Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-07-23T07:16:06.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Wygląda jak niewinna zabawa, ale to jeden z pierwszych objawów ADHD. Zwróć uwagę na rączki dziecka
items: Już nigdy nie powiesz, że jest „niegrzeczne”. Ta krótka animacja pokazuje, jak wygląda świat oczami dziecka z ADHD
items: Nowość od BoboVita – Warzywa Bohaterowie! Trzy musy warzywno-owocowe, które inspirują do odkrywania nowych smaków
items: Twoja zgoda już nie wystarczy: koniec ze zdjęciami ze żłobka w sieci. Psycholożka: "cały ciężar ochrony spoczywa na dorosłych"
items: 5 bajek, które uczą logicznego myślenia zamiast ogłupiać. Na nudę w wakacje jak znalazł
items: „Oddychający” pluszak w łóżeczku niemowlęcia? Eksperci ostrzegają przed poważnym ryzykiem
items: To najlepsza bajka edukacyjna w historii telewizji. Wyrastają na niej inteligentne i ciekawe świata dzieci
items: Ta bajka ogłupia bardziej niż scrollowanie TikToka. Rodzice nieustannie włączają ją dzieciom
items: „Córka nie znosi malutkiej siostry, traktuje ją gorzej niż lalkę. To okropne, na czym ją przyłapałam”
items: Te dzieci będą w przyszłości bogate. Rodzice uczą ich 4 rzeczy: zaczynają już od maleńkości
items: To najspokojniejsza bajka z czasów PRL: jest jak paliwo dla mózgu dziecka. Rodzice o niej zapomnieli
items: Tę 1 rzecz robi każde genialne dziecko. Od dziadków usłyszysz, że to porażka wychowawcza
items: Rodzice wstydzą się tego zachowania u dziecka. Nie wiedzą, że świadczy o wybitnej inteligencji
items: Tę 1 bajkę możesz z czystym sumieniem włączyć nawet 2-latkowi. Wyciszy i rozbudzi ciekowość świata
items: Logopedka ostrzega przed 1 bajką, a dzieci ją uwielbiają. „Pokazuje złe wzorce”
items: „Już 3-latek może robić pranie”. Kiedy jest za wcześnie na obowiązki domowe?
items: Te dzieci szybciej się rozwijają. Ich rodzice robią 3 rzeczy inaczej niż wszyscy
items: Wystarczy 1 zasada i dziecko rozwija się książkowo. „Jest pewne siebie i śpi dłużej”
items: Przez ten 1 drażniący nawyk hamują rozwój dzieci. Większość rodziców robi to nagminnie
items: Twoje dziecko wreszcie zrozumie, czym są głoski. Wystarczy jeden przykład i gotowe
items: W żłobku dziecko rozwija się lepiej niż w domu: to potwierdzone!
items: Dwujęzyczność na luzie – jak pomóc dziecku pokochać angielski bez presji z Novakid?
items: Jak poradzić sobie z trudnymi emocjami dzieci? Podpowiada psycholog – Roksana Benedykciuk [wideo]
items: Jak wykonać wyciszający masaż dziecka? Podpowiada Ola Ropelewska – fizjoterapeutka dziecięca [wideo]
items: Badanie Novakid: liczba dzieci spędzających ponad 6 godzin tygodniowo na nauce online wzrosła 8-krotnie od 2022 roku

Wygląda jak niewinna zabawa, ale to jeden z pierwszych objawów ADHD. Zwróć uwagę na rączki dziecka
type: item
date: 2026-07-23T07:15:38.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Rozwój dziecka
subject: Małe dziecko
subject: ADHD
subject: autyzm u dziecka
subject: rozwój dziecka
description: To, jak bawi się dziecko, może być czymś więcej niż tylko sposobem spędzania wolnego czasu. Specjaliści podkreślają, że pewne wzorce zabawy mogą – choć nie muszą – być jednymi z pierwszych sygnałów zaburzeń neurorozwojowych, takich jak ADHD czy autyzm. Warto je znać, ale równie ważne jest, by nie wyciągać pochopnych wniosków.
encoded: W mediach społecznościowych nie brakuje krótkich filmów, na których psychologowie, terapeuci i lekarze pokazują, na co rodzice mogą zwrócić uwagę podczas codziennych zabaw swoich dzieci. Jedno z nagrań, które zdobyło dużą popularność na Instagramie, porównuje sposób zabawy dziecka neurotypowego, dziecka z autyzmem oraz dziecka z ADHD. Należy jednak pamiętać, że jest to jedynie przykład pewnych charakterystycznych wzorców zachowania, a nie narzędzie do stawiania diagnozy. Jak bawią się dzieci neurotypowe, z autyzmem i z ADHD? Dziecko neurotypowe najczęściej wykorzystuje zabawki zgodnie z ich przeznaczeniem. Samochód jeździ po podłodze, figurki odgrywają role, a zabawa ma określony scenariusz. Maluch koncentruje się na jednej aktywności i rozwija ją przez dłuższą chwilę. Dziecko z autyzmem również może być bardzo skupione na zabawie, ale często wykorzystuje zabawki w inny sposób. Zamiast odgrywać nimi scenki, układa je w rzędach, segreguje według koloru lub wielkości albo koncentruje się na jednym elemencie. Przykładem może być wielokrotne obracanie kółka samochodziku zamiast jeżdżenia nim. Powtarzalność i skupienie na szczegółach to zachowania, które – jeśli występują razem z innymi objawami – mogą skłonić specjalistę do pogłębionej oceny rozwoju. Dziecko z ADHD z kolei zwykle bawi się zabawkami zgodnie z ich przeznaczeniem, ale znacznie trudniej jest mu utrzymać uwagę na jednej czynności. Szybko przechodzi od jednej zabawki do drugiej, zmienia aktywności i sprawia wrażenie, jakby wszystko interesowało je jednocześnie. Nie oznacza to jednak, że nie potrafi się bawić – raczej potrzebuje częstszych zmian i nowych bodźców. Eksperci przypominają, że pojedyncze zachowanie nigdy nie powinno być podstawą do stawiania diagnozy. Każde dziecko rozwija się we własnym tempie, a sposób zabawy może zależeć również od wieku, temperamentu, zmęczenia czy zainteresowań. Jeśli jednak rodzice zauważają kilka niepokojących sygnałów utrzymujących się przez dłuższy czas, warto porozmawiać …

dziecko-bawi-sie-klockami-ab254fa.jpg
width: 1600
height: 1200

Już nigdy nie powiesz, że jest „niegrzeczne”. Ta krótka animacja pokazuje, jak wygląda świat oczami dziecka z ADHD
type: item
date: 2026-07-20T10:15:35.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Rozwój dziecka
subject: Małe dziecko
subject: ADHD
subject: rozwój dziecka
description: Dzieci z ADHD często mają łatkę „niegrzecznych” – nie tylko wtedy, kiedy wszędzie ich pełno, ale również gdy... zapominają. Nie mogą się skupić. Zachowują się „inaczej”. „Dziwnie”. Warto poświęcić 4 minuty i zobaczyć tę krótką animację, by lepiej zrozumieć, co dzieje się w głowie tego „innego” dziecka.
encoded: Animacja „Falling Letters” (szwedzki tytuł: „Bokstavsbarn”) w reżyserii szwedzkiego animatora Erika Rosenlunda przedstawia jeden dzień z życia dziecka, które wykazuje wiele objawów ADHD. Chociaż w filmie nie pada żadna konkretna diagnoza głównego bohatera, to niezwykle trafny obraz emocjonalnej walki z trudnościami, której osoby z zaburzeniami neurorozwojowymi mogą doświadczać. Animacja: jak wygląda świat dziecka z ADHD? Chociaż ta 4-minutowa animacja powstała w 2014 roku i od ponad 10 lat można ją oglądać m.in. na YouTubie, wciąż pozostaje niezwykle aktualne. Nie tylko pokazuje, z czym mierzą się dzieciaki z ADHD: niemożność zrozumienia polecenia, przytłoczenie, nieumiejętność opanowania impulsów. To również pochwała dla jednej z cech dzieci z ADHD: kreatywności. Główny bohater animacji jest niezwykle twórczy – potrafi zamienić zwykłą kartkę papieru, nudny stołówkowy obiad czy nawet kwiaty rosnące przy drodze w małe dzieła sztuki. View oEmbed on the source website Jak wspierać dziecko z zaburzeniami neurorozwojowymi? Każde dziecko powinno wiedzieć, że chociaż ma przed sobą wiele wyzwań, posiada też mocne strony i talenty, nawet jeśli otoczenie ich nie zauważa lub wręcz je krytykuje. Warto o tym pamiętać szczególnie w trudniejszych dniach. Poruszająca jest także postawa ojca, który stara się otoczyć swoje dziecko opieką i wsparciem. To przypomnienie, że obecność dorosłego, który dostrzega w uczniu coś więcej niż jego trudności, może całkowicie odmienić jego życie. To również sygnał dla rodziców: dzieci z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej potrzebują mądrego przewodnika. Potrzebują wsparcia, bezpiecznych, nieoceniających ramion gotowych do pomocy. Bezwarunkowej miłości. Jak pomóc dziecku? Wprowadź stałą rutynę – przewidywalny plan dnia daje dziecku poczucie bezpieczeństwa i ułatwia organizację. Dziel zadania na małe etapy – jedno polecenie naraz jest łatwiejsze do wykonania niż długa lista obowiązków. Chwal wysiłek, nie tylko efekt – zauważaj starania, nawet jeś…

animacja-ADHD-22efa42.jpg
width: 1600
height: 1200

Nowość od BoboVita – Warzywa Bohaterowie! Trzy musy warzywno-owocowe, które inspirują do odkrywania nowych smaków
type: item
subject: Nasze akcje
subject: Rozwój dziecka
subject: Małe dziecko
description: Rozszerzanie diety czy nauka prawidłowych nawyków żywieniowych to wyjątkowa podróż pełna smaków, emocji i małych–wielkich kroków. Aby wspierać rodziców i ich maluchy w tych ważnych etapach, marka BoboVita wprowadza zupełnie nową linię musów warzywno-owocowych, w której pierwsze skrzypce grają… Warzywa Bohaterowie! Szpinak, dynia i burak – trzy wyjątkowe smaki, trzy kolory i trzech warzywnych superbohaterów w poręcznych tubkach 80 g, idealnych na spacer, w podróży i w domu.
encoded: Nowa linia musów – warzywa w akcji! BoboVita prezentuje nową linię musów – BoboVita Superbohater po 6. miesiącu życia. To trzy wyjątkowe kompozycje warzywno-owocowe, z których każda ma swojego warzywnego bohatera, pełnego wartości, smaku i koloru. W najnowszym musie warzywo nie jest jedynie małym dodatkiem. To smakowy przewodnik i główny bohater kulinarnej przygody małego smakosza. Marka proponuje trzy wersje smakowe: BoboVita Superbohater dynia z marchewką i jabłkiem, BoboVita Superbohater szpinak z jabłkiem i kiwi, BoboVita Superbohater burak z jagodą. Małe posiłki o dużym znaczeniu Nowa linia musów warzywno-owocowych to wsparcie dla rodziców na etapie, w którym dziecko poznaje nowe smaki, testuje, reaguje i uczy się, co lubi najbardziej. To moment przełomowy, a odpowiedni smak może pomóc go oswoić. Dlatego w centrum kompozycji smakowych stoją warzywa, nie jako tło, ale jako wyraziści i pełni wartości liderzy kompozycji. Nowe musy to także zaproszenie do zabawy, bo kiedy burak staje się odkrywcą smaku, szpinak zielonym wojownikiem, a dynia strażniczką kremowej delikatności, nauka prawidłowych nawyków żywieniowych przestaje być obowiązkiem, a zamienia się w fascynującą przygodę. Dla małych odkrywców te musy mogą być nie tylko źródłem warzyw i owoców, ale mogą uczyć otwierania się na różnorodność smaków i kolorów przez tworzenie własnych historii warzywnych bohaterów. Stworzone z myślą o 1000 pierwszych dniach życia Rozszerzanie diety to jeden z najważniejszych etapów w rozwoju dziecka. W 1000 pierwszych dniach życia, czyli okresie intensywnego wzrostu i dojrzewania organizmu, kształtują się preferencje smakowe, nawyki żywieniowe, buduje się odporność oraz rozwija mózg. Dlatego tak ważne jest, aby dbać o odpowiednią jakość produktów podawanych maluchowi. BoboVita od lat tworzy żywność dopasowaną do wieku i potrzeb najmłodszych, pamiętając o tym, że dzieci to nie minidorośli. Są za małe na dorosły fotel samochodowy, dorosłe łóżko i dorosłą toaletę – więc dlaczego mia…

AdobeStock429965767-2aaa378.jpeg
width: 6016
height: 4016

Twoja zgoda już nie wystarczy: koniec ze zdjęciami ze żłobka w sieci. Psycholożka: "cały ciężar ochrony spoczywa na dorosłych"
type: item
date: 2026-07-16T12:21:43.000Z
creator: Gabriela Wysocka
subject: Małe dziecko
subject: Rozwój dziecka
description: "Odbieramy dziecku część jego autonomii" – mówi psycholożka Amanda Staniszewska-Celer o zdjęciach publikowanych w internecie od pierwszych miesięcy życia. Do Sejmu trafił właśnie projekt ustawy, który może to zmienić na dobre: żłobki nie będą mogły publikować zdjęć maluchów w sieci, nawet jeśli rodzic wyrazi na to zgodę. Sprawdziłyśmy, co dokładnie to oznacza – i zapytałyśmy rodziców, co o tym myślą.
encoded: Ile razy podpisałaś zgodę na wykorzystanie wizerunku dziecka, nawet nie czytając jej do końca? Przy zapisie do żłobka, przedszkola, na zajęcia dodatkowe – gdzieś między stertą innych dokumentów pojawia się kartka z klauzulą o "promocji placówki w mediach społecznościowych". Podpisujesz, bo wszyscy podpisują, bo nie chcesz być tą trudną mamą, bo to przecież "tylko zdjęcia z balu przebierańców". Tymczasem do Sejmu trafił właśnie projekt ustawy, który może to wszystko zmienić. Nowe przepisy zakładają, że żłobki, kluby dziecięce i punkty opieki dziennej nie będą mogły publicznie udostępniać wizerunku dziecka – nawet jeśli rodzic wyrazi na to zgodę. Zapytałyśmy psycholożkę Amandę Staniszewską-Celer, co to oznacza z perspektywy rozwoju dziecka, oraz kilkoro rodziców, jak radzą sobie z tym tematem na co dzień – zanim jeszcze zrobi to za nich ustawodawca. "Zgoda rodzica przestaje wystarczać" Projekt ustawy o zmianie ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 przewiduje coś, co jeszcze do niedawna trudno było sobie wyobrazić: podmiot prowadzący żłobek, klub dziecięcy czy punkt opieki dziennej nie będzie mógł, nawet za zgodą rodzica, publicznie udostępniać wizerunku dziecka objętego opieką w tej placówce. W praktyce oznacza to koniec zdjęć maluchów na Facebooku, Instagramie czy stronach internetowych żłobków – niezależnie od tego, jak bardzo dana placówka lubi chwalić się zajęciami tanecznymi czy wycieczką do zoo. Projektodawcy przewidzieli dwa wyjątki: gdy dziecko jest jedynie "szczegółem większej całości" (np. tłum na festynie) oraz gdy zdjęcia trafiają wyłącznie do rodziców dzieci z danej grupy, w zamkniętym obiegu. Jeśli przepisy zostaną uchwalone, nowe zasady obejmą żłobki, kluby dziecięce i dziennych opiekunów od 1 września 2027 roku, a punkty opieki dziennej – od 1 stycznia 2028. W uzasadnieniu projektu ustawodawca nie zostawia wątpliwości co do intencji: "Celem projektowanych przepisów jest zapewnienie skuteczniejszej ochrony prywatności, bezpieczeństwa oraz dobra d…

AdobeStock2060744148-e5653db.jpeg
width: 4000
height: 2668

5 bajek, które uczą logicznego myślenia zamiast ogłupiać. Na nudę w wakacje jak znalazł
type: item
date: 2026-07-11T10:15:45.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Rozwój dziecka
subject: Małe dziecko
subject: bajki dla dzieci
subject: filmy dla dzieci
description: Oto edukacyjne hity dla dzieci, które skutecznie przegonią nudę w wakacje, a przy tym w uroczy sposób nauczą logicznego myślenia, łącząc świetną zabawę z bezpiecznym treningiem intelektualnym.
encoded: Letnie, deszczowe popołudnia lub leniwe poranki w czasie wakacji bardzo często stawiają rodziców przed trudnym dylematem: jak zorganizować dzieciom czas, gdy nuda daje się mocno we znaki? Choć idealny świat zakłada całodniowe bieganie po podwórku i budowanie szałasów w lesie, rzeczywistość bywa bardziej pragmatyczna i chwilka z ekranem staje się dla zmęczonej mamy jedyną szansą na wytchnienie. Zamiast jednak godzić się na poczucie winy i włączać maluchowi losowe, krzykliwe produkcje pełne chaosu, warto mądrze wykorzystać te cyfrowe chwile. Na platformach streamingowych i w internecie istnieją prawdziwe, ukryte perełki, które potrafią zamienić czas spędzony przed telewizorem w genialny trening dla małego mózgu. Mądre animacje dla dzieci jako ratunek na letnią nudę w wakacje Oto lista pięciu starannie wybranych animacji, które rozwijają intelekt, uczą wyciągania wniosków i stanowią doskonałą rozrywkę na najwyższym poziomie: 1. Detektyw Łodyga Ta polska produkcja to absolutny majstersztyk w kategorii edukacji najmłodszych, ponieważ uczy wyciągania wniosków poprzez fascynujące, codzienne śledztwa. Tytułowy bohater, sympatyczny pan Tadeusz Łodyga, zabiera małych widzów w świat przyrody i ekologii, rozwiązując zagadki, które z pozoru wydają się skomplikowane, jak choćby to, skąd bierze się deszcz lub dlaczego liście zmieniają kolor. Dzieci uczą się tutaj klasycznego myślenia przyczynowo-skutkowego, obserwacji otoczenia oraz szacunku do przyrody. Wszystko to podane jest w spokojnej oprawie graficznej, która nie przebodźcowuje wrażliwego układu nerwowego kilkulatka. Gdzie obejrzeć: Bajka jest dostępna na platformie Canal+ Online oraz na oficjalnym kanale MiniMini+ w serwisie YouTube. View oEmbed on the source website 2. Bluey Choć ta australijska animacja opowiada pozornie o zwyczajnym życiu rodziny sympatycznych piesków, to pod warstwą humoru kryje się genialny podręcznik kreatywnego rozwiązywania problemów i logiki społecznej. Tytułowa Bluey oraz jej młodsza siostra Bingo…

madre-bajki-na-wakacje-827e4d4.png
width: 1600
height: 1200

„Oddychający” pluszak w łóżeczku niemowlęcia? Eksperci ostrzegają przed poważnym ryzykiem
type: item
date: 2026-06-17T14:30:52.000Z
creator: Kinga Pawlikowska
subject: Rozwój dziecka
subject: Małe dziecko
subject: bepieczne zabawki
subject: bezpieczeństwo dziecka
subject: dziecięce lęki
description: Kolorowe, miękkie, emitujące kojące dźwięki i rytmicznie unoszące brzuszek. „Oddychające wydry” i pluszaki obciążeniowe opanowały media społecznościowe oraz dziecięce pokoje. Czy to rewolucja w uspokajaniu niemowląt, rozpaczliwa próba ratunku dla przemęczonych rodziców, czy może niebezpieczeństwo ukryte pod warstwą miękkiego futra?
encoded: Wchodząc do dowolnego marketu czy przeglądając sklepy internetowe, trudno nie odnieść wrażenia, że rynek zabawek zalała fala produktów „antylękowych” i „wyciszających”. Kupujemy je coraz młodszym dzieciom. Czy to oznacza, że współczesne maluchy boją się bardziej niż pokolenia wychowywane trzydzieści lat temu? – Prawda leży pośrodku, te dwa nurty mocno się ze sobą splatają – tłumaczy Angelika Kołomańska, psychoterapeutka poznawczo-behawioralna. – Z jednej strony jako społeczeństwo zrobiliśmy gigantyczny krok naprzód. Przestaliśmy zbywać dziecięce emocje kultowym zwrotem „nie bój się, nic się nie dzieje”. Zaczęliśmy widzieć w dziecku człowieka, który ma prawo czuć lęk. To wspaniała zmiana świadomościowa. Z drugiej strony, jak zaznacza ekspertka, świat drastycznie przyspieszył. Dzisiejsze niemowlęta nie rodzą się z gorszymi układami nerwowymi niż ich rodzice, ale rodzą się w środowisku bez porównywalnie bardziej skażonym nadmiarem bodźców. Współczesne maluchy są bez przerwy bombardowane sygnałami: z ekranów smartfonów, wszechobecnego smogu akustycznego czy głośnych zabawek. Producenci doskonale to widzą. Wysyp „uspokajaczy” to po prostu biznesowa odpowiedź na realny problem: nasze dzieci są przemęczone i zestresowane, a rodzice padają z nóg i szukają czegokolwiek, co szybko pomoże. Anatomia uspokojenia. Co dzieje się w mózgu malucha? Choć mechaniczne oddychanie pluszowej wydry czy ciężar zabawki obciążeniowej mogą brzmieć jak marketingowa magia, neurobiologia stoi tu na twardym gruncie fizjologii. Nasz organizm działa jak przełącznik między trybem walki i ucieczki (układ współczulny) a trybem odpoczynku i regeneracji (układ przywspółczulny). Kiedy dziecko odczuwa lęk, aktywuje się ciało migdałowate w mózgu, przyspiesza akcja serca, a oddech staje się płytki. Jak na ten stan reagują nowoczesne gadżety? Angelika Kołomańska rozbija to na czynniki pierwsze. - Głęboki nacisk (np. przytulenie, czy kołdra obciążeniowa) u części dzieci może działać uspokajająco i pomagać obniż…

Cala-prawda-o-oddychajacych-zabawkach-ee677a0.png
width: 1600
height: 1200

To najlepsza bajka edukacyjna w historii telewizji. Wyrastają na niej inteligentne i ciekawe świata dzieci
type: item
date: 2026-05-16T08:35:19.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Rozwój dziecka
subject: Małe dziecko
subject: bajki dla dzieci
subject: edukacja dziecka
description: W natłoku krzykliwych animacji i bajek, które bazują jedynie na szybkich zwrotach akcji, istnieje produkcja absolutnie ponadczasowa. Jej fenomen polega na tym, że zamiast podawać suche fakty, zamienia naukę w najbardziej ekscytującą przygodę, jaką kiedykolwiek widziało oko małego widza.
encoded: W przypadku tej bajki każde inne określenie niż „doskonała” byłoby niesprawiedliwością. Mowa o kultowym serialu „Było sobie życie” − dziele Alberta Barillé, które od lat 80. ubiegłego wieku niezmiennie stanowi niedościgniony wzór tego, jak opowiadać dzieciom o skomplikowanych mechanizmach rządzących ludzkim organizmem. To nie jest tylko kolejna dobranocka. To bilet do świata, w którym biologia staje się zrozumiała, a dbanie o zdrowie przestaje być nudnym nakazem rodziców, tylko staje się świadomym wyborem. Obserwując współczesny rynek mediów dla dzieci, łatwo odnieść wrażenie, że twórcy często nie doceniają inteligencji swoich odbiorców. Serwują im uproszczone obrazy, które nie pobudzają do myślenia. „Było sobie życie” poszło w zupełnie inną stronę. To właśnie dzięki temu dzieci, które oglądają tę serię, zaczynają zadawać mądre pytania i wykazują niespotykaną u rówieśników ciekawość świata. Dlaczego „Było sobie życie” to fundament rozwoju małego odkrywcy? Siła tej bajki tkwi w jej niesamowitej precyzji merytorycznej połączonej z plastycznym językiem obrazu. W czasach, gdy Google zastępuje nam głęboką wiedzę, ta seria uczy systemowego myślenia. Dziecko nie dowiaduje się tylko, że należy myć ręce. Ono widzi, jak szkodliwe substancje próbują sforsować barierę skóry i co dzieje się wewnątrz organizmu, gdy system odpornościowy musi stanąć do walki. To buduje w małym człowieku niesamowity szacunek do własnego ciała. Inteligentne dziecko to takie, które rozumie przyczyny i skutki − a ta bajka tłumaczy je najlepiej na świecie. „Było sobie życie” nie boi się trudnych tematów. Opowiada o narodzinach, problemach zdrowotnych, o procesach starzenia, a wszystko to robi z niezwykłą klasą i wyczuciem. Dzięki temu maluchy wychowane na tej produkcji mają szersze horyzonty i znacznie łatwiej przyswajają wiedzę szkolną. One nie muszą kuć na blachę definicji z podręcznika do przyrody − one te procesy po prostu „widziały” i rozumieją ich dynamikę. View oEmbed on the source website Fenome…

edukacyjna-bajka-c4a8543.png
width: 1600
height: 1200

Ta bajka ogłupia bardziej niż scrollowanie TikToka. Rodzice nieustannie włączają ją dzieciom
type: item
date: 2026-05-07T06:12:30.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Rozwój dziecka
subject: Małe dziecko
subject: bajki dla dzieci
description: Wielu rodzicom wydaje się, że to tylko niewinna zabawa w krainie uśmiechniętego słońca i kolorowych pagórków, na której wychowały się całe pokolenia. Prawda o tej kultowej produkcji kryje jednak drugie dno, które dla rozwoju młodego umysłu może okazać się nawet bardziej ryzykowne niż współczesne technologie.
encoded: Na pewno znacie tę bajkę: na ekranie pojawiają się cztery kolorowe postacie z antenkami na głowach i telewizorami na brzuszkach. Dziecko zastyga, a my oddychamy z ulgą. Ale czy ta chwila spokoju nie ma zbyt wysokiej ceny? Od lat wśród rodziców i ekspertów toczy się debata, która nie traci na sile. Czy „Teletubisie” − bajka, która stała się ikoną popkultury − to faktycznie bezpieczna przystań dla dziecięcego umysłu, czy może najbardziej „ogłupiający” program, jaki kiedykolwiek trafił do ramówki? Choć na pierwszy rzut oka wydaje się łagodna, pod tą warstwą pluszu i jaskrawych kolorów kryją się mechanizmy, które mogą być bardziej szkodliwe niż bezmyślne scrollowanie TikToka przez nastolatka. Logopedyczny koszmar ukryty w kolorowej krainie Największym zarzutem, jaki od dekad stawiają Teletubisiom specjaliści od rozwoju mowy, jest ich sposób komunikacji. „Eh-oh!”, „Tuli!”, „Papa!”. Brzmi uroczo? Być może w ustach rocznego dziecka. Jednak gdy te dźwięki płyną z ekranu jako główny wzorzec komunikacji, zaczyna się problem. Dziecko uczy się mowy poprzez naśladownictwo. Jeśli jego ulubieni bohaterowie posługują się bełkotem, który imituje język niemowlęcy, maluch nie ma bodźca do tego, by starać się mówić poprawnie. Zjawisko to jest o tyle niebezpieczne, że „Teletubisie” są skierowane do grupy wiekowej, która znajduje się w fazie najbardziej intensywnego rozwoju ośrodków mowy. Zamiast budować bogate słownictwo, dziecko zostaje uwięzione w bańce uproszczonych sylab i nienaturalnej intonacji. To tak, jakbyśmy, zamiast uczyć dziecko jeść widelcem, nakazywali mu do 10. roku życia pić wyłącznie z butelki ze smoczkiem. Czy naprawdę chcemy, by pierwsze lata nauki świata opierały się na regresywnym języku, który zamiast stymulować, zwyczajnie rozleniwia mózg? Eksperyment na dziecięcej uwadze, czyli dlaczego ta bajka „hipnotyzuje”? Zastanawiałyście się kiedyś, dlaczego dzieci patrzą na Teletubisie jak w obrazek, niemal nie mrugając? To nie jest magia dobrego scenariusza, to czysta psy…

oglupiajaca-bajka-9a40c96.png
width: 1600
height: 1200

„Córka nie znosi malutkiej siostry, traktuje ją gorzej niż lalkę. To okropne, na czym ją przyłapałam”
type: item
date: 2026-05-03T19:08:24.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Rozwój dziecka
subject: Małe dziecko
subject: zazdrość o rodzeństwo
description: Dzień, w którym przyłapałam moją starszą córkę na tym, co zrobiła malutkiej Malwince, zmienił wszystko w moim postrzeganiu macierzyństwa. Zrozumiałam wtedy z przerażeniem, że moja ukochana trzylatka nie tylko nie kocha swojej siostry, ale traktuje ją jak intruza, którego za wszelką cenę chce się pozbyć.
encoded: Dzień dobry, piszę do Was, bo czuję się jak najgorsza matka na świecie i kompletnie nie wiem, do kogo się zwrócić o pomoc. Moja starsza córka, Zuzia, ma trzy lata. Do niedawna była moim oczkiem w głowie, całym światem, jedynym dzieckiem, które dostawało sto procent mojej uwagi. Rok temu urodziła się Malwinka. Myślałam, że będzie jak w bajce − wspólne zabawy, miłość, opieka starszej siostry nad młodszą. Jakże się myliłam. Od dnia powrotu ze szpitala nasze życie zamieniło się w pole bitwy, a ja każdego dnia widzę w oczach Zuzi coś, czego nigdy nie spodziewałabym się u tak małego dziecka: czystą, niczym niepohamowaną nienawiść do własnej siostry. Gdy zazdrość o rodzeństwo przekracza granice bezpieczeństwa Wszystko zaczęło się niewinnie − od ignorowania małej, od zabierania jej zabawek, od udawania, że Malwinka w ogóle nie istnieje. Tłumaczyłam to sobie trudnym wiekiem, buntem dwulatka, a potem trzylatka. Staraliśmy się z mężem poświęcać Zuzi jak najwięcej czasu, wychodzić z nią samą, żeby nie czuła się odtrącona. Ale z każdym miesiącem było tylko gorzej. Zuzia zaczęła traktować Malwinkę gorzej niż lalkę. Lalkę rzuci w kąt i zapomni, a do siostry podchodzi tylko po to, żeby sprawić jej przykrość. Punkt krytyczny nastąpił wczoraj. Zostawiłam dziewczynki na sekundę w kojcu − Malwinka siedziała i bawiła się grzechotką, a Zuzia stała obok. Poszłam do kuchni tylko po wodę. Nagle usłyszałam pisk Malwinki, ale to nie był zwykły płacz, to był wrzask bólu. Wbiegłam do pokoju i zamarłam. Zuzia stała nad małą, trzymając ją z całej siły za kępkę włosów i ciągnąc. Widziałam twarz Zuzi − nie było na niej strachu, nie było wyrzutów sumienia. Była tam tylko zaciętość i jakaś dziwna satysfakcja. Gdy mnie zobaczyła, puściła włoski i jak gdyby nigdy nic powiedziała: „Ona zajmuje za dużo miejsca”. Dziecko traktuje siostrę jak intruza we własnym domu To, co zobaczyłam, złamało mi serce na milion kawałków. Malwinka ma teraz na główce czerwony ślad, a ja boję się zostawić je same nawet na mru…

siostry-1c800ed.png
width: 1600
height: 1200

Te dzieci będą w przyszłości bogate. Rodzice uczą ich 4 rzeczy: zaczynają już od maleńkości
type: item
date: 2026-05-02T07:15:00.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Rozwój dziecka
subject: Małe dziecko
subject: dziecko i finanse
description: Większość z nas marzy o tym, by nasze dzieci nie musiały martwić się o pieniądze, ale rzadko zdajemy sobie sprawę, że to nasze codzienne komunikaty kształtują ich przyszły stan konta. Poznaj cztery fundamenty wychowania, które sprawiają, że maluch wyrasta na dorosłego z niezwykłym instynktem do zarabiania i pomnażania majątku.
encoded: Co tak naprawdę decyduje o tym, że jedni w dorosłości lekko płyną na fali finansowej pomyślności, a inni wiecznie walczą o przetrwanie? Przez lata myślałam, że chodzi o kapitał na start, o znajomości albo o prestiżowe szkoły. Nic bardziej mylnego. Prawdziwe bogactwo rodzi się w głowie − i to na długo przed tym, zanim dziecko dostanie swoje pierwsze kieszonkowe. Istnieją cztery filary, które budują fundament pod przyszły sukces finansowy, a najlepsi rodzice-mentorzy zaczynają je stawiać już od maleńkości, często w sposób, który dla postronnego obserwatora wydaje się tylko niewinną zabawą. 1. Odroczenie gratyfikacji, czyli dlaczego jedna pianka dziś to za mało Pamiętacie słynny „test pianki” przeprowadzony przez Waltera Mischela? Dziecko dostaje jedną słodką piankę i obietnicę, że jeśli jej nie zje przez 15 minut, dostanie drugą. To, co wydaje się prostym sprawdzianem silnej woli, jest w rzeczywistości najpotężniejszym zwiastunem bogactwa. Rodzice dzieci, które w przyszłości będą majętne, od najmłodszych lat uczą je cierpliwości. Nie dają wszystkiego na już. Jeśli maluch widzi w sklepie wymarzoną zabawkę, nie słyszy „Nie, bo nie” ani „Dobrze, kupię ci to teraz, żebyś nie płakał”. Słyszy: „To świetna zabawka. Zaplanujmy, jak możesz na nią odłożyć”. Ta umiejętność czekania na nagrodę to nic innego jak fundament inwestowania. W świecie dorosłych bogactwo buduje się nie przez wydawanie wszystkiego, co się zarobi, ale przez umiejętność rezygnacji z chwilowej przyjemności na rzecz długofalowego zysku. Kiedy uczysz pięciolatka, że warto poczekać na większy zestaw klocków, zamiast kupować mały samochodzik, budujesz w jego mózgu autostradę do finansowej wolności. To lekcja panowania nad impulsami, która w przyszłości uratuje go przed chwilówkami i nieprzemyślanymi kredytami konsumpcyjnymi. 2. Pieniądz jako narzędzie, a nie cel − budowanie zdrowej relacji z kapitałem W domach, w których rosną przyszli milionerzy, o pieniądzach mówi się otwarcie, ale bez zbędnego nabożeństwa. To…

nauka-finansow-2f6a8ac.png
width: 1600
height: 1200

To najspokojniejsza bajka z czasów PRL: jest jak paliwo dla mózgu dziecka. Rodzice o niej zapomnieli
type: item
date: 2026-05-01T06:12:27.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Rozwój dziecka
subject: Małe dziecko
subject: bajki dla dzieci
description: Pamiętasz chłopca, który rysował rozwiązania swoich problemów? Okazuje się, że ta kultowa dobranocka to nie tylko wspomnienie z dzieciństwa, ale prawdziwe „superfood” dla mózgu twojej pociechy. Sprawdź, dlaczego warto odkurzyć tę zapomnianą perełkę i jak niesamowicie wycisza ona dzisiejsze przebodźcowane dzieci.
encoded: Ostatnio, po serii seansów nowoczesnych bajek, gdzie kolory atakują zmysły, a akcja pędzi szybciej niż myśli, poczułam, że mój własny mózg błaga o chwilę ciszy. I wtedy, zupełnie przypadkiem, w czeluściach internetu mignął mi on − chłopiec z charakterystyczną grzywką. „Zaczarowany ołówek”. Poczułam falę ciepła, a potem przyszło olśnienie: przecież to jest dokładnie to, czego dzisiejsze dzieci potrzebują najbardziej, by ich wyobraźnia nie tylko przetrwała, ale rozkwitła. Cisza, która inspiruje − dlaczego „Zaczarowany ołówek” to fenomen? W dzisiejszych produkcjach dla dzieci cisza jest traktowana jak wróg. Jeśli przez trzy sekundy nikt nie krzyczy, nie wybucha albo nie śpiewa piosenki, twórcy boją się, że maluch przełączy kanał. Tymczasem „Zaczarowany ołówek” to absolutne mistrzostwo minimalizmu, które z dzisiejszej perspektywy wydaje się być lekarstwem na przebodźcowanie. W tej bajce niemal nie ma dialogów. Jest za to przestrzeń − przestrzeń na to, by dziecko mogło pomyśleć, zanim bohater wykona ruch. Gdy główny bohater, Piotrek, staje przed wyzwaniem (a bywają one naprawdę karkołomne!), nie wyciąga z kieszeni laserowego miecza. On się zastanawia. I właśnie ten moment zawieszenia, ta chwila, w której krasnoludek podaje mu ołówek, a Piotrek zaczyna kreślić na ścianie czy kartce rozwiązanie, jest najcenniejszym paliwem dla mózgu dziecka. Maluch przed telewizorem nie jest tylko pasywnym odbiorcą; on zaczyna projektować razem z Piotrkiem. „Co on teraz narysuje? Drabinę? Most? A może klucz?”. To czysta gimnastyka dla synaps, która uczy, że na każdy problem istnieje kreatywne rozwiązanie. Nauka nieszablonowego myślenia bez edukacyjnego zadęcia Często narzekamy, że współczesna szkoła zabija w dzieciach kreatywność, każąc im wpasowywać się w klucze odpowiedzi. „Zaczarowany ołówek” robi coś dokładnie odwrotnego. Ta bajka pokazuje, że granice rzeczywistości są tam, gdzie kończy się nasza wyobraźnia. Piotrek rysuje rower, by dogonić złoczyńcę, albo łódź, by przepłynąć jezioro −…

bajka-z-PRL-aea5743.png
width: 1600
height: 1200

Tę 1 rzecz robi każde genialne dziecko. Od dziadków usłyszysz, że to porażka wychowawcza
type: item
date: 2026-04-26T11:33:14.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Rozwój dziecka
subject: Małe dziecko
subject: babcia i dziadek
subject: inteligencja dziecka
description: Wielu rodziców i dziadków interpretuje dziecięcy opór jako brak dyscypliny, podczas gdy współczesna neuropsychologia widzi w nim fundamenty ponadprzeciętnego rozwoju poznawczego. Dowiedz się, dlaczego nawyk, który uchodzi za „trudny”, jest w rzeczywistości kluczowym wskaźnikiem wysokiej inteligencji i samodzielności twojego dziecka.
encoded: Jesteście u teściów na niedzielnym obiedzie, wasze dziecko właśnie po raz dziesiąty kwestionuje sens jedzenia brokułów, a w powietrzu wisi to niewypowiedziane, ale ciężkie jak ołów: „Za naszych czasów to by nie przeszło”. Sama wielokrotnie wstydziłam się, próbując uciszyć mojego małego filozofa, który zamiast potulnie potakiwać, urządzał mi debatę godną oksfordzkich profesorów. Dopiero po jakimś czasie kompletnie zmieniło się moje postrzeganie świata. Okazuje się, że ta jedna rzecz, która doprowadza pokolenie naszych rodziców do pasji, to w rzeczywistości najwspanialszy prezent, jaki natura mogła dać dziecku. Wielka wojna o autorytety, czyli dlaczego „nie” to oznaka inteligencji Mowa o notorycznym kwestionowaniu autorytetów i podważaniu narzuconych zasad. Dla naszych mam i babć, wychowanych w kulcie posłuszeństwa, dziecko, które pyta „Dlaczego?”, zamiast wykonać polecenie, jest po prostu źle wychowane. „Porażka wychowawcza” − słyszymy, gdy maluch nie chce uścisnąć ręki cioci, której nie widział dwa lata, albo gdy głośno punktuje nielogiczność naszych próśb. Tymczasem badania nad dziećmi wybitnie zdolnymi (tzw. gifted children) wskazują jasno: ci mali buntownicy posiadają coś, co nazywamy wysoką autonomią poznawczą. Genialne dziecko nie akceptuje świata takim, jakim on jest. Ono chce wiedzieć, jak ten świat działa, a każda zasada, która nie ma logicznego uzasadnienia, jest dla jego mózgu błędem w systemie. Kiedy twoje dziecko dyskutuje z tobą o godzinie pójścia spać, używając argumentów o przesunięciu czasu czy poziomie energii, to nie robi ci na złość. Jego neuroprzekaźniki pracują na najwyższych obrotach, tworząc skomplikowane struktury logiczne. To właśnie ta cecha sprawia, że w przyszłości te dzieci nie staną się trybikami w maszynie, ale wizjonerami, którzy zmieniają rzeczywistość. One nie boją się myśleć samodzielnie, a to fundament najwyższego IQ. Mózg na wysokich obrotach − neurobiologia „niegrzecznego” zachowania Dlaczego to zachowanie tak bardzo nas męczy? …

genialne-dziecko-1657f89.png
width: 1600
height: 1200

Rodzice wstydzą się tego zachowania u dziecka. Nie wiedzą, że świadczy o wybitnej inteligencji
type: item
date: 2026-04-22T19:08:06.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Rozwój dziecka
subject: Małe dziecko
subject: inteligencja dziecka
subject: rozwój dziecka
description: Zachowania, które rodzice często uznają za brak wychowania lub uciążliwe dziwactwa, mogą być w rzeczywistości oznakami wysokiego ilorazu inteligencji. Dowiedz się, dlaczego twój mały „uparty negocjator” lub „skarżypyta” to w rzeczywistości umysł o potężnym potencjale.
encoded: Znasz ten moment, gdy twoje dziecko robi coś tak specyficznego, że czujesz na sobie wzrok wszystkich osób w kolejce do kasy lub w przychodni? Czasami to uporczywe poprawianie pani w sklepie, innym razem głośne komentowanie tego, dlaczego pan na przystanku ma brudne buty. Szepczemy wtedy szybkie „przepraszam” i marzymy o pelerynie niewidce. Ale ostatnio zaczęłam patrzeć na te sytuacje zupełnie inaczej. Okazuje się, że to, co my, dorośli, uwięzieni w gorsetach konwenansów, nazywamy trudnym zachowaniem, dla ekspertów jest jasnym sygnałem: „Uwaga, tu rośnie wybitny umysł!”. Mistrzowie ciętej riposty i dyskusji bez końca Pierwszą rzeczą, której jako rodzice często się wstydzimy, jest dziecięca... kłótliwość. No wiecie, ten moment, gdy prosisz o założenie czapki, a w zamian dostajesz pięciominutowy wykład o tym, że czapka niszczy strukturę fryzury, a poza tym temperatura odczuwalna jest o trzy stopnie wyższa, niż pokazuje termometr. Wstydzimy się, bo wydaje nam się, że otoczenie widzi w tym brak dyscypliny i naszą rodzicielską porażkę. Tymczasem ta niesamowita zdolność do argumentacji i negocjacji to jedna z najsilniejszych oznak wysokiej inteligencji werbalnej. Dziecko, które nie przyjmuje poleceń „bo tak”, ale domaga się logicznych uzasadnień, to dziecko, którego mózg pracuje na najwyższych obrotach. Ono nie próbuje być złośliwe − ono bada związki przyczynowo-skutkowe i rozwija umiejętności, które za dwadzieścia lat uczynią z niego wybitnego prawnika, negocjatora czy lidera zespołu. Eksperci podkreślają, że inteligencja to nie tylko umiejętność rozwiązywania zadań z matematyki, to przede wszystkim zdolność do krytycznego myślenia. Więc następnym razem, gdy twoja pociecha zacznie podważać sens sprzątania klocków za pomocą logicznego wywodu, weź głęboki oddech i pomyśl: „Mój mały geniusz właśnie trenuje retorykę”. Niestosowna szczerość, czyli detektyw w krótkich spodenkach Kolejną cechą, która przyprawia nas o zawrót głowy, jest nadmierna spostrzegawczość połączona z abso…

wstydliwe-zachowanie-dziecka-52d0e20.png
width: 1600
height: 1200

Tę 1 bajkę możesz z czystym sumieniem włączyć nawet 2-latkowi. Wyciszy i rozbudzi ciekowość świata
type: item
date: 2026-04-20T11:33:39.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Rozwój dziecka
subject: Małe dziecko
subject: bajki dla dzieci
description: Nieraz stawałam przed telewizorem z pilotem w ręku, czując narastającą irytację. Znacie to uczucie? Włączacie dziecku bajkę, która ma być chwilą wytchnienia, a dostajecie w zamian agresywne kolory, piskliwe głosy i akcję pędzącą szybciej niż bolid Formuły 1.
encoded: Efekt? Po piętnastu minutach maluch jest tak przebodźcowany, że zamiast spokoju mamy w domu emocjonalny huragan. Jeśli więc szukacie czegoś, co przełamie ten schemat, koniecznie sprawdźcie „Puffin Rock”. Koniec z atakiem na zmysły − dlaczego tempo bajki ma znaczenie? Większość współczesnych animacji projektowana jest tak, by za wszelką cenę przykuć uwagę dziecka, co często odbywa się kosztem jego układu nerwowego. Szybkie cięcia, głośna muzyka i chaotyczne dialogi to dla dwulatka − którego mózg jest jeszcze niezwykle plastyczny i wrażliwy − prawdziwy atak. I tutaj na scenę wkracza „Puffin Rock” („Wyspa Puffinów”). To nie jest po prostu kolejna bajka; to wizualna i dźwiękowa kołysanka, która zamiast krzyczeć, szepcze fascynujące historie. Czym „Puffin Rock” różni się od reszty? Przede wszystkim tempem. Tutaj czas płynie inaczej. Obserwujemy życie uroczej maskonurzycy Oony i jej małego braciszka Baby na przepięknej, irlandzkiej wyspie. Każdy odcinek to spokojna narracja, w której jest miejsce na oddech, na pauzę, na zachwyt nad kroplą deszczu czy źdźbłem trawy. Kolorystyka jest stonowana, pastelowa, wręcz malarska − przypomina pięknie ilustrowaną książkę, która ożyła na naszych oczach. Dla dwulatka, który dopiero uczy się przetwarzać świat, taka forma jest najbezpieczniejszym wprowadzeniem w świat multimediów. „Puffin Rock”: edukacja przez empatię i bliskość z naturą Jako rodzice często szukamy bajek „edukacyjnych”, ale czy edukacja to tylko liczenie do dziesięciu po angielsku? Dzieci potrzebują relacji i poczucia bezpieczeństwa, by się uczyć. „Puffin Rock” realizuje to założenie po mistrzowsku. Relacja Oony z bratem to czysta lekcja empatii, opiekuńczości i cierpliwości. Oona nie jest idealna, ale jest mądrą starszą siostrą, która tłumaczy małemu braciszkowi świat bez zbędnego moralizatorstwa. Bajka w genialny sposób rozbudza też ciekawość przyrodniczą. Dzieci dowiadują się o cyklach natury, o tym, dlaczego mewy zachowują się tak, a nie inaczej, i jak ważne jest dban…

spokojna-bajka-6b58781.png
width: 1600
height: 1200

Logopedka ostrzega przed 1 bajką, a dzieci ją uwielbiają. „Pokazuje złe wzorce”
type: item
date: 2026-04-14T14:00:32.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Rozwój dziecka
subject: Małe dziecko
subject: bajki dla dzieci
subject: smartfon dla dziecka
subject: Świnka Peppa
subject: tablet dla dziecka
description: Szybkie, mocno bodźcujące bajki mogą nie być tak niewinną rozrywką, jak wielu rodziców zakłada. Prof. Jagoda Cieszyńska w programie „Balans” mówi o przeciążeniu mózgu dziecka, problemach z emocjami i relacjami oraz o zaleceniach, by najmłodsi w ogóle nie patrzyli w ekran.
encoded: Małe dziecko, które dostaje do ręki tablet lub telefon, potrafi w kilka sekund „zniknąć” w bajce. W programie „Balans” prof. Jagoda Cieszyńska w rozmowie z Kubą Jankowskim zwróciła uwagę, że współczesne animacje – szybkie, kolorowe i pełne dynamicznych zmian – mogą przeciążać rozwijający się mózg. Jej ostrzeżenie dotyczy nie tylko czasu spędzanego przed ekranem, ale też jakości treści, które dzieci oglądają. Szybkie bodźce, wolniejszy rozwój relacji Ekspertka podkreśla, że intensywna stymulacja wzrokowa i częsta zmiana scen to dla najmłodszych wyjątkowo trudne środowisko. W jej ocenie taki „rollercoaster bodźców” nie wspiera budowania odpowiednich aktywności w mózgu, w tym długich funkcjonalnych połączeń opisywanych w neurobiologii. Konsekwencje, o których mówi, brzmią znajomo dla wielu rodziców: dziecko po bajce bywa rozdrażnione, trudno wrócić do spokojnej zabawy, a kontakt „tu i teraz” jakby się urywał. Prof. Cieszyńska wskazuje, że przy częstym oglądaniu dziecko może mieć trudności z uczeniem się emocji, współdziałaniem i budowaniem relacji. Ważny jest też wątek wspólnego pola uwagi: gdy ekran przejmuje dowodzenie, rodzic i dziecko przestają skupiać się na tym samym, a to właśnie wspólne patrzenie, reagowanie i nazywanie świata jest jednym z fundamentów wczesnego rozwoju. Ekspertka opisywała również sytuacje, w których dzieci oglądają w kółko ten sam materiał (np. rolki na Instagramie). To zachowanie porównała do działania narkotyku – jako sygnał, że bodźce mogą być tak „wciągające”, iż trudno je potem zastąpić spokojniejszą aktywnością. „Świnka Peppa” na celowniku: problemem mają być wzorce relacji Wśród przykładów prof. Cieszyńska wymieniła bajkę „Świnka Peppa”. Jej krytyka nie dotyczy pojedynczych scen, tylko sposobu pokazywania relacji. Według ekspertki są one przedstawione w bardzo niekorzystny sposób, z przekazem, że w relacjach nie ma reguł. W jej ocenie taka narracja może utrwalać nieprawidłowe wzorce zachowań. To ważna uwaga zwłaszcza dla opiekunów malu…

szkodliwe-bajki-5-ed25aaa.png
width: 1600
height: 1200

„Już 3-latek może robić pranie”. Kiedy jest za wcześnie na obowiązki domowe?
type: item
date: 2025-12-28T15:00:29.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Rozwój dziecka
subject: Małe dziecko
subject: obowiązki domowe
subject: obowiązki dziecka
description: „Moje dzieci w wieku trzech lat pomagały przy praniu i rozładowywały zmywarkę” – usłyszałam ostatnio od koleżanki i… zamarłam. Trzylatek i pranie? Zmywarka? Przez chwilę zastanawiałam się, czy to jeszcze wychowanie, czy już przesada. A potem zaczęłam drążyć temat – i okazało się, że odpowiedź wcale nie jest oczywista.
encoded: „On jest jeszcze taki mały” – najczęstszy argument rodziców Kiedy myślimy o obowiązkach domowych, przed oczami staje nam raczej uczeń podstawówki niż kilkulatek w rajstopkach. Wielu rodziców powtarza, że „ma jeszcze czas”, że dzieciństwo powinno być beztroskie, bez listy zadań do odhaczenia. I jasne – trzylatek nie powinien mieć grafików ani odpowiedzialności dorosłego. Ale obowiązki domowe to nie kara ani mus. To element codzienności, który – odpowiednio dobrany – może być dla dziecka naturalną formą nauki samodzielności. Problem zaczyna się wtedy, gdy myślimy o obowiązkach wyłącznie w kategoriach „roboty”, a nie wspólnego działania. Co naprawdę może zrobić 3-latek? Gdy koleżanka mówiła o „robieniu prania”, nie miała na myśli sortowania kolorów ani obsługi pralki. Chodziło o drobne czynności – wrzucenie skarpetek do bębna, zamknięcie drzwiczek. Podobnie ze zmywarką – trzylatek może wyjąć plastikowe miski, podać sztućce, pomóc ułożyć talerze na blacie. Eksperci są zgodni – w wieku 3 lat dzieci bardzo chcą naśladować dorosłych. Czują dumę, kiedy mogą „pomóc”. To idealny moment, by nie gasić tej potrzeby hasłem „zostaw, ja zrobię szybciej”. Gdzie jest granica i kiedy robi się za wcześnie? Za wcześnie jest wtedy, gdy obowiązki stają się źródłem stresu – dla dziecka albo dla rodzica. Jeśli trzylatek słyszy pretensje, że coś zrobił krzywo, wolno albo nie tak jak trzeba – to nie jest nauka odpowiedzialności, tylko frustracji. Obowiązki na tym etapie powinny być dobrowolne, krótkie i dostosowane do możliwości dziecka. Psychologowie podkreślają, że kluczowe jest nastawienie dorosłych – dziecko nie „pomaga”, bo musi, tylko dlatego, że jest częścią rodziny. Nie chodzi o perfekcyjnie złożone pranie, ale o budowanie poczucia sprawczości – „jestem ważny, mam swój udział”. Obowiązki to inwestycja w przyszłość Dzieci, które od najmłodszych lat uczestniczą w codziennych domowych czynnościach, w wieku szkolnym są bardziej samodzielne i pewne siebie. Nie dlatego, że wcześnie nauczyły…

male-dziecko-pomagajace-przy-robieniu-prania-8fec69c.jpg
width: 1600
height: 1200

Te dzieci szybciej się rozwijają. Ich rodzice robią 3 rzeczy inaczej niż wszyscy
type: item
date: 2025-12-23T09:34:26.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Rozwój dziecka
subject: Małe dziecko
subject: rozwój dziecka
subject: wychowanie dziecka
description: Niektóre dzieci rozwijają się szybciej niż ich rówieśnicy, choć wcale nie korzystają z bardziej wymagających zajęć ani specjalnych metod. Coraz więcej badań i obserwacji pokazuje, że ich przewaga zaczyna się w domu, a dokładnie w trzech codziennych nawykach rodziców.
encoded: Nie są to skomplikowane techniki ani „tajemne sposoby”, które wymagają godzin przygotowań czy drogich gadżetów. To raczej drobne decyzje podejmowane każdego dnia – często z pozoru niezauważalne, a jednak przynoszące dzieciom ogromne korzyści, jeśli chodzi o tempo rozwoju emocjonalnego, poznawczego i społecznego. Rodzice, którzy stosują te trzy podejścia, nie robią niczego spektakularnego, ale ich dzieci szybciej uczą się nowych rzeczy, łatwiej radzą sobie z wyzwaniami i wykazują większą samodzielność. Co dokładnie robią inaczej? 1. Wspierają ciekawość zamiast ją uciszać Dzieci rozwijają się szybciej wtedy, gdy dorośli traktują pytania i eksperymenty jak coś naturalnego. Nie chodzi o organizowanie skomplikowanych zabaw edukacyjnych, lecz o zwykłą otwartość na to, co dziecko chce badać. Kluczem okazuje się cierpliwość i brak pośpiechu – gdy nie poganiamy, maluch dostaje przestrzeń, żeby samodzielnie sprawdzać, dotykać, porównywać i zadawać pytania, których często nawet się nie spodziewamy. Rodzice takich dzieci mówią mniej, a obserwują więcej. Nie wyręczają, nie kończą za dziecko zdań, nie podpowiadają w każdej sekundzie. Zamiast tego zadają proste pytania: „Jak myślisz?”, „Co by było, gdyby…?”, „Chcesz spróbować jeszcze raz?”. To niewielkie zmiany, które działają jak paliwo dla dziecięcej ciekawości, a ta – jak wiadomo – jest jednym z najważniejszych motorów rozwoju. Dzieci wychowane w takim klimacie naturalnie wykazują więcej inicjatywy. Zaczynają same szukać rozwiązań, bo wiedzą, że ich pomysły są ważne. To poczucie wpływu pojawia się bardzo wcześnie i przekłada się na szybszy rozwój kompetencji poznawczych. 2. Uczą konsekwentnie, ale bez presji Drugą rzeczą wyróżniającą rodziców szybko rozwijających się dzieci jest sposób, w jaki stawiają granice. Nie krzyczą, nie straszą, nie porównują do innych. Są spokojni, przewidywalni i bardzo konsekwentni – dzięki czemu dziecko czuje się bezpiecznie. To właśnie bezpieczeństwo emocjonalne daje przestrzeń do tego, żeby uczyć …

szybki-rozwoj-dziecka-0fd10b7.png
width: 1600
height: 1200

Wystarczy 1 zasada i dziecko rozwija się książkowo. „Jest pewne siebie i śpi dłużej”
type: item
date: 2025-11-20T15:01:16.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Rozwój dziecka
subject: Małe dziecko
subject: rozwój dziecka
subject: wychowanie
description: Rodzice często szukają jednego, prostego sposobu na zdrowy rozwój dziecka – i naprawdę da się go znaleźć. Gdy sama go wprowadziłam, zobaczyłam zmiany, których wcześniej nawet nie brałam pod uwagę.
encoded: Kiedy moje dzieci były małe, słyszałam z wielu stron, że „maluch potrzebuje powtarzalności”. Przyznam, że długo brzmiało to dla mnie jak kolejny slogan z poradnika, dopóki nie zauważyłam, jak bardzo codzienne schematy wpływają na nasz domowy spokój. Dzieci w wieku 2–3 lat żyją w świecie, który szybko się zmienia, a rutyna daje im coś, czego nie da się przecenić – przewidywalność. Dlaczego rutyna daje dziecku poczucie bezpieczeństwa Gdy maluch wie, co wydarzy się za chwilę, mniej się frustruje, łatwiej współpracuje i rzadziej reaguje płaczem. To nie magia, tylko mechanizm, który działa tak samo u dorosłych: jeśli wiemy, co nas czeka, jesteśmy spokojniejsi. U dzieci ta potrzeba jest jeszcze silniejsza, bo dopiero uczą się nazywać emocje i reagować na nie w konstruktywny sposób. Zauważyłam też, że kiedy trzymaliśmy się ustalonego rytmu dnia, dzieci szybciej radziły sobie z nowymi sytuacjami. Jakby prosta ramka dnia tworzyła im bezpieczną przestrzeń, w której mogą swobodnie rosnąć, bawić się, poznawać świat – i mieć pewność, że nic ich nie zaskoczy. Stała rutyna poprawia sen i zmniejsza liczbę trudnych zachowań Najczęstsze pytanie, jakie słyszę od rodziców, brzmi: „Czy to prawda, że rutyna wydłuża sen?”. Odpowiadam: tak, i widziałam to nieraz. U nas wieczorny schemat – kąpiel, spokojna zabawa, kolacja, książka i gaszenie światła – sprawił, że usypianie trwało krócej, a noce były spokojniejsze. Dzieci, które wiedzą, co dzieje się po kolei, rzadziej protestują. Nie walczą tak z przebieraniem w piżamę czy końcem zabawy, bo ich mały wewnętrzny zegar „przygotowuje” się do kolejnych etapów dnia. To jeden z powodów, dla których specjaliści mówią, że rutyna może ograniczać liczbę napadów złości. O wiele bardziej zaskoczyło mnie coś jeszcze – pewność siebie. My, dorośli, często nie łączymy tych dwóch rzeczy, ale dla dziecka regularność to fundament, na którym buduje poczucie kontroli. Gdy dzień jest uporządkowany, łatwiej podejmuje nowe wyzwania, chętniej próbuje i szybciej uczy…

rutyna-dziecka-3a28436.png
width: 1600
height: 1200

Przez ten 1 drażniący nawyk hamują rozwój dzieci. Większość rodziców robi to nagminnie
type: item
date: 2025-11-18T16:04:15.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Rozwój dziecka
subject: Małe dziecko
subject: rozwój dziecka
subject: rozwój mowy dziecka
subject: wychowanie dziecka
description: Jedna z najczęstszych codziennych czynności potrafi realnie zatrzymać rozwój dziecka, choć wielu rodziców nawet tego nie zauważa.
encoded: Od lat obserwuję rodziców na placach zabaw, w parkach, przy stole i w komunikacji miejskiej. Widzę, jak coraz częściej w jednej ręce trzymają dziecko, a w drugiej telefon. I nie piszę tego z pozycji osoby, która nigdy tak nie zrobiła. Sama łapałam się na tym, że niby jestem obecna przy dziecku, jednak myślami wędruję gdzie indziej – tam, gdzie pojawia się kolejna wiadomość, powiadomienie albo krótki filmik. Dlaczego ten nawyk psuje codzienny kontakt z dzieckiem Z czasem zaczęłam zauważać, że to niewinne z pozoru zerkanie w ekran ma dużo większe znaczenie, niż nam się wydaje. Nie chodzi tylko o to, że dziecko traci kontakt wzrokowy z rodzicem. Problem w tym, że gdy rodzic mentalnie odpływa, dziecko traci coś znacznie ważniejszego – okazję do rozmowy, wymiany spojrzeń, spontanicznych reakcji. Właśnie w takich krótkich momentach najmłodsi najszybciej uczą się języka i komunikacji. Badania amerykańskich naukowców przytaczane przez portal parents.com pokazały jeszcze więcej. Kiedy rodzic przerywa kontakt z dzieckiem z powodu telefonu, natężenie komunikacji werbalnej spada nawet o jedną piątą, a niewerbalnej prawie o połowę. To ogromny ubytek. Bez tych sygnałów maluch traci bogate źródło informacji o emocjach, intonacji, rytmie zdania, mimice i dynamice rozmowy. Jak technologia zakłóca rozwój komunikacyjny najmłodszych Nie odkryję Ameryki, kiedy napiszę, że dzieci uczą się poprzez relacje i obserwację. To właśnie z nas czytają emocje, reagują na ton głosu, przejmują rytm rozmowy, od rodziców uczą się nowych słów. Niby proste, jednak wymaga zaangażowania, którego nie da się podzielić pomiędzy dziecko i ekran. Gdy czytałam o przerywaniu kontaktu z dzieckiem z winy urządzeń mobilnych, poczułam lekkie ukłucie wstydu. W końcu każdy z nas miał momenty, gdy telefon stawał się ważniejszy niż rozmowa o tym, co dziecko właśnie narysowało albo że kropla deszczu spadła na liść. A to właśnie z pozoru banalne dialogi budują u dzieci fundament języka. Naukowcy podkreślają, że najbardzie…

ignorowanie-dziecka-94d3001.png
width: 1600
height: 1200

Twoje dziecko wreszcie zrozumie, czym są głoski. Wystarczy jeden przykład i gotowe
type: item
date: 2025-05-26T08:45:00.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Rozwój dziecka
subject: język polski
subject: słuch
description: Z nami bez stresu wytłumaczysz dziecku, czym są głoski i jak odróżnić je od liter. Pokażemy, jak łatwo rozpoznać i policzyć głoski, a proste przykłady i ćwiczenia sprawią, że nauka stanie się prawdziwą przyjemnością.
encoded: Wyjaśniamy, czym są głoski w języku polskim i jak odróżnić je od liter. Ta wiedza jest bardzo ważna podczas nauki głoskowania, czyli dzielenia słów na głoski. Umiejętność ta ma szczególne znaczenie dla dzieci, które zaczynają naukę czytania. Dzięki naszym wskazówkom przekonasz się, że rozpoznawanie głosek i dzielenie słów na głoski może być dziecinnie proste. Spis treści: Co to są głoski? Czym różnią się od liter? Jak liczyć głoski? To wcale nie jest trudne Podział głosek w języku polskim Głoski: dużo przykładów do ćwiczeń Co to są głoski? Czym różnią się od liter? Głoski to najmniejsze, niepodzielne dźwięki mowy. Najprościej można powiedzieć, że głoska jest dźwiękiem, a litera zapisem graficznym. Głoska od litery różni się tym, że głoskę słyszymy i wymawiamy, a literę widzimy i zapisujemy. Wszystkie głoski występujące w języku polskim to: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/samogloski-w-jezyku-polskim-jakie-sa-wymowa-i-podzial-samoglosek-33916-r1/">samogłoski: a, ą e, ę, i, o, u, y, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-p…

AdobeStock282522331-c0d69ab.jpeg
width: 5779
height: 3251

W żłobku dziecko rozwija się lepiej niż w domu: to potwierdzone!
type: item
date: 2025-04-15T06:17:54.000Z
creator: Katarzyna Imiołek
subject: Małe dziecko
subject: Rozwój dziecka
subject: rozwój dziecka
subject: żłobek
description: Dzieci, które chodzą do żłobka, lepiej radzą sobie w przedszkolu i szkole, są bardziej rozwinięte emocjonalnie i szybciej nawiązują relacje z rówieśnikami – dowodzą najnowsze badania z USA, Wielkiej Brytanii i Szwecji. Ale warunkiem tego jest wysoki standard żłobka, wykwalifikowana kadra i jak najmniejsza liczba dzieci na jednego opiekuna.
encoded: W Polsce tylko ok. 10 proc. dzieci w wieku do trzech lat korzysta ze żłobków. Przyczyn jest kilka. Po pierwsze wciąż panuje przekonanie, że z dzieckiem w domu przez trzy lata powinna być mama i że jest to najlepsza opieka dla dziecka. "Ten mit jest na tyle powszechny, że w pewnym sensie kulturowo matki zmuszane są niejako do świadczenia tej opieki w domu nad dzieckiem. Nie zostawia się im żadnej sfery wyboru" – wyjaśnia dr Dorota Szelewa, politolożka, ekspertka w dziedzinie polityki rodzinnej, współzałożycielka i prezeska Międzynarodowego Centrum Badań i Analiz (ICRA). Dlaczego warto zapisać dziecko do żłobka? Tymczasem badania m.in. Uniwersytetu w Oxfordzie, Londynie, Stanforda i Harvarda w USA dowodzą, że dzieci, które uczęszczały do żłobka, rozwijają się szybciej pod względem intelektualnym i społecznym. "Zaobserwowano, że te dzieci, które korzystały ze żłobka, lepiej radziły sobie w przedszkolu, lepiej uczyły się w szkole, miały lepsze zdolności lingwistyczne, lepsze kompetencje społeczne oraz emocjonalne w porównaniu z grupą, która nie korzystała z tej opieki. Tłumaczono to tak, że dziecko potrzebuje dużo wielorakich bodźców w swoim rozwoju" – opisuje badania dr Dorota Szelewa. Dlaczego w Polsce mało dzieci chodzi do żłobka? W Polsce przyczyną, dla której unika się posyłania dzieci do żłobków, jest ich standard. Placówki są niedoinwestowane, często nieremontowane od kilkunastu lat. Kiedy rodzice przychodzą obejrzeć miejsce pobytu ich dziecka, są przestraszeni i zniechęceni taką formą opieki. Warto jednak poszukać dobrych placówek, zwłaszcza że obecnie dostępne są dopłaty dla pracujących rodziców, np. "Aktywnie w żłobku". Zobacz też: "Czuję się jak najgorsza matka, bo oddałam dziecko do żłobka, zamiast siedzieć z nim w domu" "Przestałam zapraszać do siebie znajomych z dziećmi. Wystarczy, że raz 'bąbelki' zdemolowały mi mieszkanie" "Przypadkiem usłyszałam, jak dziecko zwraca się do matki. Ja nigdy nie dałabym sobie tak wejść na głowę"

imgVjX7WM-c80e15e.jpg
width: 1069
height: 800

Dwujęzyczność na luzie – jak pomóc dziecku pokochać angielski bez presji z Novakid?
type: item
date: 2025-03-29T11:34:44.000Z
subject: Nasze akcje
subject: Rozwój dziecka
subject: Małe dziecko
description: Wyobraź sobie wakacje. Zamawiasz kawę po angielsku, a Twoje dziecko zwraca się do kelnera: „Can I have some ice cream, please?” Nie nauczyło się tego w szkole, nie siedziało nad podręcznikiem – po prostu mówi. Brzmi jak bajka? Wcale nie! To magia wczesnej nauki języków. Dzieci przyswajają angielski tak naturalnie, jak uczą się chodzić czy jeść widelcem. Jak sprawić, żeby ten proces był lekki i przyjemny, a nie kolejnym „musisz się nauczyć”?
encoded: Kiedy zacząć naukę angielskiego? Może myślisz: „Moje dziecko ma dopiero trzy lata! To za wcześnie!” Nic bardziej mylnego. Maluchy są jak gąbki, a ich mózgi chłoną nowe dźwięki bez wysiłku. Nie chodzi o gramatykę i zeszyty – dzieci uczą się inaczej niż dorośli: poprzez zabawę, rytm, powtarzanie i interakcję. Dlatego nauka online czy aplikacje mogą działać świetnie. Tutaj pojawia się Novakid Junior. Novakid Junior – angielski przez zabawę Wyobraź sobie, że Twoje dziecko nie „naucza się angielskiego”, lecz bawi się – klika w zwierzątka, zgaduje kolory, śpiewa piosenki. W międzyczasie zapamiętuje słowa i zwroty, które potem wypowiada naturalnie. Tak działa Novakid Junior – darmowa aplikacja dla dzieci od 2. roku życia, która pozwala oswoić się z angielskim bez stresu. Co ją wyróżnia? Dziecko samo wybiera lekcje: zwierzęta, pojazdy, kolory? Decyduje, czego chce się uczyć. Lekcje są krótkie i angażujące – idealne dla dzieci, które szybko się nudzą. Zero presji, zero ocen – tylko frajda z odkrywania nowych słów. Pobierz aplikację: Android iOS „Ale czy ekran to dobry pomysł?” To pytanie pojawia się często i jest zrozumiałe. Za dużo czasu przed ekranem to problem, ale ekran to tylko narzędzie. Ważne, jak go wykorzystujemy. Aktywna nauka: dziecko klika, powtarza, reaguje – to zupełnie co innego niż bierne oglądanie bajek. Pretekst do zabawy: możecie razem zgadywać słowa, wprowadzić angielski do codziennych rozmów („Pass me the spoon, please!”) i traktować to jak nową grę. Kompaktowe sesje: 10-15 minut dziennie wystarczy, by dziecko zapamiętało nowe słowa bez przeciążania głowy. Warto spróbować. Masz wątpliwości? Spróbuj razem z dzieckiem i zobacz, jak reaguje. Jeśli się śmieje i jest zaciekawione – to działa! Co dalej? Czy Novakid Junior wystarczy? Gdy dziecko podrośnie i poczuje się pewniej z angielskim, warto pomyśleć o kolejnych krokach. Tu wkracza Novakid – szkoła angielskiego online, w której dzieci uczą się od native speakerów, ale nadal poprzez zabawę. Tak wygląda natu…

Frame-81-df27fbc.png
width: 1200
height: 628

Jak poradzić sobie z trudnymi emocjami dzieci? Podpowiada psycholog – Roksana Benedykciuk [wideo]
type: item
creator: Małgorzata Górecka
subject: Nasze akcje
subject: Rozwój dziecka
subject: Małe dziecko
description: Dlaczego maluchy się złoszczą? Czy w dziedzinie psychologii rozwojowej występuje pojęcie „buntu dziecka”, jak rozmawiać o emocjach? Zobaczcie całe wideo.
encoded: Dzieci odczuwają różne emocje. Czasem jest to radość innym razem smutek, a nawet złość. Niezależnie od stanu emocjonalnego, rolą rodzica jest prowadzenie dziecka przez świat, pokazywanie jak radzić sobie z własnymi uczuciami, jak je nazywać i panować nad nimi. O emocjach rozmawialiśmy z psychologiem dzieci i młodzieży – Roksana Benedykciuk. Dlaczego dzieci się złoszczą? Maluchy płaczą, bywają rozdrażnione, a nawet mocno zdenerwowane. Podobnie jak dorośli odczuwają – i mają do tego prawo – różne emocje. Dlaczego czują złość? Warto wiedzieć, że wszystkie emocje są ważne i potrzebne. Co może ułatwić radzenie sobie z trudnymi emocjami? Jak mówić o emocjach i czy je klasyfikować? Roksana Benedykciuk zachęca do tego, by o emocjach mówić w kategorii przyjemnych i mniej przyjemnych. Każda z nich jest ważna i potrzebna. Warto te emocje nazywać. Ekspertka zachęca też do tego, by malować trudne emocje. Podczas rozmowy przywołany został też scenariusz trudnych emocji w sklepie, gdy dziecko koniecznie chce coś kupić, a rodzic się nie zgadza? Płacz, czasem histeria – te sytuacje zna wiele mam i ojców. Jak sobie z nimi poradzić? Chcesz wiedzieć więcej na temat emocji i sposobów radzenia sobie z nimi? Zobacz całe wideo. Materiał promocyjny marki Bella Baby Happy

Sequence-01.00003612.Still002-404b722.jpg
width: 1920
height: 1080

Jak wykonać wyciszający masaż dziecka? Podpowiada Ola Ropelewska – fizjoterapeutka dziecięca [wideo]
type: item
creator: Małgorzata Górecka
subject: Nasze akcje
subject: Rozwój dziecka
subject: Małe dziecko
description: Dzieci reagują różnymi stanami emocjonalnymi. Często ze względu na nierozwinięty w pełni układ nerwowy, emocje dziecka bywają zmienne i nieprzewidywalne. Dlaczego rodzice mogą mieć problem z uspokojeniem dziecka? Jak radzić sobie z emocjami, a także czy są fizjoterapeutyczne sposoby na wyciszenie dziecka? O tym rozmawiałyśmy z Olą Ropelewską – fizjoterapeutką dziecięcą.
encoded: Jak pomóc dziecku się wyciszyć? Nie jest to proste zadania, szczególnie gdy rodziców również dopada zmęczenie. Jak można wesprzeć maluszka w uspokojeniu oraz jak ma się do tego dieta sensoryczna? Fizjoterapeutyczne sposoby wyciszania dziecka Poza zadbaniem o odpowiednie środowisko rozwoju i dobre warunki, warto też pamiętać o fizjoteapeutycznych metodach uspokajania dzieci. Ola Ropelewska zaleca 5 sposobów wyciszania maluchów. Podczas rozmowy fizjoterapeutka pokazała też, jak wykonać masaż głęboki, który działa uspokajająco i wyciszająco. Chcesz wiedzieć, jak wykonać taki masaż i tym samym uspokoić emocje dziecka? Zobacz nasze wideo! Materiał promocyjny marki Bella Baby Happy

111-b2a47d8.jpg
width: 1920
height: 1080

Badanie Novakid: liczba dzieci spędzających ponad 6 godzin tygodniowo na nauce online wzrosła 8-krotnie od 2022 roku
type: item
date: 2024-11-20T14:23:43.000Z
subject: Nasze akcje
subject: Rozwój dziecka
subject: Małe dziecko
description: Zarządzanie czasem ekranowym dzieci stanowi jedno z największych współczesnych wyzwań wychowawczych. Badanie przeprowadzone przez platformę Novakid wskazuje na kluczowe zmiany w zakresie korzystania z urządzeń ekranowych przez dzieci na przestrzeni ostatnich 2 lat. Pozytywnie zaskakujący jest m.in. sposób, w jaki ten czas jest spożytkowany - odsetek rodziców deklarujących, że ich dzieci spędzają ponad 6 godzin tygodniowo na zajęciach edukacyjnych online wzrósł ponad 8-krotnie od 2022 roku. Raport wskazuje również na stosowane sposoby kontrolowania internetowych treści przez rodziców.
encoded: W ostatnim czasie wiele europejskich państw wprowadziło ograniczenia związane z używaniem telefonów przez dzieci w szkołach, całkowity zakaz korzystania z takich urządzeń obowiązuje m.in. w Holandii. W Polsce placówki oświatowe mają w tym zakresie niezależność, a temat ten budzi dyskusje wśród rodziców. Platforma do nauki angielskiego dla dzieci online - Novakid - postanowiła zbadać, jak wyglądają obecnie nawyki dotyczące czasu spędzanego przed ekranem, m.in. wśród dzieci z Polski w wieku 4-12 lat. W badaniu Novakid przeanalizowano dane od ponad 5000 rodzin z 15 krajów, w tym z Polski. Wyniki tegorocznej ankiety zostały porównane do tożsamego badania przeprowadzonego w 2022 roku. W badaniach wzięli udział rodzice uczniów platformy Novakid, dostarczając m.in. informacji na temat tego, w jaki sposób ich dzieci spędzają czas przed ekranem, jaki jest ich stosunek do tego oraz jakie stosują metody kontroli rodzicielskiej. Raport Novakid pokazuje, że aktualnie jedną z najczęściej podejmowanych przez dzieci aktywności “ekranowych” jest nauka online (33%). Ogólny czas spędzany przed ekranem w celach edukacyjnych znacznie wzrósł we wszystkich badanych krajach. W 2022 r. 68% polskich rodziców twierdziło, że ich dzieci spędzają mniej niż dwie godziny tygodniowo na nauce online, podczas gdy tylko 4% przekroczyło sześć godzin tygodniowo. W 2024 r. już 33% rodziców wskazało, że ich dzieci spędzają średnio 1 godzinę dziennie na zajęciach edukacyjnych na ekranie. Jest to ponad 8-krotny wzrost w ciągu zaledwie dwóch lat, co potwierdza rosnącą popularność takiej formy nauki. Największy odsetek polskich dzieci poświęca na edukację od 3-6 godzin tygodniowo (40%). Jak wynika z badania Novakid rosnąca popularność używania ekranów w edukacji sugeruje pozytywny trend w kierunku wykorzystania technologii do nauki w Polsce. Potwierdzają to również wyniki platformy Novakid, która w ostatnich 2 latach odnotowywała stały wzrost liczby użytkowników: liczba nowych rejestracji na platformie wzrosł…

imageprocessing20241016-9-onr9x5-b80a53d.jpg
width: 960
height: 540