na ospę obejmują: stany obniżenia odporności, chłoniaki oraz inne nowotwory, ciąża Czy szczepienie na ospę jest obowiązkowe? Szczepienie przeciwko ospie wietrznej nie znajduje się w kalendarzu szczepień obowiązkowych (z pewnymi wyjątkami – patrz niżej). Jest jednak zalecane wszystkim, którzy nie chorowali wcześniej na ospę lub nie zostali zaszczepieni (bez względu na wiek). Warto wiedzieć, że osoby przechorowujące ospę wietrzną jako dorośli (np. po zarażeniu się od swoich dzieci) często chorują bardzo ciężko. Ponieważ przyjęcie szczepionki na ospę nie jest dobrowolne, nie jest również bezpłatne. Koszt jednej dawki szczepionki (preparat Varilrix) to średnio 240-290 zł (zaleca się podanie 2 dawek w odstępie minimum 6 tygodni). Bezpłatne i obowiązkowe szczepienie na ospę Przysługuje dzieciom do 12. roku życia, szczególnie narażonym na zakażenie z powodu: chorób takich jak ostra białaczka; ciężkich niedoborów odporności (np. na skutek zarażenia wirusem HIV); leczenia upośledzającego odporność (np. chemioterapii, przeszczepu szpiku lub narządów) – wówczas szczepienie odbywa się przed rozpoczęciem leczenia; przebywania w domu opieki długoterminowej; przebywania w domu dziecka, domu pomocy społecznej; uczęszczania do żłobka lub innej instytucji opiekuńczej dla dzieci do 3. roku życia (przedszkolaki nie są objęte bezpłatnym, obowiązkowym szczepieniem na ospę). Szczepienie na ospę: kiedy można zaszczepić dziecko? Szczepionkę na ospę wietrzną można podawać dzieciom już od ukończenia 9. miesiąca życia. Podaje się ją podskórnie, w dwóch dawkach, zachowując minimum 6 tygodni przerwy. Szczepienie na ospę może być podawane razem z innymi szczepieniami, np. przeciw odrze, śwince i różyczce (MMR) w 13.-14. miesiącu życia dziecka. Szczepienie na ospę nie wymaga szczególnych przygotowań – należy wybrać się z dzieckiem do pediatry, który zbada malucha. Sama szczepionka jest bardzo dobrze tolerowana nawet przez małe dzieci. Szczepienie na ospę można też przeprowadzić u dziecka, które właśnie miało kontakt z osobą chorą. Jej podanie zmniejsza ryzyko rozwoju choroby. Powikłania po szczepionce na ospę wietrzną? Szczepionka na ospę wietrzną jest tzw. szczepionką żywą – zawiera żywe wirusy ospy, które jednak są pozbawione zjadliwości i nie potrafią wywołać choroby. Pod wpływem kontaktu z nimi organizm wytwarza pamięć immunologiczną, dzięki czemu w przyszłości będzie gotowy do walki z chorobą. Niepożądane odczyny poszczepienne i powikłania po szczepionce na ospę występują rzadko i są znacznie mniej groźne niż powikłania po ospie. Może pojawić się np.: przemijająca gorączka, zaczerwienienie w miejscu wkłucia, obrzęk, bolesność w miejscu wkłucia, wysypka. Wysypka po szczepieniu na ospę zdarza się w 3-5 proc. przypadków. Pojawia się od 5 do 26 dni po szczepieniu, ma postać czerwonych grudek i mija samoistnie. Czy szczepienie na ospę chroni przed zachorowaniem? Brakuje badań i danych, na podstawie których można by wyciągnąć jednoznaczne wnioski na temat tego, jak długo utrzymuje się odporność po szczepieniu na ospę wietrzną. Obserwacje pokazują jednak, że z biegiem czasu u osób zaszczepionych na ospę odporność na tę chorobę nie spada, ospa nie pojawia się w późniejszym wieku, ryzyko wystąpienia półpaśca również jest mniejsze. Zobacz także: Ospa: jak pielęgnować skórę z wysypką? Jak długo trwa ospa? Półpasiec w ciąży: jak uniknąć zagrożenia dla płodu? Konsultacja merytoryczna lek. Aleksandra Symonides Lekarka, pracuje na Oddziale Neonatologii Uniwersyteckiego Centrum Zdrowia Kobiety i Noworodka Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
Jak często robić cytologię i jak się do niej przygotować? [NOWE ZALECENIA]
Cytologię należy robić regularnie co roku. Jeśli wyniki kilku badań są prawidłowe, czas ten jest wydłużany. Cytologia to badanie, które wykrywa stany przednowotworowe, raka szyjki macicy we wczesnym stadium i infekcję brodawczaka ludzkiego, dlatego tak ważne jest, by wykonywać je regularnie.
Cytologia jest badaniem ginekologicznym, w trakcie którego pobierany jest wymaz z szyjki macicy. Regularne robienie cytologii pozwala na wczesne wykrycie raka szyjki macicy – wtedy, gdy jest on całkowicie wyleczalny. Dlatego tak ważne jest, by kobieta poddawała się temu badaniu tak często, jak jest to zalecane, i nie tylko w okresie rozrodczym. Spis treści: Jak często robić cytologię? Jak przygotować się do cytologii? Jak często można robić cytologię na NFZ? Czy częsta cytologia szkodzi? Jak często robić cytologię? Polskie Towarzystwo Ginekologów i Położników (PTGiP) w grudniu 2021 roku zmieniło wytyczne dotyczące cytologii. Obecnie zaleca, aby cytologię robić co 3 lata niezależnie od wieku. Rezygnacja z corocznych badań cytologicznych została podjęta po publikacji naukowej, w której wykazano, że zachowanie trzyletniego odstępu między kolejnymi cytologiami jest wystarczające, gdyż zapobiega aż 83 proc. przypadków nowotworów narządu rodnego. Częstsze badania nie zwiększają znacząco tego odsetka. Od reguły „cytologia co 3 lata” są jednak wyjątki. Cytologię muszą robić co roku lub tak często jak zleci lekarz: kobiety zakażone wirusem HIV często zmieniające partnerów seksualnych kobiety, u których wykryto zakażenie wirusem HPV kobiety, u których w historii rodzinnej występował rak szyjki macicy. Co pół roku cytologię powinny robić kobiety, które są po leczeniu stanu przednowotworowego szyjki macicy. Cytologii nie muszą wykonywać kobiety po histerektomii wraz z usunięciem szyjki macicy. Rekomendacje PTGiP obejmują wykonywanie tzw. cytologii na podłożu płynnym (LBC). Pozwala ona na zrobienie dwóch badań z jednej próbki – cytologii oraz badania pod kątem zakażenia wirusem HPV. Niestety nie wszystkie ośrodki oferują ten podwyższony standard cytologii. W ich przypadku powinno być stosowane tradycyjne szkiełkowe badanie cytologiczne. Pierwsze badanie cytologiczne Zaleca się, aby pierwszą cytologię wykonać w wieku 20-25 lat. Nie ma jednak jednego, ściśle określonego wieku, w którym kobieta powinna poddać się temu badaniu, ponieważ wiele zależy również od tego, w jakim momencie życia rozpoczęła współżycie seksualne. Ginekolodzy radzą, by pierwsze badanie cytologiczne miało miejsce nie później niż w ciągu 3 lat od rozpoczęcia współżycia. Jak przygotować się do cytologii? Zanim kobieta zgłosi się na badanie, powinna pamiętać o tym, że: cytologii nie wykonuje się w trakcie miesiączki – najlepiej na badanie wybrać się w pierwszej połowie cyklu, 4 dni po zakończeniu krwawienia, ale nie później niż na 4 dni przed rozpoczęciem kolejnej miesiączki. nie należy robić cytologii, jeśli ma się niewyleczoną infekcję intymną (w przeciwnym razie pobrany materiał może nie nadawać się do oceny, a uzyskany wynik być niemiarodajny). Dodatkowo przed badaniem: przez 2-3 dni nie należy współżyć; tuż przed nie można wykonywać innego badania ginekologicznego; przez 2 dni nie należy stosować żadnych środków dopochwowych lub irygacji. Kobiety między 25. a 59. rokiem życia mogą w ramach rządowego programu profilaktyki i wczesnego wykrywania raka szyjki macicy wykonywać cytologię bezpłatnie raz na 3 lata, o ile są ubezpieczone w NFZ. W prywatnym gabinecie badanie to kosztuje ok. 50-85 zł. Jak często można robić cytologię na NFZ? Od 2006 roku w Polsce funkcjonuje program profilaktycznych badań cytologicznych, który umożliwia bezpłatne wykonywanie cytologii raz na 3 lata w grupie wiekowej 25-59 lat. Wyjątkiem są kobiety znajdujące się w grupie ryzyka, czyli zakażone wirusem HPV. W ich przypadku bezpłatną profilaktyczną cytologię można wykonywać raz do roku. Należy pamiętać, że o częstości wykonywania cytologii ostatecznie decyduje lekarz. I tak np. kobiety po leczeniu stanu przednowotworowego mogą mieć wykonywaną cytologię w ramach NFZ co pół roku, bo takie jest standardowe postępowanie w takich przypadkach. Czy częsta cytologia szkodzi? Co do zasady: nie. Dawniej zalecano wykonywanie cytologii raz do roku, obecnie – co trzy lata. Jak pisaliśmy wyżej, ze względu na swój stan zdrowia niektóre kobiety powinny wykonywać cytologię częściej – nawet co pół roku. Co zatem oznacza „często”? Co rok, co pół roku czy częściej? Nikt nie robi cytologii dla przyjemności, lekarze też nie kierują na nią bez potrzeby. Jeśli zatem lekarz zaleca ją częściej niż raz na trzy lata, czy raz do roku, to widocznie jest jakieś uzasadnienie takiego postępowania i trudno mówić w takim przypadku, że cytologia wykonywana jest za często. Poza tym sama procedura jest bezpieczna i nie niesie żadnego ryzyka. Zobacz także: Pessar: sposób na niewydolności szyjki macicy Czy szczepionka przeciw HPV jest bezpieczna? Nie musisz zachorować na raka szyjki macicy. Najważniejsza jest cytologia
Pomysłowe laurki na Dzień Babci i Dziadka – szablony do druku
Wydrukuj szablony i wzory laurek na Dzień Babci i Dziadka i daj dziecku do pokolorowania. Takie pomysłowe laurki do druku przydadzą się też dla małych dzieci, które jeszcze nie potrafią narysować laurki samodzielnie.
Laurki na Dzień Babci i Dziadka do druku to świetne rozwiązanie dla młodszych dzieci, które nie radzą sobie jeszcze z rysowaniem. Wystarczy wydrukować wzór laurki dla babci lub dziadka i pokolorować. Taka pomysłowa laurka może być jedynym, symbolicznym prezentem dla dziadków od dziecka, ale też dodatkiem do prezentu kupionego lub upominku wykonanego samodzielnie. Spis treści: Pomysłowe laurki na Dzień Babci i Dziadka – szablony do wydruku Laurka na Dzień Babci i Dziadka z gwiazdami Pomysłowa laurka dla dziadków z serduszkami Laurka dla babci do druku z wierszem, gwiazdami i księżycem Pomysłowa laurka dla babci z wierszykiem o babci-wróżce Laurka dla babci z wierszykiem i serduszkami Laurka dla babci – szablon składany z księżycem i gwiazdami Laurka dla babci do wydruku: składana z balonikami Laurka dla babci składana, z kwiatuszkiem Pomysłowa laurka dla dziadka – szablon składany, z gwiazdami Laurka dla dziadka – składana z balonikami Laurka dla dziadka składana, z kwiatem Pomysłowe laurki na Dzień Babci i Dziadka – szablony do wydruku Mamy dla was dwa rodzaje laurek do wyboru – składane oraz jednostronne. Te pierwsze po wydrukowaniu i pokolorowaniu trzeba złożyć, a w środku tak powstałego karnetu jest miejsce na życzenia dla babci lub dziadka. Jednostronne laurki można od razu wydrukować z życzeniami lub puste, aby wpisać własne życzenia, korzystając np. z cytatów o babci i dziadku albo z wierszyków na Dzień Babci i Dziadka. Aby wydrukować wybrany szablon, wystarczy kliknąć w obrazek, a następnie zapisać go na komputerze lub od razu wydrukować. Laurka na Dzień Babci i Dziadka z gwiazdami To dobre rozwiązanie, jeśli macie ochotę własnoręcznie dopisać dedykację lub życzenia. Warto znaleźć fajny cytat o babci lub dziadku i go umieścić przy obrazku. Pomysłowa laurka dla dziadków z serduszkami Dziecko, które już samo zaczyna pisać, może samodzielnie napisać na laurce „dla Babci” albo „dla Dziadka”. Litery kreślone niewprawną dziecięcą rączką będą wzruszające dla obdarowanej osoby. Laurka dla babci do druku z wierszem, gwiazdami i księżycem Jednostronne szablony laurek dla babci mogą zająć całą stronę A4, a po pokolorowaniu można je oprawić. W ten sposób powstanie coś więcej niż laurka dla babci – będzie to prezent zrobiony przez dziecko, który babcia będzie mogła powiesić na ścianie lub postawić na komodzie. Pomysłowa laurka dla babci z wierszykiem o babci-wróżce Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, żeby takie laurki dla babci dziecko dodatkowo urozmaiciło. Może na nich dorysować, co zechce. Nasze wzory laurek dla babci i dziadka są bardzo proste i nadają się do kolorowania nawet dla małych dzieci. Jednak te starsze mogą puścić wodze fantazji i uzupełnić je swoimi rysunkami lub dorysować więcej gwiazdek, baloników, serduszek, kwiatów. Laurka dla babci z wierszykiem i serduszkami Jeśli planujecie malowanie laurki dla babci farbkami, warto pokusić się o to, żeby szablon wydrukować na nieco sztywniejszym papierze, który pod wpływem wody się nie zdeformuje. Laurka dla babci – szablon składany z księżycem i gwiazdami Wydrukowane laurki na Dzień Babci i Dziadka można pokolorować kredkami, farbami, można na nich zrobić fantazyjne wyklejanki. Tak przygotowane, choć to tylko szablony, zyskają indywidualny charakter. Laurka dla babci do wydruku – składana z balonikami W każdy balonik możecie dodatkowo wpisać dodatkowe życzenia, np.: zdrowia!, uśmiechu!, spełnienia marzeń! Do środka koniecznie wpiszcie życzenia, a jeśli dziecko nabierze ochoty na dalsze rysowanie, ma do dyspozycji ostatnią stronę! Laurka dla babci składana, z kwiatuszkiem Zimą trudno o świeże, piękne ogrodowe kwiaty. Z tą kolorowanką twoje dziecko może wyczarować taki piękny kwiat dla babci. Nie zapomnijcie o wpisaniu życzeń! Pomysłowa laurka dla dziadka – szablon składany z gwiazdami Po wydrukowaniu laurki możesz podpowiedzieć dziecku, żeby na ostatniej stronie zrobiło własny rysunek. Po złożeniu laurki na pół nie zapomnijcie wpisać w środek życzeń. Laurka dla dziadka – składana z balonikami Jeśli chcesz obdarować dziadka laurką od niemowlaka, który przecież jej nie pokoloruje, możesz w środku albo na ostatniej stronie odcisnąć stópki lub dłonie maluszka. Kolorowanie, przy tak malutkim dziecku, przypadnie tobie. Laurka dla dziadka składana, z kwiatem W taką laurkę można też wkleić zdjęcie dziadka z dzieckiem, o ile takie macie. Do tego wystarczą krótkie życzenia i podpis lub odcisk rączki dziecka. Zobacz także: Pomysły na własnoręcznie robione prezenty dla babci i dziadka Wierszyki na Dzień Babci Kolorowanki na Dzień Babci i Dziadka
Znak zodiaku Strzelec – daty, opis, charakterystyka
Osoby spod znaku Strzelca są impulsywne i niecierpliwe, ale jednocześnie wspaniałomyślne, hojne, szczere i otwarte. Zarówno mały, jak i duży Strzelec to osoba uwielbiająca świat i ludzi, przyrodę oraz ruch.
Strzelec jest znakiem ognistym, rządzonym przez Jowisza. Osoba urodzona między 23 listopada a 22 grudnia jest zodiakalnym Strzelcem. Jaki jest zodiakalny Strzelec? Zobacz opis tego znaku zodiaku, poznaj jego wady i zalety, a także charakterystykę kobiet, mężczyzn i dzieci spod tego znaku. Wymieniamy znaki, które pasują do Strzelca, kamienie szlachetne przeznaczone dla tego znaku, sprawdzamy także, co przynosi Strzelcom szczęście. Charakterystyka znaku zodiaku Strzelec Cechy osób spod znaku Strzelca Kobieta-Strzelec: cechy Mężczyzna-Strzelec: cechy Dziecko spod znaku Strzelca: cechy Imiona dla dzieci spod znaku Strzelca Co przyniesie szczęście Strzelcom? Jakie kamienie szlachetne pasują do Strzelca? Jakie znaki zodiaku pasują do Strzelca? Znane osoby spod znaku Strzelca Charakterystyka znaku zodiaku Strzelec Osoby spod znaku Strzelca są pełne pozytywnej energii, silne i odważne. Strzelec ma dużo zapału, ale niestety nie zawsze kończy to, co zaczyna. Ma miano szczęściarza, który obronną ręką wychodzi z każdej opresji. Uwielbia przygody i podróże, jest ciekawy świata. Żywiołem Strzelca jest ogień, co tłumaczy jego ognistą naturę. Cechy osób spod znaku Strzelca Strzelec jest osobą pogodną, z pozytywnym nastawieniem do życia, lubi poszerzać swoje horyzonty czy doskonalić umiejętności. Jednak osoby spod tego znaku traktują życie jak dobrą zabawę i nie zawsze stać je na powagę. Optymistyczne usposobienie sprawia, że nie przejmują się niepowodzeniami, traktując je jedynie jak niewielką chwilową przeszkodę. Bardzo lubią życie. Kobieta-Strzelec: cechy Panie spod tego znaku są pełne życia i dynamiki, a wolny czas uwielbiają wypełniać aktywnościami. Pani Strzelec nudzi się, długo będąc w jednym miejscu. Zdecydowanie woli podróże i zwiedzanie świata niż domowe obowiązki. Kobiety-Strzelce cenią sobie atrakcyjność fizyczną u mężczyzn. Niestety, bardzo lubią porównywać partnerów do innych mężczyzn, co może prowadzić do konfliktów. Mężczyzna-Strzelec: cechy Pan spod znaku Strzelca to osoba niezależna i także do tego dąży w związku. Nie znosi kontroli. Osoba wiążąca się ze Strzelcem musi być świadoma jego potrzeby wolności. Mężczyźni spod znaku Strzelca nie lubią cichych i skromnych kobiet, cenią sobie u pań pewność siebie i temperament. Nie lubią być w stałych związkach, ale są w stanie się zaangażować, jeśli znajdą kogoś, kto ich zaakceptuje i rozumie. Cenią sobie schludny wygląd u kobiet. Dziecko spod znaku Strzelca: cechy Dewiza małego Strzelca? Mogę, ale nie muszę. Jak go przekonać, że czasem jednak musi coś zrobić? Bardzo lubi towarzystwo, często więc marudzi przy zasypianiu – nie chce zostać sam. Zmusi Cię do dużej aktywności fizycznej. Tata, który bez wysiłku zrobi pięćdziesiąt pompek, wzbudzi u pociechy prawdziwy podziw. Mały Strzelec nie jest w stanie usiedzieć w miejscu dłużej niż kilkanaście minut. Dorośli muszą być bez przerwy w pełnej gotowości, bo nigdy nie wiadomo, kiedy padnie trudne pytanie. Strzelec to wulkan energii Mały Strzelec jest niezwykle ciekawy świata. Zadaje tyle pytań, że rodzice dostają zawrotu głowy. Interesują go rzeczy niezwykłe, np. historie o UFO, ale też bardzo konkretne, jak zasady działania komputera. Prawdopodobnie jednak nie zostanie naukowcem, bo to prawdziwy wulkan energii. Nie usiedzi spokojnie w jednym miejscu: kręci się po pokojach, szuka czegoś po kieszeniach i mówi bez ustanku! Na podwórku stacza bitwy, ale też organizuje rówieśnikom fantastyczne zabawy. Wraca do domu zziajany, brudny, z urwanym rękawem, ale szczęśliwy. Potrafi zgubić nawet najpiękniejsze zabawki albo dać komuś w prezencie. Jest hojny. Pragnie uszczęśliwić cały świat. Rówieśnicy będą przepadać za Twoją pociechą. Jeśli to chłopiec, zdobędzie autorytet nawet u starszych kolegów (m.in. dlatego, że lubi dość niebezpieczne zabawy...). Dziewczynka niewiele będzie ustępować chłopcom i najchętniej będzie się bawić z nimi, uważając koleżanki za nudne, bo... zbyt spokojne. Dzieci spod znaku Strzelca są inteligentne i zdolne. Tyle że nie bardzo chce im się uczyć! Zamiast słuchać nauczyciela, wolą czytać pod ławką opowiadania podróżnicze. Błyszczą za to na lekcjach WF-u. Potrafią też zaimponować swoją odwagą i pomysłowością. Nic dziwnego, że chętnie się z nimi bawią starsi koledzy. Jak ze Strzelcem postępować Nie próbuj utemperować jego żywiołowości, bo to Ci się nie uda. Daj mu dużo swobody, pozwól wyszaleć się na podwórku, zanim zabierze się do lekcji. A może zapiszesz pociechę na dodatkowe zajęcia sportowe? Postaraj się też jak najszybciej nauczyć dziecko porządku, bo to wielki bałaganiarz. Licz się z tym, że maluch będzie Cię usilnie prosić o kota. Strzelec kocha zwierzęta i potrafi się nimi opiekować. Ucz się i ćwicz, a dorównasz swemu Strzelcowi. Daj mu dużo dyskretnie kontrolowanej swobody i nie zbywaj oklepanymi uwagami. Wymyślone na poczekaniu nagany spłyną po nim i wywołają najwyżej kpinę. A gdy dorośnie... Pozostanie impulsywny. Pójdzie przez życie prostą drogą, nie uznając skrótów ani cwaniactwa. Będzie robił to, na co ma ochotę, kierując się dewizą: „Mogę, ale nic nie muszę”. Sensem jego życia będą podróże. Nigdy nie opuści przyjaciela w biedzie, trzeba tylko przyzwyczaić się do jego szczerości, która bywa bolesna. U płci przeciwnej będzie mieć duże powodzenie. Imiona dla dzieci spod znaku Strzelca Imiona dla dziewczynek: Adela, Agata, Alicja, Bożena, Danuta, Dorota, Elżbieta, Ewa, Hanna, Iwona, Julia, Mariola, Olga, Sylwia, Teresa, Urszula Imiona dla chłopców: Andrzej, Antoni, Cezary, Gabriel, Ignacy, Jarosław, Krzysztof, Marek, Mateusz, Paweł, Piotr, Radosław, Szymon, Tadeusz, Wojciech Jesteś ciekawa, jakie znaczenie kryją w sobie poszczególne imiona? Sprawdź znaczenie imion w księdze imion dla dzieci! Co Strzelcowi przyniesie szczęście kolory: fiolet, granat, błękit, ciemna zieleń kwiaty: fiołek, frezja, szałwia maskotki: wizerunki konia, słonia, pawia i jelenia pomyślny miesiąc: grudzień dni tygodnia: piątek i niedziela dni miesiąca: 1, 3, 9 Jakie kamienie szlachetne pasują do Strzelca? Kamienie szlachetne dla Strzelca to ametyst, rubin, granat, topaz, szafir, a także diament. Jakie znaki zodiaku pasują do Strzelca? Strzelec z pewnością nie będzie się nudził z Bliźniętami. Obydwa znaki uwielbiają dobrą zabawę, mają dość beztroskie podejście do życia. Obydwie strony dają sobie nawzajem dużo wolności. Natomiast Strzelca z Baranem może połączyć gorąca namiętność. Żywiołowa natura sprawia, że to bardzo energiczne połączenie, które oprócz wielkiej pomysłowości może nieść ze sobą wiele kłótni. Natomiast Strzelec i Lew bardzo cenią sukces i prestiż, razem potrafią o nie skutecznie walczyć. Łączy ich optymizm, dlatego dobrze się ze sobą czują. Znane osoby spod znaku Strzelca Ludwig van Beethoven (ur. 16.12) Józef Piłsudski (ur. 5.12) Winston Churchill (ur. 30.11) Maria Callas (ur. 2 .12) Kim Basinger (ur. 8.12) Edyta Geppert (ur. 27.11) Maryla Rodowicz (ur. 8.12) Katarzyna Skrzynecka (ur. 3.12) Brad Pitt (ur. 18.12) Britney Spears (ur. 2.12) Krystyna Janda (ur. 18.12) Ozzy Osbourne (ur. 3.12)
Znak zodiaku Koziorożec: charakterystyka. Kobieta, mężczyzna i dziecko Koziorożec: cechy
Osoby spod znaku Koziorożca twardo stąpają po ziemi, są powściągliwe i krytyczne. Kobieta Koziorożec to zamknięta w sobie realistka. Mężczyzna Koziorożec długo otwiera się na miłość, woli poświęcać czas pracy. Dziecko Koziorożec jest spokojne, skryte, ale dzięki systematyczności potrafi osiągnąć duży sukces.
Koziorożec to realista, raczej zamknięty w sobie i nieufny. Poniżej przedstawiamy główne cechy charakteru osób spod znaku Koziorożca, wyjaśniamy, jakie znaki zodiaku do nich pasują, a z kim nie powinni się wiązać. Dowiedz się, jakie wyzwania stawia związek z kobietą lub mężczyzną Koziorożcem oraz jak postępować z dzieckiem spod tego znaku. Znak zodiaku Koziorożec: data Jesteś zodiakalnym Koziorożcem, jeśli twoje urodziny wypadają między 23 grudnia a 20 stycznia. Charakterystyka znaku zodiaku Koziorożec Cechy osób spod znaku Koziorożca Kobieta spod znaku Koziorożca: cechy Mężczyzna spod znaku Koziorożca: cechy Dziecko spod znaku Koziorożca: cechy Imiona dla dzieci spod znaku Koziorożca Co przyniesie szczęście Koziorożcowi? Jakie kamienie szlachetne pasują do Koziorożca? Jakie znaki zodiaku pasują do Koziorożca? Znane osoby spod znaku Koziorożca Charakterystyka znaku zodiaku Koziorożec Koziorożcom patronuje Ziemia, dlatego osoby spod tego znaku to trzeźwo myślący realiści, zdystansowani i wycofani. Koziorożec raczej nie okazuje uczuć, jest introwertykiem, pracowitym i odpowiedzialnym, choć niepewnym siebie. Trudno nawiązuje kontakty, woli żyć we własnym świecie. Jest zapobiegliwy, poważny, nie lubi tłumu. Osoby spod znaku Koziorożca są cenione za sumienność, wytrwałość i zdolności organizacyjne. To zawsze świetnie przygotowani pracownicy. Potrzeba ciągłego zabezpieczania się przed nieprzewidzianymi wypadkami może jednak czasem sprawiać, że Koziorożec nieustannie się zamartwia i nie potrafi się zrelaksować. Niektórym Koziorożce mogą wydawać się oschłe czy wręcz oziębłe, a do tego wymagające i krytyczne, co utrudnia im kontakty towarzyskie. Tak naprawdę jednak to uprzejmi i uczynni ludzie, trzeba jedynie cierpliwości, by zdobyć ich zaufanie. Cechy osób spod znaku Koziorożca Najważniejsze cechy charakteru zodiakalnego Koziorożca to: sumienność, pracowitość, introwertyzm, ostrożność, lojalność. Kobieta spod znaku Koziorożca: cechy Kobieta Koziorożec jest spokojna i szczera, poważnie podchodzi zarówno do związków, jak i do wykonywanej pracy. Niełatwo jej zaimponować, ale gdy wreszcie się zakocha, będzie dla partnera oparciem i wierną towarzyszką życia. Jako mama kobieta spod znaku Koziorożca dba o dzieci najlepiej, jak umie: pomaga, tuli do snu, rozumie potrzeby i problemy. Dom jest dla niej najważniejszym miejscem na świecie, oddaje się rodzinie bez reszty. Mężczyzna spod znaku Koziorożca: cechy Mężczyzna Koziorożec sprawia wrażenie zamkniętego w sobie pesymisty, choć pod tą maską kryje się wrażliwy człowiek o bogatym wnętrzu. Miłość go nie interesuje, dopóki nie spotka kobiety, dla której nie straci głowy: cierpliwej i rozsądnej. Takiej, która go zrozumie, będzie wierny i oddany do końca życia. Jako tata mężczyzna spod znaku Koziorożca chętnie zostaje w domu, by opiekować się dziećmi, chociaż na początku może robić to nieco niezręcznie. Brak zdolności interpersonalnych nadrabia wielkim sercem. Jest tradycjonalistą. Dziecko spod znaku Koziorożca Dom, w którym mieszka mały Koziorożec, niezbyt często rozbrzmiewa śmiechem, bo pociecha nie przewraca w nim wszystkiego do góry nogami. Z pewnością przedwcześnie nie osiwiejesz, zastanawiając się, co też Twoje dziecko zmaluje. Mały Koziorożec jest spokojny i rozsądny, zamknięty w sobie, czasem sprawia wrażenie, jakby czymś się martwił. Koziorożec to ambitny introwertyk Rzadko zdarza się, by mały Koziorożec był przylepką czy maminsynkiem. To typowy introwertyk, który woli trzymać się na uboczu. Ma swój intymny mały świat, do którego nikt nie ma wstępu. Nie potrzebuje oparcia, nie lubi zwierzać się rodzicom z kłopotów i rzadko prosi o pomoc. Ponieważ jest tak bardzo samodzielny, szybko uczy się wiązać buty i zapinać guziki. Choć pragnie wszystko robić sam i nie chowa się za spódnicą mamy, bardzo potrzebuje poczucia bezpieczeństwa. Miłość rodziców i serdeczna atmosfera w domu są dla niego wyjątkowo ważne, mimo że tego nie okazuje. Ten mały pesymista wydaje się chłodny i jakby obojętny, ale to pozory – on wszystko głęboko przeżywa. Nie łatwo nawiązuje znajomości, brakuje mu swobody. Jest nieśmiały i skryty, trzyma się na dystans nawet wobec kolegów czy koleżanek z klasy. Zapytany o coś, peszy się, burczy parę słów pod nosem i chce jak najszybciej skończyć temat. Małe Koziorożce są ambitne, obowiązkowe i uparte, zamiast biegać po podwórku, wolą siąść do lekcji. Dzięki temu osiągają naprawdę dobre wyniki. Niestety, trochę brakuje im błyskotliwości, ale nadrabiają to systematycznością. Dziecko Koziorożec jest bardzo szczęśliwe, gdy dorośli je pochwalą, docenią jego wiedzę, zrozumieją jego potrzeby. Jak postępować z dzieckiem Koziorożcem? Jeśli nie chcesz popsuć sobie stosunków ze swoim małym Koziorożcem, nie narzekaj, że nie robi tego, co dla niego wymyśliłaś. Bądź tolerancyjna, a nie namolna. I nigdy przy nim nie improwizuj. To Ty musisz mieć plan na każdą okazję. Małego Koziorożca trzeba trochę „rozkręcić”, namawiać do zabawy, rozśmieszać i okazywać uczucia. Oczywiście niezbyt wylewnie, bo szybko się speszy. Powinien jednak wiedzieć, że jest kochany i najważniejszy pod słońcem. Spróbuj też zachęcać go do kontaktów z innymi dziećmi. Pamiętaj, że Twój szkrab lubi uporządkowane życie i codzienne rytuały. Gdy nagle zmienisz plany, maluch poczuje się wytrącony z równowagi. A gdy Koziorożec dorośnie... Będzie wciąż tak samo uparty i systematyczny. Powoli, ale z pewnością dojdzie do upragnionego celu, zrobi karierę. Sprawy sercowe odsuwa często na dalszy plan. Trudno mu pogodzić pracę z życiem prywatnym. Nieraz nie starcza mu odwagi na oświadczyny. Jest jednak dobrym partnerem, oddanym rodzinie. Pragnie tylko zachować pewien margines wolności. Zdrada nawet nie zaświta mu w głowie! Imiona dla dzieci spod znaku Koziorożca Imiona dla dziewczynek: Aleksandra, Dorota, Edyta, Elżbieta, Grażyna, Halina, Hanna, Iwona, Jadwiga, Karolina Lidia, Marta Imiona dla chłopców: Adam, Aleksander, Andrzej, Dariusz, Edmund, Ernest, Franciszek, Grzegorz, Jakub, Józef, Karol, Łukasz, Mikołaj Co przyniesie szczęście Koziorożcowi? kolory: odcienie granatu, wiśni, brązu kwiaty: mak, stokrotka, orchidea metal: ołów maskotki: kozioł, pies, wielbłąd, żółw pomyślny miesiąc: styczeń dzień tygodnia: sobota dni miesiąca: 8, 18, 28 Jakie kamienie pasują do Koziorożca? Do zodiakalnego Koziorożca pasują: rubin, ciemny onyks, zielony malachit. Jakie znaki zodiaku pasują do Koziorożca? Koziorożec znajdzie pokrewną duszę w: Raku, Skorpionie, Byku, Rybach. Znane osoby spod znaku Koziorożca Marlena Dietrich (ur. 27.12) Richard Nixon (ur. 9.01) Joanna d'Arc (ur. 6.01) Adam Mickiewicz (ur. 24.12) Stanisław Wyspiański (ur. 15.01) Elvis Presley (ur. 8.01) Anna Przybylska (ur. 26.12) Jim Carrey (ur. 17.01) Kate Moss (ur. 16.01) Val Kilmer (ur. 31.12) Annie Lennox (ur. 25.12) Aleksandra Woźniak (ur. 18.01) Orlando Bloom (ur. 13.01)
Znak zodiaku Lew: charakterystyka. Kobieta, mężczyzna i dziecko Lew: cechy
Osoby spod znaku Lwa są przebojowe, przekonane o własnej wyjątkowości, ale i kapryśne. Kobieta Lew uwielbia być w centrum uwagi, zawsze staje w obronie słabszych. Mężczyzna Lew to urodzony przywódca, pewny siebie i czarujący. Dziecko spod znaku Lwa już jako niemowlę dobrze sypia, rzadko marudzi, jest pogodne i ciągle uśmiechnięte.
Lew to przywódca o złotym sercu. Przedstawiamy horoskop dla osób spod znaku Lwa oraz ich główne cechy charakteru. Sprawdź, jakie zalety mają zodiakalne Lwy, a co może przeszkadzać im w osiągnięciu życiowego sukcesu. Wyjaśniamy, jak postępować w związku z kobietą i mężczyzną Lwem oraz czego spodziewać się po dziecku spod tego znaku. Dowiedz się, jakie kamienie szlachetne, dni tygodnia, miesiąca oraz liczby przynoszą szczęście Lwom. Znak zodiaku Lew: data Jesteś spod zodiakalnym Lwem, jeśli twoje urodziny wypadają między 23 lipca a 22 sierpnia. Charakterystyka znaku zodiaku Lew Cechy osób spod znaku Lwa Kobieta spod znaku Lwa: cechy Mężczyzna spod znaku Lwa: cechy Dziecko spod znaku Lwa: cechy Imiona dla dzieci spod znaku Lwa Co przyniesie szczęście Lwom? Jakie kamienie szlachetne pasują do Lwów? Jakie znaki zodiaku pasują do Lwa? Znane osoby spod znaku Lwa Charakterystyka znaku zodiaku Lwa Osoby spod znaku Lwa to optymiści, którzy chcą czerpać z życia pełnymi garściami. Są odważni, energiczni, lubią zwracać na siebie uwagę, przewodzić i... dobrze się bawić. Mają przy tym szlachetny charakter, chętnie pomagają słabszym, mają ogromne ambicje. Ich życiowe plany zwykle się spełniają: Lwy osiągają wiele dzięki pracowitości i przebojowości. Nie lubią rywalizować, bo przecież i tak w swoim mniemaniu są najlepsze w każdej dziedzinie. Noga może im się powinąć jedynie przez zbytnią niecierpliwość i pychę. Lwy są zazwyczaj lubiane, przyciągają ludzi pewnością siebie, inteligencją i dobrym sercem. Niektórym może jednak przeszkadzać ich hałaśliwość oraz chęć bycia zawsze w centrum uwagi. Innych odpycha ich zbytnia zuchwałość oraz fakt, że nie przyjmują do wiadomości żadnych krytycznych uwag, a porażki lekceważą. Cechy osób spod znaku Lwa Najważniejsze cechy osób spod znaku Lwa to: odwaga, przebojowość, pewność siebie, szczerość, ambicja, niecierpliwość. Kobieta spod znaku Lwa: cechy Kobieta Lew zna swoją wartość i na każdym kroku chce błyszczeć. Oczekuje podziwu w domu i w pracy. Zazwyczaj robi zawrotną karierę, a praca jest dla niej pełną wyzwań przygodą. Ma wyczucie stylu, ale bywa próżna. W miłości kobieta spod znaku Lwa szuka fajerwerków, chce być tą jedyną i najważniejszą dla partnera. Ma skłonności do rządzenia i dominacji także w relacjach z płcią przeciwną. Jako mama kobieta Lew nie widzi świata poza dziećmi, choć może być jej trudno, nawet na krótko, zrezygnować z zawodowych obowiązków i życia na salonach. Oddana i opiekuńcza, potrafi bronić interesów dzieci jak... lwica. Mężczyzna spod znaku Lwa: cechy Mężczyzna Lew jest ambitny, silny, a jednocześnie prostolinijny i czuły. Taka mieszanka przyciąga kobiety! Lubi się chwalić i popisywać, źle znosi porażki. Ma nienaganne maniery i dobry styl, otacza się ludźmi z silnym charakterem. Jako tata mężczyzna Lew miewa problemy z wypełnianiem wszystkich rodzicielskich obowiązków, trzeba dać mu trochę czasu na oswojenie się z nową sytuacją. Gdy już odnajdzie się w roli ojca, poczuje się jak przywódca stada i zapomni o własnych przyjemnościach czy brylowaniu w towarzystwie. Można na nim polegać. Dziecko spod znaku Lwa Małemu Lwiątku czasem wydaje się, że jest królewiczem albo księżniczką i należy mu się więcej niż innym dzieciom. Twój maluch też zachowuje się po królewsku. No, może niezupełnie dystyngowanie, bo potrafi być domowym tyranem, ale na pewno władczo. Wiele zrobi, by zwrócić na siebie uwagę. To urodzony aktor, w dodatku wyjątkowo bystry i inteligentny. Nie trzeba go zachęcać, by wyrecytował wierszyk na imieninach cioci albo opowiedział, jak minął dzień w przedszkolu. Barwnie opowiada – w jego ustach historyjka o tym, jak zamienił się z kolegą na kubełki i łopatki, brzmi niczym scenariusz filmu sensacyjnego. Dziecko Lew chce być podziwiane Najczęściej powtarzanym przez małego Lwa słowem jest „ja”, gdyż uwielbia on mówić o sobie. Przedstawia się w najkorzystniejszym świetle. Rozmowę z rówieśnikami o książkach lub filmach stara się nakierować na siebie, chwali się swoimi zabawkami albo opisuje własne przygody, jego zdaniem ciekawsze od tych w książce. Mały Lew musi być w centrum zainteresowania rodziny i kolegów, pragnie być chwalony i podziwiany. Próbuje też podporządkować sobie otoczenie, jak na małego władcę przystało. Dzieci chętnie przyjaźnią się z Twoją pociechą, ponieważ jest prostolinijna, szczera i ma szlachetne serce. Nie oglądając się na konsekwencje, stanie w obronie pokrzywdzonego dziecka, często też bierze pod swoje skrzydełka mało przebojowych i gapowatych kolegów. Jest odważna i uczciwa, jeśli nabroi, przyzna się do tego. Lew jest dość leniwy, trudno go zapędzić do odrabiania lekcji. Mimo to ma niezłe stopnie, przecież w szkole też chce błyszczeć i zbierać pochwały od nauczycieli. Mały Lew jest także żądny pochlebstw. Do tego stopnia jest zakochany w sobie, że nie potrafi zauważyć, iż na świecie żyją osoby sporo od niego sprytniejsze. Jak postępować z dzieckiem Lwem? Twoje dziecko pragnie zainteresowania i pochwał. Okazuj mu uznanie, jeśli na nie zasłuży. Bądź jednak ostrożna: nadmiar komplementów wpędzi malca w pychę. Nigdy nie naśmiewaj się z porażek Lwiątka: choć tak pewne siebie, źle radzi sobie z niepowodzeniami, gdyż nie umie przegrywać. Pociesz dziecko, dodaj otuchy i przekonaj, że następnym razem będzie lepiej. Nie spełniaj też każdej zachcianki swej pociechy. Twój Lew jest z jednej strony hojny i pewny siebie, z drugiej pompatyczny i pretensjonalny. Na jego osobowość duży wpływ ma Słońce. Nie wolno Lwiątku przytakiwać za wszelką cenę. Pochwały są mu potrzebne, jak każdemu dziecku, ale warto uważać z komplementami, bo ma skłonność do popadania w samouwielbienie. Wiara w siebie – tak, wiara w swoją genialność – raczej nie, dlatego wprowadzaj żelazne zasady, których będziecie się trzymać w domu. A gdy Lew dorośnie... Będzie miał wielkie ambicje zawodowe, sława i autorytet zapewne okażą się ważniejsze od pieniędzy. Może zrobić karierę polityczną, prawniczą i dyplomatyczną. Nadaje się na stanowiska reprezentacyjne i dyrektorskie. Zazwyczaj Lwy osiągają w życiu sukces, są bowiem przedsiębiorcze, bardzo ambitne, energiczne. Ich minusem jest gorąca krew, niecierpliwość i kapryśność. Miłość w życiu tego znaku odgrywa ważną rolę, Lwy zawsze kochają całym sercem. Imiona dla dzieci spod znaku Lwa Imiona dla dziewczynek: Agnieszka, Beata, Bożena, Ewa, Hanna, Joanna, Jolanta, Justyna, Karolina, Kinga, Lidia, Magda, Teresa Imiona dla chłopców: Antoni, Bernard, Daniel, Dariusz, Gabriel, Jarosław, Kacper, Marek, Mariusz, Michał Ryszard, Stanisław, Sebastian Co przyniesie szczęście Lwu? kolory: żółty, odcienie złota kwiaty: słonecznik, pomarańcza, lawenda, heliotrop metal: złoto maskotki: lew, tygrys, kot domowy pomyślny miesiąc: lipiec dzień tygodnia: niedziela dni miesiąca: 3, 8, 13 Jakie kamienie pasują do Lwa? Do zodiakalnych Lwów pasują: chryzolit, topaz, sardoniks. Jakie znaki zodiaku pasują do Lwa? Lew dobrze porozumie się ze: Strzelcem, Baranem. Znane osoby spod znaku Lwa Napoleon Bonaparte (ur. 15.08) Benito Mussolini (ur. 29.07) Witold Gombrowicz (ur. 4.08) Bill Clinton (ur. 19.08) Madonna (ur. 16.08) Aleksander Dumas (ur. 24.07) Stefan Wyszyński (ur. 3.08) Charlize Theron (ur. 7.08) Natasza Urbańska (ur. 17.08) Hilary Swank (ur. 30.07) Audrey Tautou (ur. 9.08) Paweł Wilczak (ur. 29.07) Whitney Houston (ur. 9.08) Antonio Banderas (ur. 10.08)
Znak zodiaku Rak: charakterystyka. Kobieta, mężczyzna i dziecko spod znaku Raka: cechy
Osoby spod znaku Raka są czułe i sumienne, a gdy kochają, to do szaleństwa! Kobieta Rak jest nieśmiała i wrażliwa, w miłości łatwo ją zranić. Mężczyzna Rak to romantyk biegły w sztuce uwodzenia i tradycjonalista w wychowaniu dzieci. Małe Raki mają doskonałą pamięć, są bardzo uczuciowe. Bezbłędnie odgadują czyjeś myśli.
Rak to romantyk, delikatny, rodzinny i związany z naturą. Poniżej przedstawiamy najważniejsze cechy charakteru osób spod znaku Raka, ich główne wady i zalety oraz horoskop na przyszłość. Wyjaśniamy, czego można spodziewać się po kobiecie i mężczyźnie Raku, a także jak wychowywać dziecko Raka. Sprawdź, jakie znaki zodiaku pasują do Raka, a jakich powinien on unikać. Dowiedz się, jakie kamienie szlachetne, dni tygodnia oraz liczby przynoszą Rakom szczęście. Znak zodiaku Rak: data Jesteś spod znaku Raka, jeśli twoje urodziny wypadają między 22 czerwca a 23 lipca. Charakterystyka znaku zodiaku Rak Cechy osób spod znaku Raka Kobieta spod znaku Raka: cechy Mężczyzna spod znaku Raka: cechy Dziecko spod znaku Raka: cechy Imiona dla dzieci spod znaku Raka Co przyniesie szczęście Rakom? Jakie kamienie szlachetne pasują do Raka? Jakie znaki zodiaku pasują do Raka? Znane osoby spod znaku Raka Charakterystyka znaku zodiaku Rak Osobami spod znaku Raka opiekuje się Księżyc, może dlatego to jedne z najbardziej romantycznych znaków zodiaku. Raki żyją w sferze uczuć i fantazji, są wyjątkowo wrażliwe, interesują się przeszłością, a w przyszłość patrzą z lękiem. Raki to ludzie rodzinni, którzy cenią bliskość przyjaciół i są zdolni do wielu poświęceń dla dobra ukochanych osób. Ze względu na swoją nadwrażliwość Raki bywają obrażalskie, łatwo je urazić. To osoby sentymentalne, introwertyczne i raczej nieufne, potrzeba wiele czasu, by zdobyć ich zaufanie. Wśród bliskich uchodzą za niezwykle troskliwe, choć ich chęć opiekowania się innymi może czasem przerodzić się potrzebę kontrolowania. Ulubionym miejscem odpoczynku Raków jest łono natury, chętnie pracują w ogrodzie, opiekują się zwierzętami. Dorosłe Raki to osoby sumienne, terminowe, oszczędne i odpowiedzialne. Rozwijają skrzydła, gdy czują się bezpiecznie, a w powierzanych obowiązkach pozostawia się im samodzielność. Cechy osób spod znaku Raka Najważniejsze cechy charakteru zodiakalnych Raków to: nieśmiałość, sentymentalizm, zachowawczość, ostrożność, uczuciowość, sumienność, empatia, troskliwość. Kobieta Rak: cechy Kobieta spod znaku Raka jest uosobieniem delikatności. Potrafi latami czekać na prawdziwą miłość, a gdy się zakocha, to na zawsze. Jest świetnie zorganizowaną domatorką, jak nikt dba o dom i rodzinę. W związku potrzebuje ciepła, zaufania i poczucia bezpieczeństwa. Miewa zmienne nastroje, nie lubi krytyki. Jako mama kobieta Rak całkowicie poświęca się dzieciom, a wypełnianie wszystkich macierzyńskich obowiązków świetnie jej wychodzi. Uwielbia gotować dla bliskich. Mężczyzna Rak: cechy Mężczyzna spod znaku Raka to niepoprawny romantyk, który wielu kobietom imponuje swoją wrażliwością. Świetnie odczytuje potrzeby płci przeciwnej, potrafi zadbać o ukochaną, także w sypialni. Gdy kocha, jest wierny, lubi domowe pielesze, nie przeszkadza mu dominacja partnerki. Potrzebuje częstych pochwał i poczucia wyjątkowości. Jako tata mężczyzna Rak jest czuły i opiekuńczy, ponad wszystko ceni rodzinę, dla dzieci zrobi wszystko. Ma miękkie serce i sporą cierpliwość, chętnie opiekuje się dziećmi w domu, wymyśla zabawy i sam się w nie angażuje. Dziecko spod znaku Raka: cechy Jeśli sądzisz, że w przyszłości Twoje dziecko zawojuje świat, możesz się zawieść. Jest zbyt delikatne i subtelne, by przepychać się w życiu łokciami. Mały Raczek to słodki, przymilny, wyjątkowo uczuciowy dzidziuś. Spokojnie przesypia całe noce, o ile tylko zostawisz mu małą lampkę, gdyż boi się ciemności. Nie spieszy się do zdobycia samodzielności, lubi, gdy rodzice karmią go i zawiązują mu buty. Wtedy czuje się kochany. Ma niesamowitą intuicję, bezbłędnie odgaduje Twoje myśli i życzenia. Gdy jesteś smutna, staje na głowie, by Cię pocieszyć. Bardzo kocha zwierzęta, najchętniej znosiłby do domu wszystkie ptaki ze złamanymi skrzydłami i przygarniał bezdomne psiaki. Dziecko Rak to domator i kolekcjoner Mały Raczek jest nieśmiały, łatwo się peszy, a urażony zamyka w sobie jak prawdziwy skorupiak. Wszystko mocno przeżywa, martwi się na zapas, czuje lęk przed przyszłością. Ma kłopoty z nawiązywaniem kontaktów z rówieśnikami. Przesadnie liczy się z opinią o sobie i boi się, że zostanie wyśmiany. Dlatego chętnie siedzi w domu i bawi się sam. Marzy wtedy o dalekich podróżach, o dzielnych rycerzach i zamkniętych w wieży księżniczkach. Lubi czytać książki podróżnicze lub bajki i marzyć. W swoich fantazjach jest odważny: zdobywa szklaną górę, ratuje kogoś z płonącego mieszkania. Ma ogromne problemy ze znalezieniem przyjaciół. A że boi się krytyki, coraz bardziej zamyka się w swojej skorupie i staje się uzależniony od opinii o sobie. Rak od najmłodszych lat kolekcjonuje z zapałem różne, często bezużyteczne rzeczy. Latami przechowuje zabawki, liściki od mamy, popsuty długopis od wujka. W szkole radzi sobie nieźle. Lubi się uczyć, chętnie czyta i ma dobrą pamięć. Zdarza się jednak, że nauczyciele oceniają go gorzej, niż na to zasługuje. Choć dobrze przygotowuje się do lekcji, nie umie sprzedawać swojej wiedzy. Jego słabym punktem jest też sprawność fizyczna. Jak postępować z dzieckiem Rakiem? Delikatnie i z wyczuciem. Krzykiem i zakazami nic nie wskórasz. Raczek jest uparty, potrafi zamknąć się w sobie na wiele dni. Ostrożnie przełamuj jego opory, zachęcaj do kontaktów z dziećmi, ale do niczego nie zmuszaj, bo całkiem schowa się do skorupy! Nie wyśmiewaj go i nie każ skakać na głęboką wodę. Niech powoli oswaja się z samodzielnością. Staraj się dowartościować go, przekonaj, że jego kompleksy nie mają podstaw, a wyrośnie na wspaniałego człowieka. Twój Rak to także dziecko uparte i trochę obrażalskie. Można dotrzeć do niego tylko sposobem. A sposób jest prosty: jeśli chce się go do czegoś przekonać, musi czuć, że rodzice są do niego nastawieni przyjaźnie. Krzykiem i drwiną nic się nie osiągnie. Tylko spokój, cierpliwość i zaufanie przyniosą efekty. A gdy Rak dorośnie... Wiele osiągnie. Choć nie pcha się na afisz, często potrafi zapomnieć o wewnętrznych hamulcach i działać zdecydowanie. Jest świetnym organizatorem i sumiennym pracownikiem, ale potrzebuje samodzielności. Nie znosi rozkazów i poganiania. Rak to nieuleczalny romantyk, lubi kwiaty, poezję i czułe wyznania w świetle księżyca. Boi się porażki w miłości, jego złamane serce bardzo długo się goi! Gdy się już zakocha, to do szaleństwa i na zawsze, ale też wiele wymaga od partnera. Dla rodziny jest gotów do wielkich poświęceń. Imiona dla dzieci spod znaku Raka Imiona dla dziewczynek: Alina, Anna, Brygida, Halina, Iwona, Joanna, Małgorzata, Monika, Natalia, Weronika, Zuzanna Imiona dla chłopców: Antoni, Artur, Bogumił, Bogusław, Jan, Józef, Maciej, Marcin, Mateusz, Michał, Mikołaj, Piotr, Rafał Co przyniesie szczęście Rakowi? kolory: biały, srebrnoszary, jasnofioletowy i jasnoniebieski kwiaty: orchidea, róża metal: srebro maskotki: kot, zając, krab i wizerunki wszystkich zwierząt pływających pomyślny miesiąc: czerwiec dzień tygodnia: poniedziałek dni miesiąca: 2, 12 Jakie kamienie szlachetne pasują do Raka? Do Raka pasują kamienie: jadeit, kryształ górski, perły, szmaragd. Jakie znaki zodiaku pasują do Raka? Osoby spod znaku Raka najszybciej znajdą wspólny język z: Rybami, Skorpionem, Wagą. Znane osoby spod znaku Raka Juliusz Cezar (ur. 12.07) Jan Matejko (ur. 24.06) Czesław Miłosz (ur. 30.06) Karol Strasburger (ur. 2.07) Wojciech Jaruzelski (ur. 6.07) Liv Tyler (ur. 1.07) Jessica Simpson (ur. 10.07) Anna Popek (ur. 26.06) Pamela Anderson (ur. 1.07) Lindsay Lohan (ur. 2.07) Kuba Wesołowski (ur. 2.07) Tom Cruise (ur. 3.07)
Znak zodiaku Panna – daty, opis, charakterystyka
Dzieci spod znaku Panny są spokojne, często nieśmiałe, ale też wytrwałe i ambitne. A jakie cechy (zalety i wady) mają dorośli – kobiety i mężczyźni urodzeni pod tym znakiem zodiaku? Czy wiesz, że to właśnie wśród Panien jest najwięcej laureatów Nagrody Nobla?
Data urodzenia między 23 sierpnia a 22 września oznacza, że osoba, która przyszła wtedy na świat, jest zodiakalną Panną. To znak zodiaku, któremu przypisany jest żywioł ziemi – to decyduje, że Panny tak bardzo cenią stabilność i racjonalność. Znak zodiaku Panna – opis: Charakterystyka znaku zodiaku Panna Cechy osób spod znaku Panny Kobieta spod znaku Panny – cechy Mężczyzna spod znaku Panny: cechy Dziecko spod znaku Panny – cechy Jakie znaki pasują do Panny? Jakie kamienie szlachetne dla zodiakalnej Panny? Co przyniesie Pannom szczęście? Znane osoby spod znaku Panny Charakterystyka znaku zodiaku Panna Osoby urodzone pod znakiem Panny mają liczne zalety, ale można też mówić o charakterystycznych dla nich wadach. Przede wszystkim Panna może zajść naprawdę daleko: wśród laureatów naukowych Nagród Nobla Panny zajmują pierwsze miejsce! Lubią się uczyć, są dociekliwe i inteligentne. Z małej Panny – chłopca lub dziewczynki – zwykle wyrasta wyjątkowo dobrze poukładany dojrzały człowiek, nierzadko mistrz w swoim zawodzie. Osoby spod znaku Panny miewają również wady. Bywają nazbyt pedantyczne i lubią krytykować. W opisach charakteru Panien często znajdziemy też zamiłowanie do poprawiania innych. Cechy osób spod znaku Panny Jaka jest Panna? Inteligentna, bystra, dokładna, uporządkowana, dążąca do perfekcjonizmu, wymagająca wiele od siebie oraz innych. Kobieta spod znaku Panny: cechy Mądra i spostrzegawcza potrafi kierować się zdrowym rozsądkiem. Jest bardzo dobrze zorganizowana – dotyczy to zarówno kwestii związanych z karierą zawodową jak i rolą opiekuńczej matki i kochającej partnerki. Panna to po prostu mistrzyni wywiązywania się z obowiązków. W swoim otoczeniu uchodzi za perfekcjonistkę. Kobieta spod znaku Panny wymaga dużo – zarówno od siebie, jak i od innych. Jest raczej oszczędna w wyrażaniu uczuć, co nie znaczy, że nie umie kochać całym sercem. Mężczyzna spod znaku Panny: cechy Sumienny, bystry, zawsze z gotową odpowiedzią na każde pytanie lub zaczepkę. Jak na pana Pannę przystało – podobają mu się kobiety uporządkowane i zadbane. Jako tata umie zadbać o poczucie bezpieczeństwa. Jest racjonalny, lecz jednocześnie wymagający. Jedno jest pewne: można na nim polegać. Prócz tego, dobrze wiedzieć, że mężczyzna spod znaku Panny nie znosi chaosu – nie tylko jeśli chodzi o nieporządek w domu, ale i w relacjach z innymi. Dziecko spod znaku Panny: cechy Dziecko urodzone pod znakiem Panny nie trzyma się kurczowo maminej spódnicy. Lubi bawić się samo. Potrzebuje pewności, że jest kochane i rodzice się nim interesują, ale chętnie spędza czas w swoim pokoju. Gdyby nie zabawki, trudno byłoby uwierzyć, że to dziecięcy pokoik! Misie i lalki stoją na baczność, ustawione np. według wzrostu, kredki i długopisy leżą w pudełeczkach, a ubranka złożone w kostkę. Czego jak czego, ale utrzymywania porządku nie musisz uczyć dziecka spod znaku Panny. To raczej ono zwróci ci uwagę, że na stole jest bałagan albo że źle uprasowałaś jego spodenki! Panna chętnie pomoże w pracach domowych, zwłaszcza przy sprzątaniu. Gdy trochę podrośnie, stanie się prawą ręką rodziców. Jakie znaki pasują do Panny? Charakterystyka osób spod znaku Panny wskazuje, że życie z nimi może być równie fascynujące co trudne. Wspólny grunt do porozumienia Panny najszybciej znajdą wśród innych znaków zodiaku należących do żywiołu ziemi, takich jak Koziorożec czy Byk. Najtrudniej dogadać się im z osobami spod znaków, którym przypisany jest żywioł ognia, takimi jak: Baran, Strzelec czy Lew. Nieprzewidywalność tych znaków może zamęczyć do bólu uporządkowaną Pannę. Kamienie szlachetne dla zodiakalnej Panny Szafir, lapis lazuli i bursztyn. Co Pannom przyniesie szczęście? kolory: fiolet, szarości, granat marynarski kwiaty: jaśmin, lawenda, hiacynt kamienie: szafir, agat, krwawnik metal: brąz maskotki: wizerunki ptaków domowych i lisa pomyślny miesiąc: wrzesień dzień tygodnia: środa dni miesiąca: 2, 23 Imiona dla dzieci spod znaku Panny Imiona dla dziewczynek: Anna, Agata, Alicja, Aleksandra, Danuta, Edyta, Izabela, Jadwiga, Lucyna, Maria, Monika, Wiesława, Zofia Imiona dla chłopców: Aleksander, Bogumił, Edward, Janusz, Jerzy, Leszek, Mirosław, Patryk, Przemysław, Tomasz, Witold Jesteś ciekawa jakie znaczenie kryją w sobie poszczególne imiona? Sprawdź znaczenie imion w księdze imion dla dzieci! Znane osoby spod znaku Panny Juliusz Słowacki (ur. 4.09) Adam Asnyk (ur. 11.09) Johann Wolfrang Goethe (ur. 28.08) Lew Tołstoj (ur. 9.09) Greta Garbo (ur. 18.09) Stanisław Lem (ur. 12.09) Claudia Schiffer (ur. 25.08) Cameron DIaz (ur. 30.08) Hgh Grant (ur. 9.09) Beyonce Knowles (ur. 4.09) Keanu Reeves (ur. 2.09) Adam Sandler (ur. 9.09)
Znak zodiaku Bliźnięta: charakterystyka. Kobieta, mężczyzna, dziecko spod znaku Bliźniąt: cechy
Osoby spod znaku Bliźniąt bywają chaotyczne, interesują się wieloma rzeczami, ale trudno im doprowadzić jakąkolwiek sprawę do końca. Kobieta Bliźniak ma bogate życie osobiste, nie znosi rutyny. Mężczyzna Bliźniak jest czarujący, ale w związku lubi dominować. Dziecko spod znaku Bliźniąt jest jak wesoła iskierka: wszędzie go pełno! Wcześnie zaczyna mówić, chce jak najszybciej poznawać świat na własnych nóżkach.
Znak zodiaku Bliźnięta: data Jesteś spod znaku Bliźniąt, jeśli urodziłeś się między 22 maja a 21 czerwca. Charakterystyka znaku zodiaku Bliźnięta Cechy osób spod znaku Bliźniąt Kobieta spod znaku Bliźniąt: cechy Mężczyzna spod znaku Bliźniąt: cechy Dziecko spod znaku Bliźniąt: cechy Imiona dla dzieci spod znaku Bliźniąt Co przyniesie szczęście Bliźniętom? Jakie kamienie szlachetne pasują do Bliźniąt? Jakie znaki zodiaku pasują do Bliźniąt? Znane osoby spod znaku Bliźniąt Charakterystyka znaku zodiaku Bliźnięta Bliźnięta są w nieustannym ruchu. Nic dziwnego: patronuje im planeta Merkury, a ich żywioł to powietrze. Osoby spod znaku Bliźniąt są zmienne i żądne wrażeń, nie usiedzą długo w jednym miejscu, wciąż poszukują nowych znajomości i przeżyć. Ich wielką zaletą jest otwarty umysł, wadą – brak umiejętności doprowadzania spraw do końca. Potrafią zrobić wrażenie na innych, ich wiedza na rozmaite tematy bywa jednak powierzchowna. Nie lubią zbyt trudnych wyzwań, za wszelką cenę unikają kłopotów. Cechy osób spod znaku Bliźniąt Najważniejsze cechy charakteru Bliźniąt to: niestałość uczuć i poglądów, zmienność, ciekawość świata, rodzinność, pomysłowość, wielozadaniowość. Kobieta spod znaku Bliźniąt: cechy Kobieta Bliźniak lubi rozmowy i plotki, jest bardzo aktywna w pracy oraz towarzysko. Nie znosi nudy, chce, by ciągle coś się działo. Swoim urokiem osobistym przyciąga do siebie zarówno płeć przeciwną, jak i inne kobiety. Nie polubią jej introwertycy, ale większość osób jest zwykle pod wrażeniem jej wszechstronności. Kobieta spod znaku Bliźniąt zrobi wszystko, by być zauważoną i pozostawać w centrum uwagi – uwielbia modowe przebieranki, odważne stylizacje i wyraziste makijaże. Jako matka kobieta Bliźniak może czuć się przytłoczona domowymi obowiązkami, które raczej nie są jej domeną. Nie lubi zamknięcia w domu, dlatego będzie szukała odpoczynku od rutyny. Dla kobiet spod znaku Bliźniąt przyzwyczajenie się do nowej życiowej roli może nieco potrwać, ale miłość do dziecka zwykle sprawia, że ich rodzinna natura zaczyna dominować nad towarzyskimi zapędami. Mężczyzna spod znaku Bliźniąt: cechy Mężczyzna Bliźniak dzięki wrodzonemu urokowi ma olbrzymią siłę przyciągania płci przeciwnej. Jest wygadany, pomysłowy, lubi zaskakiwać. Nie wszystkim jednak odpowiada jego brak stałości oraz szaleńsze tempo, jakie narzuca swoim partnerkom. Od kobiet oczekuje podziwu i bezgranicznego oddania. Jako tata mężczyzna spod znaku Bliźniąt może być trochę autorytarny: rzadko akceptuje brak posłuszeństwa, uważa, że sam najlepiej wie, co jest dobre dla członków jego rodziny. Mężczyzna Bliźniak umie jednak uczyć się na błędach, będzie z pewnością ojcem oddanym i zdolnym do poświęceń. Dziecko spod znaku Bliźniąt: cechy Jego temperamentem można by obdarzyć trójkę dzieci. Szybko rozwija się, siada i zaczyna raczkować. Opanowanie nowych umiejętności, poznawanie świata sprawia mu wielką frajdę. Bliźniak to wymagający partner dla rodziców. Wprawdzie nie ma z nim problemów wychowawczych, ale nieustannie zmusza swojego opiekuna do dokształcania. Gdy w jego życiu nadchodzi czas zadawania pytań, ma ich miliony. Jego pytania, z różnych zresztą dziedzin, są dociekliwe, a niezbyt precyzyjna odpowiedź go nie zadowoli. Interesuje go wszystko: dlaczego tramwaj jedzie po szynach, czemu na Księżycu nie ma życia. Nie da się zbyć wymijającą odpowiedzią, wierci dziurę w brzuchu rodzicom tak długo, aż dowie się wszystkiego. Ma niezwykle lotny umysł i uwielbia dyskutować. Jego apetyt na wiedzę jest wielki, ale raczej powierzchowny. Dzieci Bliźnięta uwielbiają bujać w obłokach Bliźniak to dziecko trzpiotowate, ma sto zwariowanych pomysłów na minutę, ale większość z nich porzuca po chwili, bo szybko się nudzi. Często zmienia plany, zainteresowania, zabawki i kolegów. Ma swoje prywatne wyczucie czasu, niezgodne z zegarkiem. Zachwycony zabawą albo pogrążony w marzeniach zapomina o wszystkim. Jest roztrzepanym bałaganiarzem, rozrzuca zabawki po całym domu. Uczy się łatwo, lecz kosztem dokładności. Błyskawicznie przyswaja wiadomości, by zapomnieć je po paru dniach. Na lekcjach często buja w obłokach, jest roztargniony, ale wyrwany do odpowiedzi daje sobie radę. Jest elokwentny i potrafi sprawiać wrażenie, że wie wszystko. Trudno mu się skupić przy odrabianiu lekcji, bo chce zrobić wszystko naraz. Kreśli trójkąt opisany na kole, równocześnie uczy się wiersza na pamięć i wykleja mozaikę z kolorowych papierków. Jak postępować dzieckiem spod znaku Bliźniąt? Uszanuj jego ciekawość, nigdy nie ignoruj nawet najbardziej dziwacznych pytań, którymi Cię zasypuje. Gdy dużo rozmawiasz z małym Bliźniakiem, jest pewien, że go kochasz. Pogódź się z jego roztargnieniem, to silniejsze od niego. Dziecko może bardzo się starać, ale gdy fantazjuje, zapomina o wszystkim. Staraj się tak zorganizować czas, by Twoja pociecha zaspokoiła swoją ciekawość świata i głód wiedzy. Bliźniak nie może się nudzić. Jego natura często jest dwoista, dlatego trzeba pamiętać, że od jego wychowania sporo zależy. Umie się szybko przystosować do nowych potrzeb, jest komunikatywny, ale też potrafi być wyrachowany i skłonny do plotek. Walczmy zatem o zalety swoich pociech, delikatnie pozbywajmy się ich wad. A gdy Bliźniak dorośnie... Wymarzony zawód dla tego znaku zodiaku to dziennikarz, a zwłaszcza reporter. Bliźnięta doskonale sprawdzają się też jako aktorzy, dyplomaci, przedstawiciele handlowi. Kochają luksus i nowoczesność, ubierają się modnie i elegancko, chcą też mieć w domu wszelkie nowinki techniczne. Rodzina odgrywa w ich życiu ważną rolę, ale nigdy nie poświęcają się jej w pełni. Ponad wszystko bowiem cenią wolność osobistą. Imiona dla dzieci spod znaku Bliźniąt Imiona dla dziewczynek: Agnieszka, Alicja, Dorota, Izabela, Justyna, Edyta, Karolina, Katarzyna, Kinga, Zuzanna Imiona dla chłopców: Jacek, Jakub, Janusz, Jarosław, Jerzy, Krzysztof, Lech, Leszek, Marcin, Mirosław, Patryk, Paweł Co przyniesie szczęście Bliźniętom? kolory: szary, niebieski i wszystkie barwy tęczowe, opalizujące kwiaty: niezapominajka, powój metale: złoto i srebro maskotki: małpa, papuga, wiewiórka pomyślny miesiąc: sierpień dzień tygodnia: środa dni miesiąca: 5, 10, 13 Jakie kamienie szlachetne pasują do Bliźniąt? Do osób spod znaku Bliźniąt pasują: opal, perły, agat, aleksandryt. Jakie znaki zodiaku pasują do Bliźniąt? Osoby spod znaku Bliźniąt najlepiej dogadają się z: Panną, Wagą, Wodnikiem, Strzelcem i Rakiem. Znane osoby spod znaku Bliźniąt Marilyn Monroe (ur. 1.06) Robert Schumann (ur. 8.06) Aleksander Fredro (ur. 20.06) Joan Collins (ur. 23.05) Krzysztof Zanussi (ur. 17.06) Heidi Klum (ur. 1.06) Johnny Deep (ur. 9.06) Kylie Minogue (ur. 28.06) Natalie Portman (ur. 9.06) Cezary Pazura (ur. 13.06) Jolanta Kwaśniewska (ur. 3.06)