epilepsja
fot. Adobe Stock

Epilepsja (padaczka): rodzaje, diagnoza, leczenie

Epilepsja jest chorobą mózgu. Napady pataczki powtarzają się, a ich przyczyna jest często nieznana. Wyróżnia się różne rodzaje padaczki, m.in. padaczka skroniowa, pourazowa, miokloniczna, rolandyczna.
Karolina Stępniewska
epilepsja
fot. Adobe Stock
Padaczka (epilepsja) to najczęściej występująca choroba układu nerwowego. Powoduje napady padaczkowe, często o nieznanych przyczynach. U dzieci epilepsję mogą wywoływać choroby wrodzone oraz choroby zakaźne, które mama przeżyła w ciąży. U dorosłych padaczkę mogą powodować choroby mózgu, np. guzy, urazy, stany zapalne, udary. Epilepsję diagnozuje się po przynajmniej dwóch przeżytych napadach padaczki, które nie zostały wywołane przez znane czynniki oraz na podstawie zapisu EEG.

Epilepsja: rodzaje padaczki

W zależności od objawów epilepsji rozróżniamy różne typy padaczki, m.in.
  • padaczka skroniowa – rodzaj padaczki ogniskowej, najczęstszy typ epilepsji u dorosłych. Wyładowania występują najczęściej w przyśrodkowej części płatu skroniowego. W przebiegu padaczki skroniowej stosuje się leczenie farmakologiczne.
  • Padaczka pourazowa – uraz mózgu jest częstą przyczyną epilepsji. Drgawki mogą, ale nie muszą, wystąpić w ciągu doby po przebytym urazie. W przypadku późnej padaczki pourazowej napad może mieć miejsce w ciągu roku po urazie mózgu. W leczeniu epilepsji pourazowej stosuje się farmakoterapię, czasami konieczna jest operacja.
  • Padaczka mioklonicznazespół Dravet (SMEI) pojawia się we wczesnym dzieciństwie, pierwsze drgawki miokloniczne występują w 1 roku życia. Szacuje się, że częściej dotyka chłopców. Powoduje upośledzenie umysłowe, jest trudna w leczeniu, ponieważ często jest oporna na leki. Nazwę zawdzięcza miokloniom – niekontrolowanym skurczom mięśni. Mioklonie najczęściej obejmują górne kończyny, rzadziej dolne, a chory wykonuje gwałtowne, niekontrolowane ruchy rąk lub nóg (szarpnięcia).
  • Padaczka rolandyczna (padaczka Rolanda) – występuje w dzieciństwie i ma łagodną postać. To częsty rodzaj padaczki u dzieci, a objawy padaczki rolandycznej najczęściej zanikają w okresie dojrzewania. Napady padaczkowe w tym przypadku nie trwają długo, a dzieci zazwyczaj mogą prowadzić stosunkowo normalne życie.
Redakcja poleca: Agnieszka Hyży o swojej patchworkowej rodzinie: „Martusia już się przyzwyczaiła” [WIDEO]
Agnieszka Hyży stara się stworzyć prawdziwy dom dla swojej 7-letniej córki. Jak w tej sytuacji odnalazł się jej mąż, Grzegorz Hyży, i jakie relacje nawiązał z dziewczynką? Dziennikarka przyznała, że duże znaczenie miał wiek Marty: gdy poznała Grześka, jej córeczka była malutka.

Diagnoza epilepsji

Padaczkę można podejrzewać, jeśli u pacjenta wystąpiły przynajmniej dwa napady padaczki bez wyraźnej zewnętrznej przyczyny. By stwierdzić epilepsję, wykonuje się m.in. EEG. Podczas tego nieinwazyjnego badania rejestruje się czynność bioelektryczną mózgu, a zapis pozwala stwierdzić zmiany w pracy mózgu wskazujące na epilepsję. Pozwala również określić rodzaj padaczki i typ napadów.
Uwaga: brak zmian w zapisie EEG nie wyklucza padaczki, a wystąpienie zmian w zapisie nie musi oznaczać, że pacjent cierpi na epilepsję. O postawieniu diagnozy decyduje neurolog na podstawie dokładnego wywiadu i dodatkowych badań, np. tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego.

Padaczka: leczenie

Sposób leczenia dobiera lekarz. Chory na padaczkę powinien się wysypiać, unikać alkoholu i migających świateł. W leczeniu epilepsji powszechnie stosuje się:
  • leczenie farmakologiczne – leki przeciwpadaczkowe łagodzą lub zapobiegają występowaniu napadów padaczkowych. O podawanym leku decyduje lekarz na podstawie rodzaju epilepsji i typu ataków padaczki.
  • leczenie chirurgiczne – usunięcie ogniska padaczkowego z mózgu.
  • dietę ketogenną – pokarmy bogate w tłuszcze, ograniczenie cukru. Dietę ketogenną stosuje się m.in. u dzieci, które nie reagują na leczenie lekami.
dieta padaczka
Zobacz też:
 
Oceń artykuł

Ocena 5 na 1 głos

Zobacz także

Popularne tematy