poród
fot. Fotolia

Cesarka czy poród naturalny

Czy cesarskie cięcie nie jest czasem zbyt pochopnie traktowane jako ucieczka od bólu? Poznaj przebieg zabiegu i jego konsekwencje. I podejmij świadomą decyzję.
poród
fot. Fotolia
Fakt, że coraz więcej dzieci rodzi się ostatnio w wyniku cesarskich cięć, świadczy o postępie medycyny oraz… nieco niepokojącym wielu lekarzy zjawisku cięć na życzenie. Tymczasem moda na cesarskie cięcia w dużej mierze podyktowana jest niewiedzą przyszłych mam. Kobiety, które chodzą do szkół rodzenia, rzadziej decydują się na poród operacyjny, a nawet na znieczulenie. Coraz więcej badań polskich i zagranicznych lekarzy (neonatologów) podkreśla fakt, że cesarskie cięcie jest zawsze wyborem mniejszego zła i nie pozostaje obojętne dla stanu zdrowia dziecka.

Kiedy potrzebna jest cesarka?

W niektórych przypadkach sprawa jest przesądzona jeszcze przed zajściem w ciążę, np. z powodu wady w budowie miednicy mamy lub schorzenia, które wysiłek przy porodzie mógłby pogłębić (np. wada serca, choroby siatkówki oka itp.). Decyzję o cesarskim cięciu lekarz podejmuje razem z pacjentką. W każdym przypadku powinna ona wyrazić pisemną zgodę na zabieg. Ale zanim to uczyni, lekarz jest zobowiązany poinformować ją o wszystkich skutkach i możliwych powikłaniach u niej i u dziecka.
Redakcja poleca: Ortopedyczne wskazania do cesarskiego cięcia
Kiedy ortopeda może zalecić poród przez cesarskie cięcie?

Jak wykonuje się znieczulenie?

Znieczulenie przewodowe nie boli, ale przyszłe mamy boją się go bardziej niż cięcia (podczas wkłucia odczuwają jedynie chłód i drętwienie ciała). Są dwa jego rodzaje: zewnątrzoponowe (w okolicy lędźwiowej do przestrzeni między oponami otaczającymi kręgosłup wprowadza się cewnik, przez który podawany jest lek) i podpajęczynówkowe (dawkę leku wstrzykuje się do kanału rdzeniowego). W efekcie przestajesz odczuwać ból w dolnej połowie ciała, ale zachowujesz czucie w górnej.
Przy takim znieczuleniu:
  • sama oddychasz, jesteś przytomna, możesz rozmawiać z lekarzem lub mężem;
  • leki nie przechodzą do twojego krwiobiegu, zatem lekarz operuje w mniejszym pośpiechu;
  • możesz zobaczyć swoje dziecko, przytulić i przystawić je do piersi natychmiast po jego urodzeniu.

Kiedy podaje się narkozę?

Stosuje się ją w nagłych sytuacjach, bo działa szybko i dziecko można niemal natychmiast wyciągnąć, a także wtedy, gdy nie można zastosować innego znieczulenia.
Przy narkozie:
  • tracisz całkowicie świadomość i nie możesz od razu zobaczyć dziecka;
  • jesteś intubowana, czyli personel medyczny sprawnie zakłada ci niedużą rurkę do tchawicy, żeby podtrzymać oddychanie;
  • dożylnie dostajesz środki znieczulające, które przechodzą przez łożysko do dziecka.
     
Czytaj też: Jak przygotować się do cesarki - krok po kroku?

Jak dokładnie wygląda cesarskie cięcie?

Zabieg wykonuje zwykle dwóch ginekologów. Po umyciu brzucha i obłożeniu sterylnymi prześcieradłami nacinają skórę, powłoki brzuszne i macicę. Wyjmują dziecko i łożysko. Nic nie widzisz, bo na wysokości klatki piersiowej ustawiony jest parawan. Trwa to kilka minut, ale zakładanie szwów około godziny.
Uwaga: Nie maluj sobie paznokci, ich kolor to dla anestezjologa znak, że operacja przebiega prawidłowo. Konieczne są: ogolenie okolicy wzgórka łonowego, kroplówka i cewnik do pęcherza moczowego. Sześć godzin przed zabiegiem musisz być na czczo. Jeśli decyzja o cięciu zapada nagle, dostaniesz leki neutralizujące sok żołądkowy.

Jak wygląda blizna po cesarce?

Najczęściej stosuje się tzw. cięcie poprzeczne (ok. 10–15 cm) na granicy owłosionej skóry wzgórka łonowego. Rana dobrze się goi, a blizna jest znacznie mniej widoczna niż przy cięciu pionowym (czyli od pępka do spojenia łonowego). Wykonuje się je, kiedy decyzja o cięciu zapada nagle (w ten sposób można najszybciej wyciągnąć dziecko) lub gdy cięcie poprzeczne nie jest możliwe (np. z powodu mięśniaków czy wady anatomicznej). Na ranę zakłada się szew ciągły śródskórny, zdejmowany w 7-8. dobie, lub szwy pojedyncze jak przy normalnej operacji. Blizna po cięciu jest jak każda inna blizna pooperacyjna. Może być mało widoczna (w postaci cienkiej kreski), ale zdarza się, że powstaje bliznowiec i wtedy tworzy się niezbyt ładne zgrubienie.

Kiedy można wstać po zabiegu?

Następnego dnia po cięciu powinnaś już samodzielnie wstać z łóżka. Nie będziesz odczuwać bólu, ponieważ dostajesz środki przeciwbólowe. Nie wahaj się jednak prosić o pomoc, także przy podawaniu dziecka do karmienia. Jesteś wciąż bardzo osłabiona, a rana jest świeża. W szpitalu zostaniesz przez trzy dni, do tygodnia.

Czy kolejny poród też skończy się cesarką?

Jeśli wskazania do cesarskiego cięcia się nie powtarzają, poród drugiego dziecka odbywa się zazwyczaj siłami natury. Nie ma potrzeby liczyć się z cięciem.

Dlaczego warto rodzić naturalnie?

Wiesz już dobrze z lektury wcześniejszych akapitów, jak przebiega sam zabieg cesarskiego cięcia. Teraz poznaj wszelkie jego konsekwencje dla zdrowia mamy i maluszka. Dostarczamy argumentów, żebyś mogła urodzić... najlepiej. Czyli jak? Coż, większość kobiet, które pierwsze dziecko urodziły w wyniku cięcia cesarskiego, a drugie naturalnie, opowiada, że ten kolejny poród był… zdecydowanie lepszy. Sprawdziliśmy więc dokładnie, na czym polega ta jego przewaga. Poznaj te szczegóły i ty!
  • Cesarka to jest poważna operacja – chociaż potocznie mówi się o niej „cesarka” i nazywa się ją również zdrobniale „zabiegiem”, nie trzeba zapominać, że to wciąż jest poważna ingerencja w organizm kobiety, niosąca ryzyko powikłań oraz komplikacji. Przecięte zostają powłoki brzuszne i macica. Podczas operacji istnieje ryzyko krwotoku, a po niej – rozwinięcia się choroby zatorowo-zakrzepowej lub niedrożności jelit. Bardziej prawdopodobne jest również, że po cesarce będziesz musiała zostać dłużej w szpitalu. Kobiety, które obawiają się, że po porodzie naturalnym będą miały kłopot z nietrzymaniem moczu, powinny pamiętać, że poród operacyjny nie jest tu lepszy – niesie ryzyko uszkodzenia pęcherza, pęknięcia macicy czy endometriozy.
Czytaj też: Dlaczego wsparcie po porodzie jest tak ważne?
  • Przejście przez kanał rodny jest bezcennepanuje przekonanie, że dziecko urodzone przez cięcie cesarskie będzie ładniejsze, ponieważ jego główka nie ulegnie deformacjom, a na ciele nie pojawią się otarcia ani siniaczki. Tymczasem właśnie ta droga na skróty, jaką jest to operacyjne wyciągnięcie z brzucha mamy, nie jest dla dziecka najlepsza. Gdy dziecko przeciska się przez drogi rodne, jego klatka piersiowa jest mocno ściśnięta i z dróg oddechowych mogą wydostać się wszystkie płyny, które w nich zalegają. Maluchy urodzone drogami natury w ten sposób są więc mniej narażone na ryzyko niewydolności oddechowej lub zapalenia płuc. Dzieci, które dłuższy czas czują skurcze macicy, mogą przygotować się do tego, że ich sytuacja zmienia się, łatwiej więc akceptują moment pojawienia się na świecie. Dla tych raptownie wyciągniętych z brzuszka mamy kontakt ze światem zewnętrznym może być wielkim szokiem.
  • To niejedyny sposób na ból – jeśli kobieta bardzo boi się bólu porodowego, bo np. cierpi na tokofobię, czyli paniczny lęk przed porodem, może rodzić naturalnie, ale ze znieczuleniem, np. zewnątrzoponowym albo znieczuleniem miejscowym krocza. Dla tych mam, dla których skurcze porodowe mogą być szczególnie nieprzyjemne, znieczulenie jest wręcz doskonałym wyjściem, umożliwi współpracę z położną i ułatwi poród.
  • Zabieg krótki, do formy wracasz długo – tuż po porodzie trudność sprawia wstawanie z łóżka, chodzenie, wyprostowanie się i opieka nad dzieckiem, np. trudno znaleźć wygodną pozycję do karmienia. Aby nie czuć bólu, dostaniesz przez pewien czas środki przeciwbólowe, których śladowe ilości mogą przedostawać się do pokarmu. Badania mówią też, że kobiety po cesarce są bardziej podatne na baby bluesa i depresję poporodową.
  • Po porodzie naturalnym łatwiej karmić piersią – pokarm pojawi się bez względu na to, jak rodziłaś (gdy zostaje usunięte łożysko, prolaktyna uruchamia laktację), ale po cięciu, gdy jesteś osłabiona i boli cię rana, trudniej jest przystawiać malca do piersi. A ssanie piersi rozpoczęte jak najszybciej po porodzie bardzo ułatwia sukces w karmieniu.
Zobacz też: Co się dzieje z dzieckiem w czasie porodu?

Jaki poród, takie życie?

Zdaniem popularnego czeskiego, ale mieszkającego w USA psychiatry Stanislava Grofa poród kształtuje nas na całe życie. I ma dla niego kolosalne skutki! Wyniki jego badań są bardzo ciekawe, jednak nie zostały udowodnione naukowo.
  • Ludzie urodzeni pod wpływem głębokiego znieczulenia ogólnego mają w dorosłym życiu trudności w doprowadzaniu planów do końca.
  • Osoby, których poród pobudzono sztucznie, nie znoszą zapędzania na siłę do realizacji jakichkolwiek planów, jeżeli nie są jeszcze na coś gotowe.
  • Ludzie urodzeni przez cesarkę z wyboru trudniej odnajdują własne miejsca w świecie.
  • Ci, którzy przyszli na świat bez komplikacji, a po porodzie obchodzono się z nimi delikatnie, mają znacznie większe niż inni poczucie wiary w siebie.
Cięcie cesarskie może zmieniać strukturę DNA dziecka, a tym samym zwiększać ryzyko zachorowania np. na cukrzycę, nowotwory czy astmę. Takiego zdania są naukowcy z Instytutu Karolinska w Sztokholmie. Z ich badań wynika, że do modyfikacji DNA może przyczyniać się stres przy narodzinach. Przy porodzie siłami natury nasila się on stopniowo, podczas gdy narodziny przez cięcie cesarskie są wielkim szokiem i zaskoczeniem dla dziecka. Nie od dziś wiadomo, że duży lub długotrwały stres jest czynnikiem, który może być przyczyną poważnych chorób.

Czytaj też: Jak stres w ciąży wpływa na poród - wyjaśnia psycholog

Kiedy można się spodziewać cesarki?

O cesarce będziesz wiedzieć już kilka tygodni przed zakończeniem ciąży, zwłaszcza w sytuacji, gdy:
  • masz zakażenie dróg rodnych (np. opryszczkę narządów płciowych), to też częsta przyczyna cięcia cesarskiego;
  • masz łożysko przodujące – jest ono nisko usadowione, istnieje rzeczywiste zagrożenie krwotokiem;
  • dziecko jest ułożone poprzecznie;
  • masz wysokie ciśnienie, które grozi atakiem rzucawki;
  • jesteś dobrze po trzydziestce;
  • urodzisz bliźnięta albo dziecko, które będzie ważyć więcej niż 4 kg.

Kiedy decyzja o cesarce zapada nagle?

Ewentualne zagrożenie dla zdrowia mamy lub dziecka ujawnia się przy porodzie. Jego przyczynami mogą być:
  • zaburzenie tętna, które zdarza się najczęściej i może być oznaką niedotlenienia;
  • pęknięcie blizny po poprzednim cięciu lub zagrożenie, że do tego dojdzie;
  • wypadnięcie pępowiny – rzadko do tego dochodzi, ale ten stan zagraża życiu dziecka;
  • zakażenie wewnątrz macicy wywołane infekcją;
  • brak postępu porodu lub zatrzymanie akcji;
  • krwotok spowodowany przedwczesnym oddzieleniem łożyska. Może do niego dojść także jeszcze w czasie trwania ciąży, przed terminem porodu.
Czytaj też: Jaki poród, takie dziecko
Oceń artykuł

Ocena 4 na 2 głosy

Zobacz także

Popularne tematy