Encyklopedia problemów wychowawczych

Autoagresja

Zdenerwowany lub przestraszony maluch zaczyna z całej siły ciągnąć się za włosy, walić głową o ścianę lub bić się piątkami po twarzy. Autoagresja to problem, z którym musicie zacząć walczyć jak najszybciej.

Uspokaja się...
Małe dziecko (8-14 miesięcy) często rytmicznie uderza lekko główką o łóżeczko, a nawet ścianę. Tego typu zachowania mogą być spowodowane ząbkowaniem lub bólem ucha i nie powinny one niepokoić rodziców. Choć brzmi to nieprawdopodobnie – to jeden z nawyków uspokajających. Możesz im zapobiec, biorąc dziecko na ręce, delikatnie je kołysać, śpiewając przy tym cichym głosem.

Nie radzi sobie...
Zachowania autoagresywne zdarzają się też czasem u dzieci w starszym wieku, ale wtedy nie powinny być tak nasilone, jak w niemowlęctwie. Najprawdopodobniej w tym okresie takie zachowanie jest spowodowane nieumiejętnością radzenia sobie ze zbyt silnymi emocjami. Wiele dzieci w ten sposób wyładowują swoje zdenerwowanie i frustrację. Jeśli autoagresja objawia się rzadko i tylko w chwilach złości, a Twoje dziecko najczęściej jest zrelaksowane i szczęśliwe, najprawdopodobniej nie ma większego powodu do niepokoju.

Jak pomóc?
Warto spróbować najprostszych sposobów radzenia sobie z dziecięcą autoagresją. Jeśli dziecko w chwilach zdenerwowania wyrywa sobie włoski, możecie po prostu je przyciąć na krótko, aby maluch nie mógł za nie chwycić. Warto przemyśleć własne zachowanie w stosunku do dziecka: czy atmosfera w domu nie jest zbyt nerwowa, czy poświęcacie mu wystarczająco dużo czasu, czy zbyt często nie reagujecie krzykiem? Jeżeli agresja skierowana przeciw samemu sobie jest skutkiem poważnego napięcia psychicznego Twojej pociechy, jej źródło należy wyeliminować jak najszybciej. Natomiast jeśli problem autoagresji nie mija wraz z wiekiem, trzeba udać się do lekarza, by upewnić się, czy u malucha nie pojawiają się początki choroby nerwowej lub autyzmu.