krztusiec u dorosłych - objawy
fot. Adobe Stock

Krztusiec (koklusz) objawy u dorosłych - nie zawsze towarzyszy mu duszący kaszel

Krztusiec nazywany też kokluszem u osób dorosłych ma inne objawy niż u dzieci. To powoduje, że bardzo trudno od razu go rozpoznać. Zobacz, jakich sygnałów nie można przeoczyć.
Agnieszka Majchrzak
krztusiec u dorosłych - objawy
fot. Adobe Stock
Coraz więcej osób dorosłych cierpi na tę chorobę zakaźną. I to mimo tego, że jako dzieci otrzymali przeciw niej szczepienia. Oprócz zaniku odporności przyczynia się do tego fakt, że koklusz u dorosłych często ma bardzo niejednoznaczne objawy i nawet lekarzom trudno go od razu rozpoznać.

Krztusiec, czyli duszący kaszel

Krztusiec, nazywany też kokluszem to choroba zakaźna układu oddechowego wywołana bakterią Bordetella pertussis. Jego nazwa wynika z tego, że powoduje bardzo dokuczliwy i duszący suchy kaszel, momentami dławiący oraz powodujący uczucie wymiotowania. Najczęściej dotyka niemowlęta oraz małe dzieci i to u nich ma najgroźniejszy przebieg. Do zarażenia dochodzi droga kropelkową, przez górne drogi oddechowe. Chorobę leczy się antybiotykami.

Najskuteczniejszą metodą zapobiegania krztuścowi jest szczepienie się przeciw niej szczepionką DTP (wraz ze szczepionką przeciw błonicy i tężcowi). Według obowiązkowego programu szczepień każde dziecko powinno zostać zaszczepione czterema dawkami szczepionki DTP do ukończenia półtora roku życia.

Zanik odporności poszczepiennej i niestosowaniem dawek przypominających szczepienia przeciw krztuścowi spowodował, że w ostatnich latach notuje się zwiększoną zachorowalność wśród młodzieży i dorosłych.
Redakcja poleca: Domowe sposoby na przeziębienie - film
Nie zawsze konieczna jest wizyta u lekarza, czasem wystarczy herbata z cytryną czy ciepła kąpiel. Pediatra poleca domowe sposoby na przeziębienie.

Krztusiec u dorosłych - objawy

Choroba ma dwie fazy - piersza przypomina lekkie przeziębienie, jest łagodny kaszel, katar i stan podgorączkowy. W drugiej fazie kaszel staje się dokuczliwy i męczący, nasilający się nocą.

W czasie kaszlu twarz chorego staje się czerwona, sinieje, występuje wytrzeszcz gałek ocznych, łzawienie i ślinienie. Ataki kaszlu mogą spowodować pęknięcie naczyń krwionośnych, doprowadzić do wylewów i wybroczyn do spojówek oraz skóry i krwawień z nosa. U dzieci kaszel ma specyficzny dźwięk z charakterystycznym świszczącym wdechem przypominającym pianie koguta.

U dorosłych krztusiec przebiega dość łagodnie, bez typowych dla siebie faz, a przede wszystkim może nie mieć tak wyraźnych objawów. Zazwyczaj występują:
  • przewlekły kaszel, nasilający się nocą (może nie być bardzo silny, napadowy),
  • uczucie duszności,
  • ucisk w klatce piersiowej,
  • zaburzenia snu,
  • bóle głowy i gardła,
  • chrypka,
  • nasilone pocenie się,
  • utrata masy ciała.

W ciągu doby może wystąpić od kilku do kilkudziesięciu napadów kaszlu. Mogą one być wywoływane przez bodźce fizyczne lub emocjonalne, takie jak: jedzenie, kichanie, ziewanie, zdenerwowanie, ale też mogą wystąpić w trakcie snu. Choroba utrzymuje się nawet do trzech miesięcy.

Kłopot z ropoznaniem krztuśca

U dorosłych krztusiec może przebiegać pod maską przewlekłej choroby układu oddechowego z łagodnym kaszlem. Bardzo często lekarze nie podejrzewają krztuśca u kaszlących i raczej poszukują u nich grypy lub infekcji górnych dróg oddechowych. Przez to nierozpoznany krztusiec, leczony jest jako przewlekle zapalenie oskrzeli lub astma oskrzelowa.

Szczepienia dorosłych przeciw krztuścowi

Szacuje się, że dwie trzecie zakażeń wywołanych pałeczką krztuśca u dorosłych zaszczepionych w dzieciństwie przebiega bezobjawowo lub nietypowo. Ciężka forma choroby wymagająca hospitalizacji występuje bardzo rzadko. U osób w wieku podeszłym krztusiec może być przyczyną zgonu z powodu wylewu do ośrodkowego układu oddechowego.

Odporność uzyskana po szczepieniu przeciw krztuścowi nie jest trwała i może zniknąć po upływie kilku lat, dlatego osobom dorosłym zaleca się przypominające dawki szczepionki co 10 lat.

Dotyczy to szczególnie:
  • młodzieży w wieku 14 lub 19 lat,
  • personelu medycznego oddziałów neonatologicznych i pediatrycznych,
  • osób mających kontakt z niemowlętami,
  • kobiet w ciąży.

Zobacz też: 

Ocena (1 ocena)

5.0
Doładuj
Przeładuj