dziecko i lekarz
fot. fotolia.com

Idziemy z dzieckiem do lekarza

W ciąży co miesiąc chodziłaś do ginekologa na badania kontrolne. Teraz, kiedy dziecko jest już na świecie, również powinnaś odwiedzać lekarza, tym razem jednak pediatrę. Sprawdzi, czy malec prawidłowo się rozwija.
dziecko i lekarz
fot. fotolia.com
Po raz pierwszy dziecko jest badane jeszcze w szpitalu, zaraz po narodzinach. Pediatra neonatolog waży go, mierzy i ocenia według skali Apgar. Sprawdza również drożność układu pokarmowego, ruchomość stawów biodrowych. W drugiej dobie życia przychodzi czas na badanie przesiewowe krwi, które wykrywa wrodzone choroby (niedoczynność tarczycy, fenyloketonurię, mukowiscydozę) i na badanie słuchu. W szpitalu malec jest też po raz pierwszy szczepiony przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B i gruźlicy. Następne wizyty odbędą się już w przychodni.

Kiedy zabrać maluszka do poradni D po raz pierwszy?
Powinnaś się tam wybrać, gdy będzie miał sześć tygodni (wcześniej jednak zadzwoń, by umówić się na wizytę). Idąc do przychodni, zabierz koniecznie książeczkę zdrowia, którą dostałaś w szpitalu.

Jak wygląda badanie?
Pediatra porozmawia z tobą o tym, czy nie masz problemów z karmieniem, czy maluch ulewa, wymiotuje. A potem:
1. Zważy dziecko. W pierwszym kwartale życia niemowlę przybiera na wadze więcej niż w kolejnych – zwykle około 800–1000 g miesięcznie.
2. Oceni, jak rośnie. Maluch może być mierzony na pierwszej wizycie u pediatry, jeżeli miał wcześniej zbadane stawy biodrowe i są one prawidłowe. Dane dotyczące wagi i wzrostu dziecka pediatra naniesie na tzw. siatki centylowe. Na ich podstawie oceni rozwój malucha.
3. Zmierzy obwód główki, sprawdzi twardość kości czaszki i wielkość ciemiączek.
4. osłucha serce oraz płuca – to badanie wykonywane jest tradycyjnymi słuchawkami lekarskimi. Zbada też brzuszek dziecka.
5. Sprawdzi odruchy noworodkowe, aby upewnić się, czy są prawidłowe i symetryczne.
6. Obejrzy skórę, zwłaszcza jej zabarwienie, bo może ono świadczyć o przedłużającej się żółtaczce. Skontroluje także, czy pępek goi się prawidłowo po odpadnięciu pępowiny.
7. Upewni się, czy malec widzi, słyszy, używając do tego np. grzechotki.Jeśli nie stwierdzi żadnej nieprawidłowości, badanie prawdopodobnie połączy ze szczepieniem.

Jak często powinnam chodzić na wizyty kontrolne?
Podczas pierwszej wizyty pediatra ustala daty kolejnych badań. Wizyty są wyznaczane najczęściej co sześć tygodni. Kiedyś przychodnia rejonowa przysyłała zawiadomienia o terminach szczepień i wizyt kontrolnych – teraz musisz pilnować tego sama. Jeśli boisz się, że o nich zapomnisz – rób notatki. Kartki z nimi przechowuj w książeczce zdrowia – będziesz mieć pewność, że ich nie zgubisz.

Czy rozwój malucha powinien kontrolować tylko pediatra?
Nie tylko. Każde niemowlę powinno mieć zbadane stawy biodrowe pomiędzy 6–8. tygodniem życia przez ortopedę. Najlepiej, gdyby w tym czasie zostało także wykonane badanie usg. Im wcześniej ortopeda skontroluje stan bioderek, tym wcześniej zostaną wykryte ewentualne nieprawidłowości, czyli dysplazja stawów biodrowych, i tym lepsze wyniki przyniesie leczenie.
Niektóre dzieci wymagają również konsultacji neurologicznej, ale o tym decyduje opiekujący się dzieckiem lekarz pediatra. Skieruje cię do specjalisty, jeśli uzna to za konieczne. Regularne wizyty u neurologa oraz badania okulistyczne są konieczne tylko w wypadku maluchów urodzonych przedwcześnie.

Jak najlepiej przygotować się do wizyty w poradni D?
Nawet zdrowe niemowlęta spędzają sporo czasu w gabinecie lekarskim. Dla ciebie to doskonała okazja, by u specjalisty wyjaśnić wątpliwości, rozwiać obawy i zapytać o wszystko, co wydaje ci się trudne lub niepokojące. Aby ze spotkania z lekarzem wynieść jak najwięcej korzyści, dobrze wszystko zaplanuj.
1. Umów się na wizytę wtedy, gdy maluch nie jest jeszcze zmęczony. Postaraj się, żeby nie był to czas drzemki, karmienia czy akurat taka część dnia, kiedy dziecko zazwyczaj zaczyna marudzić. W miarę możliwości unikaj godzin największego ruchu w przychodni.
2. Przed wizytą Nakarm dziecko. Głodny pacjent to zły pacjent. Uważaj jednak, żeby nie przekarmić malucha, bo podczas badania będzie mu się ulewało.
3. Wybierz ubranko, które się wygodnie wkłada i zdejmuje. Zrezygnuj z ciuszków z wieloma guziczkami. Zabierz ze sobą dodatkową pieluchę tetrową lub kocyk, na którym można położyć dziecko w czasie badania. Przydadzą się też zabawki – pomogą zająć uwagę malca, gdy zacznie płakać.
4. weź notatki. Między wizytami zapisuj wszystko, co cię niepokoi i jest niejasne. Możesz być niemal pewna, że zapomnisz o większości pytań po spędzeniu 20 minut w poczekalni na uspokajaniu dziecka i kolejnych 20 w gabinecie lekarskim. Zabierz ze sobą coś do pisania i w miarę możliwości notuj odpowiedzi lekarza.
5. bAdź cierpliwa. Badanie nie jest dla dziecka przyjemne, maluch znalazł się przecież nagle w nieznanym mu miejscu i w towarzystwie obcej osoby. Może więc marudzić, co wytrąci cię z równowagi i trudno będzie ci się skupić na słowach lekarza. Zapytaj pediatrę, czy choć część tych badań może wykonać, gdy malec będzie w twoich ramionach.
6. Zaufaj swojemu instynktowi. Lekarz widzi dziecko raz na parę tygodni – ty masz je przy sobie cały czas, czyli możesz dostrzec niuanse, które może przeoczyć pediatra. Jeśli masz wrażenie, że coś nie służy malcowi – nawet jeśli nie masz co do tego stuprocentowej pewności – nie krępuj się i powiedz o tym. Nie bój się, że się ośmieszysz. Mądrzy pediatrzy wiedzą, że mamy nigdy nie zadają głupich pytań.

Jakich badań kontrolnych możesz się spodziewać, kiedy maluch kończy rok
• Zaczynam mówić, czyli bilans dwulatka.
Pediatra sprawdza, ile dziecko waży, mierzy. Bada wzrok, słuch, u chłopca obecność jąder w mosznie. Obserwuje chód, interesuje się, czy już mówi pierwsze zdania. Możesz usłyszeć pytania, czy dziecko pewnie chodzi, biega, czy potrafi wspiąć się na fotel, czy bawi się klockami, czy rozumie, co się do niego mówi, czy zgłasza potrzeby fizjologiczne (czy używa pieluchy). Termin badania zwykle zostaje umówiony podczas szczepienia (między 16–18. miesiącem). Jeśli w twoim przypadku było inaczej, zgłoś się sama. Maluch powinien zostać zbadany w ciągu 3 miesięcy od skończenia 2 lat.
• Jestem już duży, czyli bilans czterolatka. Lekarz bada dziecko tak samo, jak dwulatka, zwracając szczególną uwagę na jego postawę, koordynację ruchów, mowę, wzrok, słuch, zęby. Bada również dziecku ciśnienie krwi.
 
SZCZEPIENIA OBOWIĄZKOWE
WIEK
SZCZEPIENIE PRZECIW:
W ciągu 24 h po urodzeniu Gruźlica (szczepionka BCG – śródskórnie), wirusowe zapalenie wątroby typu B (domięśniowo), wirusowe zapalenie wątroby (domięśniowo).
2. miesiąc Błonica, tężec, krztusiec (tzw. Di-Te-Per – podskórnie), polio (choroba Heinego-Medina – doustnie).
3–4. miesiąc Błonica, tężec, krztusiec (tzw. Di-Te-Per – podskórnie), polio (choroba Heinego-Medina – doustnie).
5. miesiąc Błonica, tężec, krztusiec (tzw. Di-Te-Per – podskórnie), polio (choroba Heinego-Medina – doustnie).
12. miesiąc Wirusowe zapalenie wątroby (domięśniowo), gruźlica (śródskórnie), odra (domięśniowo). Można podać szczepionkę potrójną.
13–14. miesiąc Odra + świnka + różyczka. Szczepienie potrójną szczepionką jest odpłatne.
16–18. miesiąc Błonica, tężec, krztusiec (tzw. Di-Te-Per – podskórnie), polio (choroba Heinego-Medina – doustnie).

Konsultacja: dr n. med. Alicja karney, Pediatra, kieruje Oddziałem Pediatrycznym Hospitalizacji Jednego Dnia w IMiD w Warszawie.
Redakcja poleca: Domowe sposoby na przeziębienie - film
Nie zawsze konieczna jest wizyta u lekarza, czasem wystarczy herbata z cytryną czy ciepła kąpiel. Pediatra poleca domowe sposoby na przeziębienie.
Oceń artykuł

Ocena 5 na 1 głos

Zobacz także

Popularne tematy