Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-07-09T07:23:48.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Rodzic wchodzi w rolę niszczyciela. Psycholożka: „to nie troska, to zazdrość o własne dziecko”
items: Ciocia może być najlepszą przyjaciółką dziecka. Ale wciąż jest pomijana w rodzinnej hierarchii
items: Algorytm żongluje naszymi potrzebami. Czy decyzję o posiadaniu dziecka też pozwolisz mu podjąć?
items: Kobieta kobiecie w ciąży wilkiem. Jak kosztem innych budujemy poczucie własnej wartości?
items: Przełom w polskiej opiece okołoporodowej. Ojcowie wreszcie zostali zauważeni
items: "Nie chcę mieć dzieci" wciąż wymaga tłumaczenia. Tylko jedna odpowiedź jest akceptowana

Rodzic wchodzi w rolę niszczyciela. Psycholożka: „to nie troska, to zazdrość o własne dziecko”
type: item
date: 2026-07-09T07:10:45.000Z
creator: Katarzyna Racławska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: błędy rodzicielskie
subject: błędy rodziców
subject: relacje w rodzinie
subject: relacje z dzieckiem
description: - „Wysoki poziom lęku przed samotnością, starością, przemijaniem to przyczyny wielu uwikłań w systemach rodzinnych” – mówi psycholożka Wiktoria Król. Gdy rodzic nie potrafi pogodzić się z dorosłością swojego dziecka, granica między troską a kontrolą zaczyna się zacierać – a cena za to jest wysoka dla obu stron.
encoded: Relacja matki z dziećmi to coś wyjątkowego, czego nie da się podrobić. Trzeba jednak zdawać sobie sprawę z tego, że w pewnym momencie nawet najbardziej trwała ulegnie zmianie. Taka jest kolej rzeczy. Dzieci dorastają, a rodzice odcinają pępowinę, pozwalając im ruszyć dalej w świat. Niestety nie zawsze tak się dzieje, co bywa krzywdzące dla obu stron. Gdy rodzic nie potrafi pogodzić się z tym, że dziecko ma już własne życie i próbuje ingerować nieustannie, mieszając, knując intrygi, próbując za wszelką cenę być obecnym w jego życiu, może osiągnąć efekty odwrotne do zamierzonych. W ten sposób, zamiast zacieśnić relację z dorosłym dzieckiem, tylko ją osłabia. Czas opuścić gniazdo Tupot małych stópek na podłodze. Słodki dźwięk dziecięcego śmiechu. Niespodziewane zarzucenie rączek na szyję. Poczucie bycia potrzebną i rozpościerania opiekuńczych skrzydeł nad maleństwem. Każda mama chciałaby zatrzymać takie chwile jak najdłużej. Niestety czas pędzi nieubłaganie, dzieci rosną, a rodzice muszą się z tym pogodzić. Inaczej mogą zrobić krzywdę zarówno swoim pociechom, jak i sobie samym. - To częsty problem rodziców – uzależnianie dziecka od siebie, czyli potocznie mówiąc, nieodcięcie pępowiny. Nieodseparowanie i brak indywiduacji to brak ukształtowania własnej, niezależnej tożsamości – tłumaczy Wiktoria Król, terapeutka i psycholożka prowadząca na Instagramie profil @sztuka_psychoterapii. - Wyobraźmy sobie, że nastolatka kłóci się z rodzicami o to, że nie zmywa naczyń. Wewnętrznie przeżywa to tak, że w domu przestaje jej się podobać. Obiecuje sobie, że jej dom będzie inny. Starcia z rodzicami naturalnie „wypychają” młodego człowieka w dorosły świat, pragnie wolności, niezależności, doświadczania i budowania własnego obrazu siebie i świata. Jeżeli rodzic tego nie rozumie, nie daje przestrzeni, blokuje wybory i rozwój, nasilając konflikty, to młody człowiek odbiera to tak: „Acha, czyli bunt nie jest dobry, nie mam co wychodzić do świata i tak sobie nie poradzę. Muszę być przy rod…

Relacje-rodzicow-z-doroslymi-dziecmi.-Lek-przed-samotnoscia-je-niszczy-d0a8fa8.png
width: 1600
height: 1200

Ciocia może być najlepszą przyjaciółką dziecka. Ale wciąż jest pomijana w rodzinnej hierarchii
type: item
date: 2026-07-03T09:46:10.000Z
creator: Katarzyna Racławska
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: relacje w rodzinie
subject: relacje z dzieckiem
subject: rodzina
description: Ciocia i wujek to najbliższa rodzina mamy i taty - zaraz po dziadkach. Są często obecni w życiu dziecka, a ich relacja z nimi może wnieść do naszego życia coś znacznie więcej niż tylko obecność. Często to ciocia z wujkiem są pierwszymi przyjaciółmi małego człowieka. I mają ogromny wpływ na jego wychowanie.
encoded: Jestem ciocią od 21 lat. Dziś już podwójną. Mam ze swoimi siostrzenicami relację kumpelską, której sama sobie często zazdroszczę. Oczywiście duży wpływ na naszą zażyłość miało podejście mojej siostry i naszych rodziców, którym zależało na tym, aby ta więź była bardzo bliska. Dziś to ja stoję przed głównym wyzwaniem, aby moja rola jako dorosłej już cioci była jak najbardziej jakościowa. I choć nie zawsze jest łatwo, staram się jak mogę, bo jestem świadoma wagi mojej roli. Wiem, ile ciocia z wujkiem znaczą dla młodego człowieka, choć w społeczeństwie nadal nie mówi się o tym za dużo. Ciocia i wujek – niby bliska rodzina, a jednak jakby wciąż mało istotna. Oczywiście najważniejszą rolę w życiu dziecka pełnią rodzice. To oni wychowują, opiekują się, troszczą, zabawiają. Jak rodzice nie mogą, to dziadkowie pomogą. Babcia z dziadziem zawsze przytulą do serduszka, nakarmią, popilnują, dadzą pod stołem coś słodkiego czy pięć dyszek na lody. Aleee… właśnie teraz do gry wchodzi ciocia lub wujek. Pozwólcie, że na potrzeby mojego artykułu będę pisać głównie ciocia – oczywiście nie marginalizujemy roli wujka, który może być najlepszym kumplem np. syna swojego brata. Jak macie ochotę, wstawcie go w tekst zamiast cioci, bo to ta sama historia. Ciocia to najlepsza przyjaciółka od urodzenia 3 lipca obchodzimy Dzień Cioci i Wujka. Wiedzieliście o tym? Sama byłam w szoku, gdy niedawno dotarła do mnie ta informacja. Pomyślałam sobie, że w końcu ktoś docenił też ciocie! Zawsze był Dzień Mamy i Taty, Dzień Babci i Dziadka i pamiętam, że kiedyś ze śmiechem „rzuciłam” do siostry, że halo, halo, a co z ciocią. No i się doczekałam, ale społeczeństwo wciąż ma dużą lekcję do odrobienia pod tym względem. Rola cioci i wujka jest bardzo marginalizowana. Ta część rodziny jest często pomijana w literaturze dziecięcej i w bajkach. Nie mówi się o niej dużo w przedszkolach, choć czasami dziecko wspomni o ukochanej ciotuni i wujeczku podczas prezentowania rodziny. Ale to by było na tyle. - Mnie się wyd…

Ciocia-i-wujek-to-wazne-osoby-w-zyciu-dziecka-ale-pomijane-93596ca.png
width: 1200
height: 800

Algorytm żongluje naszymi potrzebami. Czy decyzję o posiadaniu dziecka też pozwolisz mu podjąć?
type: item
date: 2026-06-25T15:00:51.000Z
creator: Katarzyna Racławska
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: bezpieczny internet
subject: instynkt macierzyński
subject: lęki rodziców
subject: macierzyństwo
description: Social media są nieubłagane. Raz wpadamy w bańkę super-mam i chcemy mieć dziecko, żeby za chwilę na dobre przerazić się rodzicielstwem. Tak algorytm żongluje naszymi emocjami. Czy da się temu zaradzić?
encoded: Kiedy w kobiecie zaczyna rodzić się potrzeba i chęć posiadania dziecka? Dobre pytanie. Czasami pojawia się samoistnie, gdy jest już gotowa na zostanie mamą. Niekiedy ma wiele wspólnego z tym, że bliskie osoby zostają rodzicami i też chcemy stworzyć własną rodzinę. A bywają momenty, kiedy… działa na nas parentingowy influencing. I dzieje się tak coraz częściej. Pytanie tylko, czy ten piękny obrazek na profilu gwiazdy X czy Y, który jest zaledwie wycinkiem rzeczywistości, to naprawdę nasza potrzeba i chęć, czy może sugestia algorytmu, który zaczyna wywierać na nas presję. Decyzja o posiadaniu dziecka powinna być racjonalnie podjęta przez dwójkę ludzi, którzy zamierzają wychować swoje potomstwo. Powinni oni być pewni tego, że to jest odpowiedni moment – zarówno pod względem psychologicznym, jak i ekonomicznym. Ważne, aby świadomie podjęli tę decyzję i byli o tym przekonani. Gorzej, gdy do głosu dochodzą zewnętrzne bodźce - i nie mówię tu akurat o presji społecznej, która często jest dominantą w decyzji o potomstwie. Chodzi o coś jeszcze bardziej szkodliwego – social media. Algorytm żongluje naszymi potrzebami Niemal każdego dnia scrollujemy social media – z reguły w celach rozrywkowych. Od dawna wiemy już jednak, że to, co widzimy na ekranie swojego telefonu, nie jest przypadkowe. Im częściej zatrzymujemy się przy jakiejś treści, tym więcej tego typu materiałów później nam się wyświetla. Często bywa też tak, że rozmawiamy o czymś lub wyszukujemy czegoś w sieci, a potem widzimy reklamy tych produktów czy „potrzeb”. Właśnie tak działa algorytm, który w dobie mediów społecznościowych stał się dla nas wyrocznią. Algorytm Instagrama czy TikToka ma potężny wpływ na człowieka. Choć wydawać nam się może, że wiemy już wszystko o social mediach i nie pozwalamy sobie wpaść w ich pułapkę, działa on jak cyfrowe zwierciadło i potęguje nasze emocje. Gdy bowiem kolejny raz na dłużej zatrzymujemy się na materiałach związanych z macierzyństwem – np. filmiku gwiazdy, która jest w ciąży l…

Algorytm-wplywa-na-decyzje-o-macierzynstwie.-Jak-zongluje-emocjami-1d18bcd.png
width: 1200
height: 800

Kobieta kobiecie w ciąży wilkiem. Jak kosztem innych budujemy poczucie własnej wartości?
type: item
date: 2026-06-18T13:42:14.000Z
creator: Katarzyna Racławska
subject: Ciąża
subject: bezpieczeństwo w Internecie
subject: ciąża i emocje
subject: młoda mama
description: "Tylko poród naturalny buduje więź z dzieckiem", "Kobieta, która nie karmi piersią, szkodzi swojemu maleństwu", "Ale ogromny brzuch", "Ty w ogóle jesteś w ciąży z takim małym brzuchem?"... Nie zliczę, ile razy widziałam tego typu komentarze w sieci. I muszę przyznać, że nic tak nie emocjonuje kobiet, jak widok innej kobiety w ciąży lub wychowującej dziecko – szczególnie wtedy, gdy robi to inaczej niż one.
encoded: W komentarzach w social mediach, na forach internetowych, w komentarzach pod artykułami pełno jest przykładów słów, które potrafią zostawić ogromne piętno w psychice ciężarnych czy młodych mam. Kobiety, które mają dzieci, często roszczą sobie prawo do tego, aby oceniać inne – być może mniej doświadczone lub ich zdaniem niedoświadczone. I za każdym razem, kiedy widzę takie słowa, jest mi niesamowicie przykro, bo sama nie jestem mamą, ale domyślam się, jaki wpływ musi to mieć na te kobiety. „Twój brzuch jest obrzydliwy” Niedawno moja znajoma urodziła drugiego synka. Zuza Lato od lat prowadzi aktywnie profil na Instagramie @panna.beksa, w którym zebrała dość sporą społeczność. Pamiętam, jak była w pierwszej ciąży i zaczęła dostawać komentarze dotyczące jej wyglądu i „za dużego brzucha”. W drugiej ciąży było podobnie. To właśnie jej historia stała się dla mnie inspiracją do napisania tego tekstu. Zwłaszcza że mam w swoim otoczeniu też inne mamy, które poczuły się gorsze tylko dlatego, że przeczytały w sieci taki czy inny komentarz. - Dostałam wiadomość, że mój brzuch jest obrzydliwy i nie powinnam go pokazywać. W obu ciążach miałam dosyć spory brzuch, jestem drobna, więc dodatkowo wyglądał naprawdę jak doklejona piłka. Kobiety wypisywały dużo przykrych słów, to był dla mnie szok, nie przypuszczałam, że można takie słowa napisać innej kobiecie – wspomina Zuza, która jest mamą dwóch cudownych chłopców. Podobne doświadczenie z przykrymi komentarzami ma Dorota, która w pierwszej ciąży była 21 lat temu i już wtedy doświadczyła krytycznych komentarzy w sieci. - Pierwszą córkę urodziłam jako młoda 23-letnia dziewczyna. Niezbędny okazał się poród przez cesarskie cięcie. Musiałam także dokarmiać córkę, ponieważ karmienie piersią nie wystarczało. I wtedy dostawałam uwagi, że jak miałaś cesarskie cięcie to nie masz więzi z dzieckiem, że jak dajesz mleko modyfikowane to jesteś złą matką. Bolało, nawet bardzo. Ten „najlepszy poród” czy karmienie piersią to chyba najczęstsze komentar…

Dlaczego-kobiety-krytykuja-inne-kobiety-w-ciazy-i-mlode-mamy-6785f12.png
width: 1200
height: 800

Przełom w polskiej opiece okołoporodowej. Ojcowie wreszcie zostali zauważeni
type: item
date: 2026-05-14T13:28:35.000Z
creator: Katarzyna Racławska
subject: Przygotowania do porodu
subject: Poród
subject: Ciąża
subject: ojciec przy porodzie
subject: opieka nad dzieckiem
subject: opieka nad niemowlakiem
subject: opieka okołoporodowa
description: 7 maja weszły w życie nowe standardy organizacyjne opieki okołoporodowej, które po raz pierwszy wprost wskazują ojców jako adresatów edukacji okołoporodowej. Bo mężczyźni chcą być obecni i pomagać partnerkom w pierwszych chwilach życia dziecka. Ale sam zapis to za mało.
encoded: Kiedy mówi się o przygotowaniu do porodu i opiece nad noworodkiem, przede wszystkim kieruje się te słowa do kobiet. To właśnie mamy z zasady są postrzegane jako te, które mają naturalną więź z dzieckiem i otaczają je opieką od pierwszych chwil życia. Żyjemy jednak w czasach, w których tatusiowie chcą mieć takie same prawo do opieki nad dzieckiem i też zależy im na budowaniu więzi z maleństwem od samego początku. Są jednak na przegranej pozycji – bo do nich nikt do tej pory nie kierował informacji związanych z edukacją okołoporodową. Teraz może się to zmienić. Nastąpił przełom i polskie standardy opieki okołoporodowej wreszcie oficjalnie zauważyły ojców. Powstała Rada Programowa ds. Włączenia Ojców w Opiekę Okołoporodową - „Tato, a gdzie mama?” – tego typu pytania wielu z nas kojarzy ze swojego dzieciństwa. Gdy byliśmy młodsi, relacja z mamami dla większości z nas była czymś naturalnym, podczas gdy ojcowie pełnili zupełnie inną rolę w rodzinie. Większość mężczyzn z poprzednich pokoleń nie angażowało się aż tak w proces wychowawczy. Dziś panowie zmieniają wizerunek ojca i świadomie chcą się angażować w wychowanie swoich pociech. Nie jest to jednak takie łatwe. Kobiety w dzisiejszych czasach mają dostęp do ogromnej wiedzy i zajęć przygotowujących do porodu i pierwszych chwil z dzieckiem. Szkoły rodzenia przygotowują programy dedykowane przyszłym mamom. Oprócz tego wiele czynności przychodzi nam w sposób naturalny. Siłą rzeczy tatusiowie są pod tym względem na przegranej pozycji. Nie dość, że natura robi swoje, to jeszcze nie mają wsparcia w postaci programów, które przygotowywały by ojców do opieki okołoporodowej. Ale wraz ze zmianą podejścia mężczyzn na szczęście powoli zmienia się również to. Teraz w końcu system po raz pierwszy zauważył tatę. Fundacja Share the Care promująca partnerski model rodziny ogłosiła powołanie Rady Programowej ds. Włączenia Ojców w Opiekę Okołoporodową. 7 maja weszły w życie nowe standardy organizacyjne, które po raz pierwszy wprost wskazuj…

Powstala-Rada-Programowa-ds.-Wlaczenia-Ojcow-w-Opieke-Okoloporodowa-acf996e.png
width: 1200
height: 800

"Nie chcę mieć dzieci" wciąż wymaga tłumaczenia. Tylko jedna odpowiedź jest akceptowana
type: item
date: 2026-04-28T09:59:52.000Z
creator: Katarzyna Racławska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: ciąża i emocje
subject: macierzyństwo
description: Mówimy, że macierzyństwo jest wyborem. W praktyce tylko jedna odpowiedź nie budzi pytań: „tak”. Każdą inną trzeba uzasadnić.
encoded: „Za dzieci byście się w końcu wzięli” – zobaczyłam w wiadomości pewnego pięknego lipcowego wieczoru, gdy wraz z mężem świętowałam swoją pierwszą (podkreślam PIERWSZĄ) rocznicę ślubu. Była to wiadomość z życzeniami z okazji rocznicy… Bo przecież prokreacja jest najważniejszą rzeczą w relacji między dwojgiem ludzi. Pamiętam, jak bardzo mnie to zbulwersowało wtedy, ale myślę, że bulwersowałoby mnie to dokładnie tak samo również teraz – przed nami piąta rocznica. To samo uczucie towarzyszyłoby mi za 10 lat, jeżeli ktokolwiek próbowałby wejść z butami w moje życie. Bo co odpowiedzieć takiej życzliwej osobie na tak „dobrą radę”? Podziękować za życzenia? A może wyraźnie dać do zrozumienia, że nie życzę sobie zaglądania mi do łóżka? „W tym wieku trzeba” - Myślę, że byłabym świetną mamą - jestem bardzo zorganizowana, obowiązkowa i wbrew pozorom mam w sobie ogromne pokłady opiekuńczości, które przenoszę na rodziców, siostrę, męża, dzieci przyjaciół, ale jednocześnie nie wyobrażam sobie zajść w ciążę tylko dlatego, że „w tym wieku trzeba” lub dlatego, że „wokół koleżanki” mają dzieci. Uważam, że to musi być stuprocentowo pewna decyzja dwojga ludzi, którzy się na dzieci decydują. Nie wspomnę o samej ciąży, której wizja mnie paraliżuje. Do tego dochodzi też świadomość, że planeta jest przeludniona, że robi się coraz goręcej - choć w takie tłumaczenia zazwyczaj nikt mi nie wierzy – mówi Paulina, która wraz z mężem podjęła świadomą decyzję, że nie chcą mieć dzieci. - To było kilkanaście lat temu, przez ten czas zdążyliśmy się zmienić, dojrzeć, ale póki co to podejście się nie zmieniło. Oboje pochodzimy z bardzo kochających rodzin, oboje mamy rodzeństwo, więc nie wiem, skąd w nas takie podejście. Z kolei moje podejście przez lata bardzo mocno się zmieniło. Nigdy nie podjęłam ostatecznej decyzji dotyczącej macierzyństwa i wychodzę z założenia, że być może przyjdzie kiedyś ten moment. Ale to nie znaczy, że komentarze jak ten podczas życzeń są mi obojętne. W tamtym momencie był dla mn…

Nie-chce-miec-dzieci-wciaz-wymaga-tlumaczenia-98b2bfb.png
width: 1200
height: 800