Lekcja Doroty Zawadzkiej
fot. Fotolia.com/redakcja

Lekcja nr 9, starszaki: Mój portret

Dziecko uczy się siebie i świata poprzez obserwację otoczenia i z czasem obserwację własnych zachowań na jego tle. Jaki/jaka jestem? Co wiem o sobie, jak wyglądam, co się zmienia, co jest niezmienne? Co lubię, a czego nie? To pytania, na które dziecko wkraczające w wiek szkolny powinno umieć odpowiedzieć.
Lekcja Doroty Zawadzkiej
fot. Fotolia.com/redakcja
Jaka jestem? Co wiem o sobie, jak wyglądam, co się zmienia, co jest niezmienne? Co lubię, a czego nie? To pytania, na które dziecko wkraczające w wiek szkolny powinno umieć sobie odpowiedzieć.  

Wiedza o sobie to podstawa dobrej samooceny

Starszy przedszkolak jest już świadomy własnych poglądów.
  1. Lubi opowiadać o tym, co wie, widzi i rozumie.
  2. Ma własne przemyślenia i obserwacje.
  3. Rozumie już pojęcie kontroli, która należy do elementów "świadomego ja", czyli samoświadomości.
  4. Z niewielką rodzicielską podpowiedzią opowie o swoich cechach charakteru, o swoich potrzebach, przemyśleniach. W takich dyskusjach pojawiają się argumenty niedoceniane czasem przez rodziców. Uznają oni, że dziecko zaczyna się mądrzyć lub nawet pyskować.

Zmienia się nieco źródło samowiedzy, a co za tym idzie samooceny dziecka. U młodszych dzieci źródłem w 100% są rodzice, teraz pojawiają się już opinie innych dzieci i zaczynają one równoważyć, a nawet przeważać nad opiniami rodziców.
Dziecko przynosi czasem z przedszkola niepochlebne opinie na swój temat i bardzo się nimi przejmuje. Nieustannie sprawdza, co o nim myślimy, i upewnia się, że nasze poglądy o nim są stałe.
W tym wieku dziecko jest ciekawe świata, ale także jest ciekawe siebie samego. To jest ten pewien rodzaj skupienia się na sobie, który można nazwać samowiedzą i autorefleksją.
Niestety, z wiekiem niektórzy tracą naturalną ciekawość w odkrywaniu świata i siebie. Ignorują swoją intuicję, uczucia, przekonania, emocje czy wartości. Nie są zbyt uważni i nie lubią zastanawiać się nad tym, "dlaczego".
 

Ćwiczenia, które pomogą opisać siebie

  • Lubię/nie lubię
Rekwizyty: zeszyt
Miejsce: gdziekolwiek
Ćwiczenie polega na znalezieniu i określeniu lubianych czy wręcz ulubionych przez dziecko rzeczy, kolorów, sytuacji, potraw. Zrób z dzieckiem encyklopedię "ulubionych". Niech dziecko wkleja, rysuje, ty obok rób zapiski tak, by były one czytelne dla dziecka. Chodzi o stworzenie "osobistej książki dziecka". Będzie to dla niego świetna pamiątka. Możecie zrobić taką wersję książki, która będzie rosła razem z dzieckiem.
 
  • Dlaczego?
Rekwizyty: brak
Miejsce: gdziekolwiek

Pobawcie się w zadawanie jak największej ilości pytań "Dlaczego?". Postępuj zgodnie ze schematem:

– Lubię jabłka.
– Dlaczego?
– Bo...
– Dlaczego?
– Bo...

Zabawa rozwija u dziecka samowiedzę, ale także wyobraźnię, zasób słów. A ty w ten sposób lepiej poznajesz dziecko.
 
  • Zgadnij, kto to
Rekwizyty: brak
Miejsce: gdziekolwiek
Zacznij opisywać swoje dziecko i poproś, by spróbowało zgadnąć, o kim mówisz. Opisuj nie tylko cechy zewnętrzne, ale również cechy charakteru. W zabawie projektuj różne cechy dziecka: te, które dostrzegasz, oraz te, na których ci zależy:

– Kto jest wesoły, uprzejmy, ma dobrą pamięć?
– Kto jest przytulasem, umie pięknie rysować i ma niebieskie oczy?
– Kto lubi bawić się garażem, uwielbia pływać i nie lubi sprzątać?
– Kto pięknie myje zęby, umie skakać na jednej nodze i lubi pomidorową?

Za każdym razem odpowiedzią jest "JA". Oczywiście można zamieniać się rolami.
 
  • Jaki jesteś ?
Rekwizyty: Zabawki Kinder Niespodzianka, kartka lub żeton z emotikonką.
Miejsce: gdziekolwiek

Z torby lub woreczka jeden uczestnik losuje zabawkę z Kinder Niespodzianki. Drugi losuje kartkę lub żeton z emotikonką. Zadaniem pierwszej osoby jest opisanie emocji wylosowanej zabawki i wymyślenie krótkiej historii o tym dlaczego zabawka jest: wesoła, smutna, przestraszona, śpiąca …

Wróć do strony: https://mamotoja.pl/zmysly-dziecka-rozwoj.html

 
Oceń artykuł

Ocena 5 na 1 głos

Zobacz także

Popularne tematy