GRY
 
 

Idealna matka - to bajka

Idealna matka zawsze ma czas dla dziecka, nigdy nie bywa zmęczona. Wszystko wie, o niczym nie zapomina, nie popełnia błędów. Idealna matka ma tylko jedną wadę: nie istnieje.

mama, niemowlę, zabawa, uśmiech

Obiecałaś sobie, że będziesz matką idealną – nieskończenie cierpliwą i nigdy, przenigdy nie podniesiesz głosu na swoje dziecko. Że będziesz konsekwentna, tak jak radzi Superniania. A do tego jeszcze ciepła, wyrozumiała i uśmiechnięta niczym Dalajlama. Że zawsze znajdziesz czas, siłę i ochotę na śpiewanie kołysanek, stymulujące rozwój zabawy i przyglądanie się razem z dzieckiem wróblom czy chmurom.
I co? Zaczęło się prawdziwe macierzyństwo, a wraz z nim poczucie winy, że jednak nie jesteś idealna.

Matka idealna nie istnieje
Nie jesteś idealna? Spokojnie nie ty jedna. Nie tylko ty masz taki problem. Pogadaj z jakąkolwiek młodą mamą albo wejdź na forum dyskusyjne poświęcone dzieciom, a przekonasz się, jak bardzo kobiety się zadręczają. Lista ich „grzechów” jest długa. Przeoczyłam. Zaniedbałam. Nawrzeszczałam. Nie wytrzymałam. Robi mi się słabo, gdy po raz sto osiemdziesiąty czwarty muszę czytać o Puchatku. Mam tak wszystkiego dość, że najchętniej uciekłabym z domu. Ratunku! Czy jestem wyrodną matką?

Matczyne poczucie winny
Czy warto tak się dręczyć?
– Bez wyrzutów sumienia trudno by było się zorientować, co jest dobre, a co złe, pracować nad sobą, zmieniać się na lepsze – mówi Beata Płażewska, psycholog. – Jednak nieustanne zadręczanie się tym, że daleko nam do nieosiągalnego ideału - Matki Polki, nie ma sensu, bo nic nie daje, za to odbiera siły. Zamiast starać się działać, zmienić to, co się da, czujemy się kompletnie bezradne, chcemy za wszelką cenę zrekompensować nasze „złe” zachowanie, wpadając w inną pułapkę – brak stawiania dziecku granic, wymagań, wpajanie mu poczucia krzywdy, niesprawiedliwości. Poczucie winy może fałszować rzeczywistość. Wyolbrzymiamy nasze błędy i robimy z nich tragedię, podczas gdy w wielu wypadkach wystarczyłoby wy-ciągnąć wnioski na przyszłość. Bywa nawet, że w pewien sposób poczucie winy zwalnia nas z odpowiedzialności („Co może zdziałać ktoś tak beznadziejny jak ja?”).

Czytaj też: Mama i wyrzuty sumienia

Matka po prostu dobra
Oskarżamy się, obwiniamy, próbujemy być supermamami, tymczasem – zdaniem psychologów – dziecko nie potrzebuje matki idealnej, lecz… wystarczająco dobrej mamy. Wystarczająco dobrej, czyli jakiej?
– Takiej, która dostrzega potrzeby dziecka i stara się je zaspokoić, nie zapominając również o sobie. Zastanawia się, co jest dobre dla dziecka (i w związku z tym nie pozwala mu żywić się wyłącznie czekoladą, nawet jeśli ono bardzo tego pragnie), nadaje kierunek jego rozwojowi (np. zachęca do porzucenia pieluch, kontaktów z rówieśnikami, uczy samodzielności). Dostraja się do dziecka i dostosowuje się do niego na tyle, na ile jest to potrzebne na danym etapie rozwoju (np. spędza z niemowlęciem niemal całą dobę, ale trzylatkowi daje już trochę od siebie odpocząć) i możliwe w konkretnej sytuacji życiowej (matka czworga dzieci nie jest w stanie poświęcić każdemu z nich tyle samo czasu co matka jedynaka, co nie znaczy, że kocha je mniej) – wyjaśnia psycholog.

Czytaj też: Mam(a ma) wolne

Jak być dobrą mamą
Nie da się być Idealną Matką, Najlepszą Na Świecie Panią Domu, Superżoną, Fantastyczną Kochanką i Gwiazdą Firmy w jednym.
Za perfekcjonizm płaci się zmęczeniem, poczuciem, że się coś zaniedbało albo zrobi się to lada moment. Ale najgorsze jest to, że zmęczenie i pośpiech powodują rozdrażnienie. A cierpliwość to podstawa, bo jak bez niej nauczyć malca zakładać buciki, korzystać z nocnika czy rysować – ostrzega Beata Płażewska.
Nie, nie namawiamy cię, żebyś się w ogóle nie starała, tylko żebyś zachowała w tym zdrowy rozsądek.

Czytaj też: Nie rezygnuj z siebie!

Macierzyństwo - co jest ważne
Dobra mama wie, że to czy śpioszki są równiutko ułożone na półce, nie ma dla dziecka żadnego znaczenia. Podobnie jak plamy z marchewki na śliniaczku, ceny zabawek oraz to, czy zapoznałaś się z najnowszymi odkryciami amerykańskich naukowców dotyczącymi wpływu czegoś tam (powiedzmy muzyki elektronicznej albo koloru błękitnego) na rozwój mózgu. Dziecko chce przede wszystkim mieć pewność, że jest kochane, zauważane i bezpieczne. Nawet jeśli nie wszystko robisz fantastycznie, ono wie, że je kochasz, jeśli mu to okazujesz (przytulasz, mówisz), gdy kochasz je bezwarunkowo, a nie wtedy, kiedy jest grzeczne, starasz się być przy nim zwłaszcza w ważnych albo trudnych chwilach, lubisz spędzać z nim czas (co nie znaczy, że ZAWSZE masz na to czas, ochotę i spędzasz z nim 24 godziny na dobę) oraz gdy dbasz o to, by jego świat był bezpieczny i przewidywalny (co nie znaczy, że za każde odstępstwo od planu dnia powinnaś sobie wpisywać punkty karne).
Redakcja poleca: Nadepnięcie na lego oraz 9 sytuacji, w których mama mówi słowo na „k”
Co mówi mama, która nadepnie bosa stopą na klocek lego? Zobacz sytuacje znane tylko mamom, w których ciężko nie zakląć.

Ocena (1 ocena)

6.0
Doładuj
Przeładuj