Plan porodu: jak go napisać, czy jest obowiązkowy? Wzór do druku
Plan porodu to dokument, w którym ciężarna podaje swoje preferencje dotyczące przebiegu porodu i wyobrażenia o tym, jak poród powinien przebiegać, aby czuła się komfortowo. Warto przygotować plan porodu. Personel porodówki powinien się z nim zapoznać i go przestrzegać. Wszelkie wątpliwości i odstępstwa od zapisów planu porodu należy na bieżąco uzgadniać z rodzącą.
Przygotowanie planu porodu pozwala zastanowić się nad potrzebami dotyczącymi narodzin dziecka i okresu okołoporodowego. Plan porodu sprawia, że ciężarna czuje się aktywną uczestniczką wydarzenia, jakim jest wydanie dziecka na świat. Sprawdź, jak napisać plan porodu i znajdź szpital, który spełni zawarte w twoim planie oczekiwania. Jeżeli w danej placówce nie są przestrzegane standardy opieki okołoporodowej, jeśli masz wrażenie, że nie zapoznano się z twoim planem porodu – możesz poinformować o zaistniałej sytuacji dyrekcję szpitala lub rzecznika praw pacjenta. Spis treści: Co to jest plan porodu? Czy plan porodu jest obowiązkowy? Jak napisać plan porodu? Plan porodu: wzór do druku Plan porodu a koronawirus i COVID-19 Co to jest plan porodu? Plan porodu to dokument, który przygotowuje się przed porodem. Zawiera preferencje dotyczące narodzin dziecka. Ma formę formularza, który najczęściej składa się z pytań i odpowiedzi do wyboru. Plan porodu dołącza do dokumentacji medycznej. Szpital jest zobowiązany do dostosowania się do zawartych w nim życzeń rodzącej. Przygotowanie planu porodu zwiększa szansę na urodzenie dziecka zgodnie z oczekiwaniami ciężarnej. Czy plan porodu jest obowiązkowy? Zgodnie z obowiązującymi standardami opieki okołoporodowej plan porodu powinna opracować każda ciężarna wspólnie z lekarzem prowadzącym ciążę lub położną. Niestety, nie jest to powszechna praktyka. Jeżeli nie przygotujesz wcześniej planu porodu, na izbie przyjęć otrzymasz do wypełnienia plan porodu z danego szpitala. Trudno jednak zastanawiać się nad tym, jak chce się rodzić, w momencie, gdy poród już się rozpoczął. Sporządzenie planu porodu jest nie tylko prawem ciężarnej, ale też obowiązkiem osoby prowadzącej ciążę. Dzięki zaplanowaniu porodu narodziny dziecka mogą stać się w pełni świadomym wydarzeniem, do którego chętnie będziesz wracać we wspomnieniach. Nie myśl, że przez przygotowanie planu porodu będziesz gorzej potraktowana. Nie bój się pytać, prosić, wymagać. Na 3-4 tygodnie przed porodem wybierz się do szpitala i dowiedz się, co z tego, co zaplanowałaś, będzie możliwe do spełnienia. Masz jeszcze trochę czasu, by zastanowić się, czy możesz z czegoś zrezygnować, czy raczej wybierzesz inny szpital, który lepiej spełnia twoje oczekiwania. Jeżeli marzysz o porodzie w wannie, zapytaj, czy w danym szpitalu mają wannę oraz personel wykwalifikowany do przyjmowania porodów w wodzie. Jak napisać plan porodu? Zanim zaczniesz pisać plan porodu, zastanów się, co dla ciebie jest najważniejsze podczas pobytu na porodówce: Dlaczego wybierasz ten, a nie inny szpital, jako miejsce, w którym chciałabyś urodzić? Co wzięłaś pod uwagę: odległość od miejsca zamieszkania, standard oferowanych usług? W jaki sposób chcesz urodzić (np. w łóżku, na fotelu, na materacu, a może w wannie)? Czy chciałabyś, by ktoś był obecny przy porodzie (mąż, partner, mama, przyjaciel) i czy przez cały czas, czy tylko w jakimś konkretnym momencie? W jakiej pozycji chciałabyś urodzić (np. na leżąco, a może w pozycji kucznej)? Czy uważasz, że potrzebne ci będzie znieczulenie do porodu? A jeśli tak, to jakie (masaże, kąpiel, znieczulenie zewnątrzoponowe)? Czy chcesz, by nacinano ci krocze? Kto powinien przeciąć pępowinę? Jak chcesz karmić: piersią czy butelką? Pomyśl, czy bardzo zależy ci na tym, byś mogła być z osobą towarzyszącą w osobnej sali. Gdy już wszystko przemyślisz, porozmawiaj na ten temat ze specjalistą prowadzącym ciążę. Najlepiej zrobić to na początku trzeciego trymestru. Podjęte decyzje zaznacz w formularzu planu porodu. Lekarz lub położna podpowiedzą ci, czy twoje oczekiwania są możliwe do zrealizowania w szpitalu, w którym chcesz rodzić, poinformują cię też, co jest najlepsze dla dziecka. Tworzenie planu porodu nie musi być tylko na twojej głowie – koniecznie zaangażuj w to partnera. Wiele decyzji (np. czy chcesz, by był obecny przy całym porodzie, czy ma wychodzić podczas konkretnych procedur medycznych, kto ma przeciąć pępowinę) dotyczy bezpośrednio jego i lepiej to ustalić dużo wcześniej przed porodem, aby partner wiedział, czego może się spodziewać. Już teraz możecie się nad tym wspólnie zastanowić. Plan porodu: wzór do druku Wzór planu porodu możesz pobrać, klikając w obrazek zamieszczony poniżej. Możesz także sprawdzić, czy szpital, w którym planujesz rodzić, zamieszcza podobny wzór planu porodu na swojej stronie internetowej. To o tyle istotne, że niektóre placówki dołączają do tego dokumentu listę procedur, jakie wykonuje się dziecku po narodzinach. Są to m.in.: podanie witaminy K domięśniowo, zabieg Credego, szczepienie przeciw WZW, szczepienie przeciwko BCG, badanie słuchu noworodka, test pulsoksymetryczny, badanie w kierunku chorób metabolicznych (test bibułowy). Jeśli plan porodu zawiera listę zabiegów wykonywanych dziecku, od razu można wyrazić na nie zgodę lub się na nie nie zgodzić – to wygodne i oszczędza czas na formalności, jakich dokonuje się podczas przyjęcia na porodówkę. Kliknij w plik pdf, by wydrukować plan porodu. Plan porodu jest częścią twojej dokumentacji medycznej – dlatego koniecznie pokaż go, gdy będziesz przyjmowana na salę porodową. Oczywiście, może się zdarzyć, że z powodów medycznych twój poród będzie wyglądał nieco inaczej, niż zaplanowałaś – bo przecież najważniejsze jest wtedy dobro dziecka i twoje. Jednak wszelkie zmiany powinny być uzasadnione przebiegiem porodu. A ty masz prawo do informacji, wyrażenia swojej zgody lub odmowy. Plan porodu a COVID-19 W związku z epidemią koronawirusa w szpitalach położniczych obowiązywały nowe procedury. Poniżej znajdziesz opinie dwóch poważanych organizacji na temat tego, jak personel porodówki powinien postępować podczas porodu w przypadku kobiet zakażonych koronawirusem. Stanowisko brytyjskiego Royal College Obstetricians and Gynecologists (RCOG): Zgodnie z obecnym stanem wiedzy nie ma przeciwwskazań do porodu drogą pochwową. Nie ma też doniesień, że w każdym przypadku bezpieczniej byłoby wykonać cięcie cesarskie u zakażonej lub diagnozowanej kobiety. Plan porodu ciężarnej nadal powinien być brany pod uwagę. Jeśli pojawią się u niej trudności z oddychaniem, które będą wymagały szybkiego ukończenia ciąży lub porodu, może zostać rekomendowane cięcie cesarskie. Stanowisko WHO: Na podstawie wskazań położniczych droga porodu powinna być dostosowana do konkretnego przypadku i preferencji kobiety. WHO rekomenduje wykonywanie cesarskich cięć jedynie w przypadku wskazań medycznych. Źródło: rodzicpoludzku.pl Zobacz też: Czy warto zapisać się do szkoły rodzenia? Pierwsze objawy porodu: czy to już? Skurcze przepowiadające – jak je rozpoznać? Konsultacja merytoryczna mgr Malwina Sierzan Położna środowiskowa, pedagożka, doradczyni chustonoszenia. Przygotowuje kobiety do porodu, wspiera mamy w opiece nad noworodkiem
Połóg: co to jest, ile trwa i jak wygląda?
Połóg to czas dużych zmian w organizmie kobiety. Sześć tygodni po porodzie, czyli czas połogu, to trudny okres dla młodej mamy. Możesz borykać się z różnymi dolegliwościami, jak np. nietrzymanie moczu, zaparcia, pobolewanie podbrzusza podczas karmienia, zlewne poty. Jest to również okres, gdy hormony po porodzie szaleją, a to wpływa na samopoczucie kobiety.
Sześć połogowych tygodni po urodzeniu dziecka to dla kobiety czas niezwykły. Ciało w połogu małymi krokami wraca do formy, regenerując się po trudach ciąży i porodu. Największe zmiany zachodzą w układzie hormonalnym, krążenia, w składzie krwi, a także w narządach płciowych i... oczywiście, w wyglądzie. Bądź dla siebie teraz bardzo wyrozumiała – w połogu możesz czuć wyczerpanie, mieć zmienne nastroje i baby bluesa czy być wciąż podenerwowana. Spis treści: Połóg co to jest? IIe trwa połóg? Połóg: jak przebiega? Połóg po cesarskim cięciu Połóg: niepokojące objawy Jak przetrwać połóg? Czy w połogu można zajść w ciążę? Jak wrócić do formy po porodzie? Połóg: co to jest? Połóg po porodzie naturalnym to czas, kiedy w ciele kobiety zachodzi szereg zmian mających na celu przywrócenie stanu sprzed ciąży. To, co działo się w organizmie przyszłej mamy przez 9 miesięcy, musi zostać cofnięte w znacznie krótszym czasie. Powoduje to istną burzę hormonalną i zmienność nastrojów u młodej mamy. Po porodzie w twoim organizmie następują zmiany hormonalne – wyrzut oksytocyny i endorfin, a to z kolei pozytywnie oddziałuje na twoje emocje. Po kilku dniach jednak poziom tych hormonów spada. W czasie połogu twoje samopoczucie powinno już się w miarę ustabilizować. Jeżeli jednak czujesz, że jest ci źle i nie dajesz sobie rady z własnymi emocjami, koniecznie powiedz o tym partnerowi, położnej, lekarzowi – ginekologowi czy nawet pediatrze, kiedy go odwiedzisz razem z maluszkiem. To bardzo ważne! Depresja poporodowa, którą jest zagrożone nawet 20 proc. mam, to poważna choroba. Zaniedbana, prowadzi do rodzinnych tragedii. Tylko właściwa diagnoza i leczenie pomogą ci odzyskać równowagę i siły. Połóg a baby blues Baby blues pojawia się w pierwszych dobach po porodzie, swoje nasilenie ma około 4-5 doby po porodzie. Czas jego trwania jest indywidualny, trwa od kilku godzin do kilku dni. Około 10-14 doby po porodzie objawy powinny ustąpić. Na baby bluesa cierpi około 50-80% kobiet. Ważne, żeby jeszcze przed porodem przygotować zarówno siebie, jak i partnera na ten burzliwy czas. Zadbanie o posiłki, odpoczynek, sen i pomoc przy noworodku przez partnera będzie sprzyjało wyciszaniu się i pozwoli organizmowi na szybsze wyregulowanie gospodarki hormonalnej. Ile trwa połóg? Wyróżniamy trzy etapy połogu: bezpośredni, wczesny i późny. Połóg bezpośredni to pierwsza doba po porodzie, połóg wczesny – pierwszy tydzień, a połóg późny – do 6 tygodni po porodzie. Połóg po cesarskim cięciu może trwać dłużej niż standardowe sześć tygodni po porodzie naturalnym – zwykle trwa on około ośmiu tygodni. Połóg – jak przebiega? Czas połogu to przede wszystkim czas zmian hormonalnych zachodzących w organizmie kobiety, ale nie tylko. Zaraz po porodzie mama traci nawet do siedmiu kilogramów (to suma ciężaru dziecka, powiększonej macicy, łożyska, utraconej wody) i część ciążowego brzuszka. Wielkość macicy odpowiada teraz rozmiarowi z około 20. tygodnia ciąży. Jej dno znajduje się mniej więcej na wysokości pępka. Ale to dopiero sam początek zmian, które doprowadzą cię do formy sprzed dziewięciu miesięcy. Macica dopiero około 6 tygodnia po porodzie wraca do swoich przedciążowych rozmiarów. Obkurczaniu się macicy towarzyszą czasem nawet dość bolesne skurcze pojawiające się szczególnie podczas karmienia piersią. Maluszek ssąc, pobudza bowiem wydzielanie oksytocyny, która jest jednym z hormonów odpowiedzialnych za obkurczanie się macicy. Dlatego jeśli będziesz czuła ból brzucha podczas karmienia dziecka, myśl nie o dyskomforcie, a o tym, że doprowadzasz do szybszego cofnięcia się zmian ciążowych, szybciej oczyścisz jamę macicy po porodzie i znacznie podniesiesz poczucie więzi z dzieckiem (za tym również stoi oksytocyna). Oksytocyna to cudowny hormon, dzięki któremu zmniejsza się stężenie kortyzolu we krwi u kobiety, co może wpłynąć na zmniejszenie odczuwania stresu, zmniejszenie lęku, oraz może mieć działanie uspokajające. Jeśli rodziłaś siłami natury, po około 10 dniach od porodu siadanie czy mycie nie powinny sprawiać ci trudności i bólu. Jeżeli miałaś założone szwy po nacięciu lub pęknięciu krocza, zazwyczaj po 10 dniach krocze na zewnątrz wygląda na zagojone. Szwy nierozpuszczalne są zdejmowane przez położną środowiskową lub w szpitalu między 7-10 dobą. Szwy rozpuszczalne rozpuszczają się w różnym tempie, jest to zależne zarówno od ich materiału, jak i od twojej skóry. Jeżeli nie czujesz poprawy w zakresie gojenia się krocza, czujesz ciągle dyskomfort siedzenia – zgłoś ten problem położnej na wizycie patronażowej. Śluzówka pochwy potrzebuje trochę więcej czasu na regenerację, pielęgnuj ją prawidłowo, pamiętaj o zasadach higieny, wietrzenia krocza czy profilaktyki w zakresie siadania, wstawania oraz korzystania z toalety. W kolejnych tygodniach powłoki brzuszne będą wyczuwalnie stawać się bardziej napięte, w pierwszych 6 tygodniach najważniejsze jest nieobciążanie dna miednicy i mięśni brzucha. Jest to czas na regenerację. Zdrowa dieta, odpoczynek to podstawa. Pierwszą aktywnością fizyczną w połogu mogą być ćwiczenia oddechowe i spacery. Cięższe ćwiczenia należy rozpocząć po konsultacji z lekarzem prowadzącym ciążę, a następnie po konsultacji z fizjoterapeutką lub fizjoterapeutką uroginekologiczną, która dokładnie zbada mięśnie dna miednicy i brzucha, dopasowując ćwiczenia do twoich potrzeb. Jeśli wskutek rozciągania się skóry zrobiły ci się rozstępy, to teraz z intensywnie czerwonej zmienią barwę na srebrzystoszarą. Jest to naturalny skutek rozciągającej się skóry. Oprócz odpowiedniej pielęgnacji to jak bardzo one będą widoczne, jest uwarunkowane osobniczo. Czym są odchody połogowe? Obkurczaniu się macicy towarzyszy krwawienie zwane odchodami połogowymi (albo odchodami poporodowymi). W pierwszych dniach są one bardzo obfite (mogą być w nich fragmenty tkanki i skrzepy po porodzie – niech cię to nie niepokoi, to norma) i krwistoczerwone, po tygodniu jednak staną się skąpsze, bardziej płynne i brunatne. Nie oszczędzaj teraz na podpaskach, potrzebujesz nawet 8-10 dziennie. Wybierz naprawdę duże i chłonne podpaski porodowe lub wręcz pieluszki jednorazowe, bez rzepów. W drugim i trzecim tygodniu połogu odchody są już żółtawe, o nieco mazistej konsystencji, a i ich ilość znacząco się zmniejsza. Wkrótce staną się wręcz szarawe, by w czwartym tygodniu całkowicie zniknąć. Odchody połogowe pojawiają się zarówno u kobiet, które rodziły naturalnie, jak i tych, które miały cesarskie cięcie. Jeśli po kilku dniach po narodzinach dziecka upławy się nie pojawiły lub są bardzo intensywne i nieprzyjemnie pachną, jak najszybciej skonsultuj się z lekarzem. Intensywność krwawienia, jak i zmiana odchodów połogowych w poszczególnych tygodniach jest różna. Przedłużające się krwawienie (powyżej 14 dni) jest wskazaniem do konsultacji z położną środowiskową lub lekarzem ginekologiem. Pamiętaj, że dłuższy okres krwawienia po porodzie nie sprzyja w szybszym powrocie do formy, a czasem potrzebne jest wykonanie morfologii, aby wykluczyć anemię. Połóg po cesarskim cięciu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/cesarskie-ciecie/cesarka-jak-wyglada-cesarskie-ciecie-i-kto-bedzie-je-mial-6533-r1/" target="_blank" rel="noopener">Cesarskie cięcie, w przeciwieństwie do porodu siłami natury, jest operacją, podczas której dochodzi do naruszenia powłok brzusznych. W związku z tym młoda mama w czasie połogu może odczuwać ból brzucha, w dodatku musi również odpowiednio dbać o ranę po cięciu cesarskim. Kobiety po cesarce zazwyczaj skarżą się na ból wokół rany (gdy znieczulenie zaczyna puszczać). To, jak bardzo będziesz odczuwać ból po zabiegu, zależy od wielu czynników (m.in. od tego, jakie znieczulenie zastosowano do operacji). Jeśli ból jest nie do wytrzymania, poproś lekarza o leki przeciwbólowe, które można podawać kobiecie karmiącej. Połóg: niepokojące objawy Niepokojące objawy podczas połogu, to: obfite lub gwałtownie nasilające się krwawienie z pochwy (wymagające wymiany dwóch lub więcej podpasek w ciągu jednej godziny), bardzo nieprzyjemny zapach wydzieliny z pochwy po porodzie, gorączka 38,5°C lub więcej (nie dotyczy pierwszej doby po porodzie), dreszcze, ból piersi, któremu towarzyszy zaczerwienie, obrzęk, ból lub zaczerwienienie nóg, silne bóle pleców lub podbrzusza, ból podczas oddawania moczu silne parcie na pęcherz, ostry ból w pochwie lub odbytnicy. Wszystkie te niepokojące objawy odczuwane podczas połogu wymagają konsultacji się z lekarzem. Nietrzymanie moczu w czasie połogu Wiele świeżo upieczonych mam skarży się, że po trudnym porodzie pozostała jeszcze inna pamiątka – kłopot z utrzymaniem moczu. Szczęśliwie to przejściowa dolegliwość. Gdy mięśnie Kegla wzmocnią się i wrócą do poprzedniej sprężystości, najprawdopodobniej problem zniknie samoistnie. Pomóż sobie i im, wykonując kilka razy dziennie, przez minutę czy dwie, ćwiczenia Kegla – napinając i rozluźniając mięśnie. Jeśli jednak po około miesiącu od porodu sytuacja się nie poprawi, koniecznie powiedz o swoim problemie lekarzowi. Warto również skorzystać z pomocy fizjoterapeutki uroginekologicznej, która zbada dokładnie mięśnie i zaleci konkretne ćwiczenia. Podobnie ma się sprawa z nietrzymaniem gazów i stolca – tutaj również specjalista może pomóc ci szybciej uporać się z problemem. Jak przetrwać połóg? W połogu możesz odczuwać zwiększoną potliwość, to normalne. Nadmierne pocenie się po porodzie wynika z nieustabilizowanej jeszcze gospodarki hormonalnej. Dopóki hormony po porodzie nie wrócą do normy (czyli przez najbliższych kilka tygodni) przygotuj się na konieczność częstszych zmian piżamy i szczególnego dbania o higienę. Pocenie się po porodzie to jeden ze sposobów wydalania niepotrzebnej wody i związków mineralnych, które nagromadziły się w organizmie przez cały okres ciąży. Dieta w połogu W tym wyjątkowym czasie dbaj o to, co znajduje się na twoim talerzu. Pilnuj, by w twojej diecie było dużo wody i błonnika. Regularne wypróżnienia pozwolą ci uniknąć kolejnych dolegliwości w okolicach krocza. Aby uniknąć zaparć, jedz śliwki, najlepiej suszone. Staraj się też unikać produktów wysoko przetworzonych – są one po prostu niezdrowe, nie tylko w czasie połogu. Nie stosuj natomiast żadnej diety eliminacyjnej „na wszelki wypadek”. O tym, czy powinnaś zrezygnować z jakichś produktów, zdecyduje lekarz. Czy w połogu można zajść w ciążę? W czasie połogu możliwe jest zajście w ciążę. Płodność u kobiety może wrócić w każdym momencie, nawet przed pojawieniem się pierwszego okresu. Czynnikiem, który determinuje przywrócenie owulacji, jest sposób karmienia dziecka. U kobiety, która karmi dziecko jedynie piersią (bez podawania smoczka, dokarmiania butelką w nocy itp.), występuje tzw. poporodowa niepłodność laktacyjna. Jest to niepłodność wywołana produkcją prolaktyny. Uniemożliwia to kobiecie ponowne zajście w ciążę po porodzie. Eksperci podają, że czas trwania takiej niepłodności wynosi ok. 12 tygodni. Przy spełnieniu warunków niezbędnych do utrzymania dużego stężenia prolaktyny, przy braku miesiączki, wskaźnik Pearla wynosi około 0,7. Nawet przy spełnieniu wszystkich wymogów nie jest to metoda skuteczna w 100%. Dodatkowo kobieta powinna dokładnie obserwować swój organizm, tj. zmiany zachodzące w śluzie szyjkowym, zmiany ustawienia szyjki macicy. Powinna także mierzyć codziennie rano (po co najmniej 5-godzinnym śnie) temperaturę ciała. Kiedy można współżyć po porodzie? Koniec połogu oznacza również powrót do seksu. Zanim jednak zdecydujecie się na swój drugi „pierwszy raz”, koniecznie odwiedź ginekologa. Lekarz zbada cię oraz przedyskutuje z tobą i zaleci najodpowiedniejszą dla was formę antykoncepcji. Gdy będziesz wiedziała, że nie ma medycznych przeciwwskazań do współżycia, pomyśl, czy jesteś na to gotowa psychicznie. Wiele kobiet, nawet z tych, które przed porodem prowadziły bardzo intensywne życie seksualne, nieco odkłada ten moment w czasie. Oto najczęstsze przyczyny niechęci do seksu lub obniżenia libido: wciąż wysoki po porodzie poziom prolaktyny i niski estrogenów; bezsenne noce i zmęczenie, które każą zapomnieć o kolejnym „wysiłku”; obawa, że pierwsze stosunki będą bolesne. Najważniejsze w tych sytuacjach będzie wyrozumiałość i wzajemne zaufanie – mama musi wiedzieć, że partner rozumie jej lęki i jeśli trzeba, umie im wyjść naprzeciw. Jak wrócić do formy po porodzie? Gdy minie przepisowe sześć tygodni, skonsultuj się z lekarzem i zacznij ćwiczyć. Niektóre z ćwiczeń możesz wykonywać w towarzystwie dziecka – maluch może leżeć na macie, gdy ty będziesz np. robić pompki. Gdy lekarz zezwoli na ćwiczenia, możesz zapisać się na specjalne zajęcia dla kobiet po ciąży. Możesz też zacząć więcej spacerować – to forma ruchu, która nie tylko ćwiczy ciało, ale i świetnie odpręża ducha. Uważnie słuchaj swojego ciała i nie rób nic na siłę! Zamiast ulegać presji szybkiego powrotu do formy sprzed ciąży, naciesz się macierzyństwem i nie nakładaj na siebie żadnych ograniczeń. Wszystko przyjdzie w swoim czasie. Nie rzucaj się w wir ćwiczeń tuż po połogu. Skup się na tym, co najważniejsze: na swoim dziecku. Codzienne spacery na świeżym powietrzu to dawka ruchu, która z pewnością pozytywnie wpłynie na twoje zdrowie, ale też samopoczucie. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/internetowa-szkola-rodzenia/o-pologu/krwawienie-po-porodzie-kiedy-krwawienie-jest-normalne-kiedy-jechac-do-szpitala-1411-r1/" target="_blank" rel="noopener">Krwawienie po porodzie. Kiedy jest normalne? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/internetowa-szkola-rodzenia/o-pologu/polog-po-porodzie-dolegliwosci-w-pologu-5543-r1/" target="_blank" rel="noopener">Połóg: te objawy powinny cię zaniepokoić Okres: kiedy pierwsza miesiączka po porodzie Konsultacja merytoryczna mgr Malwina Sierzan Położna środowiskowa, pedagożka, doradczyni chustonoszenia. Przygotowuje kobiety do porodu, wspiera mamy w opiece nad noworodkiem
Laktacja po cesarce: jak ją pobudzić i w jakich pozycjach karmić noworodka?
Laktację po cesarce pobudza się, przystawiając dziecko do piersi matki. Bez względu na to, w jakiej formie odbywa się poród – pierwsze karmienie powinno nastąpić jak najszybciej.
Karmienie naturalne po cesarskim cięciu zwykle nie jest tak łatwe jak po porodzie fizjologicznym. Jeśli jednak wszystko przebiegnie dobrze i dziecko urodzi się zdrowe, to nic nie stoi na przeszkodzie, żeby karmić piersią. Ze względu na ranę po cięciu cesarskim konieczna jest fachowa pomoc w doborze najwygodniejszej pozycji dla mamy karmiącej. Opieka powinna polegać również na zachęcaniu do jak najczęstszego bezpośredniego bliskiego kontaktu mamy z dzieckiem, a w przypadku trudności laktacyjnych – natychmiastowej pomocy. Za produkcję pokarmu w piersiach kobiety odpowiadają dwa hormony: oksytocyna i prolaktyna. Gdy kobieta rodzi przez cesarskie cięcie, ich poziom może być zbyt niski, stąd czasami brakuje pokarmu. Najlepszym sposobem, by pobudzić laktację po cesarce, jest częste przystawianie noworodka do piersi matki. Spis treści: Laktacja po cesarce Jak pobudzić laktację po cesarce? Pierwsze karmienie piersią po cesarskim cięciu Kiedy pojawia się pokarm po cesarce? Brak pokarmu po cesarskim cięciu Jakie pozycje są najlepsze do karmienia piersią po cesarce? Jak karmić noworodka, który leży w inkubatorze? Laktacja po cesarce Cesarskie cięcie nie zaburza laktacji. Produkcja pokarmu w piersiach przyszłej matki rozpoczyna się już około 16. tygodnia ciąży. Sygnałem, by produkcja mleka ruszyła pełną parą, jest brak łożyska w łonie matki, czyli rodzaj porodu nie ma tu zupełnie znaczenia. Po przyjściu na świat dziecka zwiększa się poziom oksytocyny i prolaktyny, dwóch hormonów odpowiedzialnych za produkcję pokarmu w piersiach. Jak pobudzić laktację po cesarce? Laktację przede wszystkim pobudza przystawianie dziecka do piersi matki (powinno mieć to miejsce w ciągu kilku godzin od porodu). Dlatego właśnie tak ważne jest, by maluch od początku mógł przebywać z matką – kobieta będzie mogła mieć przystawione dziecko do piersi, a tym samym będzie pobudzać laktację po cesarce. Poleca się także stosowanie laktatora, który dodatkowo pobudzi gruczoły do produkcji mleka. Pierwsze karmienie piersią po cesarskim cięciu Bez względu na to, czy poród był naturalny, czy odbywał się poprzez cesarskie cięcie – pierwsze karmienie powinno odbyć się tuż po narodzinach dziecka. Możesz nakarmić noworodka jeszcze na sali porodowej lub już na sali poporodowej. Przy pierwszych karmieniach możesz mieć problemy z ułożeniem noworodka, dlatego przyda się pomoc – najlepiej położnej. Samodzielne przystawienie noworodka do piersi po cesarskim cięciu jest szczególnie trudne, jeśli miałaś znieczulenie ogólne. Możesz być zmęczona i senna. Dziecko zresztą też, bo przez łożysko leki przeniknęły do jego organizmu (choć podaje się je teraz w minimalnych dawkach). Jeżeli dasz radę, przystaw noworodka do piersi. Gdyby dziecko nie chciało ssać, nie ma wyjścia – pozwól mu odpocząć i ponownie przystaw je po przebudzeniu. Kiedy pojawia się pokarm po cesarce? Poziom oksytocyny i prolaktyny zwiększa się, gdy malec ssie pierś, dlatego tak istotne jest, by noworodek został przystawiony do piersi jak najszybciej. Pamiętaj jednak, że opóźnienie karmienia piersią może być mniej stymulujące do produkcji pokarmu niż karmienie piersią od razu po urodzeniu dziecka, ale nie znaczy, że będzie zupełnie nieskuteczne czy nieudane. Na pojawienie się nawału pokarmu po cesarskim cięciu czasami trzeba poczekać dłużej niż po porodzie naturalnym. W przypadku tego drugiego nawał mleczny pojawia się po ok. 40 godzinach od porodu, natomiast po cesarce może nastąpić on dopiero w 5-6 dobie po porodzie. Warto uzbroić się w cierpliwość, regularnie przystawiać maluszka do piersi. Jeżeli z jakichś przyczyn nie możesz przystawić dziecka do piersi albo dziecko nie potrafi uchwycić prawidłowo brodawki, pamiętaj, żeby regularnie odciągać pokarm tak, żeby stymulować gruczoł piersiowy. Początkowo pojawia się siara, żołądek dziecka jest tak mały, że można podać noworodkowi, który nie potrafi chwycić brodawki, 2 ml siary strzykawką. Będzie to najlepsze, co może dostać! Brak pokarmu po cesarskim cięciu Problemy z karmieniem piersią po cesarskim cięciu mają związek z niewystarczającym poziomem hormonów – prolaktyny i oksytocyny. To właśnie one są odpowiedzialne za wywoływanie laktacji. Gdy dziecko rodzi się w sposób naturalny, hormony te osiągają wystarczający poziom, dzięki czemu kobieta produkuje dużą ilość mleka. Cesarskie cięcie trwa krótko i narodziny są nagłe, przez co hormony nie mają wystarczająco dużo czasu, by osiągnąć poziom, który wystarcza do produkcji odpowiedniej ilości kobiecego mleka. Dlatego właśnie zdarza się, że po cesarce brakuje pokarmu lub jest go mało. Problemy z karmieniem po cesarskim cięciu można zminimalizować, przystawiając maluszka jak najszybciej i jak najczęściej do piersi, w ten sposób pobudzając laktację. Jeżeli nie przystawiasz dziecka do piersi lub nie odciągacz pokarmu, to pokarm zalega w pęcherzykach mlecznych i daje sygnał do mózgu, żeby nie produkować więcej mleka! Czasem po cięciu cesarskim ze względu na dużą podaż płynu dochodzi do obrzęku piersi i nowo narodzone dziecko może sobie nie radzić z uchwyceniem obrzękniętej otoczki. Poproś położną na oddziale o pomoc – one mają na to sposoby. Zobacz także: Kryzys laktacyjny: czym jest, skąd się bierze i jak zlikwidować problem? Jakie pozycje są najlepsze do karmienia piersią po cesarce? Zastanawiasz się, jak przystawić dziecko do piersi po cesarce? Jeśli chcesz karmić dziecko piersią tak, żeby było wygodnie i tobie, i dziecku, wybierz jedną z dwóch pozycji: Leżącą na plecach. W pierwszych dniach po porodzie będziesz mogła karmić tylko w takiej pozycji. Dziecko leży na tobie tak, by nie uciskać rany. Mleko płynie wolno, noworodek więc pije powoli. Zasysa je jak napój przez słomkę. I nie połyka dużej ilości powietrza. Spod pachy. W takiej pozycji możesz karmić, gdy będziesz już bez problemu siedzieć. Noworodek ma brzuszek skierowany do twojego boku, nóżki malucha wystają za twoimi plecami, a ty dłonią podtrzymujesz jego główkę i plecki. Dzięki tej pozycji nie naciskasz na bolącą jeszcze ranę brzucha po cesarce. Pilnuj, by noworodek zawsze prawidłowo ssał (powinien mieć w buzi całą brodawkę wraz z jak największą częścią otoczki). Jeśli musisz go dokarmiać, rób to łyżeczką, kubeczkiem lub strzykawką, by nie przyzwyczajał się na samym początku do smoczka, który ssie się inaczej niż pierś. Jak karmić noworodka, który leży w inkubatorze? Jeżeli noworodek leży w inkubatorze i nie może być z niego wyjmowany na czas karmienia, staraj się odciągać mleko. Jeśli nie masz pokarmu, lekarze dobiorą dla twojego dziecka mieszankę, a u ciebie mleko może pojawić się w drugiej dobie po porodzie, a nawet później. Warunek: odciągaj pokarm, nawet jeśli są to tylko kropelki. Rób to co trzy godziny (przynajmniej dwa razy w nocy). W ten sposób rozkręcisz laktację, a kiedy będziesz już miała dziecko przy sobie, przystaw je do piersi. Pojawi się jeszcze więcej mleka. Zobacz także: Jak karmić dziecko, gdy mama się przeziębi albo złapie grypę? Pierwsze dni po porodzie: higiena, pielęgnacja, dieta Planowana cesarka: 9 rzeczy, które musisz o niej wiedzieć Konsultacja merytoryczna mgr Malwina Sierzan Położna środowiskowa, pedagożka, doradczyni chustonoszenia. Przygotowuje kobiety do porodu, wspiera mamy w opiece nad noworodkiem
Jak pielęgnować noworodka – najważniejsze rady
Jak pielęgnować noworodka? Spokojnie, nie jest to wcale takie trudne. Musisz jednak wiedzieć o paru ważnych rzeczach, np. żeby buźkę malucha codziennie przemywać zmoczonym wacikiem, ale... pępka nie smarować niczym. Uszu noworodka nie możesz czyścić patyczkami, a nosek – tylko z zewnątrz.
Jak pielęgnować noworodka to pytanie, które niekiedy spędza sen z powiek przyszłym mamom. Przede wszystkim nie wykonuj gwałtownych ruchów, gdy jesteś zmęczona – ogranicz wszelkie zabiegi do minimum, np. powstrzymaj się od obcinania paznokci dziecku. Zanim rozpoczniesz kąpanie lub przewijanie - przygotuj sobie wcześniej wszystkie potrzebne przedmioty, znacznie ułatwi ci to wszelkie czynności. Przeczytaj, jak dobrze opiekować się noworodkiem: jak go przewijać, kąpać, obcinać paznokcie i robić te wszystkie inne rzeczy, których pielęgnacja noworodka wymaga. Spis treści: Jak opiekować się noworodkiem: porady Jak pielęgnować noworodka: przewijanie Pielęgnacja pępka Jak pielęgnować noworodka: buzia Obcinanie paznokci Jak pielęgnować noworodka: kąpiel Jak opiekować się noworodkiem: porady Zanim zabierzesz się za kąpanie, przewijanie czy cokolwiek innego, zgromadź wszystko, co ci będzie potrzebne, by nie szukać rozpaczliwie pieluszek, mydełka, kremu do pupy itd. Cokolwiek robisz, staraj się nie wykonywać gwałtownych ruchów. Jeśli dziecko się przestraszy, zacznie płakać i wić się jak piskorz, a to z pewnością nie ułatwi ci zadania. Mów do dziecka. Gdy kąpiesz, przewijasz czy ubierasz maleństwo, opowiadaj mu, co robisz („A teraz założymy pieluszkę”), uśmiechaj się szeroko i rozśmieszaj je na różne sposoby (np. całując stópki, robiąc miny itd.). Dzięki temu dziecko będzie spokojniejsze i skupione na tobie, a nie na pieluszce czy waciku, który znalazł się podejrzanie blisko oka. Nie pakuj się w kłopoty. Np. nie zabieraj się za kąpanie malucha albo obcinanie mu paznokci, jeśli słaniasz się ze zmęczenia, bardzo się spieszysz albo jesteś czymś okropnie zdenerwowana. W takiej sytuacji lepiej ogranicz wszelkie zabiegi do minimum (z przewijania nie da się zrezygnować niezależnie od okoliczności) i postaraj się, jak najszybciej wrócić do formy. Nigdy nie zostawiaj bobasa samego na przewijaku. Nie rób tego nawet, jeśli jest zbyt mały, by się samodzielnie obrócić albo przesunąć. Naprawdę nie wiadomo, kiedy to zrobi po raz pierwszy, a upadek z komody, na której stoi przewijak (czy nawet z łóżka), może się źle skończyć. Pamiętaj, że niemowlę ma bardzo delikatną i skłonną do podrażnień skórę. Dlatego wszystko, czym będziesz myć i smarować swoje dziecko, powinno być dobrej jakości, być bezzapachowe i przeznaczone od pierwszych dni narodzin. Nie przesadzaj z kosmetykami (liczy się jakość, a nie ilość) ani tym bardziej z nimi nie eksperymentuj i nie zmieniaj ich bez potrzeby. Do pielęgnacji maluszka używaj wyłącznie atestowanych produktów przeznaczonych dla niemowląt. Czytaj informacje na opakowaniach, bo nie każdy kosmetyk dla dzieci można stosować od pierwszych dni życia. Ten krem do pielęgnacji niemowląt i dzieci nawilża skórę i kojąco wpływa na podrażnienia. Co zawiera? Ten krem do pielęgnacji niemowląt i dzieci nawilża skórę i kojąco wpływa na podrażnienia. Co zawiera? Czytaj więcej Jak pielęgnować noworodka: przewijanie Często zmieniaj pieluszki. Skóra na pupie niezwykle łatwo się odparza, dlatego trzeba zmieniać pieluszki po każdej kupie i zrobionym siusiu (także w środku nocy) i wówczas, gdy zaczynają „puchnąć”. Pupę najlepiej przemywaj wacikiem zwilżonym wodą. Nawilżone chusteczki zostaw na okazję wyjazdu. Pamiętaj, żeby je ogrzać w dłoniach, bo często są nieprzyjemnie chłodne. Jeśli masz córeczkę, podmywaj ją od przodu ku tyłowi, jeśli synka – starannie przemyj skórę wokół siusiaka i pod jąderkami. Dokładnie osuszaj skórę i smaruj ją kremem, jeżeli widzisz taką potrzebę. Pielęgnacja pępka Pępuszka nie trzeba niczym smarować ani polewać. Goi się sam, a rodzice mają za zadanie jedynie zadbać o to, żeby był suchy i czysty. Zaleca się przy każdej zmianie pieluszki zerknąć na okolicę kikuta pępowiny, odchylić go delikatnie z każdej strony i przetrzeć suchym gazikiem. Jeżeli okolica ta jest zabrudzona kałem lub moczem, myjemy dokładnie wodą. Obecnie nie zaleca się używania środków na bazie alkoholu, a specjalistyczne preparaty tylko w sytuacji zmian sugerujących zakażenie około pępkowe. Jak najczęściej (np. podczas przewijania) odsłaniaj go na kilka minut – dostęp świeżego powietrza przyspiesza gojenie. Nie przejmuj się, jeżeli podczas pierwszych kąpieli zamoczysz kikut pępowiny. Istotne, aby po kąpieli dokładnie go osuszyć. Podwijanie przedniej części pieluszki zwiększa dopływ powietrza w te okolice, co skutkuje szybszym wyschnięciem i odpadnięciem. Uwaga! Nie próbuj usuwać przyschniętej resztki pępowiny. Poczekaj, aż sama odpadnie. Jeśli zauważysz, że wokół pępuszka pojawiło się zaczerwienienie, opuchlizna, wydobywa się z niego podejrzany, niemiły zapach albo sączy się z niego krew lub ropa, jak najszybciej idź z malcem do pediatry. Jak pielęgnować noworodka: buzia Czym myć twarz noworodka? Przetrzyj buzię gazikiem zmoczonym w przegotowanej wodzie. Oczyść fałdki pod brodą i na szyi dziecka. Oczy przemywaj jałowymi gazikami zwilżonymi przegotowaną wodą (pamiętaj: jeden ruch = jeden gazik). Rób to zawsze od skroni w kierunku noska. Jeśli w kącikach zbiera się wydzielina, możesz, zamiast wody użyć soli fizjologicznej. Jeżeli jednak oczka ropieją mocno, wybierz się z dzieckiem do pediatry. Nosek oczyszczaj tylko z zewnątrz. Jeśli w nozdrzach zebrała się w nich wydzielina, zaaplikuj do każdej dziurki po kropelce soli fizjologicznej (możesz też użyć preparatów wody morskiej) i ułóż dziecko na brzuchu – gdy kichnie, jego nosek oczyści się sam. Zapomnij o gruszce! Bezpieczny i wygodny jest specjalny aspirator. Uszy czyść tylko z zewnątrz. Możesz to robić wacikiem zwilżonym wodą. Przemyj zakamarki małżowin, ujścia przewodów słuchowych i miejsce za uszami, gdzie lubi się zbierać ściekający pokarm. Nie wkładaj patyczków kosmetycznych do ucha! Obcinanie paznokci noworodka Paznokcie dziecka rosną błyskawicznie, dlatego często trzeba je obcinać. Rób to wyłącznie malutkimi nożyczkami o zaokrąglonych końcówkach albo minicążkami wyprodukowanymi z myślą o oseskach. Na wszelki wypadek miej pod ręką jałowe gaziki i sól fizjologiczną. Przed „zabiegiem” u noworodka zdezynfekuj obcinacz lub nożyczki spirytusem i dokładnie umyj ręce – sobie i maleństwu. Rączkę albo nóżkę maluszka trzymaj dość zdecydowanie, by ci się nie wyślizgnęła. Paznokcie u nóg obcinaj prosto, by nie wrastały. Paznokcie u rąk – na półokrągło, tak by nie pozostawić ostrych kancików. Na zrobienie manikiuru musisz wybrać dobry moment. Zabieranie się za niego, gdy dziecko jest rozdrażnione, głodne albo zmęczone, to gotowe problemy. Pamiętaj, by dobrze oświetlić „miejsce zabiegu”. Musisz dobrze widzieć, by nie skaleczyć dziecka. Można tę czynność wykonać po kąpieli dziecka i karmieniu, gdy maluch zaśnie i będzie spokojny. Jak pielęgnować noworodka: kąpiel Kąp dziecko o stałej porze. Najwygodniej i najbezpieczniej robić to wieczorem. Woda powinna mieć około 37°C-38 (1 stopień więcej od temperatury ciała dziecka), a pomieszczenie około 24°C. Zgromadź wszystkie potrzebne akcesoria (pamiętaj o ręczniku!), upewnij się, że wanienka jest stabilna, a woda ma odpowiednią temperaturę. Ułóż główkę dziecka na swoim lewym przedramieniu i obejmij dłonią paszkę. Prawą dłoń podłóż pod pośladki. Gdy dzidziuś będzie już w wodzie, oparty pupą o dno wanienki, prawą ręką będziesz mogła go myć, a lewą podtrzymywać. Ostrożnie zanurz dziecko, zaczynając powoli od stópek i patrząc na reakcję malucha. Umyj mu szyję, ramiona, brzuszek, pupę i nóżki. Na końcu umyj główkę. Rób to łagodnym mydełkiem dla niemowląt – tym samym, którym myje się resztę ciała. Po 1 miesiącu życia możesz zacząć używać szamponu. Po kąpieli zawiń dziecko w ręcznik, żeby nie zmarzło. Nie trzyj skóry, tylko osuszaj ją, dotykając ręcznikiem miejsce przy miejscu. Pamiętaj o fałdkach – w nich gromadzi się najwięcej wilgoci. Obecnie nie zaleca się używania oliwek u noworodków, łuszczący się naskórek to fizjologia. Można do kąpieli dodać parę kropelek olejku ze słodkich migdałów a jeżeli rodzice chcą użyć jakiegoś balsamu to z krótkim składem, bezzapachowego, przeznaczonego dla dzieci od pierwszych dni i przede wszystkim nawilżającego. Zobacz także: Pierwsze dni z noworodkiem - rady dla mamy Włosy u noworodka - kolor, czym myć, czesanie ​Jak przewijać noworodka - krok po kroku [WIDEO] Konsultacja merytoryczna mgr Malwina Sierzan Położna środowiskowa, pedagożka, doradczyni chustonoszenia. Przygotowuje kobiety do porodu, wspiera mamy w opiece nad noworodkiem
Dziecko nie chce ssać piersi – najczęstsze powody
To nie jest tak, że dziecko nie chce ssać piersi. Ono chce, ale być może coś mu w tym przeszkadza. Przyczyny problemu mogą być bardzo różne – od przepełnionej piersi po napięcie psychiczne dziecka lub mamy.
Na różnym etapie rozwoju dziecka mogą pojawić się różne problemy, które sprawiają, że maluch nie chce ssać piersi. Przyczyny kłopotów ze ssaniem mogą być zewnętrzne lub może mieć je samo dziecko. Na szczęście z wszystkimi najczęściej można sobie poradzić samodzielnie lub z pomocą położnej, doradcy laktacyjnego albo pediatry. Spis treści: Karmienie piersią, gdy dziecko nie chce ssać Dlaczego noworodek nie chce ssać Dlaczego dziecko nie chce ssać piersi Karmienie piersią, gdy dziecko nie chce ssać Jeśli masz wrażenie, że twoje dziecko nie chce ssać piersi, nie zrażaj się. Po prostu konsekwentnie je do niej przystawiaj. Jeśli maluszek jest głodny, będzie z zapałem chwytać sutek, a jeśli głodny nie jest, odmówi ssania albo possie chwilę, aby się pocieszyć lub uspokoić. Wiele świeżo upieczonych mam, które urodziły pierwsze dziecko, ma wiele wątpliwości dotyczących karmienia: czy dziecko się najada, czy właściwie chwyta sutek, dlaczego czasami nie chce ssać piersi. Trzeba dać sobie czas, poznać się z dzieckiem i nauczyć rozpoznawać jego potrzeby. Nie należy się denerwować, zwłaszcza w momencie przystawiania niemowlęcia do piersi. Weź więc głęboki oddech i poznaj przyczyny, dla których najczęściej dziecko nie chce ssać piersi. Dlaczego noworodek nie chce ssać Zdarza się, że noworodek ma osłabiony odruch ssania albo nieprawidłowości w budowie jamy ustnej (np. za krótkie wędzidełko), które uniemożliwiają mu skuteczne ssanie. Jeśli noworodek mimo usilnych prób przyssania się do piersi, nie potrafi tego zrobić, trzeba skonsultować się z położną środowiskową, doradcą laktacyjnym lub lekarzem. Specjalista obejrzy jamę ustną dziecka, zbada, czy odruch ssania jest prawidłowy i w razie potrzeby podpowie, jak radzić sobie z karmieniem maluszka. Poniżej inne, najczęstsze przyczyny, dla których noworodek nie chce ssać. Pierś jest zbyt pełna Wypełniona do granic wytrzymałości mlekiem pierś jest twarda i dziecku może być trudno zassać do ust wystarczająco dużą część brodawki, aby mogło skutecznie pobierać z niej pokarm. Rada: Przed karmieniem ręcznie lub laktatorem odciągnij trochę mleka – tylko tyle, aby pierś zmiękła. Pamiętaj, że w pierwszym miesiącu życia dziecka zalecana liczba karmień piersią w ciągu doby to 8-12, a karmienie na żądanie to podawanie piersi dziecku również wtedy, gdy potrzebuje tego matka (np. odczuwając przepełnienie piersi). Obrzęk piersi Gdy zaobserwujesz, że obie piersi są obrzęknięte, ucieplone, bolesne, brodawki są spłaszczone lub wyglądają na takie przez obrzękniętą otoczkę, a ty jesteś w pierwszych tygodniach po porodzie, to najprawdopodobniej masz obrzęk piersi. Twój maluch może mieć problem z uchwyceniem brodawki, co będzie powodowało jego frustrację i zwiększało twój niepokój. Rada: To, co możesz zrobić, to zmiękczyć otoczkę poprzez odciąganie niewielkiej ilości pokarmu przed karmieniem, po to, aby dziecku było łatwiej ją uchwycić. Postaraj się dodatkowo zrelaksować w trakcie karmienia. Jest to stan, który najlepiej skonsultować ze specjalistą. Mleko wypływa za szybko Czasami mleko wypływa z piersi samoistnie i zbyt dużym strumieniem, zalewając jamę ustną niemowlęcia. Maluszek krztusi się i wypluwa brodawkę. Zdarza się to najczęściej wtedy, gdy pierś jest przepełniona. Rada: Staraj się karmić dziecko wtedy, gdy tylko zaczyna wykazywać oznaki głodu, nie czekaj, aż zacznie się gwałtownie domagać piersi, a ona sama stanie się przepełniona. Możesz także tuż przed przystawieniem dziecka do piersi odciągnąć trochę mleka, aby nie wypływało pod dużym ciśnieniem. Najlepszą pozycją do karmienia w sytuacji, gdy maluch sobie nie radzi z szybkością wypływu lub ilością mleka, jest pozycja naturalna (mama jest w pozycji półleżącej na wznak, dziecko leży na brzuchu mamy, wzdłuż lub na ukos). Dzięki grawitacji wypływ mleka jest wolniejszy, co zmniejsza ryzyko krztuszenia się dziecka i puszczania piersi. Dziecko chwyta pierś zbyt płytko Podczas karmienia prawidłowo przystawione niemowlę wciąga do buzi całą brodawkę i większą część jej otoczki. Tylko taki chwyt pozwala niemowlęciu skutecznie ssać. Zbyt płytki chwyt sprawia, że mleka wypływa zbyt mało lub wcale nie płynie do ust dziecka, a mama może odczuwać ból. Maluch wtedy się denerwuje i nie chce ssać. Rada: Naucz się, jak podawać dziecku pierś. Noworodkom warto czasem pomóc, chwytając pierś 1 cm nad otoczką brodawki, lekko ją spłaszczając i przysuwając główkę malucha w stronę brodawki w momencie, gdy ma bardzo szeroko otwarte usta. W razie kłopotów poproś o pomoc położną lub doradcę laktacyjnego. Pokarmu jest zbyt mało To najczęściej podawana przyczyna, która prowadzi do szybkiego zakończenia karmienia piersią, bądź dokarmiania dziecka. Przyczyny niedoboru pokarmu mogą leżeć po stronie matki (bardzo rzadko), po stronie dziecka lub wynikać z nieprawidłowego postępowania. Należy pamiętać, że pierwsze tygodnie po porodzie to regulacja laktacji. To, co możesz zrobić to zgłębianie wiedzy na temat fizjologii laktacji jeszcze przed porodem, znalezienie grupy wsparcia, wybranie położnej środowiskowej, która będzie cię wspierała w pierwszych tygodniach laktacji. Twoje piersi potrzebują trochę czasu, aby dostosować produkcję mleka do potrzeb małego ssaka. Rada: Przystawiaj niemowlę do piersi często – ssanie stymuluje laktację. Jeżeli nadal jesteś zaniepokojona i chcesz mieć pewność, że maluch zjada odpowiednią ilość mleka – opowiedz o swoich wątpliwościach osobie zajmującej się laktacją, która zbada i zważy twojego malucha, zbada twoje piersi oraz oceni akt karmienia. To ciekawe! Jesteś w dobrym nastroju, z miłością patrzysz na malca? Zwiększasz ilość hormonów odpowiadających za produkcję twojego mleka. Dlaczego dziecko nie chce ssać piersi Poniżej wymieniamy najczęstsze problemy, przez które niemowlę, które przestało być już noworodkiem, nie chce ssać sutka. Spróbuj zdiagnozować problem i go wyeliminować lub przeczekać. Zatkany nosek Niemowlę potrafi coś, czego nie umieją dorośli – ssać i połykać podczas oddychania przez nos. Gdy maluszek dostaje kataru, nie może skorzystać z tej umiejętności – musi oddychać przez usta. To dlatego podczas karmienia niemowlę z zatkanym noskiem się wścieka i często wypluwa pierś, żeby zaczerpnąć powietrza. Rada: Oczyść nosek dziecka przed przystawieniem go do piersi. Używaj w domu nawilżacza powietrza i nie czekaj, aż maluszek będzie bardzo głodny, bo wtedy jest jeszcze mniej cierpliwy. Niemowlę jest zmęczone Senne dziecko zasypia przy piersi, przez co nie najada się i szybko znowu dopomina się o jedzenie. Rada: Małego śpiocha, który zbyt szybko zasnął przy piersi, można delikatnie budzić i dalej karmić. Wystarczy połaskotać mały nosek lub policzek. Dziecko (lub mama) jest podenerwowane 3-miesięczne dziecko nie chce ssać piersi? Tak zdarza się wtedy, gdy jest wytrącone z równowagi nadmiarem bodźców lub zlęknione. Czasami maleństwo wyczuwa podenerwowanie mamy i samo zaczyna się niepokoić, przez co ma problemy ze ssaniem. Rada: Zapewnij dziecku spokojną atmosferę w domu. Na czas karmienia siadaj w spokojnym miejscu, możesz maluszkowi nucić lub śpiewać spokojne melodie, aby je nieco wyciszyć. Sama postaraj się także odprężyć – pomyśleć o czymś przyjemnym, rozluźnić wszystkie mięśnie i spokojnie oddychać. Pomaga też przyciszenie radia czy telewizora i odłożenie smartfona. Zbyt wczesne wprowadzenie smoczka uspokajającego lub butelki Smoczki mają inny kształt niż pierś mamy. Gdy zacznie się je stosować zbyt wcześnie, maluszek może tak mocno przyzwyczaić się do gumowego kształtu, że ssanie piersi wyda mu się niewygodne. Rada: Powstrzymaj się z podawaniem dziecku smoczka uspakajającego i butelki. Najlepiej jest unikać podawania dziecku butelki przed upływem 6. miesiąca życia dziecka. Jest na to za późno? Zmień smoczek na inny. Może nowy model nie będzie zakłócał karmienia piersią? Problemy z jamą ustną lub choroba Ząbkowanie, pleśniawki, gorączka, ból gardła lub ucha – czasami to różne dolegliwości mogą nie pozwalać dziecku spokojnie ssać. Rada: Na bolesne ząbkowanie lub pleśniawki pomogą znieczulające żele, które warto zaaplikować tuż przed przystawieniem maluszka do piersi. Przy infekcjach trzeba stosować się do zaleceń lekarza i wykazać cierpliwością. Chore niemowlę ma prawo być marudne i kaprysić przy jedzeniu. Dolegliwości miną wraz z powrotem do zdrowia. Zmiana smaku mleka Niektóre leki, ostre przyprawy lub np. czosnek mogą zmienić smak i zapach mleka w taki sposób, że twoje niemowlę to odczuje. Bardzo rzadko powodują one niechęć dziecka do ssania. Rada: Pamiętaj natomiast, że karmienie piersią jest jedną z dróg poznawania smaków przez twojego malucha, więc dobrze, żeby twoje odżywianie było urozmaicone, a już na pewno nie powinnaś eliminować produktów na własną rękę. Zmiana zapachu mamy Niemowlę po zapachu rozpoznaje ciało matki. Zapach, który pozna i zapamięta, jest dla niego synonimem bezpieczeństwa, spokoju i pełnej piersi. Gdy zapach mamy się zmieni, maleństwo może się niepokoić i mieć kłopoty ze ssaniem piersi. Rada: Przez pierwsze miesiące życia dziecka nie zmieniaj dezodorantu ani innych pachnących, kosmetyków, których używasz. Na marginesie: okres karmienia piersią to nie jest najlepszy czas na używanie intensywnie pachnących kosmetyków. Dokarmianie mieszanką modyfikowaną Wydaje ci się, że masz mało pokarmu i podajesz niemowlęciu nie tylko pierś, ale i butelkę z mieszanką mleczną? Błąd! Rada: Sprawdź, jak dzidziuś przybiera na wadze. Jeżeli rośnie prawidłowo, mleka masz wystarczająca ilość. Jeśli myślisz, że słabo, poradź się położnej lub konsultanta laktacyjnego. Fachowcy podpowiedzą ci, co zrobić, by mleka było więcej. Dużo odpoczywaj, a najlepiej połóż się z dzidziusiem na cały dzień do łóżka i podawaj pierś, kiedy tylko ma na to ochotę. Czasem konieczne jest dokarmianie mieszanką. Powinien to jednak zlecić lekarz (zarówno rodzaj mleka, jak i jego ilość). Sprawdź także: Jak wspomagać laktację po cesarce Zasady pielęgnacji noworodka Ile powinien spać noworodek Konsultacja merytoryczna mgr Malwina Sierzan Położna środowiskowa, pedagożka, doradczyni chustonoszenia. Przygotowuje kobiety do porodu, wspiera mamy w opiece nad noworodkiem
Jak często noworodek robi kupę i siusiu?
Siusiu i kupa maleńkiego dziecka to dla początkujących rodziców często temat numer jeden. Zawartość pieluchy może przecież wiele powiedzieć o dziecku. O czym dokładnie świadczą?
Kupa noworodka i siusiu to dla początkujących rodziców zwykle temat numer jeden. I nic dziwnego. Zawartość pieluchy może przecież wiele powiedzieć o samopoczuciu i zdrowiu dziecka. Czy kryje jakieś tajemnice? W ciągu pierwszych 48 godzin po porodzie dziecko wydala smółkę (jest gęsta i ciemnozielona). W kolejnych dobach pojawiają się stolce przejściowe, mogą być zielonkawe. Warto więc wiedzieć: Ile brudnych pieluszek jest normą? Jak wygląda kupka niemowlaka? Co zapach stolca mówi o brzuszku maluszka? Kiedy zawartość pieluszki powinna niepokoić? Noworodek nie robi kupy – dlaczego? a także: Ile mokrych pieluszek jest normą? Co kolor i zapach moczu mówi o stanie zdrowia maluszka? Ile razy dziennie noworodek robi kupę? Niemowlę na piersi zwykle robi kupkę kilka razy w ciągu dnia. Niektórym zdarza się i 10 razy na dobę (np. po każdym karmieniu z piersi) – nie trzeba się tym niepokoić, o ile dziecko przybiera na wadze. Są również dzieci, które robią kupę raz na kilka dni. O zaparciu u noworodka mówimy dopiero wtedy, gdy dziecko robi kupkę nie tylko rzadziej, ale również z wyraźnym trudem. Noworodek karmiony mlekiem modyfikowanym powinien brudzić od jednej do czterech pieluch dziennie. Czego oczekiwać po kupie noworodka? Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Kalendarz rozwoju niemowlaka Czytaj więcej Kupka niemowlaka karmionego naturalnie ma kolor złocisty, jasnożółty lub musztardowy, jest luźna z widocznymi grudkami. Z czasem staje się papkowata lub półpłynna z grudkami. Jeśli noworodek pije mleko i z piersi, i z butelki, robi kupę bladożółtą. Kiedy dziecko jest karmione tylko mlekiem modyfikowanym, stolec ma barwę od jasnożółtej po jasnobrązową i może być bardziej zwarty. Niektóre rodzaje mieszanek zawierają prebiotyki. Dzięki nim kupa bywa zbliżona do robionych przez dzieci karmione piersią. Jaki jest zapach kupy noworodka? Niemowlęca kupa ma naturalnie dosyć wyraźny, kwaśny zapach. To dzięki bakteriom kwasu mlekowego, które, rozkładając cukry, wytwarzają kwas mlekowy. Ma to działanie ochronne. Co może niepokoić w wyglądzie kupy noworodka? Jeśli karmisz piersią, nie martw się, że dziecko cały czas robi luźną, wodnistą kupę. Pokarm mamy ma właściwości lekko przeczyszczające. Kupa bywa niekiedy zielonkawa, bo jej powierzchnia utlenia się. Czasem dziecko robi zieloną kupę, gdy podajesz preparaty lub mieszankę z żelazem. Twoją uwagę powinien zwrócić śluz, smużki krwi lub ropy, a także kolor biały lub czarny, a także sytuacja, gdy noworodek nie robi kupki wcale, mimo że wcześniej rytm wypróżnienia był regularny. Czy niemowlak może mieć zaparcia? Gdy noworodek robi kupę twardą i zbitą, z dużym wysiłkiem, a przy tym płacze, można już mówić o zaparciu. Skąd biorą się zaparcia u niemowląt i jak pomóc dziecku? Dzieci karmione wyłącznie mlekiem matki praktycznie nie miewają problemów z zaparciami. Mleko modyfikowane częściej powoduje kłopoty, bo jest trudniejsze do strawienia dla dziecka. Niemowlę może reagować zaparciem, gdy ma alergię pokarmową, np. na białko mleka krowiego. Konieczna jest zmiana mieszanki na preparat dla alergików – pod kontrolą pediatry. Jeśli powodem nie jest alergia, lekarz może zalecić podawanie laktulozy w syropie albo zmianę mleka. Problemy z kupą pojawiają się też, gdy dziecko gorączkuje lub za mało pije. Winne może być też przedawkowanie witaminy D. Nie wkładaj do pupy termometru, by pomóc w załatwieniu się, bo możesz uszkodzić tkanki. Dziecko może uzależnić się od takiej stymulacji i będzie mu coraz trudniej robić kupę. Pomagaj z zewnątrz, masując brzuszek, podkurczając nóżki malucha, robiąc ciepły okład lub relaksującą kąpiel. View Burdaffi on the source website Idź do lekarza, gdy zaparcia nie ustępują, towarzyszy im gorszy apetyt, drażliwość, zmiany skórne, wymioty, słabe przybieranie na wadze, nasilone ulewania, wzdęcia. Może to być sygnał choroby. Pediatra musi zbadać dziecko. Lekarz musi też obejrzeć dziecko, które robi kupkę ze śluzem, ze smużkami krwi albo z ropą. Jak dużo siusia noworodek? W pierwszych dniach dziecko mało siusia. Sytuacja zmienia się od około trzeciej doby – pieluszka jest moczona kilkanaście razy dziennie, nawet do 20 razy! Gdy dziecko jest chore i ma gorączkę, może robić siusiu rzadziej. Ważnym sygnałem dla rodzica jest zarówno kolor moczu jak i zapach uryny. Od czego zależy kolor moczu noworodka? Najpierw barwa jest jasna. Staje się jednak intensywniejsza, jeśli noworodek ma żółtaczkę. Czasem na mokrych pieluszkach widać różowo-ceglaste plamy. To efekt dużej ilości moczanów. Po kilku dniach wszystko wraca do normy, mocz powinien być przejrzysty i mieć kolor słomkowy. Dzieci karmione mieszanką mają siusiu o nieco intensywniejszej barwie. Czym pachnie mocz noworodka? Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Normy wyników badań Czytaj więcej U niemowląt karmionych piersią zapach moczu jest słabo wyczuwalny, a gdy dziecko pije mieszankę – mocniejszy. Jeśli zauważyłaś nagłą zmianę koloru lub zapachu moczu, skonsultuj się ze specjalistą. Zastanów się, czy są jeszcze inne objawy świadczące o nieprawidłowościach. Najczęściej intensywniejszy kolor i zapach moczu pojawia się wraz z odwodnieniem lub pochodzi z długo niezmienianej pieluszki Brzydki zapach i zmętnienie to ważne sygnały, zwłaszcza gdy noworodek płacze przy siusianiu. To znak, że boli! Tak może objawiać się infekcja układu moczowego, więc idź do lekarza. Musisz to zrobić także, gdy w moczu widać krew. Jak pobrać mocz od noworodka? Kup w aptece pojemnik lub specjalne torebki. Umyj pupę wodą z mydłem, przyklej torebkę, przykryj noworodka i podaj picie lub pierś. Do pojemniczka złap środkowy strumień moczu. Często zmieniaj pieluszkę, bo pupa dziecka jest skłonna do odparzeń. Zobacz także: Morfologia, USG, mocz – kiedy wykonywać badania u dziecka Odparzenia u niemowlaka nie da się uniknąć Konsultacja merytoryczna mgr Malwina Sierzan Położna środowiskowa, pedagożka, doradczyni chustonoszenia. Przygotowuje kobiety do porodu, wspiera mamy w opiece nad noworodkiem
Połóg – niepokojące objawy, na które trzeba zwrócić uwagę
Połóg – niepokojące objawy mogą wyglądać groźnie tylko dla kobiety, ale nie dla lekarza. Jednak są i takie dolegliwości, które faktycznie mogą oznaczać kłopoty zdrowotne. Podpowiadamy, co powinno niepokoić w połogu, a co jest zupełnie normalne i jak sobie radzić z różnymi dolegliwościami, które pojawiają się po porodzie.
Dolegliwości poporodowe trwają zwykle sześć tygodni, bo tyle właśnie trwa połóg, czyli czas, w którym kobieta dochodzi do siebie po porodzie. Które z niepokojących kobiety objawów połogu są normalne, a za którymi może stać coś poważniejszego i powinnaś iść do lekarza? Sprawdź koniecznie! Spis treści: Połóg – niepokojące objawy Odchody połogowe Ból kości ogonowej po porodzie Ból brzucha w połogu Ból krocza w połogu Kłopoty z oddawaniem stolca w połogu Połóg – niepokojące objawy Niektóre objawy w połogu są niepokojące. Skontaktuj się natychmiast z lekarzem, jeżeli: masz bardzo obfite lub gwałtownie nasilające się krwawienie z pochwy (wymaga wymiany dwóch lub więcej podpasek w ciągu godziny), pojawił się nieprzyjemny zapach wydzieliny z pochwy po porodzie, temperatura ciała wzrosła do 38,5°C lub więcej (nie dotyczy to pierwszych 24 godzin po porodzie), masz dreszcze, piersi są bolesne lub stwierdzasz ich zaczerwienienie, masz obrzęknięte bolące nogi lub zauważyłaś ich zaczerwienienie, masz silne bóle podbrzusza lub pleców, oddawanie moczu sprawia ci ból lub odczuwasz mocne parcie na pęcherz, odczuwasz ostry ból w pochwie lub odbytnicy. Odchody połogowe Wydzielina wypływająca z pochwy po porodzie to tzw. odchody połogowe. Przypominają one obfite miesiączki. Odchody połogowe odpływają z pochwy przez okres około 4 tygodni. Przez pierwsze 3-4 dni mają zabarwienie czerwone, do ok. 14. dnia po porodzie krwawienie powinno się zmienić w wydzielinę brązową, a następnie żółtawą. W ostatniej fazie połogu odchody są bezbarwne. Jeżeli przez kilka pierwszych dni: odchody połogowe mają nieprzyjemny zapach, są bardzo gęste, są wyjątkowo wodniste, musisz powiadomić o tym lekarza lub położną. W połogu lepiej stosować podpaski czy tampony? W okresie poporodowym, jak wykazują badania, zdarzają się przypadki zespołu wstrząsu toksycznego (ZWT). Ponieważ używanie tamponów ma związek z występowaniem ZWT, to uważa się, że w połogu korzystniejsze jest stosowanie specjalnych podpasek dla kobiet po porodzie. Gdy krwawienie będzie mniej obfite, możesz zacząć używać mniejszych wkładek lub podpasek. Pamiętaj o podmywaniu się po każdej toalecie w pierwszych tygodniach. Po jakim czasie od porodu pojawi się miesiączka? Jeżeli nie karmisz piersią, to krwawienie miesiączkowe powinno wystąpić w 6–8 tygodni po porodzie. Gdy karmisz piersią, pierwsza miesiączka może wystąpić dopiero po odstawieniu dziecka od piersi, ale może również pojawić się w 6–8. tygodniu. Pamiętaj, że kamienie piersią nie jest metodą antykoncepcyjną, jest więc możliwe zajście w ciąże w trakcie laktacji. Najlepsze dla ciebie metody antykoncepcyjne omówisz z lekarzem podczas pierwszej wizyty po porodzie w 6–8. tygodniu. Ból kości ogonowej po porodzie Podczas ciężkiego porodu – bardzo silnego parcia, gdy dziecko jest duże – może dojść do uszkodzenia więzadeł krzyżowo-guzicznych. Może też dojść przemieszczenia, pęknięcia lub złamania, co daje szczególnie dokuczliwy ból kości ogonowej po porodzie. Jest on przewlekły i pojawia się bardzo często nawet podczas codziennych czynności. Najbardziej dokucza w czasie leżenia na plecach, siadania i w trakcie zmian pozycji. Niestety, nawet jeśli lekarz stwierdzi złamanie, tej okolicy ciała nie wkłada się w gips. Dolegliwości mogą utrzymywać się od kilku tygodni nawet do 3-4 miesięcy. Jak sobie pomóc przy bólu kości ogonowej po porodzie Przede wszystkim zgłoś się do fizjoterapeutki, najlepiej do takiej ze specjalizacją uroginekologiczną. To, co możesz robić sama w domu, to dbać o siebie i dużo czasu spędzać w pozycji leżącej na boku. Ulgę przynosi też zgięcie nóg w leżeniu na plecach. Miejscowo można stosować zimne okłady lub bezpieczne dla karmiących mam maści przeciwzapalne i przeciwbólowe (spytaj farmaceutę). Pomocne mogą okazać się zabiegi fizykoterapeutyczne, np. pole magnetyczne, laser – są bezpieczne dla mam karmiących. Jeśli ból kości ogonowej po porodzie jest bardzo dokuczliwy, należy się oszczędzać, nie dźwigać, sporo czasu spędzać w pozycji leżącej. Ból brzucha w połogu Jeśli zaraz po porodzie dotknęłabyś swojego brzucha, mogłabyś wyczuć macicę jako twardą masę wypełniającą jamę brzuszną aż do poziomu pępka. Nic dziwnego – przecież w ciąży macica bardzo się powiększa, by mogło rosnąć w niej dziecko. Teraz, po porodzie, zaczyna się powoli obkurczać. Poporodowe obkurczanie się macicy trwa zazwyczaj przez 2 tygodnie po porodzie. Największe dolegliwości bólowe są odczuwane tuż po porodzie, a w kolejnych dniach zwykle podczas karmienia piersią lub odciągania mleka laktatorem. Tego typu dolegliwości zlikwidują: łagodne leki przeciwbólowe (jeśli karmisz piersią, zapytaj o nie lekarza), częste leżenie na brzuchu. Staraj się również więcej pić i częściej siusiać, bo przy opróżnionym pęcherzu macica kurczy się skuteczniej i sprawia to mniej bólu. Jak karmienie piersią wpływa na macicę? Gdy karmisz piersią, możesz odczuwać nasilanie się bólu brzucha. Drażnienie brodawki sutkowej podczas ssania wyzwala wydzielanie oksytocyny, która wywołuje skurcze macicy. Mimo że przyczynia się to do pobolewania brzucha, ta dodatkowa stymulacja macicy jest bardzo korzystna – przyspiesza obkurczanie i opróżnianie jamy macicy. Ból krocza w połogu W połogu możesz odczuwać ból w kroczu. Zwykle wynika on z rozciągnięcia w tej okolicy, uszkodzenia tkanek podczas porodu lub z tego, że wykonano u ciebie nacięcie krocza. Ból krocza w połogu zwykle trwa około 3–4 tygodni. Jak możesz sobie pomóc? Jeśli odczuwasz bardzo silny ból, to pierwszego dnia po porodzie co jakiś czas przykładaj w to miejsce woreczek z lodem. Ochłodzenie krocza doprowadzi do zmniejszenia ukrwienia, ograniczenia obrzęku i bólu. Staraj się spędzać sporo czasu na leżąco, aby nie obciążać miednicy i krocza. W toalecie korzystaj ze stołeczka, by nadmiernie nie przeć przy wypróżnianiu. Jeżeli miałaś szyte krocze, a ból jest duży, poproś położną o skontrolowanie rany. Pamiętaj! Jeśli podczas siusiania odczuwasz ból lub pieczenie w miejscu nacięcia krocza, spróbuj oddawać mocz na stojąco, możesz też w trakcie siusiania obmywać krocze bieżącą wodą. Kłopoty z oddawaniem stolca w połogu Przez kilka dni po porodzie układ pokarmowy pracuje wolniej, a mięśnie brzucha nie są w pełni sprawne. Poza tym niektóre środki przeciwbólowe stosowane w czasie porodu powodują zaparcia. Problemy z wypróżnieniami mogą się utrzymywać przez 4–5 dni po porodzie. Jak ułatwić sobie wypróżnianie się w połogu? Aby układ pokarmowy pracował wydajniej, jedz więcej produktów bogatych w błonnik i staraj się dużo pić. Możesz korzystać z dostępnych bez recepty łagodnych środków przeczyszczających. Dobrym rozwiązaniem są również suszone śliwki. Picie przygotowanego z nich kompotu (nie powinien być słodki!) i jedzenie suszonych śliwek lub rodzynek to skuteczne naturalne sposoby regulacji wypróżnień. Dobrze się też sprawdza picie siemienia lnianego. Uwaga: Jeśli przez tydzień po porodzie nie możesz oddać stolca, idź do lekarza. Powodem mogą być np. hemoroidy. A one wymagają leczenia! Zobacz też: Wyprawka na połóg – 14 niezbędnych rzeczy Jak przetrwać pierwsze dni po porodzie Pocenie się po porodzie – co jest normą? Konsultacja merytoryczna mgr Malwina Sierzan Położna środowiskowa, pedagożka, doradczyni chustonoszenia. Przygotowuje kobiety do porodu, wspiera mamy w opiece nad noworodkiem
Poród – prawdziwe i fałszywe objawy oraz ważne badania na porodówce
Poród wywołuje u przyszłych mam wiele emocji. Odróżnienie fałszywych objawów porodu, takich jak np. skurcze przepowiadające, od prawdziwych bywa niełatwe, zwłaszcza w pierwszej ciąży. Wyjaśniamy, kiedy jechać do szpitala i jakich badań na porodówce należy się spodziewać.
To kiedy nastąpi poród, nigdy nie jest pewne, chyba że przyszła mama ma zaplanowane cesarskie cięcie, a nie poród naturalny, wówczas może znać dokładną datę, kiedy na pewno się on wydarzy. W przypadku porodu siłami natury jedynie 5 proc. kobiet rodzi w dniu wyznaczonym przez lekarza na początku ciąży. Nawet jeśli przyszła mama dokładnie zna datę ostatniej miesiączki i w ciąży jest często badana, rzadko udaje się idealnie obliczyć termin porodu. W końcu on jednak nadchodzi. Jak poznać, że to już i kiedy jechać do szpitala, a kiedy jeszcze spokojnie czekać w domu? Podpowiadamy wraz z ekspertem – położną Malwiną Sierzan. Spis treści: Fałszywe objawy porodu Jak odróżnić skurcze porodowe od przepowiadających? Objawy porodu Co cię czeka na izbie przyjęć, jeśli zacznie się poród? Jakie badania i zabiegi nastąpią przed urodzeniem dziecka? Co się dzieje po terminie porodu? Jak można przyspieszyć poród? Fałszywe objawy porodu Twój organizm zaczyna przygotowania do porodu kilka tygodni wcześniej. Niektóre z pierwszych sygnałów mogą cię zmylić, ale pamiętaj – to tylko trening. Sprawdź, co może dziać się z tobą w tym ostatnim okresie: Dno macicy obniża się już od 36. tygodnia ciąży – czujesz mniejszy ucisk na żołądek, za to większy na pęcherz. Częściej korzystasz z toalety, czasem popuszczasz, kaszląc lub się śmiejąc. Lekarz stwierdza rozwarcie na 1 palec podczas badania ginekologicznego (jeśli rodzisz po raz pierwszy) lub na 2 palce (gdy to kolejny poród) – spokojnie, jeszcze masz sporo czasu. Masz skurcze Braxtona Hicksa, czyli tzw. przepowiadające. Lekkie skurcze mogą pojawić się już około 20. tygodnia ciąży. W ostatnich tygodniach (około 38.) zaczynasz odczuwać takie skurcze trochę silniej. Mogą nawet sprawiać ci nieco bólu. Zazwyczaj przypominają dolegliwości, jakie odczuwałaś w czasie miesiączek, i są nieregularne. Mają one za zadanie przygotować macicę do wysiłku, jaki ją czeka w trakcie porodu. Czujesz ucisk w dole brzucha – dziecko ustawia się w miednicy, czyli szykuje do wyjścia na świat, dlatego teraz jest ci ciężej chodzić. Możesz mieć nawet wrażenie, że lada moment dziecko „wypadnie”. Spokojnie, nic takiego się nie stanie! Odszedł czop śluzowy – czyli „korek” zamykający szyjkę macicy. Organizm może pozbyć się go nawet kilka dni wcześniej, choć równie dobrze odchodzi czasem dopiero w trakcie porodu (może się zdarzyć, że śluz będzie podbarwiony krwią, wiąże się to często z postępującym rozwarciem szyjki macicy). Nie musisz jeszcze jechać do szpitala – jeśli coś cię niepokoi, skontaktuj się ze swoim lekarzem lub położną. Jak odróżnić skurcze porodowe od przepowiadających? Już wiesz, że powtarzające się skurcze wcale nie muszą oznaczać porodu. Od skurczów porodowych te przepowiadające różnią się tym, że powodują skracania i rozwierania szyjki macicy, raczej nie są regularne, w obserwacji dwugodzinnej nie stają się silniejsze oraz nie zwiększają swojej częstotliwości. Najczęściej są opisywane jako bóle podbrzusza przypominające bóle miesiączkowe. Zanikają, gdy zmieniasz pozycję lub kiedy chodzisz, a w czasie ich trwania czujesz ruchy dziecka. Często również ustępują po relaksacyjnym prysznicu. Dopiero gdy staną się regularne, będą się wyraźnie nasilać, powtarzać przynajmniej co 10 minut oraz trwać minimum 30 sekund, pora zbierać się do szpitala, ponieważ poród najprawdopodobniej właśnie się zaczął. Objawy porodu Skurcze porodowe powodują postęp porodu, który charakteryzuje się skracaniem i rozwieraniem szyjki macicy. Skurcze takie powinny być regularne, ich częstotliwość jest dużo częstsza, sam skurcz trwa dużo dłużej, a dodatkowo odczuwany jest ból w podbrzuszu i okolicy krzyżowej. Są trzy główne objawy porodu, każdy jest sygnałem, by wyruszać do szpitala: skurcze są regularne, powtarzają się co 10-15 minut (albo częściej); odeszły wody płodowe, nawet jeśli nie odczuwasz skurczów; pojawiło się krwawienie (gdy jest silne, dzwoń po karetkę lub jedź natychmiast do najbliższego szpitala). Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Oblicz termin porodu Czytaj więcej Odejście wód płodowych to sygnał, żeby jechać do szpitala, nawet jeśli nie odczuwasz skurczów. Przed rozpoczęciem akcji porodowej odejście wód zdarza się tylko u 15 proc. kobiet. Możesz się poczuć tak, jakbyś mimowolnie się zsiusiała. Wydzielina jest przezroczysta lub różowawa (gdyby wody płodowe były zielone, jedź szybko i powiedz o tym lekarzom, bo może to oznaczać zakażenie wewnątrzmaciczne). Nie obawiaj się, że popłynie wielka rzeka. Główka maleństwa działa trochę jak korek i hamuje „powódź”. Po odpłynięciu wód płodowych na izbie przyjęć wykonany zostanie zapis KTG, żeby zobaczyć, jak zareagowało twoje dziecko na zmianę warunków panujących w brzuchu. Co cię czeka na izbie przyjęć, jeśli zacznie się poród? Przede wszystkim u kobiety, która zgłasza, że rodzi lub że odpłynęły wody płodowe, oceniana jest czynność serca dziecka za pomocą kilkuminutowego zapisu kardiotokograficznego (KTG). W międzyczasie specjalista zbierze od ciebie wywiad ogólny, ginekologiczny i położniczy. Miej przy sobie kartę ciąży, oryginalny wynik grupy krwi, oraz ostatnie wyniki badań laboratoryjnych. Około 37-38 tygodnia ciąży sprawdź jakie dokumenty i badania są wymagane w szpitalu, w którym chcesz rodzić. Kolejne etapy przyjęcia do szpitala to badanie wewnętrzne i ocena zaawansowania porodu – położna zewnętrznymi chwytami Leopolda, zbada ci brzuch, oceniając, w jaki sposób ułożone jest dziecko. Zostaniesz zbadana w osobnym pomieszczeniu lub za zasłoną na fotelu ginekologicznym. Może się zdarzyć, że zostaniesz jeszcze odesłana do domu – gdyby alarm był fałszywy i poród jeszcze się nie zaczynał. UWAGA! Jeżeli zgłaszasz się do szpitala ponieważ odpłynął ci płyn owodniowy, ale nie masz skurczów macicy, to po około 6 godzinach należy wdrożyć profilaktykę antybiotykową zapobiegającą rozwojowi zakażenia wewnątrzmacicznego, zwłaszcza w tej grupie pacjentek, u których nie ma szans na szybkie zakończenie porodu. Dlatego w tym przypadku rzadko się zdarza, żeby kobiety były odsyłane do domu. Jeżeli wcześniej nie miałaś wykonywanych pomiarów miednicy to bardzo możliwe, że położna zrobi to na izbie przyjęć. Od samego początku przyjęcia będzie sprawdzany twój stan ogólny (ciśnienie tętnicze krwi, oddechy, tętno, temperatura ciała, samopoczucie). Pamiętaj! Jeżeli nie masz przy sobie wszystkich wymaganych dokumentów i badań, a już rodzisz, szpital i tak cię przyjmie. Taki ma obowiązek. Twój partner powinien jednak jak najszybciej po porodzie dostarczyć dokumenty do szpitala. Jakie badania i zabiegi nastąpią przed urodzeniem dziecka? Na izbie przyjęć zostaniesz zbadana w osobnym pomieszczeniu lub za zasłoną na fotelu ginekologicznym. Położna lub lekarz oceni rozwarcie szyjki macicy oraz zaawansowanie porodu. Może się zdarzyć, że zostaniesz jeszcze odesłana do domu – gdyby alarm był fałszywy i poród jeszcze się nie zaczynał. Zostanie wykonane badanie KTG (kardiotokografia). Pozwala ono skontrolować czynność serca dziecka oraz skurcze macicy. Lewatywa i golenie obecnie nie są obowiązkowe. Może się zdarzyć, że w szpitalu zostanie ci zaproponowane ich wykonanie, jednak nie musisz się na nie zgadzać. Zdaniem niektórych lekarzy golenie pomaga zachować higienę okolic intymnych po porodzie, a dzięki lewatywie na pewno nie wypróżnisz się w jego trakcie. Jednak wiele położnych podkreśla, że odpowiednia higiena krocza po porodzie jest możliwa również bez golenia. Jeżeli chodzi o lewatywę, to i tak na początku (zazwyczaj jeszcze w domu) pasaż jelitowy przyspiesza i spokojnie możesz skorzystać z toalety (możesz mieć nawet biegunkę). Przebierzesz się w ubranie (koszulę, T-shirt, szlafrok), które przyniosłaś ze sobą. Jeżeli nie masz swojego ubrania, dostaniesz koszulę szpitalną. View Burdaffi on the source website Osoba towarzysząca także powinna mieć ze sobą wygodne ubranie. Może się teraz przebrać. Dostanie też zapewne ochraniacze na buty oraz fartuch z flizeliny – nie we wszystkich szpitalach jest tak samo, czasem przyszłemu tatusiowi wystarcza ubranie domowe i kapcie. View Burdaffi on the source website Co się dzieje po terminie porodu? Dziecko może zawitać na świat dwa tygodnie przed wyznaczonym terminem i dwa po nim. Taki poród nie jest uznawany za poród przedwczesny ani za spóźniony. Ciąża po terminie jest definiowana jako ciąża trwająca dłużej niż 42 tygodnie (294 dni lub więcej, licząc od pierwszego dnia ostatniej miesiączki). Zazwyczaj jeśli minęło siedem dni od terminu, lekarz prowadzący ciążę lub położna zlecają kontrolne KTG na izbie przyjęć. Zgłoś się do lekarza, najlepiej do przyszpitalnej przychodni. Możesz się spodziewać, że:: Będziesz miała kilka badań – KTG (pozwoli ocenić pracę serca dziecka) oraz USG. Zbadane również zostaną ruchy malucha. Konieczne będzie częste monitorowanie płodu – będziesz musiała zgłaszać się do przychodni codziennie albo zostaniesz przyjęta na oddział. Jeśli wszystko jest w porządku, poród nie będzie wywoływany – jeszcze przez kilka dni. Po około 10- 14 dniach od terminu porodu, jeżeli poród nie rozpoczyna się samoczynnie, lekarz może zlecić preindukcję lub indukcję porodu. Jak można przyspieszyć poród? Niczego na siłę nie przyspieszysz, malec sam wie najlepiej, kiedy jest gotowy do przyjścia na świat. Są jednak bezpieczne sposoby na przyspieszenie akcji porodowej: Seks. Zawarte w nasieniu prostaglandyny wpływają na otwieranie się szyjki macicy. Jeśli minie termin porodu, możecie wykorzystać ten sposób. W fizjologicznej ciąży niezagrożonej porodem przedwczesnym można uprawiać seks przez cały okres ciąży. W okolicach terminu porodu, gdy dziecko jest dojrzałe i poród jest bezpieczny, organizm sam wie kiedy rozpocząć akcję porodową. Rozluźnienie mięśni podczas seksu i hormony szczęścia, które są uwalniane w trakcie zbliżenia z partnerem i w trakcie orgazmu to świetny sposób na rozpoczęcie porodu. Stymulacja sutków – to metoda na zwiększenie wydzielania naturalnej oksytocyny – hormonu, który wpływa na postęp porodu. Niekoniecznie przyjemna, bo pod koniec ciąży sutki są bardzo tkliwe. Najlepiej żeby kobieta zaczęła sama i pokazała partnerowi, jak to robić. Shiatsu – masaż punktów akupresurowych. Ruch – nie szoruj podłóg i nie wieszaj firanek, ale porządny spacer (a zamiast windy – schody) być może skłoni macicę do pracy. Liście maliny – jeden z naturalnych sposobów przygotowania mięśnia macicy do porodu. Nie jest to sposób na wywołanie porodu, natomiast herbatka z liści malin pita codziennie od 36. tygodnia ciąży wzmocni mięsień macicy i przygotuje go do bardziej efektywnej pracy w porodzie. Piśmiennictwo: 1. Seksualność kobiet w ciąży/Sexuality of pregnant women. Marta Makara-Studzińska, Artur Wdowiak, Izabela Plewik, Karolina Maria Kryś. 2. Rekomendacje zespołu ekspertów Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego dotyczące opieki okołoporodowej i prowadzenia porodu. Ginekol Pol. 2009, 80, 548-557. 3. Ginekologia i Perinatologia Praktyczna 2017 tom 2,nr 2, strony 58–71 Copyright © 2017 ViaMedica ISSN 2451–0122 Rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologicznegodotyczące indukcji porodu Zobacz także: Co o porodzie musi wiedzieć każda ciężarna? Torba do szpitala - co wziąć na porodówkę? 7 ważnych sprzętów na porodówce – ułatwią poród! Konsultacja merytoryczna mgr Malwina Sierzan Położna środowiskowa, pedagożka, doradczyni chustonoszenia. Przygotowuje kobiety do porodu, wspiera mamy w opiece nad noworodkiem
Przebieg porodu – etapy i fazy porodu naturalnego
Przebieg porodu u każdej kobiety może wyglądać nieco inaczej ze względu na jej uwarunkowania fizjologiczne, czy to, który raz rodzi. Poród naturalny dzieli się na kilka etapów, a każdy z okresów porodu – od czasu rozwarcia do urodzenia łożyska – może się różnić czasem trwania u poszczególnych kobiet.
Jak przebiega poród naturalny? Dzieli się on na kilka etapów – mogą one łącznie trwać kilka godzin albo nawet ponad dobę. Powinnaś jak najwięcej wiedzieć o kolejnych okresach i składających się na nie fazach porodu. Dzięki temu będziesz umiała lepiej sobie poradzić podczas rodzenia i zrozumieć, co się dzieje z twoim ciałem w danym momencie. Spis treści: Przebieg porodu: etapy i fazy I okres porodu - rozwarcie szyjki macicy II okres porodu - parcie III okres porodu - urodzenie łożyska lV okres porodu Jak złagodzić ból w czasie kolejnych faz porodu? Do jakich komplikacji może dojść podczas porodu? Przebieg porodu: etapy i fazy porodu Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Kalendarz ciąży Czytaj więcej Etapy porodu obejmują przemiany, jakie następują w ciele rodzącej od początku rozwierania się szyjki macicy do urodzenia dziecka i wydalenia łożyska. Składają się na nie 4 okresy i 2 fazy porodu. Najdłuższa część porodu przypada na fazę utajoną w pierwszym okresie porodu, najtrudniejsza do zniesienia na fazę aktywną. Co trzeba o nich wiedzieć? Wyróżnia się 4 okresy porodu. W pierwszym rozwiera się szyjka macicy do pełnego rozwarcia, w drugim następuje parcie i urodzenie dziecka, w trzecim urodzenie łożyska, a w czwartym nowo narodzone dziecko kładzione jest na brzuchu mamy w kontakcie skóra do skóry. I okres porodu – rozwarcie szyjki macicy Zaczyna się gdy pojawią się pierwsze skurcze porodowe. Są one sygnałem, że dziecko rozpoczęło pokonywanie drogi na świat, w związku z czym powoli rozwiera się szyjka macicy. Faza wczesna porodu (utajona) – skurcze są rzadkie i niezbyt bolesne. Może się zdarzyć, że zaczną się w nocy i je prześpisz – to dobrze. Pod koniec tej fazy rozwarcie szyjki macicy dochodzi do 3-4 centymetrów, co może zająć kilka godzin. Faza aktywna porodu – trwa 3–4 godziny. Szyjka macicy rozwiera się do 10 centymetrów (osiąga tzw. pełne rozwarcie). Jest ci coraz trudniej – skurcze porodowe są częstsze i dłuższe, a przerwy między nimi krótsze. Najpierw występują co 3–4 minuty i trwają 40–60 sekund, a potem wzmagają się – pojawiają się co 2-3 minuty i trwają 60-90 sekund. Możesz mieć wrażenie, że nie ma między nimi przerw. Każdy ma okres największej siły, tzw. szczyt. Pamiętaj, by prawidłowo oddychać – dzięki temu będzie ci łatwiej i dziecko będzie lepiej dotlenione. Możesz przyjmować dowolne pozycje, np. spacerować, skakać na piłce, kręcić biodrami, wejść pod prysznic. Coraz częstszym skurczom mogą towarzyszyć inne dolegliwości: nudności, wymioty, biegunka. Kiedy rozwarcie osiąga 7-8 centymetrów, przychodzi moment krytyczny, nazywany też „kryzysem 7 centymetra”. Może ci się zdawać, że nie dasz rady. Możesz krzyczeć na męża albo będziesz chciała natychmiast wracać do domu. To normalne! Gdy ten krytyczny moment nastąpi, do finału już blisko. W końcu poczujesz, że skurcze słabną – zbliża się etap parcia. II okres porodu – parcie Trwa 1-2 godziny. Przy pełnym rozwarciu (na 10 centymetrów) poczujesz się tak, jakbyś bardzo chciała się wypróżnić. Zaskoczy cię silna potrzeba parcia, ale postaraj się nie robić tego za wcześnie – położna tobą pokieruje, podpowie, kiedy zacząć przeć. Gdy wyjdzie główka dziecka, dalej będzie już „z górki”. Reszta ciałka powinna pojawić się w ciągu jednego, najwyżej dwóch skurczów partych. III okres porodu – urodzenie łożyska To najkrótszy i najprzyjemniejszy okres porodu. Dziecko jest już z tobą! Musisz tylko urodzić łożysko. Czujesz parcie, ale nie jest ono zbyt dotkliwe. Ten etap trwa nie dłużej niż 30 minut. Najczęściej w tym czasie przecinana jest pępowina tuż po ustaniu tętnienia. lV okres porodu Trwa pierwsze 2 godziny po porodzie lub minimum 4 godziny po porodzie zabiegowym drogą pochwową. W tym czasie położna ocenia stan ogólny kobiety, kontroluje obkurczania się macicy oraz zaopatruje urazy kanału rodnego. Dziecko zostanie położone na twojej klatce piersiowej. Położna w tym czasie dokona oceny w skali APGAR. Jeżeli twój maluch urodzi się w dobrym stanie – kolejne 2 godziny spędzi przy tobie w kontakcie „skóra do skóry”. Jest to czas na pierwszą próbę przystawienia malucha do piersi. Po zakończeniu IV okresu porodu zostaniesz spionizowana, możesz wtedy pójść pod prysznic i się przebrać. Maluch zostanie zważony, zmierzony i zostaną wykonane pozostałe standardowe procedury. Jak złagodzić ból w czasie kolejnych faz porodu? Nawet gdy będzie ci się wydawało, że skurcze nie mają końca, a przerw między nimi prawie nie ma, możesz sporo uczynić, aby bolało mniej. Zmieniaj pozycje porodowe – pomaga chodzenie, kucanie, klęczenie. Kołysz biodrami, usiądź na piłce. Prawidłowo oddychaj – tzn. torem przeponowym tak, by unosił się brzuch, a nie klatka piersiowa. Szybciej oddychaj w czasie skurczu, wolniej i głębiej pomiędzy skurczami. Weź kąpiel lub prysznic – strumieniem wody polewaj bolesne okolice albo zanurz się w ciepłej wodzie w wannie. Włącz muzykę – to działa relaksująco, możesz kołysać się w jej rytm. Słuchaj instynktu – ty wiesz najlepiej, co cię ukoi. Rób to, co natura ci podpowiada. Jeśli chcesz np. skulić się w sobie, otul się kocem i poproś położną o przygaszenie światła. Poproś o znieczulenie porodu – Najlepiej omówić to przed porodem. Ból się zmniejszy, ale będziesz czuła skurcze i świadomie uczestniczyła w porodzie. Do jakich komplikacji może dojść podczas porodu? Komplikacje nie są bardzo częste, ale lepiej wiedzieć, co może się wydarzyć. Brak postępu porodu. Kiedy rozwarcie szyjki macicy nie będzie postępować, dostaniesz kroplówkę z oksytocyną. To hormon uwalniany przez organizm w czasie porodu. Czasem trzeba go dodać, aby zmusić macicę do skurczów i by szyjka zaczęła się rozwierać. Gdy to nie pomoże, lekarz może zdecydować o cięciu cesarskim. Niedotlenienie dziecka. Dochodzi do niego np. gdy dziecko jest okręcone pępowiną. Akcja serca płodu jest monitorowana podczas porodu. Gdy pojawią się nieprawidłowości, lekarz przyspiesza poród lub wykonuje cięcie cesarskie. Poród zabiegowy. Przeprowadza się go przy użyciu próżnociągu lub kleszczy. Dziś stosuje się je rzadko, tylko gdy zagrożenie nastąpi w chwili, kiedy główka dziecka jest w kanale rodnym i jest za późno na cesarkę. Przebicie pęcherza płodowego. To zabieg bezbolesny, stosuje się go w sytuacji, gdy przed wyparciem dziecka pęcherz jeszcze nie pękł. Zwykle lekarze czekają, aż dojdzie do samoistnego pęknięcia. Zobacz też: Najlepsze i najgorsze pozycje na I okres porodu. Jak długo będzie trwał poród? Jak przygotować plan porodu – wzór Konsultacja merytoryczna mgr Malwina Sierzan Położna środowiskowa, pedagożka, doradczyni chustonoszenia. Przygotowuje kobiety do porodu, wspiera mamy w opiece nad noworodkiem
Odwiedziny w szpitalu po porodzie: wskazówki dla mamy i gości
Odwiedziny w szpitalu po porodzie są bardzo radosnym wydarzeniem, jednak budzą też wątpliwości. Jeśli właśnie urodziłaś i nie masz siły na przyjmowanie gości - nie bój się o tym powiedzieć. Jeśli jesteś gościem i ustaliłeś z mamą, że możesz ją odwiedzić w szpitalu po porodzie, nie przychodź późnym wieczorem - zazwyczaj kobiety chcą już wtedy odpocząć. Staraj się także zachowywać cicho, by nie zakłócać spokoju innych pań z sali.
Odwiedziny w szpitalu po porodzie są zrozumiałe - każdy chce zobaczyć noworodka jak najszybciej. Ważne jednak, by odpowiednio się zachowywać, odwiedzając kobietę po porodzie i nie przeszkadzać świeżo upieczonej mamie oraz innym kobietom, leżącym z nią na sali. W dobrym tonie jest również zapytanie, czy mama życzy sobie odwiedzin w szpitalu. Czasami wolałaby je odłożyć na czas, gdy wyjdzie z dzieckiem do domu. Wyjaśniamy zasady savoir-vivre na porodówce Ważne! W związku z sytuacją epidemiczną (18.11.2020 r.) Ministerstwo Zdrowia nie zaleca obecnie żadnej formy odwiedzin w oddziałach położniczo-ginekologicznych. Szpitale wstrzymały więc możliwość odwiedzania kobiet po porodzie. Spis treści: Odwiedziny noworodka w szpitalu Kiedy odwiedziny w szpitalu po porodzie? Jak zachowywać się podczas odwiedzin w szpitalu? Czy wolno w szpitalu rozmawiać przez komórkę? Czy wolno w szpitalu rozmawiać przez komórkę? Jak karmić noworodka, gdy w szpitalu są goście? Jak karmić noworodka, gdy w szpitalu są goście? Wietrzenie krocza przy gościach? Kwiaty do szpitala po porodzie Odwiedziny w szpitalu po porodzie - co kupić? Zarezerwować „jedynkę” po porodzie? Odwiedziny noworodka w szpitalu To normalne, że rodzina i bliscy chcą zobaczyć noworodka. Jednak odwiedziny w szpitalu powinny być dobrze zorganizowane, aby nie zaszkodzić noworodkowi i nie przeszkadzać innym mamom. Najlepiej, by czuwał na tym twój partner (ty nie będziesz miała na to ani siły, ani czasu). To on powinien taktownie, ale stanowczo wyperswadować gościom wizyty. Najlepiej, by jednorazowo odwiedzała cię jedna osoba (w wielu szpitalach jest to wymogiem). To, kogo kobieta chce zobaczyć po porodzie to jej indywidualna decyzja. Istotne jest, aby był to ktoś bliski, przed kim nie będzie czuła się skrępowana. Obecność innych osób wiąże się z ryzykiem zachorowania na choroby, na które dziecko nie jest odporne (nie tylko w sezonie grypy). Kiedy odwiedziny w szpitalu po porodzie? W zasadzie nie ma żadnych ograniczeń czasowych wizyt w szpitalu po porodzie. Najlepiej jednak, aby odwiedziny nie miały miejsca podczas obchodu lekarskiego – to czas, gdy każda z mam ma okazję rozwiać swoje wątpliwości dotyczące swojego stanu po porodzie czy też stanu dziecka. Lepiej też, by wizyty nie odbywały się późnym wieczorem – młoda mama chce odpocząć (i inne mamy też). Jak zachowywać się podczas odwiedzin w szpitalu? Gdy wchodzimy do pomieszczenia, w którym znajduje się kilka osób, zawsze należy powiedzieć „dzień dobry”. To podstawa dobrego wychowania. Partner młodej mamy, który zazwyczaj odwiedza ją w szpitalu codziennie, powinien też przy pierwszej wizycie przedstawić się pozostałym kobietom na sali. Szpitalni goście powinni: Zachowywać się cicho. Głośne rozmowy są niedopuszczalne. Przeszkadzają innym mamom. Jeśli dyskusje są zbyt hałaśliwe, powinnaś gości uciszyć. Rozebrać się w szatni, założyć ochraniacze na buty. Przed wejściem do pokoju umyć ręce. Czy wolno w szpitalu rozmawiać przez komórkę? Telefon komórkowy jest bardzo przydatny dla kobiety, która leży na porodówce. W każdej chwili możesz zadzwonić do rodziny, np. gdy zabraknie ci napojów lub czystych ubranek dla dziecka (w uniknięciu takiej sytuacji pomoże wcześniej spakowana wyprawka do szpitala). Ale używanie telefonu wymaga kindersztuby: Włącz wibracje, a dzwonek wycisz, żeby nie przeszkadzać innym mamom. Jeśli nie chcesz rezygnować z melodyjki, trzymaj telefon pod ręką, żebyś mogła go odebrać już przy pierwszym dzwonku. Staraj się sprawdzać numery na wyświetlaczu i odbieraj tylko ważne rozmowy. Nikt ze znajomych nie obrazi się, jeżeli w szpitalu wyłączysz telefon. Nie krzycz do telefonu. Jeśli wydaje ci się, że słabo słyszysz rozmówcę, wzmocnij głośność telefonu. Jak karmić noworodka, gdy w szpitalu są goście? Wiele mam jest skrępowanych, gdy muszą karmić piersią w obecności innych osób. Również mimowolni obserwatorzy często nie wiedzą, gdzie podziać oczy, gdy kobieta przystawia dziecko do piersi. Oto kilka rad: Nie wstydź się: karmienie piersią jest najnaturalniejszą rzeczą na świecie. Poza tym nie możesz przecież wytłumaczyć głodnemu noworodkowi, że nie dostanie jeść, bo są obce osoby! Porzucenie wstydu dotyczy karmiących mam i gości. Jesteśmy dorośli i dojrzali. Kobieta po prostu karmi dzieci piersią. Nic w tym niestosownego, ani sensacyjnego. Jeśli krępujesz się karmić w towarzystwie innych ludzi, przysłoń pierś tetrową pieluszką. Pamiętaj, by zabrać do szpitala koszulę rozpinaną na piersiach lub specjalną koszulę do karmienia. Unikniesz podciągania do góry całego stroju, by nakarmić dziecko. Wietrzenie krocza przy gościach? Higiena intymna po porodzie jest bardzo ważna – mamy powinny jak najczęściej wietrzyć krocze, by nie doszło do zakażenia. Jak to robić, by nie czuć się skrępowaną? Zajmij taką pozycję, by krocze nie było pierwszym widokiem, który rzuca się w oczy po wejściu na salę. Najlepiej jest ułożyć się tyłem do drzwi. Zawsze też można przykryć nogi cienkim prześcieradłem albo dłuższą koszulą nocną. Kwiaty do szpitala po porodzie Co przynieść na odwiedziny w szpitalu po porodzie i czy kupno kwiatów to dobry pomysł? Zakaz przynoszenia kwiatów kiedyś obowiązywał w niemal wszystkich szpitalach. Nie wynikał z zasad dobrego wychowania, ale z powodu przestrzegania higieny. Lekarze obawiali się, że razem z kwiatami na oddział zostaną wniesione groźne dla noworodka bakterie i wirusy. Dziś już nie obowiązuje i młoda mama może zostać uhonorowana pięknym bukietem. Oczywiście nie należy przesadzać z ilością kwiatów, bo będą przeszkadzać pozostałym mamom. Poza tym trzeba potem pamiętać o ich sprzątnięciu lub zabraniu. Odwiedziny w szpitalu po porodzie - co kupić? Co kupić kobiecie po porodzie do szpitala? Prezent na narodziny dziecka do szpitala bywa nie lada zagwozdką dla osób odwiedzających świeżo upieczoną mamę. Jeśli jesteśmy bliską rodziną kobiety, która właśnie urodziła dziecko – możemy kupić jej np. biżuterię, by po kilku latach miała wspaniałą pamiątkę z tego cudownego czasu. Świetnie sprawdzi się ona również jako prezent dla żony po porodzie. Jeżeli zaś nie wiemy, co kupić koleżance lub dalszej znajomej, dobrym pomysłem będzie: album na zdjęcia maluszka ubranko dla dziecka drobna zabawka dla dziecka, np. grzechotka poduszka do karmienia. Zarezerwować „jedynkę” po porodzie? W niektórych szpitalach po porodzie jest możliwość pobytu w „jedynce” – sali tylko dla mamy i dziecka. W niektórych szpitalach jest też możliwość rodzenia w sali jednoosobowej, w której potem mama z dzieckiem zostaje (tzw. dom narodzin). Jeżeli zależy ci na ciszy i spokoju w czasie porodu i w pierwszych dniach po porodzie, możesz skorzystać z takiej opcji. W niektórych szpitalach trzeba za to zapłacić – w innych pobyt w domu narodzin nie wiąże się z żadnymi opłatami (jednak nie zawsze jest możliwość skorzystania z takiej możliwości – zależy to od liczby rodzących). Niezależnie, czy będziesz w sali jednoosobowej, czy 2-3-osobowej (lub większej), zasady odwiedzin w szpitalu na porodówce są podobne. Zobacz także: Jak wygląda porodówka? Wyprawka nie musi rujnować budżetu – czego nie kupować? Pierwsze kosmetyki dla noworodka – co kupić? Konsultacja merytoryczna mgr Malwina Sierzan Położna środowiskowa, pedagożka, doradczyni chustonoszenia. Przygotowuje kobiety do porodu, wspiera mamy w opiece nad noworodkiem