GRY
 
 

Inseminacja, in vitro - co doradzają lekarze przy trudnościach z zajściem w ciążę

Masz kłopoty z zajściem w ciążę i nie wiesz na jaką metodę się zdecydować - inseminację czy in vitro? Sprawdź, co radzą lekarze.

brzuch
fot. materiały prasowe
Postęp medycyny sprawił, że pary dotknięte problemem obniżonej płodności, które jeszcze kilkanaście lat temu nie miałyby szans na poczęcie dziecka, dziś mogą zostać rodzicami dzięki możliwościom, jakie dają metody wspomaganego rozrodu. Wśród powszechnie przeprowadzanych procedur znajdują się: inseminacja oraz zapłodnienie pozaustrojowe, czyli tak zwane in vitro. Czym różnią się te metody i w jakich okolicznościach przynoszą najlepsze rezultaty?

Inseminacja – na czym polega i kto może z niej skorzystać?

Istotą tego stosunkowo prostego zabiegu jest wprowadzenie do jamy macicy odpowiednio przygotowanego - „oczyszczonego” i skoncentrowanego – nasienia. Skrócenie odległości, jaką musi pokonać plemnik  partnera do komórki jajowej pacjentki zwiększa szanse na uzyskanie zapłodnienia.

Inseminacja jest zalecana, gdy:
  • kobieta doświadcza zaburzeń owulacji i nie zachodzi w ciążę mimo uprzedniego zastosowania leków stymulujących jajeczkowanie;
  • partner ma problemy z wytryskiem;
  • u pacjentki stwierdzono łagodną postać endometriozy;
  • przyczyna niepłodności pozostaje nieznana;
  • plemniki partnera są niezbyt liczne lub poruszają się za wolno, by doprowadzić do poczęcia dziecka bez wsparcia medycznego;
  • w nasieniu mężczyzny lub w śluzie szyjkowym kobiety wykazano obecność przeciwciał przeciwplemnikowych.

Jak pokazują dane statystyczne, inseminacja jest skuteczna u 10-25% kobiet w obrębie jednego cyklu. Sukces metody zależy między innymi od wieku pacjentki, parametrów nasienia jej partnera oraz od liczby pęchęrzyków jajowych po stymulacji hormonalnej, jeśli lekarz zalecił przyjmowanie leków wspomagających czynność jajników.

Liczbę inseminacji dostosowuje się indywidualnie do każdej kobiety, przy czym zabieg można powtarzać w kilku kolejnych miesiącach. Z reguły wykonuje się nie więcej niż sześć prób, choć ograniczenia liczbowe są tylko umowne.

Metoda in vitro – opcja bardziej złożona

Zapłodnienie pozaustrojowe polega na połączeniu uprzednio wyselekcjonowanego plemnika z komórką jajową w warunkach laboratoryjnych. Uzyskane zarodki dojrzewają w inkubatorze przez maksymalnie pięć dni, a ich całodobowa obserwacja na tym etapie in vitro może znacząco zwiększyć szanse pacjentki na zajście w ciążę, np. w klinikach leczenia niepłodności InviMed, stosujących technologię EmbryoVision, możliwość wybrania embrionu o najlepszej jakości zwiększa prawdopodobieństwo uzyskania ciąży o 8-12%.

Do przeniesienia (transferu) wybierane są 1-2 zarodki, które umieszcza się następnie w jamie macicy. Aby zwiększyć szanse na powodzenie zabiegu, już od chwili pobrania komórek jajowych do in vitro kobieta stosuje leki wspomagające implantację embrionów. 

Metoda in vitro uchodzi za bardziej skuteczną i jest stosowana w trudniejszych z medycznego punktu widzenia przypadkach. Wśród wskazań do zastosowania zapłodnienia pozaustrojowego wymienia się: zaawansowaną endometriozę, niedrożność jajowodów, brak owulacji, niskie parametry nasienia, brak skuteczności wcześniej wypróbowanych metod leczenia niepłodności oraz niepłodność o nieustalonej przyczynie.

Co wybierają lekarze?

Metodę leczenia niepłodności wybiera lekarz w oparciu o uzyskane informacje. O doborze procedury decydują różne względy:
  • Skuteczność inseminacji jest bardzo niska w przypadku par, które starają się o dziecko od ponad trzech lat–długie i nieudane próby poczęcia są wskazaniem do in vitro.
  • Inseminacja jest przeciwwskazana  w przypadku niedrożności jajowodów lub bardzo niskich parametrów nasienia.
  • Stymulacja hormonalna jajników przy inseminacji powinna być minimalna, by zredukować ryzyko ciąży mnogiej. W przypadku in vitro lekarze dążą do uzyskania większej liczby komórek jajowych ponieważ zwiększa to szanse na powodzenie leczenia.

Wbrew obiegowej opinii, inseminacja nie jest alternatywą dla in vitro – ani odwrotnie. Obie metody stosuje się w ściśle określonych okolicznościach, a ich wybór zależy od konkretnego przypadku i podyktowany jest wskazaniami medycznymi.
Doładuj
Przeładuj