Jak rozpoznać nadopiekuńczość?
fot. adobe stock

Jak rozpoznać nadopiekuńczość?

Nadopiekuńczość to nadmierna troska o dziecko i jego potrzeby. Wielu rodziców, chcąc zapewnić dzieciom dobrobyt, wpada w pułapkę nadopiekuńczości, której konsekwencje mogą negatywnie wpływać na psychikę dziecka, rzutować na jego dorosłe życie i być powodem niepowodzeń zarówno w sferze prywatnej, jak i zawodowej.
Katarzyna Gałązkiewicz
Jak rozpoznać nadopiekuńczość?
fot. adobe stock
Nadopiekuńczość wykracza poza podstawową opiekę i dbanie o dziecko. Jeżeli rodzic wyręcza we wszystkim dziecko, rozwiązuje za nie problemy i podejmuje decyzje, jest to oznaką, że dochodzi do nadopiekuńczości. Takie toksyczne zachowanie doprowadza do tego, że dziecko czuje się stłamszone i nie potrafi samodzielnie funkcjonować.

Spis treści:
  1. Jak rozpoznać nadopiekuńczość?
  2. Czym cechują się nadopiekuńczy rodzice?
  3. Nadopiekuńcza matka
  4. Dlaczego nadopiekuńczość jest szkodliwa?
  5. Konsekwencje nadopiekuńczości

Jak rozpoznać nadopiekuńczość?

Nadopiekuńczość u rodziców można rozpoznać po przesadnym strachu o dziecko i potrzebą niezdrowej kontroli, która dotyczy każdej aktywności, której dziecko chce się podjąć. Statystyki pokazują, że nadopiekuńczość w większości przypadków dotyczy matek, rzadziej ojców. Nie jest to jednak regułą. Wielu nadopiekuńczych rodziców zabrania dziecku nocowania u koleżanki, udziału w wycieczce szkolnej czy wykonywania czynności, które bezpodstawnie i z góry zostają uznane za niebezpieczne. Osoby, które cechują się takim nastawieniem do otaczającej rzeczywistości, zakorzeniają w dziecku strach i fałszywe przekonanie, że świat jest złym i niebezpiecznym miejscem.
Redakcja poleca: Z maluszkiem w Centrum Nauki Kopernik - galeria Bzzz! (video)
Nie musisz czekać, aż twoje dziecko podrośnie, by zainteresować je nauką. Do galerii Bzzz! w warszawskim Centrum Nauki Kopernik można przyjść już z dwulatkiem!

Cechy nadopiekuńczych rodziców

Nadopiekuńczy rodzice są zwykle również bardzo pobłażliwi. Nie potrafią wyznaczyć konkretnych zasad i wyraźnych granic, do których dzieci mogłyby się dostosować. Nie umieją wytłumaczyć dziecku znaczenia postaw, które reprezentują. Dzieje się tak, ponieważ większość nadopiekuńczych dorosłych prezentuje zwykle sprzeczne zachowania. Zdarza się, że ustalone przez nich zasady, zostają przez dziecko złamane.

Nadopiekuńcza matka

Nadopiekuńcza matka z obawy przed zranieniem dziecka, nie tłumaczy dziecku konsekwencji nieprzestrzegania ustalonych reguł, które powinny być wyjaśnione po to, żeby dziecko uczynić świadomym i odpowiedzialnym. W zamian za to nadopiekuńcza matka reaguje pobłażliwie, zwalniając tym samym dziecko z jego obowiązków. Próbuje ona często tłumaczyć zachowanie dziecka niedostateczną dojrzałością i twierdzi, że dziecko jeszcze będzie miało czas na wykonywanie powierzonych obowiązków. Tak wychowane dziecko staje się niesamodzielne również w dorosłym życiu. 

Dlaczego nadopiekuńczość jest szkodliwa?

Nadopiekuńczy rodzice mają błędne przekonania o wychowaniu i potrzebach swoich dzieci. Chcą uczynić dzieci szczęśliwymi w zły sposób, ponieważ obrana przez nich metoda wychowawcza pozbawia dziecko poczucia wartości. Stałe wyręczanie przez nadopiekuńczą matkę czyni je nieporadnym, co uwidacznia się już na etapie dzieciństwa, a w dorosłym życiu przeradza się w problemy z adaptacją czy podejmowaniem decyzji.

Konsekwencje nadopiekuńczości

Nadopiekuńczość doprowadza do zahamowania rozwoju dziecka i sprawia, że doświadcza ono problemów z emocjami. Jeśli dziecko na wczesnym etapie wychowania nie miało dostarczonych narzędzi do rozwiązywania problemów, również w dorosłym życiu nie będzie umieć się z nimi zmierzyć. Nadopiekuńczość doprowadza także do:
  • zależności od drugiego człowieka,
  • unikania odpowiedzialności za swoje zachowania,
  • problemów z poczuciem własnej wartości.

Dorosły człowiek może czuć się źle sam ze sobą i będzie stale potrzebował drugiej osoby, ponieważ samotność wpędzi go w poczucie bezwartościowości. Nadmierne zaspokajanie wszelkich potrzeb i kaprysów dziecka przez nadopiekuńczą matkę, przyzwyczaja dziecko do roszczeniowych postaw, które w dorosłym życiu mogą być społecznie nieakceptowane i źle odbierane. Wówczas dorosły człowiek, wychowany przez nadopiekuńczych rodziców, może reagować agresją i frustracją.
Pamiętaj, że najlepsze, co możesz podarować dziecku, to świadome wychowanie, pozwolenie na doświadczanie życia w jego pełnej krasie oraz nauki nie tylko na cudzych błędach, ale i własnych.
Źródło: Lythcott-Haims Julie, Pułapka nadopiekuńczości, Warszawa 2018

Zobacz także:
Oceń artykuł

Ocena 6 na 4 głosy

Zobacz także

Popularne tematy