Gruszka dla niemowlaka: od kiedy można ją podać i w jakiej formie
Gruszkę można jeść przez cały rok, jednak najlepiej smakuje wtedy, kiedy jest na nią sezon, czyli jesienią i zimą. Ze względu na słodki smak lubią ją dorośli i dzieci. A co z niemowlakami? Czy gruszki są dobrym owocem dla niemowlaka? Podpowiadamy, od kiedy i w jakiej formie podać je niemowlakowi.
Gruszki dla niemowlaka: czy to aby na pewno dobry pomysł? Jak najbardziej! Gruszki to zwykle miękkie i lekkostrawne owoce o wyjątkowo słodkim smaku. Podobnie jak banany, gruszki same w sobie stanowią zdrowy zamiennik cukru, np. w placuszkach czy w muffinkach, dzięki czemu możesz wykorzystać je w diecie malucha na wiele różnych sposobów. Gruszki dla niemowlaka: właściwości Gruszki to cenne źródło witaminy A, C, K i witamin z grupy B. To także doskonałe źródło błonnika i potasu regulującego ciśnienie krwi. Jeżeli zauważyłaś, że twoje dziecko ma problem z wypróżnieniem się, podaj mu niewielką ilość gruszki, w krótkim czasie powinna pomóc – gruszka to naturalne remedium na zaparcia. Gruszki dla niemowlaka: kiedy można włączyć ją w dietę malucha? Gruszkę można bezpiecznie podać dziecku, które skończyło 7. miesiąc życia. Na początku warto podać gruszkę dziecku w formie musu bądź przecieru. Czy gruszka dla niemowlaka musi być upieczona na bądź ugotowana? Niekoniecznie. Można podać surową, dojrzałą gruszkę. Wystarczy ją umyć, obrać ze skóry, usunąć gniazdo nasienne i… gotowe! Gruszki dla niemowlaka: jaka gruszka będzie najlepsza? Dziecku najlepiej jest podać słodkie odmiany. Do słodkich gruszek należą odmiany takie jak konferencja czy klapsa, są one w Polsce bardzo popularne i dostępne nawet w dyskontach. Polecamy jednak zaopatrzyć się w gruszki BIO, które są najzdrowsze, a do ich uprawy nie wykorzystuje się toksycznych oprysków czy nawozów. Do podania pierwszego musu z gruszki dobrze jest wybrać bardzo dojrzałą, wręcz miękką gruszkę. Wówczas łatwo będzie zrobić z niej papkę za pomocą zwykłego widelca, blender nie będzie potrzebny. Jeżeli rozszerzasz dziecku dietę metodą BLW, możesz obrać miękką, dojrzałą (ale nie przejrzałą!) gruszkę i pokroić ją w cienkie paski – takie, aby dziecko nie miało problemu ze złapaniem ich w rączkę. Najsmaczniejsze rodzaje gruszek dla niemowlaka Konferencja – delikatna, soczysta, słodka. Gdy dojrzeje, nie brązowieje, ale miąższ staje się bardzo szybko ciastowaty. Dobra do suszenia. Wiliams – ma delikatny, rozpływający się w ustach miąższ. Soczysta, słodko-korzenna z typowym zapachem. Świetna na surowo, ale także na przetwory i do suszenia Klapsa – jest bardzo smaczna, ma bardzo soczysty i smaczny miąższ, do jedzenia na surowo i na przetwory. Komisówka – uważana za najsmaczniejszą z gruszek, ma duże owoce o wyśmienitym smaku. Lukasówka – ma duże, jajowate owoce, biały, słodko-winny, aromatyczny miąższ. Gruszki dla niemowlaka: przepisy Mus z gruszek (od 7. miesiąca życia) Składniki: Dojrzała, słodka gruszka (najlepsza będzie odmiana klapsa albo konferencja) Przygotowanie: Gruszkę dokładnie umyj, obierz cienko ze skóry, usuń ogonek i gniazdo nasienne. Pokrój na mniejsze kawałki. Jeśli jest miękka, wystarczy, że zgnieciesz ją widelcem na gładką papkę. Jeśli nie jest aż tak miękka, użyj blendera z ostrzem S. Tak przygotowany mus możesz podać dziecku. Możesz także podgrzać mus w garnku, w formie deseru na ciepło. Podawaj w temperaturze pokojowej. Kaszka z aromatycznym musem gruszkowym (od 10. miesiąca) Składniki: 3 łyżki ulubionej kaszki dziecka (np. ryżowa, jaglana) 200 ml wody Gruszka Cynamon Przygotowanie: Do garnka wlej wodę i zagotuj ją. Do wrzącej wody dodaj kaszkę. Mieszaj energicznie aż do wchłonięcia się wody. Gruszkę dokładnie umyj, obierz cienko ze skóry, usuń ogonek i gniazdo nasienne. Pokrój ją na mniejsze kawałki i wrzuć na suchą patelnię. Duś gruszkę na patelni do momentu, aż się rozpadnie. Możesz dodać dwie łyżki wody, jeśli gruszka jest za mało soczysta – wówczas szybciej zrobi się z niej mus. Na koniec, dodaj do gruszki szczyptę cynamonu. Do miski wlej przygotowaną wcześniej kaszkę, a kaszkę przykryj aromatycznym, gruszkowym musem. Podawaj w temperaturze pokojowej. Zobacz też: Owoce dla niemowlaka dopiero po warzywach – ważne zasady rozszerzania diety Kaszka dla niemowlaka: kiedy można ją podać i jak ją przyrządzić? Jadłospis 7-miesięcznego dziecka: przykładowe menu. Co może jeść 7-miesięczne niemowlę? Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Jadłospis 11-miesięcznego dziecka: co może jeść niemowlę? Przykładowe menu
Jadłospis 11-miesięcznego dziecka jest coraz bardziej urozmaicony. Niemowlę może jeść warzywa, owoce, mięso, produkty mleczne i zbożowe. Podpowiadamy, jak jeszcze bardziej urozmaicać jego menu, i podajemy przykładowy jadłospis do druku.
Jadłospis 11-miesięcznego dziecka jest coraz bogatszy, ale mleko nadal stanowi podstawę diety. Oczywiście najlepiej, jeśli dziecko nadal jest karmione piersią, ale mleko modyfikowane również zaspokaja jego potrzeby. Do menu 11-miesięcznego dziecka możesz już wprowadzić większe ilości produktów mlecznych: niemowlę może jeść jogurt naturalny czy kefir. Jadłospis 11-miesiącznego dziecka: wapń Jogurty i kefiry – fermentowane produkty mleczne – są lepiej tolerowane niż zwykłe mleko krowie. Mogą je jeść nawet dzieci, które nie tolerują laktozy. Zawierają też więcej wapnia, ważnego dla rozwoju kości i zębów, niż zwykłe mleko. Są przy tym dobrym źródłem białka, a także fosforu, magnezu, potasu, witamin A oraz z grupy B. Dlatego warto wzbogacić nimi jadłospis 11-miesięcznego dziecka. W 11. miesiącu możesz też podać dziecku jako pełny posiłek nie tylko jogurt i kefir, ale też twarożek (2-3 razy w tygodniu). Szczególnie cenne są jogurty zawierające żywe kultury bakteryjne. Są one polecane zwłaszcza dzieciom po kuracjach antybiotykowych: sprzyjają odbudowywaniu zniszczonej flory bakteryjnej. Zobacz przepisy na: jabłkowy kisiel z malinami i jogurtem babeczki grysikowe waniliową kaszkę mannę z jabłkami twarożek z herbatnikiem serek z mandarynką Jadłospis 11-miesięcznego dziecka: lepszy jogurt naturalny niż owocowy Podawaj dziecku produkty naturalne, najmniej przetworzone, czyli: jogurty, kefiry i serki naturalne. Nie zawierają dodatków smakowych i zapachowych oraz dodatku cukru. Do jogurtu, kefiru lub twarożku możesz sama dodać lubiane przez dziecko <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/dieta/rozszerzanie-diety-niemowlaka-czas-na-owoce-20879-r1/">sezonowe owoce (a w tym wieku niemowlę może jeść już niemal wszystkie). To szczególnie ważne właśnie w przypadku alergików. Jeśli podajesz dziecku kupiony w sklepie jogurt owocowy, dziecko może być uczulone nie na mleko, ale na barwnik czy aromat znajdujący się w owocowym dżemie. Jeśli kupujesz gotowe serki, wybieraj takie, do których nie dodano soli, cukru ani innych dodatków. Menu dla 11-miesięcznego niemowlaka: zdrowe kanapki W 11. miesiącu dziecko może już zjeść na śniadanie lub obiad małą kanapkę (z pieczywa jasnego lub graham). Możesz je posmarować masłem, a na wierzch położyć np. wędlinę. Do kanapki dziecko może też zjeść jajecznicę. Najlepiej, jeśli sama upieczesz mięso, a potem pokroisz je dziecku w cienkie plasterki lub drobniejsze kawałki. Takie przygotowane w domu mięso jest znacznie zdrowsze od kupionej w sklepie wędliny, w której jest dużo soli, konserwantów i innych substancji dodatkowych (szkodzą one dziecku w nadmiarze). Jeśli jednak decydujesz się na kupowanie gotowych wędlin w sklepie, wybieraj wysokogatunkowe (szynka, polędwica). Nie podawaj dziecku gotowych pasztetów, mortadeli, kiełbas czy parówek. Zobacz przepis na: jajecznicę <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/przepisy/wesole-kroliczki-przepis-dla-dzieci-35188-r1/">kanapkę z króliczkiem Co może jeść 11-miesięczne dziecko na obiad? Przyzwyczajaj niemowlę do jedzenia obiadu złożonego z dwóch dań. Możesz proponować gotowe dania w słoiczkach przeznaczone dla niemowląt (wybór jest coraz większy) albo przygotowywać sama obiadki. Zupy powinny już być coraz bardziej wyraziste. Tradycyjną jarzynową zastępuj więc żurkiem, ogórkową, pomidorową, krupnikiem. Staraj się też urozmaicać drugie dania. Jadłospis 11-miesięcznego dziecka nie powinien zawierać soli. Żeby urozmaicić smak, lepszy będzie dodatek zielonej pietruszki, koperku, szczypiorku. Każde dziecko lubi to, co słodkie. Staraj się jednak przyzwyczajać dziecko do owocowych deserów. View Burdaffi on the source website Zobacz przepisy na: brokułowe pierożki babkę z kurczakiem i warzywami potrawkę rybną kluski ziemniaczane z koperkiem omlet z marchewką pulpeciki w gniazdkach z pomidorami kluski ziemniaczane z koperkiem przecier z gruszek Do menu 11-miesięcznego dziecka wprowadzaj: nowe warzywa i owoce nowe gatunki chudego mięsa nowe gatunki ryb jogurt, kefir, twarożek jako posiłek wysokogatunkowe wędliny Zobacz i wydrukuj przykładowy jadłospis dla 11-miesięcznego niemowlaka. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/ryz-moze-byc-niebezpieczny-dla-zdrowia-dzieci-19617-r1/">Uwaga na ryż dla niemowlaka: czy jest zdrowy? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/dieta/schemat-zywienia-niemowlat-na-2015-rok-16738-r1/">Aktualny schemat żywienia niemowląt Twoje dziecko to niejadek? Nie lekceważ tego! Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Jadłospis 5-miesięcznego dziecka: co może jeść 5-miesięczne dziecko?
Jadłospis 5-miesięcznego dziecka to przede wszystkim mleko: jeśli karmisz piersią, nie musisz jeszcze rozszerzać diety. Jeśli podajesz mleko modyfikowane, także możesz to nadal robić. Od tego miesiąca możesz też wprowadzać do diety dziecka nowe potrawy w małych ilościach. Jak to najlepiej zrobić? Podajemy przykładowy jadłospis 5-miesięcznego dziecka.
Jadłospis 5-miesięcznego dziecka nie musi się zmieniać: po skończeniu 4 miesięcy dietę dziecka możesz wzbogacać, ale nic się nie stanie, jeśli niemowlę nadal będzie dostawać tylko mleko – twoje lub modyfikowane. Zasady rozszerzania diety są teraz bowiem dość liberalne. Zgodnie z aktualnym schematem żywienia oraz wytycznymi WHO wprowadzanie pokarmów uzupełniających można rozpocząć w 17. tygodniu życia (początek 5. miesiąca) i nie później niż w 26. tygodniu życia (początek 7. miesiąca). Jeśli karmisz wyłącznie piersią, możesz nadal to robić do 6. miesiąca życia dziecka. Poniżej przykładowy jadłospis 5-miesięcznego dziecka. Jadłospis 5-miesięcznego dziecka karmionego piersią Dziecko karmione piersią w 5. miesiącu życia może pić tylko mleko z piersi. To najlepszy sposób odżywiania niemowlęcia, nie ma konieczności wprowadzania do jego diety nowych potraw: zupek, kaszek, warzyw czy owoców. Ważniejsze dla zdrowia i prawidłowego rozwoju dziecka jest to, by dostawało pokarm mamy. Dodatkowo podawaj dziecku tylko witaminę D (400 IU na dobę w pierwszych 6 miesiącach życia i 400-600 IU na dobę do 12. miesiąca). Lekarz może jednak zalecić (np. z powodów zdrowotnych), by maluch dostał już teraz jakieś dodatkowe produkty do jedzenia. Jadłospis 5-miesięcznego dziecka karmionego butelką Jeśli karmisz dziecko butelką, po skończeniu 4 miesięcy możesz zacząć rozszerzać mu dietę. Po kolei wprowadzaj do jego jadłospisu nowe produkty. Uwaga! Wszelkie witaminy podawaj tylko wtedy, gdy zaleci je pediatra. Co może jeść 5-miesięczne dziecko: Zacznij od zupki: papki z warzyw. Początkowo z 1 lub 2 warzyw, np. ziemniaka i marchewki. Warzywa obierz, ugotuj w małej ilości wody. Zmiksuj. Możesz zagęścić kleikiem ryżowym i dodać łyżeczkę oleju (rzepakowego) lub oliwy z oliwek albo masła. Podaj dziecku 2-3 łyżeczki nowego dania. Jeśli nie zauważysz niepokojących objawów (biegunka, bóle brzuszka, wysypka), w kolejnych dniach podawaj dziecku większe ilości zupki-papki. Stopniowo do zup dodawaj kolejne warzywa, takie jak: pietruszka, por, burak, cebula, seler, kalafior, brokuł, fasolka szparagowa. Wprowadź owoce. Do niedawna lekarze podkreślali, że np. utarte jabłko może być pierwszym posiłkiem niemowlęcia. Obecnie jednak uważa się, że lepiej będzie, jeśli na początek dziecko przyzwyczai się do warzyw. Lepiej zacząć podawać mu owoce po ok. 2 tygodniach podawania warzyw. Owoce są słodkie i jeśli dziecko przyzwyczai się do ich smaku, może mniej chętnie jeść potem warzywa. Najlepiej podawać dziecku owoce z naszej strefy klimatycznej. Zacznij od jabłka. Stopniowo możesz dodawać inne owoce, np. w sezonie: porzeczki, maliny, jagody. By posiłek owocowy był bardziej kaloryczny, podawaj go wraz z kleikiem, kaszką ryżową albo kukurydzianą. Czego nie może jeść i pić 5-miesięczne dziecko: soków, herbatek, mleka krowiego, koziego ani owczego, mleka roślinnego i smakowego, podrobów i tłustych mięs, surowego mięsa, jaj, ryb, zwykłego ryżu, grzybów leśnych, Przepisy: marchwianka pierwsza zupka jarzynowa zupa brokułowa dla alergika słoneczna zupa dyniowa mus z jabłek Jadłospis 5-miesięcznego dziecka karmionego sposobem mieszanym Jeśli karmisz dziecko piersią i dokarmiasz mieszanką, porozmawiaj z lekarzem, czy konieczne jest w jego przypadku wprowadzanie dodatkowych posiłków. Zwykle lekarz zaleca stopniowe wprowadzanie nowych dań, przede wszystkim zupy warzywnej, podobnie jak w przypadku dziecka, które pije wyłącznie mleko modyfikowane. Staraj się nie zmniejszać ilości karmień piersią. Ważne jest też dodatkowe podawanie witaminy D3. Zobacz i wydrukuj przykładowy jadłospis dla 5-miesięcznego niemowlaka: Zobacz też: Śniadanie dla niemowlaka – przepisy dla dzieci w różnym wieku Przekąski dla niemowlaka – zasady i przepisy Ryż tylko w małych ilościach albo wcale: nowe zalecenia dla dzieci są bardzo surowe! Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Jadłospis 6-miesięcznego dziecka: co może jeść 6-miesięczne dziecko?
Jadłospis 6-miesięcznego dziecka to wciąż przede wszystkim mleko mamy. Jeśli zaś niemowlę dostaje mleko modyfikowane, najczęściej jest już gotowe na rozszerzanie i urozmaicanie diety. Może powoli zacząć jeść mięso, ryby, jajka. Podajemy przykładowy dzienny jadłospis 6-miesięcznego dziecka.
Jadłospis 6-miesięcznego dziecka to jeszcze nie rewolucja. Niemowlę karmione piersią może do końca 6. miesiąca pić tylko mleko mamy, choć rozszerzać dietę możesz mu już od 5. miesiąca życia. Niemowlęta, które dostają mleko modyfikowane (lub specjalistyczną mieszankę dla alergików), zwykle mają już rozszerzaną dietę i dostają kolejne produkty, gdyż mleko modyfikowane przestaje im wystarczać. Jadłospis 6-miesięcznego dziecka: mleko najważniejsze! Mamy karmiące piersią często niepotrzebnie zaczynają rozszerzać dietę dziecka karmionego piersią, obawiając się, że samo mleko dla dziecka w tym wieku to za mało. Jeśli dziecko nie jest jeszcze gotowe na stałe pokarmy, wciąż może ssać tylko pierś. Choć są i takie maluchy, którym spokojnie można już podawać nowe produkty w niewielkich ilościach. Eksperci podkreślają, że wyłączne karmienie piersią wciąż jest dobre dla dziecka i nie ma konieczności wprowadzania do jego diety nowych posiłków w 6. miesiącu życia. Składniki zawarte w kobiecym pokarmie są bardzo dobrze przyswajalne, dlatego nie ma obawy, by dziecku czegokolwiek zabrakło. Dzieci mogą jednak próbować nowości, choć niewielkie ilości stałych pokarmów służą nie tyle zaspokajaniu głodu, ile zapoznawaniu z nowymi smakami. Czasem jednak bywa i tak, że to pediatra zaleci, by <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/dieta/schemat-zywienia-niemowlat-na-2015-rok-16738-r1/">rozszerzać dietę dziecka w 6. miesiącu życia. Wtedy lekarz powie, co podać dziecku. Pierwsze produkty wprowadzaj stopniowo, po jednym, zaczynając od papki warzywnej. Dieta 6-miesięcznego dziecka karmionego sztucznie Dziecku, które pije mleko modyfikowane, nadal rozszerzasz dietę, jeśli zaczęłaś to już robić w 5. miesiącu życia. Podawaj mu 4 razy dziennie posiłki mleczne (mleko modyfikowane). Do mleka możesz dodawać kleik lub kaszkę (np. ryżową, kukurydzianą, pszenną). Raz dziennie podawaj dziecku zupę-papkę warzywną (dodawaj do niej kolejne warzywa). Do zupy dodawaj olej, mięso (ok. 10 g) gotuj razem z zupą. Mięso dla niemowlęcia powinno być chude. Podawaj różne gatunki mięsa (indyk, królik, kurczak, cielęcina). Raz-dwa razy w tygodniu mięso zastąp rybą (np. dorsz, halibut, sola). Zwracaj uwagę, czy dziecko nie ma objawów alergii (biegunka, bóle brzucha, wysypka). Do diety 6-miesięcznego dziecka możesz stopniowo włączyć całe jajko (2 razy w tygodniu). Przepisy: kaszka kukurydziana na mleku modyfikowanym przecier z cukinii zupa szpinakowa zupa jarzynowa z cielęciną przecier z jabłka z mięsem z kurczaka zupa z indykiem i żółtkiem Ważne! Do posiłków 6-miesięcznego dziecka nie dodawaj soli i cukru. Pamiętaj, że dziecko ma inny smak niż ty. Przyzwyczajaj je do naturalnego smaku warzyw, owoców. Nadmiar soli grozi nadciśnieniem i w przyszłości chorobami serca. Nadmiar cukru prowadzi m.in. do otyłości i cukrzycy. Co może jeść 6-miesięczne dziecko: różne owoce i warzywa (z polskiej strefy klimatycznej, najlepiej sezonowe), chude mięso, ryby, jajka (2 tygodniowo, gotowane na twardo przez 10-15 minut), kaszki i kleiki bezglutenowe i glutenowe. Uwaga! Dieta 6-miesięcznego dziecka nie powinna zawierać soków! Zaczniesz je podawać, gdy maluszek skończy rok. Na razie ucz dziecko zaspokajania pragnienia wodą. Zobacz i wydrukuj przykładowy dzienny jadłospis dla 6-miesięcznego niemowlęcia: Zobacz też: Co po kolei wprowadzać do diety niemowlęcia: wyjaśnia prof. Socha z CDZ <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/ryz-moze-byc-niebezpieczny-dla-zdrowia-dzieci-19617-r1/">Czy ryż dla dziecka jest zdrowy? Alergia pokarmowa u niemowląt: jak karmić i leczyć dziecko? Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Jadłospis 7-miesięcznego dziecka: przykładowe menu. Co może jeść 7-miesięczne niemowlę?
Jadłospis 7-miesięcznego dziecka wymaga wiedzy i wysiłku ze strony rodziców. Niemowlę, które skończyło pół roku, już nie może pić tylko mleka. Jeśli do tej pory nie zaczęłaś rozszerzać mu diety, teraz powinnaś już to zrobić. To ostatni moment, by zapoznać malucha z nowymi smakami. Podajemy przykładowy jadłospis 7-miesięcznego dziecka.
Jadłospis 7-miesięcznego dziecka to poważna sprawa. Jeśli do tej pory niemowlę ssało wyłącznie pierś lub piło tylko mleko modyfikowane, przechodzi teraz bardzo ważny moment: zaczyna próbować nowych dań. Nadal jeszcze powinno pić mleko mamy, ale jego dieta musi być już urozmaicana. Nie znaczy to oczywiście, że 7-miesięczne dziecko może jeść wszystko. Przygotowałyśmy dla niego przykładowe menu. Jadłospis 7-miesięcznego dziecka karmionego piersią Jeśli karmisz piersią i dopiero rozpoczynasz rozszerzanie diety dziecka, jako pierwszą zaproponuj dziecku zupę jarzynową, początkowo jedno- lub dwuskładnikową, np. z ziemniaka i marchwi. Dodaj do niej łyżeczkę oleju rzepakowego, oliwy z oliwek lub masła (jeśli dziecko nie jest alergikiem) i pół łyżeczki kleiku ryżowego. W kolejnych dniach dodawaj do zupki następne warzywa, np. dynię, pietruszkę, selera, pora, fasolkę szparagową, brokuła, kalafiora. Kolejnym nowym daniem może być kaszka kukurydziana z dodatkiem owoców, najlepiej jabłek. Możesz skorzystać z gotowego przetworu ze słoiczka lub sama dodać utarte jabłko. Najlepiej je wcześniej ugotować (będzie lżej strawne i łatwiej przyswajalne). Nowe dania podawaj niemowlęciu początkowo w niewielkich ilościach: 2-3 łyżeczki. Najpierw możesz na chwilę przystawić dziecko do piersi, a ponownie zrobić to zakończonym posiłku. Uważnie obserwuj zachowanie dziecka. Jeśli nie dzieje się nic niepokojącego (niemowlę nie ma bólów brzuszka, wysypki, biegunki), następnego dnia możesz mu podać więcej nowego dania. Gdy zauważysz niepokojące objawy, które mogłyby wskazywać na alergię lub nietolerancję, wycofaj podejrzany produkt.​ Przepisy: jarzynowy przysmak z kaszką ryżową budyń z jabłkiem kaszka z bananem pieczone jabłuszko Dieta 7-miesięcznego dziecka: czas na mięso i rybę Żywienie 7-miesięcznego dziecka to coraz więcej nowych produktów. Jeśli dziecko chętnie zjada zupkę jarzynową, po około 10-14 dniach dodaj do niej 10 g ugotowanego mięsa, najlepiej z indyka, królika lub kurczaka. Mięso ugotuj osobno i dopiero potem zmiksuj z jarzynami. Zazwyczaj dzieci bardzo lubią zupę z mięsem, gdyż ma bardziej wyrazisty smak. Raz w tygodniu do zupy zamiast mięsa dodaj rybę. Po ok. dwóch tygodniach możesz dodać jajko (w całości). Zupę z jajkiem możesz podawać dwa razy w tygodniu (w te dni dziecko nie powinno już jeść mięsa). Przepis: warzywny rosołek z mięsem Żywienie 7-miesięcznego dziecka: owoce Do diety malca wprowadzasz także nowe owoce. W 7. miesiącu niemowlę oprócz jabłek może już spróbować także jagód, porzeczek czerwonych i czarnych, gruszek. Nowe owoce najlepiej dodawać do dobrze już tolerowanych jabłek. Warto korzystać z gotowych przetworów ze słoiczków (wybór owoców jest zwykle większy niż w sklepie, a ponadto masz pewność, że nie są one zanieczyszczone środkami ochrony roślin). Nie podawaj dziecku soków owocowych! 7-miesięczne dziecko może jeść łyżeczką i z kubeczka Wszystkie posiłki dziecka w 7. miesiącu muszą być dokładnie zmiksowane lub przetarte. Dziecko nie potrafi jeszcze przełknąć grudek, może się nimi zakrztusić. Tak też może się stać, jeśli zupka jest zbyt gęsta – koniecznie musisz ją wówczas rozcieńczyć. Podczas <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/dieta/schemat-zywienia-niemowlat-na-2015-rok-16738-r1/">rozszerzania diety karm dziecko łyżeczką, nie z butelki ze smoczkiem. Dzięki temu szybciej nauczy się połykać i gryźć bardziej stałe pokarmy. Picie (wodę, nie soki!) podawaj w kubeczku, żeby dziecko nie przyzwyczajało się do smoczka. Jadłospis 7-miesięcznego dziecka karmionego mlekiem modyfikowanym Jadłospis 7-miesięcznego dziecka, które pije mleko modyfikowane, rozszerza się tak samo, jak dziecka ssącego pierś. Niemowlę w 7. miesiącu życia powinno jeść: 3 posiłki mleczne, w tym kaszki na mleku modyfikowanym, kisiel mleczny, zupę jarzynową z dodatkiem mięsa, ryby (raz w tygodniu) lub jajka (2 razy w tygodniu), przetarte owoce. Co może jeść 7-miesięczne dziecko: warzywa i owoce (najlepiej z polskiej strefy klimatycznej); chude mięso; ryby; jajka (gotuj je nawet 10-15 minut); w niewielkich ilościach (do spróbowania, nie jako posiłek): jogurt naturalny, kefir, serek naturalny. Zobacz i wydrukuj przykładowy jadłospis dla 7-miesięcznego niemowlęcia: Zobacz też: Wiemy, jak sprawdzić, czy niemowlę ma alergię pokarmową Twoje dziecko to niejadek? Nie lekceważ tego! <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/dieta/jadlospis-dla-niemowlecia-w-8-miesiacu-16989-r1/">Co może jeść 8-miesięczne dziecko? Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Jadłospis 8-miesięcznego dziecka: co może jeść 8-miesięczne dziecko? Dieta i przepisy
Jadłospis 8-miesięcznego dziecka to coraz więcej nowych dań. Nie muszą już mieć one konsystencji papki. Teraz trzeba powoli przyzwyczajać niemowlę do gryzienia. Staraj się, by dieta 8-miesięcznego dziecka była urozmaicona, ale nadal niemowlęca.
Jadłospis 8-miesięcznego dziecka to kolejne nowe potrawy i przyzwyczajanie niemowlaka do nowych smaków. To także dobry moment na delikatną zmianę konsystencji jedzenia, które podajesz maluchowi – dziecko powinno się już uczyć gryzienia i żucia. Jadłospis 8-miesięcznego dziecka: mleko to podstawa Rozszerzanie diety dziecka trwa już od pewnego czasu: koniecznie rób to zgodnie ze <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/dieta/schemat-zywienia-niemowlat-na-2015-rok-16738-r1/">schematem żywienia niemowląt. W 8. miesiącu życia podstawą diety dziecka nadal jest mleko. Najlepiej, jeśli niemowlę nadal pije mleko z piersi. Zazwyczaj w tym okresie dziecko ssie pierś jeszcze 3-4 razy dziennie: tuż po przebudzeniu się, przed popołudniową drzemką i po niej oraz wieczorem przed zaśnięciem. Są też niemowlęta, które nadal budzą się w nocy, domagając się karmienia piersią. Jeżeli dziecko jest odżywiane sztucznie, podstawą jego diety jest mleko modyfikowane. Ponieważ dziecko w tym wieku potrzebuje już posiłków bardziej energetycznych, warto do mleka dodawać kaszkę (ryżową, kukurydzianą, pszenną), szczególnie wieczorem, by dziecko spokojnie przespało noc. Przepisy: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/przepisy/budyn-malego-ksiecia-35340-r1/">budyń Małego Księcia <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/przepisy/mleczny-kisiel-z-zoltkiem-34870-r1/">mleczny kisiel z żółtkiem <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/przepisy/lane-kluseczki-na-mleku-34878-r1/">lane kluseczki na mleku Dieta 8-miesięcznego dziecka: energetyczny obiad W południe codziennie podaj niemowlęciu zupę jarzynową z różnych warzyw. Oprócz znanych już warzyw dodawaj do niej nowe, np. fasolkę szparagową, zielony groszek, szpinak. Dobrze jest, żeby każdego dnia zupka miała inny smak. Dodaj do niej koniecznie około 10 g mięsa. Może to być drób (kurczak, indyk), a także królik, cielęcina, wołowina, a raz w tygodniu także chuda wieprzowina. Niemowlę powinno jeść różne gatunki mięsa. Mięso z drobiu jest lekkostrawne, ale mniej bogate w żelazo niż wołowina, wieprzowina czy cielęcina. Mięso gotuj razem z warzywami, a potem zupkę możesz zagęścić kaszką (pszenną, kukurydzianą). Zupy nie musisz już tak dokładnie miksować: mogą w niej znaleźć się miękkie cząstki ugotowanych warzyw. Do zupy nie dodawaj soli. Lepiej przypraw ją zieloną pietruszką czy koperkiem. Uwaga! Jeśli dziecko ma alergię na białka mleka, nie gotuj mu zupek na cielęcinie czy wołowinie – do wywaru mięsnego przenikają uczulające białka. Menu dla 8-miesięcznego dziecka: owocowy deser <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/dieta/rozszerzanie-diety-niemowlaka-po-co-to-robic-20629-r1/">Rozszerzanie diety dziecka to także słodkie posiłki. Na drugie śniadanie lub podwieczorek możesz zaproponować niemowlęciu potrawę o słodkawym smaku, np. kleik ryżowy z owocami (dziecku karmionemu piersią przygotuj go na wodzie, dodaj łyżeczkę masła lub oleju). Możesz też skorzystać z gotowych przetworów owocowych dla niemowląt. Niemowlę na pewno też polubi kisiel mleczny z żółtkiem i owocami. Takie danie możesz mu podawać 2-3 razy w tygodniu. Przepisy: kisielek żurawinowy <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/przepisy/owocowy-deserek-36759-r1/">owocowy deserek <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/przepisy/kaszka-kukurydziana-z-owocami-36624-r1/">kaszka kukurydziana z owocami Co może jeść 8-miesięczne dziecko: nowe warzywa i owoce, nowe gatunki chudego mięsa, nowe gatunki ryb, w niewielkich ilościach (do spróbowania, nie jako posiłek): jogurt naturalny, kefir, serek naturalny. Czego nie może jeść 8-miesięczne dziecko: tłustych mięs, kiełbas, parówek i podrobów, surowego mięsa, jaj, ryb, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/ryz-moze-byc-niebezpieczny-dla-zdrowia-dzieci-19617-r1/">zwykłego ryżu, grzybów leśnych, mleka krowiego, koziego i owczego, mleka roślinnego i smakowego, herbatek, soków owocowych. Zobacz i wydrukuj przykładowy jadłospis dla 8-miesięcznego niemowlaka: Zobacz też: Śniadanie dla niemowlaka – przepisy dla dzieci w różnym wieku Przekąski dla niemowlaka – zasady i przepisy <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/dieta/jadlospis-dla-niemowlecia-w-9-miesiacu-16990-r1/">Jadłospis dla 9-miesięcznego dziecka Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Jadłospis 10-miesięcznego dziecka: przykładowe menu dziecka karmionego piersią i sztucznie
Jadłospis 10-miesięcznego dziecka coraz bardziej się zmienia. Niemowlę może już zjeść dwudaniowy obiad. Oczywiście nie taki jak dorośli! Menu 10-miesięcznego dziecka wciąż musi być jak najbardziej niemowlęce. Podpowiadamy, jakie posiłki gotować dla 10-miesięcznego dziecka karmionego piersią i sztucznie.
Jadłospis 10-miesięcznego dziecka to nowe posiłki i urozmaicone smaki. Na tym etapie rozszerzania diety niemowlę coraz chętniej je nowe dania, jest ciekawsze świata i nowych potraw. Jego układ pokarmowy pracuje już sprawniej, dlatego menu dziecka warto wzbogacać. Oto jak powinien wyglądać przykładowy jadłospis i co może jeść niemowlę w 10. miesiącu życia. Jadłospis 10-miesięcznego dziecka: nie tylko kaszka Żywienie dziecka w 10. miesiącu życia dziecka nadal powinno odbywać się zgodnie ze schematem żywienia niemowląt. Dziecko karmione piersią przystawiaj do piersi na żądanie (co najmniej trzy razy dziennie), a karmionemu sztucznie podawaj mleko modyfikowane w ok. trzech posiłkach dziennie. Jeżeli dziecko daje sobie już dobrze radę z gryzieniem, od czasu do czasu daj mu na śniadanie pieczywo, np. z dodatkiem masła, twarożku. Najlepiej, jeśli początkowo będzie to jasna bułeczka lub grahamka. Z podawaniem pieczywa razowego lepiej zaczekać do 11-12. miesiąca życia (jest bardziej ciężkostrawne). Menu 10-miesięcznego dziecka: dwudaniowy obiad i podwieczorek W 10. miesiącu możesz już zaproponować dziecku dwudaniowy obiad złożony z zupy i drugiego dania. Najlepiej jeśli będzie to zupa jarzynowa. Ugotuj zupę bardziej wyrazistą, np. pomidorową, ogórkową, z zielonego groszku. Warzywa nie muszą być już miksowane, wystarczy je przed gotowaniem zetrzeć na drobnej tarce. Zupkę możesz podać z kluseczkami czy drobną kaszką, np. perłową lub jaglaną. Może być ugotowana na mięsie, ale zamiast je miksować czy drobno kroić, lepiej wyjąć je z zupy i zrobić pulpety do podania na drugie danie razem z ziemniakami i jarzynką. Niewiele jest niemowląt, które zjedzą zupę, a zaraz po niej drugie danie. Dlatego lepiej podać zupę wcześniej, około południa, po powrocie ze spaceru, a drugie danie po 2-3 godzinach (np. po popołudniowej drzemce). Dziecko zgłodnieje i będzie chętniej jeść. Na drugie śniadanie i podwieczorek podaj dziecku coś o słodkim smaku. Najlepsze są przetwory i dania z owoców, np. domowy kisiel. View Burdaffi on the source website Posiłki dla 10-miesięcznego dziecka Nie wszystkie niemowlęta chętnie jedzą nowe dania. Nie zrażaj się tym, jeśli dziecko nie ma ochoty jeść dwudaniowego obiadu i nie zmuszaj go do tego. Nie miksuj mu już jednak zup, koniecznie muszą się w niej znaleźć większe grudki. Są jednak też dzieci, które uwielbiają jadać po dorosłemu i chętniej sięgają po nowe dania, gdy widzą na talerzyku osobno podanie mięso, ziemniaki i warzywa. Taki posiłek warto dodatkowo uatrakcyjnić, posypując go drobno posiekanym koperkiem czy natką pietruszki. Nie zrażaj się tym, że takie danie dziecko będzie jeść wolniej. Być może właśnie dzięki temu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/dieta/rozszerzanie-diety-niemowlaka-po-co-to-robic-20629-r1/">rozszerzanie diety pójdzie sprawniej, a niemowlę szybciej zaakceptuje i polubi nowe dania. Do diety 10-miesięcznego dziecka dodaj: nowe warzywa i owoce, nowe gatunki chudego mięsa, nowe gatunki ryb, nowe gatunki kasz (także kasze gruboziarniste, jak gryczana, pęczak). Zobacz i wydrukuj przykładowy jadłospis dla 10-miesięcznego niemowlaka: Zobacz też: Przekąski dla niemowlaka – zasady i przepisy Dlaczego dzieci grymaszą przy stole i nie chcą jeść? Wyjaśnia dietetyk <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/dieta/jadlospis-dla-niemowlecia-w-11-miesiacu-zycia-16993-r1/">Jadłospis 11-miesięcznego dziecka Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Jadłospis 9-miesięcznego dziecka: przykładowe menu i dieta 9-miesięcznego niemowlaka
Jadłospis 9-miesięcznego dziecka staje się coraz bardziej urozmaicony. Niemowlę w 9. miesiącu chętniej je nowe dania. Widać też, które zupki, dania warzywne i desery lubi. Proponuj dziecku nowe menu, by przyzwyczajało się do smaku różnych potraw. Żywienie 9-miesięcznego dziecka to także nauka samodzielności.
Jadłospis 9-miesięcznego dziecka zawiera wiele nowych dań. Dziecko je coraz więcej, potrawy powinny być już mniej rozdrobnione. Poniżej znajdziesz przykładowy jadłospis dla 9-miesięcznego niemowlaka do druku i dowiesz się, jak rozszerzać dietę dziecka w tym wieku. Jadłospis 9-miesięcznego dziecka: mleko nadal ważne Żywienie dziecka w 9. miesiącu powinno nadal przebiegać zgodnie z aktualnym schematem żywienia niemowląt. Jeśli karmisz piersią, proponuj niemowlakowi ssanie jeszcze co najmniej 3 razy dziennie. Gdy dobrze ssie, te porcje zaspokajają jego zapotrzebowanie na pokarmy mleczne i nie musisz mu już dodatkowo podawać mleka dla niemowląt. Jeżeli jednak czujesz, że dziecko ssie rzadko i niezbyt chętnie, do niektórych potraw możesz dodawać mleko modyfikowane (poradź się lekarza). W przypadku alergika skontaktuj się z lekarzem, by ustalić, czy dziecko powinno dodatkowo pić którąś z mieszanek mlekozastępczych. Dziecku odżywianemu sztucznie na śniadanie i kolację zaproponuj kaszkę na mleku modyfikowanym z dodatkiem owoców lub lane kluski na mleku, a na podwieczorek np. kisiel mleczny z jajkiem na mleku następnym. Dieta 9-miesięcznego dziecka: na obiad zupka jarzynowa z mięsem Niezależnie od tego, czy maluszek jest karmiony piersią, czy mlekiem modyfikowanym, na obiad podaj mu zupę jarzynową lub papkę warzywną z dodatkiem mięsa (około 15 g). Może to być kurczak, indyk, królik, cielęcina lub wołowina, a raz w tygodniu także chuda wieprzowina. Zupę możesz przygotować razem z mięsem, nie ma potrzeby osobnego gotowania go. Mięso 1-2 razy w tygodniu zastąp rybą. Pamiętaj również o podawaniu jajka 3-4 razy w tygodniu – to ważny element rozszerzania diety niemowlaka. Menu 9-miesięcznego dziecka: owoce Owoce nie zawierają wielu kalorii, są za to bardzo dobrym źródłem witamin, zwłaszcza C, dlatego powinny znaleźć się w codziennym jadłospisie dziecka. Możesz je dodawać do kaszek, kleików, budyniów lub podawać osobno. Podawaj dziecku różne owoce, najlepiej, by pochodziły z naszej strefy klimatycznej, choć każdy owoc jest dozwolony. Uwaga! Dziecku przed ukończeniem 1. roku życia nie podawaj soków, nawet przecierowych. Eksperci zalecają, by wprowadzić je dopiero po 12. miesiącu, w ilości nieprzekraczającej 120 ml dziennie. 9-miesięczne niemowlę może za to pić niskozmineralizowaną wodę. Żywienie 9-miesięcznego dziecka: czas na samodzielność 9-miesięczne dziecko jest już na tyle sprawne fizycznie, że warto, by próbowało jeść samo. Posadź je w krzesełku do karmienia przy stole i daj do ręki łyżeczkę. Na pewno chętnie skorzysta z okazji i spróbuje jeść. Oczywiście musisz je dokarmiać drugą łyżeczką, gdyż samo będzie jadło jeszcze bardzo wolno i zupka czy kaszka szybko wystygną, ale za to rozszerzanie diety będzie większą przyjemnością dla dziecka. W tym okresie dziecko jest zainteresowane światem i wszystkim, co je otacza. Samodzielne jedzenie traktuje trochę jak zabawę, dlatego robi to bardzo chętnie. Nie zamartwiaj się, że przy tym ubrudzi siebie, stolik i krzesełko. Ważne! Jeśli będziesz przesadnie dbała o czystość i wyręczała malucha przy karmieniu (bo przecież on tego jeszcze nie potrafi), potem gdy zacznie chodzić, będzie go już znacznie trudniej zainteresować jedzeniem. Dlatego uzbrój się w cierpliwość, załóż śliniak, na stół połóż ceratę lub łatwy do czyszczenia obrus i daj szansę na samodzielność. View Burdaffi on the source website Do diety 9-miesięcznego dziecka stopniowo wprowadzaj: nowe warzywa i owoce, nowe gatunki chudego mięsa, nowe gatunki ryb. Kliknij w obrazek i wydrukuj jadłospis dla 9-miesięcznego niemowlaka: Zobacz też: Śniadanie dla niemowlaka – przepisy dla dzieci w różnym wieku Przekąski dla niemowlaka – zasady i przepisy Jadłospis dla 10-miesięcznego dziecka Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Dynia – właściwości zdrowotne, składniki odżywcze
Dynia jest niezwykle cennym składnikiem diety, który działa na organizm wszechstronnie. Warto ją jeść, przyrządzać z niej przetwory, ale można także wykorzystać do pielęgnacji ciała. Zdrowy jest nie tylko miąższ dyni, ale również pestki dyni i tłoczony z niej olej. Poznaj zdrowotne właściwości dyni, zawarte w niej składniki oraz jej wartość odżywczą.
Dynia ma wiele prozdrowotnych właściwości. Wszystko dlatego, że zawiera cenne składniki: witaminy i mikroelementy niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Jest przy tym niskokaloryczna – gotowana dostarcza mniej kalorii i cukrów niż surowa, lekkostrawna i pyszna. Wszystko to sprawia, że jest cennym składnikiem diety osób dorosłych i dzieci. Mało tego! Dynia dla niemowlaka też jest zdrowa i można mu ją podawać od początku rozszerzania diety. Składniki odżywcze w dyni Dynia ma dużo cennych składników odżywczych. Zawiera sporo beta-karotenu (prowitaminy A), witaminy C, witamin z grupy B, czyli B1, B2, B6, kwas foliowy (witamina B9), nikotynowy (witamina B3), pantotenowy (witamina B5) oraz fosfor, żelazo, wapń, potas i magnez. Zawartość poszczególnych składników w 100 g miąższu dyni surowej i ugotowanej: wartość energetyczna – 26 kcal dynia surowa, 20 kcal dynia gotowana białko – 1 g dynia surowa, 0,72 g dynia gotowana tłuszcz – 0,10 g dynia surowa, 0,07 g dynia gotowana węglowodany – 6.50 g dynia surowa, 4,90 g dynia gotowana błonnik – 0,5 g dynia surowa, 1,1 g dynia gotowana sód – 1 mg witamina C – 9 mg dynia surowa, 4,7 mg dynia gotowana tiamina (witamina B1) – 0,050 mg dynia surowa, 0,031 mg dynia gotowana ryboflawina (witamina B2) – 0,110 mg dynia surowa, 0,078 mg dynia gotowana niacyna (witamina B3) – 0,600 mg dynia surowa, 0,413 mg dynia gotowana pirodyksyna (witamina B6) – 0,061 mg dynia surowa, 0,044 mg dynia gotowana kwas foliowy (witamina B9) – 16 µg dynia surowa, 9 µg dynia gotowana witamina A – 8513 IU dynia surowa, 5755 IU witamina E – 1,06 mg dynia surowa, 0,80 mg dynia gotowana witamina K - 1,1 µg dynia surowa, 0,8 µg dynia gotowana wapń – 21 mg dynia surowa, 15 mg dynia gotowana magnez – 12 mg dynia surowa, 9 mg dynia gotowana żelazo – 0,80 mg dynia surowa, 0,57 mg dynia gotowana fosfor – 44 mg dynia surowa, 30 mg dynia gotowana potas – 340 mg dynia surowa, 230 mg dynia gotowana cynk – 0,32 mg dynia surowa, 0.23 mg dynia gotowana. Jakie właściwości ma dynia? dynia wzmacnia system odpornościowy – dzięki zawartości witamin i minerałów; usuwa z organizmu związki toksyczne i reguluje pracę jelit – jest doskonałym źródłem pektyn (błonnika); jest bezpieczna – słabo wiąże azotany z ziemi, nie trzeba specjalnie jeździć po nią do gospodarstw ekologicznych; jest lekkostrawna – mogą ją jeść osoby, które mają bardzo wrażliwe żołądki; zapobiega wymiotom – miąższ z dyni mogą stosować przy mdłościach przyszłe mamy. pomaga w walce z pasożytami – nasiona dyni (pestki) stosuje się je przeciw pasożytom przewodu pokarmowego u dzieci. Zawarta w nich kukurbitacyna przenika przez ciała pasożytów i poraża ich układ nerwowy. W przeciwieństwie do innych środków (np. chemicznych) jest nieszkodliwa. Nie przenika przez przewód pokarmowy człowieka i nie drażni śluzówki. Pestki dyni zapobiegają odkładaniu się złego cholesterolu, pomagają przy opryszczce, wrzodach żołądka. Właściwości dyni zależą od stopnia dojrzałości Dojrzałość dyni poznaje się po głuchym odgłosie, wydawanym podczas stukania w dynię. Skórka dyni powinna być gładka, bez przebarwień, a warzywo zbite i jędrne. Dynie można przechowywać w przewiewnym pomieszczeniu w temperaturze około 10°C do sześciu miesięcy. W temperaturze pokojowej – do 2 tygodni (mniejsze dynie), do kilku tygodni (duże okazy). Znaczenie ma kolor miąższu dyni – im bardziej intensywny, tym więcej w nim witamin. Dynia o intensywnie pomarańczowym miąższu zawiera dużo beta-karotenu. Jak jeść dynię? Ze względu na walory odżywcze i bogaty skład, dynię warto jeść pod różnymi postaciami. Najlepsza jest dynia gotowana lub pieczona. Popularne są również przetwory z dyni. Z dyni można robić przysmaki słodkie i wytrawne, które sprawią, że nawet zimą cała rodzina otrzyma cenne składniki. Zdrowy jest nie tylko miąższ z dyni, ale również tłoczony z niej olej i pestki dyni. Olej z dyni – przypomina w smaku oliwę prowansalską, jest tłoczony na zimno, delikatny w smaku, i zawiera zdrowe kwasy tłuszczowe. Pestki dyni – jedzone na surowo lub lekko prażone, zawierają witaminę E, witaminę C, tiaminę, ryboflawinę, niacynę, kwas foliowy, witaminę B6, a także witaminy A i K. Mają w swoim składzie cenne minerały, takie jak cynk (dobrze wpływa na włosy, skórę, paznokcie i przyspiesza gojenie się ran), wapń, żelazo, magnez, fosfor i potas. Z dyni można zrobić także odżywcze maseczki dla skóry. Maseczka z dyni – przepis: miąższ dyni zmieszaj z jogurtem i odstaw na 2 godziny, nałóż na twarz, spłucz letnią wodą. Maseczka z dyni do skóry suchej – przepis: ugotuj miąższ z dyni, ostudź, zmiksuj z oliwą. Sprawdź także: Dynia dla dzieci – dlaczego jest lepsza od marchewki Dynia w ciąży – dlaczego warto ją jeść Zupa z dyni dla dzieci – przepis Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
12. miesiąc: przepisy i jadłospis do wydruku
Często rodzice są przekonani, że teraz nadchodzi już czas na przestawienie dziecka z diety niemowlęcej na dorosłą. To nieprawda: na taką zmianę dziecko nie jest gotowe.
Dziecko w 12. miesiącu może jeść już właściwie wszystko: chude mięso, ryby, nabiał, kasze, pieczywo, warzywa i owoce. Jednak jego dieta nie jest jednak jeszcze taka jak dorosłego. Dania dla dziecka muszą być zdrowe i lekkostrawne. W 12. miesiącu dziecka pamiętaj o mleku Nadal jest ono podstawą diety niemowlęcia. Dziecko powinno dostawać codziennie 3 posiłki mleczne, np. mleko z piersi (lub modyfikowane), kaszkę, płatki lub lane kluseczki na mleku, a poza tym jogurt, kefir, twarożek, budyń. Posiłki mleczne są bardzo ważne, to najlepsze źródło wapnia. Zobacz przepisy na: owsiankę królewską, jogurtowy koktajl, kaszkę z truskawkami, twarożek z ziołami na kanapkę. Nie podawaj papek Dziecko nie potrafi jeszcze dobrze gryźć, ale żeby się tego nauczyć, musisz podawać mu pokarmy stałe. Nie miksuj już zupek, a na drugie danie proponuj osobno jarzynę, mięsko i ziemniaki, makaron lub kaszę. Zachęcaj, by dziecko jadło samodzielnie. Jak najczęściej podawaj mu do rączki małe kanapki, obrane ze skórki jabłko czy gruszkę. Dziecko może też już jeść w całości takie owoce, jak maliny, jagody, porzeczki. Możesz oczywiście podawać mu gotowe dania ze słoiczka. Wybieraj jednak takie, które są dostosowane do wieku dziecka: zawierają one większe cząstki warzyw, owoców czy mięska. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/dieta/przepisy-dla-dziecka-1890-r1/">Przepisy na dania dla dziecka – 12. miesiąc Przy wspólnym stole Najgorsze, co możesz teraz zrobić, to karmić dziecko, jednocześnie je zabawiając lub sadzając przed telewizorem. Co prawda na pewno zje całą porcję, ale nie licz na to, że w ten sposób wychowasz smakosza. Raczej wyrośnie z niego niejadek. 12. miesiąc życia to bardzo dobry czas na przyzwyczajanie dziecka do jedzenia posiłków razem z wami przy wspólnym stole. Dziecko bardzo lubi naśladować dorosłych, chce robić to samo, co oni. Jeśli zobaczy, jak zjadacie na obiad buraki, sałatkę czy klopsy, zechce ich również samo spróbować. Jest tylko jeden warunek: w waszym jadłospisie musi się znaleźć tylko to, co zdrowe. Zobacz przepisy na: łososia z brokułami, risotto z warzywami, kotlety z tofu, pulpeciki z sosem śliwkowym, pastę z królika, potrawkę rybną. Na niektóre dania jest za wcześnie Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Kalkulator wagi dziecka Czytaj więcej Nadal podawaj dziecku produkty jak najmniej przetworzone (płatki owsiane, a nie śniadaniowe kulki), kasze, jogurty, kefiry i serki naturalne. Do obiadów dodawaj naturalne przyprawy: natkę pietruszki, koperek, szczypiorek. Możesz zacząć powoli wprowadzać inne przyprawy, jak bazylia, tymianek, estragon, cynamon, ale w małych ilościach. Świetnie zastąpią sól, której nadal trzeba unikać. Nie podawaj dziecku orzechów (dziecko ich jeszcze dobrze nie pogryzie, a orzechy są dodatkowo ciężkostrawne). Nie wolno podawać dziecku grzybów, w żadnej postaci. Mogą spowodować bóle brzucha, a nawet poważne zatrucia pokarmowe. Jeśli chcesz dać dziecku coś słodkiego, niech to będą owoce w różnej postaci lub domowe wypieki (np. ciasto drożdżowe, ciasteczka z płatków owsianych lub mąki razowej). Nie podawaj batonów, cukierków czy lizaków. Psują ząbki i apetyt, a poza tym nie mają tak potrzebnych wciąż dziecku witamin i składników mineralnych. Zobacz przepis na: ryż z musem morelowym. Do diety dziecka w 12. miesiącu życia dodawaj: nowe warzywa i owoce, nowe gatunki chudego mięsa, nowe gatunki ryb, nowe gatunki pieczywa, żółty ser (sporadycznie). Zobacz i wydrukuj przykładowy jadłospis dla niemowlęcia w 12. miesiącu. Zobacz też: 5 błędów, które najczęściej popełniamy, rozszerzając dietę niemowlęcia Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Czy naprawdę są zdrowe? Czy to tylko reklamowe hasło? Wyjaśniamy wątpliwości.
Czy naprawdę są zdrowe i bez konserwantów? Można je podawać alergikom? Jak długo karmić nimi niemowlę? Dlaczego mają być lepsze niż zupki gotowane w domu? Pora rozwiać wątpliwości mam. Zupki, owocowe przeciery, mleczne desery, kaszki z mlekiem i owocami – gotowych posiłków dla niemowląt w słoiczkach, kartonikach lub kubeczkach jest coraz więcej. Są wygodne, bo można je podać zaraz po otwarciu. Ale czy zdrowe? Obalamy mity. Słoiczki się nie psują, bo mają konserwanty To, że się nie psują i mają długi termin ważności, jest spowodowane sposobem przygotowania, który zabezpiecza je przed rozwojem bakterii. Dania mięsne i warzywne są sterylizowane, czyli poddawane działaniu temperatury powyżej 100 st.C w wysokim ciśnieniu. Przetwory owocowe mają niższe pH, wystarczy je pasteryzować, czyli ogrzać do temperatury między 60 a 95 st.C. Sprawdź nasze jadłospisy dla niemowląt! Dania ze słoiczka nie nadają się dla alergika Na pewno uda się znaleźć coś dla dziecka uczulonego na mleko, jajko czy gluten. Musisz tylko uważnie czytać wszystkie informacje o składzie podane na etykiecie. Niektóre firmy mają nawet specjalne linie dla dzieci alergicznych. Często takie dania są złożone tylko z jednego lub dwóch składników; można wybrać takie, które nie powodują u dziecka uczulenia. Przeczytaj szokujący raport - źle karmimy dzieci Dieta złożona z gotowych dań będzie bardzo monotonna Wręcz przeciwnie: asortyment jest obecnie duży, wciąż pojawiają się nowe potrawy. W dodatku jedno danie czasem składa się nawet z kilkunastu składników; jego skopiowanie przez mamę byłoby naprawdę trudne. Chcesz sama przygotować zupkę dla niemowlęcia? Sprawdź nasze przepisy Warto je podawać, gdy malec uczy się nowych smaków Na początku dziecko zjada tylko kilka łyżeczek zupki, więc zamiast ją gotować dla niego osobno z mikroskopijnej ilości składników, prościej otworzyć słoiczek. Gotowe dania są praktyczne również dlatego, że można łatwo je dobrać pod względem konsystencji, gdy maluszek uczy się gryźć. Dziecko tak przyzwyczaja się do gotowych dań, że potem nie chce jeść normalnego jedzenia Roczny malec coraz bardziej interesuje się tym, co jedzą pozostali członkowie rodziny. Powoli przechodzi na dietę rodzinnego stołu, a gotowe niemowlęce dania je coraz rzadziej. Rady, jak gotować dla dziecka Do przecierów jest sztucznie dodawana witamina C, ale organizm jej nie przyswaja Witaminę C dodaje się głównie dlatego, że ma ona silne właściwości przeciwutleniające, zabezpiecza więc wartość odżywczą dania. Organizm dziecka przyswaja witaminę C z gotowych dań tak, jak ze świeżych owoców. Te dania są bezpieczniejsze niż domowa zupka Mają jedną przewagę: cały proces ich przygotowania jest dokładnie kontrolowany. Mięso, warzywa i owoce są starannie przebadane pod kątem zawartości witamin, składników mineralnych, kalorii. Masz pewność, że nie ma w nich szkodliwych składników: metali ciężkich, pestycydów. Natomiast warzyw, owoców czy mięska kupowanych w sklepie lub na bazarze nikt nie kontroluje. Test na alergię - sprawdź, czy twoje dziecko ma alergię Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Z jednej strony wiesz, że nie można zmuszać dziecka do jedzenia. Z drugiej strony wiesz, jak niezbędne są dla niego witaminy i składniki mineralne? Co więc robić, gdy dziecko nie chce jeść? Rodzicom niejadków radzi dr inż. Anna Stolarczyk, dietetyk z Centrum Zdrowia Dziecka.
Niemowlę szybko rośnie, dlatego potrzebuje codziennych "dostaw" energii, składników mineralnych, witamin. Jednak nie zawsze dziecko akceptuje nowe dania. Blisko połowa mam niemowląt dzieci skarży się, że ich dzieci to niejadki. Są niemowlęta, które zadowalają się wyłącznie kubkiem soku i kilkoma łyżkami kaszki. O pomoc trzem mamom niejadków poprosiliśmy dietetyka, dr inż. Annę Stolarczyk, która w Centrum Zdrowia Dziecka doradza, jak karmić dzieci. Czytaj też: Czy dziecko jest gotowe na nowe dania? Niejadek nr 1: chce tylko ssać pierś Synek ma osiem miesięcy, waży 7,5 kg. Wciąż pije tylko moje mleko, i to niezbyt chętnie – w dzień trzy, czasem cztery razy. Kaszkami i zupami pluje, nie chce też owoców ani warzyw. Pije soki, nawet trzy dziennie. W dzień próbuję go zabawiać przy jedzeniu, ale to niewiele pomaga. Siedzimy więc przy śniadaniowej kaszce 40–50 minut, ale przez ten czas on zjada może cztery, pięć łyżek. Agnieszka Z. z Zegrza Co na to dietetyk: Waga synka znajduje się pomiędzy 3. a 10 centylem (co oznacza, że 3–10 proc. dzieci w wieku synka ma podobną wagę). Na pewno jednak powinien on zacząć jeść nowe dania, a nie tylko mleko z piersi. Zawiera ono za mało żelaza i taka sytuacja może doprowadzić do anemii. Co robić? Ogranicz liczbę nocnych karmień. Jeśli synek je w nocy dwa, trzy razy, to naturalne, że rano nie jest głodny. Nie zawsze powodem budzenia się dziecka jest głód. Spróbuj w nocy nie podawać mu piersi, tylko przytulić, pokołysać. Może też chce mu się tylko pić, szczególnie gdy jest gorąco. Zaproponuj wodę: synek zaspokoi pragnienie, a jednocześnie nią się nie naje. I na pewno obudzi się głodny! Zmniejsz ilość soków. To prawda, że są bardzo wartościowe, bo zawierają składniki mineralne i witaminy, ale nawet, jeśli nie są dosładzanie, to i tak zawierają cukier owocowy (fruktozę), który powoduje szybki wzrost poziomu glukozy we krwi. Przez to dziecko od razu przestaje odczuwać głód i nie chce wtedy niczego innego jeść. Ośmiomiesięczne niemowlę może wypić najwyżej 100 ml soku dziennie, najlepiej soku przecierowego. Jeśli chce więcej, rozcieńcz go wodą (pół na pół). Mieszaj smaki. Mieszaj nowy smak z dobrze już znanym. Jeśli dziecko lubi mleko z piersi, dodawaj je do kaszek, zupek, owoców. Łatwiej się do nich przyzwyczai. Nie zrażaj się. Dziecko często potrzebuje kilku, nawet kilkunastu prób, by oswoić się z nowym smakiem. Jeśli nie chce dziś zupy z zielonego groszku, za 2–3 dni zaproponuj mu ją znowu, a potem kolejny raz. Zaczynaj od nowości. Zacznij od zupy, gdy synek jest bardzo głodny. A dopiero, gdy się naje, zaproponuj ssanie piersi. Czytaj też: 3 powody, dla których dzieci nie powinny pić za dużo soków [CMS_PAGE_BREAK] Niejadek nr 2: nie lubi mleka Synak ma 14 miesięcy, waży 10 kg. Nie lubi jeść, szczególnie obiadów. Na te ze słoiczka godzi się najchętniej, jednak za żadne skarby nie weźmie do buzi nic innego. Zupa? Tylko wtedy, gdy ją zmiksuję. Nie lubi także pokarmów stałych (zjada je naprawdę w niewielkich ilościach). Wystarcza mu np. kawałeczek bułeczki, kęs jabłuszka albo brzoskwini. Najbardziej jednak martwię się tym, że Grześ nie lubi mleka. Jedyne, na co daje się namówić, to jogurty, ale tylko te słodkie, owocowe. Synek nie jest alergikiem. Anna B. z Warszawy Co na to dietetyk? Zalecam konsekwencję. Chłopczyk waży 10 kg, co oznacza, że jego waga znajduje się blisko 25. centyla. Problemem może być to, że niechętnie je nowości, godzi się tylko na rozdrobnione zupki i dania. Zjada za mało produktów mlecznych, co grozi niedoborami wapnia. Co robić: Zrezygnuj z papek. W drugim roku trzeba już odchodzić od jednolitych, zmiksowanych dań. Są mało apetyczne. Podawaj dziecku produkty stałe: jabłko, bułkę. Urozmaicaj jadłospis. Na śniadanie podaj np. zupę mleczną (płatki na mleku, kaszkę), innym razem kanapkę z wędliną, żółtym serem, plasterkiem ogórka, pomidora albo rzodkiewki (do tego kakao). Na obiad najpierw podaj zupę, a dopiero po 2–3 godzinach drugie danie. Ograniczaj gotowe dania. Od czasu do czasu dziecko może zjeść danie ze słoiczka (odpowiednie do wieku dziecka). Powoli rezygnuj z gotowych dań, urozmaicaj jadłospis domowymi daniami. Nakłaniaj do nabiału. Dziecko w tym wieku powinno dostać codziennie 2–3 szklanki mleka (oczywiście można je zamienić na jogurt, kefir, ser). To konieczne przede wszystkim ze względu na wapń, niezbędny kościom. Jeśli nie chce pić mleka, dosyp do niego kakao, kawę zbożową. Zamiast gotowych jogurtów owocowych (zawierają mnóstwo cukru) podawaj naturalne i sama dodawaj owoce. Nie daj się szantażować. Często rodzice popełniają właśnie taki błąd, że dają maluchowi batonik po niezjedzonym obiedzie. I dziecko uczy się, że nie musi kończyć zupy. Trzeba być konsekwentnym: jeśli teraz jest czas obiadu, to jemy obiad. Synek nie chce? Niech nie je, ale następny posiłek (niesłodki!) podaj mu po trzech godzinach. Powinien już go zjeść. Czytaj też: Witamina D: co musisz o niej wiedzieć [CMS_PAGE_BREAK] Niejadek nr 3: dieta mało urozmaicona Córeczka ma prawie 4 lata, waży 14 kg. Je naleśniki, placuszki, makaron i płatki, czasem cząstkę pomarańczy, jabłka (nigdy jednak nie zjadła całego!), parówkę. Gdy ogląda telewizję, czasem wcisnę jej mleczny deser. Nie znosi też warzyw i zup. Kanapkę je tylko z masłem, ewentualnie nutellą. Robiłam jej badania krwi, ale niczego nie wykazały. Nie ma anemii, hemoglobina i poziom żelaza były w normie. Ola chodzi do przedszkola, tam jej jedzenie też tak wygląda. Dorota G. z Konstancina Co na to dietetyk: Waga dziecka jest w dolnej granicy normy (pomiędzy 3. a 10. centylem). Wyniki badań są dobre, co oznacza, że dieta jest wprawdzie uboga, ale na razie nie przełożyło się to na jakiekolwiek niedobory. Problem polega głównie na tym, by dziewczynka nauczyła się jeść posiłki bardziej urozmaicone, bo jak na razie jej dieta składa się z dań mącznych, bogatych w węglowodany. Jeśli nic się nie zmieni, mogą pojawić się niedobory wapnia, żelaza i witamin. Co robić? Przemycaj warzywa, mięso, ryby. Do naleśników i pierogów można wkładać nadzienie mięsne, rybne, warzywne. W ten sposób dziecko popróbuje nowych smaków przemyconych w ulubionych potrawach. Jeśli chętnie je placki, to można do nich dodawać utarte jabłko, dynię, marchew, brokuły lub inne owoce i warzywa. Zrezygnuj z parówek. Te, które zawierają więcej mięsa (czytaj etykiety!), dziecko może czasem zjeść jednak parówki gorszej jakości składają się głównie z tłuszczu, a mięsa może w nich być niewiele. Warto przed zakupem przeczytać na etykiecie skład i sprawdzić, ile zawierają mięsa i jakie. Unikaj słodyczy. Dziecko szybko zaspokaja uczucie głodu i potem nie chce już niczego jeść. Pamiętaj, że cukier to nie tylko batony, czekolada, cukierki, żelki. Dużo jest go też w gotowych mlecznych deserach, sokach. Lepiej podawać owoce. Podawaj kolorowe posiłki. Na zmysł smaku bardzo duży wpływ ma też wzrok. Posiłki powinny być kolorowe, apetycznie podane. Zmniejsz porcje (gdy talerz jest wypełniony po brzegi, zniechęci to do jedzenia każdego niejadka). Poczekaj, aż dziecko samo poprosi o dokładkę! Jedzcie razem. Nie karm dziecka przy bajkach, książeczkach, dobranockach czy reklamach. Jedzcie razem. Posiłek nie jest żadną karą. Pozwól dziecku wybierać to, co lubi. Z niejadkiem do lekarza Jeśli martwisz się tym, że twoje dziecko zjada niewiele, idź z nim do pediatry. Wcześniej zapisz na kartce wszystko to, co zjadło w ciągu ostatnich trzech dni (wliczając w to nawet drobne przekąski, soki). Lekarz zważy i zmierzy dziecko. Jeśli coś go zaniepokoi, skieruje dziecko na badania krwi. Często bowiem przyczyną niechęci do jedzenia jest anemia. Trzeba ją leczyć! Jeśli lekarz będzie podejrzewać inne choroby, skieruje dziecko do specjalisty. Przyczyną niechęci do jedzenia może być: alergia, nietolerancja pokarmowa, celiakia (nietolerancja glutenu), refluks żołądkowo-przełykowy. Lekarz podpowie ci, co wówczas robić i jak karmić dziecko. Czytaj też: Alergia na gluten czy celiakia? Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
5 powodów, dla których trzeba chronić dziecko przed otyłością
Czy naprawdę warto uważać co dziecko jada, skoro jest (póki co) szczupłe? Czy przejmować się, jeśli wygląda „za dobrze”?
Tak, bo grube dzieci: 1. Są mniej sprawne fizycznie Jako niemowlęta później siadają, raczkują, chodzą. Potem wolniej biegają, trudniej im się wspinać, jeździć na rowerze itd. Łatwo się męczą i szybko pocą. Nie błyszczą na na placu zabaw i na boisku, więc zaczynają unikać ruchu. A przez to tyją jeszcze bardziej. 2. Są bardziej narażone na problemy ze zdrowiem Częściej chorują na astmę, cukrzycę typu 2, nadciśnienie (Tak! Mają je coraz młodsze dzieci!), stłuszczenie wątroby, bezdech. Są bardziej narażone na płaskostopie, koślawość kolan, skrzywienie kręgosłupa, a nawet zmiany zwyrodnieniowe stawów. 3. Nie mają łatwego życia Bywają wyzywane lub odrzucane przez rówieśników, często mają kompleksy, są narażone na upokorzenia (np. podczas zajęć sportowych). Zaniżone poczucie własnej wartości może sprawić, że osiągają mniej, niż by mogły. Uciekają w samotność, a swoje nieszczęście „zajadają” łakociami siedząc przed telewizorem albo komputerem. 4. Często wyrastają na okrągłych nastolatków i otyłych dorosłych Sprawa jest prosta: nadwaga i otyłość w dzieciństwie to najkrótsza droga do otyłości w życiu dorosłym. Oraz, niestety, całej listy chorób, które jej towarzyszą, albo z niej wynikają. 5. Wkraczają w życie z niewygodnym bagażem Powstałe w dzieciństwie nadprogramowe komórki tłuszczowe, złe nawyki żywieniowe i popsuty metabolizm, to coś, z czym trudno walczyć. Przeczytaj także, jak chronić dziecko przed otyłością gdy jest niemowlęciem i później oraz co robic, gdy już wazy za dużo. Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
7 rad dla rodziców, gdy dziecko jest za grube
Co robić, gdy dziecko ma nadwagę i z miesiąca na miesiąc coraz bardziej się zaokrągla? Jak uchronić je przed otyłością? Co zrobić, żeby dziecko nie tyło? Oto kilka sposobów na zmianę tych niekorzystnych dla zdrowia dziecka tendencji.
1. Zapisuj, co dziecko je Przez kilka dni zapisuj każdy kęs, każdy łyk, każde ciasteczko. Może się okazać, że jest tego dużo więcej, niż sądzisz. Przyjrzyj się także temu, co jada cała rodzina. Zrób to szczególnie uważnie, jeśli sama ważysz za dużo. Badania nie pozostawiają wątpliwości: dzieci mam z nadwagą mają o wiele większe szanse na zostanie grubaskami niż dzieci matek szczupłych. Jeśli jadacie za tłusto, za słodko, za dużo i nieregularnie, nikomu to nie wychodzi na zdrowie, także chudzielcom. Co jeszcze możesz zrobić? Zajrzyj na kolejne strony. [CMS_PAGE_BREAK] 2. Nie odchudzaj dziecka na własną rękę Poproś pediatrę z zbadanie dziecka (czasem przyczyną tycia są np. problemy hormonalne ). I wybierz się z nim do dietetyka. Rosnący malec potrzebuje mnóstwa ważnych składników, więc drastyczne ograniczenia nie wchodzą w grę. Zobacz też: Jak sprawdzić na siatce centylowej, czy dziecko ma nadwagę [CMS_PAGE_BREAK] 3. Karm zdrowo Postaw na warzywa, kasze, chude mięso, naturalny (a nie dosładzany) nabiał. Uważaj na ziemniaki, kluski, pierogi, pieczywo, tłuste wędliny (np. parówki), tłuste sosy, majonez itp. Zamiast potraw smażonych, podawaj gotowane, duszone i pieczone. Polecamy: Jak zachęcić dziecko do jedzenia warzyw? 25 sprawdzonych sposobów [CMS_PAGE_BREAK] 4. Ogranicz słodycze do minimum Dla dziecka z nadmiarem kilogramów łakocie są na specjalne okazje, np urodziny czy święta, a nie do podjadania na życzenie, zwłaszcza kilka razy dziennie. Polecamy: Co zamiast słodyczy? Ściąga dla babć i cioć [CMS_PAGE_BREAK] 5. Nie kuś dziecka tym, czego nie może jeść To ważne, by reszta rodziny nie objadała się lodami albo pyzami, jeśli dziecko nie powinno ich jeść. Bądźcie lojalni. Nie zostawiaj też na widoku misy z ciasteczkami albo cukierkami, nie piecz ciast, któe pachną tak, że ciężko się im oprzeć. Dzięki temu maluchowi będzie łatwiej zaakceptować nowy sposób żywienia. Wiadomo: czego oczy nie widzą... [CMS_PAGE_BREAK] 6. Zmień styl życia całej rodziny Spacery, szaleństwa na placu zabaw, jazda na rowerze, gra w piłkę, wyprawy do aquaparku i na basen to to, czego twoje dziecko z nadwagą potrzebuje teraz bardziej niż filmów na DVD, gier komputerowych czy nawet lekcji angielskiego. Nie zmuszaj dziecka do uprawiania sportów, których nie cierpi. Poszukaj takiej aktywności, która sprawi mu przyjemność. Zobacz też: 5 powodów, by iść z dzieckiem na plac zabaw [CMS_PAGE_BREAK] 7. Traktuj zdrowe jedzenie w sposób naturalny Bądź delikatna, ale nie rozczulaj się nad dzieckiem. Nie mów np. „Nie wolno ci tego jeść, bo za dużo ważysz” ani „Moje biedactwo nie może zjeść tortu”, bo niczego w ten sposób nie osiągniesz. Po prostu dawaj dziecku zdrowe i mało kaloryczne jedzenie. Zobacz też: Jak wychować szczupłe dziecko? Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Jak uchronić dziecko przed otyłością? 11 rad dla dzieci w wieku od 2 do 6 lat
Co czwarty mały Europejczyk jest za gruby. To 10 razy więcej niż 40 lat temu! Na szczęście nie musisz bezradnie patrzeć jak twoja pociecha zamienia się w klopsa.
Przeczytaj także, jak chronić przed otyłością niemowlę 1. Nie martw się, że dziecko smukleje Gdy przestaje być niemowlęciem, jego ciało zmienia proporcje. To normalne. 2.Przyzwyczajaj do regularnych posiłków Dziecko powinno jeść 5 posiłków dziennie: śniadanie, II śniadanie, obiad, podwieczorek, kolacja. Nie biegaj za nim z kanapką, nie przyzwyczajaj do ciągłego podjadania, bo nie będzie miało szansy zgłodnieć. Jeśli nie zjadło obiadu, niech poczeka na podwieczorek. 3. Nie popędzaj przy jedzeniu Maluch powinien jeść spokojnie, wszystko dokładnie żując. Badania nie pozostawiają wątpliwości: dzieci, które jedzą powoli, rzadziej są otyłe. 4. Nie zmuszaj Nie każ zjadać wszystkiego, co przygotowałaś. Pamiętaj, że małe dziecko ma mały żołądek. 5. Uważaj na napoje Nie dawaj maluchowi słodzonych, farbowanych napojów udających soki. [CMS_PAGE_BREAK] 6. Nie pocieszaj i nie nagradzaj jedzeniem W ten sposób uczy się dzieci, że na smutek, stres, zdany (lub nie) egzamin najlepsza jest czekolada albo szturm na lodówkę. 7. Uważaj na słodycze Dziecko może je jeść, ale nie codziennie i nie workami! Poproś dziadków, by swoją miłość do wnuków wyrażali inaczej niż poprzez czekoladę i inne kaloryczne frykasy. Potrawy na słodko (naleśniki itd.) przyrządzaj tylko od czasu do czasu. Nie mogą być podstawą jadłospisu. Przeczytaj, co można podarować dziecku zamiast słodyczy. 8. Karm zdrowo Stawiaj na jakość, nie ilość, wybieraj to, co wartościowe, unikaj wysoko przetworzonej żywności i pustych kalorii. Trzymaj z daleka od dań typu Fast food. Na spacery i wycieczki zabieraj kanapki i owoce, żeby nie kupować batonów i słodkich bułek, gdy zgłodniejecie. 9. Nie pozwalaj jeść przed telewizorem Posiłek to posiłek, a nie coś "przy okazji". Dobre nawyki są ogromnie ważne. Dzięki nim dziecko nie będize jadało w biegu byle czego. 10. Zachęcaj do ruchu Nie każ malcowi siedzieć w wózku, jeśli już potrafi chodzić. Nie powstrzymuj jego naturalnej ruchliwości. Baw się z nim tak, by ruszał się jak najwięcej, np. w berka. Starszego smyka zabieraj na spacery i plac zabaw. Nie pozwalaj mu tkwić przed telewizorem. Powinien biegać, wspinać się na drabinki, jeździć na rowerze. Tu znajdziesz kilka pomysłów na zabawy ruchowe 11. Dbaj, by się wysypiało Dzieci, które mało śpią, szybciej tyją. Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Jak uchronić dziecko przed otyłością - 9 rad dla rodziców niemowlęcia
Małych grubasków przybywa w zastraszającym tempie. W dodatku dzieci tyją coraz wcześniej. Jak temu zapobiec?
1. Karm piersią Dzieci karmione mlekiem matki rzadziej mają nadwagę w późniejszym wieku. 2. ... albo uważaj na proporcje mieszanki Nie wsypuj więcej proszku niż jest w przepisie i nie zmuszaj dziecka, by opróżniło butelkę do dna. 3. Uważaj na cukier Nie dosładzaj herbatek, kaszek itd. Do słodkiego smaku bardzo łatwo się przyzwyczaić. 4. ... i soczki Są zdrowe ale kaloryczne. Niemowlę powinno wypijać do 150 ml soczków dziennie. 5. Przyzwyczajaj dziecko do picia wody mineralnej Słodzone napoje są niezdrowe i mają mnóstwo kalorii. Im szybciej zaczniesz uczysz pić dziecko wodę, tym bardziej oczywiste będzie dla niego, że to właśnie ona najlepiej gasi pragnienie. 6. Naucz dziecko jeść warzywa Rób to od początku rozszerzania diety, bo potem będzie trudniej. 7. Nie mów „Za mamusię, za tatusia” Przekarmiając dziecko psuje się mu „kontrolkę”, która daje sygnał „Jestem najedzony”, rozciąga ścianki żołądka i funduje mu mnóstwo nadprogramowych komórek tłuszczowych, których nie pozbędzie się już nigdy (będzie można zmniejszyć ich objętość, a nie ilość). 8. Nie trzymaj dziecka w łóżeczku Pozwól mu bawić się na podłodze, pełzać, raczkować, stawać przy meblach. Baw się z nim tak, by zachęcać do ruchu (np. w berka na czworakach). 9. Korzystaj z siatek centylowych Nanoś na nie ciężar ciała i wzrost dziecka. Wg tzw. wąskiej normy waga i wzrost powinny się mieścić między 25 a 75 centylem, wg szerokiej – między 10 a 90. Przeczytaj także, jak uchronić przed otyłością dziecko w wieku od 2 do 6 lat Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Chcesz wiedzieć, czy prawidłowo karmisz dziecko? Rozwiąż test, który przygotowaliśmy wspólnie z dietetykiem.
Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Tak jak najedzony nie zrozumie głodnego, tak mama maluszka, który wcina aż mu się uszy trzęsą, nie jest w stanie pojąć ogromu troski mamy małego niejadka. Jak namówić smyka do jedzenia i... uspokoić nerwy?
Adaś ma dwa latka. Szczupły, uśmiechnięty, bystry, dobrze się rozwija. Jedyny problem – nie chce jeść. To znaczy: zawsze jest chętny na batonik czy sok, jednak o normalnej porcji śniadania, obiadu czy kolacji nie ma mowy. Dla Agnieszki, jego mamy, każdy posiłek to stres. Ona sama już zaczyna się bać, jak będzie wyglądał kolejny posiłek, jeszcze zanim zabierze się za jego przygotowywanie. Na szczęście mimo tego, że chłopiec je rzeczywiście niewiele, nie choruje więcej niż rówieśnicy. – Martwię się jednak, że przez to, że tak mało je, może mieć niedobory, np. wapnia czy niektórych witamin. Staram się podawać mu dodatkowe witaminy, ale to wcale nie poprawia jego apetytu! Gdy Agnieszka czyta zalecenia dietetyków, co dziecko codziennie powinno zjeść, wpada w przerażenie. My też piszemy, że dobra dieta w okresie dzieciństwa jest bardzo ważna, ponieważ ma wpływ nie tylko na to, jak dziecko teraz rośnie i przybiera na wadze, ale też na jego zdrowie za... 40–50 lat! Dobra dieta w dzieciństwie zapobiega przecież wielu chorobom cywilizacyjnym w przyszłości, w tym chorobom serca, cukrzycy, wielu typom nowotworów. Co więc robić, gdy dziecko, jak Adaś, nie chce jeść tego, co zalecają dietetycy? Spisuj wszystko, co dziecko jadło Przez trzy dni nie martw się, że dziecko nie chce jeść i podawaj mu tylko tyle, na ile rzeczywiście ma ochotę. Za to wszystko dokładnie spisuj na kartce (uwzględniając także przekąski i soki). Zobacz, czy rzeczywiście jest tego tak niewiele. Nie podawaj „śmieciowego jedzenia” To znaczy: słodyczy, chipsów, paluszków, chrupek, a także wszelkiego rodzaju fast foodów (pizze, hamburgery, hot dogi). Są wysoko kaloryczne, a jednocześnie mało wartościowe. Jeśli malec chce coś przekąsić, zaproponuj kawałek jabłka (dzieci bardzo chętnie jedzą pokrojone na cząstki). Jeżeli ma to być coś słodkiego, to podaj raczej kawałek domowego ciasta lub czekolady (najlepiej ciemnej), a nie baton. Słodycze proponuj po głównym posiłku. Jeśli jednak dziecko nie zje obiadu, nie podawaj mu deseru. Lepiej gdy zgłodnieje i zje później warzywa, owoce, mięsko czy rybę niż słodki batonik. Rzadko proponuj też płatki śniadaniowe – są bardzo słodkie, niektóre z nich składają się nawet w 40 proc. z cukru! Ogranicz soki Tak, to wcale nie pomyłka! Dziecko powyżej pierwszego roku życia nie powinno pić więcej niż 150 ml soku (czyli trochę więcej niż pół szklanki), a w wieku przedszkolnym – 250 ml (szklanka). Najbardziej wartościowe są te świeżo wyciskane domowe soki z owoców lub warzyw oraz soczki przeznaczone dla niemowląt i dzieci do lat trzech. Ucz, by malec zaspokajał pragnienie wodą. Jeśli podajesz herbatki (owocowe, ziołowe), staraj się ich nie dosładzać. Nie proponuj dziecku słodkich napojów o owocowych nazwach, a także tzw. wód smakowych (w rzeczywistości są to wody z cukrem lub ze sztucznym słodzikiem, a często też konserwantami). Z jogurtów wybieraj naturalne – sama dokładaj do nich owoce, ewentualnie lekko dosłódź je miodem lub cukrem. I tak będą mniej słodkie niż produkty ze sklepu. A cukier hamuje łaknienie. Nie podawaj papek Jeśli w drugim roku życia (i później) podajesz maluchowi tylko kaszki i zmiksowaną zupkę (bo tak łatwiej i szybciej go nakarmić), zniechęcasz go do jedzenia. Lepiej jeżeli dziecko zje mniej, niech to jednak będą podane osobno warzywa, mięsko, ziemniaki. Urozmaicaj dania Żadne dziecko z apetytem nie zje trzeci dzień z rzędu takiej samej zupy. Każdego dnia proponuj coś innego. Na przykład na śniadanie: kaszka, różnego rodzaju płatki, ryż na mleku, omlet, minikanapki, jajecznica na parze. Na obiad: kolorowe spaghetti z mięskiem, pierożki, szaszłyki rybne. Na kolację: zapiekanka z warzyw, placuszki z jabłkiem. [CMS_PAGE_BREAK] Podawaj owoce i warzywa Pobudzają apetyt, zapobiegają zaparciom i je leczą (a są one jedną z przyczyn niechęci do jedzenia). Cenne są zwłaszcza owoce kwaskowe, jak jabłko, grejpfrut. Bardzo dobrze wpływa na apetyt kwaszona kapusta i kiszone ogórki. Kawałek ogórka zaproponuj na 15–20 minut przed obiadem. Pobudzi wydzielanie soku żołądkowego, co poprawi apetyt. Przygotowuj małe porcje Niejadki są często przerażone ilością jedzenia, które znajduje się na talerzu. Łyżeczka surówki, pulpecik (wielkości muszelki), odrobina ziemniaczków – taką porcję, jak dla krasnoludka, na pewno na obiad zje każdy Tadek Niejadek. I bardzo dobrze: nie nakładaj mu więcej! Poczekaj, aż sam poprosi o dokładkę. Jeśli nie, okaż mu radość ze zjedzenia obiadu. Nie zamartwiaj się Nic tak nie odbiera apetytu, jak widok zdenerwowanej i martwiącej się mamy. Jeżeli dziecko jest zdrowe, nie zagłodzi się. Nie okazuj więc niezadowolenia, jeśli nie tknęło dziś obiadu. Posiłki mają zaspokoić głód, więc nie zmuszaj do ich jedzenia. Pozwól maluchowi wybierać i jeść tyle, ile ma ochotę. A najważniejsze: nie mów bez przerwy, że nie je (zwłaszcza przy nim). Każde dziecko jest inne. Normy opracowane przez specjalistów są uśrednione; jeden malec może potrzebować większych posiłków, inny mniejszych. Jedzcie razem Malec nie może traktować posiłków jak kary. A tak właśnie jest, jeśli wszyscy są zajęci czymś innym, a tylko on musi jeść śniadanie czy kolację. Jeżeli tylko dieta waszej rodziny jest lekkostrawna, maluszek już po ukończeniu pierwszego roku życia może jeść w zasadzie wszystko to, co wy. Pozwól mu wybierać. Jeśli ma dziś tylko ochotę na surówkę, niech zje tylko ją, byle z apetytem. Dziecko naśladuje dorosłych. Gdy zobaczy, jak tata zjada na obiad rybę, kaszę czy sałatę, pójdzie w jego ślady. Tylko... tata i mama muszą zacząć jeść ryby, kasze i warzywa :-) Nie karm malca bez przerwy To jeden z częstych błędów mam, które stale podtykają dziecku coraz to nowe rzeczy do jedzenia. Maluszek nie ma szans zgłodnieć, jeśli bez przerwy pogryza chrupki, chipsy, banany, pije soki. Pozwól, by przewód pokarmowy odpoczął od ciągłego trawienia. Dekoruj dania Na zmysł smaku bardzo duży wpływ ma wygląd oraz zapach potrawy. Żaden maluszek nie oprze się obiadkowi, któremu nadasz kształt baśniowego krajobrazu. Dziecko z pewnością spałaszuje naleśniki w kształcie gwiazdki, jajka na twardo udekorowane jak muchomorek czy purée ziemniaczane przypominające ośnieżoną górę. Popuść wodze fantazji! A pyszne dania dla malca podawaj na kolorowych talerzykach. Pamiętaj o miłej atmosferze Często dziecko traci apetyt z powodu przeżyć psychicznych, jak pójście do przedszkola, narodziny młodszego rodzeństwa, kłótnia z kolegami. Znajdź czas na rozmowę z malcem, przytul go, zapewnij o swojej miłości. Być może to pomoże na jedzeniowe kłopoty. Jeśli jednak problem jest poważniejszy, konieczny będzie kontakt z psychologiem. Nie podawaj na własną rękę środków wspomagających apetyt Bo wówczas nie zauważysz objawów choroby. Jeśli malec rzeczywiście je niewiele, trzeba z nim iść do lekarza i poszukać przyczyny, dlaczego tak się dzieje (patrz ramka: Z wizytą u lekarza). Najczęściej jednak przyczyną braku apetytu jest niewłaściwa, źle skomponowana dieta, zaparcia lub zmuszanie malca do jedzenia. [CMS_PAGE_BREAK] Jadłospis na zachętę Jeżeli dziecko je niewiele, zadbaj, by to, co trafia na jego talerze, było jak najbardziej wartościowe. W jego menu musi znaleźć się wszystko to, co potrzebne małemu organizmowi: nabiał (cenne są jogurty i kefiry pobudzające apetyt), owoce, warzywa, kasze, pieczywo, ryby, chude mięso i tłuszcze: najlepiej masło i oleje roślinne. I śniadanie płatki owsiane z mlekiem, rodzynki, orzechy, migdały II śniadanie minikanapki z grahamki, z masłem zmieszanym z drobno posiekaną zieloną pietruszką, domowym pasztetem, pomidorem lub startą na tarce rzodkiewką, sok ze świeżych owoców Obiad żurek z jajkiem z dodatkiem groszku ptysiowego Dwie godziny później podaj drugie danie: pulpet z kurczaka, surówka z marchwi i jabłka z jogurtem, ziemniaczki purée z masłem, kompot ze śliwek Podwieczorek kisiel owocowy z tartym jabłkiem, ciasto drożdżowe Kolacja jajko zapiekane z kolorowym makaronem, jogurt Z wizytą u lekarza Jeśli uważasz, że twoje dziecko je za mało, idź z z nim do lekarza. Sprawdź, ile waży i porównaj z porzednimi pomiarami. Gdy okaże się, że malec mało przybiera na wadze i słabo rośnie (na siatkach centylowych jego waga i wzrost znajdują się na 3. centylu lub poniżej), albo ostatnio mało przybierał na wadze lub nawet wcale, konieczne są badania. Niechęć do jedzenia może być bowiem spowodowana problemami zdrowotnymi: - Niedobór żelaza. Powoduje niedokrwistość (anemię), której jednym z objawów jest właśnie niechęć do jedzenia. Jeśli lekarz podejrzewa anemię, zaleci badania (morfologia, poziom żelaza). Gdy potwierdzą anemię, może polecić podawanie żelaza, witaminy C oraz z grupy B. - Częste infekcje. Jeżeli dziecko ostatnio często chorowało, a w dodatku brało antybiotyk lub miało biegunkę, teraz jest osłabione. Może nie chcieć jeść. Warto porozmawiać z lekarzem być może zaleci podawanie dziecku preparatu multiwitaminiowego. - Nietolerancja glutenu. Niechęć do jedzenia może być spowodowana nietolerancją glutenu (białka obecnego w produktach z żyta, pszenicy, jęczmienia i owsa). Nietolerancja glutenu objawia się w różny sposób: także niechęcią do jedzenia i słabszym przybieraniem na wadze. - Alergia na krowie mleko. Ona również może powodować bóle brzuszka, biegunkę: dziecko nie chce wtedy jeść. Masz (lub miałaś) niejadka? Podziel się swoimi spostrzeżeniami z innymi mamami. Rozmawiamy o tym na: Facebook.com/Mamotoja Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Kefir, jogurt i maślanka mają więcej wartości niż samo mleko! Zobacz, czym się od siebie różnią i gdzie jest najwięcej wapnia.
Dla niemowlęcia mleko (mamy lub modyfikowane) to podstawa codziennego menu. Starsze dziecko również powinno je pić, i to co najmniej dwa kubeczki dziennie. Nie tylko ze względu na wapń. Z połączenia mleka z dobrymi bakteriami wychodzi coś, co jest prawdziwym skarbem dla zdrowia. Jogurty, kefiry, maślanki to źródło pełnowartościowego, dobrze przyswajalnego białkai tłuszczu, witamin oraz składników mineralnych. Fermentowane napoje mleczne warto podawać podczas kuracji antybiotykowej i tuż po niej. Mogą je również dostawać dzieci, które nie tolerują laktozy. JOGURT To napój robiony z mleka pasteryzowanego. Dodaje się do niego mleko w proszku i kultury bakteryjne (Lactobacillus bulgaricus i Streptococcus thermophilus). Kubek jogurtu (150 g) dostarcza tyle białka i wapnia, co szklanka mleka, ale już o 20 proc. więcej witamin z grupy B. Dobre bakterie w nim zawarte zapobiegają biegunkom i wzmacniają odporność. - dla niemowląt Jest pasteryzowany (dlatego nie trzeba go przechowywać w lodówce), nie zawiera typowych bakterii jogurtowych. Obniżono w nim poziom białka (co jest dobre dla nerek maluszka), za to wzbogacono go w wapń, magnez i witaminę B2. Można podawać: niektóre rodzaje jogurcików nawet po szóstym miesiącu życia. - naturalny Składa się tylko z pasteryzowanego mleka, mleka w proszku i bakterii jogurtowych. Jeśli dziecko nie lubi kwaskowatego smaku jogurtu, dodaj do niego owoce (zmiksowane lub w całości) lub sok. Można podawać: po dziesiątym miesiącu życia. - owocowy Ma wszystko to, co jogurt naturalny, plus owoce (zwykle pod postacią dżemu) i cukier. Jest zdecydowanie mniej wartościowy niż jogurt naturalny, wiele jednak zależy od konkretnego produktu. Możesz kupić zarówno jogurt, do którego dodano owoce, jak i taki, w którym nie ma ich ani grama, ponieważ zostały zastąpione przez barwniki i aromaty. Producent nie ma obowiązku podawać na opakowaniu składu owocowego dżemu, a mogą się w nim również znajdować barwniki, aromaty, żelatyna (na któreś z tych składników dziecko może być uczulone). Można podawać: po dziesiątym miesiącu życia. KEFIR Ma więcej naturalnych kwasów organicznych. Jest wytwarzany z mleka pasteryzowanego, pod wpływem tzw. ziaren kefirowych, złożonych głównie z bakterii fermentacji mlekowej, grzybków kefirowych i drożdży. Kefir ma więcej wapnia niż mleko, nieco mniej niż jogurt. Pobudza apetyt, poprawia trawienie, zapobiega biegunkom. Jest bardzo dobrym źródłem witamin: B2, B12, D oraz białka. Można podawać: po jedenastym miesiącu. [CMS_PAGE_BREAK] ZSIADŁE MLEKO Takie ze sklepu powstaje z mleka zaszczepionego specjalnie wyselekcjonowanymi bakteriami mlekowymi. Przetwarzają one cukier mleczny na kwas mlekowy, powodując zsiadanie się mleka. Zsiadłe mleko można także przygotować samodzielnie w domu. Surowe, np. wiejskie, trzeba zawsze przegotować, pasteryzowane – nie (UHT się do tego nie nadaje). Następnie przelać do słoika lub garnuszka, ostudzić, dodać łyżeczkę zakwaszonej śmietany, kefiru lub maślanki. A potem pozostawić w temperaturze pokojowej na około 24 godziny. Zsiadłe mleko ma te same właściwości odżywcze i kaloryczność co mleko słodkie. Można podawać: po dwunastym miesiącu. MLEKO ACIDOFILNE To mleko pasteryzowane, do którego dodano bakterie z gatunku Lactobacillus acidophilus. Przywraca równowagę mikroflory jelitowej, hamuje rozwój bakterii chorobotwórczych. Są mleka acidofilne naturalne lub z dodatkami smakowymi, zwykle owocowymi. Polecane dla dzieci nietolerujących laktozy, a także po kuracji antybiotykami. Podobne właściwości co acidofilne mają tzw. mleka bifidusowe – do zakwaszania używa się szczepu Bifidobacterium. Można podawać: po dwunastym miesiącu. MAŚLANKA Zwykle powstaje w procesie wytwarzania masła, jako produkt uboczny. Jednak maślanka, kupowana w sklepie, jest najczęściej robiona z odtłuszczonego mleka, do którego dodaje się specjalne szczepy bakterii, a czasami także aromaty maślarskie. Maślanka jest lekkostrawna, ma sporo wapnia, witamin z grupy B, a także białka, nieco mniej wapnia niż jogurt, a tyle samo co kefir. Dostępne są maślanki o smaku naturalnym lub owocowym – zwykle znajduje się w nich niewiele owoców, a sporo cukru. Często te owocowe – podobnie jak jogurty – zawierają sztuczne barwniki i aromat. Można podawać: po dwunastym miesiącu. Nie daj się nabić w butelkę Zwracaj uwagę na informacje na opakowaniu. Producenci chcą pokazać, że ich produkt jest lepszy niż inne. To nie zawsze prawda! - Jogurt o smaku truskawkowym. To nie to samo co jogurt truskawkowy. Ten pierwszy może mieć tylko aromat i barwnik, i to nie z owoców, tylko... np. z buraków! - Bez konserwantów. Taki napis sugeruje, że inne jogurty zawierają konserwanty, tymczasem w żadnym napoju mlecznym ich nie ma! - Batonik muesli z jogurtem. W rzeczywistości to bomba kaloryczna, jogurtu tu prawie nie ma. Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Jogurt ma więcej wapnia niż mleko, chroni przed infekcjami, wspomaga żołądek. Jakie jeszcze ma właściwości? I czy rzeczywiście każdy jogurt jest tak dobry?
To napój zrobiony z mleka pasteryzowanego. Dodaje się do niego mleko w proszku i specjalne kultury bakteryjne. Po kilku godzinach powstaje napój o bardzo charakterystycznym, lekko kwaśnym smaku. Dobre bakterie kontra zarazki Nie smak jest jednak w jogurcie najważniejszy. Podczas trwającej kilka godzin fermentacji namnażają się dobre bakterie (Lactobacillus bulgaricus oraz Streptococcus thermophilus). Gdy dziecko zje taki jogurt, część z nich przedostanie się do jelit i tam zacznie działać. Co te bakterie robią dobrego? Po pierwsze, obniżają odczyn pH, a więc zakwaszają jedzenie, które znajduje się w jelitach. Dzięki temu z przewodu pokarmowego łatwiej wchłania się żelazo (zapobiega anemii) i wapń (niezbędny kościom). Obydwa te składniki mineralne są bardzo potrzebne dzieciom. Po drugie, kwaśne środowisko wytwarzane przez dobre bakterie przeszkadza namnażać się szkodliwym drobnoustrojom. Dobre i złe bakterie prowadzą pomiędzy sobą nieustanną walkę, a im tych pierwszych jest więcej, tym mniej tych, które mogłyby spowodować chorobę. Dobre przyczepiają się bowiem do błony śluzowej, a wtedy nie ma już tam miejsca dla chorobotwórczych. Jogurty zawsze warto podawać dziecku, ale szczególnie w trakcie oraz po kuracji antybiotykowej: odbudowują dobrą florę bakteryjną, którą zniszczył antybiotyk. Ich plusem jest też to, że mają więcej niż mleko wapnia i witamin z grupy B. Łagodny dla żołądka Jogurty są polecane przy zaparciach oraz wzdęciach. Pomagają też przy biegunkach. Zdarza się, że dziecko nie może pić mleka (bo po jego wypiciu boli je brzuszek), za to jogurt zjada bez problemu. Taka sytuacja ma miejsce, jeśli organizm nie toleruje laktozy, czyli cukru mlecznego. Jest to spowodowane zbyt małym wydzielaniem enzymu o nazwie laktaza. Bakterie zawarte w jogurcie rozkładają laktozę na cukry proste. Właśnie dlatego jogurt i inne fermentowane napoje mleczne (kefir, mleko lacidofilne) może jeść dziecko, które ma nietolerancję laktozy. Uwaga: Jeśli dziecko jest uczulone na białko mleka krowiego, nie wolno podawać mu jogurtów, kefirów, serów. Słodki czy o smaku naturalnym Już od 11. miesiąca maluch może jeść jogurt (jeśli nie jest uczulony na mleko). Warto go podawać nawet trzy razy w tygodniu (a od drugiego roku codziennie). Im częściej, tym lepiej. Wybieraj jogurty naturalne. Te owocowe zawierają cukier – i to całkiem sporo. Ile? Policz sama. Sprawdź (na opakowaniu) ilość węglowodanów. Zwykle jest to laktoza, czyli cukier mleczny (ok. 5 g na 100 g jogurtu), a reszta to sacharoza. Jeśli więc w 100 g jogurtu jest 15 g węglowodanów, oznacza to, że znajduje się tam ok. 10 g sacharozy. W 300 g będzie to już 30 g cukru, czyli ok. 6 łyżeczek! Nic dziwnego, że kubeczek owocowego jogurtu ma 2–3 razy więcej kalorii niż naturalny! [CMS_PAGE_BREAK] Zwróć uwagę, czy w środku nie ma zagęstników: ich symbole to np. E 412 (guma guar), E 1422 (skrobia modyfikowana), E 440 (pektyny). Nie są szkodliwe, ale taki jogurt jest mniej wartościowy, bo jego gęstość nie wynika z dużej ilości mleka w proszku, tylko dodatku zagęstnika. Przez to jogurt będzie zawierał mniej wapnia i białka (bo ich duża ilość brała się m.in. z powodu dodania mleka w proszku). Jeśli decydujesz się jednak na jogurt owocowy, sprawdź, czy w środku rzeczywiście są owoce (a tak naprawdę pulpa owocowa, w której zawartość witamin jest niewielka). Producent nie ma obowiązku podawać składu owocowej pulpy, a często są do niej dodawane barwniki, aromaty, żelatyna. Dziecko na któryś z tych składników może być uczulone. Zdarzają się też takie „owocowe” jogurty, które nie zawierają ani grama owoców, a tylko barwniki (z buraków, aronii) i aromaty. Co jednak zrobić, jeżeli dziecko krzywi się na sam widok naturalnego jogurtu i żadną miarą nie chce go zjeść? Dodaj do niego owoce (sezonowe lub ze słoiczka) i odrobinę cukru, a jeszcze lepiej miodu. Będzie wtedy słodki (ale nieprzesłodzony), pełen dobrych bakterii i witamin. Do picia, jedzenia, leczenia... Jogurty różnią się nie tylko zawartością cukru i owoców, ale też zawartością wapnia i dobrych bakterii. ■ Jogurt typu greckiego. Jest bardzo gęsty, bo dosypuje się do niego sporo mleka w proszku. Dzięki temu ma więcej białka i wapnia. ■ Pitny. Jest rzadszy niż naturalny, bo zwykle nie dodaje się do niego mleka w proszku. ■ Probiotyczny. Oprócz bakterii kwasu mlekowego zostały do niego dodane specjalne szczepy bakterii probiotycznych, czyli takich, których korzystny wpływ na zdrowie został potwierdzony badaniami. Takie jogurty często mają w nazwie „probiotyczny”, a na opakowaniu jest dokładnie napisane, jaki szczep bakterii został dodany (np. jogurty: Activia, Jogobella Casei). ■ Jogurt dla bobasów. Misiowy Jogurcik jest pasteryzowany, dlatego nie zawiera żywych bakterii jogurtowych. Ma za to lekkostrawne białko i jest bogaty w wapń i magnez. Można go podawać już nawet po szóstym miesiącu życia. Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Kiedy za oknem zmienna pogoda, organizm kobiety w ciąży bardziej narażony jest na infekcje. Aby ich uniknąć, postaw na profilaktykę i wzmocnij swoje siły obronne. Podpowiadamy, jak wzmocnić odporność i cieszyć się zdrowiem!
Odporność kobiety w ciąży jest nieco osłabiona, a organizm bardziej podatny na działanie wirusów i bakterii. Co za tym idzie – na chorowanie. Zatem dołóż starań, aby się wzmocnić. Możesz to zrobić na wiele sposobów. Najlepsze efekty przynosi działanie kompleksowe – od wewnątrz i na zewnątrz. Wiosną zadbaj o różnorodny jadłospis To on, prawidłowy jadłospis, ma decydujący wpływ na kształtowanie się odporności. Powinien być urozmaicony i bogaty w składniki odżywcze. Uważaj na ciążowe pułapki – w diecie przyszłej mamy nie może zabraknąć produktów bogatych w białko, bo jest ono niezbędne do budowy układu immunologicznego. Białko znajdziesz w mleku i jego przetworach (np. jogurt, kefir, maślanka), mięsie (np. królik, cielęcina, drób), jajkach (wybieraj oznaczone cyfrą 0 i 1) i rybach. Te ostatnie są też źródłem kwasów omega-3, które mobilizują organizm do produkcji białych krwinek mających za zadanie bronić organizm przed różnymi infekcjami. Co najmniej pięć razy dziennie jedz owoce i warzywa, bo dostarczają organizmowi witamin, soli mineralnych, a także błonnika ułatwiającego trawienie. Staraj się wybierać te zawierające duże ilości witaminy C, która pobudza działanie i wzrost komórek odpornościowych zwalczających drobnoustroje chorobotwórcze. Znajdziesz ją np. w owocach czarnej porzeczki i dzikiej róży, poziomkach, truskawkach (sięgaj też po mrożonki), a także w cytrusach. Wzmacniaj organizm darami natury Kiedy zmarzniesz lub złapiesz lekki katar, zrób sobie herbatkę malinowo-cytrynową (ma działanie rozgrzewające i napotne), przygotuj napój z lipy z dodatkiem miodu (działa antyseptycznie, zawiera witaminy C, B) lub napar z herbaty owocowej z dodatkiem aromatycznych przypraw, np. goździków i kardamonu. Rozgrzeją cię i „postawią na nogi”. W kuchni stosuj przyprawy o właściwościach przeciwbakteryjnych i przeciwwirusowych – czosnek i cebulę. Pij bezcenną wodę Dzięki odpowiedniemu nawodnieniu w ciąży nie tylko wzmocnisz odporność, ale także będziesz miała więcej sił do działania. Każdego dnia wypijaj około 2–3 litrów płynów. Woda świetnie gasi pragnienie, nawadnia organizm od środka, pomaga usuwać z organizmu zbędne produkty przemiany materii oraz toksyny, co zmniejsza ryzyko zachorowania. Odpowiednie nawadnianie zapobiega też zaparciom i infekcjom układu moczowego. Ubieraj się z głową Twój strój powinien być nie tylko modny, ale także wygodny i ciepły. Niech cię nie zmylą pierwsze promienie wiosennego słońca. Staraj się chronić brzuszek przed chłodem pod kilkoma warstwami ubrań. Ubieranie „na cebulkę” ułatwi ci dostosowanie stroju do warunków na dworze. Nie rezygnuj z czapki – 30 proc. ciepła ucieka przez głowę. Staraj się wysypiać Gdy będziesz wypoczęta, twój organizm lepiej poradzi sobie z atakiem wirusów. Wiedz, że podczas snu w twoim ciele zachodzą bardzo ważne procesy odnowy, które pozwalają organizmowi zregenerować się. Nie unikaj sportu Nawet umiarkowany ruch powoduje w mózgu wydzielanie się endorfin. Czyli tzw. hormonów szczęścia. A osoby szczęśliwe nawet jak już zachorują, to mają łatwiej – ich organizm szybciej zwalcza wirusy! Nie ma jak mądra dieta Dobrze skomponowany jadłospis to skuteczna metoda na wzmocnienie odporności. Składniki odżywcze szczególnie pomocne w pobudzaniu naturalnych mechanizmów obronnych organizmu to: żelazo, cynk, selen, witamina C beta-karoten, kwasy tłuszczowe omega-3 substancje o aktywności biologicznej, takie jak prebiotyki i probiotyki naturalne antybiotyki. Wszystkie te składniki można znaleźć w produktach spożywczych. Posiłki powinny być urozmaicone, regularne i niezbyt obfite. Należy zadbać, by w codziennym menu znalazły się produkty zalecane w ciąży – z każdej z pięciu podstawowych grup: pierwszej – mięso, jaja i ryby (są dobrym źródłem białka, żelaza, cynku i selenu, a tłuste ryby morskie dostarczają kwasów omega-3), drugiej – mleko i przetwory mleczne (szczególnie korzystne są jogurty z probiotykami), trzeciej – warzywa i owoce (to najlepsze źródło beta-karotenu, witaminy C oraz prebiotyków – substancji wspomagających rozwój korzystnej mikroflory w przewodzie pokarmowym; kiszona kapusta i ogórki dostarczają też dobrych bakterii fermentacji kwasu mlekowego), czwartej – produkty zbożowe, szczególnie te z pełnego ziarna, piątej – dobrej jakości tłuszcze roślinne. Zdrową przekąską będą świeżo łuskane orzechy, pestki dyni i słonecznika. Ginekolog radzi, czym leczyć przeziębienie w ciąży View Ediplayer on the source website Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Dzieci powinny jeść zdrowo i nie za dużo. A jak jedzą? Gruby jest już co czwarty mały Europejczyk. W Ameryce jest jeszcze gorzej. Przyłącz się do ludzi, dla których ważna jest mądra dieta. Dla dobra dzieci!
Czy to nie dziwne? Odchudzamy się (albo zamierzamy zabrać się do tego „od poniedziałku”). Martwimy za ciasnymi dżinsami. Kręcimy z niedowierzaniem głową, widząc w telewizji otyłe maluchy w USA albo Meksyku. A jednocześnie sami biegamy za naszymi dziećmi z drożdżówką w garści, „bo przecież muszą coś zjeść”, pozwalamy im objadać się słodyczami i narzekamy, że takie z nich niejadki. Możemy powiedzieć: „Tak, to prawda, ale przecież polskie dzieci nie są grube!”. Niestety, różnie z tym bywa. I jak wynika z najnowszych badań robionych przez specjalistów w Centrum Zdrowia Dziecka, epidemia otyłości dotyka naszych dzieci coraz częściej. Bezlitosne statystyki W ciągu dwóch lat przebadano 17,5 tysiąca polskich uczniów. Okazało się, że problemy z wagą (a więc nadwagę lub otyłość) ma 18 proc.chłopców i 14 proc. dziewcząt! To wciąż mniej niż np. w Ameryce, jednak młodych grubasków przybywa w takim tempie, że jeśli się nic nie zmieni, dogonimy USA w ciągu zaledwie dekady! To, że dane dotyczą dzieci w wieku szkolnym (a nie niemowląt, maluszków czy przedszkolaków), nie powinno usypiać naszej czujności, bo grubaskiem nie zostaje się przecież z dnia na dzień. Skąd to się bierze? Dzieci nie rodzą się grube (choć zdarzają się wyjątki), więc dlaczego tyją? Winą za epidemię otyłości, z jaką mamy do czynienia w ostatnich latach, nie można obciążać genów – nie zmieniają się przecież tak szybko. Przyczyn jest wiele, ale najważniejsze z nich są banalne: zła dieta plus zbyt mało ruchu. Wniosek jest więc mimo wszystko optymistyczny: naprawdę bardzo, bardzo dużo zależy od nas, rodziców. Co robić, żeby maluch nie tył? Z otyłością jest dokładnie tak jak z innymi chorobami: łatwiej jej zapobiegać, niż ją leczyć. Dlatego pamiętaj o kilku podstawowych sprawach. → Zanim dziecko pojawi się na świecie: - Jedz z sensem. Unikaj pustych kalorii i dostarczaj organizmowi wszystkiego, co niezbędne. Jedna z naukowych hipotez mówi, że skłonność do tycia i apetyt są programowane jeszcze w życiu płodowym: jeśli maluchowi brakuje jakichś ważnych składników (a ich niedobory mogą występować także u matek, które jedzą za dużo, ale byle co), jego organizm uczy się bardzo oszczędnie gospodarować tym, co ma. → Kiedy jest niemowlęciem: - Karm piersią. Dzieci karmione mlekiem matki rzadziej mają nadwagę w późniejszym wieku. Jeśli karmisz mieszanką mleczną, nie wsypuj więcej proszku, niż jest w przepisie na opakowaniu, i nie zmuszaj dziecka, by opróżniło butelkę do dna. - Zacznij wyrabiać zdrowe nawyki. Nie dosładzaj herbatek ani kaszek. Nie podawaj też zbyt wielu soków – do 150 ml dziennie (owszem, są zdrowe, ale też sycące). Najlepiej przyzwyczajaj dziecko do picia wody mineralnej i jedzenia warzyw. Rób to od początku rozszerzania diety, bo potem będzie trudniej. - Nie mów „Za mamusię, za tatusia”. Przekarmiając maluszka, psuje się mu „kontrolkę”, która daje sygnał: „OK, jestem już najedzony”, a do tego rozciąga ścianki jego żołądka i funduje mu mnóstwo ponadprogramowych komórek tłuszczowych, których nie pozbędzie się już nigdy (będzie można zmniejszyć ich objętość, a nie ilość). - Nie trzymaj smyka w łóżeczku. Pozwól mu bawić się na podłodze, pełzać, raczkować od pokoju do pokoju, stawać przy meblach. Baw się z nim tak, by zachęcać do ruchu (na przykład w berka na czworakach). - Nanoś ciężar ciała i wzrost maluszka na siatkę centylową. Według tak zwanej wąskiej normy waga i wzrost powinny się mieścić między 25. a 75. centylem, według szerokiej – między 10. a 90. Jeśli jest inaczej, koniecznie idź z tym do pediatry. Jeśli zlekceważy problem – do dietetyka. [CMS_PAGE_BREAK] → Kiedy jest maluchem i przedszkolakiem: - Nie martw się, że dziecko smukleje. Gdy przestaje być niemowlęciem, jego ciało zmienia proporcje. To normalne. - Przyzwyczajaj do regularnych posiłków. Dziecko powinno jeść pięć posiłków dziennie: śniadanie, drugie śniadanie, obiad, podwieczorek, kolacja. Nie biegaj za nim z kanapką, nie przyzwyczajaj do ciągłego podjadania, bo nie będzie miało szansy zgłodnieć. Jeśli nie zjadło obiadu, niech poczeka na podwieczorek. - Nie popędzaj przy jedzeniu. Maluch powinien jeść spokojnie, a do tego wszystko dokładnie żując. - Nie każ zjadać wszystkiego, co przygotowałaś. I pamiętaj, że małe dziecko ma mały żołądek. - Uważaj na napoje. Nie dawaj maluchowi słodzonych oraz farbowanych napojów udających soki. - Nie pocieszaj i nie nagradzaj jedzeniem. W ten sposób uczy się dzieci, że na smutek, stres, zdany (lub nie) egzamin najlepsza jest czekolada albo szturm na lodówkę. - Uważaj na słodycze. Dziecko może je jeść, ale nie codziennie i nie workami! Poproś też dziadków, by swoją miłość do wnuków wyrażali inaczej niż poprzez czekoladę i inne kaloryczne frykasy. Potrawy „na słodko” (naleśniki itd.) przyrządzaj tylko od czasu do czasu. Nie mogą być podstawą jadłospisu. - Karm zdrowo. W telegraficznym skrócie: stawiaj na jakość, nie ilość, wybieraj to, co wartościowe, unikaj wysoko przetworzonej żywności i pustych kalorii. - Trzymaj z daleka od dań typu Fast food. Na spacery i wycieczki zabieraj kanapki i owoce, żeby nie kupować batonów i słodkich bułek, gdy zgłodniejecie. - Nie pozwalaj jeść przed włączonym telewizorem. Posiłek to posiłek, a nie coś „przy okazji”. - Zachęcaj do ruchu. Nie każ malcowi siedzieć w wózku, jeśli już potrafi chodzić. Nie powstrzymuj jego naturalnej ruchliwości. Baw się z nim tak, by ruszał się jak najwięcej, np. w berka. Starszego smyka zabieraj na spacery i plac zabaw. Nie pozwalaj mu tkwić przed telewizorem. Powinien wspinać się na drabinki, biegać, jeździć na rowerze. - Dbaj o jego sen. Dzieci, które mało śpią, szybciej tyją. A jeśli już jest grube? Przez kilka dni zapisuj, co je. Każdy kęs, każdy łyk, każde ciasteczko. Może się okazać, że jest tego dużo więcej, niż sądzisz. Przyjrzyj się także temu, co jada cała rodzina. Zrób to szczególnie uważnie, jeśli sama ważysz za dużo. Niestety, badania nie pozostawiają wątpliwości: dzieci matek z nadwagą mają o wiele większe szanse na zostanie grubaskami niż maluchy matek szczupłych. Jeśli jadacie za tłusto, za słodko, za dużo i nieregularnie, nikomu to nie wychodzi na zdrowie, także chudzielcom. Poza tym: - Nie odchudzaj malca na własną rękę. Poproś pediatrę o zbadanie smyka (bo czasem przyczyną tycia są np. problemy hormonalne). I wybierz się z nim do dietetyka. Rosnący malec potrzebuje sporo ważnych składników, więc ograniczenia ich nie wchodzą w grę. - Postaw na warzywa, kasze, chude mięso, naturalny (a nie dosładzany) nabiał. Uważaj na ziemniaki, kluski, pierogi itd., pieczywo, tłuste wędliny (np. parówki), tłuste sosy, majonez itp. Zamiast potraw smażonych podawaj gotowane, duszone i pieczone. - Ogranicz słodycze do minimum. Łakocie są na specjalne okazje, np. urodziny czy święta, a nie do podjadania „na życzenie”. - Nie wódź dziecka na pokuszenie. Reszta rodziny nie może się objadać lodami albo pyzami, jeśli malec nie powinien ich jeść. - Zmień styl życia całej rodziny. Spacery, szaleństwa na placu zabaw, jazda na rowerze, gra w piłkę, wyprawy do aquaparku i na basen to jest to, czego twoje dziecko potrzebuje teraz bardziej niż filmów na DVD, gier komputerowych czy nawet lekcji angielskiego. Nie zmuszaj smyka do uprawiania sportów, których nie cierpi. Poszukaj takiej aktywności, która sprawi mu przyjemność. - Bądź delikatna, ale nie rozczulaj się nad dzieckiem. Nie mów „Moje biedactwo nie może zjeść tortu”, bo niczego w ten sposób nie osiągniesz. Traktuj zdrowe jedzenie w sposób naturalny. Motylem byłem... A jeśli dziecko jest chude i ani myśli się zaokrąglić? Pozwól mu na nieco więcej, ale to nie znaczy, że może opychać się byle czym. Na pewno masz wśród znajomych kogoś, kto w dzieciństwie i później był chudy jak patyk. Mama posypywała mu kopytka cukrem, bo tylko to godził się zjeść. Dostawał torby słodyczy, bo przecież jest jak niteczka. Gdy podrósł, złe nawyki pozostały: jadał to, na co miał ochotę (popijał pizzę colą). Geny długo pozwalały mu robić to bezkarnie, aż organizm się poddał i zaczął tyć. Wniosek? Chude dziecko nie zawsze wyrasta na szczupłego dorosłego. Wystarczy, że bardzo się „postara”. [CMS_PAGE_BREAK] Tuczące mity Jest ich wiele. Oto kilka najpopularniejszych: - „Pulchne dziecko – zdrowe dziecko ”. Nieprawda. Zbyt pulchne rozwija się wolniej niż rówieśnicy. - „Płacze? Na pewno jest głodne”. Nieprawda. Dziecko może płakać z wielu powodów, np. dlatego, że jest zmęczone albo jest mu za gorąco. - „Samo z tego wyrośnie”. Nieprawda. Większość opowieści osób mających problem z nadwagą albo otyłością zaczyna się od: „Właściwie byłem/byłam gruby/gruba od zawsze”. - „To wina genów”. Nieprawda. Geny to predyspozycja, nie wyrok. Nawet jeśli dziecko ma skłonność do tycia, nie ujawni się ona, jeśli nie będzie przekarmiane. Poza tym co tak naprawdę odziedziczyło: skłonność do tycia czy do odsmażanych kartofli? Poproszę o dokładkę Co zrobić, gdy pulchne dziecko zaraz po obiedzie mówi, że jest głodne, lub prosi o dokładkę? – Jeśli dziecko zjadło swoją porcję, można mu wytłumaczyć, że jedna osoba powinna jeść jeden obiad, a nie dwa. Jeśli problem z „dokładkami” się powtarza, lepiej przygotowywać tylko tyle, ile potrzeba na posiłek dla rodziny, a nie z zapasem. Nie radzę oddawać własnej porcji! Jeżeli maluch jest głodny, warto zaproponować mu dokładkę surówki – radzi Anna Stolarczyk, dietetyk. Zamiast cukierków Chcesz zrobić dziecku przyjemność, nie wydając mnóstwa pieniędzy? Nie kupuj czekolady ani cukierków, podaruj mu: - Bańki mydlane. Można na nie polować. - Baloniki. Najlepiej co najmniej kilka. Można je podrzucać i łapać, odbijać, dmuchać itd. - Gwizdek. Będzie można dać sygnał na start. - Piłeczkę albo kolorowe ping-pongi. Można się nimi bawić na mnóstwo sposobów. I łapać je, bo ciągle uciekają. Można też kupić kolorowankę, naklejki, jojo, kolorową gazetkę dla dzieci, spinki, wiatraczek i masę innych kolorowych, sprawiających radość przedmiotów. A najlepiej po prostu spędzać z nim więcej czasu: porozmawiać, pobawić się, iść na spacer. O co tyle szumu? Czy w ogóle warto przejmować się tym, że dziecko wygląda „za dobrze” ? Tak, bo grube dzieci: - Są mniej sprawne fizycznie. Jako niemowlęta później siadają, raczkują, chodzą. Potem wolniej biegają, trudniej im się wspinać, jeździć na rowerze itd. Łatwo się męczą i szybko pocą. Nie błyszczą na boisku ani bieżni, więc zaczynają unikać ruchu, a przez to tyją jeszcze bardziej. - Są bardziej narażone na problemy ze zdrowiem. Częściej chorują na astmę, cukrzycę typu 2, nadciśnienie, stłuszczenie wątroby, bezdech. Są bardziej narażone na płaskostopie, koślawość kolan, skrzywienie kręgosłupa, a nawet zmiany zwyrodnieniowe stawów. - Nie mają łatwego życia. Bywają wyzywane lub odrzucane przez rówieśników, często mają kompleksy, są narażone na upokorzenia (np. podczas zajęć sportowych). Zaniżone poczucie własnej wartości może sprawić, że osiągają mniej, niż by mogły. Uciekają w samotność, a swoje nieszczęście „zajadają” łakociami, siedząc przed komputerem. - Często wyrastają na okrągłych nastolatków i otyłych dorosłych. Sprawa jest prosta: nadwaga i otyłość w dzieciństwie to najkrótsza droga do otyłości w życiu dorosłym (oraz całej listy chorób, które jej towarzyszą albo z niej wynikają). - Wkraczają w życie z niewygodnym bagażem. Powstałe w dzieciństwie nadprogramowe komórki tłuszczowe, złe nawyki żywieniowe i popsuty metabolizm to coś, z czym trudno walczyć. Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Czy niemowlę musi zawsze pić wodę butelkowaną? Czy lepsza będzie niskozmineralizowa? I czy to prawda, że kranówka nie nadaje się nawet do mycia dziecka?
Pewne jest jedno: woda z kranu spełnia wszelkie normy mikrobiologiczne. Chlorowanie lub ozonowanie pozbawia ją zarazków. Niestety, nie niszczy związków chemicznych, które mogą się w niej znajdować. Niektóre mogą mieć szkodliwe działanie, zwłaszcza że wodę pijemy przez lata, i to w dużych ilościach. Ale czy ta w butelkach jest rzeczywiście lepsza? Zobacz, na ile obiegowe sądy o wodzie są prawdziwe. Woda butelkowana nie różni się niczym od kranówki i nie warto jej kupować MIT Woda to nie tylko wodór i tlen, ale też składniki mineralne – zarówno korzystne dla organizmu, jak i takie, które mogą mu szkodzić. Woda butelkowana ma przewagę nad tą z kranu oraz oligoceńską, wydobywaną z głębinowych studni, bo wiadomo, co się w niej znajduje. Jest przebadana. A kranówka? Podczas chlorowania powstają związki chemiczne. Niektórzy specjaliści twierdzą, że jeśli się one skumulują (a tak jest, gdy wodę z kranu pijemy przez wiele lat), to mogą mieć niekorzystne działanie. Również ozonowanie nie jest całkowicie bezpieczne: w reakcji z ozonem powstają związki szkodliwe dla zdrowia. Dlatego poleca się picie wody butelkowanej (szczególnie niemowlętom). Można też spróbować pozbyć się chociaż części związków chemicznych. Jak? Warto zainwestować w dobrej jakości filtr. Prostym sposobem jest też wlanie wody do otwartego naczynia (co najmniej na godzinę). Jaka butelka dla niemowlaka - opinie rodziców Woda oligoceńska jest bezpieczna, bo nie została skażona PRAWDA/MIT Rzeczywiście, ta woda jest wydobywana z głębokich źródeł. Zwykle jednak zawiera dużo związków mineralnych, np. żelaza, wapnia, co nie jest korzystne dla niemowlęcia. Zbyt duża ilość składników mineralnych obciąża bowiem nerki dziecka, słabo jeszcze pracujące. Pamiętaj, że dziecko otrzymuje w mleku odpowiednią ilość związków mineralnych. Ich ilość w mieszankach modyfikowanych jest dokładnie wyliczona i maluchowi nie są potrzebne żadne dodatkowe. Jeśli chcesz korzystać z wody oligoceńskiej, to najpierw dowiedz się, jaki jest jej skład (możesz zapytać firmę opiekującą się konkretnym ujęciem lub zrobić badania w stacji sanepidu). Jeśli okaże się, że woda jest odpowiednia dla niemowląt, możesz jej używać. Pamiętaj tylko o jednej zasadzie: baniaki lub butelki, w których będziesz ją przechowywać, starannie myj po każdym użyciu, a sterylizuj co najmniej raz na dwa tygodnie. Powinno się ją przechowywać w lodówce (lub innym chłodnym miejscu) i zużyć w ciągu 24 godzin. Im więcej minerałów, tym lepsza woda MIT Nadmiar składników mineralnych może szkodzić, szczególnie niemowlęciu, gdyż zbyt mocno obciąża nerki. Dlatego małym dzieciom podawaj tylko naturalną wodę źródlaną lub mineralną – ale o niskim stopniu mineralizacji (poniżej 500 mg w litrze) oraz niskosodową (do 20 mg sodu w litrze). Taką wodę można dawać maluszkowi do picia lub przygotowywać na jej bazie mleko modyfikowane, zupki, przeciery, kaszki. Średnio- i wysokozmineralizowane wody nie nadają się dla malca. [CMS_PAGE_BREAK] Każdą wodę trzeba przegotować przed podaniem niemowlęciu MIT To znaczy: tę z kranu oraz oligoceńską trzeba przegotować. W przypadku butelkowanej nie jest to konieczne. Pod jednym warunkiem: że dziecko wypije ją w ciągu 12 godzin po otwarciu butelki. Po tym czasie trzeba ją przegotować, gdyż mogły się w niej namnożyć bakterie i inne drobnoustroje, a niektóre z nich produkują toksyny szkodliwe dla maluszka. Woda nie ma żadnych wartości, lepiej, żeby dziecko piło ziołowe i owocowe herbatki lub soki MIT Najlepiej od początku przyzwyczajać maluszka do tego, że pragnienie zaspokaja się wodą. Owszem, można też czasem podać dziecku herbatkę (najlepiej niesłodzoną), a po czwartym miesiącu także soki. Bardzo ważne jest jednak to, by nauczyło się pić zwykłą wodę. Noworodka trzeba kąpać w przegotowanej wodzie, bo tak jest lepiej dla skóry MIT Oczywiście możesz tak robić (nie zaszkodzisz dziecku), ale nie jest to konieczne. Gotowanie powoduje zmiękczenie wody, a wtedy jest ona łagodniejsza dla skóry i nie podrażnia jej w takim stopniu jak zwykła, nieprzegotowana, prosto z kranu. Zamiast gotować wodę, wystarczy jednak stosować do mycia środki, które nie wysuszają skóry. Czyli zamiast tradycyjnych mydeł – kostki mydlane (syndety) lub emolienty, czyli takie kosmetyki myjące, które lekko nawilżają i natłuszczają skórę. Kupuje się je w aptece. Buzię dziecka najlepiej myć wodą butelkowaną PRAWDA/MIT Możesz tak robić, bo taka woda na pewno nie podrażni skóry, ale nie jest to konieczne. Do umycia buzi maluszka dobra jest też przegotowana i wystudzona woda z kranu. Może być też bez przegotowania – pod warunkiem że do mycia użyjesz delikatnego emolientu, który nie wysuszy skóry. Czytaj etykiety na butelkach z wodą Gdy kupujesz wodę butelkowaną do przygotowania mleka dla maluszka, przeczytaj uważnie to, co jest napisane na etykiecie. Nie sugeruj się wizerunkiem dziecka lub mamy z dzieckiem: to często tylko chwyt marketingowy! Powinien być za to napis, że woda nadaje się dla niemowląt. I to poparty autorytetem odpowiedniej instytucji, np. Instytutu Matki i Dziecka, Centrum Zdrowia Dziecka, Głównego Inspektora Sanitarnego. Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Zacząć od zupki, kaszki, a może od owoców? Ile malec musi zjeść nowego dania i co zrobić, gdy z całych sił zaciska buzię? Nie wpadaj w panikę, są sposoby, by smyk polubił jedzenie.
Gdy dziecko skończy pierwsze pół roku życia, czeka je prawdziwa rewolucja. Spróbuje owoców, warzyw, mięsa, kasz. Uprzedzamy: nie musi być tym zachwycone. Większość maluszków zdecydowanie wolałaby nadal pić tylko mleczko! Ale to wcale nie znaczy, że w dalszym ciągu ma tylko je ssać – z piersi lub z butelki. Wręcz przeciwnie. To co, zmuszać go? Nie, nie tędy droga, w ten sposób możesz go tylko zniechęcić. Musisz tylko wiedzieć, co możesz maluchowi podawać, oraz pamiętać o kilku ważnych sprawach. Dzieci od urodzenia różnią się apetytem Niektóre są liberałami: śmiało i chętnie próbują nowości. Inne to konserwatyści: lubią tylko to, co znane i sprawdzone. Pogódź się z tym, że twój smyk je nieco więcej (lub mniej), niż zalecają normy. I z tym, że może nie mieć ochoty na zmianę menu. Zjadł tylko trzy łyżeczki zupki? Trudno. Uznaj, że to mu wystarczyło. Zdrowy malec nie zagłodzi się Naukowcy zrobili kiedyś próbę: dziesięciomiesięcznym niemowlętom dali możliwość wyboru tego, co i kiedy będą jadły. Okazało się, że nawet największe niejadki wcale nie zjadały za mało! Dziecko (jeśli tylko jest zdrowe, nic mu nie dolega) gdy będzie głodne, zacznie domagać się jedzenia. Zabawianie przynosi fatalny skutek Jeśli przy każdym posiłku będziesz dokładać wszelkich starań, by wszystko zniknęło z talerzyka, stale zabawiając maluszka czy czytając mu książeczki, wpędzisz się w nie lada kłopoty. W książce „Mały tyran” Jirina Prekop opisuje dziecko, które jadło tylko wtedy, gdy ktoś stał na drabinie, machając kapeluszem! Nie chcesz tego, prawda? Od początku pozwalaj dziecku jeść tyle, ile chce. A jeśli naprawdę zjada niewiele i niepokoisz się, powiedz o tym lekarzowi. Maluchowi ma prawo coś nie smakować Nawet jeśli jest to przygotowana przez ciebie zupka czy najzdrowsze danie ze słoiczka. Nie znaczy to, że masz dosładzać kaszkę i dosalać zupę – o nie! Uzbrój się w cierpliwość i za kilka dni znów spróbuj podać nielubiane danie. Może tym razem malcowi posmakuje? Amerykańscy naukowcy stwierdzili, że niemowlęta dopiero po dziesięciokrotnej próbie podania nowego dania w pełni go akceptują. Masz jeszcze dziewięć prób! Dania zacznij wprowadzać pod koniec pierwszego półrocza Jeśli smyk pije mleko modyfikowane, zacznij rozszerzać jego dietę już od początku piątego miesiąca. Jeżeli ssie pierś, możesz go karmić wyłącznie swoim mlekiem przez całe pierwsze półrocze (wyjątkiem jest kaszka glutenowa, którą trzeba podać nieco wcześniej – o tym w następnym punkcie). Gdy jednak masz mało pokarmu, dziecko słabo przybiera na wadze, pediatra może zalecić rozszerzanie diety w piątym lub w szóstym miesiącu. W piątym lub szóstym miesiącu podaj niewielką ilość kaszki manny lub pszennej Takie są najnowsze zalecenia dietetyków. Zgodnie z aktualną wiedzą gluten (białko roślinne występujące w pszenicy, życie, jęczmieniu i owsie) podawany w tym okresie (w niewielkich ilościach) działa jak naturalna szczepionka i może uchronić przed rozwinięciem się celiakii. Choroba polega na tym, że przez całe życie nie można jeść niczego, co zawiera gluten. Dziecku „na piersi” już w piątym miesiącu podaj raz dziennie łyżeczkę kaszki pszennej (z wodą, twoim mlekiem lub zupką), a karmionemu sztucznie – w szóstym. [CMS_PAGE_BREAK] Na początek masz wybór: zupka lub kaszka Pierwszą zupę jarzynową zrób z dwóch warzyw – ziemniaka i marchewki. Gdy się ugotują, zmiksuj je, dodaj łyżeczkę kaszki pszennej oraz łyżeczkę oliwy z oliwek lub masła. Gdyby zupa była zbyt gęsta, trochę ją rozcieńcz wodą. Na początek daj smykowi tylko trzy, cztery łyżeczki zupy (posiłek poprzedź lub zakończ podaniem piersi lub mleka modyfikowanego). Obserwuj malca. Jeśli jest pogodny, normalnie robi kupkę, to nazajutrz może zjeść tyle zupki, na ile będzie miał ochotę. W następnych dniach dodawaj do niej (po jednym) warzywa: pietruszkę, seler, fasolkę szparagową, brokuły. Gdy zauważysz, że smyk inaczej się zachowuje: boli go brzuch, ma wysypkę, wycofaj się z podawania danej nowości. Może to alergia? Jeśli malec nie ma ochoty jeść zupy, wstrzymaj się kilka dni z jej gotowaniem. W tym czasie podaj kaszkę ryżową na mleku (modyfikowanym lub swoim) lub mleczno-ryżową z łyżeczką utartego jabłka. Dodawaj mięso (lub rybę) Oczywiście do zupy. To konieczne już od szóstego, siódmego miesiąca. W mięsie jest dużo białka, składników mineralnych i witamin w bardzo skoncentrowanej formie. Dla niemowlęcia najlepsze jest chude mięso (królik, kurczak, indyk). Ugotuj je osobno i dodaj do ugotowanych jarzyn, a potem wszystko zmiksuj. W zupach dla siedmio-, ośmiomiesięcznego smyka powinno być około 10 g gotowanego mięsa (to dwie łyżeczki po posiekaniu). Raz w tygodniu zamiast mięsa do zupki dodaj rybę (jeśli malec nie jest alergikiem). Prócz tego co drugi dzień powinno w niej być pół żółtka (początkowo ugotuj całe jajko na twardo, wyjmij żółtko, dodaj połowę do zupy, zmiksuj). Nowe posiłki podawaj malcowi łyżeczką Nie z butelki! Dziecko w drugim półroczu powinno coraz mniej ssać, coraz więcej natomiast żuć i gryźć. Pierwsze zupki, owoce oraz warzywa oczywiście muszą być zmiksowane i nie za gęste, żeby malec się nie zakrztusił. Już jednak około ósmego-dziesiątego mie-siąca mogą się w nich pojawiać miękkie grudki, na przykład z ugotowanych warzyw (ziemniaka, marchewki), a potem również z miękkiego mięsa. Dzięki temu malec będzie uczył się gryźć stałe pokarmy. Alergikowi rozszerzaj dietę ostrożniej Wszystkie nowości wprowadzaj pojedynczo. Uważnie obserwuj dziecko. Gdyby dostało bólów brzuszka, biegunki, wysypki, wycofaj z jego diety podejrzany produkt. W pierwszym roku życia mały alergik nie powinien dostawać mleka krowiego i modyfikowanego, jogurtów, kefirów, sera, masła, truskawek, cytrusów, kakao, czekolady, orzechów. Żółtko wprowadź nie w siódmym, tylko w jedenastym miesiącu, a całe jajko – dopiero w połowie drugiego roku życia. Lepiej być ostrożnym! Przyzwyczaj do jedzenia owoców i warzyw Pierwsze przetarte owoce podaj między piątym a siódmym miesiącem. Zacznij od startego jabłka, potem dodaj przetarte jagody i porzeczki. W siódmym miesiącu możesz dać maliny, jeżyny, gruszki, brzoskwinie i morele, w ósmym – banany, w 10. – śliwki i winogrona, w 11. – truskawki i pomarańcze. W ciągu dnia malec powinien zjeść (razem z sokami owocowymi) do 150 g owoców (tyle waży spore jabłko). Ucz też dziecko jedzenia warzyw. Są lekkostrawne, zapobiegają zaparciom, mają mnóstwo witamin. Początkowo malec dostaje warzywa w zupce. Od 10. miesiąca, kiedy zacznie jeść dwudaniowy obiad, podawaj mu już codziennie dwie porcje warzyw – w zupie i z drugim daniem. Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Jeśli bobasek nie może pić twojego mleka, absolutnie nie podawaj mu krowiego. Maleństwo, które nie skończyło jeszcze roku, powinno pić mieszanki mleczne. Przeczytaj jakie.
Przez pierwsze miesiące życia dzidziuś, zajadając się wyłącznie mlekiem (twoim albo modyfikowaną mieszanką, lub tym i tym), czerpie z niego wszystkie składniki potrzebne do rozwoju. Maminy pokarm nie budzi wątpliwości – jest taki sam. Co innego mieszanki mleczne – bardzo się różnią od siebie. Stąd pewnie tyle pytań co do wyboru konkretnej. Odpowiadamy na najważniejsze. Jakie mleko podać miesięcznemu dziecku? Dla tak malutkiego dziecka sama nie wybieraj mleka. Porozmawiaj z pediatrą opiekującym się malcem. Podpowie ci, czy możesz podać mleko modyfikowane przeznaczone dla dzieci zdrowych, czy raczej np. dla alergików. Bo może być też tak, że malec nie ma objawów, jednak uczulenie ma ktoś w rodzinie (ty, mąż, starsze dziecko). Lekarz poleci wtedy mieszankę, która zapobiega rozwojowi alergii. Czym mleko początkowe, dla najmłodszych, różni się od następnego? Mleko początkowe, oznaczane cyfrą 1, jest przeznaczone dla najmłodszych dzieci, od urodzenia do końca szóstego miesiąca. Wprawdzie jego bazę stanowi mleko krowie, jednak bardzo mocno je zmodyfikowano – po to, by było jak najbardziej zbliżone składem do pokarmu mamy. Zostały w nim zmienione proporcje białek, węglowodanów, rodzaj tłuszczów, ilość witamin oraz składników mineralnych. Dziecko po skończeniu sześciu miesięcy powinno pić mleko następne (czyli oznaczane cyfrą 2). Jego bazą też jest mleko krowie, również mocno zmienione, ale jednak w mniejszym stopniu niż mleko początkowe. Skład mieszanki następnej jest bardziej dostosowany do potrzeb starszego niemowlęcia. Zawiera ona więcej białka, a witaminy i składniki mineralne występują w niej w nieco innych proporcjach. Moje dziecko nie ma alergii. Czy to wszystko jedno, jakie mleko modyfikowane mu podam? Nie. Mieszanki dla niemowląt spełniają ostre normy ustalane przez europejskie komisje do spraw żywienia. Określają one, które składniki i w jakiej ilości muszą znaleźć się w mleku dla niemowląt, a jakich w nich być nie powinno. Są jednak też składniki, które mogą, ale nie muszą być dodane, np. prebiotyki, probiotyki, kwasy omega-3. Porozmawiaj z lekarzem, czy warto, by malec pił takie mleko. Czy mogę zmienić mleko modyfikowane na innej firmy? Jeśli to nie jest konieczne, lepiej tego nie robić. Dziecko szybko przyzwyczaja się do smaku określonej mieszanki, każda zmiana może być dla niego nieprzyjemna i spowodować dolegliwości ze strony układu pokarmowego, np. bóle brzucha, ulewania. [CMS_PAGE_BREAK] Co to jest mleko HA? To mleko hypoalergiczne, dla dzieci, które są zagrożone alergią pokarmową (ale nie mają jeszcze jej objawów). Białko krowiego mleka zostało w nim częściowo zhydrolizowane, czyli poszatkowane, dzięki czemu rzadziej wywołuje reakcje alergiczne. Jeśli jednak maluszek jest zdrowy, to nie ma żadnej potrzeby podawania mu takiego mleka. Mieszanki dla alergików nie są tak smaczne jak mleko modyfikowane. Czemu dziecko musi je pić? Mleko modyfikowane swoją słodycz zawdzięcza obecności laktozy (cukier mleczny). Jeśli dziecko ma alergię na białko mleka krowiego i lekarz zalecił podawanie mieszanki mlekozastępczej, to nie ma wyjścia, malec musi ją pić. Niestety, hydroliza, której mleko jest poddawane, by straciło swoje właściwości uczulające, bardzo zmienia jego smak. Dziecko jednak szybko się do niego przyzwyczaja, zwłaszcza jeśli po jego wypiciu czuje się dobrze: nie boli je brzuszek. Modyfikowana mieszanka jest lekarstwem, malec dzięki niemu ma szansę wyrosnąć z alergii pokarmowej. Czy dziecko, które jest uczulone na mleko krowie, może pić sojowe? Tylko wtedy, jeśli przepisze mu to lekarz. Generalnie jednak nie zaleca się podawania w pierwszych sześciu miesiącach życia dzieciom uczulonym na białko mleka krowiego mieszanek sojowych. One również mogą spowodować uczulenie. Mieszanki sojowe są dobre dla malca, który nie toleruje laktozy, czyli cukru mlecznego (w soi go nie ma). Maluchowi, który skończy rok, podawać mleko krowie czy lepiej modyfikowane? Po skończeniu roku dziecko może już pić krowie mleko (o zawartości tłuszczu 3,2%, chyba że lekarz zaleci chude, czyli 2%). Oczywiście pod warunkiem, że nie ma alergii. Jednak większość pediatrów zaleca, by dziecko do końca trzeciego roku życia piło mleko modyfikowane, najlepiej typu junior (jest ono oznaczone cyfrą 3). Ma m.in. zmieniony rodzaj tłuszczu: zwierzęcy, normalnie występujący w krowim mleku, został częściowo zastąpiony roślinnym (z różnego rodzaju olejów). To o tyle ważne, że dzieci „zjadają” o wiele za dużo tłuszczów zwierzęcych, a za mało roślinnych. Mleko modyfikowane przeznaczone dla dzieci po pierwszym roku życia również wzbogacono żelazem, co jest istotne, bo dzieci w tym wieku często mają anemię, gdyż nie jedzą tylu nowych produktów (mięsa, ryb, warzyw) bogatych w żelazo, ile powinny. Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych