Mamotoja.pl
type: channel
date: 2026-04-11T04:01:21.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Onomatopeja: definicja, przykłady i funkcje w języku
items: Ludwin – historia, pochodzenie, znani posiadacze
items: Łukasz – historia, pochodzenie, znani posiadacze
items: Ludan – historia, pochodzenie, znani posiadacze
items: Ludomir – historia, pochodzenie, znani posiadacze
items: Przyimek: definicja, funkcje i przykłady w języku polskim
items: Przyimek złożony i prosty: definicja, różnice, przykłady
items: To zadanie wydaje się banalne, ale wielu dorosłych oblewa test. Zapominają o zasadzie z 0
items: Przyimek przykłady i rozpoznawanie w zdaniu krok po kroku
items: Internauci się kłócą o szalone szóstki. Jaki jest wynik: 11 czy 41?
items: Mowa niezależna: definicja, funkcje i przykłady w tekście
items: Mowa zależna i niezależna: definicje, różnice i przykłady
items: Niedobrą – znaczenie, odmiana i jak poprawnie używać
items: Lubomir – historia, pochodzenie, znani posiadacze
items: Lucjan – historia, pochodzenie, znani posiadacze
items: Niedobra jak się pisze? Zasady, wyjątki i przykłady
items: Niedobrego razem czy osobno? Zasady i przykłady pisowni
items: Mowa zależna i niezależna w angielskim: zasady, różnice, przykłady
items: Dorośli zapominają o ważnej zasadzie, dziecku wystarczy 15 sekund. Jaki jest wynik?
items: Gloria victis streszczenie krótkie i kluczowe informacje
items: Gloria victis streszczenie i analiza fabuły oraz symboliki
items: Lotar – historia, pochodzenie, znani posiadacze
items: Longin – historia, pochodzenie, znani posiadacze
items: Available – znaczenie, tłumaczenie, wymowa i synonimy
items: Niedobrze czy nie dobrze? Zasady poprawnej pisowni i użycia

Onomatopeja: definicja, przykłady i funkcje w języku
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: sprawdzian
description: Poznaj onomatopeję i wyraz dźwiękonaśladowczy: definicję, formy, przykłady i funkcje w literaturze, mowie codziennej oraz edukacji.
encoded: Onomatopeja to jeden z tych środków językowych, które słychać, zanim zdąży się je nazwać. Towarzyszy dzieciom od pierwszych książeczek, pojawia się w codziennej mowie, komiksach i poezji, a przy tym sprawia, że tekst staje się żywszy, bardziej obrazowy i pełen emocji. Właśnie dlatego warto przyjrzeć się jej bliżej. Pokażemy, czym jest wyraz dźwiękonaśladowczy, jakie formy przybiera w polszczyźnie i gdzie spotykamy go najczęściej. Nie zabraknie też przykładów onomatopei oraz omówienia ich funkcji w literaturze, języku codziennym i edukacji najmłodzych. Czym jest onomatopeja Onomatopeja to wyraz dźwiękonaśladowczy, czyli słowo albo ciąg słów, które swoim brzmieniem naśladują dźwięki natury, zwierząt, przedmiotów lub różnych zjawisk. W słownikowym ujęciu są to takie formy językowe, które pozwalają usłyszeć w słowie to, co dzieje się w opisywanym świecie: szum, syk, plusk, trach. W praktyce onomatopeja jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych środków stylistycznych. Nie występuje jednak wyłącznie w poezji. Pojawia się także w języku codziennym, w mowie dzieci, w komiksach, opowieściach i prostych opisach sytuacji, gdy sam dźwięk mówi więcej niż dłuższe objaśnienie. Samo słowo „onomatopeja” pochodzi z greki. Termin onomatopoiía oznacza „tworzenie nazw”, co dobrze oddaje sens tego zjawiska: język nadaje nazwę dźwiękowi, próbując jednocześnie oddać jego brzmienie. Jak rozpoznać wyraz dźwiękonaśladowczy Wyraz dźwiękonaśladowczy najłatwiej rozpoznać po tym, że naśladuje odgłos znany z codziennego doświadczenia. Może to być szczekanie psa, kapanie deszczu, skrzypienie drzwi, szum wiatru albo stukot kół. Onomatopeja nie musi mieć tylko jednej postaci. Czasem jest pojedynczym słowem, jak „szelest” czy „brzęk”, czasem przybiera formę krótkiego ciągu brzmień, na przykład „kap kap” albo „trach, bach, bum”. Może też występować jako czasownik: „miauczeć”, „buczeć”, „skrzypieć”. Najważniejszy jest związek między brzmieniem słowa a opisywanym odgłosem. Im wyraźniej forma językowa prz…

Korepetycje-ludzie-w-czasie-nauki-1-6d2549a.jpg
width: 1600
height: 1200

Ludwin – historia, pochodzenie, znani posiadacze
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Imiona dla chłopców
subject: Imię chłopiec
subject: Imię chlopiec L
subject: imiennik
description: Ludwin to rzadkie imię męskie o germańskich korzeniach, oznaczające „przyjaciela ludu” lub „sławnego przyjaciela”. Niegdyś obecne w Europie Zachodniej, dziś niemal nieużywane w Polsce, stanowi oryginalny i unikalny wybór dla dziecka.
encoded: Znaczenie imienia Ludwin Imię Ludwin wywodzi się z języka starogermańskiego i składa się z dwóch członów: „hlud” oznaczającego „sławny” lub „głośny” oraz „win”, czyli „przyjaciel”. W efekcie imię to interpretuje się jako „sławny przyjaciel” lub „przyjaciel ludu”. Znaczenie to sugeruje osobę towarzyską, cenioną przez innych oraz obdarzoną naturalną charyzmą i zdolnością budowania relacji. Ludwin - pochodzenie Ludwin ma swoje korzenie w dawnych językach germańskich i był używany głównie w średniowiecznej Europie Zachodniej. Jest blisko spokrewniony z imieniem Ludwik, które zyskało znacznie większą popularność. W formach takich jak Leutwin czy Liutwin pojawiał się w dokumentach historycznych, zwłaszcza na terenach dzisiejszych Niemiec i Francji. Zdrobnienia imienia Ludwin Do najczęściej stosowanych zdrobnień imienia Ludwin należą: Ludek, Ludwinio, Ludi oraz Winio. Ze względu na rzadkość imienia, zdrobnienia mogą być tworzone indywidualnie i dostosowywane do preferencji rodziny. Ich forma często nawiązuje do brzmienia imienia lub jego członów. Imieniny Ludwina Imieniny Ludwina nie są jednoznacznie określone w kalendarzu liturgicznym. Najczęściej przyjmuje się daty związane z imieniem Ludwik, takie jak 25 sierpnia lub 19 czerwca. Możliwe jest także odwołanie się do postaci świętego Leutwina, którego wspomnienie przypada w tradycji chrześcijańskiej. Imię Ludwin dla dziecka Wybór imienia Ludwin dla dziecka to decyzja dla rodziców poszukujących oryginalności i wyjątkowości. Imię to wyróżnia się na tle popularnych propozycji, a jednocześnie posiada głębokie historyczne korzenie. Może być dobrym wyborem dla osób ceniących tradycję, ale chcących nadać dziecku rzadkie i charakterystyczne imię. Ludwin - edukacja Osoby noszące imię Ludwin często wykazują zdolności komunikacyjne oraz łatwość przyswajania wiedzy. Ich naturalna ciekawość świata sprzyja rozwojowi intelektualnemu. Dzięki otwartości na ludzi i nowe doświadczenia dobrze odnajdują się w środowisku szkolnym i akademickim.…

Chlopiec-w-czasie-zabawy-10-268c8d4.jpg
width: 1600
height: 1200

Łukasz – historia, pochodzenie, znani posiadacze
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Imiona dla chłopców
subject: Imię chłopiec
subject: Imię chlopiec L
subject: imiennik
description: Łukasz to imię męskie o starożytnym rodowodzie, wywodzące się z języka greckiego i łacińskiego. Oznacza osobę „niosącą światło” lub „pochodzącą z Lukanii”. W Polsce cieszy się dużą popularnością od wieków, szczególnie dzięki tradycji chrześcijańskiej i postaci św. Łukasza Ewangelisty.
encoded: Znaczenie imienia Łukasz Imię Łukasz wiąże się ze światłem, wiedzą i jasnością umysłu. Wywodzi się od łacińskiego słowa lux, oznaczającego „światło”, co symbolizuje mądrość, dobro i duchowe oświecenie. W tradycji interpretacyjnej przypisuje się osobom o tym imieniu cechy takie jak empatia, inteligencja i chęć niesienia pomocy innym. Łukasz postrzegany jest jako osoba spokojna, rozważna i skłonna do refleksji nad światem. Łukasz - pochodzenie Imię Łukasz pochodzi od greckiego Loukas, które oznaczało mieszkańca Lukanii – krainy w południowej Italii. Z czasem zostało powiązane z rzymskim imieniem Lucius. Do Polski trafiło wraz z chrześcijaństwem, a jego rozpowszechnienie było ściśle związane z kultem św. Łukasza Ewangelisty. Imię to od wieków funkcjonuje w wielu kulturach europejskich, zachowując swoją klasyczną formę i znaczenie. Zdrobnienia imienia Łukasz Najpopularniejsze zdrobnienia imienia Łukasz to: Łukaszek, Łuki, Lukaś, Lukaszko, Łukuś. Używane są one w relacjach rodzinnych i przyjacielskich, nadając imieniu bardziej ciepły i osobisty charakter. Zdrobnienia często różnią się regionalnie, ale wszystkie zachowują rdzeń imienia, podkreślając jego rozpoznawalność i uniwersalność. Imieniny Łukasza Imieniny Łukasza najczęściej obchodzone są 18 października, w dniu wspomnienia św. Łukasza Ewangelisty. W kalendarzu liturgicznym można spotkać także inne daty, jednak ta jest najbardziej rozpowszechniona. Dzień ten ma szczególne znaczenie dla osób noszących to imię, ponieważ łączy się z tradycją religijną i historią chrześcijaństwa. Imię Łukasz dla dziecka Imię Łukasz dla dziecka to wybór klasyczny i ponadczasowy. Jest łatwe w wymowie, dobrze znane i pozytywnie kojarzone. Rodzice często wybierają je ze względu na jego znaczenie oraz silne zakorzenienie w kulturze europejskiej. Łukasz to imię, które dobrze sprawdza się zarówno w dzieciństwie, jak i w dorosłym życiu, nadając powagę i wiarygodność. Łukasz - edukacja Osoby o imieniu Łukasz często wykazują zdolności analityczn…

Chlopiec-w-czasie-zabawy-11-d834e46.jpg
width: 1600
height: 1200

Ludan – historia, pochodzenie, znani posiadacze
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Imiona dla chłopców
subject: Imię chłopiec
subject: Imię chlopiec L
subject: imiennik
description: Ludan to rzadkie imię męskie o celtyckich korzeniach, związane z dawnymi wierzeniami oraz postacią świętego pielgrzyma. Choć nie jest popularne w Polsce, przyciąga uwagę oryginalnym brzmieniem i głęboką symboliką, odnoszącą się do wspólnoty i duchowości.
encoded: Znaczenie imienia Ludan Imię Ludan interpretuje się najczęściej jako „należący do ludu” lub „przeznaczony ludziom”. Jego znaczenie wiąże się z dawnymi strukturami społecznymi, w których wspólnota odgrywała kluczową rolę. Rdzeń „lud” wskazuje na silne powiązanie z grupą, co symbolicznie podkreśla potrzebę przynależności, współpracy i odpowiedzialności za innych. W tradycji imię to niesie pozytywne skojarzenia z opieką, jednością oraz przywództwem. Ludan - pochodzenie Ludan ma swoje korzenie w kulturze celtyckiej, gdzie wiązano je z bóstwem Lug lub Lud, patronem światła, sztuki i rzemiosła. Imię to rozpowszechniło się w średniowieczu za sprawą św. Ludana, szkockiego pielgrzyma. Z czasem pojawiło się w różnych regionach Europy, zachowując jednak swoją niszowość. Współcześnie jest rzadko spotykane, co czyni je wyjątkowym wyborem o historycznym charakterze. Zdrobnienia imienia Ludan Do najczęściej używanych zdrobnień imienia Ludan należą: Ludanek, Ludanik, Ludasiek, Ludasik, Ludaczek, Luduś, Ludek, Luduń, Dan oraz Danek. Formy te nadają imieniu bardziej ciepły i codzienny charakter, szczególnie w relacjach rodzinnych i przyjacielskich. Różnorodność zdrobnień pozwala dopasować ich brzmienie do sytuacji oraz indywidualnych preferencji. Imieniny Ludana Imieniny Ludana obchodzone są najczęściej 12 lutego oraz 16 lutego. Daty te związane są z kultem św. Ludana, który uznawany jest za patrona tego imienia. W tradycji chrześcijańskiej dzień imienin stanowi okazję do refleksji nad życiem patrona oraz do celebrowania własnej tożsamości i imienia w gronie najbliższych. Imię Ludan dla dziecka Wybór imienia Ludan dla dziecka może być świadomą decyzją rodziców poszukujących czegoś unikalnego i niebanalnego. Imię to wyróżnia się na tle popularnych propozycji, a jednocześnie niesie ze sobą bogate dziedzictwo kulturowe. Może być dobrym wyborem dla osób ceniących tradycję, oryginalność oraz symbolikę związaną ze wspólnotą i duchowością. Ludan - edukacja Osoby o imieniu Ludan często przyp…

Chlopiec-w-czasie-zabawy-4-7f72412.jpg
width: 1600
height: 1200

Ludomir – historia, pochodzenie, znani posiadacze
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Imiona dla chłopców
subject: Imię chłopiec
subject: Imię chlopiec L
subject: imiennik
description: Ludomir to staropolskie imię męskie o słowiańskich korzeniach, które łączy w sobie ideę wspólnoty i pokoju. Choć dziś rzadko spotykane, ma bogatą historię i głębokie znaczenie, związane z harmonią społeczną oraz szacunkiem wśród ludzi.
encoded: Znaczenie imienia Ludomir Imię Ludomir wywodzi się z dwóch członów: „lud”, oznaczającego ludzi lub naród, oraz „mir”, czyli pokój, spokój lub dobro. W efekcie imię to interpretuje się jako „ten, który przynosi pokój ludziom” lub „ten, który jest przyjazny ludziom”. Niesie ono pozytywny przekaz harmonii, łagodności i odpowiedzialności społecznej, co czyni je wyjątkowo symbolicznym w kontekście relacji międzyludzkich. Ludomir - pochodzenie Ludomir to imię o czysto słowiańskim rodowodzie, znane już w średniowiecznej Polsce. Było używane głównie wśród wyższych warstw społecznych, zwłaszcza w rodach szlacheckich. Jego konstrukcja jest typowa dla dawnych imion dwuczłonowych, które miały wyrażać cechy charakteru lub życiowe wartości. Z biegiem czasu imię to stało się rzadkie, lecz zachowało swój historyczny i kulturowy prestiż. Zdrobnienia imienia Ludomir Do najczęściej spotykanych zdrobnień imienia Ludomir należą: Ludo, Ludek, Ludzik, Mirek, Miruś oraz Luduś. Każda z tych form podkreśla bliskość i serdeczność w relacjach z osobą noszącą to imię. Zdrobnienia są używane zarówno w rodzinie, jak i wśród znajomych, nadając imieniu bardziej osobisty i ciepły charakter. Imieniny Ludomira Ludomir obchodzi imieniny kilka razy w roku, najczęściej wskazywane daty to: 20 lutego, 21 marca, 31 lipca oraz 10 listopada. Wybór konkretnego dnia zależy od tradycji rodzinnej lub kalendarza liturgicznego. Imieniny stanowią okazję do świętowania oraz podkreślenia znaczenia imienia w życiu jego posiadacza. Imię Ludomir dla dziecka Wybór imienia Ludomir dla dziecka to decyzja podkreślająca przywiązanie do tradycji i słowiańskich korzeni. Jest to imię oryginalne, rzadko spotykane, dzięki czemu wyróżnia się na tle popularnych współczesnych imion. Jednocześnie niesie pozytywne znaczenie, związane z pokojem i życzliwością, co może stanowić inspirację dla przyszłego charakteru dziecka. Ludomir - edukacja Osoby noszące imię Ludomir często postrzegane są jako spokojne i systematyczne, co sprzyja proces…

Chlopiec-w-czasie-zabawy-5-8fdbfee.jpg
width: 1600
height: 1200

Przyimek: definicja, funkcje i przykłady w języku polskim
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: sprawdzian
description: Dowiedz się, czym jest przyimek, jakie pełni funkcje, z jakimi przypadkami się łączy i jak poprawnie stosować go w języku polskim.
encoded: Przyimek to jedna z tych części mowy, bez których poprawna i precyzyjna wypowiedź po prostu nie działa. Choć sam nie niesie pełnego znaczenia, w połączeniu z innymi wyrazami porządkuje relacje w zdaniu, wskazuje miejsce, czas, przyczynę i cel, dzięki czemu komunikat staje się jasny. W polszczyźnie ma to szczególne znaczenie, bo od przyimka zależy nie tylko sens wypowiedzi, ale też forma wyrazu, z którym się łączy. Czym jest przyimek Przyimek to nieodmienna i niesamodzielna część mowy. Nie odmienia się przez przypadki, liczby ani rodzaje, a jego znaczenie ujawnia się dopiero wtedy, gdy połączy się z innym wyrazem. Samodzielnie nie tworzy pełnego sensu, dlatego w polszczyźnie zawsze występuje w towarzystwie innych słów. Najczęściej łączy się z wyrazem, który nazywa osobę, rzecz, cechę, liczbę albo okoliczność. To właśnie wtedy zacznia pełnić swoją właściwą rolę: wskazuje, czy coś dzieje się w domu, pod stołem, po lekcji, dla mamy albo z powodu deszczu. Dzięki temu przyimki tworzą kontekst sytuacyjny dla rzeczowników i innych wyrazów, a relacje między elementami wypowiedzi stają się jasne. Wśród części mowy w języku polskim przyimek należy do grupy wyrazów nieodmiennych. Jest niewielki, często jednosylabowy, ale pełni bardzo ważną funkcję: porządkuje sens zdania i precyzuje zależności między wyrazami. Jak rozpoznać przyimek w zdaniu Najważniejsza cecha jest prosta: przyimek nie ma samodzielnego znaczenia. Wyrazy takie jak w, na, do, pod, za czy o nie znaczą wiele, jeśli stoją osobno. Sens pojawia się dopiero w połączeniach typu w szkole, na stole, do domu, pod krzesłem. Zwykle stoi przed wyrazem, z którym się łączy, i tworzy z nim stały związek znaczeniowy oraz składniowy. W praktyce to dobry sposób, by rozpoznać przyimek w zdaniu: jeśli krótki wyraz stoi przed innym słowem i wskazuje relację miejsca, czasu, celu albo przyczyny, najpewniej jest to właśnie przyimek. W zdaniu „Książka leży na stole” przyimek na łączy się z rzeczownikiem stole i określa relację przestrzen…

Korepetycje-ludzie-w-czasie-nauki-7-cc3038f.jpg
width: 1600
height: 1200

Przyimek złożony i prosty: definicja, różnice, przykłady
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: sprawdzian
description: Dowiedz się, czym różni się przyimek złożony od prostego, poznaj zasady pisowni łącznej i unikaj błędów w formach typu znad, spod, spośród.
encoded: Przyimki należą do najmniejszych części mowy, ale to właśnie one często decydują o sensie całej wypowiedzi. W praktyce najwięcej wątpliwości budzi przyimek złożony, zwłaszcza wtedy, gdy trzeba odróżnić go od prostego i poprawnie zapisać go w zdaniu. Warto znać te zasady, bo dotyczą nie tylko szkolnych ćwiczeń, lecz także codziennego pisania. Wyjaśniamy, czym różnią się przyimki proste i złożone, jak rozpoznać ich budowę, kiedy zapisujemy je łącznie oraz skąd biorą się formy takie jak znad, spod czy spośród. Nie zabraknie też prostych przykładów, które ułatwią zapamiętanie reguł. Czym jest przyimek prosty i przyimek złożony Przyimek to nieodmienna część mowy, która łączy się z innymi wyrazami i współtworzy sens wypowiedzi. Nie występuje samodzielnie, lecz w połączeniu z kolejnym wyrazem tworzy określoną relację, na przykład miejsca, kierunku, sposobu lub zależności. Ze względu na budowę wyróżnia się dwa podstawowe typy: przyimki proste i złożone. Przyimek prosty Przyimek prosty ma formę jednoczłonową i niepodzielną. To krótka, podstawowa postać, której nie rozkłada się na mniejsze elementy przyimkowe. Do tej grupy należą między innymi: w, na, do, z, nad, pod. W zdaniach takie formy pojawiają się bardzo często: w domu, na stole, do szkoły, pod krzesłem. Przyimek złożony Przyimek złożony to forma utworzona z połączenia dwóch lub więcej przyimków prostych. W ten sposób powstaje nowy wyraz o własnym znaczeniu i stałej pisowni. Do tej grupy należą na przykład: znad, poprzez, spoza, zza, pomiędzy. W wielu takich formach łatwo dostrzec ich budowę, na przykład: znad = z + nad, poprzez = po + przez, spoza = z + poza. Zdarza się też upodobnienie fonetyczne, dlatego połączenie z + pod daje formę spod. Najważniejsze różnice między przyimkiem prostym a złożonym Najważniejszym kryterium odróżnienia obu typów jest budowa wyrazu. Przyimek prosty ma formę krótką i niepodzielną, na przykład: w, na, do, pod. Przyimek złożony składa się natomiast z co najmniej dwóch członów wywodzących …

Korepetycje-ludzie-w-czasie-nauki-3-a985c56.jpg
width: 1600
height: 1200

To zadanie wydaje się banalne, ale wielu dorosłych oblewa test. Zapominają o zasadzie z 0
type: item
date: 2026-04-11T04:00:18.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: matematyka
subject: zagadki
description: Jedno zero, dzielenie i zaczynają się problemy. Choć działanie 7-1×0+3÷3 wygląda jak zadanie dla ucznia podstawówki, wielu dorosłych podaje zły wynik już po kilku sekundach. Wystarczy zapomnieć o jednej zasadzie.
encoded: W internecie regularnie pojawiają się proste działania matematyczne, które wywołują prawdziwe kłótnie. Tak jest i tym razem. Równanie opublikowane na profilu Easy Daily Quiz na X podzieliło internautów na kilka obozów. Wiele osób zaczyna liczyć od lewej do prawej i właśnie wtedy popełnia błąd. W matematyce obowiązuje bowiem ścisła kolejność wykonywania działań. Aby poprawnie rozwiązać takie równanie, trzeba pamiętać o prostych zasadach: Najpierw wykonujemy działania w nawiasach. Następnie potęgi i pierwiastki. Potem mnożenie i dzielenie. Na końcu dodawanie i odejmowanie. Mnożenie i dzielenie mają taki sam priorytet, dlatego wykonujemy je od lewej do prawej. W tym wypadku trzeba pamiętać o jeszcze jednym: mnożeniu przez 0. W matematyce obowiązuje prosta zasada: każda liczba pomnożona przez 0 daje 0. Nieważne, czy mnożymy 1×0, 5×0 czy 1000×0. Wynik zawsze będzie taki sam: zero. Jak poprawnie obliczyć działanie 7-1×0+3÷3? Rozwiązanie Mając na uwadze powyższe zasady, możemy przejść do obliczeń. 7-1x0+3÷3=? 7-0+3÷3=? 7-0+1=? 7-1=8 Prawidłowy wynik to 8. View oEmbed on the source website Dlaczego dzieci radzą sobie lepiej niż dorośli? Choć może to dziwić, dzieci zwykle rozwiązują takie zadania szybciej niż ich rodzice. Powód jest prosty: na lekcjach regularnie ćwiczą kolejność wykonywania działań i zasadę mnożenia przez 0. Dla nich są to świeże informacje. Dorośli częściej działają intuicyjnie. Widzą „7-1” i odruchowo chcą najpierw odjąć 1, a dopiero potem wykonywać kolejne obliczenia. Właśnie dlatego tak wiele osób podaje błędny wynik. Warto rozwiązywać takie zagadki Nawet proste działania z podstawówki są świetnym treningiem dla mózgu. Rozwiązywanie takich zagadek poprawia koncentrację, pamięć i logiczne myślenie. To także dobry sposób, by na chwilę oderwać się od codziennych obowiązków. Kilka minut dziennie z prostymi łamigłówkami pomaga utrzymać umysł w dobrej formie. Nic więc dziwnego, że podobne zadania regularnie podbijają internet i sprawiają, że dorośli znów prób…

zagadka-z-mnozeniem-0-2102deb.jpg
width: 1600
height: 1200

Przyimek przykłady i rozpoznawanie w zdaniu krok po kroku
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: sprawdzian
description: Poznaj przyimek, wyrażenia przyimkowe i ich pisownię. Zobacz przyimek przykłady, formy proste i złożone oraz naucz się je rozpoznawać.
encoded: Przyimki należą do najmniejszych wyrazów w polszczyźnie, ale bez nich zdania szybko tracą precyzję. To właśnie one pokazują relacje między słowami, porządkują sens wypowiedzi i pomagają jasno określić miejsce, czas, cel albo przyczynę. Dlatego warto umieć je sprawnie wychwycić w tekście i odróżnić od innych części mowy. W tym artykule pokazujemy, z czym łączy się przyimek w zdaniu, jak tworzy wyrażenia przyimkowe, czym różnią się formy proste i złożone oraz na jakich przykładach najłatwiej przećwiczyć ich rozpoznawanie. Czym jest przyimek i jaką pełni rolę w zdaniu Przyimek to nieodmienna i niesamodzielna część mowy. Nie odmienia się przez przypadki, liczby ani rodzaje, a samodzielnie nie niesie pełnego sensu. Znaczenie zyskuje dopiero wtedy, gdy połączy się z innym wyrazem. W praktyce działa jak łącznik między wyrazami i pomaga pokazać ich wzajemną relację w zdaniu. Dzięki niemu wiadomo, czy coś dzieje się w określonym miejscu, czasie, celu albo z jakiejś przyczyny. Bez przyimków składnia zdania byłaby znacznie uboższa i mniej precyzyjna. Przyimek zawsze zależy od innego wyrazu. Nie występuje sam, lecz stoi obok rzeczownika, zaimka, liczebnika, przymiotnika lub przysłówka i tworzy z nim znaczeniową całość. Dlatego w zdaniu nie analizuje się go w oderwaniu od sąsiedniego słowa. Najłatwiej zobaczyć to na prostych przykładach: w domu – relacja miejsca , po lekcji – relacja czasu, dla mamy – relacja celu lub przeznaczenia , z powodu deszczu – relacja przyczyny. Podobnie działają zdania: „Czekam w samochodzie”, „Wrócę po obiedzie”, „Kupiłam kwiaty dla babci”, „Spacer odwołano z powodu wiatru”. W każdym z nich przyimek nie nazywa rzeczy ani czynności, ale porządkuje sens całej wypowiedzi. Z czym łączy się przyimek i jak powstaje wyrażenie przyimkowe Wyrazy, z którymi występuje przyimek Najczęściej przyimek łączy się z rzeczownikiem. To najbardziej typowy model, dobrze widoczny w połączeniach takich jak na stole, bez chleba, pod krzesłem, do szkoły. W zdaniu: „Kubek stoi …

Korepetycje-ludzie-w-czasie-nauki-2-d6a55b6.jpg
width: 1600
height: 1200

Internauci się kłócą o szalone szóstki. Jaki jest wynik: 11 czy 41?
type: item
date: 2026-04-10T07:11:09.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: matematyka
subject: zagadki
description: To równanie z szóstkami opublikowane na profilu Brainy Quiz na X wywołało prawdziwą burzę. Pod wpisem pojawiły się setki komentarzy, a internauci zaczęli przekonywać się nawzajem, że tylko ich odpowiedź jest poprawna. Najczęściej powtarzały się dwa wyniki: 11 i 41. Który z nich jest prawidłowy?
encoded: Na pierwszy rzut oka wygląda banalnie. Wystarczy jednak chwila nieuwagi, by popełnić błąd. W komentarzach pojawiły się nie tylko odpowiedzi 11 i 41, ale też 7 czy 29. Mimo to zdecydowana większość internautów podzieliła się na dwa obozy. Największy problem sprawia kolejność wykonywania działań. W matematyce nie liczymy od lewej do prawej bez zastanowienia, tylko trzymamy się określonych zasad. Prawidłowa kolejność działań to: działania w nawiasach, potęgi i pierwiastki, mnożenie i dzielenie, dodawanie i odejmowanie. Jak poprawnie rozwiązać tę zagadkę? Mając na uwadze kolejność wykonywania działań, zaczynamy od mnożenia i dzielenia, a następnie odejmujemy i dodajemy. 6×6-6÷6+6=? 36-6÷6+6=? 36-1+6=? 35+6=41 Prawidłowa odpowiedź to 41. Skąd wzięło się 11? Osoby, które podały wynik 11, zwykle popełniły ten sam błąd. Najpierw wykonały mnożenie, a potem od razu odjęły kolejną szóstkę. Dopiero później wykonały dzielenie i na końcu dodawanie. To jednak niezgodne z zasadami matematyki, bo dzielenie powinno zostać wykonane wcześniej niż odejmowanie. Dlaczego dzieci często radzą sobie lepiej niż dorośli? Choć może to zaskakiwać, podobne zagadki dzieci rozwiązują zwykle szybciej niż ich rodzice. Powód jest prosty: na lekcjach regularnie ćwiczą kolejność wykonywania działań i mają ją świeżo w pamięci. Dorośli częściej działają intuicyjnie. Widzą działanie i próbują liczyć po kolei, od lewej do prawej. To właśnie dlatego tak wiele osób wpada w pułapkę i wybiera 11 zamiast 41. View oEmbed on the source website Takie zagadki to świetny trening dla mózgu Choć to tylko krótkie działanie z podstawówki, podobne łamigłówki potrafią naprawdę pobudzić myślenie. Rozwiązywanie ich poprawia koncentrację, ćwiczy pamięć i uczy logicznego analizowania problemów. Kilka minut dziennie z takimi zagadkami może być lepszym treningiem dla mózgu niż bezmyślne scrollowanie telefonu. Nic dziwnego, że podobne działania regularnie zdobywają setki komentarzy i wywołują gorące dyskusje w internecie. Zobacz …

zagadka-z-samymi-6-79a44e7.jpg
width: 1600
height: 1200

Mowa niezależna: definicja, funkcje i przykłady w tekście
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: sprawdzian
description: Poznaj cechy i zapis mowy niezależnej, jej funkcje, przykłady oraz różnice między mową zależną a niezależną. Sprawdź, jak ją rozpoznać.
encoded: Mowa niezależna to jedna z tych konstrukcji, które od razu ożywiają tekst i nadają mu autentyczność. Dzięki niej czytelnik słyszy bohatera, narratora albo autora niemal bez pośredników, bo przytoczona wypowiedź zachowuje swoje oryginalne brzmienie, składnię i emocje. W praktyce łatwo ją rozpoznać po charakterystycznym zapisie: cudzysłowie, dwukropku lub myślnikach dialogowych. W tym artykule wyjaśniamy, na czym dokładnie polega ta forma wypowiedzi, jakie pełni funkcje w tekście, czym różni się od mowy zależnej i jak wygląda w szkolnych oraz literackich przykładach. Czym jest mowa niezależna Mowa niezależna to dosłowne przytoczenie cudzej albo własnej wypowiedzi. Oznacza to, że przytaczane słowa zachowują swoje oryginalne brzmienie, więc nie są przerabiane ani streszczane. Taka forma pojawia się zarówno w codziennej relacji z rozmowy, jak i w literaturze. Jej podstawową cechą jest zachowanie oryginalnej budowy gramatycznej wypowiedzi oraz jej niezależności składniowej. Przytoczone słowa nie stają się częścią zdania podrzędnego, lecz występują jako odrębna całość. Dlatego definicja mowy niezależnej zawsze wiąże się z wiernym odtworzeniem tego, co zostało powiedziane. Najważniejsze cechy rozpoznawcze tej formy wypowiedzi to: dosłowność przytoczenia, obecność zdania wprowadzającego lub wyraźnego kontekstu mówiącego, użycie znaków graficznych, takich jak dwukropek, cudzysłów albo myślnik dialogowy, zachowanie oryginalnego szyku, trybu i intencji wypowiedzi. W praktyce mowa niezależna najczęściej pojawia się tam, gdzie istotne są konkretne słowa bohatera lub rozmówcy. Dzięki temu odbiorca słyszy niejako głos postaci bez pośrednictwa narratora. Jak wygląda zapis mowy niezależnej w tekście Zdanie wprowadzające i cytat W wielu zapisach najpierw pojawia się część informująca, kto mówi i w jakiej sytuacji wypowiada dane słowa. Taką rolę pełnią czasowniki typu „powiedział”, „zapytał”, „odparła”, „stwierdził”, „krzyknęła”. Zdanie wprowadzające porządkuje wypowiedź i wskazuje jej…

Edukacja-33-2902074.jpg
width: 1600
height: 1200

Mowa zależna i niezależna: definicje, różnice i przykłady
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: sprawdzian
description: Poznaj zasady mowy zależnej i mowy niezależnej: różnice, interpunkcję, cytat i parafrazę oraz proste przykłady przekształcania zdań.
encoded: Umiejętność poprawnego przytaczania cudzych słów to jedna z podstaw dobrej polszczyzny. Przydaje się nie tylko na lekcjach języka polskiego, lecz także w codziennym pisaniu, opowiadaniach i analizie tekstów, bo od niej zależy sens wypowiedzi, jej styl i interpunkcja. W artykule wyjaśniamy, czym różnią się mowa zależna i niezależna, jak rozpoznać każdą z tych form oraz kiedy stosować cytat, a kiedy parafrazę. Pokazujemy też najważniejsze zasady przekształcania zdań, w tym zmiany zaimków, form czasownika i określeń czasu, a całość uzupełniamy prostymi przykładami. Czym są mowa zależna i mowa niezależna Definicja mowy niezależnej Mowa niezależna to dosłowne przytoczenie cudzej wypowiedzi. Zachowuje się w niej oryginalną treść, formę gramatyczną i sposób sformułowania zdań, dlatego brzmi ona tak, jak została wypowiedziana przez nadawcę. Taka wypowiedź pozostaje samodzielna składniowo wobec zdania wprowadzającego. Najczęściej pojawia się po dwukropku i w cudzysłowie, na przykład: Bartek powiedział: „Irytują mnie śmieci w parku”. W dialogach mowa niezależna bywa też zapisywana po pauzie dialogowej. Jej istotą jest więc wierne cytowanie. Nie zmienia się osoby, czasu ani układu wyrazów, bo celem jest pokazanie dokładnego brzmienia cudzych słów. Definicja mowy zależnej Mowa zależna polega na oddaniu sensu cudzej wypowiedzi własnymi słowami. Nie cytuje się jej dosłownie, lecz włącza do zdania nadrzędnego, zwykle w formie zdania podrzędnego. W takiej konstrukcji nie używa się cudzysłowu. Zamiast dosłownego cytatu pojawiają się sformułowania typu: powiedział, że; zapytała, czy; poprosił, żeby. Przykładowo zdanie „Mama powiedziała: «Posprzątaj pokój»” można przekształcić na: Mama powiedziała, żeby posprzątać pokój. Obie formy służą do przekazywania cudzych słów, ale robią to inaczej. W mowie zależnej ważniejsze od dosłownego brzmienia jest znaczenie wypowiedzi. Najważniejsze różnice między obiema formami Sposób przekazywania wypowiedzi Najprostsza różnica dotyczy sposobu przekaz…

Edukacja-34-301e48f.jpg
width: 1600
height: 1200

Niedobrą – znaczenie, odmiana i jak poprawnie używać
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: sprawdzian
description: Sprawdź, kiedy piszemy niedobrą, a kiedy nie dobrą. Poznaj zasady pisowni, odmianę i przykłady użycia, by unikać częstych błędów.
encoded: Niepozorna forma potrafi sprawić sporo kłobu, bo o poprawności decydują tu jednocześnie gramatyka, sens zdania i językowy niuans. „Niedobrą” zapisujemy najczęściej łącznie, ale w praktyce łatwo pomylić tę formę z konstrukcją rozdzielną, zwłaszcza gdy chcemy coś mocno podkreślić albo wprowadzamy przeciwstawienie. Warto więc uporządkować zasady i zobaczyć, skąd bierze się ta różnica. Wyjaśniamy znaczenie tego przymiotnika, jego odmianę w rodzaju żeńskim, poprawną pisownię oraz typowe użycia w codziennych zdaniach. Pokażemy też, kiedy forma łączna wyraża wyraźnie negatywną ocenę, a kiedy zapis rozdzielny jest uzasadniony konstrukcją wypowiedzi. Co oznacza forma „niedobrą” „Niedobrą” to forma przymiotnika „niedobry / niedobra”. Służy do wyrażenia negatywnej oceny osoby, rzeczy, decyzji albo sytuacji. Oznacza, że coś jest złe, niewłaściwe, szkodliwe albo po prostu oceniane niekorzystnie. W codziennej polszczyźnie ta forma często brzmi dość mocno. Nie jest tylko neutralnym zaprzeczeniem cechy „dobra”, ale zwykle niesie wyraźny ton oceniający. Dlatego w wypowiedziach potocznych bywa używana wtedy, gdy chce się podkreślić dezaprobatę, rozczarowanie albo niepokój. Najczęstsze znaczenia słowa Znaczenie formy „niedobrą” zależy od kontekstu. Najczęściej określa osobę pozbawioną dobroci, życzliwości albo łagodności, a więc odnosi się do charakteru lub sposobu postępowania. Może też oznaczać coś szkodliwego lub przynoszącego złe skutki, na przykład decyzję prowadzącą do problemów albo sytuację budzącą obawy. W innych zdaniach wskazuje na coś nieodpowiedniego, niewłaściwego lub niefachowego, gdy ocenie podlega sposób działania, wybór lub jakość wykonania. „Niedobrą” bywa również określeniem czegoś niestarannego, kiepskiego albo niesmacznego. To znaczenie łatwo zauważyć przy ocenie potraw, usług lub efektów czyjejś pracy. Czasem forma ta wiąże się też z pesymistycznym nastawieniem, czyli z przewidywaniem niekorzystnego rozwoju wydarzeń. Jaką formą gramatyczną jest „niedobrą” „Niedo…

korepetycje-11d8996.jpg
width: 1600
height: 1200

Lubomir – historia, pochodzenie, znani posiadacze
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Imiona dla chłopców
subject: Imię chłopiec
subject: Imię chlopiec L
subject: imiennik
description: Lubomir to starosłowiańskie imię męskie o pozytywnym i harmonijnym znaczeniu. Oznacza „miłującego pokój” i od wieków funkcjonuje w krajach słowiańskich. Choć dziś jest rzadkie, zachowuje tradycyjny charakter i głęboką symbolikę.
encoded: Znaczenie imienia Lubomir Imię Lubomir wywodzi się z języka starosłowiańskiego i ma głęboko pozytywne znaczenie. Składa się z członów „lubo”, oznaczającego miłość lub coś przyjemnego, oraz „mir”, czyli pokój i spokój. Całość interpretuje się jako „ten, który miłuje pokój” lub „niosący harmonię”. Imię symbolizuje zgodę, życzliwość oraz dążenie do równowagi w relacjach z innymi ludźmi. Lubomir - pochodzenie Lubomir to imię o rodowodzie starosłowiańskim, znane już w czasach przedchrześcijańskich. Było popularne wśród dawnych plemion słowiańskich i funkcjonowało jako wyraz wartości takich jak pokój i wspólnota. Do Polski trafiło około X wieku i przez wieki utrzymywało się w użyciu, choć nigdy nie należało do najczęściej nadawanych imion. Zdrobnienia imienia Lubomir Do najpopularniejszych zdrobnień imienia Lubomir należą: Lubuś, Lubek, Lubo, Mirek, Miruś oraz Lubcio. Formy te nadają imieniu bardziej ciepły i bezpośredni charakter. W codziennych relacjach często używa się krótszych wersji, które podkreślają bliskość i sympatię wobec osoby noszącej to imię. Imieniny Lubomira Imieniny Lubomira obchodzone są kilka razy w roku. Najczęściej wymienia się daty: 20 lutego, 21 marca, 1 maja, 28 czerwca, 31 lipca oraz 20 listopada. Wybór konkretnego terminu zależy od tradycji rodzinnej lub kalendarza liturgicznego. Świętowanie imienin ma charakter symboliczny i podkreśla znaczenie imienia. Imię Lubomir dla dziecka Imię Lubomir dla dziecka to wybór oryginalny, a jednocześnie zakorzeniony w tradycji słowiańskiej. Jest rzadkie, co nadaje mu wyjątkowości, a jego znaczenie niesie pozytywne wartości. Rodzice wybierający to imię często kierują się chęcią podkreślenia harmonii, spokoju i życzliwości jako ważnych cech w życiu. Lubomir - edukacja Osoby o imieniu Lubomir często wykazują się spokojem i systematycznością w nauce. Lubią zdobywać wiedzę w sposób uporządkowany i konsekwentny. Cechuje je cierpliwość oraz zdolność koncentracji, co sprzyja osiąganiu dobrych wyników edukacyjnych. Chęt…

Chlopiec-w-czasie-zabawy-24-1ff7f4a.jpg
width: 1600
height: 1200

Lucjan – historia, pochodzenie, znani posiadacze
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Imiona dla chłopców
subject: Imię chłopiec
subject: Imię chlopiec L
subject: imiennik
description: Lucjan to imię męskie o łacińskim rodowodzie, wywodzące się od słowa „lux”, oznaczającego światło. Od wieków obecne w kulturze europejskiej, kojarzone jest z jasnością, inteligencją i duchowym oświeceniem. W Polsce cieszy się umiarkowaną, ale stabilną popularnością.
encoded: Znaczenie imienia Lucjan Imię Lucjan wiąże się bezpośrednio z łacińskim słowem „lux”, czyli „światło”. Symbolicznie oznacza osobę jasną, pełną wewnętrznego blasku i mądrości. Często interpretuje się je jako „ten, który przynosi światło” lub „urodzony o świcie”. W kulturze europejskiej światło od zawsze symbolizowało wiedzę, prawdę oraz duchowe oświecenie, dlatego imię Lucjan niesie ze sobą pozytywne i inspirujące znaczenia. Lucjan - pochodzenie Lucjan wywodzi się z języka łacińskiego, od imienia Lucianus, które oznaczało „należący do Lucjusza”. Imię Lucius było popularne w starożytnym Rzymie i odnosiło się do światła lub narodzin o świcie. W Polsce imię pojawiło się już w średniowieczu, choć początkowo występowało w różnych formach. Z czasem utrwaliło się jako Lucjan i funkcjonuje do dziś. Zdrobnienia imienia Lucjan Do najczęściej używanych zdrobnień imienia Lucjan należą: Lucek, Lucjanek, Lucio, Lutek, Lucuś. Formy te podkreślają bliskość i serdeczny charakter relacji, w których są używane. Imieniny Lucjana Imieniny Lucjana obchodzone są kilka razy w roku. Najczęściej wskazywane daty to: 7 stycznia, 8 stycznia oraz 26 października. Daty te związane są głównie z postaciami świętych noszących to imię. Imię Lucjan dla dziecka Lucjan to imię klasyczne, a jednocześnie stosunkowo rzadkie, co czyni je oryginalnym wyborem dla dziecka. Łączy tradycję z elegancją i ponadczasowością. Dobrze komponuje się z wieloma nazwiskami, a jego znaczenie – związane ze światłem – nadaje mu pozytywny wydźwięk. To propozycja dla rodziców szukających imienia z historią i głębią. Lucjan - edukacja Osoby noszące imię Lucjan często wykazują naturalną ciekawość świata oraz zdolności analityczne. Lubią zdobywać wiedzę i rozwijać swoje zainteresowania. Charakteryzuje je systematyczność oraz wytrwałość w dążeniu do celu. W edukacji mogą osiągać dobre wyniki, szczególnie w dziedzinach wymagających logicznego myślenia i koncentracji. Lucjan- rodzina i miłość Lucjan to osoba ceniąca stabilność i blisk…

Chlopiec-w-czasie-zabawy-25-aa444ed.jpg
width: 1600
height: 1200

Niedobra jak się pisze? Zasady, wyjątki i przykłady
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: sprawdzian
description: Niedobra jak się pisze? Sprawdź, kiedy pisać „niedobra” łącznie, a kiedy „nie dobra” osobno. Poznaj zasadę i uniknij błędów.
encoded: Pisownia wyrazów z „nie” potrafi sprawić kłopot nawet wtedy, gdy zasada wydaje się prosta. W przypadku form takich jak „niedobra” o poprawnym zapisie decyduje nie tylko reguła ortograficzna, lecz także sens całego zdania i to, czy pojawia się wyraźne przeciwstawienie. Dlatego warto uporządkować ten temat raz na zawsze. Wyjaśniamy, kiedy stosować pisownię łączną, kiedy dopuszczalny jest zapis rozdzielny, a także pokazujemy praktyczne przykłady zdań i najczęstsze błędy. Dzięki temu łatwiej ocenisz, która forma pasuje do konkretnego kontekstu, i unikniesz pomyłek w codziennym pisaniu. Poprawna forma: „niedobra” czy „nie dobra” W większości zdań poprawna jest forma łączna: „niedobra”. Tak zapisuje się ten wyraz wtedy, gdy opisuje jedną cechę o negatywnym znaczeniu, na przykład coś złego, niewłaściwego albo niekorzystnego. Dlatego na pytanie „niedobra, jak się pisze” najczęściej odpowiedź brzmi: razem. O tym, czy wybrać zapis „niedobra” czy „nie dobra”, decyduje sens całego zdania, a nie sam wyraz wyrwany z kontekstu. Jeśli chodzi o zwykłą ocenę, stosuje się pisownię łączną. Zapis rozdzielny pojawia się dopiero wtedy, gdy w zdaniu występuje wyraźne przeciwstawienie. Ta sama zasada obejmuje całą rodzinę form: „niedobry”, „niedobra”, „niedobre”, „niedobrą”. W praktyce więc dylemat „nie dobry czy niedobry” rozstrzyga się dokładnie tak samo. Dlaczego „niedobra” piszemy zwykle łącznie Zasada pisowni „nie” z przymiotnikami „Nie” z przymiotnikami w stopniu równym zapisuje się łącznie. To jedna z podstawowych zasad polskiej ortografii. Tak samo zapisuje się więc formy typu „nieładny”, „nieduży” czy właśnie „niedobra”. „Niedobra” to przymiotnik utworzony od słowa „dobra”. Ponieważ mamy tu przymiotnik w stopniu równym, standardowa forma zapisu jest łączna. Ta sama reguła dotyczy także innych form tego wyrazu: „niedobry”, „niedobra”, „niedobre”, „niedobrą”. Dlatego w zwykłym opisie poprawne będą zapisy: „niedobry pomysł”, „niedobra wiadomość”, „niedobre rozwiązanie”, „niedobrą minę…

Edukacja-35-5eea035.jpg
width: 1600
height: 1200

Niedobrego razem czy osobno? Zasady i przykłady pisowni
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: sprawdzian
description: Sprawdź, czy pisać niedobrego razem czy osobno. Poznaj zasady pisowni z „nie”, wyjątki z przeciwstawieniem i poprawne przykłady użycia.
encoded: W tym przypadku zasada jest prosta: formę z „nie” zapisujemy łącznie, bo chodzi o przymiotnik opisujący cechę. Właśnie dlatego poprawny zapis to „niedobrego”, a rozdzielna wersja pojawia się tylko w szczególnych konstrukcjach, gdy w zdaniu wyraźnie zaznaczamy przeciwstawienie. Dobra wiadomość jest taka, że ten sam mechanizm działa także w innych odmianach i pokrewnych formach, takich jak „niedobrą”, „niedobrym” czy „niedobrze”. Poniżej znajdziesz najważniejsze zasady pisowni „nie” z przymiotnikami, typowe błędy oraz przykłady, które ułatwiają szybkie rozpoznanie, kiedy zapis łączny jest obowiązkowy, a kiedy rozdzielny rzeczywiście ma uzasadnienie. Poprawna pisownia: „niedobrego” piszemy razem Poprawna forma w zwykłym użyciu to „niedobrego”. Wynika to z ogólnej zasady ortograficznej: „nie” z przymiotnikami zapisuje się łącznie. „Niedobrego” jest po prostu odmienioną formą przymiotnika „niedobry”. W praktyce oznacza to, że w zdaniach opisujących cechę, ocenę albo stan zapis łączny jest podstawowy. Pisownia „niedobrego” odnosi się wtedy do jednej cechy, a nie do osobnego zaprzeczenia i osobnego przymiotnika. Krótka odpowiedź na pytanie „niedobrego” razem czy osobno brzmi więc: razem. Kiedy możliwy jest zapis „nie dobrego” osobno Przeciwstawienie w zdaniu Pisownia rozdzielna „nie dobrego” jest uzasadniona wtedy, gdy „nie” nie tworzy z przymiotnikiem jednej cechy, lecz wprowadza zaprzeczenie i kontrast. Najczęściej widać to w konstrukcjach typu: „nie dobrego, ale lepszego” albo „Szukam nie dobrego rozwiązania, lecz najlepszego”. W takich zdaniach sens nie polega na opisaniu czegoś jako „niedobrego”, lecz na odrzuceniu jednej cechy na rzecz innej. Znaczenie ma więc intencja wypowiedzi: gdy chodzi o zwykły opis cechy, zapisujemy formę łączną; gdy chodzi o zaprzeczenie jednej cechy i wskazanie innej, możliwa jest forma rozdzielna. Kiedy zapis rozdzielny staje się błędem Błąd pojawia się wtedy, gdy „nie dobrego” zapisane osobno nie ma w zdaniu żadnego realnego przeciwstawien…

Edukacja-31-aa58e14.jpg
width: 1600
height: 1200

Mowa zależna i niezależna w angielskim: zasady, różnice, przykłady
type: item
creator: redakcjamamotoja
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język angielski
subject: sprawdzian
description: Poznaj zasady reported speech i direct speech po angielsku: zmiana czasów, zaimków, pytań i typowe błędy. Ucz się bez chaosu.
encoded: To jedno z tych zagadnień angielskiej gramatyki, które naprawdę porządkuje język. Umiejętność odróżniania cytatu od relacjonowania cudzej wypowiedzi przydaje się nie tylko w szkole i na egzaminach, lecz także w codziennych rozmowach, mailach czy opowiadaniu o tym, co ktoś powiedział. W praktyce liczą się tu nie tylko definicje, ale też konkretne reguły: zmiana czasów, zaimków oraz określeń czasu i miejsca. Pokażemy, na czym polega różnica między obiema konstrukcjami, kiedy trzeba cofać czas, jak budować pytania, prośby i polecenia oraz gdzie najczęściej pojawiają się błędy. Czym różni się mowa zależna od niezależnej w angielskim Mowa niezależna, czyli direct speech angielski, polega na dosłownym cytowaniu czyjejś wypowiedzi. Zachowuje się wtedy dokładne słowa mówiącego, a w zapisie zwykle pojawia się cudzysłów. Przykład: Anna said, “I am tired.” To wierne powtórzenie tego, co zostało powiedziane. Mowa zależna, czyli reported speech angielski, służy do przekazania sensu wypowiedzi bez cytowania jej słowo w słowo. W tej konstrukcji znika cudzysłów, a zdanie często wymaga zmian gramatycznych. Najprościej ująć różnicę tak: mowa niezależna pokazuje wypowiedź, a mowa zależna ją relacjonuje. W pierwszym przypadku zachowuje się oryginalną formę, w drugim dopasowuje się ją do nowego kontekstu: osoby, czasu, miejsca i sytuacji. Te same zdania wyglądają wtedy tak: Mowa niezależna: Tom said, “I like this film.” Mowa zależna: Tom said that he liked that film. W pierwszym zdaniu widać dosłowny cytat w cudzysłowie. W drugim przekazana jest treść wypowiedzi: I zmienia się na he, this na that, a czasownik często cofa się o jeden etap. Jeszcze jeden prosty przykład: Mowa niezależna: She said, “We are at home now.” Mowa zależna: She said that they were at home then. Taka zmiana dobrze pokazuje najważniejsze cechy reported speech: brak cudzysłowu i dostosowanie zdania do perspektywy osoby relacjonującej. Jak tworzy się mowę zależną krok po kroku Zmiana czasów w mowie zależnej Najważnie…

Edukacja-domowa-9-ad0311e.jpg
width: 1600
height: 1200

Dorośli zapominają o ważnej zasadzie, dziecku wystarczy 15 sekund. Jaki jest wynik?
type: item
date: 2026-04-09T09:17:46.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: matematyka
subject: zagadki
description: To jedno z tych działań, przy których większość z nas podaje odpowiedź bez zastanowienia. Problem w tym, że właśnie wtedy najłatwiej się pomylić. Wystarczy zapomnieć o ważnej zasadzie, by uzyskać zły wynik.
encoded: To zadanie podzieliło internautów. Wygląda niewinnie – 50÷5×2+10 – a jednak szybko pojawiły się pod nim setki komentarzy. Część osób była przekonana, że poprawny wynik to 15. Inni twierdzili, że odpowiedź może być tylko jedna: 30. Kto ma rację? Prawidłowa kolejność wykonywania działań Uczniowie uczą się prawidłowej kolejności działań w pierwszych klasach szkoły podstawowej (zwykle jest to 3, 4 klasa). Dla przypomnienia: najpierw obliczemy działania w nawiasach, później potęgi i pierwiastki, następnie mnożenie i dzielenie od lewej do prawej strony, na końcu dodawanie i odejmowanie od lewej do prawej strony. Należy pamiętać, że mnożenie i dzielenie (podobnie jak dodawanie i odejmowanie) mają taki sam priorytet. To oznacza, że wykonujemy je po kolei, tak jak pojawiają się w równaniu. Jak poprawnie rozwiązać to zadanie? Zaczynamy od dzielenia, następnie mnożymy, na końcu dodajemy. To jedno z tych działań, które obliczamy od lewej do prawej strony. 50÷5x2+10=? 10x2+10=? 20+10=30 Prawidłowa odpowiedź to 30. Skąd wzięła się odpowiedź 15? Osoby, które podały 15 jako prawidłowy wynik, błędnie przyjęły, że mnożenie jest ważniejsze od dzielenia i to od niego zaczęły obliczenia. Dlaczego dorośli często się mylą? Dzieci zwykle lepiej radzą sobie z takimi zagadkami, bo na lekcjach regularnie ćwiczą kolejność wykonywania działań. Dorośli częściej próbują liczyć intuicyjnie i wybierają rozwiązanie, które wydaje się „bardziej logiczne”. To właśnie dlatego tak wiele osób podaje 15, choć poprawna odpowiedź to 30. Zobacz wyjaśnienie matematyka Presha Talkwalkara na kanale MindYourDecisions na YouTubie: View oEmbed on the source website Dlaczego warto rozwiązywać takie zagadki? Choć to tylko krótkie działanie, podobne łamigłówki świetnie ćwiczą umysł. Warto je rozwiązywać, ponieważ: poprawiają koncentrację, uczą dokładności, rozwijają logiczne myślenie, przypominają zasady, które łatwo zapomnieć, pomagają utrzymać mózg w dobrej formie, dają satysfakcję, gdy uda się otrzymać poprawny wyn…

zagadka-505x210-a594085.jpg
width: 1600
height: 1200

Gloria victis streszczenie krótkie i kluczowe informacje
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: lektury
subject: sprawdzian
description: Poznaj bohaterów i przesłanie noweli Orzeszkowej o powstaniu styczniowym, pamięci i moralnym zwycięstwie.
encoded: Nowela Elizy Orzeszkowej należy do tych lektur, które zostają w pamięci nie tylko przez dramatyczne wydarzenia, ale też przez niezwykły sposób opowiadania o klęsce, odwadze i pamięci. Na tle powstania styczniowego autorka pokazuje los młodych bohaterów, których historia nie kończy się wraz ze śmiercią, bo przechowuje ją sama natura. Akcja utworu rozgrywa się na Polesiu litewskim, wśród lasów i zbiorowej mogiły, a całość jest ściśle związana z powstaniem styczniowym. Orzeszkowa ukazała losy powstańców z 1863 roku jako hołd dla poległych. Narracja ma formę retrospekcji i jest prowadzona przez personifikowaną przyrodę, przede wszystkim drzewa i wiatr. To nowela patriotyczna, w której klęska militarna zostaje odczytana jako moralne zwycięstwo bohaterów. Najważniejsze postacie to Maryś Tarłowski, Aniela, Jagmin i Romuald Traugutt. Krótkie streszczenie fabuły Początek opowieści i leśna mogiła Fabuła zaczyna się od powrotu wiatru na Polesie. Wśród lasu dostrzega on zapomnianą mogiłę z krzyżem i wyczuwa ślady dawnej tragedii. Drzewa oraz leśne rośliny opowiadają mu historię poległych powstańców. Już od początku wiadomo więc, że opowieść ma charakter wspomnieniowy i że to właśnie natura strzeże pamięci o zmarłych, gdy ludzie już o nich zapomnieli. Losy oddziału i głównych bohaterów W lesie stacjonuje oddział powstańczy dowodzony przez Romualda Traugutta. Wśród żołnierzy wyróżnia się Maryś Tarłowski, delikatny, wykształcony młody człowiek, który nie jest stworzony do walki, ale idzie do powstania z poczucia obowiązku wobec ojczyzny. Obok niego pojawia się Jagmin, wierny przyjaciel i odważny towarzysz broni, związany uczuciem z Anielą. W jednej z wcześniejszych walk Maryś ratuje życie Trauguttowi, czym potwierdza swoje bohaterstwo mimo niechęci do przemocy. Decydująca bitwa i finał noweli Do obozu dociera wiadomość o zbliżających się wojskach rosyjskich. Powstańcy wiedzą, że ich szanse są znikome, a jednak podejmują walkę. W czasie bitwy Maryś zostaje ciężko ranny, a Jagmin pr…

Edukacja-domowa-6-fb0a0dc.jpg
width: 1600
height: 1200

Gloria victis streszczenie i analiza fabuły oraz symboliki
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: lektury
subject: sprawdzian
description: Gloria victis streszczenie i analiza: poznaj fabułę, bohaterów, symbolikę oraz przesłanie noweli Orzeszkowej o pamięci i moralnym zwycięstwie.
encoded: „Gloria victis” to nowela, która z niezwykłą siłą pokazuje, że prawdziwe zwycięstwo nie zawsze rozstrzyga się na polu bitwy. Eliza Orzeszkowa opowiada o powstaniu styczniowym przez głos natury, dzięki czemu historia młodych bohaterów zyskuje wymiar ponadczasowy, poruszający i głęboko symboliczny. W tej analizie przyglądamy się najważniejszym wydarzeniom, losom Marysia Tarłowskiego, Jagmina, Anieli i Romualda Traugutta, a także znaczeniu leśnej mogiły, wiatru oraz drzew czuwających nad pamięcią o poległych. To lektura o ofierze, zapomnieniu i moralnej chwale tych, którzy przegrali militarnie, ale pozostali wierni swoim ideałom. Fabuła noweli i najważniejsze wydarzenia Rama opowieści i leśna mogiła Akcja noweli zostaje ujęta w niezwykłą, baśniowo stylizowaną scenę na Polesiu litewskim. Po latach przybywa tam wiatr, który pyta las o dawne wydarzenia. Szybko wyczuwa, że to miejsce przechowuje ślad przemocy, cierpienia i śmierci. Wśród drzew dostrzega też pagórek z małym krzyżem i domaga się wyjaśnienia, czym jest to milczące miejsce. Okazuje się, że pagórek to zbiorowa mogiła powstańców. Nie ma tu tłumu odwiedzających ani żywej ludzkiej pamięci. Grób jest niemal zapomniany, a jedynymi świadkami tego, co wydarzyło się przed laty, pozostają las, drzewa, kwiaty i wiatr. Już ta rama opowieści podpowiada, o co chodzi w Gloria victis: o przywrócenie godności tym, którzy przegrali walkę, ale nie utracili moralnej wielkości. Przyroda nie jest tu jedynie tłem. To ona zachowuje pamięć o poległych, kiedy ludzie od niej odchodzą. Opowieść zaczyna się więc nie od bitwy, lecz od pytania o pamięć, przemijanie i obowiązek ocalenia cudzej ofiary od zapomnienia. Obóz powstańczy i codzienność bohaterów Z opowieści drzew wyłania się obraz młodych powstańców, którzy rozbijają obóz na leśnej polanie. Dowodzi nimi Romuald Traugutt, przedstawiony przez Elizę Orzeszkową w sposób wyraźnie heroiczny, jako przywódca mądry, zdyscyplinowany, silny duchowo i gotowy do największego poświęcenia. Histor…

Edukacja-domowa-8-5f9bd73.jpg
width: 1600
height: 1200

Lotar – historia, pochodzenie, znani posiadacze
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Imiona dla chłopców
subject: Imię chłopiec
subject: Imię chlopiec L
subject: imiennik
description: Lotar to imię o starogermańskich korzeniach, oznaczające „sławnego wojownika” lub „tego, który zdobywa chwałę w armii”. Choć dziś rzadko spotykane w Polsce, ma bogatą historię sięgającą czasów frankijskich władców i średniowiecznej Europy.
encoded: Znaczenie imienia Lotar Imię Lotar oznacza „sławnego wojownika” lub „tego, który zdobywa chwałę w armii”. Wywodzi się z dwóch starogermańskich członów: „hlot”, czyli los, sława lub przeznaczenie, oraz „hari”, oznaczającego wojsko. Imię to niesie więc znaczenie siły, odwagi i zdolności przywódczych. W kulturze europejskiej było symbolem prestiżu i rycerskiego etosu, podkreślając znaczenie honoru oraz walki o uznanie. Lotar - pochodzenie Lotar pochodzi z języków germańskich i był popularny już we wczesnym średniowieczu. Najstarsze formy imienia to Hlothar lub Chlothar, używane wśród Franków. Z czasem imię rozprzestrzeniło się w Europie Zachodniej, przyjmując różne formy językowe. Szczególną rolę odegrało w historii dzięki władcom, od których imienia powstała nazwa Lotaryngii. W Polsce pojawiało się sporadycznie, głównie w kontekstach historycznych. Zdrobnienia imienia Lotar Imię Lotar nie posiada wielu naturalnych zdrobnień w języku polskim, co wynika z jego obcego pochodzenia. Najczęściej stosowane formy to Lotek, Lotuś, Loti czy Lotarek. Zdrobnienia te mają charakter potoczny i są używane głównie w relacjach rodzinnych lub przyjacielskich. W innych językach zdrobnienia są rzadziej spotykane, a imię funkcjonuje zwykle w pełnej formie. Imieniny Lotara Imieniny Lotara nie są powszechnie obchodzone w polskim kalendarzu, ponieważ imię to nie ma silnej tradycji w Polsce. Najczęściej przyjmuje się daty związane z postaciami historycznymi lub lokalnymi kalendarzami, np. 29 września. W praktyce osoby noszące to imię często wybierają dowolny dzień lub obchodzą je symbolicznie. Imię Lotar dla dziecka Wybór imienia Lotar dla dziecka to decyzja nietypowa i oryginalna. Imię wyróżnia się na tle popularnych polskich imion i nadaje dziecku unikalny charakter. Może być atrakcyjne dla rodziców poszukujących imienia o silnym, historycznym brzmieniu. Warto jednak pamiętać, że jego rzadkość może powodować konieczność częstego wyjaśniania pochodzenia i pisowni. Lotar - edukacja Osoby o im…

Chlopiec-w-czasie-zabawy-23-c6ae888.jpg
width: 1600
height: 1200

Longin – historia, pochodzenie, znani posiadacze
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Imiona dla chłopców
subject: Imię chłopiec
subject: Imię chlopiec L
subject: imiennik
description: Longin to imię męskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od słowa „longus”, oznaczającego „długi” lub „wysoki”. W Polsce należy do imion rzadkich, o bogatej tradycji chrześcijańskiej i historycznej.
encoded: Znaczenie imienia Longin Imię Longin wywodzi się od łacińskiego przymiotnika „longus”, który oznacza „długi” lub „wysoki”. W sensie symbolicznym przypisuje się mu znaczenia związane z siłą, wytrwałością oraz długowiecznością. Może również wskazywać na osobę o silnym charakterze i dużej determinacji. W tradycji kulturowej imię to bywa interpretowane jako oznaka stabilności i konsekwencji w działaniu, a także zdolności do pokonywania trudności. Longin - pochodzenie Imię Longin pochodzi z języka łacińskiego i było używane już w starożytnym Rzymie jako cognomen, czyli przydomek rodowy. Największą popularność zyskało dzięki postaci św. Longina – rzymskiego żołnierza, który według tradycji przebił włócznią bok Jezusa Chrystusa. Z czasem imię rozpowszechniło się w krajach chrześcijańskich, w tym w Polsce, gdzie pojawiło się w późniejszych wiekach. Zdrobnienia imienia Longin Do najczęściej spotykanych zdrobnień imienia Longin należą: Longinek, Longiś, Longik, Lonek i Ginek. Imieniny Longina Longin obchodzi imieniny kilka razy w roku, jednak najczęściej wskazywaną datą jest 15 marca. Inne terminy to między innymi 24 czerwca, 3 lipca oraz 7 listopada. Daty te związane są z różnymi świętymi noszącymi to imię w tradycji chrześcijańskiej. Wybór konkretnego dnia zależy często od rodzinnej tradycji lub lokalnych zwyczajów. Imię Longin dla dziecka Wybór imienia Longin dla dziecka może być świadomym nawiązaniem do tradycji i historii. To imię rzadkie, dzięki czemu wyróżnia się na tle popularnych współczesnych imion. Może być dobrym wyborem dla rodziców ceniących klasykę oraz unikalność. Longin brzmi poważnie i dostojnie, co może wpływać na postrzeganie osoby jako odpowiedzialnej i godnej zaufania. Longin - edukacja Osoby noszące imię Longin często postrzegane są jako ambitne i systematyczne. W edukacji mogą wykazywać się dużą konsekwencją oraz zdolnością do skupienia. Lubią zdobywać wiedzę w sposób uporządkowany i logiczny. Często osiągają dobre wyniki dzięki wytrwałości, a nie tylk…

Chlopiec-w-czasie-zabawy-22-4421620.jpg
width: 1600
height: 1200

Available – znaczenie, tłumaczenie, wymowa i synonimy
type: item
creator: redakcjamamotoja
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język angielski
subject: sprawdzian
description: Poznaj znaczenie available po polsku, poprawną wymowę i typowe użycie. Naucz się tłumaczyć available jako dostępny, wolny lub osiągalny.
encoded: Słowo available należy do tych angielskich wyrazów, które pojawiają się wszędzie: w rozmowach, ogłoszeniach, mailach, sklepach internetowych i codziennych komunikatach. Najczęściej oznacza „dostępny”, ale w zależności od kontekstu może też znaczyć „wolny” albo „osiągalny”, dlatego łatwo o nieporozumienie przy tłumaczeniu. Warto znać nie tylko jego podstawowe znaczenie, lecz także poprawną wymowę i najczęstsze połączenia z innymi słowami. Poniżej wyjaśniamy, jak używać available w praktyce, jak brzmi po angielsku, czym różni się od podobnych wyrazów oraz jakie synonimy i przeciwieństwa najlepiej zapamiętać. Znaczenie słowa available Słowo available to angielski przymiotnik, którego podstawowe znaczenie to „dostępny”. W polszczyźnie najczęściej przekłada się je jako „dostępny”, „wolny” albo „osiągalny”. To, które tłumaczenie będzie najtrafniejsze, zależy od kontekstu: inaczej mówi się o produkcie, inaczej o czasie człowieka, a jeszcze inaczej o relacjach. Available jako „dostępny” W najczęstszym użyciu available oznacza coś, z czego można skorzystać, co można kupić, zdobyć albo uzyskać. Chodzi więc o rzeczy lub usługi, które są do dyspozycji. Typowe konteksty to: produkty i towary, bilety, informacje, usługi, miejsca lub terminy. Przykłady: The new drug is not yet available to the public. – Nowy lek nie jest jeszcze dostępny dla ogółu. This information is available free on the Internet. – Ta informacja jest dostępna bezpłatnie w Internecie. Do you have any double rooms available this weekend? – Czy są dostępne jakieś pokoje dwuosobowe na ten weekend? W takim znaczeniu available po polsku niemal zawsze brzmi po prostu: „dostępny”. Available jako „wolny” Gdy available odnosi się do osoby, zwykle znaczy „wolny”, czyli mający czas, niezajęty, mogący coś zrobić lub z kimś porozmawiać. To bardzo częste użycie w codziennych rozmowach, pracy i komunikacji formalnej. Przykłady: I’m available tomorrow. – Jutro jestem wolny / mam czas. He’s not available right now. – On nie jest…

Edukacja-2026-03-17T073531.759-2491e94.jpg
width: 1600
height: 1200

Niedobrze czy nie dobrze? Zasady poprawnej pisowni i użycia
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: sprawdzian
description: Sprawdź, kiedy pisać „niedobrze”, a kiedy „nie dobrze”. Poznaj zasady, przykłady i prosty test ze słowem „źle”, by uniknąć błędu.
encoded: W tym przypadku zasada jest prostsza, niż mogłoby się wydawać: w większości zdań poprawna będzie forma „niedobrze” zapisana łącznie. Wątpliwości biorą się stąd, że w mowie obie wersje brzmią niemal tak samo, a o właściwym zapisie decyduje dopiero sens całej wypowiedzi. Dlatego warto patrzeć nie tylko na sam wyraz, ale też na kontekst. Wyjaśniamy, kiedy obowiązuje pisownia łączna, w jakich sytuacjach możliwy jest zapis rozdzielny i po czym najłatwiej rozpoznać różnicę znaczeniową. Będą też proste przykłady, które pomagają szybko wychwycić poprawną formę i uniknąć częstego błędu. Poprawna forma: „niedobrze” czy „nie dobrze” W większości przypadków poprawna jest forma niedobrze. Zapis łączny odpowiada regule dotyczącej przysłówków z partykułą „nie”, gdy tworzą one jedno znaczenie i całościową ocenę sytuacji. Forma nie dobrze pojawia się tylko w określonych kontekstach znaczeniowych. Najczęściej chodzi o wyraźne przeciwstawienie albo zestawienie, w którym „nie” zachowuje funkcję samodzielnego zaprzeczenia, a nie staje się częścią nowego wyrazu. W praktyce szkolnej, formalnej i codziennej dominuje pisownia łączna. Jeśli pojawia się wątpliwość typu niedobrze czy nie dobrze, pisownia, najbezpieczniejszym wyborem zwykle pozostaje właśnie niedobrze. Dlaczego piszemy „niedobrze” łącznie Zasada pisowni „nie” z przysłówkami Słowo dobrze jest przysłówkiem w stopniu równym. Z takimi przysłówkami partykułę „nie” zapisuje się zwykle łącznie, zgodnie z podstawowymi zasadami ortograficznymi. Dlatego poprawna forma to niedobrze, tak samo jak nieładnie, nieszybko czy niejasno. W każdej z tych form zapis łączny tworzy wyraz o ustalonym, całościowym znaczeniu. W neutralnych zdaniach zapis rozdzielny jest więc nieuzasadniony. Co oznacza forma „niedobrze” Wyraz niedobrze oznacza, że coś jest oceniane jako złe, niekorzystne, niewłaściwe albo wykonane nie tak, jak trzeba. Może też odnosić się do samopoczucia, zwłaszcza wtedy, gdy mowa o mdłościach, osłabieniu albo ogólnym dyskomforcie. W tym…

Edukacja-32-adf3002.jpg
width: 1600
height: 1200