Położna ostrzega: te 3 zachowania męża przy porodzie to czerwone flagi. Zwiastują szybki rozwód
„Widzę to w ich oczach i już wiem, że to małżeństwo nie przetrwa”. Przeczytaj mocny list położnej o trzech zachowaniach mężów, które na sali porodowej zwiastują tylko jedno: szybki koniec związku.
Dzień dobry, piszę do Państwa, bo po dwudziestu latach pracy na bloku porodowym, przez który przeszły tysiące par, czuję, że muszę to z siebie wyrzucić. Widziałam w życiu wszystko: narodziny, które scalały związki na wieki, i takie, które były ostatnim gwoździem do trumny małżeństwa. Sala porodowa to niezwykłe miejsce − tu nie ma miejsca na udawanie, tu opadają wszelkie maski, a ból i zmęczenie obnażają to, co w relacji najpiękniejsze albo... najbardziej zgniłe. Często już po godzinie obserwowania partnera wiem, czy ta kobieta wyjdzie ze szpitala ze wsparciem, czy z kolejnym ciężarem na plecach. Są trzy zachowania mężów, które dla nas, położnych, są jak czerwone flagi. Kiedy je widzę, serce mi pęka, bo wiem, że te pary prawdopodobnie nie przetrwają próby czasu. 1. Telefon ważniejszy niż narodziny własnego dziecka Pierwszą rzeczą, która doprowadza mnie do pasji, jest mężczyzna przyssany do ekranu smartfona. Wyobraźcie sobie: ona skręca się z bólu, szuka jego wzroku, potrzebuje dotyku, a on... sprawdza wyniki meczu, scrolluje Facebooka albo odpisuje na maile służbowe. To jest absolutny, rażący brak obecności. Kiedy zwracam takiemu panu uwagę, często słyszę: „Przecież i tak nic nie robię, pani mówiła, że to jeszcze potrwa”. Dla mnie to nie jest kwestia nudy, to kwestia elementarnego braku empatii. Jeśli w najważniejszym, najbardziej granicznym momencie życia twojej żony ty wybierasz świat wirtualny, to dajesz jej jasny komunikat: „Twoje cierpienie mnie nudzi, nie jesteś w tym momencie priorytetem”. Takie zachowanie to fundament przyszłej samotności w małżeństwie. Widzę potem te kobiety − rodzą same, choć mąż stoi obok. Ten dystans, który powstaje na sali porodowej, rzadko udaje się potem zasypać w domu. 2. Licytacja na niewygody, czyli gdy on jest bardziej zmęczony Drugim zachowaniem, które jest dla mnie znakiem ostrzegawczym, jest narzekanie na własny dyskomfort. Nie zliczę, ile razy słyszałam mężów marudzących, że to krzesło jest niewygodne, że w sali jest za duszno, albo − mój „ulubieniec” − „Jestem głodny i chce mi się spać, długo to jeszcze potrwa?”. Stoję wtedy nad taką parą i nie wierzę własnym uszom. Obok leży kobieta, która od dziesięciu godzin walczy o każdy oddech, której ciało jest wystawione na nadludzki wysiłek, a on licytuje się na to, kogo bardziej bolą plecy od siedzenia. To jest klasyczny objaw narcyzmu i niedojrzałości. Jeśli mężczyzna nie potrafi na kilka godzin schować swojego ego do kieszeni i skupić się na potrzebach rodzącej żony, to jak poradzi sobie z trudami rodzicielstwa? Jak zareaguje na nieprzespane noce i kolki? Tacy panowie zazwyczaj w dorosłym życiu są pierwszymi, którzy uciekają od domowych obowiązków, zostawiając wszystko na głowie kobiety. Sala porodowa po prostu przyspiesza ten proces demaskacji. 3. Pasywna agresja i ocenianie wysiłku kobiety Trzecia czerwona flaga, być może najbardziej subtelna, ale i najbardziej bolesna, to komentarze uderzające w godność kobiety. To ten typ męża, który zamiast wspierać, instruuje żonę z wyższością lub rzuca złośliwe uwagi: „Nie krzycz tak, inne rodzą ciszej”, „Przestań panikować, tylko robisz sceny”. Widziałam kiedyś pana, który z obrzydzeniem odsunął się od żony, gdy ta zwymiotowała z bólu, i rzucił: „Mogłabyś się opanować”. W takich momentach mam ochotę wyprosić partnera z sali. To zachowanie świadczy o całkowitym braku szacunku do kobiecości i do wysiłku porodu. To jest mężczyzna, który nie kocha swojej żony za to, kim jest, on myśli tylko o tym, co „wypada”. Jeśli w chwili największej bezbronności swojej partnerki on potrafi ją tylko oceniać i zawstydzać, to takie małżeństwo jest już martwe, tylko nikt jeszcze nie podpisał papierów. Szacunek rodzi się w trudzie, a jeśli go tam nie ma, to nie będzie go nigdzie indziej. Z poważaniem, Położna z powołania Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz też: Rodziłam w tym samym szpitalu co Andziaks. To nie 22 tysiące zł robią różnicę
Jaki wpływ na kształtowanie odporności dziecka ma poród?
W czasie przyjścia na świat dziecko tak naprawdę po raz pierwszy styka się z szeregiem rożnych drobnoustrojów, które będą kluczowe dla jego dalszego rozwoju. Inne bakterie napotka rodząc się siłami natury, a inne, gdy urodzi się poprzez cesarskie cięcie. A to oznacza, że rodzaj porodu wpływa na odporność organizmu.
Na pewno wiele razy słyszałaś, że funkcjonowanie naszego układu odpornościowego w dużej mierze zależy od bilionów drobnoustrojów, zamieszkujących nasze jelita. Dotyczy to nie tylko dorosłych, ale także dzieci. Mikrobiom jelitowy jest złożonym ekosystemem milionów drobnoustrojów i uważa się, że jest ważny dla rozwoju układu odpornościowego. Brak ekspozycji na właściwe drobnoustroje we wczesnym dzieciństwie ma związek z chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak astma, alergie i cukrzyca. Warto jednak wiedzieć, że bakterie kolonizują nasze jelita powoli, dopiero w momencie narodzin. Poród jest momentem, w którym organizm dziecka zostaje wystawiony na działanie różnych czynników, także mikroorganizmów. A te mogą różnić się w zależności od tego, w jaki sposób dziecko przyszło na świat. Naukowcy z Wellcome Sanger Institute, UCL, University of Birmingham* odkryli, że podczas gdy dzieci urodzone siłami natury otrzymywały większość bakterii jelitowych od matki, dzieci urodzone przez cesarskie cięcie nie, a zamiast tego miały więcej bakterii związanych ze środowiskiem szpitalnym. Forma porodu a mikrobiota dziecka Dzieci rodzą się zasadniczo bez mikrobiomu i rozwiniętego układu odpornościowego. Jedno i drugie rozwija się niemal jednocześnie. W trakcie porodu naturalnego dziecko przeciskając się przez kanał rodny, napotyka pierwsze drobnoustroje zamieszkujące organizm matki. Będą to bakterie z układu pokarmowego i dróg rodnych. To moment, w którym mikroorganizmy zaczynają kolonizować jelita czy jamę ustną. Dzieci urodzone poprzez cesarskie cięcie są wystawione na działanie drobnoustrojów w znacznie mniejszym stopniu. Na ogół są to bakterie bytujące na skórze matki. Jednak bez względu na to, w jaki sposób dziecko przyszło na świat, kluczowe w dalszym rozwoju jego mikrobioty jelitowej będzie karmienie. Eksperci są zgodni, że naturalny kobiecy pokarm jest najzdrowszym sposobem żywienia dziecka w ciągu pierwszych sześciu miesięcy jego życia. W mleku matki znajdują się m.in. takie składniki, które korzystnie wpływają na już bytujące w jelitach bakterie. Istotne jest także to, czy karmimy piersią czy odciągamy mleko. Przystawianie dziecka do piersi zwiększa ekspozycję na dobre bakterie i sprzyja procesowi kolonizacji jelit. W przypadku cesarskiego mogą też wystąpić problemy z laktacją, co również może zaburzyć szybki i sprawny rozwój prawidłowej mikroflory bakteryjnej jelit. W takich sytuacjach kobiety powinny poprosić o wsparcie doradcę laktacyjnego. W przytoczonych wcześniej badaniach wykazano także, że różnice w mikrobiocie z czasem się wyrównały. Miało na to wpływ właśnie m.in. karmienie dziecka. Co się kryje w brzuszku w pierwszych miesiącach? Już od chwili narodzin układ pokarmowy twojego dziecka uczy się nowych czynności. Wypełnia się mikroorganizmami, zaczyna trawić pokarm i przyswajać składniki odżywcze niezbędne do prawidłowego rozwoju. To bardzo intensywny okres, często okupiony różnymi, brzuszkowymi dolegliwościami. Mogą pojawiać się bóle, wzdęcia, gazy, zaparcia, a także… kolka, która wielu rodzicom spędza sen z powiek. W takich przypadkach warto wspomóc się probiotykami, które osiedlają się w jelitach i wzbogacają naturalną mikroflorę jelitową. Krople probiotyczne Vivomixx zawierają kompozycję 8 szczepów bakterii probiotycznych (formuła De Simone) dobranych tak, by uzupełniały się i wzajemnie wzmacniały swoje działanie. Badania wykazały, że stosowanie 10 kropli dziennie w przypadku kolki niemowlęcej jest skutecznym i bezpiecznym sposobem skrócenia czasu trwania nieutulonego płaczu u niemowląt. Stosowanie wieloszczepowego preparatu jest efektywniejsze niż stosowanie jednego, wybranego rodzaju szczepu. Wspieranie tworzenia zdrowej mikrobioty jelitowej nie tylko zmniejszy dolegliwości ze strony układu pokarmowego, ale także wspomoże rozwój układu odpornościowego niezależnie o tego, w jaki sposób urodził się maluszek. * Yan Shao et al. Stunted gut microbiota and increased pathogen colonisation associated with caesarean birth. Nature, 2019 Materiał powstał przy udziale firmy Pharmabest
Krew pępowinowa – czy warto zdecydować się na bank krwi pępowinowej?
Krew pępowinowa zawiera wyjątkowe komórki krwi. Już teraz medycyna potrafi z nich korzystać w czasie leczenia niektórych schorzeń, a nadzieje na przyszłość są jeszcze większe. Niestety przechowywanie krwi pępowinowej wiąże się z dużymi kosztami, natomiast tego, że krew ta faktycznie się przyda, nikt nie może zagwarantować.
Za kilka miesięcy urodzę synka. Zastanawiamy się z mężem nad zmagazynowaniem krwi pępowinowej. Słyszałam, że można ją potem wykorzystać, jeśli dziecko zachoruje. Czy to prawda? Wielu rodziców zastanawia się nad tym, czy zdecydować się i ponieść niemałe koszty pobrania i przechowywania krwi pępowinowej dziecka. Na to pytanie nie da się odpowiedzieć jednym słowem – tak lub nie. Nie wiadomo bowiem, czy postęp medycyny pozwoli zastosować krew pępowinową wtedy, kiedy będzie potrzebna, i w związku z chorobą, która wystąpi. W Polsce na pobranie komórek macierzystych decyduje się 2-3 proc. rodziców. 15 listopada co roku obchodzony jest Dzień Krwi Pępowinowej, który ma poszerzać wiedzę na temat możliwości przechowywania krwi pępowinowej i szans, jakie niosą komórki macierzyste teraz i w przyszłości. Spis treści: Po co się przechowuje krew pępowinową? Procedura pobrania krwi pępowinowej Krew pępowinowa – ile kosztuje pobranie i przechowywanie? Po co się przechowuje krew pępowinową? W krwi pępowinowej znajdują się tzw. komórki macierzyste, czyli takie, z których potem mogą powstać niemal wszystkie tkanki organizmu. Obecnie komórki macierzyste można wykorzystać w czasie leczenia chorób hematologicznych, niektórych uszkodzeń układu nerwowego, stawów i kości lub w terapii nowotworów – chłoniaka, szpiczaka, białaczki. Długotrwała chemioterapia zabija komórki nowotworowe, ale jednocześnie niszczy szpik kostny. Jedynym ratunkiem jest wtedy przeszczep: albo szpiku, albo właśnie komórek macierzystych pochodzących z krwi pępowinowej, które są w stanie odbudować szpik kostny dziecka. Niestety jednak i w tych przypadkach nie zawsze udaje się z krwi pępowinowej dziecka skorzystać, np. wtedy, gdy krwi udało się pobrać zbyt mało lub wtedy, gdy zawiera zbyt mało komórek macierzystych. Jak czytamy na stronie Polskiego Banku Komórek Macierzystych, „W 2020 roku – podczas pandemii – tylko na obszarze europejskiej grupy transplantacyjnej (w 690 ośrodkach wyszczególnionych na www.ebmt.org) przeprowadzono 45 364 transplantacji komórek krwiotwórczych (pozyskanych z krwi pępowinowej, krwi obwodowej lub szpiku kostnego) u 41 016 pacjentów, w tym 18 796 (41%) transplantacji allogenicznych (od dawcy) i 26 568 (59%) transplantacji autologicznych (tj. w sytuacji, gdy biorca i dawca to ta sama osoba)”. Polski Bank Komórek Macierzystych jak dotąd wydał do leczenia komórki macierzyste ok. 2000 razy. „Komórki macierzyste są z sukcesem stosowane w 80 ciężkich chorobach onkologicznych, hematologicznych. Czy w leczeniu chorób metabolicznych z wykorzystaniem komórek macierzystych z popłodu (komórki MSC)” – informuje PBKM. Ostatnio pojawiły się nadzieje na to, że komórki macierzyste będą mogły pomóc dzieciom z autyzmem i tym, które doznały mózgowego porażenia dziecięcego. Komórki macierzyste są wielką nadzieją medycyny. Być może dzięki nim w przyszłości będzie można odmładzać układ odpornościowy człowieka, osobom po zawale odbudowywać mięsień sercowy, natomiast pacjentom po udarach – zniszczone fragmenty mózgu. Jak na razie jednak te wszystkie eksperymenty udają się tylko w laboratoriach. Procedura pobrania krwi pępowinowej Decyzję o zdeponowaniu krwi w banku krwi pępowinowej trzeba podjąć jeszcze przed porodem. Krew musi być pobrana szybko, najlepiej tuż po narodzinach dziecka i odcięciu pępowiny, ale przed urodzeniem łożyska. Cały zabieg trwa kilka minut i jest bezpieczny, zarówno dla mamy, jak i dla noworodka: rys. VectorMine.Adobe Stock Kiedyś krew pobierano po urodzeniu się łożyska, ale okazało się, że uzyskiwano w ten sposób o jedną trzecią komórek macierzystych mniej. Krew pępowinowa może być przechowywana przez wiele lat w specjalnym banku krwi pępowinowej. Krew pępowinowa – ile kosztuje pobranie i przechowywanie? Ceny podajemy na podstawie cennika Polskiego Banku Komórek Macierzystych (PKBM). Opłata wstępna to 259 zł – dokonuje się jej jeszcze przed porodem. Po porodzie należy wpłacić 2590 zł (10 rat po 259 zł). Po roku abonament na przechowywanie komórek macierzystych wynosi 500-700 zł rocznie (w zależności od firmy, z jaką została podpisana umowa i pakietu). Różne firmy oferują różne pakiety usług związane z przechowywaniem i ewentualnym wykorzystaniem krwi pępowinowej, np. możliwość czterokrotnego skorzystania z pobranych komórek macierzystych czy dodatkowe pakiety badań. Dlatego ceny przechowywania krwi mogą się znacząco różnić. Krew pępowinowa pobrana przez prywatną firmę będzie dostępna wyłącznie dla dawcy (dziecka) oraz członków jego rodziny. Publiczne placówki medyczne pobierają krew pępowinową za darmo, ale takich szpitali jest w Polsce mało. Za procedurę i przechowywanie się nie płaci, ale krew pępowinowa jest wtedy dostępna dla wszystkich potrzebujących, nie jest przechowywana wyłącznie na użytek rodziny dziecka. Nie ma więc gwarancji, że będzie dostępna, gdyby w przyszłości dziecko jej potrzebowało. Dla kogo pobranie krwi pępowinowej taniej? W PBKM istnieje możliwość zwolnienia z większej części opłat za pobranie krwi pępowinowej, w ramach programu „Pobranie na Ratunek”. Organizuje go Polski Bank Komórek Macierzystych w celu ratowania życia i zdrowia ciężko chorych dzieci. Oferta skierowana jest do rodziców ciężko chorych dzieci, którzy przy porodzie kolejnego dziecka chcą pobrać krew pępowinową i przeznaczyć ją do leczenia. Jedyne koszty jakie ponoszą to część opłaty za preparatykę oraz koszty bankowania, gdy krew przechowywana jest dłużej niż rok. Źródło: pbkm.pl, hematoonkologia.pl Przeczytaj też: Grupy krwi i ich dziedziczenie Fazy porodu naturalnego Cesarskie cięcie – jak wygląda, ile trwa
Spinning babies – jak ma pomóc w porodzie?
Spinning babies to koncepcja przygotowania i podejścia do porodu. Bazuje na przebiegu naturalnego, fizjologicznego porodu, podczas którego dziecko w kanale rodnym obraca się, aby dopasować się do jego krzywizn. Twórczynią tej metody jest położna Gail Tully, która do ułatwienia porodu chciała zaprząc samą naturę, zamiast technologii.
Metoda Spinning babies bazuje na fizjologii porodu. Gdy pojawiają się trudności w naturalnym przebiegu porodu, przewiduje określone interwencje, których celem jest ułatwienie dziecku przyjście na świat. To nowe podejście, bo tradycyjna opieka okołoporodowa medykalizuje poród, a gdy to nie pomaga, proponuje cesarskie cięcie, czyli interwencję chirurgiczną. Spinning babies – na czym polega? Spinning babies jest metodą przygotowania do porodu i jego ułatwiania, która zakłada, że dziecko jest aktywnym uczestnikiem porodu, który sam wybiera najlepszą dla siebie pozycję w czasie „podróży” przez kanał rodny. Ocena postępu porodu w tej metodzie bazuje nie na rozwarciu szyjki macicy, ale na położeniu główki dziecka w drogach rodnych. Bardzo ważne jest też założenie, że dziecko przeprawia się przez kanał rodny w sposób, w jaki ciało matki mu to umożliwia, jakie warunki mu tworzy. Dlatego przygotowanie przed porodem ma na celu taka pracę z ciałem kobiety, aby było ono w stanie wytworzyć dziecku jak najlepsze warunki do pokonania drogi, jaka je czeka. To wymaga zrównoważenia napięć mięśniowych w obrębie miednicy przyszłej mamy. Osiąga się to poprzez ćwiczenia, zmianę postawy ciała i codziennych nawyków, a czasami współpracę z osteopatą. Celem Spinning babies jest tak naprawdę zwiększenie szans na sprawny poród naturalny. A gdy poród się rozpocznie, metoda Spinning babies oferuje różne techniki, które poród ułatwiają. Wykorzystuje się w nich grawitację, np. poprzez pozycje wertykalne, ale i różne techniki, które pozwalają na bieżąco tworzyć najlepsze możliwe warunki do przeciskania się dziecka przez kanał rodny. Korzyści, jakie może dać Spinning babies: zmiana pozycji działa dziecka na główkowe – najlepsze do porodu, optymalne ustawienie macicy, zrównoważenie napięć w obrębie miednicy – mięśni, więzadeł, powięzi, większe szanse na naturalny poród i jego naturalne rozpoczęcie, większa mobilność kości miednicy i więcej miejsca w kanale rodnym dla dziecka, zmniejsza ryzyko cesarskiego cięcia z powodu wadliwego ułożenia dziecka oraz „braków postępu porodu”, szybszy przebieg porodu, a więc krótszy czas jego trwania, zmniejszenie odczuwania bólu podczas porodu, zmniejszenie medykalizacji porodu. Jak skorzystać z metody Spinning babies? Spinning babies jest metodą i marką. Oznacza to, że żeby położna mogła otoczyć ciężarną opieką zgodną z tą metodą, musi ukończyć specjalne szkolenie. W Polsce są już położne i doule, które stosują Spinning babies, i się tym chwalą. Techniki te mogą być zastosowane w trakcie porodu w szpitalu i w czasie porodu domowego. Położna dobiera je oraz pozycje porodowe indywidualnie do pacjentki. Źródło: spinningbabies.com Przeczytaj też: Kiedy zapisać się do szkoły rodzenia i czy warto? Wyprawka do szpitala – dla noworodka i mamy Fazy porodu naturalnego
TENS podczas porodu – prąd, który łagodzi ból porodowy
Nie chcesz rodzić w bólu? Myślisz o niefarmakologicznej metodzie znieczulenia? Sprawdź, czy warto zdecydować się na TENS porodowy.
Aparat TENS to sposób walki z bólem porodowym, który wykorzystuje działanie prądu. Na świecie znany niemal od pół wieku, bardzo popularny w Niemczech i Wielkiej Brytanii. Coraz częściej spotykany w polskich szpitalach. Czy warto się na niego zdecydować? Czy poród z użyciem aparatu TENS rzeczywiście nie boli? Czy pod działaniem prądu można rodzić bezpiecznie? Wyjaśniamy. Spis treści: Co to jest TENS? Jak działa aparat TENS? Czy TENS podczas porodu nie szkodzi? Czy TENS podczas porodu działa tak samo u każdej kobiety? TENS – przeciwwskazania TENS do porodu – jaki wybrać? Co to jest TENS? TENS to skrót od angielskiego określenia Transcuteneous Electrical Nerve Stimulation. Możemy to pojęcie przetłumaczyć jako przezskórną elektryczną stymulację nerwów. Zabieg elektrostymulacji przeprowadza się przy użyciu specjalnego aparatu. Ten wykorzystywany podczas porodu ma wielkość telefonu komórkowego. Taki rozmiar jest niewątpliwą zaletą – małe urządzenie nie utrudnia przebiegu porodu, można włożyć je do kieszeni szlafroka i bez przeszkód rodzić aktywnie – przybierać takie <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/internetowa-szkola-rodzenia/o-porodzie/bol-porodowy-pozycje-w-ktorych-porod-boli-mniej-12335-r1/">pozycje porodowe, w których będzie najwygodniej. Zaletą TENS podczas porodu jest to, że jego użycie nie ma żadnych skutków ubocznych, a jak wykazało jedno z badań, pozwala zmniejszyć ból tak samo skutecznie jak opioidowe leki przeciwbólowe, które nie są obojętne dla zdrowia. Jak działa aparat TENS? TENS stymuluje nerwy przez skórę. Za pośrednictwem kabelków z urządzeniem połączone są 2 lub 4 elektrody, które podczas porodu przykleja się do skóry w okolicy lędźwiowej. Płyną przez nie impulsy elektryczne o odpowiednim natężeniu, które blokują przekazywanie bólu do mózgu. Odczucia pojawiające się pod wpływem działania TENSU porodowego można porównać do delikatnego łaskotania lub mrowienia. Kiedy należy podłączyć aparat TENS? Im szybciej to nastąpi, tym lepsze efekty przyniesie elektrostymulacja. Działanie TENS-u można odczuć już po 10–20 minutach, choć ulga może przyjść też dużo później. Z badań opublikowanych w 2017 roku wynika, że znaczące działanie przeciwbólowe większość kobiet zauważyła po 2-4 godzinach od podłączenia aparatu do elektrostymulacji, a podłączano go, gdy szyjka macicy rozszerzona była na 4 cm. Elektrostymulacja TENS podczas porodu sprawia, że: niskie natężenie prądu TENS blokuje przekazywanie sygnałów bólowych do mózgu (koncepcja tzw. bramki bólowej), wysokie natężenie prądu TENS uwalnia endorfiny, które poprawiają nastrój podczas porodu. Czy pod wpływem elektrostymulacji ból znika? TENS wymienia się jako jedną z metod znieczulenia przy porodzie. Jednak urządzenie nie znieczula, tylko ogranicza dolegliwości. Ból nie ustępuje całkowicie, ale staje się słabszy. Potwierdzają to badania, które prowadzono w Wielkiej Brytanii. Aż 80 proc. rodzących, które korzystały z aparatu, deklarowało, że ból zmalał. TENS przede wszystkim łagodzi bóle krzyżowe, mniej działa na bóle w podbrzuszu. Czy TENS podczas porodu nie szkodzi? Impulsy elektryczne TENS nie szkodzą ani rodzącej, ani dziecku. Prąd działa jedynie na nerwy czuciowe na powierzchni skóry. Ich drażnienie sprawia, że mózg rejestruje słabsze doznania bólowe podczas porodu. Jedynym skutkiem ubocznym bywa reakcja alergiczna na żel, którego używa się podczas przyczepiania elektrod do skóry. Jak korzystać z elektrostymulacji? Gdy pojawią się skurcze, przypnij elektrody. Pamiętaj, że elektrod nie wolno umieszczać w miejscach, w których skóra jest uszkodzona, znajdują się znamiona, blizny, pieprzyki, naczyniaki lub tatuaże. Włącz TENS i włóż do kieszeni szlafroka. Wciskaj guzik na pilocie, aby regulować siłę impulsów. Zaczynaj od słabszego poziomu, wzmacniając go w miarę potrzeb. Czy TENS podczas porodu działa tak samo u każdej kobiety? Nie. To, w jaki sposób TENS zredukuje <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/internetowa-szkola-rodzenia/o-porodzie/kiedy-i-jak-boli-porod-porady-ginekologa-12052-r1/">ból porodowy, zależy od twojej wrażliwości na tego typu znieczulenie, ale również od natężenia elektrostymulacji i miejsca, w którym umieszczone są elektrody. Znaczenie ma także rodzaj urządzenia, z jakiego korzystasz. Jakie korzyści przynosi elektrostymulacja? TENS nie szkodzi ani mamie, ani dziecku, daje możliwość łagodzenia bólu (wciskasz guzik na pilocie i dozujesz siłę impulsów), pozwala rodzić aktywnie, urządzenie jest przenośne, zasilane baterią (elektrody trzeba odkleić tylko podczas korzystania z prysznica podczas porodu), można z nim chodzić i co ważne rodzić w wybranej przez siebie wygodnej pozycji, można stosować go do samego końca porodu, nie wyklucza jednoczesnego korzystania z innych metod łagodzenia bólu, np. masażu. TENS – przeciwwskazania Jak każda metoda łagodzenia bólu, TENS ma również przeciwwskazania do stosowania: poród, który zaczyna się przed <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza-kalendarz/tydzien-38-r6/">38. tygodniem ciąży, choroby mamy (nadczynność i niedoczynność tarczycy nieregulowana farmakologicznie, padaczka i nowotwory), nadwrażliwość na prąd, zaburzenia czucia, rozrusznik serca. TENS do porodu – jaki wybrać? Aparat TENS podczas porodu powinien być niewielki, lekki i na baterie. Lepszy model będzie oferował wyjście na 4 elektrody, które będą funkcjonowały w 2 obwodach. Może się bowiem okazać, że podłączenie dwóch obwodów, czyli umieszczenie 4 a nie 2 elektrod przyniesie lepszy efekt znieczulający. Poza tym najlepsze aparaty TENS do uśmierzania bólu porodowego mają następujące funkcje: programy stymulacji na okres pomiędzy skurczami (odstęp) i sam moment skurczu, wykorzystanie obu mechanizmów przeciwbólowych (bramka bólowa, wydzielanie endorfin), przycisk (tzw. „BOOST”) na ekstremalny ból, alarm, gdy wystąpi problem z przyleganiem elektrod i zabezpieczenie przed gwałtownym prądem po ponownym przyłożeniu elektrod, bezpieczne elektrody, które nie ulegają rozłączeniu podczas gwałtownych ruchów i nie narażają rodzącej na bezpośredni kontakt z wtyczką do elektrody. Najlepsze są elektrody zintegrowane na stałe z przewodem, który podłączany jest bezpośrednio do elektrostymulatora. TENS porodowy – cena Cena aparatów TENS do uśmierzania bólu porodowego mieści się w widełkach od 90 do 600 zł. I w takich widełkach warto się zmieścić. Są oczywiście na rynku aparaty do TENS droższe, ale zwykle są to urządzenia wielofunkcyjne, oferujące także inne rodzaje prądów, które podczas porodu nie są wykorzystywane. Jeśli więc aparat ma posłużyć jedynie do porodu, nie ma sensu przepłacać. View Burdaffi on the source website TENS – wypożyczalnia Istnieje możliwość wypożyczenia aparatu do TENS na czas porodu. Koszt, w zależności od rodzaju urządzenia wynosi od 95 do 200 zł za 3 tygodnie. Firmy oferujące taką usługę można bez problemu znaleźć w internecie. Przy wypożyczaniu można uzyskać wszystkie informacje niezbędne do tego, aby prawidłowo skorzystać z aparatu i jego przeciwbólowego działania. Źródło: evidencebasedbirth.com Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/internetowa-szkola-rodzenia/o-porodzie/znieczulenie-przy-porodzie-w-czym-mozesz-wybierac-23944-r1/">Znieczulenie przy porodzie – 8 rodzajów <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/porod-naturalny/podtlenek-azotu-przy-porodzie-jak-znieczula-gaz-rozweselajacy-23962-r1/">Poród pod wpływem gazu – czy to dobry sposób na ból? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/porod-naturalny/znieczulenie-do-porodu-jakie-i-dla-kogo-wideo-1115-r22/">Znieczulenie zewnątrzoponowe przy porodzie
Weszła do łazienki z bólem brzucha, wyszła z noworodkiem. Studentka nie miała pojęcia, że właśnie rodzi
Jakkolwiek brzmi to nieprawdopodobnie, takie są fakty: 20-letnia studentka szykowała się na imprezę, gdy rozbolał ją brzuch. Dopiero gdy usłyszała płacz niemowlęcia, zorientowała się, że właśnie urodziła dziecko. O ciąży nie miała pojęcia.
W sobotę 11 czerwca brytyjska studentka z Bristolu, Jess Davies, od rana czuła się źle. Bolał ją brzuch, ale uznała, że pewnie zbliża jej się okres. Wzięła ciepły prysznic, ale ból nie ustępował. Tego samego dnia wieczorem zaczęła się szykować na imprezę z okazji swoich 20 urodzin, które przypadały kolejnego dnia. Na imprezę nie poszła, bo nagle poczuła nieodpartą potrzebę pójścia do łazienki i parcia. Surrealistyczny poród „Nie miałam pojęcia, że właśnie rodzę dziecko” – relacjonowała Jess, która jest studentką drugiego roku historii i politologii na University of Southampton. „Czułam tylko, że muszę wyrzucić >>to Jess nie miała pojęcia o tym, że jest w ciąży. Jej okres zawsze był nieregularny. Początkowo trochę zaniepokoiły ją mdłości, ale uznała, że to skutek niedawno przepisanych jej leków. Dopiero płacz noworodka przekonał ją, że była w ciąży. Urodziłaś? Nie ściemniaj! Po urodzeniu dziecka Jess zadzwoniła do swojej najlepszej przyjaciółki i opowiedziała, co jej się przytrafiło. Przyjaciółka jednak uznała, że Jess stworzyła nieprawdopodobną historię, aby wymigać się z imprezy. Dopiero gdy otrzymała od Jess zdjęcie z noworodkiem, uwierzyła w opowieść. Poleciła też przyjaciółce jak najszybsze zgłoszenie się do szpitala. Jess z noworodkiem została przetransportowana na oddział położniczy, a maluch trafił do inkubatora, gdyż stwierdzono, że poród nastąpił w 35 tygodniu ciąży. Nowo narodzony chłopczyk, któremu Jess nadała imię Freddy, jest zdrowy, a jego mamie nic nie dolega. View oEmbed on the source website Szok już minął Jess Davies była bardzo zaskoczona narodzinami synka. Obecnie jednak mówi, że jest szczęśliwa. „Trudno opisać miłość, którą czuję do Freddiego, ale jest ona niesamowita. Myślę o nim po prostu cały czas” - stwierdziła. 20-latka nie zamierza rzucać studiów, planuje jednak przenieść się na uczelnię zlokalizowaną bliżej jej rodzinnego Bristolu, aby w opiece nad dzieckiem mogła pomóc jej mama. Podobno babcia Freddy'ego jest w siódmym niebie, że ma wnuka. Malutki Freddie Oliver Davis po urodzeniu ważył 2409 g. Przyszedł na świat o 16:45 11 czerwca 2022 roku. „Nie mogę się doczekać, aby zobaczyć jak dorasta i towarzyszyć mu w tym na każdym kroku” – powiedziała świeżo upieczona mama. ” Źródło: tvn24.pl Piszemy też o: Nie wiedziała, że jest w ciąży. Urodziła w 8 minut 41-latka nie wiedziała, że jest w ciąży. Starała się o dziecko 15 lat Urodziła w samolocie. Nie wiedziała, że jest ciężarna
Blizna po nacięciu krocza – pielęgnacja, powikłania, rehabilitacja
Blizna po nacięciu krocza goi się nawet 6 tygodni. Początkowo rana jest obolała i spuchnięta. Jeśli szycie było prawidłowe, a tkanki dobrze się zagoją, blizna po nacięciu kroczna nie powinna dawać żadnych dolegliwości. Czasami jednak dochodzi do powikłań, które wymagają pomocy specjalistów.
Aby blizna po nacięciu lub pęknięciu krocza podczas porodu była jak najmniejsza i nie powodowała dolegliwości, rana powinna być dobrze zszyta oraz właściwie pielęgnowana od samego początku. Jeśli pojawią się niepokojące objawy, warto jak najszybciej skorzystać z fachowej pomocy. To pozwoli uniknąć dalszych komplikacji i poprawi komfort życia. Spis treści: Pielęgnacja blizny po nacięciu krocza Blizna po nacięciu krocza – powikłania Bolesna blizna po nacięciu krocza Ból blizny po nacięciu krocza po latach Twarda blizna po nacięciu krocza Bliznowiec po nacięciu krocza Zrosty po nacięciu krocza Blizna po nacięciu krocza a drugi poród Pielęgnacja blizny po nacięciu krocza Gdy rana po nacięciu krocza podczas porodu jest jeszcze świeża, należy ją często wietrzyć, nosić przewiewną bieliznę (najlepiej z siatki), po każdej wizycie w toalecie myć krocze, korzystać z prysznica (nie siedzieć w wannie), wycierać krocze jednorazowym ręcznikiem papierowym, a nie zwykłym, oraz używać specjalnych kółek do siedzenia, które odciążają ranę. Można również stosować maści i preparaty wspomagające gojenie ran, np. Ranisilver Spray lub maść Solcoseryl. Niewiele kobiet wie, że odpowiednia terapia, w tym laseroterapia laserem biostymulacyjnym, przyspiesza gojenie ran krocza i zmniejsza ryzyko powstania komplikacji. Blizna po nacięciu krocza – powikłania Każde nacięcie czy pęknięcie krocza wiąże się z ryzykiem powstania powikłań. Najlepiej oczywiście byłoby uniknąć nacięcia krocza, ale nie wszystkim kobietom się to udaje. Do komplikacji najczęściej dochodzi, gdy: nacięte lub pęknięte krocze zostało źle zszyte wdała się infekcja zaburzająca naturalne procesy gojenia doszło do rozejścia szwów. Najczęstsze powikłania związane z nieprawidłowym gojeniem się rany po nacięciu krocza i tworzeniem się blizny omawiamy poniżej. Bolesna blizna po nacięciu krocza Ból blizny po nacięciu krocza może dokuczać nawet po pełnym wygojeniu tkanek. Najczęściej z czasem ustępuje, trzeba więc uzbroić się w cierpliwość, a najlepiej udać się do fizjoterapeuty uroginekologicznego. Taki specjalista potrafi tak pracować z tworzącą się blizną (laseroterapia, terapia manualna), że goi się ona lepiej i nie powoduje zrastania się tkanek. Blizna jest wtedy bardziej mobilna (ruchoma), więc nie powinna powodować dolegliwości, np. podczas współżycia. Dobrze jest też skonsultować boląca bliznę z lekarzem i warto to zrobić zawsze, gdy ból dokucza po pełnym wygojeniu rany. Ból blizny po nacięciu krocza po latach Przyczyną bólu po nacięciu krocza po latach mogą być skórne zakończenia nerwowe, które znalazły się w ranie podczas jej gojenia. Zakończenia te reagują na ruch lub dotyk, wywołując ból. Ich wrażliwość z czasem powinna spadać, ale nie zawsze tak się dzieje. Czasami ból dokucza nawet latami, co utrudnia nie tylko współżycie, ale np. również jazdę na rowerze. W rozwiązaniu problemu może pomoc fizjoterapeuta, który poprzez specjalne techniki mobilizacji blizny, postara się sprawić, aby ciało przebudowało ją, co często łagodzi dolegliwości. Jeśli działania fizjoterapeuty nie przyniosą skutku, bolesną bliznę po na cięciu krocza warto skonsultować z lekarzem. Sprawdzi on, czy nie doszło do nieprawidłowości, które wymagałyby zabiegu korekcyjnego. W czasie korygującej interwencji chirurgicznej usuwa się stara bliznę i ponownie zszywa ranę, co może znacząco poprawić komfort życia. Twarda blizna po nacięciu krocza Miejsce szycia krocza w trakcie procesu gojenia wypełnia się tkanką łączną. Czasami tkanka ta staje się bardzo zbita i nieelastyczna, co jest powodem wytworzenia się twardej blizny. Zjawisku temu można zapobiegać. Jeszcze podczas gojenia się rany warto pójść do fizjoterapeuty uroginekologicznego który zajmuje się m.in. mobilizacją blizn po nacięciu krocza, czyli terapią polegającą na zwiększeniu ich ruchomości i elastyczności. Mobilizacja blizny polega poruszaniu wykraczającym nieznacznie poza zakres, na jaki pozwala blizna. Terapeuta poddaje tkanki zabiegom lub uczy pacjentkę, jak sama może mobilizować bliznę. Łagodniejsze techniki stosuje się zaraz po zdjęciu szwów, a nieco intensywniejsze po 6 tygodniach od porodu. Specjalista podpowiada, kiedy, z jaką siłą i jakich technik użyć na różnym etapie gojenia się rany, aby ślad po szyciu krocza był jak najmniejszy i nie powodował dolegliwości. Terapia blizn pozwala na lepsze gojenie się rany i zapobiega powstawaniu zrostów. Blizna po nacięciu krocza poddana terapii jest też bardziej miękka, elastyczniejsza i płytsza. Jak samodzielnie mobilizować bliznę po nacięciu krocza: Umyj i osusz krocze, podobnie zrób z rękami, Nie używaj żadnego kremu ani olejku – palec nie powinien ślizgać się po skórze, Połóż opuszkę palca wskazującego lub środkowego na jednym końcu blizny, Przesuwaj palec wraz z blizną we wszystkich kierunkach do wyraźnego oporu, Powoli zataczaj palcem wraz z blizną maksymalnie obszerne kółeczka w obu kierunkach, Uciśnij na 2-3 sekundy bliznę, a następnie przesuwaj palec na kolejny fragment blizny i powtarzaj ucisk. Samodzielną terapię blizny można zacząć po zakończeniu połogu i warto poświęcać na nią codziennie po 10-15 minut. Przesuwanie blizny początkowo może być niekomfortowe, z czasem powinno stać się łatwiejsze i nie powodować przykrych doznań. Bliznowiec po nacięciu krocza W miejscu blizny po nacięciu krocza może utworzyć się bliznowiec. To nadmiernie rozrośnięta tkanka łączna włóknista, która tworzy się w miejscu wcześniejszego uszkodzenia skóry w dowolnym miejscu na ciele. Bliznowce nazywane są również keloidami. Są wypukłe, mają kolor czerwony, matowo-biały lub sinawy. Jeśli powstaną, mogą utrudniać poruszanie się, powodować przykurcze. Rzadko są przyczyną bólu. Niektóre osoby mogą mieć tendencję do powstawania bliznowców. Bliznowiec po nacięciu krocza może stanowić dyskomfort dla kobiety nie tylko z powodów estetycznych. Niestety nie da się go zlikwidować domowymi sposobami. Najczęściej niezbędna okazuje się operacja, podczas której wycina się nadmiar tkanek i ponownie dokładnie zszywa ranę. Zrosty po nacięciu krocza Zrosty po nacięciu krocza mogą powodować dyskomfort lub wręcz ból podczas chodzenia, poruszania się, a także podczas stosunku. Do powstania zrostów dochodzi, gdy blizna jest głęboka i powoduje zrośnięcie się kilku warstw różnych tkanek. Skutek jest taki, że blizna ogranicza ruchomość skóry, a próba przemieszczania jej pociąga za sobą także głębiej położone tkanki. Zrosty po nacięciu krocza koryguje się zabiegiem chirurgicznym, który uwalnia zrośnięte ze sobą tkanki i ewentualnie koryguje przy okazji wygląd blizny. Operacje takie przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym w ramach tzw. chirurgii jednego dnia. Zawsze, gdy w związku z blizną pojawią się jakiekolwiek wątpliwości, a zwłaszcza wtedy, gdy wystąpią dolegliwości z nią związane, warto iść do ginekologa i szukać specjalistycznej pomocy. Blizna po nacięciu krocza a drugi poród Jeśli po pierwszym porodzie została ci blizna po nacięciu krocza, nie oznacza to, że przy kolejnym porodzie będziesz ponownie nacinana. Wiele będzie zależało od przebiegu porodu i wielkości główki dziecka. Wielu kobietom blizna po nacięciu krocza nie utrudnia kolejnego naturalnego porodu i krocze udaje się ochronić zarówno przed pęknięciem, jak i nacięciem. Z drugiej strony część kobiet ma ponownie nacinane krocze. Trzeba jednak zaznaczyć, że z badań naukowych wynika, że nacięcie krocza przy pierwszym porodzie zwiększa ryzyko konieczności ponownego nacięcia krocza przy kolejnych porodach, a także ryzyko pęknięcia krocza. Jeżeli przy drugim porodzie zajdzie konieczność wykonania nacięcia krocza, robi się to dokładnie w linii istniejącej już blizny. Wszystko po to, aby nie uszkadzać tkanek w kolejnym miejscu. Drugie i kolejne nacięcia nie muszą sprawić, że blizna będzie większa lub zacznie sprawiać dolegliwości, których nie było po pierwszym nacięciu krocza. Źródło: Ayala Zilberman, Eyal Sheiner, Orit Barrett, Batel Hamou, and Tali Silberstein, „Once episiotomy, always episiotomy?” Arch Gynecol Obstet. 2018; 298(1): 121–124. doi: 10.1007/s00404-018-4783-8 Zobacz też: Krocze po porodzie – ile się goi i jak o nie dbać Ochrona krocza podczas porodu – wiele zależy od ciebie! „Ścieg męża” – czy lekarze stosują specjalne szycie krocza?
Poród kleszczowy: wskazania, powikłania, skutki dla matki i dziecka
Choć poród kleszczowy niesie za sobą pewne ryzyko dla matki i dziecka, czasem bywa konieczny. Powinien odbywać się tylko w wyjątkowych sytuacjach, gdy niezbędna jest pomoc w uwolnieniu dziecka z kanału rodnego.
Poród kleszczowy nie jest planowany, to interwencja awaryjna, stosowana wtedy, gdy rodząca nie jest w stanie z różnych względów samodzielnie wypchnąć z kanału rodnego główki dziecka, a płód jest zagrożony niedotlenieniem. W takiej sytuacji używa się kleszczy albo próżniociągu (vacuum). Zdaniem Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego stosowanie kleszczy położniczych powinno być ograniczone do wyjątkowych sytuacji. Choć nazwa zabiegu może budzić przerażenie u przyszłej mamy, nie należy się go bać. Poród kleszczowy ma za zadanie zmniejszyć ryzyko powikłań okołoporodowych. Spis treści: Co to jest poród kleszczowy? Poród kleszczowy – przebieg Poród kleszczowy – wpływ na dziecko Poród kleszczowy – powikłania u matki Co to jest poród kleszczowy? Poród kleszczowy to poród zabiegowy z użyciem kleszczy. Bywa konieczny, gdy parcie rodzącej jest nieefektywne lub posiadane przez nią schorzenie (np. wada serca, choroby okulistyczne, rzucawka), uniemożliwia samodzielne urodzenie dziecka. Do porodu kleszczowego używa się narzędzia wymyślonego w XVII wieku. Kleszcze położnicze to przyrząd z ramionami, które przypominają kształtem łyżki. Elementy te zwykle nie są pełne, a jedynie ukształtowane tak, aby objąć głowę dziecka. Kleszcze zapina się na główce, aby nie ześlizgnęły się i nie zacisnęły. Lekarz pociąga kleszcze za uchwyt i próbuje wydobyć objęte nimi dziecko. Kleszcze położnicze są jednym z najstarszych narzędzi ginekologicznych. Na przestrzeni wieków powstało wiele modeli kleszczy. W Polsce do porodów kleszczowych dawniej używało się kleszczy Madurowicza, nazwanych od nazwiska lekarza, który je rozpropagował w naszym kraju. Wyglądały inaczej niż używane obecnie (współczesne kleszcze prezentujemy na zdjęciu poniżej). Kleszcze, a dokładniej ich rozmiar, dobiera się do wielkości główki dziecka i kształtu kanału rodnego kobiety. fot. Adobe Stock Wskazania i przeciwwskazania do porodu kleszczowego Poród kleszczowy przeprowadza się wówczas, gdy w przebiegu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/porod-naturalny/porod-naturalny-jak-przebiega-i-dlaczego-warto-tak-rodzic-31639-r1/">porodu naturalnego pojawiają się komplikacje: nieefektywne parcie rodzącej na skutek przemęczenia, przedłużająca się II faza porodu, nieprawidłowy zapis KTG, wypadnięcie pępowiny, odejście zielonych wód płodowych, występuje ryzyko zamartwicy dziecka, istnieje bezpośrednie zagrożenie dla życia rodzącej, przedwczesne odklejenie się łożyska. Porodu kleszczowego nie można przeprowadzić, gdy istnieją następujące przeciwwskazania: niska masa ciała dziecka, brak możliwości urodzenia dziecka siłami natury, poprzeczne ułożenie płodu, dziecko jest za duże w stosunku do wielkości miednicy matki. W takich przypadkach stosuje się cesarskie cięcie. Przeprowadzenie porodu siłami natury i z zastosowaniem kleszczy jest w takich sytuacjach uważane za błąd lekarski. Zastosowanie kleszczy podczas pierwszego porodu nie oznacza, że będą konieczne również podczas kolejnego porodu. Poród kleszczowy nie wyklucza następnego porodu naturalnego, ani nie jest wskazaniem do wykonania cesarskiego cięcia w kolejnej ciąży. Poród kleszczowy – przebieg Przed rozpoczęciem porodu kleszczowego należy wykonać u rodzącej <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/naciecie-krocza-podczas-porodu-28114-r1/">nacięcie krocza (robi się to w trakcie skurczu, aby zniwelować dodatkowy ból). Następnie ramiona kleszczy pojedynczo wprowadza się do kanału rodnego. Kolejnym krokiem jest umieszczenie ich na główce dziecka i zamknięcie zamkiem. Kiedy kleszcze trzymają się stabilnie, lekarz delikatnie i powoli wyciąga dziecko z kanału rodnego. Gdy główka znajdzie się już na zewnątrz, zdejmuje się z niej kleszcze i dalej poród odbywa się w normalny sposób. Poród kleszczowy nie zawsze jest możliwy. Aby lekarz mógł go przeprowadzić, muszą być spełnione ściśle określone warunki, takie jak: pełne<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/rozwarcie-szyjki-macicy-rozwarcie-w-ciazy-i-do-porodu-13903-r1/"> rozwarcie szyjki macicy ułożenie główkowe dziecka w brzuchu mamy dostęp do główki dziecka główka dziecka nie może być za mała w stosunku do łyżek kleszczy wcześniej musi nastąpić odejście wód płodowych. Poród kleszczowy: skutki dla dziecka Użycie kleszczy podczas porodu do wyciągnięcia główki dziecka niesie za sobą pewne ryzyko. Z tego względu poród kleszczowy stosowany jest coraz rzadziej. Jeśli jest konieczny, musi być przeprowadzany przez doświadczonego położnika. Możliwe skutki porodu kleszczowego u dziecka: zniekształcenie głowy (niewielkie, odwracalne) zasinienie skóry (najczęściej skutkuje brakiem 10 punktów w skali Apgar) niedotlenienie okołoporodowe uszkodzenie nerwu twarzowego (powstanie zaburzeń w mimice twarzy) mikrowylewy do mózgu wgniecenie kości czaszki (rzadko). Główka dziecka po porodzie kleszczowym może też nosić ślady użycia kleszczy, takie jak otarcia naskórka, siniaki i krwiaki. Poród kleszczowy: powikłania u matki Użycie kleszczy może spowodować u matki: dłuższe gojenie się rany na kroczu ból krocza po użyciu kleszczy dłuższy i trudniejszy połóg problem z nietrzymaniem moczu (na skutek uszkodzenia zwieraczy) pęknięcie krocza uszkodzenie zwieraczy odbytu ryzyko infekcji dróg rodnych (duża rana na kroczu). Polskie Towarzystwo Ginekologiczne stoi na stanowisku, że ograniczenie użycia kleszczy jest jednym z ważniejszych elementów zapobiegania urazom okołoporodowym. Dochodzenie do siebie po porodzie kleszczowym Dochodzenie do siebie po porodzie kleszczowym trwa z reguły dłużej niż po porodzie naturalnym. Kobieta może dłużej odczuwać ból okolic intymnych, rany mogą goić się dłużej, ryzyko pojawienia się stanu zapalnego też jest większe. Do tego może dochodzić niepokój o zdrowie i wygląd dziecka. Warto pamiętać, by o każdym niepokojącym objawie poinformować lekarza. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/porod-naturalny/porod-posladkowy-silami-natury-czy-przez-cesarke-zagrozenia-i-trudnosci-28285-r1/">Poród pośladkowy: siłami natury czy przez cesarkę? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/przygotowania-do-porodu/porod-w-domu-ile-kosztuje-i-jak-wyglada-naturalny-porod-domowy-26251-r1/">Poród domowy nie dla każdego. Ile trzeba zapłacić za ten komfort? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/porod-naturalny/grozny-chwyt-kristellera-nie-pozwol-na-to-przy-swoim-porodzie-20313-r1/">Zabieg Kristellera – nie pozwól go wykonać w czasie porodu
Cewnik Foleya – do czego służy podczas porodu?
Cewnik Foleya to narzędzie urologiczne, służące do odprowadzania moczu, które stosuje się również w położnictwie. Ma postać balonika, który służy do wspomagania rozszerzania się szyjki macicy i indukcji porodu. To proste i tanie narzędzie o wysokiej skuteczności.
Cewnik Foleya to rurka wyposażona w balonik, który można powiększać, wypełniając go solą fizjologiczną. Wykonany jest z silikonu lub lateksu. W położnictwie znany jest pod potoczną nazwą balonik do porodu. Jest narzędziem pomagającym rozpocząć akcję porodową lub wspomaga rozwieranie się szyjki macicy. Spis treści: Do czego służy cewnik Foleya Kiedy zakłada się cewnik Foleya Jak działa cewnik Foleya Ile czasu nosi się cewnik Foleya Do czego służy cewnik Foleya W urologii balonik służy do utrzymania końcówki rurki w pęcherzu moczowym i zakłada się go w celu odprowadzania moczu z pęcherza moczowego. Z czasem lekarze wpadli na pomysł nowego zastosowania dla cewnika Foleya – tak trafił on na oddziały położnicze. Cewnika Foleya używa się na nich w przypadku wywoływania porodu jak i działania mającego na celu skrócenie czasu rozwierania się szyjki macicy. Na poniższym zdjęciu widać cewnik Foleya w komplecie z rurką i woreczkiem do odprowadzania moczu. W położnictwie wykorzystuje się tylko cewnik, czyli beżową rurkę z balonikiem – przezroczysta rurka i zbiornik nie są potrzebne: Jak wygląda cewnik Foleya. fot. Adobe Stock Kiedy zakłada się cewnik Foleya W położnictwie są jasno określone sytuacje, kiedy zakłada się cewnik Foleya. Wskazania do założenia cewnika Foleya do porodu: przygotowanie szyjki macicy do indukcji porodu oksytocyną, zbyt wolne rozwieranie się szyjki macicy w I fazie porodu, rozwarcie szyjki macicy na minimum centymetr. Przeciwwskazania do założenia cewnika Foleya do porodu: krwawienie z dróg rodnych, przedwcześnie pęknięty pęcherz płodowy, nisko umiejscowione łożysko. Cewnik Foleya zakłada się też podczas cesarskiego cięcia, jednak wtedy wykorzystuje się jego pierwotne zastosowanie i umieszcza się go w pęcherzu moczowym. Jak działa cewnik Foleya Końcową część cewnika z balonikiem wsuwa się do pochwy a następnie do szyjki macicy. Gdy znajdzie się we właściwym miejscu, do balonika wstrzykiwana jest sól fizjologiczna, która zwiększa jego rozmiary. W ten sposób balonik rozpycha od środka ścianki szyjki macicy. Cewnik Foleya stosuje się często, gdy szyjka jest już rozwarta na minimum centymetr, ale postęp jej rozwierania przebiega zbyt wolno. Z założonym do szyjki macicy cewnikiem Foleya można, a nawet powinno się chodzić, aby dodatkowo wspomagać rozwieranie szyjki macicy. Jest to możliwe, bo drugi koniec cewnika przymocowuje się plastrem do uda. Wyjątkiem są momenty, gdy trzeba na leżąco wykonać badanie KTG. Przed usunięciem cewnika opróżnia się balonik, a samo jego wyjmowanie jest bezbolesne. Jeśli rozmiar cewnika zostanie dobrze dobrany, to jego zakładanie do szyjki macicy też nie jest bolesne. Zastosowanie cewnika Foleya do wywoływania porodu wiąże się z niezbyt przyjemnymi wrażeniami dla rodzącej. Jest to np. dość przykre uczucie ucisku lub rozpierania w dole brzucha, które nasila się przy pełnym pęcherzu moczowym. Użycie cewnika jest jednak bezpieczne i skuteczne – mechaniczne rozwieranie szyjki macicy pobudza skurcze ale uwalnia też prostaglandyny, czyli hormony, które wspomagają przebieg akcji porodowej. Choć skuteczność cewnika Foleya w położnictwie oceniana jest wysoko, trzeba wspomnieć, że nie u wszystkich kobiet jego użycie wywołuje pożądane efekty. Ile czasu nosi się cewnik Foleya W celu wywołania porodu cewnik zakłada się na ok. 24 godziny, ale nie zawsze nosi się go tak długo, gdyż szyjka macicy może zacząć rozwierać się przed upływem tego czasu. Cewnik usuwa się także wtedy, gdy rozpocznie się regularna akcja skurczowa macicy. Kiedy wypada cewnik Foleya? Najczęściej wysunięcie się balonika cewnika Foleya ma miejsce, gdy szyjka macicy rozewrze się na ok. 3 cm. O wypadnięciu cewnika należy poinformować położną lub lekarza. Źródło: Bomba-Opoń D. i wsp., Rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego dotyczące indukcji porodu. Ginekol., Perinatol. Prakt., 2017, 2, 2: 58–71. Zobacz także: Poród indukowany – kiedy wywołanie porodu jest konieczne Ile trwa poród wywołany oksytocyną Znieczulenie do porodu – 8 sposobów na mniejszy ból porodowy
Pozycje wertykalne do porodu: dlaczego warto rodzić w pozycji wertykalnej?
Z pozycjami wertykalnymi warto zapoznać się jeszcze przed porodem – grawitacja to jeden z największych sprzymierzeńców rodzącej. Takie pozycje możesz przećwiczyć w domu, dzięki czemu będziesz czuła się swobodniej, gdy zacznie się poród. Sprawdź, co to jest pozycja wertykalna i jakie są jej zalety.
Przed zbliżającym się terminem porodu powinnaś poznać różne pozycje, w których można rodzić. Dziś coraz rzadziej rodzi się na leżąco, a więcej mówi się o naturalnych, aktywnych porodach. Dzięki temu, że kobieta jest w ruchu, poród przebiega łagodniej i krócej trwa, a krocze nie jest narażone na pęknięcie. Pozycjami, z którymi warto się zapoznać, są pozycje wertykalne. Dziecku oprócz skurczów mięśni pomaga siła grawitacji, a główka, naciskając na szyjkę macicy, przyspiesza jej skracanie i rozwieranie, niosąc wiele korzyści dla rodzącej. Pozycja wertykalna: co to jest? Pozycja wertykalna do porodu to każda pozycja, w której kobieta jest częściowo lub całkowicie spionizowana. Pozycją wertykalną będzie więc chodzenie, tańczenie, kołysanie biodrami na stojąco (w I okresie porodu), ale także klęk, siad czy kucanie (w II okresie porodu). Pozycje wertykalne uznaje się za dużo bardziej instynktowne, a zdaniem wielu położnych to najlepsza pozycja, w jakiej można rodzić. W przyjęciu wygodnej pozycji wertykalnej pomaga sprzęt dostępny na sali porodowej, np. drabinki, lina, piłka, worek sako, a także łóżko porodowe. Pozycja wertykalna: zalety Przed porodem płód powinien być ułożony w łonie matki pionowo, główką w dół. Przyjęcie przez kobietę pozycji wertykalnej ułatwi mu wpasowanie się w kości miednicy. Pozycje wertykalne mają jednak o wiele więcej zalet: łożysko jest lepiej ukrwione, więc dziecko otrzymuje więcej tlenu; rodzącej jest łatwiej oddychać i łatwiej złapać rytm oddechów dostosowany do nasilających się skurczów; łatwiej intuicyjnie zmienić pozycję, dzięki czemu ból może być mniej odczuwalny; zredukowanie bólu sprawa, że organizm wytwarza znacznie więcej oksytocyny; skurcze stają się intensywniejsze, częstsze i bardziej regularne; nacisk główki ułatwia i przyśpiesza rozwieranie szyjki macicy; a to z kolei zmniejsza ryzyko nacięcia lub pęknięcia krocza. Według danych Fundacji Rodzić po Ludzku porody w pozycji wertykalnej są średnio 35 proc. krótsze od tych, które odbywają się w pozycji leżącej. Po przyjęciu pionowej pozycji kobiety także rzadziej korzystają z farmakologicznych sposobów uśmierzania bólu. Rodzaje pozycji porodowych wertykalnych Podczas aktywnego porodu kobieta może przyjmować różne pozycje, w zależności od własnych potrzeb i preferencji. Przydatne będą piłka, worek sako, drabinka czy krzesło, ale pozycje wertykalne można także przyjmować z wykorzystaniem łóżka porodowego lub z pomocą partnera czy innej osoby towarzyszącej przy porodzie. Wyposażenie sal porodowych jest różne, dlatego warto na to zwrócić uwagę, wybierając szpital i planując poród w pozycji wertykalnej. Pozycje wertykalne w I okresie porodu: stanie z oparciem o coś stabilnego lub o osobę towarzyszącą; siedzenie na piłce, worku sako lub krześle (bez oparcia); siedzenie na piłce lub krześle z oparciem głowy i ramion; siedzenie na kokardkę; klęczenie z podparciem rąk na wysokości kolan; klęczenie z podparciem rąk na wysokości klatki piersiowej. Pozycje wertykalne w II okresie porodu: pozycja kuczna – uznawana jest za najbardziej fizjologiczną i najlepszą pozycję do porodu. Kobieta kuca w lekkim rozkroku przy drabinkach, łóżku lub krześle albo ze wsparciem osoby towarzyszącej z tyłu; klęczenie z szeroko rozstawionymi nogami na łóżku porodowym, w basenie porodowym lub na podłodze; siedzenie na worku sako z rozstawionymi nogami, warto poprosić o wsparcie partnera (który powinien stanąć za rodzącą); parcie w poziomym klęku przy podpieraniu się rękami o podłogę; siedzenie na fotelu porodowym, również przy wsparciu partnera. Przykładowe pozycje wertykalne na obrazku Poniżej prezentujemy kilka pozycji wertykalnych: kuczną przy krześle, parcie w poziomym klęku z rękami opartymi o podłogę oraz przy wsparciu partnera i położnej, pozycję na piłce oraz na siedząco na fotelu porodowym. Zobacz także: Pozycje do porodu: najlepsze pozycje do rodzenia (wertykalna, kuczna, kolankowo-łokciowa i inne) Wyprawka do szpitala dla noworodka i mamy: co zabrać na poród? [PEŁNA LISTA] Wyprawka do szpitala (wariant minimum przygotowany przez ginekologa)
Ciąża przenoszona – czym jest, przyczyny, możliwe powikłania
Ciąża przenoszona to ciąża, która trwa mimo upłynięcia terminu porodu. W ciąży przenoszonej lekarze regularnie monitorują stan płodu i łożyska. Jeśli zachodzi taka potrzeba – przystępują do wywoływania porodu. Co robić, gdy wyliczony przez lekarza termin porodu właśnie minął, a dziecko nie ma zamiaru opuścić brzucha mamy?
Ciąża przenoszona jest mylona z ciążą przeterminowaną. Nie są to jednak pojęcia równoznaczne. Ciąża przenoszona to ciąża, której spodziewany termin już minął, natomiast ciąża przeterminowana to ciąża patologiczna, gdy życie dziecka jest zagrożone. Powodem przenoszenia ciąży może być wiek matki, problemy ze zdrowiem, a także błędne wyliczenie terminu porodu. Spis treści: Ile trwa ciąża? Kiedy mówimy o ciąży przenoszonej? Ciąża przenoszona – możliwe powikłania Ciąża przenoszona – kiedy zgłosić się do szpitala? Ciąża przenoszona – wywołanie porodu Badania w ciąży przenoszonej Ile trwa ciąża? Uznaje się, że ciąża trwa 40 tygodni (280 dni), licząc od daty ostatniej miesiączki, jeżeli okres pojawiał się regularnie (czyli co 28-30 dni). Jeśli jednak odstępy między miesiączkami były dłuższe lub krótsze, to w ten sposób wyliczany termin porodu może nie być precyzyjny. Wyznaczony termin porodu nie zawsze pokrywa się z rzeczywistą biologiczną datą. Akcja porodowa może rozpocząć się kilkanaście dni wcześniej lub później. Z czego wynika ta rozbieżność? Jedne dzieci dojrzewają szybko i mogą urodzić się już w 38. tygodniu ciąży, inne są na to gotowe dopiero w 42. tygodniu. Wówczas wysyłają drogą hormonalną sygnał do przysadki mózgowej mamy, że czas wydzielać oksytocynę – hormon wywołujący skurcze macicy. Jak obliczyć termin porodu? Aby obliczyć termin porodu, możesz skorzystać z kalkulatora terminu porodu. Bazuje on na regule Naegelego. W oparciu o pierwszy dzień ostatniej miesiączki oblicza się termin porodu. Oto wzór Naegelego: termin porodu = pierwszy dzień ostatniej miesiączki + rok – 3 miesiące + 7 dni Z podanego wzoru można wyliczyć tzw. czas trwania ciąży prawidłowej. Faktyczny termin porodu może jednak wypaść w ciągu dwóch tygodni przed lub po wyznaczonym terminie. Kiedy mówimy o ciąży przenoszonej? Długość ciąży jest sprawą indywidualną. Choć przyjmuje się, że prawidłowy poród następuje między 38. a 42. tygodniem ciąży, nie zawsze tak jest. Gdy mija 42. tydzień, a kobieta nadal nie zaobserwowała u siebie oznak porodu – mówimy wtedy o ciąży przenoszonej. Przyczyną ciąży przenoszonej może być: błędne wyliczenie daty porodu. przesunięcie owulacji (spowodowane np. zmianą klimatu lub środowiska, stresem, chorobą). Termin porodu uzależniony jest też od: wieku mamy, trybu życia, stanu zdrowia. Niektóre kobiety zastanawiają się, czy pierwsza ciąża zawsze jest przenoszona. Kolejność ciąż ma znaczenie, jednak nie jest to regułą. Czasami dziecko nie jest jeszcze gotowe, by pojawić się na świecie, lub jego mama nie jest jeszcze psychicznie gotowa na poród (choć temat ten jest często zaniedbywany, wiele zależy od kondycji psychicznej przyszłej mamy). Ciąża przenoszona – możliwe powikłania Ciąża przenoszona stwarza pewne zagrożenia dla dziecka. Płód może oddać smółkę, co grozi zakażeniem płynu owodniowego. Niebezpieczeństwo dotyczy też łożyska, które może zacząć się starzeć, a w konsekwencji przestać dostarczać dziecku potrzebne substancje odżywcze. Skutkiem tego może być niedotlenienie i niedożywienie płodu. Dlatego konieczna jest specjalistyczna ocena stanu dziecka, wydolności łożyska i wielu innych parametrów – od wyników będzie uzależnione dalsze postępowanie. Zdaniem ginekologów ciąża po 40. tygodniu staje się ciążą wysokiego ryzyka. Ciężarna powinna być w stałym kontakcie z lekarzem, by uniknąć ewentualnych powikłań. Ciąża przenoszona – kiedy zgłosić się do szpitala? Badania w systemie ambulatoryjnym wykonuje się do końca 41. tygodnia ciąży. Po tym czasie przyszła mama musi się znaleźć w szpitalu na oddziale patologii ciąży, gdzie poddaje się ją obserwacji i kolejnym badaniom. Przeprowadza się m.in. test dynamiczny wydolności łożyska (tzw. test oksytocynowy). Ciężarna otrzymuje niewielką dawkę oksytocyny, która ma wywołać namiastkę czynności skurczowej. W tym czasie badane jest tętno płodu i gotowość macicy do skurczów. Lekarz ocenia dojrzałość szyjki macicy. Ciąża przenoszona – wywoływanie porodu Jeśli ocena zdolności skurczowej wypada pomyślnie (lub gdy minął już 42. tydzień ciąży), stan dziecka jest dobry, a szyjka gotowa do rozwierania, lekarz zwykle decyduje o wywołaniu porodu. Ciężarna otrzymuje leki naskurczowe (najczęściej oksytocynę) i ma przebijany pęcherz płodowy (to często przyspiesza poród). Podaje się też leki przyspieszające dojrzałość szyjki macicy do rozwierania, a czasem szyjkę mechanicznie się udrożnia. Poród jest cały czas szczegółowo monitorowany przez personel medyczny. Lekarz na bieżąco ocenia stan dziecka i mamy. W przypadku ciąży przeterminowanej decyzji o porodzie operacyjnym lekarz nie podejmuje w ostatniej chwili. Zwykle postanawia przeprowadzić cesarskie cięcie, gdy dziecko jest w dobrym stanie, ale pojawiają się czynniki, które nakazują zakończyć ciążę (np. dochodzi do niewydolności łożyska). Badania w ciąży przenoszonej Dzięki nowoczesnym metodom diagnostycznym ginekolog może dokładnie ocenić, w jakim stanie jest dziecko. Podstawowe badania to: KTG (kardiotokografia), czyli ocena czynności serca płodu. Gdy wynik badania jest dobry, w 41. tygodniu ciężarna nie musi zostawać w szpitalu, tylko co dwa dni zgłasza się na kolejne KTG i USG (ultrasonografia). Badania te umożliwiają: Ocenę wieku i wagi dziecka – pozwala na to biometria płodu, czyli dokładny pomiar obwodu głowy i brzucha dziecka, długości kości udowej. Wyznaczenie terminu porodu – podstawą jest określenie wielkości i dojrzałości dziecka, stanu łożyska. Kontrolę ilości płynu owodniowego – prawidłowa wynosi 1,5–2 litry (w ciąży przeterminowanej zaczyna się zmniejszać). Potwierdzenie tzw. dobrostanu płodu – można sprawdzić czynność serca płodu, napięcie mięśniowe, ruchy oddechowe, ogólną ruchliwość. To badanie najlepiej informuje specjalistę, czy kontynuowanie ciąży niesie za sobą zagrożenie dla dziecka, czy też spokojnie można czekać na naturalny poród. Ocenę jakości przepływu krwi w tętnicy pępowinowej, aorcie i tętnicy mózgowej dziecka – to badanie dopplerowskie. Konsultacja: Włodzimierz Sawicki, ginekolog-położnik, Akademia Medyczna w Warszawie Zobacz także: Ciąża po terminie: co robić, gdy ciąża jest przeterminowana i kiedy jechać do szpitala? Co to jest ciąża przenoszona – wyjaśnia ginekolog [WIDEO] Odejście czopu śluzowego [jak wygląda odejście czopu śluzowego]
Najmniejszy wcześniak – w Polsce, na świecie, szanse na przeżycie
Najmniejsze wcześniaki rodzą się przed 28. tygodniem ciąży. Ważą mniej niż 1000 g. Im wcześniej się urodzą i im są mniejsze, tym, niestety, mają mniej szans na przeżycie. Jednak jak pokazuje przykład niektórych wcześniaków, ich wola życia jest ogromna.
Najmniejsze wcześniaki rodzą się z tzw. bardzo skrajnym wcześniactwem. Oznacza to, że nie są w stanie bez wsparcia medyków i specjalistycznego sprzętu przeżyć, a walka o ich życie rzadko kończy się pełnym sukcesem. Jednak historie najmniejszych wcześniaków urodzonych na świecie, czy w Polsce pokazują, że próby ich ratowania mają sens. Mimo złych prognoz, nawet tak słabe maleństwa potrafią zaskoczyć wolą walki i ostatecznie wyjść ze szpitala jako zupełnie zdrowe dzieci. Spis treści: Najmniejszy wcześniak na świecie Najmniejszy wcześniak w Polsce Od kiedy ratuje się wcześniaki – od którego tygodnia ciąży Skrajne wcześniactwo – co to znaczy Najmniejszy wcześniak na świecie W 2021 roku padł nowy rekord w kategorii „najmniejszy wcześniak na świecie”. Po 13 miesiącach ze szpitala wyszła dziewczynka, która urodziła się w 2020 roku w Chinach, ważąc 212 gramów! Malutka Kwek Yu Xuan przyszła na świat w czasie pandemii w 25 tygodniu ciąży. Lekarze nie dawali jej wielu szans na przeżycie. Dziewczynka w chwili narodzin, które odbyły się przez cesarskie cięcie, mierzyła zaledwie 24 cm długości. Opiekujący się nią lekarze porównywali jej rozmiary i wagę do... jabłka. Obecnie, po ponad rocznym pobycie w szpitalu wiadomo już, że dziewczynka rozwija się prawidłowo, jednak ma problemy z układem oddechowym. Poprzedni najmniejszy wcześniak na świecie urodził się w w USA w 2018 roku. Ważył – 245 g. Z kolei najmłodszym wcześniakiem na świecie jest Curtis Butler urodzony 11 listopada 2020 roku po 21 tygodniach i 1 dniu ciąży. Chłopiec przeżył i po 275 dniach hospitalizacji został wypuszczony do domu, ale nadal pozostaje pod opieką specjalistów, jest żywiony dojelitowo i dodatkowo zaopatrywany w tlen z butli. Najmniejszy wcześniak w Polsce Najmniejszym wcześniakiem w Polsce jest dziewczynka urodzona w 26. tygodniu ciąży. Dziewczynka przyszła na świat w połowie maja 2018 roku. W chwili narodzin ważyła 350 g i mierzyła 26 cm. Otrzymała imię Faustyna. Po kilku miesiącach walki o jej życie i zdrowie, została wypisana ze szpitala z masą ciała 2 kg. Z kolei w 2019 roku w Polsce na świat przyszedł nie najmniejszy, ale najmłodszy wcześniak – dziewczynka ważyła co prawda 450 g i mierzyła 27 cm długości, ale urodziła się w 22 tygodniu ciąży, czyli teoretycznie jeszcze przed przekroczeniem granicy, poza którą wcześniaki mają szansę na przeżycie. Lekarze mówili o cudzie, gdy przeżyła i później opuszczała szpital. Od kiedy ratuje się wcześniaki – od którego tygodnia ciąży? Zgodnie z zaleceniami Zespołu ds. Rekomendacji Etycznych w Perinatologii, wcześniaki urodzone przed 23. tygodniem ciąży należy otoczyć opieką paliatywną (minimalizującą cierpienie prowadzące do śmierci). Oznacza to, że uznaje się, że takie maluchy właściwie nie mają szans na przeżycie – 90 proc. z nich umiera wkrótce po narodzinach, a 90 proc. z tych ocalałych ma bardzo poważne powikłania związane z wcześniactwem. Opieką medyczną ratującą życie zazwyczaj otacza się wcześniaki od 23. tygodnia ciąży. Decyzję o minimalizacji leczenia podejmują rodzice. Gdy nie mogą tego zrobić, lekarze podejmują starania o uratowanie nawet najmniejszych wcześniaków, o ile dzieci same wykazują wolę walki. Szanse na przeżycie wcześniaka, zwłaszcza tak małego, są niewielkie. Do ukończenia 24. tygodnia ciąży wynoszą zaledwie 10 procent. Skrajne wcześniactwo – co to znaczy? Skrajny wcześniak to dziecko urodzone przed 28. tygodniem ciąży i o masie ciała poniżej 1000 g. Inna klasyfikacja dzieli wcześniaki na trzy kategorie: bardzo skrajne wcześniactwo – dzieci urodzone między 22. a 28. tygodniem ciąży, skrajne wcześniactwo – dzieci urodzone między 28. a 32. tygodniem ciąży, późne wcześniactwo – dzieci urodzone między 32. a 37. tygodniem ciąży. Skrajne i bardzo skrajne wcześniactwo wiąże się z niedojrzałością wielu narządów dziecka. Takie maluszki zmagają się z niewydolnością oddechową i muszą być podłączone do respiratora lub tzw. CPAP-a. Skrajne wcześniaki są również narażone na: wylewy krwi do mózgu, które powodują szereg problemów neurologicznych, martwicze zapalenie jelit, zapalenie płuc, retinopatię, sepsę. Skrajne wcześniaki mają bardzo osłabiony układ odpornościowy – każda infekcja może przerodzić się w ich przypadku w śmiertelne zagrożenie. To między innymi dlatego ryzyko śmierci w przypadku dzieci urodzonych przed 28. tygodniem ciąży jest 200 razy wyższe niż u dzieci urodzonych w terminie. Większość skrajnych wcześniaków boryka się w dzieciństwie, a nawet w dorosłym życiu, z mniejszymi lub większymi problemami zdrowotnymi. Jednak jak pokazują historie najmniejszych wcześniaków urodzonych w 22. czy 24. tygodniu ciąży, czasami udaje się je uchronić przed poważnymi komplikacjami i wychodzą one ze szpitala jako zdrowe dzieci. Zobacz także: Jak przebiega opieka nad wcześniakiem Rozwój wcześniaka przebiega inaczej Ile wcześniak zostaje w szpitalu
Pochwa po porodzie – jak wygląda i kiedy wraca do normy?
Pochwa po porodzie na pewno się zmieni. Część zmian cofnie się samoistnie, inne będą wymagały ćwiczeń. Jeśli nie podoba ci się to, jak wygląda pochwa po porodzie, pomoże ci interwencja chirurgiczna, czyli waginoplastyka. A co robić, jeśli pochwa po porodzie jest luźna albo otwarta? Wyjaśniamy.
Wygląd pochwy po porodzie zależy od wielu czynników. To jednak kwestie indywidualne najczęściej decydują o tym, jak kobieta reaguje na zmiany hormonalne i obciążenia, oraz jak zmienia się pochwa po porodzie. Nie można więc z góry przewidzieć, kiedy pochwa wróci do normy, czy zostanie luźna albo czy zmiany w wyglądzie będą trwałe. Spis treści: Jak wygląda pochwa po porodzie? Czy pochwa po porodzie wraca do normy? Problemy związane z pochwą po porodzie: Suchość pochwy po porodzie Swędzenie pochwy po porodzie Zbyt ciasna pochwa po porodzie Luźna pochwa po porodzie Obniżenie pochwy po porodzie 4. Ćwiczenia pochwy po porodzie 5. Plastyka pochwy po porodzie Jak wygląda pochwa po porodzie? Po porodzie wygląd pochwy zwykle się zmienia, podobnie jak jej rozmiar. W pierwszych dniach po urodzeniu dziecka wiele do życzenia pozostawia elastyczność pochwy. Często mówi się o tzw. pochwie ziejącej (inna nazwa to otwarta pochwa po porodzie – ma wyraźnie otwarte wejście). To normalny stan na tym etapie połogu i nie należy się nim niepokoić. Bywa też, że pochwa ma nieco inny kolor albo jest posiniaczona wskutek ciężkiego porodu, np. porodu kleszczowego. Te zmiany cofają się po pewnym czasie. Komplikacje w czasie porodu mogą sprawić, że czas powrotu pochwy do stanu sprzed ciąży potrwa nawet kilka miesięcy. Najczęściej dzieje się tak, gdy kobieta siłami natury rodziła długo bardzo duże dziecko. Jedną z komplikacji może być pęknięcie pochwy, które wymaga szycia. Jeśli szycie zostanie wykonane prawidłowo, z czasem rozmiar i wygląd pochwy wraca do normy. Bywa jednak, że zbyt ciasne szycie po nacięciu krocza powoduje zwężenie pochwy, które może później wywoływać dyskomfort podczas współżycia. Po cesarskim cięciu pochwa nie ulega żadnym zmianom, ponieważ nie jest narażona na rozciąganie, jakie powoduje przechodzenie dziecka przez kanał rodny. Czy pochwa po porodzie wraca do normy? Ciąża i poród wywołują zmiany hormonalne, które wpływają na tkanki. Produkowana przez ciałko żółte i błonę śluzową macicy relaksyna rozluźnia więzadła, aby dziecko mogło przejść przez miednicę. Z kolei estrogeny zwiększają elastyczność pochwy, aby zmieściło się w niej dziecko w czasie porodu. Aby ocenić, czy pochwa po porodzie uległa trwalszym zmianom, należy poczekać do zakończenia połogu, a czasem jeszcze dłużej. U większości kobiet w czasie połogu pochwa po porodzie naturalnym jest luźniejsza niż przed ciążą. Jeśli powrót do formy po porodzie przebiega prawidłowo, pochwa wraca do poprzednich rozmiarów w ciągu 6-8 tygodni. Czas, w jakim obkurcza się pochwa po porodzie, zależy m.in. od sposobu karmienia – u kobiet karmiących piersią zmiany postępują nieco wolniej niż u kobiet karmiących dziecko mieszanką mleczną. Problemy związane z pochwą po porodzie U większości kobiet pochwa dość szybko wraca do normy i do rozmiarów sprzed porodu, ale w niektórych przypadkach dochodzi do zmian, które dłuższego czasu regeneracji. W skrajnych przypadkach, gdy trwałe zmiany niekorzystnie wpływają na życie kobiety, stosuje się zabieg chirurgiczny zwany plastyką pochwy. Najczęstsze dolegliwości związane z pochwą po porodzie: Suchość pochwy po porodzie W pierwszych 6 tygodniach po porodzie pochwa ma prawo być dość sucha. Wynika to ze zmian hormonalnych, a dokładniej ze spadku poziomu estrogenów. Czas ten, zwany połogiem, nie jest najlepszym okresem do współżycia. Lekarze zwykle zalecają unikanie seksu w połogu, aby pochwa i cały narząd rodny mogły bez przeszkód wrócić do stanu sprzed ciąży. U części kobiet suchość pochwy po porodzie trwa dłużej niż 6 tygodni. Można temu przeciwdziałać, stosując środki nawilżające i dając sobie jeszcze trochę czasu na powrót do formy – każdy organizm regeneruje się w innym tempie. Jeśli problem nie ustąpi, można stosować specjalne tabletki dopochwowe (przepisywane przez lekarza), które nawilżają pochwę, ale też pomagają przywrócić jej naturalną florę bakteryjną. View Burdaffi on the source website Swędzenie pochwy po porodzie Swędzenie pochwy po porodzie bywa związane z jej suchością. Może być też wynikiem gojenia się rany po nacięciu krocza lub jego pęknięciu. Świąd najczęściej dokucza w 4-6. dobie po porodzie. Dolegliwość jednak szybko ustępuje, a do końca połogu zwykle zanika. Swędzenie pochwy może być objawem infekcji dróg rodnych, o którą nie tak trudno w połogu. Wydzielane przez macicę tzw. odchody połogowe mogą stać się pożywką dla bakterii wywołujących infekcje intymne. Jeśli kolor i zapach wydzieliny z pochwy zmienia się, a swędzenie narasta, warto iść do ginekologa. Jeśli lekarz potwierdzi zakażenie pochwy, przepisze odpowiednie leczenie. Zbyt ciasna pochwa po porodzie Ciasna pochwa po porodzie może być skutkiem złego zszycia krocza (w Polsce nadal dość często stosuje się nacinanie krocza, a czasami krocze pęka samoistnie). Objawem zbyt ciasnej pochwy jest ból i pieczenie podczas stosunku. Jeśli kobieta ma uczucie ciasnej pochwy po porodzie, a miała szyte krocze, powinna zgłosić się do lekarza. Czasami uczucie ciasnej pochwy to efekt słabego nawilżenia (tzw. suchość pochwy). Przypadłość ta częściej występuje u kobiet karmiących piersią. Podobne objawy może powodować infekcja pochwy. Luźna pochwa po porodzie Jeśli pochwa po porodzie nie wraca do wcześniejszych rozmiarów, mówi się o poporodowym rozluźnieniu pochwy. Najczęściej problem dotyczy kobiet, które wielokrotnie rodziły siłami natury. Zdarza się jednak i takim, które mają za sobą tylko jeden lub dwa porody. ​Dolegliwość ta pojawia się również często jako skutek urodzenia dużego dziecka. Jego rozmiary poluzowują więzadła i mięśnie dna miednicy, a także mięśnie pochwy. Zbyt luźna pochwa po porodzie (inaczej: otwarta pochwa), to nie tylko pogorszenie jakości życia intymnego, ale też większe ryzyko zakażeń intymnych. Luźna pochwa po porodzie przez lekarzy nazywana jest zespołem rozluźnienia pochwy, zespołem luźnej pochwy lub oznaczana skrótami: VRS lub ZRP. Zespół luźnej pochwy lub zbyt luźne wejście do pochwy ginekolodzy diagnozują dopiero po zakończeniu karmienia piersią. Przy niewielkim rozluźnieniu pochwy zaleca się ćwiczenia mięśni dna miednicy. Duże rozluźnienie pochwy po porodzie lub nieskuteczność ćwiczeń jest wskazaniem do laseroplastyki pochwy albo plastyki pochwy, czyli waginoplastyki. Obniżenie pochwy po porodzie Dolegliwość ta nazywana jest obniżeniem narządów po porodzie i może dotyczyć nie tylko pochwy. W zależności od tego, który narząd uległ obniżeniu, diagnozuje się: obniżenie przedniej lub tylnej ściany pochwy; obniżenie macicy; obniżenie pęcherza moczowego; obniżenie odbytnicy. Wyróżnia się kilka stopni obniżenia narządów, od których uzależnione jest dalsze postępowanie. stopień 0 – nie obserwuje się zmian; stopień 1 – obniżenie powyżej połowy wysokości pochwy; stopień 2 – obniżenie występuje do połowy wysokości pochwy; stopień 3 – obniżenie do przestrzeni między połową wysokości pochwy a wejściem do pochwy; stopień 4 – wypadnięcie narządów (znajdują się u ujścia pochwy lub poza nim). Pierwszy i drugi stopień obniżenia narządów jest wskazaniem do leczenia zachowawczego, czyli fizjoterapii i odpowiednich ćwiczeń. W stopniu 3 i 4 konieczny jest zabieg operacyjny. Ćwiczenia pochwy po porodzie Ćwiczenia pochwy po porodzie polegają na napinaniu mięśni pochwy i odbytu (ćwiczenia mięśni Kegla) i nie mają nic wspólnego z zatrzymywaniem strumienia moczu. Ćwiczenia trzeba powtarzać kilka razy dziennie po kilka minut, napinając mięśnie dna miednicy na 10 sekund za każdym razem. W gabinetach fizjoterapii można nauczyć się tych ćwiczeń lub wykonywać je z pomocą specjalistycznego sprzętu, który rejestruje, czy właściwe mięśnie ulegają napięciu. Regularne ćwiczenia nie tylko przyspieszają powrót pochwy po porodzie do normalnych rozmiarów, ale są też świetną profilaktyką nietrzymania moczu i wypadania narządów lub rehabilitacji lżejszych stopni tej dolegliwości. Plastyka pochwy po porodzie Zabieg plastyki pochwy odbywa się w całkowitym znieczuleniu i trwa od 0,5 godziny do 1,5 godziny. Możliwe jest też znieczulenie miejscowe, jeśli pacjentka takie woli, lub ma przeciwwskazania do narkozy. Zabieg wykonuje się z zastosowaniem lasera lub stosuje się wszywanie specjalnych nici. Jedna i druga procedura zwiększa elastyczność pochwy, likwidując jej nadmierne rozciągnięcie. Możliwe jest też zwężenie wejścia do pochwy. Po zabiegu pacjentka może wrócić do normalnego życia, powinna tylko przez pewien czas unikać wysiłku fizycznego. Plastyka pochwy wykonywana jest na NFZ wyłącznie wtedy, gdy obniżenie ścian pochwy związane jest z nietrzymaniem moczu. Jeśli problemem jest tylko zbyt luźna pochwa po porodzie, waginoplastyka nie jest refundowana. Sprawdź także: Krocze po porodzie – regeneracja i pielęgnacja Pierwsze dni po porodzie w szpitalu Te mięśnie muszą być w formie u każdej kobiety! W jakiej są twoje?
Jak wywołać poród? – sposoby na wywoływanie porodu w domu lub w szpitalu
Wywoływanie porodu najczęściej odbywa się w szpitalu wtedy, gdy kontynuowanie ciąży niesie zagrożenie dla zdrowia i życia matki lub dziecka. Niektóre ciężarne stosują też domowe sposoby na wywołanie porodu, np. masowanie sutków i stosunek seksualny.
Jak i po co wywołać poród? Lekarze twierdzą, że wskazaniem do wywoływania porodu jest każda ciąża przeterminowana, czyli trwająca dłużej niż 294 dni (ponad pełne 42 tygodnie). Zdarza się tak w 3 do 12 proc. wszystkich ciąż. Wyliczenia czysto matematyczne zwykle nie są jednak użyteczne. Najistotniejsze jest ustalenie, czy przedłużająca się ciąża stanowi zagrożenie dla płodu – to jest najważniejsze kryterium. Nie powinno się wywoływać porodu dla wygody, np. dlatego, że kobieta się tego domaga, bo np. zaplanowała dla dziecka datę urodzenia lub dlatego, że określony termin jest wygodny dla jej lekarza. Spis treści: Jak przyspieszyć poród w szpitalu? Jak wywołać poród w domu? Jak przyspieszyć poród naturalny? Jak przyspieszyć poród w szpitalu? Jeżeli lekarz uzna, że wywołanie porodu jest konieczne, najczęściej na początek stosuje się prostaglandyny podawane w żelu. Podaje się je do pochwy lub do szyjki macicy. Często podaniu preparatu towarzyszy masaż szyjki macicy. Wskutek działania prostaglandyn szyjka macicy staje się miękka i krótsza. Zabieg ten szykuje ciało kobiety do ewentualnych kolejnych procedur, których celem jest wywołanie porodu. Zabiegi służące wywołaniu porodu przeprowadzane w szpitalu: podanie prostaglandyn w żelu i masaż szyjki macicy indukcja porodu przy pomocy oksytocyny w kroplówce (syntetyczny hormon wywołujący skurcze), przebicie pęcherza płodowego, poszerzenie szyjki macicy cewnikiem Foleya (balonikiem do porodu z solą fizjologiczną). Zabiegi te uznawane są za szybki i bezpieczny sposób wywołania porodu. Nie oznacza to, że przynoszą natychmiastowy skutek i nie są obarczone mniejszym czy większym ryzykiem. Czasami jednak podjęcie ryzyka bywa konieczne, by zadbać o zdrowie mamy i jej dziecka. Wskazania do wywoływania porodu: zmiana aktywności ruchów płodu odczuwanych przez mamę (ustanie ruchów lub nadmierna aktywność), złe zapisy KTG płodu, widoczne na USG zagęszczenie płynu owodniowego, III stopień dojrzałości łożyska, zaburzenia przepływów naczyniowych płodu i w pępowinie, zabarwienie smółką płynu owodniowego, co może być konsekwencją starzenia się łożyska. Ważne! Wywoływanie porodu bez wyraźnego powodu jest niewskazane. Jeżeli indukowany jest poród przy nieprzygotowanej szyjce macicy, częściej dochodzi do porodu zabiegowego, z użyciem sprzętu ułatwiającego poród (kleszczy lub vacuum), częściej też trzeba wykonywać cesarskie cięcie. W dodatku skurcze spowodowane działaniem oksytocyny są bardziej bolesne dla rodzącej. Również dziecko odczuwa je mocniej i jest bardziej narażone na niedotlenienie. Poród po terminie może być trudniejszy dla mamy (większe dziecko oznacza większe ryzyko cesarskiego cięcia), a do tego przenoszona ciąża niesie niebezpieczeństwo zamartwicy płodu lub jego niedotlenienia (łożysko się starzeje i przestaje prawidłowo funkcjonować). Na szczęście lekarze i ty sama możecie zrobić wiele, aby maluch w końcu zdecydował się wyjść na drugą stronę brzucha. Jak wywołać poród w domu? Poniżej sposoby naszych matek i babć. Wiele z nich można nadal usłyszeć od położnych. Ich skuteczność nie została przebadana, jednak z całą pewnością są bezpieczne: te sposoby wywoływania porodu mogą nie rozpocząć akcji porodowej, ale na pewno nie zaszkodzą ani tobie, ani dziecku: Masowanie brodawek sutkowych. Pod koniec ciąży rzeczywiście może wyzwalać wydzielanie się oksytocyny, czyli hormonu, który wywołuje skurcze macicy. Stosunek płciowy. Już od starożytności poród wywoływany był za pomocą nasienia mężczyzny. Sperma zawiera prostaglandyny, które powodują dojrzewanie szyjki macicy i wyzwalają czynność skurczową. Udowodniono również, że pobudzanie stref erogennych u ciężarnej wywołuje reakcję w postaci skurczów macicy, niezależnie od etapu ciąży (to dlatego w przypadku zagrożenia przedwczesnym porodem wskazane jest ograniczenie współżycia seksualnego. Długi spacer lub ciepła (ale nie gorąca!) kąpiel. Napar z liści malin. Picie takiego naparu podobno przyspiesza pojawienie się skurczów macicy. Dlatego można go przygotowywać dopiero po 36 tygodniu ciąży. Jak przyspieszyć poród naturalny? Czy można coś zrobić, by poród przebiegł jak najszybciej? Jeśli masz zaufaną położną, po prostu jej posłuchaj. Doradzi, kiedy leżeć, kiedy wstać, kiedy chodzić albo wejść pod prysznic. Zmiany pozycji są w czasie porodu bardzo ważne, bo pozwalają przyspieszyć skracanie się i rozwieranie szyjki macicy. Gdy rozpocznie się faza rodzenia dziecka, w niektórych momentach potrzebne jest powstrzymanie się od silnego parcia. O tym też powie położna i da znać, kiedy oddychać zamiast przeć. Takie kontrolowane tempo rodzenia się główki dziecka, choć nieznacznie spowalnia tempo porodu, pozwala lepiej chronić krocze i zmniejsza ryzyko jego pęknięcia. Zobacz także: 10 zaskakujących faktów o porodzie Ważne pytania na temat porodu Wyprawka do szpitala dla noworodka i mamy
Poród pośladkowy – naturalny czy przez cesarkę? Zagrożenia i trudności
Poród pośladkowy jest obarczony dużym ryzykiem. Z tego względu, jeśli dziecko znajduje się w położeniu miednicowym, na ogół przeprowadza się cesarskie cięcie. Wyjaśniamy, jak dokładnie przebiegają narodziny dziecka, które nie jest obrócone główką do dołu i kiedy możliwy jest w takiej sytuacji poród naturalny.
Poród pośladkowy zdarza się stosunkowo rzadko. Jedynie 3 do 5 proc. dzieci układa się w pozycji miednicowej w brzuchu mamy i w tej pozycji zamierza przyjść na świat. Ponieważ nie jest to najbardziej klasyczne i bezpieczne ułożenie dziecka (takim jest ułożenie główkowe), poród pośladkowy wiąże się z większym ryzykiem komplikacji. Czy zawsze poród pośladkowy musi zakończyć się cesarskim cięciem? Spis treści: Kiedy poród naturalny przy ułożeniu pośladkowym? Jak wygląda poród pośladkowy? Poród pośladkowy – zagrożenia Powikłania porodu pośladkowego Kiedy jest możliwy poród naturalny przy ułożeniu pośladkowym? Minimalny odsetek ciąż, w których dziecko jest w położeniu miednicowym, może zakończyć się naturalnym porodem pośladkowym. Muszą jednak zostać spełnione wszystkie poniższe kryteria: rodząca nie jest pierworódką rodząca ma szeroką miednicę o prawidłowej budowie ciąża przebiega bez żadnych komplikacji dziecko jest w dobrym stanie dziecko ma średnią masę ciała (ok. 2,5-3,5 kg) pozycja dziecka to położenie miednicowe zupełne (stópki i pupa znajdują się blisko kanału rodnego, kolana są mocno przykurczone i uniesione w okolicach tułowia). Czynnikami absolutnie zakazującymi porodu siłami natury przy położeniu miednicowym są zaburzenia w czynności skurczowej macicy oraz tzw. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/lozysko-przodujace-stare-odklejone-czy-to-grozne-15852-r1/">łożysko przodujące. Jak wygląda poród pośladkowy? Jeśli z jakichś względów dojdzie do naturalnego porodu pośladkowego, najpierw z kanału rodnego wydostają się pośladki i miednica dziecka. Aby ułatwić dziecku przyjście na świat w tym położeniu, w szpitalu często wykonuje się nacięcie krocza, aby powiększyć kanał rodny. Po pośladkach i miednicy na świat wydostaje się tułów i nóżki dziecka, często najpierw jedna, później druga. Następne rodzą się rączki, a na końcu główka (zdjęcia z takiego porodu obejrzysz w materiale: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/urodzila-silami-natury-mimo-ulozenia-posladkowego-dziecka-zobacz-zdjecia-4015-r3/">Urodziła siłami natury pośladkowo ułożone dziecko). Czasami podczas porodu pośladkowego naturalnego stosowany jest kontrowersyjny <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/porod-naturalny/grozny-chwyt-kristellera-nie-pozwol-na-to-przy-swoim-porodzie-20313-r1/">chwyt Kristellera, który obarczony jest ryzykiem poważnych powikłań u kobiety i dziecka. Poród pośladkowy – zagrożenia Przy prawidłowym położeniu główkowym jako pierwsza do kanału rodnego w trakcie porodu wchodzi główka dziecka, która jest twarda i toruje drogę reszcie ciała. Przy porodzie pośladkowym jest inaczej. Gdy dziecko znajduje się w położeniu miednicowym w kanale rodnym najpierw pojawiają się stópki, kolana lub pupa dziecka, w zależności od tego, jakie jest dokładnie <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/porod-naturalny/ulozenie-dziecka-w-brzuchu-6-waznych-pytan-o-pozycjedziecka-przed-porodem-2422-r1/">ułożenie dziecka w brzuchu. Taki poród może być nie tylko dłuższy i trudniejszy, lecz także skończyć się wieloma komplikacjami. Naturalny poród pośladkowy obarczony jest tak dużym ryzykiem, że w zdecydowanej większości kończy się cesarskim cięciem. Ułożenie miednicowe jest jednym z podstawowych kryteriów kwalifikujących kobietę do cesarki. W bardzo nielicznych przypadkach lekarze pozwalają na poród pośladkowy siłami natury. Czasami poród siłami natury jest nieunikniony, np. gdy akcja porodowa rozpoczęła się przedwcześnie albo rodząca kategorycznie odmawia zgody na wykonanie cięcia. Powikłania porodu pośladkowego Do możliwych komplikacji i powikłań naturalnego porodu pośladkowego zalicza się: owinięcie się i zaciśnięcie pępowiny wokół szyi dziecka, powodujące niedotlenienie zmiany w rytmie serca dziecka na skutek stresu z powodu przedłużającego się porodu uszkodzenia nerwów (np. uszkodzenie nerwów w ramieniu może spowodować niedowład lub paraliż ramienia) urazy główki dziecka (mogą pojawić się rozcięcia, siniaki, krwotoki, a nawet uszkodzenie mózgu) uszkodzenia kręgosłupa dziecka w odcinku szyjnym. Dzieci, które przychodzą na świat poprzez naturalny poród pośladkowy dużo częściej otrzymują obniżoną ocenę w <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/skala-apgar-co-oznaczaja-punkty-w-skali-apgar-1706-r1/">skali Apgar. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/cesarskie-ciecie/cesarskie-ciecie-wskazania-do-cc-1261-r1/">Wskazania do cięcia cesarskiego <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/ograniczenie-cesarek-szkodzi-kobietom-alarmuje-fundacja-rodzic-po-lodzku-27320-r1/">Kobietom odmawia się cesarki i zmusza do porodu naturalnego <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/wyglad-i-samopoczucie/brzuch-w-ciazy-o-czym-swiadczy-jego-ksztalt-i-wielkosc-1146-r1/">Kształt brzucha w ciąży: o czym świadczy?
Pęknięcie krocza – czynniki ryzyka, klasyfikacja, leczenie
Pęknięcie krocza zdarza się rzadko, gdyż wbrew zaleceniom w Polsce nadal często stosowana jest procedura nacinania krocza, zwłaszcza u kobiet rodzących po raz pierwszy. Uraz ten należy do najczęstszych powikłań okołoporodowych, które zdarzają się w czasie porodu naturalnego. Jednak pęknięciu krocza można zapobiegać, zmniejszając ryzyko jego wystąpienia.
Pęknięcie krocza to uraz polegający na uszkodzeniu miękkich tkanek krocza podczas porodu. Dochodzi wtedy do rozerwania skóry, mięśni oraz pochwy, dlatego fachowo uszkodzenie to nazywa się pęknięciem krocza i pochwy. Na podstawie rozległości uszkodzeń stworzono skalę tego urazu, która określa jakie struktury zostały uszkodzone i w jakim stopniu. Pęknięcie krocza może wiązać się z kolejnymi komplikacjami okołoporodowymi. Spis treści: Pęknięcie krocza: klasyfikacja Powikłania po pęknięciu krocza podczas porodu Leczenie i pielęgnacja pęknięcia krocza Zapobieganie pęknięciu krocza Pęknięcie krocza: klasyfikacja Lekarze wyróżniają cztery stopnie pęknięcia krocza podczas porodu: pęknięcie krocza 1 stopnia – przerwanie ciągłości tkanek pochwy i krocza na krótkim odcinku; mięśnie nie są uszkodzone pęknięcie krocza 2 stopnia – przerwanie ciągłości tkanek pochwy na odcinku aż do mięśni zwieracza odbytu, ale same mięśnie nie są uszkodzone pęknięcie krocza 3 stopnia – nazywane też całkowitym pęknięciem krocza. Uszkodzeniu ulegają pochwa, krocze i mięśnie. Wyróżnia się tu trzy podtypy: 3a – mięśnie zwieraczy odbytu zostały uszkodzone w mniej niż 50 proc. 3b – ponad 50 proc. mięśnia zewnetrznego zwieracza odbytu zostało uszkodzone 3c – nastąpiło rozerwanie mięśni zewnętrznego i wewnętrznego zwieracza odbytu pęknięcie krocza 4 stopnia – jest to całkowite pęknięcie krocza, ale uszkodzeniu uległa także błona śluzowa odbytnicy. Powikłania po pęknięciu krocza podczas porodu Najpoważniejszym z nich może być nietrzymanie stolca oraz wypadanie narządu rodnego. Największe ryzyko wystąpienia tych nieprawidłowości dotyczy wyższych stopni pęknięcia krocza, gdy doszło do poważnego uszkodzenia mięśni zwieraczy odbytu. Powikłanie to wymaga leczenia operacyjnego, które nie zawsze pozwala przywrócić pełne funkcje zwieraczy odbytu oraz mięśni dna miednicy. Rzadko dochodzi w przypadku pęknięcia krocza do endometriozy w bliźnie po pęknięciu. Kolejnym powikłaniem może być martwica tkanek krocza, która może rozwinąć się w wyniku zakażenia rany wskutek nieprawidłowej jej pielęgnacji. Leczenie i pielęgnacja pęknięcia krocza W każdym przypadku pęknięcia krocza ranę należy zszyć. Jeśli doszło do pęknięcia 1 lub 2 stopnia, szycie wykonuje zwykle położna. W przypadkach pęknięć krocza 3 i 4 stopnia szycie przeprowadza lekarz, który oddzielnie zszywa mięśnie i pozostałe tkanki. Gojenie się rany trwa zwykle 2-3 tygodnie, jednak dolegliwości w miejscu pęknięcia mogą utrzymywać się nawet kilka miesięcy. Pielęgnacja krocza po porodzie, w czasie którego doszło do pęknięcia krocza, polega na zachowaniu odpowiedniej higieny (mycie okolic intymnych po każdej wizycie w toalecie, osuszanie ich ręcznikiem papierowym, wietrzenie krocza). W przypadku pojawienia się wyraźnego zaczerwienienia lub innych niepokojących objawów, trzeba skonsultować się z lekarzem. Przy pęknięciach 3 i 4 stopnia często profilaktycznie kobiecie podaje się antybiotyki, które zapobiegają zakażeniu rany. Zapobieganie pęknięciu krocza Polskie Towarzystwo Ginekologów i Położników w celu zapobiegania pęknięciom krocza zaleca: masaż krocza przed porodem i w czasie jego trwania ćwiczenia mięśni dna miednicy w czasie ciąży stosowanie żelu do zwiększenia poślizgu w kanale rodnym. Pęknięciu krocza według lekarzy nie zapobiega poród w wodzie ani tzw. parcie odroczone. Z kolei z doświadczenia położnych, które są zwolenniczkami porodów naturalnych bez nacinania krocza wynika, że w większości przypadków, gdy dziecko jest normalnej wielkości, udaje się uniknąć pęknięcia krocza jeśli kobieta współpracuje z położną przy porodzie, przyjmuje pozycje wertykalne oraz wstrzymuje parcie w momencie rodzenia się główki, co daje tkankom więcej czasu na rozciągnięcie się. Sprawdź też: Ochrona krocza podczas porodu Blizna po nacięciu krocza Połóg – na czym polega i ile trwa
Kiedy dziecko obraca się główką w dół: do którego tygodnia powinno się obrócić?
Wiesz pewnie, że przed porodem dziecko obraca się główką w dół, ale zastanawiasz się, do którego tygodnia powinno się obrócić. To prawda, że ułożenie dziecka główką w dół jest najbardziej korzystne, ale nie każdy maluch układa się główkowo w terminie. Możesz jednak dużo zrobić, żeby dziecko się obróciło.
Zwykle dziecko obraca się główką w dół kilka tygodni przed porodem. Ułożenie główkowe sprawia, że dziecku łatwiej się urodzić. Jeśli maluch zwleka i nie obraca się główką w dół, z pewnością się niepokoisz. Ułożenie inne niż główkowe nie zawsze jednak oznacza coś złego. Poród jest wówczas co prawda bardziej skomplikowany, ale lekarze potrafią sobie poradzić z taką sytuacją. Do którego tygodnia dziecko powinno się obrócić? Większość dziecka układa się w brzuchu mamy główką w dół (czyli we właściwe położeniu podłużnym główkowym) między 32. a 36. tygodniem ciąży. Jeśli jednak twojemu maleństwu nie spieszy się z tym, nie martw się na zapas. Niektóre dzieci długo trzymają w niepewności swoich rodziców i lekarzy – czekają z obrotem aż do kilku, kilkunastu dni przed porodem. Dziecko nie obraca się główką w dół: co robić? Niektórzy lekarze i położne zalecają wykonywanie w ostatnich ośmiu tygodniach ciąży specjalnych ćwiczeń. Choć nie ma dostatecznych dowodów, że taki trening coś daje, warto spróbować pomóc dziecku obrócić się główką w dół. Dwa razy dziennie układaj się w taki sposób, żebyś miała miednicę wyżej niż żołądek. Jeśli kładziesz się na plecach (na łóżku lub na podłodze), podłóż pod pośladki kilka poduszek. Możesz też klęknąć na podłodze i, podpierając się na zgiętych ramionach, jak najwyżej unieść pośladki. Powinnaś pozostać w takiej pozycji przez kilka minut. Wypróbuj też wizualizację. Będąc na czczo, skup się na rozluźnieniu mięśni brzucha i wyobraź sobie, że dziecko się obraca. Powinnaś tak robić dwa razy dziennie przez dziesięć minut. Lekarka, autorka tej metody, ocenia jej skuteczność na 89 proc. Jeśli przed 37. tygodniem dziecko nie obróci się główką w dół, lekarz w szpitalu może spróbować to zmienić. Przez powłoki brzuszne chwyci malucha i postara się go przemieścić, jednocześnie obserwując dziecko na USG. Zabieg ten niesie ze sobą ryzyko wywołania porodu, jest dość trudny i może go przeprowadzić tylko doświadczony położnik. Zwykle trzeba zostać przez 2-3 dni w szpitalu. Obrót zewnętrzny wykonuje się w 37.-38. tygodniu ciąży, a jego skuteczność to ok. 50 proc. Czasem niestety dziecko wraca po nim do poprzedniej pozycji. Tak wygląda obrót zewnętrzny płodu wykonywany przez lekarza: View oEmbed on the source website Dziecko nie układa się główkowo Oczywiście wielu małych uparciuchów nie obraca się główką w dół i pozostaje do porodu w ułożeniu pośladkowym. Wtedy główkę dziecko ma w górze, a nóżki zwinięte ze stópkami w okolicy pośladków (położenie miednicowe zupełne) lub może być zgięte w pół z nóżkami wyciągniętymi wzdłuż tułowia i stópkami na wysokości buzi (położenie miednicowe niezupełne). Inne ułożenia to stópkowe (zupełne i niezupełne) oraz kolankowe. Ale co to oznacza dla ciężarnej? Jeśli dziecko nie układa się główkowo, nie zawsze trzeba robić cesarskie cięcie. Ale poród naturalny wymaga w takiej sytuacji szczególnej ostrożności. Pod koniec ciąży lekarz wykona badanie, by zmierzyć średnicę twojej miednicy i wielkość dziecka. Gdy różnica jest za duża (dziecko jest duże), wykonuje się cięcie. Jeśli nie, poród następuje siłami natury. Zawsze zapobiegawczo wykonuje się wtedy nacięcie krocza. Jeżeli wystąpią jakieś komplikacje, np. szyjka rozwiera się za wolno, w każdej chwili lekarz może zdecydować o cesarskim cięciu. Dziecko może też być ułożone w poprzek macicy mamy. Jeżeli nie uda się go obrócić (np. poprzez obrót zewnętrzny), poród naturalny nie jest możliwy. Ułożenie główką w dół też bywa nieprawidłowe Pozycja głową do dołu też czasami może być nieprawidłowa. Zamiast potylicą (z przygiętą głową) w kierunku ujścia macicy, dziecko może się ustawić na dwa inne sposoby: czołem (1% dzieci) lub twarzą (jedno dziecko na 1000). W pierwszym przypadku cięcie cesarskie jest konieczne, w drugim – jeśli dziecko tuż przed porodem dokona korzystnego zwrotu brodą pod spojenie łonowe mamy, poród drogami natury będzie możliwy. Czytaj też: Urodzić bez nacięcia krocza 13 sygnałów, że zbliża się poród Nikt jej nie powiedział, jak wygląda połóg. Postanowiła uświadomić inne mamy
Poród naturalny – jak przebiega, dlaczego warto rodzić naturalnie
Poród naturalny nie wiąże się obecnie z zagrożeniem dla matki i dziecka. Postęp medycyny sprawił, że można ocenić, czy poród siłami natury jest dla rodzącej bezpieczny, a w razie potrzeby podjąć niezbędne działania. Obecnie trwa walka o odmedykalizowanie porodu naturalnego. Wyjaśniamy, jak powinien przebiegać.
Poród naturalny ma mnóstwo zalet dla dziecka. Choć wiąże się z długotrwałym wysiłkiem i bólem, jest bezpieczniejszy dla kobiety (pod warunkiem, że nie ma przeciwwskazań do rodzenia siłami natury). Sprawdź jak przebiega poród naturalny i dlaczego warto wybrać ten sposób rodzenia – opłaci się on i dziecku, i mamie. Spis treści: Przebieg porodu naturalnego Ile trwa poród naturalny? Zalety porodu naturalnego Poród naturalny – rozwarcie szyjki macicy Poród naturalny – nacięcie krocza Poród naturalny a cesarskie cięcie Przebieg porodu naturalnego Poród naturalny uznaje się za bezpieczny i najlepszy dla mamy i dziecka, jeśli ciąża przebiega prawidłowo, mama i dziecko są zdrowe i nie ma dysproporcji między rozmiarem główki dziecka a miednicą ciężarnej. Poród naturalny zaczyna się wtedy, gdy rozpoczynają się skurcze porodowe lub odchodzą wody płodowe. Dzieli się na cztery fazy porodu, zwane też etapami: faza I – zwana utajoną, polega na rozwieraniu się szyjki macicy. Towarzyszą jej regularne skurcze macicy faza II – zwana aktywną, rozpoczyna się, gdy szyjka macicy jest już w pełni rozwarta i pojawiają się skurcze parte wypychające dziecko faza III – rozpoczyna się po przyjściu dziecka na świat i trwa do wydalenia łożyska faza IV – to czas na obserwację kobiety po porodzie. Czy podczas porodu naturalnego mogą być stosowane zabiegi medyczne? Stosowanie procedur medycznych podczas porodu naturalnego jest jak najbardziej możliwe. Dzieje się tak, ponieważ poród naturalny polega na wydostaniu się dziecka na świat przez kanał rodny, a nie na tym, że nie stosuje się żadnych zabiegów medycznych. Może się zdarzyć, że podczas porodu naturalnego kobieta otrzyma kroplówkę ze środkiem łagodzącym ból lub oksytocyną, zostanie użyty cewnik Foleya, kleszcze lub próżniociąg, podane zostanie znieczulenie zewnątrzoponowe, konieczne będzie nacięcie krocza. Przeciwwskazania do porodu naturalnego: zagrożenie zdrowia i życia matki nieprawidłowości w budowie miednicy i problemy ze stawami biodrowymi nieprawidłowe ułożenie dziecka w macicy nadciśnienie tętnicze u ciężarnej niektóre problemy kardiologiczne przyszłej matki niektóre problemy okulistyczne kobiety zbyt duże dziecko dysproporcja między główką dziecka a miednicą kobiety niektóre przypadki ciąży mnogiej nieprawidłowy wynik testu oksytocynowego łożysko przodujące. Ostatnio rośnie świadomość kobiet związana z tzw. breast crawl. Wiele organizacji stara się, aby każdy noworodek i jego mama mieli szanse przeżycia tego doświadczenia, które przynosi im duże korzyści. Warto wprowadzić je jako regułę do stosowanego w praktyce standardu okołoporodowego. Ile trwa poród naturalny? U każdej ciężarnej czas trwania porodu może być inny. Cały poród naturalny zwykle trwa do 20–21 godzin. Największe różnice dotyczą pierwszej fazy porodu. U kobiet, które rodzą kolejny raz, pierwsza faza zwykle trwa krócej niż u pierworódek. Pierwsze trzy fazy porodu mogą przebiegać w bardzo różnym tempie, ale regułą jest, że u pierworódek trwają najdłużej. Tylko ostatnia faza porodu trwa zawsze tak samo długo. Nie jest to już proces naturalny, ale obserwacja, czy po porodzie nie wystąpią komplikacje. Ile trwa poród: I faza – do 16 godzin II faza – do 2 godzin III faza – do pół godziny IV faza – 2 godziny. Zalety porodu naturalnego Choć poród naturalny kojarzy się z dużym wysiłkiem i bólem, jest to najlepszy sposób urodzenia dziecka, jeśli nie ma do niego przeciwwskazań. Trud związany z wydaniem dziecka na świat siłami natury procentuje. Poród naturalny –​ korzyści: lepsze przygotowanie układu oddechowego dziecka do wzięcia pierwszego oddechu (przechodzenie przez kanał rodny wyciska z układu oddechowego dziecka wody płodowe) kolonizacja układu pokarmowego noworodka korzystnymi bakteriami silniejszy układ odpornościowy dziecka obniżone ryzyko rozwoju astmy u dziecka wydzielają się białek w mózgu noworodka, które stymulują rozwój lepszy rozwój układu oddechowego dziecka, dzięki hormonom wydzielanych w czasie porodu siłami natury szybszy powrót kobiety do formy po porodzie (po porodzie naturalnym kobieta od razu może wstawać i być samodzielna) łatwiejsze rozpoczęcie laktacji obecność osoby bliskiej rodzącej mniejsze ryzyko poważnych powikłań – zatorowość, krwotok, zakażenie mniejsze ryzyko depresji porodowej. Poród naturalny obarczony jest też pewnym ryzykiem. Mimo to, specjaliści szacują, że korzyści wynikające z porodu siłami natury są na tyle duże, że warto zabiegać, by zawsze, gdy to możliwe, kobiety rodziły naturalnie. Nie oznacza to, że w każdym przypadku należy forsować poród naturalny – czasami cesarskie cięcie, pomimo wyższego ryzyka powikłań, jest lepszym rozwiązaniem. Poród naturalny – rozwarcie szyjki macicy Warunkiem odbycia porodu naturalnego jest pełne rozwarcie szyjki macicy (na 10 cm). Służy temu pierwsza faza porodu i skurcze macicy, które powodują skracanie się szyjki i jej otwieranie. To najdłużej trwający etap porodu naturalnego. Czasami dochodzi do zahamowania tempa rozwierania się szyjki macicy. Wtedy podejmuje się działania, które mogą pomóc w uzyskaniu pełnego rozwarcia. Są to masaż szyjki macicy, podanie oksytocyny lub użycie cewnika Foleya. Wkrótce po uzyskaniu pełnego rozwarcia zaczynają się skurcze parte, które pomagają wypchnąć dziecko na świat. Poród naturalny – nacięcie krocza Jeszcze do niedawna nacinanie krocza było standardowa procedurą przy porodzie naturalnym. Jednak w dzisiejszych czasach trwa walka, by go nie nadużywać. Zabieg ten zawsze jest przyczyną dodatkowego dyskomfortu dla kobiety, a nie w każdym przypadku chroni przed komplikacjami, do których miał nie dopuścić. Może też stać się przyczyną dodatkowych powikłań, na które narażone jest krocze po porodzie. Nacięcie krocza wykonuje się nożyczkami na szczycie skurczu, gdy tkanki są mocno rozciągnięte i mają obniżoną wrażliwość. Przez to zabieg jest bezbolesny. Czasami do jego wykonania stosuje się znieczulenie miejscowe. Nacięcie pozwala zwiększyć średnicę otworu, przez który musi wydostać się główka dziecka, a później reszta jego ciała. Okazuje się jednak, że większość porodów naturalnych może odbywać się bez nacinania krocza, a także bez jego pęknięcia. Poród naturalny a cesarskie cięcie Poród naturalny i cesarskie cięcie są tak samo ważne i dobre – nie ma lepszego i gorszego porodu. Cesarskie cięcie to metoda, która pozwala urodzić dziecko w sytuacjach, kiedy poród naturalny jest obarczony zbyt dużym ryzykiem dla zdrowia matki lub dziecka. Poród naturalny jest cudem natury, a poród przez cesarskie cięcie ­ cudem medycyny. Jeden i drugi pozwalają cieszyć się macierzyństwem. Wady porodu naturalnego: duży i długotrwały wysiłek, który u wielu kobiet wiąże się z bólem ryzyko uszkodzenia krocza (pęknięcie lub nacięcie) ryzyko powstania powikłań po konieczności szycia krocza trudność w przewidzeniu dokładnego terminu porodu strach kobiety przed niekontrolowanym oddaniem moczu lub kału ryzyko przeniesienia na dziecko zakażeń (GBS, dwoinka rzeżączki, chlamydia itp.). Ryzyko wzrasta w momencie rezygnacji z zabiegu Credego. Brak jest naukowych dowodów na to, że poród naturalny wiąże się ze zwiększonym ryzykiem nietrzymania moczu. Zalety cesarskiego cięcia: jest to zabieg ratujący życie i zdrowie dziecka lub kobiety istnieje możliwość zaplanowania jego terminu brak możliwości uszkodzenia krocza. Wady cesarskiego cięcia: możliwość uszkodzenia pęcherza moczowego lub jelita grubego wyższe ryzyko poważnych powikłań prowadzących do śmierci – zatorowość, krwotok, zakażenie duża bolesność po zabiegu częstsze trudności z laktacją konieczność stosowania antykoncepcji przez 9 miesięcy po porodzie długa rekonwalescencja (nawet pół roku) większe ryzyko konieczności pobytu dziecka na oddziale neonatologicznym możliwe problemy z odruchem ssania u dziecka szybsze odpępnienie dziecka większe ryzyko wystąpienia zaburzeń w wieku dziecięcym i chorób cywilizacyjnych w życiu dorosłym. Sprawdź też: Poród naturalny pomimo ułożenia pośladkowego dziecka Poród naturalny na filmie Standardy opieki okołoporodowej
Oksytocyna: kiedy się wydziela, jak wpływa na ciążę, poród i miłość do dziecka
Oksytocyna to hormon, który między innymi przyczynia się do poczęcia dziecka, a potem pomaga je urodzić. Razem z dr Katarzyną Skórzewską z Uniwersytetu Medycznego w Warszawie, wyjaśniamy, kiedy wydziela się oksytocyna i jak działa na kobietę w czasie ciąży, porodu i pierwszych dni po narodzinach dziecka.
Oksytocyna to hormon produkowany przez mózg, który wydziela się w wielu różnych sytuacjach, także w czasie ciąży, porodu i karmienia dziecka. Przede wszystkim znana jest z sali porodowej. W szpitalach rodzącym kobietom często podaje się kroplówkę z syntetyczną oksytocyną, która ma wywołać (indukować) poród lub go przyspieszyć. Syntetyczną oksytocynę wykorzystuje się też przed porodem, aby sprawdzić, czy poród naturalny będzie dla dziecka bezpieczny. Podajemy najważniejsze informacje o naturalnej i sztucznej oksytocynie. Opisujemy jej dzałanie na organizm kobiety i jej dziecka. Spis treści: Czym jest oksytocyna i kiedy się wydziela Jak działa oksytocyna podczas porodu Oksytocyna a miłość macierzyńska Czym jest test oksytocynowy Ile trwa poród wywołany oksytocyną Czym jest naturalna oksytocyna i kiedy się wydziela Oksytocyna jest hormonem produkowanym przez podwzgórze. Nie bez powodu nazywana jest hormonem miłości, przytulania lub przywiązania. Mózg wytwarza ją podczas współżycia – to oksytocyna uruchamia wyrzut męskiego nasienia i sprawia, że organizm kobiety przyjmuje je podczas orgazmu. Oksytocyna uwalnia się przede wszystkim w sytuacjach społecznych. Wydziela się np. podczas posiłków, które jemy w towarzystwie. Według badań wpływa również na mocniejsze odczuwanie zazdrości. Odgrywa ogromną rolę podczas porodu. Jak działa oksytocyna podczas porodu Oksytocyna sprawia, że pojawiają się skurcze, które powodują skracanie się szyjki macicy, a następnie wypieranie płodu. Na początku porodu poziom oksytocyny jest niski (wtedy skurcze są słabsze), potem rośnie wraz z postępem akcji porodowej, nasilając czynność skurczową. Aby ten naturalny mechanizm zadziałał, poród musi przebiegać bez zakłóceń. Wystarczy, że ciężarna zestresuje się, poczuje się skrępowana obecnością obcych ludzi na sali porodowej, będzie jej za chłodno lub zbyt jasno, aby nad oksytocyną górę wzięła adrenalina – hormon walki i ucieczki. Adrenalina mobilizuje organizm w chwilach zagrożenia, a podczas porodu może przerwać skurcze i przedłużyć akcję porodową. Jeśli kobieta na sali porodowej czuje się bezpiecznie, ma zapewnioną intymność, mózg uwalnia oksytocynę i poród postępuje bez przeszkód. Podobnie jest w naturze – samica nie urodzi, dopóki odczuwa zagrożenie. Pozostawienie ciężarnej możliwości wyboru pozycji podczas rodzenia, zapewnienie jej odpowiedniej opieki wpływa równie efektywnie na postęp porodu jak podanie kroplówki z oksytocyną. Funkcje oksytocyny w czasie ciąży, porodu i macierzyństwa Oksytocyna największą rolę odgrywa tuż przed porodem i w jego trakcie, ale w nieznacznej ilości uwalniana jest również przez całą ciążę. Oksytocyna wydzielana podczas ciąży: pomaga organizmowi przyszłej mamy przyswajać substancje odżywcze redukuje stres i wpływa na dobre samopoczucie ciężarnej odpowiada za wszechogarniająca ciążową senność. Im bliżej porodu, tym poziom oksytocyny staje się wyższy. Szczyt osiąga tuż po narodzinach dziecka podczas wydalania łożyska, a potem stopniowo opada. Dobroczynne działanie oksytocyny trwa, gdy kobieta pierwszy raz przystawia dziecko do piersi – właśnie za sprawą tego hormonu pojawia się pokarm. Od tej pory podczas każdego karmienia następuje wyrzut oksytocyny do krwi. To sprawia, że karmienia dla niektórych mam stają się niezwykle przyjemnym, niemal erotycznym doznaniem. Ekspert od oksytocyny prof. Kerstin Uvnas Moberg ze szwedzkiego Instytutu Karolinska, dowiodła, że: Mamy, które karmiły piersią przez ponad siedem tygodni, były spokojniejsze, gdy ich dzieci miały sześć miesięcy, niż te, które wcale nie karmiły piersią. To efekt relaksującego działania oksytocyny, który pozwala łatwiej wejść w nową życiową rolę mamy. Poród i karmienie zmieniają mózg kobiety na zawsze, powodując, że jest lepiej chroniona przed stresem. Jak widać, efekty działania oksytocyny nie są tylko czasowe. Oksytocyna a miłość macierzyńska Wysoki poziom oksytocyny, który utrzymuje się we krwi kobiety w pierwszych chwilach po porodzie, sprzyja początkom miłości macierzyńskiej. We krwi noworodka również jest wtedy dużo tego hormonu. Oksytocyna wydziela się podczas kontaktu wzrokowego mamy i dziecka oraz podczas przytulania noworodka skóra do skóry. Z badań prowadzonych przez prof. Ruth Feldman z Uniwersytetu Bar-Ilan w Izraelu, które miały sprawdzić, jak poziom oksytocyny wpływa na przywiązanie do dziecka wynika, że im więcej tego hormonu we krwi, tym uczucie jest silniejsze. Czym jest test oksytocynowy Test oksytocynowy to badanie polegające na podaniu ciężarnej oksytocyny pod postacią kroplówki w celu wywołania skurczów macicy. Podczas ich trwania obserwuje się pracę serca dziecka. Jeśli test nie wykaże nieprawidłowości, kobieta może rodzić naturalnie. Przy zaobserwowaniu nieprawidłowych wartości tętna dziecka w czasie skurczów, ciążę kończy się cesarskim cięciem. Test oksytocynowy wykonuje się w ciąży donoszonej, w której pojawiły się powikłania. Badaniu poddaje się też kobiety w ciąży przenoszonej. Choć niesie ze sobą niewielkie ryzyko powikłań, test jest skutecznym badaniem pozwalającym zmniejszyć ryzyko niedotlenienia dziecka. Ile trwa poród wywołany oksytocyną Podanie oksytocyny wywołuje skurcze macicy, które mogą zainicjować poród. Kroplówka z oksytocyną ma przyspieszyć poród. Trudno jednak oszacować, kiedy dokładnie ciężarna urodzi. Żaden lekarz nie odpowie na pytanie, ile trwa poród wywołany oksytocyną. Dużo zależy od tego, jak organizm kobiety zareaguje na podanie hormonu, czy jest to pierwszy poród czy kolejny. Czasem od momentu podania oksytocyny do przyjścia dziecka na świat mija kilka, a czasami nawet kilkanaście godzin. Z obserwacji wynika, że większe dawki oksytocyny skracają czas trwania porodu, ale staje się on bardziej bolesny – w szpitalach stosuje się dwa schematy podawania oksytocyny – nisko- i wysokodawkowy. Według danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) syntetyczna oksytocyna przy porodzie podawana jest zbyt często. Sztuczna oksytocyna nie jest obojętna dla rodzącego się dziecka – może spowodować zaburzenia rytmu serca, żółtaczkę albo nawet silne reakcje uczuleniowe. Jej podanie jest wskazane, gdy poród trzeba przyspieszyć dla dobra dziecka, gdy doszło do zatrucia ciążowego u mamy, gdy ciąża jest przeterminowana i poród nie zaczyna się samoistnie lub gdy jest wywoływany w inny sposób. Konsultacja: dr n. med. Katarzyna Skórzewska, ginekolog endokrynolog, adiunkt w Klinice Endokrynologii Ginekologicznej Uniwersytetu Medycznego w Warszawie. Czytaj też: Kiedy indukowanie porodu jest konieczne Znieczulenie do porodu: zalety i wady znieczulenia zewnątrzoponowego Oksytocyna, znieczulenie – co pomoże ci urodzić?
Jak uniknąć nacięcia krocza – 9 skutecznych sposobów
Wiele ciężarnych, które chcą rodzić naturalnie, szuka rad, jak uniknąć nacięcia krocza. I faktycznie są sposoby, które pomagają zmniejszyć ryzyko wykonania tego zabiegu podczas porodu, nawet jeśli dziecko ma urodzić się duże. Sporo zależy od położnej oraz od samej rodzącej.
Breast crawl może ratować życie noworodkom! Na czym polega ta metoda karmienia? [FILM]
Breast crawl to wrodzona umiejętność, w którą wyposażony jest każdy zdrowy noworodek. Polega ona na zdolności do odnalezienia piersi matki, samodzielnego przemieszczenia się do niej i rozpoczęcia ssania. Naukowcy twierdzą, że warto umożliwić dziecku ten wysiłek, gdyż przynosi on wiele korzyści.
Aż trudno się nie zdziwić, że zjawisko breast crawl pierwszy raz opisano dopiero w 1987 roku, skoro od zarania dziejów noworodki są wyposażone przez naturę w tę zdumiewającą umiejętność. Wszystko z pewnością przez to, że od wielu już lat porody są nadmiernie medykalizowane. Wiele naturalnych zjawisk nie ma szans się ujawnić, gdy przebieg porodu i pierwsze godziny po nim kobieta i dziecko spędzają w szpitalu, w którym obowiązują nie zawsze przyjazne im procedury. Sytuacja się na szczęście poprawia i poród powoli zaczyna być coraz bardziej naturalny. Zjawisko breast crawl udowadnia, że zalecenia zawarte w standardach opieki okołoporodowej powinny być respektowane w praktyce, a nie tylko na papierze. Spis treści: Co to jest breast crawl? Zalety breast crawl Jak ułatwić dziecku udany breast crawl? Co to jest breast crawl? Breast crawl to złożony odruch, a właściwie zespół odruchów, które umożliwiają noworodkowi pełzanie po brzuchu matki w kierunku brodawki oraz samodzielne przystawienie się do piersi. Aby go zaobserwować, trzeba dać matce i dziecku czas, gdyż noworodek nie od razu podejmuje tę aktywność. Położony na brzuchu mamy przez pierwsze 15 minut odpoczywa, jest mało aktywny. Później zaczyna ruszać ustami, zaczyna ssać paluszki. Największą aktywność wykazuje po ok. 45 minutach – odpycha się od brzucha mamy nogami i pełznie w górę jej ciała. Praca rąk umożliwia mu zmianę kierunku poruszania się. Odruch chwytny ułatwia odszukanie piersi i brodawki, a podrzucanie główki daje możliwość trafienia do niej ustami. W sumie po około godzinie zdrowy noworodek, któremu nie zakłóci się wykorzystania zdolności do breast crawl, zaczyna samodzielnie ssać pierś. Jak zaobserwowali w latach 80. i 90. ubiegłego wieku szwedzcy naukowcy z Instytutu Karolinska: 85 proc. noworodków, które zostawili na brzuchu matki, potrafiło samodzielnie odnaleźć brodawkę i zacząć ją ssać; 14 proc. noworodków samodzielnie potrafiło odnaleźć pierś, ale wymagało pomocy przy w przystawieniu się do niej; tylko 1 proc. noworodków nie potrafił pełzać do piersi i rozpocząć ssania. Według polskich danych aż 16 na 17 noworodków samodzielnie przystawia się do piersi, jeśli są pozostawione po porodzie na brzuchu matki minimum przez godzinę. Poniżej film, na którym doskonale pokazano, jak wygląda breast crawl: View oEmbed on the source website Zalety breast crawl Breast crawl nie ujawni się, gdy dziecko będzie na brzuchu mamy tylko chwilę. W wielu szpitalach umożliwia się kontakt skóra do skóry po porodzie, ale na ogół trwa on zdecydowanie zbyt krótko. Dziecko zabierane jest na mierzenie, ważenie i kąpiel. Procedury te uniemożliwiają noworodkowi odpoczynek i samodzielne pełznięcie do piersi. Jak się okazuje, umożliwienie mu tego może mieć wiele korzyści. Naukowcy twierdzą, że naprawdę warto dać dziecku szansę na samodzielne poszukiwanie i docieranie do brodawki matki. Zakończony powodzeniem breast crawl ma bowiem szereg zalet: zwiększa szansę na udane karmienie piersią; zwiększa bezpieczeństwo dziecka – rozpoczęcie karmienia dziecka w pierwszej godzinie po porodzie może uratować życie 22 proc. noworodków, które umierają w niemowlęctwie; ułatwia lepszą regulację temperatury ciała noworodka po porodzie; umożliwia lepszą regulację poziomu cukru we krwi dziecka; zapewnia emocjonalny komfort noworodkowi i kobiecie; ułatwia nawiązanie bliskiej więzi matka-dziecko; ułatwia wydalenie łożyska; zmniejsza ryzyko krwotoku poporodowego. Breast crawl to fenomen, który wymaga od noworodka dużego wysiłku i zaangażowania wielu zmysłów. To pierwszy ważny trening jego umiejętności: Węch. Noworodek dzięki węchowi kieruje się w stronę brodawki. Odkryto to, gdy okazało się, że z dotarciem do piersi mają kłopot noworodki wtedy, gdy piersi zostaną umyte. Naturalny ich zapach jest dla dziecka nie tylko drogowskazem, ale też wizytówką mamy – maluchy rozpoznają ją po zapachu. Wzrok. Choć noworodek widzi słabo, to już kilka minut po porodzie dobrze rejestruje kontrast między bielą a czernią. Kontrast między kolorem brodawki a skóry piersi pozwala dziecku kierować się do brodawki. Smak. Brodawki wydzielają substancje przypominające w smaku płyn owodniowy. To smak dobrze noworodkowi znany. Po narodzinach dziecko zaczyna ssać palce, dostarczając sobie smak, który kojarzy mu się z bezpieczeństwem. Później dąży do piersi, która dostarcza mu kolejną „dawkę bezpieczeństwa”. Dawniej kobiety resztkami płynu owodniowego smarowały sobie brzuch i piersi, aby wskazać dziecku drogę do pokarmu. Słuch. Noworodki reagują na głos matki. Ciepło przemawiająca do dziecka kobieta mobilizuje je do wysiłku i podążania w górę jej ciała. Dodatkowo pozostający na ciele matki maluszek słyszy bicie serca mamy, co go uspokaja. Dotyk. Korzyści wynikające z kontaktu skóra do skóry po porodzie są powszechnie znane. Umożliwienie dziecku breast crawl to wydłużenie tego czasu. Udowodniono, że przedłużony kontakt cielesny między matką a noworodkiem wpływa na regulację metabolizmu dziecka i poziomu cukru w jego krwi. Jak ułatwić dziecku udany breast crawl? Wystarczy dać mu czas i nie zabierać go od matki. Okazuje się bowiem, że nawet zabranie od niej dziecka zaraz po porodzie nawet na 20 minut może zmniejszyć szanse na udane pierwsze karmienie. Nie należy też zbyt szybko kąpać noworodka. Breast crawl mogą zakłócić też podawane matce środki znieczulające na bazie opiatów. Co ciekawe, cesarskie cięcie nie jest przeciwwskazaniem do umożliwienia noworodkowi breast crawl. Aby breast crawl miał szansę powodzenia, warto: zapewnić minimum godzinny kontakt skóra do skóry matce i dziecku bezpośrednio po porodzie; opóźnić ważenie, mierzenie, pierwszą kąpiel, podawanie witaminy K itp. do zakończenia breast crawl i pierwszego karmienia; nie myć ani nie wycierać rączek dziecka przed pierwszym karmieniem; nie myć ani nie wycierać piersi matki przed pierwszym karmieniem; nie przenosić matki dziecka do innego pomieszczenia przed pierwszym karmieniem; przemyśleć zawczasu dobór środków przeciwbólowych. Jeśli jesteś w ciąży i jesteś zainteresowana tym, aby twoje dziecko miało szansę na breast crawl, zawczasu pomyśl o tym, jak wybrać szpital do porodu. Na pewno musisz dowiedzieć się, w którym personel zapewnia kobiecie i dziecku długi, godzinny niczym niezakłócany kontakt skóra do skóry. Pamiętaj też, aby twój plan porodu zawierał jasno wyrażoną wolę umożliwienia dziecku breast crawl. Warto wiedzieć, że zgodnie ze standardami opieki okołoporodowej w Polsce rodząca ma prawo do minimum 2 godzin niezakłóconego kontaktu skóra do skóry i inicjacji karmienia piersią poprzez breast crawl. W praktyce niestety bywa różnie. 26 maja bieżącego roku ruszyła akcja upowszechniająca wiedzę o karmieniu metodą breast crawl. Oznaczona jest hasztagiem #kompetentni od narodzin. Patronuje jej Instytut Matki i Dziecka, Fundacja Bank Mleka Kobiecego i Fundacja Sto Pociech. Źródło: breastcrawl.org, bc.pl Sprawdź też: Jak karmić piersią – podstawowe zasady karmienia noworodka Najlepsze pozycje do karmienia piersią Muszle laktacyjne – do czego służą, jak ich używać
Czy dziecku coś grozi, jeśli wody płodowe są zielone?
Co oznaczają zielone wody płodowe? Gdy jesteś w ciąży, nie zastanawiasz się nad kolorem wód płodowych. Szukasz informacji o tym, jak wygląda ich odejście. Ale ich kolor też ma znaczenie. Sprawdź, co cię czeka, jeśli jest zielony.
Wody płodowe, inaczej zwane płynem owodniowym, to płyn otaczający płód. Wody płodowe pełnią bardzo ważną rolę: m.in. wytwarzają odpowiednie środowisko dla rozwoju płodu. Istotne jest, jak wyglądają wody płodowe. Zmiana zabarwienia płynu owodniowego na zielony może świadczyć o różnych nieprawidłowościach, np. o niedotlenieniu płodu. Sączące się wody płodowe zagrażają życiu płodu. Zielone wody płodowe: jak wyglądają Zielone wody płodowe (lub jeszcze inaczej zabarwione) mogą świadczyć o zagrożeniach dla dziecka. To stan, którego nie można ignorować. Wody płodowe (płyn owodniowy) powinny być przezroczyste i lekko opalizujące. I to jest ich normalny kolor. Pod koniec ciąży mogą stać się lekko zmętniałe. Zielone wody płodowe: przyczyna Zielony kolor wód płodowych może mieć różne przyczyny: niedotlenienie dziecka – częściej dochodzi do niego u maluszków, które rodzą się po terminie. Zmiana koloru wód płodowych jest związana z wydaleniem smółki. Dziecko robi ją jeszcze przed narodzinami do płynu owodniowego. Za to zjawisko, poza niedotlenieniem, może odpowiadać stres wewnątrzmaciczny, który sprawia, że zwieracze płodu stają się rozluźnione. Nie jest to sytuacja normalna; silna infekcja, którą przechodziła ciężarna – w takiej sytuacji zmiana zabarwienia wód płodowych nie zagraża zdrowiu i życiu nienarodzonego dziecka; ciąża przenoszona – ten stan również może wiązać się z oddaniem smółki dziecka do płynu owodniowego. Zielone wody płodowe: postępowanie Wody płodowe chronią dziecko i sprawiają, że rozwija się ono w bezpiecznych warunkach. Pojawienie się zielonych wód płodowych wymaga przeprowadzenia specjalistycznych badań. Jeśli jesteś w ciąży i odeszły ci wody, które mają kolor zielony, jak najszybciej jedź do szpitala. Lekarz w pierwszej kolejności ustali, czy zdrowie i życie dziecka nie jest zagrożone. Sprawdzi również, czy zmiana zabarwienia płynu owodniowego jest wynikiem stresu wewnątrzmacicznego i jak długo dziecko może jeszcze pozostać w macicy. O tym pamiętaj: Odejście wód płodowych nie zawsze oznacza poród. Czasem płyn owodniowy może sączyć się już na wcześniejszym etapie ciąży. Jest to ważny sygnał, żeby zgłosić się do lekarza. Być może pęcherz płodowy jest rozszczelniony i dziecko nie posiada naturalnej bariery ochronnej. Zielone wody płodowe przy porodzie Ponieważ dziecko może źle znieść poród, przyspieszenie akcji porodowej nie zawsze jest dobrym pomysłem. Nieprawdą jest też, że pojawienie się zielonych wód płodowych wymaga natychmiastowego porodu poprzez cesarskie cięcie. Dziecko nie może przebywać zbyt długo w płynie owodniowym, który zmienił kolor. To zwiększa ryzyko infekcji. Ale o momencie, w którym powinno przyjść na świat, decyduje lekarz. Jak zielone wody wpływają na zdrowie dziecka? Zielone wody płodowe najczęściej pojawiają się dopiero w momencie porodu. Dziecko może cierpieć z tego powodu na upośledzenie funkcji oddechowej. Na szczęście do takich konsekwencji nie dochodzi w każdym przypadku. Dla pewności noworodek powinien być obserwowany przez specjalistę, czyli neonatologa. Zielone wody płodowe: powikłania Istnieje mylne przekonanie, że jeśli dziecko zachłyśnie się płynem owodniowym (dojdzie do zespołu aspiracji smółki), to jego rozwój będzie opóźniony. To mit, który powtarzają osoby nieposiadające dostatecznej wiedzy i doświadczenia. Zielone wody płodowe: antybiotyk Dziecko musi przyjmować antybiotyk, ale tylko wtedy, gdy do płuc wdarła się infekcja. Ponieważ może ona przerodzić się w smółkowe zapalenie płuc, konieczne jest podawanie antybiotyku. Leczenie nie trwa długo. Po jej zakończeniu noworodek może zostać zabrany do domu. Wiele dzieci, u których podczas narodzin pojawiły się zielone wody płodowe, rozwija się bez problemu i nie obserwuje się u nich zaburzeń oddychania. Artykuł przygotowany we współpracy z oddziałem ginekologiczno-położniczym Szpitala Powiatowego Gajda-Med w Pułtusku www.gajdamed.pl Zobacz też: Dlaczego wód płodowych jest za dużo? Komu zagraża poród przedwczesny – jesteś w grupie ryzyka? Zamartwica urodzeniowa: przyczyny i skutki
Ułożenie dziecka w brzuchu: poprzeczne, miednicowe i główkowe
Ułożenie dziecka w brzuchu zależy od tego, jak jego ciała układa się względem długiej osi macicy. Istnieją trzy główne typy ułożenia dziecka w brzuchu matki oraz pięć podtypów. Najważniejsze jest to, jak układa się płód w ostatnich tygodniach ciąży, gdyż może mieć to wpływ na przebieg porodu.
Ułożenie dziecka w brzuchu matki tuż przed porodem powinno być główkowe, bo tak łatwiej mu przyjść na świat. Najczęściej płód przyjmuje takie ułożenie przed 36 tygodniem ciąży, wcześniej może być ułożony dowolnie. Inne niż główkowe ułożenie dziecka w brzuchu nie zawsze jednak oznacza coś złego. Poród jest wówczas co prawda bardziej skomplikowany, ale lekarze potrafią sobie radzić z każdym „niezdyscyplinowanym" dzieckiem. Spis treści: Ułożenie dziecka w brzuchu - położenie główkowe - położenie miednicowe - położenie poprzeczne Jak rozpoznać ułożenie dziecka po ruchach Położenie główkowe dziecka a poród Położenie miednicowe dziecka a poród Położenie poprzeczne dziecka a poród Zmiana pozycji dziecka w brzuchu matki Przyczyny nieprawidłowego ułożenia dziecka w brzuchu Ułożenie dziecka w brzuchu Ułożenie dziecka w brzuchu matki określa się dopiero pod koniec ciąży, ok. 4 tygodni przed porodem, aby lekarze wiedzieli, czy dziecko obróciło się główką w dół, czy nie. Od tego zależy np. decyzja, czy będzie poród naturalny, czy trzeba zrobić planowaną cesarkę. Na wcześniejszych etapach ciąży dziecko w worku owodniowym ma dużo miejsca. Może zatem dowolnie zmieniać pozycję i obracać się, jak mu wygodnie. Już podczas USG prenatalnego lekarz widzi, jak ułożone jest dziecko w brzuchu matki, ale na tym etapie ciąży nie ma to jeszcze znaczenia, a dziecko ma jeszcze czas na obrócenie się główką do dołu. Ułożenie dziecka w brzuchu. Rys. Adobe Stock Ułożenie dziecka w brzuchu: położenie główkowe Większość dzieci przyjmuje położenie podłużne główkowe między 32. a 36. tygodniem ciąży. To optymalne ułożenie dziecka w brzuchu, przyjmowane przez ok. 95 proc. dzieci przed przyjściem na świat. Zwykle dziecko jest ułożone pleckami po lewej stronie brzucha matki – jest to ustawienie lewe. Lekarze wyróżniają jeszcze dwa podtypy położenia główkowego: podłużne główkowe przednie – gdy główka dziecka kieruje się do ujścia macicy (wstawia się do miednicy), a potem obraca się, plecki dziecka kierują się do przodu, podłużne główkowe tylne – jeśli podczas porodu plecki dziecka są skierowane w stronę kręgosłupa matki – może to wywoływać bóle pleców i przedłużanie się porodu. Ułożenie dziecka w brzuchu: położenie miednicowe Zdarza się, że około 3–4 proc. dzieci aż do końca ciąży pozostaje ułożone w brzuchu pośladkami do dołu. Przed porodem można próbować obrócić dziecko. Wyróżnia się trzy typy położenia miednicowego dziecka: położenie miednicowe zupełne – pośladki dziecka są u wejścia do kanału rodnego, a jego nóżki są zgięte, a więc obie stopy także są blisko kanału rodnego, położenie miednicowe niezupełne – pośladki dziecka są u wejścia do kanału rodnego, a jego jedna nóżka jest zgięta, a druga wyprostowana, co sprawia, że przy kanale rodnym znajduje się jedna stópka, położenie miednicowe pośladkowe – pośladki dziecka są u wejścia do kanału rodnego, jego obie nóżki są wyprostowane, a stópki przy twarzy. Ułożenie dziecka w brzuchu: położenie poprzeczne Pozycję w poprzek w łonie mamy przyjmuje mniej niż 1 proc. dzieci. Przy takim ułożeniu dziecka w brzuchu jedynym bezpiecznym postępowaniem jest cięcie cesarskie (takie ułożenie dziecka jest przeciwwskazaniem do porodu naturalnego lub porodu kleszczowego). Wyjątkowo próbuje się zmienić pozycję dziecka, stosując technikę przechylania go (po 32. tygodniu ciąży) lub obrót zewnętrzny (w 37. lub 38. tygodniu). Jak rozpoznać ułożenie dziecka po ruchach Lekarz widzi ułożenie dziecka w brzuchu na USG, ale przyszła mama może też samodzielnie ocenić położenie dziecka, obserwując ruchy płodu. I tak: położenie podłużne główkowe przednie – pępek i brzuch mamy mocno wystają, czuje ona uderzenia pod żebrami położenie podłużne główkowe tylne – brzuch jest bardziej płaski, a uderzenia są odczuwalne na przedzie brzucha. Jeżeli wybrzuszenie czuje się w górnej części brzucha, można na nie nacisnąć i obserwować, co się będzie działo. Jeśli przyszła mam poczuje ruch całego dziecka, to najprawdopodobniej nacisnęła na pośladki dziecka, a więc maluch jest ułożony głową w dół. Jeżeli ustąpi tylko wybrzuszenie, najprawdopodobniej główka dziecka ustąpiła, a więc maluch jest ułożony pośladkami w dół. Warto zwrócić uwagę na to, jak odczuwa się czkawkę płodu. Mocniej odczuwalna w dolnych partiach brzucha sugeruje ułożenie dziecka w brzuchu głową do dołu. Czkawka odczuwalna w górnych partiach brzucha, powyżej pępka oznacza, że płód ułożony jest pośladkami w dół, a główką do góry. Kopnięcia odczuwane ponad pępkiem lub w okolicy żeber to znak, że płód ułożony jest głową w dół. Ostry ból brzucha i żeber w ostatnich tygodniach ciąży sugeruje ułożenie dziecka w brzuchu pośladkami w dół. Położenie główkowe dziecka a poród W blisko 99 procentach takiego ułożenia dziecka w brzuchu wszystko jest w najlepszym porządku. Jeśli płód nie jest zbyt duży, mama ma prawidłowo zbudowaną miednicę, a główka dziecka jest normalnych rozmiarów, poród najprawdopodobniej odbędzie się siłami natury. Jest to najlepsze ustawienie dziecka do porodu. Jednak nie zawsze gwarantuje, że ułożenie dziecka w brzuchu jest idealne. Zamiast potylicą (z przygiętą do klatki główką) w kierunku ujścia macicy, dziecko może się ustawić na dwa sposoby: czółkiem (1 proc. dzieci) lub twarzyczką (jedno na 1000). W pierwszym przypadku cięcie cesarskie jest konieczne, w drugim – jeśli dziecko dokona korzystnego zwrotu bródką pod spojenie łonowe mamy, poród drogami natury jest możliwy. 95 proc. dzieci rodzi się z ułożenia podłużnego główkowego przedniego. To jest idealne położenie dziecka i w takich przypadkach poród przebiega zazwyczaj bez komplikacji. Można je rozpoznać po tym, że brzuch mamy jest okrągły jak piłka, kopnięcia są delikatniejsze i odczuwane w górnej prawej lub lewej połowie brzucha, a serduszko dziecka dobrze słychać i najłatwiej je wysłuchać w lewej części podbrzusza mamy. Tylko kilka procent dzieci rodzi się z ułożenia podłużnego główkowego tylnego. Sugeruje je gruszkowaty kształt brzucha mamy i jest on niewielki, nie wystaje tak mocno, ruchy dziecka odczuwane są na przedzie brzucha, potrafią sprawiać ból, czasami ciężko jest wysłuchać bicie serca dziecka. Położenie miednicowe dziecka a poród Takie ułożenie dziecka w brzuchu zawsze powinno skłonić lekarza do rozważenia sposobu, w jaki ciąża powinna być rozwiązana. Cesarskie cięcie jest najlepszym wyborem, jeśli jest to pierwsza ciąża kobiety. Poród naturalny można rozważać wyłącznie wtedy, jeśli: jest to kolejna ciąża dziecko jest mniejsze od poprzedniego kobieta ma szeroką miednicę. Forsowanie porodu naturalnego w innych przypadkach jest błędem i może spowodować u dziecka problemy neurologiczne, objawiające się w życiu późniejszym, także dorosłym, np. dysleksja, nadpobudliwość. Poród pośladkowy zwiększa ryzyko pęknięcia krocza i najczęściej wiąże się z koniecznością nacięcia krocza rodzącej. Położenie poprzeczne dziecka a poród Jest to absolutne przeciwwskazanie do porodu naturalnego – ciąża może być rozwiązana wyłącznie przez cesarskie cięcie. Płód ułożony poprzecznie nie ma żadnych szans przecisnąć się przez kanał rodny. Ułożenie poprzeczne może sugerować: kształt brzucha – poprzecznie owalny po bokach brzucha można wyczuć dwa zgrubienia (główkę i pośladki) oddech mamy przed 38 tygodniem ciąży nie jest utrudniony trudno wysłuchać bicie serca dziecka. Położenie poprzeczne w dawniejszych czasach, jeśli położna nie zdołała obrócić dziecka w brzuchu matki, kończyło się śmiercią matki i dziecka podczas porodu. Zmiana pozycji dziecka w brzuchu matki Czasami udaje się obrócić dziecko ułożone poprzecznie lub miednicowo tak, aby skierować je główką w dół. Zabieg wykonuje położna lub ginekolog-położnik. Ruchami masująco uciskającymi próbuje przez powłoki brzuszne matki przemieścić dziecko. Łatwiej to wykonać, gdy wód płodowych jest więcej, czyli przed 36 tygodniem ciąży, ale maluch potrafi do porodu ponownie zmienić położenie. Większe szanse na dotrwanie do porodu w pozycji główkowej po zmianie ustawienia jest wtedy, gdy obrót dziecka wykonuje się po upływie 36-37. tygodnia ciąży, na kilka dni przed porodem, ale wtedy wód płodowych jest mniej i trudniej jest obrócić dziecko. Dla bezpieczeństwa obrót odbywa się pod kontrolą USG i KTG, stosuje się też leki rozkurczowe. Zabieg może wywołać poród. Powodzeniem kończy się połowa obrotów dziecka u pierworódek, a u kobiet rodzących kolejny raz skuteczność zabiegu wynosi 60 proc. Przy ułożeniu dziecka w brzuchu matki pośladkami w dół, najłatwiej obrócić dziecko z położenia miednicowego zupełnego. Domowe sposoby obracania dziecka Niektórzy lekarze lub położne zalecają wykonywanie w ostatnich ośmiu tygodniach ciąży specjalnych ćwiczeń. Choć nie ma dostatecznych dowodów, że taki trening pomaga, można próbować. Dwa razy dziennie układaj się tak, żebyś miała miednicę wyżej niż żołądek. Gdy leżysz na plecach, podłóż pod pośladki kilka poduszek albo klękając na podłodze i podpierając się na zgiętych ramionach, jak najwyżej unieś pośladki. Trzeba pozostać w takiej pozycji przez minimum 10 minut. Wypróbuj też wizualizację. Będąc na czczo, skup się na rozluźnieniu mięśni brzucha i wyobraź sobie, że dziecko się obraca. Powinnaś tak robić dwa razy dziennie przez dziesięć minut. Lekarka, autorka tej metody, ocenia jej skuteczność na 89 proc. Przyczyny nieprawidłowego ułożenia dziecka w brzuchu Do końca nie wiadomo z całą pewnością, dlaczego tak się dzieje. Wiadomo natomiast, że nieprawidłowemu ułożeniu dziecka w brzuchu sprzyjają: nieprawidłowa budowa macicy (macica dwurożna, przegroda macicy) wielowodzie mało wód płodowych wiotkość macicy i powłok brzusznych matki łożysko przodujące krótka pępowina ciąża bliźniacza guzy lub mięśniaki macicy. W położeniu innym niż główkowe rodzą się też często wcześniaki oraz dzieci z porodów przedwczesnych. Wtedy po prostu nie zdążają odwrócić się główką do dołu. Sprawdź także: Poród siłami natury przy ułożeniu pośladkowym [GALERIA] Film pokazujący obrót dziecka w brzuchu mamy Ułożenie dziecka do porodu – kiedy potrzebna jest cesarka Konsultacja merytoryczna dr n. med. Bożena Kowalska-Raczyńska Specjalistka ginekologii i położnictwa, pracuje w klinice leczenia niepłodności Bocian
Poród przedwczesny: definicja, objawy, przyczyny, czynniki ryzyka
Poród przedwczesny to poród przed 37. tygodniem ciąży. Ryzyko przedwczesnego porodu jest większe, gdy kobieta pije i pali w ciąży. Czynniki ryzyka to także: zapalenie wewnątrzmaciczne, problemy z łożyskiem, choroby przewlekłe.
Poród przedwczesny jest zagrożeniem dla zdrowia i życia dziecka. Im ciąża jest bardziej zaawansowana – tym szansa na przeżycie dziecka i jego prawidłowy rozwój jest większa. Przyszła mama nie powinna bagatelizować regularnych skurczów macicy, które są jednym z objawów. Wydzielina z pochwy ma wtedy brązowy lub różowy kolor, może także sączyć się płyn owodniowy. Zdarza się, że zagrażający poród przedwczesny można zatrzymać, zakładając na szyjkę macicy szef okrężny lub za pomocą innych metod. Spis treści: Poród przedwczesny Przyczyny przedwczesnego porodu Objawy przedwczesnego porodu Jak zapobiec porodowi przedwczesnemu? Poród przedwczesny Poród przedwczesny to narodziny dziecka przed<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza-kalendarz/tydzien-37-r6/"> 37. tygodniem ciąży. Lekarze nazywają tak również zakończenie ciąży od <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza-kalendarz/tydzien-23-r6/">23. tygodnia ciąży (do 22. tygodnia ciąży jest to <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/przebieg-ciazy/poronienie-wczesne-samoistne-jak-to-sie-objawia-wyjasnia-ekspert-22910-r1/">poronienie). Dziecko urodzone za wcześnie to także noworodek, który w chwili urodzenia ważył 500–2500 gramów. Najwięcej <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/wczesniak/wczesniak-przyczny-objawy-rozwoj-pielegnacja-28352-r1/">wcześniaków rodzi się w krajach afrykańskich i azjatyckich - około 12%, w Europie jest to ok. 6 %. W medycynie poród przedwczesny nadal nie jest do końca wyjaśnionym zjawiskiem, możliwe jest jednak określenie czynników ryzyka. Kiedy poród przedwczesny jest bezpieczny? Dzieje się tak, im większy jest wiek ciąży w chwili porodu. Przyczyny przedwczesnego porodu Wbrew pozorom nie tylko <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/przebieg-ciazy/komplikacje-w-ciazy-niepokojace-objawy-w-ciazy-ciaza-zagrozona-15257-r1/">ciąża zagrożona jest przyczyną wcześniejszych narodzin dziecka. Duży wpływ na urodzenie wcześniaka ma również styl życia przyszłej mamy. Jeśli kobieta dba o siebie, unika stresu i nadmiernego wysiłku, jest większa szansa, że urodzi o czasie. Do <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/porod-naturalny/porod-przedwczesny-przyczyny-porodu-przedwczesnego-jak-zapobiec-4380-r1/">przyczyn porodu przedwczesnego można zaliczyć: przebyty wcześniej poród przed terminem zakażenie wewnątrzmaciczne – trudne do stwierdzenia, ponieważ nie dają objawów ciąża mnoga – ponad 70 proc. ciąż, w wyniku których na świat przychodzą bliźnięta lub wieloraczki, kończy się za wcześnie <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/lozysko-przodujace-stare-odklejone-czy-to-grozne-15852-r1/">problemy z łożyskiem, np. niewydolność, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/lozysko-przodujace-przyczyny-rodzaje-zagrozenia-28380-r1/">łożysko przodujące wiek mamy – poniżej 17. roku życia lub powyżej 40. zły sposób odżywiania podczas ciąży nadwaga lub niedowaga przyszłej mamy choroby przewlekłe – jeśli przyszła mama ma <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/nadcisnienie-w-ciazy-czemu-koniecznie-trzeba-mierzyc-cisnienie-w-ciazy-5783-r1/">nadciśnienie tętnicze, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/cukrzyca-ciazowa-objawy-i-leczenie-7425-r1/">cukrzycę, problemy z sercem lub nerkami, przez całą ciążę powinna być nie tylko pod opieką ginekologa, ale również lekarza specjalisty, który pokieruje leczeniem jej choroby. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/infekcja-pochwy-w-ciazy-jak-rozpoznac-infekcje-pochwy-w-ciazy-13659-r1/">infekcje intymne – ciąża im szczególnie sprzyja, jeżeli wydzielina z pochwy zmienia kolor, pojawia się świąd lub pieczenie, jak najszybciej zgłoś się do lekarza, aby zalecił odpowiednie leczenie. palenie papierosów i <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/alkohol-pity-w-ciazy-zmienia-dna-dziecka-27337-r1/">picie alkoholu podczas ciąży przedwczesne pęknięcie pęcherza płodowego – zdarza się w 30 proc. porodów przedwczesnych. Objawy przedwczesnego porodu Mimo postępu medycyny nadal trudno przewidzieć, czy ciąża nie zakończy się przed terminem. Objawy porodu przedwczesnego mogą pozostać niezauważone lub zbagatelizowane. W drugiej połowie ciąży kobieta jest przygotowana na pojawienie się <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/przygotowania-do-porodu/skurcze-przepowiadajace-jak-odroznic-skurcze-braxtona-hicksa-6012-r1/">skurczów przepowiadających i może nie odróżnić ich od prawidłowych skurczów porodowych, które pojawiają się, gdy zaczyna się akcja porodowa. W przypadku porodu przedwczesnego: skurcze stają się regularne czujesz <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/twardy-brzuch-w-ciazy-film-120-r22/">twardnienie brzucha, któremu może towarzyszyć ból czasem pojawia się<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/biegunka-w-ciazy-przyczyny-leczenie-23661-r1/"> biegunka w ciąży i mdłości <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/uplawy-w-ciazy-24469-r1/">wydzielina z pochwy staje się różowa lub brązowa może sączyć się płyn owodniowy <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/rozwarcie-szyjki-macicy-rozwarcie-w-ciazy-i-do-porodu-13903-r1/">szyjka macicy rozwiera się i skraca przedwcześnie. Jak zapobiec porodowi przedwczesnemu? Czy poród przedwczesny można zatrzymać? W niektórych sytuacjach zatrzymanie porodu przedwczesnego jest możliwe. Szybkie uchwycenie niepokojących objawów i rozpoczęcie leczenia pomoże w opóźnieniu narodzin dziecka. Dla płodu każdy kolejny dzień w łonie mamy ma bardzo duże znaczenie – pozwala dojrzeć i lepiej przygotować się do życia po drugiej stronie brzucha. Każdy dodatkowy dzień, który dziecko spędzi w brzuchu mamy, jest bardzo ważny dla jego rozwoju. Jak zapobiec przedwczesnemu porodowi? Kobieta zagrożona porodem przedwczesnym otrzymuje leki przeciwskurczowe i musi leżeć, czasami konieczna jest też hospitalizacja na oddziale patologii ciąży. W niektórych przypadkach (<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/skracajaca-sie-szyjka-macicy-niewydolnosc-szyjki-macicy-a-ryzyko-poronienia-7452-r1/">niewydolność szyjki macicy) na szyjkę zakłada się szew okrężny lub <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/przebieg-ciazy/pessar-sposob-na-niewydolnosci-szyjki-macicy-28228-r1/">pessar. Stosuje się także: Tokolizę – kobieta otrzymuje leki tokolityczne, ma to na celu zahamowanie czynności skurczowych macicy. Pozwala opóźnić je o ok. 48 godzin, dzięki czemu lekarze mają czas, by podać inne leki, np. takie, które wspomagają dojrzewanie płuc u płodu. Jest to także czas na przeniesienie kobiety do innego ośrodka z oddziałem intensywnej opieki noworodkowej Kortykosteroidy – zapobiegają niewydolności oddechowej u wcześniaków, a także stanom zapalnym i zakażeniu ogólnoustrojowemu. Antybiotyki – bezwzględnie muszą być podane, gdy doszło u kobiety do przedwczesnego pęknięcia pęcherza płodowego, ponieważ istnieje wtedy ryzyko zakażenia wewnątrzmacicznego. Progesteron – jest to preparat stosowany przy podtrzymywaniu ciąży. Zobacz też: Poronienia czasem można nawet nie zauważyć Czy wcześniaki mają szansę na normalne życie? Poród przed czasem – jak tego uniknąć?
Niedotlenienie okołoporodowe - skutki i rozwój dziecka, objawy, zapobieganie
Niedotlenienie okołoporodowe to komplikacja, która może wystąpić w trakcie porodu. Można zmniejszyć to ryzyko kontrolując czynniki takie jak nadciśnienie tętnicze, cukrzycę ciążową czy choroby krążeniowe.
Niedotlenienie okołoporodowe nazywa się także hipoksją porodową. Jest to zespół objawów, które pojawiają się w konsekwencji nieodpowiedniej i niedostatecznej dystrybucji tlenu podczas porodu. Jest to częsta przyczyna zgonów w okresie okołoporodowym, a dzieci, które rodzą się w takich okolicznościach wymagają specjalistycznej opieki neonatologicznej. Spis treści: Niedotlenienie przy porodzie – czynniki ryzyka Ciężkie niedotlenienie noworodka Lekkie niedotlenienie mózgu u noworodka Objawy niedotlenienia płodu Niedotlenienie po porodzie – skutki i rozwój dziecka - Niedotlenienie przy porodzie a autyzm Niedotlenienie dziecka przy cesarce Niedotlenienie przy porodzie – przyczyny, czynniki ryzyka Pierwszym krokiem, który może pomóc zapobiec niedotlenieniu przy porodzie, jest zdiagnozowanie ryzykownych czynników i otoczenie przyszłej mamy odpowiednią opieką. Czynniki ryzyka mogą jednak występować zarówno ze strony ciężarnej, jak i ze strony płodu. Do niedotlenienia okołoporodowego ze strony mamy mogą przyczyniać się: nadciśnienie tętnicze choroby układu krążenia cukrzyca w okresie ciąży uzależnienie od leków/alkoholu Ze strony płodu są to: obrzęk płodu zakażenie wewnątrzmaciczne niedokrwistość u płodu Do niedotlenienia przy porodzie mogą przyczynić się także czynniki, które występują przy samym porodzie. Porody, które nadmiernie się przedłużają, a także porody „zabiegowe” np. przy ciążach mnogich stanowią nieco większe ryzyko. Warto też zwracać uwagę na prawidłowy rozwój łożyska: zaburzenia takie jak zwłóknienia, niedorozwój czy przedwczesne odklejanie się łożyska mogą również zwiększać ryzyko wystąpienia niedotlenienia płodu. W trakcie porodu mogą także wystąpić komplikacje także jak wypadnięcie sznura pępowiny czy owinięcie pępowiny wokół szyi – one także mogą spowodować nieprawidłowe dotlenienie dziecka. Niedotlenienie okołoporodowego może być także skutkiem porodu kleszczowego. Ciężkie niedotlenienie noworodka Ciężkie niedotlenienie zdarza się bardzo rzadko, nawet u jednego dziecka na tysiąc noworodków. Maluchy cierpiące na ciężkie niedotlenienie na ogół dostają bardzo niskie punktacje w skali Apgar (0-3). To tzw. zamartwica, czyli stan zagrażający życiu dziecka. Często występują zaburzenia natury neurologicznej, bo to właśnie mózg jest najbardziej wrażliwy na nieprawidłowe dotlenienie. Dziecko może także wpaść w śpiączkę. Lekkie niedotlenienie mózgu u noworodka Lekkie niedotlenienie zdarza się znacznie częściej niż ciężkie, ale też daje znacznie bardziej pozytywne prognozy na prawidłowy rozwój dziecka. Największą rolę odgrywa tutaj czas niedotlenienia i jego skala - a na nie bardzo często mają wpływ czujność i profesjonalizm lekarzy. Niestety, zdarza się także, że zarówno ciężkie, jak i lekkie niedotlenienia okołoporodowe są skutkiem zaniedbań ze strony lekarzy bądź personelu szpitala. Jedną z częstych przyczyn niedotlenienia jest niewykonanie lub zbyt późne wykonanie cesarskiego cięcia przy jasnych wskazaniach do wykonania tego zabiegu - w takiej sytuacji mama powinna zasięgnąć opinii innego zaufanego lekarza i poszukać pomocy prawnej. Objawy niedotlenienia płodu Jeśli noworodek wykazuje objawy niedotlenienia już przed przyjściem na świat – szybsza diagnoza zwiększa jego szansę na prawidłowy rozwój i przeżycie. Do nieprawidłowych objawów należą na przykład zielone wody płodowe, słaba ruchliwość płodu oraz odstające od normy zapisy KTG. Niedotlenienie po porodzie – skutki i rozwój dziecka Lekkie niedotlenienie okołoporodowe może nie wpłynąć w żadnym większym stopniu na rozwój dziecka, jednak w przypadku cięższego niedotlenienia mogą wystąpić bardzo poważne skutki. Wpływ niedotlenienia na dalszy rozwój malucha i organy, na które wpłynie, zależy od dokładnego czasu niedotlenienia, a także stopnia deficytu tlenu. Najpoważniejsze skutki ciężkiego niedotlenienia okołoporodowego to: mózgowe porażenie dziecięce – MPD, opóźnienie w rozwoju umysłowym i fizycznym dziecka, w tym m.in. niedosłuch, zaburzenia poznawcze, słaba koordynacja ruchowa, opóźnienie w nauce mowy. padaczka, zgon noworodka. Niedotlenienie przy porodzie a autyzm Chociaż przyczyn autyzmu najczęściej szuka się w genetyce, powstałe na skutek niedotlenienia mikrouszkodzenia w mózgu mogą wpływać na rozwój i zaburzenia w genach, które doprowadzą do tego zaburzenia. Niedotlenienie dziecka przy cesarce Z jednej strony poród naturalny powoduje u dziecka ucisk na klatkę piersiową, który pozwala mu pozbyć się płynu owodniowego zalegającego w płucach. Z drugiej – poród przez cesarkę pozwala uniknąć konsekwencji owinięcia się dziecka pępowiną, które może bezpośrednio prowadzić do niedotlenienia. Jeśli jednak cesarskie cięcie przeprowadzane jest bez wskazań medycznych, a także bez świadomości o możliwych skutkach – dziecko może być bardziej narażone na niewydolność oddechową. Najważniejszym elementem jest tutaj jednak stała komunikacja z lekarzem prowadzącym, jego czujność i dobór metody porodu, która będzie maksymalnie korzystna dla dziecka. Zobacz też: "Czułam, że ten poród nie przebiega tak, jak powinien..." Ciąża zagrożona – objawy, przyczyny i postępowanie w ciąży wysokiego ryzyka Kłucie w brzuchu w ciąży – 3 najczęstsze przyczyny. Kiedy jest to sygnał komplikacji z ciążą?