zaburzenia miesiączkowania
fot. Adobe Stock

Zaburzenia miesiączkowania - 5 najczęstszych problemów z miesiączką

Problemy z miesiączką ma wiele kobiet. Ale nie zawsze jest to sygnał poważnych zaburzeń. Co jest normą, a kiedy powinnaś udać się do lekarza? Podpowiadamy!
Joanna Karwat
zaburzenia miesiączkowania
fot. Adobe Stock





Regularne miesiączki to dowód prawidłowo funkconującego organizmu kobiety. Jeżeli do tej pory miałaś okres w terminie, to nic dziwnego, że każde jego zakłócenie bardzo cię niepokoi. Tym bardziej że na temat tego, o czym świadczą zaburzenia miesiączki, narosło wiele mitów. Nieregularność okresu może być spowodowana błahostką, np. zmianą klimatu. Ale nie zawsze tak jest. Sprawdź, co powinno cię niepokoić i kiedy powinnaś zgłosić się do lekarza.

Długie przerwy między krwawieniami

Przyjmuje się, że miesiączka występuje co 28–31 dni i trwa 5–7 dni. Jeżeli krwawisz rzadziej niż co 31 dni, może to świadczyć o tym, że w twoim organizmie nie doszło do owulacji. Zazwyczaj przyczyną rzadkiego miesiączkowania (oligomenorrhoea) są:

  • zaburzenia hormonalne związane z nieprawidłową pracą przysadki mózgowej, czyli np. zbyt wysokim stężeniem prolaktyny;
  • torbiele jajników;
  • niedoczynność tarczycy.


Efektem tego jest powstanie niedoboru progesteronu w drugiej części cyklu, a co za tym idzie wydłużenie jego trwania i wystąpienie w późniejszym terminie krwawienia miesiączkowego. Aby uregulować długość cyklu stosuje się w takim przypadku leki hormonalne, które wyregulują niedobór hormonu.

Długie cykle mogą też być spowodowane wyjątkowo silnym, przewlekłym stresem. Wszystkie siły skoncentrowane są wtedy na pracy mózgu i mięśni. Stąd zaburzenia w gospodarce hormonalnej. W dodatku stres pobudza produkcję androgenów (męskich hormonów płciowych), które powodują zaburzenia miesiączkowania. Zazwyczaj mają one charakter przejściowy i wszystko wraca do normy, gdy minie trudny czas w życiu kobiety. Jeżeli tak się nie stanie, wówczas stosuje się leki normujące stężenie hormonów. 

 

Raz w roku może zdarzyć się opóźnienie okresu. I nie świadczy to o żadnym zaburzeniu. Najczęściej jest to po prostu tzw. cykl bezowulacyjny, w którym nie dojrzewa żadna komórka jajowa. Często zdarza się kobietom po 30. roku życia.

 

Redakcja poleca: #MamaBezPorównania: z tatą na kajaki [WIDEO]
Uprawianie sportów z dzieckiem jest ważne dla rodziców - wynika z badań IQS i Mamo, To Ja. A jak to wygląda w praktyce? Ten zabawny filmik wyjaśnia wszystko.

Częste miesiączki - krótkie cykle


Jeżeli okres pojawia się u ciebie częściej niż co 24 dni, może to oznaczać zbyt krótki cykl miesiączkowy. W tym przypadku faza dojrzewania pęcherzyka Graafa w jajniku jest bardzo krótka, a owulacja może wystąpić już około 8. dnia cyklu. Może zdarzyć się i tak, że owulacja wystąpi w normalnym terminie (około 14.dnia cyklu), ale krwawienie pojawi się wcześniej, gdyż błona śluzowa macicy nie jest dość dojrzała, aby zagnieździło się w niej jajeczko.

Aby podjąć leczenie zbyt często występujących miesiączek (polymenorrhoea) niezbędne jest przeprowadzenie badań, w tym hormonalnych. Od ich wyniku zależy decyzja lekarza, jakie leki (najczęściej hormonalne) i w jakich dawkach trzeba przyjmować.

Obfite miesiączki

Podczas trwania miesiączki kobieta może utracić od 30 do 80 ml krwi. Jeżeli zużywasz więcej niż 10 podpasek na dobę (podpaska pochłania ok. 5 ml, a tampon 3 ml krwi) lub krwawisz ponad tydzień, to jest to sygnał, że masz zbyt obfite miesiączki (hypermenorrhoea). Przyczyną problemów z miesiączką mogą być:

  • zaburzenia hormonalne, np. problemy z tarczycą;
  • endometrioza;
  • polipy macicy;
  • mięśniaki macicy;
  • zapalenie błony śluzowej macicy;
  • stosowanie wkładek wewnątrzmacicznych;
  • problemy z krzepliwością krwi;
  • infekcja.


Aby lekarz mógł postawić diagnozę wykonuje się:

  • badanie poziomu hormonów płciowych w 7., 14. i 21. dniu cyklu;
  • USG macicy.


Leczenie zależy od przyczyny problemów - mięśniaki można usunąć za pomocą embolizacji. Jeżeli obfite krwawienie spowodowane jest kłopotami z tarczycą, należy przede wszystkim poprawić funkcjonowanie tego narządu.

Skąpe miesiączki

Taka miesiączka (hypomenorrhoea) trwa jedynie kilka godzin (maksymalnie dwie doby). Kobieta nie potrzebuje więcej niż 2 podpasek na dobę. Przyczyną takich problemów z okresem mogą być:

  • zespół policystycznych jajników;
  • niski poziom estrogenów;
  • uszkodzenie błony śluzowej macicy (np. po zabiegu łyżeczkowania);
  • ostry stan zapalny narządu rodnego powodujący blizny, czyli zrosty na śluzówce.


Żeby postawić diagnozę, trzeba zbadać:

  • poziom hormonów;
  • wykonać USG i endoskopowe badanie macicy, czyli histeroskopię.


Leczenie dobiera się do konkretnej pacjentki. Przy zaburzeniach hormonalnych będą to odpowiednie lekarstwa, np. zawierające estrogeny.

Pamiętaj! Przez 2 lata od pojawienia się pierwszej miesiączki nieregularne cykle uważa się za prawidłowe.

Bolesne miesiączki

Bolesna miesiączka (algomenorrhoea) to przede wszystkim problem nastolatek i młodych kobiet, które jeszcze nie urodziły dziecka. Urodzenie dziecka częściowo może rozwiązać ten problem, gdyż poród rozciąga ciasną szyjkę macicy, co ułatwia odpływ krwi menstruacyjnej. Jeżeli jednak przyczyną bolesnego krwawienia jest np. tyłozgięcie szyjki macicy, poród na ogół nie oznacza końca problemu.

Podczas bolesnych okresów kobieta cierpi na bóle podbrzusza spowodowane skurczami macicy. Ból najsilniejszy jest w ciągu pierwszych 2,3 dni, potem stopniowo ustępuje. Może promieniować do ud, pachwin, a nawet do pleców i krzyża.

Bolesne miesiączkowanie dzieli się na:

  • pierwotne - ból jest spowodowany nadprodukcją prostaglandyn, czyli substancji powstających w macicy pod wpływem progesteronu; ich nadmiar powoduje złuszczenie błony śluzowej macicy i jej intensywne, bolesne skurcze, dotyczy dziewcząt i młodych kobiet, najczęściej w wieku 23-27 lat;
  • wtórne – wynikające ze stanów chorobowych.


Przyczyną bolesnych okresów mogą być:

  • endometrioza;
  • mięśniaki macicy;
  • polipy szyjki macicy;
  • torbiele jajników;
  • zrosty w miednicy mniejszej;
  • stany zapalne przydatków, czyli jajników, jajowodów i więzadeł macicy;
  • niedoczynność tarczycy;
  • stosowanie wkładek wewnątrzmacicznych;
  • wady rozwojowe narządu rodnego;
  • czynniki psychogenne.


Metodą łagodzenia bólu miesiączkowego jest:

  • stosowanie ciepłych okładów na podbrzusze lub kąpieli - zmniejszają napięcie mięśniowe;
  • picie ziół mięty, melisy, rumianku, nagieteka - działają uspokajająco i rozkurczowo;
  • zażycie leków rozkurczowych lub przeciwbólowych.
  [content:0_26730,0_23957,1_3781,2_1132:PsychologicalTest]  
Doładuj
Przeładuj

Popularne tematy

To Cię zainteresuje

Narzędzia dla mam

Więcej

Zrób badania na płodność

O tym się mówi