kobieta, ciąża, brzuszek, mama, leżeć

Wszystko, co musisz wiedzieć o cesarce

Nie zawsze kobieta może rodzić siłami natury. Czasem jedynym rozwiązaniem, aby dziecko w dobrej formie pojawiło się na świecie, jest cesarskie cięcie. Sprawdź, jak przebiega ten zabieg, kiedy lekarz decyduje się na jego przeprowadzenie i co wynika z tej decyzji dla ciebie i dla noworodka.
kobieta, ciąża, brzuszek, mama, leżeć
Cesarskie cięcie to bezpieczna (zazwyczaj) i niezbyt skomplikowana operacja. Bywa wybawieniem dla kobiet, które mają problemy w ciąży lub ostatnią deską ratunku, kiedy podczas porodu naturalnego wszystko idzie nie tak. Warto pamiętać, że jak każda operacja, także cesarka jest sporą ingerencją w ludzki organizm. Dlatego nie powinna być wykonywana tylko dlatego, że „tak jest wygodniej”. Sprawdź, co powinnaś o niej wiedzieć.

Jak przygotować się do planowego cesarskiego cięcia?

Jeśli masz zaplanowane cięcie cesarskie, do szpitala trafisz przynajmniej dzień wcześniej. Lekarz dokładnie cię zbada. W dniu operacji nie możesz nic jeść. Dostaniesz nawadniającą kroplówkę, a do pęcherza moczowego zostanie ci założony cewnik (w znieczuleniu miejscowym), aby podczas zabiegu można było kontrolować wydalanie moczu. Do cięcia cesarskiego będziesz musiała się przygotować:
  • przebrać się w szpitalną koszulę,
  • zdjąć ozdoby (kolczyki, łańcuszki, zegarek)
Lekarz może podać ci antybiotyk. Konieczny jest też golenie górnej części wzgórka łonowego. Potem zostaniesz przewieziona na blok operacyjny.
Redakcja poleca: Ortopedyczne wskazania do cesarskiego cięcia
Kiedy ortopeda może zalecić poród przez cesarskie cięcie?

W jaki sposób podaje się znieczulenie podczas cesarki?

Przy planowanych operacjach stosuje się znieczulenie zewnątrzoponowe. Anestezjolog nakłuwa kręgosłup w odcinku lędźwiowym, wprowadza cewnik i podaje przez niego środek znieczulający. Nie musisz się obawiać – nie będzie bolało. Znieczulenie zewnątrzoponowe pozwala lekarzowi na spokojne wykonanie cięcia – do dziecka nie docierają poprzez łożysko środki znieczulające, które mogłyby być dla niego toksyczne. Przez cały czas jesteś przytomna, a po zabiegu od razu możesz przytulić i spróbować nakarmić maleństwo.

Kiedy potrzebna jest narkoza?

Cięcie cesarskie w znieczuleniu ogólnym, czyli pod narkozą, to rzadkość. Stosuje się je gdy:
  • decyzja o operacji jest nagła i trzeba jak najszybciej wydobyć dziecko;
  • istnieją medyczne przeciwwskazania do podania innego znieczulenia.
Podczas narkozy masz wyłączoną świadomość i oddycha za ciebie aparat. Dziecko zwykle w ciąży 5 minut od rozpoczęcia zabiegu jest już na świecie, dzięki temu nie ulega wpływowi leków znieczulających.

W jaki sposób rozcinana się brzuch?

Przed wykonaniem cesarskiego cięcia brzuch jest myty płynem przeciwbakteryjnym i zakryty jałowymi chustami. Lekarz upewnia się, czy znieczulenie działa. Potem nacina skórę i powłoki brzuszne (tkankę podskórną, mięśnie, powięź i otrzewną) poprzecznie nad spojeniem łonowym. Po cięciu poprzecznym blizna jest słabo widoczna.

Kiedy wykonuje się cięcie podłużne?

Cięcie podłużne wykonuje się w wyjątkowych wypadkach – gdy dziecko trzeba jak najszybciej wyjąć z macicy lub kiedy mama przechodziła już inne operacje. Po nacięciu powłok brzusznych lekarz widzi macicę, w której znajduje się dziecko, przebija pęcherz płodowy, wyjmuje noworodka, przecina pępowinę i przekazuje go neonatologowi. Wydobywa łożysko i zszywa każdą przeciętą warstwę. Operacja trwa ok. pół godziny, ale samo cięcie i wydobycie dziecka – kilka minut.

Zobacz też: Jak wygląda poród przez cesarskie cięcie? Film, który zapiera dech w piersiach
 

Co się dzieje po cesarskim cięciu?

Po cesarskim cięciu zostaniesz przewieziona na oddział pooperacyjny. Kilka godzin później pielęgniarka wyjmie cewnik z pęcherza. Po ok. 12 godzinach z pomocą położnej powinnaś wstać i pójść do toalety. Aby było łatwiej, otrzymasz leki przeciwbólowe. W pierwszej dobie po cesarce dostaniesz kroplówki nawadniające. W drugiej (jeżeli nic ci nie będzie dolegać) – pierwszy posiłek (płyny, kleiki). W kolejnych będziesz na diecie lekkostrawnej.

Jak wygląda szew i blizna?

Szew jest przykryty jałowym opatrunkiem, który zdejmuje się zwykle w drugiej dobie (powietrze sprzyja gojeniu się rany). Jeśli przed zdjęciem opatrunek się zamoczy, np. podczas kąpieli, poproś położną, aby go zmieniła. Lekarz zdejmie szwy ok. 7-8 doby po porodzie (chyba że są rozpuszczalne). Przez kilka tygodni będziesz odczuwała dolegliwości w okolicy blizny (kobiety zwykle mówią, że „blizna je ciągnie”).
  • Noś obszerne ubrania, które nie będą jej podrażniać, oraz bawełnianą bieliznę.
  • Jeśli z rany sączy się przezroczysty, żółty lub brązowy płyn, jak najszybciej odwiedź ginekologa.
  • Zrób to także, jeśli blizna jest czerwona i bardzo bolesna.

Zobacz: Jak wygląda blizna po cesarskim cięciu?

Dlaczego cesarka na życzenie to zły pomysł?

Cesarka, jak każda operacja, nie jest pozbawiona ryzyka i powinna być wykonywana tylko, gdy są spełnione wskazania do cesarskiego cięcia. Ginekolog przecina brzuch, dochodzi do jamy otrzewnej, przecina macicę. To wiąże się z ryzykiem krwotoku, infekcji, uszkodzenia pęcherza moczowego lub jelita, a nawet skaleczenia dziecka skalpelem – choć zdarza się to bardzo rzadko. Raz przecięta macica nie będzie taka sama jak ta, która nigdy nie była operowana. Jeśli mama jest w kolejnej ciąży po cięciu cesarskim, to zagrożenie jest większe niż wtedy, gdy macica nigdy nie była uszkodzona.

Ile dni po cesarce spędza się w szpitalu?

O ile po porodzie naturalnym można wrócić do domu już w 2. dobie, o tyle po cięciu czasem w szpitalu trzeba spędzić 4 dni. Jeśli miałaś cesarkę i znów pragniesz zostać mamą, musisz odczekać minimum rok, tyle czasu potrzeba, aby macica się zagoiła. Po cięciach zostają też w brzuchu liczne zrosty, które potem są przeszkodą przy jakiejkolwiek operacji brzusznej.

Jak dziecko woli się urodzić?

Wydaje ci się, że narodziny przez cesarskie cięcie to najlepsza rzecz, jaką możesz „ofiarować” dziecku, które nie musi się męczyć i przeciskać przez wąski kanał rodny? Lekarz wyjmie je zdrowe i śliczne. Czyżby? Przy wydobywaniu dziecka przez niewielki otwór w brzuchu też może dojść do urazów i uszkodzeń. Noworodek przechodząc przez drogi rodne, ma czas na przygotowania. Jego główka powoli ściska się i rozpręża. W przypadku cesarskiego cięcia główkę chwyta się ręką i przeciąga – ucisk jest krótszy, ale bardziej intensywny. Z badań wynika, że dzieci, które przyszły na świat przez cięcie cesarskie, częściej zapadają na choroby układu oddechowego, np. zapalenie płuc. Podczas porodu naturalnego wody płodowe zgromadzone w płucach są „wyciskane” na zewnątrz przez macicę. Przy porodzie naturalnym twój organizm i dziecko, dają sygnał, że już czas na poród. Przy cesarce dziecko może być wyjęte z brzucha za wcześnie. Jest to zrozumiałe przy zabiegach koniecznych ze względów zdrowotnych, ale po co je narażać dla własnej wygody?

Skąd wiadomo, że będę miała cesarkę? 

W wielu przypadkach ginekolog może ocenić już w trakcie ciąży, czy kobieta będzie rodziła naturalnie, czy nie. Przygotuj się na cesarskie cięcie, jeżeli:
  • Główka dziecka jest za duża, by przejść przez miednicę – oceni to ginekolog podczas badania USG.
  • Dziecko źle się ułożyło – np. poprzecznie lub skośnie. Na ogół planuje się też zakończenie ciąży przez cięcie cesarskie, gdy malec jest ułożony miednicowo – czyli stópkami lub pupą do dołu.
  • Masz łożysko przodujące – oznacza to, że całkowicie blokuje ono ujście szyjki macicy, co grozi niebezpiecznym krwotokiem podczas porodu naturalnego.
  • Cierpisz na poważną wadę wzroku – poród naturalny grozi czasem odklejeniem się siatkówki. Ginekolog podejmuje decyzję, opierając się na opinii okulisty.
  • Łożysko odkleja się przedwcześnie to duże niebezpieczeństwo dla dziecka!
  • Przekroczyłaś termin porodu o ponad 2 tygodnie – warunki, w których przebywa dziecko, pogarszają się (np. zmniejsza się wydolność łożyska), a stosowane leki mające wywołać poród nie przynoszą efektu.
  • Masz ciężkie zatrucie ciążowe – nazywane również stanem przedrzucawkowym. Jego przyczyny nie są do końca znane, a jednym z objawów jest bardzo wysokie ciśnienie, którego nie można wyleczyć.
Zobacz też: Wszystkie wskazania do cesarskiego cięcia

Co może doprowadzić do nieplanowanej cesarski?

Może się zdarzyć, że przez całą ciążę ty i dziecko będziecie się czuć świetnie, a mimo to poród zakończy się operacją. To sytuacje, których nie można wcześniej przewidzieć, a w których cesarskie cięcie ratuje życie. Lekarz przecina wtedy brzuch najszybciej jak tylko można, „na jodynę” (nie mając czasu umyć dokładnie rąk, leje na nie jodynę i przystępuje do zabiegu). Dzieje się tak, gdy:
  • Odklei się łożysko lub dojdzie do wypadnięcia pępowiny;
     
  • Szyjka macicy nie rozwiera się, chociaż pojawiły się skurcze – to może grozić pęknięciem macicy;
     
  • Główka dziecka nie zstępuje w głąb kanału rodnego;
     
  • Pojawiają się zaburzenia w akcji serca dziecka, grożące tzw. wewnątrzmacicznym niedotlenieniem;
     
  • Poród przeciąga się (np. szyjka zbyt wolno się rozwiera). Lekarze czekają zwykle ok. 16–18 godzin.

Skąd wzięła się nazwa cesarskie cięcie?

Według językoznawców nazwa „cięcie cesarskie” pochodzi od Juliusza Cezara. Imię Cezar wywodzi się od „caesus” (matris utero), czyli „wycięty” (z łona matki). Słynny rzymski cesarz miał w ten sposób przyjść na świat. Historycy w to wątpią – matka Cezara nie mogłaby w tamtych czasach przeżyć takiego porodu, a zmarła wiele lat później. Lekarze i historycy medycyny twierdzą również, że pierwsze cesarskie cięcie wykonano dużo wcześniej przed narodzinami Cezara – ponad 2,5 tys. lat temu! W starożytnym Rzymie istniało prawo, które nakazywało wydobycie dziecka z łona ciężarnej, która zmarła. Jak podaje Instytut Języka Polskiego Uniwersytetu Śląskiego, dzieciom, które w ten sposób uratowano, nadawano przydomek „caeso” lub „caesar”, czyli po staropolsku… „wyprutek”. Pierwszą taką operację na żywej kobiecie, o której wiemy, przeprowadzono w 1500 roku.

Czytaj też:
Oceń artykuł

Ocena 5 na 4 głosy

Zobacz także

Popularne tematy