Aby zrobić kotylion ze wstążki, potrzebny będzie brystol, tasiemki, klej, agrafka i wstążki oraz kwiatek z materiału. Wykonanie kotylionu tą metodą jest bardzo proste i zajmuje tylko chwilę. Podpowiadamy, jak krok po kroku zrobić biało-czerwony kotylion na Święto Niepodległości.
Kotylion ze wstążki zwyczajowo przypina się do ubrania w Święto Niepodległości, choć może być też ozdobą w inne święta narodowe. Nie musisz go kupować. Przedstawiamy instrukcję na kotylion DIY, który wykonasz samodzielnie szybko i łatwo. Do pracy możesz zaangażować dziecko i przy okazji wytłumaczyć mu, dlaczego tak ważne jest obchodzenie 11 listopada i jaki jest sens tego święta. Jak zrobić kotylion narodowy ze wstążki biało-czerwonej? Kotylion biało-czerwony możesz zrobić samodzielnie. Z pewnością większość potrzebnych rzeczy znajdziesz bez trudu w domu. Wstążki i kwiatek możesz kupić po prostu w pasmanterii. Do zrobienia kotylionu z tasiemki potrzebujesz: kawałek brystolu, dwie grubsze wstążki w kolorze białym i czerwonym, czerwony kwiatek z materiału, cyrkiel, nożyczki, agrafkę, klej. Kotylion na Dzień Niepodległości – wykonanie: 1. Na brystolu zrób dwa kółka o tej samej średnicy i jedno większe (w dwóch – większym i mniejszym – zaplanuj otwory). 2. Wycinasz wszystkie formy. 3. Na jednym kółku (tym bez otworu) zaznacz miejsca, które trzeba przeciąć, by włożyć agrafkę (nacięcia możesz zrobić nożyczkami). 4. Przełóż przez otwory górne części agrafki i na chwilę odłóż brystolowe kółko. 5. Białą wstążkę nawlecz na mniejsze kółko z dziurką, miejsce przy miejscu (koniec wstążki ukryj pod nawiniętymi pasmami). Podobnie zrób z czerwoną wstążką i większym kółkiem. 6. Klej rozprowadź po kółku z agrafką i przyklej je do czerwonej rozetki. Odwróć oba kółka tak, by kółko z agrafką było na wierzchu, ponownie pokryj je klejem i przyklej białą rozetkę. 7. Kwiatek smaruj klejem i przyklej do kokardy. Kotylion gotowy! Zobacz także: Piosenki patriotyczne dla dzieci [TEKSTY DO DRUKU] Jak zrobić kotylion z papieru: łatwa instrukcja DIY Święto Niepodległości: symbole narodowe – film dla dzieci
Jak zrobić kotylion z papieru: łatwa instrukcja DIY
Do zrobienia kotylionu na Święto Niepodległości potrzebujesz kawałka papieru, papierowej papilotki do ciastka i wydrukowanego na kartce orzełka (szablon znajdziesz na naszej stronie). Dzięki naszej instrukcji przygotowanie tej popularnej ozdoby na 11 listopada stanie się prawdziwą frajdą. Podpowiadamy, jak zrobić prosty i efektowny kotylion z papieru.
Kotylion to popularna ozdoba na Święto Niepodległości. Przygotowaliśmy instrukcję, jak krok po kroku zrobić kotylion z papieru. Sposób wykonania przedstawiamy na zdjęciach i dołączonym do tekstu wideo. Przekonaj się, że własnoręcznie wykonany biało-czerwony kotylion z orzełkiem to bardzo proste zadanie, które da ci mnóstwo satysfakcji z własnych umiejętności. Kotylion narodowy z papieru możesz przypiąć do ubrania i nosić przy różnych patriotycznych okazjach, nie tylko 11 listopada. Jak zrobić kotylion z papieru? – krok po kroku Kotylion z papieru można zrobić przy użyciu rzeczy, które zwykle mamy w domu. Do wykonania biało-czerwonego kotylionu potrzebne będą: kawałek brystolu, papierowe papilotki do babeczek (białe lub białe i czerwone), cyrkiel, nożyczki, agrafka, klej, czerwony flamaster lub kredka, orzełek do kotylionu (wzór podajemy niżej). Kotylion narodowy z papieru – łatwa instrukcja 1. Przy pomocy cyrkla narysuj na brystolu kółko o średnicy mniejszej od średnicy papilotki. 2. Wytnij kółko i zaznacz ołówkiem miejsca, które trzeba przeciąć, by włożyć agrafkę. Nacięcia możesz zrobić nożyczkami. 3. Przełóż przez otwory górne części agrafki i na chwilę odłóż brystolowe kółko. 4. Do wykonania kotylionu z papieru potrzebujesz papierowych papilotek. Jeśli masz tylko białe papilotki, pokoloruj jedną z nich na czerwono. Potem zmniejsz tę papilotkę, obcinając brzegi. 5. ​Naklej czerwoną papilotkę na środek białej, a na końcu doklej wydrukowanego na kartce i wyciętego orzełka (szablon znajdziesz poniżej). 6. Na tył białej papilotki przyklej kółko z brystolu z agrafką. 7. Teraz możesz przypiąć gotowy biało-czerwony kotylion z orzełkiem do ubrania. Orzełek na kotylion – wzór do druku Orzełek do kotylionu to ważny, patriotyczny element ozdoby. Nie musisz rysować orzełka, wytnij go z wydrukowanego wzoru. Aby pobrać i wydrukować orzełka do kotylionu, kliknij w obrazek. Zobacz także: Piosenki patriotyczne dla dzieci [TEKSTY DO DRUKU] Hymn Polski: pełny tekst „Mazurka Dąbrowskiego”. W oryginalnej wersji hymn miał aż sześć zwrotek! 11 listopada - Święto Niepodległości ważne również dla dzieci​
Niemowlę nie przybiera na wadze: jak sprawdzić, czy się najadło? [EKSPERT RADZI]
Jeśli niemowlę nie przybiera na wadze, nie należy tego bagatelizować. Może to być pierwszą oznaką infekcji. Sprawdź, co radzi zaniepokojonym mamom prof. Kamil Hozyasz z Instytutu Matki i Dziecka.
Waga noworodka tuż po porodzie spada – nie powinnaś mieć powodów do niepokoju, ponieważ jest to naturalny proces fizjologiczny. Po tygodniu od narodzin waga maluszka zaczyna powoli rosnąć, a trzytygodniowy noworodek powinien ważyć mniej więcej tyle, ile w chwili urodzenia. A co jeśli niemowlę nie przybiera na wadze? Spis treści: Waga dziecka w pierwszych miesiącach po narodzinach Co robić, gdy niemowlę nie przybiera na wadze? Niemowlę nie przybiera na wadze. To może być choroba Jak często ważyć dziecko? Jak sprawdzić, czy dziecko się najada? Jak czytać siatki centylowe? Waga dziecka w pierwszych tygodniach i miesiącach Noworodek traci po porodzie 5–10% swojej wagi urodzeniowej. Jednak nie każde dziecko robi to tak samo szybko i to też jest naturalne. W pierwszych czterech miesiącach dziecko przybiera najszybciej na wadze, bo średnio 120–225 g na tydzień. Potem przyrost wagi zmniejsza się do 90–150 g na tydzień. Sześciomiesięczne niemowlę przybiera już tylko 50–80 g na tydzień. Przyjmuje się, że między 4. a 6. miesiącem życia niemowlę podwaja swoją wagę urodzeniową, a w okolicy pierwszych urodzin potraja ją. Nadal masz wątpliwości, ile powinno przybierać twoje dziecko? Sprawdź wagę niemowlaka od urodzenia do 12. miesiąca [TABELA]. Co robić, gdy niemowlę nie przybiera na wadze? Jeśli martwisz się, że twój niemowlak nie przybiera na wadze, zacznij od wizyty u pediatry, który opiekuje się maluchem. To lekarz lub lekarka musi zdecydować, czy konieczna jest konsultacja ze specjalistą zajmującym się żywieniem najmłodszych. Jeśli tak – wskaże ci najbliższą poradnię gastroenterologiczną, dietetyczną lub żywieniową oraz wypisze niezbędne skierowanie. Placówki takie znajdują się m.in. przy Akademiach Medycznych, w Instytucie Matki i Dziecka, Centrum Zdrowia Dziecka oraz Centrum Zdrowia Matki Polki. Możliwe, że lekarz zaleci: Więcej kalorii. Już 3-miesięcznemu dziecku lekarz może zalecić dodawanie do mleka (odciągniętego z piersi albo mieszanki modyfikowanej) kleiku ryżowego, który wzbogaci posiłek. To dodatkowa porcja łatwo przyswajalnych węglowodanów. Kiedy nadejdzie pora na rozszerzanie diety, do każdej zupki dodawaj łyżkę dobrej jakości masła lub oliwy – dzięki temu posiłek będzie bardziej kaloryczny. Specjalne tłuszcze MCT. Są lekkostrawne, więc szybko dostarczają energii – w sam raz dla dziecka, które słabo przybiera na wadze. Sinlac. To bezglutenowa kaszka zbożowa, którą można podawać już od 5. miesiąca życia. Mogą ją dostawać również dzieci z alergią na białko mleka krowiego (jako uzupełnienie karmienia piersią lub mlekiem modyfikowanymi). Niemowlę nie przybiera na wadze. To może być choroba Czasem brak apetytu i słabe przybieranie na wadze mogą być oznaką choroby. Oto najczęstsze z nich: Zespół złego wchłaniania. Brak apetytu bywa sygnałem, że dziecko może mieć tę chorobę. To dolegliwość jelita cienkiego, które nie może wchłonąć potrzebnych organizmowi składników pokarmowych i wydala je z kałem. Przykładem zespołu złego wchłaniania jest celiakia, czyli zespół nietolerancji glutenu. Maluch przestaje przybierać na wadze, a nawet chudnie, nie ma apetytu, ma wystający brzuszek i robi brzydko pachnące kupki. Dzieci z celiakią zazwyczaj cierpią także na anemię. Anemia. Ta choroba jest spowodowana niedoborem żelaza, ważnego składnika hemoglobiny. Niedobór żelaza powoduje niedotlenienie tkanek, co wpływa niekorzystnie na pracę całego organizmu. Dziecko z anemią (niedokrwistością) jest blade, wciąż zmęczone, nie ma apetytu. Anemię leczy się, podając żelazo oraz preparaty poprawiające apetyt. Alergia pokarmowa. Maluch uczulony na jakiś składnik jedzenia często słabiej przybiera na wadze. Jeśli twoje dziecko broni się przed jedzeniem, a po posiłku ma ból brzucha, oddaje luźne kupki ze śluzem, warto sprawdzić, czy nie macie do czynienia z alergią. Infekcja. Długotrwały brak apetytu i słabe przybieranie na wadze mogą świadczyć o utajonej chorobie. Najczęściej wiąże się to z przewlekłą infekcją układu moczowego. Gdy nie jest ona leczona, może trwać bardzo długo. Jeśli więc dziecko, poza brakiem apetytu, nie ma innych wyraźnych objawów choroby (np. kataru, gorączki, bólu ucha), warto zrobić mu analizę moczu. Jak często ważyć dziecko? W pierwszych tygodniach życia warto to robić raz w tygodniu lub raz na dwa tygodnie. Od 2. miesiąca można ważyć niemowlę rzadziej – przy okazji szczepiennych wizyt u lekarza. Najlepiej, by dziecko było wtedy przed karmieniem i bez ubranka lub tylko w cienkiej koszulce. Niemowlę nie przybiera na wadze: jak sprawdzić, czy się najada? Jeśli karmisz swoje dziecko butelką, możesz łatwo oszacować, ile je twoje dziecko. Natomiast, jeśli karmisz maluszka wyłącznie piersią, można przyjąć, że twoje dziecko najada się gdy: moczy 5–6 pieluszek dziennie, a mocz jest zupełnie bezwonny i jasny,​ wygląda zdrowo, jest spokojne i wyraźnie zadowolone po jedzeniu, ssie efektywnie, czyli wyraźnie słyszysz, jak przełyka, w piersiach czujesz wtedy lekkie mrowienie związane z wypływem mleka. Większość niemowląt je co 2–3 godziny i sama budzi się na jedzenie. Niemowlę nie przybiera na wadze: jak czytać siatki centylowe? Siatki centylowe pomogą ci sprawdzić, czy maluch prawidłowo przybiera na wadze. Możesz je wydrukować – uwaga: inne są siatki centylowe dla dziewczynek, inne są siatki centylowe dla chłopców. Znajdziesz je też na ostatnich stronach książeczki zdrowia dziecka. Powiemy ci, co to jest centyl i jak czytać siatki centylowe. Jak posługiwać się siatką? Wybierz siatkę odpowiednią do wieku i płci swojego malca. Znajdź na osi poziomej punkt odpowiadający wiekowi, a na osi pionowej – jego wadze. Przeprowadź z tych dwóch punktów linie proste. Punkt przecięcia wyznaczy tzw. pozycję centylową. Co to jest centyl? Wskazuje pozycję dziecka wśród wszystkich jego rówieśników. Jeżeli np. waga twojego malca jest na poziomie około 50. centyla, to znaczy, że jest on „średniaczkiem”, czyli połowa dzieci w jego wieku waży więcej, a druga połowa – mniej. Jeżeli natomiast parametry te są np. blisko 10. centyla, to oznacza, że 10% dzieci jest szczuplejszych od twojego, a 90% – cięższych. Co oznacza tzw. wąska i szeroka norma? Jeśli linie przetną się między 25. a 75. centylem, nie musisz się martwić. Waga dziecka jest w tzw. wąskiej normie. To wartości, które obejmują połowę rówieśników twojego dziecka. Norma szeroka rozpina się między 10. a 90. centylem i obejmuje 80% dzieci. Wartości poniżej 10. i powyżej 90. centyla oznaczają, że maluszek wymaga konsultacji lekarskiej (sygnalizują niedowagę lub otyłość). Co może niepokoić? Jeśli od urodzenia waga i wzrost malucha jest na poziomie np. 10. centyla, nie ma w tym nic złego. Niepokojąca jest nagła zmiana, np. spadek z pozycji pomiędzy 25. a 50. centylem na pozycję poniżej 3. centyla albo dysproporcja między wzrostem i wagą, np. waga poniżej 10. centyla, wzrost powyżej 75. Zobacz także: Pienista kupka u niemowlaka: przyczyny u niemowlaka karmionego piersią i mlekiem modyfikowanym Grzyby a karmienie piersią – co wolno, a czego lepiej unikać Zakrztuszenie niemowlaka: co zrobić, by pomóc dziecku? [Film] Konsultacja merytoryczna Prof. nadzw. dr hab. Konrad Kamil Hozyasz Pediatra, gastrolog dziecięcy, pediatra metaboliczny. Ordynator Oddziału Kliniki Pediatrii Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie
Jak odstawić dziecko od piersi? 7 sprawdzonych wskazówek
metody na zakończenie karmienia naturalnego
Poznaj 7 sposobów, jak odstawić dziecko od piersi. To praktyczne rozwiązania, które sprawdziły się u innych mam. Polecają je również lekarze i psycholodzy, zatem na pewno są bezpieczne dla twojego maluszka. Odstawianie dziecka od karmienia piersią naprawdę może odbyć się... spokojnie.
Odstawienie dziecka od piersi budzi wiele emocji i może być niełatwym zadaniem zarówno dla maluszka, jak i dla mamy. Dlatego też decyzja o zaprzestaniu karmienia piersią nie może być pochopna i pojmowana w emocjach. Zanim zrobisz pierwszy krok, przemyśl wszystkie „za” i „przeciw”. Poza tym, decydując się na zakończenie karmienia piersią, trzeba wypracować kompromis, który będzie zgodny z potrzebami obu stron. Jak zatem odstawić dziecko od karmienia piersią, by nie było to dla niego zbyt dużym szokiem? Oto 7 skutecznych sposobów, na to, jak odstawić dziecko od piersi. 1. Zmień zwyczaje Karmienie piersią to intymna relacja między mamą a dzieckiem, która często jest związana z pewnymi rytuałami. Aby łatwiej zakończyć „mleczną przygodę”, zmień swoje i dziecka przyzwyczajenia. W jaki sposób? Przez kilka dni nie karm dziecka w miejscu, w którym to robiłaś np. na kanapie. W porze karmienia zorganizuj jakąś ciekawą zabawę, a jeśli dziecko jadało przed drzemką, wyjdź na dwór i uśpij je na spacerze. 2. Skróć czas karmień Nie pozwalaj na to, by dziecko traktowało ssanie piersi jako jedyną formę bliskości i przyjemnego relaksu. Stopniowo skracaj czas karmienia i zamiast pół godziny karm pięć, dziesięć minut, i bądź w tym konsekwentna. Po posiłku pobawcie, poprzytulajcie, tak aby nadal wzmacniać wartościową i bliską relację. Niech maluszek wie, że nie tylko w trakcie karmienia jesteś blisko – towarzysz mu w zabawie i innych codziennych czynnościach. Zrezygnuj także z karmienia piersią jako sposobu na płacz, zamiast tego wypróbuj inne metody uspokajania dziecka. 3. Daj coś pysznego w zamian Zanim odstawisz dziecko od piersi, zacznij stopniowo rozszerzać dietę i wprowadzać stałe posiłki. Gdy maluszek będzie umiał zaspokoić głód innym jedzeniem niż twoje mleko, odstawienie od piersi będzie dla niego łatwiejsze. W porze, kiedy zazwyczaj karmiłaś dziecko piersią, podaj przygotowany wcześniej atrakcyjny posiłek adekwatny do jej lub jego wieku. Co ważne, musi to być coś, co dziecko chętnie zje, a przez to, że nie będzie już odczuwało głodu, prawdopodobnie nie będzie upominało się już o pierś. Zgodnie z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) dziecko przez pierwsze 6 miesięcy życia powinno być karmione wyłącznie piersią. 4. Sama nie proponuj piersi Odstawianie od piersi może być również trudne i dla mamy. Jednak postaraj się karmić dziecko tylko wtedy, kiedy dziecko wyraźnie się tego domaga. Gdy czujesz, że twoje piersi są pełne i ciężkie, spróbuj delikatnie, przy pomocy dłoni, upuścić niewielką ilość mleka, jednak tylko na tyle, żebyś poczuła ulgę. Z czasem gruczoły zmniejszą produkcję mleka, dostosowując się do zanikającego zapotrzebowania na pokarm. Aby twoje piersi przestały być łatwo dostępne dla dziecka i nie wywoływały jednoznacznego skojarzenia z jedzeniem i bliskością, zacznij nosić ubrania, które utrudniają dostęp do piersi. W czasie odstawiania dziecka od piersi wybieraj długą bluzkę z golfem zamiast T-shirtu z dużym dekoltem. 5. Poproś tatę malca, by w nocy wstawał do dziecka Jeśli wstajesz w nocy do maluszka i uspokajasz go poprzez przystawienie do piersi, pomyśl o zmniejszeniu częstotliwości nocnego karmienia. W tym przypadku potrzebna będzie pomoc np. taty dziecka. Niech je buja, śpiewa, przytula, a jeśli usypianie niemowlaka lub nieco starszego dziecka sprawia kłopot, można spróbować podać do picia niesłodzoną wodę w butelce lub kubeczku niekapku (jeśli dziecko jest na tyle duże, że może z niego pić). Na początku maluch może się buntować i wołać mamę. Jeśli jednak oboje z mężem lub partnerem będziecie wytrwali i nie ulegniecie, w końcu dziecko zaakceptuje tę zmianę. Uwaga: całkowite pominięcie nocnego karmienia to zazwyczaj ostatni etap odstawiania od piersi. 6. Odwlekaj karmienie Odstawianie starszych, dwu- lub trzyletnich dzieci nie zawsze jest łatwiejsze: dziecko może się buntować, ma też dużo większą świadomość tego, co dzieje się wokół niego. Jednak fakt, że kilkuletnie dziecko rozumie znacznie więcej niż niemowlę, może pomóc przy odstawianiu od piersi. Maluszka fascynuje świat, chętnie go eksploruje i poznaje. Wykorzystaj jego lub jej ciekawość świata i gdy będzie domagało się piersi, możesz spróbować odwrócić jego uwagę wspólną zabawą, czytaniem książeczki lub inną aktywnością, którą lubi twoje dziecko. Jeśli jest głodne, podaj zdrową przekąskę. Tym samym, zwiększasz długość przerw między karmieniami. Możesz mówić, że pierś będzie później, np. wieczorem albo po drzemce. I dotrzymuj słowa. 7. Rozmawiaj Starszemu dziecku możesz wytłumaczyć (zapewne nie będzie to jeden raz), dlaczego nie będzie już mogło ssać twojej piersi. Ono naprawdę wiele rozumie i jest w stanie zaakceptować zmianę. Możesz powiedzieć, że: „mleczko się skończyło” lub „duże dzieci już nie ssą piersi”. Maluch może co jakiś czas prosić o pierś mimo to, ale z czasem sam zauważy, że faktycznie mleka jest już znacznie mniej. Ważne: odstawienie dziecka od piersi nie jest odstawieniem dziecka od mamy. Okazuj dziecku wiele miłości, czułości i zrozumienia. Pamiętaj, że odstawanie od piersi jest procesem, który trwa, czasem nawet kilka tygodni. Jednak każde dziecko jest inne i czas, kiedy twoje dziecko zrezygnuje z piersi, może być dłuższy lub krótszy. Jeśli twoje dziecko jest w wieku niemowlęcym, zastanów się nad wyborem dobrego „mleka z butelki”. W zależności od wieku dziecka, etapu rozszerzania diety, a także indywidualnych umiejętności malucha mleko modyfikowane możesz podać w butelce, kubeczku lub kaszce. Nasze rady? Bądź spokojna, cierpliwa, konsekwentna, a wszystko przyjdzie z czasem. I najważniejsze: okazuj swojemu maluszkowi wiele, wiele miłości. Kamenie piersią to niejedyna możliwa forma okazywania czułości. Zobacz też: Każdy miesiąc karmienia to mniejsze ryzyko raka Co daje dziecku mleko? 5 ważnych korzyści Co zrobić, by niejadek zjadł (nie tylko) obiadek? Wypróbuj te sposoby! [WIDEO] Konsultacja merytoryczna dr hab. Aleksandra Jasielska Psycholog, adiunkt w Instytucie Psychologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Krwawienie po porodzie: co jest normą, a co powinno niepokoić
Krwawienie po porodzie jest normalne, może trwać nawet 6 tygodni. W pierwszych dniach po porodzie mogą też pojawiać się w wydzielinie niewielkie skrzepy. Z czasem krwawienie staje się mniejsze i w końcu powinno całkowicie zaniknąć.
Krwawienie po porodzie może trwać tyle, co połóg, czyli półtora miesiąca. Podczas krwawienia łatwo o infekcję, dlatego uważnie obserwuj wydzielinę z pochwy. Pierwszym sygnałem, że doszło do zakażenia, jest nieprzyjemny zapach wydzieliny – jest on przykry, odstręczający. Krwawienie po porodzie naturalnym różni się od tego, jakie ma miejsce po cesarskim cięciu. Spis treści: Jak długo krwawi się po cesarce, a ile po porodzie naturalnym Zatrzymanie krwawienia po porodzie Obfite krwawienie po porodzie Odchody połogowe po cc Co towarzyszy krwawieniu po porodzie Co powinno niepokoić w krwawieniu po porodzie Jak długo krwawi się po cesarce, a ile po porodzie naturalnym Po cesarskim cięciu kobiety zwykle krwawią 1-2 tygodnie, czyli krócej niż kobiety, które rodziły naturalnie. W ich przypadku najczęściej krwawienie trwa 3-4 tygodnie, choć wydzielina lekko podbarwiona krwią może utrzymywać się dłużej. Przyjmuje się, że odchody po porodzie powinny ostatecznie zaniknąć do 6 tygodni od porodu. Nawet jeśli krwawienie dość szybko ustało, kobieta do końca połogu powinna powstrzymać się od współżycia i wkładania czegokolwiek do pochwy. Zatrzymanie krwawienia po porodzie U niektórych kobiet dochodzi do zatrzymania krwawienia po porodzie. Jeśli krwawienie ustanie nagle, wtedy gdy powinno jeszcze być wyraźnie widoczne, mogło dojść do zablokowania wewnętrznego ujścia szyjki macicy resztkami łożyska. Stan ten wymaga pilnej konsultacji lekarskiej i udrożnienia szyjki macicy. Obfite krwawienie po porodzie W pierwszych dniach po porodzie krwawienie może być obfite – to normalne. Za niepokojące lekarze uznają dopiero stan, w którym kobieta krwawi tyle, że musi zmieniać podpaski poporodowe częściej niż dwa razy w ciągu godziny. Tak obfite krwawienie po porodzie może świadczyć o tym, że macica nie obkurcza się prawidłowo lub że doszło do krwotoku, dlatego w takiej sytuacji trzeba szybko skonsultować się z lekarzem. Odchody połogowe po cc Po cesarskim cięciu także występują odchody połogowe i krwawienie poporodowe. Wszystko dlatego, że po ciąży macica musi się oczyścić. W odchodach połogowych znajduje się krew, śluz i resztki błon płodowych. Krew pochodzi z ranki, która powstaje po odklejeniu się łożyska. Na ogół odchody połogowe po cc są mniej obfite niż po porodzie naturalnym, krócej też są krwawe (1-2 tygodnie). Co towarzyszy krwawieniu po porodzie Nie musisz się niepokoić, gdy: krwawieniu towarzyszą bóle poporodowe i skurcze (szczególnie często w czasie karmienia piersią). Macica obkurcza się do stanu sprzed ciąży. Wydzielina zawiera śluz i niepotrzebne elementy tkanki z macicy, jakie pozostały po porodzie. W połogu w pierwszych dniach po porodzie krwawienie połogowe jest bardziej obfite niż to podczas miesiączki. Potem staje się bardziej skąpe. Na początku mogą też pojawiać się niewielkie skrzepy. Zmieni się też barwa: z czerwonej w żółtawobrązową, biało-żółtą, a po kilku tygodniach w przezroczystą. To może być groźne podczas krwawienia po porodzie Są jednak sytuacje, kiedy krwawienie po porodzie może być niebezpieczne i wymaga natychmiastowego kontaktu z lekarzem/szpitalem. Oto niepokojące objawy połogu: Kiedy krwawienie jest wyjątkowo obfite, tzn. gdy krew wypełnia dwie podpaski poporodowe w ciągu godziny i czujesz ból w podbrzuszu. Być może mięsień macicy jest zbyt rozciągnięty i nie kurczy się w prawidłowy sposób. Jeśli po kilku dniach od porodu krwawienie jest jasnoczerwone lub poczujesz ostry, nieprzyjemny zapach. Może to być objawem poważnego zakażenia. Jeśli w wydzielinie są obecne duże (mniej więcej wielkości cytryny) kawałki skrzepów. UWAGA! Połóż na podbrzusze okład z lodem – dzięki temu krwawienie i ból mogą nieco się zmniejszyć. Pamiętaj, że krew w czasie połogu powinna pachnieć mniej więcej jak ta podczas miesiączki. Zobacz też: Dolegliwości po porodzie – czy to normalne w połogu? Dieta w czasie połogu – co jeść, by szybko się zregenerować? Wyprawka dla mamy do szpitala – to ci się przyda w połogu!
Pierwszy spacer z noworodkiem – kiedy zorganizować, ile powinien trwać?
Na pierwszy spacer z noworodkiem możesz wyjść kilka dni po porodzie. Dużo zależy od twojego samopoczucia i pory roku. Latem łatwiej wyjść na dwór z tak małym dzieckiem niż zimą. Wyjaśniamy, jak ubrać noworodka, jak długo spacerować i czy jest potrzebne tzw. werandowanie.
Pierwszy spacer z noworodkiem to wielkie wydarzenie. Wychodzisz z dzieckiem na dwór pierwszy raz, zatem nie ma się co dziwić emocjom i wątpliwościom. Podstawowe pytanie zadawane przez rodziców brzmi: po ilu dniach od narodzin dziecka można zabrać je na dwór i jak się do tego przygotować, żeby było zadowolone i spokojne. Jeśli będziesz postępować zgodnie z naszymi radami, na pewno wszystko się uda. Kiedy wyjść z domu z noworodkiem? Noworodki, tak jak dorośli, potrzebują świeżego powietrza. I bardzo dobrze czują się na dworze. Dlatego nie warto odwlekać pierwszego spaceru. Szczególnie latem, a także późną wiosną i wczesną jesienią, kiedy na dworze jest tak ciepło jak w domu, możesz wyjść, kiedy tylko będziesz miała ochotę (zrób to po prostu wtedy, gdy będziesz czuła się na siłach). Możesz zabrać dziecko na spacer tydzień po porodzie (albo nawet wcześniej). Nie musisz czekać do końca miesiąca, jak czasem radzą starsze osoby. Nie obawiaj się, to nie będzie wcześnie, noworodek ma już pierwszy kontakt z dworem za sobą. Pokonał przecież drogę ze szpitala do domu. Pierwszy spacer z noworodkiem zimą Kiedyś przed pierwszym spacerem zalecano werandowanie, czyli tzw. oswajanie z chłodnym powietrzem. Noworodka ubranego tak jak na dwór wystawiano na balkon lub układano przy otwartym oknie, żeby uczył się oddychać zimniejszym powietrzem. Teraz już odchodzi się od tej metody. Także zimą można wychodzić z noworodkiem od razu na spacer, pod warunkiem, że pogoda jest odpowiednia. Temperatura nie powinna być niższa niż minut 5 stopni C (chodzi o temperaturę odczuwalną, a nie tę pokazywaną przez termometr). Znaczenie ma również wilgotność powietrza (im jest wyższa, tym mocniej dziecko będzie odczuwać chłód). Silny wiatr i deszcz powinny zatrzymać was w domu. Jeśli pogoda jest zła, zamiast spacerów, można skorzystać z werandowania. Ile powinien trwać pierwszy spacer? Pierwszy spacer nie powinien być dłuższy niż 30-40 minut. Można zacząć od około 15 minut i stopniowo wydłużać pobyt na dworze. Noworodki są wrażliwe zarówno na wychłodzenie, jak i na wysoką temperaturę (należy pilnować, żeby ich nie przegrzewać). Zimą pierwsze pobyty na dworze nie powinny przekraczać pół godziny. Latem, gdy temperatura jest podobna do domowej, jeśli dziecko jest spokojne, można powozić go w wózku dłużej, wydłużając każdego dnia pobyt na dworze o kolejne minuty, aż dojdziesz do godziny, a nawet dwóch. Gdy maluch płacze, lepiej od razu wrócić do domu. Na szczęście dzieje się tak rzadko – dzieci zwykle uwielbiają spacery i po prostu je przesypiają. Dokąd pójść z noworodkiem? To, dokąd wybierzesz się z noworodkiem, ma duże znaczenie. Znajdź w okolicy domu park lub skwer, który jest oddalony od ruchliwych ulic.​ Noworodki mają niedojrzały układ nerwowy, dlatego pierwsze spacery powinny odbywać się w spokojnych miejscach. Co ważne – układ odpornościowy dziecka również dopiero się kształtuje, dlatego na spacerze trzeba chronić malucha przed kontaktem z obcymi osobami (nie pozwól, żeby ktoś dotykał dziecko, czy pochylał się nad wózkiem, nawet jeśli wydaje ci się, że jest zdrowy). Szukaj cienistych miejsc, albo jedź wózkiem tak, aby promienie słoneczne nie padały na dziecko. Noworodki nie powinny być wystawiane na działanie promieni słonecznych (mają zbyt wrażliwą skórę). Tak małego dziecka nie można również smarować kremami z filtrem UV, nawet jeśli na opakowaniu jest informacja, że są przeznaczone dla tak małych dzieci. Dermatolodzy polecają je dopiero od 6 miesiąca. Buzię dziecka przed spacerem możesz smarować kremem na każdą pogodę, a latem – lekkim kremem nawilżającym dla noworodków. Jak ubrać dziecko na pierwszy spacer? W letnie dni nie ma problemu – wystarczy ubrać dziecko w tyle warstw, co masz na sobie plus jedną dodatkową do przykrycia. Jeśli jest bardzo ciepło, możesz założyć maluszkowi lekkie body, ewentualnie skarpetki i przykryć go flanelową lub tetrową pieluszką (sprawdź też: jak ubierać noworodka, żeby go nie przegrzać). Nie sugeruj się tym, że noworodek ma chłodne rączki. Aby upewnić się, czy dziecku nie jest za chłodno lub za ciepło, dotknij karku dziecka. Dobrze ubrany maluch ma ciepłą niespoconą skórę w tym miejscu. Jak ubierać dziecko w chłodne miesiące? Zazwyczaj wystarczy podwójna warstwa spodnich ubranek (body i pajacyk) oraz kombinezon (powinien być luźny, bo powietrze pomiędzy nim a pozostałymi ciuszkami pełni funkcję izolatora). Nóżki dziecka powinny być przykryte kocykiem, bo noworodek prawie się nie rusza. Na ręce można założyć rękawiczki (najlepiej jeśli stanowią integralną część kombinezonu. Na główkę zakładamy ciepłą czapkę (uszy i czoło powinny być zakryte). Dzieci często nie lubią ubierania, dlatego wybieraj ciuszki wygodne do zakładania, np. na zatrzaski, rzepy albo suwaki (bez mnóstwa guzików, troczków). Przed zimowym spacer pamiętaj o posmarowaniu buzi dziecka tłustym kremem 20 minut przed wyjściem (wybierz krem na mróz dla noworodka). Jaka pora dnia jest najlepsza na spacer? W chłodnych miesiącach najlepsza pora na spacer to południe (najcieplej jest między 12:00 a 14:00). Gdy pogoda jest zmienna, idealna może okazać się na przykład trzecia po południu, gdy przestanie siąpić wiosenny kapuśniaczek. Latem lepiej wyjść rano, około godziny 9 lub 10, kiedy nie ma jeszcze skwaru. Ważny jest też rytm dnia dziecka – na spacer najlepiej iść po nakarmieniu dziecka, ale nie bezpośrednio, warto poczekać trochę (dzieci zwykle po posiłkach robią kupkę). Hartowanie dla zdrowia Regularne wychodzenie z dzieckiem na świeże powietrze to najlepszy sposób na jego zahartowanie. Młody organizm uczy się radzić sobie w zmiennych warunkach i się uodpornia. Nawet lekki katar nie jest powodem do rezygnacji ze spaceru. To, że zwiększa się ilość wydzieliny z noska po powrocie do domu, nie jest niepokojące – w ten sposób oczyszczają się drogi oddechowe. Pediatrzy podkreślają, że przegrzany maluch łatwo się poci, a kiedy spocone dziecko owieje wiatr, łatwo o przeziębienie. View Burdaffi on the source website Spacer po porodzie cenny też dla mamy Choć wciąż jeszcze dochodzisz do siebie po porodzie i są dni, gdy czujesz się słabsza, nie rezygnuj ze spaceru. Wychodząc z domu, masz szansę się dotlenić, wzmocnić mięśnie nóg, a przy okazji odpocząć. Na spacer ubieraj się na cebulkę (podobnie jak dziecko) i w wygodne buty, najlepiej sportowe lub na niewielkim słupku. View Burdaffi on the source website Zobacz także: Jak często kąpać noworodka? Kiedy odpadnie pępek noworodka? Jak długo dziecko nazywa się noworodkiem?
HIT „Mamo, To Ja” - konkurs, w którym jurorami są dzieci, lekarze i... gwiazdy!
Konkurs HIT Mamo, To Ja ma pomóc rodzicom w zakupach i wyborach. Co roku, od 1997 roku (!), jury konkursu wybiera produkty w przeróżnych kategoriach (od pieluch po buciki). Jak wygląda praca jurorów? Czy to prawda, że głos dziecka jest najważniejszy? Poznajcie kulisy konkursu!
Świeżo upieczeni rodzice w sklepach z artykułami dla dzieci mogą czuć się jak... bezradne dzieci. Który krem do pupy wybrać? Jaka butelka będzie najlepsza? Czy taka kaszka jest smaczna i zdrowa? Które produkty są najlepsze dla dziecka? Szybka odpowiedź: te, które wygrały w konkursie HIT Mamo, To Ja! Dzieci (nie tylko) znanych rodziców testują – Konkurs powstał właśnie z myślą o rodzicach. Chcemy im po prostu pomóc – mówi Agnieszka Smit, wydawca Mamo, To Ja. – Jurorzy, ale przede wszystkim ich dzieci, testują co roku nowości rynkowe. Malutkie dzieci to surowi jurorzy, trudno ich przekupić: albo im coś smakuje, albo nie. Albo maluchowi jest wygodnie w jakiś bucikach/ubrankach/pieluszkach, albo nie. Samo jury to materiał na inną historię. Oprócz najlepszych w kraju specjalistów zajmujących się zawodowo pracą z dziećmi, zawsze zapraszamy do testowania znanych rodziców. Na początku działania konkursu zasiadali w jury m.in. Ewa Błaszczyk z córkami, Kasia Kowalska z malutką Olą, satyryk Tadeusz Ross z córeczkami, Anna Maria Jopek z Franiem, Kayah, Katarzyna Figura, Artur Żmijewski, a nawet słynny strażak Kevin Aston. W ostatnich latach naszymi jurorami byli Kasia Cichopek, Karolina Malinowska, Katarzyna Skrzynecka i Małgosia Socha. W tym roku dołączyła do nas Paulina Krupińska. Typowe dla mam rozmowy z pięknymi i znanymi osobami m.in. o kolorze kupki, nieprzespanych nocach i pierwszych kroczkach to coś, o czym dziennikarze pism plotkarskich mogą tylko pomarzyć! Oto dowód: na rozdaniu nagród HIT 2013 Małgosia Socha zdradziła nam, że chce mieć więcej dzieci. Nagroda użytkowniczek Babyonline.pl W pierwszej edycji konkursu HIT Mamo, To Ja wręczyliśmy nagrody w zaledwie czterech kategoriach. Teraz oceniamy produkty w kilkunastu! Od 2012 roku mamy kategorię Debiut Roku - w niej możemy sprawdzać produkty wprowadzone na rynek w danym roku, które nie pasują do żadnej z innych kategorii (testowaliśmy, np. supernowoczesne sanki, blokady na drzwi lub naszywki z imieniem i nazwiskiem dziecka na ubranka). W 2015 rok po raz pierwszy została przyznana specjalna, nowa, nagroda, o której zdecydowali użytkownicy Babyonline.pl. W tym roku przyznamy ją po raz drugi! :) W Katalogu produktów będzie można zobaczyć wszystkie zgłoszone produkty, które walczą o tytuły HIT 2015. Jeśli znacie któreś z nich – prosimy o oceny, wasze szczere opinie. Takie recenzje mam dla mam są przecież najcenniejsze. Najaktywniejsza recenzentka dostanie od nas cenną niespodziankę! Od zgłoszenia do zwycięstwa Pod koniec każdego roku zbieramy od producentów zgłoszenia do konkursu (dlatego właśnie na początku roku 2016 oceniamy wręczamy nagrody za rok 2015). Producenci muszą przysłać do nas zgłoszone produkty. My rozsyłamy je do członków jury. W tym roku zasiadają w nim: Magda Klimkowska - redaktorka naczelna Mamo, To Ja; przewodnicząca jury Paulina Krupińska - prezenterka telewizyjna, modelka Rodzina zastępcza, będąca pod opieką Fundacji Lekarz Czytelniczka magazynu "Mamo, To Ja" Testowanie trwa kilka tygodni. Potem wypełnianie formularzy z ocenami i wyłonienie zwycięzców - wygrywa produkt, na który głosowało najwięcej osób. HIT specjalny – Idea Przyjazna Dziecku To nagroda, którą redakcja przyznaje dodatkowo. Takie specjalne wyróżnienie trafiło m.in. do twórców programu radiowego dla dzieci „Zagadkowa Niedziela”, do pomysłodawców akcji Dziecko Vipem w Hotelu lub do autorów kampanii namawiającej dzieci do picia wody. Chodzi o uhonorowanie osób, pomysłów, instytucji, które robią coś szczególnie przyjaznego dzieciom. Kto jeszcze waszym zdaniem powinien dostać tę nagrodę? Pomysły możecie zgłaszać w komentarzach pod tekstem. Polecamy: Konkurs „Zostań recenzentką katalogu produktów"
Reportaż z porodu - młodzi rodzice coraz chętniej za to płacą!
Cena zależy od tego, czy rodzice wyrażą zgodę na publikację zdjęć w portfolio fotografa, czy będzie to tylko ich pamiątka. Zdjęcia z porodu dla jednych są poruszająco piękne, dla innych - po prostu - okropne. A co Wy o tym myślicie?
Reportaż z porodu wcale nie musi być krwawy. Zazwyczaj zdjęcia są czarno-białe (właśnie dlatego żeby nie było widać krwi). Czarno-białe zdjęcia pozwalają też skupić się na tym, co najważniejsze, na emocjach, nie na barwach, kolorach szczegółów, które przecież są najmniej istotne. Poza tym, na takich zdjęciach, twarze rodzących wyglądają odrobinę mniej dramatycznie, nie widać np. popękanych naczynek krwionośnych. Oczywiście można to wyretuszować na kolorowych zdjęciach, ale chyba nie chodzi tu o oszukiwanie. fot. Jakub Zowsik Wyższa cena za wyłączność Ile trzeba zapłacić za reportaż z porodu? – Za każdym razem cenę oraz to, co ma być, a czego zdecydowanie ma nie być na zdjęciach, omawiam z bohaterami, młodymi rodzicami. Ostatnio miałem robić reportaż z porodu przez cesarskie cięcie. Krótka praca i na umówioną godzinę. Wtedy miało to kosztować ok. 500 zł. Do zdjęć jednak nie doszło, bo nie zgodził się na to personel szpitala – opowiada Robert Wróblewski, fotograf. Zdjęcia z porodu naturalnego (nigdy nie wiesz, kiedy się zacznie i ile potrwa) kosztują więcej: najdroższa opcja, którą znalazłam to 3 tys. złotych, ale są też oferty za 800 zł - wszystko zależy od fotografa. Cena jest zancząco niższa, jeśli rodzice pozwolą fotografowi na pokazywanie takich zdjęć na stronach www. Cały czas jest intymnie Narodziny dziecka to bardzo intymny moment. Obecność dodatkowej osoby ponoć nie musi tego zakłócać. Jeśli w trakcie zdjęć okazuje się, że rodzice czują się jednak bardzo skrępowani, mogą poprosić fotografa o wyjście z sali. Choć dzieje się tak bardzo rzadko, a rodzice zwykle są szczęśliwi, że mają taką pamiątkę z pierwszych chwil życia ich dziecka. Co myślicie o tej modzie? Chciałybyście mieć sesję zdjęciową na porodówce? Fot. Robert Wróblewski Reportaże z porodów zrobione przez fotografów, których zdjęcia wykorzystałam w materiale, możecie obejrzeć na: robertwroblewski.com oraz na zowsik.com/blog
10 rad, jak przetrwać na plaży w bikini bez photoshopa i drinka
Plaża stresuje Cię bardziej niż dentysta? Niż wizyta na porodówce nawet?! A mogłoby być tak miło! Gdybyś tylko wiedziała, że inne kobiety, bardziej niż na twoje, patrzą na swoje rozstępy. Co jeszcze warto wiedzieć, by (naprawdę i na trzeźwo) cieszyć się plażą?
Czekałaś na te wakacje długo. Grecja czy Mazury - to nie ma znaczenia. Chcesz choć chwilę poleżeć w bikini na słońcu (tata też rodzic – dwie godziny dziennie to minimum, jakie musi dać dziecku i Tobie). Przytyłaś po ciąży? Schudłaś? To też nie ma znaczenia! Bo na pewno, mogę się złożyć, nie jesteś zadowolona (tak szczerze i do końca) ze swojego wyglądu... I to błąd. Sorry, to nawet głupota. Ja też na nią choruję. Ale się leczę. Oto co mi pomaga. 10 przykazań mamy na plaży. Prawdopodobnie nikt na plaży nie wygląda tak, jak modelki na reklamach kostiumów kąpielowych. Nawet te modelki na reklamach przed photoshopem wyglądały gorzej. Zdecydowana większość kobiet ma cellulit. Te nieliczne, które akurat go nie mają, mają na pewno coś, czego nie lubią. Twoje dziecko nie będzie pamiętało, że w kostiumie było widać ci rozstępy albo rozciągniętą skórę na brzuchu. Będzie pamiętało że razem skakaliście przez fale, budowaliście zamki z piasku lub szukaliście muszelek. Ono tamtych rzeczy nawet nie widzi. Jak większość innych osób wokół ciebie. Tak, to prawda: nie wyglądasz teraz, jak pod koniec gimnazjum. Ale czy naprawdę chciałabyś wrócić do gimbazy?!? Mniej opalona skóra na twarzy to mniej zmarszczek. Piersi (nie tylko po karmieniu piersią) z wiekiem opadają. Jeśli ktoś ma sterczące i ani trochę nie obwisłe, ma też mnóstwo kasy na chirurgów plastycznych. Każda inna mama jest bardziej skupiona na niedoskonałościach swojej figury niż twojej. Te młode, roześmiane, beztroskie laski mają jeszcze przed sobą tycie w ciąży, ból porodu i początek macierzyństwa z nieprzespanymi nocami... Tego przystojnego ratownika naprawdę nie obchodzi to, że twój kostium kąpielowy jest z zeszłego roku/z przeceny/jest mało sexy. Poza tym, uważaj, jest opcja, że on jeszcze jest... nastolatkiem! Bardzo długo czekałaś na to lato, na wakacje. Teraz chcesz marnować czas na zamartwianie się, że może nie wyglądasz idealnie, że nie schudłaś po porodzie? Masz chyba lepsze rzeczy do roboty, prawda? Baw się! I jeszcze trzy ważne rzeczy: Mam dowód na to, że inni postrzegają Cię jako dużo piękniejszą niż sama o sobie myślisz. Zobacz film: Ty też wyglądasz lepiej, niż myślisz! Zakładam, że nie rozważasz nawet opcji unikania plaży albo chodzenia po niej w długiej spódnicy i luźnej koszulce męża! Mam takie znajome, które po porodzie moczą jedynie stopy, całe są pozakrywane jak ortodoksyjne muzułmanki na plaży, nie mają odwagi założyć kostiumu, bo po ciąży wyglądają gorzej. Wyglądają inaczej! Są mamami! W ich ciele rosło życie! Należy olać rozstępy, które zostały po ciąży. Albo nosić je z dumą! Zobacz, co zrobiła pewna mama, która usłyszała głupie komentarze dotyczące jej wyglądu: Matka w bikini wyśmiewana na plaży - to, co zrobiła, poruszyło internautów
5 rzeczy, których lepiej nie pokazywać ojcu swojego dziecka
Razem byliście w ciąży, razem rodziliście, razem macie nowe obowiązki przy dziecku. Super. Ale nadal są rzeczy, których nie powinniście robić razem. Dla dobra waszego związku.
Mój mąż był moim pierwszym, poważnym chłopakiem. Jesteśmy razem od liceum, ślub braliśmy jeszcze w ubiegłym stuleciu. Mamy dwójkę dzieci, mnóstwo nas łączy. Ale nadal są sprawy, które przed sobą... ukrywamy. Myślę, że tak właśnie powinno być. Że nawet wspólny poród, wspólne życie i wspólne wstawanie do chorego dziecka w nocy nie powinny oznaczać też wspólnego chodzenia do toalety. Uwaga! To bardzo szczery tekst. Choć jednocześnie trochę z przymrużeniem oka. Ale mojemu mężowi go... nie pokażę. Oto 5 rzeczy, których lepiej, nie pokazywać ojcu swojego dziecka: Krocze po porodzie. Nawet trochę nieciekawie to brzmi, prawda? Jeszcze mniej ciekawie to wygląda. Jasne, że wygląda tak przez narodziny waszego, czyli też Jego, dziecka. Ale spokojnie, wszystko wróci do normy. I za jakiś czas pewnie będzie nadal uwielbianym (i pieszczonym) przez niego miejscem. Niech będzie - jeśli tylko chce - z Tobą przy porodzie. Ale nie musi stać między nogami i tam patrzeć. Mój mąż, dopiero za drugim razem, był ze mną cały czas w trakcie porodu, ale stał obok mojej głowy. I tak było świetnie. Bielizna na czas miesiączki. Chyba każda kobieta ma majtki, w których nie chciałaby iść na rozbieraną randkę. Wiesz, o czym mówię, prawda? Nie chodzi o to, żeby udawać, że całe życie nam najwygodniej w niewygodnych koronkowych stringach, ale... Bawełniane, lekko odbarwione, czasem takie, których nie da się idealnie doprać, majtki niech nie trafią w ręce faceta. Nawet, gdy wiesza pranie. O zostawianiu podpasek w łazience, nie wspominam. Korzystanie z toalety. Szczególnie chodzi o "numer dwa". Pewnie po jakimś czasie każdy narzeczony godzi się z tym, że jego wybranka też musi się wypróżniać, ale nie wierzę, że bycie świadkiem tego, jest potrzebne. Zresztą to działa w obie strony. Rachunki przed świętami. Mamy wspólne konto od lat. Ale staram się przed świętami lub urodzinami mojego ukochanego, tak płacić za prezenty, by nie widział w dniu dokonania transakcji, że dostanie książkę o Ameryce lub torbę na laptopa. Można to zrobić. Wypłacić gotówkę z bankomatu i nie płacić kartą za prezenty. Przecież choć odrobina tajemnicy jest potrzebna! Potrzebna i... ekscytująca. Płatki do oczyszczania porów na nosie. Wiem, że on też ma pory, też powinien je oczyszczać. Ale nie chcę nigdy widzieć, jak oczyszcza skórę, nie chcę widzieć, tego, co wychodzi z jego nosa. Po prostu. Wątpię, żeby on chciał patrzeć na to, co wychodzi z mojego. Choć oczywiście chodzenie po domu w szlafroczku z maseczką (nawilżającą!) na buzi to już całkiem co innego. Moim zdaniem może być nawet seksowne. PS Jesteśmy naprawdę fajnym małżeństwem. Jestem gotowa być z moim mężem na dobre i złe. Ale skoro nadal chcę (a chcę!), żebyśmy traktowali się, jak świeżo zakochani, jak po kilku randkach, będę dbała o nasze... tajemnice. Póki śmierć nas nie rozłączy. Warto przeczytać: Co się zmieniło po porodzie - mówią facebookowe mamy 8 zasad udanego małżeństwa
Pierwszy posiłek łyżeczką - mina dziecka bezcenna! [Film]
Rozszerzanie diety nie zawsze się podoba dzieciom. Ten maluch dostał właśnie pierwszy raz w życiu awokado. Chyba ma w nosie to, że taki posiłek jest zdrowy. Reakcja na nowy smak - mistrzostwo! Jim Carrey tak nie potrafi :)
Rozszerzanie diety niemowlaka to wielkie wydarzenie w życiu małego dziecka. Po kilku miesiącach picia ukochanego mleczka (z piersi lub butelki) przychodzi moment, kiedy trzeba zjeść coś nowego. Zupełnie inny smak. Zupełnie inna konsystencja. Zupełnie inny sposób podania (łyżeczka!). Nie zawsze to się dziecku podoba. Zawsze warto nagrać ten moment. Miny nie do podrobienia :) View oEmbed on the source website Polecamy też: Poznajmy się lepiej z awokado
19 zdań, które nie pozwolą Ci się poddać w czasie odchudzania
Szczere do bólu, motywujące, z poczuciem humoru. Nie tylko na czas odchudzania. Nie tylko dla Ciebie. Prześlij je przyjaciółce, siostrze, mamie.
Poznaj najlepsze produkty dla dzieci! Zdobyły nagrodę HIT "Mamo, To Ja"
HIT "Mamo, To Ja" to taki Oskar w branży dziecięcej. Zobacz produkty, które zostały nagrodzone. W jury zasiadała m.in. Dorota Gardias z córeczką.
"Wszystko razem" - niepublikowane opowiadanie dla dzieci o Basi i Franku
Basia i Franek to bohaterowie popularnych opowiadań i książek Zofi Staneckiej. Oto opowiadanie, którego nie ma jeszcze w żadnej książce! Świetna lektura. Dobra też dla jedynaków.
Franek chciał wszystko robić razem z Basią. Rano, zaraz po przebudzeniu stawał w łóżeczku i nawoływał: – Bła, bła! Bła, bła! Bła, bła! Krzyczał tak długo, aż wreszcie Mama lub Tata zwlekali się z łóżka i przychodzili po niego. – Bła, bła? – pytał z nadzieją. – Nie, Basia jeszcze nie wstała – odpowiadali rodzice. Franek raczkował więc do jej pokoju, siadał pod zamkniętymi drzwiami, klepał je i pokrzykiwał zachęcająco. Pewnej soboty drzwi uchyliły się i Franek dostał się do środka. Stanął przy łóżku i poklepał śpiącą siostrę po twarzy. – Bła, bła! – zagadał przyjaźnie. – Umh... – wymamrotała Basia i zakryła głowę kołdrą. Franek wsunął rączkę pod spód i wsadził Basi palec do nosa. – Bła, bła! – zawołał radośnie. – Aaa!!! – ryknęła Basia i poderwała się z łóżka. Tego dnia na śniadanie Franek dostał kaszkę, a Basia i Janek bułki i kabanosy. Franek na widok kiełbasek odsunął miskę i kasza wychlupała się na stół. – Bła, bła! – zawołał. – Nic z tego. Jesteś za mały – powiedziała Basia, wciąż zła za poranne budzenie. Wsadziła wszystkie kabanosy naraz do ust i zaczęła je chrupać, aż pryskało. Franek rozpłakał się, więc Mama dała mu chrupki kukurydziane i przez chwilę był spokój. Po śniadaniu Basia poszła do siebie, a Franek poraczkował za nią. – Mamo, weź go! On wszystko psuje!!! – zawołała Basia, gdy Franek wylał jej wodę od farb. A potem krzyczała też wtedy, kiedy nadgryzł jej zieloną kredkę, rozsypał wieżę z klocków i rozpłaszczył żółwia z plasteliny. Po przygodzie z plasteliną Basia pobiegła do Janka. – Wiesz, jaki ten Franek jest głupi? – powiedziała. – Ciągle mi przeszkadza! – Idź sobie! – burknął Janek. – Układam karty piłkarskie. Jesteś na to za mała i na pewno wszystko zepsujesz. Basia pokazała mu język i wyszła, trzaskając drzwiami. Przy okazji o mało nie przytrzasnęła Franka, który raczkował za nią jak cień. Zaszyła się pod biurkiem w swoim pokoju, gdzie zwinięta w ciasny kłębuszek mruczała pod nosem: – Głupi Janek. Już nigdy nie będę się z nim bawić. I zawsze będę sama. Tak była zajęta rozmyślaniem o tym, jak bardzo jest zła, samotna i nieszczęśliwa, że przestała zwracać uwagę na Franka, który siedział tuż obok, wpatrzony w nią okrągłymi jak guziczki oczami. Po chwili przysunął się bliżej i poklepał ją po policzku obślinioną rączką. Basia spojrzała na niego, a wtedy on uśmiechnął się szeroko. – Bła, bła! – zawołał entuzjastycznie. I Basia, zamiast krzyknąć, spytała: – Chcesz się ze mną pobawić? Możemy zbudować nową wieżę. Rozwalimy ją potem na drobne kawałki! Tak właśnie zrobili. Ulepili też bałwana z plasteliny i wspólnie go rozpłaszczyli, namalowali dwa bardzo mokre obrazki, a nadjedzoną kredką narysowali ogromną, bardzo groźną burzę. Wieczorem Basia przyszła do Mamy i powiedziała: – Dziś ja czytam Frankowi na dobranoc. Bo my wszystko robimy razem. Prawda? – zwróciła się do brata. A on uśmiechnął się szeroko i potwierdził radośnie: – Bła, bła! Kolejne, niepublikowane opowiadania o Basi znajdziesz co miesiąc w "Mamo, To Ja". Więcej przygód o małych bohaterach w nowej książce oraz na www.basia.com.pl ©Egmont Polska
„Mamo, To Ja” świętuje 20 urodziny - mnóstwo atrakcji dla Czytelniczek!
Już 20 lat doradzamy mamom – dumnie ogłasza redakcja na okładce najnowszego numeru „Mamo, To Ja”. W jubileuszowym magazynie znajdziecie świetne konkursy, loterię i naprawdę dużo ciekawych tekstów.
1995 rok to rok denominacji, rok otwarcia pierwszej linii metra w Warszawie, rok końca prezydentury Lecha Wałęsy i początku urzędowania Aleksandra Kwaśniewskiego. Z tematów bardziej związanych z dziećmi to rok premiery głośnego filmu „Tato” z Bogusławem Lindą oraz rok... pojawienia się na rynku miesięcznika „Mamo, To Ja”! Z miłości do dziecka Pierwszy numer kosztował 25 tys. zł lub 2.50 zł i miał 84 strony. Jaki był? Z jednej strony zupełnie inny niż dziś (zdjęcia, jakość druku, zalecenia). Z drugiej - bardzo podobny do numerów z 2015 roku, bo to dziecko było i zawsze będzie naszym najważniejszym bohaterem! A misją – wspieranie mam i tatusiów. Młodzi rodzice docenili to szybko i w ciągu kilku miesięcy od premiery staliśmy się najlepiej sprzedającym pismem dla młodych rodziców. Tak jest do dziś. I wierzymy, że tak będzie i za kolejne 20 lat! Ostatnio wygraliśmy w Badaniu Konsumenta w kategorii magazyny rodzinne: "Mamo, To Ja" najlepszym pismem dla rodziców Loteria, konkurs, wspomnienia Z okazji 20. urodzin przygotowaliśmy szczególny numer. Ma aż 148 stron, klejony grzbiet, więcej ciekawych tekstów, porad. Polecamy szczególnie rozmowy z pediatrą, ginekologiem, położną, psychologiem. Dużo o tym, jak dużo zmieniło się w ciągu ostatnich 20 lat. Dużo też o tym, jakimi dziś jesteśmy rodzicami (boimy się wychowywać dzieci, mamy rodzą później, wymagamy pigułek, które natychmiast sprawią, że dzieci przestaną chorować). Udało nam się też namówić na szczerą rozmową senator Alicją Chybicką, onkologa dziecięcego, szefową Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego, która mówi m.in. o tym, że będzie walczyć w parlamencie, by coroczne badania krwi i usg jamy brzusznej były obowiązkowe do 18 roku życia. Ale to nie wszystko! Jak są urodziny, muszą też być prezenty! W numerze ogłaszamy Wielką Urodzinową Loterię z marką Dada. Zasady są proste. Trzeba kupić pieluszki Dada, dostępne w sklepach Biedronka, zostawić paragon i podać jego numer na stronie loteriadada.babyonline.pl. Można wygrać: 1 x 5000 zł, 200 x 50 zł 10 x kwartalny zapas pieluch! Poza tym jest urodzinowy konkurs! Z okazji 20 urodzin jest do wygrania 20 wartościowych nagród (np. wózki, foteliki, elektroniczne nanie, lalki, klocki, weekendowe wyjazdy...). Wszystkie szczegóły w numerze! Kup już teraz e-wydanie! Dodatkowe nagrody można wygrać w konkursie, który ogłaszamy na naszym profilu na Facebooku. Jeszcze inne, szczególne niespodzianki, czekają na tych, którzy zdecydują się kupić „Mamo, To Ja” w wersji na tablet (najbardziej atrakcyjna finansowo jest oferta kupna prenumeraty). „Mamo, To Ja” w App Store (dla posiadaczy iPadów i iPhonów) >> „Mamo, To Ja” w Google Play (dla posiadaczy tabletów i telefonów z Anfroidem, np. Samsung) >> „Mamo, To Ja” – więcej niż magazyn 20 lat trudno krótko podsumować. Najważniejsze wydarzenia z naszej historii (i archiwalne zdjęcia, również gwiazd, z którymi rozmawiałyśmy na w „Mamo, To Ja”!) znajdziecie w niezwykłym, urodzinowym numerze. Ale od kilku lat „Mamo, To Ja” to coś więcej niż magazyn. To silna marka, której ufają mamy. Właśnie trwają zapisy na bezpłatne warsztaty „Mamo, To Ja” – dla mam w ciąży (i przyszłych tatusiów!) oraz dla rodziców dzieci w wieku od 0 do 12 miesięcy. Co się dzieje na takich warsztatach? Wszelkie szczegóły, relacje, zdjęcie, terminy oraz zapisy na stronie warsztaty.mamotoja.pl
Po pobiciu małego Marcela WOŚP wychodzi z misiami na ulice Włocławka - film!
„Nie bij mnie, kochaj mnie” - takie napisy mają na plakietkach misie, które trafiły na ulice Włocławka. Tam mieszka mały Marcel, który kilka dni temu, ciężko pobity, trafił do szpitala w Toruniu. Misie to pomysł WOŚP-u. To protest przeciwko braku reakcji na przemoc, czy wręcz bestialskie znęcanie się nad dziećmi.
Marcel trafił do szpitala nieprzytomny. Pobity do nieprzytomności. Jego stan jest ciężki, lekarze nadal nie zdecydowali się wybudzić chłopca ze śpiączki farmakologicznej. Oddycha dzięki respiratorowi. Dramatyczna historia chłopca: Pod respiratorem, w śpiączce - pobity Marcel wciąż walczy o życie. Dziś konkubent matki Marcela przyznał się, że bił dziecko. WOŚP manifestuje sprzeciw wobec przemocy w stosunku do dzieci Dziś we Włocławku, mieście, w którym mieszkał Marcel, odbyła się kolejna odsłona akcji WOŚP "Nie bij mnie, kochaj mnie!". Mówi Jurek Owsiak: To przerażające, że nasze misie z tabliczkami z napisem “Nie bij mnie, kochaj mnie” po raz kolejny ruszają w Polskę, by znów pojawić się w miejscu tragedii. Za każdym razem, kiedy z mediów dowiadujemy się o kolejnym przypadku przemocy wobec dzieci, są to dla nas wstrząsające historie. Ale pamiętajmy, że w każdym takim przypadku poważnym problemem jest brak reakcji ludzi dookoła na rosnącą agresję, na krzywdę tych dzieciaków, o których potem dowiadujemy się, że przeżywały piekło codziennego bicia i przemocy. Nie bójmy się reagować, bo w ten sposób naprawdę możemy zapobiegać kolejnym tragediom. Akcja „Nie bij mnie, kochaj mnie" po raz pierwszy zorganizowana została w grudniu 2013 roku w Warszawie. Potem była też w Zielonej Górze, Szczecinie, Gorzowie Wielkopolskim, Wrocławiu, Krakowie, Rzeszowie, Poznaniu, Gdańsku oraz Zduńskiej Woli. W czasie wszystkich edycji akcji w sumie kilka tysięcy pluszowych misiów, poranionych i zabandażowanych, z tabliczkami z napisem „Nie bij mnie, kochaj mnie" zostało ułożonych w miejscach największych skupisk ludzi. Dziś podobne misie znalazły się we Włocławku, w okolicy domu, w którym pobito dwuletniego chłopca. Wszyscy, którzy znajdą swojego misia, mogą wysłuchać jego historii na specjalnie przygotowanej stronie internetowej: www.historiamisia.pl. Portal Babyonline.pl z wielką stanowczością dołącza do apelu WOŚP-u. Od wczoraj, kolejny raz, namawiamy byście reagowali słysząc płacz dziecka. Zobacz filmy, które podpowiadają, jak najlepiej zareagować: Reaguj, masz prawo! 3 filmy, które mogą uratować życie.
Wyglądasz jak własna matka? Niezwykłe portrety matek i córek
Genetyczne portrety po pomysł kanadyjskiego artysty Ulrica Collette. Łączy on zdjęcia mam i córek w jeden portret. Zobacz niewzykłe, piękne zdjęcia!
Jak zrozumieć płeć przeciwną - prześmieszne i prawdziwe obrazki!
Facet nie choruje, on od razu umiera. Kobieta idzie kupić buty, wraca z 6 innymi (!) rzeczami. Stereotypy? Nie sądzę. My się naprawdę różnimy. Zobacz dowody! I śmieszne, i straszne!
10 najważniejszych materiałów na babyonline.pl w 2014 roku!
Co i kiedy dawać dziecku do jedzenia, łechtaczka, szkarlatyna, wywiady z blogerkami - to tylko część naszych hitów. Tutaj znajdziesz TOP 10 - najlepsze materiały z 2014 roku.
Koniec roku to czas na rankingi, podsumowania i horoskopy na przyszły rok. Ten rok był dla babyonline.pl bardzo ważny! Zmieniamy się każdego dnia, mamy coraz więcej narzędzi, kalkulatorów i filmów specjalnie dla Was. Mamy też coraz więcej Użytkowniczek, czyli mam, które nas regularnie odwiedzają. Ogromnie nas to cieszy i obiecujemy, że w 2015 roku na babyonline.pl znajdziecie mnóstwo nowości! A teraz pora na podsumowanie. Subiektywne oczywiście. Oto 10 najlepszych, najważniejszych tekstów 2014 roku o dzieciach i/lub dla rodziców. 1. Nowy schemat żywienia niemowląt Nasza specjalistka od zdrowego żywienia i zdrowia dziecka, Katarzyna Pinkosz, napisała o tym jako jedna z pierwszych (moim zdaniem - była pierwsza, ale nie to jest najważniejsze). A mamy czytały, drukowały, komentowały, na Facebooku "polubiły" ponad 1000 razy! Temat niezwykle ważny! Bo nie chodzi tylko o dziś. W karmieniu dzieci chodzi o kształtowanie - wiem, że to brzmi nudnie - dobrych nawyków. Od tego, co dziecko dziś je, zależy jego zdrowie za wiele lat. Nowy schemat żywienia niemowląt jedni nazwali rewolucyjnym, inni krytykowali, że zmiany minimalne. Naszym zdaniem najważniejszy przekaz, że to dziecko decyduje ile zje, jest ważny. Przekarmianie to nasz grzech. Oraz karmienie śmieciowym jedzeniem. Pora z tym skończyć. Polecamy: Nowy schemat żywienia niemowląt 2014 Ważne! Ten tekst pokazuje, że babyonline.pl zawsze ma najnowsze wiadomości, że docieramy do ekspertów oraz, że zależy nam na zdrowiu waszych dzieci. Serio. 2. Łechtaczka i orgazm, czyli seks młodych rodziców Super! Bycie rodzicem wcale nie niszczy życia seksualnego. Nadal chętnie czytacie o tym, co się wiąże z seksem. Joanna Karwat o tych sprawach pisze konkretnie, fachowo. Jej tekst o łechtaczce czytałyśmy w redakcji z wielkim zaciekawieniem, choć każda z nas wcześniej już o tym czytała. Ale teksty Joanny są... najlepsze! Polecamy! Jak powinna wyglądać łechtaczka oraz Orgazm mierzony w decybelach Uwaga! Sukces (i wymowa) tych tekstów to dowód na to, że babyonline.pl nie boi się tematów ważnych dla swoich Użytkowniczek. Forever. 3. Testy do rozwiązania online Kto ich nie lubi? Można sprawdzić swoją wiedzę, ale też przekonać się, czy dziecko rozwija się prawidłowo. Właśnie takie testy cieszą się największą popularnością. Polecamy! Testy dla rodziców niemowląt, oraz testy dla rodziców dwulatków i przedszkolaków. Mamy też testy dla ciężarnych - chcesz wiedzieć, jak będzie bolał poród? Rozwiąż test. Ważne! Testów i quizów będzie u nas coraz więcej! Pamiętaj o tym, gdy będziesz chciała... odpocząć. 4. Prawdziwe mamy nie są idealne My, mamy pracujące w babyonline.pl nie wracamy kilka dni po porodzie do pracy, mamy (niektóre z nas) rozstępy, mamy (inne z nas) obwisłe biusty i mamy (chyba wszystkie) czasem dosyć naszych dzieci! I nie będziemy tego ukrywać, nie będziemy pisać o idealnym szczęściu i kilogramach po ciąży, które same znikają! My piszemy o tym, jak jest naprawdę. A nawet to pokazujemy. Oto dowód: Mamy z babyonline.pl pokazują ciała po ciążach i porodach Polecamy też: Kontrowersyjne zdjęcia nagiej matki - Facebook je ocenzurował, my nie 6. Tydzień z blogerką Mam nadzieję, że Sylwia Niemczyk wróci do pisania bloga. Na razie śledzi najlepsze, najciekawsze blogi parentingowe. I namawia znane, świetne blogerki do pisania specjalnie dla babyonline.pl! Duma i wielka radość. Wszystkim blogerkom gratulujemy ich świetnych blogów, które inspirują wiele mam. A mamy zapraszamy do czytania: Tydzień z blogerką. Uwaga! Babyonline.pl to nie redakcja, w której pracują oderwane od prawdziwego życia redaktorki. Jesteśmy z Wami, jesteśmy takie Wy. Zapraszay Was do pisania. Przeczytaj koniecznie o naszych przepisach, tekstach o zdrowiu i innych hitach 2014 roku >> [CMS_PAGE_BREAK] 6. Czy to szkarlatyna + dziecięce choroby Pamiętam, kiedy na klatce piersiowej mojej córeczki zobaczyłam czerwoną, drobną wysypkę, od razu sięgnęłam po smartofona i sprawdziłam, czy to nie szkarlatyna. Tak, to była ta choroba. Teksty, które opisują objawy i tłumaczą, jak pomóc dziecku przy kłopotach ze zdrowiem cieszą się wielkim zainteresowaniem. Te, które znajdziecie w babyonline. pl są zawsze konsultowane przez najlepszych specjalistów. Podobnie, jak nasze najnowsze narzędzie: Co to za choroba: diagnoza online Polecamy! Normy wyników badań Pamętaj! Teksty o zdrowiu dziecka na babyonline.pl traktujemy bardzo poważnie. Nie znajdziesz tu niesprawdzonych informacji! Choć trzeba pamiętać, że nasza "diagnoza" nie może zastąpić wizyty u lekarza. 7. Przepis na lodówkę Sama to robiłam. I robię nadal. Inaczej przez kilka dni moja rodzina je to samo. Dlatego wolę wydrukować przepisy. Polecamy szczególnie: Przepisy na ciepłe kolacje dla dzieci do druku I na rozgrzanie: Jak się rozgrzać w chłodne dni? 7 rozgrzewających przypraw. 8. Tata idzie na urlop Tekst Małgorzaty Wódz o urlopie ojcowskim w 2014 roku cieszył się wielką popularnością. I świetnie! Brawo! Oby tak dalej! Tatusiowie też mogą, chcą, powinni być z dziećmi - mają do tego prawo. Polecamy: Tacierzyński, ojcowski - ile urlopu dla taty Ważne! Aktywny tata to... nasz ulubiony tata. Ale, co dużo ważniejsze, to tata, który nawiąże z dzieckiem więź, jakiej nie da się przerwać! Bezcenne! 9. Nie zgadzamy się na bicie dzieci - akcje Rzecznika Praw Dziecka Zawsze będziemy na to wrażliwi. Nie zgadzamy się na bicie dzieci. Nikt nie zgadza się na bicie dorosłych, to oczywiste. Szkoda, że o biciu dzieci nadal trzeba dyskutować. Polecamy ciekawą rozmowę z Rzecznikem Praw Dziecka - Markiem Michalakiem Koniecznie zobacz: Jak się rozwodzić i nie krzywdzić dziecka Jak reagować, gdy ktoś bije dziecko 10. Kalendarze, kalkulatory, księgi imion... Nasze przeboje. Jak hity Abby czy Madonny - ponadczasowe i zawsze dobre. Szczególnie polecamy: Imiona dla dzieci - jakie wybrać i co ono oznacza Chiński kalendarz płaci - zaplanuj płeć dziecka Kalkulator BMI - czy twoja waga jest prawidłowa
13-latka, na którą warto głosować w „Must Be The Music”
Marysia Markiewicz ma 13 lat i doszła do finału „Must Be The Music”! Mieszka na wsi, wychowuje ją babcia, dziewczynka dostaje stypendium dla utalentowanych dzieci i... ma szanse wygrać! Pomóżmy jej spełnić marzenie.
„To nie ja byłam Ewą” to piosenka trudna. Wielu całkiem dobrych wykonawców sobie z nią po prostu nie radzi. Ale młodziutka Marysia Markiewicz zrobiła to perfekcyjnie! Doszła do finału „Must Be The Music/Tylko Muzyka”. W niedzielę 23 listopada o godz. 20 w Polsacie pomóżmy jej wygrać! Trudna droga do finału Marysię i jej młodszego brata wychowuje babcia. Dziewczynka ma wielki muzyczny talent, ale by móc go w pełni wykorzystać i oszlifować, musi dużo ćwiczyć. Nauka, ale też tzw. zwykłe życie i wychowanie dwójki nastolatków, sporo kosztuje. Marysia ma szczęście. Dostaje stypendium dla utalentowanych dzieci. Gwiazdy pomagają dzieciom sięgnąć gwiazd „I ty możesz sięgnąć gwiazd” to program stypendialny, w którym gwiazdy pomagają dzieciom sięgnąć gwiazd. Fundatorem Stypendium jest dwutygodnik Viva!, który powierza swoje fundusze Fundacji Polki Mogą Wszystko. Od kilku lat dwutygodnik „Viva!” łączy swój plebiscyt „Viva! Najpiękniejsi” właśnie z akcją charytatywną „I ty możesz sięgnąć gwiazd!”. Laureaci plebiscytu „Viva! Najpiękniejsi” tworzą Honorową Kapitułę, która wybiera podopiecznych akcji – utalentowane dzieci z rodzinnych domów dziecka i rodzin zastępczych. Dzięki edycji 2012, aż 12 utalentowanych młodych ludzi z rodzin zastępczych i domów dziecka mogło rozwijać swoje talenty. Rok 2013 przyniósł 20 stypendystów. Wśród nich takie talenty jak 15-letni Mariusz, który odnosi sukcesy w balecie, obecnie już na taką skalę, że tegoroczne wakacje spędził na stypendium na jednej z większych scen w Stanach Zjednoczonych. Pomóżmy Marysi sięgnąć gwiazd! Polecamy też: Jaki talent ma Twoje dziecko? Sprawdź!
6 kosmetycznych cudów, które ratują życie pracującej mamie
Jestem pracującą mamą, która – jak wszystkie inne – cierpi na brak czasu. Ale nie mogę chodzić do pracy w piżamie. Nie chcę też bać się własnego odbicia lustrze. Oto moi kosmetyczni pomocnicy. Lepsi od krasnoludków i różdżki różowej wróżki.
10 rzeczy, które rozpraszają kierowców-rodziców!
Wybierasz się w trasę z dziećmi i chcesz zadbać o ich komfort i bezpieczeństwo? Żeby zrobić to skutecznie, zacznij od... siebie! To nie twoje pociechy są czynnikiem ryzyka, ale zupełnie coś innego. Oto dziesięciu wrogów, którzy mogą zagrażać waszemu bezpieczeństwu.
Wybierasz się w trasę z dziećmi i chcesz zadbać o ich komfort i bezpieczeństwo? Żeby zrobić to skutecznie, zacznij od... siebie! To nie twoje pociechy są czynnikiem ryzyka, ale zupełnie coś innego. Oto dziesięciu wrogów, którzy mogą zagrażać waszemu bezpieczeństwu. 1 Stres Z badań wynika, że aż 59 proc. kierowców raz w tygodniu jeździ w stresie, a 16 proc. jeździ tak zawsze! Krajowa Rada Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego podaje, że z sytuacjami stresowymi na drodze kierowca spotyka się codziennie. 72 proc. doświadcza brawurowej jazdy innych, a 52 proc. wymuszenia pierwszeństwa. Tymczasem zestresowany kierowca ma gorszy czas reakcji i jest mniej skuteczny podczas manewrów. Jeżeli więc chcesz dojechać bezpiecznie, musisz się stresu pozbyć. Już sama podróż z dziećmi jest stresująca, dobrze więc przed nią zastosować techniki relaksacyjne, np. kilka głębokich oddechów. 2 Zmęczenie Przed podróżą zwykle masz mnóstwo spraw. Sen odkładasz, ponieważ „wyśpisz się na miejscu”. Tymczasem zmęczenie – jak dowodzi dr Anna Łuczak z Centralnego Instytutu Ochrony Pracy – Państwowego Instytutu Badawczego – pogarsza wszystkie cztery kluczowe wskaźniki psychofizycznej sprawności kierowców: uwagę, szybkość i zakres spostrzegania, stałość reakcji i refleks. Oznacza to, że po źle przespanej nocy nie jesteś dobrym kierowcą. Widzisz wąsko, reagujesz wolniej. Nawet drobny niedobór snu (5 godz. zamiast 7-8 godz.) obniża twoją sprawność o 10 proc. 3 Agresja Co czwarty wypadek w Polsce spowodowany jest drogową agresją – zaburza ona naszą ocenę odległości i własnych umiejętności. Przeszkadza nam w podejmowaniu racjonalnych decyzji. Pomoże na nią technika prognozowania (wyobraź sobie, co może was czekać, jeśli jako kierowca „nie odpuścisz” źle jadącemu kierowcy) lub... ucieczka: możliwie szybkie opuszczenie miejsca, które generuje w nas agresję. 4 Dekoncentracja To jeden z podstawowych kłopotów kierowcy podczas długiej podróży. Powodują ją nie tylko hałasujące dzieci i bałagan w aucie, lecz także nadmiar bodźców na drodze, o co w Polsce nietrudno (największa w Europie liczba znaków drogowych na kilometr!). Na znaki nic nie poradzisz, ale inne „rozpraszacze” możesz wyeliminować. Spakuj auto tak, aby nic niepotrzebnego nie leżało na siedzeniach i podłodze. Wypocznij przed podróżą. Dzieci postaraj się zająć zabawkami, ale podawanymi po jednej, a nie wszystkimi na raz. Zadbaj też o wodę i przekąski, które poprawiają koncentrację: najlepiej działają orzechy. I jeszcze jedno – nie najadaj się za bardzo przed podróżą. 5Auto w złym stanie Skuteczność hamowania samochodu obniżają źle napompowane opony (które do tego pogarszają ekonomikę jazdy). Sprawne muszą być też tarcze i klocki hamulcowe. Nie ma sensu wydawać kilkuset złotych na świetny fotelik dla dziecka, jeśli zamierzasz go zamontować w technicznie niesprawnym aucie. 6 Brak przerw Nowoczesne samochody są wyposażone w systemy ostrzegające przed zmęczeniem. Ich najnowocześniejsze wersje monitorują zachowanie kierowcy (w tym ruch powiek i ruchy głowy), z kolei te starszego typu liczą czas podróży i po dwóch godzinach zalecają przerwę. Taki dwugodzinny okres nie jest przypadkowy. Badania wykazują, że właśnie po dwóch godzinach od rozpoczęcia podróży ryzyko spowodowania wypadku rośnie aż 1,6-krotnie. Dzięki przerwom co dwie godziny skutecznie niwelujemy skutki zmęczenia. Jeśli w dodatku przerwa polega na krótkim spacerze i kilku ćwiczeniach gimnastycznych (podskoki, przysiady), wszystko powinno być w porządku aż do celu. Ale co ważne: po dziewięciu godzinach jazdy robienie przerw co dwie godziny traci sens. Kierowca musi wtedy odpocząć przynajmniej kilka godzin. 7 Kłótnia Z badań amerykańskiej agencji rządowej Distraction.com (monitoruje rozkojarzenie kierowców) wynika, że kłótnia w aucie jest drugim (tuż po używaniu elektroniki i tuż przed jedzeniem) powodem wypadków! W USA ten problem nie jest aż tak poważny, bo Amerykanie zwykle jeżdżą sami, ale w Polsce już tak. Kłótnia podczas podróży odwodzi nas od tego, co dzieje się na drodze. Jeśli więc to możliwe, zostaw poważne tematy na „po podróży”. 8 Telefon komórkowy Prawdziwe przekleństwo kierowcy dzisiejszych czasów. Szacuje się, że w Stanach Zjednoczonych już co siódma śmierć na drodze spowodowana jest użyciem podczas jazdy telefonu komórkowego (smartfona). W Europie prawie 23 proc. wypadków ma z nim związek. Idealnym rozwiązaniem jest, aby na czas podróży całkiem wyłączyć telefon – badania pokazują, że nawet wyciszony potrafi dekoncentrować. O odbieraniu w czasie jazdy i przeglądaniu informacji w internecie nawet nie mówimy: to nielegalne i śmiercionośne. 9 Pośpiech Nie da się dojechać bezpiecznie, śpiesząc się. Podczas podróży nie wolno – o ile to możliwe – wyznaczać sobie godziny, na którą TRZEBA dojechać. Jeżeli taka godzina istnieje obiektywnie, bo np. jedziesz na ważny obiad do teściów i musisz być na 15.00, po prostu wyjedź odpowiednio wcześniej. Pośpiech odpowiada za podejmowanie działań ryzykownych i agresję drogową. Śpiesząc się, jedziesz średnio o 10 proc. szybciej niż zwykle i lekceważysz ważne ograniczenia, w tym znaki drogowe. Psycholodzy z kolei przekonują, że najlepszymi kierowcami są ci, dla których celem jest sama podróż, a nie dotarcie na czas. 10 Jedzenie i picie Dzieci zwykle tuż po wejściu do samochodu domagają się czegoś do picia lub do jedzenia. Uleganie ich zachciankom nie jest najlepszym rozwiązaniem. Jednakże w dłuższej podróży muszą coś przekąsić. W takim wypadku najlepiej będzie, jeśli wiktuały spakujesz do jednej torby, którą włożysz do bagażnika. Kiedy dzieci zgłodnieją, zatrzymaj się po prostu na krótki piknik. Będzie okazja, aby rozprostować kości, a dzieci nie będą się przyzwyczajały, że droga to ciągłe jedzenie. Kierowca też nie powinien jeść podczas jazdy, warto jednak, by uzupełniał płyny. Bez wody nie ma mowy o koncentracji.
Mądre pakowanie może... uratować życie dziecka
Dobrze zapakowany samochód od źle zapakowanego można odróżnić dopiero... podczas wypadku. Luźno stojąca torba czy zabawka mogą być – w czasie zderzenia – śmiertelnie niebezpieczne. Zobacz infografikę. I pakuj rodzinę bezpiecznie!
Bagażniki współczesnych samochodów są naprawdę przestronne. Najpopularniejsze auto w Polsce, czyli rodzinna Škoda Octavia, ma kufer wielkości 590 l. Pokusa, żeby wrzucać wszystko, jak leci, jest więc ogromna. Bo przecież i tak się zmieści. Takie postępowanie ma sens, ale wyłącznie przy założeniu, że podróż upłynie bezpiecznie. Gdyby zawsze wychodzić z tego założenia, jeździlibyśmy bez pasów, fotelików dla dzieci i nie przekraczając przepisów. Zapobiegamy zagrożeniom, przygotowując się na najgorsze, a nie na najlepsze. A czy tego chcemy, czy nie, o katastrofalnych skutkach złego pakowania dowiedzieć się można dopiero podczas wypadku. Wówczas pojazd zmienia się w wielką puszkę poddawaną ekstremalnym siłom i przeciążeniom. Życie zależy od bagażu? Od tego, jak się spakujemy w drogę, naprawdę zależy zdrowie i życie pasażerów. Widziałam to na przykładzie. W pewnym laboratorium był symulator dachowania. Wewnątrz znajdowały się lekkie, kolorowe piłeczki, które podczas odwracania auta na dach latały po kabinie. W realnym świecie wszystkie butelki, telefony, ładowarki, portfele mogą poważnie zranić. Zobacz, ile ważą w czasie wypadku. Kliknij grafikę, żeby ją wydrukować. Powieś wydruk na lodówce. Nauczcie się wszyscy w rodzinie, jak ważne jest bezpieczne pakowanie. Jest kilka prostych zasad, o których trzeba pamiętać, w czasie pakowania samochodu. Oto one. 1. Ciężkie bagaże na początek Zacznij od zważenia, np. w ręce, przedmiotów, które zamierzasz spakować. Najcięższe torby wkładaj na spód bagażnika. Muszą przylegać do ściany tylnej kanapy. Jeśli to tylko możliwe, mocuj walizy, torby i wszystkie inne pakunki. Możesz to robić za pomocą siatek, linek, również taśm. Dobrze przymocowane bagaże nie wylecą z bagażnika. Mniejszymi pakunkami unieruchamiaj większe torby. Dzięki temu przedmioty nie będą przemieszczać się podczas gwałtownego hamowania. Nie bierz wszystkiego tylko dlatego, że masz ogromny kufer. To nieekonomiczne (więcej bagażu, większe spalanie), a po drugie, im mniej pakunków, tym mniej czasu spędzisz na ich upychaniu. Polecamy też: Najczęstsze błędy popełniane przez rodziców montujących foteliki samochodowe [CMS_PAGE_BREAK] 2. Ważne jest dobre ułożenie Na wszelki dodatkowy ekwipunek, np. rower, czy zimą – narty, używaj specjalnych bagażników. Nie transportuj tego typu przedmiotów wewnątrz, wymawiając się, że trasa nie jest długa. Do większości wypadków dochodzi w okolicy domu. Bagażnik dachowy demontuj po użyciu i zakładaj tylko wtedy, kiedy chcesz z niego skorzystać. Zużycie paliwa w aucie z bagażnikiem zdecydowanie wzrasta. Także do bagażnika dachowego nie wrzucaj wszystkiego, jak leci, ale w miarę możliwości przymocuj przedmioty. Trójkąt/gaśnicę zawsze wyjmuj, żeby mieć do nich łatwy dostęp. Przydają się w najmniej oczekiwanych momentach. Jeśli będą w miejscu, które przewidział dla nich producent, będziesz musiał wyjąć wszystko, a na autostradzie jest to wyjątkowo kłopotliwe. 3. Luzem nie trzymaj nic! Ogranicz liczbę przedmiotów we wnętrzu samochodu podczas podróży do niezbędnego minimum. Nie ulegaj prośbom dzieci, które na kanapie chcą mieć pod ręką wszystkie możliwe zabawki, tablety i jedzenie. Płyny przechowuj w uchwytach. Jedzenie w jednej torbie, której – uwaga! – pasażer/pasażerka nie trzyma na kolanach. Przewodniki chowaj do kieszeni w drzwiach, śmieci staraj się na bieżąco sprzątać. To proste – czysta kabina to bezpieczna kabina. Rady instruktora nauki jazdy Najczęściej, kiedy pakujemy samochód, kierujemy się zasadą, żeby wszystko się zmieściło. A powinniśmy pamiętać, że źle spakowany bagaż może stanowić potężne zagrożenie. Jeśli w bagażniku przewozimy 30 kg i zderzymy się z prędkością 50 km/h, to w pasażerów i kierowcę ładunek „wjedzie” z siłą około 1300 kg! Pakując się: najcięższe przedmioty wsuńmy w bagażnik, jak głęboko się da, żeby w przypadku nagłego hamowania, czy zderzenia nie nabrały pędu zabezpieczmy je siatką lub taśmami, aby podczas skręcania nasze bagaże nie przemieszczały się w bagażniku w przedziale pasażerskim torebki trzeba umieścić w schowkach lub uchwytach pasażer, który jedzie z przodu nie może nic przewozić na kolanach! W trakcie wypadku torebka poleci do przodu i wróci z prędkością około 300 km/h wybita przez otwierającą się poduszkę powietrzną! Radek Jaskulski, instruktor szkoły jazdy Polecamy: Katalog produktów - Foteliki samochodowe
Dzięcięca kolekcja H&M - supermodna i... niesie pomoc!
Ubranka z jesiennej kolekcji H&M są... niezwykłe! Pełno tu ważek, owadów, pająków, zwierzęcych łapek, ptaków i nawet kawałków pajęczyn! Bez tandetnych bohaterów kreskówek, którzy są już wszędzie. Do tego kupując te ubrania pomagasz innym dzieciom! 25% ze sprzedaży tej kolekcji zostanie przekazane dla UNICEF.
Dlaczego nienawidzę września - wyznania sfrustrowanej matki
Koniec wakacji przeżywam dużo bardziej niż moje dzieci. Bo dla pracującej mamy rozpoczęcie roku szkolnego to początek nowej pracy na pełen etat, w godzinach od 6 do 23. Bez kasy oczywiście. Kasę mogę jedynie wydać - na wyprawkę, książki, klej - coś, co ginie zawsze i na białe koszulki bez nadruków na wf, których nigdzie nie ma! Aaaa!
Rodzice niemowlaków - uwierzcie mi - kolka i nieprzespane noce to małe miki. Prawdziwy hardcore dopiero się zacznie. Hardcore to szkoła. Zaczyna się 1 września, co roku! Kto najbardziej płacze po wakacjach? Mama! Nigdy nie byłam kujonem. Lubiłam wakacje. Moje dzieci też lubią wakacje. Ale to nic, w porównaniu z tym, jak ja teraz kocham wakacje. I oczywiście urlop mam zwykle tylko dwutygodniowy, normalnie chodzę do pracy. Ale nigdy tak nie martwiłam się końcem wakacji, jak teraz. Już pod koniec sierpnia czuję się, jak skazaniec, jak Syzyf, jak człowiek, który wie, że przez wiele miesięcy będzie pracował na dwa etaty. Z tym, że tylko jeden za kasę. O co chodzi? Chyba najgorsze są te kanapki, poranne wstawanie i klej. Kto ma nowe obowiązki? Mama! Klej to moja obsesja. Tak, obsesyjnie kupuję klej. W każdym sklepie/kiosku/empiku czy innym designerskim tigerze – wszędzie tam, zawsze, kiedy tylko go widzę – kupuję klej. W zasadzie dwa kleje. Dwójka dzieci to dwa kleje. I kiedy, nie daj boże, potrzebuję coś w domu przykleić, potrzebuję kleju odrobinę. Nie ma, nikt nie ma. W piórnikach jedynie jakieś pomazane, oblepione kawałkami kredek po temperowaniu, zatyczki od tubek z klejem. Kleju nie ma. Pożyczony, zostawiony, zgubiony, zawsze nieobecny, zawsze potrzebny – Pan Klej. Albo te kanapki. Ja je lubię robić i robię najlepsze w domu. Ale ten przymus mnie wykańcza. Te koszmarne pytania, które nie pozwalają przysnąć w autobusie, kiedy wracam z pracy: jest w domu coś na kanapki na jutro? jest jeszcze chleb? (eee, jest, przecież kupiłaś zdrowy, z ziarnami, ciemny, jest na pewno) wczoraj była sałata, dziś ogórek, co zdrowego na jutro? a może jakaś zdrowa przekąska dla mózgu? dlaczego te orzechy takie drogie i tak szybko się kończą? a może raz dasz im kilka złotych na tego niezdrowego rogala z czekoladą w foliowym opakowaniu, o którym tak marzą? Niby nic wielkiego, ale codzienne myślenie o zdrowych kanapkach „na jutro” mnie wykańcza. Szczególnie, gdy się okaże, że wracam z pracy tak późno, iż w osiedlowym sklepiku zostały tylko te białe, sztuczne bułki. I te dzieci się tak z nich cieszą! Poranne wstawanie to kolejna rzecz, za którą zwykle odpowiedzialna jestem ja. Najpierw muszę sama wstać wcześniej. Potem miło, z uśmiechem (żeby nie popsuć nikomu dnia) budzę dzieci. One bez uśmiechu i wcale nie tak miło, zwyczajnie nie chcą wstawać. Więc oczywiście daje im pięć minut jeszcze. W tym czasie biegnę wstawić mleko, ubrać się lub nawet powiesić pranie, które od wczoraj w pralce leży... Po 5 minutach, które okazały się 10, nikt nadal nie chce wstać. Bo buro i zimno. Jagoda zwykle przychodzi do stołu w kołdrze. Czasem - jak na zdjęciu - je śniadanie w polarowym szlafroku i czapce. Bo zimno! Zajęcia dodatkowe? Zajęcie dla mamy! W szkole nie zawsze są takie, jak dzieci, i my chcemy. W klubikach na osiedlu i w domu kultury - do 15. Albo nie ma miejsc już 1 września o godz.12. Więc zaczynasz kombinować. Kto kogo zawiezie (może sąsiadka)? Jak odebrać syna i córkę z różnych zajęć o tej samej godzinie (może babcia pojedzie taksówką)? To się nigdy łatwo nie układka. Bo kiedy już wydaje się, że wszystko dopięte - zmieniają plan lekcji w szkole. Mieli w końcu tylko dwa miesiące na jego ustalenie. Zebrania, konkursy i wycieczki klasowe dopiero przed nami. Na pewno coś o nich napiszę. Dziś wiem jedno, bez względu na plany, kanapki i wszystko inne - wracam na jogę dla początkujących. Tylko to mi pomoże!