Tego nie rób z dzieckiem – zakazane zabawy dla niemowląt (w tym podrzucanie)
Bawimy się z dziećmi, by być blisko nich i stymulować ich rozwój. Ale uwaga: odpowiedzialna zabawa nie może być ryzykowna! Sprawdź, jakie zabawy uwielbiane przez rodziców absolutnie nie są zalecane przez lekarzy. Czy podrzucanie dziecka jest bezpieczne?
Podrzucanie dziecka to nie to samo co kołysanie w ramionach czy lekkie bujanie w wózku, które jest przyjemne i rozwijające. Minimalne zmiany ułożenia ciała malucha stymulują jego ośrodek równowagi w mózgu. Uważaj jednak, aby nie przesadzić. Niemowlę ma słaby kark i plecy – nie podrzucaj dziecka Dopóki dziecko nie skończy 4 miesięcy, jego mięśnie karku są jeszcze za słabe, aby stabilizować głowę. Jeżeli nie będziesz jej podtrzymywać przy noszeniu, będzie chwiała się na boki albo do tyłu, a to grozi naciągnięciem mięśni i naderwaniem ścięgien (nasze babcie nazywały to „przełamaniem” dziecka). To bardzo bolesny uraz, który w dodatku niesie pewne ryzyko trwałych uszkodzeń. Dopiero po 4. miesiącu życia kark wzmacnia się na tyle, że ciągłe podtrzymywanie główki nie jest już konieczne. Wciąż jednak niemowlak nie jest gotowy na cyrkowe akrobacje. Podczas zbyt gwałtownych zabaw, np. podrzucania, zbyt mocnego tarmoszenia czy turlania, istnieje niebezpieczeństwo, że uszkodzi sobie mięśnie, kręgosłup albo ścięgna. „Akademia Młodych Rodziców” Sprawdź, jak rozwija się niemowlę i na co zwracać uwagę! Czytaj więcej Niemowlę ma niedojrzały mózg – nie potrząsaj dziecka Podczas nieodpowiedniej zabawy może dojść też do poważnych uszkodzeń mózgu, znanych pod nazwą syndrom dziecka potrząsanego. Mózg niemowlęcia jest bardzo podatny na urazy. Kiedy głowa gwałtownie się chwieje, wewnątrz czaszki może dojść do przemieszczenia się mózgu, przerwania naczyń krwionośnych oraz do małych i większych wylewów krwi. To może stać się przyczyną kłopotów ze wzrokiem lub słuchem, a nawet zgonu dziecka. Na syndrom dziecka potrząsanego najbardziej narażone są dzieci w 1. roku życia, ale objawy potrząsania mogą objawić się też nawet kilka lat później. Dziecko może np. rozwijać się wolniej niż rówieśnicy i mieć kłopoty z koncentracją albo pamięcią. Pediatra pokazuje, jak bezpiecznie podnosić niemowlę: View Ediplayer on the source website Niemowlę ma kruche biodra – nie ciągnij dziecka za nogi Nie tylko podrzucanie dziecka może doprowadzić do kłopotów. Nawet kiedy niemowlę leży, możesz je niechcący uszkodzić, np. podczas zabawy w rowerek (czasem takie ćwiczenie zalecają ortopedzi przy leczeniu dysplazji stawów biodrowych). Jeżeli kręcimy nóżkami dziecka delikatnie i ostrożnie, ćwiczenie jest bezpieczne. Jeżeli jednak robisz to zbyt gwałtownie, możesz doprowadzić do zwichnięcia stawu biodrowego, czyli przesunięcia kości udowej. Ten sam uraz grozi wtedy, kiedy przy przewijaniu ciągniesz dziecko za stopy, aby unieść jego pupę. Niemowlę ma delikatne ramiona – nie ucz chodzić na siłę Innym częstym urazem u dzieci jest zwichnięcie stawu ramiennego. Może do niego dojść bardzo prosto: trzymasz stojące dziecko za rękę, ono potyka się, ty odruchowo szarpiesz je w górę, by uchronić przed upadkiem i... już trzeba jechać do chirurga. Aby zmniejszyć ryzyko kontuzji, nie stawiaj niemowlęcia, jeśli nie umie jeszcze utrzymać się na nóżkach, i nie ucz go chodzić. Nie podciągaj też za dłonie do siadu. Konkurs „Narodziny rodziny” Jesteś rodzicem niemowlaka? Opisz swoją historię i wygraj wózek spacerowy! Czytaj więcej 3 zakazane zabawy dla niemowląt Zbyt mocne kołysanie wózka. Leżący w gondoli niemowlak podskakuje bezwładnie i obija się główką o ścianki albo dno wózka. Takie gwałtowne kołysanie może działać na niemowlę usypiająco, ale warto wiedzieć, że jego senność i otępienie mogą być objawami mikrouszkodzeń w mózgu. Karuzela. Wirowanie wokół własnej osi z dzieckiem trzymanym za dłonie jest dla niego przyjemne, ale naraża je na urazy stawów ramiennych. Samoloty. Nie ma chyba dziecka, które nie lubiłoby takich szalonych, budzących dreszczyk emocji zabaw. Ale nie ma też ani jednego lekarza, który by je aprobował. Nie tylko dlatego, że niosą ryzyko upuszczenia dziecka. Także dlatego, że podrzucanie i łapanie naraża niemowlę na przeciążenia takie, jak przy gwałtownym hamowaniu samochodu. Wskutek nich może dojść do uszkodzenia kręgosłupa albo narządów wewnętrznych. Zobacz też: Jak postępować w przypadku urazów dłoni i kolana? Nowe badania: ta metoda uspokajania dziecka zwiększa ryzyko śmierci łóżeczkowej! Jak szybko uspokoić i uśpić niemowlę? Zobacz film! Konsultacja merytoryczna lek. Marek Pleskot Pediatra z ponad 30-letnim doświadczeniem. Przez 14 lat uczył studentów oraz specjalizujących się lekarzy w Warszawskiej Akademii Medycznej, od 20 lat prowadzi gabinet pediatryczny w Podkowie Leśnej
Tran dla dziecka –​ jaki wybrać, od kiedy i ile podawać? Wyjaśnia pediatra
Tran dla dziecka to dobry sposób na podniesienie odporności malucha w sezonie infekcji, a także na dostarczenie składników, które wpływają na prawidłowy rozwój mózgu i całego organizmu. Zanim podasz dziecku tran, sprawdź, jaki wybrać i od jakiego wieku go stosować. Na najczęstsze pytania rodziców odpowiada pediatra dr Marek Pleskot.
Tran dla dziecka to dobre źródło cennych witamin i kwasów tłuszczowych, które poprawiają odporność, wpływają na rozwój intelektualny i wzmacniają kości. Nie bez powodu dawniej tran obowiązkowo podawano w szkołach jako środek, który miał zapobiegać szerzącej się wówczas krzywicy. ​Wśród ludzi ze starszego pokolenia nie był lubianym suplementem diety, jednak teraz coraz więcej rodziców docenia jego zalety i podaje tran swoim dzieciom. Czym jest tran i jakie ma właściwości? Tran to płynny rybi tłuszcz, który zawiera kwasy tłuszczowe omega-3 – to przede wszystkim ze względu na te składniki warto podawać go dzieciom. Tran jest również cennym źródłem dwóch bardzo ważnych witamin – A i D. Powinien się on znaleźć w diecie dzieci z niedoborami tych składników oraz maluchów, których dieta jest uboga w tłuste ryby. Jak tran może wpływać na zdrowie dziecka? Witaminy i zdrowe tłuszcze obecne w tranie wpływają między innymi na zwiększenie odporności. Z tego powodu tran uchodzi za środek, który pomaga w zapobieganiu chorobom. Tran może poprawiać pracę mózgu, sprzyjać rozwojowi kości (zapobiega <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/krzywica-u-dziecka-jakie-objawy-mogao-niej-swiadczyc-26616-r1/">krzywicy u dziecka), prawidłowemu funkcjonowaniu narządu wzroku, a także obniżać ryzyko chorób serca (np. nadciśnienia tętniczego czy choroby niedokrwiennej). Od kiedy podawać dziecku tran? Tran może być podawany dzieciom, które skończyły drugi rok życia. Najlepiej jednak sięgnąć po ten suplement diety dopiero wtedy, gdy zdecyduje o tym lekarz. Tran warto podawać dziecku przez cały rok, szczególnie w okresie między październikiem a kwietniem, gdy z powodu braku słońca może wystąpić u niego niedobór witaminy D. Ile tranu podawać dziecku? Dawkowanie Choć na każdym opakowaniu tranu znajduje się sposób dawkowania, podawanie dziecku dodatkowych preparatów witaminowo-mineralnych zawsze powinno być uzgadniane z pediatrą, najlepiej tym, który na co dzień ma pod opieką dziecko. Lekarz prowadzący wie, jakie suplementy przyjmuje jego mały pacjent, w jakiej jest formie (np. czy często łapie infekcje) oraz czy jest na coś uczulony (może mieć np. alergię na białko ryb). Być może witaminę D podajesz dziecku dodatkowo w kroplach albo maluch pije jeszcze mleko, które jest w nią wzbogacane – to wszystko może mieć zasadnicze znaczenie dla ustalenia odpowiedniej dawki tranu. Jeśli podajesz dziecku preparat pod nadzorem lekarza, w porcjach, które zalecił, nie musisz się obawiać, że go przedawkujesz. Zarówno witamina D, jak i A, których źródłem jest olej rybi, w nadmiarze mogą działać toksycznie. Podawanie tranu zawsze należy uzgodnić z pediatrą. Jaki tran wybrać dla dzieci? Prawdziwy tran jest produkowany z wątroby dorsza lub innych ryb dorszowatych. Czasem pod tą nazwą kryje się również tłuszcz pochodzący z innych gatunków ryb lub ssaków (tran produkuje się np. również z wątroby i tkanki tłuszczowej wielorybów). Źródło pochodzenia sprawia jednak, że ten suplement diety ma inny skład i właściwości niż tradycyjny tran. Producenci prześcigają się w sposobach maskowania przykrego, ich zdaniem, rybiego smaku i zapachu tranu (dlatego kupić można np. tran o smaku owoców czy mięty). Czy im się to udaje? Z różnym skutkiem. Tran o smaku owocowym w większości przypadków i tak pozostanie tranem. Najlepiej, jeśli dziecko od początku poznaje i próbuje oswoić się z jego naturalnym smakiem, a dopiero – gdy to się nie powiedzie – można rozpocząć eksperymentowanie np. z tranem cytrynowym lub miętowym. View Burdaffi on the source website Jak sprawić, by dziecko polubiło tran? Niektóre dzieci łatwiej akceptują smak tranu, gdy podaje im się schłodzony preparat prosto z lodówki. Można również tuż po połknięciu porcji tranu zaproponować dziecku kanapkę. Zjedzenie kromki chleba to dobry sposób, aby zapobiec przykremu odbijaniu się i odczuciu niesmaku w ustach, na które skarżą się niektóre osoby po przyjęciu tranu. Kilkulatkom można również kupować tran w miękkich kapsułkach. Choć jest to rozwiązanie dla dzieci, które skończyły minimum trzy lata, można je rozważyć dopiero wtedy, gdy maluch doskonale radzi sobie z połykaniem tabletek. View Burdaffi on the source website Czy tran pokrywa zapotrzebowanie na witaminę D? Porcja tranu dziennie, mimo zdrowotnych właściwości tego preparatu, nie zastąpi zdrowej diety, która ma największe znaczenie dla dobrej formy dziecka. Tran można traktować jedynie jako dodatek, czyli suplement diety. Obecne w oleju rybim kwasy omega-3 oraz witaminy znajdują się również w rybach i to one muszą być podstawowym źródłem tych składników. Na talerzach dzieci (dorosłych również!) ryba powinna pojawiać się dwa razy w tygodniu. W Polsce, niestety, domy, w których dania rybne jada się choć raz w tygodniu, należą do rzadkości – stąd potrzeba podawania suplementów. By zadbać o odpowiedni poziom witaminy D u dziecka, najpierw udaj się do lekarza, który zleci badania krwi, by sprawdzić poziom tego składnika u malucha. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/odpornosc-dziecka-jak-wzmocnic-odpornosc-1961-r1/">Co na odporność dla dzieci – 6 skutecznych i sprawdzonych metod [oraz 3 produkty z apteki] <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/dieta/rozszerzanie-diety-kiedy-podac-rybe-niemowlakowi-21547-r1/">Ryba dla dziecka: jaka ryba dla niemowlaka i rocznego dziecka? (jak ją przygotować?) <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/imbir-na-przeziebienie-jak-stosowac-przepis-na-syrop-i-herbate-30402-r1/">Imbir na przeziębienie – jak stosować? Przepis na syrop i herbatę Konsultacja merytoryczna lek. Marek Pleskot Pediatra z ponad 30-letnim doświadczeniem. Przez 14 lat uczył studentów oraz specjalizujących się lekarzy w Warszawskiej Akademii Medycznej, od 20 lat prowadzi gabinet pediatryczny w Podkowie Leśnej
Odparzenia pieluszkowe – jak wyglądają, co stosować, czym leczyć?
Odparzenia pieluszkowe mogą pojawić się w wyniku błędu pielęgnacyjnego, przegrzewania dziecka, źle dobranej pieluchy lub nieodpowiedniego kremu ochronnego. Odparzona pupa dziecka wymaga wyjątkowej troski. Sprawdź, czym smarować odparzenia pośladków, żeby szybko sobie z nimi poradzić.
Odparzenia pieluszkowe to jeden z częstszych problemów pielęgnacyjnych u niemowląt. Mogą mieć różne objawy w zależności od stopnia nasilenia stanu zapalnego. Wspólnie z pediatrą dr. n. med. Markiem Pleskotem wyjaśniamy, jak mogą wyglądać odparzenia u dziecka i jak powinna wyglądać pielęgnacja podrażnionej i zaczerwienionej skóry. Odparzenia pieluszkowe u dzieci Odparzenia pieluszkowe pojawiają się u noworodka, niemowlaka i dzieci po pierwszych urodzinach. Skóra na pośladkach lub w pachwinach może odparzać się <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/pielegnacja/odpieluchowanie-od-czego-zaczac-20190-r1/">w całym okresie pieluszkowania. Zasady postępowania są podobne bez względu na to, w jakim wieku jest dziecko, ale jest jeden wyjątek – jeśli odparzenie pojawia się u noworodka, czyli u dziecka, które nie skończyło pierwszego miesiąca, trzeba pokazać je lekarzowi. W przypadku starszych maluchów można przez kilka dni stosować domowe metody na odparzenia (opisujemy je niżej). A jeśli leczenie nie przynosi poprawy, dziecko powinien obejrzeć pediatra. Odparzenia pieluszkowe – przyczyny Pupa małego dziecka jest szczególnie skłonna do powstawania odparzeń: jest narażona na częsty kontakt z działaniem moczu i kału, ma cienki naskórek bez wystarczającej liczby gruczołów łojowych i jest schowana w pieluszce, co utrudnia jej oddychanie. Czasami naprawdę niewiele trzeba, aby pośladki się odparzyły – wystarczy przetrzymać dłużej dziecko w brudnej pieluszce podczas podróży. Główne przyczyny odparzeń pieluszkowych: zbyt rzadko zmieniana pielucha niemycie pupy przy każdym przewijaniu niedokładne czyszczenie zabrudzonych pośladków niedokładne osuszanie pupy dziecka po umyciu stosowanie nieodpowiednich kosmetyków uczulenie na krem do pupy uczulenie na pieluszkę <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zakupy/chusteczki-nawilzane-przydatne-ale-czy-nie-szkodliwe-29239-r1/">nadużywanie chusteczek nawilżanych zbyt grube smarowanie pupy kremem ochronnym używanie zasypek drażniące działanie moczu lub kału nawracające zakażenia dróg moczowych infekcje, którym towarzyszą biegunki. Jak wyglądają odparzenia pieluszkowe? Głównym objawem odparzenia pieluszkowego jest podrażnienie i zaczerwienienie skóry pod pieluszką. Na pośladkach, a także w okolicy odbytu i narządów płciowych widoczny jest rumień. Dzięki starannej pielęgnacji na tych objawach często odparzenie się kończy. Czasem jednak pojawiają się kolejne objawy – grudki i pęcherzyki, z których sączy się surowiczy płyn. Zmiany te mogą zamieniać się w zasychające strupki. Opisanym objawom towarzyszy pieczenie i swędzenie skóry. To <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/pielegnacja/odparzenia-pupy-u-niemowlaka-i-pieluszkowe-zapalenie-skory-25486-r1/">symptomy pieluszkowego zapalenia skóry. Stąd już tylko krok do nadkażenia bakteryjnego lub grzybiczego. Odparzenie pieluszkowe – jak leczyć? Jeśli mamy do czynienia z bardziej zaawansowaną formą odparzenia pieluszkowego, konieczne jest leczenie maściami i innymi preparatami przepisanymi przez lekarza (pediatrę lub dermatologa dziecięcego). Jeśli na skórze dziecka widoczne jest tylko zaczerwienienie i podrażnienie, można stosować <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/pielegnacja/kremy-i-masci-na-odparzenia-nasz-ranking-27394-r1/">popularny krem i maść na odparzenia, oraz tradycyjne domowe metody leczenia, jak np. wietrzenie pośladków. Co na odparzenia pieluszkowe? Rodzice najczęściej poszukują informacji, jaki krem lub jaką maść używać, gdy u dziecka pojawiło się odparzenie. Smarowanie pośladków ma znaczenie podczas leczenia odparzeń, ale pierwszej kolejności należy upewnić się, czy dobrze pielęgnujemy pupę dziecka. Bez tego nie będzie poprawy. Gdy zauważysz, że pośladki niemowlaka stały się podrażnione, zaczerwienione i rozwija się odparzenie: Częściej zmieniaj pieluchę – w czasie odparzenia nawet co 2–3 godziny (jeśli skóra będzie zdrowa – co 3–4 godziny i za każdym razem, gdy niemowlę zrobi kupkę). Przy każdym przewijaniu dokładnie umyj pupę dziecka – używaj ciepłej wodą i <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/pielegnacja/w-czym-kapac-noworodka-29538-r1/">płynu do kąpieli dziecka. Zrezygnuj z nawilżanych chusteczek – są wygodne, ale mogą zawierać substancje dodatkowo podrażniające wrażliwą skórę. Staraj się korzystać z nich jedynie poza domem. Starannie osuszaj pośladki – aby wyleczyć odparzenia pieluszkowe, skóra musi być sucha. W fałdach skóry (u chłopców także pod moszną) może utrzymywać się wilgoć, która jest jedną z przyczyn odparzeń. Nie używaj zasypek – nawet posypywanie mąką ziemniaczaną nie jest obecnie polecane przez dermatologów dziecięcych. Natomiast <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/pielegnacja/maka-ziemniaczana-na-odparzenia-to-nie-jest-najlepszy-pomysl-26613-r1/">kąpiel dziecka w krochmalu może być stosowana przy zmianach sączących, pod warunkiem, że zaleci ją lekarz. Stosuj krem na odparzenia – używaj go podczas każdego przewijania. Bez takiego wspomagania skóra niemowlaka ma mniejsze szanse, aby skutecznie chronić się przed drażniącym działaniem moczu i kału. Odparzenia pieluszkowe – czym smarować? Do wyboru masz różne kremy na odparzenia pieluszkowe: z cynkiem, z alantoiną czy pantenolem. Pamiętaj, że czasem jeden krem pomaga dziecku bardziej niż inny. Warto wypróbować różne kosmetyki. Krem ochronny do pupy stosowany do codziennej pielęgnacji powinien nawilżać skórę i działać łagodząco na powstałe zmiany. Warstwa kremu musi być cienka – zbyt gruba odniesie odwrotny od zamierzonego skutek i zamiast pomóc, zaszkodzi. Jeśli stosujesz nowy krem na odparzenia, aby przekonać się, czy rzeczywiście działa, musisz poczekać około trzech dni. Taką samą cierpliwością należy wykazać się, jeśli testujemy nowe pieluszki. View Burdaffi on the source website Jeżeli odparzenie nie znika po trzech dniach lub przechodzi w pieluszkowe zapalenie skóry – konieczna będzie wizyta u pediatry, który zleci specjalne maści. Nie należy z nimi samemu eksperymentować. Wietrzenie pośladków przy odparzeniach Skóra, która ma częsty kontakt z powietrzem, oddycha. Dzięki temu jest mniej narażona na odparzenia. Zmianę pieluchy wykorzystuj do wietrzenia pośladków. Przewijając dziecko, pozwól mu przez pewien czas poleżeć trochę bez pieluszki (nigdy nie zostawiaj niemowlęcia na przewijaku bez opieki choćby na chwilę). Odparzenia pieluszkowe – o czym pamiętać? Odparzeniom lepiej zapobiegać, niż je leczyć. Dbaj, aby pośladki dziecka były zawsze czyste i suche. Gdy skóra na pupie jest podrażniona: Jeśli karmisz naturalnie, nie odstawiaj niemowlęcia od piersi – kobiece mleko obniża PH moczu i aktywność enzymów zawartych w kupce. Jeśli dziecko dorosło już do rozszerzania diety, nie spiesz się z wprowadzaniem nowych produktów. Zmieniają one skład moczu i konsystencję kupek. I na koniec najważniejsze – jeszcze skrupulatniej przewijaj dziecko. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/noworodek/skora-noworodka-7289-r1/">Skóra dziecka – główne zasady pielęgnacji Atopowe zapalenie skóry czy odparzenie? Kosmetyki dla noworodka – jakie są potrzebne? Konsultacja merytoryczna lek. Marek Pleskot Pediatra z ponad 30-letnim doświadczeniem. Przez 14 lat uczył studentów oraz specjalizujących się lekarzy w Warszawskiej Akademii Medycznej, od 20 lat prowadzi gabinet pediatryczny w Podkowie Leśnej
Śniadanie dla rocznego dziecka: 26 pomysłów (także na zdrowe śniadanie bez mleka)
Śniadanie dla rocznego dziecka musi być odpowiednio skomponowane. Żeby maluch prawidłowo się rozwijał, zdrowe śniadanie powinno dostarczać aż 25 proc. dziennego zapotrzebowania na energię. Te pomysły na śniadania, także dla rocznych dzieci ze skazą białkową, zasmakują też reszcie domowników.
Śniadanie dla rocznego dziecka powinno dostarczać sporo energii, żeby maluch miał siłę aktywnie rozpocząć dzień. Dietetycy wyliczyli, że powinno pokrywać aż jedną czwartą dziennego zapotrzebowania. Po nocnej przerwie, czyli co najmniej po dziewięciu godzinach snu, we krwi dziecka jest niski poziom glukozy, a właśnie ona jest paliwem dla mózgu. Zdrowe śniadanie dla rocznego dziecka jest więc niezbędne do tego, aby zdobywało nowe umiejętności, rozwijało się prawidłowo fizycznie i intelektualnie. Warto mu to ułatwić. Spis treści: Co na śniadanie dla rocznego dziecka: przykładowe produkty Zdrowe śniadanie dla rocznego dziecka Pomysły na śniadanie dla rocznego dziecka (i niejadka) Mleczne śniadanie dla rocznego dziecka Śniadanie dla rocznego dziecka (bez mleka) Drugie śniadanie dla rocznego dziecka Śniadanie dla rocznego dziecka – dodatkowe przepisy Co na śniadanie dla rocznego dziecka Dobrym pomysłem na początek dnia dla rocznego dziecka jest śniadanie na ciepło - do jego trawienia i przyswojenia organizm zużywa mniej energii, a tym samym więcej zostaje jej dziecku na aktywne poznawanie świata. Na śniadanie dobre są produkty zawierające sporą dawkę węglowodanów (kasze, pieczywo, miód, dżem), które dość szybko nasycają i sprawnie są przekształcane w energię. Dobry zestaw śniadaniowy dla rocznego dziecka to np.: mała porcja ciepłej kaszy kanapeczki z jajkiem na twardo i kilka pomidorków koktajlowych owocowa herbatka (bez cukru). Na śniadania szczególnie polecamy: biały ser – można z niego zrobić twarożek z warzywami, np. rzodkiewką i szczypiorkiem. kaszki – gotowe kaszki przygotowuje się łatwo i szybko. Wzbogacane są w cenne składniki mineralne i witaminy. mleko – w pierwszym roku życia modyfikowane. W 12. miesiącu życia dziecko może spróbować zwykłego słodkiego mleka. Przygotowuj na nim kakao (naturalne, nie instant) lub kawę zbożową. naturalne kasze i płatki – są dobrym źródłem energii. Zawierają błonnik wspomagający pracę układu pokarmowego. Zdrowe śniadanie dla rocznego dziecka Drożdżówka i słodki sok z kartonika to nie jest zdrowe, ani nawet zadowalające, śniadanie dla rocznego dziecka. Choć szybko się je przygotowuje, to da maluchowi energię tylko na chwilę i nie dostarczy wszystkich niezbędnych składników odżywczych. Śniadanie dla małego dziecka powinno zawierać węglowodany, białko i tłuszcz oraz cenne dla organizmu mikroelementy. Rocznemu dziecku na zdrowe śniadanie proponuj: kasze na mleku - prócz manny i gotowych kaszek w diecie rocznego dziecka (i starszego) powinny znaleźć się też inne kasze i naturalne płatki. Staraj się ograniczać gotowe płatki śniadaniowe – zwykle są mocno dosładzane. Spróbuj dodawać dziecku płatki na bieżąco, w miarę jedzenia – część dzieci woli je chrupać, zamiast jeść mocno rozmoczone. Sprawdź, co bardziej odpowiada twojemu malcowi. potrawy z jajek i nabiał - produkty zawierające białko i tłuszcz (mleko, sery, jajka), trawione są wolniej i dlatego dają uczucie sytości na dłużej. Dzięki nim dziecko nie będzie domagać się zbyt szybko przekąski. Podaj dziecku np. jajko na twardo na kanapce lub jajecznicę, twarożek, a do tego kilka pomidor lub ogórek zielony. Oprócz jasnego pieczywa dziecko powinno jeść też pełnoziarniste, np. chleb lub bułki grahamki. Mleczne śniadanie dla rocznego dziecka Małe dzieci powinny rano wypić mleko lub zjeść jego przetwory. Mleko, kefir, jogurt, maślanka, żółte sery, podobnie jak twaróg, są dla nich najlepszym źródłem łatwo przyswajalnego wapnia, który jest niezbędny m.in. do budowania kości i zębów dziecka. Pamiętaj jednak, że wapń najlepiej się wchłania w obecności witaminy D. W naszej szerokości geograficznej większość ludzi ma jej niedobory. Dlatego porozmawiaj z pediatrą o suplementacji diety malucha tą witaminą. Na rynku dostępne są też produkty fortyfikowane tą witaminą, czyli takie, do których w procesie produkcji dodano witaminę D. Na mleczne śniadanie dla rocznego dziecka możesz podać: twarożek z truskawkami (mogą być mrożone!) warzywa z twarożkiem jogurt z owocami i płatkami kukurydzianymi (lub owsianymi) twarożek Gąski Balbinki kaszka kukurydziana z owocami Pomysły na śniadanie dla rocznego dziecka Bardzo ważne jest, aby w diecie dziecka znajdowały się warzywa i owoce. Dlatego dodawaj je do wspomnianych wyżej kasz, serków, jogurtów i kanapek. Zawierają mnóstwo witamin i składników mineralnych. Kładź na chleb z serem plasterki pomidora, ogórka, rzodkiewki, a także kiełki. Do twarożku i jajecznicy dodawaj szczypiorek, a do kasz – przetarte lub świeże owoce. Dziecko, zupełnie jak dorosły, chętniej jada atrakcyjnie wyglądające potrawy. Sprawdź te pomysły na kreatywne i urocze śniadania dla rocznego dziecka: kanapka dla niejadka - 10 kreatywnych pomysłów wesołe kanapki: 10 propozycji nietypowe kanapeczki: 14 pomysłów Śniadanie dla rocznego dziecka bez mleka Dziecko ze skazą białkową uczulone jest na białka mleka krowiego. Takiemu maluchowi zaleca się dietę bezmleczną. Dlatego na śniadanie dla rocznego dziecka bez mleka można przygotować: kanapeczki (np. z pastą jajeczną) posmarowane oliwą zamiast masła; pieczywo powinno także być bezmleczne, kaszki na wodzie z dodatkiem owoców, dania z jaj (najbezpieczniejsze są jaja przepiórcze): omleciki, jajecznica, jajo na twardo lub miękko, pasty jajeczne – wszystko z dodatkiem warzyw, np. szczypiorku, groszku lub kukurydzy czy pomidorków. siemianka budyń z kaszy jaglanej tosty z jajecznicą (zastąp masło kroplą oleju rzepakowego) omlet dyniowy omlecik z jabłkiem (nie dodawaj mleka) Drugie śniadanie dla rocznego dziecka Powinno zaspokoić niewielki apetyt i pomóc przetrwać maluchowi do obiadu. Najlepsze są owocowe lub warzywne przekąski, które z powodzeniem zastąpią tradycyjne drugie śniadanie w postaci kanapek. Łatwo też je przygotować i zabrać ze sobą np. na spacer. Poniżej kilka podpowiedzi na zdrowe drugie śniadanie dla rocznego dziecka: muffinki na słono szpinakowe ciasteczka owocowe talarki warzywa na parze Śniadanie dla rocznego dziecka – dodatkowe przepisy Pomysłów na śniadanie dla rocznego dziecka można znaleźć wiele. My szczególnie polecamy następujące przepisy: 6 pomysłów na jogurt Pyszny omlet z marchewką Owsianka z jabłkiem Twarożek ze szczypiorkiem Kaszka kukurydziana z owocami Kaszka ryżowa z brzoskwinią Ryż z musem morelowym Bezmleczne naleśniki z jabłkiem Jajecznica na parze ze szczypiorkiem Sprawdź też: Co je roczne dziecko – przykładowy jadłospis na 3 dni Zasady komponowania diety rocznego dziecka 14 produktów zakazanych dla roczniaka Konsultacja merytoryczna lek. Marek Pleskot Pediatra z ponad 30-letnim doświadczeniem. Przez 14 lat uczył studentów oraz specjalizujących się lekarzy w Warszawskiej Akademii Medycznej, od 20 lat prowadzi gabinet pediatryczny w Podkowie Leśnej
Kiedy wkładać dziecku czapkę? I czy przewianie uszu to mit? [PEDIATRA WYJAŚNIA]
Wiele osób sądzi, że czapka dla niemowlaka jest niezbędna, i to bez względu na temperaturę panującą na dworze. Pytamy pediatrę, jak jest naprawdę: kiedy niemowlę można zabrać na spacer z gołą głową bez obaw, że się przeziębi, a kiedy trzeba wkładać dziecku czapkę.
Trzeba zawsze wkładać dziecku czapkę, bo przez głowę ucieka najwięcej ciepła. Uszy muszą być zakryte, bo nawieje w nie wiatr. Kto z nas nie słyszał podobnych opinii? Niektórzy uważają jednak, że zakładanie czapki i przegrzewanie dziecka to typowa polska specjalność. W internecie pojawiają się argumenty, że na świecie maluchy są ubierane inaczej. Pytamy doświadczonego pediatrę, dr n. med. Marka Pleskota, kiedy czapka dla niemowlaka jest naprawdę potrzebna. Kiedy wkładać dziecku czapkę? Zakładając dziecku czapkę, trzeba zachować rozsądek. Głowa jest stosunkowo dużą powierzchnią ciała u dziecka. Niemowlę nie ma bujnej czupryny, więc jeżeli temperatura spada poniżej 15ºC, lepiej założyć mu niezbyt grubą czapkę. Dwu-, trzylatek nie musi jej nosić, jeżeli temperatura nie jest niższa niż 10ºC. A jeśli dziecko ma więcej niż 3 lata, może chodzić z gołą głową, jeśli temperatura (odczuwalna) jest wyższa niż 3ºC. Kiedy dziecko może chodzić bez czapki: infografika Czy zakładać dziecku czapkę, by go nie przewiało? Przewianie to potoczne określenie wychłodzenia pod wpływem złych warunków atmosferycznych. Wiemy, że temperatura odczuwalna w dni wietrzne jest niższa niż temperatura, którą pokazuje termometr. Ale przewianie uszu to mit. Rodzice podejrzewają, że dziecku nawiało do ucha, a przecież stan zapalny uszu pochodzi nie z zewnątrz, tylko ze środka. To postępująca infekcja z nosa lub gardła, która rozszerza się na uszy, szczególnie u tych dzieci, które są predysponowane do tego typu powikłań. Jak ubierać dziecko na spacer? Punktem odniesienia powinno być ubranie rodzica. Jeśli dziecko tylko siedzi w wózku, potrzebuje jednej dodatkowej warstwy odzieży i kocyka. Szczególnie dotyczy to niemowląt, bo u nich łatwiej o zaburzenia termoregulacji. W przypadku dzieci, które dużo biegają, skaczą, powinniśmy zadbać, aby miały na sobie jedną warstwę mniej niż my – pod warunkiem jednak, że cały czas będą w ruchu. Podobnie z czapkami: rodzice też nie zakładają czapki, gdy jest ciepło. Czy zasady ubierania i zakładania czapki dotyczą każdego dziecka? Dużo zależy od tego, jak dziecko było wychowywane wcześniej, a dokładnie – jak przyzwyczailiśmy je do niższych temperatur. Jeśli bez przerwy nosiło wełnianą czapkę z pomponem, nie możemy zmienić jego stylu ubierania z dnia na dzień, tylko powoli oswajajmy je z nowymi warunkami. Ale zdecydowanie jestem zdania, że z czapkami nie należy przesadzać, a wśród rodziców jest – niestety – odwrotna tendencja. Dziecko ubrane za grubo czy za lekko: co jest gorsze? Najgorzej, gdy dziecko zmarznie. Ale jeżeli tylko się spoci, ale dotrze do domu ciepłe i szybko zostanie przebrane w suchą odzież, jest to lepszym rozwiązaniem, niż gdy spocone zmarznie i będzie szczękać zębami. View Burdaffi on the source website Dr. n. med Marek Pleskot, pediatra z wieloletnim doświadczeniem. Przez wiele lat uczył studentów i specjalizujących się lekarzy w Warszawskiej Akademii Medycznej. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego. Prowadzi prywatną praktykę w Podkowie Leśnej k. Warszawy (drpleskot.pl). Zobacz też: 8 sekretów matek, których dzieci nie chorują Jak ubrać noworodka na wiosenny spacer? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/bol-gardla-u-dziecka-o-czym-swiadczy-jak-leczyc-bol-gardla-11239-r1/">O czym świadczy ból gardła u dziecka? Konsultacja merytoryczna lek. Marek Pleskot Pediatra z ponad 30-letnim doświadczeniem. Przez 14 lat uczył studentów oraz specjalizujących się lekarzy w Warszawskiej Akademii Medycznej, od 20 lat prowadzi gabinet pediatryczny w Podkowie Leśnej
Grypa czy przeziębienie? Porównaj te objawy! [INFOGRAFIKA]
Wydaje ci się, że wiesz, jak rozpoznać grypę u dziecka? Sprawdź, jak zorientować się, czy gorsze samopoczucie dziecka to rzeczywiście objaw grypy, czy może tylko zwykłego przeziębienia czy kataru.
Objawy grypy u dzieci mogą być nieco inne niż u dorosłych, którzy czasem – choć nie zawsze – chorują mniej intensywnie niż maluchy. Grypa to groźna choroba, która może mieć niebezpieczne powikłania. Z tego powodu razem z pediatrą ustalamy, jak ją rozpoznać, aby twoja pociecha w porę uzyskała odpowiednią pomoc. Grypa u dziecka – objawy Dziecko chore na grypę od początku infekcji źle się czuje. Ma silne dreszcze, do których dołącza wysoka temperatura (często powyżej 39 stopni C), ból głowy i mięśni. Maluch jest niespokojny, czasem wymiotuje, dokucza mu suchy kaszel, a obrzęk śluzówki utrudnia oddychanie. U niektórych maluchów objawem grypy może być również wodnisty katar. Złe samopoczucie mija najczęściej po 2-3 dniach, a temperatura wraca do normy po około 5 dobach. Sprawdź, czy twoje dziecko ma objawy grypy? Grypa u dziecka – leczenie Ponieważ przebieg grypy bywa gwałtowny, a powikłania poważne, dziecko trzeba bacznie obserwować. – Niemowlę powinno pilnie trafić do lekarza. Grypę leczy się objawowo, przede wszystkim obniżając gorączkę. Dziecko musi też dużo wypoczywać. Kaszlący maluch po konsultacji z pediatrą może dostawać leki rozrzedzające śluz i ułatwiające oczyszczanie dróg oddechowych. Jeśli mimo leczenia po kilku dniach gorączka wraca (lub trwa dłużej niż pięć dni), dziecko uporczywie kaszle, boli je ucho, ma ropną wydzielinę w nosie, ponownie powinien obejrzeć je lekarz, by sprawdzić, czy nie rozwinęło się powikłanie grypy. Konsultacja: dr n. med. Marek Pleskot, pediatra, prowadzi prywatną praktykę w Podkowie Leśnej koło Warszawy – www.drpleskot.pl Czytaj też: Dziecko ma grypę – musi leżeć! Jak leczyć grypę u dziecka? Konsultacja merytoryczna lek. Marek Pleskot Pediatra z ponad 30-letnim doświadczeniem. Przez 14 lat uczył studentów oraz specjalizujących się lekarzy w Warszawskiej Akademii Medycznej, od 20 lat prowadzi gabinet pediatryczny w Podkowie Leśnej
Marsz alergiczny, czyli dlaczego trzeba leczyć alergię pokarmową?
Podejrzewasz, że twoje dziecko jest uczulone na białka mleka krowiego? Reaguj jak najszybciej. Dzięki temu możesz uchronić malca przed marszem alergicznym.
Niekiedy sygnałem ostrzegawczym jest atopowe zapalenie skóry (AZS), wysypki alergiczne albo pokrzywka. Kiedy indziej – kolka, wymioty, biegunki z dodatkiem śluzu lub krwi, ulewanie pokarmu. Bywa też, że niemowlę (i oczywiście jego rodzice) musi się zmagać jednocześnie zarówno z problemami skórnymi, jak i objawami ze strony układu pokarmowego. Wszystko to za sprawą alergii pokarmowej. Najczęściej na białka mleka krowiego. Ale uczulać mogą również inne składniki lub produkty: białka jaja kurzego, pszenica, soja, orzechy, ryby, cytrusy itd. W pierwszym przypadku alergia ujawnia się zazwyczaj w 2–3. miesiącu życia dziecka, w drugim – wraz z rozszerzaniem jego diety. Drugie wcielenie alergii Co robić? Na pewno nie bagatelizować w imię zasady: samo przejdzie – a takiej pokusie ulega nadal, niestety, część rodziców. To bowiem najprostszy sposób, by dziecko padło w przyszłości ofiarą tzw. marszu alergicznego. Bo choć rzeczywiście u większości maluchów alergia pokarmowa ustępuje wraz z wiekiem, to jeśli nie jest prawidłowo leczona, albo nie jest leczona wcale, w jej miejsce może pojawić się inna jej postać. Zjawisko to nosi miano marszu alergicznego. Zazwyczaj jest to alergia wziewna, np. na roztocza, pyłki roślin czy sierść zwierząt. Dziecko ma katar sienny lub często choruje na infekcje wirusowe, a potem, przede wszystkim nocą, dokucza mu suchy, męczący kaszel. Zaniedbując w niemowlęctwie uczulenie np. na białka mleka krowiego, narażamy więc malucha na to, że za kilka lat będzie się borykał, a wraz z nim i my, z alergią wziewną, a nawet… z astmą. Przeczytaj także: Alergia pokarmowa jest groźniejsza, niż się wydaje Na tropie alergenu Dlatego alergię pokarmową u niemowlęcia trzeba leczyć. Jak? Konsekwentnie eliminując z jego diety to, co mu szkodzi. Tylko tyle i aż tyle. Bo choć brzmi to prosto, w praktyce proste wcale nie jest. Najpierw musimy bowiem wytropić winowajcę, czyli alergen pokarmowy lub alergeny pokarmowe, które odpowiadają za objawy choroby u naszego dziecka. Problem w tym, że nie ma – i z powodu złożoności mechanizmów, jakie prowadzą do pojawienia się objawów alergii, nigdy zapewne nie będzie – uniwersalnego, prostego testu pozwalającego zdiagnozować alergię pokarmową. Możemy potwierdzić alergie pokarmowe tzw. IgE-zależne, które polegają na tym, że gdy organizm zetknie się z alergenem, produkuje przeciwciała w klasie IgE. Służą do tego testy z krwi oraz testy skórne. Niestety, nie są one wiarygodne w przypadku niemowląt i dzieci, które nie skończyły trzech lat. Szacuje się, że u blisko połowy małych alergików występują objawy uczulenia po spożyciu mleka, mimo że testy IgE są u nich ujemne. To oznacza, że dzieci te nie mają alergii IgE-zależnej. Mogą mieć jednak alergię IgE-niezależną, która daje takie same objawy. Sprawdź: Czy dziecko jest uczulone – test Test eliminacji i prowokacji W tej sytuacji jedynym miarodajnym testem, który pozwala rozstrzygnąć, czy malec ma alergię pokarmową, czy nie, jest tzw. test eliminacji i prowokacji. Polega on na tym, że na jakiś czas wykluczamy z diety dziecka lub karmiącej je piersią mamy podejrzany produkt. Jeśli objawy uczulenia ustąpią (możemy na to czekać nawet 2–3 tygodnie), to znaczy, że najpewniej wytropiliśmy alergen. To jednak jeszcze nie koniec. Gdy stan zdrowia malucha się poprawi, przychodzi czas na prowokację – wprowadzenie do diety domniemanego winowajcy. Odbywa się to, oczywiście, pod kontrolą lekarza. Jeśli symptomy uczulenia powrócą, zyskujemy pewność, co jest jego przyczyną. Dieta bez alergenu Leczenie alergii pokarmowej, czyli zapobieganie w przyszłości marszowi alergicznemu, polega na wykluczeniu z niemowlęcej diety alergenu. W przypadku dzieci karmionych piersią oznacza to, rzecz jasna, konieczność wyeliminowania go z diety mamy. Jeśli są to białka mleka krowiego, to przynajmniej do ukończenia przez malucha pierwszego roku życia zamiast mleka modyfikowanego podaje mu się mieszanki mlekozastępcze (hydrolizaty kazeiny albo białek serwatkowych). Które? Decyzję podejmuje lekarz, kierując się rodzajem objawów, jakie występują u niemowlęcia. Bywa, że dziecko uczula się również na hydrolizat białek mleka krowiego. W takiej sytuacji konieczne jest podawanie mieszanek elementarnych, zawierających syntetyczne aminokwasy. Nie tylko marsz alergiczny Marsz alergiczny to nie jedyny problem, z którym muszą się w przyszłości liczyć rodzice małego alergika. Zdarza się, że choć dziecko wyrośnie z alergii na mleko, to jednak będzie je źle tolerować w dorosłym życiu. Może również cierpieć z powodu alergii krzyżowej (np. uczuleniu na pyłki brzozy towarzyszą objawy alergii po zjedzeniu jabłka). Sprawdź: Alergia krzyżowa – co jeszcze może cię uczulać? Konsultacja merytoryczna lek. Marek Pleskot Pediatra z ponad 30-letnim doświadczeniem. Przez 14 lat uczył studentów oraz specjalizujących się lekarzy w Warszawskiej Akademii Medycznej, od 20 lat prowadzi gabinet pediatryczny w Podkowie Leśnej
Dr Marek Pleskot: Szczepiłem swoje dzieci, zaszczepię też wnuki
Pediatra, który przyjmuje swoich pacjentów w Podkowie Leśnej opowiada, dlaczego nigdy nie bał się szczepionek i jak rozumie rodzicielską odpowiedzialność.
Czy spotyka Pan w swoim gabinecie rodziców, którzy nie chcą szczepić dzieci? – Tak, ale to sporadyczne przypadki. Częściej rodzice przychodzą po radę, bo mają wątpliwości i chcą usłyszeć zdanie lekarza. I co Pan im mówi? – Staram się tłumaczyć, że szczepienia nie bez powodu noszą nazwę „ochronne”, bo rzeczywiście chronią przed groźnymi chorobami. Proponuję też, by porozmawiali ze swoimi rodzicami i dziadkami. Ludzie ze starszego pokolenia pamiętają, że prawie w każdej klasie było dziecko, które utykało na nóżkę po chorobie Heinego-Medina (polio). Teraz już takich przypadków się nie spotyka, ponieważ wdrożono program szczepionkowy. A co z zarzutem, popularnym wśród antyszczepionkowców, że przecież polio już w Polsce nie ma? – Niestety, na polio chorują w świecie. I nigdy nie wiadomo, kto skąd przyleci i jakimi zarazkami będzie prychał w samolocie lub już po wylądowaniu. Podobnie jest z gruźlicą. A pojawiają się – co ciekawe – doniesienia, że szczepienie przeciwko gruźlicy może stymulować odporność i dzieci szczepione planowo, czyli w szpitalu, mniej chorują w okresie niemowlęcym. Czytaj też: Dlaczego noworodki w Polsce szczepi się przeciw gruźlicy? Rodzice unikają szczepień, bo boją się groźnych powikłań. – Rodzice zapominają jednak o groźnych chorobach, a skupiają się na mniej czy bardziej wydumanych powikłaniach. Nie pamiętają, co się działo, gdy we Wrocławiu wybuchła epidemia ospy prawdziwej. Te lata na szczęście minęły, ale kiedy coraz więcej osób unika szczepień, zagrożenie rośnie. Jeżeli wokół wszyscy są zaszczepieni, to istnieje tzw. ochrona kokonu, czyli nie ma się od kogo zarażać. Ale gdy ruch antyszczepionkowy się nasila, zachorowanie dla osób nieszczepionych staje się realne i groźne. Ryzyko powikłań, jakie niosą ze sobą choroby, jest nieporównywalne z rzadko występującymi odczynami poszczepiennymi, najczęściej – banalnymi odczynami miejscowymi, jak obrzęk czy zaczerwienienie. Jadąc samochodem na szczepienie, ponosi się większe ryzyko związane z jazdą niż z samym podaniem szczepionki. Polecamy: Karta obserwacji dziecka po szczepieniu[CMS_PAGE_BREAK] Nigdy nie obawiał się Pan szczepionek? – Szczepiłem własne dzieci, mimo że kiedyś szczepionki nie były tak dobre i bezpieczne jak teraz. Jako rodzic nigdy nie chciałbym ponosić konsekwencji tego, co mogłoby się zdarzyć, gdybym tego nie zrobił. Zastanawiam się czasem, jak rodzice mogą żyć ze świadomością, że wbrew zaleceniom lekarzy nie zaszczepili dziecka i w konsekwencji ono zachorowało i np. zostało kaleką. Wnuków jeszcze nie mam, ale na pewno będę je szczepił, bo nie chcę mieć na sumieniu tego, co może się zdarzyć, gdyby zachorowały. Ale nie każde niezaszczepione dziecko musi od razu chorować? – Oczywiście, że można mieć szczęście. Można nawet próbować przejść przez ruchliwą ulicę z zamkniętymi oczami i samochód nie musi nas od razu rozjechać. Ale wiadomo, że to powodzenie nie może trwać wiecznie. Z czego bierze się strach rodziców? – Wiele obaw wynika z nieświadomości. Niektórzy uważają, że szczepionki są za dużym obciążeniem dla organizmu dziecka. Nie zdają sobie sprawy, że noworodek tuż po przyjściu na świat radzi sobie z wielką ilością alergenów. Nawet gdyby takie malutkie dziecko otrzymało podczas jednej wizyty 10 szczepionek, a każda zawierałaby po 100 antygenów, czyli w sumie tysiąc, to byłoby to zaledwie 0,1 proc., czyli 1 promil możliwości układu odpornościowego dziecka. To tylko przykład – tak się oczywiście noworodków nie szczepi – ale pokazuje, że praktycznie nie ma ryzyka, że się przeciąży układ odpornościowy. Większe ryzyko wiąże się z tym, co robią rodzice, np. całując dziecko po rączkach, które ono potem wkłada do ust. Rodzice obawiają się, że w szczepionce może być coś, co zaszkodzi, np. słynny tiomersal. – Wykazano jednak, że nie ma on takiego szkodliwego działania, jak podejrzewano. Tiomersal jako środek konserwujący występuje tylko w niektórych szczepionkach, ale jego ilości są uważane za całkowicie bezpieczne. Czy słuchający Pana tłumaczeń rodzice zmieniają zdanie? – Moim zdaniem wygląda to tak, że myślą sobie: "Aha, doktor tak powiedział, to bierze to na swoją odpowiedzialność. Jeśli coś zdarzy się dziecku, będzie na niego". Niestety, czasem spotykam rodziców, którzy żałują, że nie zaszczepili dziecka, a teraz się martwią, co będzie, bo ono jednak zachorowało. Bywa tak, że mądry Polak po szkodzie. Chciałabym, by tych mądrych Polaków było coraz więcej – także bez własnej szkody. Polecamy: Kalendarz szczepień dla dzieci od urodzenia do 18 lat Konsultacja merytoryczna lek. Marek Pleskot Pediatra z ponad 30-letnim doświadczeniem. Przez 14 lat uczył studentów oraz specjalizujących się lekarzy w Warszawskiej Akademii Medycznej, od 20 lat prowadzi gabinet pediatryczny w Podkowie Leśnej
Otyłość, cukrzyca? 6 rad, jak im zapobiec
Nadciśnienie, cukrzyca, nadwaga, otyłość: takie problemy mają w Polsce nie tylko osoby starsze, ale już nastolatki, a nawet młodsze dzieci. Choć trudno w to uwierzyć, możesz temu zapobiec, znając kilka trików, jak odżywiać niemowlę.
Nie tylko dorośli, często już nastolatki, a nawet młodsze dzieci mają nadwagę, otyłość, nadciśnienie. Przyczyną rzadko są odziedziczone skłonności. Główne znaczenie ma dieta, i to już w pierwszym roku życia! Odpowiednio odżywiając niemowlę możesz zapobiec chorobom cywilizacji. Czytaj też: Uwaga: nadwaga! Polskie dzieci tyją najszybciej 1. Karm piersią przez cały pierwszy rok Dzieci karmione piersią są zdrowsze – w ich organizmie nie ma dużego stężenia cholesterolu. W przyszłości rzadziej mają nadwagę i cukrzycę typu 2. Pokarmy dodatkowe wprowadzaj nie wcześniej niż w 5–6. miesiącu. W drugim półroczu nadal utrzymuj karmienie piersią. Czytaj też: Zbadaj cholesterol u dziecka 2. Nie podawaj mleka krowiego Niemowlęta karmione pełnotłustym mlekiem krowim mają podwyższony poziom cholesterolu. Niemowlęta, które nie są karmione piersią, powinny dostawać mleko modyfikowane, w którym stosunek tłuszczów nasyconych do nienasyconych jest właściwy. Takie mieszanki są wzbogacane w nienasycone kwasy tłuszczowe. Szczególnie potrzebne są dziecku są długołańcuchowe kwasy tłuszczowe (LC-PUFA). Wpływają korzystnie na rozwój mózgu, dojrzewanie siatkówki oka oraz pomagają utrzymać właściwe ciśnienie krwi. Mleko kobiece jest naturalnym źródłem LC-PUFA. Mmieszanki mleczne są w nie wzbogacane. 3. Nie podawaj soli Sól jest potrzebna do prawidłowej przemiany materii, ale wystarczające ilość soli znajduje się np. w warzywach i mięsie. Dosalanie potraw obciąża nerki dziecka i przyczynia się w przyszłości do nadciśnienia. Niemowlęta karmione wyłącznie piersią spożywają ok. 10 razy mniej soli niż karmione mlekiem krowim. Dlatego w mieszankach mlecznych obniża się poziom soli. Gdy dziecko je już pieczywo, wędliny, serki, jogurty, a więc pokarmy, które mogą zawierać sól, solenie potraw jest szczególnie szkodliwe, bo i tak jest jej w diecie dziecka zbyt dużo. 4. Nie przyzwyczajaj do cukru Niemowlęta wyraźnie preferują słodki smak, a krzywią się, gdy w buzi znajdzie się coś kwaśnego. Nie znaczy to jednak, że kaszki, kisiele czy soki należy dosładzać. Gotowe produkty dla niemowląt na ogół nie zawierają dodatku cukru. Smak zbyt kwaśnych przecierów owocowych lub soków przygotowywanych w domu można złagodzić dodatkiem kleiku ryżowego lub przecieru ze słodkich owoców, np. winogron, gruszek. W 1. roku życia nie podawaj dziecku więcej niż 150 ml soków dziennie. Soki zawierają cukry proste: glukozę i fruktozę, czyli dodatkowe kalorie. Do picia zdrowsze są niesłodzone herbatki owocowe lub woda. Czytaj też: 3 powody, dla których dzieci nie powinny pić za dużo soków 5. Unikaj przekarmiania niemowlęcia Dziecko karmione piersią samo reguluje sobie ilość wysysanego pokarmu, a podawanie mleka modyfikowanego sprzyja przekarmianiu (ssanie przez smoczek nie wymaga specjalnego wysiłku). Nie nakłaniaj dziecka, by wypiło więcej mleka, niż może, ani nie karm dziecka przez sen. Nie wsypuj też nigdy więcej proszku mlecznego, niż jest w przepisie. Nie przesadzaj z podawaniem zbyt dużej ilości kaszek, nawet wtedy, gdy ze względu na dużą ruchliwość dziecko potrzebuje posiłków bardziej sycących, zawierających węglowodany złożone, np. skrobię. W diecie dziecka nie może zabraknąć tłuszczów. Podawaj dziecku oleje roślinne, oliwę z oliwek oraz niewielkie ilości świeżego masła. 6. Nie odchudzaj niemowlęcia Nawet jeśli wydaje ci się, że twój malec jest waży za dużo, na własną rękę nie wprowadzaj ograniczeń. Porozmawiaj z lekarzem. Oceni wagę i wzrost dziecka, a w razie potrzeby ustali właściwą dietę. Nawet niewielkie niedożywienie jest dla szybko rozwijającego się dziecka szkodliwe. Niedobory białka (podstawowego budulca organizmu) mogą zaburzać rozwój, np. zahamować wzrost, obniżyć odporność dziecka. Wydrukuj: Aktualny schemat żywienia niemowląt Konsultacja merytoryczna lek. Marek Pleskot Pediatra z ponad 30-letnim doświadczeniem. Przez 14 lat uczył studentów oraz specjalizujących się lekarzy w Warszawskiej Akademii Medycznej, od 20 lat prowadzi gabinet pediatryczny w Podkowie Leśnej