Jak smoczek może pomóc przy codziennych rytuałach maluszka?
Pielęgnacja, karmienie, usypianie – to nie tylko obowiązki wpisane w rytm dnia, ale też budowanie bliskości z dzieckiem. Często jednak maluszek potrzebuje dodatkowego ukojenia i wsparcia w trudniejszych chwilach. Jednym z narzędzi, który może wspierać te codzienne momenty, jest smoczek ortodontyczny, który jest bezpieczny dla rozwoju zgryzu. Wyjaśniamy, jakie ma on zalety i jak go dobrać do potrzeb maleństwa.
Już od pierwszych dni życia niemowlęta odczuwają silną potrzebę ssania – to instynkt, który nie zawsze jest związany z głodem. Dziecko czuje się bezpieczniej, spokojniej zasypia i łatwiej znosi codzienne zmiany, takie jak przewijanie czy podróż. W chwilach niepokoju czy zmęczenia smoczek może być dla maluszka czymś znajomym – elementem, który pomaga odnaleźć się w nowej, pełnej wyzwań rzeczywistości. Dlaczego smoczek to coś więcej niż „uspokajacz”? Smoczek bywa przez niektórych postrzegany jako kontrowersyjny – rodzice często zastanawiają się, czy nie wpłynie negatywnie na rozwój jamy ustnej albo na karmienie piersią. Tymczasem specjaliści podkreślają, że stosowany rozsądnie i dobrany odpowiednio do wieku oraz potrzeb dziecka, może być bezpiecznym i pomocnym narzędziem. Ssanie smoczka daje dzieciom ukojenie, poczucie komfortu, a także pomaga się wyciszyć i zasnąć. Co więcej, uważa się, że stosowanie smoczka podczas snu może zmniejszyć ryzyko wystąpienia SIDS, czyli zespołu nagłej śmierci łóżeczkowej. Rodzice doceniają również to, że smoczek może zapobiec ssaniu kciuka – nawyku, który trudniej jest później przerwać. Zdecydowanie łatwiej jest odstawić smoczek niż odzwyczaić dziecko od ssania palca. Jak wybrać odpowiedni smoczek dla dziecka? Kluczowy jest wybór produktu, który nie tylko przynosi ukojenie, ale też wspiera prawidłowy rozwój jamy ustnej. Dobrym wyborem są ortodontyczne smoczki Philips Avent – zostały zaprojektowane tak, aby wspierać naturalne ruchy mięśni ust, co pomaga zmniejszyć ryzyko wad zgryzu. Ich ortodontyczny kształt zmniejsza ciśnienie między językiem a podniebieniem. Różne rozmiary pozwalają dopasować smoczek do wieku maluszka. Wszystkie modele Philips Avent wykonane są z wysokiej jakości silikonu spożywczego wolnego od BPA, alergenów i substancji zapachowych. Dzięki temu są nie tylko bezpieczne, ale też łatwe do utrzymania w czystości. Można je sterylizować i przechowywać w specjalnym etui podróżnym. Co ważne, ortodontyczne smoczki Philips Avent są rekomendowane przez specjalistów i chętnie wybierane przez rodziców, a aż 98% dzieci akceptuje smoczki Philips Avent* Różne rodzaje smoczków ortodontycznych Philips Avent Idealnym wyborem dla noworodka może być <a href="https://ad.doubleclick.net/ddm/trackclk/N485604.3336772MAMOTOJA/B34152837.428753132;dc_trk_aid=621974812;dc_trk_cid=241084547;dc_lat=;dc_rdid=;tag_for_child_directed_treatment=;tfua=;gdpr=<%%GDPR_APPLIES%%>;gdpr_consent=<%%GDPR_CONSENT%%>;ltd=;dc_tdv=1" target="_blank" rel="noopener">smoczek Ultra Start o bardzo lekkiej i małej konstrukcji. Jego kształt jest dostosowany do buzi maleństwa, a ergonomiczna tarczka zapewnia wygodę i bezpieczeństwo. Z myślą o delikatnej skórze niemowlęcia stworzono <a href="https://ad.doubleclick.net/ddm/trackclk/N485604.3336772MAMOTOJA/B34152837.428753132;dc_trk_aid=621974812;dc_trk_cid=241084547;dc_lat=;dc_rdid=;tag_for_child_directed_treatment=;tfua=;gdpr=<%%GDPR_APPLIES%%>;gdpr_consent=<%%GDPR_CONSENT%%>;ltd=;dc_tdv=1" target="_blank" rel="noopener">smoczek Ultra Soft. Jego elastyczna tarcza dostosowuje się do kształtu policzków dziecka, przez co zapobiega podrażnieniom i śladom na skórze. To idealny wybór dla maluchów z tendencją do zaczerwienień lub alergii kontaktowych. Kolejnym modelem jest smoczek Ultra Air, który wyróżnia się dużymi otworami wentylacyjnymi w tarczce. Dzięki temu skóra dziecka ma lepszy dostęp do powietrza i pozostaje sucha nawet po dłuższym użytkowaniu. To dobra opcja dla aktywnych maluchów, które nie lubią rozstawać się z ukochanym smoczkiem. Ortodontyczne smoczki Philips Avent mają różne wzory i kolory, które można dopasować do upodobań rodziców i dzieci. Smoczki dostępne są również w wersji na noc, z tarczką świecącą w ciemności – to praktyczne rozwiązanie ułatwiające znalezienie smoczka w łóżeczku bez zapalania światła. Do każdego smoczka dołączone jest specjalne etui podróżne, które działa także jako pojemnik do sterylizacji. Wystarczy wlać nieco wody i włożyć do kuchenki mikrofalowej. W ten sposób rodzice mają pewność, że smoczek jest czysty i gotowy do ponownego użycia. Warto pamiętać, aby dla zachowania higieny i bezpieczeństwa wymienić smoczek co 4 tygodnie. Kiedy można podać smoczek niemowlęciu? To jedno z najczęstszych pytań, jakie zadają świeżo upieczeni rodzice. Maluszkom, które nie są karmione piersią, można podać smoczek praktycznie od razu. Jeśli natomiast dziecko jest karmione piersią, większość specjalistów zaleca, by wstrzymać się z wprowadzeniem smoczka do 3-4 tygodni. Ważne jest, by obserwować maluszka i reagować na jego potrzeby – smoczek ma być wsparciem, a nie obowiązkowym elementem w każdej sytuacji. Smoczek – wsparcie dla dziecka (i rodziców) Odpowiednio dobrany smoczek może być sprzymierzeńcem w codziennym życiu – nie tylko dla dziecka, ale też dla rodziców lub opiekunów. Ułatwia zasypianie, uspokaja podczas spaceru czy podróży, pomaga przejść przez trudniejsze momenty w ciągu dnia. Dziecko, mając takiego „przyjaciela” będzie się czuło bezpiecznie, a mama i tata znajdą dla siebie chwilę wytchnienia. To naturalny sposób budowania więzi i równowagi, każdego dnia. Interesują cię smoczki Philips Avent? Teraz upolujesz je z kodem rabatowym: smoczki15. Materiał powstał przy udziale marki Philips Avent *Badanie konsumenckie przeprowadzone w USA w 2023r. Potwierdziło 98% akceptację fakturowanego smoczka Philips Avent stosowanego w naszych smoczkach ultra (n=201).
Kołysanki dla dzieci – ich teksty przekręcamy od lat. Oto oryginalne słowa!
Kołysanki dla dzieci to nie tylko melodie – to sposób na wyciszenie, przytulenie i spokojny sen. Kołysanki do snu pomagają maluchom się zrelaksować i poczuć bezpiecznie, a śpiewać je można już w ciąży. Poniżej znajdziesz teksty kołysanek i melodie, które od wielu pokoleń pomagają zasnąć maluchom.
Teksty kołysanek dla dzieci towarzyszą nam od pokoleń – dla wielu są symbolem dzieciństwa i ciepłym wspomnieniem rodziców. Dziś często śpiewamy swoim maluchom te same kołysanki dla dzieci, które sami słyszeliśmy każdego wieczoru. A kto jeszcze nie zna klasyka „Ach, śpij kochanie” – szybko się go nauczy! Te proste melodie zna niemal każdy, a ich urok nie przemija mimo upływu lat. Przygotowaliśmy teksty najładniejszych kołysanek dla dzieci. Są ponadczasowe i uwielbiane bez względu na wiek. Polskie kołysanki dla dzieci do snu: Aaa, kotki dwa Na Wojtusia z popielnika W górze tyle gwiazd / Ach, śpij kochanie Idzie niebo ciemną nocą Dobrej nocy i sza Był sobie król Ta Dorotka Złotowłosa królewna Siwa chmurka Stary niedźwiedź mocno śpi Teksty kołysanek dla dzieci Kołysanki do snu to świetny sposób na wyciszenie po kąpieli. Maluch szybciej zasypia, a wy w końcu macie chwilę dla siebie. I nie martwcie się, jeśli nie macie talentu wokalnego – dla waszego dziecka wasz głos będzie najpiękniejszy na świecie. Nawet maluchy w brzuchu potrafią docenić ten kojący dźwięk. To wasza bliskość i ciepło głosu mają ogromne znaczenie, a śpiewanie kołysanek buduje wyjątkową więź już od pierwszych chwil życia. Więc śpiewajcie z radością – to naprawdę się liczy! Aaa, kotki dwa: tekst kołysanki i wideo z melodią W porze usypiania dziecka zaśpiewaj tę klasyczną kołysankę. Piosenka ma kilka wersji, oto jedna z nich: Aaa, kotki dwa Szarobure obydwa Jeden duży, drugi mały Oba mi się spodobały Aaa, kotki dwa Szarobure obydwa Nic nie będą robiły Tylko Ciebie bawiły Aaa, kotki dwa Szarobure obydwa Jeden duży, drugi mały Oba mi się spodobały Aaa, kotki dwa Szarobure obydwa Nic nie będą robiły Tylko Ciebie bawiły Aaa, aaa, aaa, aaa, aaa View oEmbed on the source website Na Wojtusia z popielnika: tekst kołysanki i wideo „Na Wojtusia z popielnika” to popularna kołysanka, znana również pod tytułem „Bajka iskierki”. Tekst kołysanki napisała Janina Porazińska, a pierwszy raz ukazał się on w druku w 1925 roku, w antologii „W wojtusiowej izbie”. Poznaj jej słowa: Z popielnika na Wojtusia Iskiereczka mruga, Chodź, opowiem ci bajeczkę, Bajka będzie długa. Była sobie Baba-Jaga, Miała chatkę z masła, A w tej chatce same dziwy, pst, iskierka zgasła. Patrzy Wojtuś, patrzy, duma, Łzą zaszły oczęta, Czemuś mnie tak okłamała, Wojtuś zapamięta. Już Ci nigdy nie uwierzę, Iskiereczko mała, Chwilę błyszczysz, potem gaśniesz, Ot i bajka cała. Dziadziuś siwy wiąże sieci W przedziwną mozaikę, Strapionemu Wojtusiowi Dalej snuje bajkę. Była sobie raz królewna, Pokochała grajka, Król wyprawił im wesele I skończona bajka... View oEmbed on the source website W górze tyle gwiazd / Ach, śpij kochanie: wideo i tekst kołysanki Tekst tej znanej i popularnej kołysanki napisał Ludwik Starski, a muzykę skomponował Henryk Wars. „Ach, śpij kochanie” została wykonana po raz pierwszy przez Adolfa Dymszę i Eugeniusza Bodo w przedwojennym polskim filmie „Paweł i Gaweł” w 1938 roku. Od tego czasu rodzice chętnie śpiewają ją dzieciom. W górze tyle gwiazd, w dole tyle miast. Gwiazdy miastu dają znać, Że dzieci muszą spać. Ach, śpij kochanie, Jeśli gwiazdkę z nieba chcesz - dostaniesz. Czego pragniesz, daj mi znać, Ja ci wszystko mogę dać, Więc dlaczego nie chcesz spać? Ach, śpij, bo nocą, Kiedy gwiazdy się na niebie złocą, Wszystkie dzieci nawet złe, Pogrążone są we śnie, A ty jedna tylko nie... Aaa... aaa... Były sobie kotki dwa Aaa... aaa... Szarobure, szarobure obydwa. Ach, śpij, bo właśnie Księżyc ziewa i za chwilę zaśnie, A gdy rano przyjdzie świt, Księżycowi będzie wstyd, Że on zasnął, a nie ty. View oEmbed on the source website Idzie niebo ciemną nocą: tekst kołysanki i wideo To jedna z piękniejszych polskich usypianek. Tekst kołysanki napisała Ewa Szelburg-Zarembina, a śpiewali ją m.in. Grzegorz Turnau i Magda Umer. Oto jej tekst: Idzie niebo ciemną nocą, ma w fartuszku pełno gwiazd. Gwiazdki świecą i migocą, aż wyjrzały ptaszki z gniazd. Jak wyjrzały – zobaczyły, to nie chciały dalej spać. Kaprysiły, grymasiły, żeby im po jednej dać! Gwiazdki nie są do zabawy, tożby nocka była zła! Ej! Usłyszy kot kulawy! Cicho bądźcie! Aaa... View oEmbed on the source website Dobrej nocy i sza: tekst kołysanki i melodia Muzykę do tej kołysanki skomponował sam Johannes Brahms, a tekst napisała Jadwiga Gałęska: Dobrej nocy, i sza, do białego śpij dnia. Śpij dziecino, oczka zmruż, Śpij do wschodu rannych zorz. Mama zaś będzie tu Śpiewać piosnki do snu. Mama zaś będzie tu Śpiewać piosnki do snu. Gwiazdki w górze już lśnią, Wszystkie dzieci już śpią, Więc i ty swe oczka zmruż, Śpij do wschodu rannych zorz. Jutro znów w ranny czas Zbudzi cię słonka blask. Jutro znów w ranny czas Zbudzi cię słonka blask. View oEmbed on the source website Był sobie król: tekst kołysanki i wideo „Był sobie król” to tradycyjna kołysanka polska, śpiewana na melodię ludową. Autorką tekstu kołysanki jest Janina Porazińska. Już księżyc zgasł, zapadła noc. Sen zmorzył mą laleczkę. Więc oczka zmruż, i zaśnij już, Opowiem Ci bajeczkę. Więc oczka zmruż, i zaśnij już, Opowiem Ci bajeczkę. Był sobie król, był sobie paź, i była też królewna. Żyli wśród róż, nie znali burz, Rzecz najzupełniej pewna. Żyli wśród róż, nie znali burz, Rzecz najzupełniej pewna. Kochał ją król, kochał ją paź, królewską te dziewoje. Królewna też kochała ich, kochali się we troje. Królewna też kochała ich, kochali się we troje. Tragiczny los, okrutna śmierć w udziale im przypadła. Króla zjadł kot, pazia zjadł pies, królewnę myszka zjadła. Króla zjadł kot, pazia zjadł pies, królewnę myszka zjadła Lecz żeby Ci, nie było żal, dziecino ma kochana. Z cukru był król, z piernika paź, królewna z marcepana. Z cukru był król, z piernika paź, królewna z marcepana. View oEmbed on the source website Ta Dorotka: wideo i tekst kołysanki do druku „Ta Dorotka” to kolejna kołysanka autorstwa Janiny Porazińskiej, śpiewana do tradycyjnej, ludowej muzyki. Ta Dorotka, ta malusia, ta malusia, tańcowała dokolusia, dokolusia, tańcowała ranną rosą, ranną rosą, i tupała nóżką bosą, nóżką bosą. Ta Dorotka, ta malusia, ta malusia, tańcowała dokolusia, dokolusia, tańcowała i w południe, i w południe, kiedy słonko grzało cudnie, grzało cudnie. Ta Dorotka, ta malusia, ta malusia, tańcowała dokolusia, dokolusia, tańcowała i z wieczora, i z wieczora, gdy szło słonko do jeziora, do jeziora. Teraz śpi już w kolebusi, w kolebusi, na różowej, na podusi, na podusi. Chodzi senek koło płotka, koło płotka: Cicho, bo tam śpi Dorotka, śpi Dorotka, Cicho, bo tam śpi Dorotka, śpi Dorotka. View oEmbed on the source website Złotowłosa królewna: wideo i tekst kołysanki do druku Tę przepiękną kołysankę również wykonywał Grzegorz Turnau na płycie „Kołysanki Utulanki”. Raz królewna złotowłosa cudny miała sen, że splatała złote włosy, złociste jak len. I przyszedł do niej grajek, na skrzypcach zaczął grać i mówi: Pójdź, królewno konwalie ze mną rwać, pójdź, pójdź, pójdź, pójdź, konwalie ze mną rwać. Raz królewna złotowłosa cudny miała sen, że splatała złote włosy, złociste jak len. I przyszedł do niej grajek, na skrzypcach zaczął grać i mówi: Pójdź, królewno konwalie ze mną rwać, pójdź, pójdź, pójdź, pójdź, konwalie ze mną rwać. Raz królewna złotowłosa cudny miała sen, że splatała złote włosy, złociste jak len. I przyszedł do niej grajek, na skrzypcach zaczął grać i mówi: Pójdź, królewno konwalie ze mną rwać, pójdź, pójdź, pójdź, pójdź, pójdź, pójdź, pójdź, pójdź, konwalie ze mną rwać. View oEmbed on the source website Siwa chmurka: wideo i tekst kołysanki Autorami tej pięknej kołysanki są Magda Umer i Grzegorz Turnau. Pochodzi ona z płyty „Kołysanki Utulanki”. Małe dzieci mrużą już oczka małym dzieciom już chce się spać już do okien zagląda nocka będzie nam cicho śpiewać i grać Siwa chmurka po niebie płynie siwy ptaszek za oknem śpi mały świerszczyk zasnął w kominie zaśnij dziecinko, zaśnij i ty… Małe dzieci mrużą już oczka małym dzieciom już chce się spać już do okien zagląda nocka będzie nam cicho śpiewać i grać Siwa chmurka po niebie płynie siwy ptaszek za oknem śpi mały świerszczyk zasnął w kominie zaśnij dziecinko, zaśnij i ty… zaśnij dziecinko, zaśnij i ty… View oEmbed on the source website Stary niedźwiedź mocno śpi: tekst kołysanki i wideo Ten utwór często pojawia się podczas dziecięcych zabaw, jednak może być także śpiewany jako kołysanka. Stary niedźwiedź mocno śpi Stary niedźwiedź mocno śpi My go nie zbudzimy bo się go boimy Jak się zbudzi to nas zje Jak się zbudzi to nas zje Pierwsza godzina niedźwiedź śpi Druga godzina niedźwiedź śpi Trzecia godzina niedźwiedź chrapie Czwarta godzina niedźwiedź łapie Stary niedźwiedź mocno śpi Stary niedźwiedź mocno śpi My go nie zbudzimy bo się go boimy Jak się zbudzi to nas zje Jak się zbudzi to nas zje Pierwsza godzina niedźwiedź śpi Druga godzina niedźwiedź śpi Trzecia godzina niedźwiedź chrapie Czwarta godzina niedźwiedź łapie View oEmbed on the source website Po co śpiewać kołysanki dziecku? Kołysanki możecie śpiewać nie tylko na dobranoc. Pomagają też w ciągu dnia – gdy maluch jest marudny, zmęczony czy po prostu potrzebuje bliskości. Jasne, możesz puścić nagranie z telefonu, ale nic nie zastąpi twojego głosu. Nawet jeśli fałszujesz – dla dziecka brzmisz najpiękniej na świecie. Śpiewanie kołysanek to nie tylko sposób na sen. To codzienna porcja czułości i wsparcie rozwoju dziecka. Oto 8 powodów, dlaczego warto to robić: Kołysanki wspierają rozwój mózgu Naprawdę! Śpiewanie pomaga w tworzeniu połączeń między półkulami mózgu dziecka. To taki muzyczny trening dla małej główki – i to już od pierwszych dni! Pomagają rozwijać pamięć Dziecko szybko zapamiętuje te same melodie i teksty. Nawet kilkumiesięczny maluszek rozpozna znajomą kołysankę, jeśli słyszy ją regularnie. Ćwiczą skupienie Kiedy śpiewasz, twoje dziecko skupia się na dźwiękach, głosie, rytmie. To jedna z pierwszych form nauki koncentracji – i do tego wyjątkowa przyjemna. Rozwijają słuch muzyczny Im więcej dźwięków dziecko słyszy, tym lepiej. A śpiewane kołysanki to świetne źródło bodźców. Wyciszają przed snem Kołysanki uzupełnią wasz wieczorny rytuał. Spokojna melodia i głos, a do tego przygaszone światło – wszystko razem tworzy atmosferę, która pomaga maluchowi się zrelaksować. Uspokajają i odprężają Twój głos, bliskość i ciepło – to dla dziecka najlepszy lek na stres. Śpiewanie pomoże wam ukoić malucha przed drzemką lub w samochodzie. Dają poczucie bezpieczeństwa Nic nie koi tak, jak głos mamy albo taty. To właśnie w tym głosie dziecko odnajduje spokój i poczucie bezpieczeństwa. To sposób na powiedzenie „kocham cię” Czasem nie trzeba wielkich słów – wystarczy cicha piosenka przed snem. Śpiewając, pokazujesz swoją miłość i obecność. A to dla dziecka najcenniejsze. Pamiętacie kołysanki z dzieciństwa? Materiał został zaktualizowany przez redakcję w 2025 roku. Zobacz też: Sny o ciąży nie zawsze znaczą coś dobrego. Koniecznie sprawdź nr 3! 13 mądrych i dobrych bajek do oglądania. Włączaj dziecku z czystym sumieniem Te zagadki o zwierzętach zaskoczą nawet bystrych 7-latków! Sprawdź, czy Twoje dziecko je rozwiąże
Jak dbać o prawidłowy rozwój dziecka? Na najczęściej zadawane pytania w naszym Q&A odpowiedział fizjoterapeuta – Paweł Zawitkowski
Czym objawia się napięcie mięśniowe, jak układać dziecko do snu, jak często kąpać, a także czy pomagać w raczkowaniu – rodzice mają wiele pytań i wątpliwości. To naturalne, ważne i potrzebne. Nasz ekspert – fizjoterapeuta Paweł Zawitkowski – udzielił odpowiedzi na wiele kwestii, nurtujących młodych rodziców.
Jak rozpoznać, że dziecko ma wzmożone napięcie mięśniowe? Paweł Zawitkowski: Najlepiej, jeśli pozostawimy ten dylemat kadrze medycznej. I to nie internetowym przekazom, tylko fizycznej możliwości oceny w trakcie lekarskiej konsultacji. Tym bardziej, że jeśli chodzi o noworodki i niemowlęta, nie jest to tak łatwe zadanie. Nawet wśród kadry medycznej możemy napotkać rozbieżne oceny i stanowiska, które wynikają z wielu nieporozumień, uproszczeń czy nieścisłości w samej definicji wzmożonego napięcia mięśniowego. Lekko upraszczając, wzmożone napięcie mięśniowe to ponadstandardowe napięcie mięśni wynikające z dysfunkcji lub uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, które powoduje zakłócenia w kontroli, dystrybucji i organizacji napięcia mięśni. To zakłócenia o charakterze czuciowo-ruchowym. Ważne, że nie zawsze oznacza to, że mamy do czynienia z mózgowym porażeniem dziecięcym! I tu zaczynają się schody… Czasami rodzice mogą usłyszeć od specjalisty, że dwu-, trzytygodniowy noworodek lub dwu-, trzymiesięczne niemowlę ma wzmożone napięcie mięśniowe w obręczy barkowej, rączkach i nóżkach, a obniżone w tułowiu, że silnie pręży się i odgina do tyłu, jest asymetryczne, ma silnie zaciśnięte piąstki, a kciuk zakryty palcami, silnie prostuje nóżki, nie toleruje pozycji na brzuszku, a jeśli już, to silnie podnosi główkę do góry – do tego stopnia, że potrafi się przewrócić na bok. Uwaga! Nie dowodzi to, że dziecko ma uszkodzenie lub dysfunkcję ośrodkowego układu nerwowego lub poważne zaburzenia rozwoju. Tu ani rodzice, ani porady internetowe nie dadzą rady. A kiedy się niepokoić? Odpowiedź na to pytanie nie jest łatwa. Ale znów, upraszczając: bardzo silne napięcie dotyczy wszystkich mięśni w całym ciele, dziecko jest sztywne cały czas, nawet we śnie, niezależnie od pory dnia i nocy trudno realizować czynności pielęgnacyjne, takie jak kąpiel, zmiana pieluchy, ubieranie i inne, rodzice zauważają wyraźne opóźnienie w zdobywaniu przez dziecko kolejnych umiejętności ruchowych, trudności w utrzymaniu pozycji, niepokój ruchowy, ograniczoną tolerancję (lub jej brak) zmian pozycji, leżenia na brzuszku, problemy z jedzeniem, ze snem, częste, trudne do opanowania rozdrażnienie, przerysowane reakcje na jakikolwiek bodziec, ewentualnie trudności w reakcji dziecka na próby nawiązania z nim kontaktu wzrokowego. Rodzice mogą mieć wrażenie, że dziecko ciągle się czegoś boi, jest w alercie lub zawsze i wszystko sprawia mu dyskomfort, niemowlę rusza się powoli i sztywno lub jest w swoich ruchach na przemian chaotyczne lub sztywne w bezruchu. Prezentuje ubogi, ograniczony do dwóch, trzech schematów wzorzec ruchu z zerową ilością rotacji, ograniczonym zakresem, płaszczyznami i kierunkami ruchów (niemowlę w pełni zdrowe zazwyczaj wykorzystuje w pełni wszystkie możliwości swojego ciała). Najważniejszą jednak wskazówką, jest fakt, że niepokojące objawy występują zawsze, podczas każdej aktywności dziecka, w każdej pozycji, o każdej porze dnia i nocy, w trakcie realizacji wszystkich czynności pielęgnacyjnych i opieki, w tym podczas karmienia i pielęgnacji. Jeśli te niepokojące objawy występują głównie w okresach silnych emocji dziecka, bólu, stresu, a w trakcie spokojnego czuwania, zwykłej zabawy i czynności pielęgnacyjnych niemowlę zachowuje się „wzorcowo” i spokojnie, raczej nie mamy się czym niepokoić. Najwyżej warto byłoby upewnić się u lekarza, że wszystko jest OK, a u fizjoterapeuty nauczyć się specjalnych technik opieki i pielęgnacji adekwatnych do poziomu dojrzewania, możliwości i problemów (np. refluks żołądkowo-przełykowy lub inne problemy ze strony układu pokarmowego) oraz technik neutralizacji stresu, bólu i dyskomfortu. Takie porady należałoby traktować bardziej jako wsparcie was jako rodziców oraz sposób na poprawienie komfortu zarówno rodziców, jak i dziecka oraz wsparcie jego rozwoju. Rodzice nie są w stanie bez wsparcia ze strony specjalistów zdefiniować, czy to, co obserwują u swojego dziecka, to objawy wzmożonego napięcia mięśniowego, spastyczności, sztywności, obniżonego napięcia mięśniowego pochodzenia centralnego, dystonii, czy innych wariantów zaburzeń kontroli i organizacji napięcia mięśniowego… Często wyraźna niedojrzałość biologiczna (w przypadku dzieci urodzonych przedwcześnie), poważne problemy pediatryczne, np. dolegliwości ze strony układu pokarmowego, mogą powodować podobne niepokojące objawy. Pełna i prawidłowa ocena stanu dziecka jest dynamiczna i wymaga określonych kwalifikacji. Rodzice mają prawo jednak oczekiwać od fizjoterapeutów wsparcia w tym pierwszym i najważniejszym okresie rozwoju dziecka, szczególnie w przypadkach, kiedy obserwują u niego takie zachowania jak: Ciągłe (nie tylko w stresie) zaciskanie piąstek, silne przywiedzenie rączek do tułowia, ewentualnie sztywne utrzymywanie ich w odwiedzeniu lub wzdłuż tułowia, ciągłe prężenie ciała i odchylanie głowy mocno w tył, stałe utrzymywanie tułowia w kształcie literki C w leżeniu na plecach, asymetryczny rozkład napięcia – jedna rączka jest stale sztywna, druga nie, stałe wydłużenie jednej i skrócenie drugiej strony ciała, stała asymetria tułowia w każdej pozycji, asymetryczne ustawianie główki (ciągle w jedną stronę, bez chęci i możliwości zmiany jej pozycji), trudności w unoszeniu i kontroli główki, ciągłe krzyżowanie nóg lub ciągłe układanie ich „w żabkę” w każdej pozycji (na brzuchu i plecach) – problemy w ubieraniu i rozbieraniu dziecka (trudno giąć lub wyprostować rączki i nóżki), płaczliwość. Do tego jeszcze dochodzi silna sztywność w obręczy barkowej, biodrowej i dużych stawach oraz silny strach/niepokój dziecka i usztywnianie się przy zmianach pozycji. Równie ważnym powodem do konsultacji ze specjalistą jest wrażenie, że niemowlę jest dziwnie miękkie, „wiotkie”, czasem właściwie przelewa się przez ręce, nie przejawia ochoty do jakiegokolwiek ruchu, słabo je, jest mało aktywne, nie jest zainteresowane nawiązywaniem kontaktu, nie potrafi unieść główki w leżeniu na brzuszku, rączek ani nóżek – w leżeniu na plecach czy w jakiejkolwiek innej pozycji. W jaki sposób należy układać noworodka do snu? Najbardziej zalecaną przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) oraz specjalistów pozycją do snu dla noworodka jest pozycja na plecach. Przyjmijmy zatem, że to jest najbardziej bezpieczna pozycja do snu dla noworodków i niemowląt przynajmniej do czwartego-szóstego miesiące życia. Oczywiście wbrew wieloletnim i „wielopokoleniowym” nawykom nie układamy noworodka ani niemowlęcia „pod kątem”, tylko na płasko! To zabezpiecza przed niekontrolowanym zsuwaniem się dziecka w dół, wzdłuż łóżeczka. Układanie pod „lekkim” kątem, czyli 10–20 stopni nie zapobiega cofaniu się treści żołądkowej do przełyku. Może jedynie nieco ograniczyć ilość ulewań (z buzi), ale nie ograniczy zarzucania treści pokarmowej do przełyku ponad jego dolny zwieracz. Jeśli macie kłopoty z ciągłym, uciążliwym ulewaniem u noworodka, najlepiej poradzić się pediatry, co robić. Wysokie ułożenia stosuje się tylko w przypadkach poważnych stanów choroby refluksowej, atrezji przełyku oraz innych podobnych poważnych schorzeń, i to tylko z użyciem specjalistycznych szelek. Jeśli odpowiednio zabezpieczymy noworodka przed obracaniem się na brzuszek, równie dobrą pozycją jest układanie go na boku. Polecamy stosować tę pozycję w trakcie dziennych drzemek. Podobnie, ale tylko kiedy mamy możliwość ciągłej obserwacji dziecka – czyli w ciągu dnia – możemy układać noworodki i niemowlęta na brzuszku. Jeśli zaśnie, warto mieć takie dziecko stale na oku. Pamiętajmy, że jeśli nie mamy możliwości ciągłego nadzoru, do snu układamy tylko na plecach. Materacyk noworodka powinien być średnio twardy, w każdym razie niezapadający się. Ma umożliwiać zmianę pozycji główki lub całego ciała. Noworodki i niemowlęta układamy do snu bez poduszki. Noworodki otulamy luźno kocykiem. Zazwyczaj jeden wystarczy. Nie polecamy ścisłego owijania, a już tym bardziej jakichkolwiek form krępowania ruchów i ciała dziecka (spowijania). Nie jest to rozwiązanie korzystne dla samego dziecka. Większe niemowlęta można już przykrywać lekkim kocykiem lub pieluszką i lekko ubieramy. W nocy w pomieszczeniu, w którym śpi noworodek, warto utrzymywać temperaturę poniżej 19–20 stopni. W dzień temperatura pokojowa może nie przekraczać 22 stopni Celsjusza, ale do kąpieli przed snem warto przygotować inne pomieszczenie, w którym temperatura będzie wyższa – np. 25 stopni. Pomieszczenia, w których śpią noworodki i niemowlęta, powinny być regularnie wietrzone i odpowiednio nawilżane. Wilgotność w pokojach noworodków i niemowląt powinna nie schodzić poniżej 50%. Po jakim czasie po porodzie najlepiej wykąpać dziecko? Zalecenia Światowej Organizacjo Zdrowia (WHO) mówią jasno, że dziecko powinno być kąpane nie wcześniej niż sześć godzin po porodzie, a najlepiej zaczekać do 24 godzin. Zależy to jedynie od sytuacji medycznej noworodka. Jeśli nie ma żadnych zastrzeżeń klinicznych, pierwsza kąpiel może być wykonana już w domu dziecka. Czasem pierwsza kąpiel noworodka jest wykonywana po upływie kilku dni. Potem możemy kąpać dziecko co dwa-trzy dni. Nawet jeśli kąpiele realizujemy z taką częstotliwością, musimy uważnie oglądać skórę noworodka i niemowlęcia, by utrzymywać odpowiednią higienę wszystkich newralgicznych obszarów – oczu, szyi, uszu, pach, pachwin, kikuta pępowiny. Skóra noworodka zaraz po urodzeniu jest pokryta mazią płodową, która tworzy naturalną barierę ochronną dla zarazków i drobnoustrojów i ustala pH skóry na optymalnym poziomie. Usuwanie tej bariery, jeśli nie ma wyraźnych wskazań klinicznych, nie jest korzystne ani dla samej skóry, ani dla odporności dziecka. Warto też zwrócić uwagę, że nagie ciało noworodka szybko traci ciepło, a dopuszczenie do wychłodzenia dziecka może stanowić dla niego zagrożenie. Oczywiście jeśli są takie wskazania, kąpie się noworodki już w szpitalu, ale należy wtedy stworzyć ku temu szczególne warunki – ma być ciepło, miło, delikatnie. Mam nadzieję, że dawne nawyki kąpieli noworodków pod bieżącą wodą odeszły już do niechlubnej przeszłości. Tego robić nie wolno. Noworodek zaraz po porodzie powinien być możliwie jak najdłużej ułożony na skórze mamy, ewentualnie taty (procedura „skóra do skóry”). Może to trwać do kilku godzin, nawet dłużej niż dotychczas zalecane dwie godziny. Decyzja zależy od stopnia bezpieczeństwa dziecka i mamy, a także ich komfortu. Noworodek chwilę wcześniej, nawet już na ciele mamy, jest osuszany, ale nie kąpany. Oczywiście jeśli nie nastąpiły przed porodem lub w jego trakcie żadne komplikacje. Kiedy i w jaki sposób należy przyzwyczajać dziecko do szczotkowania zębów? „Szczotkowanie” zębów zaczynamy oczywiście, zaraz kiedy pojawi się pierwszy z nich. Nawet jeśli wystaje tylko trochę. Warto jednak pamiętać, że o higienę jamy ustnej musimy dbać już wcześniej. Możemy już od pierwszych tygodni życia dziecka przemywać wały dziąsłowe zwykłym wacikiem i wodą, a przy tym usuwać np. resztki przetrawionego, ulanego pokarmu, ewentualnie jakieś niekorzystne zmiany na śluzówce jamy ustnej. Przy okazji unikamy drażnienia podniebienia i tylnej części języka, by uniknąć wywoływania odruchów obronnych (wypychania i wymiotnego). Robimy to tylko wtedy, kiedy trzeba, i tylko w takim zakresie, w jakim trzeba, jednak i tak wychodzi na to, że będziemy to robili regularnie. Wczesne przemywanie dziąseł przyzwyczaja niemowlę do późniejszego szczotkowania. Z początku do „szczotkowania” możemy wykorzystywać sylikonowe nakładki na palec (tak jest najlepiej), a dopiero kiedy uzębienie staje się coraz okazalsze, możemy zastosować specjalne szczoteczki z włosiem. Na początku do higieny jamy ustnej, wałów dziąsłowych i ząbków wystarczy przegotowana woda. Jeśli będziemy robili to delikatnie, w odpowiednio długim czasie po posiłku, w miłych, zabawnych warunkach, nie sprawi to ani nam, ani dziecku kłopotu. No, może z wyjątkiem okresów wyrzynania się ząbków… Jak prawidłowo podnosić niemowlę? Bez skrótów. Podnosimy niemowlę powoli, delikatnie, bez zaskakiwania go. Najlepiej bokiem i skośnie do podłoża, z główką ułożoną wyżej niż reszta tułowia. Przed podnoszeniem, jeszcze na podłożu obracamy je na bok. Boczne pozycje są lepiej akceptowane przez dziecko i uaktywniają je w trakcie jakichkolwiek czynności pielęgnacyjnych i naszej opieki, jednocześnie umożliwiając odpowiedni rozkład napięcia mięśniowego. Czego potrzebuje wcześniak? Na tak zadane pytanie trudno odpowiedzieć wyczerpująco. Tak jak każde dziecko, tylko jeszcze w większym stopniu, dzieci urodzone przedwcześnie potrzebują do rozwoju otoczenia i form opieki, zabaw i pielęgnacji dostosowanych do ich potrzeb, tych bieżących i przyszłych, ich możliwości, a także uwzględniających ograniczenia wynikające z początkowej niedojrzałości układowej i wiążących się z nią konsekwencji. Dotyczy to również skutków ewentualnych jednostek chorobowych czy traumy długotrwałego pobytu w szpitalu. Mówimy tu o każdej przestrzeni dojrzewania i rozwoju – od przestrzegania ściśle higieny układu oddechowego, higieny i jakości snu, posiłków, jakichkolwiek doświadczeń po higienę emocji i relacji z otaczającymi dziecko ludźmi. Najważniejszym, fundamentalnym czynnikiem rozwoju i dojrzewania jest możliwość przebywania z rodzicami, i to w największym wymiarze, jaki są oni w stanie dziecku zafundować. To bliskość, dotyk, rozmowa, wspólna zabawa, leniwa, delikatna pielęgnacja i opieka realizowana przez rodziców są najważniejszym źródłem optymalnych warunków rozwoju. Im mniej nerwów, pośpiechu, przypadkowych, toksycznych doświadczeń – tym lepiej. Im więcej spokoju, bliskości, ciepła, obecności rodziców – tym lepiej. Jeśli chodzi o te najprostsze kwestie, ekstremalnie ważne jest dbanie o niewychładzanie i nieprzegrzewanie dziecka. Wilgotność w pomieszczeniach, w których przebywa dziecko, nie powinna spadać poniżej 50%. Musimy zadbać również o odpowiedni profil żywieniowy. Oczywiście najlepiej, jeśli mama może karmić piersią. Mleko mamy jest traktowane przez kadrę medyczną jak lekarstwo szczególnie dla wcześniaków. Jeśli nie ma takiej możliwości, kontrolą żywienia zajmuje się najpierw pediatra, neonatolog, ale od momentu, kiedy możemy rozszerzać dietę, warto zagłębić się w fora żywieniowe i aktywnie układać profil żywieniowy dziecka. Oczywiście warto przy tym skorzystać z porad lekarza o tej specjalności. Szczególnie ważna jest higiena skóry, uszu, dłoni – po prostu higiena ciała. Możecie znaleźć wiele specjalnych kosmetyków do skóry wrażliwej, pamiętając jednak o tym, że każda skóra ma swoje konkretne cechy i może potrzebować nieco innej pielęgnacji. Tu warto zdać się na znane i renomowane marki, a przy okazji poradzić się lekarza lub położnej. Dzieci urodzone przedwcześnie powinny być objęte programem wczesnej stymulacji rozwojowej, co nie jest jednoznaczne z rehabilitacją lub jakąś formą terapii. Większość wcześniaków nie potrzebuje takiej rehabilitacji. Istnieją systemy wczesnej opieki i pielęgnacji polegające na realizacji specyficznych technik, wypracowanych z myślą o dzieciach ze stwierdzonymi lub potencjalnymi zakłóceniami w rozwoju. Takie techniki możecie odnaleźć chociażby w projekcie „Mamo, tato, co ty na to?”. Techniki te zapewniają odpowiednią stymulację czucia i innych zmysłów, ruchową, przedsionkową (dotyczącą zmiany pozycji ciała w przestrzeni i na podłożu). Realizacja tych technik podnosi odczucie bezpieczeństwa, pewności, bliskości i kompetencji u dziecka i rodziców. W ramach systemu wspierania rozwoju wcześniaki przynajmniej do ukończenia drugiego roku życia mają prawo do regularnych wizyt u specjalistów co trzy, a potem co sześć miesięcy. Jak w prawidłowy sposób zadbać o pępek u noworodka? Jak go nie uszkodzić? Nie warto bać się pielęgnacji kikuta pępka. Wystarczy delikatnie, odpowiednio przemywać go regularnie przegotowaną ciepłą wodą z mydłem w trakcie normalnych rytuałów pielęgnacyjnych, a także zawsze kiedy się zamoczy lub zabrudzi. Staramy się na początku często go wietrzyć, a jeśli już go okrywamy, robimy to, korzystając z miękkich, miłych w dotyku ubranek, pozbawionych elementów, które mogłyby o niego zahaczać w jakikolwiek sposób. Zakładając pieluszkę, możemy lekko zawijać jej górny brzeg, ewentualnie tak zapinać rzepy czy ściągacze, by utworzyć z jej górnego brzegu coś w rodzaju kieszonki. Nie należy bać się układać noworodka na brzuchu. Ważne, by w takiej sytuacji kikut być przykryty przynajmniej jedną warstwą ubranka. Jeśli pojawi się jakaś maź, wydzielina, zaczerwienienie, można przemyć delikatnie pępek środkiem antyseptycznym, ale zazwyczaj oczyszczanie go przegotowaną wodą lub wodą z mydłem wystarcza. Oczywiście można zamoczyć pępek w wodzie podczas kąpieli, byleby nie trwało to bardzo długo. Najważniejszym jednak zadaniem jest utrzymywanie kikuta pępka suchym i czystym. Czy można ćwiczyć z dzieckiem raczkowanie? Święta zasada fizjoterapeutów to proponowanie niemowlęciu konkretnej aktywności wtedy, kiedy jest do tego przygotowane, a nie kiedy nam się wydaje, że już powinno coś zrobić. Jeśli niemowlę rozwija się w szerokiej normie rozwojowej, może zacząć raczkować między piątym i siódmym miesiącem życia, zazwyczaj zaraz kiedy niemowlę zaczyna pełzać. Tymczasem czworakowanie pojawia się między szóstym i 9.–10. Miesiącem życia. Oczywiście niektóre niemowlęta mogą wychodzić poza te granice w jedną albo w drugą stronę. Różnice są istotne bardziej dla specjalistów niż rodziców. Jedna i druga forma są po prostu lekko inną formą tej samej aktywności – przemieszczania się, począwszy od pełzania, przez krótsze lub dłuższe raczkowanie (czyli odpychanie się rączkami do tyłu i dołączanie do tego ruchów miednicy i nóżek), czworakowanie z naprzemiennym skracaniem boków, a skończywszy na pełnym diagonalnym naprzemiennym czworakowaniu. Potocznie – niesłusznie – używa się tych terminów (raczkowanie, czworakowanie) zamiennie. Nie warto, bo to inna forma aktywności. Najważniejsze jest jednak to, by w odpowiedni sposób przygotowywać dziecko do zdobywania kolejnych umiejętności, a nie ćwiczyć je, kiedy przyjdzie na nie pora. Tym bardziej, że tzw. okna czasowe rozpoczęcia i doskonalenia danej umiejętności są naprawdę szerokie – dla raczkowania i czworakowania sięgają nawet trzech miesięcy dla dwojga różnych niemowląt. Jak przygotować do tego dziecko? Od początku życia dziecka warto stosować jak najwięcej obrotów, rotacji, zmian pozycji, najlepiej na płaskim podłożu i przy okazji wykonywania codziennych czynności pielęgnacyjnych i w zabawie. Staramy się nie krępować aktywności dziecka, czy to ciasnymi ubrankami, czy spowijaniem, czy przesadnie często kładąc je w leżaczku, kubełkowym foteliku do spacerów itp. Jak najczęściej bawimy się z dzieckiem na macie, na podłodze, schodząc sami w zabawie do poziomu jego aktywności – czyli do parteru. Od mniej więcej trzeciego miesiąca życia uczęszczamy często na pływalnię (przynajmniej dwa razy w tygodniu), kąpiemy się z dzieckiem w wannie, warto też bawić się tak, by wykorzystywać własne ciało jako podłoże. Pomysłów jest wiele, dostępnych na wyciągnięcie ręki choćby w projekcie „Mamo, tato, co ty na to?”. Do zabaw wykorzystujemy średnio twarde i nieśliskie podłoże (np. matę) i zabawki, które można przemieszczać i przetwarzać na różne sposoby. Jeśli czujecie niepokój wynikający ze zbyt późnego zbierania się dziecka do realizacji niektórych umiejętności, np. pełzania czy czworakowania, lepiej skonsultować to z fizjoterapeutą. Jak często kąpać niemowlaka zimą? Zimą kąpiemy niemowlęta tak samo często jak latem, ale… Zazwyczaj zaleca się kąpać niemowlęta dwa-trzy razy w tygodniu, a także zawsze wtedy, kiedy trzeba, czyli kiedy szczególnie się spoci lub zabrudzi. Częstotliwość kąpieli zależy zatem od konkretnych, bieżących potrzeb i warunków, a mniej od tego, czy za oknem leży śnieg, czy ścielą się łany zbóż. Co najlepiej sprawdza się przy czyszczeniu noska? Jaki sprzęt? Zanim przejdziemy do sprzętu, warto podkreślić, że jednym z najważniejszych warunków dbałości o higienę noska, a dokładnie jego błon śluzowych, tylnej ściany gardła i jamy ustnej, jest odpowiednie nawilżanie i nieprzegrzewanie pomieszczeń, w których noworodki przebywają. W zależności od problemu, z którym mamy do czynienia, do oczyszczenia noska możemy użyć bawełnianych, nawilżonych wodą wacików, czasem patyczka z watką, ale tylko jeśli chcemy oczyścić nosek tuż przy brzegu nozdrzy. Nie wpychamy ich głębiej! Do bardziej dogłębnego czyszczenia możemy wykorzystać aspirator – najlepiej taki, w którym do stworzenia podciśnienia wykorzystujemy siłę naszych ust, nie mechaniczny. Wcześniej albo zakraplamy do noska po jednej, dwóch kroplach wody do każdej z dziurek, albo wykorzystujemy do tego roztwory soli morskiej w specjalnych aplikatorach. Pamiętajmy, że w trakcie tych zabiegów nie odchylamy główki dziecka do tyłu (!), tylko delikatnie obracamy ją na boki. Często, kiedy ułożymy główkę na boku i zakroplimy (po ścianie nozdrzy) jedną, dwie krople do dziurki, która jest wyżej, dziecko „wykicha” roztwór i resztki pokarmu (jeśli zdarzyło się mu ulać również noskiem) czy jakąkolwiek wydzielinę dziurką leżącą niżej. Najlepsze jest właśnie takie oczyszczanie. Jeśli to nie będzie skuteczne, sięgamy po aspirator. Nosek czyścimy, kiedy trzeba, nie róbmy tego tak po prostu, dla zasady. Lepiej nie przegrzewać pomieszczeń i utrzymywać w nich odpowiednią wilgotność powietrza. Materiał promocyjny marki Bella Baby Happy
Tulenie, kołysanie, usypianie i...odkładanie. Jak odłożyć dziecko do łóżeczka, by się nie obudziło?
Usypianie maluszka to dla rodziców niemałe wyzwanie. Jakie rytuały pomogą pomóc dziecku spokojnie zasnąć? Czy sen może być spokojny nawet mimo nocnej zmiany pieluszki? Na te pytania odpowiada Paweł Zawitkowski, fizjoterapeuta.
Zdrowy sen jest ważnym elementem rozwoju dziecka. W czasie nocnego odpoczynku mózg maluszka przetwarza i porządkuje informacje zdobyte w ciągu dnia, a także pozwala dziecku zregenerować siły na kolejny dzień pełen wyzwań. Aby zapewnić niemowlęciu jakościowy sen, warto stosować różnego rodzaju rytuały. Dlaczego maluszek wybudza się w nocy? Wielu rodziców zastanawia się, dlaczego dziecko wybudza się w nocy. Jak mówi Paweł Zawitkowski, fizjoterapeuta, najczęstszą przyczyną jest cofanie się treści żołądkowej do przełyku. Skuteczne sposoby na usypianie dziecka Jednym ze sprawdzonych rytuałów jest stworzenie spokojnej atmosfery w pokoju, w którym śpi maluszek. Można przyciemnić światła i wyłączyć głośne dźwięki. Zdaniem Pawła Zawitkowskiego, fizjoterapeuty, nie należy rozbawiać dziecka przed snem. Dobrym rozwiązaniem będzie ciepła, relaksująca kąpiel, która działa kojąco na zmysły. Starajmy się też zredukować bodźce wizualne. Nie zaglądajmy do telefonu, ani nie włączajmy telewizora, z którego dobiegają głośne dźwięki. Ta zasada powinna dotyczyć zarówno osób, które usypiają dziecko, jak i pozostałych domowników. Pokój dziecka powinien być też wywietrzony. Ekspert radzi również, by ustalić wieczorny harmonogram. Regularne pory snu i rytuały pomagają dziecku zrozumieć, że nadszedł czas snu. Im bliżej wieczora, tym lepiej karmić dziecko częściej, ale za to mniejszymi porcjami. Gdy niemowlę po odłożeniu do łóżeczka nadal nie chce zasnąć, warto nauczyć się rozpoznawać fazy snu. Przytulmy maluszka i bądźmy przy nim. Zdarza się, że dziecko wybudza się po kilku godzinach, ponieważ ma mokrą pieluszkę. Spróbujmy ją zmienić tak, aby nie zakłócać snu. Chcesz dowiedzieć się to zrobić? Zobacz całe wideo. Materiał promocyjny marki Bella Baby Happy
Spokojny sen maluszka. O czym warto wiedzieć?
Podobno dzieci są najgrzeczniejsze wtedy, gdy śpią. I chociaż powiedzenie to ma humorystyczny wydźwięk, to nie możemy się z nim nie zgodzić. Co zrobić, by ułatwić maluchowi zasypianie? O czym pamiętać, by sen był spokojny?
Sen odgrywa niezwykle ważną rolę w życiu każdego z nas. Dla niemowląt i dzieci to podstawa do prawidłowego rozwoju, wzrostu i właściwego wypoczynku. Sen jest też pojęciem niezwykle ważnym dla wszystkich młodych rodziców. Wizja niespokojnej nocy bywa frustrująca, dlatego mamy i ojcowie robią, co w ich mocy, by dziecko spało jak najdłużej. Podpowiadamy, na co warto zwrócić szczególną uwagę, by umożliwić maluszkom spokojny wypoczynek. 1. Pamiętaj o rytuałach Zarówno niemowlęta, jak i starsze dzieci ich potrzebują. Maluchy szybko uczą się tego, jak wygląda schemat ich dnia. Dobrze jest wypracować pewien harmonogram i w miarę możliwości się go trzymać. Stałe pory drzemek, posiłków i nocnego snu uporządkują dzień zarówno najmłodszych, jak i twój własny. 2. Kąpiel, pieluszka i piżamka Działa relaksacyjnie i wyciszająco. Kąpiel może też być pierwszym elementem waszej wieczornej rutyny, której celem jest umożliwienie szybszego zaśnięcia dziecka. Oczywiste jest też to, że maluch będzie spał spokojniej z suchą pieluszką oraz czystą, delikatną i przyjemną w dotyku piżamką. Jeśli twój maluszek rozkopuje się w nocy, a ty obawiasz się o to, czy nie będzie mu zimno, to pomyśl o otulaczach. Zapewnią bliskość, spokój, ciepło i poczucie bezpieczeństwa. Jaki otulacz wybrać? Najlepiej taki, który rośnie wraz z dzieckiem. Z pomocą przychodzi seria Love To Dream, która prezentuje trzyetapowy system snu od urodzenia do trzech lat. Etap pierwszy – otulanie <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=B8A1XSNKOQfk1TdgJF09QLcf3_j8VS7ePTE04MXzMgL.S7/stparam=tcrjholicx/fastid=ctenrktncwdhsmggzzwyapdnegly/nc=0/url=www.marko-baby.pl/index.php?pg=produkty&all=0&szukaj=1&query=swaddle+up&dzial=&kat=&kol=&kat_wiek=&utm_source=mamotoja_artykul_ltd_etap1&utm_medium=mamotoja_artykul_ltd_etap1&utm_campaign=mamotoja_artykul_ltd_etap1&utm_id=mamotoja_artykul_ltd_etap1" target="_blank" rel="nofollow noopener">Otulacz Swaddle Up Etap 1 marki Love To Dream umożliwia łatwiejsze i bezpieczniejsze otulenie dziecka, niż przy użyciu kocyka. Specjalny kształt sprawia, że jest przytulny i odwzorowuje łono matki. Otulacz zapobiega też nieprzewidywanym ruchom Moro, które mogą obudzić dziecko. Zamek błyskawiczny odpinany z góry i z dołu sprawi, że nawet nocna zmiana pieluszki będzie całkiem łatwa. Dodatek lycry w składzie materiału powoduje, że otulacz rozciąga się przy ruchu dziecka dla jego większego komfortu. Etap drugi – przejściowy Maluszek jest już większy i chce spać z wolnymi rączkami? Otulacz Swaddle Up 50/50 pozwala odpiąć tylko jedno skrzydełko, by umożliwić dziecku powolne i delikatne odzwyczajenie się od otulania. Otulacz zmienia się w ciepły śpiworek, podtrzymując u dziecka bezpieczne uczucie bycia otulonym. Etap trzeci – samodzielny sen Dziecko śpi samodzielnie? Czas na piżamkę-śpiworek Love To Dream, które zapewnią ciepło i przytulny sen, nawet jeśli maluch lubi się rozkopywać w nocy. 3. Karmienie Pusty brzuszek to najczęstszy powód nocnego wybudzania się dzieci. Maluchy reagują nerwowym płaczem, ponieważ ich podstawowa potrzeba fizjologiczna nie jest spełniona. To dlatego tak ważne jest, by maluch został nakarmiony przed snem. 4. Bliskość i spokój Poczucie bezpieczeństwa to zdecydowanie jeden z ważniejszych czynników, który umożliwia szybsze zaśnięcie oraz sprawia, że sam sen jest spokojniejszy. Postaraj się dać dziecku swoją całą uwagę i ciepło. Nie popędzaj maluszka ani się nie stresuj, jeśli nie chce zasnąć. Zaoferuj mu pełne zrozumienie, wyciszenie i mnóstwo dobrych emocji. Pomyśl też o pluszaku, który stanie się przyjacielem i synonimem spokoju. Sprawdź jedną z <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=B8A1XSNKOQfk1TdgJF09QLcf3_j8VS7ePTE04MXzMgL.S7/stparam=tcrjholicx/fastid=ctenrktncwdhsmggzzwyapdnegly/nc=0/url=www.marko-baby.pl/dream-beams,270,kolekcja.html?utm_source=mamotoja_artykul_dreambeams&utm_medium=mamotoja_artykul_dreambeams&utm_campaign=mamotoja_artykul_dreambeams&utm_id=mamotoja_artykul_dreambeams" target="_blank" rel="nofollow noopener">maskotek świecących w ciemności marki Dream Beams. Urocze pluszowe zabawki mają swój własny, niepowtarzalny blask. Specjalne nici fluorescencyjne, które wpleciono w elementy zabawki, świecą w ciemności. Wystarczy naświetlić je światłem sztucznym, słonecznym lub UV. Od teraz każda noc będzie cudowna, bo z przyjacielem u boku nie ma się czego bać. 5. Lampka Ciemność wywołuje strach i to wcale nie tylko u dzieci. Jeśli chcesz pomóc swojemu maluszkowi przezwyciężyć obawy przed nocą, to lampka emitująca delikatne światło, okaże się najlepszym wyborem. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=B8A1XSNKOQfk1TdgJF09QLcf3_j8VS7ePTE04MXzMgL.S7/stparam=tcrjholicx/fastid=ctenrktncwdhsmggzzwyapdnegly/nc=0/url=www.marko-baby.pl/cloud-b-tranquil-turtle-aqua-lampka-nocna-z-projekcja-swietlna-zolw-podwodny-fioletowy,9584,p.html?utm_source=mamotoja_artykul_cloudb&utm_medium=mamotoja_artykul_cloudb&utm_campaign=mamotoja_artykul_cloudb&utm_id=mamotoja_artykul_cloudb" target="_blank" rel="nofollow noopener">Lampka nocna z projekcją świetlną - żółw podwodny fioletowy Cloud B zapewnia niemal magiczne światło, które koi. Odcień aquamarine działa relaksacyjnie, za to sama lampka emituje podwodny efekt świetlny z delikatnym ruchem fal. Maskotka posiada aż dwa dźwięki (melodia i szum fal). Sprawdzi się i do usypiania, i do codziennej zabawy. Innym rozwiązaniem jest lampka nocna z projekcją świetlną Żółw niebieski. Wyświetla na suficie i ścianach pokoju dziecka rozgwieżdżone niebo - osiem konstelacji. Maskotka wyświetla trzy relaksacyjne kolory: błękit oceanu, szmaragdową zieleń i bursztyn. Żółw z pewnością przyda się podczas zasypiania, a w ciągu dnia zapewni wiele atrakcji i pobudzi ciekawość. Za to <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=B8A1XSNKOQfk1TdgJF09QLcf3_j8VS7ePTE04MXzMgL.S7/stparam=tcrjholicx/fastid=ctenrktncwdhsmggzzwyapdnegly/nc=0/url=www.marko-baby.pl/cloud-b-tranquil-whale-blue-family-lampka-z-projekcja-swietlna-i-grzechotka-wieloryb-niebieski,23003,p.html?utm_source=mamotoja_artykul_cloudb&utm_medium=mamotoja_artykul_cloudb&utm_campaign=mamotoja_artykul_cloudb&utm_id=mamotoja_artykul_cloudb" target="_blank" rel="nofollow noopener">lampka z projekcją świetlną i grzechotką Wieloryb Cloud B koi zmysły i ułatwi zasypianie. Lampka wyświetla podwodny efekt świetlny z delikatnym ruchem fal. Co więcej, odtwarza kojące dźwięki –podwodną melodię i uspakajające fale. Skorupa wieloryba świeci w relaksującym zmysłowym kolorze - aquamarine. Co więcej – w ciągu dnia maluch może bawić się maskotką. Dzięki grzechotce rozwinie zmysły i motorykę małą. 6. Uspokajające dźwięki Koją, wyciszają i pomagają szybciej zasnąć. Relaksacyjne dźwięki sprawią, że sen dziecka będzie spokojniejszy. Idealny okaże się więc <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=B8A1XSNKOQfk1TdgJF09QLcf3_j8VS7ePTE04MXzMgL.S7/stparam=tcrjholicx/fastid=ctenrktncwdhsmggzzwyapdnegly/nc=0/url=www.marko-baby.pl/cloud-b-lovelight-buddies-drake-the-dragon--szumiacy-smok-z-czujnikiem-ruchu-i-pozytywka,23006,p.html?utm_source=mamotoja_artykul_cloudb&utm_medium=mamotoja_artykul_cloudb&utm_campaign=mamotoja_artykul_cloudb&utm_id=mamotoja_artykul_cloudb" target="_blank" rel="nofollow noopener">Szumiący smok z czujnikiem ruchu i pozytywką Cloud B. Pluszak posiada ukryty panel dźwiękowy z ośmioma opcjami (dźwiękiem bicia serca, deszczu, strumyka, szumem, kołysanką Bacha, „Snem delfina”, klasyczną kołysanką i „Tańcem wróżki”. To nie koniec. Możesz sama nagrać waszą ulubioną kołysankę i odtwarzać ją maluszkowi, kiedy tylko chcesz. Świetnym rozwiązaniem jest też czujnik ruchu. Wystarczy, że lekko potrząśniesz maskotką, a ta się uruchomi. Dodatkowo smok posiada też kojące światła. Sprawdzi się więc zarówno do usypiania, jak i zabawy w ciągu dnia. Wiemy, jak ważny jest spokojny sen dziecka. Twój jest tak samo istotny. Zastanów się, które rozwiązania mogłyby ci pomóc, by wasze noce były przespane.
Mikrobiota jelitowa – co to takiego i jak o nią dbać?
Czy wiesz, że w jelitach znajduje się nawet kilkaset gatunków bakterii, które każdego dnia dbają o nasze zdrowie? Mikrobiota jelitowa jest jednak wrażliwa i trzeba prawidłowo o nią dbać. Jej skład może się zmieniać – czasem niekoniecznie na korzyść gospodarza. Co musimy wiedzieć o dobrych bakteriach w brzuszku naszego malucha?
Mikrobiota człowieka składa się z bilionów komórek, w tym bakterii, wirusów i grzybów. Największe populacje drobnoustrojów znajdują się w jelitach. Co ciekawe, organizm dziecka do chwili narodzin jest jałowy, choć najnowsze badania wykazały, że środowisko wewnątrzmaciczne nie jest sterylne. Chociaż wizja posiadania w organizmie tak wielu różnych drobnoustrojów może przerażać, są one niezbędne do prawidłowego funkcjonowania całego organizmu. Mówiąc w skrócie – są kluczowe dla zachowania zdrowia. Każdy człowiek ma swoją unikalną mieszkankę mikroorganizmów. Bywa jednak, że dochodzi do zachwiania równowagi między „dobrymi” i „złymi” bakteriami, dlatego o prawidłowy rozwój mikroflory jelitowej trzeba dbać już od najmłodszych lat. Mikrobiota jelitowa u dziecka – skąd się bierze? Pierwsze mikroorganizmy zaczynają zasiedlać organizm dziecka już w chwili porodu, a jego rodzaj ma duży wpływ na to, na jakie drobnoustroje będzie wystawione. W przypadku porodu naturalnego będą to bakterie z układu pokarmowego i rodnego matki. W przypadku cesarskiego cięcia flora bakteryjna dziecka będzie mniej zróżnicowana i na start będą w niej dominować bakterie skórne mamy. Każdy kolejny dzień życia dziecka będzie rozwijał ekosystem w jelitach głównie za sprawą karmienia. Kobiety po cesarskim cięciu miewają problemy z laktacją, co dodatkowo może wpływać na kolonizację bakteryjną jelit maluszka. Co potrafi mikrobiota? Jelita wchłaniają składniki odżywcze, które wspierają funkcje całego organizmu. Ale to jeszcze nie wszystko! Około 70 procent układu odpornościowego znajduje się w jelitach, a więc gra toczy się o wysoką stawkę. Sprawnie działający układ immunologiczny chroni przed zakażeniami, przewlekłymi stanami zapalnymi, czy nawet alergiami i zaburzeniami metabolicznymi. Mikrobiota może stać na straży zdrowia twojego dziecka, ale trzeba odpowiednio o nią dbać. Im bardziej urozmaicona dieta, tym lepiej rozbudowana flora bakteryjna jelit. Po co dziecku probiotyki? Rodzice najczęściej szukają informacji na temat probiotyków dopiero wtedy, kiedy dziecko dostaje pierwszy antybiotyk. Powszechnie widomo, że w trakcie kuracji i po jej zakończeniu należy przyjmować probiotyki, który mają zadbać o „dobre bakterie” w naszych jelitach. Jednak probiotyki mogą pełnić rolę nie tylko terapeutyczną, ale także profilaktyczną – np. w przypadku kolek u niemowląt. Układ pokarmowy małego dziecka, który jeszcze się rozwija i różnie reaguje na pokarm i jego trawienie, można wspomóc probiotycznymi kropelkami, np. Vivomixx, które zawierają aż 8 szczepów bakterii. Ich skuteczność i bezpieczeństwo potwierdzono w setkach naukowych publikacjach. W procesie tworzenia się mikrobioty maluszka warto postawić na wieloszczepowe probiotyki, a nie pojedyncze. To prosty sposób na wsparcie w kolkach, bólach brzucha, zaparciach czy wzdęciach, ale także wspieranie układu odpornościowego dziecka i zabezpieczenie jego organizmu przed infekcjami. Ponieważ w pierwszych miesiącach życia układ pokarmowy uczy się nowych umiejętności, brzuszek twojego maluszka wymaga szczególnej troski. Jak jeszcze wspierać rozwój mikrobioty? Nie bez powodu mówi się, że pokarm matki jest najlepszy dla dziecka. Wraz z nim maluch przyjmuje nie tylko składniki immunomodelujące jak np. przeciwciała, ale także również prawidłowo odżywia już bytujące w jelitach bakterie. Pierwsze 1000 dni życia dziecka to czas intensywnego rozwoju na wszystkich płaszczyznach. To też czas, gdy rozwija się mikrobiom jelitowy dziecka. Im bardziej urozmaicona będzie jego dieta, tym większe prawdopodobieństwo stworzenia silnej „społeczności” mikroorganizmów, zasiedlających jelita. Materiał powstał przy udziale firmy Pharmabest
Kaszel i chrypka przy ząbkowaniu: skąd się bierze? Jak leczyć?
Kaszel i chrypka u niemowlaka nie są typowymi objawami przy ząbkowaniu. Mogą być jednak męczące dla malucha, więc warto wiedzieć, jak skutecznie się z nimi rozprawić. Czy rodzaj kaszlu przy ząbkowaniu – suchy lub mokry – ma znaczenie? Sprawdź!
Dziecko, które ząbkuje, odczuwa ból dziąsła, przez które przebija się mleczak. Kiedy maluch wkłada do buzi ręce i różne przedmioty, do jego organizmu przenikają drobnoustroje odpowiedzialne za wywoływanie infekcji. W okresie ząbkowania organizm malca jest zwykle mocno osłabiony, dlatego wyrzynaniu się zębów może towarzyszyć m.in. kaszel. Na szczęście pojawienie się kaszlu i chrypki przy ząbkowaniu rzadko wymaga wizyty u lekarza. Czy przy ząbkowaniu może wystąpić kaszel? Kaszel (podobnie jak np. katar) nie jest typowym objawem ząbkowania, często mu towarzyszy. Może być wynikiem infekcji, ale nie tylko. W trakcie wyrzynania się zębów w jamie ustnej wytwarza się duża ilość śliny. Dziecko wypluwa część z nich, co często kończy się powstaniem wysypki przy ząbkowaniu. Pozostała ilość wydzielin spływa po tylnej ścianie gardła, przez co zostaje pobudzony ośrodek kaszlu. Jak długo trwa kaszel przy ząbkowaniu? Rodzice zastanawiają się, jak długo trwa kaszel przy ząbkowaniu, ale nie ma na to pytanie jednoznacznej odpowiedzi. To sprawa indywidualna. Jedne dzieci mogą kaszleć zaledwie przez jeden dzień, a inne aż do czasu całkowitego wyrżnięcia zęba. Czy ząbkowaniu może towarzyszyć chrypka? Czasem przy kaszlu podczas ząbkowania u dziecka pojawia się także chrypka (powstaje w momencie podrażnienia strun głosowych). Najczęstszą przyczyną chrypki jest jednak przeziębienie (wówczas trwa około tygodnia). Jeśli twoje dziecko ma nie tylko chrypkę, ale także problemy z oddychaniem, nie zwlekaj i skontaktuj się z lekarzem. UWAGA: Chrypkę mogą także powodować niektóre żele stosowane przy ząbkowaniu na ból dziąseł. Jeśli podejrzewasz, że jakiś preparat mógł podrażnić gardło dziecka, odstawy go do czasu konsultacji z pediatrą. Co pomoże na kaszel przy ząbkowaniu? Jeśli kaszel u dziecka w trakcie ząbkowania spowodowany jest nadprodukcją śliny, nie będą towarzyszyć mu inne infekcyjne dolegliwości. Napady kaszlu nie powinny być wówczas częste i mocne. Maluch nie powinien też wysoko gorączkować. Dopiero gdy temperatura przekroczy 38,5°C, wybierz się do lekarza. W innym wypadku wystarczą domowe sposoby leczenia: Zadbaj o to, by jak najmniej wydzieliny spływało do gardła dziecka – maluch nie powinien zbyt długo leżeć na plecach. Podawaj maluchowi jak najwięcej płynów, które rozrzedzą gęstą ślinę. Stosuj inhalacje (w ten sposób oczyszczasz górne drogi oddechowe). Pamiętaj o prawidłowo nawilżonym powietrzu w pomieszczeniu, w którym przebywa dziecko (suche powietrze dodatkowo podrażnia górne drogi oddechowe). Oklepuj plecy dziecka w ciągu dnia (nie rób jednak tego przed samym snem, bo możesz spowodować napad kaszlu w nocy). Kaszel przy ząbkowaniu – kiedy do lekarza? Jeśli kaszel przy ząbkowaniu spowodowany jest infekcją, domowe sposoby leczenia mogą nie przynieść pożądanego efektu. W takim wypadku należy udać się do lekarza. W zależności od nasilenia kaszlu, a także wieku malucha, pediatra przepisze małemu pacjentowi odpowiednie leki. UWAGA! Jeśli twojemu dziecku dokucza kaszel bardzo suchy, albo bardzo mokry, a dodatkowo towarzyszy mu wysoka gorączka i objawy przeziębienia lub grypy (w tym kaszel), natychmiast udaj się do lekarza. Nie lekceważ infekcji, bo może skończyć się np. zapaleniem ucha, oskrzeli czy płuc. Wybierz się do specjalisty, także wówczas, gdy kaszlowi nie towarzyszą żadne dodatkowe objawy, ale jest on wyjątkowo męczący i nasilony. Zobacz też: Zapalenie ucha czy ząbkowanie? Maluch ci nie powie, sprawdź, jak to rozpoznać! Gryzaki do zadań specjalnych (Ząbkowanie to pikuś!) Masaż Shantala na kolkę, ból brzuszka i ząbkowanie [INSTRUKTAŻ KROK PO KROKU] Konsultacja merytoryczna dr n. med. Emma Kiworkowa Stomatolog, lekarz ortodonta, właścicielka kliniki Villa Nova Dental Clinic na warszawskim Wilanowie. Wspólnie z mamą Dżuliettą Kiworkową założyła i prowadzi Fundację Wiewiórki Julii, która ma pod opieką dzieci z domów dziecka oraz podopiecznych fundacji Budzik i Akogo?.
Jak nie przeszkadzać dziecku w rozwoju ruchowym? Rozmowa z fizjoterapeutą
Rodzice chcą dla swojego dziecka jak najlepiej, jednak czasami dobre chęci mogą spowodować odwrotny skutek. Jak uniknąć przyspieszania kolejnych etapów rozwoju dziecka? Pytamy naszego eksperta – fizjoterapeutę Pawła Zawitkowskiego.
Wielu opiekunów zastanawia się, jak wspierać dziecko w rozwoju ruchowym. Najistotniejszą kwestią jest to, by nie popędzać maluszka, żeby mógł powoli i we własny tempie wykonywać ruchy, które z czasem będą stawały się coraz bardziej skomplikowane. Co jeszcze jest ważne? Zapytaliśmy eksperta. Co zrobić, aby nie przeszkadzać w prawidłowym rozwoju? – Jest kilka kluczowych potrzeb, które są bardzo ważne – jedną z nich jest permanentne dostrajanie się do jego biologicznego rytmu. Co się za tym kryje? Dostrajanie się do jego rytmu snu i czuwania, do sygnałów, czym jest zainteresowany, a czym nie, czyli m.in. co znajduje się w nazywanej przez specjalistów "przestrzeni zainteresowania", w której na początku znajduje się właśnie rodzic. W związku z tym zaczynają się schody, gdyż wymaga to bycia obecnym, ile się da od samego początku. Udowodniono, że dziecko rozwija się harmonijnie i optymalnie, tylko i wyłącznie w relacji z inną osobą i to nie może być osoba obojętna emocjonalnie. (…) Dlatego rodzice, jak najwięcej i jak najczęściej powinni być z dzieckiem – podkreśla fizjoterapeuta Paweł Zawitkowski. Ekspert opowiedział nam także m.in. o tym, co powinno niepokoić i kiedy udać się do fizjoterapeuty. Zobacz nasze wideo!
Zabawki dla 3-miesięcznego dziecka – 9 tanich pomysłów na prezent [PRZEGLĄD]
Idealny prezent dla 3-miesięcznego dziecka to zawieszki, gryzaki, zabawki sensoryczne, przytulanki wspomagające rozwój malucha oraz zabawki edukacyjne. Oto zabawki dla 3-miesięcznego niemowlaka w dobrej cenie i bardzo dobrej jakości. Możesz podarować je dziecku z dowolnej okazji.
Jeśli zastanawiasz się, co kupić na prezent dla 3-miesięcznego dziecka, mamy wiele fajnych propozycji. Te zabawki będą wspomagały rozwój malucha, poprawią zdolności motoryczne i koordynację ruchową oraz będą stymulować wzrok, słuch i dotyk niemowlęcia. Dziecko nie powie, że prezent mu się podoba, ale czas, jaki będzie poświęcało zabawce, z pewnością to udowodni. Oto nasz redakcyjny przegląd. Atrakcyjne zabawki dla 3-miesięcznego dziecka: Mata edukacyjna, aktywizująca Drewniany stojak do zabawy Tabliczki kontrastowe Gryzak uspokajający Słonik kiwaczek Muzyczne kluczyki Mata edukacyjna, aktywizująca Trzymiesięczne dziecko jest coraz odważniejsze w odkrywaniu świata. W bezpiecznym poznawaniu otoczenia pomoże mu miękka mata edukacyjna. Można na niej położyć dziecko, czy to na brzuchu, czy na plecach. Na górze maty znajduje się miękki pałąk z zabawkami aktywizującymi, które świecą i szeleszczą. Rozwijają one koordynację ręka-oko, a także ćwiczą zmysł dotyku i słuchu maluszka. I co najważniejsze, mata zajmie dziecko na długi czas. To, co szczególnie w niej cenimy, to fakt, że mata składa się do niewielkich rozmiarów, a co za tym idzie, łatwo można zabrać ją ze sobą w gości czy w podróż. Dostępność: Lidl, 129,99 zł Drewniany stojak do zabawy Drewniany stojak do zabawy można postawić na podłodze czy w łóżeczku. Na drewnianym pałąku znajdują się wysokiej jakości drewniane zabawki, które zachęcą dziecko do sięgania po nie. Poprzez ćwiczenia i zabawę maluszek będzie rozwijał koordynację ruchową, mięśnie tułowia, a także koordynację ręka-oko. Zabawka posłuży dziecku przez co najmniej pół roku. Dostępność: Lidl, 119 zł Tabliczki kontrastowe Trzymiesięczne dziecko widzi już znacznie lepiej i zaczyna rozpoznawać coraz więcej kolorów. Wciąż jednak najlepiej widzi kolory kontrastowe, dlatego też w ramach nauki i rozwoju warto sprawić mu karty kontrastowe. W trakcie pokazywania kart dobrze jest opowiadać niemowlakowi o widzianych przez niego kształtach. Maluszek będzie mógł wziąć je w ręce i się nimi bawić, a także badać ich kształt i fakturę. Dostępność: Ceneo, 21 zł Gryzak uspokajający Maluszek, który skończył trzy miesiące, jest na etapie, w którym wszystko będzie chciał brać do buzi. Dobrym pomysłem będzie sprawienie mu gryzaka uspokajającego, który kształtem przypomina mu pierś mamy. Wybrany przez nas gryzak jest poręczny i lekki, łatwo go zdezynfekować. Kiedy dziecko zacznie ząbkować, można z powodzeniem włożyć go do lodówki i schłodzić, dzięki czemu gryzienie przyniesie maluszkowi ukojenie. Dostępność: Ceneo, 26 zł Słonik kiwaczek Do słonika można wrzucać lekkie i bezpieczne piłeczki, które zawarte są w zestawie. Dzięki temu maluszek będzie uczył się myślenia przyczynowo-skutkowego, a także rozwijał koordynację ręka-oko. Każda z piłeczek wydaje inny dźwięk i ma inną strukturę, co tylko umili dziecku zabawę. Dostępność: Ceneo, 59 zł Muzyczne kluczyki Kolorowe kluczyki wydające dźwięki to doskonały pomysł na prezent dla trzymiesięcznego dziecka. Są one interaktywne, wykonane w kolorach, które rozróżnia trzymiesięczny malec. Każdy kluczyk przedstawia inną postać i wydaje inny dźwięk. Dziecko może manipulować kluczykami, badając, co się z nimi dzieje (rozwija przy tym myślenie przyczynowo-skutkowe), a także rzuć je i podgryzać, ponieważ każdy z kluczy na końcu ma niewielki gryzak. Cały pęk jest niewielki i poręczny, przez co można zabrać go ze sobą wszędzie. Dostępność: Ceneo, 52 zł Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/swieta-i-uroczystosci/prezenty-dla-niemowlaka-nasze-hity-2388-r3/">Prezent dla niemowlaka – oryginalny, praktyczny, spersonalizowany <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zakupy/prezent-dla-polrocznego-dziecka-przeglad-27646-r1/" target="_self" rel="noopener">Prezent dla półrocznego dziecka. 10 HITÓW wśród rodziców niemowląt <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zakupy/6-prezentow-dla-noworodka-w-cenach-od-16-do-179-zl-27436-r1/">Prezent dla noworodka: co na prezent dla dziewczynki i chłopca?
Zabawki dla niemowląt na każdy miesiąc: genialne i proste (lista)
Zabawki uczą, wspomagają rozwój i chronią przed nudą. Warunek? Muszą być odpowiednio dobrane do wieku dziecka i jego umiejętności. Wybrać zabawki dla niemowlaka – to wymagające zadanie. Sprawdź, z czego najbardziej ucieszy się malutkie dziecko.
Zanim dziecko sięgnie po zabawki takie jak pilot do telewizora albo twój telefon, przydadzą się wam zabawki dla niemowlaka. Bo „dorosłe” rzeczy w rękach dziecka będą znajdowały się dopiero po jego 1. urodzinach. Na razie, dopóki maluch nie ma jeszcze roku, ucieszą go zabawki przeznaczone dla dzieci w jego wieku. Podpowiadamy, co możesz dla niego wybrać – lista zabawek dla niemowlaka wcale nie jest krótka, a niektóre z nich wspaniale wpływają na jego rozwój. Czarno-białe zabawki dla noworodka Noworodek jest zajęty głównie spaniem i jedzeniem, ale to nie znaczy, że zabawa go zupełnie nie obchodzi. Obchodzi, ale polega przede wszystkim na obserwowaniu. Nowo narodzone dziecko z przyjemnością będzie przyglądało się przedmiotom w wyrazistych, mocnych kolorach (pastele dla niego na razie nie istnieją), zwłaszcza gdy znajdą się w odległości 20-30 cm od jego twarzy. Niewykształcony narząd wzroku dziecka sprawia, że nie potrafi dostrzec ono jeszcze pięknych, pastelowych barw. Warto więc w tym okresie stymulować widzenie dziecka poprzez pokazywanie mu książeczek, kart i zabawek o kontrastowych kolorach. View Burdaffi on the source website Zabawka dla niemowlaka na 2. miesiąc: grająca karuzela Dwumiesięczne dziecko dostrzega o wiele więcej niż noworodek. Umie też już śledzić wzrokiem przedmioty w ruchu. Coraz lepiej wyłapuje dźwięki z otoczenia i coraz bardziej interesuje się światem. Ruchoma karuzelka z wiszącymi zabawkami to prezent w sam raz dla niego. Jej zaletą jest to, że przez kilka miesięcy rośnie razem z dzieckiem. Niemowlę będzie ją najpierw obserwować, po kilku tygodniach zacznie sięgać do niej rączką, a jeszcze później będzie próbować (z marnym zresztą skutkiem!) wkładać wiszące zabawki do buzi. View Burdaffi on the source website Zabawka dla niemowlaka na 3. miesiąc: grzechotka Zabawki dla 3-miesięcznego dziecka powinny rozwijać, ale dawać też dużo frajdy. Dziecko w 3. miesiącu co prawda nie umie jeszcze samo sięgać po zabawkę ani przekładać jej z rączki do rączki, ale kiedy już włożysz mu grzechotkę w dłoń, ze szczęściem w oczach będzie nią potrząsać. Taka prosta zabawa: sprawia przyjemność, wzmacnia poczucie własnej wartości dziecka. Dlaczego? Ponieważ maluch w trakcie zwykłej zabawy grzechotką przekonuje się, że ma władzę nad przedmiotami (na zasadzie: „Potrząsam nimi, a one dźwięczą!”). View Burdaffi on the source website Zabawka niemowlaka na 4. miesiąc: mata edukacyjna To hit niemowlęcych zabawek! Zapewnia dziecku dużo swobody i jednocześnie wspomaga jego rozwój ruchowy – mnóstwo maluchów właśnie na macie wykonało swój pierwszy obrót z pleców na brzuszek albo odwrotnie. Pobudza spostrzegawczość i kreatywne myślenie. View Burdaffi on the source website Dziecko może napawać się kolorami, poznawać różnorodne faktury i odgłosy (coś szeleści, grzechocze, piszczy). Najlepsze maty edukacyjne są zrobione z dość grubego materiału, dzięki czemu można je rozłożyć prawie wszędzie: w kuchni, gdy np. gotujesz, w sypialni albo nawet na trawie w parku. Zobacz, jakie zabawki kupować dziecku. Film z podpowiedziami Doroty Zawadzkiej: View oEmbed on the source website Zabawka dla niemowlaka na 5. miesiąc: kaczuszka do kąpieli Prawie półroczne dziecko jest już dobrze oswojone z wodą i kąpiel najpewniej przestała mu się kojarzyć z torturami. Teraz prawdopodobnie nawet zechce dłużej chlapać się w wannie, a jego ulubionymi zabawami staną się: plaskanie rączką o powierzchnię wody, wzbijanie fal nóżkami. Wybierając kaczuszkę do kąpieli, zwróć uwagę, czy nie ma w niej dziurki, przez którą do środka wlewałaby się woda. W środku takiej zabawki z dziurką łatwo rozwija się pleśń czy bakterie, a wtedy trzeba ją wyrzucić. View Burdaffi on the source website Zabawka dla niemowlaka na 6. miesiąc: książeczka Czytać warto już noworodkowi, ale dopiero w 6. miesiącu życia niemowlę wytrzyma nad książeczką dłużej niż pół minutki. Dla półrocznego czytelnika najbardziej odpowiednie będą książki dla dzieci z dużymi rysunkami. Słowa na razie są w niej niepotrzebne – malucha o wiele bardziej będzie interesować oglądanie obrazków i słuchanie, nawet po sto razy, że krówka robi „muu”, a kotek „miau”. Powtarzanie wyrazów dźwiękonaśladowczych pomaga w nauce mówienia. Taka książeczka to również wspaniały prezent dla półtocznego dziecka. View Burdaffi on the source website Zabawka dla niemowlaka na 7. miesiąc: piłka Idealna piłeczka dla malucha powinna być: miękka, np. z dzwoneczkiem w środku, lekka, gumowa lub materiałowa, kolorowa. Kiedy zacznie uciekać, maluszek zrobi wszystko, aby ją dogonić – czyli będzie pełzał, turlał się albo nawet pod koniec 7. miesiąca zacznie raczkować! Możesz też wykorzystać piłkę w inny sposób. Schowaj ją (ale na oczach dziecka) np. za fotel i zapytaj: „Gdzie jest piłka?”. Kiedy niemowlę znajdzie, nagrodź je gorącymi brawami. Ta zabawa uczy dziecko, że przedmioty nie znikają, nawet kiedy ich nie widać. View Burdaffi on the source website Zabawka dla niemowlaka na 8. miesiąc: przytulanka Przytulanka spełnia wiele funkcji. Dziecko może: przytulać się do niej, ćwiczyć na niej dawanie buziaka, spać z nią. Fajnym pomysłem jest podarowanie dziecku szmacianej lalki. Należy jednak pamiętać, że pierwsza lalka dziecka powinna być cała wykonana z materiału, mieć włóczkowe włosy i namalowane albo wyhaftowane oczka (te z guzików są zbyt łatwym wyzwaniem dla paluszków i buzi dziecka). View Burdaffi on the source website Zabawka dla niemowlaka na 9. miesiąc: drewniane klocki Genialne w swej prostocie (w tym twierdzeniu nie ma ani krzty przesady). Chociaż producenci kuszą nas coraz bardziej skomplikowanymi urządzeniami, które mają bawić dzieci, to dla malucha najlepsze są najprostsze zabawki, np. drewniane klocki – którymi można bawić się na wiele sposobów. Kolorowe klocki: uczą dziecko rozróżniania barw, kształtują wyobraźnię przestrzenną (to zabawka w sam raz dla przyszłych matematyków). Około 1. urodzin dziecko będzie już umiało ustawić swoją pierwszą wieżę, chociaż na razie złożoną jedynie z dwóch klocków. Na razie frajdę sprawi mu burzenie rączką wieży zbudowanej przez mamę albo tatę. Pozwól mu na to: taka zabawa sprawia mu tyle samo satysfakcji, co budowanie. View Burdaffi on the source website Zabawka dla niemowlaka na 10. miesiąc: bębenek Przygotuj się na to, że kiedy maluch już dostanie swój pierwszy w życiu bębenek, to nie wypuści go z rąk przez kilka kolejnych dni (znam małą doboszkę, która ze swoim bębenkiem nie rozstawała się nawet podczas snu). Bębenek pozwala wyładować dziecku energię, a w dodatku, bębniąc, niemowlę czuje, że ma siłę sprawczą. Dziecko myśli sobie: „tworzę dźwięki”, „gram głośniej niż brat”. I ma z tego naprawdę niezłą frajdę! View Burdaffi on the source website Zabawka dla niemowlaka na 11. miesiąc: samochodzik Samochodzik wcale nie jest zabawką przeznaczoną wyłącznie dla małych chłopców! Dziewczynki również uwielbiają zabawy autami. Można je np. pchać przed sobą albo ciągnąć na sznurku, warcząc przy tym jak prawdziwy silnik Diesla. Do zabawy w piaskownicy przyda się również duża koparka, którą można przewozić piasek albo kamyki. View Burdaffi on the source website Zabawka dla niemowlaka na 12. miesiąc: grube kredki Roczne dziecko ma coraz bardziej precyzyjny chwyt, dlatego na pewno poradzi sobie z trzymaniem kredki w dłoni. Nie licz jednak na to, że narysuje już kółko albo nawet linię (to są dopiero umiejętności dwulatka). Oprócz kredek dziecku spodobają się też farbki do malowania palcami. Dotykanie mokrej i lepkiej farby i przyciskanie dłoni do papieru wspaniale stymuluje układ nerwowy dziecka. View Burdaffi on the source website Bezpieczne zabawki dla niemowlaka, czyli jakie? Kupując zabawki dla swojego dziecka, zwróć uwagę, czy są: Wystarczająco duże. Zasada jest prosta: to, co przejdzie przez rolkę papieru toaletowego, łatwo zmieści się także w buzi i gardle malca. Wniosek? Dziecko poniżej 3. roku życia nie powinno się tym bawić. Trwałe. Żaden element nie może odpaść nawet podczas testów, którym maluch podda zabawkę. A testy będą naprawdę trudne: szarpanie, rzucanie, gryzienie albo stukanie o podłogę. Lekkie. Zbyt ciężka zabawka może na przykład spaść na stópkę niemowlęcia i sprawić mu ból. Wykonane z nietoksycznych materiałów. Wszystko, od kredek po klocki, prędzej czy później znajdzie się w buzi dziecka. Pamiętaj o tym i wybieraj dla niego jedynie zabawki opatrzone znakiem bezpieczeństwa CE. Łatwe do utrzymania w czystości. Muszą dać się wyprać, umyć, wytrzeć itd. Dotyczy to także pluszaków, które lubią gromadzić uczulające roztocza. Jak utrzymywać w czystości zabawki dla niemowlaka? Wszystkie pluszowe misie i lale powinnaś prać co kilka tygodni, bo to zabawki, na których gromadzą się kurz i roztocza. Natomiast gumowe i plastikowe zabawki możesz myć w wodzie z mydłem. Na rynku dostępne są też specjalne spraye do mycia zabawek, którymi możesz dodatkowo myć kuchenne blaty czy stół. Dobrym sposobem na pozbycie się bakterii jest też mycie zabawek w wodzie z octem, jednak musisz dokładnie kilkakrotnie wypłukać później zabawki z octu. Zabawki zrobione przez mamę Domowe zabawki ucieszą malca tak samo jak te ze sklepu: Plastikowa butelka. Nalej wody mniej więcej do połowy naczynia, wrzuć do środka kilka kolorowych koralików i szczelnie zakręć. Półroczny maluch może taką butelkę toczyć przed sobą i patrzeć, jak w jej środku tańczą koraliki. Tekturowe klocki. Wystarczy, że okleisz puste pudełka po herbacie kolorowym papierem, a powstaną świetne, łatwe do zabawy i, co ważne, bezpieczne (bo lekkie!) klocki. Zobacz też: Prezenty dla noworodka: dla chłopca i dziewczynki Prezent dla niemowlaka – oryginalny, praktyczny, spersonalizowany Otulacz do fotelika samochodowego: kocyki minky i otulacze z kapturkiem (CIEPŁE MODELE)
Wysoki podpór u niemowlaka – jak wygląda, kiedy się pojawia?
Wysoki podpór u niemowlaka pojawia się po tym, gdy dziecko opanuje podpór na przedramionach i nauczy się w tej pozycji przenosić ciężar ciała na jedną lub drugą rączkę i wyciągać jedną z nich po zabawkę. Po wysokim podporze przychodzi czas na czworakowanie.
Wysoki podpór to naturalny etap rozwoju ruchowego niemowlęcia. Jednak nie każda pozycja, która na pierwszy rzut oka wygląda na podpór wysoki, jest jego prawidłową wersją. Sprawdź, jak powinien wyglądać prawidłowy wysoki podpór, kiedy powinien się pojawić w repertuarze umiejętności niemowlęcia i jak stymulować dziecko do osiągnięcia tej ważnej pozycji. Spis treści: Jak wygląda wysoki podpór Wysoki podpór – kiedy dziecko powinno robić Jak zachęcić dziecko do wysokiego podporu Jak wygląda wysoki podpór? Prawidłowy wysoki podpór wygląda następująco: uda i miednica dziecka przylegają do podłoża, dłonie oparte są na podłożu nieco w przód od linii barków, łokcie są niemal wyprostowane, ale jednak wyprostowane nie są, głowa, klatka piersiowa i brzuch nie mają kontaktu z podłożem, szyja dziecka jest długa (barki nisko), dłonie są otarte, a nie zaciśnięte w piąstki, w tej pozycji dziecko potrafi patrzeć w dół, także pod brzuszek. Nieprawidłowości, jakie mogą pojawiać się, gdy dziecko próbuje robić wysoki podpór: brzuszek spoczywa na podłożu, pupa jest mocno wypięta, lordoza lędźwiowa jest pogłębiona, barki blisko uszu, zaciśnięte piąstki. Pierwsze próby wykonania wysokiego podporu mogą kończyć się tym, że niemowlę będzie się przesuwało po podłodze do tyłu. Wynika to z tego, że do osiągnięcia pozycji wysokiego podporu dziecko musi mocno odpychać się od podłoża, a początkowo może nie umieć wykorzystać tej siły do tego aby unieść tułów, lecz kieruje ją tak, że odpycha się do tyłu. Wysoki podpór – kiedy dziecko powinno robić? Zazwyczaj prawidłowy wysoki podpór dzieci potrafią zrobić pod koniec 6. miesiąca życia. Niektóre dzieci osiągają tę pozycje nieco wcześniej, inne trochę później. Początkowo część niemowląt robi wysoki podpór na zamkniętych dłoniach, ale z czasem potrafią już w tej pozycji utrzymać je otwarte. Aby dziecko mogło przyjąć pozycję prawidłowego podporu wysokiego, musi najpierw odpowiednio wzmocnić ciało i usprawnić ciało. Dokonuje się to poprzez osiąganie wcześniejszych ważnych etapów rozwoju ruchowego. Wcześniej więc niemowlę pracuje nad prawidłowym ustawieniem łopatek, wzmocnieniem mięśni obręczy barkowej, pleców, pośladków i brzucha. Najlepiej do wysokiego podporu przygotowuje podpór na przedramionach i balansowanie w tej pozycji ciężarem ciała z ręki na rękę. Jak zachęcić dziecko do wysokiego podporu? Zastanawiasz się, jak pomóc dziecku, aby zaczęło robić prawidłowy podpór wysoki? Oto kilka rad, jak stymulować dziecko do osiągnięcia tej ważnej pozycji. Aby zachęcać dziecko do zrobienia wysokiego pod poru, trzeba się upewnić, że niemowlę opanowało już podpór na przedramionach i wyciąganie z tej pozycji rączki po zabawkę. Jeżeli maluch już to potrafi, można próbować: Stymulować napinanie się brzucha dziecka –gdy niemowlę leży w podporze na przedramionach, opieramy nasady dłoni w okolicy pośladków a palcami uciskać brzuszek dziecka posuwistym ruchem od żeber do pępka. Delikatnie podtrzymywać klatkę piersiową dziecka, co ułatwi mu dźwiganie się na wyprostowane rączki. Trzeba jednak starać się, aby dziecko utrzymywało samo większość ciężaru ciała i napinało brzuszek. Układać brzuszek dziecka na własnych udach i pozwalać dłoniom dziecka mocno opierać się na podłodze. Trening taki warto robić bez zabawek w najbliższym otoczeniu, aby niemowlę nie próbowało po nie sięgać z pozycji podporu na przedramionach – do wysokiego podporu potrzebuje obu rąk. Opanowanie podporu wysokiego otwiera dziecku drogę do pozycji czworaczej i czworakowania. I to właśnie jest kolejnym etapem rozwoju po pozycji wysokiej. Przeczytaj też: Kamienie milowe rozwoju niemowlaka: kiedy dziecko raczkuje, siada, chodzi Skoki rozwojowe u niemowlęcia – kiedy występują, ile trwają Kalendarz rozwoju niemowlaka
SIDS, czyli zespół nagłej śmierci łóżeczkowej. Co to jest i do kiedy występuje?
SIDS, czyli zespół nagłej śmierci łóżeczkowej, który dotyka niemowląt, wzbudza strach u większości rodziców. Tymczasem zdarza się naprawdę rzadko i możesz wiele zrobić, by zminimalizować ryzyko. Dowiedz się, czy znane są przyczyny SIDS i kiedy jest największe ryzyko śmierci łóżeczkowej.
Każdy rodzic powinien wiedzieć, czym jest SIDS. Choć wciąż nie znamy przyczyny występowania śmierci łóżeczkowej, jest wiele rzeczy, które możemy zrobić, aby zminimalizować ryzyko jej wystąpienia. Sprawdź, czy SIDS to choroba, i które dzieci są szczególnie zagrożone. Co to jest SIDS? SIDS (z ang. Sudden Infant Death Syndrome) nazywany także „cichą śmiercią” lub „śmiercią bez patologii”, to zespół nagłej śmierci łóżeczkowej niemowląt. SIDS nie jest chorobą. Jest diagnozą, którą lekarze stawiają w szczególnych okolicznościach nagłej, nieoczekiwanej śmierci dziecka poniżej pierwszego roku życia, które uważane było przez rodziców i lekarzy za zdrowe. Trzeba jednak pamiętać, że SIDS zdarza się wyjątkowo rzadko. Szacuje się, że w Polsce śmierć łóżeczkowa dotyka około 60 niemowląt rocznie. Nie myl SIDS z SUDI (ang. Sudden Unexpected Death in Infancy). To drugie pojęcie oznacza wszystkie przypadki niespodziewanej śmierci w trakcie snu dziecka poniżej 1. roku życia. 44% przypadków SUDI stanowi nagła śmierć łóżeczkowa (SIDS). SIDS: do kiedy występuje? Śmierć łóżeczkowa występuje u niemowląt do 12. miesiąca życia, najczęściej między 2. a 6. miesiącem życia (zdarza się wtedy 80-90 proc. przypadków SIDS), później jest coraz rzadsze, a po pierwszym roku życia ryzyko praktycznie zanika. Zwykle zdarza się w nocy i wczesnym rankiem, sporadycznie we śnie w ciągu dnia. Jest częstsza u chłopców niż u dziewczynek. W skali światowej częstotliwość występowania SIDS waha się od 0,1 do 6 na 1000 żywych urodzeń. Najwyższy współczynnik występowania SIDS zaobserwowano w Australii i Nowej Zelandii. Czy wiadomo, jakie są przyczyny śmierci łóżeczkowej? Nie wiadomo, jakie są przyczyny występowania SIDS, a sama diagnoza zespołu nagłej śmierci łóżeczkowej niemowląt jest dokonywana wyłącznie w przypadku wykluczenia wszystkich innych przyczyn możliwych do zdiagnozowania takich jak: choroba dziecka, uszkodzenie mechaniczne, z zabójstwem włącznie. Dlatego też w przypadku SIDS mówi się o czynnikach zwiększających ryzyko, a nie bezpośrednich przyczynach. Z najnowszych badań wynika jedynie, że śmierć łóżeczkowa jest najprawdopodobniej powiązana ze zmianami patofizjologicznymi związanych z niedorozwojem układu nerwowego. Inną, najczęstszą i bezpośrednią przyczyną SIDS jest nieprawidłowa pozycja podczas snu – ułożenie dziecka na brzuchu. Gdy dziecko znajdzie się w pozycji głową w dół, czyli twarzą na miękkiej pościeli nie jest w stanie samodzielnie odwrócić główki. Zablokowanie dostępu do powietrza powoduje, że dziecko ponownie wdycha wydalone powietrze (ang. rebreathing). W konsekwencji wzrostu stężenia dwutlenku węgla w organizmie dochodzi do kwasicy metabolicznej i ostatecznie do zatrzymania oddechu. Ponadto, w przypadku noworodków i niemowląt sen na brzuchu osłabia odruchu połykania. W przypadku cofnięcia się treści pokarmowej, czyli tzw. ulewania dochodzi do przedłużającego się odruchowego bezdechu i śmierci. Kiedy jest największe ryzyko SIDS? Na SIDS bardziej narażone są dzieci, których poród miał niewłaściwy przebieg, wcześniaki, noworodki o niskiej masie urodzeniowej, z małą liczbą punktów w skali Apgar i z zaburzeniami oddychania po urodzeniu, a także dzieci pochodzące z ciąży mnogiej. Bardziej narażone na nagłą śmierć łóżeczkową są także dzieci: młodych mam (poniżej 20 lat), mam, które w ciąży piły alkohol, paliły papierosy lub brały narkotyki, kobiet, które miały niewłaściwą opiekę przedporodową (lub jej brak), kobiet, które miały krótkie okresy przerw między kolejnymi ciążami. Inne czynniki wpływające na ryzyko wystąpienia śmierci łóżeczkowej to: SIDS u rodzeństwa, wady wrodzone, zakażenie okołoporodowe, spanie w jednym łóżku z dorosłymi lub innymi dziećmi, spanie w osobnym pokoju, wyłączne lub przeważające karmienie sztuczne, oziębienie lub przegrzanie dziecka, przebyta niedawno infekcja dróg oddechowych, podawanie dziecku leków uspokajająco-nasennych. Jak zapobiegać śmierci łóżeczkowej u niemowląt? Nie ma w 100 proc. skutecznego sposobu na zapobieganie SIDS. Można jednak próbować zmniejszyć ryzyko nagłej śmierci łóżeczkowej niemowląt. Warto wiedzieć, że zalecenia dotyczące bezpiecznego snu niemowląt, wprowadzone w USA, pozwoliły na zmniejszenie liczby przypadków nagłej śmierci łóżeczkowej o 60 proc. Tak obniżysz ryzyko zespołu nagłej śmierci łóżeczkowej: nie kładź dziecka spać na brzuchu – niemowlę powinno spać na plecach. Nie kładź go też na boku – może przewrócić się na brzuch. Nalegaj, by inni pamiętali o tym, że dziecko powinno spać na plecach. Możesz kłaść dziecko na brzuszku w dzień, kiedy czuwasz obok; wyjmij z łóżeczka pluszaki i ochraniacze – w łóżeczku małego dziecka nie powinno być żadnych zabawek. Przytulanki grożą uduszeniem; nie pal przy dziecku – dym papierosowy zwiększa ryzyko nagłej śmierci łóżeczkowej – zarówno w ciąży, jak i po porodzie; śpij blisko – w tym samym pokoju, ale najlepiej nie w tym samym łóżku. Nigdy nie kładź się z dzieckiem, ani nie pozwalaj na to partnerowi, kiedy któreś z was jest bardzo zmęczone, pod wpływem leków lub alkoholu. Wiele przypadków SIDS ma miejsce, kiedy śpiący mocno rodzic zasłania twarz dziecka, uniemożliwiając mu tym samym oddychanie; karm piersią jak najdłużej – naturalne karmienie pozwala zmniejszyć ryzyko śmierci niemowlęcia podczas snu o 50 proc.; możesz dać dziecku smoczek, ale zaczekaj do czasu, kiedy będzie już sprawnie ssać pierś, żeby nie zaburzyć techniki ssania; pamiętaj o szczepieniach! Z danych AAP (Amerykańskiej Akademii Pediatrii) wynika, że przypadki SIDS są o połowę rzadsze wśród zaszczepionych dzieci; unikaj miękkich materacy – w łóżeczku powinien być twardy materac, nie przykrywaj dziecka miękkimi kołdrami i kocami. Tkaniny mogą utrudnić oddychanie, uważaj więc, żeby w łóżeczku nie było niczego, co może zakryć głowę niemowlęcia; nie wierz obietnicom bez pokrycia – nie ma dowodów na to, że elektroniczne gadżety rzeczywiście chronią przed SIDS; nie przegrzewaj – utrzymuj odpowiednią temperaturę w sypialni dziecka, nie ubieraj grubo do snu, rozważ zakup śpiworka do spania. View Burdaffi on the source website Monitor oddechu polecany jest głównie wcześniakom, niemowlętom, u których doszło do zatrzymania oddychania po narodzinach, a także dzieciom, u których rodzeństwa wystąpił SIDS. Urządzenie przyda się też w przypadku ryzyka bezdechu u dziecka. View Burdaffi on the source website Źródło: Stanisław Perz, Barbara Steinborn, Zespół nagłej śmierci niemowlęcia, Katedra i Klinika Neurologii Wieku Rozwojowego, Uniwersytetu Medycznego im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu; Paulina Pisaniak, Dominika Piękoś, Katarzyna Bąk, Patryk Stokłosa, Dorota Ozga, Walka z nierównym przeciwnikiem – Zespół Nagłego Zgonu Niemowląt, Pielęgniarstwo XXI wieku 18/2019. Zobacz też: Ile powinien spać noworodek? Kichanie u noworodka – przyczyny, o czym świadczy? Wizyta szczepienna: o co warto zapytać? [PRZEBIEG + SZCZEPIENIA]
Jak ubierać dziecko do snu? Proste zasady na każdą porę roku
Nie wiesz, jak ubrać dziecko do snu? Sprawdź, jaka temperatura panuje w jego sypialni. Inaczej ubiera się dziecko do spania latem podczas upałów, a inaczej zimą, gdy jest chłodno. Oto schemat, który pomoże dobrać odpowiedni strój do spania dla dziecka oraz okrycie.
To, jak ubierzesz niemowlę do snu, zależy od tego, jaka temperatura panuje w jego pokoju – czy jest tam ciepło, czy raczej chłodno. Pora roku nie ma w tym wypadku aż tak dużego znaczenia. Latem w klimatyzowanym pomieszczeniu nawet podczas upału termometr może pokazywać 20 stopni. Wtedy dziecko może być ubrane tak, jak zwykle. W mieszkaniach bez klimatyzacji dzieci będą spały latem w 25 stopniach (lub więcej). Ale taka temperatura zdarza się też zimą w zbyt nagrzanych domach. Wyjaśniamy, jak ubrać dziecko do snu w zależności od temperatury otoczenia i jaka temperatura jest odpowiednia do spania dla tak małego dziecka. Spis treści: Jak ubierać niemowlę do snu? Jak ubierać niemowlę do snu zimą? Jak ubierać niemowlę do snu w upały? Jak ubierać noworodka do snu? Jak ubierać roczne dziecko do snu? Jak ubierać niemowlę do snu? Podajemy schemat ubierania dziecka, który ułatwia dopasowanie odzieży dla niemowlęcia do temperatury panującej w jego pokoju. ​Ważne jest nie tylko ubranie dziecka, ale również to, czym je przykrywamy do snu, dlatego w naszym schemacie uwzględniamy również rodzaj okrycia. Okrycie może być grube lub cienkie. Śpiworki do spania i kołderki dziecięce są oznaczane liczbą i symbolem TOG (jednostka przenikalności cieplnej materiałów tekstylnych). Koniecznie należy na nie zwracać uwagę. Oznaczenie to określa, czy okrycie jest: cienkie (0,5-1 TOG), średnie (1,5-2) TOG), grube (2 TOG lub więcej). Jak ubrać niemowlę do snu w zależności od temperatury panującej w jego pokoju: temperatura poniżej 16 stopni – czapeczka, skarpetki, cienkie rękawiczki, body z długim rękawem, pajac + grubszy śpiworek temperatura 16-17 stopni – skarpetki, body z długim rękawem, pajac + grubsze przykrycie temperatura 18-19 stopni – body z długim rękawem, pajac + średnie przykrycie temperatura 20-21 stopni – rampers, pajac + średnie przykrycie temperatura 22-23 stopnie – pajac + cienkie przykrycie temperatura 24-25 stopni – rampers + cienkie przykrycie temperatura 26 stopni – rampers Schemat ubierania niemowlęcia do snu traktuj orientacyjnie. Każde dziecko jest inne i może mieć inne preferencje dotyczące temperatury otoczenia. Bardziej restrykcyjnie podchodź do ubierania dziecka w okresie noworodkowym, ponieważ organizm na tym etapie życia szybciej się wychładza. Sposób ubierania noworodka do snu opisujemy szczegółowo w dalszej części artykułu. Choć rodzice niemowląt często boją się, że niemowlę zmarznie, małe dzieci zwykle są przegrzewane, co skutkuje gorszą odpornością i w efekcie częstymi infekcjami. Kontroluj zawsze temperaturę skóry na karku śpiącego dziecka. W ten sposób szybko ocenisz, czy dziecku nie jest za ciepło lub za zimno (skóra spocona i rozgrzana w tym miejscu świadczy o przegrzewaniu dziecka). Dotykanie karku pozwoli w razie potrzeby zmodyfikować sposób ubierania zgodnie z potrzebami malucha (grubsze przykrycie zastąpić lżejszym, np. cienkim ażurowym kocykiem lub flanelową pieluszką, pajacyk zamienić na półśpiochy, czyli spodniami z nogawkami okrywającymi stopy i kaftanik. Dla pewności przypominamy, co oznaczają poszczególne części niemowlęcej garderoby: rampers – body z krótkimi nogawkami i rękawkami body z długim rękawem – rampers z długimi rękawkami pajac – śpiochy z długimi nogawkami obejmującymi też stopy i długimi rękawami. Jak ubierać niemowlę do snu zimą? Optymalna temperatura dla niemowlęcia do snu oscyluje pomiędzy 18 a 21°C (najlepiej mierzyć ją na wysokości materaca, na którym śpi dziecko). Jeśli wewnątrz panuje odpowiednia temperatura – pajacyk i średni śpiworek będą odpowiednie do snu dla maluszka. Zdarza się, że w niektórych domach jest cieplej lub chłodniej w trakcie zimy. Należy wziąć to pod uwagę podczas doboru stroju do snu dla niemowlaka i ubierać dziecko zgodnie z podanym wyżej schematem. Jeśli dziecko jest odpowiednio ubrane, nie obawiaj się, że zmarznie. Staraj się też nie ustawiać grzejnika na wyższe wartości, ponieważ przegrzewanie dziecka sprzyja częstym infekcjom. Jeśli nie ma smogu – warto przewietrzyć sypialnię dziecka przed snem. Dobrym sposobem jest przeniesienie dziecka do innego pokoju i otworzenie na kilka minut okna na oścież. Wtedy dojdzie do szybkiej wymiany powietrza i sen maluszka będzie zdrowszy. Pamiętaj jednak, by unikać wahania temperatur w pokoju, w którym śpi dziecko. Zanim wniesiesz niemowlę do wywietrzonego pokoju, poczekaj, aż znów zrobi się w nim ciepło. Jak ubierać niemowlę do snu w upały? Gdy w nocy temperatura w pokoju dziecka nie da się obniżyć i wynosi ponad 26 stopni, nawet rampers może powodować, że dziecko będzie się pocić i źle spać. Można wtedy założyć maluchowi body na ramiączkach, a przy bardzo wysokich temperaturach (27-29 stopni C) bez obaw pozostawić niemowlę wyłącznie w pieluszce. Można je dodatkowo okryć cienką tetrową pieluszką, a jeśli nadal będzie za ciepło, po prostu ją zsunąć. Przegrzanie dziecka jest powiązane z SIDS. Istnieją dowody, że wysokie temperatury otoczenia również sprzyjają SIDS! Ponieważ dzieci, tak jak dorośli, źle śpią podczas upalnych nocy, warto pomyśleć nad kupnem przenośnego klimatyzatora. Wieczorem można nim schłodzić temperaturę w pokoju dziecka, a później we własnej sypialni. To inwestycja, która latem pozwala dzieciom i rodzicom spokojniej przesypiać noce. View Burdaffi on the source website Uwaga: Jeśli niemowlę śpi latem w stale klimatyzowanym pomieszczeniu, jego kończyny mogą ulec wychłodzeniu. Organizm skupia się na zachowaniu stałej temperatury tułowia. Gdy więc w pokoju będzie dziecku chłodno, jego ciało zacznie ograniczać dopływ krwi do rączek i nóżek, aby utrzymać temperaturę tułowia i kończyny się wychłodzą. Dlatego w klimatyzowanym pomieszczeniu niemowlę latem trzeba kłaść spać w lekkim śpiworku. Jak ubierać noworodka do snu? U młodszych niemowląt również można zastosować opisany wyżej schemat ubierania do snu. Tylko w pierwszych dniach życia dziecka należy nieco go zmodyfikować. Kilkudniowe noworodki są przyzwyczajone do wyższej temperatury, jaka panowała w wodach płodowych (37,5 stopnia C). Nawet najmniejsze noworodki nie muszą spać w mieszkaniu w czapeczce. Można ją założyć tylko wtedy, gdy mamy problem z utrzymaniem odpowiedniej temperatury w sypialni dziecka. Pamiętaj jednak, że nawet noworodkom poleca się spanie w 19-21 stopniach C. Tylko jeśli dziecko przyszło na świat jako wcześniak może na początku życia potrzebować więcej ciepła. Sprawdź, jak kompletuje się wyprawkę dla noworodka na lato. Jak ubierać roczne dziecko do snu? W tym przypadku jako wytyczne idealnie sprawdzi się podstawowy schemat ubierania niemowlaka do snu. Oczywiście pajacyk można zastąpić piżamą z długim rękawem, długimi nogawkami oraz skarpetami. Z kolei rampers można wymienić na dwuczęściową piżamę z krótkimi nogawkami i rękawkami, a śpiworek na kołdrę, czego w przypadku niskich temperatur i wiercących się w nocy maluchów nie polecamy. Roczne dziecko może też nie chcieć spać w niższych temperaturach w rękawiczkach i czapeczce. Nie trzeba się tym niepokoić. Jeśli śpiący maluch będzie miał ciepły kark, wszystko jest w porządku, nawet jego nosek lub rączki będą dość chłodne. Pokój dziecka przed snem trzeba wywietrzyć. Najlepiej jest to robić krótko, ale intensywnie, zwłaszcza zimą – wystarczy szeroko otworzyć okno na kilka minut. Latem okno można uchylić na całą noc, zimą lepiej tego nie robić, bo pokój może się wychłodzić. Źródło: webmd.com Sprawdź też: Kiedy wkładać dziecku czapkę? I czy przewianie uszu to mit? [PEDIATRA WYJAŚNIA] Ile śpi niemowlę – długość snu w zależności od wieku dziecka [Tabela snu niemowląt] Kigurumi to więcej niż kostium lub piżama jednoczęściowa dla dziecka!
Kolor oczu dziecka – jaki będzie po porodzie, kiedy się ustali?
Kolor oczu dziecka nie jest loterią – jest dziedziczony po rodzicach lub dziadkach maluszka. Ale nie od razu wiadomo, jaki będzie. Wyjaśniamy, dlaczego po porodzie dzieci mają niebieskie oczy i kiedy kolor oczu się zmienia.
Większość noworodków po przyjściu na świat ma niebieski kolor oczu i trochę czasu minie, zanim to się zmieni (o ile w ogóle!). Czy da się przewidzieć, jaki kolor oczu będzie miało dziecko? Wyjaśniamy, w jaki sposób maluch dziedziczy kolor oczu po rodzicach i kiedy ostatecznie się on ustala. Spis treści: Dlaczego niemowlęta mają niebieskie oczy? Jaki kolor oczu będzie miało dziecko? Po kim dziecko dziedziczy kolor oczu? Kiedy zmienia się kolor oczu dziecka? Dlaczego niemowlęta mają niebieskie oczy? Większość dzieci po przyjściu na świat ma oczy niebieskie, granatowe lub szare. Wynika to z braku odpowiedniej ilości melaniny odpowiedzialnej za pigmentację tęczówki oka, skóry i włosów. Dopiero z czasem – kiedy wzrasta ekspozycja dziecka na światło – poziom melaniny w tęczówce otaczającej źrenicę się zwiększa. Dzięki temu od około pierwszego roku życia kolor oczu dziecka zaczyna się zmieniać. Największe zmiany dokonują się około 6-<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rozwoj-dziecka-kalendarz/miesiac-9-r6/">9. miesiąca życia niemowlaka. Im więcej jest melaniny w tęczówkach, tym ciemniejsze oczy będzie miało dziecko. Jaki kolor oczu będzie miało dziecko? Czasem można przewidzieć, jaki kolor oczu odziedziczy dziecko. Ogólna zasada polega na tym, że: para rodziców o jasnych oczach będzie mieć dzieci z jasnymi oczami, rodzice o ciemnym kolorze tęczówki będą mieć potomstwo z oczami w podobnym kolorze. Jest to jednak ogólna zasada, od której zdarzają się wyjątki. Wszystko zależy od tego, jaką kombinację genów przekażą dziecku rodzice. Za ciemny kolor oczu odpowiadają geny dominujące – w tym przypadku kolor brązowy dominuje nad zielonym i niebieskim. Geny recesywne są słabsze i odpowiadają za jasny kolor oczu. Po kim dziecko dziedziczy kolor oczu? Dziecko dostaje po dwie pary genów. Rodzic o ciemnym kolorze tęczówki może przekazać jedną parę genów: dwa geny dominujące lub dominujący ze słabszym, czyli recesywnym. Rodzic z jasnym kolorem oczu przekaże dziecku dwa geny recesywne. Czy to oznacza, że kolor oczu dziecka może być inny niż u rodziców? Tak, dziecko rodziców z ciemnymi oczami nie zawsze będzie miało ciemną barwę tęczówki. Może otrzymać po jednym genie recesywnym i wówczas odziedziczy jasne oczy. Ciekawe: dziecko rodziców posiadających błękitną barwę tęczówki zawsze dziedziczy niebieskie oczy. Inaczej w przypadku ciemnych oczu – nawet jeżeli mama i tata mają ciemne kolory tęczówek, dziecko może odziedziczyć jasnoniebieską barwę oczu po babci lub dziadku. Kiedy zmienia się kolor oczu dziecka? Proces ustalania się koloru oczu dziecka może potrwać nawet kilka lat. Dopiero gdy maluch skończy 3. rok życia, można być pewnym, jaki jest kolor jego oczu. Ludzie najczęściej mają brązowe oczy. Zielony kolor oczu bardzo rzadko występuje – ma go jedynie 2 proc. ludzi na całym świecie. Czasami kolor tęczówki jest trudny do określenia, bo powstał w wyniku działania wielu genów. Wówczas oczy mogą być jasnozielone, ciemnoszare, piwne, zielonopiwne lub bursztynowe. Zobacz też: Co cię może zdziwić w wyglądzie noworodka? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/przebieg-ciazy/po-kim-dziecko-dziedziczy-oczy-wlosy-inteligencje-7043-r1/">Zaradne jak babcia, czy czarujące jak tata - czyje geny będzie mieć twoje dziecko? Skąd się biorą rude włosy u dziecka?
8 odruchów noworodka – na czym polegają? I kiedy znikną?
Odruchy noworodka pozwalają stwierdzić, czy dziecko dobrze radzi sobie poza łonem matki. Badanie odruchów to jedno z podstawowych badań noworodka tuż po porodzie. Wykonuje je lekarz jeszcze w szpitalu.
Odruchy noworodkowe to zestaw reakcji nowo narodzonego dziecka na badanie, które wykonuje lekarz. Choć czasami trudno dziś wytłumaczyć ich pierwotną funkcję, wiadomo jedno: brak odruchów może świadczyć o poważnych problemach układu nerwowego. Odruchy pozwalają lekarzowi stwierdzić, czy dziecko dobrze radzi sobie poza łonem matki – bo układ nerwowy noworodka musi w krótkim czasie przystosować się do nowych warunków, jakie otaczają nowo narodzone dziecko. Badanie odruchów noworodka to, obok skali Apgar, jedno z podstawowych badań tuż po narodzinach. Spis treści: Odruch Rootinga: noworodek szuka piersi mamy Odruch ssania u noworodka Noworodkowy odruch Babińskiego Odruch Moro – gdy dziecko się przestraszy Noworodkowy odruch chwytania Odruch chodu automatycznego Noworodkowy odruch szermierza Odruch Galanta – ułatwia poród 1. Odruch Rootinga: noworodek szuka piersi mamy Połaskocz dziecko delikatnie palcem w policzek, a już za chwileczkę zwróci głowę w stronę ręki i otworzy szeroko buzię. To odruch, który pozwala dziecku odszukać brodawkę podczas karmienia piersią. Dzięki temu dziecko nabywa najważniejszą umiejętność w swoim życiu: umiejętność jedzenia. Odruch zanika między trzecim a czwartym miesiącem życia dziecka. Potem, jeszcze przez kilka miesięcy, można zaobserwować tę reakcję podczas snu dziecka. 2. Odruch ssania u noworodka Jeśli dotkniesz wargi dziecka swoim palcem, noworodek zacznie go mocno ssać. Nawet najedzony, np. podczas trzymania do odbijania po karmieniu, może wtulić się w twoją szyję i odruchowo zacząć ssać. Odruchowe ssanie jest zauważalne mniej więcej do 4. miesiąca życia – potem dziecko ssie już tylko wtedy, kiedy ma na to ochotę. 3. Noworodkowy odruch Babińskiego Dotknij lub połaskocz delikatnie stopę niemowlęcia i zobacz, co się stanie. Palce (zamiast jak u dorosłego, zgiąć się do dołu) naprężą się i wyprostują (paluch unosi się do góry), zaś stopa wykrzywia się do środka. Noworodkowy odruch Babińskiego może utrzymywać się nawet do 3. roku życia, choć u większości maluchów zanika ok. 18. miesiąca życia. Wystąpienie odruchu Babińskiego u osoby starszego dziecka lub osoby dorosłej świadczy o nieprawidłowościach w funkcjonowaniu układu nerwowego. 4. Odruch Moro – gdy dziecko się przestraszy Gdy zaświecisz ostre światło w pokoju lub głośno klaśniesz w dłonie, noworodek gwałtownie się poruszy w charakterystyczny sposób: wygnie plecy w łuk, odchyli główkę do tyłu, energicznie wyprostuje nóżki i ręce, rozłoży dłonie. Ruch ten przypomina obejmowanie niewidzialnego niedźwiedzia. Drugą fazą odruchu Moro jest szybkie przyciągnięcie przedramion do tułowia, objęcie się rękoma i zaciśnięcie piąstek. Odruch zanika między czwartym a szóstym miesiącem życia dziecka. 5. Noworodkowy odruch chwytania Jeśli dotkniesz opuszką palca wnętrza dłoni niemowlaka, w tej samej chwili jego piąstka zaciśnie się wokół twojego palca. Uścisk dziecka jest na tyle silny, że można nawet unieść noworodka do góry. Nie rób tego jednak nigdy sama, aby nie spowodować niebezpiecznego wypadku. Odruch może utrzymać się nawet do 6. miesiąca życia. 6. Odruch chodu automatycznego Gdy lekarz, trzymając noworodka pod paszkami, delikatnie stawia go na płaskiej powierzchni, on zaczyna maszerować. Ten odruch najczęściej pojawia się w 4. dobie po narodzinach i utrzymuje się przez dwa miesiące. Jeśli chcesz zobaczyć ten cud, poproś lekarza o pokazanie, ale nie próbuj sama utrzymywać dziecka w pionie, bo jest to bardzo niekorzystne dla jego kręgosłupa. Odruch ten nazywany jest też odruchem kroczenia. 7. Noworodkowy odruch szermierza Nazywa się go także odruchem toniczno-szyjnym lub odruchem ATOS. Jak go wywołać? Odwróć ostrożnie główkę leżącego na pleckach niemowlęcia w jedną ze stron. Noga i rączka z tej strony, w którą patrzy dziecko, rozprostują się, zaś druga nóżka i rączka zegną się. Z góry może to wyglądać jak postawa szermierza, stąd obiegowa nazwa tej reakcji. Odruch może być widoczny od dnia urodzin, ale potrafi też pojawić się dopiero kilka tygodni później. Utrzymuje się do 6. miesiąca życia. 8. Odruch Galanta – pomaga w czasie porodu Odruch ten polega na tym, że noworodek położony na brzuchu i dotykany w okolice kręgosłupa zgina biodra, unosząc pośladki. Reakcja ta powstaje już w 20. tygodniu ciąży, a w czasie porodu naturalnego pomaga dziecku przedostać się przez kanał rodny. Odruch galanta zanika do 9. tygodnia życia, ale raczej nie wcześniej niż w 3. tygodniu życia. Odruchy noworodka mogą czasem być nieco słabsze, kiedy dziecko jest zmęczone lub osłabione. Jeśli jednak jakiś odruch nie pojawia się w ogóle, niezwłocznie trzeba o tym powiedzieć lekarzowi. Zobacz też: Kalendarz rozwoju dziecka Do kiedy dziecko jest noworodkiem Noworodek – pierwsze dni w domu
Kiedy dziecko siada, raczkuje, chodzi? Kamienie milowe rozwoju ruchowego
Jeśli masz w domu noworodka albo młodsze niemowlę, z pewnością zaczynasz się zastanawiać, kiedy dziecko siada, raczkuje i chodzi. Zanim to jednak nastąpi, maluch musi zdobyć inne ważne umiejętności. Część z nich nosi nazwę kamieni milowych w rozwoju dziecka. Sprawdź, kiedy się ich spodziewać.
Rozwój ruchowy dziecka, zwany też rozwojem motorycznym, podzielony jest na etapy, bo lubimy wszystko porządkować, nazywać i kontrolować. Jednak tak naprawdę dziecko rozwija się liniowo i cały czas zdobywa nowe umiejętności oraz doskonali te, które już posiadło. Rozwój ten jest najbardziej spektakularny w pierwszym roku życia dziecka. Świeżoupieczeni rodzice często się zastanawiają, kiedy dziecko siada, raczkuje i w końcu chodzi, bo nie mogą się doczekać, aż ich maluch zacznie to robić. Warto pamiętać, że rozwój motoryczny dziecka przebiega dość intensywnie do 3. roku życia, jednak wcale się wtedy nie kończy i trwa do mniej więcej 15. roku życia! My jednak zajmiemy się tym najgorętszym okresem rozwoju dziecka (do 1. roku życia), który obfituje w najbardziej doniosłe osiągnięcia motoryczne. Spis treści: Etapy rozwoju ruchowego dziecka w 1. roku życia Kiedy dziecko siada? Kiedy dziecko raczkuje? Kiedy dziecko chodzi? Etapy rozwoju ruchowego dziecka w 1. roku życia Poniżej najważniejsze umiejętności, jakie zwykle osiąga zdrowe dziecko w 1 roku życia – to taki skrócony kalendarz rozwoju niemowlaka. Podajemy je w kolejności, w jakiej występują, wymieniamy też czas uznawany za normę, kiedy dziecko powinno zdobyć daną umiejętność. I właśnie te osiągnięcia nazywa się kamieniami milowymi w rozwoju dziecka. Trzymanie główki w pionie (1.-4. miesiąc) Podpór na przedramionach w pozycji leżącej (3.-6. miesiąc) Przewrót z brzucha na plecy (3.-6.miesiąc) Przewrót z pleców na brzuch (4.-7. miesiąc) Siedzenie z podparciem (4.-7. miesiąc) Siedzenie bez podparcia (4.-8. miesiąc) Stanie z podparciem (5.-10. miesiąc) Raczkowanie (5.-12. miesiąc) Chodzenie z pomocą (6.-12. miesiąc) Samodzielne stanie (7.-15. miesiąc) Samodzielne chodzenie (9.-16. miesiąc) rys.: Sensvector/Adobe Stock Kiedy dziecko siada? Najczęściej dziecko samodzielnie siada i potrafi się w tej pozycji samodzielnie utrzymać między 7. i 8. miesiącem życia. Jednak, aby było do tego zdolne, musi wcześniej opanować inne umiejętności, które pozwolą swobodnie zmieniać pozycje oraz utrzymać głowę i tułów w pionie. Na pytanie „kiedy dziecko siada” jest jeszcze inna odpowiedź: wtedy, gdy jest na to gotowe! To dlatego różne dzieci zdobywają tę umiejętność w różnym czasie. Czym innym jest utrzymanie pozycji siedzącej, gdy dziecko się posadzi (następuje to wcześniej), a czym innym samodzielne przejście z pozycji leżącej do siedzącej. To skomplikowana czynność wymagająca precyzyjnej kontroli napięcia mięśni nie tylko tułowia. Co zrobić, aby ułatwić dziecku naukę siadania? Nie sadzać! Dziecko zaczyna siadać wtedy, gdy jego aparat ruchu jest już przygotowany do tego, aby znieść nowe obciążenia, jakie niesie ze sobą pozycja siedząca. Warto natomiast stwarzać dziecku warunki do ćwiczenia już osiągniętych umiejętności. Takimi warunkami jest mata lub dywan, które z jednej strony są dość twarde, ale z drugiej strony ochronią niemowlę przed skutkami nieudanych prób siadania. Kiedy dziecko raczkuje? Najczęściej dzieci zaczynają raczkować między 8. a 11. miesiącem życia, ale są i takie, które to potrafią już w 5. miesiącu życia, inne opanowują raczkowanie dopiero w 12.-13. miesiącu życia, a jeszcze inne wcale nie raczkują. Kiedy dziecko raczkuje, ma już opanowane przenoszenie ciężaru ciała z jednej strony na drugą i sprawne pełzanie. Zwykle też najpierw dziecko zaczyna przemieszczać się do tyłu jak rak, stąd nazwa „raczkowanie”. Gdy dziecko w końcu ruszy do przodu, wtedy zwykle mówi się już o czworakowaniu, choć wielu rodziców nadal nazywa je raczkowaniem Co robić, aby ułatwić dziecku naukę raczkowania? Warto układać malucha na macie lub dywanie i umieszczać zabawki poza zasięgiem jego rączek. To zmobilizuje malucha do podjęcia wysiłku, aby się do nich dostać. Jeśli malec z zapałem pełza i ani myśli unieść biodra i ruszyć na czworaka, można próbować unosić jego miednicę, zanim ruszy, lub pokazać mu, jak wygląda fachowe czworakowanie. Można też położyć je gołym brzuchem na chłodnej podłodze – wtedy jest szansa, że chcąc uniknąć kontaktu z zimnym podłożem, maluch w końcu dźwignie biodra, uniesie brzuch i ruszy na dłoniach i kolanach. Kiedy dziecko chodzi? Zazwyczaj następuje to ok. 12. miesiąca życia, jednak zdarzają się niemowlęta stawiające pierwsze samodzielne kroki w 8. miesiącu życia lub nawet dopiero w 18. miesiącu życia. Tylko połowa dzieci zaczyna chodzić w okolicach 1. urodzin. Kiedy dziecko zaczyna chodzić, ma już opanowane stanie z podparciem rąk i dreptanie przy meblach bokiem i z podparciem rąk. Co robić, aby ułatwić dziecku naukę chodzenia? Zwykle najlepiej działa zachęta i wyciągnięte do dziecka ręce ukochanej mamy, taty lub jednego z dziadków. Chęć przytulenia się to silny bodziec, który potrafi zmobilizować malucha do opuszczenia strefy, w której może podpierać się rękoma. Pozwalaj dziecku stać i chodzić w skarpetach antypoślizgowych, nie zakładaj maluchowi butów. Dzięki temu wzmacniać się będzie aparat więzadłowy i mięśniowy stóp dziecka. Przeczytaj też: Kalendarz rozwoju dziecka – miesiąc po miesiącu Milowe kroki w rozwoju i życiu dziecka Skoki rozwojowe u niemowlęcia
Kiedy dziecko trzyma główkę – kiedy zaczyna ją podnosić i samo utrzymuje?
Dziecko ćwiczy podnoszenie i trzymanie główki niemal od pierwszych dni życia. Sporo musi się natrudzić, bo jego głowa jest duża i ciężka w stosunku do reszty ciała. Pod koniec pierwszego miesiąca możesz zobaczyć pierwsze efekty tego treningu. Co więcej – możesz też zachęcać niemowlaka do ćwiczeń. Sprawdź, od kiedy dziecko trzyma głowę już całkiem pewnie.
Pierwsze próby podnoszenia głowy w leżeniu na brzuchu niemowlę podejmuje z końcem pierwszego miesiąca życia. Początkowo dziecko trzyma główkę tylko przez chwilę, ponieważ mięśnie szyi są jeszcze bardzo słabe. Miną miesiące, zanim maluch zacznie pewnie kontrolować ustawienie głowy. Zobacz, jak dziecko zdobywa tę cenną umiejętność. Dowiedz się, w jaki sposób ćwiczyć z niemowlakiem, aby pomóc mu we wzmacnianiu mięśni szyi i karku. Sprawdź, kiedy wybrać się do neurologa, jeśli rozwój ruchowy dziecka budzi wątpliwości. Spis treści: Kiedy dziecko trzyma główkę? Dziecko trzyma głowę przez chwilę (ćwiczenia na 1-2 miesiąc) Dziecko próbuje trzymać główkę w pionie (ćwiczenia na 3-4 miesiąc) Dziecko samodzielnie trzyma główkę (ćwiczenia na 5-6 miesiąc) Co robić, jeśli dziecko nie trzyma główki zgodnie z normą? Kiedy dziecko samo trzyma główkę? Dopiero cztero-, pięcio- a czasem nawet sześciomiesięczne niemowlę trzyma głowę w pozycji pionowej tak, jak robią to dorośli. To, kiedy dziecko samo zacznie trzymać główkę, jest sprawą indywidualną i zależy od tempa, w jakim przebiega rozwój niemowlaka, stanu jego zdrowia, przebiegu porodu i warunków, w jakich przebywa dziecko (czy ma możliwość rozwijania się ruchowo). Dopóki się tego nie nauczy, trzeba ją stale podtrzymywać. Uwaga! Jeśli noworodek lub niemowlę przed 3-4 miesiącem życia w leżeniu na brzuchu mocno zadziera główkę do tyłu, to nie jest znak, że jest „takie silne”. To może być sygnał, że ma kłopoty z napięciem mięśniowym, a jego prawidłowy rozwój ruchowy bez pomocy terapeuty może zostać utrudniony, a wręcz zaburzony. Dziecko trzyma główkę przez chwilę (ćwiczenia na 1-2 miesiąc) Taką umiejętność niektóre dzieci zdobywają już po koniec pierwszego miesiąca życia. Dziecko ma coraz silniejsze mięśnie karku i szyi. Gdy leży na brzuszku, próbuje przekręcić główkę w bok, żeby się rozejrzeć. Może też próbować unieść ją na kilka sekund na wysokość około 5 centymetrów. Pod koniec drugiego miesiąca może podnosić ją jeszcze wyżej, tak by znalazła się pod kątem 45 stopni od podłoża. Kontroli głowy szybciej uczą się dzieci, które niemal do samego początku są przyzwyczajane do leżenia na brzuszku. To doskonała pozycja do ćwiczenia, ponieważ wzmacnia mięśnie dźwigające głowę. Pamiętaj: nawet jeśli twoje dziecko zachwyca cię swoim rozwojem fizycznym, nadal musisz mu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/noworodek/podtrzymuj-glowe-noworodka-4946-r1/">podtrzymywać główkę. Jak ćwiczyć z dzieckiem podnoszenie główki na tym etapie jego życia: Kładź dziecko na brzuszku – możesz to robić, gdy odpadnie kikut pępowinowy (około 2–3 tygodnia życia). Układaj dziecko 2–3 razy dziennie na 3–5 minut (nie pozwalaj mu jednak spać na brzuchu, jeśli nie możesz go kontrolować). Jak najczęściej zmieniaj pozycję dziecka – niemowlęta, które długo przesiadują w foteliku samochodowym, leżaczku lub leżą na plecach w łóżeczku, mają mniej szans do ćwiczenia i wzmacniania mięśni. Kładź dziecko na dmuchanej piłce – to dobre rozwiązanie dla niemowląt, które nie lubią leżenia na brzuszku. Piłkę wyłóż flanelową pieluszką i cały czas trzymając dziecko, huśtaj je w przód i tył ułożone na piłce brzuszkiem. W tej pozycji wiele niemowlaków decyduje się na pierwsze próby podnoszenia i trzymania główki. Pokazuj zabawki – gdy dziecko leży na brzuchu, pokaż mu kolorową grzechotkę lub obrazek w wyrazistych barwach (młodsze niemowlęta chętnie patrzą na czarno-białe zabawki). Rób to także, gdy dziecko leży na plecach. Jeśli przesuniesz zabawkę wolno przed oczami niemowlaka, spróbuje wodzić za nimi wzrokiem, a potem także głową. Dziecko próbuje trzymać główkę w pionie (ćwiczenia na 3-4 miesiąc) Pod koniec trzeciego miesiąca położone na brzuszku niemowlę unosi klatkę piersiową, podpiera się na przedramionach i trzyma głowę pod kątem 90 stopni. Niektóre dzieci próbują się przemieszczać. Gdy nosisz dziecko, zauważysz, że coraz lepiej radzi sobie z utrzymywaniem ciężaru główki (nadal musisz ją jednak podtrzymywać). Jak ćwiczyć z dzieckiem trzymanie główki na tym etapie jego życia? Połóż dziecko na plecach, chwyć za ręce i lekko podciągaj z pozycji leżącej, tak by oderwało główkę i część klatki piersiowej (nie sadzaj dziecka). Potrzymaj chwilę i delikatnie opuść do leżenia. Kładź się razem z dzieckiem na dywanie lub macie edukacyjnej i mów do niego – zachęcasz w ten sposób do odwracania głowy w kierunku twojego głosu. Możesz pokazywać zabawki. Układaj niemowlaka na brzuszku lub na plecach. Noś dziecko przodem od siebie – taka pozycja to dobry trening dla mięśni karku i szyi. Nie ostawiaj jednak dziecka w niej zbyt długo i stale asekuruj jego główkę. Kładź dziecko na brzuszku na swoich udach, a potem unoś je i opuszczaj góra–dół. Dziecko samodzielnie trzyma główkę (ćwiczenia na 5-6 miesiąc) Gdy położysz pięciomiesięczne niemowlę na brzuszku, nie tylko podniesie główkę, ale również oprze się na rękach i odwróci na plecy. Jeśli podciągniesz je do siedzenia z pozycji leżącej, samo dźwignie ciężar główki. Może też wysuwać ją do przodu. Chwycone pod paszki, również trzyma główkę. Zrobi to także, gdy położysz go na kolanach twarzą do podłogi – zarówno główka, jak i nogi nie będą wisieć bezwładnie. W wieku sześciu miesięcy niektóre <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/rozwoj/kiedy-dziecko-zaczyna-siadac-85-r22/">dzieci zaczynają siadać. Jeśli twój niemowlak jeszcze tego nie robi – nie stresuj się – ma na to czas. Jak trenować z dzieckiem? Gdy czytasz maluchowi książkę, posadź go na kolanach tak, by opierał się plecami o twój brzuch. Zachęcaj dziecko do zabaw na dywanie, stwarzaj okazje do obrotów, pierwszych prób pełzania. Trening czyni mistrza. Co robić, jeśli dziecko nie trzyma główki zgodnie z normą? Do unoszenia i trzymania głowy jest potrzebne odpowiednie <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/rozwoj/napiecie-miesniowe-niemowlat-wzmozone-i-obnizone-napiecie-miesniowe-objawy-3618-r1/">napięcie mięśniowe. Jeśli nie podnosi główki z pozycji leżącej, a skończyło dwa miesiące albo nie trzyma samo głowy choć ma sześć miesięcy, powiedz o tym pediatrze. ​Opadająca głowa np. podczas próby podciągania za rączki u półrocznego dziecka, może świadczyć o <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/rozwoj/obnizone-napiecie-miesniowe-coraz-czestszy-problem-niemowlat-13553-r1/">obniżonym napięciu mięśniowym. Niemowlę powinno dostać skierowanie do neurologa. Pamiętaj, że jeśli niemowlę jest wcześniakiem, różne umiejętności może zdobywać później. Warto w ocenie jego rozwoju kierować się <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/wczesniak/obliczanie-wieku-wczesniaka-wiek-skorygowany-wiek-metrykalny-5809-r1/">wiekiem korygowanym (od daty urodzenia dziecka, odejmuje się czas jakiego zabrakło do prawidłowego terminu porodu. Jeśli maluch urodził się trzy tygodnie za wcześnie, a ma teraz sześć tygodni, jego rozwój może być odpowiedni dla dziecka w trzecim tygodniu życia). Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/kalendarz-rozwoju-dziecka/">Kalendarz rozwoju dziecka - umiejętności dziecka miesiąc po miesiącu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/plaska-glowka-niemowlaka-jak-wyglada-i-jak-zapobiec-tej-deformacji-25679-r1/">Co robić, by dziecko nie miało płaskiej główki? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/noworodek/jak-nosic-noworodka-wyjasnia-ekspert-4962-r1/">Jak nosić noworodka?
W co się bawić z niemowlęciem? 7 pomysłowych zabaw
Organizacja czasu niemowlęcia nie należy do prostych zadań. Bardzo ważne, by podczas aktywności dziecko rozwijało swoje umiejętności, doświadczało nowych bodźców i oczywiście dobrze się przy tym bawiło! Jeśli szukasz pomysłów na spędzenie czasu z maluszkiem, koniecznie poznaj nasze propozycje.
Chyba nie ma na świecie rodzica, który spędzając czas z maluszkiem, nie zastanawiałby się, w jaki sposób zaangażować go do zabawy. Nie ma co się oszukiwać - wymyślanie zabaw dla dziecka, które dopiero rozpoczyna swoją przygodę z poznawaniem otaczającego go świata, nie należy do prostych zadań. Dlatego specjalnie dla was przygotowaliśmy 7 propozycji zabaw, które nie tylko wspomogą malucha w rozwoju, ale również będą stymulować jego zmysły. 1. Gimnastyka na macie Niemowlę prężnie rozwija swoje umiejętności motoryczne i właśnie dlatego świetną propozycją zabawy będzie dla niego gimnastyka na macie. Maty edukacyjne są wyposażone w elementy stymulujące zmysły i zachęcają do aktywności fizycznej. Bobas nabywa ogrom nowych umiejętności - od nauki chwytania i skupiania uwagi na melodiach i dźwiękach, aż po obracanie ciała i coraz dłuższe trzymanie główki nad ziemią. Pokaż mu zawieszki-zwierzątka, wstążeczki, szeleszczące elementy. Niech nauczy się precyzyjnie gnieść je w rączkach, niech dotyka różnych faktur, niech zobaczy swoje odbicie w lusterku. Dzięki wzbudzeniu jego ciekawości będzie również zmotywowany do samodzielnego sięgania po ulubione zabawki! 2. Wsparcie w nauce chodzenia Nauka chodzenia to kamień milowy w rozwoju każdego dziecka. Zanim jednak dziecko dostatecznie wzmocni swoje ciało i nabierze odwagi do postawienia pierwszego, samodzielnego kroku, warto jest je wspomóc wyborem odpowiedniej zabawki. Idealną propozycją do wzięcia na spacer będzie pchacz-jeździk, który nie tylko wspomoże malca w tej nauce, ale także zainteresuje go podczas postoju. Teraz tylko do niego należy decyzja, czy będzie pchać zabawkę przed sobą, postanowi jeździć na siodełku, czy też - w ramach odpoczynku - pobawi się ruchomymi i grającymi elementami. Gwarantujemy, że zabawa z pchaczem-jeździkiem nie ma końca! 3. Czas na zabawę z przyjacielem Zabawa z przyjacielem to bardzo ważny element kształtujący rozwój emocjonalny i społeczny niemowlęcia. Chyba każdy z nas miał w dzieciństwie ulubioną zabawkę, którą karmił, układał do snu i tulił. Interaktywne zwierzątko zachęci dziecko do zabawy dźwiękami, a także ma wiele walorów edukacyjnych. Dzięki czujnikom reaguje na jego aktywność, uwielbia zabawę w a ku-ku, wydaje dźwięki i poszerza słownictwo. Może towarzyszyć dziecku podczas deszczowych dni, w trakcie podróży, ale i wtedy, gdy wspólnie bawicie się na zewnątrz. Takiego rozbudzającego wyobraźnię i kreatywność przyjaciela zawsze warto mieć obok siebie! 4. Zabawa w bujanie Leżaczek-bujaczek niekoniecznie musi służyć tylko do drzemek i usypiania. Wykorzystaj go również w ciągu dnia do zabawy! W trakcie bujania maluszek wycisza się, zatem jest to idealny czas na czytanie bajek, oglądanie obrazków, wspólne słuchanie relaksującej muzyki czy pokazywanie świata dziecku poprzez zmysł dotyku. Bobas w leżaczku chętnie chwyta zabawki i obserwuje, co robi mama lub tata. Postaraj się skupić jego uwagę na sobie, rób różne miny, uśmiechaj się i mów do dziecka. Niech patrzy na twoją twarz, dotyka policzków, powiek, ust. Gwarantujemy, że w trakcie tej zabawy zobaczysz najpiękniejszy obrazek świata - śmiejącą się buzię malucha. 5. Zabawa z kręcącą się karuzelą Karuzela nad łóżkiem to nie tylko ogromne wsparcie podczas usypiania dziecka, ale także świetna propozycja zabawy, która zainteresuje i jednocześnie odpręży malucha po powrocie ze spaceru do domu. Różnorodne dźwięki, ruchome elementy i przyjemne w dotyku zawieszki zwrócą uwagę niemowlęcia i będą stymulować jego zmysł słuchu i wzroku. Zdejmij z karuzeli maskotkę i daj ją do rączki dziecku. Niech przyjrzy się kontrastowym barwom, niech próbuje sięgać po kolejne. Wodzenie oczami za ruchomymi elementami to również bardzo ważna umiejętność, której trzeba się nauczyć! 6. Niezbędne podczas spaceru - zawieszka lub łuk Jeśli wyjście na spacer lub do sklepu wzbudza w tobie niepokój związany z tym, że maluch będzie płakać w wózku, koniecznie zabierz ze sobą zawieszkę lub łuk. Zabawki te doskonale sprawdzą się podczas codziennego podróżowania i nie pozwolą na nudę! Są bardzo wygodne w użytkowaniu, ponieważ posiadają specjalne uchwyty uniemożliwiające zrzucenie ich na ziemię. Dzięki temu nie musisz martwić się, że zgubisz je po drodze do domu, a maluch zamiast marudzić będzie poprzez zabawę rozwijać swoje umiejętności motoryczne. Takie urozmaicenie czasu w ciągu dnia ma naprawdę ogromne znaczenie! 7. Koniec wspólnej zabawy? Nie tak szybko! A gdy dzień się już kończy i maluch zamyka powieki… połóż go w łóżeczku przy spokojnych dźwiękach karuzeli. W ten sposób dziecko wyciszy się i swobodnie przejdzie w fazę snu. To bardzo ważny element nauki, dzięki której niemowlę zaczyna kojarzyć relaksującą muzykę z porą na sen, a to z kolei zapewnia mu poczucie bezpieczeństwa. Śpiew ptaków, bicie serca, szum fal czy spadające krople deszczu... Usiądź obok, złap bobasa za rączkę i wycisz się razem z nim. Chcesz wspierać rozwój dziecka poprzez zabawę? Wybierz zabawki od Tiny Love Marka Tiny Love posiada w swojej ofercie wiele propozycji zabawek, które nie tylko są bezpieczne i dostosowane do wieku dziecka, ale również wspierają jego rozwój w kluczowych obszarach takich jak: Kojarzenie, Język i komunikowanie się, Ruchy precyzyjne, Zmysły, Ruchy całego ciała, Wyobraźnia i kreatywność, Rozwój emocjonalny i społeczny. Właśnie dlatego zabawki Tiny Love są najlepszą propozycją dla malucha, który chce poznawać otaczający go świat. Pokocha je każde dziecko! Materiał powstał z udziałem marki Tiny Love
Kiedy dziecko zaczyna pełzać? Norma, prawidłowe pełzanie, co powinno niepokoić
Na pytanie, kiedy dziecko zaczyna pełzać nie da się odpowiedzieć jednym zdaniem. Po części dlatego, że są różne techniki pełzania, ale też dlatego, że każde dziecko rozwija się we własnym tempie. Sprawdź, kiedy dziecko powinno zacząć pełzać i jak wygląda prawidłowe pełzanie.
Wielu rodziców zastanawia się, kiedy ich dziecko zacznie pełzać i czy robi to prawidłowo. I słusznie, że pojawiają się takie wątpliwości! Okazuje się bowiem, że prawidłowe pełzanie jest nie tylko dowodem na to, że układ nerwowy dziecka rozwija się w prawidłowy sposób. To także warunek do tego, aby mózg mógł się dalej doskonalić. Prawidłowe pełzanie jest niezbędne do tego, aby dojrzały aż dwie z siedmiu struktur centralnego układu nerwowego – to blisko 30 procent mózgu. Pełzanie stymuluje między innymi rozwój ciała modzelowatego, które łączy obie półkule mózgu i jest później przydatne nie tylko w nauce raczkowania, chodzenia i biegania, ale też np. do wyrażania myśli. Jeśli dziecko nie nauczy się prawidłowo pełzać, rośnie ryzyko, że w wieku 7-10 lat zostaną u niego zdiagnozowane dysfunkcje rozwojowe, które będzie bardzo trudno skorygować. Co ciekawe, przeciętne dziecko potrafi pełzać, ale nie robi tego w sposób, który pozwala jego sposób poruszania się nazwać prawidłowym pełzaniem. Czyżby dlatego coraz więcej dzieci ma problemy z koncentracją i nauką? Spis treści: Kiedy dziecko zaczyna pełzać? Ile czasu dziecko pełza? Czy każde dziecko pełza? Nieprawidłowości w czasie pełzania Jak zachęcić dziecko do pełzania Co następuje po pełzaniu? Kiedy dziecko zaczyna pełzać? Przyjmuje się, że dziecko powinno zacząć pełzać w wieku 3 miesięcy, a doskonałość w tym sposobie poruszania się powinno osiągnąć do 6-7 miesiąca życia. Jeśli niemowlę jest zdrowe, ma idealne warunki do rozwoju i jest ubierane tak, że nic nie krępuje jego ruchów, to zwykle zaczyna prawidłowo pełzać już w 3-4 miesiącu życia. Przyjmuje się, że prawidłowe pełzanie: w wieku 3-3,5 miesięcy oznacza szybkie tempo rozwoju dziecka w wieku 6-7 miesięcy oznacza przeciętne tempo rozwoju dziecka powyżej 7 miesiąca życia oznacza wolne tempo rozwoju dziecka Ile czasu dziecko pełza? Zwykle okres pełzania trwa do momentu, aż dziecko odkryje raczkowanie (według WHO nastąpić to powinno między 5,5 a 13. miesiącem życia). Oznacza to, że dziecko pełza od 2,5 do nawet 7 miesięcy. Zgodnie ze schematem prawidłowego rozwoju ruchowego najpierw dziecko pełza, później zaczyna samodzielnie siadać (między 6 a 8 miesiącem życia), a później raczkować. A kiedy dziecko raczkuje, nie wraca już do pełzania. Etapy rozwoju prowadzące do pełzania Zanim dziecko rozwinie umiejętność prawidłowego pełzania, przechodzi następujące etapy rozwoju ruchowego bezpośrednio prowadzące do pełzania: Leży na brzuchu – dziecko w teju pozycji uczy się m.in. dźwigać głowę. Leży w pozycji „samolotu” – dziecko leży na brzuchu, a ręce, nogi i głowa są uniesione nad podłożem. Przechodzi etap „pływania” – dziecko w pozycji „samolotu” zaczyna się kiwać na boki i lekko poruszać kończynami, zupełnie jakby unosiło się na lekko falującej wodzie. Wykonuje pivoty – leżąc na brzuchu, dziecko jest w stanie obrócić się w lewo lub prawo, odpychając się rękami, a gdy wyprostuje oparte przed sobą na podłożu ręce, potrafi unieść nad podłoże klatkę piersiową i niemal cały brzuch. Pełza do tyłu – odpychanie się rękami od podłoża sprawia, że dziecko przesuwa się na brzuchu w tył. Pełza jak foka – niemowlę, leżąc na brzuchu, opiera przedramiona przed sobą, następie opiera się na nich i podciąga w ich kierunku resztę ciała; nogi niemalże nie uczestniczą w przemieszczaniu się dziecka. Pełza jak gąsienica – niemowlę leży na brzuchu, opiera przed sobą obie ręce i pociąga nimi ciało, ale czasie przemieszczania się do przodu brzuch traci kontakt z podłożem. Pełza prawidłowo – czyli techniką naprzemienności skośnej (ruchowi prawej ręki towarzyszy ruch lewej nogi i przeciwnie). Czy każde dziecko pełza? Tak, każde dziecko pełza, lepiej lub gorzej, np. zatrzymując się w rozwoju pełzania na jednym z wcześniejszych etapów osiągania tej umiejętności. Jednak nie każde dziecko pełza prawidłowo. Według niektórych pediatrów pełzanie jest ważniejsze dla rozwoju ruchowego i rozwoju mózgu od czworakowania. Mimo to niektóre dzieci omijają ten etap, od razu przechodząc do siadania i czworakowania. Jeśli dziecko nie pełza prawidłowo, to albo ma zaburzenia rozwoju ruchowego albo… nie stworzono mu odpowiednich warunków do pełzania (np. dziecko nie zdoła pełzać na dywanie albo ubrane w śpiochy z długim rękawem i długimi nogawkami na śliskiej podłodze). To dlatego tak ważne jest, aby tworzyć niemowlęciu dobre warunki do doskonalenia sprawności fizycznej. Jeśli rodzic martwi się, że dziecko nie raczkuje, tylko pełza, to tak naprawdę nie jest to powód do wielkiego niepokoju. W dodatku są sposoby na to, aby zachęcić dziecko do raczkowania. Uwaga! Najlepiej będzie, jeśli prawidłowo rozwijające się dziecko przejdzie wszystkie etapy rozwoju ruchowego, a więc i pełzanie, i raczkowanie. Co sugeruje, że dziecko może mieć kłopoty z prawidłowym pełzaniem? Dziecko, które dotąd nie pełzało prawidłowo, a już samodzielnie siada, obraca się z brzucha na plecy i z pleców na brzuch, może ominąć etap pełzania. Kłopoty z nauką pełzania zapowiadają też następujące symptomy: dziecko długo (powyżej kilku sekund) trwa w pozycji „samolocika”, nie lubi leżeć na brzuchu, w leżeniu na brzuchu niemowlę dźwiga pupę i opiera się na kolanach, a jeszcze nie pełza, zaniknął już odruch Babińskiego (po podrażnieniu podeszwy stopy dziecka palce stopy zginają się w kierunku podeszwy stopy). Nieprawidłowości w czasie pełzania Zanim wymienimy rzeczy, które wskazują na nieprawidłowe pełzanie, zacznijmy od tego, jak dziecko pełza prawidłowo. Jak wygląda prawidłowe pełzanie? Dziecko pełza prawidłowo, jeśli porusza się do przodu w sposób podobny do czołgającego się człowieka dorosłego. Ważna jest skośna naprzemienność ruchów. Oznacza to, że ruchowi prawej ręki w przód towarzyszy ugięcie się lewej nogi w biodrze i kolanie, i odwrotnie. Prawidłowe pełzanie oznacza też, że dziecko porusza się energicznie i w ciągu dnia zdolne jest w ten sposób pokonać minimum 50 metrów. Nieprawidłowe pełzanie: dziecko nie pracuje symetrycznie obiema stronami ciała dziecko pełza i odpycha się jedną nogą dziecko pełza, odpychając się obiema nogami jednocześnie, a jego raczki utykają pod tułowiem jedna z kończyn nie jest w pełni zaangażowana w pełzanie dziecko nie zachowuje skośnej naprzemienności ruchów – pracuje jednocześnie ręką i nogą po tej samej stronie ciała pełzając, dziecko nie jest w stanie w ciągu dnia w sumie pokonać ok. 50 metrów. Jak zachęcić dziecko do pełzania Do nauki pełzania zdrowe dziecko potrzebuje dobrych warunków, czyli usunięcia przeszkód, które mogą utrudniać zdobycie tej umiejętności. Aby zachęcić dziecko do pełzania: często układaj je na brzuchu, kładź je na powierzchni, która umożliwi ślizganie się na brzuchu, ubieraj dziecko w body z krótkimi rękawami (i ewentualnie krótkimi nogawkami), umieszczaj zabawki poza zasięgiem dziecka ale przed nim, zrezygnuj z kładzenia dziecka na atrakcyjnej macie dziecięcej (wyposażonej w liczne zabawki). Co następuje po pełzaniu? Zwykle na początku 7. miesiąca niemowlę umie już pełzać. Później osiąga kolejne ważne etapy rozwoju ruchowego. Kołysanie się na czworakach. Gdy niemowlę nauczy się czołgać, wkrótce także dojdzie również do tego, jak z pozycji na brzuszku można uklęknąć i podeprzeć się rączkami. To wielkie ćwiczenie równowagi, które można wspierać dzięki zabawom. Podaj dziecku małą piłeczkę – kiedy sięgnie po nią, przez chwilę będzie opierać się na jednej ręce. Podawaj mu zabawki tak, by musiało wyciągać po nie raz prawą rękę, raz lewą. Dzięki temu nauczy się utrzymywać równowagę, co bardzo przyda się potem przy nauce raczkowania i chodzenia. Raczkowanie. Zanim maluch zacznie chodzić na czworakach, może najpierw czołgać się lub raczkować do tyłu. Po tych wprawkach, mniej więcej w 8. miesiącu, ruszy tam, gdzie zechce. Sposobów raczkowania jest tyle, ile jest dzieci, ale główna zasada: lewa ręka-prawa noga i prawa ręka-lewa noga jest zawsze taka sama. Zwróć uwagę, czy niemowlę podczas raczkowania porusza się symetrycznie, angażując mięśnie raz z lewej, a raz z prawej strony. Jeżeli „oszczędza” jeden bok, powiedz o tym lekarzowi – to może być oznaką np. asymetrycznego napięcia mięśni, które czasem trzeba rehabilitować. Wstawanie. Po raz pierwszy dziecko wstanie na proste nóżki mniej więcej w 10. miesiącu: podciągając się przy sofie lub krześle. Może też wstawać i „sprężynować”, lekko uginając kolana. To już ostatnie wprawki przed chodzeniem. Nie stawiaj ani nie prowadzaj dziecka, kiedy jeszcze nie umie tego robić samodzielnie – lekarze powtarzają, że dziecko samo najlepiej wie, kiedy może samo ustać na stopach. Chodzenie przy meblach i w końcu samodzielne chodzenie. Są dzieci, które zaczynają chodzić już w 10-11. miesiącu życia. Są też i takie, które czekają z pierwszym krokiem aż do pierwszych urodzin, a nawet 2-4 miesiące dłużej. Dziecko najpierw chodzi bokiem przy meblach, dostawiając stopę do stopy. Pewniej też czuje się, kiedy jest podtrzymywane przez mamę albo tatę. Zobacz także: Raczkowanie a czworakowanie - różnice Nieprawidłowe raczkowanie – jak rozpoznać? Kiedy dziecko zaczyna chodzić?
Ile śpi niemowlę – długość snu a wiek dziecka. Tabela snu niemowląt
To, ile śpi niemowlę, jest często sprawą indywidualną. Podobnie jak to, ile z tego czasu powinno przypadać na noc, a ile na drzemki w ciągu dnia. Istnieją jednak tabele snu niemowląt, które podpowiedzą, ile powinno spać niemowlę w danym miesiącu życia.
Jeśli zastanawiasz się, ile śpi niemowlę i czy twoje maleństwo ma prawidłowy rytm czuwania i snu, możesz sprawdzić normy podawane przez specjalistów w specjalnych tabelach. Oczywiście im młodsze niemowlę, tym śpi więcej, ale więcej też ma pobudek, bo musi często jeść. Zwykle na pierwszą przespaną w całości noc można liczyć dopiero po ładnych kilku miesiącach od porodu. Spis treści: Ile śpi niemowlę? Ile śpi niemowlę w dzień, a ile w nocy? Ile śpi niemowlę: tabela snu niemowląt Dlaczego sen jest ważny? Kiedy dziecko zacznie przesypiać noc? Czy niemowlę powinno spać samo w łóżeczku? Problemy ze snem u niemowląt Co zrobić, jeśli jesteś niewyspana? Ile śpi niemowlę? Ile godzin na dobę powinno przesypiać dziecko? Pamiętaj, że podajemy tu tylko statystyczne wartości. W przypadku każdego dziecka są one nieco inne, ale zwykle zależą od wieku: Noworodek – od 17 do 20 godzin. Śpi siedem i więcej razy na dobę. Musi przystosować się do nowych warunków, dlatego przesypia tyle czasu. Nie odróżnia nocy od dnia, budzi się zgodnie z własnym rytmem. Półroczne niemowlę – od 14 do 16 godzin. Dziecko już wie, że noc jest dla marzeń sennych, a dzień do zabawy. W ciągu dnia funduje sobie dwie, trzy drzemki po blisko dwie godziny. Roczne dziecko – około 13 godzin. Śpi już całą noc, a w dzień regeneruje siły tylko raz, ale przez prawie dwie godziny. Akademia Młodych Rodziców Krótko śpi, budzi się w nocy, nie chce zasnąć... Wiemy, jak to zmienić! Czytaj więcej Ile śpi niemowlę w dzień, a ile w nocy? Poniżej wyjaśniamy, ile czasu trwają pojedyncze drzemki niemowlęcia w dzień, i ile czasu pomiędzy nimi dziecko jest zwykle aktywne. Na to, ile śpi niemowlę, znaczący wpływ ma wiek dziecka. Ile śpi miesięczne niemowlę? Podczas dziennej drzemki przesypia od 45 minut do 3 godzin. Między drzemkami upływa na ogół 45-60 minut. Ile śpi 2-miesięczne niemowlę? Niemowlę w tym wieku drzemie przez 1-3 godziny, a aktywne pozostaje w ciągu dnia przez ok. 60 minut między drzemkami. Ile śpi 3-miesięczne niemowlę? Dziecko przesypia jednorazowo w dzień 1,5-2,5 godziny, a aktywne pozostaje przez 1,5-2 godziny za każdym razem. Ile śpi 6-9-miesięczne niemowlę? W wieku 6-9 miesięcy maluszek w czasie drzemek śpi od 45 minut do 2 godzin, a między nimi pozostaje aktywny przez 2-3 godziny. Ile śpi 9-12-miesięczne niemowlę? Dziecko 9-12-miesięczne drzemie w ciągu dnia zwykle nie krócej niż 45 minut i nie dłużej niż 2 godziny, a między drzemkami czuwa już przez 3-4 godziny. Jeśli chodzi o sen nocny niemowlęcia, to do ok. 6-9. miesiąca życia budzi się ono w nocy na karmienie. Im mniejsze dziecko, tym więcej pobudek na karmienie i odwrotnie – im starsze, tym robi się ich mniej. To, ile powinno spać dziecko, zależy od jego wieku, temperamentu, genów, wrażliwości, a więc rzeczy, na które nie masz wpływu. Warto też wiedzieć, że dzieci, które potrafią za jednym razem zjeść więcej, na ogół potem dłużej śpią (mleko zapełnia brzuszek niemowlaka przez dłuższy czas i głód go nie budzi). Stąd wcześniak lub niemowlę o niskiej masie urodzeniowej może budzić się częściej, bo ma mniejszy żołądek, a potrzebuje więcej kalorii, żeby nadrobić zaległości. Nasz ekspert w prosty sposób wyjaśnia, ile razy dziennie powinno spać niemowlę. Doświadczona położna, Edyta Brala, tłumaczy na filmie, że długość snu niemowlęcia zmienia się wraz z wiekiem: dziecko po skończeniu 4 miesięcy śpi już znacznie krócej niż noworodek i maluszek do 3. miesiąca życia. Liczba drzemek w ciągu dnia też się zmienia. Od czego to zależy? View Ediplayer on the source website Ile śpi niemowę: tabela snu niemowląt Poniżej znajdziesz tabelę snu niemowląt z informacjami, ile śpi niemowlę w dzień wraz z liczbą drzemek, ile śpi w nocy oraz ile śpi w sumie w ciągu doby. Doprecyzowujemy te dane w zależności od wieku dziecka: Dlaczego sen jest ważny Sen jest niezbędnym elementem zdrowego trybu życia już od narodzin. Warunkuje prawidłowy rozwój fizyczny i psychiczny dziecka. Odpowiednia ilość snu zapewnia prawidłowe działanie neuroprzekaźników w mózgu. To od nich zależy nastrój, zdolność koncentracji uwagi i energia do działania. Sen jest też niezbędny do wydzielania odpowiedniej ilości hormonu wzrostu oraz prawidłowego działania systemu odpornościowego. Ważna jest nie tylko ilość snu, ale też jego jakość. Dlatego maluchowi nie służy np. częste wybudzanie się lub sen w niesprzyjających warunkach. Niewyspane dziecko może gorzej się rozwijać, wolniej rosnąć, być rozdrażnione, nadpobudliwe lub nadmiernie ospałe. Kiedy dziecko zacznie przesypiać noc? Zanim dziecko prześpi całą noc, minie około 6-9 miesięcy. Noworodek nie odróżnia dnia od nocy, śpi wtedy, gdy jest zmęczony. Nie zapada w głęboki sen i budzi się, kiedy czuje głód – co 3-4 godziny. Ale wiele dzieci robi sobie pobudkę częściej – nawet co 15-30 minut! Nie tyle z głodu, ile z chęci przytulenia się do mamy. Od 6. tygodnia niemowlę powoli uczy się odróżniać sen dzienny od nocnego. Zaczyna kojarzyć dzień ze światłem, domowym hałasem, a noc z ciemnością i ciszą. Nadal jednak nocą budzi się kilka razy. Głównie po to, by napić się mleka. Wiele dzieci robi tak przez cały pierwszy rok życia, choć są też niemowlęta, którym już od 2-3. miesiąca życia wystarcza jeden nocny posiłek (częściej dotyczy to niemowląt karmionych mieszanką). Jeśli karmisz piersią, nie odmawiaj dziecku nocnego ssania. Kobiecy pokarm w nocy zawiera więcej kalorii i kwasów tłuszczowych potrzebnych do prawidłowego rozwoju mózgu. Między 2. miesiącem życia a 4. miesiącem życia niemowlę potrafi w nocy przespać już bez przerwy 4-6 godzin. A wtedy i ty nareszcie będziesz mogła się wyspać. Pamiętaj, że w nauce odróżniania dnia i nocy i spokojnego zasypiania pomagają codzienne rytuały dziecka, stała pora kąpieli, spokój i przyciemnione światło na koniec dnia, a także wieczorna cisza w domu. Czy niemowlę powinno spać samo w łóżeczku? Najmłodsze niemowlęta zwykle zasypiają przy piersi, blisko mamy. To zrozumiałe – karmienie piersią to także dawanie ciepła i bliskości. Nie ma sensu z tym walczyć, maleństwo śpiące obok mamy czuje się bezpieczniej i na ogół lepiej śpi. Z drugiej strony, jeśli dziecko przez pierwsze miesiące zasypia wyłącznie przy karmieniu albo godzinami kołysane na rękach, możesz mieć potem problemy z układaniem go do snu bez twojego towarzystwa. Warto więc (ale dopiero po okresie noworodkowym) uczyć malca wyciszać się i zasypiać samodzielnie. Oczywiście pod warunkiem, że nie krzyczy wniebogłosy, rozpaczliwie domagając się twej bliskości. Najlepiej usypiać dziecko zawsze podobnie i o podobnej porze. Maluch, który co noc zmienia miejsce snu, śpi czasami w leżaczku, a czasem w łóżku rodziców, nie nauczy się kojarzyć swojego łóżeczka ze snem. Regularnie powtarzające się czynności pomogą mu wyciszyć się, a ciepła kąpiel rozluźni. Konkurs „Narodziny rodziny” Jesteś rodzicem niemowlaka? Opisz swoją historię i wygraj wózek spacerowy! Czytaj więcej Problemy ze snem u niemowląt Niemowlęta miewają wieczorem okresy podenerwowania. Być może ma na to wpływ niepokój związany ze zbliżaniem się nocy, ale również emocje z całego dnia, a także twoje zmęczenie i zdenerwowanie. Niemowlę to czuły barometr twojego stanu emocjonalnego! Wieczorny niepokój jest też związany z odreagowywaniem przez niedojrzały układ nerwowy wrażeń z całego dnia. Nie wierz jednak opiniom, że dziecko musi się przed snem wypłakać i że lepiej zaczekać, aż samo się uciszy, bo wtedy lepiej zaśnie. Ono cię swoim płaczem woła! Jeśli nie zostawiasz go samego, uczy się, że jest dla ciebie ważne i może na ciebie liczyć, czuje się kochane. A oto kilka sposobów, które mogą ukoić płacz niemowlaka: Kołysz niemowlę przed snem. Np. w rytm łagodnej muzyki – przypomina to dziecku chwile spędzone w maminym brzuchu – wtedy kołysały je do snu twoje kroki. Do snu może niemowlę ululać także tata. W jego ramionach dziecku bywa nawet lepiej – on często mniej się denerwuje, jest spokojniejszy i jego spokój udziela się maleństwu. Może niemowlę nosić, kołysać w ramionach (np. na fotelu bujanym), w wózku czy kołysce, położyć się na łóżku z dzieckiem na swoim brzuchu lub obok. Każdy sposób jest dobry, jeśli tylko zarówno małemu, jak i dużemu człowiekowi odpowiada. Wypróbuj spowijanie przed snem. Niespokojnego noworodka owiń dość ciasno kocykiem lub kołderką (razem z rączkami). Niektóre niemowlęta czują się tak bezpieczniej, jak w brzuchu mamy. Inne się wiercą – to znak, że zawijanie noworodka w rożek nie ma sensu. Przed snem włącz suszarkę albo pralkę. Monotonny dźwięk sprzętów domowych, np. szum suszarki, pomaga niektórym niemowlętom usnąć. Zaśpiewaj dziecku przed snem. Kołysanki z powtarzającym się refrenem działają kojąco, twój łagodny głos daje poczucie bezpieczeństwa. Kilkumiesięcznemu niemowlęciu możesz też czytać krótkie wierszyki. Ukołysze go ich rytm i miarowa recytacja. Możesz także włączyć dziecku kołysankę. View Burdaffi on the source website Co zrobić, jeśli jesteś niewyspana? Postaraj się łapać każdą chwilę, także w dzień, żeby samej podrzemać, np. kiedy niemowlę śpi albo zajmuje się nim tata czy babcia. Spróbuj zachować spokój nawet wtedy, gdy noworodek płacze do północy, domaga się piersi co 20 minut, budzi cię o 4 nad ranem, kiedy wreszcie udało ci się zasnąć. Jasne, że wówczas trudno o dobry humor. Jednak pomyśl, że nawet najbardziej szalony i oporny mały „antyśpioch’’ z czasem się ucywilizuje, natomiast twój niepokój i podenerwowanie mogą mu się udzielić i dodatkowo utrudnić zasypianie. Zobacz też: 11 sposobów na usypianie dziecka Jak nauczyć dziecko spać w łóżeczku Pościel dla niemowlaka i starszaka
Kołysanki dla niemowląt: najpiękniejsze teksty i melodie
Jakie kołysanki są najlepsze dla niemowląt? Dlaczego warto śpiewać maleństwu kołysanki, które sama lubiłaś najbardziej jako dziecko? Wśród naszych propozycji z pewnością znajdziesz tekst i melodię, która szczególnie przypadnie do gustu twojemu maluszkowi. Ukoi, pomoże zasnąć i już zawsze będzie budziła najmilsze wspomnienia.
Zastanawiasz się, czy jest sens śpiewać kołysanki niemowlęciu, które przecież nie rozumie jeszcze słów? Możesz być pewna, że nastrój, który stworzysz za pomocą swego głosu i bliskości, ma na niemowlę cudowny wpływ. Nawet jeśli uważasz, że nie masz talentu wokalnego, twój głos brzmi dla dziecka najpiękniej. Przekonaj się, którą z kołysanek twoje maleństwo polubi najbardziej. Zacznij od tej, którą sama lubisz – kiedy będziesz ją śpiewać, maluszek wyczuje, że to wyjątkowo relaksujące i piękne zaproszenie do krainy snu. Spis treści: 1. Kołysanki dla niemowląt: jaki mają wpływ na dziecko? 2. Teksty najpiękniejszych kołysanek dla niemowlaków: Na Wojtusia z popielnika Dobrej nocy i sza W górze tyle gwiazd / Ach, śpij kochanie Kołysanka dla okruszka Ta Dorotka 3. Co jeszcze warto śpiewać niemowlęciu na dobry sen? Kołysanki dla niemowląt: jaki mają wpływ na dziecko? Powodów, dla których warto śpiewać dziecku kołysanki jak najwcześniej, jest sporo. Śpiewając niemowlęciu przed snem, zapewniasz mu: rozwój mózgu, pamięci, koncentracji i słuch muzycznego, poczucie bezpieczeństwa, wyciszenie, ukojenie i... spokojny sen. Dlatego im wcześniej twoje niemowlę zacznie słuchać do snu kołysanek, tym lepiej. Najpiękniejsze kołysanki dla niemowląt Czy wiesz, że muzykę do kołysanki „Dobrej nocy i sza” stworzył słynny kompozytor Johannes Brahms? Autorką polskiego tekstu do tego znanego utworu jest Jadwiga Gałęska. A kołysanka „Na Wojtusia z popielnika” ma już blisko 100 lat? Podobnie jeśli chodzi o słynną piosenkę „Ta Dorotka” czy kołysankę „Ach, śpij kochanie”, którą po raz pierwszy zaśpiewali Adolf Dymsza z Eugeniuszem Bodo w filmie „Paweł i Gaweł” z 1938 roku. A „Kołysanka dla Okruszka” to dzieło Agnieszki Osieckiej i Seweryna Krajewskiego. Krótko mówiąc, popularne melodie i słowa kołysanek należą już do klasyki utworów muzycznych. Co więcej, nie zawdzięczają tego wcale krytykom muzycznym, a... kolejnym pokoleniom dzieci, które je poznały i pokochały. Poniżej znajdziesz teksty 5 wybranych kołysanek w sam raz dla niemowląt. Na Wojtusia z popielnika: tekst kołysanki Z popielnika na Wojtusia Iskiereczka mruga, Chodź, opowiem ci bajeczkę, Bajka będzie długa. Była sobie Baba-Jaga, Miała chatkę z masła, A w tej chatce same dziwy, pst, iskierka zgasła. Patrzy Wojtuś, patrzy, duma, Łzą zaszły oczęta, Czemuś mnie tak okłamała, Wojtuś zapamięta. Już Ci nigdy nie uwierzę, Iskiereczko mała, Chwilę błyszczysz, potem gaśniesz, Ot i bajka cała. Dziadziuś siwy wiąże sieci W przedziwną mozaikę, Strapionemu Wojtusiowi Dalej snuje bajkę. Była sobie raz królewna, Pokochała grajka, Król wyprawił im wesele I skończona bajka... Pobierz tekst kołysanki „Na Wojtusia z popielnika" do druku View oEmbed on the source website Dobrej nocy i sza: tekst kołysanki Dobrej nocy, i sza, do białego śpij dnia. Śpij dziecino, oczka zmruż, Śpij, do wschodu rannych zorz. Mama zaś będzie tu Śpiewać piosnki do snu. Mama zaś będzie tu Śpiewać piosnki do snu. Gwiazdki w górze już lśnią, Wszystkie dzieci już śpią, Więc i ty swe oczka zmruż, Śpij, do wschodu rannych zorz. Jutro znów w ranny czas Zbudzi cię słonka blask. Jutro znów w ranny czas Zbudzi cię słonka blask. Pobierz tekst kołysanki „Dobrej nocy i sza" do druku W górze tyle gwiazd / Ach, śpij kochanie: tekst kołysanki W górze tyle gwiazd, w dole tyle miast. Gwiazdy miastu dają znać, Że dzieci muszą spać. Ach, śpij kochanie, Jeśli gwiazdkę z nieba chcesz — dostaniesz. Czego pragniesz, daj mi znać, Ja ci wszystko mogę dać, Więc dlaczego nie chcesz spać? Ach, śpij, bo nocą, Kiedy gwiazdy się na niebie złocą, Wszystkie dzieci nawet złe, Pogrążone są we śnie, A ty jedna tylko nie... Aaa... aaa... Były sobie kotki dwa Aaa... aaa... Szarobure, szarobure obydwa. Ach, śpij, bo właśnie Księżyc ziewa i za chwilę zaśnie, A gdy rano przyjdzie świt, Księżycowi będzie wstyd, Że on zasnął, a nie ty. Pobierz tekst kołysanki „Ach, śpij kochanie" do druku Kołysanka dla Okruszka: tekst kołysanki do druku Królu mój, Ty śpij, Ty śpij, a ja, Królu mój, nie będę dzisiaj spał. Kiedyś tam będziesz miał dorosłą duszę, kiedyś tam, kiedyś tam… Ale dziś jesteś mały jak okruszek, który los rzucił nam. Skarbie mój, Ty śpij, Ty śpij, a ja, Skarbie mój, do snu Ci będę grał. Kiedyś tam będziesz spodnie miał na szelkach, kiedyś tam, kiedyś tam… Ale dziś jesteś mały jak muszelka, którą los zesłał nam. Ta Dorotka: tekst kołysanki do druku Ta Dorotka, ta malusia, ta malusia, tańcowała dokolusia, dokolusia, tańcowała ranną rosą, ranną rosą, i tupała nóżką bosą, nóżką bosą. Ta Dorotka, ta malusia, ta malusia, tańcowała dokolusia, dokolusia, tańcowała i w południe, i w południe, kiedy słonko grzało cudnie, grzało cudnie. Ta Dorotka, ta malusia, ta malusia, tańcowała dokolusia, dokolusia, tańcowała i z wieczora, i z wieczora, gdy szło słonko do jeziora, do jeziora. Teraz śpi już w kolebusi, w kolebusi, na różowej, na podusi, na podusi. Chodzi senek koło płotka, koło płotka: Cicho, bo tam śpi Dorotka, śpi Dorotka, Cicho, bo tam śpi Dorotka, śpi Dorotka. Pobierz tekst kołysanki „Ta Dorotka" do druku Co jeszcze warto śpiewać niemowlęciu na dobry sen? Oczywiście na tych propozycjach lista pięknych kołysanek dla niemowląt wcale się nie kończy. Im więcej kołysanek zaproponujesz dziecku, tym lepiej poznasz jego indywidualne upodobania co do muzyki, melodii słów i atmosfery, która powstaje już przy pierwszych dźwiękach piosenki. Prócz innych kołysanek dla dzieci, w czasie Bożego Narodzenia na dobry sen możesz śpiewać maluszkowi kolędę „Gdy śliczna Panna…”. Możesz również układać własne teksty do melodii znanych kołysanek. Są mamy, które chwalą sobie efekty... mruczenia do muzyki ulubionych kołysanek niemowlęcia. Zobacz także: Te zabawy z niemowlakiem są niebezpieczne! Rodzice myślą, że w ten sposób można uspokoić dziecko. Są w błędzie! Jak szybko uspokoić i uśpić niemowlę? Zobacz film!
Wzmożone napięcie mięśniowe u niemowląt: jak rozpoznać, co robić, kiedy mija?
Wzmożone napięcie mięśniowe u niemowląt może powodować nadmierną senność, prężenie się i wyginanie ciała. Jeśli dziecko nie zostanie otoczone odpowiednią opieką, problemy z napięciem mięśniowym mogą zaburzyć prawidłowy rozwój. Wyjaśniamy, jak objawia się wzmożone napięcie mięśniowe u dziecka, jak postępować, jeśli zostanie zdiagnozowane i w jaki sposób je leczyć.
Wzmożone napięcie mięśniowe neonatolog może stwierdzić zaraz po narodzinach dziecka. Ocena napięcia mięśniowego jest jednym z czynników, które są brane pod uwagę w trakcie badania według skali Apgar. Jeśli mięśnie dziecka są nadmiernie napięte lub przeciwnie – wiotkie, lekarz kieruje dziecko do specjalisty (neurologa). Nie zawsze jednak problemy z napięciem mięśniowym można wykryć tuż po porodzie. Dlatego warto wiedzieć, na co zwrócić uwagę. Spis treści: Wzmożone napięcie – co to jest? Wzmożone napięcie mięśniowe: przyczyny Jak rozpoznać wzmożone napięcie mięśniowe u niemowląt? ​Wzmożone napięcie mięśniowe u niemowląt: co robić? Ćwiczenia na wzmożone napięcie mięśniowe u niemowląt Kiedy mija wzmożone napięcie mięśniowe u niemowląt? Skutki wzmożonego napięcia mięśniowego u niemowląt Wzmożone napięcie – co to jest? Wzmożone napięcie mięśniowe (hipertonia mięśniowa), to jedno z zaburzeń napięcia mięśniowego. Polega na tym, że mięśnie są zbyt napięte, co przekłada się na zwiększony opór, jaki stawiają kończyny, tułów i głowa dziecka podczas badania fizjoterapeutycznego. Najczęściej obserwuje się jeden z dwóch rodzajów wzmożonego napięcia mięśniowego: sztywność – opór występuje cały czas, lub pojawia się tzw. objaw koła zębatego – sztywność pojawia się skokowo, spastyczność – opór pojawia się przy ruchu wyprostu kończyn. Im szybszy wyprost tym większy opór. Może też występować tzw. objaw scyzoryka – w pewnym momencie ruch zostaje zablokowany, a następnie napięcie zmniejsza się i ruch może być kontynuowany. Ocena napięcia mięśniowego to pierwsza ważna informacja o stanie i funkcjonowaniu ośrodkowego układu nerwowego i mózgu noworodka. Od prawidłowego napięcia mięśni zależy rozwój ruchowy dziecka, pokonywanie jego kolejnych etapów, takich jak siadanie, wstawanie, chodzenie. Wzmożone napięcie mięśniowe – przyczyny Wzmożone napięcie mięśniowe może świadczyć o nieprawidłowości w pracy centralnego układu nerwowego, chorobach genetycznych lub metabolicznych. Na problemy z napięciem mięśniowym u niemowląt (wzmożone lub obniżone napięcie mięśniowe) szczególnie są narażone dzieci, które urodziły się przedwcześnie i miały niską wagą urodzeniową. W grupie ryzyka są także noworodki, u których długo utrzymywała się żółtaczka lub były niedotlenione podczas porodu. Ryzyko wystąpienia wzmożonego napięcia mięśniowego może dotyczyć także tych niemowląt, u których mam zdiagnozowano choroby układu krążenia, tarczycy, nerek lub podczas ciąży wystąpiły u nich powikłania, np.: krwawienie anemia nadciśnienie przedwczesne skurcze. Do przyczyn wzmożonego napięcia mięśniowego u niemowląt należą: wrodzone lub nabyte, np. okołoporodowe uszkodzenia centralnego układu nerwowego mózgowe porażenie dziecięce rozszczep kręgosłupa choroby metaboliczne i genetyczne guzy mózgu wodogłowie wcześniactwo. Jak rozpoznać wzmożone napięcie mięśniowe u niemowląt? Poza charakterystycznymi objawami, które obserwuje się w ciele dziecka, wzmożone napięcie mięśniowe u niemowląt najczęściej powoduje, że dzieci są niespokojne, mało śpią, dużo płaczą i trudno im uspokoić się nawet przy piersi. Dziecko ze wzmożonym napięciem mięśniowym: ma problemy ze zginaniem rąk i nóg jego ciało jest sztywne często ma kolki często ulewa z opóźnieniem osiąga kamienie milowe rozwoju jest lękliwe. Jeśli możesz to samo powiedzieć o swoim dziecku, zapisz się na konsultację do pediatry i opowiedz mu o swoich podejrzeniach związanych ze wzmożonym napięciem mięśniowym. Lekarz poszuka u dziecka objawów tego zaburzenia, badając je w określony sposób. Obejrzy dziecko, najczęściej rozbierając je do samej pieluszki i szukając w trakcie obserwacji objawów wzmożonego napięcia mięśniowego. Wzmożone napięcie mięśniowe – objawy: prężenie ciała i odchylanie główki w tył zaciskanie piąstek skracanie jednej strony ciała – w leżeniu na plecach lub brzuchu dziecko przyjmuje kształt rogalika (wygina tułów w jedną ze stron) asymetria ciała krzyżowanie nóżek trudności ze zginaniem i prostowaniem rąk i nóżek dziecka obracanie się dziecka zawsze w jedną stronę kłopoty z unoszeniem głowy w leżeniu na brzuchu trudności z poruszaniem rękami w leżeniu na brzuchu. Wzmożone napięcie mięśniowe u niemowląt – co robić? Jeśli zauważasz u dziecka objawy wzmożonego napięcia mięśniowego, zadbaj, aby wizyta u pediatry odbyła się jak najprędzej. Lekarz oceni rodzaj nieprawidłowości i skieruje dziecko do fizjoterapeuty. Potem będziecie musieli jeszcze zgłaszać się na kontrole. Aby dobrze pomóc dziecku, bardzo ważny jest czas! Niemowlę ze wzmożonym napięciem mięśniowym uczy się poruszać tak, jak pozwalają mu na to mięśnie, rozwój fizyczny zostaje więc zaburzony. To prowadzi do powstania nieprawidłowych wzorców ruchu. Jeżeli zlekceważysz wzmożone napięcie u dziecka, oprócz problemów z rozwojem ruchowym, mogą pojawić się u niego także kłopoty z koncentracją uwagi, a gdy dziecko pójdzie do szkoły – trudności z ładnym pisaniem oraz problemy na lekcjach wuefu. Prawidłowa rehabilitacja pomoże dziecku odzyskać sprawność. Najlepsze efekty da, gdy zostanie rozpoczęta w pierwszym roku życia. Ćwiczenia na wzmożone napięcie mięśniowe u niemowląt Jest kilka rodzajów ćwiczeń na niemowląt z hipertonią. O wyborze decyduje fizjoterapeuta wspólnie z rodzicami. Najczęściej stosowane są dwie metody: Metoda Vojty – przynosi szybkie efekty, ale niestety podczas ćwiczeń dzieci często płaczą z powodu dyskomfortu. Polega na niebolesnym uciskaniu określonych punktów na ciele. Aby przyniosła skutek, ćwiczenia powinny być wykonywane systematycznie, codziennie, a nawet kilka razy dziennie – terapeuta pokaże, co i jak robić. Metoda NDT-Bobath – usprawnia dziecko poprzez dostarczanie mu odpowiednich doznań czuciowych i ruchowych. Ruchy ćwiczone z terapeutą rodzice utrwalają w domu przez prawidłową pielęgnację, karmienie, noszenie czy zabawę. Inne sposoby przezwyciężania problemów z napięciem mięśniowym: hipoterapia ćwiczenia w skafandrze kosmicznym masaż i pływanie. Kiedy mija wzmożone napięcie mięśniowe u niemowląt? Wielu rodziców zastanawia się, kiedy mija wzmożone napięcie mięśniowe. Niestety hipertonia to zaburzenie, z którego się nie wyrasta. Wzmożone napięcie mięśniowe nie mija samo. Potrzebna jest specjalistyczna pomoc, aby je skorygować. Jeśli u twojego dziecka zostanie stwierdzone wzmożone napięcie mięśniowe, nie bagatelizuj problemu, nie słuchaj porad w rodzaju: „nie martw się, na pewno z tego wyrośnie”. Jak najszybciej zgłoś się do pediatry, a potem do fizjoterapeuty, który podpowie, jak zajmować się dzieckiem, aby każdego dnia pracować nad regulacją napięcia mięśniowego. Specjalista pokaże też ćwiczenia, które można wykonywać z dzieckiem w domu. Skutki wzmożonego napięcia mięśniowego u niemowląt Niemowlę porusza się nie tak jak powinno, ale tak jak pozwala mu na to stan mięśni. Jeśli w porę dziecko nie trafi do fizjoterapeuty, problemy mogą się nawarstwiać. Co to oznacza? To zależy od rodzaju zaburzeń. Niewielkie kłopoty ze wzmożonym napięciem mięśniowym mogą w przyszłości zaowocować drobnymi defektami (dziecko będzie miało problem z kopnięciem piłki albo będzie brzydko pisało), te najpoważniejsze prowadzą nawet do niepełnosprawności. Wśród konsekwencji nieleczonej hipertonii mięśniowej wymienia się też wady postawy. Zdarza się, że rodzice lekceważą zalecenia neurologa, bo uważają, że z dzieckiem wszystko jest w porządku. To błąd, bo problemy z napięciem mięśniowym ujawniają się w miarę dojrzewania układu nerwowego. Noworodek niewiele potrafi, więc komuś, kto się na tym nie zna, niełatwo stwierdzić, czy jego mięśnie są odpowiednio napięte. Im dziecko jest starsze, tym łatwiej dostrzec nieprawidłowości. Ważne, aby ewentualne problemy rozpoznać i leczyć jak najszybciej. Zobacz też: Ćwiczenia od Pawła Zawitkowskiego na wzmożone napięcie mięśniowe Kiedy iść z dzieckiem do neurologa Niemowlę wygina się do tyłu i pręży – co to znaczy?
Purpurowy płacz: ile trwa i jak sobie radzić?
Purpurowy płacz to trudne przeżycie i dla dziecka, i dla rodziców. Nagły, przeraźliwy płacz niemowlaka potrafi wytrącić z równowagi, a do tego sprawia wrażenie, że maluszkowi coś dolega. Ale uwaga, wcale nie musi tak być. Tzw. purple crying ma podłoże emocjonalne i nie oznacza, że dziecko cierpi fizycznie. Wyjaśniamy, ile trwa purpurowy płacz i co wtedy robić.
Purpurowy płacz to nagły i niespodziewany płacz małego dziecka – zwykle zjawisko to dotyczy niemowląt do 3-5. miesiąca życia. Tzw. purple crying trwa dość długo, maluszek wygląda, jakby bardzo cierpiał, a rodzice załamują ręce, bo nie wiedzą, jak mu pomóc. Na szczęście taki przeraźliwy płacz to naturalny etap w rozwoju. Rodzice mogą odetchnąć – dziecku nic nie dolega. Co to jest purpurowy płacz? Purpurowy płacz (z ang. purple crying) to trudny do opanowania płacz niemowlęcia. Rodzice mówią o nim: intensywny, nieukojony, przejmujący. Charakterystyczne jest to, że purpurowy płacz pojawia się nagle, trwa długo i nieprzerwanie, a dziecko wygląda, jakby niewyobrażalnie cierpiało. Rodzice mogą mieć wrażenie, że maluszka coś bardzo boli. Dzięki badaniom wiemy, że to nieprawda. Purpurowy płacz jako pierwszy opisał pediatra rozwojowy Ronald G. Barr, który przez 10 lat prowadził obserwacje niemowląt. Zauważył on, że przeraźliwy, nieukojony płacz małego dziecka: nie jest objawem kolki; ma podłoże emocjonalne i towarzyszy adaptacji maluszka do otaczającego go świata; pomaga rozładować stres po całym dniu pełnym wrażeń. Purpurowy płacz nie ma nic wspólnego z kolorem – swoją nazwę wziął od pierwszych liter cech charakterystycznych tego zjawiska: P oznacza peak of crying (ang.: szczyt płaczu). Łatwo można zauważyć, że purpurowy płacz pogarsza się z tygodnia na tydzień (w kolejnych dniach dziecko płacze coraz więcej i dłużej). W pewnym momencie purple crying osiąga szczyt – u niektórych niemowląt nastąpi to np. w 3. tygodniu życia, u innych w 8. tygodniu. Potem czas oraz intensywność płaczu będą się zmniejszać. U oznacza unexpected (ang.: niespodziewany). Purpurowy płacz pojawia się nagle i nie da się go powiązać z żadną niezaspokojoną potrzebą dziecka: płacz nie ma nic wspólnego z karmieniem, zmianą pieluszki czy bliskością rodzica. Znika też nagle, niezależnie od tego, co zrobi opiekun. R oznacza resistant to soothing (ang.: niedający się ukoić). Purpurowy płacz może być niewiarygodnie frustrujący dla opiekunów, bo jakkolwiek by się oni nie starali, to niemowlę i tak nie przestaje płakać. P oznacza pain like face (ang.: twarz wyrażająca ból). Niemowlę podczas epizodu purpurowego płaczu wygląda, jak gdyby zmagało się z ogromnym bólem fizycznym. To mylne, ale zrozumiałe wrażenie, bo wyraz twarzy oraz dźwięki, jakie wydaje płaczące niemowlę, są takie same, niezależnie od powodu płaczu. L oznacza long lasting (ang.: trwający długo). Purpurowy płacz trwa długo, jeden epizod to średnio 35-40 minut nieprzerwanego płaczu. Zdaniem pediatry i badacza Ronalda G. Barra to najdłuższe napady płaczu, jakie przytrafiają się niemowlętom. E oznacza evening (ang.: wieczór). Nagły, przeraźliwy płacz dziecka występuje najczęściej popołudniami i wieczorami. To dlatego purple crying może być mylony z kolką. Uwaga! Purpurowy płacz to nie to samo co kolka, choć objawy są niemal identyczne: dziecko płacze wieczorem, przez długi czas i trudno je uspokoić. Według Ronalda G. Barra główna różnica polega na tym, że kolka to dolegliwość, która zdarza się niektórym niemowlętom. Przez okres purpurowego płaczu zaś przechodzą wszystkie dzieci, w większym lub mniejszym natężeniu. Ile trwa purpurowy płacz? Specjaliści mówią o okresie purpurowego płaczu, który zaczyna się ok. 2. tygodnia życia dziecka. W kolejnych tygodniach purpurowy płacz narasta i przybiera na intensywności, by osiągnąć punkt szczytowy mniej więcej w połowie bądź pod koniec 2. miesiąca życia. Epizody purpurowego płaczu występują najczęściej wieczorami. Dziecko może płakać 20, 30 lub 40 minut. Zdarza się jednak i tak, że purpurowy płacz trwa bardzo długo – nawet kilka godzin. Purpurowy płacz niemowlaka: jak sobie radzić? Niestety, nie ma żadnej konkretnej rady na purpurowy płacz niemowlęcia. Nie działają na niego tradycyjne metody jak przystawienie do piersi, przewinięcie, przytulenie, ukołysanie. Okres purpurowego płaczu to czas, przez który dziecko musi przejść, ale – co pocieszające – maluszkowi nic złego nie grozi. Purple crying nie ma żadnych negatywnych następstw, nie niesie ze sobą ryzyka choroby czy alergii w przyszłości. Jedyne niebezpieczeństwo, które wiąże się z purpurowym płaczem, to narastająca frustracja rodziców. Zmęczenie oraz złość wywołana napadami płaczu u niemowlaka mogą przytłoczyć. Warto poszukać pomocy, jeśli rodzic czuje, że może stracić panowanie nad sobą przy dziecku (uwaga na syndrom dziecka potrząsanego!). Niektórym z kolei pomaga uświadomienie sobie, że płacz malucha nie jest skierowany przeciwko rodzicom, a dziecko nie płacze dlatego, że jest „złym dzieckiem”. Purpurowy płacz to naturalny i potrzebny etap w rozwoju. W trudnych chwilach Ronald G. Barr radzi: odłożyć płaczące dziecko w bezpiecznym, cichym miejscu, odejść na chwilę i spróbować opanować własne emocje, wrócić do dziecka. Pamiętaj też, by upewnić się, że opiekunka (albo babcia!), z którą zostawiasz maluszka, zdaje sobie sprawę, czym jest purpurowy płacz, i nie będzie próbowała np. potrząsać płaczącym dzieckiem, by je uspokoić. Po czym poznać, że dziecko przechodzi przez epizod purpurowego płaczu, a nie zmaga się z chorobą? Specjaliści podkreślają, że purpurowy płacz trwa tygodniami, czasem miesiącami i nie towarzyszą mu żadne inne niepokojące objawy. Tymczasem podczas choroby niemowlę może więcej płakać, ale mieć też podwyższoną temperaturę, biegunkę, wymioty, wysypkę itp. Źródło: purplecrying.info Zobacz też: Kolka, biegunka, zaparcia u niemowlaka - jak sobie z nimi radzić? Rodzice myślą, że w ten sposób można uspokoić dziecko. Są w błędzie! Nowe badania: ta metoda uspokajania dziecka zwiększa ryzyko śmierci łóżeczkowej!
Sen niemowlaka – jak wygląda, co musisz wiedzieć?
Jak wygląda sen niemowlaka? Ile powinien trwać? Kiedy dziecko zaczyna przesypiać noce? Nasz ekspert rozwiewa wszelkie wątpliwości na temat snu w pierwszym roku życia dziecka. Sprawdź, co powinno cię zaniepokoić, a co jest zupełnie normalne w tym, jak śpi niemowlę.
Młodzi rodzice często borykają się z różnymi pytaniami i wątpliwościami na temat snu niemowlaka. Jak długo powinien trwać, czy chrapanie podczas snu powinno niepokoić, co robić, gdy dziecko budzi się z płaczem? Na te i inne pytania odpowiada nasz ekspert – położna Edyta Brala. Jest to „pigułka wiedzy” o tym, jak wygląda sen niemowlaka. Ile razy dziennie powinno spać niemowlę? Niemowlę powinno spać dwa, trzy razy na dobę. Po skończonym trzecim miesiącu dziecko przesypia między czternaście a siedemnaście godzin na dobę. Natomiast po skończonym czwartym miesiącu do ukończenia pierwszego roku życia, między dwanaście a piętnaście godzin na dobę. Tak naprawdę wszystko zależy od potrzeb niemowlęcia. Kluczową rolę na pewno stanowi uważna obserwacja dziecka i dostosowanie się do jego potrzeb. Czytaj też: Ile powinien spać noworodek? O której godzinie położyć niemowlę do snu? Niemowlę powinniśmy układać do snu najlepiej o tej samej porze. W okresie jesienno-zimowym ten czas powinien przypadać między godziną osiemnastą a dziewiętnastą. W okresie letnim – między dwudziestą a dwudziestą pierwszą. Układanie niemowlęcia do snu o tej samej porze pozwala zachować dziecku odpowiedni rytm dnia. Wpływa to pozytywnie na poczucie bezpieczeństwa i spokój niemowlęcia. Kiedy niemowlę powinno zacząć przesypiać noce? Niemowlę powinno zacząć przesypiać noce między szóstym a dziewiątym miesiącem życia. Najczęściej to przypada na czas momentu rozszerzania diety u niemowlęcia. Wprowadzanie produktów stałych powoduje to, że dziecko jest bardziej syte i czas przesypiania jest wtedy dłuższy. Jak rozpoznać, że dziecko śpi wystarczająco długo? Rozpoznać, czy dziecko śpi wystarczająco długo, możemy po jego zachowaniu. Jeżeli dziecko jest spokojne, nie płacze, nie grymasi, zjada chętnie posiłki, to znaczy, że otrzymało odpowiednią ilość snu. Wyspany maluch to maluch w dobrym humorze. Niemowlę długo nie może zasnąć, jak mu pomóc? Możemy pomóc maluszkowi zasnąć, pamiętając o tym, by układać go do snu o tej samej porze, a przed snem przewietrzyć pokoik. Ważną rzeczą jest też „wyciszenie” mieszkania, czyli wyłączenie światła, telewizora czy radia. Pamiętajmy też, że maluchy mają różne gusta i potrzeby. Są dzieci, które potrzebują zasypiać na rękach u mamy, są też takie, które potrzebują kołysania. A jeszcze inne chcą leżeć obok mamy. Wtedy spokojnie zasypiają. Czy oświetlenie pokoju ma wpływ na sen dziecka? Maleństwo nie powinno spać przy zapalonym świetle. Wystarczy w jego pokoiku tylko mała, nocna lampka. Mama będzie czuła się bardziej komfortowo, widząc, czy dziecku się nie ulało i czy nie jest zbyt mocno przykryte. Niemowlę po przebudzeniu będzie czuło się pewnie, bo będzie znało miejsce, w którym zostało położone do snu. Czy można usypiać dziecko na rękach? Usypianie dziecka na rękach jest sprawą bardzo indywidualną. Są maluchy, które potrzebują dużo ciepła, bliskości drugiej osoby. Można im to zaoferować poprzez noszenie i bujanie. Innym sposobem na bliskość jest pozostanie z dzieckiem w pokoju i położenie się obok niego. Można też usiąść na krześle koło łóżka, potrzymać malucha za rękę, pogłaskać go i czekać na moment, kiedy zaśnie. Czy można podać niemowlęciu preparat na lepszy sen? Nie powinniśmy podawać dziecku preparatów na zasypianie. Najważniejsze, na co trzeba zwrócić uwagę, to na to, żeby dziecko nie szło spać głodne oraz by przewietrzyć pomieszczenie. Stosowanie preparatów, które pomagają w zasypianiu, przede wszystkim może uzależnić, ale też zaburzyć naturalny sen maleństwa. Co robić, gdy niemowlę chrapie przez sen? Chrapanie jest objawem nieprawidłowym. Niemowlę nie powinno chrapać. Powinniśmy zwrócić uwagę przede wszystkim na mikroklimat w pomieszczeniu, w którym dziecko śpi lub przebywa. Zwiększenie wilgotności w pomieszczeniu poprawi komfort oddychania malucha. Można również zakraplać nosek solą fizjologiczną lub wodą morską. Należy pamiętać, że po zakropieniu, trzeba maluszka położyć na brzuszek, wtedy samoistnie oczyści sobie nosek. Można także usunąć zalegającą wydzielinę z nosa, która może powodować chrapanie, za pomocą aspiratora. Sprawdź też: Niemowlę chrapie – możesz temu zaradzić? Czy niemowlę może spać z otwartą buzią? Niemowę nie powinno spać z otwartą buzią, świadczy to o jakiejś nieprawidłowości. Przede wszystkim trzeba zwrócić uwagę na to, czy maluszek ma drożny nosek. Jeżeli nosek jest drożny, trzeba zastanowić się, czy nie zmierzyć dziecku temperatury – może rozpoczyna się jakaś infekcja, a może jest za sucho w pomieszczeniu. To też może świadczyć o tym, że niemowlę ma po prostu wysuszone śluzówki w nosie i dlatego oddycha ustami. Jeżeli ten stan utrzymuje się zbyt długo i bardzo mamę niepokoi, proponuję skontaktować się z pediatrą. Niemowlę podczas snu się poci. Czy to powód do niepokoju? Niemowlę podczas snu nie powinno się pocić. Temperatura ciała malucha nie powinna przekraczać 37 stopni Celsjusza. Jeżeli zauważymy, że dziecko budzi się spocone, przede wszystkim zwróćmy uwagę na to, czy jest odpowiednio ubrane: czy bielizna jest bawełniana, czy przykrycie nie jest zbyt grube. Inną przyczyną pocenia się niemowlęcia może być nieprawidłowy poziom witaminy D3. Dlatego, jeżeli zauważysz, że twoje dziecko często budzi się spocone, skontaktuj się z pediatrą. Czy niemowlę może spać na brzuchu? Zalecaną pozycją do spania dla niemowląt jest pozycja na plecach. Oczywiście niemowlę może spać na brzuchu, ale muszą być spełnione pewne warunki. Po pierwsze, dziecko nie może być bezpośrednio po jedzeniu. Po drugie, musi być pod wzrokową opieką osoby dorosłej. Po trzecie, nie układamy niemowlęcia na brzuchu do snu na noc. Czytaj więcej: Czy niemowlę może spać na brzuchu? Czy można spać z niemowlęciem w jednym łóżku? Spanie z dzieckiem w łóżku jest sprawą indywidualną. Wszystko zależy od rodziców. Jeżeli rodzice będą czuli się spokojniej, pewniej, bezpieczniej, gdy dziecko jest obok nich, oczywiście mogą spać razem. Natomiast uważam, że dziecko powinno spać w swoim łóżeczku – poprawi to jego komfort snu, a przy tym rodzice też będą bardziej wypoczęci. Co robić, gdy dziecko budzi się z płaczem? Jeżeli twoje dziecko budzi się z płaczem, należy przede wszystkim je uspokoić. Może wystarczy do niego podejść, pogłaskać, wziąć za rękę. Niekiedy też trzeba wyjąć niemowlę z łóżeczka, wziąć na ręce, pogłaskać i przytulić. Przyczyn wybudzania się maluszka z płaczem może być wiele, na przykład: ma mokrą pieluszkę, jest mu zbyt zimno lub gorąco, potrzebuje przytulić się do mamy albo jest głodny. Być może dziecku towarzyszyło też dużo emocji w ciągu dnia i to one spowodowały płacz. Zobacz także: Jakie łóżeczko dla niemowlaka wybrać, kiedy je kupić i jak przygotować dla noworodka? + polecane łóżeczka Niespokojny sen niemowlaka, rzucanie się i wiercenie: co pomoże dziecku zasnąć? Niemowlę śpi z otwartą buzią: przyczyny i konsekwencje dla zdrowia
Czy niemowlę może spać na brzuchu? Kiedy układać dziecko w tej pozycji?
Córeczka ma 2 miesiące. Czy może już spać na brzuszku? Jeśli nie, to kiedy można zacząć ją tak układać? Zauważyłam, że mała lepiej sypia w tej pozycji, nie boli jej brzuszek, odchodzą gazy. Wyjaśniamy, od kiedy można bezpiecznie położyć dziecko do snu na brzuchu?
Spanie na brzuchu nie jest polecane niemowlakom, które nie umieją same zmieniać pozycji. Pozostawienie dziecka śpiącego na brzuszku bez opieki rodzica może być bardzo ryzykowne. Dla dzieci w pierwszym roku życia najbezpieczniejszą pozycją do snu jest leżenie na plecach. Takiego zdania są zarówno polscy specjaliści, jak i eksperci słynnej Amerykańskiej Akademii Pediatrycznej (AAP). Niemowlę śpi na brzuchu – jakie ryzyko? Zbyt wczesne układanie dziecka do snu na brzuchu może być przyczyną SIDS, czyli zespołu nagłej śmierci łóżeczkowej. Spanie na brzuchu może wywołać problemy z oddychaniem. Niemowlę w pierwszych miesiącach życia nie jest w stanie samo zmieniać pozycji. Jeśli podczas snu przyciśnie nos do materaca, nie będzie w stanie odwrócić główki, co grozi uduszeniem. Eksperci AAP zwracają również uwagę na inne czynniki ryzyka: podczas spania na brzuchu dziecko może być gorzej dotlenione, ponieważ oddycha powietrzem, które wcześniej wydychało (zawierającym dwutlenek węgla), co może skutkować nie tylko niedotlenieniem, ale również przegrzaniem organizmu, które jest uważane za istotny czynnik śmierci łóżeczkowej. Jak długo należy zachowywać ostrożność? Dziecko nie powinno spać na brzuchu, dopóki nie nauczy się sprawnie zmieniać pozycji w trakcie snu. Umiejętność obracania się z brzucha na plecy niemowlęta zwykle osiągają między 6 a 8 miesiącem. Ale to tylko książkowa norma. Niektóre dzieci potrzebują więcej czasu na nabycie takiej sprawności. Zdaniem ekspertów z AAP, zanim położysz dziecko do snu na brzuchu, musisz mieć pewność, że rzeczywiście samo będzie w stanie się odwrócić, jeśli zajdzie taka potrzeba. To, że raz maluchowi udało się to zrobić w ciągu dnia, nie oznacza, że zrobi to również nocą. Z tego względu wg amerykańskich zaleceń na brzuchu powinny spać dzieci, które skończyły 1 rok życia. Co robić, jeśli dziecko samo obróciło się na brzuszek podczas snu? Jeśli niemowlę samo odwróci się na brzuszek w trakcie snu, możesz delikatnie przekręcić je na plecy – być może twój maluch szybciej osiąga kolejne etapy w rozwoju fizycznym. Nie wiadomo jednak, czy rzeczywiście świetnie poradzi sobie ze zmianą pozycji w drugą stronę. Dopóki tego nie wiesz, lepiej nie ryzykować (czytaj więcej: Kiedy dziecko przewraca się na brzuch i odwrotnie). Niektórzy pediatrzy i położne są zdania, że w ciągu dnia można pozwolić niemowlakowi zdrzemnąć się na brzuchu. Jeśli jednak dziecko śpi w tej pozycji, ktoś musi stale przy nim czuwać. Niemowlę nie powinno przebywać w tej pozycji dłużej niż 15 minut. Ekspert radzi: prof. Ewa Helwich – Jak układać noworodka do snu, bezpieczne pozycje Ważne: Dzieci do 1 roku życia powinny spać wyłącznie na plecach. Do snu nie należy układać niemowlęcia ani na brzuchu, ani na boku. Jedynym wyjątkiem zdaniem ekspertów AAP są dzieci cierpiące na silny refluks. Nie chodzi jednak o zwykłe ulewanie, ale o poważne wady anatomiczne, np. rozszczep krtani. W pozostałych przypadkach najbezpieczniej jest kłaść dziecko na plecach. W poniższym filmiku położna Edyta Brala szczegółowo opowiada, kiedy z pewnością nie należy układać dziecka do spania na brzuchu. Dowiesz się także, jakie warunki muszą być spełnione, by móc ułożyć tak dziecko. View Ediplayer on the source website Co z korzyściami, które niesie leżenie na brzuszku? Niemowlę powinno być układane na brzuszku jak najczęściej, gdy jest aktywne. Najlepiej umożliwić mu przyjęcie tej pozycji kilka razy w ciągu dnia. Początkowo układaj dziecko na bardzo krótko i stopniowo wydłużaj czas do około kwadransa. Pediatrzy zalecają leżenie na brzuchu nawet noworodkom w pierwszych dniach po narodzinach. To idealna pozycja na czas czuwania i pierwszych prób zabawy (można kłaść przed dzieckiem kolorową grzechotkę). Leżenie na brzuchu ma wiele zalet – sprzyja dobremu rozwojowi fizycznemu, wzmacnia mięśnie karku, poprawia pracę jelit, a tym samym może nawet wpływać na zmniejszenie dolegliwości związanych z kolką jelitową. Aby niemowlę polubiło tę pozycję, należy oswajać go z nią jak najwcześniej. Zobacz także: Ile śpi niemowlę – wszystko, co trzeba wiedzieć o śnie w 1 roku życia Jak układać noworodka? 11 sposób na usypianie dziecka