31967012.jpg

Chora mama w ciąży

Cierpisz na cukrzycę lub astmę? Sprawdź, jak urodzić zdrowe dziecko.
31967012.jpg

Cukrzyca, astma i inne choroby przewlekłe nie przeszkadzają kobiecie zostać mamą. Jeśli zaplanujesz ciążę i będziesz pod opieką dobrego specjalisty, to bez problemu urodzisz zdrowe maleństwo.
Współczesna medycyna coraz lepiej radzi sobie z przewlekłymi chorobami. Nawet jeśli wydaje Ci się, że ciąża nie jest możliwa, a urodzenie dziecka graniczy z cudem, zgłoś się do dobrego specjalisty. Może się okazać, że z powodzeniem możesz być mamą nawet niejednego maluszka.

Zaplanuj ciążę

Ciąża planowana to ciąża udana – zgodnie twierdzą położnicy. Decydując się na dziecko w określonym czasie, rodzice starają się stworzyć mu najlepsze warunki rozwoju już od pierwszych chwil życia. Zaplanowanie ciąży jest szczególnie ważne dla kobiet, które cierpią na choroby przewlekłe. Do niedawna pokutował pogląd, że wiele z tych schorzeń wiąże się z dużymi komplikacjami podczas ciąży i porodu,
a dodatkowo może mieć niekorzystny wpływ na zdrowie dziecka. Jak wynika z najnowszych badań, wiele przewlekłych chorób nie przeszkadza, by zostać mamą zdrowego maluszka. Ważne jest jednak poinformowanie lekarzy (leczącego chorobę i ginekologa) o zamiarze urodzenia dziecka. Odpowiednie dobranie leków i dobre prowadzenie ciąży doprowadzą do szczęśliwego finału.
Redakcja poleca: Czy grozi ci cukrzyca ciążowa? film
Czy wiesz, że cukrzyca ciążowa przebiega praktycznie bezobjawowo, a może być bardzo groźna dla matki i dziecka? Jak więc ją rozpoznać?

Astma

Polega na zwężeniu się oskrzeli często na podłożu pozapalnym. Astma objawia się przede wszystkim kaszlem napadowym, trudnościami w oddychaniu. Kobieta powinna być pod opieką pneumonologa.
- U jednej trzeciej ciężarnych z astmą dochodzi do poprawy stanu – może to być spowodowane rozszerzeniem się mięśni gładkich oskrzeli, lepszym ukrwieniem charakterystycznym dla ciąży. Ale też jedna trzecia przyszłych mam skarży się na nasilenie się choroby w czasie ciąży.
Ciężarna, w zależności od stanu, otrzymuje leki – tzw. betamimetyki, najczęściej w postaci wziewnej. Czasami konieczne są sterydy i antybiotyki. Lekarstwa podaje się w najmniejszych możliwych dawkach, żeby nie szkodziły dziecku. Ciąża jest określana mianem wysokiego ryzyka i przyszła mama powinna być pod szczególną kontrolą specjalistów.
Podstawową dolegliwością mogą być trudności w oddychaniu (nawet zdrowe kobiety w ciąży uskarżają się na nią). Przyszła mama może mieć także większą skłonność do infekcji.
Jak wygląda poród?
- Jeśli nie ma dodatkowych przeciwwskazań, może odbywać się drogami natury. Przyszłej mamie proponuje się znieczulenie zewnątrzoponowe, by była mniej zmęczona. Czasami pod koniec ciąży objawy astmy nasilają się i może dojść do porodu przedwczesnego. Jeśli napady pojawiają się w czasie porodu, lekarz może zadecydować o cesarskim cięciu.
Co z dzieckiem?
- Przychodzi na świat zdrowe, w dobrej formie (jeśli nie zaszły inne niekorzystne okoliczności). Nie ma przeciwwskazań do karmienia piersią.

Cukrzyca

Jest chorobą insulinozależną, tzn. wymaga przyjmowania przez kobietę insuliny potrzebnej do przyswajania przez organizm glukozy. Wymaga dużej dyscypliny: wielokrotnych pomiarów poziomu cukru i przyjmowania odpowiednich dawek hormonu.
- Jeśli postać cukrzycy nie jest ciężka (a u młodych kobiet zdarza się to rzadko), nie ma np. zmian naczyniowych, to można planować ciążę. Diabetolog, który powinien okresowo badać przyszłą mamę, odpowiednio ustawi dawki insuliny (nie jest szkodliwa dla dziecka). Czasami, jeśli objawy choroby nasilają się albo stan mamy się pogarsza, konieczne jest pozostanie w szpitalu pod stałą kontrolą lekarzy.
Jak wygląda poród?
- Jeśli dziecko nie jest bardzo duże (u kobiet z cukrzycą zdarza się to częściej niż u innych ciężarnych), to przyszła mama może rodzić siłami natury. Przy zagrożeniu porodem przedwczesnym lub z innych wskazań medycznych lekarz może zdecydować o cesarskim cięciu.
Co z dzieckiem?
- Zazwyczaj rodzi się zdrowe. W minimalnym procencie mogą wystąpić wady rozwojowe i tzw. makrosomia (dziecko będzie duże, nieproporcjonalne – zazwyczaj w cukrzycy źle leczonej).

Padaczka

Charakteryzuje się atakami o różnej postaci i nasileniu (od ciężkich z utratą przytomności, po lekkie, niemal niezauważalne przez otoczenie, widoczne jedynie w badaniu EEG). Wiedza o tej chorobie jest w społeczeństwie niewielka – aż 70 proc. kobiet chorych na epilepsję rezygnuje z macierzyństwa lub zachodzi w ciążę w przeświadczeniu, że nie powinno tego robić. Jeśli kobieta powiadomi neurologa, który się nią opiekuje, o planowanej ciąży, to leki zostaną tak ustawione, by zminimalizować ich wpływ na dziecko (stosuje się kurację jednym lekiem, możliwie najmniejszą skuteczną dawką). Ważne jest, by w ciąży nie przerwać leczenia, bo choroba może się nasilić.
- W większości przypadków przebiega prawidłowo. U 50–80 proc. pacjentek przebieg choroby w czasie ciąży nie ulega zmianie, a u 13–25 proc. z nich częstość napadów się zmniejsza. Tylko niektóre silne napady mogą mieć niekorzystny wpływ na płód.
Jak wygląda poród?
- Można rodzić siłami natury. Cesarskie cięcie zaleca się, gdy w ostatnim miesiącu ciąży zwiększyła się liczba napadów padaczkowych.
Co z dzieckiem?
- W 92–96 proc. rodzi się zupełnie zdrowe. Padaczka nie jest chorobą dziedziczną. Maluszek może być karmiony piersią (mama nadal powinna przyjmować leki).

Niespodzianki w ciąży

Czasami w ciąży mogą ujawnić się schorzenia, o których wcześniej nie wiedziałaś. Czy wiesz, co może się wydarzyć, gdy będziesz miała:
  • Atak wyrostka robaczkowego. Często nawet lekarzowi trudno postawić prawidłową diagnozę (wyrostek jest w nieco innym miejscu niż przed ciążą). Ciężarna powinna znaleźć się w szpitalu. Można przeprowadzić operację bez szkody dla rozwijającego się maleństwa.
  • Kamicę nerkową. Leczenie jest tylko doraźne, rozkurczowe. Często dzięki rozszerzeniu miedniczek nerkowych i moczowodów dochodzi do samoistnego wydalenia kamienia.
  • Owrzodzenie żołądka. Często w czasie ciąży leczy się samo (wrzody goją się dzięki zmianie środowiska kwasowego w żołądku).
  • Kamicę pęcherza żółciowego. Jeśli nie pomogą leki rozkurczowe, może być konieczna operacja – maleństwu nic się nie stanie, ciąża zostanie utrzymana.
  • Torbiel jajnika. Jeśli nie jest większa niż 5-6 cm, to na razie będzie pozostawiona (o ile nie wykazuje cech nowotworowych). Większe torbiele usuwa się, najlepiej po 15. tygodniu ciąży (w wyspecjalizowanym ośrodku). Czasami robi się to dopiero podczas porodu zakończonego cesarskim cięciem.

Konsultacja: Włodzimierz Sawicki, ginekolog-położnik AM w Warszawie
Oceń artykuł

Ocena 5 na 1 głos

Zobacz także

Popularne tematy