kangurowanie
fot. Adobe Stock

Kangurowanie wcześniaka i noworodka to korzyść dla całej rodziny, nie tylko dla dziecka

Kangurowanie, czyli bardzo bliski kontakt dziecka z rodzicem, przynosi szczególne korzyści wcześniakom i noworodkom. Obniża ryzyko problemów z oddychaniem, pomaga utrzymać odpowiednią temperaturę ciała. Jednak kontakt skóra do skóry jest korzystny również dla dzieci urodzonych w terminie i dla starszych niemowląt, a także dla ich rodziców.
Małgorzata Wódz
Konsultacja: Prof. dr hab. n. med. Ewa Helwich, neonatolog
kangurowanie
fot. Adobe Stock
Kangurowanie to sposób opieki nad niemowlęciem. Polega na zapewnieniu maleństwu kontaktu ze skórą rodzica – kontakt „skóra do skóry’’. Kangurowanie można rozpocząć już w szpitalu, zaraz po narodzinach. Wiele szpitali praktykuje kładzenie dziecka na brzuchu lub klatce piersiowej matki od razu po porodzie. Kontakt ten może trwać nawet dwie godziny. Warto kontakt „skóra do skóry” praktykować także później, na oddziale noworodkowym i w domu. Kangurowanie jest nie tylko dla mam, ale i dla ojców!

Kangurowanie:

Kangurowanie jako metoda leczenia wcześniaków

Kangurowanie jest uznaną metodą leczenia wcześniaków. Stosuje się je w oddziałach intensywnej terapii noworodka, m.in. w Wielkiej Brytanii, USA, Szwecji, Niemczech, Belgii oraz w części polskich szpitali. Dzieci, które przyszły na świat w złej formie albo za wcześnie, nie leżą tam jedynie pod promiennikiem ciepła, ale są noszone przez mamę lub tatę na piersiach „skóra do skóry”. Dzięki temu ich stan szybciej się poprawia. Kangurowanie wcześniaków w szpitalu przebiega pod kierunkiem personelu medycznego. To on ocenia, czy stan zdrowia dziecka na to pozwala. Nie jest możliwe, np. gdy maluch ma założoną rurkę tracheostomijną lub dojście tętnicze, ale także gdy rodzic jest przeziębiony lub ma zmiany na skórze.
Redakcja poleca: Co składa się na wagę w ciąży? Nie tylko dziecko!
Na wagę w ciąży składa kilka rzeczy. Dziecko to tylko część dodatkowych kilogramów. Pozostałe pochodzą m.in. z płynu owodniowego, łożyska, tkanki tłuszczowej i macicy.

Kangurowanie jest dobre dla urodzonych w terminie

Kangurować można nie tylko wcześniaki, ale również zdrowe maluchy, które urodziły się o czasie. Bliski kontakt z ciałem mamy lub taty pomaga im zrelaksować się i ułatwia zasypianie. Liczne badania dowiodły, że noworodki, którym zapewniono kontakt „skóra do skóry”, są w lepszej formie od dzieci niekorzystających z kangurowania.
  • Są bardziej spokojne – dowiedziono, że krótka 20-minutowa sesja kangurowania obniża poziom kortyzolu (hormonu stresu) o 60 proc.
  • Lepiej śpią – ich sen jest głębszy i gwarantuje pełniejszy odpoczynek.
  • Mają zapewnioną odpowiednią temperaturę ciała – choć dziecko jest pod przykryciem nagie, wystarczająco grzeje je ciało rodzica.
  • Kangurowanie obniża ryzyko wystąpienia problemów z oddychaniem – sprawia, że serce i płuca pracują stabilnie. 

Kangurowanie to udany start dla rodziców

Mamy kangurujące wcześniaki szybciej wracają do formy po porodzie i mniej stresują się tym, że nie udało się dotrwać do terminu porodu. Łatwiej się z tym godzą i przestają obwiniać. Bliski kontakt z dzieckiem sprzyja również karmieniu piersią wcześniaka i dziecka urodzonego w terminie – sprawia, że wydziela się więcej hormonów odpowiedzialnych za wytwarzanie pokarmu. Podczas kangurowania rodzi się silna więź z dzieckiem, a rodzice zyskują szansę, by lepiej rozumieć jego potrzeby. To może sprawić, że nie pojawi się baby blues, albo będzie dużo słabszy i szybciej przeminie. Jest również korzyść dla kangurujących ojców. Tata, który ma szansę w ten sposób zajmować się dzieckiem, czuje się za nie bardziej odpowiedzialny, staje się wrażliwszy na jego potrzeby i mocniej angażuje się w opiekę nad dzieckiem.

kangurowanie tata
fot. Adobe Stock

Zasady kangurowania

Kangurowanie wcześniaków przebiega w szpitalu, o czym pisaliśmy powyżej. W momencie, gdy taki maluszek jest wypuszczany do domu, można go już traktować jak dziecko urodzone w terminie.

Jeśli dziecko jest zdrowe i urodziło się o czasie:  
  • Ubrane w pieluszkę połóż na środku nagiej klatki piersiowej (mama powinna zdjąć biustonosz). 
  • Upewnij się, że dziecko całą powierzchnią brzuszka od pępka do szyi dotyka twojego ciała. Właśnie tam jest najwięcej receptorów, które wpływają na pracę układu oddechowego, krążenia i regulację temperatury. 
  • Nóżki dziecka powinny być zgięte. Do kangurowania warto założyć na siebie rozpinane z przodu ubranie, na tyle duże, by po zapięciu zmieściło się pod nim również dziecko. 
  • Aby noworodkowi nie było zimno, możesz okryć go kocem

Jeśli dziecko waży kilogram lub więcej – noś je w takiej samej pozycji (układaj jego główkę na jednej z piersi). Mniejsze wcześniaki mogą mieć problem z utrzymaniem pozycji poziomej, dlatego układa się je na piersiach po skosie – główka leży na jednej piersi, a ciało pod drugą. 

Czas kangurowania zależy od chęci rodziców. Ogólna zasada jest taka, że każda ilość kangurowania jest lepsza niż jego brak. U wcześniaków dobre efekty przynoszą dłuższe, trwające ponad godzinę sesje.

Warto też podkreślić, że kontynuacją kangurowania może być chustonoszenie. Dziecko nie jest wtedy co prawda przytulone do nagiej skóry rodzica, ale nadal pozostaje w bliskim kontakcie z mamą lub tatą, czuje ciepło ciała opiekuna, słyszy bicie serca.


Więcej o opiece nad niemowlęciem:
Prof. dr hab. n. med. Ewa Helwich
Konsultacja: Prof. dr hab. n. med. Ewa Helwich, neonatolog

Krajowy konsultant w dziedzinie neonatologii. W Instytucie Matki i Dziecka kieruje Kliniką Neonatologii i Intensywnej Terapii Noworodka, którą stworzyła jako ośrodek leczenia wcześniaków.

Oceń artykuł

Ocena 6 na 5 głosy

Zobacz także

Popularne tematy