Zawadzka: czy zwierzęta czują
fot. Fotolia.com/redakcja

Lekcja nr 3: Czy zwierzęta czują i jak to rozpoznać?

Posiadanie zwierzęcia i prawidłowy kontakt z nim pozwala dziecku zauważyć i zrozumieć uczucia innych ludzi. Rodzic powinien zadbać o to, by dziecko rozumiało, że zwierzę to nie zabawka, ale istota o którą trzeba dbać zawsze i dla której trzeba czasem podjąć pewne wyrzeczenia.
Zawadzka: czy zwierzęta czują
fot. Fotolia.com/redakcja

Niezależnie od wieku, dziecko powinno nauczyć się i zrozumieć, krzywdzenie zwierzęcia boli go tak samo, jak boli człowieka. Zwierzak pokazuje, że potrafi odczuwać, bawi się, cieszy się z obecności człowieka, ale i doświadcza cierpienia.

Zwierzęcy przyjaciel uświadamia, iż zwierzę, podobnie jak człowiek, jest częścią świata i natury, a jeśli jest w domu od całkiem małego, to pokazuje jego rozwój oraz potrzeby w danym etapie jego życia, uczy szacunku do starości oraz troski w trakcie przeżywanych chorób. Dziecko dowiaduje się, że może być odpowiedzialne za kogoś, może o kogoś dbać i otaczać troską, że musi przy tym respektować potrzeby i uczucia drugiej żywej istoty.

 

Ćwiczenia rozwijające inteligencję emocjonalną

  • Zaopiekuj się mną

Rekwizyty: pluszak mający naśladować domowe zwierzątko

Miejsce: gdziekolwiek

Animuj pluszakiem, jednocześnie o nim opowiadając, np. powiedz: „Nasz piesek się obudził i piszczy”. Z początku zadawaj dziecku pytania naprowadzające, ale w toku zabawy i przy powtarzaniu ćwiczenia postaraj się, by dziecko samo opisywało, co czuje zwierzak, jak się należy nim opiekować, jak o niego dbać, o czym pamiętać. Co wolno a czego nie wolno. To bardzo dobre ćwiczenie rozwijające empatię oraz odpowiedzialność za drugie stworzenie.

 

  • Jestem pieskiem/jestem kotkiem

Rekwizyty: brak

Miejsce: gdziekolwiek

Wciel się w rolę pieska czy kotka, a dziecko niech się stanie jego właścicielem. Za pierwszym razem, oprócz naśladowania określonych dźwięków czy pokazywania emocji mimiką i ruchem, naprowadzaj dziecko na właściwy trop podpowiedziami, np. „Piszczę, bo szukam swojego pana”. W toku zabawy udawaj wesołego, smutnego, złego psa/kota. Następnie zamieńcie się rolami – dziecko udaje zwierzątko, ty jesteś jego panem i reagujesz na jego zachowanie, np. gdy piszczy, czule go głaszczesz.

 

  • Podobieństwa i różnice

Rekwizyty: zdjęcia lub film o żywym (nie animowanym) psie czy kocie

Miejsce: dom, a także park, podwórko

Podczas oglądania zdjęć/filmu wytłumacz dziecku, że pies/kot to żywe stworzenie, które czuje, ma emocje i uczucia. A maskotka to zabawka. Porozmawiaj z dzieckiem o jedzeniu dla zwierzaka, jego fizjologii, śnie, oddechu. Obejrzyjcie żywe zwierzę (można to zrobić na spacerze, jeśli nie macie zwierzęcia) i pluszaka. Porównajcie je i wspólnie poszukajcie różnic.

Dziecko powinno zrozumieć, że żywe zwierzę nie służy do zabawy, że się go nie ubiera, nie szarpie, nie ciągnie za ogon, nie uderza, że potrzebuje ono naszej opieki.

Wróć do strony: https://mamotoja.pl/zmysly-dziecka-rozwoj.html

Doładuj
Przeładuj

Popularne tematy

To Cię zainteresuje

Narzędzia dla mam

Więcej

Zainspiruj się!

Kalendarze adwentowe DIY