Tylko ci się zdaje, że dziecko tyje bez powodu. Oto zaskakujące przyczyny otyłości u dzieci
Otyłość u dziecka to choroba. Nieleczona może w dorosłości spowodować cukrzycę, miażdżycę, chorobę wieńcową, a nawet nowotwór. Nie zawsze jest skutkiem przejadania się, czasami otyłość u dzieci powodują inne choroby, takie jak niedoczynność tarczycy czy wrodzony przerost nadnerczy.
Choroby powodujące tycie u dzieci to np. niedoczynność tarczycy i zespół Cushinga. Ale nie tylko. Poniżej obszernie wyjaśniamy, dlaczego dziecko tyje mimo zdrowej diety, jakie badania zrobić i jak temu zapobiegać. Warto zacząć działać od razu, bo skutki otyłości u dzieci są katastrofalne. Pamiętaj, że o otyłości u dziecka mówimy wtedy, gdy wartość wskaźnika BMI przekracza na siatce centylowej 95. centyl. Spis treści: Otyłość u dzieci: prosta i wtórna Choroby powodujące otyłość u dzieci Problemy z tarczycą u dzieci a otyłość Skutki i powikłania otyłości u dzieci Leczenie otyłości u dzieci Jak zapobiegać otyłości u dzieci: profilaktyka Otyłość u dzieci: prosta i wtórna W 90 proc. przypadków u dzieci mamy do czynienia z otyłością prostą, czyli taką, która utrzymuje się przez długi czas. Pozostałe 20 proc. to otyłość wtórna - wywołana przez chorobę lub przyjmowanie niektórych leków. Otyłość prosta u dzieci może być spowodowana: czynnikami środowiskowymi - nieprawidłowym odżywianiem, brakiem aktywności fizycznej, niedoborem snu, stresem czynnikami genetycznymi - zaburzeniami łaknienia i metabolizmu. Otyłość wtórna u dzieci ma inne przyczyny, np.: przyczyny genetyczne - np. mutacje genów, zespół Downa, zespół Turnera przyczyny hormonalne - np. hiperkortyzolemia, niedoczynność tarczycy uszkodzenie podwzgórza - np. guzy, zabieg neurochirurgiczny zażywane leki - np. glikokortykosteroidy, estrogeny, progesteron, leki antydepresyjne, neuroleptyki i leki przeciwalergiczne starej generacji. Choroby powodujące otyłość u dzieci Zazwyczaj zwracamy uwagę na to, do jakich chorób prowadzi nadwaga. Czasami jednak jest tak, że to choroby powodują otyłość u dzieci. Często winne są zaburzenia hormonalne. Należy wtedy wdrożyć odpowiednie leczenie, by wyeliminować lub złagodzić przebieg choroby oraz jej skutki. Chorobowe przyczyny otyłości u dzieci to m.in.: zespół Cushinga (ZC) jest to zespół objawów klinicznych, który wynika z nadmiaru glikokortykosteroidów we krwi, które są produkowane endogennie w nadnerczach (endogenny ZC) lub podawane egzogennie (jatrogenny ZC). U dzieci i młodzieży charakteryzuje się on zwolnieniem szybkości wzrastania przy jednoczesnym przyroście masy ciała, a także zaokrągleniem twarzy, niedoczynność tarczycy - jest to choroba przewlekła, która może utrzymywać się przez całe życie. Wdrożenie leczenia w odpowiednim czasie jednak pozwala całkowicie wyeliminować objawy. Charakterystyczne objawy u dzieci to zahamowanie wzrastania, senność, zaburzenia koncentracji, suchość skóry, zła tolerancja zimna, przyrost masy ciała (mimo zmniejszonego łaknienia), somatotropinowa niedoczynność przysadki - u dzieci objawia się zahamowaniem wzrostu, zazwyczaj diagnozuje się ją w 3. lub 4. roku życia dziecka. Głównym objawem jest niskorosłość. Leczenie hormonem wzrostu pozwala jednak wyrównać niedobory lub zminimalizować je, wrodzony przerost nadnerczy - jest to choroba, której przyczynę stanowią zaburzenia genetyczne, prowadzą one do nieprawidłowej funkcji nadnerczy. Objawy to między innymi: niedostateczny przyrost lub utrata masy ciała, wczesny rozwój owłosienia łonowego i pachowego. Problemy z tarczycą u dzieci a otyłość Otyłość może być powiązana z zaburzeniami pracy tarczycy. Eksperci wykazali, że wzrost TSH (hormon produkowany przez przysadkę mózgową, stymuluje tarczycę do produkowania oraz wydzielania hormonów tarczycy: T3 i T4) ma wpływ na przybieranie na wadze. Choroby tarczycy często bywają przyczyną problemów z masą ciała. Nadmiar hormonów tarczycy powoduje chudnięcie, natomiast niedoczynność tarczycy (np. choroba Hashimoto) związana jest z przyrostem masy ciała. Przyczyny przybierania na wadze związane z niedoczynnością tarczycy to: zatrzymanie wody w organizmie, spowolnienie metabolizmu, mniejsze zapotrzebowanie kaloryczne (przy jednoczesnym przyjmowaniu tylu kalorii co wcześniej), osłabienie i ospałość (powodują mniejszą aktywność fizyczną). Skutki i powikłania z powodu otyłości u dzieci Otyłość może mieć fatalne skutki i prowadzić do wielu nieprawidłowości już w okresie dziecięcym. Do takich powikłań zaliczamy: Powikłania wynikające z zaburzeń metabolicznych, a szczególnie insulinooporności: zaburzenia gospodarki węglowodanowej, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia gospodarki lipidowej, zespół metaboliczny, niealkoholowa choroba stłuszczeniowa wątroby, kamica pęcherzykowa, szkliwienie kłębuszków nerkowych, wczesne dojrzewanie płciowe, hiperandrogenizm, obturacyjny bezdech senny (jest on czynnikiem ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych i nadciśnienia tętniczego). Powikłania ze strony układu kostno-stawowego: koślawość kolan, choroba Blounta (szpotawość piszczeli), złuszczenie głowy kości udowej, płaskostopie, skolioza, ból kręgosłupa, zapalenie kości i stawów. Otyłość u dzieci powoduje ryzyko pojawienia się otyłości również w wieku dorosłym, a także powikłań z tym związanych. Według badań otyłe dzieci wyrastają na otyłych dorosłych, a w konsekwencji mogą u nich wystąpić między innymi: choroby układu krążenia, cukrzyca, osteoporoza, nadmiar masy ciała, nowotwory przewodu pokarmowego, niedokrwistość żywieniowa z niedoboru żelaza, próchnica zębów. Leczenie otyłości u dzieci Leczenie otyłości u dzieci jest trudniejsze niż u osób dorosłych. Stosuje się odpowiednie leczenie dietetyczne, pracuje nad wykształceniem prawidłowych nawyków żywieniowych (u całej rodziny!) oraz przywiązuje się dużą wagę do aktywności fizycznej. Ograniczenia kaloryczne nie mogą być jednak tak drastyczne, jak u dorosłych, musimy pamiętać o tym, że organizm dziecka ciągle się rozwija. Podczas leczenia dzieci w większości przypadków nie stosuje się farmakologii. W niektórych przypadkach dziecko może korzystać ze wsparcia psychologa. Jeżeli zaś otyłość nie jest spowodowana złymi nawykami żywieniowymi lub nieodpowiednim stylem życia - należy poszukać pomocy u specjalisty. Jeśli przyczyną są zaburzenia hormonalne, pomoże endokrynolog dziecięcy, który zleci odpowiednie badania i jeśli zajdzie taka potrzeba – wdroży leczenie farmakologiczne. Jak zapobiegać otyłości u dziecka: profilaktyka Otyłość niesie za sobą wiele zagrożeń dla zdrowia dziecka. Istnieją jednak sposoby, by z nią walczyć. Oto niektóre z nich: 1. Nie przekarmiaj niemowlaka, a uniknie otyłości Lekarze twierdzą, że ryzyko nadwagi i otyłości zmniejszają: kształtowanie odpowiednich nawyków żywieniowych już od dzieciństwa, odpowiedni sposób odżywiania matki w czasie ciąży, karmienie piersią. Jeśli karmisz dziecko piersią, rób to na żądanie. Pamiętaj przy tym, że nie każdy płacz dziecka oznacza, że jest ono głodne. Czasami wystarczy malucha przytulić, wziąć na ręce – on najczęściej pragnie bliskości z rodzicem, a nie jedzenia. Gdy podajesz butelkę, nie wsypuj do niej więcej mieszanki, niż zaleca producent. 2. Ucz dziecko dokładnie gryźć jedzenie Dziecko powinno jak najszybciej nauczyć się wolnego i dokładnego przeżuwania pokarmów. Dzięki temu jedzenie trafiające do żołądka będzie lepiej rozdrobnione, z większą zawartością śliny, która wstępnie przygotowuje pokarmy do trawienia. Takie jedzenie łatwiej i szybciej zostaje przez organizm spalone. A to przeciwdziała otyłości. 3. Podawaj 5 małych posiłków dziennie Dziecku już w drugim półroczu życia dawaj 5 posiłków dziennie. Duże porcje rozciągają żołądek, a im jest on większy, tym większe jest również łaknienie. Częstsze jedzenie niewielkich porcji pozwala organizmowi na łatwiejsze przyswojenie wartościowych substancji i szybsze spalenie kalorii. 4. Nie pozwól maluchowi podjadać Między posiłkami dziecko nie powinno dostawać przekąsek ani słodzonych gazowanych napojów. Jeśli maluch twierdzi, że nie dotrwa do obiadu czy kolacji (co przy pięciu posiłkach jest raczej mało prawdopodobne), zaproponuj coś na oszukanie głodu: kilka suszonych owoców czy mały jogurt. 5. Do każdego posiłku dodawaj warzywa lub owoce Warzywa zawierają mało kalorii, za to dużo błonnika, który poprawia trawienie. Szybko wypełniają żołądek, więc dziecko nie chodzi głodne. Owoce mają sporo cukru, ale także mnóstwo witamin, więc doskonale zastępują niezdrowe dla dziecka słodycze – warunek: dziecko musi się nauczyć je jeść zamiast batoników czy słodkich ciast. 6. Ucz dziecko picia wody Podając malcowi szklankę słodkiej herbaty, zazwyczaj nie wliczasz jej do całodziennego menu. A przecież znajduje się w niej mnóstwo cukru! Najlepiej zaspokoi pragnienie dziecka niegazowana woda mineralna. Jeśli malec ma ochotę na sok – rozcieńczaj go wodą. Pamiętaj, że otyłe dzieci piją duże ilości słodkich napojów gazowanych. Nie popełniaj błędów ich rodziców i nie kupuj dziecku oranżad, napojów typu coca-cola itp. Dobrze też, by maluch nie pił w czasie posiłku. Picie powoduje wypełnienie żołądka i chwilowe zmniejszenie apetytu, ale już po kilkunastu minutach dziecko ponownie robi się głodne. 7. Ustal jeden dzień w tygodniu na słodycze Nawet jeśli powiesz dziecku, że słodyczy nie powinno jeść często, to ono tak naprawdę nie wie, co to oznacza (czy jeden cukierek dziennie, czy może pół paczki ptasiego mleczka?). A taki wyznaczony dzień pozwoli sprecyzować zasady. Bo słodycze są dla dzieci! Nie oznacza to jednak jedzenia od rana do wieczora wyłącznie czekoladek i batoników. 8. Unikaj podawania dziecku dań smażonych Takie potrawy szybko powodują otyłość, bo są bardzo kaloryczne. Unikaj także zasmażek i panierowania kotletów (do panierki wsiąka mnóstwo tłuszczu!). Jest naprawdę wiele wersji przygotowania mięsa na obiad: gotowane pulpety, duszona cielęcina z warzywami czy grillowane mięso drobiowe z pewnością skuszą małego smakosza. 9. Zachęcaj dziecko do ruchu i aktywności Nawet najlepsza dieta nie zastąpi dziecku biegania czy jazdy na rowerze. Pamiętaj, że maluch ma naturalną potrzebę ruchu. Wykorzystaj to i przyzwyczaj go do aktywności. Dzięki temu otyłość mu nie zagrozi, a jego waga będzie się utrzymywać na odpowiednim poziomie. Czy waga twojego dziecka jest prawidłowa, sprawdzisz, nanosząc ją na siatki centylowe. W razie wyraźnej nadwagi udaj się z dzieckiem do specjalisty – pediatry zajmującego się leczeniem nadwagi i otyłości u dzieci lub dietetyka. Bibliografia: Pycińskia M., Albrecht P., Otyłość u dzieci w: Gastroenterologia dziecięca, pod red. Piotra Albrechta, Wydawnictwo Czelej 2014 Zobacz także: BMI dziecka: obliczanie i interpretacja wyników Ospa wietrzna: kiedy i jak długo chory zaraża? 32 pomysły na szybkie i zdrowe obiady dla dzieci
Bostonka: objawy, leczenie, czas trwania, jak wygląda bostonka u dzieci [ZDJĘCIA]
Bostonka to choroba, która co pewien czas wybucha w przedszkolach i szkołach. Choć wyjątkowo zakaźna, na szczęście najczęściej ma łagodny przebieg. Bostonka u dzieci objawia się przede wszystkim wysoką gorączką, której towarzyszy wysypka. W początkowym stadium bywa mylona ze zwykłym przeziębieniem.
Bostonka to bardzo zaraźliwa choroba wirusowa, która najczęściej atakuje późnym latem i wczesną jesienią. Swą nazwę zawdzięcza epidemii, którą zaobserwowano w amerykańskim mieście – Bostonie. Powodującego ją wirusa pierwszy raz opisano w 1958 roku. Dokonali tego Rhodes i Robinson, którym udało się wyizolować wirusa od chorych w Toronto w Kanadzie. Sprawdź, co trzeba wiedzieć o bostonce. Spis treści: Co to jest bostonka i czy to groźna choroba? Objawy bostonki u dzieci Jak wygląda bostonka u dzieci? [ZDJĘCIA] Przebieg bostonki u dzieci Jak można się zarazić chorobą bostońską? Bostonka u dzieci – jak leczyć? Dziecko chore na bostonkę a spacer Jak chronić dziecko przed bostonką? Co to jest bostonka? Czy bostonka to groźna choroba? Bostonka jest chorobą zakaźną wywoływaną najczęściej przez wirusy Coxsackie (A5, A9, A10, A16, B1, B3) i enterowirus 71. Bostonka znana jest także jako: wysypka bostońska, grypa bostońska, ospa bostońska, choroba dłoni, stóp i jamy ustnej w skrócie HFMD (od angielskiego: Hand, Foot and Mouth Disease). O bostonce mówi się też, że jest chorobą brudnych rąk. Do zakażenia dochodzi wskutek niedostatecznej higieny dłoni (po skorzystaniu z toalety, po zmianie pieluszki), a następnie przeniesieniu wirusów do jamy ustnej z przedmiotów wspólnego użytku, zabawek, czy jedzenia. Choć bostonka szybko się rozprzestrzenia, najczęściej ma ona łagodny przebieg i nie powoduje powikłań zdrowotnych. Bostonka: powikłania W naszej szerokości geograficznej dochodzi do bostonki w wyniku zakażenia wirusem Coxsackie, który nie powoduje poważniejszych powikłań – najczęściej dochodzi jedynie do odwodnienia, które stanowi poważne zagrożenie zwłaszcza w przypadku niemowląt i małych dzieci. Przy drażnieniu skóry w miejscach wysypki może dojść do zakażenia bakteryjnego skóry, które wymagać będzie antybiotykoterapii. W innych rejonach świata, np. w Azji, bostonkę często wywołuje enterowirus 71. Spowodowana nim choroba może prowadzić nie tylko do odwodnienia, ale także do powikłań neurologicznych (zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy porażenie wiotkie) lub kardiologicznych (np. zapalenie mięśnia sercowego). Objawy bostonki u dzieci Na początku choroba może być mylona ze zwykłym przeziębieniem, zapaleniem gardła, anginą. Nawet dobry lekarz nie od razu jest w stanie zdiagnozować bostonkę. Jej charakterystyczne objawy pojawiają się jakiś czas po pierwszych symptomach. Pierwszymi objawami bostonki u dzieci są: złe samopoczucie, utrata apetytu, ból gardła. Kolejne objawy bostonki to: gorączka – temperatura rośnie do 38-39 stopni Celsjusza, wysypka – pojawia się w ciągu 2 dni od zachorowania. Przypomina małe czerwone lub łososiowe plamki, które przekształcają się w wypełnione surowiczym płynem pęcherzyki. Wysypka nie swędzi, ale może powodować ból lub pieczenie. Jak wygląda bostonka u dzieci? [ZDJĘCIA] Krostki pojawiające się przy bostonce przypominają ospę wietrzną. Jednak w przypadku choroby bostońskiej wysypka pojawia się zwykle na dłoniach, stopach i w jamie ustnej (czasem też na pupie, jeśli dziecko ma biegunkę). W przebiegu bostonki u dzieci, a także przez pewien czas po jej przebyciu, u może występować nadmierne złuszczanie się naskórka, a także oddzielanie się paznokci od macierzy. Przebieg bostonki u dzieci Choroba bostońska u dzieci dzieli się na 3 etapy: okres wylęgania się wirusa bostońskiego w organizmie, faza prodromalna, pojawiają się pierwsze dolegliwości (można ją pomylić z grypą, anginą czy przeziębieniem), w ostatnich dniach tej fazy występuje wysypka, faza wysypkowo-osutkowa, czyli właściwa choroba. Ile trwa bostonka u dzieci? Cała choroba trwa ok. 2 tygodni: Okres pierwszy, czyli okres wylęgania, trwa 3-5 dni. Pojawianie się pierwszych dolegliwości, czyli drugi okres choroby, trwa 2-3 dni. Właściwa choroba, od momentu wystąpienia wysypki, trwa 7-10 dni. Jak długo dziecko chore na bostonkę może zakażać? Wirus bostoński utrzymuje się w organizmie jeszcze przez pewien czas po ustąpieniu objawów – drogą kropelkową może przenosić się do miesiąca, w kale utrzymuje się nawet do 6-11 tygodni. Zdolność zarażania jest największa tylko w momencie występowania najbardziej uciążliwych objawów, takich jak gorączka i wysypka. Bostonka nie różni się od większości dziecięcych chorób wirusowych – większość lekarzy zgadza się, że po ustąpieniu objawów dziecko nie zaraża na tyle, aby stanowić znaczące zagrożenie dla otoczenia. Jeśli dziecko od ponad doby nie zgłasza złego samopoczucia, a bolesna wysypka i gorączka ustąpiły – może wrócić do żłobka, szkoły lub przedszkola. Jak można zarazić się chorobą bostońską? Do zakażenia bostonką dochodzi poprzez kontakt z wydzielinami i wydalinami osoby zakażonej. Najbardziej podatne na bostonkę są dzieci do 10. roku życia. Ale chorobą zarażają się również dorośli (zwłaszcza osoby o obniżonej odporności i starsze). Infekcja ma u nich jednak łagodniejszy przebieg. Przed zarażeniem powinny chronić się przyszłe mamy – bostonka w ciąży czasem może wiązać się z przykrymi powikłaniami. Co sprzyja zarażeniu się bostonką: Pora roku – największe żniwo bostonka zbiera późnym latem i jesienią. Bezpośredni kontakt – wirus przenosi się przez mocz, kał i ślinę. Do zakażenia może np. dojść, gdy chore dziecko włoży zabawkę do buzi, a potem będzie się nią bawić inne dziecko. Źródłem zakażeń mogą też być kąpieliska i baseny. Brak higieny – jeśli zakażony maluch nie umyje po skorzystaniu z toalety rąk, szybko zarazi innych. Bostonka u dzieci – jak leczyć? Przy podejrzeniu bostonki należy iść z dzieckiem do lekarza. Pediatra wykluczy inne, groźniejsze choroby przebiegające z wysypką (podobnie może objawiać się różyczka, ospa wietrzna lub odra). Przepisze też odpowiedni lek na wysypkę. Choroba bostońska na szczęście rzadko powoduje powikłania, a jej objawy ustępują same w ciągu 7-10 dni i to niezależnie od tego, czy leczenie zostało wdrożone, czy nie. Nie istnieje leczenie pozwalające zwalczyć wirusa. Organizm musi poradzić sobie z nim sam, można natomiast podejmować działanie objawowe, czyli łagodzące objawy bostonki u dzieci. Najczęściej stosuje się leki obniżające gorączkę, działające przeciwbólowo i przeciwzapalnie. Dzieciom podaje się w tym celu leki z paracetamolem. Warto także stosować preparaty odkażające zmienioną skórę, np. wodny roztwór pioktaniny, lub leki z oktenidyną. Przy nasilającym się swędzeniu skóry, można łagodzić tę dolegliwość preparatami przeciwświądowymi, np. leki przeciwhistaminowe czy działające miejscowo pianki czy pudry o działaniu znieczulającym. Pęcherzyki na skórze smaruj preparatem przepisanym przez lekarza. Nie przekłuwaj ich i nie zdrapuj – możesz je w ten sposób zainfekować bakteriami (a wtedy konieczne będzie leczenie antybiotykiem). W leczeniu bostonki nie należy stosować glikokortykosteroidów. Zastosowane na wczesnym etapie choroby znacząco zwiększają ryzyko ciężkiego jej przebiegu. Jak pomóc dziecku z bostonką: Pamiętaj, że dziecko musi dużo pić – najlepsza jest woda, soki podrażnią chore gardło. Podawaj lekkostrawne dania – z powodu pęcherzyków w gardle dziecko może mieć problemy z jedzeniem. Proponuj letnie, delikatne, niekwaśne potrawy, np. kisiel, zupy kremy, kaszki. Nie zmuszaj do jedzenia. Gdy dziecko źle się czuje, zatrzymaj je w domu i pozwól poleniuchować. View oEmbed on the source website Czy wychodzić na dwór z dzieckiem chorym na bostonkę? Wielu rodziców zastanawia się, czy można wychodzić na dwór podczas bostonki. Jeśli dziecko nie gorączkuje, wskazane jest, by mogło się przewietrzyć. Dopóki utrzymują się objawy charakterystyczne dla bostonki, należy jednak unikać wyjść w miejsca powszechnie dostępne, aby dziecko nie roznosiło wirusa (chory maluch nie powinien zbliżać się do innych dzieci bliżej niż na odległość 2 metrów, musi też unikać dużych zbiorowisk ludzi i placów zabaw). Jak chronić dziecko przed zachorowaniem na bostonkę? Bostonka jest wyjątkowo zakaźna. Można jednak próbować uchronić przed nią dziecko. Dbaj o higienę – często myj dziecku ręce, przebieraj je od razu po powrocie ze żłobka czy przedszkola, a także czyść środkiem antybakteryjnym jego zabawki. Przypominaj również, aby nie korzystało z cudzych sztućców, nie piło z czyjegoś kubeczka i nie jadło ze wspólnych naczyń. Unikaj tłumów – jeśli w twojej okolicy pojawiła się bostonka, nie zabieraj dziecka do kina, supermarketu. Jeżeli masz taką możliwość, nie posyłaj go też do żłobka czy przedszkola, w którym pojawił się wirus bostoński. Zobacz także: Rodzaje wysypki u dziecka Bostonka u dorosłych - jak to się objawia? Odra: jak wygląda ta choroba u dziecka?
Plebiscyt na najlepszą położną rozstrzygnięty – poznaj laureatkę
W plebiscycie na najlepszą położną WaterWipes Pure Foundation Fund zwyciężyła Dorota Kuca z Tychów. Zapytaliśmy ją o to, jak wygląda jej praca, jakie pytania najczęściej słyszy od mam i co chciałaby im przekazać.
W plebiscycie WaterWipes Pure Foundation Fund każda mama mogła zgłosić swoją kandydatkę na idealną położną, podając uzasadnienie swojego wyboru. Ostateczną decyzję o przyznaniu tytułu podjęło jury, w którego obradach miałam zaszczyt uczestniczyć. Zwyciężczynią plebiscytu na położną, która według mam i jury jest najlepszym wsparciem podczas ciąży, porodu i połogu, została Dorota Kuca. Serdecznie gratuluję nagrody. To musi być dla Pani bardzo budujące wyróżnienie, które podsumowuje lata pracy. Od dawna jest Pani położną? Dyplom pielęgniarski uzyskałam w 1996 roku, ale wtedy okazało się, że nie ma na razie dla mnie pracy. Postanowiłam więc kontynuować edukację w studium położniczym w Mikołowie. Wcześniej położnictwem się nie interesowałam, natomiast pani Maria, wychowawczyni naszego roku, potrafiła tak przepięknie o położnictwie mówić, że już po pierwszym semestrze zakochałam się w pracy położnej. Ze względu na podwójny dyplom naprzemiennie łączyłam pracę pielęgniarki i położnej. Natomiast intensywnie położnictwem zajęłam się w momencie, kiedy wprowadzono edukację przedporodową dla ciężarnych. Z prostego powodu: zawsze chciałam uczyć, to było moje ogromne marzenie. Jakim rodzajem opieki otacza Pani mamę? Czy to nauka rodzenia, towarzyszenie w porodzie, czy też bardziej doradzanie w pierwszych tygodniach po porodzie? Prowadzę zajęcia szkoły rodzenia dla kobiet w ciąży od 21. tygodnia do rozwiązania. Obejmują one zarówno ćwiczenia warsztatowe, jak i wykłady tematyczne, a także spotkania w grupie ze specjalistami. Dodatkowo opiekuję się kobietami po porodzie przez okres połogu, czyli 6 tygodni, a także noworodkami do 6. tygodnia życia, wspierając mamy w pielęgnacji. Jestem certyfikowaną doradczynią laktacyjną, dlatego moja praca obejmuje również wspieranie kobiet w laktacji. Co Pani lubi w swojej pracy najbardziej? Najbardziej doceniam w niej całkowitą samodzielność. Pracuję w środowisku sama, podejmuję decyzję samodzielnie. Doradzam mamom, wskazując im drogę wyboru zarówno w laktacji jak i w pielęgnacji, a umiejętność słuchania pozwala mi na wczucie się w problemy mam. Kieruję się zasadą: wysłuchaj, wskaż drogę, ale nie narzucaj, nie oceniaj. Z doświadczenia wiem, że mamy wiedzą i czują, jak mają postępować w opiece nad swoim maluchem, ale przeraża je wszystko, co nowe. Dlatego potrzebują jedynie wskazania kierunku, bo same potrafią podejmować decyzje. Najwspanialsza w mojej pracy jest możliwość obserwacji rozwoju umiejętności i nabierania pewności przez mamy. Jak się żegnam z każdą mamą, zawsze jestem pełna podziwu, jak świetnie sobie radzi. Czy zatem są takie mamy i ich dzieci, które zapamiętała Pani na dłużej? A może utrzymuje Pani z nimi kontakt? O tak, jak najbardziej! Nawet mam taką mamę, która zainspirowała się moją pracą i teraz wybiera się na studia położnicze. To niezwykłe! Relacje „położna – mama” muszą być rzeczywiście specyficzne i dość głębokie? Są specyficzne, ale nigdy nie staram się wchodzić z mamą w bardzo zażyłe relacje, np. nigdy nie przechodzę „na ty”. Uważam, że to w zawodzie położnej jest nieprofesjonalne podejście. Mamy potrzebują nie koleżanki czy przyjaciółki, ale profesjonalnego wsparcia. Oczywiście trzeba się też otworzyć, żeby zbudować wzajemne zaufanie, ale wszystko odbywa się w zdrowych granicach. O co najczęściej pytają Panią mamy? Jak przychodzę na pierwszą wizytę: „Ratunku! Poproszę o instrukcję obsługi dziecka”. Na drugim miejscu są dylematy związane z karmieniem. To najczęstszy problem, chyba wynikający z tego, że w dzisiejszych czasach od mamy bardzo dużo się wymaga, tymczasem ona nie zawsze ma wsparcie. Co powiedziałaby Pani mamie, która jest zniechęcona do karmienia piersią? Zawsze mówię mamom, że ja nie jestem z tych naciskających za wszelką cenę. Przedstawiam plusy i minusy, przedstawiam możliwości (np. karmienie mieszane), które pozwalają mamie karmić, a jednocześnie zrobić to w zgodzie ze sobą. Nie naciskam jednak, bo wiem z doświadczenia, że żadna mama nie postąpi wbrew swojej woli. Czy wśród tych najczęstszych problemów mam jest także spadek nastroju? To zależy od mamy. Duży wpływ na jej nastrój mają wcześniejsze przeżycia, np. doświadczenie poronienia, poród z powikłaniami. Jeśli mama ma spadek nastroju, zawsze staram się znaleźć tego przyczynę. Dużo z nią rozmawiam, pytam i tłumaczę, że ma prawo płakać, uwolnić emocje i powiedzieć, co naprawdę czuje. Ma prawo mówić: „Boję się”, „Nie potrafię”, „Nie rozumiem”. Najlepiej, gdy przy takiej rozmowie jest partner, który to słyszy. Jeśli jednak mama ma głębsze problemy emocjonalne, nie czekam, tylko już na wizycie dzwonię do placówki specjalistycznej, by mamę umówić na wizytę. Praca położnej jest bardzo wymagająca i czasem też emocjonalnie obciążająca. Jak Pani odstresowuje się po pracy? Ćwiczę intensywnie, żeby wyładować emocje. Spędzam czas ze swoimi dziećmi, mam też bardzo fajne przyjaciółki, z którymi często się spotykam. I dużo czytam, bo moim zdaniem książka to dobry patent na stres. Została Pani zwyciężczynią plebiscytu na położną. A dla Pani kim jest idealna położna? Idealna? Kiedy rozmawiam z mamami, to dochodzę do wniosku, że tak naprawdę chodzi tylko o jedną rzecz: zrozumienie. Dostęp do wiedzy w dzisiejszych czasach jest ogromny, ale często brakuje nam kogoś, kto nas wysłucha i zrozumie. Dlatego idealna położna powinna być nie tylko kompetentna, ale i wsłuchująca się w mamę. Czy są jakieś rady, które dałaby Pani każdej mamie? Przede wszystkim poradziłabym, żeby każda mama dała sobie czas, żeby podeszła do macierzyństwa zadaniowo, czyli rozpisała sobie w głowie plan działania. Ale także, żeby pozwoliła sobie na odrobinę słabości i chwilę zwątpienia oraz maksymalnie wykorzystała wsparcie osób bliskich i rodziny, bo proszenie o pomoc nie jest czymś złym. Wręcz przeciwnie – daje możliwość odpoczynku, a co za tym idzie, zwiększoną ilość uwagi, jaką mama może poświęcić maluchowi. I chcę, aby wszystkie mamy pamiętały, że mogą dzwonić do mnie o każdej porze dnia i nocy. Że jestem i służę pomocą. Zobacz także: Połóg: co to jest, ile trwa i jak wygląda? Poród lotosowy – na czym polega i czy jest bezpieczny dla dziecka? Zalety, zagrożenia [ZDJĘCIA] Krwawienie po porodzie: co jest normą, a co powinno niepokoić
Siara – co oznacza, kiedy się pojawia i jak długo się utrzymuje
Siara, czyli pierwszy pokarm, bardzo różni się od późniejszego mleka matki. Czy jest zdrowa, kiedy się pojawia i jak długo się utrzymuje? Oto co koniecznie powinnaś wiedzieć o tym niezwykłym pokarmie dla noworodka.
Siara dzięki czynnikom bakteriobójczym działa jak naturalny antybiotyk. Zawiera też dużo białka, minerałów i witamin. Dzięki temu daje dziecku doskonałe przygotowanie do życia w świecie pełnym chorobotwórczych drobnoustrojów. Spis treści: Siara – co to znaczy? Skład siary Siara – czy jest zdrowa? Siara – kiedy się pojawia Kiedy najlepiej podać noworodkowi pierwszy pokarm? Siara – co to znaczy? Siara, inaczej młodziwo lub colostrum, jest gęstą, żółtą wydzieliną gruczołów mlekowych. Jest to pierwszy pokarm noworodka. Smakuje, pachnie i wygląda inaczej niż mleko. Nazwa siara najprawdopodobniej pochodzi z czternastowiecznej polszczyzny. Słowo siara oznaczało wtedy siarkę, która jest żółtego koloru, podobnie jak siara właśnie. Prasłowiańskie słowo sěra, od którego pochodzi słowo siara, także miało dwa znaczenia – siarka i pierwsza wydzielina z gruczołów mlekowych po porodzie. Siara – skład Jeśli chodzi o składniki odżywcze, siara zawiera w 100 g 56 kcal, czyli: 88,2 g wody, 2 g białka, 2,6 g tłuszczów, 6,6 g cukrów, aminokwasy, witaminy, sole mineralne, naturalne czynniki wzrostu. Znajdują się też w niej cenne składniki, których w mleku matki nie ma już tak wiele: immunoglobuliny, regulatory odporności. Siara – czy jest zdrowa? Siara jest bardzo zdrowa dla noworodka. Stymuluje układ odpornościowy dziecka, pomaga wytworzyć barierę jelitową, wspomaga regenerację i gojenie tkanek, stymuluje wydzielanie smółki i bilirubiny, zapobiegając żółtaczce noworodkowej. Siara, dzięki zawartym w niej czynnikom bakteriobójczym, działa jak naturalny antybiotyk. W siarze znajdują się przeciwciała wspomagające odporność. Zabezpieczają noworodka przed wirusami, bakteriami, grzybami. Największym bogactwem siary, którego nie ma w żadnym modyfikowanym mleku, są immunoglobuliny typu A (IgA). Dlaczego są tak ważne? Przez błonę śluzową przewodu pokarmowego noworodka łatwo przenikają obce białka, powodujące alergię. Immunoglobuliny typu A uszczelniają przewód pokarmowy i zabezpieczają przed czynnikami mogącymi wywołać alergię. Organizm noworodka nie potrafi sam produkować IgA do szóstego tygodnia życia, dlatego dziecko karmione mlekiem modyfikowanym jest pozbawione tej naturalnej ochrony! Pamiętaj też, że w siarze tych przeciwciał jest kilka razy więcej niż w mleku późniejszym, tzw. dojrzałym! Siara powoduje szybsze wydalenie smółki, co umożliwia pozbycie się również bilirubiny. Dzięki temu u dzieci, które dobrze najadają się z piersi, żółtaczka fizjologiczna zazwyczaj jest słabsza lub w ogóle nie występuje. Przewód pokarmowy noworodka karmionego naturalnie, czyli na początku siarą właśnie, zamieszkują probiotyki – przyjazne bakterie (Lactobacillus bifidus). Nie pozwalają one zasiedlić się chorobotwórczym drobnoustrojom, np. bakteriom szpitalnym, dzięki czemu chronią noworodka przed infekcjami. Siara – kiedy się pojawia Siara powstaje od ok. 20 tygodnia ciąży. Może wyciekać z piersi pod koniec II lub w III trymestrze ciąży. U niektórych kobiet nie dochodzi do jej wyciekania lub ilość siary jest w ciąży znikoma. Uwaga! Pojawienie się siary nie zwiastuje porodu. Prawdziwa siara występuje zaraz po porodzie i jest pierwszym pokarmem dziecka karmionego piersią. Jest jej niewiele – w 1. dobie po porodzie powstaje maksymalnie 100 mililitrów, ale noworodkowi to całkowicie wystarcza. Jak długo siara się utrzymuje? Tak naprawdę już od pierwszego karmienia siara zaczyna ulegać przemianom, aby po ok. 14 dniach zmienić się w mleko dojrzałe. Ponieważ siara jest bardzo zdrowa, część kobiet decyduje się na ociągnięcie jej przed porodem – zwykle między 34 a 36 tygodniem ciąży. Siarę teoretycznie można zamrozić, a podanie jej dziecku urodzonemu przed 39-40 tygodniem ciąży może zapobiec wystąpieniu żółtaczki. Jednak zgodnie z obowiązującymi zaleceniami nie poleca się wyciskania czy odciągania siary przed porodem. Kiedy najlepiej podać noworodkowi pierwszy pokarm? Największą gotowość do ssania noworodek wykazuje około 40 minut po porodzie. Jeśli leży wówczas na brzuchu mamy, zaczyna pełznąć w kierunku piersi, a przystawiony do niej, zaczyna ssać, a z piersi zaczyna płynąć siara. Bardzo ważne jest, by wykorzystać ten pierwszy okres. Jak karmić noworodka? Do karmienia ułóż dziecko blisko siebie, tak by i jemu, i tobie było wygodnie. Jego główka powinna się znajdować na wysokości piersi. Połaskocz dziecko w policzek, który jest bliżej ciebie. Gdy dziecko otworzy buzię, delikatnym, ale energicznym ruchem przytul je mocno do piersi. Sprawdź, czy chwyciło brodawkę z jak największą częścią otoczki. Jeśli nie, przerwij karmienie: włóż palec wskazujący w kącik jego ust i delikatnie odchyl główkę dziecka. Poczekaj, aż ponownie szeroko otworzy buzię i spróbuj przystawić dziecko do piersi. Słuchaj, czy dziecko prawidłowo ssie. Przy jedzeniu usłyszysz, jak noworodek lekko postękuje – to tylko odgłos połykania pokarmu. Nie powinnaś natomiast słyszeć cmokania. Przeczytaj też: Karmienie noworodka piersią – podstawowe zasady Czy budzić noworodka na karmienie? Karmienie mieszane – jak karmić piersią i butelką?
1 miesiąc życia dziecka: co ważnego w rozwoju [kalendarz rozwoju dziecka]
Miesięczne niemowlę przechodzi burzliwy rozwój. Sprawdź, czym może zadziwić cię twój noworodek, jak wygląda, jak powinien się rozwijać, jakie ma odruchy. Opisujemy najważniejsze osiągnięcia miesięcznego dziecka.
Spis treści: Rozwój fizyczny w 1 miesiącu Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co robić z miesięcznym dzieckiem? Co cię może zaniepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny w miesiącu Możesz być nieco rozczarowana wyglądem swojego dziecka zaraz po porodzie. Noworodek może mieć zniekształconą i stosunkowo dużą główkę, opuchnięte powieki, mocno zaróżowioną, pomarszczoną skórę. Niektóre noworodki mają na twarzy zaskórniaki – to skutek niedojrzałej pracy gruczołów łojowych. Nie musisz się tym przejmować. Wszystko to wkrótce zniknie. Na dłużej pozostaną na główce dziecka dwa miękkie miejsca, tzw. ciemiączka. Większe z nich, tzw. ciemiączko duże, całkowicie zarasta dopiero w 2. roku życia. Rączki i nóżki miesięcznego dziecka są pulchne, pokryte fałdkami tłuszczu, zgięte we wszystkich stawach. Dziecko od początku bardzo energicznie nimi porusza. Sprawdź także, jak wygląda noworodek Noworodek przychodzi na świat z bezwarunkowymi odruchami. Większość z nich zaniknie pod koniec 4. miesiąca życia. Na razie dziecko w pierwszym miesiącu posiada kilka odruchów: Odruch Moro: przestraszone nagłym ruchem lub hałasem dziecko gwałtownie rozprostowuje rączki i nóżki, a następnie przyciska rączki i nóżki do siebie, zaciskając piąstki. Odruch chwytny: noworodek zaciska palce na twoim kciuku lub innym podanym przedmiocie z taką siłą, że jesteś w stanie unieść dziecko do góry. Odruch Babińskiego: kiedy połaskoczesz dziecko po podeszwie stopy, małe palce zegną się do środka, natomiast duży palec wygnie się do góry. Odruch Rootinga: kiedy delikatnie muśniesz dziecko w policzek, ono delikatnie odwróci główkę w tę stronę i otworzy buzię, gotowe do ssania. Odruch kroczenia: podtrzymując dziecko w pozycji pionowej pod paszkami w taki sposób, by stópkami dotykało ziemi, zobaczysz, jak stawia krok za krokiem, jakby chodziło. Wzrok noworodka nie jest jeszcze w pełni rozwinięty, dziecko wykazuje słabą wrażliwość na kontrasty i nie rozpoznaje szczegółów, ale potrafi wodzić za wolno przesuwającą się zabawką (w odległości 20-30 cm). Poza dostrzeganiem różnych odcieni bieli i czerni, nie odróżnia kolorów. Jego oczy są nadwrażliwe na światło, a nadwrażliwość ta, spowodowana tym, że dziecko do momentu urodzenia przebywało w mroku, utrzymuje się około miesiąca. Noworodek potrafi na krótko skupiać wzrok na przedmiotach i osobach oraz śledzić przedmioty poruszające się w jego polu widzenia. 1-miesięczne niemowlę rozpoznaje widziany wcześniej przedmiot, jeśli pojawi się ponownie po 2-3 sekundach. Dziecko słyszy od urodzenia, a właściwie dużo wcześniej (już między 12. a 16. tygodniem życia płodowego słyszy szum krwi przepływającej przez łożysko). Słuch noworodka jest jednak przytępiony. Dopiero w 2. kwartale 1. roku życia usłyszy czyste i wyraźne dźwięki i będzie żywo na nie reagować. Niemowlę rozpoznaje głosy rodziców, słysząc je, stara się odwrócić główkę w daną stronę, chętnie też obserwuje twarze mamy i taty. Noworodek wyczuwa 4 podstawowe smaki: słodki, kwaśny, gorzki i słony. Ten ostatni zna najlepiej, gdyż wody płodowe zawierają sporo soli. Noworodek powoli odkrywa swoje ciało, zwłaszcza rączki, które chętnie wkłada do buzi. 1-miesięczne dziecko umie, leżąc na brzuchu, unosić główkę, wydawać krótkie dźwięki, może również umieć złączyć obie rączki. Zobacz też: 6 zmysłów noworodka Ile waży miesięczne dziecko? 1-miesięczne niemowlę waży o ok. 700 g więcej niż w momencie narodzin i jest większe o 2 cm. Po początkowym spadku masy ciała, dziecko w pierwszym miesiącu życia zaczyna przybierać ok. 200 g tygodniowo. Takie tempo przyrostu masy ciała będzie utrzymywać się przez około 3 miesiące, a później nieco spadnie. Wzrost masy ciała może ulegać spowolnieniu podczas choroby dziecka. Gdy noworodek wyzdrowieje, powinien na nowo zacząć przybierać na wadze w tempie odpowiednim dla wieku. Ile śpi miesięczne dziecko? W pierwszym miesiącu życia dziecko śpi ok. 11 godzin na dobę. Z tego 5-7 godzin przypada na sen w ciągu dnia (4-8 drzemek). Sen nocny też przerywany jest na karmienie. Po ukończeniu 1. miesiąca życia niemowlę nadal przeznacza na sen w ciągu doby ok. 11 godzin, ale czas, jaki śpi w ciągu dnia skraca się do 4-5 godzin podzielonych na 3-5 drzemek. View Burdaffi on the source website Rozwój emocjonalny Noworodek reaguje na dźwięki. Na głos dzwonka zareaguje np. wstrząśnięciem ciała, płaczem lub uciszeniem się. Może też uśmiechać się, choć to na razie nie jest świadomy uśmiech. Sprawdź też: 7 rzeczy, których nie lubi niemowlę - tego musisz unikać! Już teraz można zaobserwować zalążki temperamentu i osobowości twojego dziecka. Aktywność niemowlęcia jest cechą wrodzoną i pozostaje na niezmiennym poziomie przez całe życie: dzieci ruchliwe, krzykliwe, często czuwające, pozostaną aktywne do końca życia. Dziecko spokojne, mało ruchliwe będzie miało prawdopodobnie zrównoważony temperament. A jaki charakter ma twoje dziecko? Pamiętaj, że jesteś dla 1-miesięcznego niemowlęcia najważniejszą osobą. Dziecko rozpoznaje cię przez zapach, widok oraz głos. Lubi, jak mu śpiewasz, zwłaszcza kołysanki i łatwe melodie z powtarzającym się rytmem. Polecamy: Co potrafi miesięczne dziecko? Rozwój intelektualny Twoje niemowlę w pierwszych tygodniach życia nie jest zbyt towarzyskie. Na samym początku po narodzinach śpi nawet 20 godzin na dobę i poza snem umie wykonywać tylko podstawowe czynności – oddychać, ssać, wydalać. Sprawdź, dlaczego dziecko nie chce spać Pierwszym i najważniejszym rodzajem ekspresji 1-miesięcznego niemowlęcia jest krzyk, poprzez który komunikuje się ze światem. Dziecko angażuje podczas krzyku nie tylko gardło, ale i całe ciało: rączki i nóżki. Z czasem nauczysz się rozróżniać różne rodzaje płaczu i rozumieć, co który oznacza. Sprawdź również: Gdy noworodek płacze - mamy na to sposoby! 1-miesięczne niemowlę rozpoznaje twarz mamy i przestaje płakać, gdy ją widzi lub słyszy jej głos. Zna go jeszcze z życia płodowego. Twój widok wywołuje u dziecka ożywienie, wprawia w dobry nastrój, przynosi spokój, ukojenie, daje poczucie bezpieczeństwa. Dlatego tak ważna jest twoja bliskość. Niemowlęta potrzebują mamy jak powietrza. Chcą czuć jej dotyk, ciepło, zapach, dlatego im częściej będziecie przytulać się do siebie, tym lepiej. Jeśli dziecko jest bardzo niespokojne, spróbuj nosić je w chuście. Przeczytaj także, dlaczego niemowlę potrzebuje dotyku Już w 3. tygodniu życia noworodek z wielką chęcią obserwuje ludzi, przedmioty i to, co się wokół niego dzieje. Przerwy w ssaniu nieco się wydłużają. 1-miesięczne niemowlę rozróżnia poszczególne części twarzy mamy, szczególnie interesują je jej oczy. Dziecko zaczyna się interesować zabawkami w jaskrawych kolorach, lusterkami, wiszącą nad łóżeczkiem karuzelą. Co robić z miesięcznym dzieckiem? Wspomaganie rozwoju fizycznego, emocjonalnego i intelektualnego noworodka nie jest skomplikowane. Składa się z bardzo prostych czynności i odpowiedniego zachowania względem dziecka oraz pozostałych domowników, aby w domu panowała spokojna atmosfera. Oto, co warto robić: bądź spokojna. Jeśli będziesz okazywać swoje zniecierpliwienie i rozdrażnienie, dziecko szybko to wyczuje i samo stanie się drażliwe; mów, przytulaj, śpiewaj (specjaliści twierdzą, że dzieci, którym śpiewano, szybciej zaczynają mówić); pozwól dziecku przypatrywać się swojej twarzy, rób różne miny i obserwuj, jak reaguje; pod koniec 4. tygodnia kup dziecku proste zabawki, np. pozytywkę, pajacyki do zawieszenia nad łóżeczkiem, pluszowe zwierzątka, nietłukące się lusterka (zadbaj o to, by były bezpieczne, bez kantów, sznurków i nitek); delikatnie masować niemowlę, np. po kąpieli, kiedy nacierasz dziecko oliwką – głaskaj czule rączki, nóżki, plecki, buzię. Wypróbuj też masaż na każdą okazję; jak najczęściej zbliżać twarz do dziecka i przemawiać do niego czule; zawiesić nad łóżeczkiem lub kołyską czarno-białe zabawki – noworodkowi łatwiej je dostrzec. Po kilku tygodniach zamień je na kolorową karuzelę. Kołysz, noś, pieść dziecko. Sprawdź również, czy można rozpieścić niemowlę. Wykorzystaj czas karmienia na „rozmowę” z dzieckiem, pieszczoty i nawiązywanie kontaktu wzrokowego. Co cię może zaniepokoić? Noworodek oddycha energicznie i szybko: do 45 razy na minutę. Jego oddechy są nieregularne i płytkie, a krótkie okresy bezdechów są całkowicie normalne w tym okresie. Noworodek najpierw zmniejsza swoją wagę urodzeniową, odzyskuje ją dopiero po ukończeniu dwóch tygodni. 1-miesięczne niemowlę może mieć zeza. To normalny objaw i nie powinien wzbudzać niepokoju, chyba że nie ustąpi w ciągu pierwszych trzech miesięcy (wtedy zabierz niemowlę do lekarza). Oko noworodka nie wydziela jeszcze łez. Dziecko zapłacze prawdziwymi łzami dopiero w 2. lub 3. miesiącu życia. Jeśli od razu po narodzinach noworodek płacze łzami, ma opuchnięte powieki, a w oczkach gromadzi się śluz, warto skonsultować się z pediatrą, gdyż istnieje ryzyko, że dziecko ma zatkane kanaliki łzowe. Ruchy gałek ocznych u miesięcznego niemowlęcia są nieskoordynowane, może się więc wydawać, że maluch ma zeza. Zobacz też: Płacz dziecka w różnych sytuacjach - sprawdź, dlaczego płacze View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Jak rozwija się miesięczne niemowlę? - test Typowe dolegliwości noworodka Noworodek, czyli nieznane fakty o wadze i wzroście noworodka 5 najlepszych pozycji do karmienia piersią Jak wykąpać noworodka? - 5 prostych kroków Jak okazać noworodkowi miłość? Czy to normalne w połogu? Niepokojące objawy, na które trzeba zwrócić uwagę W którym centylu jest twoje dziecko? (Siatki centylowe online)
Co na wymioty u dziecka: domowe sposoby + leczenie
Pediatrzy na wymioty u dziecka zalecają nie podawać przez kilka godzin jedzenia. To pomoże zahamować odruch wymiotny. Bardzo ważne jest, aby przy wymiotach u dziecka uzupełniać straty płynów w organizmie. Trzeba to robić ostrożnie, podając picie małą łyżeczką. Starszym dzieciom można dać w określonych sytuacjach środek przeciwwymiotny.
Wymioty u dziecka mogą pojawić się z wielu powodów, chociaż najczęściej ich przyczyną jest infekcja przewodu pokarmowego spowodowana zakażeniem wirusowym. I chociaż wymioty z reguły nie trwają długo i służą oczyszczeniu organizmu z toksyn, to trzeba uważać, aby w ich trakcie nie doszło do groźnego dla małego dziecka odwodnienia. Dlatego, jeżeli zastanawiasz się co podać dziecku na wymioty, mamy dla ciebie kilka skutecznych rad. Spis treści:​ Co na wymioty u dziecka? Domowe sposoby na wymioty u dziecka Co do picia na wymioty u dziecka? Kiedy do lekarza, gdy dziecko wymiotuje? Przyczyny wymiotów u dziecka Co na wymioty u dziecka? Pediatrzy zalecają, aby wymiotującemu dziecku nie dawać jeść przez 4–6 godzin. To zazwyczaj pozwala zahamować odruch wymiotny i pomaga układowi pokarmowemu powrócić do prawidłowej pracy. Po tym czasie można pozwolić maluchowi na zjedzenie lekkostrawnego dania, np. gotowanego jabłka, marchwianki, gotowanej piersi kurczaka z ryżem. Gdy wymioty trwają, dziecko trzeba nawadniać. Jeśli maluch nie może normalnie pić, bo prowokuje to wymioty, należy podawać mu napój bardzo małymi porcjami, po łyżeczce co kilka minut. W celu powstrzymania wymiotów można też spróbować uciskać punkt akupresurowy, który znajduje się po wewnętrznej stronie przedramion dziecka, 2-3 cm nad linią nadgarstka, na środku przedramion. Domowe sposoby na wymioty u dziecka Jeżeli dziecko wymiotuje, można mu podać do picia: chłodną wodę, wodę z dodatkiem soku z cytryny, napar z ziół – mięty, melisy, rumianku, bardzo łagodny napar z imbiru. Warto też zrobić chłodny okład na kark lub czoło i koniecznie pamiętać o lekkostrawnej diecie i obfitym nawadnianiu. Uwaga! Nie wolno podawać dziecku słodkich soków, które mogą dodatkowo odwadniać organizm. Także cola nie jest najlepszym napojem przy wymiotach, gdyż zawarty w niej dwutlenek węgla i kwaśny odczyn mogą dodatkowo podrażniać ściany żołądka i prowokować nudności i wymioty. Dodatkowo w zwalczaniu wymiotów może pomóc dostęp do świeżego chłodnego powietrza. Ważne! W aptekach jest dostępny lek na wymioty dla dzieci, np. Torecan w czopkach, jednak środki przeciwwymiotne dla dzieci są zwykle przepisywane na receptę i zalecane po 6. roku życia. Co do picia na wymioty u dziecka? Gdy dziecko wymiotuje, najważniejszym zadaniem jest niedopuszczenie do odwodnienia jego organizmu. Dlatego należy podawać mu picie – zobacz: Domowe sposoby na wymioty u dziecka (wyżej). Jeżeli dziecko pije mleko mamy, trzeba podawać mu pierś częściej, ale na krótko (na początku karmienia mleko jest wodniste, więc zaspokaja pragnienie). W przypadku karmienia mlekiem modyfikowanym należy je odstawić do czasu ustania wymiotów. Gdy dziecko pije już inne napoje, można mu podać to, na co ma właśnie ochotę (wtedy chętniej będzie pić). (nie powinny to jednak być napoje słodzone i gazowane). Trzeba pamiętać, że dziecko, które przed chwilą zwymiotowało, ma często tzw. wtórny odruch wymiotny. Oznacza to, że może zacząć ponownie zwracać treść żołądkową nawet po wypiciu kilku łyków wody. Dlatego płyny trzeba podawać często, najlepiej chłodne (nie zimne), ale w małych ilościach – po jednej, dwóch łyżeczkach co kilka minut. Wówczas zmniejszy się ryzyko wystąpienia kolejnych wymiotów. Kiedy do lekarza, gdy dziecko wymiotuje? Czasem trudno powstrzymać wymiotowanie u dziecka i domowe sposoby jego zastopowania mogą nie pomóc. Oto sytuacje, w których konieczna jest porada pediatry: Nie udało się zahamować wymiotów. Dziecko zwraca treść żołądkową po każdej próbie pojenia, a wymioty trwają ponad 6 godzin. Dziecko jest wyczerpane. Wymiotuje, słania się, jest bardzo blade i nie widać żadnej poprawy. Wystąpiły objawy odwodnienia: dziecko nie siusiało od kilku godzin, jego skóra nie jest elastyczna, usta są spierzchnięte, ma kłopoty z przełykaniem śliny. Dziecko regularnie co jakiś czas wymiotuje (np. tylko co kilka dni, a nawet tygodni). Wymioty u dziecka występują rano, często towarzyszą im bóle głowy. Przyczyny wymiotów u dziecka Wymioty u dziecka to zupełnie coś innego niż ulewanie, które często zdarza się niemowlętom. Ulewanie polega na samoistnym cofaniu się niestrawionego lub częściowo strawionego pokarmu, podobnego do twarożku lub zwarzonego mleka, w górę przełyku. Wymioty są gwałtowną reakcją organizmu: większa ilość trawionego pożywienia wydobywa się na zewnątrz pod sporym ciśnieniem. Towarzyszą im też często inne, dodatkowe objawy, takie jak pocenie się, blednięcie, ślinotok, szybki oddech. Najczęstsze przyczyny wymiotów u dzieci to: infekcja przewodu pokarmowego – towarzyszy jej także biegunka i gorączka; jeżeli wśród domowników ktoś ma podobne objawy, to jest niemal pewne, że powodem wymiotów jest infekcja, zazwyczaj wirusowa, często spowodowana zakażeniem rotawirusami, inna, dopiero rozpoczynająca się infekcja – np. zapalenie ucha, gardła, oskrzeli. Większość dziecięcych chorób to zakażenia wirusowe atakujące nie tylko ucho lub gardło, ale także układ trawienny. Do wymiotów dołączają wtedy inne objawy takie jak podwyższona temperatura, ból gardła, kaszel i katar, nietolerancja pokarmowa – wymiotom towarzyszą biegunka, wysypka, choroba lokomocyjna, zapalenie wyrostka robaczkowego – występuje ostry ból brzucha, dziecko nie chce jeść i pić, choroby metaboliczne, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe – wymioty występują wówczas niemal codziennie, zawsze rano, zapalenie przełyku, żołądka, dwunastnicy. W wymienionych powyżej schorzeniach wymioty to tylko jeden z objawów, obok braku apetytu, złego ogólnego samopoczucia lub apatii. W takich sytuacjach trzeba konieczne zasięgnąć porady lekarskiej! Zobacz także: Wymioty u niemowlaka – co robić? Dziecko wymiotuje w nocy – przyczyny, postępowanie <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/wymioty-u-noworodka-4-najczestsze-przyczyny-wymiotowania-noworodkow-co-robic-czy-trzeba-isc-do-lekarza-29373-r1/">Wymioty u noworodka – leczenie, kiedy do lekarza
Ile śpi niemowlę – długość snu a wiek dziecka. Tabela snu niemowląt
To, ile śpi niemowlę, jest często sprawą indywidualną. Podobnie jak to, ile z tego czasu powinno przypadać na noc, a ile na drzemki w ciągu dnia. Istnieją jednak tabele snu niemowląt, które podpowiedzą, ile powinno spać niemowlę w danym miesiącu życia.
Jeśli zastanawiasz się, ile śpi niemowlę i czy twoje maleństwo ma prawidłowy rytm czuwania i snu, możesz sprawdzić normy podawane przez specjalistów w specjalnych tabelach. Oczywiście im młodsze niemowlę, tym śpi więcej, ale więcej też ma pobudek, bo musi często jeść. Zwykle na pierwszą przespaną w całości noc można liczyć dopiero po ładnych kilku miesiącach od porodu. Spis treści: Ile śpi niemowlę? Ile śpi niemowlę w dzień, a ile w nocy? Ile śpi niemowlę: tabela snu niemowląt Dlaczego sen jest ważny? Kiedy dziecko zacznie przesypiać noc? Czy niemowlę powinno spać samo w łóżeczku? Problemy ze snem u niemowląt Co zrobić, jeśli jesteś niewyspana? Ile śpi niemowlę? Ile godzin na dobę powinno przesypiać dziecko? Pamiętaj, że podajemy tu tylko statystyczne wartości. W przypadku każdego dziecka są one nieco inne, ale zwykle zależą od wieku: Noworodek – od 17 do 20 godzin. Śpi siedem i więcej razy na dobę. Musi przystosować się do nowych warunków, dlatego przesypia tyle czasu. Nie odróżnia nocy od dnia, budzi się zgodnie z własnym rytmem. Półroczne niemowlę – od 14 do 16 godzin. Dziecko już wie, że noc jest dla marzeń sennych, a dzień do zabawy. W ciągu dnia funduje sobie dwie, trzy drzemki po blisko dwie godziny. Roczne dziecko – około 13 godzin. Śpi już całą noc, a w dzień regeneruje siły tylko raz, ale przez prawie dwie godziny. Akademia Młodych Rodziców Krótko śpi, budzi się w nocy, nie chce zasnąć... Wiemy, jak to zmienić! Czytaj więcej Ile śpi niemowlę w dzień, a ile w nocy? Poniżej wyjaśniamy, ile czasu trwają pojedyncze drzemki niemowlęcia w dzień, i ile czasu pomiędzy nimi dziecko jest zwykle aktywne. Na to, ile śpi niemowlę, znaczący wpływ ma wiek dziecka. Ile śpi miesięczne niemowlę? Podczas dziennej drzemki przesypia od 45 minut do 3 godzin. Między drzemkami upływa na ogół 45-60 minut. Ile śpi 2-miesięczne niemowlę? Niemowlę w tym wieku drzemie przez 1-3 godziny, a aktywne pozostaje w ciągu dnia przez ok. 60 minut między drzemkami. Ile śpi 3-miesięczne niemowlę? Dziecko przesypia jednorazowo w dzień 1,5-2,5 godziny, a aktywne pozostaje przez 1,5-2 godziny za każdym razem. Ile śpi 6-9-miesięczne niemowlę? W wieku 6-9 miesięcy maluszek w czasie drzemek śpi od 45 minut do 2 godzin, a między nimi pozostaje aktywny przez 2-3 godziny. Ile śpi 9-12-miesięczne niemowlę? Dziecko 9-12-miesięczne drzemie w ciągu dnia zwykle nie krócej niż 45 minut i nie dłużej niż 2 godziny, a między drzemkami czuwa już przez 3-4 godziny. Jeśli chodzi o sen nocny niemowlęcia, to do ok. 6-9. miesiąca życia budzi się ono w nocy na karmienie. Im mniejsze dziecko, tym więcej pobudek na karmienie i odwrotnie – im starsze, tym robi się ich mniej. To, ile powinno spać dziecko, zależy od jego wieku, temperamentu, genów, wrażliwości, a więc rzeczy, na które nie masz wpływu. Warto też wiedzieć, że dzieci, które potrafią za jednym razem zjeść więcej, na ogół potem dłużej śpią (mleko zapełnia brzuszek niemowlaka przez dłuższy czas i głód go nie budzi). Stąd wcześniak lub niemowlę o niskiej masie urodzeniowej może budzić się częściej, bo ma mniejszy żołądek, a potrzebuje więcej kalorii, żeby nadrobić zaległości. Nasz ekspert w prosty sposób wyjaśnia, ile razy dziennie powinno spać niemowlę. Doświadczona położna, Edyta Brala, tłumaczy na filmie, że długość snu niemowlęcia zmienia się wraz z wiekiem: dziecko po skończeniu 4 miesięcy śpi już znacznie krócej niż noworodek i maluszek do 3. miesiąca życia. Liczba drzemek w ciągu dnia też się zmienia. Od czego to zależy? View Ediplayer on the source website Ile śpi niemowę: tabela snu niemowląt Poniżej znajdziesz tabelę snu niemowląt z informacjami, ile śpi niemowlę w dzień wraz z liczbą drzemek, ile śpi w nocy oraz ile śpi w sumie w ciągu doby. Doprecyzowujemy te dane w zależności od wieku dziecka: Dlaczego sen jest ważny Sen jest niezbędnym elementem zdrowego trybu życia już od narodzin. Warunkuje prawidłowy rozwój fizyczny i psychiczny dziecka. Odpowiednia ilość snu zapewnia prawidłowe działanie neuroprzekaźników w mózgu. To od nich zależy nastrój, zdolność koncentracji uwagi i energia do działania. Sen jest też niezbędny do wydzielania odpowiedniej ilości hormonu wzrostu oraz prawidłowego działania systemu odpornościowego. Ważna jest nie tylko ilość snu, ale też jego jakość. Dlatego maluchowi nie służy np. częste wybudzanie się lub sen w niesprzyjających warunkach. Niewyspane dziecko może gorzej się rozwijać, wolniej rosnąć, być rozdrażnione, nadpobudliwe lub nadmiernie ospałe. Kiedy dziecko zacznie przesypiać noc? Zanim dziecko prześpi całą noc, minie około 6-9 miesięcy. Noworodek nie odróżnia dnia od nocy, śpi wtedy, gdy jest zmęczony. Nie zapada w głęboki sen i budzi się, kiedy czuje głód – co 3-4 godziny. Ale wiele dzieci robi sobie pobudkę częściej – nawet co 15-30 minut! Nie tyle z głodu, ile z chęci przytulenia się do mamy. Od 6. tygodnia niemowlę powoli uczy się odróżniać sen dzienny od nocnego. Zaczyna kojarzyć dzień ze światłem, domowym hałasem, a noc z ciemnością i ciszą. Nadal jednak nocą budzi się kilka razy. Głównie po to, by napić się mleka. Wiele dzieci robi tak przez cały pierwszy rok życia, choć są też niemowlęta, którym już od 2-3. miesiąca życia wystarcza jeden nocny posiłek (częściej dotyczy to niemowląt karmionych mieszanką). Jeśli karmisz piersią, nie odmawiaj dziecku nocnego ssania. Kobiecy pokarm w nocy zawiera więcej kalorii i kwasów tłuszczowych potrzebnych do prawidłowego rozwoju mózgu. Między 2. miesiącem życia a 4. miesiącem życia niemowlę potrafi w nocy przespać już bez przerwy 4-6 godzin. A wtedy i ty nareszcie będziesz mogła się wyspać. Pamiętaj, że w nauce odróżniania dnia i nocy i spokojnego zasypiania pomagają codzienne rytuały dziecka, stała pora kąpieli, spokój i przyciemnione światło na koniec dnia, a także wieczorna cisza w domu. Czy niemowlę powinno spać samo w łóżeczku? Najmłodsze niemowlęta zwykle zasypiają przy piersi, blisko mamy. To zrozumiałe – karmienie piersią to także dawanie ciepła i bliskości. Nie ma sensu z tym walczyć, maleństwo śpiące obok mamy czuje się bezpieczniej i na ogół lepiej śpi. Z drugiej strony, jeśli dziecko przez pierwsze miesiące zasypia wyłącznie przy karmieniu albo godzinami kołysane na rękach, możesz mieć potem problemy z układaniem go do snu bez twojego towarzystwa. Warto więc (ale dopiero po okresie noworodkowym) uczyć malca wyciszać się i zasypiać samodzielnie. Oczywiście pod warunkiem, że nie krzyczy wniebogłosy, rozpaczliwie domagając się twej bliskości. Najlepiej usypiać dziecko zawsze podobnie i o podobnej porze. Maluch, który co noc zmienia miejsce snu, śpi czasami w leżaczku, a czasem w łóżku rodziców, nie nauczy się kojarzyć swojego łóżeczka ze snem. Regularnie powtarzające się czynności pomogą mu wyciszyć się, a ciepła kąpiel rozluźni. Konkurs „Narodziny rodziny” Jesteś rodzicem niemowlaka? Opisz swoją historię i wygraj wózek spacerowy! Czytaj więcej Problemy ze snem u niemowląt Niemowlęta miewają wieczorem okresy podenerwowania. Być może ma na to wpływ niepokój związany ze zbliżaniem się nocy, ale również emocje z całego dnia, a także twoje zmęczenie i zdenerwowanie. Niemowlę to czuły barometr twojego stanu emocjonalnego! Wieczorny niepokój jest też związany z odreagowywaniem przez niedojrzały układ nerwowy wrażeń z całego dnia. Nie wierz jednak opiniom, że dziecko musi się przed snem wypłakać i że lepiej zaczekać, aż samo się uciszy, bo wtedy lepiej zaśnie. Ono cię swoim płaczem woła! Jeśli nie zostawiasz go samego, uczy się, że jest dla ciebie ważne i może na ciebie liczyć, czuje się kochane. A oto kilka sposobów, które mogą ukoić płacz niemowlaka: Kołysz niemowlę przed snem. Np. w rytm łagodnej muzyki – przypomina to dziecku chwile spędzone w maminym brzuchu – wtedy kołysały je do snu twoje kroki. Do snu może niemowlę ululać także tata. W jego ramionach dziecku bywa nawet lepiej – on często mniej się denerwuje, jest spokojniejszy i jego spokój udziela się maleństwu. Może niemowlę nosić, kołysać w ramionach (np. na fotelu bujanym), w wózku czy kołysce, położyć się na łóżku z dzieckiem na swoim brzuchu lub obok. Każdy sposób jest dobry, jeśli tylko zarówno małemu, jak i dużemu człowiekowi odpowiada. Wypróbuj spowijanie przed snem. Niespokojnego noworodka owiń dość ciasno kocykiem lub kołderką (razem z rączkami). Niektóre niemowlęta czują się tak bezpieczniej, jak w brzuchu mamy. Inne się wiercą – to znak, że zawijanie noworodka w rożek nie ma sensu. Przed snem włącz suszarkę albo pralkę. Monotonny dźwięk sprzętów domowych, np. szum suszarki, pomaga niektórym niemowlętom usnąć. Zaśpiewaj dziecku przed snem. Kołysanki z powtarzającym się refrenem działają kojąco, twój łagodny głos daje poczucie bezpieczeństwa. Kilkumiesięcznemu niemowlęciu możesz też czytać krótkie wierszyki. Ukołysze go ich rytm i miarowa recytacja. Możesz także włączyć dziecku kołysankę. View Burdaffi on the source website Co zrobić, jeśli jesteś niewyspana? Postaraj się łapać każdą chwilę, także w dzień, żeby samej podrzemać, np. kiedy niemowlę śpi albo zajmuje się nim tata czy babcia. Spróbuj zachować spokój nawet wtedy, gdy noworodek płacze do północy, domaga się piersi co 20 minut, budzi cię o 4 nad ranem, kiedy wreszcie udało ci się zasnąć. Jasne, że wówczas trudno o dobry humor. Jednak pomyśl, że nawet najbardziej szalony i oporny mały „antyśpioch’’ z czasem się ucywilizuje, natomiast twój niepokój i podenerwowanie mogą mu się udzielić i dodatkowo utrudnić zasypianie. Zobacz też: 11 sposobów na usypianie dziecka Jak nauczyć dziecko spać w łóżeczku Pościel dla niemowlaka i starszaka
Mało jest miejsc na wakacje, które potrafią połączyć relaks w otoczeniu natury z potrzebą aktywnego spędzenia czasu. Hotel Arłamów należy do tej mniejszości, oferując wspaniały odpoczynek dla każdego.
Marzysz o ciszy i błogim spokoju? Śmiało jedź do Arłamowa. Kochasz sport i nie wyobrażasz sobie wakacji na leżaku? Arłamów to świetny wybór. Jak to możliwe, że w jednym hotelu znajdzie się miejsce dla lubiących samotność i takich, którzy potrzebują ruchu? Dla par i rodziców z dziećmi? Oto najważniejsze powody. Piękne miejsce wśród wzgórz Hotel Arłamów leży w otoczeniu bieszczadzkich lasów. Wokoło można podziwiać dziką przyrodę, piękne krajobrazy i zwierzęta, np. jelenie, które podchodzą niemal pod sam hotel. Pokoje hotelowe zostały tak zaprojektowane, by każdy z nich miał niezwykłe widoki na góry, lasy i doliny Gór Słonnych oraz Pogórza Przemyskiego. Już sam widok doskonale wycisza, ale warto także wybrać na dłuższy lub krótszy spacer po zielonym terenie należącym do hotelu lub po okolicznych szlakach i dydaktycznych ścieżkach, które zostały przygotowane przez hotel z myślą o gościach. Relaks i wyciszenie Arłamów oferuje relaks w basenach – krytych oraz zewnętrznym, który jest tak usytuowany, by bezpośrednio z niego móc podziwiać piękne widoki. Oprócz tego oczywiście są jacuzzi oraz strefa saun. Dla gości spragnionych wyjątkowego odprężenia przygotowano szeroką ofertę SPA. Oprócz tradycyjnych zabiegów i masaży są tu dostępne specjalne pielęgnacyjne rytuały, które pomagają rozładować nagromadzone napięcia, wyciszają i doskonale relaksują. I uwaga! Są także zabiegi dla dzieci, a wśród nich np. czekoladowy masaż i manicure księżniczki. Kompleks sportowy Arłamów znany jest z pobytów różnych sportowców, którzy ćwiczą formę przed zawodami właśnie w tym miejscu. A to za sprawą rozbudowanego kompleksu sportowego, z którego mogą korzystać również goście. W Arłamowie znajdują się: 2 pełnowymiarowe boiska do piłki nożnej, pole golfowe, które zachwyca przepięknymi widokami, 3 trasy rowerowe o różnym stopniu trudności, park linowy 3 Doliny, z takimi przeszkodami jak ścianka, tyrolka, siatka tunelowa, huśtawki, siatka pionowa, skok indiański, kładka ruchoma, belki V, trapezy szeregowe czy korytarz speleo, 2 hale sportowe, 2 strzelnice, kilka mniejszych sal, przeznaczonych do uprawiania innych aktywności sportowych (np. ścianka wspinaczkowa), kryta ujeżdżalnia, w której odbywają się zajęcia nauki jazdy konnej dla dzieci i dorosłych (w Arłamowie jest stadnina, która liczy 15 koni), zimą do wszystkich atrakcji sportowych dochodzą jeszcze stacja narciarska oraz lodowisko. Oferta dla dzieci W Arłamowie szczególnie zaopiekowane są dzieci i to w każdym wieku! Młodsze mogą korzystać z placów zabaw, basenu, świetnie zaopatrzonych sal zabaw, minigolfa. Starsze mogą spróbować swoich sił w bardziej profesjonalnych dziedzinach sportu. Hotel przygotował bowiem dla dzieci w wieku 12-16 lat także specjalny program ArłaMOVE Akademia Juniora, którego celem jest promowanie aktywnego spędzania czasu. W jego ramach oferuje m.in.: łucznictwo, wspinaczkę, gokarty elektryczne, gry zespołowe. Dzięki ArłaMOVE Akademii Juniora dzieci nie tylko się nie nudzą, ale także przekonują, że aktywność w czasie wolnym to fantastyczna zabawa i niezapomniany wypoczynek. Zobacz także: Wakacje z dzieckiem w hotelu Arłamów – atrakcje, o jakich nie śniliście Wspaniałe atrakcje dla dzieci w województwie podkarpackim: 10 ciekawych miejsc Bezpieczne wakacje: zasady, których musisz przestrzegać w Polsce i za granicą
Wakacje z dzieckiem w hotelu Arłamów – atrakcje, o jakich nie śniliście
Urlop z dzieckiem to wyzwanie, bo chciałabyś odpocząć, a to możliwe tylko wtedy, gdy dziecko ma moc atrakcji. Na szczęście w hotelu Arłamów dziecku nie grozi nuda. Sprawdź, jak świetnie dziecko może się bawić, a ty odpocząć.
Wakacje z dzieckiem w Arłamowie to fantastyczny relaks dla ciebie, a dla dziecka prawdziwa przygoda. Wiele hoteli skupia się przede wszystkim na najmłodszych dzieciach, zapewniając plac zabaw oraz salę zabaw w środku. Hotel Arłamów myśli naprawdę o wszystkich dzieciach: ruchliwych, zafascynowanych zwierzętami, kochających wodę, a także o tych żądnych przygód i lubiących rywalizację. Nie dość, że oferuje rewelacyjne atrakcje dla najmłodszych, to dba także o potrzeby tych starszych dzieci i dorosłych, zapewniając im przy tym sporo ruchu! 1. Sale zabaw Dzieci spędzając czas w Kids Clubie pod okiem opiekunek, bawią się klockami, puzzlami, pluszakami, grami edukacyjnymi i multimedialnymi. Korzystają też z jeździków, tablic do rysowania, namiotów, tuneli. Niewątpliwą atrakcją dla dzieci jest również sala plastyczna, gdzie najmłodsi mogą rozwijać swoją wyobraźnię i doskonalić swoje plastyczne umiejętności. Sprzęty są dostosowane do wzrostu dzieci, sala jest wyposażona w niezbędne przedmioty do rysowania, a kolorowe ściany pobudzają dziecięcą kreatywność. Na uwagę zasługuje również sala multimedialna z absolutnie kosmicznie zaaranżowanym wnętrzem. Tu człowiek czuje się naprawdę nowocześnie, jakby przebywał w innej galaktyce! 2. Place zabaw Nie jeden i malutki, tylko dwa duże place zabaw, w tym jeden to duża (przekształcona z boiska do gry w plażówkę) piaskownica, gdzie maluchy mogą zjeżdżać ze zjeżdżalni, budować zamki z piasku lub po prostu stawiać babki. 3. Baseny To dla dzieci prawdziwa frajda. W hotelu znajdują się dwa baseny: jeden wewnętrzny (z wydzielonym torem pływackim oraz basen dla dzieci z brodzikiem) i jeden zewnętrzny, ale całoroczny, z podgrzewaną do 35 stopni wodą! W basenach nie brakuje atrakcji: są m.in. ławka powietrzna, masażery karku, gejzery i fontanna. 4. Konie Tak! W stajni hotelu Arłamów znajduje się kilkanaście koni. Podczas wakacji działa Akademia Pony Games, w ramach której odbywają się zabawy z przeszkodami konnymi, dzieci mogą też obcować z końmi. Rozwijana jest również profesjonalna usługa rehabilitacyjna hipoterapii dla chorych dzieci i dorosłych. 5. Centrum sportowe Wakacje w Arłamowie upływają pod hasłem ruchu, sportu, relaksu. Nie dziwne, można tu bowiem uprawiać ponad 30 dyscyplin sportowych! Na terenie hotelu znajdują się mi.in.: 2 pełnowymiarowe boiska do piłki nożnej oraz rugby (jedno ze sztuczną nawierzchnią i certyfikatem FIFA, drugie z naturalną, podgrzewaną murawą), ściana wspinaczkowa, która jest jedną z najwyższych w Polsce! hala sportowa z pełnowymiarowymi boiskami do piłki ręcznej, siatkówki i koszykówki, hala tenisowa z 2 kortami do tenisa ziemnego, 4 korty do squasha, 2 siłownie (medical cardio i sportowa), sala fitness, 2 strzelnice sportowe 25-metrowe, kręgielnia. To nie koniec! Na zewnątrz znajdują się: 2 korty tenisowe, boiska do gry plażowej: siatkówki, piłki nożnej i piłki ręcznej, boisko wielofunkcyjne z możliwością adaptacji do gry w: koszykówkę, streetballa, piłkę ręczną i badmintona, rzutnia do rzutu kulą i młotem, 9-dołkowe pole golfowe z dwustronnym driving range. 6. ArłaMOVE Akademia Juniora W Arłamowie specjalnie dla najmłodszych gości stworzono program ArłaMOVE Akademia Juniora. Dzięki niemu dzieci mogą spędzać czas w ruchu i to pod czujnym okiem wykwalifikowanych instruktorów i pedagogów. Program obejmuje zajęcia sportowe dla dzieci w wieku 6-12 lat, niezależnie od posiadanych predyspozycji sportowych (opiekunowie dobierają aktywności do preferencji dzieci). W programie są m.in. zajęcia z jazdy konnej, wspinaczka na ściance wspinaczkowej oraz mini golf. 7. Park linowy 3 doliny To absolutna nowość w Arłamowie. Park składa się z kilku tras, dzięki czemu możecie dobrać stopień trudności trasy do siebie. A do pokonania są m.in. ścianka, tyrolka, trapezy szeregowe, korytarz spaleo, belki V, siatka tunelowa i pionowa, huśtawki, skok indiański i ruchoma kładka. Przejście takich przeszkód to wspaniałe wyzwanie dla tych, którzy kochają ruch i przygody. 8. Dodatkowe atrakcje Bardzo trudno wyliczyć w Arłamowie wszystkie atrakcje dla dzieci. Bo każde dziecko w hotelu jest tu prawdziwym vipem. Widać to już w recepcji, gdzie zostało wydzielone dla małych gości specjalne miejsce meldunkowe ze schodkami do okienka (wszak mały człowiek także ma prawo zobaczyć recepcjonistę). Dziecko dostaje specjalnie zaprojektowane kolorowe etui na klucze, w restauracjach czeka na nie specjalne menu, ba, nawet w spa są zabiegi dedykowane wyłącznie dzieciom (np. masaż czekoladą, kąpieli w mleku, manicure księżniczki). Maluchy mogą wypożyczyć rowery, oglądać jelenie i sarny, które pasą się nieopodal, dzięki specjalnym planszom umieszczonym nieopodal placu zabaw poznać zwierzęta mieszkające w Bieszczadach, skorzystać ze ścianki wspinaczkowej, mini golfa (a zimą zjeżdżać po jednym z trzech stoków narciarskich). I tak naprawdę jedynym kłopotem przyjeżdżających do Arłamowa rodziców jest ten, że dziecko nie będzie chciało stąd wyjechać… Zobacz też:​ Wspaniałe atrakcje dla dzieci w województwie podkarpackim: 10 ciekawych miejsc Co zabrać w góry z dzieckiem: koniecznie apteczkę i pelerynę! Kompletna lista przydatnych rzeczy Jak pobrać bon turystyczny: instrukcja rejestracji na PUE ZUS (krok po kroku)
Jak podcinamy dzieciom skrzydła… z miłości
„Jesteś najlepszy!” albo „Tego ci nie wolno” – które z tych zdań podcina dziecku skrzydła? Odpowiedź może cię zaskoczyć! Obejrzyj wywiad z psycholożką, socjolożką i badaczką Dorotą Peretiatkowicz.
Błędy wychowawcze przytrafiają się każdemu. Gorzej, jeśli myślimy, że działając w dany sposób, wychowujemy pewnego siebie, zaradnego człowieka, gdy tymczasem rośnie człowiek zagubiony i nieradzący sobie w życiu. Jak uniknąć takiej sytuacji? Co robić, by nie popełniać błędów z miłości? Odpowiedzi szukałam z psycholożką, socjolożką i badaczką polskich rodzin Dorotą Peretiatkowicz. Dajemy dzieciom sprzeczne komunikaty Z jednej strony mówimy swoim dzieciom, że mogą wszystko, że to od nich zależy, co będą robić w życiu, bo tylko jeśli będą robić to, co lubią, ich praca będzie dla nich czymś przyjemnym i sprawiającym satysfakcję. Z drugiej strony, kiedy dziecko chce podjąć samodzielną decyzję, np. o wyborze szkoły, pozwalamy ją podjąć, ale tylko wtedy, gdy jest zgodna z naszymi wyobrażeniami. Nie chce iść na studia? Nie marzy o karierze prawniczej? To nie tak miało być! Dziecko słyszy wtedy sprzeczne komunikaty: z jednej strony mówimy mu, że jest wolne i ma wybór, z drugiej tę wolność ograniczamy, stawiając swoje granice. Często zapominamy o potrzebach dziecka To zaczyna się już w przedszkolu. Dbamy o to, by dziecko chodziło do przedszkola z jak największą ilością zajęć, a potem godziny spędzamy w samochodzie, wożąc je na drugi koniec miasta. Tymczasem małemu dziecku potrzebny jest przede wszystkim wspólny czas z rodzicami i to nie taki spędzony w aucie! W szkole jest podobnie: wybieramy taką z wysokim poziomem nauczania, no i oczywiście zapisujemy malca na zajęcia dodatkowe dla dzieci, co sprawia, że nie ma ono chwili dla siebie. A czas wolny dla dziecka jest równie ważny jak ten spędzony na nauce! Nakręcamy spiralę rywalizacji Na początku chwalimy dziecko za każde najmniejsze osiągnięcie, a potem oczekujemy od niego najlepszych stopni. I zaczynamy porównywać do rówieśników. Nieświadomie wpychamy je w spiralę rywalizacji, zamiast cieszyć po prostu z tego, kim jest. Narażamy dziecko na paradoks wyboru Bywa i tak, że dajemy dziecku wybór. Ale potem, kiedy jego wybór nie przynosi oczekiwanych rezultatów, zarzucamy dziecku, że gdyby wybrało inaczej, byłoby w innym miejscu, było szczęśliwsze, czuło się lepiej. Mówimy dzieciom, że mogą wszystko, a to BZDURA! Nie ma człowieka, który nie ma żadnych ograniczeń. One sprawiają, że ma się predyspozycje do jednych rzeczy, a nie ma się do drugich. Jeśli posyłamy dziecko na zajęcia z piłki nożnej, a dziecko nie jest wybitnie w tym kierunku uzdolnione, mówmy mu o radości z grania w piłkę, a nie o tym, że jak będzie mocno trenować, to może zostać znanym piłkarzem. Bo dziecko w to wierzy! I potem jest rozczarowane, traci pewność siebie. Rodzic nie ma mówić dziecku, że może ono być, kim chce, tylko ma być jego przewodnikiem i ma wspierać w tym, co jest dla danego dziecka możliwe do osiągnięcia. Chronimy dziecko przed porażkami Chroniąc dziecko przed porażką, sprawiamy, że nie ma ono szansy sprawdzić się w różnych, nie zawsze miłych sytuacjach. Nie pozwalając mu doświadczać, eksperymentować, oczywiście w granicach rozsądku, pozbawiamy je możliwości nauczenia się, jak radzić sobie z porażkami i dowiedzieć się, co jest dla niego dobre, czego chce, a co je przerasta. Jeśli dziecko jest chowane pod kloszem, w dorosłym życiu może mieć ogromne kłopoty w radzeniu sobie ze zwykłymi życiowymi sytuacjami. Co więcej, im dłużej będziemy chronić dziecko przed porażką, tym później ono jej co prawda dozna, ale jednocześnie tym będzie na nią wrażliwsze i tym trudniej może sobie z nią radzić. Fakt, że ok. 20 proc. dzieci w polskich rodzinach ma problemy psychiczne, to między innymi właśnie konsekwencja zbytniej ochrony rodziców. Zbyt wysoko stawiamy poprzeczkę Chcemy, by nasze dziecko odniosło sukces, było przebojowe, otwarte na świat, wrażliwe na innych, ale jednocześnie umiejące stawiać granice. Zastanówmy się przez chwilę, jakbyśmy się czuli, gdyby aż tylu zalet ktoś od nas zaczął wymagać. To naprawdę niemożliwe, by być ideałem. A my chcemy, by takie było nasze dziecko. Nie potrafimy odpuścić i jemu, i sobie. Swoje wyobrażenia przekładamy na dziecko Myślimy: przebojowość pomogła moim kolegom w życiu, gdybym była bardziej przebojowa, też dostałabym awans. Muszę nauczyć dziecko przebojowości. Albo: całe życie walczę o szczuplejszą sylwetkę, moje dziecko musi wiedzieć, że trzeba dobrze wyglądać. I przekazujemy dziecku nasze wyobrażenie o dobrym życiu. A przecież nasze dzieci nie są nami! Mogą czego innego potrzebować i co innego może dawać im szczęście. Trzeba tylko zacząć ich słuchać! Zobacz też: Prawa i obowiązki dziecka: co się dziecku należy, a czego można od niego wymagać Jak wychować szczęśliwe dziecko? Chcesz, by dziecko odnosiło sukcesy? Posłuchaj naukowców
Jak przygotować mleko modyfikowane szybko i prawidłowo?
Mleko modyfikowane będzie dla dziecka zdrowe, jeśli je dobrze przygotujesz. Myślisz, że to nic trudnego? Podpowiadamy, ile czasu wcześniej można przygotować mieszankę mleczną i co z nią zrobić, jeśli niemowlę od razu jej nie wypije. Czy można butelkę zostawić na później? Zdradzamy sposoby, by prawidłowo przygotować mleko modyfikowane.
Wielu młodych rodziców zastanawia się, jak prawidłowo przygotować mleko modyfikowane. Można to zrobić szybko w podgrzewaczu. Wyjaśniamy, czy mleko modyfikowane powinno się zagotować, oraz ile czasu przed podaniem dziecku je przygotować. Jak dobrze przygotować mleko modyfikowane: Czy mleko modyfikowane powinno się gotować? Kiedy najlepiej przygotować mleko modyfikowane? Czy można zmieniać proporcje mleka modyfikowanego? Co zrobić, gdy dziecko wypija mniej mleka modyfikowanego, niż przewidują normy? Jak przygotowywać mleko modyfikowane na spacer? Jak przygotować mleko modyfikowane na podróż? Czy mleko modyfikowane powinno się gotować? Nie! Straci wtedy wiele cennych składników odżywczych, w tym witamin. Do rozpuszczenia proszku używaj wody butelkowanej niskosodowej (na etykiecie powinna być informacja, że to woda dla dzieci i nadaje się dla niemowląt). Koniecznie ją zagotuj i poczekaj, aż nieco przestygnie. Potem nalej odpowiednią ilość do wysterylizowanej butelki i wsyp proszek mleczny. Nałóż nakrętkę ze smoczkiem i potrząsaj butelką aż do zupełnego rozpuszczenia się mleka. Nigdy też nie przechowuj niedopitej przez dziecko porcji, bo to pożywka dla bakterii, które mogą spowodować zatrucie pokarmowe. Wylej resztki i od razu umyj butelkę. Kiedy najlepiej przygotowywać mleko modyfikowane? Ile wcześniej przygotowywać mieszankę? Najlepie na krótko przed karmieniem. Zdarza się jednak, że dziecko nie jest głodne albo śpi dłużej niż zazwyczaj. Świeżo przygotowane mleko możesz trzymać w podgrzewaczu do pół godziny. Jeśli przez ten czas dziecko nie zgłodnieje, trzeba je wylać i przygotować świeże. Możesz też od razu wstawić butelkę z mieszanką do lodówki. Schłodzone mleko można przechowywać ok. 2 godzin. Podgrzej je w podgrzewaczu tuż przed podaniem. Nigdy nie podgrzewaj mleka modyfikowanego w mikrofalówce, bo w ten sposób podgrzewa się ono nierównomiernie. Zobacz też film przedstawiający butelkę, która skraca czas przygotowania mleka dziecku: View Ediplayer on the source website Czy można zmieniać proporcje mleka modyfikowanego, np. niejadkowi wsypywać więcej mieszanki? Nie! Gęste mleko może dziecku zaszkodzić. Miarka nie powinna więc być ani kopiasta, ani zbyt ubita. To naprawdę ważne, bo jeśli mieszanka okaże się zbyt esencjonalna, niedojrzałe nerki dziecka zostaną zbytnio obciążone. I przeciwnie – nigdy nie dodawaj do wody mniej mleka, niż zaleca producent. Jeśli użyjesz zbyt mało proszku mlecznego, dziecko nie otrzyma odpowiedniej ilości substancji odżywczych i będzie głodne. Nigdy też nie kupuj mleka w uszkodzonej puszce lub pudełku. Zawsze sprawdzaj datę jego przydatności do spożycia. Co zrobić, gdy dziecko wypija mniej mleka modyfikowanego, niż przewidują normy? Dziecko nie musi wypić całej porcji (choć zgodnie ze schematami żywienia w 1. miesiącu powinno dostawać pokarm 8-12 razy po 60-130 ml mieszanki, w 2. – 6-7 razy po 110-130 ml, w 3. – 6 razy po 130 ml, w 4. – 6 razy po 150 ml). Pediatrzy zalecają, by uwzględniać łaknienie dziecka, więc nie sprawdzaj stale na podziałce butelki, ile wypiło (zalecenia to dane orientacyjne, bo każde dziecko ma nieco inne potrzeby). Nie karm przez sen. Jeśli martwisz się, że je za mało, nanieś jego wagę na siatki centylowe, a jeśli twoje dziecko waży za mało, porozmawiaj z pediatrą. Jak przygotowywać mleko modyfikowane na spacer? Jeśli planujesz spacer, podczas którego wypada tylko jedno karmienie, zabierz ze sobą przegotowaną ciepłą wodę w butelce, którą zapakujesz w torbę termoizolacyjną, oraz odmierzoną porcję mieszanki. Wsyp ją do wody tuż przed podaniem dziecku. Na czas dłuższej podróży zabierz ze sobą gorącą wodę w termosie oraz przegotowaną i schłodzoną w butelce. Wymieszaj obie w proporcji 1:2, by dziecko miało ciepły, ale nie gorący posiłek. Mleko modyfikowane możesz przewozić w specjalnym pojemniku mieszczącym trzy porcje mleka. Można go kupić w sklepach z akcesoriami niemowlęcymi. View Burdaffi on the source website Jak przygotować mleko modyfikowane na podróż? W drodze dziecko może jeść mniej, ale częściej. Zdarza się też, że je rzadziej, bo... większą część podróży przesypia. Często po pierwszych łykach dziecko odmówi posiłku. Nie podawaj mu tej samej mieszanki pół godziny później, gdy zgłodnieje! Trzeba przygotować nową w kolejnej czystej butelce. Pamiętaj, że nie zawsze będziesz miała warunki, by dokładnie wymyć użytą. Dlatego na wszelki wypadek przygotuj jedną porcję mieszanki i jedną butelkę więcej, niż przewidujesz, że będzie ci potrzeba. Nie martw się, jeśli dziecko nie ma w podróży apetytu, dbaj jednak, by było napojone. Zobacz też: Do kiedy dawać dziecku mleko modyfikowane? Kozie mleko modyfikowane zamiast krowiego? Kiedy podawać dziecku krowie mleko?
Występowanie odruchu Moro tuż po narodzinach to objaw zdrowia noworodka. Odruch Moro jest wrodzoną reakcją dziecka na zagrożenie. Zobacz, w jakich sytuacjach występuje i kiedy powinien zaniknąć.
Odruch Moro, określany też jako „odruch obejmowania”, występuje u noworodka i jest fizjologiczną reakcją na nagły i silny bodziec. Dla nowo narodzonego dziecka silnym bodźcem mogą być na przykład naturalne odgłosy pojawiające się w domu. Reakcja noworodka wynika z tego, że środowisko, w jakim przebywał w brzuchu matki, bardzo różni się od otoczenia, w którym znajduje się po narodzinach. Odruch Moro utrzymuje się przez pierwsze tygodnie życia dziecka. Później powinien zaniknąć. Czasem można obserwować go dłużej. Wyjaśniamy, jaką rolę pełni odruch Moro, jak wygląda i co zrobić, kiedy w porę nie wygaśnie. Spis treści: Odruch Moro – co to? Odruch Moro – jak wygląda Odruch Moro – kiedy zanika? Jak wygasić odruch Moro u noworodka? Odruch Moro – o czym świadczy? Odruch Moro – czym jest? Odruch Moro to wrodzona i bezwarunkowa reakcja dziecka na nagły hałas, zapalenie ostrego światła, wzrost lub obniżenie temperatury lub gwałtowną zmianę położenia ciała (np. gdy potrząśniesz łóżeczkiem, w którym leży dziecko). Dziecko może zareagować odruchem Moro, gdy czuje, że nie jest dostatecznie mocno trzymane podczas podnoszenia lub noszenia (lub gdy podnosisz je za szybko). Odruch Moro u noworodka jest instynktowną reakcją na zagrożenie. Wiąże się z dojrzewaniem ośrodkowego układu nerwowego. Odruch Moro ułatwia dziecku zaczerpnięcie pierwszego haustu powietrza, a także wpływa na przygotowanie do utrzymywania główki w pozycji siedzącej. Brak odruchu Moro u dzieci urodzonych w terminie może świadczyć o uszkodzeniu neuronów ruchowych lub innych uszkodzeniach mózgu i ośrodkowego układu nerwowego. Konieczna jest wtedy wizyta u specjalisty. Odruch Moro występuje także, gdy noworodek śpi. Pojawienie się odruchu Moro podczas snu może oznaczać, że dziecko spało w niewygodnej pozycji i potrzebuje ułożyć się w bardziej komfortowy sposób lub dotarł do niego głośny dźwięk. Odruch Moro u noworodka podczas snu może nawet spowodować obudzenie się dziecka. Nawet jeśli odruch ten wygląda jakby dziecko czymś mocno się przestraszyło, zachowaj spokój. To naturalna reakcja, która oznacza, że dziecko rozwija się prawidłowo. U wcześniaków odruch Moro może nie wystąpić na początku lub jest na tyle słaby, że trudno go zaobserwować. Nie powinno to jednak stać się powodem do obaw. Odruch Moro – jak wygląda? Odruch Moro pozwala noworodkowi stopniowo prostować ciało po miesiącach spędzonych w pozycji embrionalnej. Odruch przebiega w dwóch fazach: pierwsza faza odruchu Moro – dziecko wygina plecy w łuk, odchyla główkę do tyłu, energicznie prostuje nogi i ręce i rozkłada dłonie. Robi to w reakcji na hałas, światło lub zmianę położenia ciała (np. potrząśnięcie kocykiem, na którym leży) druga faza odruchu Moro – dziecko zaciska piąstki, szybko przyciąga ręce do tułowia, jakby próbowało się objąć. Odruch Moro może być mniej lub bardziej gwałtowny. Bardzo często pojawia się również jako niespodziewana reakcja dziecka - nie zawsze zdajemy sobie sprawę z występowania i siły bodźca, który wywołał odruch. Uwaga. Odruch Moro to nie to samo co wzdryganie dziecka podczas zasypiania lub snu. View Ediplayer on the source website Odruch Moro – kiedy zanika? Odruch Moro zaczyna kształtować się pomiędzy 9 a 12 tygodniem życia płodowego i rozwija przez cały okres ciąży. Pod koniec ciąży można zaobserwować go na USG. Powinien zaniknąć między 2 a 4 miesiącem życia dziecka. Jeżeli odruch Moro nie zanika po 6 miesiącu, u dziecka będą utrzymywały się przesadne reakcje na zaskoczenie, które mogą powodować stałą nadwrażliwość na niektóre bodźce. Nagły hałas, światło, ruch lub zmiana pozycji czy równowagi mogą wywołać odruch Moro w niespodziewanych momentach. Dziecko będzie cały czas w stanie gotowości, co może niekorzystnie odbić się na jego układzie nerwowym. Jeśli odruch Moro występuje u twojej pociechy po ukończeniu 6. miesiąca życia - skonsultuj to z lekarzem pediatrą. Jak wygasić odruch Moro u noworodka? Jeżeli odruch Moro nie wygasł, może to oznaczać, że środowisko działa na dziecko niesprzyjająco. Aby wygasić odruch Moro można spróbować zmienić warunki, w których przebywa niemowlę, np. wygasić zbyt mocne światło, zadbać, by nie było wahań temperatury w pomieszczeniu, w którym przebywa dziecko. Warto pamiętać, że nie chodzi o to, by odseparować dziecko od bodźców, które występują naturalnie. „Chodzenie na paluszkach" wokół niemowlęcia przez 24 godziny na dobę i przesadna troska o to, czy warunki panujące w otoczeniu są optymalne - nie sprawią, że odruch Moro zaniknie szybciej. Dłuższe utrzymywanie się odruchu Moro może wskazywać również na zaburzenia na tle neurologicznym. Należy zgłosić się do pediatry lub neurologa dziecięcego. Niepokojącym symptomem jest także jednostronny odruch Moro u noworodka – wtedy również należy zgłosić się z dzieckiem do specjalisty. Odruch Moro – o czym świadczy? Odruch Moro jest jednym z wielu odruchów, z jakimi rodzi się dziecko. Jego występowanie bada lekarz tuż po narodzinach maleństwa. To jeden z wielu testów – jest nim także np. ocena stanu noworodka wg skali Apgar – i badań, jakie przechodzi dziecko jeszcze w szpitalu. Nie wpadaj w panikę, gdy twój maluszek nagle "podskoczy" lub gwałtownie "wyrzuci" rączki przed siebie. O ile odruch Moro nie występuje po 6. miesiącu życia dziecka - nie ma powodów do niepokoju. Występowanie odruchu u noworodka jest dowodem na to, że jego układ nerwowy prawidłowo funkcjonuje. Tuż po porodzie u noworodków pojawia się także odruch Babińskiego, czyli reakcja na dotykanie podeszew stóp. Dziecko w odpowiedzi na dotyk prostuje się i rozsuwa paluszki wachlarzowato. To również, podobnie jak odruch Moro, bezwarunkowa reakcją u noworodka, świadczącą o prawidłowym rozwoju jego układu nerwowego. Zobacz na filmie, jak wygląda odruch Moro: View oEmbed on the source website Zobacz także: Kąpiel noworodka: kiedy powinna się odbyć i jak ma wyglądać pierwsza kąpiel? Pielęgnacja noworodka: kąpiel, higiena, pielęgnacja pępka i skóry. Co nadaje się do codziennej pielęgnacji? ​Kosmetyki dla noworodka – najlepsze kosmetyki od pierwszego dnia życia (Lista)
6 miesiąc życia dziecka – ważne osiągnięcia półrocznego niemowlaka
Twoje 6-miesięczne dziecko nie jest już nieporadnym niemowlaczkiem. Oprócz mleka może przyjmować też inne pokarmy. Niektóre maluchy próbują się przemieszczać podczas turlania. Zobacz, co jeszcze potrafi półroczne niemowlę.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może zaniepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny 6-miesięczne dziecko w pozycji na brzuchu opiera się na dłoniach i kolanach, unosząc tułów. Siada podciągane za obie ręce. W tym wieku dziecku czasem udaje się siedzieć prosto samodzielnie, jednak po krótkiej chwili zwykle wywraca się ponownie. Jednak doskonale siedzi z podparciem. Na spacerze ta umiejętność stwarza dziecku nowe perspektywy. Najwyższy czas na zmianę wózka. Przeczytaj: Wózki spacerowe - przegląd i opinie Dziecko przewraca się z pleców na brzuszek i na odwrót. Chwyta przedmiot całą dłonią i wyprostowanym kciukiem. W leżeniu na plecach unosi głowę i bawi się stopami. Niemowlę potrafi sięgać w górę i w dół, przed siebie, na boki, a także w kierunku obiektu poruszającego się wokół niego. Umie też przekładać przedmiot z ręki do ręki. 6-miesięczne niemowlę z zapałem toczy się po podłodze, łóżeczku, kojcu. Niestety, nie potrafi jeszcze właściwie pokierować swoimi działaniami, a tym bardziej ocenić odległości, więc nieraz uderzy się o ścianę lub mebel. Niemowlę dzięki turlaniu przemieszcza się z miejsca na miejsce. Może zapuścić się w zupełnie dotąd niedostępne dla niego rejony, np. pod stół lub za zasłony. Oprócz turlania dziecko pod koniec 6. miesiąca życia umie już zwykle pełzać. Sprawdź też: Kiedy niemowlę siada? - film Być może nadszedł już czas na urozmaicenie dziecięcego jadłospisu. Wielu półrocznym niemowlętom nadal wystarcza mleko mamy, ale niektóre zaczynają się już interesować tym, co rodzice mają na talerzach, wyciągają rączki do pełnej łyżki, zaglądają do kubka. W tym miesiącu możesz powoli zacząć wprowadzać do dziecka nowe pokarmy. Sprawdź gotowy jadłospis dla 6-miesięcznego dziecka (wraz z przepisami!). Pierwsze potrawy, jakie podasz dziecku, powinny mieć delikatny smak i konsystencję kremu. Na początek najlepsza będzie kaszka ryżowa lub kukurydziana rozrobiona twoim mlekiem, lub, jeśli nie karmisz piersią, mlekiem modyfikowanym. Możesz też podać niemowlęciu tarte jabłko, puree z gotowanej marchewki lub ziemniaka. Pamiętaj, że jedzenie z łyżeczki to dla dziecka nowe doświadczenie. Na początku większa część posiłku będzie lądować na brodzie i śliniaczku. Bądź cierpliwa. Nauka jedzenia wymaga czasu. Dowiedz się, dlaczego trzeba rozszerzać dietę niemowlaka. Na przełomie 6. i 7. miesiąca trzeba zaszczepić dziecko! Wydrukuj kalendarz szczepień 2022: szczepienia obowiązkowe i zalecane [PROGRAM SZCZEPIEŃ OCHRONNYCH] ​ Rady dla rodziców: Sadzaj dziecko na swoich kolanach, podtrzymuj lekko w pasie, a potem zwalniaj uchwyt, pozwalając, by maluch siedział przez kilka sekund samodzielnie. Dobierz parami coś szorstkiego i gładkiego, ciepłego i zimnego, itd. Daj dziecku jeden przedmiot, a po chwili drugi z danej pary. Obserwuj, czy dziecko zauważy różnicę, opisuj prostymi słowami wrażenia, jakich doświadcza. Zachęcaj niemowlę do pełzania; połóż na brzuszku na miękkim podłożu, podeprzyj dłońmi jego podeszwy i delikatnie popchnij do przodu. Zabezpiecz dom przed młodym odkrywcą. Zdejmij zwisające nisko obrusy, schowaj przewody elektryczne, zabezpiecz gniazdka zaślepkami, opróżnij dolne szafki. View Burdaffi on the source website Przeczytaj też: Dom bezpieczny dla dziecka Rozwój emocjonalny 6-miesięczne dziecko odróżnia osoby obce od znajomych i może bać się nieznanych twarzy. Niemowlę pilnie obserwuje ludzi, których dobrze zna, którzy się nim opiekują. Uśmiecha się do nich spontanicznie, „zagaduje”, macha na ich widok rączkami i nóżkami. Niemowlę cieszy się na zabawę z tobą, umie już ją przewidzieć. Może próbować „prosić” cię o kontynuowanie zabawy różnymi dźwiękami, podrygując lub marudząc, gdy ją skończysz. Czytaj także: Tego nie rób z dzieckiem - zakazane zabawy dla niemowląt W tym okresie kołysanie nie jest jedynym sposobem na pocieszenie dziecka w momentach smutku czy płaczu. Ukojenie przynosi dziecku obecność osób, do których jest przywiązane czy bliskość ulubionej zabawki. Dziecko okazuje przywiązanie do rodziców i opiekunów, spokojnie bawiąc się w ich obecności, tęskniąc za nimi, gdy wyjdą z pokoju i reagując głośnym śmiechem na ich powrót. Silne przywiązanie do najbliższych wzmacnia w dziecku poczucie bezpieczeństwa i pewność siebie. Polecamy: Co powinno umieć sześciomiesięczne niemowlę? Używane przez dziecko sylaby, samogłoski, spółgłoski składają się na jego „język społeczny”. Niemowlę naśladuje dźwięki usłyszane od osób z otoczenia, co jest pierwszą formą porozumiewania się za pomocą mowy. Rady dla rodziców: Bawcie się w „A kuku!”, „Koci-koci łapki”, w chowanego, w „A gdzie jest...?”. Takie zabawy sprzyjają rozwojowi społecznemu dziecka. W nowym otoczeniu daj dziecku czas na oswojenie się z nowymi osobami. Dając dziecku nową zabawkę, zademonstruj jej właściwości, a potem pozwól niemowlęciu wypróbować ją samodzielnie. Postaraj się mieć dziecko zawsze przy sobie, np. w nosidełku; jeśli na chwilę zostawiasz je samo, mów do niego z drugiego pokoju, żeby czuło twoją obecność. Rozwój intelektualny Mózg dziecka w tym okresie osiąga połowę średniej wagi mózgu dorosłego. Niemowlę szybko przyswaja wiedzę za pomocą zmysłów i kojarzy informacje pochodzące od różnych zmysłów. Potrafi określić, w jakim humorze są otaczające je osoby, rozróżnia płcie, wie, z czyich ust padają dane dźwięki. Pamięta też doświadczenia sprzed kilku dni (do 2 tygodni wstecz). Sprawdź, co zapamięta twoje dziecko Dziecko sięga i pewnie chwyta przedmioty, którymi wykonuje pewne manipulacje, przekładając z ręki do ręki. Niemowlę w tym okresie spontanicznie i śpiewnie gaworzy, wydaje dźwięki sylabowe, modyfikując wysokość i ton głosu. 6-miesięczne dziecko umie już powiązać dźwięk z jego źródłem. Doskonali swoją percepcję słuchową i wykorzystuje dźwięki do identyfikacji poszczególnych przedmiotów. W tym okresie możesz usłyszeć sylaby „ba”, „ga”, „da”, „ma”, „pa”, „ła”. Pozostałe spółgłoski pojawią się później. Dziecko robi się coraz bardziej rozmowne, zwłaszcza gdy chce zwrócić na siebie uwagę. Chętnie też „dyskutuje” ze swoim odbiciem w lustrze. Jak najwięcej mów do dziecka. Już wkrótce twoje starania zostaną nagrodzone. 6-miesięczne dziecko zaczyna mówić coraz więcej "po swojemu". Niemowlę nie zacznie jeszcze wprawdzie mówić, ale będzie sporo rozumiało, a od tego już tylko krok do nawiązania prawdziwego porozumienia. Dziecko zdradza pierwsze przejawy poczucia własnej wartości (uśmiecha się do siebie w lusterku, przywiązuje się do zabawki). To świadczy o rosnącej świadomości, kim jest i ile znaczy. Doskonalą się jego zdolności poznawcze. Wie, że pewne przedmioty znikają, ale można je odnaleźć. W tym czasie dziecko powinno szukać zabawek, które np. wypadły mu z łóżeczka. Rady dla rodziców: Podczas zabawy przed lustrem zakładaj dziecku różne nakrycia głowy i obserwuj, jak zareaguje na zmianę swojego wizerunku. Spróbuj nauczyć dziecko najprostszych słów złożonych z dwóch jednakowych sylab i pokaż mu, co one oznaczają („baba”, „mama”, „pa-pa”). Przekonaj się też, jak niemowlę radzi sobie w świecie dźwięków. Baw się z dzieckiem w chowanie i szukanie przedmiotów. Podczas kąpieli pokaż dziecku zabawki, które toną i takie, które utrzymują się na wodzie, daj do zabawy sitko, kubek, butelkę. Obejrzyj film, a dowiesz się, w którym miesiącu życia dziecka zacząć rozszerzanie diety: View Ediplayer on the source website Co cię może zaniepokoić? Budzenie się w nocy. Niektóre niemowlęta jeszcze w 6. miesiącu nie potrafią przespać całej nocy. Budzić może je głód (wtedy warto zastanowić się nad podaniem obfitszego posiłku wieczorem) albo tęsknota za mamą. Częściej też budzą się te dzieci, które sypiają z rodzicami. Rozważ więc możliwość przeprowadzki dziecka do jego własnego łóżeczka. Przeczytaj też: Twoje dziecko nie chce wieczorem zasnąć? Są na to sposoby Kąpiel w dużej wannie. Jeśli dziecko wyrosło już z wanienki, a potrafi już samodzielnie siedzieć, możesz spokojnie przenieść kąpiele do dużej wanny. Sprawdź, co robić, gdy dziecko boi się kąpieli Zmiana wyglądu stolca. Jest w tym wieku absolutnie normalna, jeśli zaczęłaś rozszerzać dietę dziecka. Kupki niemowlaka mogą od teraz być twardsze, ciemniejsze i mogą brzydziej pachnąć. Zrób test: Co potrafi 6-miesięczne niemowlę? View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Pytania o zdrowe ząbki Siatki centylowe online - sprawdź, w którym centylu jest twoje dziecko​ Ilu rodziców szczepi dzieci - już wiadomo Alergiczne niemowlę - po czym poznać, jak karmić? Gorączka może być groźna - jak ją zbijać, co podawać? 7 pytań o bezpieczne zabawki Schemat żywienia niemowląt: aktualne zalecenia 2022 Dania ze słoiczków
7 miesiąc życia dziecka: sprawdź, co potrafi niemowlę w kalendarzu rozwoju
Twoje 7-miesięczne dziecko coraz lepiej rozwija się fizycznie – może próbować pełzać i podciągać się do pozycji siedzącej. W tym czasie może pojawić się u niego lęk separacyjny. Sprawdź, jak wtedy pomóc niemowlakowi i co jeszcze musisz wiedzieć o jego rozwoju.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może zaniepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny 7-miesięczne dzieci podwajają swoją wagę urodzeniową (ważą około 8-9 kg). Przez pierwsze pół roku niemowlę szybko przybiera na wadze, ale wolniej rośnie (mierzy teraz około 65 cm). Sprawdź też: Siatki centylowe na wykresie dla twojego dziecka Dziecko w 7 miesiącu w pozycji na brzuszku próbuje pełzać do tyłu. Utrzymuje jednocześnie po jednym przedmiocie w każdej ręce. Postukuje zabawką o stół lub barierkę kojca. Położone na podłodze turla się, kręci wokół własnej osi, próbuje pełzać okrężnie i w tył. Obraca się w obie strony. Leżąc na plecach, niemowlę bawi się swoimi stopami. Inną doskonałą zabawą jest „kicanie”. Gdy tylko podtrzymasz niemowlę mocno pod paszkami, rytmicznie zacznie uginać i prostować nóżki, jak mała sprężynka. Uwielbia też podniebne loty. Połóż je na brzuszku na swoim przedramieniu i „przelećcie” przez pokój. Niemowlę umie samo podciągać się do pozycji siedzącej, choć może siedzieć jeszcze troszkę niepewnie. Dziecko rwie się już nie tylko do siedzenia, ale i do stania. Kiedy pociągniesz je za rączki z pozycji leżącej, zrobi się sztywne i z twoją pomocą stanie na nóżki. Mięśnie karku są już na tyle silne, że pewnie podtrzymują głowę. Zobacz też: Prosty kręgosłup - 10 rad dla rodziców niemowlęcia Niemowlę zaczyna używać rąk i poszczególnych palców na różne sposoby. Np. przebiera nimi po ziemi grabiącym ruchem, gdy stara się podnieść jakiś przedmiot. Odkrywa też nowy sposób chwytania – ujmuje przedmiot kciukiem i palcem wskazującym (niczym szczypcami), nie używając dłoni. Dziecko coraz lepiej radzi sobie z trzymaniem kubka, który obejmuje dwiema rączkami. Czytaj też: Czarno-białe zabawki? W sam raz dla niemowlaka Jeśli jeszcze tego nie zrobiłaś, nastała najwyższa pora na rozszerzenie diety. Oprócz ryżowej lub kukurydzianej kaszki i purée z jabłka, lub gotowanej marchewki czy ziemniaka, możesz niemowlakowi podać kolejno: przetarte czarne jagody, dziką różę, morele, gruszki i maliny. Masz też do dyspozycji cały bukiet warzyw. Zacznij od delikatnej w smaku dyni. Potem możesz dołączyć do niej kalafior, brokuły, cukinię, kabaczek, pietruszkę, seler, fasolkę szparagową, zielony groszek, kalarepę, buraki i por (jeśli w waszej rodzinie występuje alergia, z podaniem dwóch ostatnich lepiej poczekaj do 10. miesiąca). Sprawdź też: Przepisy na 7. miesiąc życia - jadłospis do druku Rady dla rodziców: Pozwól dziecku praktykować stanie, które jest dobrym ćwiczeniem mięśni i poczucia równowagi. Ćwicz z dzieckiem siłę mięśni karku, podciągając je kilka razy z rzędu do góry. Kup niemowlakowi kubek z dzióbkiem, aby mógł ćwiczyć trzymanie i samodzielne picie. View Burdaffi on the source website Czytaj także: Zmiana butelki na kubek Rozwój emocjonalny 7-miesięczne dziecko coraz lepiej rozpoznaje różnice między ludźmi i woli tych, których dobrze zna. Reaguje lękiem na obce osoby. Może cofać się, kurczowo trzymać opiekuna, marudzić czy wybuchnąć płaczem. Świadomie wyraża swoje sympatie i antypatie poprzez mimikę, mowę ciała i dźwięki. Niemowlę również bacznie obserwuje wysyłane przez opiekunów sygnały i w niejednoznacznych sytuacjach stara się na ich podstawie zrozumieć, co się wokół niego dzieje. Zobacz: Jak wygląda świat oczami dziecka? Jesteśmy pod wrażeniem! Dziecko w 7. miesiącu zaczyna okazywać uczucia, zainteresowanie i przywiązanie innym członkom rodziny oraz opiekunom, nie tylko tobie. Na dźwięk znajomego głosu uśmiecha się, gaworzy, macha rączkami. Może też ruszyć w stronę mówiącego. Duże znaczenie dla dziecka ma jego własne imię. W tym okresie powinno je jak najczęściej słyszeć, by uczyć się, że ono należy właśnie do niego. Rady dla rodziców: Jak najczęściej zwracaj się do dziecka po imieniu. Utrwalaj też znajomość imion innych domowników, np. w zaimprowizowanych piosenkach. Pobaw się z dzieckiem w rozpoznawanie głosów; posadź na foteliku, a kilku domowników niech mówi do niego zza oparcia; obserwuj reakcje na poszczególne głosy. Wydrukuj teksty najpopularniejszych kołysanek dla dziecka Rozwój intelektualny Dziecko ogląda się w lustrze i wyciąga rękę do swojego odbicia. Śledzi wzrokiem upadający przedmiot i szuka schowanej przez dorosłego zabawki. Uważnie obserwuje osoby mu bliskie. Wołane po imieniu reaguje odwróceniem głowy. Dziecko potrafi naśladować wiele zachowań otaczających je osób. Niemowlę w tym okresie zaczyna ujawniać swoją wolę. Podczas posiłku daje do zrozumienia, że np. nie chce więcej jeść poprzez odwrócenie głowy czy zaciskanie ust. Sprawdź też: Skuteczne sposoby na niejadka Dziecko wykazuje rosnącą fascynację detalami poszczególnych przedmiotów. W tym czasie cieszy się ze skomplikowanych zabawek i interesuje nimi bardziej niż dotąd. Polecamy: Jak powinno się rozwijać siedmiomiesięczne niemowlę? 7-miesięczne dziecko staje się prawdziwą gadułą. Gaworzy, wydaje dźwięki sylabowe. Powtarza wielokrotnie te same sylaby, np. "ma-ma", "ba-ba". Dziecko zaczyna zdradzać poczucie rytmu w mowie, zabawie i innych czynnościach, może np. naśladować twoje rozmowy z innymi ludźmi. Uczy się klaskać w celu wytworzenia rytmu. Niemowlę rozpoznaje wypowiadane przez ciebie słowa, zwłaszcza te, które odnoszą się do konkretnych obiektów. Naśladuje twoją mowę i gesty z coraz większą precyzją. Chce nieustannie odkrywać świat, obraca głowę w stronę, z której dochodzi dźwięk, szuka zabawek, które znikły mu z oczu i porusza się w kierunku pożądanego celu. W tym czasie można zaobserwować, czy dziecko chętniej posługuje się prawą bądź lewą ręką (większość niemowląt należy do praworęcznych, tylko 15 proc. do leworęcznych, a niewielka grupa do oburęcznych). Czytaj też: Leworęczność dzieci - czy jest się czego bać? Rady dla rodziców: Pobudzaj zainteresowanie dziecka otaczającym go światem, zapewnij dziecku kontakt z różnorodnymi obiektami do oglądania, słuchania, dotykania, wąchania. W tym wieku ogromną radością są dla dziecka wyprawy poza dom – do parku, do zoo, nad jezioro. Puść dziecku piosenkę i wyklaskaj jej rytm, zachęć je do klaskania, dzięki temu pomożesz mu zrozumieć, że pewne czynności i zjawiska powtarzają się. Gdy mówisz do dziecka, staraj się nazywać pokazywaną rzecz lub wykonywaną czynność. Co cię może zaniepokoić? Ciągłe noszenie dziecka. Z jednej strony chcesz, by niemowlę wiedziało, że zawsze przyjdziesz, gdy zapłacze, z drugiej, kiedy tylko przychodzisz, chce na ręce. Ciągłe noszenie dziecka jest jednak niekorzystne. Nie tylko dla ciebie (obciążasz swój kręgosłup, nie możesz nic zrobić), ale także dla dziecka, bo ciągle unieruchomione w twoich ramionach nie ma szansy na aktywność, zabawę, a więc rozwój. Reaguj na łzy dziecka, ale postaraj się ograniczyć jego ciągłe noszenie. Sprawdź też, jak nie oszaleć, gdy niemowlę jest nieznośne 7-miesięczne niemowlę jeszcze nie siedzi. Spokojnie! Dzieci są różne i różnie się rozwijają. Niektóre niemowlęta osiągają tę umiejętność dopiero około 9. miesiąca życia. Zatem... cierpliwie poczekaj. Przeczytaj też: Jak sprawić, by zdrowo rosło? Radzi ekspert - Paweł Zawitkowski Gryzienie brodawek. Ząbkujące niemowlę lub dziecko z pierwszymi ząbkami może mieć ochotę na mocniejsze uciskanie brodawek. W takie sytuacji od razu wyjmuj pierś z buzi dziecka i poważnym tonem powiedz mu, że tak nie wolno robić. Dziecko musi wiedzieć, że nie żartujesz! Zrób test: Co potrafi 7-miesięczne niemowlę? View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Zdolne dzieci - zobacz, jak je rozpoznać Dbaj o zgryz maluszka Siatki centylowe - jak z nich korzystać?​ 9 błędów wychowawczych zbyt troskliwych rodziców Kiedy przestać karmić butelką Jak przygotować mleko dla dziecka Dobre i złe nawyki przy usypianiu To jest niezbędne dla rozwoju dziecka
Dziecko 5 miesiąc – co się zmienia [kalendarz rozwoju dziecka]
5-miesięczne dziecko potrafi leżeć w pozycji foczki, przekręcać się z brzuszka na plecy i odwrotnie. Zastanawiasz się, czy już czas na rozszerzanie diety? Sprawdź, kiedy wprowadzać nowe produkty i po czym możesz rozpoznać ząbkowanie.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może zaniepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny 5-miesięczne niemowlę urosło o około 2,5 cm, przybyło mu też około 500 g, a sprawność, jaką osiągnie w 5. miesiącu, na pewno będzie dla ciebie powodem do dumy. Dziecko w pozycji na brzuchu leży z wyprostowanymi nogami i obraca się na boki, stara się oprzeć na dłoniach i unieść górną część tułowia. Potrafi podnieść klatkę piersiową niemal pod kątem prostym do podłoża. To tzw. pozycja „foki”, która zapowiada przejście do następnego etapu rozwoju – raczkowania. Tymczasem dziecko, leżąc na brzuchu i odpychając się rękami lub nogami, będzie w stanie posunąć się o kilka cm do przodu lub do tyłu. Twoje niemowlę umie już także przekręcać się z pleców na brzuszek i odwrotnie. 5-miesięczne dziecko można właściwie porównać do wygimnastykowanego akrobaty. Kiedy leży na plecach sięga do stóp i prowadzi je do ust, aktywnie unosi głowę, wspiera się na głowie i nóżkach, podnosi brzuszek i poznaje świat do góry nogami. Maluch przetacza się z brzucha na plecy i odwrotnie, podpiera się na prostych rękach i sięga po zabawkę umieszczoną na wysokości jego wzroku. Umie już chwycić grzechotkę całą dłonią z prostym kciukiem i przekładać ją z ręki do ręki. Może też trzymać kubek obiema rękami i unosić do ust. To wstęp do samodzielnego jedzenia i picia, które również jest kamieniem milowym w rozwoju dziecka. W 5. miesiącu niemowlę siedzi już pewnie z podparciem. Potrafi wytrzymać w tej pozycji dość długo bez przewracania się, ponieważ jego plecy są obecnie mniej zaokrąglone. W tym czasie niemowlę umie obracać nadgarstkiem podczas trzymania zabawki. Może więc obejrzeć ją ze wszystkich stron i dokładniej „zbadać” jej właściwości. Niektóre niemowlęta w tym wieku są już gotowe do przyjmowania stałych pokarmów. Z wprowadzaniem nowości do menu smyka lepiej jednak zaczekać jeszcze miesiąc lub dwa. Zbyt wcześnie wprowadzone pokarmy stałe mogą wywołać bóle brzucha, a nawet może pojawić się u dziecka alergia pokarmowa. Zobacz: Aktualny schemat żywienia niemowląt - do druku U 5-miesięcznego dziecka mogą zacząć wyrzynać się też pierwsze ząbki. Ząbkowaniu może też towarzyszyć podwyższona temperatura i luźniejsze stolce. Masuj dziecku dziąsła miękką silikonową szczoteczką dla niemowląt. Możesz też dać mu do gryzienia miękki plastikowy gryzak wypełniony wodą (schłodzony w lodówce). Przed karmieniem i przed snem posmaruj dziąsła dziecka znieczulającym żelem. Jeśli ból jest silny lub maluch gorączkuje, podaj mu paracetamol w czopku lub syropie. Zobacz też: Najlepsze gryzaki dla niemowlaka Kiedy pojawią się pierwsze ząbki, nie daj się przekonać, że trzeba odstawić dziecko od piersi. Jeśli tylko będziesz je dobrze przystawiać, na pewno cię nie pogryzie. W 5. miesiącu przychodzi czas na podanie dziecku kolejnych dawek szczepionek. Koniecznie więc sprawdź aktualny kalendarz szczepień obowiązkowych. Rady dla rodziców: Pochylaj się nad dzieckiem i pozwalaj mu chwycić twoje ręce, a potem delikatnie podciągaj je do pozycji siedzącej. Bawcie się w robienie „pa-pa” - to pomaga dziecku ćwiczyć rotację nadgarstka. Pobudzaj w dziecku ochotę do pełzania, np. ustawiając zabawkę w odległości kilkunastu centymetrów od niego. Pozwalaj, by dziecko, jeśli ma ochotę, piło z butelki lub kubka niekapka samo. Rozwój emocjonalny 5-miesięczne dziecko reaguje na melodię i intonację głosu dorosłej osoby. Ustala się między wami prawdziwa harmonia. Niemowlę reaguje śmiechem na twoją zadowoloną twarz i może zacząć płakać, jeśli ty płaczesz. W tym okresie dziecko często ma swoją jedną ulubioną zabawkę (a czasem kocyk, pieluszkę), do której jest bardzo przywiązane. W ten sposób tworzy nowe emocjonalne więzi i uczy się, jak radzić sobie z własną samotnością, smutkiem i poczuciem zagrożenia. Sprawdź też: Jakie zabawki dla niemowlaka? Najlepiej czarno-białe! Dziecko reaguje na innych ludzi na wiele różnych sposobów – piszczy, śmieje się, macha rączkami. Ale naprawdę przywiązane jest tylko do ciebie i taty. Niemowlę może więc przejawiać lęk, gdy widzi obcą twarz lub słyszy nieznajomy, głośny i groźny głos. Rady dla rodziców: Gdy dziecko marudzi, nie interweniuj natychmiast, odczekaj chwilę, może będzie umieć pocieszyć się samo, swoimi rączkami i paluszkami. Czas na przedstawienie kukiełkowe. Z kukiełką na ręce rozmawiaj z dzieckiem, śpiewaj mu, połaskocz delikatnie… Staraj się być miła dla dziecka, nawet jeśli jesteś zła czy zdenerwowana. Twój zły nastrój to dla niemowlaka ogromny stres, który może odbić się na jego usposobieniu. Jak najczęściej baw się z dzieckiem; im więcej czasu spędzisz z nim w tym okresie, tym bliższa będzie wasza więź. Przekonaj się też, że matczyna miłość czyni cuda. Rozwój intelektualny 5-miesięczne niemowlę reaguje na swoje odbicie w lustrze, rozróżnia twarze obce i znajome, reagując na ton głosu i mimikę dorosłego. Odwraca głowę w kierunku źródła dźwięku. Sięga spontanicznie po przedmioty, manipuluje nimi, potrząsa, ogląda, obmacuje i wkłada do ust. Chętnie wydaje okrzyki radości, wymawia samogłoski i spółgłoski. Rośnie w tym czasie „gadatliwość” dziecka. Sprawdź też, jak rozwija się pamięć niemowlaka Niemowlę cieszy się swoimi palcami, zaczyna rozumieć, jak działają i do czego służą. Sięgając po jakiś przedmiot, dziecko używa już obu rąk. A dzięki szybko rozwijającej się koordynacji wzrokowo-ruchowej, jest w stanie ocenić, jaką wielkość ma przedmiot i jak daleko się znajduje. Dziecko dobrze rozumie też zależności przyczynowo-skutkowe. Wie np., że jeśli się rozpłacze, ktoś wyjmie je z łóżeczka. Dziecko w tym czasie potrafi dłużej koncentrować się na jednym przedmiocie. Najbardziej ciekawią je zabawki oddziałujące jednocześnie na kilka zmysłów – ruszające się, kolorowe, hałaśliwe. Poznaj zakazane zabawy dla niemowląt - tego nie rób z dzieckiem! Niemowlę staje się coraz bardziej spostrzegawcze. Z zainteresowaniem przygląda się chodzącej po ścianie muszce, jego uwadze nie ujdzie nawet najmniejszy okruszek. Zanim położysz dziecko na dywanie, sprawdź więc dokładnie, czy nie ma tam żadnych guzików, koralików, czy innych drobiazgów, które mogłoby włożyć do buzi. Dziecko w wieku 5 miesięcy wyraźnie potrafi odróżniać mimikę dorosłych. Inaczej reaguje na twój uśmiech, inaczej na twoją smutną czy rozgniewaną twarz. Rozróżnia też głosy przyjazne od agresywnych. Na przykrą sytuację może zareagować płaczem. Sprawdź też: Dziecko płacze po karmieniu: co robić? Rady dla rodziców: Pomagaj dziecku ćwiczyć palce, bawcie się np. w „Sroczka kaszkę warzyła". Często śpiewaj niemowlakowi, to pobudza umiejętność artykułowania sylab u dziecka. Zabawa przed lustrem jest dla dziecka stymulacją wzrokową i ogólnorozwojową, pozwól więc niemowlęciu przypatrywać się swemu odbiciu jak najczęściej. Używając prostych pytań i odpowiedzi, prowadź z dzieckiem dialog - im więcej będziesz z nim rozmawiać, tym szybciej nauczy się ono rozumieć mowę. Co cię może zaniepokoić? Nietypowe objawy ząbkowania. Ząbkowanie kojarzy się z wkładaniem przez niemowlę piąstek do buzi i ślinieniem. Tymczasem podczas ząbkowania mogą wystąpić także inne objawy, np. kaszel (dziecko krztusi się nadmiarem śliny), biegunka, lekka gorączka, utrata apetytu. Wysypka. Jeśli pojawiła się po rozpoczęciu rozszerzania diety, może być sygnałem uczulenia. Ważne jest wtedy odpowiednie rozszerzanie diety alergika. Zrób test: Co potrafi 5-miesięczne niemowlę? View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? W którym centylu jest twoje dziecko? (Siatki centylowe online)​ Koniec karmienia piersią (bez łez i stresów!) Kalendarz ząbkowania niemowlęcia – wydrukuj i powieś! 6 rzeczy, które warto wiedzieć o rozwoju niemowlęcia Temperatura a spacer z dzieckiem – kiedy wyjść, kiedy zostać w domu? 13 powodów, dla których niemowlaki mogą cierpieć na bezsenność 5 niepokojących zachowań niemowlaka - co naprawdę jest groźne?
Twoje 12-miesięczne dziecko przestaje być niemowlakiem! Co powinno umieć?
Twój roczny maluch chce być już bardzo samodzielny, ale wciąż musisz być uważna, żeby nie zrobił sobie krzywdy. Jest bardzo towarzyski, choć nie umie jeszcze bawić się z innymi dziećmi. Zobacz, jak rozwija się dziecko w 12. miesiącu życia.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może zaniepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny Pod koniec 1. roku życia dziecko waży przeciętnie 11 kg i mierzy 75 cm. Oznacza to, że rocznego dziecka masa urodzeniowa potroiła się, a dziecko rosło ponad 2 cm na miesiąc. View Ediplayer on the source website Roczne dziecko bardzo lubi chodzić trzymane za jedną rękę. Jego uchwyt jest coraz słabszy. Oznacza to, że dziecko jest gotowe do wykonania w pełni samodzielnego kroku. Tymczasem dziecko może próbować wdrapywać się na schody. Brakuje mu jednak pomysłu, jak wrócić na dół. 12 miesięczne dziecko potrafi dwoma palcami unieść drobny przedmiot, wkładać jedne rzeczy w drugie oraz wyciągać je z ciasnych przestrzeni. W tym wieku niemowlę często potrafi już zbudować wieżę z dwóch dużych elementów. To dobry moment na pierwsze klocki. A podczas czytania książeczki próbuje samodzielnie przewracać strony! View Burdaffi on the source website Zobacz też: 12 zabaw, w które można bawić się w domu Zaczyna się okres pokazywania wszystkiego palcem, dziecko zdobyło już bowiem dostateczną kontrolę nad ruchami precyzyjnymi. Gest ten oznacza, że dziecko rozpoznaje różne obiekty i próbuje je zidentyfikować. Zobacz także: Gdy dziecko zaczyna chodzić... 9 rad na najczęstsze problemy W tym okresie możesz zauważyć, że niemowlę nie ma już takiego apetytu jak dawniej. To normalne. Zmniejszony apetyt wiąże się z tym, że dziecko teraz znacznie wolniej rośnie. Już nie będzie tak szybko przybierać na wadze jak w pierwszym roku życia. Roczne dziecko sprawnie się porusza w pionie, szybko raczkuje. Nie chce tracić czasu na jedzenie. Z drugiej strony zasób doświadczeń smakowych dziecka znacznie się powiększył. Obecnie może jeść ono już niemal wszystko, co reszta rodziny! Zobacz też: Co powinno jeść roczne dziecko? Wydrukuj jadłospis i powieś na lodówce! Rady dla rodziców: Nie denerwuj się, jeśli twoje dziecko jeszcze nie próbuje stawiać pierwszych kroków, większość dzieci zaczyna chodzić dopiero w 13. miesiącu życia, niektóre nawet w 18. miesiącu. Nie stawiaj go na siłę – to niebezpieczne. Jeśli jeszcze tego nie zrobiłaś, zacznij kąpać dziecko w dużej wannie. Jeśli dziecko czuje się w niej niepewnie, wykąpcie się razem; możecie w łazience puszczać bańki, przelewać wodę z jednych foremek w drugie, puszczać stateczki. Sprawdź też, jak powinna wyglądać kąpiel w dużej wannie. Zrób dziecku miejsce przy rodzinnym stole, aby mogło was obserwować i włączać się do rozmowy. Sprawdź również: 7 kroków do samodzielnego jedzenia Rozwój emocjonalny Roczniak bardzo interesuje się innymi dziećmi, ale nie potrafi się jeszcze wspólnie bawić. Dzieci w tym wieku naśladują siebie wzajemnie, próbują ze sobą rozmawiać, są na etapie zabawy paralelnej, tzn. że bawią się nie ze sobą, ale obok siebie. Problemy w interakcjach z innymi dziećmi mogą pojawić się dlatego, że dzieci w tym wieku nie rozumieją jeszcze pojęć „moje” i „twoje”. Dziecko chce się więc bawić wszystkimi zabawkami, jakie są w piaskownicy, co może skończyć się „kłótnią”. Dzieci uczą się dopiero, jak czekać na swoją kolej podczas zabaw. W ten sposób dowiadują się, czym jest współuczestnictwo i dzielenie się. Poznaj też: Plac zabaw to najlepsza szkoła pod słońcem [WIDEO] W stosunku do obcych dorosłych dziecko nadal zachowuje dystans. Najlepiej czuje się wśród domowników. Śmieje się radośnie na widok wracającego z pracy taty, baraszkuje na dywanie z siostrą. Roczniak przepada szczególnie za towarzystwem mamy. Obserwowanie jej i słuchanie to dla niego cennym źródłem informacji. Dziecko uczy się rozpoznawać po twarzach coraz to nowych ludzi. Można zauważyć, że inaczej reaguje na nich w zależności od płci lub charakterystycznych szczegółów, tj. okulary, broda, itp. Sprawdź też: Czego boją się dzieci? Nie tylko ciemności! Dziecko ma świadomość, że jest kimś odrębnym od ciebie. Czasem napełnia je to niepokojem, ale pomaga też w rozumieniu własnej tożsamości. Niemowlę rozpoznaje już swoje zabawki, swoje ubrania i swoje odbicie w lustrze. Rady dla rodziców: Baw się z dzieckiem w przebieranki, obserwując jego reakcje na każdą zmianę. Rozwijaj w dziecku zdolność do nawiązywania nowych przyjaźni i dobrych stosunków z innymi ludźmi, co zaowocuje satysfakcją i sukcesami w przyszłości. Stwarzaj roczniakowi okazję do zabaw z rówieśnikami, zapraszając np. do domu znajomych z dziećmi. Zobacz też: 23 pomysły na szalone zabawy ruchowe Rozwój intelektualny 12 miesięczne dziecko zaczyna posługiwać się przedmiotami zgodnie z ich budową i funkcją. Potrafi wykonywać pewne działania w określonej kolejności. Jest to duży postęp w rozwoju umysłowym dziecka, dający początek myśleniu zorganizowanemu. Roczniak wymawia ze zrozumieniem pierwsze dwa lub trzy słowa z powtarzaną sylabą np. ma-ma, ba-ba, ta-ta. Słowa te mają już dla niego konkretne znaczenia. Możesz wreszcie mieć pewność, że „mama” w jego ustach naprawdę znaczy „mama”. Zobacz też, jak wygląda rozwój mowy dziecka Roczne dziecko na ogół potrafi też powiedzieć: „Da! ”, czyli "daj", a także „Nie!”. Żeby nie było wątpliwości, kręci wtedy przecząco głową. Dziecko zdobywa przecież coraz większą niezależność i przejawia nieposłuszeństwo wobec ustalonych zasad. Oznacza to, że próbuje myśleć samo za siebie. Pamiętaj jednak, że w równym stopniu co wolności, dziecko potrzebuje ustalonych zasad, aby czuć się bezpiecznie. Zobacz też: 8 zasad okazywania dziecku szacunku Choć twój roczniak często mówi: „nie”, chętnie współpracuje przy ubieraniu, myciu i innych codziennych czynnościach. Bez protestu wykonuje w zabawie proste polecenia, np. „Daj lalę”, „Gdzie jest tata?”, „Otwórz buzię”. Poza najprostszymi słowami i zdaniami, dziecko rozumie również bardziej abstrakcyjne wyrażenia, np. "szybko", "poczekaj", "głodny". Specjaliści twierdzą, że przed wypowiedzeniem pierwszego słowa dziecko rozumie około 50 wyrazów i prostych zdań. Potrafi też zrozumieć niektóre z nich bez towarzyszących im gestów. Uwielbia powtarzać wyrazy dźwiękonaśladowcze. Już wie, że pies to "hau, hau", kot to "miau, miau", a zegar to "tik-tak". Dziecko identyfikuje głosy wydawane przez zwierzęta, potrafi naśladować je i dostrzega różnice między nimi a ludzka mową. Przeczytaj też: Dlaczego pierwszym słowem dziecka jest "mama" lub "tata"? Powód jest inny, niż myślisz! W tym okresie zauważysz też, że twoje dziecko wykonuje czynności w sposób coraz bardziej celowy, doskonali myślenie przyczynowo-skutkowe i rozwiązywanie problemów (coraz lepiej sortuje i klasyfikuje obiekty, dokonuje prostych uogólnień, np. każde czworonożne zwierzę jest dla niego „pieskiem”). Twój roczniak poznaje, kiedy cieszysz się z tego, co robi, i powtarza swoją czynność tak długo, jak długo trwają twoje pochwały. Stara się w ten sposób zrobić ci przyjemność. Rady dla rodziców: Spraw dziecku duże klocki do budowania, a także zabawkę-telefon, plastikowe naczynia kuchenne, ubranka dla lalek (imitacje rzeczy używanych przez dorosłych). Nie rób selekcji zabawek ze względu na płeć dziecka; zachęcaj dziewczynkę do zabawy piłką czy samochodem, a chłopca – lalkami. Wyraźnie wymawiaj słowa, żeby pomóc dziecku w rozumieniu ich treści i zwracaj się do niego jak najprostszymi zdaniami. Gdy roczniak mówi do ciebie, nie poprawiaj go. Może to go onieśmielić i zahamować rozwój mowy. Obejrzyj film, jakie zabawki kupić dziecku z okazji pierwszych urodzin: View Ediplayer on the source website Co cię może zaniepokoić? Lęk przed rozstaniem. Dzieci zaczynają bać się rozstań z rodzicami zwykle około 8. miesiąca życia, ale ten strach może nie mijać nawet do pierwszych urodzin. Uzbrój się w cierpliwość i sprawdź, kiedy najlepiej dziecko zniesie powrót mamy do pracy. Przywiązanie do butelki. Butelka dla takiego dziecka jest jak pocieszyciel, np. ulubiony kocyk czy pluszak - kojarzy mu się z czymś znajomym i daje poczucie bezpieczeństwa. Jednak zbyt długie picie przez smoczek może powodować wady zgryzu, dlatego trzeba dziecko odzwyczaić od butelki. Zobacz, jak powinno wyglądać pożegnanie dziecka z butelką. Nie chce się dzielić zabawkami. Dla rocznego dziecka dzielenie się zabawkami jest bardzo trudne. Roczniak nie rozumie (i nie będzie rozumiał jeszcze przynajmniej przez półtora roku), że można komuś pożyczyć zabawkę. Podczas zabaw z innymi musisz być rozjemcą i powoli tłumaczyć dziecku, jak się dzielić („Teraz Kasia pobawi się twoim wiaderkiem, a ty jej koparką"). Zapominanie wyuczonej umiejętności. Niemowlęta mają tendencję do doskonalenia jednej czynności w danym okresie. Jeśli obecnie pochłania je stawanie czy chodzenie, może nie być skłonne do mówienia. Jeśli natomiast zajmuje się samodzielnym jedzeniem, może mało interesować się nauką chodzenia. Zrób test: Co potrafi 12-miesięczne niemowlę? View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Co powinno umieć niemowlę - test rozwojowy dla rodziców roczniaka Siatki centylowe - do czego służą?​ 5 sprytnych sposobów na kasze Dieta dziecka po pierwszym roku Bilans roczniaka: co powinno umieć roczne dziecko - film Dziecko w żłobku
Jak rozwija się 11-miesięczne dziecko? Co powinno już umieć?
W 11 miesiącu życia twoje dziecko chodzi już sprawnie przytrzymując się mebli i rwie się do samodzielnego chodzenia. Może też zacząć mówić „nie”. Zobacz, jakich jeszcze umiejętności nabierze pod koniec pierwszego roku życia.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może zaniepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny 11 miesięczne dziecko ma za nic protesty ortopedów i coraz częściej usiłuje wstawać na proste nóżki. Wyraźnie widać, że w pozycji pionowej czuje się coraz lepiej. Czasem zdarza mu się nawet przez chwilę stać bez trzymanki. Bardzo pragnie wykonać pierwszy samodzielny krok, ale najprawdopodobniej będzie musiało poczekać na to jeszcze kilka tygodni. Według statystyk ten moment następuje zwykle w wieku trzynastu-czternastu miesięcy. Zobacz też: Gdy dziecko zaczyna chodzić... 9 rad na najczęstsze problemy By podnieść leżącą na podłodze zabawkę, dziecko potrafi schylić się lub ukucnąć, przytrzymując się jakiegoś mebla. Niestety, powrót do pozycji stojącej nie jest już taki prosty. Większość dzieci tego jeszcze nie umie. Siadają więc, stają na czworakach, chwytają się nogi od stołu lub innej podpory i mozolnie dźwigają do pionu. Rączki niemowlaka są już bardzo sprawne. Dziecko potrafi chwycić guzik zgiętym kciukiem i palcem wskazującym – jest to tzw. chwyt szczypcowy. Możesz też zauważyć, że trzyma przedmioty za trzonki lub zakończenia. Dziecko z wprawą otwiera wszystkie zamykane na magnes szafki, wysuwa lżejsze szuflady, otwiera tekturowe pudełka, wysypując ich zawartość na podłogę. Dlatego zadbaj, aby dom był bezpieczny dla dziecka. View Burdaffi on the source website Wyostrza się wzrok dziecka. Jest ono w stanie ogniskować wzrok, śledzić ruchome obiekty i analizować obrazy. Ranking zabawek dla dzieci - opinie, testy, ceny! Pod koniec pierwszego roku życia zmienił się rytm snu dziecka. Podczas gdy noworodek przesypiał średnio 16 godzin na dobę, 11 niemowlę potrzebuje już tylko 13 godzin. Większość dzieci w tym wieku przesypia nieprzerwanie co najmniej sześć godzin w nocy oraz ucina sobie jedną lub dwie drzemki w ciągu dnia. Sprawdź też: Sen niemowlaka pod lupą: ile powinno spać niemowlę i inne pytania Rady dla rodziców: Jeśli jeszcze tego nie zrobiłaś, koniecznie już teraz odstaw butelkę. Zbyt długie z niej picie może powodować wady zgryzu. Jeśli dziecko jest "leniwe" i raczej mało się rusza, zachęcaj je do przekręcania się z pleców na brzuch oraz do siadania, kładąc je jak najczęściej na podłodze i kładąc po obu stronach zabawki by były bodźcem do przewrotu. Rozwój emocjonalny U 11 miesięcznego dziecka wciąż rośnie świadomość siebie jako niezależnej, odrębnej jednostki. Chce coraz częściej samo decydować o tym, co ma robić. Daje mu to poczucie mocy i kontroli nad sobą i w swoim życiem oraz stanowi fundament pod przyszłe umiejętności podejmowania decyzji (11 miesięczne niemowlę może już mówić „nie"!). W miarę jak rośnie w dziecku poczucie niezależnego własnego "ja", zaczyna ono uczestniczyć w prostych zabiegach wokół siebie, takich jak ubieranie czy mycie. Zaczyna podejmować pierwsze próby samodzielnych wędrówek, choć wciąż czuje się niepewnie w odległości kilku kroków od ciebie. Z jednej strony pragnie bezpieczeństwa, z drugiej – swobody. Możesz zauważyć, jak oddala się od ciebie, by po chwili wrócić z powrotem. Sprawdź też: 4 proste rady, jak nauczyć dziecko samodzielności Dziecko przepada za śmiechem i żartami i zaczyna samo je inicjować. Śmiech ma ogromny wpływ na kształtowanie się jego usposobienia i osobowości. Zobacz też: Jak rozwija się roczne dziecko - 5 ważnych umiejętności Pamiętaj, że to ty jesteś wciąż dla dziecka najważniejsza i najdroższa. Żadna zabawka nie może się z tobą równać. To ty pobudzasz wszystkie zmysły dziecka, uczysz, bawisz, jesteś dla niego fascynująca. Jesteś punktem odniesienia, kiedy jest niepewne sytuacji lub własnych uczuć. Obserwowanie wyrazu twojej twarzy pomaga ocenić, czy dane zajęcie jest bezpieczne czy nie. Rady dla rodziców: Rozbudzaj w dziecku poczucie humoru. Staraj się jak najczęściej je rozśmieszać, strój miny, zmieniaj głos, dawaj zabawne nakrycia głowy do przymierzenia. Ucz dziecko grzeczności, mówiąc zawsze „dziękuję”, „przepraszam”, „proszę” itd. Pozwalaj dziecku dokonywać wyborów, aby czuło, że liczysz się z jego pragnieniami i opinią. Pamiętaj, że masz nieograniczone możliwości zabawy z dzieckiem. W wielu przypadkach możesz obyć się bez zabawek. Za każdym razem, gdy bawisz się z niemowlakiem, rozwija się on społecznie, psychicznie, fizycznie i intelektualnie. Baw się też z dzieckiem w zabawy rozwijające zmysły Rozwój intelektualny 11 miesięczne dziecko umie już wkładać i wyjmować drobne przedmioty z większych. Choć dla dorosłych wydaje się to dziecinnie łatwe, zdobycie tej umiejętności to kamień milowy w rozwoju dziecka. Niejedyny – warto dodać. Kolejnym jest zdobycie umiejętności mowy. Niemowlę wymawia ze zrozumieniem pierwsze dwusylabowe słowa i naśladuje dźwięki. Przyswaja sobie coraz więcej słów, prawdopodobnie zna już dobrze słowa „mama”, „tata”, „pa-pa”, „spać” i „nie”. Przeczytaj też: Zabawy dla dziecka, które uczą mówić Dziecko staje się stanowcze i zdecydowane. Dokładnie wie, czego chce, i potrafi to wyrazić. Kiedy pragnie, byś podała mu zabawkę, wyciąga rączki w kierunku przedmiotu pożądania. Kiedy nie ma ochoty na jedzenie, stanowczo kręci główką. Może buntować się przy ubieraniu i przewijaniu. Czasem umie nawet powiedzieć wprost: „Nie!”. Kiedy słyszy: „nie” od ciebie, reakcja może być różna. Może się cofnąć, przerwać to, co robi albo wręcz przeciwnie – kontynuować czynność mimo zakazu. Sprawdza w ten sposób, jak daleko może się posunąć. Robiąc coś „zakazanego” może na ciebie zerkać. To dowód na to, że ma świadomość ustanowionych przez ciebie zasad. Sprawdź: Jak powinno się rozwijać jedenastomiesięczne niemowlę? Dziecko jest coraz bardziej świadome swego imienia, uczy się też imion domowników. Staraj się więc używać imion i zaimków, to pomaga dziecku w identyfikacji bliskich mu osób i porządkowaniu jego świata. Dziecko okazuje większe zainteresowanie książeczkami. Skupia wzrok na obrazkach ilustrujących czytaną przez ciebie treść. Umie odróżniać przedmioty po temperaturze, kształcie, ciężarze i konsystencji. Niemowlę potrafi rozpoznać na obrazku psa, kota, ptaka, dom, samochód (oczywiście najlepiej idzie mu z tymi, z którymi styka się na co dzień). Dziecko uczy się nazw części ciała i może już odpowiadać na pytania na ten temat. Może już potrafić zidentyfikować swój nos, buzię, uszy, pępek, potem nogi i głowę. Zobacz też: Zacznij czytać od małego! Rady dla rodziców: 11 miesięczne niemowlę uwielbia rysować. Kup mu grube woskowe kredki (są nietoksyczne) i stwarzaj okazje do rysowania jak najczęściej. Sprawdź też: Dziwne rysunki dzieci – czy powinny niepokoić? Szanuj to, że dziecko staje się niezależne, myśli samo za siebie i nie zawsze słucha twoich poleceń. Okazuj dziecku, że doceniasz jego pozytywne zachowania. Im częściej będziesz chwalić niemowlę za jego działania, tym częściej będzie je powtarzać. Zapewnij dziecku bogaty wybór zabawek edukacyjnych, tj. puzzle, różnokształtne układanki, piramidy z kółek. Zobacz film, jaki jeździk jest dobry dla dziecka: View Ediplayer on the source website Co cię może zaniepokoić? Krzywe nóżki. Większość dzieci w tym wieku ma krzywe nóżki, tzn. ich kolana nie stykają się, gdy się, trzymając stopy razem. To normalne. Dopiero po kilku latach nóżki staną się proste. Jeszcze nie staje na nóżki. Pamiętaj, że dzieci rozwijają się w różnym tempie. Może po prostu dziecko nie jest jeszcze na to gotowe. Później stają na nogach te dzieci, które są pulchniutkie, a także takie, które nie miały zbyt dużo okazji by trenować chodzenie (np. te, które często siedziały w kojcu). Mały przyrost wagi. Cóż, niemowlęta w drugim półroczu nie rosną już tak szybko jak w pierwszym. Ważne jest to, by mieściły się na odpowiednich centylach wzrostu i wagi. Dlatego sprawdź: Siatki centylowe dla dzieci Zrób test: Co potrafi 11-miesięczne niemowlę? View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Siatki centylowe - jak z nich korzystać?​ 6 ważnych zasad podawania leków dziecku Prezenty dla niemowlaka - nasze hity 10 pilnych pytań do pediatry 15 rad dla taty, który zostaje sam z dzieckiem 20 par najfajniejszych bucików dla niemowląt
10 miesiąc życia – czym zadziwi cię dziecko [kalendarz rozwoju]
W 10 miesiącu dziecko wolniej rośnie, ale coraz więcej potrafi. Twój niemowlak pewnie uwielbia samodzielne stanie na nóżkach, robi papa i turla piłkę po podłodze. Sprawdź, jakie zabawy mu się teraz spodobają i czego się możesz jeszcze po nim spodziewać.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może zaniepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny 10 miesięczne dziecko staje się cięższe jedynie o ok. 200 g i wyższe o półtora cm. Przyrost masy ciała staje się coraz wolniejszy. View Ediplayer on the source website Z leżenia na brzuchu 10 miesięczne niemowlę potrafi podnieść się do siadu. Już całkiem stabilnie siedzi, także na krześle. Pozycja siedząca oferuje mu różne możliwości. Może pochylić się do przodu i sięgnąć po zabawkę albo obracać się, by zlokalizować źródło dźwięku. Może też siedzieć na krzesełku i jeść posiłek. Zobacz, jak wybrać krzesełko do karmienia - nasze typy Dziecko w 10 miesiącu potrafi już czasami trzymać naraz trzy nieduże przedmioty. Na początku jednak musi upłynąć trochę czasu, zanim odkryje, jak poradzić sobie z dodatkową zabawką, mając do dyspozycji tylko dwie rączki. Równie trudną sztuka jest przewracanie stron książki. Zwolnienie uchwytu sprawiało dziecku do tej pory trudność. Obecnie powinno już umieć rozstać się z trzymaną zabawką wypuszczając ją z ręki, rzucając lub kładąc. Zobacz też: Dla małych rączek - najlepsza grzechotka 10 miesięczne dziecko zwykle potrafi już stać, przytrzymując się kogoś lub czegoś. Zdarz się również, że kiedy w pozycji stojącej puści się twojej ręki czy mebla, jeszcze przez chwilę stoi, a dopiero potem siada na pupie. Niemowlę w tym wieku zwykle potrafi już zrobić „pa-pa", turlać piłkę po podłodze, samodzielnie pić z kubeczka niekapka. Zobacz też: Zmiana butelki na kubek Rady dla rodziców: Nie martw się, jeśli twoje dziecko nie próbuje wstawać ani chodzić, wiele dzieci w tym wieku porusza się wyłącznie na czworakach, a pierwsze kroki przy meblach stawia dopiero w jedenastym, a nawet dwunastym miesiącu życia. Warto zacząć serwować dziecku prawdziwy obiad złożony z dwóch dań (rozrzedzona zupa i jarzynka z gotowanym mięsem). Możesz też wprowadzić do diety dziecka pieczywo! Co jeszcze? Sprawdź aktualny schemat żywienia niemowląt - do druku. Zasady polecane przez ekspertów View Burdaffi on the source website Rozwój emocjonalny 10 miesięczne dziecko umie już wchodzić w interakcje społeczne. Może na przykład unieść do góry pudełko, którego nie umie otworzyć, dając do zrozumienia, że potrzebuje twojej pomocy. Niektóre dzieci w tym wieku okazują rosnące przywiązanie do określonej zabawki, smoczka czy kocyka. Tacy „mali przyjaciele” zapewniają dziecku poczucie bezpieczeństwa i koją smutki w trudnych chwilach. Uwaga! Jeśli będziesz chciała odebrać niemowlęciu zabawkę, może protestować! Przeczytaj też: Jak powinno się rozwijać dziesięciomiesięczne niemowlę? W tym wieku może nastąpić nasilenie reakcji lękowej na obcych. Zależy to jednak od temperamentu dziecka i ma związek z lękiem przed rozstaniem – niemowlę boi się „porzucenia” przez rodziców czy bliskich. Na szczęście już za kilka miesięcy rozpacz z powodu nieobecności mamy lekko osłabnie. Sprawdź też: Niemowlę okiem psychologa: nerwowe, nadwrażliwe - co to znaczy? Rady dla rodziców: Obserwuj wysyłane przez dziecko sygnały, z pomocą których próbuje się z tobą porozumieć. Zawsze jednak pozwól dziecku na samodzielne rozwiązanie trapiącego go problemu, zanim ruszysz mu z pomocą. Bawcie się przed lustrem, to pomaga zrozumieć niemowlęciu odrębność własnej osoby i powoduje wzrost samoświadomości. Jeśli dziecko ma swoją ukochaną zabawkę i nie pozwala się nią bawić nikomu innemu, uszanuj jego prawo do wyłączności. Nie znaczy to, że niemowlę jest egoistą, po prostu ceni sobie indywidualność. Powoli i ostrożnie zapoznawaj dziecko z nowymi ludźmi, podczas takich kontaktów zwracaj uwagę na wyraz twarzy dziecka i mowę jego ciała; nie zmuszaj niemowlaka do zawierania nowych znajomości. Rozwój intelektualny 10 miesięczne dziecko potrafi błyskawicznie znaleźć zabawkę, którą schowałaś na jego oczach. Z satysfakcją wyciąga grzechotkę z twojej kieszeni, ściąga kocyk z przykrytej zabawki. Gdy potoczysz w jego kierunku piłkę, spróbuje ją odepchnąć w twoją stronę. Niemowlę rozumie zadziwiająco dużo, pod warunkiem że dużo z nim rozmawiasz. Potrafi godzinami gaworzyć, zabawnie modulując głos tak, że brzmi to rzeczywiście jak mowa, podkreślona w dodatku gestykulacją. Posłuchaj dziecko uważnie, a rozróżnisz wyraźne pytania, okrzyki i pełne przekonania stwierdzenia. Niekiedy może nawet paść pierwsze prawdziwe słowo. Najczęściej ku radości rodziców jest to „mama” lub „tata”. Poznaj też: Prawdy i mity o nauce mówienia Dziecko powtarza wielokrotnie usłyszane dźwięki: kaszel, cmokanie, chrząkanie. sylaby. Rozumie kilka prostych poleceń i je wykonuje np. „daj”, „weź”. Przysłuchuje się odgłosom otoczenia, rozróżnia wśród nich dźwięki dla niego ważne. Rozpoznaje głosy różnych osób. Potrafi dostrzec różnice w brzmieniu nowych dźwięków, wydawanych np. przez zwierzęta. Dziecko zaczyna przypuszczalnie adresować swoje znaczące gaworzenie do konkretnych osób. Próbuje wyraźnie nawiązać rozmowę, a nie tylko zwrócić na siebie uwagę. Będzie rozczarowane brakiem odpowiedzi. Słowa mają już dla dziecka konkretne znaczenie, o czym świadczy używanie tych samych dźwięków w określonych sytuacjach. Zobacz też: Zabawy dla dziecka, które uczą mówić Rozwijają się zdolności poznawcze dziecka. Zaczyna ono rozumieć pojęcia „wewnątrz” i „na zewnątrz”. Dziecko robi ogromne postępy w procesach myślowych. Przede wszystkim przewiduje powtarzające się zdarzenia i uczy się reagowania na nowe sytuacje. Jego działania są ukierunkowane na cel. Większość wykonywanych przez niemowlę czynności czy wydawanych dźwięków ma swoją przyczynę. W tym okresie twoje dziecko może stracić zainteresowanie ssaniem piersi, jeśli nie nastąpiło to już wcześniej. Mleko staje się dla niemowlaka mało atrakcyjne, ma przecież do wyboru tyle smakowitych „dorosłych” potraw i umie już samo się nakarmić. Dziecko jednak może przypominać sobie o piersi wieczorem jeszcze przez kilka miesięcy. Zobacz też: Wprowadzamy BLW – od czego zacząć? Rady dla rodziców: Jeśli chcesz kupić dziecku nową zabawkę, najlepiej wybierz taką, w której jest dużo kolorowych przycisków, guziczków, pokręteł. Oglądajcie razem książeczki, pokazuj niemowlęciu obrazki i nazywaj je („To jest dom”, „To jest kot”, „To jest auto”), a następnie poproś je, by wskazało paluszkiem dom, kota, auto. Zajrzyj też na blog, co czytać dziecku. Staraj się popierać proste polecenia gestem, np. wyciągnij rękę i powiedz: „Daj”. Stwarzaj dziecku okazję do porównywania. Daj mu dwa niepodobne do siebie przedmioty, a potem dwie rzeczy z tej samej kategorii, np. dwie piłki, różniące się kolorem lub wielkością. Zwracaj baczną uwagę na „wypowiedzi” dziecka i staraj się, polegając głównie na swojej intuicji, odgadnąć, co chce ci powiedzieć. Obejrzyj film, który rozwinie inteligencję twojego dziecka: View Ediplayer on the source website Co cię może zaniepokoić? Uderzanie głową w ścianę, kołysanie. Choć mogą niepokoić, są normalnym zjawiskiem w tym wieku. Rytmiczne ruchy fascynują dzieci, mogą też pomagać w wyciszeniu (np. przed snem) lub w walce z bólem (gdy np. dziecko ząbkuje). Poznaj też: Sen niemowlaka pod lupą: ile powinno spać niemowlę i inne pytania Gryzienie mamy, taty... Dziecko w ten sposób testuje swoje ząbki. Co oczywiście nie oznacza, że masz się zgadzać na rolę testera. Kiedy niemowlę zamierza cię ugryźć, kategorycznie je odsuń i powiedz, że tak nie wolno robić, bo to cię boli. Jeśli będziesz postępować konsekwentnie, dziecko szybko zrozumie, że takie zachowanie jest zakazane. Wstrzymywanie oddechu. Zdarza się, że dzieci podczas płaczu wstrzymują oddech (czasem aż do tego stopnia, że mdleją!). Zwykle robią tak w sytuacjach dla siebie stresowych, kiedy są złe, coś je boli. Nie musisz się niepokoić. Takie dziecko szybko dochodzi do siebie, bo mechanizm oddechowy automatycznie „zaskakuje" i rozpoczyna dalszą pracę. Lękliwość. Dziecko, do tej pory odważne, nagle około 10 miesiąca zaczyna się bać wielu rzeczy. To normalne i musisz spokojnie reagować, a najlepiej oszczędzać niemowlęciu sytuacji, które mogą je przestraszyć. Sprawdź także, skuteczne rady, gdy dziecko boi się kąpieli. Zrób też: Co potrafi 10-miesięczne niemowlę? View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Siatki centylowe online - sprawdź, w którym centylu jest twoje dziecko​ Dziecko się zakrztusiło? Działaj szybko! 5 pomysłów na śniadanie dla niemowlaka (+ przepisy!) Czy twoje dziecko ma alergię? - test Czy twoje dziecko zdrowo je - test Jaki charakter ma twoje dziecko? - 6 rzeczy, na które zwracać uwagę
9 miesiąc życia dziecka – ważne osiągnięcia [kalendarz rozwoju]
9-miesięczne dziecko to wulkan energii – nie tylko samo raczkuje, ale też próbuje ustać na nóżkach. W tym miesiącu u twojego dziecka mogą pojawić się kolejne ząbki. Sprawdź, czym zadziwi cię maluch w najbliższych tygodniach.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może zaniepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny Od czasu porodu twoje dziecko przytyło ok. 6-8 kg. 9 miesięczne dziecko to już naprawdę duży niemowlak! Niemal co tydzień nabywa kolejnych umiejętności, z których najważniejszą w tym okresie jest siadanie. Dziecko samodzielnie siada, a z pozycji siedzącej przechodzi do pozycji na brzuszku. View Ediplayer on the source website Sprawdź także: Od siedzenia do siadania 9 miesięczne niemowlę potrafi już raczkować, choć są też takie dzieci, które omijają ten etap rozwoju i poruszają się w inny sposób (np. pełzając). Zobacz też: Pytania o raczkowanie - kiedy, jak długo, po co? Sprawdź! Pod koniec 9. miesiąca niektóre niemowlęta potrafią już przez chwilę samodzielnie ustać na szeroko rozstawionych nogach. Niemowlę może sprawiać wtedy wrażenie, że ugina się pod własnym ciężarem, ale ono w ten sposób po prostu szuka środka ciężkości. Niemowlak chwyta przedmioty przy udziale kciuka i palca wskazującego (chwyt pęsetowy). W ten sposób podnosi wszystkie dostrzeżone na dywanie okruszki. Jest to przejaw postępów w koordynacji wzrokowo-ruchowej i rozwoju motoryki precyzyjnej. Podobnie jak dotykanie palcem wskazującym szczegółów zabawki. Trzyma ją w obu rączkach. Dziecko potrafi nawet samo zdjąć z głowy czapkę. Niemowlę w 9 miesiącu nie jest w stanie kontrolować swoich potrzeb fizjologicznych. Moment ten przyjdzie dopiero gdy dziecko będzie miało 2-2,5 roku. Choć wielu rodziców nie może doczekać się pożegnania z pieluszkami, warto jeszcze wstrzymać się z nocnikowaniem. W tym miesiącu najpewniej urosną dziecku kolejne ząbki – najpewniej dwa boczne górne siekacze. Dlatego ważne jest podawanie niemowlęciu pokarmów, wymagających gryzienia. To wzmacnia mięśnie twarzy, w szczególności żuchwy. Zobacz też: Wprowadzamy BLW - od czego zacząć? Rady dla rodziców: Pamiętaj, że każde dziecko rozwija się w swoim tempie; wiele zależy od temperamentu dziecka, jego sprawności, a także genów. Nie bez znaczenia jest też kontakt z rodzicami. Nie miksuj już jedzenia na gładkie papki, dziecko powinno już zacząć uczyć się żuć i gryźć. Pozwól niemowlęciu pobaraszkować przez chwilę na golaska, poraczkować bez krępującej ruchy pieluszki. Rozwój emocjonalny 9 miesięczne dziecko ceni sobie teraz towarzystwo, zwłaszcza mamy. Twoje dziecko okazuje ci swoje uczucia, chwytając cię za rękę, przytulając, całując. W stosunku do obcych zachowuje dystans. Na próby zaczepiania może reagować płaczem, ale kiedy się oswoi, głośno się śmieje i chętnie popisuje się swoimi umiejętnościami. Im większym zaufaniem niemowlę darzy swoich opiekunów, tym większe jest również jego zaufanie do ludzi w ogóle i szansa na zdrowe więzi w przyszłości. Zatem okazuj dziecku miłość. Twoje dziecko coraz więcej dowiaduje się o sobie, jako o odrębnej jednostce. Potrafi naśladować ruchy różnych części ciała zademonstrowane przez kogoś innego. Uwielbia naśladować otaczające go osoby. Marszczy nos zupełnie tak jak mama i krzywi się jak tata. Z zapałem powtarza proste ruchy. Dziecko w tym okresie reaguje przerażeniem, gdy zostawisz je na kilka chwil samo albo gdy kładziesz je spać. Twoja czułość i cierpliwość powinna mu pomóc przezwyciężyć lęk przed rozstaniem. Przeczytaj: Pierwsze rozstania z dzieckiem - lęk separacyjny Niemowlę tak dobrze już uświadamia sobie twoje uczucia, że czasem może próbować zrobić coś dla twojej przyjemności. Może wykonać jakąś czynność i czekać na twój uśmiech czy reakcję, zerkając na ciebie ukradkiem. Świadczy to o rozwijającym się u niego poczuciu tożsamości i rozumieniu emocji. Rady dla rodziców: Bawcie się w „Gdzie jest dziecko?”; posadź dziecko i nakryj lekkim kocykiem, obserwuj czy usiłuje ściągnąć go i odsłonić się - to rozwija w niemowlęciu świadomość własnej osoby. Doceń wysiłki dziecka, które podejmuje, by ci się przypodobać, chwal jak najczęściej, uśmiechaj się, twoje pozytywne wzmocnienia to doskonała motywacja dla dziecka do doskonalenia własnych umiejętności. Zobacz też: Jak chwalić dziecko żeby mu nie zaszkodzić? Rozwój intelektualny 9 miesięczne dziecko coraz częściej posługuje się wzrokiem i dotykiem jako metodami poznawania świata. Rzadziej wkłada przedmioty do buzi, woli dotykać i patrzeć na dany obiekt. Dziecko nadal czasem jeszcze nie wie, gdzie się kończy jego własne ciało, a zaczyna środowisko zewnętrzne. To dlatego traktuje własne rączki i nóżki jak zabawki. Świadomość własnej cielesności jest pomocna dziecku do komunikowania potrzeb. Jeśli np. nie lubi myć buzi, podczas kąpieli będzie zakrywało ją rękami. Przeczytaj: Poznaję swoje ciało 9 miesięczne dziecko rozumie znaczenie niektórych słów i szuka wzrokiem przedmiotu nazwanego przez dorosłego. Wyrzuca z wózka, kojca, łóżka przedmioty i obserwuje jak spadają. Zdradza też pierwsze objawy myślenia dedukcyjnego. Może np. domyślić się, jak zdobyć zabawkę znajdującą się poza jego zasięgiem, poprzez usunięcie przeszkody lub przyciągnięcia koca. Przeczytaj też: Jak powinno się rozwijać dziewięciomiesięczne niemowlę? Dziecko gaworzy, artykułując szereg sylab. Może już nawet przekształcać dźwięki swego gaworzenia w dające się rozpoznać słowa, np. „da” w sensie „daj” czy „ba” jako „bach!”. Czasem używa tych słów adekwatnie do sytuacji, a czasem zupełnie przypadkowo. Pierwsze prawdziwe słowa pojawiają się około pierwszych urodzin. A na razie ćwicz mowę dziecka. Przyjmuje się, że do końca 12. miesiąca niemowlę opanowuje biernie około 50 słów. 9 miesięczne dziecko rozumie średnio od trzydziestu do czterdziestu słów. 9 miesięczne dziecko lubi teraz szczególnie grające zabawki. Energicznie potrząsa grzechotką, dzwoni dzwoneczkiem, naciska piszczące gumowe zwierzątka. Fascynuje je tykanie zegara. Chętnie słucha muzyki, kiwając się w jej rytm. View Burdaffi on the source website W 9 miesiącu największy postęp w rozwoju zdolności poznawczych dziecka polega na tym, że robi ono różne rzeczy celowo, a nie przypadkowo. Jego działania mają już swój określony cel. Rady dla rodziców: Bawcie się w chowanego; podczas zabawy często wołaj dziecko po imieniu. A gdy już je znajdziesz, zawołaj głośno: „Mam cię!”. Możecie też pobawić się w chowanie i szukanie zabawek. Pobawcie się naklejkami; naklej dużą kolorową karteczkę na jego ręce, nodze, brzuchu, wypowiadaj nazwę oznaczonej części ciała i obserwuj reakcję dziecka. Oto film dla niemowląt, który trenuje wzrok dziecka: View Ediplayer on the source website Co cię może zaniepokoić? Utrata zainteresowania piersią. Wiele dzieci w tym wieku przystawianych do piersi nie chce ssać. To dlatego, że interesuje je i rozprasza wiele rzeczy ciekawych do zobaczenia. Postaraj się wtedy karmić w takim miejscu, by ograniczyć dziecku ilość bodźców (np. nie przy włączonym telewizorze, nie blisko zabawek). Bywa też, że właśnie w ten sposób dziecko daje ci znać, że pora zakończyć karmienie piersią. Pogorszenie apetytu. 9 miesięczne niemowlę ma tyle do odkrycia, zobaczenia, poznania, że jedzenie może zejść na drugi plan. Pamiętaj też, żeby dziecku nie dawać zbyt wiele soków i mleka, bo wtedy rzeczywiście nie będzie chciało zjeść zupki czy kaszki. Zobacz też: Gdy dziecko traci apetyt - czasem konieczne są badania Dziwne stolce. Jeśli w kupce dziecka znalazłaś kawałeczki jedzenia, nie przejmuj się. Dzieci gryzą niedokładnie, a ich przewód pokarmowy nie jest w pełni dojrzały, dlatego to, co zjadają, przechodzi przez ich jelita niezmienione. Przejrzyj atlas kupek niemowlaka Płaskostopie. U 9 miesięcznego niemowlaka płaskostopie jest regułą. Wynika z tego, że stópki są jeszcze nie w pełni rozwinięte, dziecko na nich nie chodzi, a pokrywa je warstewka tłuszczu. Spokojnie czekaj. Brak ząbków. To normalne zjawisko! Wiele 9 miesięcznych dzieci nie ma jeszcze ani jednego ząbka. Spokojnie poczekaj na mleczaka do pierwszych urodzin dziecka. Zrób test: Co potrafi 9-miesięczne niemowlę? View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Niemowlę okiem psychologa: nerwowe, nadwrażliwe - co to znaczy? W którym centylu jest twoje dziecko? (Siatki centylowe online)​ Tego nie rób z dzieckiem - zakazane zabawy dla niemowląt 8 błędów, które prowadzą do wad zgryzu u dzieci 8 zasad letniej diety dziecka - jak uniknąć salmonelli, gronkowców i jadu kiełbasianego? Gdy dziecko traci apetyt - czasem konieczne są badania 7 pierwszych przekąsek niemowlaka
8 miesiąc życia – co potrafi dziecko [kalendarz rozwoju]
W 8 miesiącu życia dziecko rośnie zdecydowanie wolniej. Ale nadal rozwija się bardzo intensywnie. Twoje niemowlę może już samo siedzieć, podejmować próby raczkowania i reagować na kilka słów. Sprawdź, co jeszcze potrafi 8-miesięczny niemowlak.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może zaniepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny Masa i wzrost 8 miesięcznego dziecka rosną prawie dwa razy wolniej w porównaniu z pierwszymi 6 miesiącami. Teraz niemowlę przybiera na wadze około 370-380 gramów, a rośnie o 1,2-1,3 cm na miesiąc. View Ediplayer on the source website Niemowlę 8 miesięczne samodzielnie siedzi przez kilka minut. Może również pochylać się do przodu i podpierać ramionami i dłońmi. Taka pozycja „trójnoga” jest ważnym etapem w rozwoju dziecka. W czasie spacerów niemowlę nie chce spać, rozgląda się ciekawie i nie pozwala ci ustawiać oparcia wózka w pozycji półleżącej. Zobacz też: Wózki spacerowe - przegląd i opinie Dziecko kontynuuje podbój świata. W pozycji na brzuszku posuwa się okrężnie i zaczyna pełzać do przodu. Z leżenia na brzuchu próbuje siadać zginając biodra i obracając tułów. Czasem stara podnieść się do stania. Niemal jednocześnie ze wstawaniem twoje dziecko może wykonać pierwsze kroki, choć na zachęcanie go do chodzenia jeszcze zdecydowanie za wcześnie. Zobacz też: Gdy dziecko zaczyna chodzić - 9 rad na najczęstsze problemy Dzięki poprawie koordynacji wzrokowo-ruchowej i wyczucia odległości, niemowlę potrafi sięgać skutecznie i kończyć swoje przedsięwzięcie uchwytem. Dziecko chwyta jednocześnie trzema palcami: kciukiem, wskazującym i środkowym (chwyt nożycowy lub pęsetowy). Rady dla rodziców: Nie martw się, jeśli twoje dziecko jeszcze nie raczkuje. Wiele dzieci zaczyna poruszać się w ten sposób dopiero w 9. lub 10. miesiącu życia, niektóre w ogóle pomijają ten etap; twoje dziecko na pewno porusza się w inny, najlepszy właśnie dla niego sposób (pełza, turla się). Czas na przysmaki podawane dziecku bezpośrednio do rączki. To dla niemowlaka fascynujące doświadczenie, a dzięki jedzeniu wprost z ręki kalafiora, banana czy chrupka ćwiczy gryzienie i żucie. Zabieraj niemowlaka do kuchni, pokazuj mu, co robisz, a przy okazji pozwól mu pobawić się garnkami i pokrywkami. Czas na pierwszą zabawę piłkę, posadź dziecko na podłodze z podparciem i rzucaj lub tocz piłkę w jego stronę. Rozwój emocjonalny 8 miesięczne dziecko reaguje na obce osoby lękiem. Dzieje się tak dlatego, że umie już bardzo dobrze odróżniać bliskich od nieznajomych. Nasilenie lęku bywa zmienne – niektóre niemowlęta wydają się bardzo przestraszone, inne tylko nieznacznie. W tym okresie dziecko zaczyna wyrażać lęk przed rozstaniem z tobą. Jest to pewien etap w jego rozwoju, który po kilku miesiącach z pewnością minie. Niemniej – 8 miesiąc to nie najlepsza pora na powrót do pracy, czy na pierwsze doświadczenia z opiekunką. Zobacz też: 4 proste rady, jak nauczyć dziecko samodzielności Niemowlę 8 miesięczne jeszcze nie zdaje sobie sprawy, że człowiek to nie zabawka, może chwycić cię mocno za włosy, ugryźć czy podrapać. W tym okresie, bez względu na to, czy dziecko jest chłopcem czy dziewczynką, potrzebuje lalki do przytulania, wychowywania, itd. Zabawa lalkami sprzyja wszechstronnemu rozwojowi dziecka, również w sferze społecznej! Poznaj: Zabawki dla niemowląt na każdy miesiąc Rady dla rodziców: Pozostawiając dziecko pod opieką kogoś innego, zadbaj, by znało tę osobę. Organizuj dziecku jak najczęściej przedstawienia kukiełkowe, masz wtedy okazję śpiewać niemowlęciu piosenki dla dzieci, odgrywać śmieszne scenki. Zachęcaj dziecko do emocjonalnych reakcji na innych, pokazując mu np. jak głaskać płaczące niemowlę albo uśmiechać się do rodzeństwa. Rozwój intelektualny 8 miesięczne dziecko uczy się zależności przyczynowo-skutkowej. Świadomie wypuszcza przedmioty i obserwuje je, jak spadają. To dla niego fascynująca zabawa. Niemowlę doskonali umiejętność przewidywania pewnych czynności i rezultatów. Bardzo lubi powtarzanie tych samych zabaw. Dziecko nie ogranicza się już tylko do chwytania, ale zaczyna manipulować przedmiotami w bardziej skomplikowany sposób, ściskając je, obracając, kołysząc, przekładając z ręki do ręki. W ósmym miesiącu dziecko coraz lepiej rozumie mowę i odróżnia ją od innych dźwięków. Wyodrębnia z ich potoku słowa, które zna i na dłużej je zapamiętuje. Niemowlę może okazywać, że rozumie znaczenie zasłyszanych słów i zdań. Np. może zamachać rączką gdy powiesz "pa-pa" i pocierać oczy, słysząc słowo „spać”. Często „mówi” coś samo do siebie. Polecamy: Jak powinno się rozwijać ośmiomiesięczne niemowlę? Dziecko lepiej kontroluje własne potrzeby i zachcianki, sięga po konkretne zabawki, pokazuje gestami, czego chce, wypowiada dźwięki, by zwrócić na siebie uwagę. Naśladuje coraz więcej twoich gestów, takich jak klaskanie, pukanie. Dziecko potrafi już wyrazić czytelnie cztery podstawowe emocje: zadowolenie, przyjemność, podniecenie i niezadowolenie. Sprawdź też: Zabawy na napięte mięśnie - bezpieczna rehabilitacja dziecka w domu Niemowlę w tym wieku na dobre zdobywa poczucie głębi, wkrótce zatrzyma się na schodku lub krawędzi albo na pochyłej powierzchni. Rady dla rodziców: Baw się z dzieckiem w "Koci-koci łapci". Powtórz klaskanie kilka razy, a potem pozwól dziecku zaklaskać samemu. Ułatwiaj dziecku rozumienie prostych zdań bogatą gestykulacją, np. gdy pora iść spać złóż głowę na dłoniach i zamknij oczy, dziecko uczy się w ten sposób mowy. Baw się z dzieckiem w wyrażanie emocji, posadź je naprzeciw siebie, zrób smutną minę i powiedz: „Jestem smutna”, albo wesołą, mówiąc: „Jestem zadowolona”. Czas na książeczki z obrazkami. Gdy czytasz dziecku, skorzystaj z okazji i nazywaj wszystko, co widzicie na obrazkach. Takie działanie sprzyja nauce mowy. View Burdaffi on the source website Zobacz też: Zacznij czytać od małego! Obejrzyj film, a dowiesz się, czy niepokoić się wolniejszym rozwojem dziecka View Ediplayer on the source website Co cię może zaniepokoić? Dziwny sposób poruszania się. Nie wszystkie dzieci od razu wiedzą, jak przemieszczać się, a bardzo chcą to zrobić. Mogą więc poruszać się bokiem, a nawet na pupie! Ważne, że niemowlę podejmuje takie próby. Niepokoić może tylko takie przemieszczanie, w którym dziecko nie potrafi skoordynować ruchów obydwu części ciała. Wówczas powiedz o tym lekarzowi. Erekcje. U chłopca może nastąpić erekcja, gdy np. penis pociera o pieluszkę albo jest myty. To normalna reakcja i nie musisz się nią przejmować. Płacz w kojcu czy łóżeczku. Cóż, 8 miesięczne dziecko potrzebuje mnóstwo ruchu. Nie ograniczaj go, jak to tylko możliwe i bezpieczne dla dziecka. Dzięki temu niemowlę lepiej się rozwija. Zrób test: Co potrafi 8-miesięczne niemowlę? Przeczytaj też: 2-latek cudem uniknął śmierci - ten film działa na wyobraźnię View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Dziecko wkłada wszystko do buzi Rośliny trujące hodowane w domu Jak oswoić dziecięce lęki Siatki centylowe - do czego służą? Bezpieczeństwo w czasie podróży Babcia, niania czy żłobek 7 zalet gotowców Błędy, które popełniamy, karmiąc dzieci
4 miesiąc życia dziecka: ważne osiągnięcia [kalendarz rozwoju dziecka]
Twoje 4-miesięczne niemowlę waży coraz więcej (niektóre dzieci podwajają teraz wagę urodzeniową). Jest też coraz bardziej sprawne i ciekawe świata. Sprawdź, w jakiej pozycji nosić dziecko, jak się z nim bawić i co powinno cię zaniepokoić w jego rozwoju.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może zaniepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny 4-miesięczne niemowlę zaczyna coraz bardziej przybierać na wadze. W 4. miesiącu życia dziecko podwaja zwykle swoją wagę urodzeniową. Zobacz też: Siatki centylowe dla chłopca i dziewczynki 4. miesiąc to również czas dużego postępu w rozwoju motorycznym – trzymany pionowo niemowlak zaczyna mocno utrzymywać główkę, a położony na brzuszku unosi ją pewnie. Dziecko może też w tej pozycji oprzeć się na samych dłoniach, jednocześnie prężąc nóżki – wówczas buja się na brzuszku jak kołyska. Niemowlę umie też przewracać się z boku na plecy i z pleców na bok. Nóżki dziecka stają się coraz silniejsze. Niemowlę umie już je wyprostować, próbuje się nimi odpychać. Rośnie siła ramion: twoje dziecko rozstawia je szeroko i wymachuje nimi niczym skrzydłami. Niemowlę pewnie sięga ręką do przedmiotu, często udaje mu się go chwycić. Wtedy przez chwilę przygląda się mu z ciekawością, manipuluje nim, potrząsa i wreszcie wkłada do buzi. Dziecko chwyta całą dłonią bez użycia kciuka, który zwykle pozostaje w środku dłoni. Nie potrafi trzymać dwóch przedmiotów naraz – gdy zaciekawi je inna zabawka, trzymana dotychczas grzechotka wypada z dłoni, a rączki wędrują ku innej atrakcji. Niemowlę z upodobaniem powtarza przypadkowo odkryte czynności, np. puszcza bańki ze śliny, parska, robi miny. Nowo odkrytą umiejętnością jest radosny, głośny śmiech. Oprócz tego wydaje okrzyki od wysokich do niskich tonów, grucha, cmoka. Potrafi krzykiem dopominać się obecności mamy. Wypróbuj też: 10 zabaw, które wspomagają rozwój mowy niemowlaka 4-miesięczne niemowlę jest już bardzo sprawne. Gdy trzymasz je pionowo na ręku, nie musisz już podtrzymywać mu główki. Jeśli używasz chusty do noszenia dzieci, najwyższy czas zmienić małemu obserwatorowi pozycję na bardziej pionową. Dziecko może teraz niemal siedzieć wsparte plecami o twój brzuch i piersi lub o jedno ramię chusty i rozglądać się dookoła. Dziecko ma już ustalone pory karmienia. Domaga się jedzenia średnio co 3-4 godziny, ale potrafi też wytrzymać nieco dłużej. W nocy śpi nawet 7 godzin bez przerwy, a w dzień zasypia 3 razy o stałych porach. Sprawdź też: Dziecko nie chce spać? 15 powodów, dlaczego tak się dzieje Rady dla rodziców: Często układaj dziecko na brzuszku, np. kładąc przed nim zabawkę. Dzięki temu będzie ćwiczyło trzymanie jej w pionie i pozna świat z nowej perspektywy. Zawieszaj na tasiemkach kolorowe przedmioty, niech niemowlę ćwiczy sięganie i chwytanie. Wołaj dziecko po imieniu z różnych miejsc w pokoju i czekaj na reakcję. Szukając źródła dźwięku, niemowlę będzie doskonaliło współpracę zmysłów słuchu i wzroku. Bawcie się w „rowerek”. Poruszaj nóżkami dziecka, jakby jeździło na rowerku, recytuj rytmiczny wierszyk lub śpiewaj: to zapewnia dobrą koordynację motoryczną, niezbędną w późniejszej nauce chodzenia. Do kąpieli wkładaj dziecku pływające zabawki, puszczaj bańki i lekko pryskaj na nie wodą. Sprawdź też, czy można kąpać się z maleństwem? Rozwój emocjonalny 4-miesięczne dziecko jest coraz bardziej ciekawe świata. W parku jego uwagę przyciągają kolorowe liście, w ogrodzie kwiaty, na ulicy głośne samochody. Wiele niemowląt w tym wieku ma dość spacerów w głębokim wózku. Mięśnie dziecka nie są jednak jeszcze gotowe na pozycję siedzącą. By poprawić widoczność małemu pasażerowi, wystarczy podłożyć mu pod plecy małą poduszkę. Dzięki niej nie będzie leżeć zupełnie płasko. Można też położyć dziecko na brzuszku, tyłem do kierunku jazdy. Będzie zaciekawione wysoko unosić głowę, a gdy się zmęczy, po prostu zaśnie. Przeczytaj, dokąd wybrać się na spacer z dzieckiem Niemowlę wyraźnie rozpoznaje już swoich i obcych. Dziecko odróżnia znany głos, znaną twarz. Na widok nieznajomych twarzy często reaguje niechęcią, a nawet strachem. W domu w otoczeniu bliskich czuje się natomiast pewnie i bezpiecznie. Często się uśmiecha, a rozbawione głośno się śmieje. W miarę, jak poszerza się krąg „znajomych” dziecka, zaczyna ono wyrażać swój stosunek do różnych osób. Wyraża swoje preferencje marudzeniem, płaczem lub chęcią przytulenia się do opiekunów. Sprawdź też, czego boją się małe dzieci Dziecko szczególnie lubi, gdy śpiewasz i tańczysz z nim w ramionach. Uwielbia też wygłupy. Tata robiący dziwne miny czy brat wyskakujący zza firanki potrafią go rozbawić tak, że aż piszczy z zachwytu. Mama naśladująca jego własne gaworzenie też jest bardzo zabawna. Mów do dziecka często i dużo, bo tak wiernego słuchacza jeszcze nie miałaś. Będzie zafascynowane słuchać wszystkiego, co masz mu do powiedzenia. To naprawdę wyjątkowa cecha. Rady dla rodziców: Staraj się nie pozostawiać dziecka samego, kiedy nie śpi; dzieci w tym wieku są bardzo towarzyskie i nie lubią przebywać same, natomiast uwielbiają towarzystwo innych dzieci, zaproś więc czasem jakieś starsze dziecko do zabawy. Zawsze odpowiadaj na płacz niemowlaka. Dziecko musi czuć, że się o nie troszczysz, że nie jest samo. Płacz w tym okresie jest jedynym sposobem kontaktowania się dziecka ze światem. Rozwój intelektualny 4-miesięczne dziecko odwraca głowę, by spojrzeć na osobę, która go woła. Ale umie też samo zaczepiać dorosłych wydawaniem różnych dźwięków, odpowiada uśmiechem na uśmiech. Niemowlę w tym okresie jest bardzo gadatliwe. Grucha i uśmiecha się, gdy się do niego przemawia. A już pod koniec 4. miesiąca z ust dziecka popłyną nowe dźwięki – spółgłoski, np. „ba-ba”, „ga-ga”, „na-na”. Niemowlę do swojego repertuaru dodaje nowe dźwięki, lubi słuchać tych, które samo wydaje, to dla niego niezła zabawa. Sprawdź, jakie są prawdy i mity na temat nauki mowy dziecka Dziecko zaczyna naukę zabawy. Dotyka, obmacuje, chwyta i ogląda zawieszone nad łóżeczkiem zabawki. Sięga po nie oburącz i niepewnie, a włożoną do ręki rzecz prowadzi do ust i potrząsa nią. Często bawi się swoimi rękami. Dobry prezent dla dziecka w tym czasie to stojak z podwieszonymi grzechotkami lub mata edukacyjna z pałąkiem. Niemowlak będzie trącał rączkami zawieszone zabawki i próbował je złapać. Zobacz też: Co powinno umieć czteromiesięczne niemowlę? 4-miesięczne dziecko próbuje wszystkiego: zabawek, kocyka, własnych rąk. Pozwól mu na to. Lizanie i ssanie to dla niego jeden z najważniejszych sposobów poznawania rzeczywistości. Dosłownie smakuje otaczający go świat. Niemowlę w tym okresie potrafi rozpoznać charakterystyczne zapachy, np. swoich zabawek, kosmetyków, dobrze pamięta też zapach mleka mamy. Twoje dziecko potrafi już patrzeć na boki, w górę, w dół, wraz ze wzrostem sprawności wzrokowej idzie zainteresowanie otaczającym światem. Około 4. miesiąca u niemowląt pojawiają się pierwsze oznaki świadomości, że rzeczy istnieją nawet wtedy, jeśli znikną z pola widzenia. Niedługo twoje dziecko zacznie poszukiwać takich „ukrytych” skarbów. Pomoże mu w tym podstawowa wiedza o odległości i wyczucie przybliżania się przedmiotów. Sprawdź, jak powinno wyglądać przygotowanie do rozstań z dzieckiem Rady dla rodziców: Pozwól poznawać dziecku nowe zapachy, zbliżaj do twarzy różne przedmioty (cytrynę, banana), wypowiadaj ich nazwy i obserwuj reakcje dziecka. Nagraj wydawane przez dziecko dźwięki i puszczaj mu je czasem, obserwując, z jaką uwagą przysłuchuje się własnemu głosowi. Pozwól dziecku bawić się przed lustrem i cieszyć własnym odbiciem, rób do lustra śmieszne miny i zachęć do tego dziecko. Mów do dziecka prostymi zdaniami i czekaj na „odpowiedź”. Noś dziecko na rękach i śpiewaj piosenki – to jeden z najlepszych sposobów na rozwijanie umysłu niemowlęcia. Co cię może zaniepokoić? Wiercenie się i częstsze marudzenie. Przyczyn takiego zachowania może być kilka. 4-miesięczne dziecko ma już zdecydowanie większą potrzebę ruchu, więc „uwięzione” w leżaczku czy na przewijaku może się wiercić. Jeśli to jest przyczyną, staraj się urozmaicać pozycje dziecka. Inną przyczyną może być ząbkowanie – wówczas niemowlę jest marudne, ślini się, ciągle wkłada rączki do buzi. Jeśli tak jest, sprawdź, co robić, gdy dziecku idą ząbki. Okrąglutkie niemowlę. 4-miesięczne dziecko może mieć sporo fałdek, jednak ty możesz się martwić, że jest za grube. Co robić? Podejdź do sprawy spokojnie i dbaj o wagę swojego dziecka. Szmery w sercu. Najczęściej szmery są rezultatem zaburzeń liniowego przepływu krwi w okresie wzrostu, a nie budowy serca. Zwie się je „niewinnymi” lub „czynnościowymi”. Lekarz wysłuchuje je podczas zwykłego badania słuchawkami. Jeśli to rzeczywiście szmery niewinne, nie musisz się nimi przejmować. Przeczytaj też: Wszystko o sercu dziecka Zrób test: Co potrafi 4-miesięczne niemowlę? View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Jak przygotować mleko dla dziecka Zabawy z niemowlakiem Jak znalazłam idealną nianię Siatki centylowe - do czego służą?​ Kaszel u niemowlaka: przyczyny i leczenie. Jak rozpoznać kaszel u niemowlaka? Twoje niemowlę za mało śpi? Dlaczego tata jest ważny Jak nie oszaleć, gdy niemowlę jest nieznośne
2 miesiąc życia dziecka – ważne osiągnięcia [kalendarz rozwoju]
2-miesięczne dziecko nadal intensywnie się rozwija. W drugim miesiącu życia niemowlak coraz dłużej śpi w nocy, karmienie nie sprawia już takiego problemu. Sprawdź, co robić, jeśli u dziecka pojawi się kolka lub inne niemowlęce dolegliwości.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może zaniepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny Miesięczne niemowlę, leżąc na brzuchu, może już umieć unieść głowę i ramiona na wysokość 5 cm i utrzymać się w tej pozycji coraz dłużej. W pozycji pionowej 2-miesięczne niemowlę zachowuje chwiejnie wyprostowaną postawę, a podtrzymywane w pozycji pionowej dobrze kontroluje ustawienie głowy. Dziecko 2-miesięczne, dotykając podłoża, ugina nogi, a nawet czasem samodzielnie przewraca się z boku na plecy. Leżąc na pleckach, dziecko zaczepia zawieszone w zasięgu rąk zabawki i niekiedy udaje mu się utrzymać przedmiot włożony mu przez dorosłego do ręki. Sprawdź, jaka grzechotka jest najlepsza dla niemowlaka Miesięczne niemowlę coraz chętniej i na dłużej zatrzymuje wzrok na interesującym go obiekcie, częściej zwraca uwagę na kolorowe przedmioty, zwłaszcza te o zdecydowanych barwach. 2-miesięczne dziecko może wciąż machać energicznie rączkami, nóżkami, wiercić się, a nawet wyciągać rączkę w kierunku interesującego je przedmiotu. Dziecko w 2 miesiącu widzi już z większej odległości. Jego mózg doskonali widzenie obuoczne. Z czasem u niemowlaka wydłużają się odstępy między drzemkami, dziecko w ciągu dnia jest coraz bardziej ożywione. Już wkrótce będzie sypiało o określonych porach. W odczuwaniu głodu pojawia się pewna regularność, więc karmienie dziecka piersią będzie teraz prostsze. Dziecko dopomina się o jedzenie najczęściej co trzy godziny. Jednak apetyt 2-miesięcznego niemowlaka szybko rośnie. Lekarze nazywają to skokiem rozwojowym. Wówczas dziecko może domagać się jedzenia nawet częściej niż co godzinę. Przeczytaj, więcej na temat kłopotów z karmieniem dziecka butelką 2-miesięczne dziecko wkłada do buzi rączki – i nie jest to tylko przypadkowy odruch, w ten sposób niemowlę poznaje świat. Wkrótce zacznie wkładać do buzi wszystko, co wpadnie mu w ręce. Między 6. a 8. tygodniem życia u dziecka zaczyna pojawiać się kolka – czyli bolesne bóle brzucha. Sygnalizuje je napadowy płacz, niedający się ukoić. Możesz wtedy spróbować utulić dziecko głaskaniem, przytulaniem, ciepłą kąpielą, śpiewaniem, masażem brzuszka. Dolegliwości zmniejszają się też po zmianie pozycji dziecka, położeniu na pochyłym podłożu i stosowaniu ciepłych okładów na brzuszek. Zobacz też: 9 sposobów na kolkę Rady dla rodziców: Umożliwiaj 2-miesięcznemu dziecku trening główki (dziecko, pod twoim okiem, powinno czasem poleżeć na brzuszku na twardym podłożu z rączkami pod klatką piersiową). Stymuluj rozwój koordynacji wzrokowej, umieszczając kolorowy przedmiot w odległości ok. 30 cm od twarzy dziecka i powoli zataczaj nim kręgi. Pomóż dziecku w nauce chwytania, umieszczając jakąś zabawkę blisko jego dłoni, a gdy niemowlę próbuje sięgać, włóż tę rzecz w jego zaciśniętą piąstkę i delikatnie rozprostuj mu palce. Rozwój emocjonalny Pod koniec 2. miesiąca dziecka pojawia się u malucha pierwszy uśmiech, zarezerwowany oczywiście dla rodziców. Dziecko uśmiecha się w reakcji na uśmiech innej osoby lub na coś, co mu się szczególnie spodoba. Wkrótce niemowlę nauczy się, że swoim zachowaniem może wywoływać reakcję u obserwującej je osoby. Pod koniec 2 miesiąca dziecka może pojawić się głośny śmiech, któremu towarzyszą radosne, szybkie ruchy rąk i nóg. Dziecko w tym czasie przepad​a za towarzystwem, lubi inne dzieci, a obce osoby jeszcze nie wzbudzają w nim lęku. W 5. tygodniu życia u niemowlęcia w czasie krzyku mogą pojawić się też pierwsze łzy. To dowód na rozwój skomplikowanych reakcji układu nerwowego. Rozpoczęcie aktywności gruczołów łzowych wzbogaca życie dziecka w jeszcze jeden sposób wyrażania emocji. Zobacz też: Powody płaczu niemowlaka - znasz je wszystkie? Wraz z rozwojem układu nerwowego oraz w miarę, jak postępuje rozwój zmysłów, niemowlę zaczyna aktywnie nawiązywać kontakt ze światem zewnętrznym. Zaczyna się u niego kształtować pewna gama nowych reakcji emocjonalnych, zarówno pozytywnych, jak i negatywnych. Dziecko ożywia się, kiedy np. jest przygotowywane do karmienia. 2-miesięczne niemowlę zaczyna reagować mimiką na widok twarzy i tonu głosu ludzkiego. Można zauważyć, ze niemowlę oczekuje na pewne rutynowe czynności – radośnie wymachuje rączkami, kopie. Dziecko staje się ciekawskie, uwielbia, gdy rodzic nosi je na rękach i może rozglądać się znad jego ramienia. Niezwykle żywo reaguje na widok rodziców. Nikt nie potrafi go tak uspokoić jak mama lub tata – przestaje płakać, gdy tylko podchodzicie do łóżeczka. Z ciekawością przygląda się twarzy, uwielbia słuchać, kiedy do niego mówicie spokojnym, melodyjnym głosem. I samo zaczyna gruchać! A gdy powtarzasz za nim „a-gu", potrafi cieszyć się i się zaśmiewać. Sprawdź, jak wiązać chustę do noszenia dziecka Rady dla rodziców: Nad łóżeczkiem powieś kolorowe zabawki, baw się z dzieckiem, kiedy leży w łóżeczku. Podaruj sobie i dziecku zwykłe momenty bycia razem; połóż się na podłodze, a niemowlę na swoim brzuchu, by mogło poczuć twoje ciepło, usłyszeć głos i bicie twego serca. Mów do dziecka, przytulaj, śpiewaj mu kołysanki, czytaj głośno proste książeczki, próbuj rozmawiać z 2-miesięcznym dzieckiem poprzez powtarzanie dźwięków, jakie wydaje. Zobacz też: Jak się bawić z niemowlakiem - film Rozwój intelektualny 2-miesięczne dziecko staje się aktywnym obserwatorem, chętnie naśladuje mimikę twarzy, gesty, ruchy i dźwięki otaczających je osób. Zaczyna wydawać też krótkie gardłowe dźwięki: „agu”, „ga”, „kha”, „ehe”, „he” (tzw. głużenie). Z czasem będzie wzbogacało swoje „słownictwo” i powtarzało więcej dźwięków wydawanych przez ciebie i naśladowało głosy domowników. Uważa się, że w ciągu pierwszych sześciu tygodni życia repertuar dźwięków wzbogaca się aż czterokrotnie w porównaniu z wyjściowym! Sprawdź, jak powinna wyglądać książka dla bobasa W miarę jak coraz wyraźniej zarysowuje się temperament i osobowość dziecka zaczynasz zauważać, czy niemowlę pociągają nowe sytuacje, czy też stara się ich uniknąć. Niektóre niemowlęta cieszą się z nowych doświadczeń, zabawek, twarzy, inne najwyraźniej są ostrożne, niechętne zmianom, mogą reagować na nie płaczem. Zobacz także: Co potrafi dwumiesięczne dziecko? Rady dla rodziców: Dbaj o spokojną, ciepłą atmosferę w domu, stany uczuciowe twojego dziecka są odbiciem stanów uczuciowych i zachowań osób w jego otoczeniu. Gdy dziecko jest wyspane i najedzone, noś je. Pokaż mu zapaloną lampę, widok za oknem, opowiadaj, co widzisz. Baw się z dzieckiem w rozpoznawanie dźwięków, potrząsaj grzechotką i obserwuj, jak zareaguje, gdy potem użyjesz np. dzwoneczka. Rozmawiaj z niemowlęciem, zmieniając intonację głosu. Czytaj proste książeczki (zwłaszcza wiersze dla dzieci). Co cię może zaniepokoić? Szczepienia. W 2 miesiącu życia dziecko otrzymuje kolejną dawkę szczepień. Mogłaś jednak usłyszeć o reakcjach poszczepiennych i w związku z tym boisz się zaszczepić dziecko. Spokojnie! Wszystkie obowiązkowe i zalecane szczepienia są dla dziecka bezpieczne i zwykle niemowlęta nie mają po nich żadnych komplikacji, ewentualnie reagują lekką gorączką czy spuchnięciem miejsca po szczepieniu. Zobacz aktualny kalendarz szczepień obowiązkowych Ciemieniucha. W 2 miesiącu życia na główce dziecka czasem pojawiają się żółte łuski, które ni chcą schodzić podczas mycia. To ciemieniucha. Nie jest bolesna, ani niebezpieczna, ale ze względów higienicznych powinnaś jej się pozbyć. Przeczytaj więc: Kłopotliwa ciemieniucha – jak się jej pozbyć Niezstąpienie jąder do moszny. U niektórych 2-miesięcznych chłopców nadal można obserwować niezstąpienie jąder do moszny. Uzbrój się w cierpliwość. Tylko w nielicznych przypadkach jądra nie zstępują przed pierwszym rokiem życia. Stopy 2-miesięcznego dziecka mogą być lekko skierowane do wewnątrz. To wynik przebywania w brzuchu mamy. W ciągu kolejnych kilku miesięcy stopy powinny przyjąć prawidłową pozycję. ZRÓB TEST: Jak rozwija się 2-miesięczne dziecko? View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Siatki centylowe online - sprawdź, w którym centylu jest twoje dziecko 7 rzeczy, których nie lubi niemowlę Codzienne rytuały dziecka Pierwsza wizyta w przychodni karmisz piersią? Sprawdź, czy dobrze dbasz o swoje piersi w trakcie karmienia - test Praktyczne akcesoria dla mam Po co dziecku spacer
3 miesiąc życia dziecka – co potrafi maluch [kalendarz rozwoju dziecka]
3-miesięczne niemowlę potrafi już dźwigać główkę i wodzić za tobą wzrokiem. Sprawdź, czym może zadziwić cię twój niemowlak i jak należy się nim teraz opiekować. Opisujemy zabawy dla niemowląt, które pomogą stymulować rozwój zmysłów dziecka.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może zaniepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny 3-miesięczne niemowlę potrafi, leżąc na brzuchu (w tzw. pozycji żabki), opierać się symetrycznie na przedramionach i podnosić główkę tak wysoko, że jest w stanie patrzeć prawie na wprost. Jest już też na tyle silne, że w tej pozycji może wytrwać nawet minutę. 3-miesięczne dziecko kręci główką, patrząc np. za tobą, kiedy chodzisz po pokoju. Potrafi śledzić wzrokiem przedmiot, który znajduje się ok. 15 cm od jego twarzy i porusza się w ruchu kołowym. Mięśnie szyi są na tyle wzmocnione, że niemowlę podniesione do pozycji siedzącej nieco lepiej utrzymuje też głowę w pionie. Natomiast podtrzymywane pod pachami na lekko zgiętych nogach w stawach kolanowych i biodrowych opiera się o podłoże. Wypróbuj 6 ćwiczeń dla mamy i niemowlaka Niemowlę położone na plecach wytrwale próbuje obrócić się na bok. I coraz częściej mu się to udaje. Dlatego nawet na moment nie zostawiaj dziecka samego na wersalce czy przewijaku, bo mogłoby przekręcić się i spaść. Od momentu, kiedy niemowlę zacznie ćwiczyć obracanie się, rozpoczyna się w jego życiu okres… siniaków i guzów. Sprawdź, co robić, by zapewnić bezpieczeństwo dziecka Gdy 3-miesięczne dziecko będzie w dobrym nastroju, delikatnie podciągnij je za nadgarstki do siedzenia. Zobaczysz, jak dzielnie będzie starało się dźwignąć głowę i ramiona. Ale nie martw się, jeśli będzie mu to jeszcze sprawiać trudności. Za kilka tygodni na pewno mu się uda. Dziecko zapamiętale ćwiczy sięganie, a chwytanie przestaje być już tylko odruchem. A grzechotka to klucz do dobrej zabawy. Twoje niemowlę utrzymuje ją w ręku, potrząsa nią. Wraz z rozwojem percepcji wzrokowej dziecko widzi przedmioty, których wcześniej nie zauważało. Zdobywa też poczucie głębi i zaczyna dostrzegać, ze świat jest trójwymiarowy. U 3-miesięcznego dziecka można też zauważyć coś, co w fachowej terminologii nazywa się natężoną reakcją orientacyjną. Niemowlę w odpowiedzi na jakiś interesujący dla niego bodziec skierowuje oczy w tę stronę z równoczesnym otwarciem buzi i zahamowaniem innych ruchów. Wygląda to bardzo pociesznie. W tym samym czasie może pojawić się podobna, ale negatywna reakcja strachu (usta wyciągają się w dół w tzw. podkówkę). Niemowlę w tym okresie częściej wydaje dźwięki („głużenie” albo „gruchanie”), takie jak kichanie, westchnienia czy popiskiwanie z radości. Wiele z tych dźwięków zaniknie w późniejszym okresie, tylko niektóre zamienią się w gaworzenie, a potem w słowa. Stopniowo zanikają odruchy noworodkowe. U twojego dziecka powinno już zarosnąć tylne ciemiączko. Na przełomie 3. i 4. miesiąca, czyli po upływie sześciu tygodni od ostatniego szczepienia, przychodzi czas na podanie dziecku kolejnych dawek szczepionek. Jakich? Sprawdź kalendarz szczepień obowiązkowych Rady dla rodziców: Kilka razy dziennie układaj dziecko na brzuszku, to wzmacnia mięśnie i stymuluje wzrok. W zasięgu rączek powieś na tasiemkach zabawki. Sięgając po nie, dziecko będzie ćwiczyło koordynację wzrokowo-ruchową i koncentrację wzroku. Tańcz z dzieckiem na ręku, to świetna zabawa wspierająca rozwój mięśni, równowagi oraz wielu zmysłów. Wybierz się z niemowlakiem na basen, na wielu pływalniach organizowane są specjalne zajęcia dla niemowląt i ich mam. Rozwój emocjonalny 3-miesięczne dziecko reaguje ożywieniem ruchowym, uśmiechem, wydawaniem dźwięków na kontakt z ludźmi. Niemowlę jest coraz bardziej towarzyskie i pogodne. Gdy pochylisz się nad nim, uśmiecha się szeroko i radośnie grucha (sprawdź też, jak wygląda rozwój mowy dziecka). Rozbawione niemowlę piszczy z uciechy i śmieje się w głos. A rozśmieszyć może je niemal wszystko: szalone zabawy rodzeństwa, dziwna mina mamy, nagłe kichnięcie taty. Gdy jednak się rozzłości, głośno płacze, a w jego oczach pojawiają się prawdziwe łzy. Sprawdź też: Jak zrozumieć niemowlaka? Dziecko nauczyło się już, że płaczem, marudzeniem, a nawet spojrzeniem może dać ci do zrozumienia, że czuje się samotne i chce, żeby ktoś wziął je na ręce i przytulił. Między rodzicami a niemowlęciem ustala się w tym okresie prawdziwa harmonia: wzajemnie potraficie odczytać mowę ciała, mimikę, nastroje i emocje. Jest to podwalina pod głęboką, społeczną więź, a wielu rodziców (zwłaszcza ojców) właśnie w tym okresie naprawdę „zakochuje się” w swoim dziecku. Przeczytaj: Co powinno umieć trzymiesięczne niemowlę? Rady dla rodziców: Zapakuj dziecko w chustę lub nosidełko (Sprawdź to zanim kupisz nosidełko!) i wybierz się do muzeum, pospaceruj po starówce. W większych miastach kina organizują specjalne seanse, na które można wybrać się z niemowlęciem. Ćwicz z dzieckiem artykułowanie różnych dźwięków, udawaj odgłosy zwierząt, gwiżdż… Takie ćwiczenia to doskonały trening mowy i sposób na nawiązanie z dzieckiem bliższego kontaktu. Rozwój intelektualny 3-miesięczne dziecko coraz sprawniej korzysta ze swoich zmysłów i uczy się koordynować ich pracę – widząc kolorowe zabawki nie tylko przygląda im się z zainteresowaniem, ale jeszcze wyciąga w ich kierunku rączki. Dłonie nie są już zaciśnięte i niemowlę coraz bardziej się nimi interesuje. Czasem udaje mu się trafić rączką do buzi. Któregoś dnia zobaczysz, że ze zdumieniem przygląda się swoim dłoniom. Wcześniej zupełnie ich nie dostrzegało, a teraz dotyka paluszków, próbuje wkładać je do buzi, liże. Przez jakiś czas dłonie będą ulubionymi zabawkami niemowlęcia. Szybko wpadnie też na to, że może sięgnąć rączką po grzechotkę (czasem nawet uda mu się nią przez chwilę pomachać). Dziecko śledzi przedmiot oddalający się z pola widzenia, przypadkowo zaczepia zawieszone przedmioty nad łóżeczkiem. Niemowlę szuka też wzrokiem źródła dźwięku (warto kupić dziecku bezpieczne zabawki grające). Większość niemowląt w 3 miesiącu życia w pozycji pionowej sztywno trzyma główkę i rozgląda się z zaciekawieniem wokół. Dziecko nie chce już całymi dniami leżeć w łóżeczku. Woli zwiedzać mieszkanie, wyglądając zza twojego ramienia. Zatańcz z nim w rytm spokojnej muzyki. Na pewno mu się spodoba. Dziecko ucieszy się też, gdy posadzisz je w leżaczku, z którego będzie mogło przyglądać się temu, co robisz. Pozwól mu patrzeć, jak przygotowujesz obiad, wkładasz pranie do pralki, podlewasz kwiaty. To wszystko fascynuje niemowlę. Wybierz wygodny leżaczek dla niemowlaka Maluch coraz częściej odpowiada uśmiechem na uśmiech, wydaje okrzyki zadowolenia. Niemowlę lubi powtarzać usłyszane odgłosy. Na głos dorosłego odpowiada ciągiem długich gardłowych dźwięków. Czasem przesuwa ślinę do tylnej strony gardła i wydaje prawdziwe bulgoty. Rady dla rodziców: Przypomnij sobie zabawy paluszkowe (np. „Ważyła sroczka kaszkę”), jeśli nie pamiętasz, zapytaj mamę lub babcię. Przekonaj się, że zabawy paluszkowe uczą i bawią Daj poznać różne materiały, spróbuj gładzić dziecko jedwabną chusteczką, ręcznikiem frotté, aksamitem, futerkiem. Mów do malucha jak najwięcej („Teraz zmienimy pieluszkę i założymy śpioszki”, „Po obiedzie pójdziemy na spacer, dobrze?”). To nic, że na razie niewiele z tego rozumie. Za kilka miesięcy twoja gadatliwość będzie procentować. Niemowlęta, do których dużo się mówi, więcej rozumieją i szybciej zaczynają mówić. Co cię może zaniepokoić? Nocne karmienia. 3-miesięczne niemowlę czasem nadal budzi się w nocy na nocne karmienie piersią. Jeśli chcesz je ograniczyć, przystawiaj dziecko na dłużej tuż przed snem i nie podawaj mu w nocy mleka od razu, gdy tylko się przebudzi. Bezdech. Krótkie zatrzymania oddechu (poniżej 20 sekund) są naturalne u niemowląt, jednak dłuższe wymagają badań lekarskich, gdyż mogą doprowadzić do SIDS, czyli zespołu nagłej śmierci łóżeczkowej! Spanie z dzieckiem. Wiele słyszałaś o tym, że spanie z dzieckiem może być niebezpieczne, ale z drugiej strony dzięki temu ty i niemowlę jesteście po prostu wyspani. Co zatem robić? Zachowaj rozsądek i przeczytaj 7 szkodliwych mitów o spaniu z dzieckiem View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Nocne karmienia butelką Siatki centylowe - jak z nich korzystać?​ Rączki, czyli narzędzia doskonałe Mycie główki bez płaczu Kłopoty pod pieluszką Wszystko o atopowym zapaleniu skóry Zabawy z tatą Napięcie mięśniowe - po czym poznać, że niemowlę ma kłopoty?
Słucham siebie i ekspertów – zdradza Agnieszka Włodarczyk
Agnieszka Włodarczyk, polska aktorka, piosenkarka i influencerka zadebiutowała niedawno w zupełnie nowej roli – roli mamy. Zgodziła się zostać ambasadorką naszej Akademii Młodych Rodziców i opowiedzieć, jak wyglądały jej pierwsze macierzyńskie doświadczenia.
Akademia Młodych Rodziców to zbiór najważniejszych eksperckich porad dla rodziców niemowląt. Chcemy, by rodzice sięgali po specjalistyczną wiedzę, by słuchali lekarzy, położnych, bo dzięki temu mogą mieć pewność, że ich dziecko będzie zdrowe i bezpieczne. Kiedy zadzwoniłam do Agnieszki Włodarczyk z zaproszeniem do Akademii i prośbą, by została jej ambasadorką, natychmiast się zgodziła. Bo podobnie jak my, uważa, że mamy powinny słuchać specjalistów. Aktorka zgodziła się także opowiedzieć o swoim macierzyństwie i pierwszych miesiącach z synkiem Milanem. Jak wyobrażała sobie Pani bycie mamą, zanim Pani mamą została? Dla mnie to była przede wszystkim abstrakcja. Temat ciąży już na samym początku wydawał mi się nie do przebrnięcia. Byłam wręcz pewna, że spotkają mnie wszystkie najgorsze rzeczy z tym związane. Mdłości, ból w krzyżu, no i te dodatkowe kilogramy… Koszmar! Wyobrażałam sobie, że będę hipopotamem (którym zresztą pod koniec byłam), a po porodzie jeszcze długo nim zostanę. Myślałam, że z racji wieku będzie mi ciężko zrzucić kilogramy, więc pozostanę już taką mamasitą do końca życia. Tymczasem ani w ciąży nie obchodziło mnie to, że przybieram na wadze, ani po ciąży – że waga długo spada, a brzuch jest konsystencji galaretki. Hormony zrobiły swoje. Kochałam i akceptowałam wszystkie zmiany, które we mnie zachodziły, za co mogę podziękować mojemu Robertowi. To dzięki niemu było mi tak lekko przez to przejść. A jak poradził sobie w roli taty? Robert jest ode mnie rocznikowo osiem lat młodszy i wydawało mi się, że większość rzeczy przy dziecku będę robiła ja. Bardzo się myliłam! Fajne jest też to, że nigdy nie bałam się małego z nim zostawić, a wiem, że niektóre matki mają z tym problem. Robert jest odpowiedzialny, troskliwy i myślący. To ostatnie wbrew pozorom nie jest takie oczywiste w przypadku młodych ojców. Pamiętam, że kiedyś spytałam go, co byśmy zrobili, gdyby mały się zakrztusił. A on ze spokojem mi wyjaśnił wszystko krok po kroku. Zanim został strażakiem, wiele lat pracował jako ratownik, więc szkolili go na wypadek takich sytuacji. Poczułam ulgę. Co zaskoczyło Panią w rodzicielstwie? Że jest łatwiej, niż myślałam. Że nie wszystkie dzieci nie dają spać, że nawet jeśli nie dają, to nie jest koniec świata. To da się przeżyć. Zaskoczyło mnie też to, że biorąc pod uwagę całą dobę, śpię najwięcej w swoim życiu! Bo dosypiam czasem przy małym w ciągu dnia. Mogę sobie na to pozwolić, bo jestem influencerką i mogę pracować o dowolnej porze. Pisała Pani na swoim profilu, że początki macierzyństwa były trudne, a zwłaszcza karmienie piersią. Jak udało się Pani przezwyciężyć kłopoty? Dzisiaj zastanawiam się, czy ja kiedykolwiek powiedziałam, że macierzyństwo jest trudne. W zasadzie jedynym problemem na początku była laktacja, ale szybciutko wyszłam z opresji dzięki Ani Bulczak z „Zaufaj Położnej”. Zabawne, bo ja ją sobie wyszukałam na Instagramie. Oglądałam jej live i stwierdziłam, że chciałabym z taką położną rodzić. Z różnych powodów do tego nie doszło, ale zyskałam fajną koleżankę, do której zawsze mogłam zadzwonić i poprosić o poradę dotyczącą nie tylko laktacji, ale przybierania na wadze, kolek itd. Która poprowadziła mnie za rękę przez pierwsze tygodnie życia Milana. Czy to laktacyjne problemy okazały się najtrudniejsze, czy było to jednak coś innego, np. zmęczenie? Cóż, zabawne jest to, że macierzyństwo potęguje amnezję na jego trudy :) Więc po dziewięciu miesiącach pamiętam tylko miłe chwile. Wróć! Jakiś czas temu Milan rzeczywiście dał nam popalić – rosły mu zęby. A jakie chwile z synem lubi Pani najbardziej? Poranki, kiedy jest wyspany. W oczach widać szczerą radość i szczęście. Powala nas swoim uśmiechem. Możesz być najbardziej niewyspana na świecie, ale ten uśmiech rekompensuje wszystko. No i karmienie. Nigdy bym nie przypuszczała, że to taka magia. Natura to pięknie wymyśliła. Znajduje Pani czas na odpoczynek? Czy raczej syn wypełnia wszystkie wolne chwile? Jestem w tej komfortowej sytuacji, że zrezygnowałam z pracy zawodowej, czyli w konkretnych godzinach, i zostałam influencerką. Odpoczywam więc przy Milanie, kiedy śpi, czasami zasypiam razem z nim. Na aktywny odpoczynek nie mam ochoty ani siły, póki co. Zresztą zawsze byłam… leniwa? Czasem mamy mówią, że mają dość, pojawiają się u nich myśli, że wolałyby cofnąć czas na ten sprzed narodzin dziecka, kiedy mogły cieszyć się swobodą i wolnością. Czy zdarzają się Pani takie chwile kryzysu? Mam zupełnie inaczej. Ja się już „nażyłam”. To są plusy późnego macierzyństwa. Nie masz poczucia, że coś cię omija. Nie wyobrażam sobie już życia bez małego. Byłoby takie dążące do niczego… A tak mam nowe cele. Jeśli chodzi o kryzysy, to może są dopiero przede mną. Przecież jestem młodą mamą. Wróć! Może nie młodą, a świeżo upieczoną. To jako świeżo upieczona, ale też trochę już doświadczona mama, bo przecież Milan ma już ponad dziewięć miesięcy, co poradziłaby Pani innym rodzicom? Nie jestem doświadczoną mamą, bo mój synek ma DOPIERO dziewięć i pół miesiąca :) Wciąż się uczę, ale to, co mogę poradzić, to przede wszystkim nie brać sobie do serca obiegowych opinii na temat trudów macierzyństwa. Tekstów typu: „Wyśpij się na zapas”, „Teraz to dopiero się zacznie” i innych straszaków. Nie bać się. Nie ulegać presji ze strony otoczenia dotyczącej sposobu karmienia itd. Słuchać siebie i reagować na to, co dzieje się z maluszkiem. Czasami on sam pokaże dobre odpowiedzi. A czasami trzeba będzie poradzić się kogoś mądrzejszego, doświadczonego. Lekarza, położnej… Ale przede wszystkim radzę nie martwić się na zapas. Zobacz też: Wierzyć można tylko ekspertom! – przekonuje lekarz Bartosz Fiałek Jak wygląda prawdziwy dzień matki? Oto brutalnie szczera prawda! Macierzyństwo: zyskasz tak wiele, ale stracisz siebie?
Wierzyć można tylko ekspertom! – przekonuje lekarz Bartosz Fiałek
To ty w dużej mierze decydujesz o zdrowiu swojego dziecka! Jeśli dasz się wpuścić w maliny, twoje dziecko zdrowe nie będzie. Dlaczego? – wyjaśnia doktor Bartosz Fiałek.
Akademia Młodych Rodziców to sprawdzone, profesjonalne rady na temat zdrowia, rozwoju, żywienia i pielęgnacji niemowlaka. Nasz serwis stawia na eksperckość i wiarygodność! Doktor Bartosz Fiałek znany jest przede wszystkim jako popularyzator wiedzy medycznej. Przekazuje informacje, które mają swoje źródło w badaniach naukowych. Czyli są potwierdzone i wiarygodne, a zastosowanie się do nich jest bezpieczne i ma przynieść korzyści. W rozmowie przekonuje, jakie to niezwykle ważne i podpowiada, jak odróżnić dobrą radę od tej wyssanej z palca. Jakie konsekwencje może mieć słuchanie porad z zakresu zdrowia niepopartych wiedzą medyczną? Bardzo prosto rzecz ujmując, takie rady mogą być dla nas po prostu bardzo szkodliwe. I tutaj ważna uwaga: te porady mówią często o poddaniu się określonemu działaniu medycznemu, wszak należy pamiętać, że interwencją medyczną jest nie tylko przyjmowanie lub zaniechanie przyjmowania leków czy szczepień ochronnych, ale także zachowania takie jak na przykład dietetyczne czy dotyczące aktywności fizycznej. Te patologiczne rady mogą w konsekwencji doprowadzić do problemów zdrowotnych. Wówczas najczęściej trafiamy wreszcie do profesjonalisty, wykwalifikowanego pracownika ochrony zdrowia. Jednak skutek pseudozaleceń zależy od siły ich szkodliwości oraz czasu stosowania się do nich. Często zaburzenie wywołane błędną poradą da się wyleczyć, ale bywa i tak, że uszkodzenia organizmu są nieodwracalne i do pełnego zdrowia nie sposób powrócić. Warto też wspomnieć o tym, że korzystanie z określonej pseudoporady może działać z opóźnieniem, czyli jej negatywny skutek może ujawnić się w późniejszym wieku dziecięcym, a nawet u dorosłego. Czyli na przykład pseudorady zdrowotne dla rodziców dziecka, które jest alergikiem, mogą doprowadzić u niego do rozwoju astmy w dorosłym życiu? Dokładnie tak! Musimy pamiętać, że na zdrowie pracujemy całe życie. Na początkowych etapach życia robią to za nas rodzice. To rodzice, stosując się do konkretnych rad, wpływają na to, jakim zdrowiem cieszy się ich dziecko. Mam nadzieję, że w kwestii zdrowia rodzice jednak zwracają się na szczęście przede wszystkim do lekarza? Niestety mam inne spostrzeżenia – rodzice coraz rzadziej korzystają na wstępie z rad i opinii lekarzy, a coraz częściej sięgają po internetowe informacje publikowane przez osoby, które wielokrotnie nie mają o tym zielonego pojęcia. Kiedyś, gdy tylko dziecko prezentowało niepokojące objawy, rodzice zjawiali się z nim w gabinecie lekarskim. Teraz robią to znacznie później i to nie tylko z powodu braku systemowej dostępności do lekarza, ale także dlatego, że dostęp do wszelkich informacji dotyczących szeroko pojętego zdrowia, również tych kłamliwych, fałszywych i niebezpiecznych, jest w internecie powszechny. I należy zauważyć, że niestety większość z nich jest nierzetelna i szkodliwa. Jak pan myśli, dlaczego w takim razie coraz częściej ludzie podważają wiedzę ekspercką, a wierzą anonimowym ludziom i szemranym poradom? Sam się niejednokrotnie nad tym zastanawiałem. Badali to także naukowcy z uniwersytetu MIT. Ich badania wykazały, że kłamstwa i teorie spiskowe rozprzestrzeniają się w sieci około sześciokrotnie szybciej aniżeli prawda. Czyli osoba poszukująca odpowiedzi na określone pytanie, znacznie częściej trafia na informacje nieprawdziwe, niewiarygodne, często spiskowe. Dlaczego tak się dzieje? To proste. Teorie spiskowe są chętniej, czyli częściej udostępniane. A to dlatego, że fałszywe wiadomości są dla wielu osób ciekawsze, a jednocześnie prostsze do zrozumienia. Poza tym są zwykle opakowane w bardzo emocjonalny przekaz: „Pilne!”, „Tajemnica wyszła na jaw!”, „Sensacyjne odkrycie!” czy „Niezależni fachowcy prezentują” – to wzbudza mnóstwo emocji. Nauka jest poukładana, merytoryczna, na pewno trudniejsza do przyswojenia, no i nie jest tajna. Poza tym teorie spiskowe często odpowiadają na pytania natychmiast, rozwiązują problem tu i teraz. Nauka najczęściej potrzebuje czasu, by profesjonalnej i zarazem jak najbardziej rzetelnej odpowiedzi udzielić – tak choćby było w przypadku wyjaśnienia pochodzenia SARS-CoV-2. A co z poradami, nazwijmy je „z dobroci serca”? Czy rodzice mogą korzystać z takich porad udzielanych przez innych rodziców w internecie? A jeśli tak, to w jakim zakresie? Jeśli takie porady nie dotyczą bezpośrednio zdrowia, to oczywiście mogą korzystać, takie rekomendacje mogą rodzicom pomóc. Jednak ja zawsze powtarzam: jeśli informacja dotyczy zdrowia i może mieć na nie wpływ, to musi opierać się o naukę, być skonsultowana z lekarzem albo umieszczona w renomowanym, wiarygodnym miejscu, na przykład tematycznym serwisie. Wówczas informację można uznać za rzetelną, godną zaufania i przede wszystkim bezpieczną. W innym razie nie należy z rady korzystać. Jeśli więc nieznana osoba, nie podając źródła swojej porady, przedstawia rekomendacje dotyczące postępowania wpływającego na zdrowie naszych dzieci czy nas samych, to nie powinniśmy jej z automatu ufać. Nawet jeśli twierdzi, że coś jej dziecku pomogło? Nawet wtedy. Po pierwsze, nigdy nie mamy pewności, że jej dziecko mierzyło się z dokładnie tym samym problemem zdrowotnym, co nasze. Po drugie, fakt, że określona interwencja pomogła jej dziecku, nie oznacza, że pomoże naszemu, ponieważ odpowiedź organizmu na daną procedurę jest indywidualna. Po trzecie, przekazywanie niezweryfikowanych, anonimowych rad, za które przecież nikt nie bierze odpowiedzialności, na wstępie powinno wzbudzać naszą nieufność. I co do zasady nie powinniśmy w nie wierzyć. Przecież tak naprawdę, pomimo że niby nikt nie jest w internecie anonimowy, to napisać może wszystko... Mówiąc krótko: naukowa, merytoryczna wiedza to podstawa każdej informacji. I tylko korzystanie z wiarygodnych źródeł, opieranie się na opiniach ekspertów wspierają nasze zdrowie. Nie tylko tu i teraz, ale także w przyszłości. Bo na dobre i zdrowe życie pracujemy przez cały czas. Od urodzenia. Zobacz też: Słucham siebie i ekspertów – zdradza Agnieszka Włodarczyk Eksperci Mamo, To Ja Badania przesiewowe noworodka – lista badań wykonywanych w Polsce Konsultacja merytoryczna dr Bartosz Fiałek Specjalista w dziedzinie reumatologii, zastępca dyrektora do spraw medycznych Samodzielnego Publicznego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej w Płońsku. Felietonista, popularyzator wiedzy medycznej, zwolennik szczepień