Pokrzywka u dzieci: ten jeden objaw może zagrażać życiu (zdjęcia)
Pokrzywka u dziecka to swędzące zmiany skórne, które do złudzenia przypominają oparzenia pokrzywą. Choć domowe metody mogą złagodzić wysypkę, zazwyczaj konieczna jest wizyta u lekarza. Pokrzywkę wywołują różne czynniki, takie jak alergie, infekcje wirusowe, bakterie, pasożyty i inne.
Jeśli zauważysz u dziecka wysypkę przypominającą oparzenie pokrzywą, nie martw się. Sprawdź, co wywołuje pokrzywkę przy alergii kontaktowej i pokarmowej, i co należy zrobić, jeśli podejrzewasz u dziecka pokrzywkę. Poniżej znajdziesz też opis, jak wygląda pokrzywka na skórze, oraz zdjęcia pokrzywki. Spis treści: Jak wygląda pokrzywka alergiczna u dziecka (zdjęcia) Rodzaje pokrzywki u dzieci: pokrzywka alergiczna, kontaktowa, pokarmowa Objawy przy pokrzywce u dziecka Pokrzywka u dziecka: czy jest niebezpieczna Co robić, kiedy dziecko ma pokrzywkę? Leczenie pokrzywki Jak wygląda pokrzywka alergiczna u dziecka (zdjęcia) Pokrzywka to choroba, która objawia się pojawieniem się na skórze dziecka bąbli przypominających te po oparzeniu pokrzywą – nieco wypukłe i swędzące zmiany występujące dość licznie na danym obszarze. Zmiany skórne mogą mieć średnicę od kilku milimetrów do kilkunastu centymetrów. Pokrzywka na skórze dziecka może mieć kolor: różowy, czerwony, porcelanowy. Pokrzywka u dziecka może pojawić się na dowolnej części ciała albo na całym ciele. Zdarza się, że wysypka znika i wraca znów po kilku godzinach, ale w innym miejscu. Zazwyczaj jednak szybko ustępuje. Najczęściej w ciągu kilku minut do kilku godzin nie ma po niej żadnego śladu. Tak może wyglądać dziecko z ostrą pokrzywką alergiczną (reakcja na składnik diety, leki lub atopowe zapalenie skóry): Zdjęcie dziecka z pokrzywką alergiczną (reakcja na leki, alergeny powietrzopochodne lub jad owadów): Rodzaje pokrzywki u dzieci: zdjęcia wysypki Każda wysypka na twarzy dziecka lub tułowiu wywołuje niepokój u rodziców. Zaniepokojeni opiekunowie stają się wtedy detektywami, próbując znaleźć przyczynę czerwonych i swędzących zmian skórnych. Niestety, czynnik wywołujący pokrzywkę jest trudny do wykrycia, a podejrzanych jest wielu. Wyróżniamy kilka rodzajów pokrzywki, w zależności od czynnika, który ją wywołał. Alergiczna pokrzywka u dziecka to zmiany skórne tego typu to zwykle silna reakcja na kontakt z alergenem. Dziecko mogło go zjeść, dotknąć lub wchłonąć z powietrza. Najczęściej przyczyną pojawienia się pokrzywki alergicznej na skórze dziecka jest: alergia pokarmowa, alergia wziewna, alergia kontaktowa. Czynnikami wywołującymi uczulenie i pokrzywkę u dziecka mogą być: składnik diety, np. mleko, białko, gluten, ryby, owoc, warzywo, konserwant, przyprawa; kurz (i ukryte w nim roztocza); sierść zwierząt, np. kota, psa; kosmetyk dziecka lub rodziców, np. zawarty w nim konserwant lub składnik ziołowy; detergent, np. pasta do zębów, proszek do prania, płyn do mycia wanienki; pyłki roślin, np. brzozy, dębu, topoli, traw (zobacz kalendarz pylenia); leki, np. penicylina. Alergia pokarmowa: tak wygląda pokrzywka na skórze dziecka: Alergia kontaktowa: tak wygląda pokrzywka − wysypka u dziecka: Pokrzywka u dziecka z powodu infekcji U dzieci pokrzywka często wynika z infekcji, w tym z ukrytych ognisk siejących. Warto zatem skonsultować się z laryngologiem, aby sprawdzić migdałki pod kątem przewlekłego zapalenia, oraz stomatologiem, aby wykluczyć próchnicę. Czasami przyczyną pokrzywki u dziecka może być również zakażenie układu moczowego. Pasożytnicza pokrzywka u dziecka Nie zdziw się, gdy u dziecka z pokrzywką lekarz zleci wykonanie badania krwi i kału. Pokrzywka na skórze dziecka to może być objaw obecności pasożytów: owsików, lamblii, tasiemca, glisty. Pasożyty nie tylko żywią się pokarmem przeznaczonym dla człowieka, ale również wydzielają toksyczne substancje, zatruwające organizm. Efekty tego widać na skórze w postaci pokrzywki. Tak może wyglądać skóra dziecka z pokrzywką ostrą wywołaną infekcją (wirusową, bakteryjną) lub obecnością pasożytów: Pokrzywka jako niepożądany odczyn poszczepienny (NOP) Rodzic przed szczepieniem powinien zostać poinformowany przez lekarza o możliwości wystąpienia reakcji po szczepieniu (najczęściej to gorączka i obrzęk w miejscu podania szczepionki) i o tym, jak jej zapobiec. Zwykle wystarczy: przykładać okłady w miejscu szczepienia, podać środek przeciwgorączkowy. Zgodnie z definicją za niepożądany odczyn poszczepienny może być uznana każda niepożądana reakcja, która pojawi się w 4 tygodnie po podaniu szczepionki, a przypadku szczepionki przeciw BCG – w ciągu 12 miesięcy od podania. Gdy po szczepieniu u dziecka pojawi się pokrzywka, należy jak najszybciej powiadomić o tym lekarza. Jeśli będzie on podejrzewać NOP, konieczne będzie wypełnienie formularza zgłoszenia NOP i przekazanie go Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej. Zgłoszenia NOP są przesyłane do NIZP-PZH. Jeśli się potwierdzą, PZH występuje o wycofanie z obrotu danej serii szczepionki. Tak może wyglądać pokrzywka po szczepieniu u dziecka (NOP): Pokrzywka u dziecka po ugryzieniu przez owady Pokrzywka na skórze dziecka może się pojawić po spotkaniu z owadami: osą, mrówką, trzmielem, pszczołą, szerszeniem. Alergia na jad pszczoły może jednak wywołać nie tylko pokrzywkę, ale również zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny. Jednymi z mniej niebezpiecznych owadów są mrówki, ale to właśnie ich inwazję możesz przegapić, gdy dziecko bawi się w trawie lub na kocu. Mrówki mogą boleśnie pogryźć i zazwyczaj kończy się to pokrzywką. Samice mrówki mają silnie drażniący jad (kwas mrówkowy), który powoduje bolesne podrażnienie. Jego działanie jest miejscowe – nie wywołuje reakcji ogólnej organizmu. Jeśli dziecko zostało pogryzione przez mrówki, do jego skóry przyłóż zimny kompres. Tak może wyglądać pokrzywka po ugryzieniu owada: Barwnikowa pokrzywka u dziecka Barwnikowa pokrzywka u dziecka należy do grupy schorzeń zwanych mastocytozami. Ten rodzaj pokrzywki charakteryzuje się występowaniem: wykwitów plamkowych i grudkowych, nacieków w skórze lub innych tkankach (np. błonach śluzowych). Pokrzywka barwnikowa zwykle pojawia się w pierwszych 6 miesiącach życia dziecka, rzadziej do 3. r.ż, jednakowo często u obu płci. W leczeniu pokrzywki barwnikowej w zależności od zaawansowania choroby stosuje się leki miejscowe (blokery kalcyneuryny, steroidy) lub ogólne (leki przeciwhistaminowe). Ważne jest, by w miarę możliwości eliminować czynnik sprzyjający uwalnianiu histaminy z mastocytów – to może być: składnik diety, stres, zimna woda. Pokrzywka od słońca, zimna lub ciepła Wystąpienie pokrzywki na skórze dziecka może być reakcją na słońce, a dokładniej na różne długości fal widma słonecznego: UVA, UVB, UVC, światło widzialne. Ten rodzaj pokrzywki nazywa się fizykalną. Pamiętaj, żeby zawsze chronić niemowlę przed słońcem. Starsze dziecko i siebie też! Czynniki, które mogą wywołać pokrzywkę fizykalną, to: światło, ucisk, wibracje, nagła zmiana temperatury, ciepło – fizykalna reakcja pokrzywkowa następuje po ogrzaniu określonej powierzchni ciała do ponad 40°C przez co najmniej 5 minut, wysiłek fizyczny, kontakt z wodą – bąble są małe, silnie swędzące, pojawiają się po kilku minutach od kontaktu z wodą i utrzymują się do 2 godzin. Bardzo często atopowe zapalenie skóry, czyli AZS, objawia się pokrzywką. Przykładowe zdjęcie wysypki: Objawy przy pokrzywce u dziecka Pokrzywka może występować z innymi objawami, które różnią się w zależności od przyczyny i nasilenia reakcji. Najczęściej spotykane to: Zmęczenie – Dziecko może czuć się osłabione i pozbawione energii, co może być wynikiem reakcji organizmu na alergeny lub trwająca infekcję wirusową; Złe samopoczucie – Pokrzywce może towarzyszyć uczucie silnego dyskomfortu, które objawia się osłabieniem, drażliwością oraz obniżoną aktywnością malucha. Rodzic może zauważyć, że dziecko jest bardziej płaczliwe niż zwykle; Gorączka – W przypadku, gdy pokrzywka jest wywołana infekcją wirusową lub bakteryjną, dziecko może gorączkować; Bóle głowy – W wyniku stanu zapalnego lub ogólnego osłabienia organizmu dziecko może skarżyć się na bóle głowy, które często występują w połączeniu z innymi objawami infekcji np. z wysoką gorączką; Bóle i obrzęki stawów – Czasem, zwłaszcza przy przewlekłych lub bardziej zaawansowanych postaciach pokrzywki, dziecko będzie skarżyć się na bóle i obrzęk stawów; Trudności z przełykaniem – W rzadkich przypadkach, gdy pokrzywka jest częścią silnej reakcji alergicznej, mogą pojawić się problemy z przełykaniem lub uczucie, że gardło jest opuchnięte. W takich przypadkach konieczne może być leczenie w szpitalu. Wszystkie te dolegliwości mogą występować razem lub pojedynczo, jednak w większości przypadków u dzieci pojawiają się głównie uciążliwe zmiany skórne. W tym czasie maluch może być zmęczony lub rozdrażniony. Czy pokrzywka u dziecka jest niebezpieczna? Pokrzywka u dziecka może być wynikiem alergii, zakażenia wirusem, pasożytem lub grzybem. Czasami pojawia się także jako reakcja na szczepienie lub na skutek bakteryjnego zakażenia skóry. Zmiany skórne mają postać bąbli, które czasem przypominają ukąszenie owada lub oparzenie pokrzywą. Nie martw się, jeśli lekarz na wizycie użyje bardziej medycznego terminu. W gabinecie możecie usłyszeć, że dziecko ma wysiew swędzących rumieniowo-obrzękowych zmian skórnych lub bąbli pokrzywkowych. Pokrzywka może być groźna. Rodzic musi znać te objawy! Sama pokrzywka, jako zmiana skórna, nie jest niebezpieczna dla dziecka. Niekiedy jednak może mieć charakter ostry. Dochodzi wtedy do wystąpienia dodatkowych objawów: obrzęku gardła, języka, czy krtani, co może prowadzić do problemów z oddychaniem – konieczne może być udzielenie dziecku pomocy w szpitalu. Jednak nie każda pokrzywka kończy się leczeniem szpitalnym. Wszystko zależy od wieku pacjenta, stopnia nasilenia choroby, a także wystąpienia innych objawów. WAŻNE: Jeżeli objawom towarzyszy obrzęk naczynioruchowy (na języku, w krtani), należy natychmiast udać się do lekarza, który przepisze dziecku leki przeciwobrzękowe i przeciwzapalne. Akademia Młodych Rodziców Skóra maluszka wymaga odpowiedniej pielęgnacji. Wiemy, jak robić to najlepiej! Czytaj więcej Pokrzywka u dzieci nie jest zaraźliwa. Żadna z jej form – ani ostra (która utrzymuje się do 6 tygodni), ani przewlekła (powyżej 6 tygodni), ani nawracająca (utrzymuje się ponad 6 tygodni, a po jakimś czasie powraca) – nie zagraża innym dzieciom i osobom dorosłym, z którymi dziecko ma kontakt. Co robić, gdy dziecko ma pokrzywkę? Leczenie pokrzywki Leczenie pokrzywki u dziecka zależy od jej przyczyny. Wysypka trwająca kilka godzin zazwyczaj ma charakter alergiczny. Leczenie ostrej lub przewlekłej formy pokrzywki jest bardziej skomplikowane i domowe metody nie będą wystarczające. Leczenie takiej wysypki u dziecka polega na unikaniu kontaktu z alergenami, a lekarz przepisuje leki doustne lub maści antyhistaminowe, a czasami również glikokortykosteroidy. W trudniejszych przypadkach konieczna jest konsultacja z alergologiem, a w przyszłości rozpoczęcie odczulania. Wiele alergii można wykryć za pomocą testów, które identyfikują przeciwciała IgE w organizmie dziecka, ale oczywiście nie uda nam się sprawdzić wszystkiego, z czym maluch miał kontakt przed wystąpieniem zmian skórnych. Zanim udasz się do specjalisty, pomyśl, czy niedawno wprowadziłaś coś nowego do diety dziecka lub zmieniłaś jego kosmetyki, a może nawet płyn do prania. Zobacz też: Ospa wietrzna: jak długo trzeba siedzieć w domu? Dziecko zaraża dłużej niż myślisz Mononukleoza zakaźna u dzieci: objawy łatwo pomylić, a to groźne! Tak wygląda wysypka Objawy RSV mogą zmylić rodzica. RSV u dzieci łatwo pomylić z niegroźną chorobą Konsultacja merytoryczna dr Bartosz Pawlikowski Dermatolog, wenerolog, specjalista medycyny estetycznej, prowadzi w Łodzi Klinikę Pawlikowski
Adopcja dziecka – najnowsze zasady, warunki i procedury obowiązujące w Polsce
Adopcja dziecka to proces żmudny, wymagający zaangażowania i zrozumienia. W Polsce proces adopcyjny może trwać bardzo długo i wiąże się z wieloma procedurami. Sprawdź, kto może adoptować dziecko w Polsce i jakie są warunki adopcji.
Adopcja dziecka w Polsce to bardzo drobiazgowy i długotrwały proces, mający na celu dokładne zbadanie kandydatów na rodziców. Wszystko po to, by ocenić ich predyspozycje, kwalifikacje i motywacje. Aby adoptować dziecko trzeba spełnić wymagania formalne, ukończyć szkolenie i uzyskać kwalifikacje wydawane przez ośrodek adopcyjny. Ostateczną zgodę na adopcję uzyskuje się od sądu. Opisujemy krok po kroku, jak adoptować dziecko w Polsce i jakie warunki adopcji dzieci obowiązują w naszym kraju. Spis treści: 1. Adopcja w Polsce – dwa sposoby Adopcja niemowlaka Adopcja ze wskazaniem 2. Jak adoptować dziecko w Polsce? – procedury Ile trwa adopcja dziecka w Polsce Adopcja dziecka – niezbędne dokumenty 3. Prawo adopcyjne w Polsce Kto może adoptować dziecko w Polsce? Adopcja dziecka po 40 roku życia Warunki adopcji dzieci w Polsce Prawa przysługujące rodzicom adopcyjnym 5. Rodzina zastępcza a adopcja 6. Adopcja dziecka z zagranicy Adopcja polskiego dziecka przez obcokrajowców Adopcja dziecka w Polsce – dwa sposoby W Polsce istnieją dwie drogi na przysposobienie dziecka: przysposobienie konwencjonalne (czyli kandydaci adoptują dziecko wskazane przez ośrodek adopcyjny) oraz przysposobienie bezpośrednie (ze wskazaniem przez rodzica/rodziców dziecka). Większość rodziców adopcyjnych chce adoptować jak najmłodsze dziecko, najchętniej zaraz po urodzeniu. Nie jest to jednak możliwe. Adopcja niemowlaka Aby adoptować malutkie dziecko, trzeba uzbroić się w cierpliwość. Adopcja może być przeprowadzona dopiero w momencie, gdy biologiczni rodzice zrzekną się praw rodzicielskich lub gdy te prawa zostaną im odebrane przez sąd. Rodzicom biologicznym przysługuje 6 tygodni od narodzin dziecka na podjęcie decyzji. W tym czasie maluch może być w instytucji lub rodzinie zastępczej. W przypadku powierzenia dziecka do rodziny zastępczej ma ona pierwszeństwo w ubieganiu się o adopcję dziecka i może stać się rodziną adopcyjną (jeśli rodzice zrzekną się praw rodzicielskich lub sąd odbierze im te prawa). Czy można adoptować noworodka? Adoptować można tylko dziecko, które ma uregulowaną sytuację prawną, czyli takie, które zostało zostawione przez swoich biologicznych rodziców (zrzeszenie się praw rodzicielskich lub odebranie ich poprzez wyrok sądu) lub którego opiekunowie nie żyją. Choć rodzice mogą podjąć decyzję o oddaniu dziecka do adopcji jeszcze przed jego urodzeniem, to zgoda rodziców na przysposobienie dziecka nie może być wyrażona wcześniej, niż po upływie 6. tygodni od urodzenia się dziecka. Przed upływem tego terminu, niezależnie od wcześniejszych deklaracji, nie można oddać dziecka do adopcji. Nie można więc adoptować noworodka (dziecka do ukończenia 4. tygodnia życia). Adopcja ze wskazaniem W przypadku przysposobienia ze wskazaniem rodzice mogą przed sądem opiekuńczym wskazać osobę przysposabiającego, którą może być wyłącznie krewny rodziców dziecka. Osobą wskazaną może być również małżonek jednego z rodziców, który nie jest ojcem lub matką dziecka (czyli dziecko przysposobić może także ojczym lub macocha). Procedura ta wymaga jednoczesnej zgody osoby przysposabiającej na bycie wskazanym. Przed wszczęciem postępowania o przysposobienie, sąd opiekuńczy wyznacza termin (nie dłuższy niż 2 tygodnie), w którym osoba ta powinna złożyć wniosek o przysposobienie dziecka pod rygorem nieuwzględnienia tego wskazania. Jak adoptować dziecko w Polsce? – procedury Jeśli myślisz o adoptowaniu dziecka w Polsce, musisz najpierw zastanowić się, jaki ośrodek adopcyjny wybrać. W Polsce istnieją ośrodki adopcyjne publiczne oraz niepubliczne, prowadzone przez Kościół katolicki lub organizacje pozarządowe. Aktualne dane teleadresowe ośrodków adopcyjnych znajdują się na stronie Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej. Każdy ośrodek działa w oparciu o obowiązujące przepisy prawa, ale często ma także dodatkowe własne zasady procedury adopcyjnej. Rodzice, którzy chcą adoptować dziecko, muszą udać się do jednego z ośrodków w celu: dopełnienia formalności, w tym złożenia różnych dokumentów, m.in. pisemnego wniosku o przysposobienie, w którym określą swoje oczekiwania odnośnie dziecka; ​​​poddania się procesowi kwalifikacyjnemu, w tym m.in. wstępnej ocenie motywacji i predyspozycji oraz analizie sytuacji osobistej. Kandydaci zostaną poinformowani o poszczególnych etapach adopcji, wypełnią ankietę z podstawowymi danymi i zostanie założona teczka, w której gromadzone będą od tej pory wszystkie dokumenty potrzebne do pomyślnego zakończenia procedury przysposobienia dziecka. Po złożeniu wniosku i wszystkich potrzebnych dokumentów następuje wieloetapowy proces adopcyjny, w czasie którego: psychologowie i pedagodzy z ośrodka rozmawiają z przyszłymi rodzicami o dziecku, jego potrzebach, o więzach małżeńskich, statusie materialnym; przeprowadzany jest wywiad środowiskowy wśród dalszych członków rodziny (ale nie przepytuje się sąsiadów); kandydaci biorą udział w szkoleniu grupowym prowadzonym przez ośrodek; ma ono na celu pokazanie rodzicom, jakie problemy mogą wiązać się z adoptowaniem dziecka, nauczyć, jak sobie radzić z nimi; komisja kwalifikacyjna ośrodka adopcyjnego (w jej skład wchodzą pracownicy ośrodka adopcyjnego, psycholog, lekarz, prawnik, a w ośrodkach wyznaniowych – również duchowny) wydaje opinię o udzieleniu kandydatom kwalifikacji na rodzinę adopcyjną bądź odmawia udzielenia im takiej kwalifikacji (ukończenie szkolenia nie jest równoznaczne z uzyskaniem kwalifikacji); po uzyskaniu pozytywnej opinii kwalifikacyjnej rozpoczyna się okres oczekiwania na dziecko, ośrodek adopcyjny dokonuje doboru kandydatów do dziecka lub rodzeństwa i udostępnia o nim informacje; po akceptacji przedstawionych informacji odbywa się pierwsze spotkanie z dzieckiem w placówce lub rodzinie zastępczej, w której ono przebywa; odbywają się spotkania z dzieckiem (są monitorowane przez pracowników ośrodka), może się zdarzyć, że dziecko nie akceptuje na początku nowych rodziców; do Sądu Rodzinnego – Wydziału Rodzinny i Nieletnich są składane dokumenty (w tym prośba o sporządzenie nowego aktu urodzenia ze wskazaniem, czy planowana jest zmiana imienia dziecka, co w przypadku dzieci, które ukończyły 13 rok życia wymaga ich zgody) i rozpoczyna się okres preadopcji (po otrzymaniu postanowienia sądu o styczności) – powierzenia dziecka opiece kandydatów na rodziców adopcyjnych w ich miejscu zamieszkania (kontakt jest monitorowany przez pracowników Ośrodka Adopcyjnego i sądu rodzinnego). W przypadku osób mających polskie obywatelstwo i mieszkających na obszarze Polski adopcja dziecka jest bezpłatna. Wszelkie formalności nie wiążą się z dodatkowymi kosztami. Ile trwa adopcja dziecka w Polsce Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, ile twa adopcja dziecka. Przeciętny czas trwania procesu adopcyjnego – od momentu zarejestrowania kandydata na rodzica do orzeczenia przez sąd przyznania dziecka – wynosi 1-2 lata (chociaż w założeniu powinno to być 9 miesięcy, czyli tyle, ile trwa ciąża). Gdy jednak doliczy się do tego czas oczekiwania na rozpoczęcie szkolenia kandydatów na rodziców i oczekiwanie na dziecko, to czas ten może się wydłużyć. Adopcja dziecka – niezbędne dokumenty Adopcja dziecka wiąże się z koniecznością złożenia niezbędnych dokumentów w ośrodku (w zależności od ośrodka dokumentacja może się nieznacznie różnić). Jest to: wniosek do ośrodka adopcyjnego; aktualny odpis zupełny aktu małżeństwa (często ośrodki wskazują minimalny okres trwania małżeństwa, po którym można się ubiegać o adopcję, może on być różny w zależności od ośrodka), a w przypadku drugiego małżeństwa – akt rozwodowy lub unieważnienie małżeństwa; ośrodki katolickie wymagają także metryki zawarcia tzw. związku sakramentalnego oraz opinii od proboszcza lub zaprzyjaźnionego księdza; akt urodzenia – w przypadku osób samotnych ubiegających się o dziecko; zaświadczenie o zarobkach i zatrudnieniu lub oświadczenie przedsiębiorcy; zaświadczenie o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego; zaświadczenia lekarskie od lekarza podstawowej opieki zdrowotnej o braku przeciwwskazań zdrowotnych do adopcji dziecka, a w przypadku choroby przewlekłej – zaświadczenie od lekarza specjalisty; oświadczenie kandydatów, że nie została im ograniczona lub zawieszona władza rodzicielska oraz że nie zostali jej pozbawieni; oświadczenie o pełnej zdolności do czynności prawnych; oświadczenie kandydatów o braku uzależnień i zaburzeń psychicznych; własnoręcznie napisane życiorysy kandydatów. Prawo adopcyjne w Polsce Adopcja (z łac. adoptio – usynowienie) oznacza przysposobienie prawne cudzego dziecka i uznanie go za własne. Jej zasady reguluje Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (art. 114-127), a także Ustawa o wspieraniu rodziny i systemie pomocy społecznej. Zgodnie z nimi zakwalifikowanie do przysposobienia dziecka może nastąpić pod pewnymi warunkami: po sądowym wyrażeniu zgody przez biologicznych rodziców na przysposobienie dziecka bez wskazywania osoby, która tego dokona; zgoda rodziców biologicznych nie jest potrzebna, jeżeli zostali sądownie pozbawieni władzy rodzicielskiej, są nieznani albo porozumienie się z nimi napotyka trudne do przezwyciężenia przeszkody; zgodę na adopcję dziecka można wydać dopiero 6 tygodni od jego urodzenia;​ ​decyzję o adopcji wydaje sąd rodzinny na podstawie opinii wydanej przez ośrodek adopcyjny. Kto może adoptować dziecko w Polsce? Adoptować dziecko w Polsce mogą: pary małżeńskie, osoby samotne. O przysposobienie dziecka mogą starać się kandydaci mieszkający poza granicami Polski. W naszym kraju tylko niektóre ośrodki adopcyjne mają prawo prowadzić adopcje międzynarodowe zagraniczne. Adopcja dziecka po 40 roku życia Adopcja dziecka po 40 jest jak najbardziej możliwa. Jednak istnieje zasada, że różnica wieku pomiędzy przysposabiającym a przysposabianym nie powinna przekraczać 40 lat (w przypadku małżeństwa dotyczy to starszej osoby w związku). Z tego względu starsi rodzice mają mniejszą szansę na adopcję niemowlaka. Warunki adopcji dzieci w Polsce Kandydaci na rodziców adopcyjnych muszą spełnić różne warunki adopcji dziecka, m.in.: posiadać co najmniej kilkuletni staż małżeński (jego długość zależy od zasad konkretnego ośrodka adopcyjnego); różnica wieku między przyszłymi rodzicami a dzieckiem nie może być mniejsza niż 18 lat oraz nie powinna być większa niż 40 lat; mieć sytuację mieszkaniową oraz majątkową zapewniające dobre warunki dla rozwoju dziecka; mieć dobry stan zdrowia fizycznego i psychicznego. Kto nie może adoptować dziecka? Nie mogą adoptować dziecka osoby niemające pełnej zdolność do czynności prawnych, nieposiadające odpowiedniej motywacji, karane, te, które były pozbawione władzy rodzicielskiej lub była ona im zawieszona lub ograniczona, oraz nie spełniają warunków formalnych określonych w polskim prawie. Prawa przysługujące rodzicom adopcyjnym Zgodnie z Kodeksem pracy, od 1 lutego 2023 roku rodzicom adopcyjnym przysługuje prawo do urlopu rodzicielskiego (jego wymiar jest uzależniony od liczby dzieci przyjętych jednocześnie na wychowanie) aż do ukończenia przez dziecko 14. roku życia (wcześniej do 7. roku życia lub do 10. roku życia gdy w grę wchodziło odroczenie obowiązku szkolnego). Dzięki temu bardzo małe dziecko uzyskuje niezbędną opiekę, a starsze dziecko ma możliwość przyzwyczajenia się do nowej rodziny. Rodzice, którzy przysposobili dziecko po wykorzystaniu urlopu macierzyńskiego albo zasiłku macierzyńskiego za okres odpowiadający okresowi urlopu macierzyńskiego mają prawo do skorzystania z urlopu rodzicielskiego na takich samych zasadach jak w przypadku pozostałych rodzin. Ojcom adopcyjnym przysługuje również prawo do urlopu ojcowskiego w wymiarze do 2 tygodni w okresie 24 miesięcy od dnia uprawomocnienia się postanowienia o przysposobieniu danego dziecka, ale nie dłużej niż do ukończenia przez nie 14. roku życia. Przez przysposobienie powstaje między rodzicami adopcyjnymi a dzieckiem lub dziećmi taki sam stosunek, jak między rodzicami biologicznymi a ich dziećmi. Oznacza to, że rodzice adopcyjni mogą korzystać ze wszystkich uprawnień przewidzianych dla rodziców w przepisach Kodeksu pracy oraz przysługuje im jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się żywego dziecka (tzw. becikowe). Rodzina zastępcza a adopcja Celem zarówno rodziny zastępczej, jak i rodziny adopcyjnej, jest stworzenie dziecku odpowiedniego środowiska wychowawczego i rodzinnego. Między nimi jest jednak sporo różnic, oto najważniejsze z nich: Rodzina adopcyjna: Adopcja prawnie wiąże dziecko z rodzicami przysposabiającymi. Są oni rodzicami w świetle prawa, zostają wpisani do aktu urodzenia dziecka. Rodzina adopcyjna jest traktowana jak rodzina biologiczna. Dziecko otrzymuje nowe nazwisko – nazwisko rodziców, może także zostać mu zmienione imię. Rodzice biologiczni muszą zrzec się władzy rodzicielskiej lub władza została im odebrana przez sąd. Rodzice adopcyjni nie otrzymują innych środków finansowych na utrzymanie dziecka niż pozostałe rodziny biologiczne. Rodzina adopcyjna ma stały charakter opieki nad dzieckiem (przez przysposobienie powstaje między przysposabiającym a przysposobionym taki stosunek, jak między rodzicami a dziećmi). Rodzina zastępcza: Do rodziny zastępczej mogą trafić dzieci, których rodzicom władza rodzicielska została odebrana, ograniczona lub zawieszona, lub rodzice są nieznani. Umieszczenie dziecka w rodzinie zastępczej nie powoduje powstania więzi prawnej między dzieckiem a opiekunami. Rodzina zastępcza jest nadzorowana przez sąd rodzinny oraz organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, który odpowiada także za jej wsparcie. Rodzina zastępcza co miesiąc otrzymuje środki na pokrycie kosztów utrzymania dziecka. Z założenia taka rodzina ma czasowy charakter, chociaż zdarza się, że dzieci przebywają w rodzinach zastępczych wiele lat. Rodzina zastępcza umożliwia dziecku kontakt i spotkania z rodzicami biologicznymi i innymi ważnymi w jego życiu osobami. „Dzieci potrzebują rodziny. Wielu kandydatów na rodziców adopcyjnych ma pragnienie przysposobienia małego dziecka. Warto jednak rozważyć także inne możliwości. W przypadku oczekiwania na adopcję niemowlaka może to trwać nawet kilka lat i nie ma gwarancji, że ta adopcja dojdzie do skutku. Kiedy kandydaci na rodziców adopcyjnych mają gotowość adopcji dziecka starszego, licznego rodzeństwa czy dziecka chorego lub z niepełnosprawnością znacznie szybciej można zrealizować pragnienie zostania rodzicami. Aby rozwiać swoje obawy warto skontaktować się z osobami, które już adoptowały dzieci albo są rodzicami zastępczymi” – mówi Joanna Luberadzka-Gruca, szefowa Fundacji Polki Mogą Wszystko, od lat pomagającej dzieciom z rodzin zastępczych. Adopcja dziecka z zagranicy Zdarza się, że osoby z zagranicy chcą adoptować dziecko z Polski lub odwrotnie. Czy jest to możliwe i na jakich zasadach odbywa się adopcja? Jak adoptować dziecko z zagranicy? Polska jest stroną tzw. Konwencji haskiej, która mówi o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie przysposobienia międzynarodowego. Oznacza to, że kandydaci mieszkający w Polsce, którzy pragną adoptować dziecko z innego kraju, który jest stroną Konwencji haskiej, powinny zwrócić się do ośrodka adopcyjnego, który przygotuje kandydatów do procesu adopcyjnego oraz zgromadzi niezbędne dokumenty. Dokumentacja jest przesyłana do jednego z dwóch ośrodków adopcyjnych w Polsce, który prowadzi procedury adopcji międzynarodowych. Następnie dokumentacja kandydatów zostaje przesłana do polskiego organu centralnego ds. adopcji zagranicznych, czyli Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej. Wszystkie wymagane dokumenty są tłumaczone na język urzędowy państwa pochodzenia dziecka przez tłumacza przysięgłego. Kandydaci pragnący adoptować dziecko z kraju, który nie jest stroną Konwencji haskiej, powinni ustalić, jakie wymogi musi spełniać postanowienie o przysposobieniu, aby mogło ono zostać uznane przez stronę Polską (ewentualnie czy jest ono uznawane automatycznie) i aby dziecko miało prawo wjazdu i stałego pobytu na terenie Polski. Adopcja polskiego dziecka przez obcokrajowców W przypadku adopcji pierwszeństwo mają rodziny z Polski. W wyjątkowych przypadkach, jeśli nie udaje się znaleźć dla dziecka rodziców w kraju ani powierzyć go opiece rodziców zastępczych, szuka się możliwości adopcji przez rodzinę zagraniczną. Trafiają do niej głównie dzieci: z licznych rodzeństw (powyżej trojga dzieci); starsze; młodsze, ale z poważniejszymi problemami zdrowotnymi czy z niepełnosprawnością; ​których rodzeństwo zostało już adoptowane przez tę rodzinę zagraniczną. Tekst powstał we współpracy z Joanną Luberadzką-Grucą z Fundacji Polki Mogą Wszystko. Zobacz także: Fundacje dla dzieci – wybierz, komu przekażesz 1% podatku! Historia wyjątkowej rodziny zastępczej „To nie wyrzeczenie, zyskałam dwóch synów”. Pielęgniarka z Katowic została mamą porzuconych chłopców
Płyn do kąpieli dla niemowląt – jaki wybrać? [RANKING]
Płyn do kąpieli dla niemowląt musi mieć atest odpowiedniej instytucji, a ten przeznaczony do mycia noworodka – oznaczenie, że można go używać od pierwszego dnia życia. W pielęgnacji niemowlaka wystarczy jeden uniwersalny preparat, dlatego warto wybrać polecany i sprawdzony produkt.
Jaki płyn do kąpieli dla niemowlaka wybrać? Szeroki wybór produktów w drogerii może przyprawić mamy o ból głowy! Warto wiedzieć, na co zwrócić uwagę przy wyborze najlepszego kosmetyku dla niemowlaka: kiedy wybrać emolienty do kąpieli, kiedy naturalny płyn do mycia dla noworodka, a kiedy w ogóle zrezygnować z płynu do kąpieli. Jak wybrać płyn do kąpieli dla niemowląt? Jaki płyn do kąpieli dla niemowlaka – ranking Jak wybrać płyn do kąpieli dla niemowląt? Wyjaśniamy, na co zwrócić uwagę, wybierając płyn do mycia dla niemowląt. Pojemność Opakowania płynów do kąpieli dla niemowląt są bardzo różne, czasem mają takie kształty, że właściwie nie wiadomo, ile płynu jest wewnątrz. Dlatego zwracaj uwagę na podaną w mililitrach pojemność. Może się okazać, że droższy płyn tak naprawdę kosztuje mniej niż ten z niższej półki. Skład Zawsze sprawdzaj skład na etykiecie płynu do kąpieli dla noworodka. Jeżeli malec będzie miał objawy uczulenia, będziesz mogła wyśledzić winowajcę i unikać go w przyszłości. W składzie niektórych kosmetyków dla dzieci są emolienty. Kosmetyki zawierające te substancje najczęściej przybierają formę emulsji,. Mają one działanie natłuszczające, dzięki czemu nie trzeba dodatkowo stosować oliwek bądź balsamów po kąpieli. Świetnie sprawdzą się zwłaszcza u niemowląt o bardziej suchej bądź wyjątkowo wrażliwej skórze. Dozownik Najwygodniejsze są te, które można „obsłużyć” jedną ręką np. w pompce albo z zakrętką wyposażoną w klapkę-zatyczkę. Drugiej będziesz potrzebować, aby podtrzymywać malucha, dlatego warto, aby była wolna. Etykieta Nie daj się zwieść kolorowym opakowaniom. Koniecznie zwróć uwagę na to, czy płyn do kąpieli, na który się zdecydowałaś, jest odpowiedni do wieku malca. Korzystanie z kosmetyków dla dorosłych nie wchodzi oczywiście w grę (nie nadają się dla dzieci), ale warto także wiedzieć, że nie każdy kosmetyk dla niemowląt można stosować od pierwszych dni życia. Atesty Najlepiej wybieraj kosmetyki dla niemowląt, które otrzymały atest Instytutu Matki i Dziecka lub Centrum Zdrowia Dziecka. Jeśli zależy ci na tym, aby płyn do kąpieli był naturalny bądź wegański - szukaj atestów COSMOS, ECOCERT oraz znaczków z króliczkami, które informują o tym, że produkt nie był testowany na zwierzętach. Konsystencja Jedni lubią kosmetyki w płynie, inni w żelu. Wybierz taki, jaki ci bardziej odpowiada. Niektórzy rodzice lubią korzystać z kosmetyków typu 3 w 1, tzn. takich, które są szamponem, płynem do kąpieli i zarazem płynem do mycia (a więc takim, który można stosować bezpośrednio na skórę). Nawet najlepszy kosmetyk może uczulać, dlatego jeśli zauważysz coś niepokojącego, np. zaczerwienienie, wysypkę, zmień go na inny i przyjrzyj się składowi. Jaki płyn do kąpieli wybrać dla niemowlaka - ranking Poniżej przedstawiamy najlepsze 8 płynów do kąpieli dla niemowląt, które świetnie sprawdzą się nie tylko przy kąpieli malucha, ale także całej rodziny: 1. Emolium Dermocare, emulsja do kąpieli od 1. dnia życia Bogata w masło shea, olej macadamia, olej parafinowy oraz olej awokado emulsja wzmacnia naturalną strukturę naskórka i poprawia jego elastyczność. Znacząco niweluje także poziom utraty wody oraz wzmacnia barierę lipidową, zapobiegając przesuszaniu. 2. Oillan Baby, płyn do mycia i kąpieli 2w1, od pierwszych dni życia Formuła kosmetyku została stworzona w oparciu o glicerynę, która wiąże i zatrzymuje wodę w naskórku. Bisabolol łagodzi podrażnienia i zaczerwienienia, a kwas mlekowy wzmacnia barierę ochronną naskórka. Świetnie sprawdzi się u dzieci z wyjątkowo wrażliwą skórą. 3. Bioderma Atoderm, olejek do kąpieli dla całej rodziny Emolientowa formuła tego produktu nie powoduje podrażniania oczu, dzięki czemu unikniesz płaczu podczas kąpieli malucha. Lekki olejek zabezpiecza i nawilża skórę, jednocześnie nie pozostawiając na niej tłustego filmu. 4. Oilatum Baby, emulsja do kąpieli od 1. dnia życia Ta delikatna emulsja została stworzona w oparciu o jak najmniejszą liczbę składników, co zmniejsza ryzyko wystąpienia jakichkolwiek reakcji alergicznych. Znajdujący się w składzie emolient chroni delikatną skórę przed odwodnieniem i szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi (np. przez zimnem). 5. Babydream, płyn do kąpieli dla dzieci Ten delikatny płyn może być stosowany już od pierwszych dni życia dziecka. Oparta na naturalnych składnikach formuła łagodnie myje skórę, intensywnie nawilża i nie narusza jej naturalnego płaszcza lipidowego oraz poziomu pH. 6. Ziaja Ziajka, płyn do kąpieli dla dzieci i niemowląt, natłuszczający Bogata formuła płynu delikatnie natłuszcza skórę i tworzy na jej powierzchni warstwę ochronną, która zapobiega przesuszaniu. Produkt uzyskał też pozytywną opinię Centrum Zdrowia Dziecka. 7. Pierpaoli Ekos Baby Delikatny płyn do kąpieli dla dzieci i niemowląt Delikatny płyn do kąpieli "bez łez" bez dodatku mydła, odpowiedni do higieny ciała niemowląt. Zawiera ekstrakt organiczny z owsa, o właściwościach zmiękczających i wygładzających oraz surfaktant z ekologicznej oliwy z oliwek. Nie podrażnia oczu. Nie narusza naturalnej bariery lipidowej skóry dziecka, pozostawiając ją zdrową i nawilżoną. 8. Płyn dla niemowląt bez spłukiwania: Abcderm H2o Płyn micelarny ABCDerm H2O z Biodermy został stworzony z myślą o pielęgnacji delikatnej skóry niemowląt i małych dzieci. Może być stosowany już od pierwszego dnia życia. Natychmiastowo koi, nawilża i odświeża. Co więcej, dzięki specjalnie opracowanej technologii micelarnej łagodnie oczyszcza skórę z zanieczyszczeń bez użycia wody, a przy tym nie narusza bariery ochronnej nawet wrażliwej skóry. Nie wymaga spłukiwania. Zobacz też: Wysypka u niemowląt: jak wyglądają różne rodzaje wysypki? [ZDJĘCIA] Kąpiel noworodka - film instruktażowy z położną Katarzyną Płudowską [WIDEO] Zabawki do kąpieli dla niemowlaka
Czego nie jeść w ciąży? [LISTA PRODUKTÓW ZAKAZANYCH]
Lista z informacjami, czego nie jeść w ciąży, nie jest długa. Tym bardziej warto się z nią uważnie zapoznać. Uzupełniliśmy ją o napoje, których nie powinna pić ciężarna. Wymieniamy także produkty, które nie są zakazane, ale należy je ograniczać.
Zastanawiasz się, czego nie jeść w ciąży? I bardzo dobrze. Ciężarna powinna wiedzieć, z jakich produktów należy zrezygnować, ponieważ dieta w ciąży wpływa na rozwój i zdrowie płodu. Jeśli wcześniej nie zwracałaś uwagi na to, co trafia na twój talerz – czas to zmienić! Spis treści: Czego nie wolno jeść w ciąży? Czego nie wolno pić w ciąży? Jakie produkty warto ograniczyć w ciąży? Czego nie wolno jeść w ciąży? W diecie przyszłej mamy nie powinny znaleźć się konkretne produkty spożywcze. Ciężarna powinna też czytać etykiety, aby unikać nieodpowiednich dla niej składników i żywności wysokoprzetworzonej. Spożywanie niżej wymienionych pokarmów może uszkodzić płód lub zakłócić jego rozwój. Surowe i niedogotowane jajka Zjedzenie surowego jajka może skutkować zakażeniem się salmonellą lub toksoplazmozą. W obu przypadkach może dojść do poronienia, obumarcia płodu lub ciężkich powikłań neurologicznych. Ciężarna powinna jeść jajka po obróbce cieplnej, a wcześniej umyć skorupkę jajka przed gotowaniem. Jeśli skorupka pęknie w trakcie gotowania, masz pewność, że do białka nie dostaną się żadne zanieczyszczenia. W ciąży unikaj też jedzenia jajka na miękko (może być gotowane zbyt krótko). Unikaj też produktów, do których dodaje się surowe jajko, np. kremów, a zwłaszcza tiramisu, domowej roboty majonezów, sosu bearnaise, sosu holenderskiego i innych dressingów, które zawierają surowe jaja. Nie jedz także Natomiast kogla-mogla. Więcej tutaj: Jakie jajka dla kobiet w ciąży i ile? Wątróbka Zawiera spore ilości retinolu (witamina A), a jego nadmiar może powodować ciężkie wady rozwojowe płodu. Jedzenie wątróbki w ciąży może też wpływać na stan zdrowia przyszłej mamy. To produkt, który zawiera spore ilości cholesterolu. Z uwagi na obecność w składzie wątróbki ciężarne powinny zrezygnować również z jedzenia pasztetów i tzw. wątrobianki (kiełbasy produkowanej z wątróbki). Niepasteryzowane mleko i produkty z niego wytworzone Spożywanie w ciąży niepasteryzowanego mleka i produktów z niego wytworzonych, takich jak sery pleśniowe i miękkie typu brie, może prowadzić do listeriozy. Bakterie listeria monocytogenes mogą znaleźć się także w serze feta, camembert czy oscypkach. Kobiety spodziewające się dziecka są około 20 razy bardziej podatne na listeriozę niż pozostali dorośli. Choroba może być przeniesiona do płodu przez łożysko (nawet jeśli u matki nie ma żadnych jej objawów) i spowodować poród przedwczesny, poronienie lub powikłania zdrowotne u maleństwa. Zatem oscypek w ciąży odpada. Surowe mięso: befsztyk, stek, tatar, Jedzenie surowego mięsa często bywa przyczyną zakażenia toksoplazmozą i listeriozą. Choroby te mogą spowodować wady rozwojowe lub (na wczesnym etapie ciąży) doprowadzić do poronienia. Dlatego nie jedz niedogotowanego, niedosmażonego mięsa, krwistych befsztyków, steków oraz dań i wędlin z surowego mięsa (np. tatar, salami, niektóre pasztety, surowe kiełbasy typu metka lub szynki parmeńskiej) Jeśli jednak jesteś miłośniczką tatara i innych tego typu dań, skorzystaj z propozycji wegetariańskich – takie dania smakiem naprawdę bardzo przypominają mięso. Niektóre ryby i sushi Ciężarna nie powinna jeść surowych ryb i owoców morza (mule, przegrzebki, ostrygi itp.). Sushi w ciąży nie jest zakazane, jeśli zawiera rybę poddaną obróbce termicznej lub jest to sushi wegetariańskie. W przypadku ryb poddanych obróbce cieplnej (czyli pieczonych, gotowanych czy smażonych) również są pewne ograniczenia. Ze względu na możliwe skażenie metalami ciężkimi, w ciąży nie należy jeść: łososia, szczupaka, okonia pręgowanego, makreli, miecznika, rekina, płytecznika. Lepiej też zrezygnować z ryb wędzonych. Produkty wędzone i grillowane Wędzonki nie powinny być spożywane przez ciężarne. Jeśli były wędzone w niskiej temperaturze, niosą zagrożenie takie jak surowe mięso. Zawierają też niezdrowe pochodne dymu wędzarniczego. Kupne wędzonki mają dodatkowo w składzie konserwanty. Choć są bardziej bezpieczne dla ciężarnych mogą nasilać zgagę, wzdęcia i alergie. Ze względu na szkodliwe substancje z dymu, lepiej też unikać potraw grillowanych. Słodziki Nie zostały przebadane pod kątem działania na płód, więc ich stosowanie w ciąży może, choć nie musi, być ryzykowne. Lepiej z nich zrezygnować. Niektóre zioła Niektóre zioła w ciąży działają silniej niż leki. Unikaj mieszanek i herbatek ziołowych. Szczególnie niebezpieczny dla ciężarnej jest żeń-szeń, rozmaryn, tymianek (w dużych ilościach), chmiel i cząber, które szkodliwie działają na płód. Wystrzegaj się moczopędnej kruszyny i aloesu – mogą powodować odwodnienie i przekrwienie narządów w obrębie miednicy. Niemyte owoce i warzywa Na brudnych, niemytych warzywach lub owocach mogą znaleźć się oocyty Toxoplasma gondii. Zakażenie u ciężarnych przechodzi bezobjawowo, natomiast infekcja może prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych u płodu: wodogłowia, opóźnionego rozwoju psychoruchowego, padaczki. Poza tym warto usunąć substancje chemiczne i konserwujące znajdujące się na warzywach lub owocach. Nadpleśniałe produkty spożywcze Zjedzenie nadpsutych produktów może zakończyć się zatruciem pokarmowym, a w konsekwencji odwodnieniem ciężarnej (i zmniejszeniem ilość wód płodowych, a to może poważnie zaszkodzić dziecku). Zjedzenie pleśni może wywołać mikotoksykozę oraz choroby wątroby, wrzody, krwawienia w jelitach, w a skrajnych przypadkach nawet śmierć. Uwaga! Nie wystarczy odkroić kawałka, na którym zgaduje się pleśń. Toksyny znajdują się w całym produkcie, dlatego należy go wrzucić. Dlatego też unikaj świeżo wyciskanych soków lub soków niepasteryzowanych niewiadomego pochodzenia. Leki i witaminy (bez konsultacji lekarskiej) Suplementacja leków i witamin zawsze powinna być skonsultowana z lekarzem – przebieg każdej ciąży jest inny, przedawkowanie lub nieodpowiednie stosowanie leków może bardziej zaszkodzić niż pomóc. Niewielkie ilości witaminy A (retinol) mają bardzo dobry wpływ na rozwój płodu. Jednak jej przedawkowanie może doprowadzić do wodogłowia lub zaburzeń układu krążenia. Dlatego też zaleca się ostrożność przy spożywaniu wątróbki, która jest naturalnym źródłem witaminy A. Przedawkowanie witaminy D również może być niebezpieczne dla płodu. Czego nie wolno pić w ciąży? Kolorowe napoje gazowane (w tym energetyki) Kolorowe napoje gazowane są niewskazane, ponieważ zawierają duże ilości cukru i sztucznych barwników oraz aromatów, a także kofeiny (cola, energetyki), która podnosi ciśnienie. Spożycie energetyków zwiększa ryzyko urodzenia martwego płodu. Natomiast nie ma medycznych przeciwwskazań do picia np. wody gazowanej – często łagodzi mdłości, chociaż może być też przyczyną zgagi. Alkohol Zdecydowanie musisz o nim zapomnieć na 9 miesięcy lub dłużej, jeśli będziesz karmić piersią! Nawet bardzo niewielka ilość może zaszkodzić dziecku. Jeśli kobieta pije podczas ciąży alkohol, istnieje ryzyko wystąpienia FAS, czyli alkoholowego zespołu płodowego. FAS jest nieuleczalną chorobą, a przy tym najcięższą formą wad wrodzonych, somatycznych oraz neurologicznych wywołanych działaniem alkoholu na płód. Pamiętaj, nie ma bezpiecznej dawki alkoholu w ciąży! Każda jego ilość stwarza ryzyko wystąpienia zaburzeń rozwojowych. Jeśli zastanawiasz się, po jaki z napojów najlepiej sięgać, sprawdź, co pić w ciąży. Dowiesz się, czy herbata jest OK, jaki rodzaj wody poleca się ciężarnym i jaki napój złagodzi ciążowe mdłości. Jakie produkty warto ograniczyć w ciąży? Sól Sól należy ograniczać, zwłaszcza w drugiej połowie ciąży. Jej nadmiar może zatrzymywać wodę w organizmie i powodować opuchliznę dłoni i nóg. Jeśli opuchlizna nie ustąpi po nocnym odpoczynku, powinnaś skontaktować się z lekarzem, a z diety szybko wyeliminować mocno dosalane produkty: śledzie, wędliny, konserwy, krakersy i oczywiście chipsy. To produkty, których i tak nie powinnaś jeść, bo są mocno przetworzone. Pamiętaj, że sól znajduje się również w mieszankach przyprawowych, które możesz zastąpić suszonymi ziołami, np. bazylią, oregano lub majerankiem. Słodycze (cukier) Słodycze zawierają utwardzony tłuszcz cukierniczy, w którym są kwasy tłuszczowe trans. Mogą one niekorzystnie wpływać na rozwój dziecka – spowalniają przyrost masy jego ciała i zaburzają przemiany nienasyconych kwasów tłuszczowych, niezbędnych do budowy małego mózgu. Są też źródłem pustych kalorii. Gdy w diecie będzie za dużo cukrów prostych, czyli ciastek, lodów, słodkich rogalików, pozbawisz swój organizm ważnych mikroelementów. Nadmierna ilość spożywanego cukru to także przyczyna powikłań, takich jak cukrzyca ciążowa, nawracające bakteryjne zapalenie pochwy, zatrucia żołądkowe. Duże ilości mocnej kawy Kawa nie jest zakazana – bez­piecz­na ilość to 200 mg ko­fe­iny dziennie, czyli 1-2 filiżanki. Większe ilości mogą przyczynić się do wypłukania z organizmu cennych witamin i minerałów. Duże ilości kawy w ciąży (powyżej 200 mg na dobę) mogą również sprzyjać poronieniu, a także małej masie dziecka po urodzeniu. Należy więc ograniczyć picie kawy oraz mocnej herbaty. Kiełki Kiełki za zdrową przekąską, która dostarcza wiele witamin i składników mineralnych. Jednak może się na nich znajdować pleśń. Żywność wysoko przetworzona Produkty spożywcze takie jak: koncentraty zup, konserwy, głęboko mrożone wyroby mięsne i warzywno-mięsne, chipsy, soki na bazie koncentratów zawierają znaczne ilości substancji dodatkowych (konserwantów, sztucznych barwników, aromatów). Wysoko przetworzona żywność nie jest pełnowartościowym posiłkiem, a częste spożywanie produktów niskiej jakości powoduje zubożenie wartości odżywczej diety. Zobacz także: Dieta w ciąży – jadłospis Ile kalorii trzeba zjadać w ciąży Dieta wegetariańska w ciąży
Jak wybrać pierwszy wózek dla niemowlaka i kiedy kupić spacerówkę? [PRZEGLĄD WÓZKÓW]
Wózek dla niemowlaka to poważna decyzja, bo od jakości gondoli zależy wasza wygoda i bezpieczeństwo niemowlęcia. Jaki wózek wybrać dla dziecka, które jeszcze nie siada? Kiedy przesiąść się do spacerówki? Sprawdź cechy idealnego wózka i nasz ranking popularnych modeli.
Wózek dla niemowlaka powinien być zwrotny, wygodny i bezpieczny. Musi mieć także doskonałe zawieszenie i spory bagażnik. Wygląd jest najmniej ważny, bardziej liczy się funkcjonalność wózka. Wielu rodziców decyduje się na wielofunkcyjne wózki 2 w 1 lub 3 w 1, które mają wymienne siedziska (na tym samym stelażu montuje się gondolę, spacerówkę, a często i tzw. nosidło lub fotelik samochodowy) – każdy wózek najlepiej przetestować w sklepie. Polecamy sprawdzone wózki dla dzieci. Spis treści: Wózek dla niemowlaka a spacerówka - od kiedy? Wózek dla niemowlaka - praktyczny przewodnik Jaki wózek wybrać - parametry techniczne Jaki wózek dla dziecka - dodatkowe akcesoria Jak zadbać o bezpieczeństwo wózka? Wózek głęboki dla niemowlaka (gondola) - o co pytać? Wózek spacerowy dla dziecka - o co jeszcze spytać? Wózek dla niemowlaka a spacerówka - od kiedy? Na początku dla dziecka do ok. 6. miesiąca życia trzeba mieć wózek głęboki (gondolę), w którym dziecko może leżeć i spać. Potem będzie obracać się na brzuszek, próbować siadać (niektóre wózki dla niemowląt mają możliwość podniesienia oparcia). Po ok. 6. miesiącu życia, gdy dziecko już stabilnie siedzi, potrzebuje wózka spacerowego. W nim dziecko będzie oglądać świat na siedząco, ale czasem też i drzemać. Dlatego dobrze, żeby taka spacerówka miała opuszczane oparcie. Jeśli dziecko jest już starsze - biega i chodzi, a tylko czasem potrzebuje odpoczynku, możesz kupić lżejszy spacerowy wózek typu parasolka. Wózek dla niemowlaka - praktyczny przewodnik Jak dobrze wybrać wózek dla niemowlaka? Na początek dopasuj dany model do własnego stylu życia i rodzaju terenu. Te sprawdzone wskazówki mogą się przydać. Wystarczy je pobrać i wydrukować, by móc zerknąć podczas wybierania wózka. Jaki wózek wybrać - parametry techniczne Najistotniejsze cechy wszystkich wózków ze względu na komfort jazdy i wygodę prowadzenia (niekoniecznie zawsze widoczne na pierwszy rzut oka - wymagają testowania) to przede wszystkim: Stelaż wózka Aluminiowy jest najlżejszy, ale może być mniej trwały. Sprawdź dokładnie, czy wszystkie łączenia i spoiwa wyglądają na solidne i „pracują” pod ciężarem. Szprychy i obręcze ze stopów stali mogą szybko zacząć rdzewieć. Poniżej gondola z aluminiowym stażem. Dzięki niemu cały wózek waży tylko 12.9 kg. Stelaż i gondolę da się kupić osobno, co daje możliwość wybrania kolorystyki wózka: View Burdaffi on the source website W małych i poręcznych spacerówkach typu parasolka stelaż jest najlżejszy, ale też mniej trwały, bo często się go rozkłada (najlepiej przećwicz tę umiejętność już w sklepie). Wygodniejsze są wózki, które łatwo rozłożysz tylko jedną ręką, np. z wmontowanym systemem sprężyny gazowej (przypomina ten w fotelach biurowych – jeden przycisk rozkłada cały wózek). Poniżej bardzo wygodna spacerówka, składana jedną ręką. Wazy tylko 7,5 kg, a po złożeniu samodzielnie stoi i ma wymiary bagażu podręcznego. View Burdaffi on the source website Waga wózka Teoretycznie im cięższy wózek głęboki (do ok. 6 miesiąca życia dziecka), tym stabilniejszy. Ciężar wózków typu gondola waha się średnio od 12 do 19 kg. Pamiętaj jednak, że z dzieckiem w środku i dodatkowymi akcesoriami będzie on jeszcze cięższy! Weź też pod uwagę miejsce przechowywania wózka - jeśli będziesz musiała wnosić go na piętro, do mieszkania, lekki wózek będzie lepszym wyborem. Waga spacerówki im jest mniejsza, tym lepsza (od 6 do 12 kg), bo gdy dziecko podrośnie i część spaceru zacznie pokonywać na własnych nóżkach, ciągnięcie ciężkiego wózka stanie się bardzo męczące (szczególnie dla babci). Zawieszenie wózka Jeśli będziesz często jeździć po zmiennym terenie (trawa, beton, piasek), wybierz najbardziej miękkie zawieszenie lub poszukaj wózka, który ma funkcję regulacji zawieszenia. Hamulce wózka Hamulce w wózku powinny działać lekko - bez użycia zbyt dużej siły. Jeśli wózek ma przekładaną rączkę, zgodnie z europejską normą hamulec powinien być zamontowany po obu stronach! Koła wózka Jaki rodzaj kółek jest najlepszy? To zależy! Duże (powyżej 20 cm średnicy) i pompowane są cięższe, ale za to łatwiej pokonują nierówności i nie zakopują się w piasku lub śniegu. Dodatkowo amortyzują wstrząsy, a dziecko czuje na wybojach tylko miłe kołysanie (ten sam efekt dają amortyzatory na paskach, ale wózek nie będzie miał wówczas samonastawnych, obrotowych kółek). Poniżej fajna spacerówka na dużych żelowych kołach, które znakomicie ułatwiają jazdę po nierównym terenie. Wózek jest amortyzowany i niedrogi: View Burdaffi on the source website Małe, twarde kółka są zwykle bardzo zwrotne, przydają się, gdy jeździsz wózkiem głównie w... galeriach handlowych. Na leśne dukty, spacery w górach i miejskie chodniki (zwłaszcza zaśnieżone) warto kupić wózek z dużymi, najlepiej pompowanymi, kołami. Kółka piankowe są nieco twardsze i mniej trwałe, ale za to lżejsze – to ważne, jeśli czeka was wnoszenie wózka po schodach. Trójkołowce najlepiej sprawdzają się w terenie. Obrotowe i samonastawne kółka są bardzo wygodne na płaskim i równym terenie, ale jeśli nie mają blokad – będą „tańczyć” na nierównościach. Z założenia kółka z dodatkiem kauczuku są cichsze. Trójkołowiec jest najszybszy i najzwrotniejszy pod warunkiem, że przednie koło (nawet obrotowe) można zablokować w jednej pozycji. Poniżej świetny sportowy, trójkołowy wózek. Waży tylko 11,8 kg. Ma amortyzowane pompowane koła, przednie z możliwością blokady. Trzy tryby użytkowania: marsz, trucht, bieg. Łatwo się go składa. Udźwignie dziecko do 29,5 kg! View Burdaffi on the source website Amortyzatory wózka Muszą dawać stabilność. Nie mogą być ani za miękkie, ani zbyt twarde. Uwaga! W niektórych wózkach, zwłaszcza spacerowych nie ma ich wcale! Pamiętaj, że na dłuższych wycieczkach taki „twardy” wózek będzie niewygodny dla dziecka. Pobujaj wózkiem na boki i do przodu. Zwróć uwagę, czy rozkołysany pojazd zachowuje stabilność i nie piszczy. Przejedź próg sklepu lub wykonaj kilka nagłych zwrotów. Przecież nie zależy ci na tym, by dziecko bujało się jak na huśtawce. Może czuć tylko lekkie kołysanie. Kręgosłup maleństwa jest bardzo wrażliwy. Poniżej bardzo fajna gondola na amortyzatorach i żelowych kołach, które dodatkowo amortyzują nierówności. Wózek waży tylko 12,5 kg i ma aluminiową ramę. Łatwo się go składa. Wyposażony w system zapamiętywania ustawienia kół. Niedrogi, a naprawdę sensowny. View Burdaffi on the source website Jaki wózek dla dziecka - dodatkowe akcesoria Wybierając i testując wózek, zwróćcie w pierwszej kolejności uwagę na takie rzeczy, które od razu widać, takie jak: Budka - powinna cicho się składać, inaczej śpiący w wózku niemowlak może się obudzić. W niektórych modelach są zamontowane dodatkowe siateczki wentylacyjne lub okienka – przypominają szyberdach. Zawsze pytaj, czy materiał, z którego są wykonane, ma filtry przeciwsłoneczne. Zmierz szerokość windy i framugi, a także bagażnik w aucie, by wiedzieć, czy wybrany wózek się tam zmieści. Druga istotna rzecz to rączka (poręcz). Powinna być regulowana. Regulacja (najlepiej teleskopowa) to podstawa, dzięki temu nawet osoby o różnym wzroście będą mogły komfortowo prowadzić wózek i panować nad nim. Dno wózka najlepiej, żeby było styropianowe lub drewniane, bo takie zapewnia najlepszą izolację przed zimnem. Plastikowe jest zwykle zbyt lekkie. Warto sprawdzić od razu kosz na zakupy. Zarówno w gondoli, jak i spacerówce najbardziej praktyczny jest pojemny, łatwo dostępny i umieszczony na tyle wysoko, by nie zamoczył się w kałużach. Siatka mocowana na poręczy może spowodować wywrotkę! Warto, by można go było zdejmować do prania. Tapicerka powinna być koniecznie zdejmowana i łatwa w czyszczeniu (sprawdź na metce, czy można prać ją w pralce). Warto, by miała fluorescencyjne elementy – wózek będzie bardziej widoczny. Dobrze, gdy obicie jest przewiewne, porządnie zamocowane i dokładnie obszyte. Materacyk sprawdź koniecznie przejeżdżając po nim dłonią i oceń, czy jest dość elastyczny (sprężysty) i bez nierówności. Niektóre wózki mają zamontowany materacyk redukcyjny, czyli specjalną dodatkową wkładkę, która przypomina miękki rogalik. Chroni ona główkę dziecka i utrzymuje ją na miejscu podczas jazdy. Szelki. Powinny być w komplecie (w zasadzie nie spotyka się już wózków bez nich) lub przynajmniej zaczepy do ich mocowania. Gwarantują bezpieczeństwo, gdy dziecko jest bardzo ruchliwe. Jak zadbać o bezpieczeństwo wózka? Wózek dla dziecka powinien spełniać kilka warunków: Siedzisko – powinno być głębokie i szerokie, zapewniać wygodę podróżowania - z łatwością posadzisz na nim dziecko w zimowym kombinezonie. Koniecznie sprawdź, czy twój maluch zmieści się w wybranym modelu wózka ze sporym zapasem. W niektórych modelach siedzisko montowane jest w obu kierunkach do wyboru. Oparcie – dobrze, gdy jest wyższe niż siedzące dziecko, bo podpiera kręgosłup. Powinno być wzmocnione i twarde, by maluszek nie zapadał się w nim podczas długich wypraw (nie dotyczy wózka parasolki, który z założenia jest na krótkie trasy). Regulowana wysokość oparcia przydaje się, gdy maluszek lubi uciąć sobie drzemkę podczas spaceru. Pałąk – zapewnia dodatkową ochronę dziecku, zwłaszcza gdy jest obity miękkim tworzywem. Najlepiej, by był prosty do zdemontowania z obu stron, bo wtedy łatwiej wyjąć dziecko. Niektóre modele mają wymienny pałąk w kształcie plastikowego blatu (dobry na zabawki lub picie). Do większości wózków można też dokupić pałąk uniwersalny, jeśli nie ma go wyposażeniu. Pasy pięciopunktowe – zapinane na ramionkach oraz w kroku zapewniają dziecku najlepszą ochronę przed wypadnięciem. Starsze dzieci mogą być zapięte tylko w kroku. Model wózka z regulacją ustawienia podnóżka jest praktyczniejszy, bo rośnie razem z dzieckiem. Zobacz, czy dziecku wygodnie będzie wspiąć się na niego (czy tuż pod podnóżkiem nie sterczy kółko lub jakiś element stelaża bez antypoślizgowej powłoki ochronnej). Wózek głęboki dla niemowlaka (gondola) - o co warto dopytać? Warto spytać o dodatkowe funkcje. Dlatego sprawdź, czy: można demontować budkę i używać jako pierwszego łóżeczka? model z dmuchanymi kołami ma w komplecie pompkę? przy wózku jest uchwyt lub termopokrowiec na butelkę? śpiworek jest w wyposażeniu podstawowym? do stelaża można dopinać fotelik samochodowy innej firmy? View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website Wózek spacerowy dla dziecka - o co jeszcze spytać? Na pewno o dodatkowe funkcje. Sprawdź, czy: w wyposażeniu jest dostępna wkładka do spacerówki przeznaczona dla mniejszego dziecka; wózek ma blokadę samoczynnego rozkładania; do stelaża można bez problemu dopinać fotelik samochodowy innej firmy; w komplecie do wózka parasolki jest też pokrowiec lub pasek na ramię; można dokupić uchwyt do transportu na rowerze. View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website Zobacz też: Co zrobić, kiedy dziecko płacze w wózku na spacerze? Wyprawka noworodka: co się przyda na spacer? [LISTA DO DRUKU] Spacer z noworodkiem? Tak, ale nie przy ulicy!
Błona dziewicza – gdzie jest i jak wygląda (rysunki)
Mimo wszechobecnego dostępu do informacji na temat błony dziewiczej nadal funkcjonuje wiele półprawd. Postanowiliśmy rozwiać wszelkie wątpliwości dotyczące roli błony dziewiczej, jej umiejscowienia i przerywania. Temat wyjaśnia ginekolog położnik i seksuolog.
Błona dziewicza znajduje się na granicy pochwy i jej przedsionka. Najczęściej przypomina półksiężyc. Jak dotąd nie ustalono ostatecznie, jaką pełni funkcję, choć istnieje jedna ciekawa teoria na ten temat. Sprawdź, co warto wiedzieć o błonie dziewiczej, czy można ją zobaczyć, gdzie się znajduje, jak wygląda i kiedy dochodzi do jej przebicia. Temat wyjaśnia lek. med. Tomasz Leonowicz, ginekolog położnik i seksuolog, prowadzący prywatny gabinet w Warszawie. Spis treści: Błona dziewicza – co to? Gdzie znajduje się błona dziewicza? Jak wygląda błona dziewicza? Funkcja błony dziewiczej Przebicie błony dziewiczej Błona dziewicza a ciąża Odtworzenie błony dziewiczej Czym jest błona dziewicza? Błona dziewicza (z gr. hymen) to cienki i elastyczny fałd błony śluzowej, zaczepiony o ścianki przedsionka pochwy, w ten sposób ograniczający wejście do niej. Zbudowana jest z włókien elastycznych i kolagenowych tkanki łącznej. Błona nie jest całkowicie szczelna, ma jeden otwór lub więcej, dzięki czemu krew miesiączkowa, jak i inne wydzieliny mogą wydostawać się z pochwy. W tym miejscu warto wspomnieć, że dziewictwo jest terminem kulturowym, nie medycznym. Obecność błony dziewiczej nie gwarantuje, że kobieta nie uprawiała wcześniej seksu i odwrotnie – jej uszkodzenie nie musi świadczyć o tym, że wcześniej współżyła. Być może zatem należałoby zmienić nazwę błony dziewiczej na inną, neutralną, np. tak, jak zrobiła to Norwegia. Tam zyskała ona nową oficjalną nazwę: wieniec waginalny, co oddala ją od kwestii dziewictwa rozumianego jako abstynencję seksualną. Gdzie się znajduje błona dziewicza – czy można ją zobaczyć i wyczuć? Błona dziewicza znajduje się na głębokości 1-1,5 cm od wejścia do pochwy i oddziela przedsionek pochwy od jej wnętrza, czyli jest umiejscowiona na granicy zewnętrznych i wewnętrznych narządów płciowych. Wiele osób zastanawia się, czy można zobaczyć błonę dziewiczą. Owszem, jest to możliwe. Aby zobaczyć błonę dziewiczą, wystarczy lekko rozchylić wargi sromowe. Na granicy przedsionka pochwy widoczny jest fałd błony śluzowej. Zazwyczaj ma kształt półksiężyca. To oznacza, że fałd błony zaczepiony jest o ściankę pochwy tylko częściowo. Jeżeli chcesz wyraźnie zobaczyć swoją błonę dziewiczą, użyj lusterka. Jak wyczuć błonę dziewiczą? Można to zrobić, delikatnie wsuwając palec do pochwy. Błona dziewicza w dotyku przypomina wnętrze policzka – jest elastyczna i śliska. ​Niektóre kobiety mają błonę tak cienką, że mogą ją przerwać lub uszkodzić podczas aktywności fizycznej. U innych jest dosyć gruba, a jej uszkodzenie powoduje silne krwawienie oraz intensywny ból podczas pierwszego stosunku. Jak wygląda błona dziewicza? Ze względu na kształt otworu znajdującego się w błonie dziewiczej, ginekolodzy wyróżnili kilka jej rodzajów: pierścieniowata błona dziewicza, półksiężycowata błona dziewicza, strzępiasta błona dziewicza, sitowata błona dziewicza. Wszystkie typy błony dziewiczej mogą różnić się nie tylko kształtem, ale również grubością i elastycznością samej błony, która ma kolor taki sam jak okalające ją tkanki. W rzadkich przypadkach błona dziewicza zakrywa ujście pochwy i powoduje komplikacje. Większość noworodków ma błonę dziewiczą w kształcie pierścienia, ale zanim osiągną wiek szkolny, przybiera ona kształt półksiężyca. U większości kobiet występuje błona dziewicza półksiężycowata. Przypomina półokrąg. Fałd śluzówki nie jest szczególnie okazały, zaś znajdujący się wewnątrz błony otwór jest duży. Przebicie tego rodzaju błony sprawia niewielką bolesność i wiąże się jedynie ze śladowym krwawieniem albo żadnym. Kobieta w związku z tym wcale nie czuje, że błona dziewicza uległa przerwaniu w czasie pierwszego stosunku. Przerwana błona dziewicza może wyglądać jak mały kawałek tkanki, który został odsunięty na bok. Jest trudna do zobaczenia i nie można jej wyczuć palcem. W niektórych przypadkach wtapia się z powrotem w otwór pochwy. Klasyfikacja rzadziej spotykanych błon dziewiczych: błona dziewicza sitowata – stan, w którym błona dziewicza zawiera wiele małych otworów, przez które ucieka krew menstruacyjna, ale włożenie tamponu jest niemożliwe. nieperforowana błona dziewicza – błona dziewicza całkowicie zakrywa wejście do pochwy. Ten rzadki stan występuje u 1 na 1000 dziewcząt. Oznacza to, że podczas miesiączki krew nie może wydostać się z pochwy. Zamiast tego cofa się i powoduje ból. błona dziewicza z mikroperforacją – błona pokrywa cały otwór pochwy z wyjątkiem małego otworu. Krew miesiączkowa może wypływać z tego małego otworu, ale możesz mieć trudności z wkładaniem lub wyjmowaniem tamponu. błona dziewicza z przegrodą – błona dziewicza ma dodatkowy kawałek tkanki, dzięki czemu wygląda jak dwie błony. Otwór pochwy znajduje się za dwoma kawałkami tkanki. Błona dziewicza z przegrodą utrudnia wkładanie lub wyjmowanie tamponów. Jak zmienia się błona dziewicza? Wygląd i właściwości błony dziewiczej ulegają zmianie na przestrzeni czasu. U noworodków potrafi samoistnie pęknąć w ciągu pierwszych dni czy tygodni życia, bo choć jest wtedy dość gruba, to jest podatna na uszkodzenia. Przed okresem dojrzewania jest ona cienka i wrażliwa. W okresie dojrzewania wpływ na nią, jak i na inne tkanki, mają hormony płciowe, co sprawia, że staje się bardziej elastyczna, ale i grubsza. W okresie menopauzy i po niej błona dziewicza staje się na powrót cieńsza. Z kolei w czasie ciąży i porodu błona dziewicza jest bardzo elastyczna, o ile przetrwała do tego czasu. W trakcie porodu siłami natury może zmienić kształt lub ulec uszkodzeniu. Błona dziewicza – jaką pełni funkcję? Błona dziewicza przez część naukowców postrzegana jest jako rodzaj naturalnej zapory chroniącej wnętrze pochwy przed drobnoustrojami. Jednak ze względu na szerokość jej otworów, teoria ta nie do końca ma uzasadnienie (wniknięcie bakterii do pochwy jest możliwe). Zwykło się uważać, że błona dziewicza nie spełnia żadnej funkcji w organizmie kobiety, będąc co najwyżej pozostałością po życiu płodowym. Jednak badacze amerykańscy zwracali uwagę na to, że członek u praczłowieka był znacznie mniejszy i cieńszy niż u współczesnego człowieka, więc z błoną dziewiczą mógł sobie poradzić tylko osobnik z większym penisem. Stąd wniosek, że błona dziewicza była czymś w rodzaju próby wytrzymałości. Kto ją przebił za pierwszym razem, był dobrym samcem. Jednak to tylko teoria, a środowisko medyczne jednogłośnie twierdzi, że funkcja błony dziewiczej pozostaje nadal nieznana. Przebicie błony dziewiczej Przerwanie błony dziewiczej nazywane jest defloracją. Zazwyczaj ma miejsce podczas stosunku płciowego, gdy członek mężczyzny zostaje wsunięty do pochwy. Błonę dziewiczą można też przerwać podczas masturbacji lub pettingu wykonywanego palcami lub wibratorem. Zdarza się też, że do przerwania błony dziewiczej dochodzi podczas stosowania tamponu o zbyt dużym rozmiarze – dlatego kobiety mające błonę dziewiczą powinny używać mniejszych tamponów. Możliwe jest także, że błona dziewicza nie pęknie podczas współżycia, jeżeli fałd błony dziewiczej jest bardzo gruby lub wyjątkowo rozciągliwy. Szczególnie gdy członek w trakcie współżycia wprowadzany jest bardzo płytko i ma miejsce tzw. stosunek przedsionkowy. Bywa też tak, że członek nie jest na tyle gruby, aby przebić błonę dziewiczą. Czy błona dziewicza może pęknąć samoistnie? Może się tak zdarzyć u dziewcząt intensywnie trenujących sport, np. jazdę na rowerze, gimnastykę, jazdę konną. Zdarza się też, że ulega uszkodzeniu podczas wprowadzania tamponu czy podczas badania ginekologicznego. Jak sprawdzić, czy błona dziewicza została przerwana? Może to zrobić lekarz podczas badania ginekologicznego, jednak nie w każdym przypadku kobieta jest w stanie samodzielnie to ustalić. Ból i krwawienie podczas pierwszego stosunku nie są najlepszym miernikiem tego, czy błona dziewicza została przerwana. Kobieta może odczuwać napięcie lub naprężenie błony śluzowej i jej pęknięcie. Czasem przebiciu błony dziewiczej towarzyszy lekki ból i pojawienie się krwi (tkanka błony może być dość mocno ukrwiona). Jednak do krwawienia i dolegliwości bólowych podczas defloracji dochodzi tylko u połowy kobiet. Na odczuwane dolegliwości wpływa budowa błony dziewiczej. Ponieważ większość kobiet ma błonę półksiężycowatą, podczas pierwszego stosunku prawie nie odczuwa bólu, nie pojawia się też krwawienie, gdyż śluzówka jest mało ukrwiona i pęka bez trudu. ​Ból podczas przebicia błony dziewiczej Jak zmniejszyć ból przy przebiciu błony dziewiczej? Kobieta powinna być zrelaksowana i pewna tego, że chce, by doszło do odbycia stosunku. Napięcie i stres będą powodować napięcie mięśni i większy dyskomfort. Duże znaczenie ma też gra wstępna. Długie pieszczoty pomogą rozluźnić ciało i sprawić, że wejście do pochwy będzie dobrze nawilżone, ukrwione, a zatem bardziej elastyczne. Najlepszą pozycją seksualną do przebicia błony dziewiczej jest pozycja klasyczna. Kobieta leży na plecach z udami przywiedzionymi do tułowia – wtedy napięcie mięśni wokół pochwy jest najmniejsze, a błona dziewicza jest naciągnięta. Można zastosować lubrykant i posmarować nim przedsionek pochwy, dzięki czemu penisowi łatwiej będzie przebić błonę. Mniej odczuwalne będzie również napięcie. Gdy nie uda się przebić błony dziewiczej W wyjątkowych wypadkach błona dziewicza jest na tyle gruba, że nie udaje się jej przerwać. Może pojawić się silny ból i krwotok. W takiej sytuacji trzeba zgłosić się do ginekologa, który może na życzenie wykonać hymenotomię, czyli zabieg chirurgicznego lub laserowego nacięcia błony dziewiczej w znieczuleniu. Przeszkodą może być również pochwica, czyli niezależny od woli kobiety skurcz mięśni otaczających pochwę i uniemożliwiający penetrację. Przerwanie błony może też być niemożliwe w przypadku zespołu bólowego przedsionka pochwy – westibulodyni, czyli patologicznego stanu odczuwania bólu w obrębie przedsionka pochwy. Błona dziewicza – kiedy do lekarza? Po rozpoczęciu współżycia zalecana jest wizyta u lekarza. Ginekolog może zbadać kobietę, stosując wziernik. To badanie jest o wiele dokładniejsze od badania przez odbyt, które wykonuje się u kobiet posiadających błonę dziewiczą. Badanie z użyciem wziernika daje większy pogląd na temat stanu zdrowia pacjentki, umożliwia również wykonanie<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/mama/cytologia-jak-czesto-trzeba-ja-robic-4169-r1/"> cytologii. Dobrym pomysłem jest też udanie się do ginekologa przed rozpoczęciem współżycia. Jeśli będą jakiekolwiek problemy z błoną dziewiczą, lekarz je zauważy i porozmawia o tym z pacjentką, uprzedzając ewentualne kłopoty z rozpoczęciem współżycia. Z powodu błony dziewiczej przed rozpoczęciem współżycia trafiają zwykle dziewczęta, które mają nieperforowaną błonę dziewiczą. Wywołuje ona dolegliwości bólowe, które zwykle konsultuje się z ginekologiem. Błona dziewicza a ciąża Bona dziewicza nie chroni przed ciążą, ponieważ nie zamyka całkowicie wejścia do pochwy. Plemniki mogą przedostać się do pochwy podczas pieszczenia miejsc intymnych, gdy członek wsuwany jest płytko do przedsionka pochwy. W takich sytuacjach może dojść do zapłodnienia. Warto pamiętać, że żywe, zdolne do zapłodnienia plemniki znajdują się także w płynie preejakulacyjnym, czyli substancji, którą wydziela członek jeszcze przed wytryskiem. Hymenoplastyka – odtworzenie błony dziewiczej Błona dziewicza nie odrasta. Jeżeli została przerwana, nie zrośnie się całkowicie i nie odzyska dawnego kształtu. Możliwe jest jednak jej chirurgiczne odtworzenie, nazywane hymenoplastyką. Zabieg odtworzenie błony dziewiczej jest prosty. Trwa 30-60 minut. Najczęściej wykonuje się go w znieczuleniu miejscowym. Polega na nacięciu i zszyciu za pomocą wchłanialnych szwów strzępków błony dziewiczej. Błonę można też wytworzyć ze śluzówki pochwy. Dzięki temu uzyskuje się efekt, jakby błona nigdy wcześniej nie została przerwana. Podczas defloracji po takim zabiegu może wystąpić niewielkie krwawienie i pojawić się lekki ból. Zabieg odtworzenia błony dziewiczej kosztuje od 3 do 5 tysięcy złotych. Sztuczna błona dziewicza Sztuczną błonę dziewiczą opracowali japońscy naukowcy. Instrukcja obsługi tego erotycznego gadżetu jest bardzo prosta: wystarczy wsunąć implant do pochwy. Po upływie 15-20 minut, pod wpływem ciepła preparat zwiększa swoją objętość i dokładnie wyścieła pochwę, imitując tym samym prawdziwą błonę dziewiczą. Po wsunięciu członka do pochwy następuje pękniecie sztucznej błony i wypłynięcie substancji imitującej krew. Gadżet kosztuje ok. 200 złotych. Źródło: clevelandclinic.org Zobacz też: Plastyka pochwy: na czym polega zabieg? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/przebieg-ciazy/ile-zyja-plemniki-w-pochwie-na-zewnatrz-w-wodzie-29288-r1/">Ile żyją plemniki – w pochwie, na skórze, w wodzie <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/orgazm-pochwowy-czy-trudno-go-osiagnac-ile-trwa-jego-brak-28689-r1/">Orgazm pochwowy - najlepsze pozycje i technika, aby go osiągnąć [SEKSUOLOG RADZI] Konsultacja merytoryczna lek. med. Tomasz Leonowicz Ginekolog-położnik i seksuolog, członek założyciel Polskiego Towarzystwa Medycyny Seksualnej. Prowadzi prywatny gabinet lekarski świadczący profesjonalne usługi medyczne w zakresie ginekologii, położnictwa, seksuologii oraz ultrasonografii
Od czego zależy płeć dziecka? I czy można ją zaplanować?
Wielu rodziców zastanawia się, od czego zależy płeć dziecka, bo chcieliby z góry zaplanować, czy urodzi im się chłopiec czy dziewczynka. Wiadomo, że płeć warunkowana jest genami, a konkretniej chromosomami płci z 23. pary chromosomów. Czy można mieć wpływ na płeć dziecka i to, czy do jajeczka trafi chromosom X lub Y?
O planowaniu płci dziecka marzy wielu rodziców. Jedni chcieliby mieć tylko jednego potomka wybranej płci, inni mają już dzieci i chcieliby dla nich rodzeństwa męskiego lub żeńskiego. Niestety w przypadku naturalnego poczęcia wszyscy musimy zdać się na biologiczną ruletkę, która jest jak rzut monetą. Sprawdź, od czego zależy płeć dziecka i czy można jakoś zwiększyć szanse na poczęcie chłopca lub dziewczynki. Spis treści: Czy można mieć wpływ na płeć dziecka? Od czego zależy płeć dziecka Płeć dziecka a owulacja Płeć dziecka a dieta Płeć dziecka a grupa krwi rodziców Płeć dziecka a wiek rodziców Płeć dziecka a status materialny rodziny Płeć dziecka a fazy księżyca i kalendarz chiński Czy można mieć wpływ na płeć dziecka? Odpowiedź na to pytanie brzmi: tak, ale tylko wtedy, jeśli para podda się procedurze in vitro, a potem z pomocą lekarzy z uzyskanych zarodków wybierze do wszczepienia do macicy ten o wymarzonej płci. W przypadku naturalnej prokreacji o wpływ na płeć dziecka jest o wiele trudniej, co nie oznacza, że nie ma na ten temat różnych przesądów i przekonań. Każda naturalna „metoda” planowania płci dziecka ma swoich zwolenników, którzy zarzekają się, że w ich przypadku zadziałała. Jednak na każda taką parę znaleźć można inną, która powie „to nie działa!”. To oznacza, że prawdopodobieństwo, że będzie skuteczna, jest identyczne jak w przypadku rzutu monetą: będzie orzeł albo reszka, a szanse na każdą z tych możliwości wynoszą pół na pół. Dokładnie tak samo jest z planowaniem płci dziecka – pod względem płci biologicznej będzie chłopiec albo dziewczynka i szanse, że akurat będzie to dziewczynka (albo chłopiec) wynoszą 50 proc. Na szczęście większość ze sposobów wpływania na płeć dziecka jest zupełnie niegroźna, a niektóre są też wręcz zdrowe. Można więc je wypróbować, aby potem tryumfalnie oznajmić: „to działa!” ...albo: „to nie działa!” Od czego zależy płeć dziecka? Nie ma żadnych wątpliwości, że płeć dziecka zależy od genów mężczyzny, a dokładniej od jego plemników i chromosomów w nich zawartych. Organizm mężczyzny wytwarza bowiem komórki rozrodcze dwóch rodzajów – plemniki zawierające chromosom X i chromosom Y. Organizm kobiety produkuje tylko jeden typ komórek rozrodczych, zawierający tylko chromosom X. Płeć dziecka zależy od plemnika, którym zostanie zapłodnione jajo. Jeśli wyścig do komórki jajowej wygra plemnik z chromosomem X – urodzi się dziewczynka, jeśli z chromosomem Y – chłopiec. Płeć dziecka a owulacja Teoretycznie można wpłynąć na płeć dziecka, wybierając odpowiedni czas na współżycie. Co za tym przemawia? Żywotność plemników. Naukowo udowodniono, że plemniki zawierające chromosom X, pływają wolniej, ale mają dłuższą żywotność niż plemniki przenoszące chromosom Y. Te pływają szybciej, ale też szybciej giną w drogach rodnych. W teorii zatem, jeśli do współżycia dojdzie przed owulacją, zanim komórka jajowa trafi do jajowodu, to część plemników z chromosomem Y zdąży już wyginąć. To zwiększy szanse plemników z chromosomem X na zapłodnienie jajeczka i poczęcie dziewczynki. I odwrotnie: jeśli komórka jajowa jest już w jajowodzie, prawdopodobnie szybciej trafią do niej plemniki z chromosomem Y i jest większa szansa na poczęcie chłopca. Problem jednak polega na tym, że nigdy nie wiadomo do końca, czy jajeczko już się uwolniło z jajnika i czeka na plemniki, czy do tego jeszcze nie doszło. Dlatego, choć w teorii szanse na poczęcie chłopca lub dziewczynki można zwiększyć, wybierając odpowiedni czas na współżycie, to w praktyce nie zawsze metoda ta się sprawdza. Płeć dziecka a dieta Jedno z ludowych przekonań, żeby nie powiedzieć mitów, zakłada, że na płeć dziecka można wpływać dietą. Najczęściej mówi się o dwóch sposobach, z których jeden ma nawet naukowe, choć wątpliwe, podstawy. Pierwszy sposób na poczęcie chłopca zakłada konieczność zwiększenia przed poczęciem ilości w diecie owoców i warzyw, pokarmów bogatych w potas (banany, łosoś, awokado), orzechów, cytrusów i unikanie nabiału. To podobno zapobiega „zakwaszeniu” organizmu, co ma zwiększać szanse na poczęcie chłopca. Z kolei „zwiększenie zakwaszenia” organizmu ma zwiększać szanse na córeczkę. Drugi sposób, bazujący na pewnych badaniach z 2008 roku, to zwiększenie kaloryczności diety poprzez jadanie na śniadanie płatków śniadaniowych lub innych produktów bogatych w węglowodany. W badaniu tym dopatrzono się związku między kalorycznością diety przyszłej mamy a płcią dziecka. Zwiększenie kaloryczności diety i poziomu cukru we krwi miało sprzyjać poczęciu chłopca. Badania te zostały jednak później zakwestionowane. Ani jeden, ani drugi sposób, nie daje gwarancji sukcesu, a naukowcy nawet nie potwierdzają, że choćby szanse na sukces zwiększają. Pierwszy, choć może być nieskuteczny, jest zupełnie bezpieczny, a wręcz zdrowy. Drugi natomiast, jeśli starania o dziecko potrwają długo, może skończyć się nadwagą przyszłej mamy. Płeć dziecka a grupa krwi rodziców Grupy krwi matki i ojca w żaden sposób nie wpływają na płeć dziecka. Skąd w ogóle ten pomysł? Część kobiet gdzieś usłyszało, że jeśli w pierwszej ciąży dojdzie do konfliktu serologicznego, to drugie dziecko będzie tej samej płci co pierwsze. Konflikt serologiczny na szczęście nie oznacza, że w rodzinie pojawią się wyłącznie dziewczynki lub wyłącznie chłopcy. W kolejnej ciąży szanse na poczęcie chłopca lub dziewczynki wynoszą dokładnie tyle samo, co w ciąży pierwszej – 50 procent, czyli tyle samo, ile wynoszą w przypadku rzutu monetą. Płeć dziecka a wiek rodziców Koncepcja, że wiek rodziców, a dokładniej różnica wieku między partnerami, ma wpływ na płeć dziecka pochodzi z lat 50. ubiegłego stulecia. Wtedy to John Manning, naukowiec z Liverpoolu, sprawdził, ile rodziło się chłopców i dziewczynek w czasie i po obu wojnach światowych. Okazało się, że w czasie wojny i tuż po niej, gdy kobiety wiązały się ze sporo starszymi od siebie mężczyznami, rodziły więcej chłopców. Z kolei, w czasach pokoju, gdy wybierały partnerów w swoim wieku lub nieco młodszych, rodziły więcej dziewczynek. Jednak nawet sam Manning stwierdził, że tych wniosków nie można rozciągać na pojedyncze pary. Płeć dziecka a status materialny rodziny Australijscy naukowcy odkryli, że na płeć dziecka większy wpływ niż masa ciała kobiety, wiek rodziców i ich wykształcenie ma zamożność partnerów. Z obserwacji wynika, że w bogatszych rodzinach rodzi się więcej chłopców, a w rodzinach biednych – więcej dziewczynek. Jedna z autorek badań wysnuła teorię, że natura promuje chłopców w zamożnych rodzinach, gdyż urodzenie chłopca to większe wyzwanie dla organizmu kobiety, w dodatku wychowywanie dziecka płci męskiej w dostatku zwiększa jego szanse na przeżycie. Jeśli jednak postawimy pytanie, czy bogactwo gwarantuje urodzenie chłopca, a bieda – dziewczynki, odpowiedź musi brzmieć: NIE. Płeć dziecka a fazy księżyca i kalendarz chiński Zacznijmy od sprawy najważniejszej w tej kwestii: ten temat wkracza w sferę astrologii, a opuszcza strefę nauki. Jeżeli więc ktoś kieruje się dowodami pozyskanymi w drodze badań naukowych, śmiało może opuścić tę część. Czeski ginekolog (i zapewne zwolennik astrologii), Eugen Jonas powiązał tzw. cykl księżycowy z płcią dziecka. Księżyc każdego dnia przebywa w jednym z 12 znaków Zodiaku. Z kolei każdy znak związany jest albo z płcią męską albo z żeńską. Według Jonasa współżycie w dniu, gdy księżyc przebywa w jednym z męskich znaków, zwiększa szanse na poczęcie chłopca i odwrotnie. Męskie znaki zodiaku to: Baran, Bliźnięta, Lew, Waga, Strzelec i Wodnik. Żeńskie znaki zodiaku to: Byk, Rak, Panna, Skorpion, Koziorożec i Ryby. Zwolennicy tej teorii muszą sprawdzać, w jakim znaku aktualnie znajduje się księżyc i decydować: płodzić teraz czy nie, w zależności od tego, jakiej płci dziecko chcą mieć. Szacowana przez nas skuteczność tej metody: 50 procent. Płeć dziecka a kalendarz chiński Chińczycy, a przynajmniej ich część wierzy, że można planować płeć dziecka biorąc pod uwagę wiek matki i miesiąc zapłodnienia. Prawdopodobnie to najstarszy znany nam sposób na planowanie płci dziecka. Wiek kobiety oblicza się w nim według miesięcy księżycowych, czyli z założeniem, że każdy z nich ma 28 dni. Samemu trudno to obliczyć dlatego najlepiej skorzystać chińskiego kalendarza płci. Obliczy on płeć dziecka na podstawie daty urodzenia przyszłej mamy i miesiąca, w jakim doszło do współżycia, które doprowadziło do zapłodnienia. Jak kształtuje się płeć dziecka w życiu płodowym Choć płeć dziecka zostaje genetycznie zaprogramowana w momencie zapłodnienia, przez pierwsze kilka tygodni życia płodowego dziewczynki i chłopcy mają tak samo zbudowane genitalia. Dopiero około 7. tygodnia ciąży powstają gruczoły płciowe. U chłopców wydzielają się hormony męskie, które pobudzają rozwój penisa. W kolejnym tygodniu rozpoczyna się formowanie moszny (jąderka z jamy brzusznej zaczynają do niej zstępować dopiero ok. 7. miesiąca). W tym czasie u dziewczynek rozpoczyna się formowanie łechtaczki. W 9–10. tygodniu u chłopców kształtują się jądra i prącie, a u dziewczynki macica i pochwa. W 12. tygodniu wewnętrzne i zewnętrzne narządy płciowe są uformowane. W 14. tygodniu u chłopców pojawia się gruczoł prostaty, a u dziewczynek jajniki zstępują do miednicy. Kiedy płeć dziecka jest widoczna w badaniu USG Doświadczeni lekarze podczas badania USG mogą orzec już w 14. tygodniu ciąży, czy płód to chłopiec, czy dziewczynka. Często jednak obraz nie jest dostatecznie widoczny, więc łatwo o pomyłkę. Podczas drugiego badania USG (miedzy 18. a 22. tygodniem) szanse na określenie płci są dużo większe, jednak co do wyniku nadal nie ma stuprocentowej pewności (pępowinę można pomylić z penisem płodu). Przy trzecim badaniu możliwość rozpoznania płci dziecka wynosi ok. 95 proc. Nie bez znaczenia jest doświadczenie lekarza i stan aparatury USG. Można zrobić USG tradycyjne, wybrać się na nowoczesne badanie 3D (obraz przestrzenny) lub USG 4D (pokazuje trójwymiarowy obraz w ruchu). Jeśli chodzi o rozpoznanie płci dziecka, tradycyjne aparaty są równie skuteczne, jak te nowoczesne (liczy się wiedza specjalisty). Całkowitą pewność co do płci dziecka daje zbadanie próbki płynu owodniowego pobranego z macicy (amniopunkcja). Badanie to wykonuje się jednak tylko ze wskazań lekarskich w ściśle określonych sytuacjach (np. w celu wykluczenia wad genetycznych płodu lub kiedy istnieje konflikt serologiczny między mamą a dzieckiem). Zobacz też: Chłopiec czy dziewczynka - kiedy poznasz płeć dziecka? Test na płeć dziecka – czy jest skuteczny? Wygląd w ciąży a płeć dziecka
Piersi w ciąży – 12 pytań, które zadają przyszłe mamy
Piersi w ciąży przechodzą ogromne zmiany, które rozpoczynają się już od pierwszego dnia po połączeniu się komórki jajowej z plemnikiem. W ciągu kolejnych 9 miesięcy twoje piersi mogą powiększyć się o kilka rozmiarów, a z czasem brodawki sutkowe i ich otoczki zaczną ciemnieć. Może pojawić się także mrowienie czy swędzenie. Czy wiesz, jak zmieniają się piersi w ciąży?
W czasie ciąży piersi, pod wpływem zmian hormonalnych zachodzących w ciele, przechodzą prawdziwą rewolucję. Czy wiesz, że najtrudniejszym czasem dla piersi nie jest karmienie, ale właśnie ciąża? To właśnie w tym okresie biust przechodzi największą próbę wytrzymałości. Dlatego warto troszczyć się o niego od chwili, gdy dowiedziałaś się, że będziesz mamą. Spis treści: Pierś, sutek i brodawka – co to jest? Od którego tygodnia ciąży piersi zaczną rosnąć? Niepokojący ból, mrowienie i swędzące sutki w ciąży: czy to normalne? Jak wyglądają piersi w I trymestrze ciąży? Czy rozmiar biustu wpływa na wielkość piersi w ciąży? Czy piersi w ciąży powinno się hartować? Co robić, by piersi w ciąży nie zwiotczały? Wydzielina z sutka w ciąży: czy to normalne? Czy wklęsłe brodawki pozwolą na karmienie? Jak zmienia się wygląd sutków w ciąży? Jak zmieniają się brodawki na początku ciąży? Jakie zmiany w piersiach powinny niepokoić w ciąży? 1. Pierś, sutek i brodawka – co to jest? Wbrew pozorom nazewnictwo może przysporzyć nieco kłopotów, a potoczne nazewnictwo może wprowadzić w błąd. Naprawdę? Pierś to potoczna nazwa sutka (łac. mamma), ale można ją nazywać także gruczołem piersiowym (łac. glandula mammaria) lub gruczołem mlekowym (łac. glandula lactifera). Główzym zadaniem piersi, z biologicznego punktu widzenia, jest wytwarzanie mleka w pęcherzykach mlecznych, z których między innymi są zbudowane. Potoczne określenie sutka, czyli cylindrycznej lub stożkowatej wyniosłości znajdującej się na środku otoczki w nomenklaturze medycznej nosi miano brodawki sutkowej lub piersiowej (łac. papilla mammae, mammilla). Skóra na brodawce sutkowej jest nieregularna, lekko pomarszczona, a w główną jej funkcją jest ujście mleka. Natomiast to, co potocznie nazywamy brodawką, czyli otoczka sutka fachowo nazywa się otoczką brodawki sutkowej (łac. areola mammae) lub otoczką sutkową. Najczęściej jest w kolorze brodawki sutkowej lub zbliżonym, a jej powierzchnia lekko chropowata ze wzglądu na znajdujące się w jej obrębie gruczoły apokrynowe łojowe (gruczoły otoczki, tzw. gruczoły Montgomery’ego). Główną funkcją otoczki brodawki sutkowej jest nawilżanie brodawki sutkowej. 2. Od którego tygodnia ciąży piersi zaczną rosnąć? Już od pierwszych dni po zatrzymaniu miesiączki piersi stają się pełniejsze, jędrne, napięte, twardsze lub obrzmiałe i mogą nieco wystawać poza miseczkę biustonosza. Dla niektórych kobiet są to właśnie pierwsze objawy ciąży – mogą się pojawić już między 4 a 6 tygodniem ciąży, czyli do dwóch tygodni po zapłodnieniu. Z czasem, wraz z rozwojem zarodka, a następnie płodu, na piersiach będzie przybywać tkanki tłuszczowej, a pęcherzyki mleczne będą zwiększać swoją objętość. W końcowym etapie ciąży piersi mogą być o kilka rozmiarów większe. Jeśli masz delikatną i suchą skórę, możliwe, że zacznie cię ona swędzieć pod wpływem rozciągania. Stosuj wtedy kremy do pielęgnacji biustu. Możesz nakładać je również zapobiegawczo. 3. Niepokojący ból, mrowienie i swędzące sutki w ciąży: czy to normalne? Ból, wrażliwość, mrowienie czy swędzenie sutków, czyli brodawek sutkowych często pojawia się w I trymestrze ciąży. Dla niektórych kobiet ta bolesność i tkliwość jest jednym z pierwszych objawów, które pojawiają się zaraz po zapłodnieniu. U niektórych osób w ciąży takie „dziwne” odczucia promieniują na całe piersi. Jeśli odczuwasz mrowienie, napięcie, łaskotanie czy swędzenie piersi lub brodawek piersiowych w ciąży to z pewnością jest to oznaka, że w twoim organizmie zachodzą intensywne zmiany przygotowujące piersi do laktacji. Jednak nie zawsze jest to oznaka ciąży, ponieważ tkliwość i poczucie nabrzmiałych piersi pojawiają się także tuż przed miesiączką. Nie należy więc bólu sutków traktować jako jednoznacznego objawu ciąży. 4. Jak wyglądają piersi w I trymestrze ciąży? Wygląd i kształt piersi to sprawa indywidualna, więc nie można wskazać jednej odpowiedzi. Natomiast, niezależnie od wyglądu, już od momentu zapłodnienia zmiany hormonalne wpływają na budowę i strukturę twoich piersi. Pod skórą na piersiach zapewne zauważysz sploty żyłek. To efekt działania estrogenów, które rozszerzają naczynia krwionośne. W tej partii ciała krew krąży teraz intensywniej, by uaktywniły się gruczoły piersiowe: pęcherzyki i kanały mleczne, które są odpowiedzialne za laktację. Wzrośnie także poziom tkanki tłuszczowej – jest to magazyn energii. Zmiany hormonalne w ciąży przyczyniają się także do innych zmian w organizmie przyszłej mamy, np. szybszego wzrostu włosów. 5. Czy rozmiar biustu wpływa na wielkość piersi w ciąży? Nie. To kwestia predyspozycji genetycznych, indywidualnych cech danej osoby i tego, w jakim wieku zaszła w pierwszą ciążę – im później decyduje się na dziecko, tym większe prawdopodobieństwo, że piersi nie będą tak znacząco rosły. Ogromne­ znaczenie ma też apetyt przyszłej mamy. Zbyt szybkie przybieranie na wadze negatywnie odbija się na piersiach. Powiększają się wtedy nie tylko z przyczyn hormonalnych, ale też z nadmiaru tłuszczu, a to (poza skłonnością genetyczną) powoduje rozstępy. Skóra pod wpływem ciężaru rozciąga się za szybko. Dlatego warto od samego początku stosować zdrową dietę w ciąży. Dobre odżywianie doda ci energii i sprawi, że zmniejszy się ryzyko powstania rozstępów na piersiach. Możesz również stosować metody zapobiegające powstawaniu rozstępów w ciąży. 6. Czy piersi w ciąży powinno się hartować? Zależy, co się przez to rozumie. Nieprawdą jest, że trzeba je pocierać szorstką gąbką lub smarować spirytusem, by zgrubiały. To bzdura. Ze zgrubiałej brodawki maluchowi będzie trudniej jeść. Natomiast hartowanie piersi za pomocą prysznica... O tak, to jest dobry pomysł. Naprzemienny strumień ciepłej i letniej wody (mogą też być okłady) doskonale poprawia w nich krążenie. Dzięki temu zachowają jędrność. 7. Co robić, by piersi w ciąży nie zwiotczały? Warto kupić wygodny i dobry jakościowo biustonosz na grubych ramiączkach. Ważne jest, by miseczki obejmowały całe krągłości piersi i podtrzymywały je. Nie kupuj stanika za dużego. Nie podtrzyma biustu, a skóra pod wpływem ciężaru piersi rozciągnie się. Pomyśl jednocześnie o zakupie stanika do karmienia. Przyda ci się już niedługo. Dodatkowo: Natłuszczaj i nawilżaj skórę piersi codziennie. Kosmetyk nakładaj kolistymi ruchami, zaczynając od okolic pach, a kończąc na dekolcie. Postaw na aktywność. Pływanie wzmacnia mięśnie klatki piersiowej, które jak rusztowanie podtrzymują piersi. 8. Wydzielina z sutka w ciąży: czy to normalne? W ciąży, a w szczególności w III trymestrze oraz podczas laktacji, może pojawić się samoistny wypływ wydzieliny z sutka, czyli brodawki sutkowej – jest to naturalne zjawisko i nie powinnaś się niepokoić. Zwykle wydzielina wydobywająca się z brodawki sutkowej w czasie ciąży to siara – pierwsze i najbardziej wartościowe mleko zawierające cenne mikroelementy. Ma ona kolor biały, mleczny i wydostaje się z obu piersi, najczęściej w nocy. Pojawienie się siary sygnalizuje, że sutki są przygotowane do karmienia. Jeśli po porodzie zauważysz, że wydzielina z brodawki sutkowej jest gęsta i ma żółty kolor, to może być to objaw tzw. połogowego ropnia sutka. Ta infekcja bakteryjna może pojawić się na każdym etapie laktacji, jednak najczęściej pojawia się między 2. a 6. tygodniem po porodzie w wyniku nieleczonego lub źle leczonego zablokowania kanalików mlecznych. W takiej sytuacji niezbędna jest konsultacja medyczna i włączenie antybiotykoterapii. 9. Czy wklęsłe brodawki pozwolą na karmienie? Tak, dziecko swoimi ustami obejmuje większą płaszczyznę niż tylko brodawkę sutkową. Ssanie piersi z wklęsłą brodawką sutkową, a nawet i otoczką brodawki sutkowej jest dla maluszka nieco trudniejsze, ale nie niemożliwe. Podczas pierwszych karmień maluszka będziesz musiała dość mocno ścisnąć otoczkę brodawki sutkowej, aby uformować z piersi coś na kształt smoczka. A co z zalecanym przez inne mamy rozciąganiem opuszkami palców otoczki wokół sutka? Czasami lekarz odradza taki masaż, ponieważ pobudza on wydzielanie oksytocyny, a ta z kolei wywołuje skurcze macicy, co może być przyczyną przedwczesnego porodu. Lepiej więc nie ryzykować. Można natomiast spróbować nakładek do korekcji brodawek (dostępne w aptekach). Nosi się je pod biustonoszem, mocno dopasowane do piersi, tak by brodawka wypełniała otwór w krążku. Jeśli jednak nie uda się wyciągnąć brodawek – nie przejmuj się. Jest szansa, że po porodzie same się uwypuklą. Sukces w karmieniu piersią zależy nie tylko od samych brodawek: duże znaczenie mają też inne rzeczy, np. twoje nastawienie i to, jak się odżywiasz po porodzie. 10. Jak zmienia się wygląd sutków w ciąży? W związku ze zmianami hormonalnymi zmienia się wygląd zarówno brodawki sutkowej, jak i otoczki brodawki sutkowej, chociaż przebieg zmian jest kwestią indywidualną. Zasadniczo twoje brodawki sutkowe mogą stać się: wypukłe, płaskie, wklęsłe. W ciąży otoczki sutkowe są bardziej nabrzmiałe i „chropowate”. Dzieje się tak wskutek wzrostu i pojawiającego się obrzęku gruczołów łojowych (guzki Montgomery’ego), których zadaniem jest wydzielanie oleistej, nawilżającej substancji, która będzie chroniła brodawki sutkowe przed wysychaniem i pękaniem podczas karmienia piersią. Niektóre osoby uskarżają się na suche brodawki sutkowe już w trakcie ciąży – wtedy wskazane jest odpowiednie ich nawilżanie, np. oliwką dla niemowląt lub specjalistycznymi kosmetykami do piersi dla ciężarnych i młodych mam. W przypadku płaskich i wklęsłych brodawek niektóre osoby rekomendują noszenie specjalistycznych nakładek (tzw. osłonek) formujących na brodawki, które mają na celu przystosowanie sutków do karmienia maluszka (naszym zdaniem to nie jest konieczne). 11. Jak zmieniają się brodawki na początku ciąży? Wygląd otoczki brodawki sutkowej powoli zmienia się pod wpływem hormonów w trakcie całej ciąży. Kolor brodawki sutkowej i jej aureoli na samym początku ciąży jest jasny: kremowy, cielisty, różowy, by pod koniec ciąży zmienić swój kolor na brązowy, a czasem nawet ciemnobrązowy. Kiedy ciemnieją brodawki w ciąży? Już od pierwszych tygodni, jednak jest to proces stosunkowo powolny, chociaż zazwyczaj największa zmiana przypada na II trymestr ciąży. W tym czasie brodawki sutkowe i ich otoczka powiększają się, ciemnieją, często także uwypuklają – twój organizm szykuje się na pojawienie się dziecka na świecie. Otoczki brodawki sutkowej mogą zmienić swój kolor na całej powierzchni lub punktowo – jest to kwestia indywidualna. Również w obrębie całych piersi, zewnętrznych narządów płciowych i wokół odbytu może zmienić się kolor skóry. To tzw. hiperpigmentacja pojawiająca się na skutek wzrostu melaniny, a za jej wzrost odpowiedzialne są hormony: progesteron i estrogen. Po zakończeniu laktacji kolor brodawki i jej otoczki zazwyczaj wraca do stanu sprzed ciąży, jednak u niektórych kobiet zmiany mogą być nieodwracalne. 12. Jakie zmiany w piersiach powinny niepokoić w ciąży? Wszelkie guzki i zgrubienia wyczuwalne pod skórą, a także zaczerwienienie jednej z brodawek sutkowych. Jeśli piersi (lub jedna z nich) staną się bardzo bolesne, a do tego pojawi się gorączka, może to świadczyć o toczącym się zapaleniu. Należy wtedy udać się do lekarza. Konsultacja medyczna będzie również konieczna w sytuacji, gdy zauważysz podbarwiony krwią wyciek z piersi. Na szczęście te zmiany zazwyczaj nie są groźne, co nie oznacza, że należy je bagatelizować. Zobacz także: Objawy ciąży w pierwszym tygodniu – 7 wczesnych oznak ciąży Objawy ciąży pozamacicznej – tłumaczy ginekolog z IMiD Pierwsze objawy ciąży – kiedy się pojawiają, pełna lista wczesnych objawów Konsultacja merytoryczna dr n. med. Leszek Lewandowski Ginekolog-położnik w Klinice Położnictwa i Ginekologii Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie
Dni płodne: objawy, po których rozpoznasz, że w te dni możesz zajść w ciążę
Dni płodne - ich objawy to między innymi zmiana wyglądu śluzu i temperatury ciała. Nie zawsze jednak kobieta odczuwa, że rozpoczął się u nie okres płodny. Aby nie przegapić objawów dni płodnych, należy uważnie obserwować swój organizm. Wyjaśniamy, na jakie symptomy dni płodnych i występującej podczas nich owulacji zwracać uwagę.
Niektóre objawy dni płodnych można zauważyć gołym okiem. Ale nie każda kobieta ich doświadcza – to kwestia bardzo indywidualna. Czasami symptomy rozpoczęcia okresu płodnego mogą pojawić się wkrótce po zakończeniu krwawienia miesiączkowego, niekiedy występują wyłącznie po owulacji. Objawami dni płodnych mogą być bóle owulacyjne, plamienie okołoowulacyjne, wrażliwość piersi oraz zmiany na skórze i zmiana nastroju. Podczas dni płodnych inaczej wygląda śluz, zmienia się szyjka macicy, a kobieta ma większą ochotę na seks. Gdy pojawi się koniec dni płodnych – objawy ustępują. Pomóc w obliczeniu dni płodnych może również specjalny kalkulator dni płodnych. Dni płodne objawy: Śluz podczas dni płodnych Temperatura ciała podczas dni płodnych Szyjka macicy w czasie dni płodnych Ból owulacyjny Plamienie okołoowulacyjne Samopoczucie podczas dni płodnych Ból piersi Wygląd kobiety podczas dni płodnych Dni płodne (owulacja) - objawy Jakie są objawy dni płodnych? Rozpoznawanie dni, w trakcie których można zajść w ciążę, polega na obserwacji cyklu miesiączkowego i całego organizmu, w tym także swojego samopoczucia i nastroju. Czasami objawy dni płodnych (i występującej w ich trakcie owulacji) są bardzo wyraźne (np. pojawia się ból owulacyjny). Często jednak kobieta nie odczuwa, że rozpoczęły się u niej dni płodne i nie wie, że doszło do jajeczkowania. Jeżeli chcesz wiedzieć, kiedy masz dni płodne, zwróć uwagę na kilka podstawowych objawów, które opisujemy niżej. Wiedza na temat tego, jak wyglądają dni płodne po okresie, jest kluczowa podczas starań o dziecko. Śluz podczas owulacji Po skończonej miesiączce szyjka macicy jest zaczopowana korkiem z gęstego śluzu. W kolejnych dniach, gdy komórka jajowa dojrzewa w pęcherzyku Graffa, zwiększa się stężenie estrogenu we krwi, a to powoduje wytwarzanie śluzu przez gruczoły umieszczone w szyjce macicy. Śluz w dni niepłodne jest lepki, gesty i biały. Stopniowo zmienia się w śluz płodny, który wyglądem przypomina białko surowego jaja kurzego. Warto pamiętać, że rodzaj śluzu w trakcie cyklu miesiączkowego to kwestia indywidualna. Wiele kobiet, obserwując swój organizm przez dłuższy czas, potrafi rozpoznawać dni płodne po konsystencji, kolorze i zapachu śluzu. Śluz w dni płodne jest przejrzysty, rozciągliwy śliski, wydzielany w większej ilości. W tej fazie cyklu miesiączkowego możesz mieć poczucie, że twoja bielizna jest mokra. Pod koniec występowania śluzu płodnego następuje owulacja, czyli jajeczkowanie – moment uwolnienia się komórki jajowej z pęcherzyka Graffa. To szczyt twoich dni płodnych i najlepszy czas na zapłodnienie. Po tym fakcie macica nie wytwarza już płodnego śluzu i ponownie zostaje zamknięta czopem gęstego śluzu. A co oznacza tzw. mleczny śluz? Gdy pojawia się przed spodziewaną menstruacją, niewykluczone, że świadczy o tym, że doszło do zapłodnienia. Mleczny śluz nie zawsze oznacza ciążę - nawet jeśli pojawi się zamiast miesiączki, może być objawem, który wymaga konsultacji z lekarzem ginekologiem. Temperatura ciała podczas dni płodnych Jeżeli codziennie rano, przed wstaniem z łóżka, zmierzysz temperaturę ciała, możesz zauważyć jej wahania w ciągu całego cyklu menstruacyjnego. Na tej podstawie można wyznaczyć dni płodne. Na poziom temperatury ciała wpływa poziom progesteronu we krwi. W fazie przedowulacyjnej poziom progesteronu jest niski, dlatego temperatura ciała nie jest wysoka. Nagły skok temperatury o minimum 0,2 stopnia Celsjusza (dwie kreski na termometrze) oznacza, że rozpoczęła się zwiększona produkcja progesteronu, a więc wcześniej nastąpiła owulacja. Podwyższona temperatura opadnie dopiero pod koniec cyklu, przed rozpoczęciem następnej miesiączki. Aby rozpoznać dni płodne, mierz temperaturę spoczynkową: po co najmniej trzygodzinnym odpoczynku, bez wcześniejszego wstawania z łóżka, zawsze o tej samej porze. Wybierz miejsce pomiaru: usta, pochwa lub odbyt. Ważne - nie zmieniaj miejsca pomiaru w danym cyklu miesiączkowym. Szyjka macicy podczas dni płodnych Kobieta może nauczyć się obserwowania zmian w szyjce macicy przed okresem i w czasie cyklu, aby na tej podstawie stwierdzić, czy ma dni płodne. Zanim wejdziesz w fazę płodności, szyjka macicy jest sucha, twarda, zamknięta oraz obniżona w pochwie. W trakcie dni płodnych szyjka macicy: jest miękka, jest mokra – można zaobserwować na niej obecność śluzu, ma otwarte ujście, znajduje się wyżej w pochwie. Wygląd kobiety w czasie dni płodnych Podczas owulacji kobieta pięknieje, wysyła nieświadomie sygnały, którymi podkreśla swoją atrakcyjność. Sylwetka wygląda szczuplej, cera jest bardziej promienna, a włosy lśniące. Badania wykazały, że twarz kobiety w okresie płodnym jest bardziej symetryczna, a różnica pomiędzy obwodem bioder a talią – jest największa – pojawia się kształt klepsydry. Zmienia się też nieco zapach na bardziej kuszący dla mężczyzn. Objawy dni płodnych: ból Występuje u niektórych kobiet, chociaż nie w każdym cyklu. Poznasz go po następujących objawach: bólu po prawej lub lewej stronie podbrzusza (w okolicy jajnika, z którego uwolniło się jajo) bólu lędźwi. Ważne! Moment, kiedy odczuwasz ból owulacyjny, nie musi ściśle pokrywać się z momentem owulacji – jajeczkowanie najczęściej występuje 1-2 dni po dolegliwościach bólowych. Plamienie podczas owulacji Bólowi owulacyjnemu czasem może towarzyszyć delikatne plamienie z dróg rodnych. Nie jest ono groźne, a wiąże się ze zmianami hormonalnymi, jakie zachodzą w tym czasie w organizmie kobiety. Takie plamienie okołoowulacyjne może trwać od kilku godzin do nawet 4 dni. Zmiana samopoczucia podczas dni płodnych Większość kobiet zauważa, że w czasie dni płodnych: poprawia się ich nastrój, zwiększa się koncentracja, rośnie ochota na seks. Ból piersi w dni płodne Są kobiety, które w okresie okołoowulacyjnym odczuwają pieczenie i nadmierną wrażliwość brodawek sutkowych oraz napięcie w piersiach. Ból piersi związany jest z wysokim poziomem estrogenów w organizmie. Znając objawy dni płodnych dużo łatwiej będzie ci zaobserwować, kiedy mają one miejsce w trakcie trwania twojego cyklu – kiedy się rozpoczynają, a kiedy następuje ich koniec. Pamiętaj, że to, co dzieje się w twoim ciele w czasie dni płodnych, może zależeć od całego szeregu czynników. W dużej mierze jest kwestią indywidualną. Aby nauczyć się, po czym rozpoznawać dni płodne – warto wsłuchiwać się w swój organizm i z uwagą obserwować zmiany, jakie zachodzą w czasie cyklu. Zobacz także: Jak obliczyć dni płodne przy nieregularnym okresie Zajście w ciążę w dni niepłodne - czy to możliwe? ​Ból jajnika po owulacji - to może być pierwszy sygnał ciąży
Owulacja (jajeczkowanie): objawy, ile trwa, kiedy występuje?
Owulacja, czyli jajeczkowanie, to szczyt płodności i największa szansa na zajście w ciążę. Nie w każdym cyklu owulacja wypada tego samego dnia. To, kiedy do niej doszło, można obliczyć dopiero po wystąpieniu kolejnej miesiączki. Można też spróbować ustalić czas jej trwania na podstawie objawów.
Owulacja polega na uwolnieniu z jajnika dojrzałej komórki jajowej, która od tego momentu jest w pełni gotowa do zapłodnienia. U zdrowej kobiety jajeczkowanie na ogół występuje w danym cyklu miesiączkowym jeden raz. Ale może zdarzyć się również częściej. Specjalnie dla mamotoja.pl prof. dr hab. n.med. Jan Kotarski, ginekolog położnik tłumaczy, na czym polega jajeczkowanie i wymienia charakterystyczne objawy owulacji. Spis treści: Owulacja – co to jest? Owulacja – kiedy występuje? Ile trwa owulacja? Objawy owulacji Owulacja a zajście w ciążę? Kiedy nie występuje owulacja? Owulacja – co to jest? Owulacja (jajeczkowanie) to uwolnienie dojrzałej komórki jajowej ze znajdującego się w jajniku pęcherzyka Graafa. Dochodzi do niej w wyniku działania dwóch hormonów: hormonu folikulotropowego (FSH) wpływającego na dojrzewanie komórki jajowej, estrogenów decydujących o ilości wydzielanego FSH i LH (hormonu luteinizującego). Gdy pęcherzyk jest dojrzały (a wraz z nim komórka jajowa), następuje wyrzut dużej ilości hormonu luteinizującego, który powoduje uwolnienie komórki jajowej z jajnika. To właśnie jest moment owulacji. fot. nmfotograf/Adobe Stock W jajniku dojrzałej kobiety znajduje się mniej więcej 40 tysięcy komórek jajowych. Są one uwalniane podczas owulacji w każdym cyklu miesiączkowym, od momentu uzyskania dojrzałości płciowej aż do menopauzy. Co ciekawe – liczba komórek jajowych każdej kobiety zostaje określona jeszcze przed narodzinami. Pierwotna liczba waha się od 700 tysięcy do nawet 2 milionów. Ale część z tych komórek ulega zwyrodnieniu już w trakcie życia płodowego. Podwójna owulacja W jednym lub dwóch jajnikach w rzadkich sytuacjach mogą dojrzewać dwa pęcherzyki. Zdarza się, że dojrzewają w tym samym momencie lub w niewielkim odstępie czasu. Skutkiem tego jest podwójna owulacja w jednym cyklu miesiączkowym. Na wystąpienie podwójnej owulacji wpływają: czynniki fizyczne, emocjonalne, tryb i styl życia, leczenie hormonalne niepłodności. Owulacja – kiedy występuje? Moment wystąpienia owulacji zależy od długości cyklu menstruacyjnego. Prawidłowy cykl trwa około 28 dni, ale za normę uznaje się również cykle mieszczące się w przedziale 21-35 dni. Przyjmuje się, że owulacja ma miejsce 14 dni przed rozpoczęciem krwawienia miesiączkowego. Jeśli kobieta miesiączkuje regularnie, a jej cykl trwa średnio 28 dni, owulacja powinna nastąpić mniej więcej w połowie cyklu (w 14. dniu poprzedzającym kolejną miesiączkę). Jeśli cykl trwa 30 dni, do jajeczkowania dojdzie w 16. dniu cyklu (przypada 14 dni przed kolejną miesiączką). Z kolei przy 25-dniowym cyklu, jajeczko może się uwolnić już w 11. dniu cyklu. W celu orientacyjnego wyliczenia, kiedy występuje owulacja, trzeba znać datę pierwszego dnia cyklu menstruacyjnego (czyli pierwszego dnia ostatniej miesiączki) oraz średnią długość trwania cyklu. Warto pamiętać, że długość cyklu u jednej kobiety może się zmieniać, gdyż jest uzależniona od wielu czynników wewnętrznych i zewnętrznych. Wpłynąć może na nią na przykład przeżywany przez kobietę stres, podróż lub choroba. Jak ustalić, kiedy występuje owulacja? W ustalaniu daty owulacji mogą pomóc metody wyznaczania dni płodnych i niepłodnych. Należą do nich: kalkulator owulacji – bazuje na metodzie obliczeniowej Ogino-Knausa, metoda termiczna obliczania dni płodnych – polega na codziennych pomiarach temperatury ciała, metoda Billingsów – oparta na obserwacji zmian zabarwienia i konsystencji śluzu szyjkowego, metoda objawowo-termiczna – polega na wykorzystaniu kalkulatora owulacji, pomiarów temperatury ciała i charakterystycznych objawów towarzyszących jajeczkowaniu, test owulacyjny – bada poziom hormonu luteinizującego w organizmie kobiety, którego poziom wzrasta przed jajeczkowaniem, monitorowanie cyklu miesiączkowego u ginekologa. View Burdaffi on the source website Ile trwa owulacja? Owulacja trwa maksymalnie 48 godzin. Tyle czasu może zająć komórce jajowej uwolnienie się z pęcherzyka Graafa, czyli dojrzałego pęcherzyka jajnikowego. Pęka on, gdy komórka jajowa jest gotowa do zapłodnienia. Należy jednak pamiętać, że moment jajeczkowania to nie jedyny czas, gdy kobieta może zajść w ciążę. Dlatego warto sprawdzić kalendarz dni płodnych, aby zorientować się, kiedy może dojść do zapłodnienia. Objawy owulacji Najczęstsze objawy owulacji to: wzrost podstawowej temperatury ciała, zmiana śluzu jeśli to miał być myślnik, to należy napisać "szyjkowego — staje".---#---wzrost podstawowej temperatury ciała, zmiana śluzu szyjkowego - staje się przejrzysty, rozciągliwy i jest go więcej.---#---szyjkowego-staje#szyjkowego — staje---#---szyjkowego - staje">szyjkowego – staje się przejrzysty, rozciągliwy i jest go więcej. Za skok temperatury odpowiedzialny jest progesteron. Pęknięty pęcherzyk tworzy gruczoł zwany ciałkiem żółtym, który wydziela ten hormon. Progesteron ma za zadanie przygotowanie błony śluzowej macicy do przyjęcia zarodka. Jeżeli zatem wykształciło się ciałko żółte, możesz zaobserwować skok temperatury. Aby dokładnie zanotować wzrost temperatury, należy: mierzyć ją po przebudzeniu, przed wstaniem z łóżka, systematycznie, każdego dnia. Gwałtowny wzrost temperatury o kilka kresek (najczęściej o 0,5 stopnia Celsjusza) oznacza moment jajeczkowania. Nietypowe objawy owulacji Jest także kilka dodatkowych objawów owulacji. Nie występują u każdej kobiety. Są również sygnałem świadczącym o odbywającym się jajeczkowaniu: ból jeśli to miał być myślnik, to należy napisać "owulacyjny — kłucie".---#---ból owulacyjny - kłucie z jednej strony brzucha, zazwyczaj w okolicy jajnika, z którego zostaje uwolniona komórka jajowa, tkliwość piersi - są obolałe i wrażliwe na dotyk, obrzmienie warg sromowych, plamienie owulacyjne - może pozostawić po sobie jedynie delikatny ślad na bieliźnie, zwiększona ochotę na seks, poprawa stanu włosów i cery.---#---owulacyjny-kłucie#owulacyjny — kłucie---#---owulacyjny - kłucie">owulacyjny – czyli kłucie z jednej strony brzucha, zazwyczaj w okolicy jajnika, z którego zostaje uwolniona komórka jajowa, tkliwość jeśli to miał być myślnik, to należy napisać "piersi — są".---#---ból owulacyjny - kłucie z jednej strony brzucha, zazwyczaj w okolicy jajnika, z którego zostaje uwolniona komórka jajowa, tkliwość piersi - są obolałe i wrażliwe na dotyk, obrzmienie warg sromowych, plamienie owulacyjne - może pozostawić po sobie jedynie delikatny ślad na bieliźnie, zwiększona ochotę na seks, poprawa stanu włosów i cery.---#---piersi-są#piersi — są---#---piersi - są">piersi – są obolałe i wrażliwe na dotyk, obrzmienie warg sromowych, plamienie jeśli to miał być myślnik, to należy napisać "owulacyjne — może".---#---ból owulacyjny - kłucie z jednej strony brzucha, zazwyczaj w okolicy jajnika, z którego zostaje uwolniona komórka jajowa, tkliwość piersi - są obolałe i wrażliwe na dotyk, obrzmienie warg sromowych, plamienie owulacyjne - może pozostawić po sobie jedynie delikatny ślad na bieliźnie, zwiększona ochotę na seks, poprawa stanu włosów i cery.---#---owulacyjne-może#owulacyjne — może---#---owulacyjne - może">owulacyjne – może pozostawić po sobie jedynie delikatny ślad na bieliźnie, zwiększona ochota na seks, poprawa stanu włosów i cery. Ból przy owulacji Część kobiet cierpi z powodu bólu okołoowulacyjnego – to nagły, ostry ból jajnika spowodowany rozciągnięciem jego ścianki. Może także wystąpić niewielkie plamienie okołoowulacyjne. Taki objaw jest sygnałem dla kobiety, że właśnie rozpoczyna się owulacja. Ból może pojawić się z prawej lub lewej strony, w zależności od tego, który jajnik jest aktywny. Owulacja – kiedy można zajść w ciążę? Po owulacji komórka jajowa żyje około 24 godziny. Ale plemniki są zdolne do zapłodnienia komórki jajowej nawet przez 120 godzin (5 dni), gdyż tyle są w stanie przetrwać w drogach rodnych kobiety. Kiedy zatem występują dni płodne? W każdym cyklu kobiety jest około 8-10 dni płodnych, czyli takich, w trakcie których stosunek seksualny może doprowadzić do zapłodnienia. Przez pozostałe dni można kochać się bez obawy zajścia w niepożądaną ciążę. Aby określić dokładny dzień wystąpienia owulacji, powinnaś prowadzić szczegółowe obserwacje i zapiski dotyczące przebiegu cyklu miesiączkowego. W tym celu skorzystaj z karty obserwacji cyklu miesiączkowego, którą możesz sobie wydrukować. Ważne! Do zapłodnienia może dojść: • w ciągu 5 dni, gdy twój śluz ma przynajmniej jedną cechę śluzu płodnego – jest rozciągliwy, przejrzysty, w przedsionku pochwy masz uczucie wilgotności, • 3 dni przed wystąpieniem owulacji, gdyż plemniki pozostając w drogach rodnych kobiety, są zdolne do zapłodnienia przez około 72 godziny, czyli przez 3-5 dni, • w czasie owulacji oraz 1 dzień po niej, gdyż komórka jajowa jest zdolna do zapłodnienia wyłącznie przez 24 godziny po jej uwolnieniu. Kiedy owulacja nie występuje? W przypadku braku owulacji mamy do czynienia ze zjawiskiem luteinizacji niepękniętego pęcherzyka. Są różne tego przyczyny, a sposób leczenia zależy od postawionej diagnozy. Nawet w przypadku braku owulacji miesiączka może wystąpić w planowanym terminie lub z opóźnieniem. Cykle bezowulacyjne zdarzają się także u zdrowych kobiet – jeżeli występują raz czy dwa razy w roku, nie należy się martwić. Częstsze cykle bezowulacyjne wymagają wizyty u lekarza specjalisty i podjęcia leczenia. Przyczyny braku owulacji Brak jajeczkowania powinien być zawsze sygnałem, że nie wszystko jest w porządku ze zdrowiem kobiety. Przyczyną braku owulacji może być: zespół policystycznych jajników, choroby przysadki i podwzgórza, nadmierna otyłość, znaczna niedowaga, nadmiar prolaktyny, inne zaburzenia hormonalne. Wpływ na przebieg owulacji ma także styl życia i stres. Cykle bezowulacyjne mogą wystąpić u kobiety: po porodzie, po ukończeniu 35. roku życia, po wieloletnim przyjmowaniu antykoncepcji hormonalnej (opartej na długo działających gestagenach). Sprawdź też: Stymulacja owulacji: jak wygląda procedura stymulacji jajeczkowania? [LEKI, SKUTECZNOŚĆ] Zapłodnienie: przebieg, objawy, kiedy dochodzi do zapłodnienia ​Testy owulacyjne – jak działają?
Ulewanie u noworodków – przyczyny ulewania, sposoby na ulewanie u dziecka
Ulewanie u noworodków to częste zjawisko. Wyjaśniamy, kiedy należy się nim martwić, a kiedy nie stanowi ono powodu do niepokoju.
Ulewanie u noworodków zdarza się, gdy dziecko zwraca wypite mleko – niewielkie ilości pokarmu po prostu wypływają niemowlęciu z buzi. Ulewa nawet co drugie dziecko i jest to zjawisko naturalne. Wielu mamom wydaje się, że niemowlę, które ulewa, nie najada się do syta lub ma kłopoty z brzuszkiem. Nie jest to prawdą. Podpowiadamy, jakie są przyczyny ulewania u noworodków i jak sobie radzić z tą dolegliwością. Spis treści: Jak wygląda ulewanie u noworodka? Ulewanie a wymioty u noworodka Ulewanie u noworodka – przyczyny Kiedy występuje ulewanie u noworodka Ulewanie u noworodka – czy boli Czy ulewanie samo minie Czy ulewanie mleka oznacza, że dziecko jest przejedzone Sposoby na ulewanie u noworodka Ulewanie u noworodków – kiedy do lekarza Jak wygląda ulewanie u noworodka? Noworodki zazwyczaj ulewają pokarm ustami. Pokarm cofający się przez przełyk do jamy ustnej dziecka może wydostać się także przez nos. To również nie musi być sygnałem niczego niepokojącego. Ten rodzaj ulewania może powodować delikatny ból, pieczenie w nosie i dyskomfort, więc jeśli dziecko staje się marudne, możesz przepłukać mu nos wodą morską. Ma ona słonawy smak, dlatego po przepłukaniu można dać maluszkowi trochę wody do popicia. Treść, którą dziecko ulewa, może wyglądać jak mleko zmieszane ze śliną lub przypominać twarożek. Konsystencja ulanego pokarmu zależy przede wszystkim od tego, czy rozpoczęło się już jego trawienie (mleko pod wpływem znajdującego się w żołądku kwasu solnego zaczyna się ścinać). Jeśli pokarm dotrze tylko do przełyku i zostanie ulany, będzie miał niezmieniony wygląd. Ulewanie a wymioty u noworodka Ulewanie przebiega łagodnie (pokarm wolno wypływa z kącików ust), natomiast wymioty u niemowlęcia są gwałtowne i obfitsze: mogą przypominać „chlustające ulewanie” u noworodka. Jeśli noworodek zwymiotował raz, nie ma powodów do niepokoju – być może zjadł za dużo. Gdy dziecko wymiotuje często lub dużo – trzeba skontaktować się z lekarzem, bo maluch w takim stanie może szybko się odwodnić. Gdy dziecko wymiotuje, a nie ulewa – wydostająca się na zewnątrz treść może mieć zielonkawy lub brązowy kolor, a niekiedy jest w niej widoczna krew lub flegma. W takiej sytuacji koniecznie należy zgłosić się z dzieckiem do pediatry, który zleci specjalistyczne badania. Ulewanie u noworodka – przyczyny Co oznacza ulewanie u noworodka? Wypite przez dziecko mleko samo wraca i ulewa się na zewnątrz. Najczęściej przyczyną jest niedojrzały układ pokarmowy noworodka. Mięsień znajdujący się w górnej części żołądka nie zatrzymuje pokarmu tak jak u dorosłego, dlatego jedzenie cofa się, co może wyglądać jak wymioty u dziecka. Jest to zjawisko naturalne, z którym organizm wkrótce sobie poradzi. Zdarza się też, że dzieci ulewają z przejedzenia. Połknięty pokarm nie mieści się w malutkim żołądku i zostaje z niego usunięty. Bywa i tak, że połknięte wraz z jedzeniem powietrze wraca z odrobiną pokarmu. Wiele mam zastanawia się, czy ulewania u noworodka jest normalne. Owszem, nawet jeśli ulewanie zdarza się często lub po każdym posiłku, ale nie ma wpływu na prawidłowy przyrost masy, nadal nie musi sygnalizować niczego niepokojącego. Dla pewności warto zawsze skonsultować się z pediatrą podczas najbliższej wizyty kontrolnej. Kiedy występuje ulewanie u noworodka? Ulewanie u noworodków występuje zazwyczaj zaraz po skończonym posiłku. Dzieci karmione butelką z reguły piją bardziej łapczywie, bo mleko ze smoczka ssie się łatwiej niż z piersi. Co nie znaczy, że dzieciom karmionym mlekiem z piersi nie zdarza się jeść łapczywie. Zwłaszcza gdy mleka jest dużo. Połknięte powietrze wraca wtedy wraz z częścią pokarmu (ulewa się) lub krąży w jelitach (kolka). Ulewanie u noworodka – czy boli? Ulewanie nie powoduje gwałtownego bólu, ale zwrócona treść z żołądka ma kwaśny odczyn i może drażnić skórę wokół ust dziecka. Niekiedy nadtrawione mleko nie dociera do jamy ustnej, tylko podrażnia przełyk. Wtedy trudniej zauważyć, że niemowlę ulewa. Dziecko może tracić apetyt, popłakiwać, bo przełykanie będzie dla niego bolesne. O wszelkich niepokojących objawach warto mówić pediatrze. O tym, że w przełyku dzieje się coś niedobrego, może świadczyć np. kwaśny zapach z ust, brak apetytu mimo głodu, częste odbijanie u noworodka, drażliwość. Czy ulewanie samo minie? Większość niemowląt przestaje ulewać, gdy zaczyna jeść zagęszczone pokarmy i uczy się siedzieć. Jednak niektórym dzieciom cofanie się pokarmu zdarza się aż do pierwszych urodzin. Tylko w nielicznych wypadkach (np. gdy budowa przewodu pokarmowego jest niewłaściwa) konieczne jest leczenie refluksu żołądkowo-jelitowego u niemowląt. Czy ulewanie mleka oznacza, że dziecko jest przejedzone? Tak może być, ale nie musi. Mleko mogło wrócić do jamy ustnej dlatego, że maluch nałykał się powietrza. Po krótkiej przerwie, kiedy dziecku się odbije, można próbować ponownie przystawić je do piersi lub podać butelkę i zobaczyć, czy zacznie pić. Niektóre mamy obawiają się, że dziecko ulewa i w związku z tym się nie najada. Wszystko zależy od tego, ile mlecznej treści wróciło. Z reguły noworodek ulewa 1-2 łyżeczki mleka. Taka ilość nie ma wpływu na sytość. Jeśli dziecko dobrze się rozwija i przybiera na wadze, nie trzeba się martwić. Sposoby na ulewanie u noworodka Karm dziecko częściej, ale krócej. Dzięki temu wypije mniej mleka podczas jednego karmienia. Rób też krótkie przerwy w trakcie karmienia. Po jedzeniu przytrzymaj dziecko na rękach w pozycji pionowej (tzw. pozycja do odbicia: bez ucisku brzucha, czyli plecami do brzucha mamy). Poczekaj chwilę (nawet do 30 min), aż mu się odbije. W tym czasie nie przewijaj go, a jeśli musisz to zrobić, nie unoś w trakcie zmiany pieluchy wysoko nóg dziecka. Nie kładź niemowlęcia na brzuchu. Jeżeli dziecko śpi na plecach, podnieś materac łóżeczka – tak by miało wyżej głowę i nie zakrztusiło się ulewanym mlekiem. Najlepiej, jeśli będzie spało na boku. Gdy i to nie pomoże, idź do pediatry. Może zalecić podawanie substancji zagęszczającej mleko (dosypuje się ją do pokarmu) lub mieszanki antyrefluksowej (symbol AR). Czasem konieczne jest podawanie leków zmniejszających ulewanie. Ulewanie u noworodków - kiedy do lekarza? Jeżeli ulewanie wiąże się z niskim przyrostem wagi lub jeśli noworodek, ulewając, krztusi się lub kaszle, skontaktuj się z lekarzem. Niepokój przy ulewaniu u noworodka może wzbudzić także kolor wydzieliny. Porada lekarska jest konieczna także wówczas, gdy ulewane mleko ma zabarwienie brązowe (może występować ulewanie z krwią) lub zielone oraz kiedy ulana treść tryska na odległość (tzw. ulewanie chlustające). Takie objawy mogą sygnalizować zwężenie odźwiernika, które leczy się operacyjnie. Jeśli ulewania nagle znacząco się nasilą i staną się bardziej obfite niż wcześniej, również powiedz o tym lekarzowi. Niepokojące są ulewania i wymioty niewystępujące wcześniej, a pojawiające się dopiero w wieku kilku miesięcy, jak również ulewania niezmniejszające się pomimo tego, że dziecko skończyło już rok. Zobacz też: Karmienie piersią inaczej (KPI) – na czym to polega? Karmienie piersią: techniki, pozycje, najważniejsze zasady [PROSTA INSTRUKCJA WIDEO] Konsultacja merytoryczna Edyta Brala Licencjonowana położna Uniwersyteckiego Centrum Zdrowia Kobiety i Noworodka Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
Co wpływa na płodność kobiety i płodność mężczyzny
Co wpływa na płodność kobiety i płodność mężczyzny? Badania potwierdzają, że alkohol, intensywne uprawianie sportu czy choroby tarczycy szkodzą płodności.
Co je roczne dziecko? Przykładowy jadłospis na 3 dni
Roczne dziecko je już niemal wszystko, dużo łatwiej więc ułożyć dla niego jadłospis niż dla młodszego niemowlaka. Proponujemy codzienne menu dla roczniaka do druku. Pamiętaj, że dieta rocznego dziecka powinna być urozmaicona, ale nadal nie może być identyczna jak dieta dorosłych.
Choć roczne dziecko je już większość produktów, które jada cała rodzina, to jego dieta powinno być lekkostrawna. Nie może też zawierać niektórych przypraw, których na co dzień używają dorośli. Menu rocznego dziecka musi być również odpowiednio zbilansowane. Przygotowaliśmy dla ciebie listę dietetycznych wskazówek. Jeśli będziesz o nich pamiętać podczas przygotowywania posiłków dla roczniaka, dziecko będzie zdrowe i pełne energii. Spis treści: Co je roczne dziecko? Ile posiłków je roczne dziecko? Jakie porcje je roczne dziecko? Jak komponować jadłospis dla rocznego dziecka? Gotowe jadłospisy dla rocznego dziecka Zakazane przyprawy w diecie rocznego dziecka ZInne zasady diety rocznego dziecka Co je roczne dziecko? Urozmaicaj dietę rocznego dziecka, ale zdrowymi produktami. Niestety, większość rodziców o tym nie pamięta. Dużo ponadrocznych dzieci dostaje niezdrowe dla nich pokarmy, np. zwykłe parówki, czarną herbatę, smażone kotlety i słodkie gazowane napoje. Zupełnie nie to mieliśmy na myśli, pisząc o tym, że maluch będzie jadł „po dorosłemu”. Lepiej w inny sposób wykorzystać ciekawość dziecka i zapał do jedzenia nowości. To najlepszy moment do tego, by przyzwyczaić je do chrupania słupków świeżej marchewki lub popijania wody. ​ Roczne dziecko może już jeść i pić: soki przecierowe (w ograniczonych ilościach, maksymalnie 120 ml na dobę), miód, mleko krowie (nie więcej niż 500 ml dziennie). Ile posiłków je roczne dziecko? Roczne dziecko powinno jadać pięć razy dziennie. Ważne jest, aby pilnować stałych pór posiłków. Właśnie teraz ustala się tempo metabolizmu dziecka. Jeśli maluch będzie jadał bardzo nieregularnie, organizm przestawi się na „tryb oszczędnościowy” i zacznie gromadzić tkankę tłuszczową (a metabolizm zwolni). To marny kapitał na przyszłość, bo wolny metabolizm to większa skłonność do tycia. Poza tym trzeba też pamiętać, że żołądek dziecka jest o wiele mniejszy niż u dorosłego i lepiej funkcjonuje, gdy dostaje małe porcje jedzenia, ale za to częściej (a nie odwrotnie). Jakie porcje je roczne dziecko? Wielkość porcji dla rocznego dziecka jest bardzo ważna. Jeśli nakładasz dziecku zbyt dużo jedzenia, maluch może stać się niejadkiem. Góra jedzenia na talerzu demotywuje – dziecko wie, że i tak wszystkiego nie zje i mama będzie niezadowolona. Lepiej podać mniej (i ewentualnie dołożyć albo powiększyć następny posiłek), niż zabrać ze stołu talerz pełen jedzenia. Porcją dla dorosłego jest np. jedno średniej wielkości jabłko lub marchewka czy szklanka soku. Dzieciom dietetycy zalecają w ciągu dnia 200 g owoców i 400-500 g warzyw. Podziel tę ilość na porcje zgodnie z tym, co lubi dziecko. Podaj mu np. pół jabłka, morelę, pół szklanki soku – to dzienna porcja owoców. Warzywa gotuj na parze, podawaj w zupach albo surowe w cząstkach. Jak komponować jadłospis dla rocznego dziecka? Dieta rocznego dziecka nadal musi zawierać wszystkie niezbędne składniki: białka, tłuszcze i węglowodany. Te trzy główne grupy powinny mieć odpowiednie proporcje. Dobrze skomponowane menu pomoże dziecku w przyszłości uniknąć problemów z otyłością, nadwagą czy nawet chorób serca. Śniadanie: Powinno pokrywać 25 proc. dziennego zapotrzebowania na kalorie. To najlepszy czas na pełne energii węglowodany, np. w postaci kaszki albo kleiku. Drugie śniadanie: Pokrywa 10 proc. kalorycznej puli. Najlepiej podać owoce, np. kilka śliwek albo pół jabłka. Obiad: Największy z posiłków – zawiera 30 proc. dziennej porcji kalorii. Może to być zupa jarzynowa (około pół szklanki) i drugie danie, np. drobiowy kotlecik z kaszą i surówką. Możesz też podać gotowe posiłki w słoiczkach. Podwieczorek: Czyli ulubiony posiłek większości maluchów, choć pokrywa tylko 15 proc. kalorycznej tabeli dziennej. Co podać? Owoc, domowe ciasto lub małą surówkę. Kolacja: Lekkostrawna i niezbyt obfita. Pokrywa 20 proc. kalorycznej normy. Rocznemu dziecku możesz dać kaszkę, gotowane warzywa, makaron z sosem. Gotowe jadłospisy dla rocznego dziecka Oto trzy przykładowe jadłospisy ułożone dla rocznego dziecka. Każdy możesz zapisać w telefonie lub wydrukować. Przykładowy jadłospis rocznego dziecka – propozycja nr 1: Przykładowy jadłospis dla dziecka po 1. urodzinach – propozycja nr 2: Przykładowy jadłospis rocznego dziecka – propozycja nr 3: Zakazane przyprawy w diecie rocznego dziecka Potrawy dla rocznego dziecka nie powinny być solone. Z całej palety przypraw, którymi możesz doprawiać posiłki dziecka, na cenzurowanym jest właśnie sól. Nawet jeśli sama nie posolisz jedzenia, i tak w waszej diecie będzie sporo soli, bo jest ona w produktach, które kupujesz w sklepie, np. w chlebie, wędlinach, serach. Czemu nadmiar soli jest niewskazany dla dziecka? Bo pogarsza przyswajanie wapnia i ma związek z powstawaniem nadciśnienia oraz chorób serca. Drugim dodatkiem smakowym, na którym warto oszczędzać, jest cukier. Nadmiar cukru w diecie przyczynia się do nadwagi i otyłości. Najlepiej wykorzystuj naturalny smak owoców i warzyw. Na przykład za nadający słony smak uważany jest seler, by danie osłodzić – dodaj marchewkę. Inne ważne zasady diety rocznego dziecka Podawaj posiłki tylko przy stole. Gdy tylko niemowlę zapłacze, podajesz mu mleko. Potem sytuacja wcale nie wygląda lepiej: chcesz, by dziecko zjadło choć ociupinkę kaszki i biegasz za nim po pokoju. W końcu sadzasz je przed telewizorem i wtedy, zajęte bajką, daje się wreszcie nakarmić. W ten sposób dziecko uczy się co chwilę jeść. Posiłku nie kojarzy ze stołem i konkretną porą, a bardziej z oglądaniem telewizji i ciągłym podjadaniem. Trudno się potem dziwić, że nie może się obejść bez słodkiego deseru po obiedzie czy chrupek podczas oglądania bajki. Ideałem byłoby, gdybyś przyzwyczaiła dziecko do wspólnych rodzinnych posiłków przy stole. To będzie też dobra okazja do tego, by pomału uczyć go dobrych manier i dawać dobry przykład (mama i tata też chętnie jedzą warzywa i mięso). Nie zmuszaj do jedzenia. Proponując dziecku po pierwszych urodzinach posiłki, działaj stopniowo i na początku trzymaj się tych potraw, które dziecko najchętniej je. Jeśli uwielbia naleśniczki, rób je, a nowości wprowadzaj pojedynczo. Jeśli gęsty krupnik z całymi cząstkami warzyw nie zdobędzie sympatii dziecka, zrób go ponownie, ale dopiero po kilku tygodniach. Nie martw się, gdy dziecko zacznie wybrzydzać przy jedzeniu i czasem nie tknie nic np. przy obiedzie. W końcu zgłodnieje i samo da ci znać. Oczywiście pod warunkiem, że zamiast tego obiadu nie dasz mu góry słodkości – byle zjadło cokolwiek. Jeśli będzie wiedziało, że niezjedzenie posiłku skutkuje słodką nagrodą, będzie tak robiło częściej. Dziwisz mu się? Ucz samodzielnego jedzenia. Nie karm już rocznego dziecka. Dzieci chętnie same próbują posługiwać się sztućcami podczas jedzenia. Pozwalaj mu na to, nawet jeśli po posiłku zostaje pobojowisko. W końcu dziecko nauczy się celnie trafiać łyżeczką do ust i ostrożniej będzie obchodziło się z talerzykiem. Napoje (np. soczek) podawaj w plastikowym kubeczku (butelka ze smokiem powinna już odejść do lamusa). View Burdaffi on the source website Zobacz też Twoje dziecko to niejadek? Nie lekceważ tego! Schemat żywienia niemowląt: rodzic decyduje, co dziecko je, dziecko decyduje, ile zjada! Dosalanie dziecięcych dań zabronione!
Czy kwas foliowy pomaga zajść w ciążę: ile go brać przed ciążą i po co?
Kwas foliowy ma ogromne znaczenie nie tylko w ciąży, ale również podczas starań o dziecko, dlatego każda kobieta planująca ciążę powinna włączyć go do swojej diety. Kwas foliowy zawarty w pożywieniu wchłania się jednak gorzej niż suplementy. To, ile kwasu foliowego należy przyjmować, powinno skonsultować się z lekarzem.
Chcesz zajść w ciążę? Już teraz sięgnij po kwas foliowy (witaminę B9) i zażywaj go każdego dnia. Kwas foliowy pomaga zajść w ciążę i jest kluczowy dla rozwoju układu nerwowego płodu. Czy kwas foliowy pomaga zajść w ciążę? Badania sugerują, że zwiększona dawka kwasu foliowego skutecznie zwiększa szansę na zajście w ciążę. Co ciekawe, przyjmowanie kwasu foliowego podczas planowania ciąży dotyczy... również mężczyzn. Suplementacja kwasu foliowego połączona z podjęciem aktywności fizycznej i rzuceniem nałogów poprawia jakość nasienia. Mężczyzna nie musi jednak łykać tabletek – wystarczy, aby zadbał, żeby jego dieta była bogata w zawierające go produkty. Po co brać kwas foliowy planując ciążę? Kwas foliowy to pierwszy i najważniejszy ze składników, które powinna suplementować kobieta starająca się o dziecko. Udowodniono, że kwas foliowy może zapobiegać rozwojowi wad układu nerwowego i wrodzonych wad cewy nerwowej płodu, a także wadom wrodzonym dziecka (serca, rozszczepowi wargi i podniebienia). Przyjmowanie kwasu foliowego przed ciążą jest o tyle ważne, że wady te powstają w pierwszych tygodniach rozwoju płodu, kiedy wiele kobiet jeszcze nie wie, że zaszły w ciążę. To jednak nie koniec prozdrowotnych właściwości kwasu foliowego. Witamina B9 wspomaga proces organogenezy, czyli kształtowania się narządów, oraz zmniejsza ryzyko poronienia i przedwczesnego porodu. Kwas foliowy odgrywa też ważną rolę w działaniu układu krwiotwórczego oraz ma korzystny wpływ na rozwój komórek organizmu. Niedobór kwasu foliowego u kobiety, która stara się o dziecko, może spowodować osłabienie komórek jajowych lub wstrzymanie owulacji. Kwas foliowy przed ciążą potrzebny jest więc po to, by płód rozwijał się prawidłowo. Kobiety, które zwiększają ilość spożywanego kwasu foliowego przed ciążą i we wczesnej ciąży, częściej rodzą zdrowe dzieci. Dlatego przyjmuje się, że każda kobieta – co najmniej 12 tygodni przed planowaną ciążą i do końca 2 trymestru ciąży – powinna go suplementować. Ile brać kwasu foliowego przed ciążą? Niemieckie Towarzystwo ds. Żywienia alarmuje, że kobiety w wieku między 25. a 51. rokiem życia cierpią na niedobór tzw. mikroskładników odżywczych (m.in. kwasu foliowego). Dieta nie zawsze gwarantuje, że danego dnia kobieta dostarczy odpowiednią dawkę kwasu foliowego. Dlatego lekarze rekomendują przyjmowanie suplementów. W okresie starania się o dziecko kobiety powinny suplementować kwas foliowy w dawce 0,4 mg/dzień – maksymalnie 1 mg/dzień. Kobiety otyłe (BMI ponad 30) powinny przyjmować większą dawkę, wcześniej uzgodnioną z lekarzem. Kwas foliowy dostępny jest w aptekach bez recepty. Jakie produkty spożywcze zawierają kwas foliowy? Planując ciążę, warto nie tylko suplementować kwas foliowy, ale zadbać również o to, by bogate w niego produkty pojawiały się w diecie. Należą do nich m.in.: brukselka, szpinak, bób, szparagi, sałata, brokuły, pełne ziarna zbóż, wątróbka, jajka, cytrusy, groch. Niestety kwas foliowy jest trudno przyswajalny i łatwo ulega rozkładowi pod wpływem wysokiej temperatury (z pożywienia przyswajamy go w 50 proc.). Dieta bogata w folacynę zwykle dostarcza około 0,15-0,25 mg tej witaminy. Przed ciążą warto zrobić badanie genetyczne, które pomoże ustalić, czy organizm przyswaja kwas foliowy na odpowiednim poziomie. Jeśli nie, lekarz może zdecydować o zwiększeniu dawki suplementów z kwasem foliowym. Kwas foliowy jest witaminą rozpuszczalną w wodzie i jego nadmiar wydalany jest z moczem, dlatego też nie ma niebezpieczeństwa przedawkowania go. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/problemy-z-zajsciem-w-ciaze/zrob-badania-hormonow-jezeli-nie-mozesz-zajsc-w-ciaze-normy-cena-27716-r1/" target="_self" rel="noopener">Zrób badania hormonów, jeśli nie możesz zajść w ciążę: normy, cena <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/czy-po-porodzie-nadal-trzeba-przyjmowac-kwas-foliowy-1348-r22/">Czy po porodzie nadal trzeba przyjmować kwas foliowy? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/do-czego-mezczyzni-potrzebuja-kwasu-foliowego-1347-r22/">Chcesz być tatą? Zadbaj o witaminę M. Nie mamy na myśli nic frywolnego!
Choroba Hashimoto a ciąża – zajście w ciążę, leczenie, badania, dieta
Choroba Hashimoto może utrudniać zajście w ciążę, a jeśli dojdzie do zapłodnienia, zwiększać ryzyko poronienia. Ponieważ praca układu odpornościowego jest zaburzona, organizm zaczyna traktować płód jak ciało obce i go odrzuca. Zanim zaczniesz starać się o dziecko, koniecznie zrób badania tarczycy. Odpowiednie leczenie Hashimoto pozwoli uniknąć problemów.
Ciąża przy chorobie Hashimoto jest znacznie bardziej ryzykowna. Choroba może skutkować przedwczesnym porodem, pęknięciem łożyska, krwotokiem. Hashimoto może również rozwinąć się dopiero w ciąży. Wówczas może doprowadzić do urodzenia dziecka z niską masą urodzeniową oraz z niskim ilorazem inteligencji. Dziecko może urodzić się także z wadami genetycznymi lub chorobą autoimmunologiczną. Spis treści: Hashimoto – co to? Hashimoto a planowanie ciąży Hashimoto a zajście w ciążę Hashimoto w ciąży – zagrożenia Hashimoto a ciąża bliźniacza Hashimoto w ciąży – dieta Hashimoto po ciąży Płodność męska a Hashimoto Hashimoto – na czym polega choroba Hashimoto? Choroba Hashimoto to przewlekłe zapalenie tarczycy. Jest to choroba z autoagresji, która powstaje na skutek błędnie działającego układu immunologicznego (organizm zwraca się przeciwko sobie). Układ immunologiczny rozpoznaje, a następnie niszczy białka tarczycowe. Zostaje w ten sposób upośledzona aktywność enzymu odpowiedzialnego za syntezę hormonów tarczycy. Najczęstszymi objawami choroby Hashimoto są obfite miesiączki, sucha skóra, ciągłe zmęczenie oraz wysoki poziom cholesterolu. Leczenie Hashimoto polega na usuwaniu skutków choroby, a nie jej przyczyn. Hashimoto a planowanie ciąży Wywołane przez chorobę Hashimoto zaburzenia poziomu hormonów utrudniają dojrzewanie i zagnieżdżanie się komórki jajowej. Kobieta ma wówczas problem: z nieregularnymi miesiączkami z ustaleniem, kiedy występują dni płodne z wysokim poziomem progesteronu, który obniża libido. Kobieta chorująca na Hashimoto, a także podejrzewająca u siebie tę chorobę, przed zajściem w ciążę koniecznie powinna zgłosić się na następujące badania: Badanie poziomu TSH, czyli tyreotropiny. To hormon produkowany przez przysadkę, stymuluje tarczycę do pracy. Badanie poziomu hormonów tarczycy: fT3 i fT4. Badanie aTPO, czyli badanie stężenia przeciwciał przeciwtarczycowych w surowicy. Podczas starań o dziecko konieczne jest kontynuowanie przyjmowania leków zaleconych przez lekarza. Jeśli dojdzie do zapłodnienia i zagnieżdżenia się komórki jajowej, przyszła mama nadal musi brać leki i kontrolować poziom hormonów. Zgodnie z zaleceniami badania poziomu hormonów powinno się wykonywać co 4 tygodnie w pierwszej połowie ciąży i co najmniej raz pomiędzy 26 a 32 tygodniem ciąży. To konieczność, bo tylko leczona choroba Hashimoto pozwala na urodzenie zdrowego dziecka. Polskie Towarzystwo Ginekologiczne zaleca rutynowe oznaczanie stężenia TSH u kobiet planujących ciążę. Niedoczynność tarczycy może utrudniać zajście w ciążę lub negatywnie wpływać na rozwój płodu. W pierwszym trymestrze ciąży, kiedy tarczyca płodu nie produkuje jeszcze hormonów, jedynym ich źródłem jest tarczyca matki. Dlatego tak ważne jest, by jeszcze przed zajściem w ciążę wykonać badanie hormonów tarczycy (z krwi) i określić poziom TSH. Dzięki temu można w porę dostarczyć organizmowi syntetyczny hormon – identyczny z naturalnym. Dawkę zawsze dobiera endokrynolog. Hashimoto a zajście w ciążę Czy Hashimoto utrudnia zajście w ciążę? Tak, może być także przyczyną poronień. Jest to spowodowane przewlekłym stanem zapalnym w organizmie, wywołanym chorobą. To naturalna reakcja organizmu, który w sytuacji zagrożenia (choroby) nie chce mieć dodatkowego obciążenia. Niezależnie od tego, czy kobieta planuje ciążę, czy nie, warto profilaktycznie zbadać poziom hormonu tarczycy. Wiele kobiet zastanawia się, czy przy Hashimoto można zajść w ciążę, a następnie urodzić zdrowe dziecko. Według specjalistów kobiety chorujące na Hashimoto mogą zajść w ciążę, szczęśliwie ją donosić i urodzić zdrowe dziecko. Ważne, aby odpowiednio wcześnie rozpoczęły leczenie i były pod stałą opieką lekarza. Najważniejsze jest wyrównanie poziomu hormonów. Dlatego w trakcie ciąży należy nadal przyjmować leki i regularnie badać poziom TSH Polskie Towarzystwo Endokrynologiczne (PTE) określiło, że górny zakres normy TSH dla poszczególnych trymestrów ciąży wynosi 2,5 mIU/l. Kobiety, które aktywnie starają się o dziecko powinny mieć ten poziom jeszcze niższy. Hashimoto w ciąży – zagrożenia Nieleczone autoimmunologiczne zapalenie tarczycy może prowadzić do następujących powikłań ciąży: niska masa urodzeniowa dziecka przedwczesny poród poronienie upośledzenie umysłowe dziecka większe ryzyko zgonu dziecka zaburzenia oddechowe u dziecka pękniecie łożyska krwotok po porodzie stan przedrzucawkowy. Hashimoto może być również jedną z przyczyn poronień. Powoduje podwyższenie poziomu prolaktyny, co sprawia, że ciążę trudno jest utrzymać. To szczególnie ważne, gdy chorobie towarzyszy zespół antyfosfolipidowy – schorzenie tkanki łącznej, którego efektem jest zakrzepica i związane z nią utrudnienie wzrostu płodu, niewydolność łożyska. Wyniki badań wskazują, że u kobiet z Hashimoto trzykrotnie wzrasta ryzyko poronienia w porównaniu ze zdrowymi kobietami. Ważne! Jeżeli poziom hormonów tarczycy mieści się w normie, a kobieta jest pod stałą kontrolą ginekologa endokrynologa, to rokowania na zdrową ciążę i poród są dobre. Nie stwierdzono też żadnych charakterystycznych wad rozwojowych lub ich częstszego występowania wśród noworodków urodzonych przez matki chore na Hashimoto. Hashimoto a ciąża bliźniacza Poziom hCG jest wyższy u kobiety, która jest w ciąży bliźniaczej w porównaniu do kobiet w ciąży pojedynczej (ciąże bliźniacze wytwarzają wyższe poziomy hCG). Hormon hCG stymuluje tarczycę do wytwarzania większej ilości wolnej tyroksyny, a to z kolei może prowadzić do obniżenia poziomu hormonu tyreotropowego (TSH). Zakresy referencyjne wskaźników związanych z tarczycą (normy) mogą różnić się w ciąży pojedynczej i bliźniaczej w l trymestrze. U kobiety w ciąży mnogiej TSH niekiedy może być tak niskie, że wręcz nieoznaczalne. Hashimoto w ciąży: dieta Choroby Hashimoto nie można wyleczyć, ale dzięki podawaniu odpowiednich leków lekarze są w stanie ustabilizować organizm i sprawić, że będzie funkcjonował normalnie. Niektórzy specjaliści twierdzą, że dobre efekty daje również wprowadzenie odpowiedniej diety eliminacyjnej – bez cukru, laktozy i glutenu. Taki jadłospis zawsze jednak powinien układać dietetyk z uwzględnieniem podwyższonego poziom prolaktyny (wynika on z niedoboru hormonów tarczycy). Przestrzeganie diety to jednak tylko metoda wspomagająca - tak twierdzą lekarze medycyny konwencjonalnej. Hashimoto po ciąży Choroba Hashimoto często ujawnia się lub zaostrza po ciąży. Przybiera wtedy postać poporodowego zapalenia tarczycy. Rozwija się ono u ok. 10 proc. kobiet po porodzie. Poporodowe zapalenie tarczycy objawia się zazwyczaj poprzez wole (przerost gruczołu tarczowego). Dochodzi wtedy również do zaburzeń pracy tarczycy. Zdarza się jednak, że przebiega ono bezobjawowo – w tej sytuacji jedyną metodą, by wykryć zapalenie tarczycy są badania laboratoryjne. Schorzenie to dotyka także kobiet po poronieniu. Płodność męska a Hashimoto Wydaje się, że choroba Hashimoto wpływa przede wszystkim na płodność kobiecą, jest to jednak błędne myślenie. Jeśli na Hashimoto cierpi kobieta, to obydwoje partnerów powinno rozpocząć leczenie, ponieważ to zwiększa szanse na zajście w ciążę. Jeśli jednak to mężczyzna podejrzewa chorobę Hashimoto, najpewniej ma obniżoną jakość plemników (co jest częste przy chorobach związanych z hormonami, należy się o tym upewnić u lekarza). W takim przypadku należy wykonać badania na chorą tarczycę. Zobacz także: Lista 12 badań, które trzeba zrobić przed ciążą Choroby tarczycy a płodność i antykoncepcja Czym jest niepłodność immunologiczna?
Brązowe plamienie w ciąży: kiedy jest powód do niepokoju
Brązowe plamienie w ciąży może budzić niepokój, zwłaszcza gdy towarzyszy mu ból w podbrzuszu oraz ból jajników. Niewielkie brązowe upławy mogą świadczyć o implantacji zarodka, ale niekiedy wskazują też na poronienie lub infekcję pochwy.
Brązowe plamienie w ciąży, czyli zmieniona wydzielina z pochwy, może oznaczać infekcję intymną (prawidłowa wydzielina z pochwy jest niezbyt obfita, śluzowa, bezbarwna bądź biaława). Zdarza się także przy implantacji zarodka oraz po badaniu ginekologicznym. Brązowe plamienie w ciąży może szczególnie niepokoić, zwłaszcza jeśli towarzyszy mu ból w podbrzuszu. Spis treści: Brązowe plamienie w ciąży Brązowe plamienie w ciąży: krwiak Brązowe plamienie ze skrzepami w ciąży Inne upławy: kiedy się pojawiają i co znaczą? Brązowe plamienie w ciąży Upławy w postaci brązowego śluzu z pochwy mogą pojawić się na różnych etapach ciąży, choć najczęściej dochodzi do nich w pierwszym trymestrze. Nie zawsze powinny budzić strach. Przyczyn upławów może być wiele – czasami pojawiają się jako objaw zagnieżdżenia się zarodka w macicy. Nie należy ich jednak bagatelizować, bywa, że wymagają konsultacji ginekologicznej. Brązowe plamienie na początku ciąży Jedną z przyczyn brązowych upławów jest wczesna ciąża: implantacja zarodka może wywołać niewielkie krwawienie (zbliżone do miesiączki). Takie brązowe plamienie w ciąży pojawia się mniej więcej w terminie spodziewanego okresu i trwa ok. 1-2 dni. Może towarzyszyć mu lekki ból i kłucie w podbrzuszu. Brązowe upławy w I trymestrze ciąży mogą też być efektem podrażnienia dróg rodnych, np. po badaniu ginekologicznym, USG dopochwowym lub stosunku seksualnym. Plamienie o tym zabarwieniu może być też wynikiem zmian hormonalnych. Krwawa wydzielina niekiedy jest też objawem poronienia. Bywa też, że niedobór progesteronu powoduje plamienia i zmienia zabarwienie wydzieliny z pochwy. Brązowe plamienie ze skrzepami w ciąży może sugerować poronienie, ale raczej dochodzi wtedy do krwawienia, a nie plamienia – wypływ krwi jest intensywniejszy. Brązowe plamienie w ciąży – II i III trymestr W późniejszych tygodniach ciąży brązowe plamienie zdarza się rzadko. Jeśli jednak oprócz upławów przyszła mama ma też bolesne skurcze podbrzusza lub wydzielina jest obfita, jak najszybciej powinna udać się do lekarza. Zawsze gdy krwawieniu, nawet niezbyt obfitemu, towarzyszą dodatkowe objawy: złe ogólne samopoczucie, bóle brzucha, skurcze macicy, zasłabnięcie, omdlenie, intensywne wymioty, należy skonsultować się pilnie z lekarzem. Brunatne upławy połączone z pieczeniem, swędzeniem lub bolesnością miejsc intymnych mogą być efektem nieleczonych infekcji i chorób. Nigdy nie należy lekceważyć brązowych plamień w ciąży. Niekiedy związane są one z bardzo poważnymi schorzeniami, np. rakiem szyjki macicy. Brązowe plamienie w ciąży: krwiak Krwiak podkosmówkowy jest najczęstszą przyczyną krwawień i hospitalizacji ciężarnych w I trymestrze ciąży. Krwiak stanowi zagrożenie dla płodu – nawet 40 proc. ciąż z krwiakiem podkosmówkowym kończy się poronieniem lub obumarciem płodu. Przyczyny powstawania krwiaków podkosmówkowych nie są do końca znane, jednak wiadomo, że częściej pojawiają się po wcześniejszych ciążach i porodach zwłaszcza wtedy, gdy doszło do powikłań ze strony macicy. Brązowe plamienie w ciąży lub brązowe krwawienie może być objawem krwiaka, jednak rzadko pojawia się ono w pierwszym trymestrze ciąży. O odklejeniu się łożyska lub pęknięciu krwiaka świadczy obfite krwawienie albo krwotok i ból brzucha. Brązowe plamienie ze skrzepami w ciąży Zawsze wtedy, gdy występuje krwawienie lub plamienie ze skrzepami w ciąży, trzeba pilnie skonsultować się z lekarzem. Najczęściej skrzepy towarzyszą silnemu krwawieniu, które może być objawem poronienia. Rzadko towarzyszą brązowemu plamieniu, które jest znacznie mniej intensywne od krwawienia. Skrzepy w uchodzącej z dróg rodnej krwi są często fragmentami tkanek, co oznacza poważniejsze ich uszkodzenie. Skrzepem mogą być tkanki płodu lub śluzówki macicy, która odkleja się od mięśniówki macicy w trakcie poronienia. Nie zawsze jednak wystąpienie brązowego krwawienia ze skrzepami oznacza, że do poronienia dojdzie. Szybka interwencja w szpitalu pozwala uratować część ciąż i kontynuować je pod ścisłym nadzorem lekarzy aż do porodu. Najczęściej udaje się ratować ciąże z II i III trymestru. Większy odsetek ciąż w pierwszym trymestrze, w których pojawi się plamienie ze skrzepami i ból brzucha, kończy się poronieniem. Inne upławy w ciąży: kiedy się pojawiają i co znaczą? Białe lub grudkowate upławy z pochwy. Biała wydzielina z pochwy przypomina serek, może też mieć lekko słodkawą woń. Najprawdopodobniej doszło do zakażenia grzybami drożdżakopodobnymi, którymi można się zarazić w publicznej toalecie, na basenie. Takim białym upławom z pochwy zwykle towarzyszą świąd i uczucie dyskomfortu, zaczerwienienie błony śluzowej krocza. Jeśli objawy nie są bardzo dokuczliwe, można zastosować dostępne bez recepty preparaty z apteki, np. Albothyl, Gynazol. Lepiej jednak zgłosić się do ginekologa, który przepisze globulki lub maść przeciwgrzybiczą, a jeśli nie pomogą – pobierze do badania wymaz z pochwy. Upławy szarawe lub białe. Mogą mieć rybi zapach. Miejsca intymne często są wtedy zaczerwienione, pieką lub swędzą. To może być zakażenie bakteryjne (z reguły bakteriami Escherichia coli). Chorobotwórcze mikroby przenoszone są na rękach lub podczas korzystania z toalety. Zgłoś się do ginekologa, który przepisze leki. Uwaga! W czasie kuracji należy powstrzymać się od współżycia, bo u ciebie infekcja miejsc intymnych może minąć, za to po kilku dniach rozwinie się u partnera. Upławy żółtawozielone lub zielonkawe. Są dość obfite, pieniste o zgniłej woni. To mogą być objawy choroby wenerycznej – mogą świadczyć o rzęsistkowicy, którą zarażamy się, używając czyjegoś ręcznika, przyborów toaletowych lub uprawiając seks z zakażoną osobą. Zgłoś się do lekarza, który przepisze doustne i dopochwowe antybiotyki. Upławy bezbarwne, wodniste. Takie upławy z pochwy często są bezwonne. Może towarzyszyć im obrzmienie i zaczerwienienie krocza oraz świąd. To może być infekcja wirusowa (najczęściej wirusem opryszczki HSV), ale uwaga: podobna wydzielina o czerwonawym zabarwieniu może zdradzać nadżerkę lub nowotwór szyjki macicy! Zgłoś się do lekarza na cytologię (badanie wymazu z szyjki macicy). Jeśli to tylko wirusowa infekcja, lekarz zaleci odpowiednie leki. W aptekach dostępne są domowe testy wykrywające infekcje grzybicze i bakteryjne (przypominają wkładkę higieniczną). Zobacz także: Plamienie zamiast okresu Plamienie przed okresem – co oznacza? Co oznacza plamienie międzymiesiączkowe
Gdzie na wakacje z dziećmi? Oto miejsca na wakacje z dzieckiem godne polecenia
Gdzie na wakacje z dziećmi? Decyzja najczęściej zależy od dwóch rzeczy: zasobności portfela i wieku dziecka. Sam kierunek może być dowolny – góry, morze, jeziora, lasy. Jednak to, co ma duże znaczenie, to zakwaterowanie, od którego zależy komfort wypoczynku. Oto miejsca, do których warto pojechać z dzieckiem!
Gdzie spędzić wakacje z dziećmi w Polsce (w związku z pandemią koronawirusa, lepiej wybrać tę opcję)? Gdzie pojechać z dziećmi za granicę? Przede wszystkim trzeba pamiętać, że wyjazd z maluchem na pewno będzie inny niż wasze wspólne urlopy, gdy jeszcze nie mieliście potomstwa. Nie możecie liczyć na to, że poza domem całkowicie oderwiecie się od codzienności i zapomnicie „o zupkach i kupkach”. Leżenie plackiem na trawie przed namiotem, szaleństwa na dyskotekach w tłocznych kurortach, maratony po wysokich górach – też raczej nie wchodzą w grę. Ale spokojnie! Jest naprawdę wiele fajnych opcji, które możecie wziąć pod uwagę, myśląc o tym, gdzie wybrać się na wakacje z dziećmi 2021. Podpowiadamy: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/czas-wolny/wakacje-z-dzieckiem-nad-morzem-10-najlepszych-miejscowosci-dla-rodzin-z-malymi-dziecmi-17713-r1/" target="_blank" rel="noopener">Gdzie nad morze z dzieckiem? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/czas-wolny/gdzie-w-gory-z-dziecmi-w-polsce-najbardziej-urokliwe-miejsca-dla-rodzin-29304-r1/" target="_blank" rel="noopener">Gdzie w góry z dzieckiem? Niezależnie od tego, co wybierzecie, na pewno nie będziecie się nudzić. Miejsca na wakacje z dziećmi godne polecenia: Gdzie na wakacje z dziećmi – kemping Ciche miejsca w Polsce na wakacje z dziećmi – gospodarstwa agroturystyczne Gdzie na wakacje z dziećmi – pensjonat lub hotel w Polsce Gdzie na wakacje z dziećmi za granicę? Obóz dla dzieci blisko domu Gdzie na wakacje z małymi dziećmi: na własnej działce Gdzie na wakacje z dziećmi – u dziadków na wsi Wakacje z alergikiem Gdzie na wakacje z dziećmi – kemping To opcja zarówno dla niezbyt zamożnych, jak i tych, którzy mogą pozwolić sobie na droższe wakacje. Kiedyś urlopowym przebojem były nieduże przyczepy kempingowe ustawiane nad brzegiem jeziora albo... na własnej działce pod zabudowę. Teraz to już raczej rzadkość. W dzisiejszych czasach kempingi są bardzo różne – od bardzo skromnych i tanich, gdzie śpi się we własnym namiocie, po takie z namiotami rodzinnymi, domkami kempingowymi, basenami, restauracjami i animacjami. Wszystkie ich rodzaje znajdziesz już też i w naszym kraju – sprawdź: kempingi dla dzieci w Polsce. Są też tacy, którzy cenią sobie wolność i wolą spędzić wakacje z dzieckiem w kamperze. W takim aucie można nocować w dowolnym miejscu i o dowolnej porze. Trzeba jednak pamiętać, że wakacje pod namiotem z dzieckiem, zwłaszcza tym skromniejszym, nie są tak wygodne, jak pobyt w domku czy pensjonacie. Ale do odważnych świat należy! Ciche miejsca w Polsce na wakacje z dziećmi: gospodarstwa agroturystyczne W wiejskim gospodarstwie mnóstwo się dzieje. Krowa skubie trawę i robi „muuu”, po podwórku chodzą kaczki, kurki i psy. Pobyt w takim miejscu będzie bardzo zajmujący dla smyka, ale i męczący dla was (bo szkraba ciągle trzeba mieć na oku). Wyjazd do gospodarstwa agroturystycznego z dzieckiem to dobry pomysł dla rodziców kilkulatka, któremu można już wytłumaczyć, czemu pieska nie wolno ciągnąć za ogon, a kotkowi zakładać ubranka dla lalek. Przykłady? Siedlisko Blanki na Warmii. Jezioro, sztuka, piękna architektura, a do tego...towarzystwo osiołka. Mieszka tu chyba jedyny osiołek na świecie, który lubi być wyprowadzany na spacer. Do tego jest dużo kóz. Raj dla dzieci! Adres: Blanki 46, Lidzbark Warmiński. Telefon: 882 149 629, http://www.siedliskoblanki.com/ Aleksandryn na Mazowszu. Zaledwie pół godziny od Warszawy poczujecie się, jakbyście trafili do magicznej krainy. Cisza, spokój, pyszne naturalne jedzenie, a wokół kucyki, gąski, kogut Gustaw, kury, psy i koty. Czy trzeba czegoś więcej? Adres: Ksawerów Nowy 8, Stromiec. Telefon: 602 221 030, http://www.aleksandryn.pl/ Gdzie na wakacje z dzieckiem – pensjonat lub hotel w Polsce Zalety? Sprawdzony (choć kapryśny) klimat i zero problemów językowych. Jednak w tym roku takie wakacje mogą okazać się dość kosztowne – ich cena może dorównywać wakacjom za granicą. Coraz więcej polskich ośrodków ma w swojej ofercie pobyty wakacyjne dla rodzin z małymi dziećmi. Dla maluchów organizowane są zajęcia z animatorami, np. warsztaty plastyczne, seanse filmowe, konkursy czy wybory małej miss. Na urlopie w kraju łatwiej też nawiążesz znajomości z innymi mamami. Przykłady? Neptuno Resort & Spa, ul. Wyzwolenia 25 Dźwirzyno Telefon: 505 202 873 https://www.neptuno.pl/ Tuż pod Kołobrzegiem, w małej miejscowości Dźwirzyno, możecie spędzić wakacje marzeń. Dorośli na pewno docenią lokalizację hotelu Neptuno Resort & Spa – pośród nadmorskich sosnowych lasów z bezpośrednim wejściem na wewnętrzną plażę pośród wydm. Dzieci będą zachwycone placem zabaw z domkami, torami przeszkód, zjeżdżalniami trampoliną i salą zabaw. W sezonie letnim odbywają się też dodatkowe wydarzenia dla najmłodszych, m.in. przedstawienia i pokazy cyrkowe. Hotel Polanica Resort & SPA, ul. Górska 2, Polanica-Zdrój Telefon: 74 868 07 00 https://www.hotelpolanica.pl/ Na Dolnym Śląsku (a dokładnie w przepięknej Polanicy Zdrój) znajduje się Hotel Polanica Resort & Spa. Odpoczynek w takim miejscu to sama przyjemność. 700 metrów od obiektu znajduje się Pijalnia Wód Mineralnych. W hotelu na dorosłych czeka sauna i łaźnia turecka. Na najmłodszych plac zabaw, a dla całej rodziny pełnowymiarowy kryty basen i wypożyczalnia rowerów Pensjonat Sekuła, Wierch Olczański 108, Bukowina Tatrzańska Telefon: 534 828 533 http://www.pensjonatsekula.pl/ Jeśli wybierzecie wakacje z dziećmi w górach, Pensjonat Sekuła powinien spełnić wasze oczekiwania. Jest pyszne jedzenie (specjały kuchni polskiej i regionalnej) i są wygodne pokoje. Z okien pensjonatu mamy widok na panoramę Tatr. Dla dzieci przygotowano bawialnię, w której znajdą mnóstwo atrakcji! Amaretto Apartamenty, ul Solina 37A, Solina Telefon: 511 171 058 http://www.amarettosolina.pl/ Prywatny apartament to świetny pomysł dla całej rodziny. Obiekt Amaretto położony jest w wyjątkowo pięknej lokalizacji (niewiele ponad kilometr od zapory w Solinie). Dorośli mogą korzystać z sauny i wanny z hydromasażem z funkcją chromoterapii. Wszyscy, ci mali i więksi goście będą zadowoleni ze sprzętu do grillowania i organizowanych w sezonie jednodniowych wycieczek (w Bieszczady, do Lwowa oraz na Węgry). Zobacz też: Bieszczady atrakcje dla dzieci. Gdzie na wakacje z dzieckiem za granicę? Zagraniczna podróż jest realna nawet z niemowlakiem. Jeśli jest zdrowy, rozważcie wycieczkę za granicę (niezbyt daleko i w niezbyt gorące miejsce). W tym roku trzeba jednak sprawdzić, dokąd MSZ odradza wyjazdy i jak wyglądają przepisy sanitarne w danym kraju. Jeśli dziecko jest jeszcze na piersi, nie będziesz musiała się martwić o catering na miejscu. Jeśli podróżujecie samolotem, podczas startu i lądowania karm maluszka piersią lub przez smoczek, by złagodzić odczucia wywołane zmianą ciśnienia. Jest to jednak dość kosztowny wypoczynek, choć zwiększa szansę na urlop przy dobrej pogodzie. Obóz dla dzieci blisko domu Na taki wyjazd można wysłać już przedszkolaka. Rodzice w każdej chwili mogą go odwiedzać, często też uczestniczą w niektórych zajęciach dla maluchów. Można też zdecydować się tzw. półkolonie – dziecko nocuje w domu, a dzień spędza na atrakcjach i różnych aktywnościach, ma zapewnione wyżywienie. Niestety najbogatsze oferty półkolonii kierowane są dla starszych dzieci. W tym roku obozy i kolonie będą zapewne odbywały się rygorze sanitarnym. Gdzie na wakacje z małymi dziećmi: na własnej działce Jeśli boisz się podróżować ze swoim maluchem, to jeszcze nie oznacza, że masz całkowicie rezygnować z wakacji! Urlop na działce to tania, sprawdzona i wygodna opcja bez nieprzyjemnych niespodzianek. Plusem jest też to, że wiesz dokładnie, co jest na miejscu, więc nie musisz pakować mnóstwa rzeczy na wszelki wypadek. Możecie zabrać tylko potrzebne rzeczy na wakacje z dzieckiem. Planując dłuższy urlop, możecie dowozić sobie różne (potrzebne dla malca) rzeczy na raty, o ile macie działkę niezbyt daleko od miejsca zamieszkania. Mnóstwo problemów wam odpadnie, ale pozostanie jeden: co robić w wakacje z dzieckiem. Gdzie na wakacje z dzieckiem – u dziadków na wsi Wyprawa na wieś do dziadków to doskonałe rozwiązanie dla rodziców, którzy obawiają się, że maluch będzie miał trudności z zaaklimatyzowaniem się w nowym miejscu oraz tych, którzy nie dysponują dużymi funduszami. To także propozycja dla tych, którzy chcą od czasu do czasu zostawić dziecko pod wakacyjną opieką dziadków, a sami wyskoczyć choćby do pobliskiego miasta. Zaplanujcie pobyt u babci i dziadka tak, by smyk się nie nudził, a dziadkowie nie mieli przeświadczenia, że przyjechaliście tylko po to, by podrzucić im malucha. Wakacje z alergikiem Jeśli mieszkasz w dużym mieście, skorzystaj z każdej możliwości wywiezienia dziecka tam, gdzie jest zdrowa woda i czyste powietrze. Wybieraj małe miejscowości. Z dala od głównych szlaków powietrze jest najczystsze. Nie bój się wyjazdu nad morze. Właśnie tam w powietrzu unosi się najmniej alergenów wziewnych. Góry też są dobre, ale na wakacje w górach z dzieckiem lepiej wybrać te niższe, np. Bieszczady, Gorce, Pieniny, Góry Świętokrzyskie. Zbyt ostre powietrze (u malca z astmą), może wywołać nadreaktywność oskrzeli. Zrezygnuj z tropików. W temperaturze powyżej 25°C skóra dziecka jest bardziej rozgrzana, spocona, a to może nasilać swędzenie i powodować zaostrzenie objawów AZS. Zobacz też: Wakacje z dzieckiem – o co musisz zadbać, by były udane Przepis na naprawdę udane wakacje z dzieckiem [WYWIAD] <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/co-zabrac-na-wakacje-z-niemowlakiem-i-starszym-dzieckiem-15847-r1/" target="_blank" rel="noopener">Co zabrać na wakacje z dzieckiem?
Ogród dla dzieci – jak urządzić go z pomysłem? Jak zadbać o bezpieczeństwo malucha?
Ogród dla dziecka powinien być bezpieczny i zaprojektowany tak, by rodzic mógł widzieć, co robi jego pociecha. Z drugiej strony maluchy nie lubią być nieustannie obserwowane. Warto więc stworzyć iluzję, że są one poza zasięgiem wzroku dorosłych.
Idealny ogród dla dzieci to taki, w którym może odpocząć cała wasza rodzina! Pełen kolorów, atrakcji i możliwości. Wystarczy, że włożysz w jego projektowanie odrobinę wysiłku, a stanie się ulubionym miejscem dla twojej pociechy. Zanim jednak pomyślisz o atrakcjach w ogrodzie dla dzieci, skup się na względach bezpieczeństwa. Projektując przestrzeń dla maluchów, pamiętaj, że powinna być dobrze widoczna z okna czy tarasu. Tak, żebyś zawsze mogła mieć na oku swojego malucha, ale też nie przeszkadzała mu w zabawie. Wszystkie akcesoria i miejsca zabaw (od zjeżdżalni po huśtawki) muszą być odpowiednio zabezpieczone. Najmłodsze dzieci zawsze muszą być pod opieką dorosłych! Pomysły na ogród dla dzieci: przestrzeń pełna roślin Rośliny muszą być bezpieczne, pozbawione cierni i kolców. Warto posiać pietruszkę, rzodkiewki, cebulę, czosnek, rzeżuchę ogrodową. Najlepiej wybrać rośliny szybko wschodzące i rosnące, by dziecko nie czekało zbyt długo na efekty swej pracy. Warto tak zaplanować grządki, by o każdej porze roku coś ciekawego się na nich działo. Wiosną będą to nowalijki, latem słodki groszek cukrowy, truskawki, poziomki, jesienią słoneczniki. Nie wolno zapomnieć o rabacie kwiatowej. Na pewno spodoba się maluchom pachnąca maciejka, pomarańczowe nagietki, których płatki można użyć do zabarwiania masła na kanapki, czy fiołki lub goździki – włożone do słoika z cukrem pudrem nadadzą mu piękny aromat. Pomyśl też krzewach owocowych, np. borówce amerykańskiej czy porzeczkach. Dobrze, by było tam trochę cienia. Malec nie powinien cały czas przebywać na słońcu. Można zadbać o pergolę, altankę, domek, itp. Dzieci lubią też górki, wzniesienia, przeszkody do pokonywania. Można wykorzystać naturalne ukształtowanie terenu lub stworzyć je sztucznie. Gdy wybierzemy już miejsce na ogródek, musimy wybrać rośliny, jakie nasz mały ogrodnik będzie uprawiał. Ogród dla dzieci pełen atrakcji! Warto uatrakcyjnić ogród dla dziecka, aby stał się magicznym, fascynującym miejscem. Podpowiadamy, jak można to zrobić w zależności od wieku dziecka! Ogród dla 2-latka: Warto im stworzyć bezpieczny plac zabaw, postawić piaskownicę, huśtawkę, a dla samych siebie – leżak do odpoczywania. Niech to będzie wasza wspólna oaza spokoju i radości. Można wykorzystać rośliny, zwłaszcza kwiaty do nauki kolorów, a inne rośliny do rozróżniania kształtów, zapachów. Zachęćmy dziecko, by dotykało kory, trawy, liści i opowiadało o różnicach, jakie czuje. Przebywanie w ogrodzie to także okazja, by wsłuchiwać się w odgłosy przyrody: rozpoznać śpiew ptaków, brzęczenie pszczół, szum liści, itp. Ogród dla 3-latka: Z zebranych w ogrodzie patyków, listków czy owoców można robić zabawki, stworzyć warzywny teatrzyk i choćby odegrać wiersz Brzechwy: „Na straganie w dzień targowy”, pokazać dziecku zabawy z własnego dzieciństwa (kogucik czy kurka, zrobić piszczałkę ze strąków karagany, noski z nasion klonu). Warto także poszukać czterolistnej koniczyny, upleść wianek ze stokrotek, zawiesić kolczyki z czereśni lub wiśni, a na jesieni nawlec korale z jarzębiny, zrobić stemple z ziemniaków czy policzyć kropki na grzbiecie biedronki, by dowiedzieć się, ile ma lat. Ogród dla 6-latka: Możemy wspólnie założyć zielnik, zbudować karmnik dla ptaków, zrobić wigwam, opracować zegar kwiatowy na podstawie obserwacji tego, kiedy otwierają się i zamykają kwiaty, zbudować dziecku domek na drzewie, stworzyć tor przeszkód, itp. Uwaga na rośliny trujące: wawrzynek wilcze łyko, cis, konwalia, jaskry, wilczomlecz, naparstnica, bieluń, tojad, złotokap, zimowit, trzmielina. Ogród dla starszego dziecka: Podaruj kilkulatkowi domek w ogrodzie (gwarantujemy, że to marzenie każdego dziecka!). Jeśli nie chcesz kupować nowego, gotowego domku (te są niestety zazwyczaj dość kosztowne), możesz zrobić go sama. Możesz wykorzystać do tego stare palety albo pozostałości z budowy domu. Całość nie musi wyglądać perfekcyjnie, ważne, by była stabilna i solidnie wykonana. Literatura godna polecenia: Seria Multico: Jaki to kwiat, Jaki to ptak, Drzewa, Parki Narodowe, Rodzinny Atlas Przyrody (RM). W księgarniach jest sporo książeczek o przyrodzie, naturze, trzeba tylko poszperać. Zobacz też: Trujące rośliny doniczkowe: jakie kwiaty są szkodliwe dla dzieci? Rattanowe meble do ogrodu 5 niebezpieczeństw czyhających na twoje dziecko w domu
Bilans dwulatka: przebieg badania i normy
Bilans dwulatka to podsumowanie dotychczasowego rozwoju dziecka. Robi się go, gdy dziecko skończy 24. miesiące po to, żeby wychwycić ewentualne wady rozwojowe. Bilans dwulatka składa się z wywiadu przeprowadzanego z rodzicem oraz z badania dziecka.
Bilans dwulatka to – najogólniej mówiąc – obowiązkowy egzamin ze zdrowia dla małych dzieci. Od blisko 40 lat przechodzą go wszystkie polskie dwulatki. Wszystko po to, aby w porę wychwycić u nich wady rozwoju lub ukryte choroby. Po drugie, dzięki takim ogólnokrajowym badaniom można łatwiej ocenić np., czy przybywa w Polsce dzieci z niedosłuchem, czy też nie. Wiele mam bardzo przeżywa to pierwsze bilansowe badanie (kolejne czeka malca, gdy będzie miał 4, a potem 6 lat). Sprawdź, jak przebiega bilans dwulatka. Bilans dwulatka: termin Wywiad lekarski podczas bilansu dwulatka Jak wygląda bilans dwulatka – badanie dziecka Wzrost i waga dwulatka – normy Bilans dwulatka: ważne zalecenia Bilans dwulatka: termin Termin bilansu dwulatka często bywa ustalany podczas obowiązkowego szczepienia, które wykonuje się między 16. a 18. miesiącem życia dziecka zgodnie z kalendarzem szczepień. Jeśli nie zostałaś umówiona na wizytę w okolicach 2. urodzin dziecka, sama zgłoś się do przychodni w tej sprawie. Malec powinien być zbadany w ciągu 3 miesięcy po ukończeniu dwóch lat. Do gabinetu pediatry przychodzi się na bilans dwulatka – tak jak na szczepienie – ze zdrowym dzieckiem. Dziecka nie trzeba jakoś specjalnie przygotowywać do badania. W gabinecie trzeba będzie malucha rozebrać do majtek (lub pieluchy), więc dobrze go ubrać tak, aby łatwo było ubrania zdjąć, a później założyć. Wywiad lekarski podczas bilansu dwulatka Pediatra podczas bilansu dwulatka wypyta cię o dietę oraz umiejętności dziecka. Sprawdzi też wszelkie wpisy w książeczce zdrowia dziecka, jego kartę chorobową i inne dokumenty, np. dotyczące pobytu malca w szpitalu. Oceni tempo rozwoju dziecka, policzy, ile ma ząbków oraz zbada serce i płucka. Lekarz sprawdzi też, czy maluszek został zaszczepiony wszystkimi obowiązkowymi preparatami. Warto przy tej okazji porozmawiać na temat szczepień zalecanych, a także diety malca. Zapytaj też o zapobieganie niedoborowi witaminy D – jest to zalecane dzieciom do 18. miesiąca życia. Podczas bilansu dwulatka lekarz będzie chciał wiedzieć, czy dziecko: chodzi i pewnie biega – czy samo np. wchodzi i schodzi po schodach, czy chętnie spaceruje, bawi się klockami i sprawnie obraca je w dłoniach, zasypia bez problemów i nie wybudza się w nocy, samodzielnie je – czy potrafi nabierać pokarm na łyżeczkę i trafia nią do ust, czy pije z kubeczka, potrafi korzystać z nocnika, rozumie proste polecenia i wykonuje je – czy chętnie naśladuje wszystko, co robią dorośli, samo wymawia proste wyrazy i umie je łączyć ze sobą, np. „mama da“, „tata pić“, potrafi siebie nazwać imieniem lub zdrobnieniem, patrzy na rozmówcę, jest skupione na jego twarzy. Pytania te służą ocenie motoryki dziecka i jego rozwoju psychoruchowego. Jak wygląda bilans dwulatka – badanie dziecka Może być tak, że na początku bilansu dwulatka dzieckiem zajmie się pielęgniarka. To ona je zważy i zmierzy. Wyniki pomiarów naniesie na siatki centylowe, by sprawdzić, czy maluszek rośnie proporcjonalnie. Jeśli szkrab od urodzenia niewiele ważył i mierzył i tak jest do drugich urodzin, to sygnał dla rodziców, że malec zapewne nigdy nie będzie należał do potężnie zbudowanych. Ważne, że dziecko rozwija się w jednakowym tempie. Niepokojące mogą być zmiany w rozwoju, np. przeskok z 90. na 25. centyl. Normy podajemy niżej. Podczas bilansu dwulatka trzeba też ocenić, czy dziecko jest symetrycznie zbudowane, czy prawidłowo chodzi (nie kiwa się, nie utyka), czy klatka piersiowa nie jest zniekształcona i czy dziecko nie ma wad postawy (skolioza itp.) Podczas bilansu dwulatka pediatra dokładnie: obejrzy skórę dziecka (czy nie ma wykwitów, znamion, czy nie jest za sucha) osłucha serce i płuca (sprawdzi, czy nie ma szmerów w sercu, czy pracuje ono miarowo, czy nie ma szmerów w płucach) zbada brzuch (czy wątroba albo śledziona nie jest powiększona, czy powłoki brzuszne nie są za twarde, czy jelita prawidłowo pracują) sprawdzi rozmiar węzłów chłonnych (czy nie są powiększone) sprawdzi u chłopców, czy jądra są w mosznie obejrzy jamę ustną i gardło (oceni wielkość migdałków) sprawdzi, czy nogi są takiej samej długości oceni postawę dziecka zmierzy ciśnienie krwi (o ile dziecko na to pozwoli). W czasie bilansu dwulatka lekarz oceni też zęby dziecka, ich ilość i jakość, i w razie potrzeby skieruje malucha do stomatologa lub ortodonty. Zwróci też uwagę na wzrok i słuch dziecka. Poważne wady tych narządów powinny być wcześniej wykryte. Czasem jednak wady rozwojowe pojawiają się później i dopiero w trakcie bilansu pediatra zauważa nieprawidłowości. Lekarz poprosi, by dziecko „odczytało’’ ze specjalnej tablicy znaki. Jeśli będzie miał wątpliwości, czy dziecko ma wady wzroku, skieruje je do okulisty. Wzrost i waga dwulatka – normy Poniżej zamieszczamy normy wagi i wzrostu dla dzieci dwuletnich, czyli wartości między 3 a 97 centylem. Waga: dziewczynki – 10-16 kg chłopcy – 11-16 kg. Wzrost: dziewczynki – 81-92 cm chłopcy – 84-95 cm. Dla lekarza ważne jest też to, czy tempo wzrostu dziecka jest w miarę stałe, czy ulega znacznej zmianie. Jeśli np. początkowo dziecko znajdowało się ze wzrostem i wagą w 50 centylu, a przy kolejnym bilansie znajdzie się w okolicach 3-5 centyla, będzie to dla lekarza sygnał ostrzegawczy. Bilans dwulatka: ważne zalecenia Jeśli pediatra stwierdzi jakąkolwiek nieprawidłowość, zaleci wykonanie badań (np. morfologia krwi, poziom żelaza, badanie ogólne moczu, ECHO serca, USG brzuszka) lub skieruje malca do specjalisty, np. ortopedy, alergologa, okulisty, dermatologa, kardiologa, urologa dietetyka czy logopedy. Wszystkie zalecenia powinny zostać wpisane do książeczki zdrowia dziecka. Zobacz też: Czy twój dwulatek prawidłowo się rozwija? Test Skoki rozwojowe niemowlaka i dwulatka Ile powinno ważyć dwuletnie dziecko?
Ból nóg u dzieci: bóle wzrostowe, przyczyny i badania. Ból nóg u dziecka jako objaw białaczki
Ból nóg u dzieci zdarza się dość często. Dziecko może skarżyć się na ból wieczorami, a czasem nawet budzić się w nocy i narzekać na ból łydek i ból nóg pod kolanami. Taki nagły nocny ból mięśni u dziecka może wskazywać na bóle wzrostowe. Rodzice jednak często niepokoją się, że ból nóg u dzieci oznacza białaczkę lub inny nowotwór.
Ból nóg u dzieci pojawia często, a bóle wzrostowe ma aż 25-40 proc. dzieci. Ból nóg odczuwany jest zwykle obustronnie w łydkach (piszczelach), udach i pod kolanami − w dołach podkolanowych. Jeśli dziecko cierpi na bóle wzrostowe, bolące miejsca nie są w żaden sposób zmienione: nie ma obrzęków, zasinienia czy zaczerwienienia. Najczęściej bóle nóg mają dzieci w wieku 10-12 lat, ale bóle mięśni nóg związane ze wzrastaniem zdarzają się też u 3-4-latków. Najczęściej ból nóg pojawia się wieczorem lub w nocy i trwa kilka minut, rzadko przedłuża się do ponad 30 minut. Ból nóg u dziecka nie musi oznaczać białaczki, ale jeśli dolegliwościom towarzyszą niepokojące objawy, trzeba zrobić dodatkowe badania. Ból nóg u dzieci: przyczyny Bóle nóg u dzieci mają najczęściej bardzo proste przyczyny. Specjaliści są zgodni, że źródłem bólu łydek i bólu pod kolanami są zwykle zmiany w intensywnie rosnących kościach oraz otaczających je mięśniach i ścięgnach. Z jednej strony w nocy bolą mięśnie przeciążone aktywnościami w ciągu dnia (bieganiem, skakaniem, wspinaniem się na drabinki). Z drugiej strony ból nóg wynika z intensywnego wzrostu mięśni, który przyspiesza w nocy. To wtedy bowiem najintensywniej wydzielany jest hormon wzrostu (HGH). Warto wiedzieć, że płytki wzrostowe kości zbudowane są z delikatnej tkanki i komórki ich zakończeń po prostu namnażają się, wydłużając w ten sposób kość. Tym samym naciska ona na wolniej rosnące komórki okostnej, czyli błony łączno-tkankowej okrywającej kość. Okostna jest najbardziej unerwioną tkanką w układzie kostnym i stąd dokuczliwy ból nóg. Jest ona ściśnięta, kiedy dziecko chodzi lub biega – co spowalnia wzrost – i rozluźniona podczas snu. Nie ma wtedy ucisku na płytki i mogą się one swobodnie rozwijać. Zauważono też, że w okresie intensywnego wzrostu ścięgna okazują się co pewien czas za krótkie w stosunku do szybciej rosnących kości. Wtedy dziecko np. nie jest w stanie dotknąć palców stóp bez zginania kolan. Ścięgna są bardzo napięte i to może dawać różne dolegliwości. Na takie bóle nóg, czyli bóle wzrostowe, uskarża się wiele dzieci z drobnymi nieprawidłowościami anatomicznymi, takimi jak elastyczne płaskostopie i koślawość tylnej części stopy, lub nadmierną ruchomością w stawach. Bóle nóg u dzieci pod kolanami Ból nóg pod kolanem może wskazywać na typowe bóle wzrostowe, ale czasem przyczyną bywa także tzw. torbiel Bakera. Na powstanie cysty pod kolanem narażone są głównie dzieci w wieku 4-7 lat, sportowcy oraz osoby z nadwagą. Torbiel powstaje m.in. w wyniku urazu, nadmiernego wysiłku albo wtedy, gdy w jamie stawowej znajduje się zbyt dużo płynu stawowego. Objawy związane z torbielą Bakera: ból nogi pod kolanem wyczuwalny guzek pod kolanem zaczerwienienie i obrzęk Dziecko może kuleć i mieć problem ze zgięciem nogi w kolanie. Koniecznie pokaż malucha ortopedzie. Torbiel Bakera nie jest groźna dla zdrowia, ale bywa uciążliwa. Lekarz może zlecić farmakoterapię i unikanie wysiłku fizycznego, ale często torbiel znika samoistnie. Ból nóg u dzieci a białaczka Bóle nóg, a dokładniej bóle kostno-stawowe u dzieci, to często jeden z pierwszych objawów ostrej białaczki limfoblastycznej. Medyczne źródła podają z kolei, że w momencie rozpoznania białaczki bóle stawowe współtowarzyszą innym objawom nowotworu u ok. 25 proc. pacjentów. Leukemia to najczęstszy nowotwór u dzieci, dlatego specjaliści zalecają, by w przypadku niewyjaśnionych, silnych bóli nóg u dziecka zawsze brać pod uwagę rozpoznanie ostrej białaczki limfoblastycznej. Celem jest jak najszybsze postawienie diagnozy i wdrożenie leczenia. Ból nóg u dzieci: jakie badania zrobić? Jeśli dziecko cierpi na bóle nóg, najpierw lekarz musi potwierdzić, że dziecku rzeczywiście dolegają bóle wzrostowe. Ponieważ nie ma specjalnych badań laboratoryjnych, które wskazują na tę dolegliwość, stosuje się tzw. diagnozę wykluczenia. To oznacza, że lekarz zleca badania wykluczające inne choroby o podobnych objawach, np. choroby stawów czy nowotwory. Z reguły wykonuje się: badanie krwi i <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/badanie-moczu-u-dziecka-normy-i-interpretacja-wynikow-30971-r1/">badanie moczu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/rezonans-tomografia-komputerowa-rentgen-ekg-echo-serca-badania-dziecka-16757-r1/">RTG konieczne może być też badanie szpiku kostnego Jeśli maluch ma bóle wzrostowe, wyniki badań będą w normie. Co pomoże na ból nóg u dzieci? Choć bóle wzrostowe nóg nie są wynikiem żadnej choroby, bywają dla dziecka niezwykle dokuczliwe. Możesz próbować zmniejszyć ból w następujący sposób: delikatnie masuj obolałe mięśnie zrób ciepły okład lub przygotuj kąpiel po konsultacji z lekarzem możesz podać leki zawierające paracetamol zachęcaj dziecko do delikatnego rozciągania mięśni Pamiętaj, że gdy dziecko intensywnie rośnie, potrzebuje odpowiedniej diety i codziennej dawki ruchu. W menu dziecka, które ma bóle wzrostowe, musi być przede wszystkim wapń, witamina D i cynk, bo te składniki są potrzebne do wzrostu kości. Uwzględnij w urozmaiconym jadłospisie mleko, sery, jogurty, warzywa, chude mięso i ryby oraz orzechy. Ból nóg u dzieci: niepokojące objawy Oto lista objawów, które nie wskazują na bóle wzrostowe nóg. Jeśli zatem zauważysz, że twoje dziecko ma któryś z symptomów, zabierz je do lekarza. ból mięśni pojawia się rano ból trwa dłużej niż godzinę wystąpiła opuchlizna pojawiło się zaczerwienie, opuchlizna lub sztywnienie w obrębie stawów dziecko kuleje ból nóg nasila się przy dotknięciu Źródło: forumpediatrii.pl Zobacz też: Jak zadbać o prawidłowy rozwój stóp dziecka? Czy podawać dziecku tran? Normy wyników badań dziecka
Tyłozgięcie macicy – jak się objawia, czy wpływa na ciążę?
Tyłozgięcie macicy dotyczy około 20-25 proc. kobiet. Może powodować dolegliwości, kłopot z używaniem tamponów czy kubeczka menstruacyjnego. Część kobiet ma wrodzone tyłozgięcie macicy, u innych powstaje ono podczas życia wskutek np. schorzeń narządu rodnego.
Tyłozgięcie macicy wiąże się nietypową budową macicy. Trzon macicy, czyli główna, większa część, jest wygięty ku tyłowi (w stronę kręgosłupa) w stosunku do szyjki macicy, która jest ustawiona w prawidłowy sposób. Zazwyczaj macica wygięta jest ku przodowi (to naturalne położenie określa się jako przodozgięcie). Tyłozgięcie macicy może stwierdzić wyłącznie lekarz podczas badania ginekologicznego lub USG narządów rodnych. Takie nietypowe ustawienie macicy obecnie nie jest uznawane za patologię, a jedynie za przypadek mieszczący się w normie. Spis treści: Tyłozgięcie macicy – przyczyny Tyłozgięcie macicy – objawy Tyłozgięcie macicy a zajście w ciążę i poród Tyłozgięcie a tampon i kubeczek menstruacyjny Czy tyłozgięcie macicy się leczy Tyłozgięcie macicy – przyczyny Przyczyny tyłozgięcia macicy można podzielić na wrodzone i nabyte. Macica niektórych kobiet po prostu ma taką „urodę”. Zdarza się, że wraz z wiekiem dochodzi do jej wyprostowania. Tyłozgięcie macicy – rysunek Adobe Stock Tyłozgięcie może być również następstwem:. schorzeń ginekologicznych, np. zapalenia przydatków, endometriozy przebytych operacji w obrębie miednicy mięśniaków macicy, które mogą wpłynąć na ukształtowanie macicy ciąży (w jej trakcie dochodzi do rozciągnięcia więzadeł utrzymujących macicę, co może skutkować zmianą położenia macicy) intensywnego wysiłku fizycznego we wczesnym okresie po porodzie. Tyłozgięcie macicy – objawy Tyłozgięcie macicy zwykle nie powoduje dolegliwości. Kobieta nie zdaje sobie sprawy, że macica jest ukształtowana inaczej, dopóki nie dowie się o tym podczas zwykłego badania ginekologicznego lub badania USG. U niektórych kobiet tyłozgięcie macicy może powodować: bolesne miesiączki, którym towarzyszą bóle w dole brzucha biegunki podczas miesiączki bolesność podczas współżycia, szczególnie w pozycji klasycznej w rzadkich przypadkach bóle kręgosłupa w odcinku lędźwiowo-krzyżowym. Ból podczas miesiączki przy tyłozgięciu macicy pojawia się najczęściej, jeśli kobieta cierpi jednocześnie na endometriozę. Tyłozgięcie macicy a zajście w ciążę i poród Dla par, które planują ciążę lub już rozpoczęły starania o dziecko, nietypowe położenie macicy nie powinno być powodem do zmartwień, chyba że tyłozgięcie macicy jest powodem bólu podczas współżycia. Macica w tyłozgięciu nie wywołuje bezpłodności i niepłodności. Może nieznacznie utrudniać zapłodnienie, gdyż plemniki mają do pokonania nieco dłuższą drogę. Aby było łatwiej zajść w ciążę, można podejmować współżycie w odpowiednich pozycjach. Polecana jest pozycja kolankowo-łokciowa, na boku (tzw. na łyżeczkę) lub od tyłu. Tyłozgięcia macicy nie traktuje się jednak jako czynnika utrudniającego zajście w ciążę. Ciężarnej z tyłozgięciem macicy na początku ciąży mogą towarzyszyć dolegliwości ze strony kręgosłupa lędźwiowego (ucisk na nerwy). W pierwszym trymestrze ciąży lekarz wykonujący USG może mieć również większą trudność w obejrzeniu dziecka, ze względu na nietypową budowę macicy (dotyczy to tylko badania wykonywanego przez powłoki brzuszne). Macica ok. 3 miesiąca ciąży powiększa się, odgina i prostuje. Powodowane przez tyłozgięcie dolegliwości słabną, a sama macica przestaje odbiegać wyglądem od zbudowanej prawidłowo. Tyłozgięcie macicy nie stanowi zagrożenia dla rozwijającego się w niej dziecka, nie wpływa również na przebieg ciąży oraz nie przyczynia się do komplikacji podczas porodu. Po porodzie macica wraca do tyłozgięcia. Tyłozgięcie macicy nie wpływa na wielkość brzucha w ciąży. Jak wspomnieliśmy, ok. 3 miesiąca ciąży tyłozgięta macica przyjmuje takie samo ustawienie, jakie ma macica normalnie ustawiona. Dlatego nie ma żadnych powodów, aby wielkość brzucha ciężarnej miała zależeć od ustawienia macicy przed ciążą. Tyłozgięcie macicy a tampon i kubeczek menstruacyjny Kobiety z tyłozgięciem macicy mogą zgłaszać problem z noszeniem tamponów oraz używaniem kubeczków menstruacyjnych. Korzystanie z kubeczka wymaga wcześniejszego dopasowania, czyli dobrania odpowiedniego rozmiaru (sprawdzić może się kubeczek krótszy) oraz znalezienia pozycji, w jakiej będzie najlepiej zabezpieczał. Na początku konieczne bywa jednoczesne noszenia podpaski. W przypadku tamponów, dla kobiet z macicą w tyłozgięciu, polecane są tampony bez aplikatora. Nie zawsze jednak ich używanie jest możliwe. Może okazać się, że tampon po prostu uwiera. Czy tyłozgięcie macicy się leczy? Tyłozgięcie macicy nie jest chorobą ani poważną wadą, dlatego najczęściej nie trzeba go leczyć operacyjnie. ​Leczenie powinno natomiast obejmować dolegliwości (jeśli towarzyszą tyłozgięciu) lub schorzenia, które do niego prowadzą (mięśniaki, endometrioza). Zabiegi korekcyjne tyłozgięcia macicy, zwłaszcza operacyjne, wykonywane są np. gdy tyłozgięciu macicy towarzyszy wypadanie macicy, do czego może dochodzić np. po wielu porodach lub pojawiają się silne dolegliwości, które uniemożliwiają współżycie seksualne (w niektórych przypadkach mogą pomóc odpowiednie ćwiczenia lub pessar). Zobacz także: Szanse na ciążę przy tyłozgięciu macicy Czemu nie zachodzisz w ciążę – 5 przyczyn Niewydolność szyjki macicy
Jak obliczyć dni płodne przy nieregularnym okresie
Obliczanie dni płodnych przy nieregularnym okresie nie jest tak proste jak w przypadku regularnych cykli. Dlatego kartka, długopis i kalendarz nie wystarczą. Trzeba sięgnąć po technologię, testy i dostępne urządzenia.
Obliczenie dni płodnych przy nieregularnym okresie jest przydatne zarówno podczas starania o dziecko, jak i wtedy, gdy nie chcesz dopuścić do <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/zaplodnienie-jak-dochodzi-do-zaplodnienia-1046-r1/">zapłodnienia. Wszystkie metody obliczania dni płodnych przy nieregularnym okresie należy traktować jako wyznaczające orientacyjną datę owulacji i czasu, kiedy kobieta może zajść w ciążę. Najskuteczniejszym sposobem wyznaczenia dni płodnych jest monitoring owulacji. Mamotoja.pl poprosiło, aby skuteczność metod obliczania dni płodnych (w skali 1-10, gdzie 10 to najwyższa ocena) skomentował ginekolog dr Tomasz Leonowicz. Spis treści: Jak obliczyć dni płodne przy nieregularnym okresie: 1. Monitoring owulacji 2. Test owulacyjny 3. Komputer cyklu 4. Metoda termiczna Inne metody o mniejszej skuteczności: 5. Kalkulator dni płodnych w internecie 6. Obliczanie dni płodnych z kalendarzem 7. Aplikacja na telefon 8. Obserwowanie śluzu 9. Obserwowanie zmian szyjki macicy 10. Rozpoznawanie bólu owulacyjnego 11. Kalendarz kosmobiologiczny <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="http://A%20wi%C4%99c%20kt%C3%B3r%C4%85%20metod%C4%99%20wybra%C4%87?%20Podsumowanie%20ginekologa">Którą metodę wybrać – opinia ginekologa 1. Określanie dni płodnych przy nieregularnych cyklach: monitoring owulacji Monitorowanie owulacji pozwala na: określenie dni płodnych nawet przy nieregularnym okresie, wskazanie dnia, w którym dojrzała komórka jajowa jest uwalniana przez jajnik. Monitorowanie owulacji przeprowadza się: aparatem USG dopochwowo, na początku cyklu. W trakcie kolejnych wizyt w ustalonych terminach, lekarz obserwuje m.in wzrastanie pęcherzyka Graafa. Na monitorowanie owulacji składają się zwykle trzy, cztery badania, które wykonuje się w ciągu jednego cyklu. Jednak u kobiet, których cykle są nieregularne, liczba ta może wzrosnąć do ośmiu, dziesięciu. Opinia ginekologa: Badanie USG pozwala precyzyjnie śledzić wzrastanie pęcherzyka Graafa, ocenę jego wielkości i stwierdzenie owulacji. Na ocenę nie wpływa długość cyklu, przyjmowane przez pacjentkę leki, czy towarzyszące jej zaburzenia hormonalne. Skuteczność metody: 10 2. Test owulacyjny Test owulacyjny (z moczu) bada poziom <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/faza-lutealna-najwazniejsze-objawy-23845-r1/">hormonu luteinizującego, który wzrasta tuż przed najbardziej płodnym dniem cyklu. Dodatni wynik testu oznacza, że w ciągu najbliższych 24-36 godzin dojdzie do owulacji (jajeczkowania) i w tym czasie zajście w ciążę jest najbardziej prawdopodobne. Aby badanie testem owulacyjnym było skuteczne warto: powtarzać je o tej samej porze dnia (ale nie z pierwszego porannego moczu), notować na bieżąco daty, godziny i wyniki badań. Pierwszy dzień korzystania z testu owulacyjnego najłatwiej wyznaczyć na podstawie tabeli, która znajduje się w opakowaniu z testem. Na rynku są też dostępne testy owulacyjne (ze śliny), tzw. mikroskop owulacyjny – do wielokrotnego użytku. Kiedy wzrasta poziom hormonów (estrogenów) w organizmie kobiety w okresie okołoowulacyjnym, struktura śliny i śluzu szyjkowego zmienia swoją krystalizację. Zmiana ta utrzymuje się od dwóch dni przed owulacją, do dwóch dni po jej zakończeniu. Mikroskop owulacyjny kosztuje 120–350 zł. Opinia ginekologa: Przydatny test określający obiektywnie poziom hormonu LH. Jednak wiarygodność jest niższa niż przy laboratoryjnym badaniu próbki krwi. Skuteczność metody: 9 View Burdaffi on the source website 3. Komputer cyklu do określania dni płodnych przy nieregularnych cyklach Urządzenia tego typu działają na zasadzie wprowadzania informacji o: temperaturze występowaniu miesiączki obserwacji śluzu (opcjonalnie) niektóre modele mają wbudowaną bazę danych, pozwalającą na analizę zmian występujących w cyklach. Są też komputery cyklu określające dni płodne i niepłodne na podstawie zawartości elektrolitów (potasu i sodu) w śluzie lub ślinie kobiety. Opinia ginekologa: Jeżeli ktoś decyduje się na zakup komputera cyklu, warto zainwestować w droższy model – często ich skuteczność sięga 99 proc. Urządzenie sprawdzi się u zdrowych kobiet, także u kobiet z nieregularnymi miesiączkami, ale które nie mają zaburzeń hormonalnych. Skuteczność metody: 8 View Burdaffi on the source website 4. Metoda termiczna (mierzenie temperatury w czasie cyklu) Aby rozpoznać dni płodne, powinnaś mierzyć temperaturę spoczynkową, czyli: po co najmniej trzygodzinnym odpoczynku bez wcześniejszego wstawania z łóżka zawsze o tej samej porze. Wybierz miejsce pomiaru: usta, pochwa, odbyt. Ważne! Nie zmieniaj miejsca pomiaru w danym cyklu miesiączkowym. Na podstawową temperaturę ciała ma wpływ <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/progesteron-normy-progesteronu-badania-11567-r1/">poziom progesteronu we krwi. W fazie przedowulacyjnej (zanim zaczną się dni płodne) poziom progesteronu jest niski, dlatego też temperatura ciała nie jest wysoka. Poziom progesteronu zaczyna się zwiększać kilka dni przed jajeczkowaniem, wtedy też zauważysz wyższy poziom temperatury ciała – o minimum 0.2 stopnie Celsjusza – dwie kreski na termometrze. Podwyższona temperatura utrzymuje się przez czas trwania fazy ciałka żółtego (po owulacji pęknięty pęcherzyk Graafa przekształca się w ciałko żółte) – opada ponownie pod koniec cyklu przy rozpoczynającej się następnej menstruacji. Opinia ginekologa: Metoda sprawdza się pod warunkiem, że nie występuje w tym czasie żadna infekcja, nie ma zaburzeń funkcjonowania tarczycy, nie występuje stres i badanie jest wykonywane przed wstaniem z łóżka. Wskazane jest używanie do pomiaru temperatury dokładnego termometru owulacyjnego. Skuteczność metody: 7 Metody obliczania dni płodnych mniej skuteczne przy nieregularnym okresie 5. Kalkulator dni płodnych w internecie Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Kalendarz dni płodnych Czytaj więcej Możesz obliczyć dni płodne przy pomocy<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/kalkulator-dni-plodnych/"> kalkulatora owulacji mamotoja.pl dostępnego w internecie. Ta metoda sprawdzi się, gdy masz cykle regularne i wiesz, ile dni mniej więcej trwają. Wystarczy zaznaczyć, kiedy był pierwszy dzień cyklu, a narzędzie samo pokaże ci, kiedy są dni płodne i niepłodne, kiedy masz największe szanse na zapłodnienie. Opinia ginekologa: To wygodna metoda, którą możesz się wspomagać przy planowaniu ciąży. Sprawdza się u zdrowej kobiety, która ma regularne cykle miesiączkowe. Skuteczność metody: 5 6. Obliczanie dni płodnych z kalendarzem Szczyt płodności jest wtedy, gry komórka jajowa zostaje uwolniona z jajnika i jest <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/co-to-jest-owulacja-na-filmie-objawy-jajeczkowania-i-dni-plodne-22302-r1/" target="_blank" rel="noopener">owulacja. Przez następne około 24 godziny masz największe szanse na zapłodnienie. Trudno dokładnie ustalić ten czas, dlatego przyjmuje się, że owulacja następuje 14 dni przed kolejnym cyklem. Jeżeli twoje miesiączki mają 28 dni – szczyt płodności będzie dokładnie w połowie, czyli w 14-15 dniu cyklu. Jeżeli natomiast twój cykl ma 31 dni – owulacja wystąpi dopiero w 17 dniu. Dni płodne wyznacza się z lekkim zaokrągleniem, ponieważ plemniki mogą już czekać na komórkę jajową (i to nawet 3-5 dni!). Musisz przyjąć, że w każdym cyklu masz około 11 dni płodnych. 6 dni przed owulacją i 4 dni po niej. Oto przydatna ściągawka: Opinia ginekologa: Ta metoda sprawdza się u zdrowej kobiety, która ma regularne cykle miesiączkowe. Szczególnie, gdy mają 28-32 dni, czyli są idealną długością cyklu miesiączkowego kobiety. Skuteczność metody: 5 7. Aplikacja na telefon Aplikacja nie tylko pomoże obliczyć dni płodne i niepłodne. Dzięki niej możesz mieć zebrane w jednym miejscu m.in.: daty minionych cykli stosunki płciowe leki, które przyjmowałaś wyniki testów owulacyjnych. Używając aplikacji do obliczania dni płodnych i niepłodnych możesz przed wizytą u ginekologa przygotować dla niego specjalny raport. Najpopularniejsze aplikacje do obliczania dni płodnych i niepłodnych to: Flo fem® Śledzenie Okresu i Owulacji (Period Tracker), Kalendarz miesiączka, WomanLog Kalendarz, OvuView, Kalendarzyk Bella, My Days - Period & Ovulation ™. Opinia ginekologa: Zaletą aplikacji jest dokumentowanie ważnych informacji dotyczących np. przyjmowanych leków, czy współżycia, co może być przydatne w trakcie wizyty u lekarza. Skuteczność metody: 6 8. Obserwowanie śluzu Kiedy masz dni płodne, zmienia się śluz w pochwie. Po skończonej miesiączce szyjka macicy jest zakorkowana gęstym czopem śluzu. W czasie dojrzewania komórki jajowej w pęcherzyku, zwiększa się stężenie estrogenu we krwi, a to powoduje wytwarzanie większej ilości śluzu. W tej fazie cyklu możesz zaobserwować gęsty i lepki śluz, który z czasem będzie bardziej przejrzysty i rozciągliwy. Śluzu będzie coraz więcej i coraz bardziej przypominał będzie surowe białko kurzego jajka. Taki tzw. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/jaki-jest-sluz-w-dni-plodne-23382-r1/">płodny śluz to sygnał, że masz dni płodne. W tej fazie cyklu możesz czasem mieć poczucie, że twoja bielizna jest mokra. Około 6 dni trwa proces zmieniania się śluzu, od momentu jego pojawienia aż do powstania konsystencji „płodny”. Pod koniec fazy występowania śluzu rozciągliwo-przejrzystego następuje jajeczkowanie, czyli owulacja. Opinia ginekologa: Metoda wydaje się prosta, ale wymaga długiego procesu uczenia się. Nie sprawdza się przy stosowaniu niektórych leków oraz w trakcie infekcji. Skuteczność metody: 5 9. Obserwacja zmian szyjki macicy Niektóre kobiety są w stanie nauczyć się obserwować szyjkę macicy i na tej podstawie stwierdzić, czy mają dni płodne. To metoda przydatna dla kobiet mających trudności z poczęciem dziecka. W fazie niepłodności szyjka macicy jest: sucha twarda zamknięta oraz obniżona w pochwie. W płodne dni szyjka macicy jest: miękka mokra - możesz na niej zaobserwować obecność śluzu ma otwarte ujście znajduje się wyżej w pochwie. Opinia ginekologa: Proces uczenia się tej metody jest długi, błędne wnioski wyciągane są niestety często. Skuteczność metody: 3 10. Rozpoznawanie bólu owulacyjnego Ból owulacyjny występuje u niektórych kobiet, chociaż też nie w każdym cyklu. Zazwyczaj jest zlokalizowany: po prawej lub lewej stronie podbrzusza (najczęściej bolą okolice jajnika, z którego następuje owulacja) może mu towarzyszyć ból lędźwi. Ważne! Czas, w jakim kobieta odczuwa ból owulacyjny, nie musi pokrywać się z momentem owulacji – jajeczkowanie najczęściej występuje 1-2 dni po dolegliwościach bólowych. Opinia ginekologa: Metoda często zawodzi, ból innego pochodzenia może przypominać ten związany z owulacją. Kolejne cykle nie muszą być do siebie podobne. Skuteczność metody: 4 11. Kalendarz kosmobiologiczny Nazywany jest kalendarzem Jonasa lub cyklem Jonasa. Dr Eugen Jonas to czeski lekarz i naukowiec, który od 1956 roku dokonał ponad 30 tys. obliczeń związanych z cyklem miesiączkowym kobiety. Astrologicznie można wyznaczyć w miesiącu cztery dni płodne cyklu kosmobiologicznego. Potrzebne są do tego: data urodzenia kobiety starającej się o dziecko godzina narodzin przyszłej matki (co do minuty) miejsce urodzenia kobiety kalendarz menstruacyjny kobiety z poprzednich 3 miesięcy. Opinia ginekologa: Podejrzewam, że daty trzech minionych miesiączek są tym, na czym głównie bazuje osoba wyznaczająca taki astrologiczny kalendarz. Metoda głównie skutecznie rozśmiesza. Obliczenia dni płodnych i niepłodnych na podstawie oceny trzech cykli nie zapewniają żadnej skutecznej pomocy w wyznaczaniu płodności. Skuteczność metody: 1 Jak obliczyć dni płodne przy nieregularnym okresie – podsumowanie ginekologa Jedynym dodatnim testem płodności u kobiety jest ciąża. Żaden z testów nie daje gwarancji zajścia w ciążę w danym cyklu, nawet jeżeli wskazuje istnienie dni płodnych. Statystyki pokazują, że współżycie trzy razy w tygodniu zapewnia największą szansę na zajście w ciążę – dzieje się tak u 85 proc. par starających się o dziecko. Dlatego współżycie wyłącznie w czasie prognozowanych dni płodnych nie jest najlepszym działaniem przy planowaniu ciąży. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/dni-plodne-tego-na-pewno-nie-wiesz-o-owulacji-wideo-1249-r22/">8 zaskakujących faktów o dniach płodnych [WIDEO] <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/dieta-na-plodnosc-sprawdz-jak-zaczac-22759-r1/">Czy dietą można zwiększyć płodność <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/sport-a-plodnosc-ile-mozna-cwiczyc-w-trakcie-starania-o-dziecko-20503-r1/">Jaka dawka sportu nie szkodzi płodności Konsultacja merytoryczna lek. med. Tomasz Leonowicz Ginekolog-położnik i seksuolog, członek założyciel Polskiego Towarzystwa Medycyny Seksualnej. Prowadzi prywatny gabinet lekarski świadczący profesjonalne usługi medyczne w zakresie ginekologii, położnictwa, seksuologii oraz ultrasonografii
Jesteś w ciąży? Sprawdź, ile przytyjesz i od czego to zależy
Tycie w ciąży odbywa się w różnym tempie, kobiety najwięcej przybierają na wadze na początku 3. trymestru. Jest wiele kobiet, które w ciąży przytyły w sposób zdrowy. I to właśnie im łatwiej wrócić do dawnej sylwetki. Bo zdrowo w tym wypadku znaczy tyle, ile trzeba.
Tycie w ciąży zależy między innymi od wcześniejszej wagi, wieku, a także innych czynników, takich jak odżywianie i aktywność fizyczna. Prawidłowe tycie w ciąży zakłada przybranie na wadze 11-13 kg. Nadmierne przybieranie na wadze w ciąży zwiększa ryzyko niektórych chorób, np. nadciśnienia tętniczego i cukrzycy ciążowej. Przyszła mama powinna zadbać o dietę w ciąży i odpowiednie nawodnienie organizmu. Spis treści: Czy wiek wpływa na tycie w ciąży? Ile się tyje w ciąży? Szybkie tycie w ciąży – przyczyny Tycie w ciąży w poszczególnych miesiącach Tycie w ciąży, a powrót do wcześniejsze figury Czy utyję w ciąży tyle, co moja mama? Jak zapanować nad apetytem w ciąży? Czy karmienie piersią odchudza? Kiedy można zacząć dietę odchudzającą po porodzie? Zasady diety w ciąży Czy wiek wpływa na tycie w ciąży? Tak. Z wiekiem u każdego człowieka przemiana materii zwalnia, a to zwiększa ryzyko tycia. Dlatego trzydziestolatki łatwiej przybierają w ciąży na wadze niż dwudziestolatki. Zwykle dłużej też tracą nadwagę po porodzie. Jest jeszcze jeden czynnik, na który nie mamy wpływu – to rodzaj komórek tłuszczowych. Każdy z nas rodzi się z określoną ich liczbą, kiedy tyjemy – komórki puchną, a gdy chudniemy – zmniejszają swą objętość. Niektórzy mają jeszcze tzw. komórki uśpione, które uaktywniają się pod wpływem zawirowań hormonalnych, np. spowodowanych ciążą. Wówczas komórki te puchną, ale nie wracają już do pierwotnego rozmiaru – dlatego niektórym kobietom trudno wrócić do dawnej wagi. Ile się tyje w ciąży? Ile można przytyć w ciąży? To zależy od wagi wyjściowej. Średnio kobieta tyje 11–13 kg w pojedynczej ciąży. Punktem odniesienia będzie dla ciebie tzw. rekomendowany przybór wagi. Najpierw jednak określ BMI, czyli wskaźnik masy ciała. Podziel swoją wagę (w kilogramach) przez wzrost (w metrach) podniesiony do kwadratu. Normy tycia w ciąży: Szybkie tycie w ciąży – przyczyny Szybkie tycie w ciąży zależy od kilku czynników, jest to między innymi zła dieta, brak ruchu. Na przyrost wagi wpływa również skłonność organizmu do zatrzymywania wody. Istotny jest także wiek kobiety – im jest ona starsza, tym jej przemiana materii jest wolniejsza, a to powoduje dodatkowe kilogramy. Tycie w ciąży w poszczególnych miesiącach Wbrew temu, co może się wydawać, tycie w ciąży wcale nie zaczyna się już na samym jej początku. Przyrost wagi w ciąży odbywa się w różnym tempie. W pierwszym trymestrze kobieta przybiera na wadze ok. 1-2 kg. W drugim trymestrze – ok. 6 kg, natomiast w trzecim – ok. 5 kg. W którym miesiącu ciąży tyje się najwięcej? Największy przyrost wagi następuje zwykle między 20–30. tygodniem ciąży, czyli między 5, a 7 miesiącem ciąży. Tycie w ciąży, a powrót do wcześniejsze figury Czy powrót do figury sprzed ciąży jest możliwy? Oczywiście! Podczas ciąży nie zachodzą w organizmie żadne procesy, które na zawsze mogą odkształcać sylwetkę. To, jak będzie wyglądać twoje ciało po porodzie i czy wrócisz do wagi sprzed ciąży, zależy jedynie od ciebie. Newralgicznym miejscem jest brzuch – gdy kobieta przytyje za dużo, skóra na nim może nie obkurczyć się do wyjściowych rozmiarów. Cieszysz się, że brzuch podczas ciąży staje się coraz większy? Później może być on dla ciebie problemem. Czy utyję w ciąży tyle, co moja mama? Niekoniecznie. Przyrost wagi w ciąży nie jest zapisany w genach. Od nich może zależeć jedynie wielkość dziecka. Jeśli ty lub ojciec dziecka przyszliście na świat jako duże noworodki, to i wasz potomek zapewne może być ponadprzeciętnie duży. Wbrew pozorom otyłe kobiety nie rodzą większych dzieci. Wręcz odwrotnie! Ich organizm często jest tak złakniony pożywnych i zdrowych składników pokarmowych, że w pierwszej kolejności bierze je dla siebie, a nie wzmacnia dziecka. Maluchy rodzą się wtedy mniejsze. Skoro kobiety w twojej rodzinie przybierały na wadze podczas ciąży za dużo, to raczej sygnał dla ciebie, żeby zwrócić uwagę na nawyki żywieniowe i styl życia. Im bardziej jesteś aktywna, tym lepiej. Jak zapanować nad apetytem w ciąży? Dieta w ciąży powinna składać się z niewielkich posiłków: 6 lub 7 co 2–3 godziny. Gdy bardzo cię ssie w żołądku, wypij szklankę wody lub niesłodzonej zielonej herbaty. Zjedz jabłko, małego banana albo jogurt (bez cukru). Jeśli przez 9 miesięcy będziesz regularnie i zdrowo jeść, to masz większą szansę, aby stało się to twoim nawykiem. Szansa jest o wiele większa niż u kobiet, które próbują przestawić się na taki styl życia tylko z powodu stosowanej diety odchudzającej czy zbliżającego się sylwestra. Nadmierne tycie w ciąży to nie tylko problem estetyczny. To również kłopot dla zdrowia. Zwiększa ryzyko nadciśnienia tętniczego i cukrzycy ciążowej. Wraz z przyrostem kilogramów rośnie też skłonność do zakażeń – gorzej goją się rany po nacięciu krocza i cesarskim cięciu. Niedowaga także może być niebezpieczna – może zaburzyć rozwój płodu. Czy karmienie piersią odchudza? To się zdarza, ale nie jest pewne. na pewno nie wolno ci podczas karmienia piersią stosować diet odchudzających! Karmiąc, powinnaś zdrowo się odżywiać i jeść o 500 kcal więcej niż przed ciążą. Jeśli będziesz jadła więcej, to karmiąc piersią, nie tylko nie schudniesz, ale możesz nawet przytyć! Kiedy można zacząć dietę odchudzającą po porodzie? Nie zaczynaj się odchudzać wcześniej niż po zakończeniu karmienia piersią. Jeśli natomiast karmisz butelką, nie wprowadzaj drastycznych ograniczeń w jedzeniu w trakcie połogu, czyli 6 tygodni po porodzie. Ten czas jest ci potrzebny, byś odzyskała siły. Trenerka fitness radzi, jak ćwiczyć po ciąży: View Ediplayer on the source website Zasady diety w ciąży Pij dużo niegazowanej wody – tłumi apetyt i jest niezbędna do prawidłowej pracy organizmu (m.in. usprawnia transport wartościowych składników). Jedz obfite śniadania – to pierwszy i najbardziej energetyczny posiłek w ciągu dnia, gdy go pominiesz, trudniej ci będzie uniknąć napadów wilczego głodu. Bądź wybredna – w doborze menu kieruj się jakością, a nie ilością. Talerz kanapek z wędliną wygląda smakowicie, ale o wiele zdrowiej będzie, jeśli zastąpisz je gotowanymi na parze warzywami. Możesz zjeść ich dużo! Zobacz też: Ile powinnaś przytyć w poszczególnych tygodniach ciąży? Wielkość i kształt brzucha w ciąży Kalendarz ciąży mamotoja.pl Dieta po porodzie – przykładowy jadłospis
Zaburzenia hormonalne a ciąża: kiedy hormony utrudniają zajście w ciążę
Przyczyną trudności z zajściem w ciążę mogą być zaburzenia hormonalne. Do najczęstszych przyczyn trudności w zajściu w ciążę, związanych z zaburzeniami hormonalnymi, zaliczamy zespół policystycznych jajników, zaburzenia tarczycy, hiperprolaktynemię oraz niewydolności układu podwzgórzowo-przysadkowego.
Problemy z równowagą gospodarki hormonalnej w organizmie nazywane są zaburzeniami hormonalnymi - mogą one utrudniać kobiecie zajście w ciążę. Ważna jest odpowiednia i szybka diagnoza zaburzeń hormonalnych. Hormony regulują cykl menstruacyjny kobiety, a to z kolei wpływa na jej płodność. Wiele problemów hormonalnych udaje się wyleczyć, a kobiety zostają w końcu mamami. Spis treści: Problemy hormonalne a ciąża Zaburzenia hormonalne utrudniające zajście w ciążę Problemy z hormonami a ciąża - jakie badania wykonać? Problemy z hormonami a ciąża - leczenie Problemy hormonalne a ciąża Staracie się z partnerem o dziecko, ale jak na razie wszystkie testy ciążowe pokazują wynik negatywny? Być może przyczyną problemów z zajściem w ciążę są zaburzenia hormonalne. Zaburzenia w prawidłowym i regularnym wydzielaniu hormonów ma aż 40 proc. kobiet, które bez powodzenia starają się o ciążę. Pamiętaj jednak, że nie u wszystkich kobiet, które mają nieprawidłowy poziom hormonów, występują typowe objawy tego problemu. Niewłaściwa gospodarka hormonalna może mieć negatywny wpływ między innymi na pracę jajników, owulację, a także produkcję substancji, które odpowiadają za zagnieżdżenie się zarodka. To właśnie ona odpowiada też za prawidłowy rozwój ciąży. Problemy z hormonami a ciąża – jest to ze sobą ściśle powiązane. Objawy zaburzeń hormonalnych: • Nieregularne, skąpe lub bardzo obfite i długie miesiączki • Całkowity lub okresowy brak miesiączek • Krwawienia międzymiesiączkowe • Nadmierne owłosienie ciała • Otyłość typu męskiego (czyli otyłość brzuszna) Wiele kobiet nawet nie przypuszcza, że nie może zajść w ciążę z powodu zahamowania owulacji lub nieprawidłowego dojrzewania komórki jajowej, bo organizm w żaden sposób im tego nie sygnalizuje. Najczęstsze problemy to niedobór lub zaburzenia proporcji żeńskich hormonów płciowych (estrogenu, progesteronu). Ich wydzielaniem sterują podwzgórze i przysadka mózgowa, więc częstym powodem trudności z zajściem w ciążę są zaburzenia pracy tych części mózgu. Zaburzenia hormonalne utrudniające zajście w ciążę Jeśli wskutek zaburzeń hormonalnych spada poziom progesteronu w organizmie kobiety - konsekwencją tego są trudności w zajściu w ciążę. Przyczyną może być zespół policystycznych jajników (PCOS) lub hiperprolaktynemia, czyli nadprodukcja prolaktyny. Zbyt duże stężenie tego hormonu może zahamować owulację, a także zminimalizować ilość progesteronu, który jest niezbędny, by zarodek rozwijał się prawidłowo. Przy zespole policystycznych jajników (PCOS) - jajniki produkują nadmiar męskich hormonów, takich jak: testosteron i androgeny. Prowadzi to do podwyższenia lutropiny - hormonu, który jest odpowiedzialny za owulację, a także do obniżenia FSH. Zaburzeniami hormonalnymi, które utrudniają zajście w ciążę, mogę też być schorzenia tarczycy i niewydolności układu podwzgórzowo-przysadkowego. Problemy z hormonami a ciąża - jakie badania wykonać? Każda kobieta, która stara się o dziecko, lecz bezskutecznie, powinna poddać się badaniu stężenia hormonów: antymüllerowskiego (AMH), folikulotropowego (FSH), luteinizującego (LH), prolaktyny, progesteronu. Problemy z hormonami a ciąża - leczenie Ginekolog lub endokrynolog po rozmowie i badaniu ginekologicznym zaproponuje odpowiednie badania hormonalne. Pomocne bywa też USG narządów rodnych. Leczenie zaburzeń hormonalnych może trwać kilka miesięcy. Polega ono na odpowiednim regulowaniu hormonów za pomocą tabletek lub zastrzyków. Zobacz także: Antykoncepcja hormonalna jest bezpieczna i skuteczna Czy możesz mieć problemy z płodnością? TEST Stres działa jak naturalna antykoncepcja
Jak wybrać biustonosz do karmienia: lepszy miękki, usztywniony czy push-up? [NAJLEPSZE MODELE]
Biustonosz do karmienia to ważny element w szafie młodej mamy. Nie warto oszczędzać podczas zakupów, bo stanik do karmienia w dobrym rozmiarze, usztywniony, miękki lub z fiszbinami, to nieoceniona pomoc w wygodnym karmieniu piersią.
Tylko prawidłowo dobrany biustonosz do karmienia będzie wygodny i zdrowy dla piersi, zwłaszcza podczas karmienia. Jak wybrać stanik dla karmiącej mamy? Nawet jeśli znasz swój rozmiar biustu, w czasie karmienia piersią z pewnością się on zmieni, dlatego warto na nowo się zmierzyć. Pamiętaj też, że biustonosz do karmienia powinien ułatwiać ci codzienne czynności związane z karmieniem dziecka, dobrze więc, jeśli będzie sprawnie się rozpinał, nie będzie drapał ani uwierał. Spis treści: Cechy idealnego biustonosza do karmienia Kiedy kupić biustonosz do karmienia? Biustonosz do karmienia: jak się mierzyć? Stanik do karmienia: jak wybrać rozmiar? Dlaczego trzeba przymierzyć biustonosz do karmienia? Jak przymierzyć stanik do karmienia? Biustonosz do karmienia z fiszbinami Biustonosz do karmienia push-up Miękki biustonosz do karmienia Cechy idealnego biustonosza do karmienia piersią Kupując biustonosz do karmienia, wybierz dwa modele staników, żebyś miała je na zmianę. Pamiętaj, że dobry stanik do karmienia: Nie może uwierać. Włóż stanik i podnieś ręce do góry, pomachaj nimi, wyciągnij przed siebie. Biustonosz do karmienia nie powinien krępować twoich ruchów. Fiszbiny nie powinny drapać. Zwróć uwagę na to, jak są obszyte, czy końcówki fiszbin nie przedziurawią materiału i nie zaczną kłuć. Wykończenia nie mogą podrażniać skóry. Przesuń palec wzdłuż szwów i ozdób stanika do karmienia, zwłaszcza wewnątrz miseczki. Sprawdź, czy są gładkie. Kiedy kupić biustonosz do karmienia? Stanik do karmienia kup między 8. a 9. miesiącem ciąży. Pod wpływem hormonów obwód pod piersiami zwiększa się i na tym etapie ciąży jest już ustabilizowany. Ale miseczkę biustonosza do karmienia wybierz ciut większą, bo piersi jeszcze urosną. Możesz także wybrać odpowiedni stanik już po narodzinach maleństwa. Biustonosz do karmienia: jak się mierzyć? Zanim kupisz stanik do karmienia, dokładnie zmierz obwód pod biustem. Zmierz go centymetrem krawieckim – na wydechu. Pamiętaj, by linia centymetra była dokładnie w poziomie. Swój wynik pomniejsz o pięć i zaokrąglij w dół do najbliższej „piątki”, czyli jeśli wyszło 78, to twój rozmiar wynosi 70. Teraz zmierz obwód biustu w najszerszym miejscu (np. na wysokości sutków). Możesz to zrobić w miękkim biustonoszu. Różnica między zaokrąglonym do „piątki” obwodem pod biustem a obwodem piersi będzie decydowała o rozmiarze miseczek. Stanik do karmienia: jak wybrać rozmiar? Kupując biustonosz do karmienia, poszukaj rozmiaru w tabeli danego producenta. Jeśli jesteś w ciąży (piersi w ciąży, tak jak w czasie laktacji, wymagają szczególnej troski) i chcesz zmienić stanik na większy lub szukasz biustonosza do karmienia, to dobry czas, by oddać się w ręce bieliźnianej ekspertki. Brafitting to sztuka, która opiera się na indywidualnym podejściu do kobiety. Dlaczego trzeba przymierzyć biustonosz do karmienia? Każdy producent bielizny do karmienia ma inne materiały i mogą one różnić się nie tylko fakturą, ale i elastycznością. U kobiet, które mają dużą różnicę między obwodem pod biustem a obwodem w biuście, zbyt elastyczny materiał nie utrzyma prawidłowo dużych piersi. Poza tym każda kobieta ma nieco inny kształt i rozstaw biustu. W okresie karmienia piersią biust jest szczególnie wrażliwy, dlatego ważne jest, byś nosiła wygodny stanik. Jak przymierzyć stanik do karmienia? Zapnij stanik na najluźniejszą haftkę (gdy się nieco rozciągnie, będziesz miała jeszcze kilka w zapasie) i pochyl się, by prawidłowo ułożyć piersi w miseczkach (zgarnij je w kierunku od pachy). Poruszaj rękami i sprawdź, czy podstawa stanika (czyli obwód pod biustem) nadal jest na swoim miejscu, czyli nie podjeżdża ku górze i nie wsuwa się na piersi. Pas powinien być na tyle ciasny, by dało się wsunąć pod niego maksymalnie dwa palce. Biustonosz do karmienia z fiszbinami Jeśli stanik do karmienia ma fiszbiny, sprawdź, czy ich zewnętrzne końcówki sięgają aż do pachy i nie uciskają kanalików mlecznych. Gdy biustonosz do karmienia jest wygodny i dobrze trzyma piersi, załóż bluzkę i zobacz, czy biust dobrze wygląda. View Burdaffi on the source website Biustonosz do karmienia push-up Jeśli lubisz, gdy twoje piersi się wyeksponowane, możesz wypróbować biustonosz do karmienia push-up. Koniecznie przymierz go przed zakupem albo skorzystaj z usług sklepu, w którym będziesz mogła bez trudu zwrócić towar. Może się okazać, że przez duży rozmiar i wrażliwość biustu podczas karmienia sztywny stanik typu push-up nie będzie tak wygodny jak przed ciążą. View Burdaffi on the source website Miękki biustonosz do karmienia Zwróć uwagę, czy na wysokości sutka nie przechodzi żaden szew i czy nic cię nie obciera. W wielu modelach miękkich biustonoszy do karmienia są kieszonki na wkładki laktacyjne. Sprawdź, czy klamerki przy obu miseczkach łatwo można odpiąć jedną ręką, bo przecież przy karmieniu drugą dłonią będziesz podtrzymywać swojego dzidziusia. View Burdaffi on the source website Pamiętaj, że ubrania kupione w internecie możesz w domu przymierzyć i odesłać w nienaruszonym stanie bez podawania przyczyny zwrotu. To wygodny i bezpieczny sposób na udane zakupy. Zobacz także: Co pomoże na poranione brodawki: czym można je smarować podczas karmienia piersią? Poduszka-rogal u łatwi karmienie piersią Agnieszka Kaczorowska zachęca mamy do karmienia piersią