język geograficzny
fot. Adobe Stock

Język geograficzny – przyczyny i leczenie

Język geograficzny to inna nazwa przypadłości zwanej też rumieniem wędrującym języka. Dolegliwość objawia się tym, że na języku pojawiają się różnokształtne plamy z obwódką, które przypominają kontynenty na mapie – stąd nazwa choroby.
język geograficzny
fot. Adobe Stock
Trudno jest określić przyczynę występowania języka geograficznego. Czasami jest on wynikiem odziedziczonych genów i nie ma podłoża chorobowego, zdarza się, że towarzyszy innym schorzeniom lub jest jedynym objawem stanu zapalnego błony śluzowej jamy ustnej. Częściej pojawia się u kobiet i ludzi młodych. Dotyka tylko 1-2 procent populacji.

Spis treści:

Co to jest język geograficzny

Język geograficzny to łagodny stan zapalny języka, który wpływa na funkcjonowanie brodawek nitkowatych języka. W miejscach, gdzie pojawiają się ciemniejsze plamy, jest mniej brodawek (ale mogą być powiększone), a zmiana otoczona jest czerwonawą lub jasną obwódką. Zmiana jest gładka, złuszczona i może zmieniać rozmiar oraz się przemieszczać (stąd nazwa rumień wędrujący języka). Rumień może nie dawać żadnych dolegliwości. U niektórych osób pojawia się jednak pieczenie lub nadwrażliwość na kwaśne potrawy. Czasami podobne zmiany pojawiają się też na wewnętrznej stronie policzków.

Język geograficzny: zdjęcie

Rumień wędrujący u dziecka może wyglądać np. tak jak na tym zdjęciu:

język geograficzny u dziecka
fot. Adobe Stock

Język geograficzny – przyczyny

Specjaliści twierdzą, że u części osób zmiany na języku w postaci plam rumieniowych są uwarunkowane genetycznie. Zaobserwowano też, że język geograficzny częściej pojawia się u osób, które chorują na:
  • cukrzycę,
  • łuszczycę,
  • bielactwo,
  • alergię,
  • grzybicę,
  • niedobór witamin, głównie z grupy B.

Czynnikami ryzyka wystąpienia rumienia wędrującego języka są: ciąża i stres – język geograficzny może być zmianą na tle psychosomatycznym.

Diagnozowanie i leczenie języka geograficznego

Postawienie diagnozy polega ustaleniu, czy jest jakaś uchwytna i możliwa do leczenia przyczyna rumienia wędrującego języka. Jeśli tak (np. alergia, niedobór witamin, grzybica), leczenie polega na wyeliminowaniu czynnika, który sprzyja powstawaniu języka geograficznego. Np. w przypadku alergii pokarmowej, eliminuje się z diety pokarmy uczulające, w przypadku awitaminozy – uzupełnia się braki witamin, a w przypadku grzybicy zwalcza się zakażenie grzybicze.

Jeśli lekarz uzna, że zmiany na języku mogą mieć podłoże psychosomatyczne lub są wynikiem stresu, może zalecić psychoterapię i naukę technik radzenia sobie z nadmiernym napięciem psychicznym. W przypadku genetycznie uwarunkowanego języka geograficznego nie stosuje się żadnej terapii, a zmiany na języku występują przez całe życie.

Do lekarza trzeba się udać wtedy, gdy język geograficzny pojawi się nagle, zmiany są dokuczliwe i nasilają się. Wtedy jest to sugestia, że rumień wędrujący języka ma przyczynę, z którą można walczyć, pozbywając się przy okazji zmian na języku.

Niezależnie od przyczyn, jakie leżą u podłoża „geograficznych’’ zmian na języku, osobom, u których występują, zaleca się:
  • rezygnację z kwaśnych i pikantnych pokarmów (cebuli, czosnku, agrestu, porzeczek itp.),
  • szczególną dbałość o prawidłową higienę jamy ustnej,
  • rezygnację z alkoholu i papierosów w przypadku osób dorosłych.

Język geograficzny a język mosznowy

Język mosznowy (mosznowaty, bruzdowaty, skrotalny) to pojęcie określające bardzo charakterystyczne zmiany w fakturze języka –  są to bruzdy, „pęknięcia’’ jego powierzchni. Na poniższym zdjęciu widać, jak wygląda język mosznowy:

język geograficzny, język mosznowy
Język mosznowy. fot. Adobe Stock

Język mosznowy może być zmianą rozwojową i traktowany jest jak jeden z prawidłowych wariantów budowy języka. Przypadłości nie leczy się, a jedynie zaleca szczotkowanie języka, aby oczyścić bruzdy z resztek pokarmu i zapobiegać stanom zapalnym jamy ustnej. Zaobserwowano, że język mosznowy częściej pojawia się u osób z zespołem Downa. Czasami u niektórych osób obie zmiany – język geograficzny i język mosznowy – mogą występować jednocześnie.

Sprawdź także:
Redakcja poleca: SIDS, czyli zespół nagłej śmierci łóżeczkowej u niemowląt: jak zapobiegać?
SIDS to zespół nagłej śmierci łóżeczkowej, który dotyka niemowląt. Dzieci są pozornie zdrowe, ale pewnego dnia nie budzą się już ze snu. Jednak rodzice nie są bez szans! Można zmniejszyć ryzyko SIDS i skutecznie zapobiegać nagłej śmierci łóżeczkowej niemowląt. Sprawdź, co to za choroba, i które dzieci są szczególnie zagrożone SIDS.
Oceń artykuł

Ocena 5 na 1 głos

Zobacz także

Popularne tematy