Rodząc z położną, powierzasz się nie tylko jej opiece, ale i mądrości. Zobacz, jaką rolę może ona odegrać przy narodzinach twojego dziecka.
Przez wiele lat istniało przekonanie, że poród powinien odbywać się pod okiem lekarzy, a położna jest tylko osobą, która pomaga w przyjęciu dziecka na świat. Teraz to podejście się zmieniło. Położna jest samodzielnym specjalistą i może ponosić pełną odpowiedzialność za przyszłą mamę i jej poród. Jej praca przynosi także wymierne korzyści. Zauważono np. że stopień medykalizacji porodu (czyli wykonywania rutynowo różnych procedur medycznych) jest mniejszy, jeśli przyszła mama jest otoczona troskliwą opieką położnej. Zdaniem profesora Michela Odenta, który jest ekspertem od potrzeb rodzących (wprowadził m.in. w życie ideę sal porodowych zaaranżowanych domowo), znalezienie położnej, która doskonale rozumie fizjologię porodu, jest najlepszym sposobem, aby dziecko przyszło na świat bez komplikacji i interwencji medycznych. Czy to, że położna jest kobietą, ma znaczenie? Kobieta, która rodzi, potrzebuje wsparcia i poczucia bezpieczeństwa. Z tego powodu w narodzinach dziecka uczestniczą mężczyźni – życiowi partnerzy, przyszli ojcowie. Nie każdy jednak zdaje egzamin z bycia podporą w tym ważnym momencie. Położna pozbawiona jest obaw, które towarzyszą mężowi, martwiącemu się o swoją żonę, czy innej bliskiej osobie, którą przyprowadzisz ze sobą do porodu. Położna nie ma tremy debiutanta, jakim jest mężczyzna, który za chwilę pierwszy raz zostanie tatą. Zdaniem niektórych położnych, nikt nie zrozumie rodzącej lepiej niż druga kobieta. Stoi za tym również bardzo długa tradycja – poród zawsze był wydarzeniem kobiecym (kobiety pomagały innym kobietom). Narodziny dziecka są doświadczeniem bardzo seksualnym. Skrępowanie nagością czy fizjologią w obecności drugiej osoby (mężczyzny, ale też kobiety, z którą nie mamy odpowiednio dobrej relacji), może je skomplikować i wydłużyć. Dobra położna stanowi wsparcie także dla przejętego swą rolą przyszłego taty (jego napięcie może udzielać się rodzącej partnerce), a przede wszystkim dla kobiety, której dzięki niej łatwiej jest się otworzyć – dosłownie i w przenośni – by szybciej powitać na świecie swoje dziecko. Czym się różni rola położnej i lekarza przyjmującego poród? Opieka, którą otaczają przyszłą mamę położne, różni się od tej sprawowanej przez lekarzy. Położna jest bardziej nastawiona na towarzyszenie kobiecie i jej rodzinie. Nie tylko skupia się na tym, by dziecko przyszło na świat w dobrej formie, ale stara się zapewnić odpowiedni komfort i bezpieczeństwo. Jej opieka wykracza poza ściany sali porodowej czy pokoju narodzin. Położna zajmuje się również kobietą w połogu i opiekuje noworodkiem. Od niedawna można jej także powierzyć prowadzenie ciąży. Tak jak lekarz ginekolog położna rozpoznaje ciążę, wykonuje badanie położnicze wewnętrzne, zakłada kartę ciąży, kieruje na potrzebne badania, pobiera materiał do analiz, przeprowadza KTG (kardiotokografię). W ramach wizyt przygotowuje do porodu podobnie jak w szkole rodzenia. Jednak jej kompetencje nie kończą się na ciąży i rodzeniu, ponieważ położna to osoba, która troszczy się o zdrowie kobiety w każdym jej wieku. Co to znaczy, że położna uczestniczy w porodzie? Położne starają się pracować ze swoimi pacjentkami na zasadach partnerskich. Nie prowadzą porodu, tylko w nim uczestniczą. Traktują poród jak wydarzenie naturalne, którym kieruje sama kobieta, często nawet nie uświadamiająca sobie, jaki drzemie w niej potencjał. Zadaniem położnej jest stworzyć takie warunki, by przyszła mama nie czuła, że ktoś ją obserwuje czy ocenia, by mogła wsłuchać się w swoje ciało, przybierać takie pozycje, w jakich ma wrażenie, że będzie jej wygodnie. Położne nie potrzebują ostrego światła na sali porodowej, starają się mówić ciszej, stosują naturalne i często bardzo skuteczne sposoby znoszenia bólu. Z ich ust padają nie tylko słowa otuchy, ale nawet komplementy – a te odpowiednio użyte na sali porodowej mogą bardzo pomóc. Kiedy położna może sama przyjąć poród? Położna samodzielnie prowadzi poród, który przebiega o czasie, a w ciąży nie ujawniły się żadne komplikacje. Jeśli prowadzi kobietę od początku jej ciąży, do niej należy również ocena ryzyka. Tak tworzy harmonogram wizyt i badań kontrolnych, aby pozwoliły jej wykryć ewentualne powikłania. Gdy cokolwiek ją zaniepokoi, ma obowiązek skierować przyszłą mamę do lekarza (wysyła go do niego również na kontrolne wizyty raz w trymestrze, jeśli nie dzieje się nic złego). W przypadku komplikacji w trakcie porodu także jest zobowiązana wezwać lekarza. [CMS_PAGE_BREAK] Czy trzeba umawiać się z położną? Jeszcze nie zdecydowałaś, jak ma wyglądać twój poród i jaką rolę odegra w nim położna? Zobacz, jakie masz możliwości. Możesz rodzić z: umówioną położną – nie wybieraj jej w ostatniej chwili. Czas, który został do porodu, pozwoli na nawiązanie relacji, przedstawienie oczekiwań, obaw, a także na zmianę decyzji i szukanie innej osoby, jeśli ta, którą wybrałaś, nie wzbudzi zaufania. położną, którą zastaniesz w szpitalu – gdy zgłosisz się do porodu. Nawet jeśli narodziny twojego dziecka ma nadzorować lekarz, i tak będzie w nim uczestniczyć położna. położną we własnym domu – swoją pracę może ona bowiem wykonywać w różnych miejscach, nie tylko w szpitalu, ale także w domu. Kwestię porodu domowego musicie dogłębnie rozważyć, omówić sprawy związane z warunkami domowymi, lokalizacją (jak daleko jest do szpitala, gdyby zaszła konieczność medycznej interwencji, jakie są drogi dojazdowe, jeśli konieczny byłby przyjazd karetki pogotowia itp.). Gdzie można znaleźć dobrą położną? Wczesne rozpoczęcie poszukiwań położnej to szansa dokonania lepszego wyboru. Kandydatek możesz szukać: W szkole rodzenia – podczas zajęć, które trwają kilka tygodni, można dobrze poznać osobę, która je prowadzi. Czasem warto wziąć pod uwagę również podpowiedzi innych uczestniczek. W szpitalu, w którym zamierzasz rodzić – sprawdź, jakie położne, w nim pracują, dowiedz się, np. w internecie, jaką mają opinię i umów się na spotkanie. Z polecenia – zapytaj znajomych mam, czasem warto wybrać położną, a dopiero potem szpital. Konsultacja merytoryczna Magdalena Kukulska Położna i terapeutka uroginekoloiczna, refleksolog. Prowadzi szkołę rodzenia Centrum dla Kobiet aKuKu, posiada tytuł Międzynarodowej Konsultantki Laktacyjnej (IBCLC) i Certyfikowanej Doradczyni Laktacyjnej, ukończyła m.in. kursy dla położnych przyjmujących porody w domu
Termin porodu tuż-tuż. Im bardziej się zbliża, tym mocniej skupiasz się na sobie i tym, co mówi ciało. Pomożemy ci je lepiej zrozumieć.
Organizm każdej przyszłej mamy posługuje się tym samym kodem, więc nic nie powinno cię zaskoczyć. Choć jest małe „ale”. Oznaki, po których poznasz, że niedługo będziesz rodzić, mogą, ale nie muszą pojawić się wszystkie naraz. Zobacz, co zapowiada zbliżający się poród. Brzuch jest niżej To pierwsza z oznak zbliżającego się porodu. Na 3–4 tygodnie, czasem kilka dni lub godzin przed porodem główka dziecka schodzi do kanału rodnego. Obniża się dno macicy (ta część, która znajduje się w okolicy mostka). Przez to masz wrażenie, że brzuch jest umieszczony niżej i łatwiej oddychasz. Niestety są też minusy, częściej musisz biegać do toalety. Macica zaczyna trening W ciągu ostatnich dni przed porodem mogą pojawić się niebolesne, nieregularne skurcze macicy, tzw. przepowiadające lub Braxtona-Hicksa. Czasem są silne i trwają długo i można je pomylić ze skurczami porodowymi. Gdy się pojawią, przejdź się, zmień pozycję, weź ciepłą kąpiel, jeśli są to tylko skurcze przepowiadające - powinny osłabnąć lub zaniknąć. Pojawia się śluz i plamki Na kilka dni lub godzin przed porodem na bieliźnie możesz zauważyć sporo bezbarwnej lub różowawej wydzieliny. To znak, że odszedł czop śluzowy, czyli „korek” zamykający szyjkę macicy. Czop odchodzi po fali skurczów przepowiadających. Na kilka godzin przed porodem może pojawić się plamienie, które jest oznaką skracania i rozwierania się szyjki macicy. Zmienia się samopoczucie Zdenerwowana, przestraszona, wyczerpana lub wulkan energii. Jeden, dwa dni przed porodem nastrój może nagle się zmienić. Jeśli raptem chcesz sprzątać mieszkanie, układać w szafie itp., usiądź i weź głęboki oddech. Lepiej oszczędzać siły na poród! Często chodzisz do WC Martwisz się, że masz biegunkę? Być może to kolejna oznaka zbliżającego się porodu (czasami pojawiają się również wymioty). W ten sposób organizm próbuje się „oczyścić” przed czekającym go wydarzeniem. Bolą cię plecy i uda Kilka dni przed porodem może obudzić cię tępy ból w plecach, udach, pachwinach – to głowa dziecka wstawiona do kanału rodnego uciska nerwy. Może też czuć ból brzucha podobny do tego przed okresem. Masz wilczy apetyt Jesz za dwoje albo i troje? To może znaczyć, że twoje ciało chce zgromadzić zapas energii przed czekającym je wysiłkiem. Ale czasem bywa i tak, że kobieta przed porodem nie jest w stanie nic zjeść. Dziecko mniej się rusza Tuż przed narodzinami maleństwo może być spokojniejsze, a jego kopniaczki lżejsze. W kanale rodnym jest mu ciasno. Na tym etapie ciąży przyszłe mamy zwykle liczą ruchy płodu Jeśli ich częstotliwość będzie cię niepokoić – wybierz się do swojego ginekologa, aby mu o tym powiedzieć. Czujesz silne skurcze Pierwsze skurcze, które są oznaką porodu, mogą być bezbolesne, ale z godziny na godzinę bardziej intensywne. Pojawiają się w górnej części brzucha i promieniują na cały, opasując dolną część pleców. Trwają 15–30 sekund, stopniowo wydłużą się do 30–90 sekund. Przerwy między nimi są dość długie (10–20 minut), a potem się skracają (do 10, 8, 5). Nie ma na nie wpły­wu to, czy siedzisz, stoisz, chodzisz, czy leżysz. Odchodzą wody płodowe To oznaka, że poród się rozpoczął. U wielu kobiet, które rodzą pierwszy raz, pęknięcie błon płodowych następuje, gdy skurcze są regularne i coraz silniejsze. Zdarza się, że wody odchodzą jeszcze przed skurczami (najczęściej jest to powolne sączenie). Jeżeli wody przestaną się sączyć, a poród nie zacznie się w ciągu kilku godzin, dzwoń do swojego lekarza lub położnej. Jeśli doszło do rozerwania błon płodowych, dziecko jest narażone na infekcję – jedź do szpitala. Zrób to także wtedy, gdy wody są zielonkawe lub brązowe (podłóż podpaskę, by się im przyjrzeć) – powinny być przezroczyste lub białawe. Polecamy: Kalkulator terminu porodu - sprawdź, data swojego porodu? Konsultacja merytoryczna Magdalena Kukulska Położna i terapeutka uroginekoloiczna, refleksolog. Prowadzi szkołę rodzenia Centrum dla Kobiet aKuKu, posiada tytuł Międzynarodowej Konsultantki Laktacyjnej (IBCLC) i Certyfikowanej Doradczyni Laktacyjnej, ukończyła m.in. kursy dla położnych przyjmujących porody w domu
Z kim do porodu? W niektórych przypadkach nie ma wątpliwości – para od początku wie, że będzie rodzić razem. Czasem jednak mężczyzna nie chce zdecydować się na poród rodzinny. Jak go do tego przekonać, a może skorzystać z innego rozwiązania - oto kilka podpowiedzi.
Poród z mężem czy partnerem nie jest kwestią mody, tylko poczucia bezpieczeństwa, które podczas narodzin dziecka jest niezwykle ważne. Jeśli nie chcesz sama witać dziecka na świecie, już dziś porozmawiaj z osobą, którą widziałabyś u swojego boku w tym przełomowym momencie. Zacznij od tego, dlaczego to dla ciebie jest ważne. Jakie zalety niesie poród z mężem, partnerem lub inną bliską osobą? Na porodówce jesteś pod okiem profesjonalistów, ale tak naprawdę możesz czuć się zagubiona, przerażona lub skrępowana – w obcym miejscu, wśród personelu, którego prawie nie znasz (Czytaj też: Poznaj swoje prawa na porodówce). We dwoje na pewno jest raźniej, ale bliska osoba podczas porodu może dać ci również inne korzyści: sprawi, że czas nie będzie się tak bardzo dłużył – w samotności mamy wrażenie, że wszystko trwa wolniej; pomoże – poda picie, zaprowadzi do łazienki, przypomni o prawidłowym oddychaniu, założy skarpetki, gdy zmarzną stopy, zrobi zimny okład; ulży – wymasuje plecy, kark, stopy albo po prostu przytuli; nawiąże kontakt z lekarzem, położną, da znać lekarzowi, jeśli coś cię zaniepokoi – gdy boli, możesz być mało komunikatywna; skupiona na rodzeniu, nie będziesz miała czasu odpowiadać na kierowane do ciebie pytania personelu; doda otuchy – potrzyma za rękę, szepnie do ucha, że wszystko będzie dobrze. Jak przekonać ojca dziecka do uczestnictwa w porodzie? Wielu mężczyzn od początku wie, że nie może przegapić momentu narodzin swojego dziecka. Zdarzają się jednak, że przyszły tata nie wyobraża sobie siebie na porodówce. Boi się, że nie podoła wyzwaniu, jakim jest poród rodzinny, że przerazi go zapach szpitala, widok narzędzi, krwi i najbliższej osoby, która cierpi. Na szczęście ciąża trwa dziewięć miesięcy, jest więc czas, aby popracować nad zmianą postawy partnera. Czasem przełom następuje po rozmowie z innymi doświadczonymi ojcami lub po pierwszych zajęciach w szkole rodzenia. Zwykle tatusiowie nie żałują, że zdecydowali się na poród rodzinny. Nawet ci, którzy szli do szpitala z dużymi obawami, dowodzą, że chwila, gdy pierwszy raz trzymali dziecko w ramionach, była mistyczna i pozwoliła im nawiązać silną więź z potomkiem, silniejszą niż w przypadku dzieci, przy których narodzinach nie byli. Nie zmienia to jednak faktu, że mężczyzna sam musi podjąć decyzję. Jeśli będziesz rodzić z partnerem, poproś go, by bez powodu nie prezentował na sali porodowej postawy wojowniczej, ale pomógł ci nawiązać pozytywne relacje z osobą, która pomoże waszemu dziecku przyjść na świat. Polecamy: Zdarzają się ucieczki z sali porodowej - wywiad z położną Kiedy zdecydować się na poród w obecność innej kobiety? Poród jest wydarzeniem bardzo seksualnym. Jeśli krępuje cię nagość czy fizjologia w obecności drugiej osoby, to łatwiej będzie ci się otworzyć (dosłownie i w przenośni) w obecności drugiej kobiety. Ważne, aby była to osoba, przy której poczujesz się spokojnie – jeśli wiesz, że twoja mama przejmuje się wszystkim bardziej niż ty, jej obecność na porodówce nie będzie dobrym pomysłem. Zamiast skupiać się na parciu, będziesz sprawdzać, jak czuje się w sytuacji, która ją przerasta. Czasem lepiej w tej roli wypada opanowana i dobrze zorganizowana teściowa. Gdy rozważasz poród z przyjaciółką, bierz pod uwagę tylko te sprawdzone, taktowne i dyskretne, które - jeśli sobie tego nie życzysz - nie będą opowiadać o intymnych szczegółach tego wydarzenia. Jakiej pomocy można oczekiwać od douli? Doula nie jest położną ani lekarzem, tylko doświadczoną kobietą, która pomaga przy narodzinach dziecka. Z jej usług korzystają ciężarne, które nie chcą zabrać na salę porodową ojca dziecka, a także pary, dla których liczy się dodatkowe wsparcie. Doula spotka się z tobą, zanim nadejdzie termin rozwiązania, będzie obecna przy porodzie, a potem przez dwa tygodnie po narodzinach dziecka będziesz mogła liczyć na jej wsparcie w ewentualnych kłopotach. Czytaj też: Doula, czyli fanka rodzenia - wywiad z doulą Konsultacja merytoryczna Magdalena Kukulska Położna i terapeutka uroginekoloiczna, refleksolog. Prowadzi szkołę rodzenia Centrum dla Kobiet aKuKu, posiada tytuł Międzynarodowej Konsultantki Laktacyjnej (IBCLC) i Certyfikowanej Doradczyni Laktacyjnej, ukończyła m.in. kursy dla położnych przyjmujących porody w domu
Jak układać noworodka - na brzuszku czy na wznak?
Małe dziecko nie ma wpływu na to, w jakiej pozycji leży. To ty za nie podejmujesz decyzję. Zanim ułożysz je na brzuszku albo na wznak, zobacz, co dla niego będzie lepsze.
W jakiej pozycji lubisz zasypiać, a w jakiej zwykle się budzisz? Odpowiedzi będzie tyle, ile możliwości. A jak lubi spać noworodek? Musi minąć trochę czasu, byś mogła się o tym przekonać. Na razie, gdy się obudzi, leży dokładnie tak samo, jak gdy go ułożyłaś do snu (czasem się trochę rozkopie). Dopóki nie nauczy się obracać, to ty powinnaś zadbać, by mógł leżeć w różnych pozycjach. Bo patrzenie na świat z jednej perspektywy jest nie tylko nudne, ale i nie najlepsze dla prawidłowego rozwoju. Choć noworodek jest bezbronną istotką, twój delikatny, ale pewny chwyt (nie opuszkami palców, ale pełną dłonią) jest mu bardzo potrzebny. Sprawi, że poczuje się bezpiecznie. Nie bój się zatem wyjmować go z łóżeczka i z powrotem tam odkładać. I pamiętaj, każda zmiana pozycji to dla dziecka nowe doświadczenie. Zanim się z nim oswoi, minie kilka dni. Gdy odkładasz dziecko do łóżeczka, trzymaj je blisko ciała i odwracaj bokiem do podłogi. Maluch będzie mógł obserwować, co się z nim dzieje i mniej się zestresuje. Nie zapominaj też o sobie. Ustawiając stopę na podnóżku, odciążysz kręgosłup podczas pochylania. Na razie maluszek waży niewiele, ale z każdym dniem jego ciałka będzie przybywać (fot. 1). Do snu układaj dziecko na wznak. Jeśli przykrywasz je kołderką, połóż je w nogach łóżeczka. Taka pozycja uniemożliwi noworodkowi wsunięcie się z główką pod przykrycie. Maluchy, które śpią w rożkach lub śpiworkach, można kłaść wyżej – ciasno opatulone nie mają szansy zakryć sobie noska. Warto pamiętać o zmianie pozycji, bo długie leżenie na plecach może odkształcać główkę (fot. 2). Noworodkowi nie jest potrzebna poduszka Do czasu, gdy skończy pięć miesięcy, powinien leżeć płasko. Poduszkę można wsunąć pod materac albo pod dwie nogi łóżeczka włożyć książki, by powstał lekki spadek. Dla rodziców, którzy boją się, że dziecko zechce odwrócić się na bok (noworodkom się to nie zdarza), wymyślono podpórki, które ograniczają możliwość ruchów. Dzięki nim w dużym łóżeczku maleństwo poczuje się przytulniej (fot. 3). Jeśli maluszek ulewa po karmieniu, układaj go na boku. Zdarza się to dzieciom, które nie zdołały odbić połkniętego powietrza. Aby noworodek wytrwał w tej pozycji, podeprzyj mu plecki rulonem z kocyka. Dziecka, które skończyło 2–3 tygodnie, nie zostawiaj w tej pozycji bez opieki. Pod twoją nieobecność może przewrócić się na brzuszek i zatkać sobie nosek (fot. 4). Od pierwszego dnia dziecko kładź na brzuszku. Maluszki, których rodzice później przypominają sobie o tej pozycji, zwykle za nią nie przepadają. Dla usprawniania mięśni karku, dla uświadomienia dziecku, że tak można, i dla urozmaicenia dnia ważne jest, by maluch mógł leżeć na brzuszku tak długo jak na plecach. Jeśli dziecko leży w tej pozycji, zawsze miej go na oku (fot. 5). W roli modelki: Anna Sobczyńska z córeczką Helenką. Konsultacja merytoryczna Magdalena Kukulska Położna i terapeutka uroginekoloiczna, refleksolog. Prowadzi szkołę rodzenia Centrum dla Kobiet aKuKu, posiada tytuł Międzynarodowej Konsultantki Laktacyjnej (IBCLC) i Certyfikowanej Doradczyni Laktacyjnej, ukończyła m.in. kursy dla położnych przyjmujących porody w domu