Meszki wreszcie przestały gryźć moje dzieci. Wystarczyło postawić tę małą buteleczkę przy oknie
Zioła i olejki eteryczne to skuteczny sposób na meszki – dzięki temu pozbędziecie się tych bardzo uciążliwych owadów z domu. Ciepłe wiosenne dni to ulubiony czas ich aktywności, a na ugryzienia meszek szczególnie narażone są małe dzieci.
Gdy tylko na dworze robi się ciepło, w naszych domach pojawiają się meszki i aż do końca lata potrafią mocno uprzykrzyć życie. Owady są bardzo aktywne i zajadłe, atakują gromadnie i szczególnie małe dzieci, niepotrafiące się bronić, są narażone na <a class="seo kody_rabatowe_wizaz clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/czas-wolny/ugryzienie-meszki-jak-wyglada-opuchlizna-po-ugryzieniu-25176-r1/">ugryzienia meszek. A te mogą być bardzo dotkliwe, pozostawiają po sobie krwawiący i bolesny ślad, który trudno się goi. U dziecka, zwłaszcza mającego alergię, może powstać obrzęk, a nawet wystąpić gorączka. Tym bardziej więc warto znać skuteczny sposób na meszki – mamy dla was kilka sprawdzonych metod, aby skutecznie odstraszyć owady i wypędzić meszki z domu. Sposób na meszki: Co odstrasza meszki? Domowy sposób na meszki w domu Czy meszki są groźne i przenoszą choroby? Co odstrasza meszki? Meszki lubią wilgoć (tam wylęgają się ich larwy), dlatego najczęściej można je spotkać przy jeziorach, rzekach, ma łąkach i w lasach. W zamkniętych pomieszczeniach są jednak bardziej natrętne i agresywne. Wybrałyśmy dla was kilka sposobów na meszki w domu. Są wśród nich zarówno najprostsze sposoby, takie jak niewychodzenie z domu z odkrytymi częściami ciała, w porze największej aktywności meszek (czyli od południa do wieczora), zakładanie w domu moskitier, spryskiwanie ciała dziecka specjalnym repelentem, czyli preparatem na meszki odstraszającym owady. Mamy też kilka oryginalnych propozycji, które mogą być skuteczną pułapką na meszki, w tym naturalne metody (na komary niektóre z nich też działają!). Domowe sposoby na meszki w domu Oto kilka propozycji na pozbycie się meszek z domu: zioła w doniczkach umieszczone na parapecie okiennym, balkonie lub tarasie – aromatyczne zapachy to skuteczny sposób na te owady, szczególnie polecane są werbena, szałwia, tymianek lub mięta, eteryczne olejki – meszki nie znoszą zapachu goździków, lawendy, wanilii lub migdałów, czosnek – meszki nie lubią jego zapachu, miseczki i butelki z octem i cukrem rozstawione na parapetach – zapach octu zwabia owady, które wchodzą do naczyń i w ten sposób topią się, To także dobry sposób na muszki owocówki. gotowa pułapka na meszki ze specjalnym aromatycznym płynem – trzeba umieścić ją poza zasięgiem rączek dziecka i z dala od jedzenia, ultradźwiękowy odstraszacz meszek – odstrasza owady w promieniu 100-200 metrów, chociaż dla człowieka jest niesłyszalny, częste kąpiele w upalne dni – ludzki pot zwabia meszki, zakładanie na spacery dziecku ubranek z długim rękawem i spodni zakrywających ciało, zainstalowanie w oknach siatek (moskitier) zabezpieczających przed dostaniem się owadów do pomieszczeń, stosowanie środków odstraszających meszki – w aptekach są preparaty na owady, które można stosować u dzieci, udrażnianie rynien przy domu – wilgoć pozostała w nich to idealne miejsce na składanie jaj przez meszki. Pamiętajmy o zrezygnowaniu z wieczornych spacerów z dzieckiem, zwłaszcza w okolicach jeziora lub rzeki, a kiedy już wychodzimy – o zakładaniu ubrań z długimi rękawami i nogawkami, w jasnych kolorach, które tak nie przyciągają meszek. Czy meszki są groźne i przenoszą choroby? Meszki są małymi owadami, które mogą być uciążliwe, ale zwykle nie są niebezpieczne dla ludzi. Ich ugryzienia mogą powodować swędzenie, podrażnienie skóry i dyskomfort. W niektórych przypadkach, u osób z alergią, reakcje mogą być bardziej intensywne, wywoływać obrzęk czy wysypkę. Warto jednak zaznaczyć, że meszki nie przenoszą poważnych chorób jak niektóre inne owady, np. komary czy kleszcze. Jeśli mimo to po ukąszeniu pojawia się silna reakcja, warto skonsultować się z lekarzem. Zobacz także: Larwa kleszcza może być niebezpieczna, a łatwo ją przeoczyć. Sprawdź, jak wygląda u dziecka Tak wygląda gniazdo kleszczy. Widzisz je? Uciekaj! Atakują chmarami, wchodzą do nosa i uszu. Chrońcie dzieci!
Najgorsze NOPy zdarzają się rzadko. Te objawy po szczepieniu to już alarm!
Niepożądane odczyny poszczepienne (NOP) to niepożądana reakcja organizmu na otrzymaną szczepionkę. W zdecydowanej większości są to łagodne przypadki w postaci zaczerwienia, opuchlizny, obrzęku w miejscu ukłucia. Może wystąpić także poważniejsza reakcja: omdlenie lub wysoka gorączka. Bardzo poważne NOP, np. poszczepienne zapalenie opon mózgowych, zdarzają się bardzo rzadko, raz na setki tysięcy szczepień. W Polsce prowadzi się rejestrację przypadków NOP.
NOP po szczepieniu może się zdarzyć. Czasem rodzice odmawiają szczepień, gdyż boją się niepożądanych odczynów poszczepiennych. W bardzo potocznej opinii są one utożsamiane z poważnymi powikłaniami, zagrażającymi zdrowiu dziecka. To w żaden sposób nie odpowiada stanowi faktycznemu opartemu na wiedzy medycznej i badaniach naukowych. Wyjaśniamy co to znaczy NOP, jak je odróżnić od zwykłej reakcji po szczepieniu, a także kiedy są niebezpieczne i co wtedy robić. Niepożądane odczyny poszczepienne: co to są NOP łagodne objawy poszczepienne poważne objawy NOP NOP po szczepionce MMR NOP po szczepionce 6w1 postępowanie w przypadku NOP zgłoszenie NOP zapobieganie NOP czytanie ulotek Co to są niepożądane odczyny poszczepienne (NOP)? Niepożądane odczyny poszczepienne (NOP od ang. adverse event following immunization – AEFI) to reakcje organizmu, które mogą pojawić się po każdym szczepieniu. Mogą być one spowodowane samą szczepionką, niewłaściwym jej podaniem lub nietypową reakcją układu odpornościowego dziecka, której wcześniej nie da się przewidzieć. Ale zaliczamy do nich także przypadkowo występujące objawy zaburzenia zdrowia występujące w tym samym czasie co szczepienie. Za niepożądany odczyn poszczepienny może być uznana każda reakcja organizmu, która pojawi się w czasie do 4 tygodni od podania szczepionki, a w przypadku szczepionki przeciw gruźlicy (BCG) – w ciągu 12 miesięcy od jej podania. W przypadku znakomitej większości szczepień nie występują żadne działania uboczne, a jeśli się pojawią jakieś niepożądane objawy poszczepienne, utrzymują się do 3-4 dni, są lekkie i przemijające. Zdarza się, że reakcja występująca po szczepieniu nie jest niepożądanym odczynem poszczepiennym, tylko zwykłą fizjologiczną reakcją po szczepieniu, która ma prawo się wydarzyć. Dobrym przykładem jest zmiana w postaci grudki, a potem strupka w miejscu podania szczepionki BCG. Może się utrzymywać nawet przez kilka miesięcy i jest prawidłową odpowiedzią na szczepienie. Niepożądane odczyny poszczepienne można podzielić na odczyny łagodne, poważne oraz ciężkie, które potencjalnie mogą nawet zagrażać życiu. Prawidłowo przeprowadzony wywiad lekarski przed podaniem szczepionki, jak i badanie dziecka, zmniejszają ryzyko wystąpienia odczynów poszczepiennych. Rodzic przed szczepieniem powinien zostać poinformowany przez lekarza o możliwości wystąpienia reakcji po szczepieniu i o tym, jak jej zapobiec. Programem Szczepień Ochronnych objętych jest w Polsce ok. 7-8 mln dzieci i młodzieży. Przy szczepionkach stosowanych w Polsce jeden NOP występuje przeciętnie raz na 10 tys. szczepień. Najczęściej ma postać łagodną. W 2018 roku zgłoszono 3,5 tys. NOP, z czego 80 proc. stanowiły odczyny łagodne. Niepożądane odczyny poszczepienne – łagodne objawy po szczepieniu Światowa Organizacja zdrowia i Brighton Collaboration (organizacja międzynarodowa ze Szwajcarii) zdefiniowały stany, które trzeba uznać za NOP. Niepożądany odczyn poszczepienny można podejrzewać, gdy w miejscu szczepienia występują duże odczyny miejscowe, zaczerwienienie, opuchlizna, obrzęk. Czasem dotyczy ono całego ramienia lub całej nóżki, w którą dziecko zostało zaszczepione. To może być miejscowy NOP. Najczęstsze odczyny poszczepienne to pojawiające się w miejscu ukłucia: zaczerwienienie, ból kończyny, obrzęk, w także powiększenie węzłów chłonnych. Znacznie rzadziej są to: gorączka (ok. 38 stopni Celsjusza), drażliwość, apatia, niepokój, płacz. Niepożądane odczyny poszczepienne – poważne objawy po szczepieniu Po szczepieniach, w bardzo rzadkich przypadkach, może dojść do poważnych odczynów poszczepiennych. Poważne NOP to: omdlenie lub zaburzenia przytomności, bąble pokrzywkowe lub uogólnione zaczerwienienie skóry, kłopoty z oddychaniem – pojawiają się w ciągu 30 minut po szczepieniu, świadczą o ciężkiej, natychmiastowej reakcji uczuleniowej, wysoka gorączka (powyżej 40 st. C) w ciągu 2 dni po szczepieniu, trudny do uspokojenia płacz (krzyk) trwający co najmniej 3 godziny w ciągu 2 dni po szczepieniu, znacznie zmniejszone napięcie mięśni (dziecko staje się wiotkie), utrudniony kontakt z dzieckiem lub bladość skóry (w ciągu 2 dni po szczepieniu), drgawki (w ciągu 2 dni po szczepieniu), zaburzenia przytomności lub wyraźna, niepokojąca zmiana zachowania dziecka (apatia, brak kontaktu), krew w stolcu lub wymioty zawierające żółć w ciągu miesiąca (a zwłaszcza w ciągu 7 dni) po podaniu szczepionki doustnej. Bardzo rzadko mogą wystąpić inne niepożądane odczyny poszczepienne, takie jak poszczepienne <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=nA6Q0siFNw0uGBm8gcOCb5QKXoXin3rKHpoejJbLB_v.R7/stparam=pkhrlximsl/fastid=ncuubvygzetiwmddsmubndmslnmm/nc=0/url=mamotoja.pl/zapalenie-opon-mozgowych-przyczyny-rodzaje-objawy-i-leczenie,choroby-i-dolegliwosci-malego-dziecka-artykul,24422,r1p1.html">zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie mózgu, wstrząs anafilaktyczny. Ciężkie NOP występują niezwykle rzadko i wynoszą ok. 0,1 proc. w odniesieniu do zgłoszonych NOP w danym roku. Ciężki odczyn poszczepienny, jakim jest wstrząs anafilaktyczny, występuje u 1-3 osób na jeden milion podanych dawek szczepionki. W ciągu ostatnich 20 lat w Polsce nie zanotowano zgonu, który mógłby mieć związek z podaniem szczepionki. NOP po szczepieniu MMR Po podaniu szczepionki MMR (przeciwko odrze, śwince i różyczce) może wystąpić na ciele dziecka wysypka. Powinna ustąpić po maksymalnie 2 tygodniach i nie wymaga leczenia. Reakcje miejscowe po podaniu szczepionki MMR występują raz na 10 podanych dawek. Po szczepionce MMR mogą także wystąpić drgawki gorączkowe w okresie 5-14 dni od podania dawki. Częstotliwość występowania oceniana jest na jeden epizod na 3-4 tys. zaszczepionych dzieci. NOP po szczepionce 6w1 Szczepionka 6w1 zmniejsza liczbę potrzebnych wkłuć, a do tego chroni przed aż 6 chorobami: błonicą, tężcem, krztuścem, Hib, polio, WZW B (wirusowym zapaleniem wątroby typu B). NOP, czyli niepożądany odczyn poszczepienny, zdarza się rzadko. W przypadku szczepionek 6w1 występuje nawet rzadziej, ponieważ te szczepionki zawierają nowoczesny bezkomórkowy antygen krztuśca. Refundowane szczepionki z kolei zawierają całokomórkowy antygen krztuśca, co zwiększa ryzyko wystąpienia NOP. NOP po szczepieniu – co robić? Jeżeli podejrzewamy u dziecka wystąpienie NOP trzeba jak najszybciej powiedzieć o tym lekarzowi, a jeżeli jest taka potrzeba, wezwać pogotowie. Lekarz, po zbadaniu dziecka, w odpowiedni sposób zareaguje. Jeżeli będzie podejrzewać odczyn poszczepienny, to oprócz pomocy dziecku, wypełni formularz zgłoszenia NOP i przekaże go do sanepidu. Aby uśmierzyć ból w miejscu ukłucia, warto zrobić okład z roztworu sody oczyszczonej (łyżeczka sody na pół szklanki letniej wody). Nasączaj okład co pewien czas. Jeżeli wystąpi gorączka przekraczająca 38 stopni, podaj dziecku lek przeciwgorączkowy. Zwykle takie objawy, jak zaczerwienienie, bolesność, płacz, trwają zaledwie kilka godzin (maksymalnie 24-48 godzin). O każdym takim objawie poinformuj lekarza przy najbliższej wizycie. Może to mieć znacznie przy kolejnym szczepieniu. NOP może wystąpić po każdym rodzaju szczepionek: monowalentnych i skojarzonych. Liczba antygenów zawartych w szczepionce nie jest czynnikiem ryzyka występowania NOP-ów. Sposób postępowania z przypadku wystąpienia NOP: Zgłaszanie odczynów poszczepiennych Monitorowanie niepożądanych odczynów poszczepiennych (NOP) jest kluczowym narzędziem służącym ocenie bezpieczeństwa szczepionek stosowanych w kraju. W Polsce od ponad 20 lat jest obowiązek zgłaszania przypadków wystąpienia NOP do Stacji Sanitarno-Epidemiologicznych. Są one następnie przesyłane do Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowego Zakładu Higieny. Jeżeli badania potwierdzą szkodliwość szczepionki, PZH występuje o wycofanie z obrotu danej serii szczepionki. Zapobieganie niepożądanym odczynom poszczepiennym Dziecko przed szczepieniem powinno być zawsze dokładnie zbadane przez lekarza. Pediatra powinien zwrócić uwagę, czy u dziecka nie występują objawy infekcji. Nie powinno się szczepić dziecka, jeżeli: jest chore, ma gorączkę, kaszel, katar, zachowuje się inaczej niż zwykle. Ważny jest także wywiad z rodzicami. Istotne są informacje dotyczące rozwoju dziecka i historia jego zdrowia, np. czy w przeszłości dziecko nie miało drgawek, problemów neurologicznych lub innych niepożądanych objawów. Lekarz powinien przeprowadzić z rodzicami wywiad alergiczny, sprawdzając, czy dziecko nie jest na nic uczulone. Dopiero po tak dokładnym badaniu można podjąć decyzję, czy można szczepić dziecko, czy nie. NOP – przeczytaj ulotkę szczepionki Szczepionki, które dostają dzieci, są bardzo dokładnie badane, zanim znajdą się w aptekach i w czasie, gdy są używane. Nie każda szczepionka jest jednak dobra dla każdego dziecka. Dlatego przed zaszczepieniem warto dokładnie przeczytać ulotkę dołączoną do preparatu. Znajdziemy w niej informację, o tym, jakie są przeciwwskazania do szczepienia: trzeba sprawdzić, czy u naszego dziecka nie występują żadne z nich. Jeżeli mamy wątpliwości, porozmawiajmy na ten temat z pediatrą. Dopiero potem podejmijmy decyzję o szczepieniu. W ulotce znajdziemy też informacje o możliwych odczynach poszczepiennych. Tiomersal jest alergenem, który może powodować reakcje skórne, ale występują one bardzo rzadko. Od ponad 13 lat w Polsce obowiązuje zalecenie, aby w ulotce dołączonej do każdej szczepionki, która zawiera tiomersal umieszczona była informacja o możliwości wystąpienia reakcji uczuleniowej. Materiał został zaktualizowany przez redakcję w 2025 roku. Zobacz także: Czy szczepić dziecko MMR? A co z autyzmem? Czy szczepionki 5w1, 6w1 są bezpieczne? Czy szczepić dziecko przeciw grypie? Konsultacja merytoryczna dr Aneta Górska-Kot Pediatra, ordynatorka Oddziału Pediatrycznego im. prof. dr med. Jana Bogdanowicza
Szczepionka na kleszcze: bardzo ważna dla dzieci przed wakacjami! Może uratować życie
Szczepionka przeciw kleszczom nie istnieje, można jednak zaszczepić dziecko na kleszczowe zapalenie mózgu. Kleszcze zakażone wirusem kleszczowego zapalenia mózgu mogą być wszędzie, choć najwięcej jest ich w Polsce w kilku województwach. Niestety wciąż nie ma szczepionki na roznoszoną przez kleszcze boreliozę.
Szczepionka przeciw kleszczom, a dokładniej przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu, zalecana jest osobom, które spędzają dużo czasu na świeżym powietrzu. Kleszcze zakażone wirusem kleszczowego zapalenia mózgu, które przenoszą tę chorobę, mogą być wszędzie. Jednak najwięcej zakażonych kleszczy znajduje się 4 województwach: podlaskim, mazursko–warmińskim, dolnośląskim, małopolskim. Zaszczep dziecko przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu, jeśli wyjeżdża tam na wakacje − apelują lekarze. Spis treści: Szczepionka na kleszcze: przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu Szczepionka przeciw kleszczom – cena Kto powinien zaszczepić się przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu? Szczepienie na odkleszczowe zapalenie mózgu: jakie są skutki uboczne? Szczepionka na kleszcze przeciw boreliozie Co to jest kleszczowe zapalenie mózgu Jak chronić się przed kleszczowym zapaleniem mózgu Szczepionka na kleszcze: przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu Przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu można zaszczepić dziecko, które skończyło 1. rok życia. Pełną ochronę zapewnia przyjęcie trzech dawek szczepionki. Pierwszą z nich najlepiej przyjąć zimą, ale jeśli dziecko nie zostało zaszczepione, a wyjeżdżacie w rejony, gdzie jest dużo zakażonych kleszczy, warto podać szczepionkę przed wyjazdem. W Polsce szczepienie przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu jest szczepieniem zalecanym, jest więc odpłatne. Szczepionka jest dostępna wyłącznie na receptę. Dostępne szczepionki na kleszczowe zapalenie mózgu to: Szczepionka ENCEPUR K (dawka 0,25 ml; od 1 roku do 11 lat) Szczepionka ENCEPUR Adults (dawka 0,5 ml; młodzież od 12 lat i dorośli) 3 dawki podawane w odstępach: pierwsza dawka, druga dawka po 1 do 3 miesiącach od pierwszej, trzecia dawka po 9-12 miesiącach od drugiej. Po podstawowym cyklu szczepienia odporność utrzymuje się co najmniej 3 lata. Szczepionka FSME-IMMUN Junior (dawka 0,25 ml; od 1 roku do 15 lat) Szczepionka FSME-IMMUN (dawka 0,5 ml; młodzież od 16 lat i dorośli) 3 dawki podawane w odstępach: pierwsza dawka, druga dawka po 1 do 3 miesiącach od pierwszej, trzecia dawka po 5-12 miesiącach od drugiej. Po podstawowym cyklu szczepienia odporność również utrzymuje się co najmniej 3 lata. Szczepionka na kleszczowe zapalenie mózgu – cena Ile kosztuje szczepionka na kleszcze? Koszt pojedynczej szczepionki na kleszczowe zapalenie opon mózgowych to około 90-130 zł. Cena może się różnić w różnych aptekach i miastach. Z reguły szczepionka dla dzieci jest nieco tańsza od tej dla dorosłych. Kto powinien zaczepić się przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu? Szczepienie przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu zalecane jest: osobom, które przez długi czas przebywają na polach, łąkach, terenach leśnych osobom, które pracują w otoczeniu przyrody dzieciom, wyjeżdżającym na obozy lub kolonie letnie osobom, które uprawiają sport na świeżym powietrzu. Szczepienie na odkleszczowe zapalenie mózgu: jakie są skutki uboczne? Szczepionka na odkleszczowe zapalenie mózgu, podobnie jak każda inna szczepionka, może powodować skutki uboczne, chociaż większość z nich jest łagodna i przejściowa. Oto niektóre z możliwych skutków ubocznych po szczepieniu: Ból w miejscu wstrzyknięcia – jest to najczęstszy objaw, który może obejmować zaczerwienienie, obrzęk lub tkliwość. Gorączka – po szczepieniu może wystąpić niewielkie podwyższenie temperatury ciała. Zmęczenie – niektóre osoby mogą odczuwać ogólne zmęczenie po szczepieniu. Bóle głowy – ból głowy jest kolejnym możliwym objawem po szczepieniu. Bóle mięśniowe – mogą wystąpić bóle mięśni w ciągu kilku dni po szczepieniu. Reakcje alergiczne – chociaż są rzadkie, mogą wystąpić reakcje alergiczne, takie jak wysypka, świąd lub w skrajnych przypadkach anafilaksja (wstrząs anafilaktyczny). Większość skutków ubocznych jest łagodna i ustępuje w ciągu kilku dni. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia ciężkich lub nietypowych objawów po szczepieniu. Szczepionka na odkleszczowe zapalenie mózgu jest uznawana za bezpieczną i skuteczną, a korzyści z jej przyjęcia zazwyczaj przewyższają ryzyko potencjalnych skutków ubocznych. Szczepionka na kleszcze przeciw boreliozie Badania nad szczepionką na przenoszoną przez kleszcze<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/zdrowie/borelioza-objawy-objawy-neurologiczne-objawy-po-latach-28618-r1/"> boreliozę na razie nie przyniosły efektów. Niestety na boreliozę nadal nie ma szczepionki, dlatego jeśli chcemy zaszczepić siebie lub dziecko przeciw kleszczom, mamy do dyspozycji tylko szczepionkę przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu. Obecnie trwają badania nad szczepionką o nazwie VLA15, opracowaną przez firmę Valneva. Dotychczasowe rezultaty są obiecujące, jednak badania muszą być przeprowadzone na większej liczbie osób. Jest nadzieja, że szczepionka przeciw boreliozie trafi na rynek w ciągu kilku najbliższych lat. Co to jest kleszczowe zapalenie mózgu? Kleszczowe zapalenie mózgu to bardzo ciężka choroba centralnego układu nerwowego. Zwykle rozwija się w ciągu 7-14 dni od czasu, gdy dziecko<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/zdrowie/kleszcze-jak-rozpoznac-ugryzienie-kleszcza-i-rumien-wedrujacy-17625-r1/"> ugryzie zakażony kleszcz. Początkowo zakażenie zwykle przebiega bezobjawowo lub objawy przypominają grypę. Jeśli nie dochodzi do zajęcia układu nerwowego, dziecko zdrowieje. Gdy jednak wirusy kleszczowego zapalenia mózgu przedostaną się do układu nerwowego, po kilku dniach rozwija się druga faza choroby. Dziecko może mieć: wysoką gorączkę, silne bóle głowy, drgawki, podwójne widzenie, spadek ciśnienia krwi, zaburzenia i utratę świadomości. Może też dojść do zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenia mózgu. Jak chronić się przed kleszczowym zapaleniem mózgu? Zakażone kleszcze mogą być wszędzie - w lesie, w parku, na trawie. Jednak najwięcej jest ich w lesie, szczególnie liściastym. Przed spacerem z dzieckiem do lasu: załóż dziecku ubrania z długim rękawem, spryskaj dziecko sprejami przeciw owadom. Po powrocie do domu: zrób dziecku prysznic, dokładnie obejrzyj cale ciało. Jeśli zauważysz kleszcza, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/jak-usunac-kleszcza-ze-skory-dziecka-938-r22/">usuń go bezpiecznie bez pęsety. Takie postępowanie jednak w 100 proc. nie chroni dziecka przed zakażeniem kleszczowym zapaleniem mózgu. Najskuteczniejszą metodą zapobiegania jest szczepionka. Zobacz także: Larwa kleszcza może być niebezpieczna, a łatwo ją przeoczyć. Sprawdź, jak wygląda u dziecka Tak wygląda gniazdo kleszczy. Widzisz je? Uciekaj! Atakują chmarami, wchodzą do nosa i uszu. Chrońcie dzieci!
Zwykła wysypka u dziecka czy poważna choroba? Tego nie wolno zignorować: zobacz zdjęcia
Wysypka u niemowląt może być spowodowana przegrzaniem, ale też reakcją alergiczną, chorobą zakaźną, a nawet groźną dla życia sepsą. Sprawdź, jak rozpoznać objawy wysypki u niemowlaka, kiedy skontaktować się z lekarzem i na czym polega leczenie wysypki u małego dziecka.
Wysypka u niemowląt to jeden z najczęstszych problemów malutkich dzieci. Skóra niemowlęcia jest bardzo niedojrzała, dlatego łatwo o jej podrażnienie. Niemowlęta miewają różne rodzaje wysypki: może pojawić się wysypka alergiczna, wysypka przy ząbkowaniu lub spowodowana przegrzaniem. W każdym z tych przypadków objawy wysypki u dziecka są nieco inne i inne może być również jej leczenie. Rodzaje wysypek u niemowląt: Potówki Trądzik niemowlęcy Prosaki Atopowe zapalenie skóry Pokrzywka Sepsa Ospa wietrzna Szkarlatyna Odra Różyczka Wysypka przy ząbkowaniu Wysypka alergiczna - alergia pokarmowa Wysypka alergiczna - alergia kontaktowa Co robić, gdy niemowlę ma wysypkę? Potówki: wysypka u dziecka Jak wygląda wysypka? To drobne pęcherzyki lub czerwone grudki. Potówki u niemowlaka mogą pojawiać się na całej skórze, ale najczęściej widać je pod pachami, na plecach, z tyłu głowy, na brzuchu, udach, w pachwinach. Potówki to wysypka wywołana przegrzaniem (zbyt ciepłym ubieraniem lub zbyt wysoką temperaturą w pokoju). Niemowlę nie potrafi dostosować się do temperatury otoczenia. Często potówki mają też te dzieci, które były leczone naświetlaniami na żółtaczkę. Jak leczyć potówki? Często przemywaj skórę (przegotowaną wodą), kąp dziecko w wodzie z dodatkiem emolientu (preparat, który nawilży i natłuści skórę, kupisz go w aptece). Do kąpieli warto dodać kilka kryształków nadmanganianu potasu (woda powinna być lekko różowa). Nie przegrzewaj niemowlęcia, nie ubieraj go za ciepło. Potówki u niemowląt, fot. Adobe Stock Ważne! Jeśli zmiany nasilają się, koniecznie skontaktuj się z lekarzem (może on zalecić nawet leczenie antybiotykiem). Przegrzewanie, które jest przyczyną potówek, to jeden z powszechnych błędów w pielęgnacji małego dziecka popełnianych przez rodziców - mówi położna i pielegniarka noworodkowa Dorota Lewandowska. Posłuchaj, jak zdaniem ekspertki należy ubierać dziecko i jak zadbać o miejsce, w którym śpi, żeby zapewnić mu komfort i dostęp powietrza. View Ediplayer on the source website Trądzik niemowlęcy Jak wygląda wysypka? Na skórze widać zaskórniki (białe lub czarne), wykwity grudkowe, krosty, rzadko torbiele. Zmiany skórne występują głównie na buzi, czasem też na klatce piersiowej. Przyczyna wysypki to przerost gruczołów łojowych spowodowany obecnością hormonów androgennych (dziecko ma je od mamy, jeszcze z okresu ciąży, a potem dostaje w czasie karmienia piersią). Powodem nasilenia trądziku niemowlęcego może być też częste stosowanie oliwek do pielęgnacji skóry (to jeden z najczęstszych błędów w pielęgnacji niemowlęcia). Jak leczyć trądzik niemowlęcy? Przemywaj delikatnie skórę dziecka wodą (najlepiej przegotowaną), do mycia nie używaj mydła, tylko tzw. emolientów, które nie wysuszają, a lekko natłuszczają skórę. Nie stosuj oliwek do pielęgnacji skóry. Jeśli zmiany skórne utrzymują się mimo właściwej pielęgnacji lub jeśli trądzik pojawia się później, około 4-6 miesiąca życia, idź z dzieckiem do lekarza. Ważne! U dzieci, u których trądzik pojawia się wcześnie i długo trwa, problemy skórne mogą również przebiegać ostro w okresie dojrzewania. Prosaki: wysypka u niemowlaka Jak wygląda wysypka? Prosaki to białe, zaczopowane grudki. Najczęściej występują na czole i brodzie. Zmiany są spowodowane zablokowaniem mieszków włosowych. Akademia Młodych Rodziców Skóra maluszka wymaga odpowiedniej pielęgnacji. Wiemy, jak robić to najlepiej! Czytaj więcej Jak leczyć? Właściwie pielęgnuj skórę dziecka, myj wodą z dodatkiem delikatnego emolientu. Zmiany same ustępują po około 1-2 miesiącach. Jeśli zajęte nimi były duże powierzchnie skóry, mogą utrzymywać się dłużej. Nie przekłuwaj ich ani nie wyciskaj! Prosaki u niemowląt, fot. Adobe Stock Atopowe zapalenie skóry u niemowląt Jakie są objawy atopowego zapalenia skóry? Skóra dziecka jest sucha, policzki wyglądają jak lakierowane, mogą pojawiać się krostki i grudki. Zmiany mogą obejmować całe ciało z wyjątkiem miejsc pod pieluszką oraz pleców. Uwaga! Bardzo swędzą! Dziecko jest niespokojne, rozdrapuje krostki. AZS to najczęściej wysypka alergiczna. Alergiczne zmiany skórne najczęściej pojawiają się około 3. miesiąca życia (lub później). Jak leczyć? Kąp dziecko w wodzie z dodatkiem specjalnych płynów, które lekko nawilżają i natłuszczają skórę (tzw. emolientów). Kilka razy dziennie natłuszczaj skórę preparatami przeznaczonymi do skóry atopowej, które dodatkowo łagodzą swędzenie skóry. Wysypka przy AZS, fot. Adobe Stock Uwaga! W przypadku AZS u niemowląt konieczna jest wizyta u alergologa. Czasami dziecko musi brać leki na alergię (także doustne) oraz smarować skórę kremami przeciwzapalnymi. Warto też pamiętać, że każda zmiana może się nadkazić, dlatego szczególnie przy swędzących zmianach warto dbać o higienę malucha. Pokrzywka: wysypka u dziecka Jak wygląda pokrzywka? Wysypka przypomina bąble podobne do zmian powstających po ukłuciu owada lub po dotknięciu pokrzywą (stąd nazwa choroby). Bąble swędzą. U niemowlęcia wysypka może być spowodowana spożyciem określonego pokarmu, zastosowaniem leku. Pokrzywka może też towarzyszyć infekcjom bakteryjnym, wirusowym i grzybiczym, pasożytniczym. Jak leczyć pokrzywkę? Skontaktuj się z lekarzem (w celu postawienia diagnozy). Szybka konsultacja z lekarzem jest konieczna, jeśli pokrzywce towarzyszy obrzęk naczynioruchowy lub wstrząs anafilaktyczny. Zdarza się to rzadko, ale może zagrażać życiu! Pokrzywka u niemowląt, fot. Adobe Stock Sepsa a wysypka u niemowląt Jak wygląda wysypka przy sepsie? Pojawiają się plamki, często zlewające się w większe. Mogą występować na całym ciele. Zmiany skórne towarzyszące rozwijającej się sepsie są najczęściej wybroczynami, w kolorze malinowym, na powierzchni skóry. Charakterystyczne jest to, że po ucisku zaczerwienionego miejsca, np. przyłożeniu szklanki, zaczerwienienie nie mija. Poza tym dziecko ma wysoką gorączkę, powyżej 39,5°C, światłowstręt, wymiotuje, źle się czuje, może mieć sztywny kark. Jak leczyć? Od razu jedź z malcem do szpitala! Konieczne będzie natychmiastowe podanie silnego antybiotyku. Ważne! Sepsa u dzieci nie jest chorobą, ale uogólnioną reakcją organizmu na ciężkie zakażenie. Zarazki przełamują odporność organizmu, przedostają się do krwi i wraz z nią rozsiewają po organizmie. Najczęściej przyczyną sepsy jest infekcja bakteriami z grupy pneumokoków lub meningokoków. Ospa wietrzna: wysypka u dziecka Jak wygląda wysypka przy ospie wietrznej? Początkowo są to czerwone, drobne plamki, które po kilku godzinach przekształcają się w pęcherzyki wypełnione surowiczym płynem. Po kilku dniach tworzą się z nich strupki, a po kolejnych kilku odpadają, pozostawiając na skórze jasne blizny (z czasem powinny zniknąć). Niektóre dzieci mają tylko pojedyncze krostki, częściej jednak wysypka obejmuje całe ciało, w tym buzię i narządy płciowe. Jest dokuczliwa i swędząca, dlatego malec denerwuje się, nie może spać. Konkurs „Narodziny rodziny” Jesteś rodzicem niemowlaka? Opisz swoją historię i wygraj wózek spacerowy! Czytaj więcej Jak leczyć wysypkę przy ospie wietrznej? Idź z dzieckiem do lekarza. Zaleci smarowanie swędzących wykwitów gencjaną lub specjalnymi maściami przyspieszającymi gojenie, środki przeciwgorączkowe (jeśli dziecko ma podwyższoną temperaturę) oraz przeciwświądowe, a w wyjątkowych przypadkach też leki antywirusowe. Uważaj, by malec nie rozdrapywał strupków, bo pozostaną po nich blizny. Często zmieniaj mu pidżamę i pościel, by zakażenie się nie roznosiło. Wysypka przy ospie, fot. Adobe Stock Ważne! Koniecznie skonsultuj się z lekarzem, jeśli po 2-3 dniach leczenia gorączka nie spada, dziecko źle się czuje, dołączają się niepokojące objawy: senność, wymioty, krostki zrobiły się białe, ropne. Szkarlatyna: wysypka u dziecka Wysypka przy szkarlatynie jest drobna, a dziecko wygląda tak, jak gdyby było umyte na sucho szczotką ryżową. Często wysypka najpierw pojawia się na twarzy i szyi, potem na klatce piersiowej, brzuchu, a następnie na rękach i nogach. Charakterystyczne przy szkarlatynie jest to, że wysypka nie występuje wokół nosa i ust (tzw. trójkąt Fiłatowa). Niekiedy jest ona niewielka i widać ją tylko na brzuchu. Znika po 2-3 dniach. Zdarza się, że dziecko bardzo boli gardło, nie chce jeść ani pić, ma wysoką gorączkę (zwykle powyżej 38°C) i pokryty białym nalotem język. Później staje się on malinowy, pojawiają się na nim krostki (podobnie wygląda gardło). Jak leczyć? Idź z dzieckiem do lekarza. Przy leczeniu szkarlatyny konieczny jest antybiotyk. Szkarlatyna nieleczona lub źle leczona może powodować powikłania (reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie serca, nerek). Malinowy język przy szkarlatynie, fot. Adobe Stock Ważne! 2-3 tygodnie po wyzdrowieniu zrób badanie ogólne moczu oraz badanie krwi u dziecka, ze szczególnym uwzględnieniem poziomu ASO. Lekarz może też skierować malca na dodatkowe badania. Odra: wysypka u dziecka Wysypka przy odrze przypomina grube plamy, które się zlewają. Początkowo widać je za uszami, potem na twarzy, szyi, brzuchu, rękach, nogach. Buzia dziecka wygląda jak po długotrwałym płaczu. Dziecko ma też gorączkę, zaczerwienione oczy, razi go światło, boli gardło, ma katar i kaszel (suchy i męczący). Jak leczyć wysypkę przy odrze? Idź z dzieckiem do lekarza. Może zalecić środki obniżające gorączkę, zmniejszające katar i kaszel, bo na samą odrę nie ma leku – organizm musi sam zwalczyć chorobę. Jeśli po spadku temperatury pojawia się ona ponownie, trzeba koniecznie jeszcze raz iść z malcem do lekarza (może to być oznaka pojawiających się powikłań, np. zapalenia ucha, krtani płuc, serca, mózgu). Wysypka przy odrze u niemowląt, fot. Adobe Stock Ważne! Odra może wystąpić, nawet jeśli dziecko było szczepione (szczepionka na odrę, świnkę i różyczkę jest obowiązkowa). Wysypka u dziecka przy różyczce Jak wygląda wysypka przy różyczce? Drobna, różowa, w postaci grudek wysypka pojawia się na całym ciele. Dziecko ma też gorączkę, powiększone węzły chłonne. Jak leczyć? Idź z dzieckiem do lekarza, by zdiagnozował chorobę. To też konieczne, jeśli po spadku temperatury znów zaczyna ona rosnąć. Ważne! Choroba może pojawić się nawet wtedy, gdy dziecko było szczepione (choć jej przebieg jest wtedy lżejszy). Różyczka nie jest ciężką chorobą, ale dziecko musi zostać w domu przez cały czas jej trwania. Po chorobach zakaźnych dziecko często jest mniej odporne. Warto porozmawiać z lekarzem, jak wzmacniać odporność. Wysypka alergiczna a alergia pokarmowa Jak wygląda wysypka przy alergii pokarmowej? Zwykle pierwsze zmiany można zaobserwować między 2 a 3 miesiącem życia dziecka lub wtedy, gdy rozpoczęło się rozszerzanie diety niemowlaka. Charakterystyczna wysypka na tle alergii pokarmowej najczęściej ma postać suchych, łuszczących się ognisk na policzkach oraz zmian atopowych w zgięciach łokci i kolan i na nóżkach i rączkach niemowlęcia. fot. Arkady Chubykin/Adobe Stock Wysypce alergicznej pokarmowej najczęściej towarzyszą też inne objawy: ulewania, wymioty, wzdęcia, kolki, biegunki z domieszką krwi lub śluzu, płaczliwość, katar, kaszel, sapka – u dzieci karmionych mieszankami mlecznymi. Wysypka alergiczna kontaktowa Alergia kontaktowa objawia się tzw. wypryskiem kontaktowym lub egzemą. Wysypka przyjmuje postać podskórnych grudek lub pęcherzyków wypełnionych surowiczym płynem. Skóra w zmienionych miejscach jest zaczerwieniona, łuszczy się, swędzi. Gdy dziecko się podrapie, może uszkodzić pęcherzyki z płynem, wtedy powstają małe ranki, a później strupki. Najsilniejsze zmiany skórne pojawiają się w miejscu, gdzie doszło do kontaktu z alergenem, ale wysypka alergiczna kontaktowa może wystąpić też na innych częściach ciała. Czasami w wyniku alergii kontaktowej na skórze pojawia się wysypka w postaci pokrzywki – silnie swędzących różowych lub bledszych na zaróżowionej skórze obrzęków i/lub bąbli. Wysypka u przy ząbkowaniu Jak wygląda wysypka przy ząbkowaniu? To czerwone plamki i krostki, które zwykle pojawiają się wokół ust i na całej buzi, a także na szyi, czasem też na dłoniach czy brzuchu. Wysypkę wywołuje podrażnienie śliną, której podczas ząbkowania wydziela się wyjątkowo dużo. Jak leczyć zmiany na skórze i wysypkę przy ząbkowaniu? Przede wszystkim jak najczęściej wycieraj skórę dziecka do sucha (twarz i ręce), jeśli trzeba – przemyj ją przegotowaną wodą. Wilgotne, zamoczone śliną ubranka zmieniaj, zakładaj dziecku śliniak. Wysypka przy ząbkowaniu u niemowląt, fot. Adobe Stock Co robić, gdy niemowlę ma wysypkę? Leczenie wysypki u niemowlaka polega na pielęgnacji zmienionej skóry, która zależy od tego, w jakim stopniu skóra jest wysuszona i czy występują ranki, które mogą ulec nadkażeniu. I tak np. w przypadku wysypki przy ospie czy egzemie, kiedy dziecko drapie zmiany, można zastosować kąpiel w wodzie z dodatkiem nadmanganianu potasu – woda powinna być lekko różowa. Zadziała odkażająco. Z kolei na wysypkę będącą skutkiem alergii lub przegrzania dobrze zadziała kąpiel w krochmalu, która działa łagodząco i zabezpiecza zmienioną skórę przed podrażnieniami. Nie należy za to na własną rękę kąpać niemowląt z wysypką w naparach ziołowych, które mogą jeszcze mocniej wysuszyć skórę lub ją dodatkowo podrażnić. Wysypka nie jest przeciwwskazaniem do kąpieli. Po umyciu dziecka najlepiej zastosować emolienty, które nawilżą zmieniona i przesuszoną skórę i są przy tym bardzo łagodne. Można też zastosować maści łagodzące świąd i reakcję zapalną, które dostępne są bez recepty. Zobacz też: Koronawirus u dzieci: jak wygląda wysypka przy COVID-19? Mononukleoza zakaźna u dzieci: objawy łatwo pomylić, a to groźne! Tak wygląda wysypka Ospa wietrzna: kiedy i jak długo chory zaraża? Konsultacja merytoryczna lek. Aleksandra Symonides Lekarka, pracuje na Oddziale Neonatologii Uniwersyteckiego Centrum Zdrowia Kobiety i Noworodka Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
Trzydniówka u niemowląt daje nieprzyjemne objawy. Wysypka wcale nie jest najgorsza (zdjęcia)
Trzydniówka u dzieci (rumień nagły, gorączka trzydniowa) to choroba, której charakterystycznym objawem jest wysypka. Zmiany na skórze pojawiają się kilka dni po gorączce i samoistnie znikają. Opisujemy, jakie objawy towarzyszą trzydniówce, co ją powoduje i jak wygląda leczenie.
Trzydniówka powodująca wysypkę to infekcja pojawiająca się u dzieci, na którą najczęściej chorują maluchy między 6. a 36. miesiącem życia. Inne nazwy trzydniówki to rumień nagły, choroba szósta i gorączka trzydniowa. Najwięcej zachorowań na trzydniówkę odnotowuje się wiosną i jesienią. Pierwszym objawem trzydniówki jest trwająca kilka dni wysoka gorączka. Kiedy temperatura spada, pojawia się grudkowo-plamista wysypka. Najczęściej trzydniówka u dzieci nie daje groźnych powikłań. Spis treści: Przyczyny trzydniówki u dzieci Objawy trzydniówki u dzieci Przebieg trzydniówki u dzieci Leczenie trzydniówki u dzieci Trzydniówka u dzieci – ile razy może wystąpić? Trzydniówka u dzieci a spacer Trzydniówka u dzieci planowane szczepienie Trzydniówka u dzieci – powikłania Przyczyny trzydniówki u dzieci Trzydniówka jest infekcją wirusową wywoływaną przez ludzkiego herpeswirusa 6B (HHV-6B), a czasem przez wirusa HHV-7. Powodują one tzw. przetrwałe zakażenia u ludzi. Do zakażenia wirusem HHV-6B dochodzi wskutek kontaktu z osobą zakażoną bezobjawową, a dokładniej poprzez kontakt ze śliną osoby zakażonej, rzadziej przez kontakt z przedmiotami skażonymi wydzielinami zakażonego. Zakażona osoba najsilniej zaraża tuż przed i tuż po wystąpieniu objawów choroby, gdyż wtedy jest największa kumulacja wirusa w ślinie i wydzielinach. Wirus HHV-6B jest wrażliwy na kwasy (np. kwas żołądkowy) oraz na działanie zwykłych środków dezynfekujących. Objawy trzydniówki u dzieci Objawy trzydniówki dzieli się na dwie fazy. W pierwszej fazie głównym objawem jest gorączka, w drugiej – wysypka. W obu fazach pojawiają się również inne objawy. Typowe objawy trzydniówki: faza gorączkowa (trwa od 3 do 5 dni): – wysoka gorączka nawet ponad 40°C; – złe ogólne samopoczucie; – drażliwość; – mogą pojawić się łagodne objawy ze strony dróg oddechowych, jak czerwone gardło, katar lub kaszel, a także ból brzucha, luźniejsza kupa; faza, w której pojawia się wysypka: – spadek temperatury – na skórze pojawiają się drobne, płaskie i bladoróżowe plamki – najpierw widoczne są na klatce piersiowej, brzuchu, twarzy, a następnie (nie zawsze) na rączkach i nóżkach; – powiększenie węzłów chłonnych szyjnych i potylicznych. View Burdaffi on the source website Przebieg trzydniówki u dzieci Od zarażenia się do wystąpienia pierwszych objawów trzydniówki mija zwykle około 10 dni, jednak mogą one wystąpić w przedziale 5-15 dni od kontaktu z osobą zakażoną. Ile trwa trzydniówka? To zależy od dziecka – od 3-4 do 7 dni. Najpierw dziecko ma bardzo wysoką gorączkę (nawet powyżej 40°C), która trwa 3-5 dni. Towarzyszy jej ogólne złe samopoczucie, mogą też wystąpić katar i kaszel. Rzadziej gorączce towarzyszy zapalenie spojówek, obrzęk powiek, grudki na podniebieniu miękkim i języczku, wymioty i biegunka. Po 2-4 dniach od wystąpienia gorączki powiększeniu ulegają węzły chłonne na szyi i potylicy. Gorączka ustępuje nagle, a wtedy pojawia się wysypka, która nie swędzi. Wysypka zazwyczaj utrzymuje się 1-2 dni, ale u części dzieci pojawia się jedynie na 2-4 godziny. Jak wygląda wysypka w przebiegu trzydniówki? Wysypka po trzydniówce ma postać drobnych, jasnoczerwonych, dość gęsto rozrzuconych po skórze grudek, może wystąpić też rumień. Plamista wysypka najczęściej pojawia się najpierw na tułowiu, a później (ale nie zawsze) na twarzy, rzadziej na rękach, nogach i pośladkach. Narastanie zmian skórnych trwa kilkanaście godzin, po tym czasie zaczynają one stopniowo ustępować. Zanikają samoistnie, nie pozostawiając śladów ani blizn. Czasami wysypka jest tak nieznaczna, że rodzice mogą ją przeoczyć. Wysypka przy gorączce trzydniowej nie wymaga leczenia. fot: Trzydniówka - wysypka na twarzy dziecka fot: Trzydniówka - wysypka na tułowiu dziecka Jak rozpoznać trzydniówkę u dzieci? Trzydniówka u dzieci może początkowo przebiegać podobnie jak zapalenie ucha, zapalenie gardła lub inne infekcje górnych dróg oddechowych. Pewność, że dziecko zachorowało na trzydniówkę, możesz zyskać podczas wizyty u lekarza. Na postawie wywiadu, objawów i badań laboratoryjnych lekarz może postawić diagnozę, wykluczając kolejno inne infekcje. Zazwyczaj pojawienie się charakterystycznej wysypki rozwiewa ewentualne wątpliwości. Po wystąpieniu wysypki przebieg choroby może być zbliżony do choroby bostońskiej, ospy wietrznej lub innych infekcji, w których jednym z objawów jest wysypka. Leczenie trzydniówki u dzieci Gdy dziecko ma trzydniówkę, leczenie polega na łagodzeniu objawów: gdy temperatura sięgnie 38°C, możesz zrobić dziecku kąpiel ochładzającą w wodzie o temperaturze około 37°C (woda nie może być zimna!), wysoką gorączkę u dziecka obniżają także chłodne okłady na szyję, czoło, pachy, pachwiny i brzuch, kiedy gorączka dojdzie do 38,5°C, podaj dziecku lek przeciwgorączkowy: ibuprofen lub paracetamol dla dzieci, nie przegrzewaj dziecka! Niech leży w łóżeczku, ale nie opatulaj go, „żeby się wypociło”, jeżeli karmisz naturalnie, częściej przystawiaj dziecko do piersi, starszemu dziecku podawaj lekkostrawne posiłki i dużo wody. Po ustąpieniu objawów trzydniówki i zniknięciu wysypki dziecko może wrócić do żłobka lub przedszkola. W czasie choroby dziecko powinno bezwzględnie pozostać w domu! Trzydniówka u dzieci – ile razy może wystąpić? Rodzice często zastanawiają się, ile razy u dziecka może pojawić się trzydniówka. A więc trzydniówka u dzieci może wystąpić dwa razy – raz odpowiedzialny za nią będzie wirus HHV-6, a kolejnym razem HHV-7. Przechorowanie trzydniówki wywołanej jednym wirusem nie chroni dziecka przed przechorowaniem jej w wyniku drugiego wirusa. Przebycie trzydniówki daje odporność na wirusa HHV-6 na całe życie, ale objawy trzydniówki mogą ponownie wystąpić, gdy organizm zetknie się z wirusem HHV-7. Trzydniówka u dzieci a spacer Podczas fazy gorączkowej trzydniówki dziecko powinno pozostawać w domu. Po jej ustąpieniu można z wyjść na dwór, jeśli tylko dziecko ma siłę i pogoda jest odpowiednia. Należy jednak pamiętać, że w czasie wysypki odporność dziecka jest obniżona. Nie należy wybierać się na plac zabaw, aby dziecko nie spotkało się z innymi maluchami, gdyż istnieje ryzyko zakażenia kolejnym chorobotwórczym drobnoustrojem. Najlepszy będzie spacer do parku lub lasu i unikanie kontaktu z innymi ludźmi. Gdy dziecko ma wysypkę związaną z trzydniówką, samo już nie zaraża. Nie stanowi zagrożenia dla innych dzieci, ale samo ciągle jest jeszcze podatne na inne choroby. Trzydniówka u dzieci a planowane szczepienie Po przebyciu gorączki trzydniowej dziecko można zaszczepić szczepionką obowiązkową lub zalecaną zgodnie z kalendarzem szczepień. Nie trzeba zachowywać określonego odstępu między chorobą a szczepieniem. Dziecko do szczepienia zakwalifikuje lekarz, który wcześniej powinien dokładnie je zbadać. Na samą gorączkę trzydniową nie ma szczepionki. Trzydniówka u dzieci – powikłania Trzydniówkę uważa się za chorobę dobrze rokującą i sporadycznie wywołującą poważniejsze powikłania. Zwykle samopoczucie dziecka po trzydniówce szybko wraca do normy. Do najczęstszych powikłań należą drgawki gorączkowe, które pojawiają się podczas bardzo wysokiej temperatury. Sporadycznie w wyniku zakażenia wirusem HHV-6 zdarzają się zaburzenia pracy wątroby i zapalenie mózgu. Z badań naukowych wynika, że na powikłania najbardziej narażone są dzieci z zaburzoną odpornością. U nich wirus HHV-6 może reaktywować i powodować zapalenie mózgu, zapalenie płuc, chorobę „przeszczep przeciwko gospodarzowi” i zahamowanie czynności szpiku kostnego. HHV-7 może powodować różyczkę, choroby gorączkowe i drgawki u dzieci. Drgawki przy trzydniówce u dzieci – co robić? Dziecko należy ułożyć w pozycji bocznej bezpiecznej, odsunąć wszelkie przedmioty, o które mogłoby się uderzyć, zdjąć nadmierne okrycie, nie dawać dziecku w tym czasie nic do buzi i przeczekać, aż drgawki miną. Najważniejsze to zachować spokój Gdy u dziecka wystąpią drgawki gorączkowe i nie miną w ciągu 5 minut – należy niezwłocznie zadzwonić po pogotowie. Jeśli dziecko miało krótki atak drgawek, który samoistnie ustąpił, też powinien zobaczyć je lekarz, aby ustali przyczynę tego zdarzenia. Niektóre dzieci maja skłonność do reagowania w ten sposób na wysoką temperaturę. Czasem jednak atak drgawek może mieć związek z chorobą, np. zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych lub być objawem padaczki. Źródło: msdmanuals.com, sciencedirect.com Sprawdź też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/wysypka-u-dziecka-rodzaje-wysypki-uczulenie-i-wysypka-wysypka-u-niemowlaka-1064-r1/">Wysypka u dziecka: swędząca, na nogach, plecach, brzuchu i na twarzy [RODZAJE] <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/pokrzywka-u-dzieci-poznaj-przyczyny-choroby-skory-i-zobacz-zdjecia-22366-r1/">Pokrzywka u dziecka: co ją wywołuje, jak leczyć zmiany na skórze? Tak wygląda gniazdo kleszczy. Widzisz je? Uciekaj jak najszybciej!
Objawy RSV wyglądają jak niewinna infekcja. Oto jak rozpoznasz groźnego wirusa u dziecka
Objawy RSV mogą zaskoczyć rodziców. Pierwsze symptomy u dziecka przypominają przeziębienie lub osłabienie organizmu. Wirus RS jest bardzo groźny dla małych dzieci, a szczególnie dla układu oddechowego wcześniaków i niemowląt. Jakie są objawy RSV u dzieci, jak przebiega leczenie oraz w jaki sposób można skutecznie zapobiegać infekcji? Podpowiadamy, jak chronić najmłodszych przed RSV.
Wirus RSV atakuje dzieci głównie w okresie jesienno-zimowym, kiedy maluchom spada odporność. W tym czasie przedszkola i szkoły stają się prawdziwymi ogniskami zakażeń, ponieważ wirus RSV jest zaraźliwy − bardzo łatwo przenosi się drogą kropelkową oraz przez kontakt z zakażonymi powierzchniami. Z pozoru infekcja wydaje się niewinna. Objawy RSV u dzieci często przypominają zwykłe przeziębienie. Nie daj się jednak zwieść! Zakażenie może doprowadzić u dzieci do poważnych powikłań, takich jak zapalenie oskrzelików czy zapalenie płuc. W Polsce wirus RSV diagnozuje się u około 90 proc. dzieci do 2. roku życia. Zobacz, jakie są objawy RSV, jak go leczyć i jak się przed nim bronić. Sprawdź też, ile dni w szpitalu może spędzić dziecko z wirusem RSV i czy wirus może do Was wrócić. Spis treści: Objawy RSV u dzieci Wirus RSV. Groźne powikłania u dzieci Jak zdiagnozować RSV? Domowe testy na wirus RS Leczenie RSV u małych dzieci, ile dni w szpitalu? Szczepionka przeciw RSV dla dzieci Jak chronić dziecko przed RSV? Co to jest RSV? Objawy RSV u dzieci Objawy RSV u dzieci mogą być mylące. Warto, aby rodzice byli szczególnie czujni i nie bagatelizowali pierwszych symptomów, ponieważ infekcja może się szybko nasilić. Czas od zakażenia wirusem do wystąpienia pierwszych objawów wynosi zwykle od 4 do 6 dni. W tym okresie dziecko może być marudne, ospałe a nawet skarżyć się na bóle głowy i nóg. Pierwsze objawy zakażanie RSV u dzieci przypominają zwykłe osłabienie organizmu lub przeziębienie. Trudno więc zauważyć pierwsze sygnały o rozwijającej się infekcji RSV. Najczęstsze objawy zakażenia RSV u dzieci to: kaszel wytwarzający żółty, zielony lub szary śluz, katar, gorączka (niewielka), pobudzenie lub ospałość, niechęć do ssania mleka lub jedzenia, oznaki odwodnienia (brak łez podczas płaczu, mało moczu lub brak moczu w pielusze przez sześć godzin), zimna, sucha skóra, mogą pojawić się objawy zapalenia ucha środkowego. Lekarze nie mają wątpliwości, że RSV nie ma nic wspólnego z COVID-19. Jednocześnie wielu z nich podkreśla, że choć medycyna od dawna zna sposoby leczenia RSV, wirus ten – w przypadku najmłodszych – może być bardziej niebezpieczny niż koronawirus. Jeżeli w przebiegu infekcji pojawi się duszność, bezdech, trzeba jak najszybciej jechać do szpitala. Wirus RSV. Groźne powikłania u dzieci Powikłania związane z zakażeniem wirusem RSV u dzieci dotyczą głównie wcześniaków. Każde niemowlę może zetknąć się z wirusem RSV, jednak w przypadku dzieci przedwcześnie urodzonych konsekwencje są o wiele poważniejsze. Dla wcześniaków urodzonych poniżej 33-34. tygodnia ciąży, kiedy ich płuca są rozwinięte w zaledwie 50-60 procentach, infekcja może stanowić zagrożenie życia. Wirus hamuje rozwój płuc wcześniaków i może spowodować ciężkie zapalenie oskrzeli lub zapalenie płuc, których mimo postępów medycyny tak słaby organizm nie jest w stanie zwalczyć. U wcześniaków z niedojrzałymi płucami, układem odpornościowym i u dzieci z wadami wrodzonymi serca infekcje RSV mogą prowadzić do bardzo poważnych powikłań, w tym również śmierci. Jak zdiagnozować RSV? Domowe testy na wirus RS Jeśli rodzice zauważą objawy RSV u dziecka, mogą skorzystać z domowego testu combo. To wygodne rozwiązanie, które pozwala szybko sprawdzić, czy infekcja dróg oddechowych jest spowodowana RSV. Takie szybkie testy znajdziemy w aptekach na terenie całej Polski. Dalsza diagnostyka zakażenia wirusem RS polega na wykonaniu: pulsoksymetrii, zdjęcia rentgenowskiego klatki piersiowej dziecka, badań laboratoryjnych. Leczenie RSV u małych dzieci, ile dni w szpitalu? To, ile trwa zakażenie RSV, zależy od czasu jej rozpoznania, nasilenia objawów oraz indywidualnych czynników. Czas ten może trwać od 1 do 3 tygodni. O sposobie leczenia wirusa RSV decyduje lekarz. Z reguły ma ono charakter objawowy i polega na: nawadnianiu, odsysaniu wydzieliny z dróg oddechowych, inhalowaniu, podawaniu leków rozszerzających oskrzela. Wirus RSV niekiedy wymaga leczenia szpitalnego. Jeśli dziecko ma nasilające się problemy z oddychaniem – konieczna jest hospitalizacja. W ciężkich przypadkach konieczne mogą być tlenoterapia pod kontrolą gazometrii lub oddychanie wspomagane. Ile dni w szpitalu może spędzić dziecko zakażone wirusem RSV? Wiele zależy od indywidualnego stanu małego pacjenta, ale przyjmuje się, że po 5-10 dniach możliwy jest powrót do domu. Wyjątkiem są dzieci, które przechodzą zakażenie wyjątkowo ciężko – to ile spędzą w szpitalu (zarówno jeśli chodzi o czas leczenia jak i obserwacji) – zależy od decyzji lekarzy. Szczepionka przeciw RSV Od 1 kwietnia 2025 roku jednodawkowa szczepionka przeciwko wirusowi RSV została objęta całkowitą refundacją dla dwóch grup pacjentów. Preparat Abrysvo firmy Pfizer jest dostępny bezpłatnie dla: kobiet w ciąży, które powinny zaszczepić się między 24. a 36. tygodniem ciąży (a najlepiej między 32. a 36. tygodniem ciąży), osób powyżej 65. roku życia. Szczepionka z 50-proc. odpłatnością jest dostępna dla: osób w wieku 60+. Jak chronić dziecko przed RSV? RSV rozprzestrzenia się poprzez dotknięcie zainfekowanych osób lub powierzchni, dlatego tak ważną rolę w zabezpieczeniu się przed nim odgrywa przestrzeganie zasad higieny. Trzeba dokładnie myć ręce: po każdym przyjściu do domu z zewnątrz, po kontakcie dziecka z osobą mającą objawy przeziębienia, przed odwiedzeniem maleńkiego dziecka. Prawdopodobieństwo, że małe dziecko, np. w żłobku, zarazi się wirusem podczas kontaktu z osobą chorą, wynosi niemal 100%. Niestety, przebycie zakażenia nie zapewnia odporności przed ponowną infekcją. Co więcej statystyki pokazują, że u dzieci, które przeszły infekcję wirusem RSV w okresie niemowlęcym, ryzyko zachorowania na astmę wzrasta aż czterokrotnie. Co to jest RSV? RSV (z ang. Respiratory Syncytial Virus, syncytialny wirus oddechowy), czyli wirus RS wywołuje infekcja górnych dróg oddechowych. Rozprzestrzenia się w okresie od października do kwietnia drogą kropelkową (katar, kaszel) lub poprzez dotknięcie przedmiotów zanieczyszczonych wydzieliną z zakażonych nim dróg oddechowych. U dorosłych zakażenie ma zwykle łagodny przebieg, ale u małych dzieci może skończyć się zapaleniem oskrzelików lub zapaleniem płuc o bardzo ciężkim przebiegu. W przypadku tak bezbronnych dzieci, jak wcześniaki, może zagrażać ich życiu. Do szczególnej grupy ryzyka należą dzieci z: małą masą urodzeniową (noworodki), dysplazją oskrzelowo-płucną, wrodzonymi wadami serca, niedoborami układu odpornościowego, zespołem Downa, mukowiscydozą, zaburzeniami neurologicznymi, chorobami nerwowo-mięśniowymi. Na zachorowania narażone są także niemowlęta karmione sztucznie. Groźne objawy RSV może mieć też roczne dziecko, bo przebieg zakażenia u dzieci do 2 roku życia i wcześniaków może być ciężki i wymagać leczenia w szpitalu, na oddziale intensywnej opieki. Czy RSV może wrócić? Tak, zakażenie RSV nie gwarantuje, że po wyleczeniu wirus znów nie zaatakuje. Dotyczy to zwłaszcza maluchów, które znajdują się w grupie podwyższonego ryzyka. Zobacz też: Pediatra ostrzega przed nowym wirusem. Groźny patogen łatwo pomylić z RSV Dziecko ciągle choruje: nawracające zapalenie oskrzeli i infekcje gardła [CO ROBIĆ?] Jak oklepywać dziecko: prawidłowe oklepywanie przy kaszlu, po inhalacji [INSTRUKCJA]
Szczepionka DTP to potrójna ochrona przed błonicą, tężcem i krztuścem, ale jakie są skutki uboczne?
DTP to szczepienie podawane w siedmiu dawkach – od 2. miesiąca do 19. roku życia. Szczepionka DTP chroni przed błonicą, tężcem i krztuścem. Aby odporność trwała przez całe życie, zaleca się dodatkowe doszczepianie co 10 lat w dorosłym życiu. Wyjaśniamy, czy szczepienie DTP ma skutki uboczne.
Poniżej tłumaczymy, na co jest szczepionka DTP. To szczepionka skojarzona przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi. Choroby te w przypadku małych dzieci są szczególnie niebezpieczne. Nazwa szczepionki pochodzi od pierwszych liter łacińskich nazw chorób, którym DTP zapobiega: diphtheria (błonica), tetanus (tężec) i pertussis (krztusiec). Rodzice często zastanawiają się, czy szczepionka DTP ma skutki uboczne, czyli NOPy, i kiedy nie wolno szczepić dziecka. Wyjaśniamy, po co wykonuje się szczepienie na błonicę, tężec i krztusiec. Spis treści: DTP – szczepionka błonica, tężec, krztusiec Rodzaje szczepionek DTP Szczepienie DTP na błonicę, tężec, krztusiec – kiedy się je wykonuje? DTP szczepionka – skutki uboczne Po co jest szczepionka na błonicę? Po co jest szczepionka na tężec? Po co jest szczepionka na krztusiec? DTP: szczepionka błonica, tężec, krztusiec Szczepionka skojarzona DTP to tzw. szczepionka nieżywa (inaktywowana), jej zadaniem jest zmobilizowanie organizmu do wytworzenia przeciwciał, które będą chroniły przed zachorowaniem na błonicę, tężec i krztusiec. Zawiera anatoksynę błoniczą i tężcową oraz martwe bakterie Bordetella pertussis i uodparnia na zakażanie spowodowane maczugowcem błonicy, bakteriami Bordetella pertussis i laseczką tężca. Szczepionka znana jest także pod nazwą Di-Te-Per. Niestety szczepionka DTP nie daje odporności na całe życie, a zaledwie na kilka lat. Aby odporność trwała, trzeba systematycznie się doszczepiać. W przypadku dorosłych rekomenduje się przyjmowanie dawki przypominającej co 10 lat, wszystkie szczepienia DTP dla dzieci ujęte są w Programie Szczepień Ochronnych. Rodzaje szczepionek DTP Wyróżnia się dwa typy szczepionki DTP: DTPw – szczepionka całokomórkowa, zawiera całe, ale nieżywe bakterie krztuśca. Podawana jest dzieciom bezpłatnie w ramach szczepień obowiązkowych, DTPa lub DTaP – szczepionka bezkomórkowa, zawiera jedynie tylko kilka oczyszczonych białek charakterystycznych dla komórek krztuśca. Białka te zawarte są także w szczepionkach wieloskładnikowych (np. Pentaxim, Infanrix hexa, Infanrix-IPV+Hib, Hexacima). Szczepionki DTPw podaje się dzieciom do 3. roku życia, starszym podaje się DTPa. Użycie szczepionki bezkomórkowej (DTPa) zamiast całokomórkowej (DTPw) należy rozważyć wtedy, gdy po podaniu DTPw wystąpiły ogólnoustrojowe poważne reakcje poszczepienne (wysoka gorączka, drgawki, długi i trudny do ukojenia płacz, bladość i zwiotczenie mięśni) oraz wtedy, gdy dziecko zagrożone jest ryzykiem wystąpienia objawów neurologicznych, np. drgawek. Dostępne są także szczepionki Tdap lub dTap – bezkomórkowe przeznaczone dla dzieci powyżej 4. roku życia (np. Boostrix, Adacel). Stosuje się je w ramach szczepień przypominających. Zawierają toksoid tężcowy, toksoid błoniczy w zmniejszonej dawce oraz zmniejszoną dawkę bezkomórkowych antygenów krztuśca. Gdy ktoś z powodu trwałych powikłań nie może być szczepiony przeciw krztuścowi (oraz jako dawkę przypominającą w ramach kalendarza szczepień), podaje mu się szczepionkę dT (np. Clodivac). Szczepienie DTP na błonicę, tężec, krztusiec: kiedy się je wykonuje? Szczepionka DTP zaliczana jest do grupy obowiązkowych szczepień ochronnych i jest darmowa. Zgodnie z obowiązującym w Polsce kalendarzem szczepień, DTP podaje się: w 2 miesiącu życia – pierwsza dawka (DTPw), w 3-4 miesiącu życia – druga dawka (DTPw), w 5-6 miesiącu życia – trzecia dawka (DTPw), w 16-18 miesiącu życia – czwarta, uzupełniająca (DTPw), w 6 roku życia podaje się szczepionkę przypominającą (DTPa), w 14 roku życia podaje się szczepionkę przypominającą (DTPa), w wieku 19 lat (dT obowiązkowe lub zalecane Tdap). DTP szczepionka: skutki uboczne Skutki uboczne szczepienia DTP, czyli niepożądane odczyny poszczepienne (NOP), mogą się pojawić tak samo, jak w przypadku podania każdej innej szczepionki. Niepokojące objawy pojawiają się najczęściej w czasie od 48 godzin do 7 dni po podaniu szczepionki. Mniej niepożądanych odczynów poszczepiennych daje szczepionka DTPa, która bezpłatnie podawana jest tylko dzieciom, które mają przeciwwskazania do użycia szczepionki DTPw, np. wcześniakom urodzonym przed 37. tygodniem ciąży. Wśród NOP po szczepieniu DTP wymienia się: najczęściej występują: obrzęk i zaczerwienienie w miejscu iniekcji, niewysoka gorączka, senność, rzadko występują: wysoka gorączka w ciągu 48 godzin po szczepieniu, tzw. nieutulony płacz przez co najmniej 3 godziny w ciągu 48 godzin od szczepienia, bardzo rzadko występują: drgawki z gorączką lub bez gorączki – w ciągu 24 godzin po szczepieniu, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny – dziecko jest blade, wiotkie, nieobecne; wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia neurologiczne, reakcja uczuleniowa. Szczepionka DTP zapobiega trzem chorobom, które mogą być szczególnie niebezpieczne dla małych dzieci. Po co jest szczepionka na błonicę? Błonica (defryt) to ostra choroba zakaźna wywoływana przez bakterię – maczugowca błonicy. Bakteria wytwarza toksynę, która wnika przez uszkodzone błony śluzowe i dostając się do krwiobiegu, może uszkadzać wiele narządów wewnętrznych, takich jak: nerki, nadnercza, serce, wątroba, ośrodkowy układ nerwowy. Błonica to choroba mocno obciążająca organizm. W latach 50. XX wieku w Polsce było ok. 40 tys. zachorowań na błonicę rocznie, umierało z tego powodu ok. 3 tysiące osób. Dzięki wprowadzeniu obowiązkowych szczepień w ostatnich latach w Polsce odnotowano jedynie pojedyncze przypadki błonicy. Po co jest szczepionka na tężec? Tężec to schorzenie, które występuje jako powikłanie po skaleczeniu lub zranieniu. W konsekwencji zakażenia może dojść do porażenia mięśni całego ciała, także mięśni oddechowych. Początkowe objawy tężca to: uczucie rozbicia, bezsenność, bóle głowy, zwiększone napięcie mięśniowe (nogi, brzuch), pocenie się, niepokój. Później dochodzą: wzmożone napięcie mięśni twarzy, prowadzące do szczękościsku, trudności w połykaniu, wzrost napięcia mięśni mimicznych (charakterystyczny grymas). Kolejne mięśnie, które ulegają porażeniu, to mięśnie szyi, karku, dochodzi do wzmożenia ich napięcia i drgawek. Może dojść do porażenia mięśni oddechowych, co powoduje objawy duszenia się. Przebieg zakażenia jest ciężki, w ok. 30 proc. przypadków odnotowanych w Polsce kończy się śmiercią. Po co jest szczepionka na krztusiec? Krztusiec to choroba zakaźna, którą wywołuje zakażenie bakterią Bordatella pertussis. Charakterystyczny objaw kokluszu to kaszel, napadowy, duszący, z charakterystycznym świszczącym wdechem przypominającym pianie koguta. Szczególnie groźny jest dla noworodków i niemowląt. U 6 na 100 chorych dzieci występują powikłania po krztuścu (zwykle u niemowląt poniżej 6. miesiąca życia). Najczęstsze powikłania to: bezdech, niedotlenienie, sinica, wymioty, bóle brzucha, drgawki, powstawanie przepuklin, np. przepukliny pępkowej, wyniszczenie organizmu (wskutek wymiotów). Może też dojść do powikłań zagrażających życiu i wymagających hospitalizacji: zapalenia płuc, uszkodzenia mózgu spowodowanego niedotlenieniem. Uwaga! Nie można szczepić przeciw krztuścowi dzieci, które miały reakcję wstrząsową po poprzedniej dawce szczepionki lub mają uczulenie na którykolwiek składnik szczepionki. Nie można też szczepić przeciw krztuścowi dzieci chorych (infekcja, zwłaszcza z gorączką), mających zaburzenia neurologiczne (nawet przemijające). Zobacz też: Krup: co to za choroba? Czy krup jest niebezpieczny? Pokrzywka u dzieci: ten jeden objaw może zagrażać życiu (zdjęcia) Mononukleoza zakaźna u dzieci: objawy łatwo pomylić, a to groźne! Tak wygląda wysypka
Kalendarz szczepień dziecka 2024: szczepienia obowiązkowe i zalecane [Program Szczepień Ochronnych]
Kalendarz szczepień dziecka to spis wszystkich szczepień obowiązkowych i zalecanych dla dzieci przez Narodowy Instytut Zdrowia. Przedstawiamy aktualny harmonogram szczepień według wytycznych GIS (zgodnie z Programem Szczepień Ochronnych na rok 2024).
Kalendarz szczepień dziecka publikuje każdego roku Narodowy Instytut Zdrowia — Państwowy Zakład Higieny. Znajdziesz w nim wszystkie szczepienia, które powinno przyjąć dziecko od urodzenia do 18. roku życia. Poniżej znajdziesz też informacje o szczepionkach przygotowane wspólnie z pediatrą. Kalendarz szczepień 2024: Kalendarz szczepień noworodka i niemowlaka Kalendarz szczepień wcześniaka Kalendarz szczepień 1-6 lat Kalendarz szczepień 6-19 lat Kalendarz szczepień dziecka 2024 Kalendarz szczepień uwzględnia wszystkie szczepienia, które oferowane są dzieciom w Polsce. Dzielą się one na szczepienia: obowiązkowe (są bezpłatne) – realizowane w ramach powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego bez dodatkowych opłat (w tabeli zaznaczone na czerwono) zalecane (odpłatne) – wskazane w celu rozszerzenia zakresu ochrony dziecka lub zmniejszenia liczby zastrzyków (np. szczepionka 6w1), ale nierefundowane z budżetu państwa. Rodzice muszą zakupić szczepionkę we własnym zakresie w punkcie szczepień lub w aptece na podstawie recepty wystawionej przez lekarza (w tabeli zaznaczone na żółto). W poniższych tabelach znajdziesz szczepienia obowiązkowe i zalecane, a także informacje, kiedy należy zaszczepić dziecko. Kalendarz szczepień noworodka i niemowlaka Do obowiązkowych szczepień dla noworodka podawanych tuż po narodzinach, należą szczepienie: przeciw gruźlicy szczepienie przeciw WZW B. W kolejnych miesiącach niemowlę będzie szczepione w 2. miesiącu życia, na przełomie 3. i 4. oraz 5. i 6. miesiąca, a także w 7. miesiącu życia. W poniższej tabeli znajdziesz dokładnie rozpisane szczepienia dla dzieci w 1. roku życia wraz z terminami, w których te szczepienia powinny się odbyć. Legenda: Od 7. miesiąca życia można zaszczepić dziecko przeciwko grypie. Szczepienie to należy do szczepień zalecanych, płatnych. Innym z zalecanych szczepień od 7. miesiąca życia jest szczepionka przeciw COVID-19. Wydrukuj kalendarz szczepień niemowląt z miejscem na własne notatki. * obowiązkowe dla dzieci urodzonych po 31.12.2020 r. Szczepionka doustna, preparat 3-dawkowy. 1. dawka po ukończeniu 6. tygodnia życia (nie później niż 12. tygodnia życia), kolejne dawki do ukończenia 22. tygodnia życia (schemat 3-dawkowy). W wyjątkowych sytuacjach ostatnia dawka przed ukończeniem 32. tygodnia życia. Odstępy między dawkami nie dłuższe niż 4 tygodnie. Dla dzieci urodzonych przed 1.01.2021 r. szczepienie przeciw rotawirusom jest szczepieniem zalecanym. Do wyboru szczepienie w schemacie 2- lub 3-dawkowym. ** od 2. miesiąca — można szczepić później, dawki podaje się według zaleceń producenta szczepionki Uwaga. Szczepionką zalecaną dla dzieci powyżej 6. miesiąca życia jest również szczepionka przeciw COVID. Szczepienie jest dobrowolne i bezpłatne. Maluchom w wieku od pół roku do 4. roku życia podawana jest szczepionka Corminanty (Pfizer), w specjalnej dawce pediatrycznej. Dzieci przyjmują 3 dawki - 2 w odstępie 3 tygodni i 3 dawki po 8 tygodniach od dnia przyjęcia drugiej dawki. Kalendarz szczepień wcześniaka Wszystkie szczepionki z obowiązkowego programu szczepień dla niemowląt (patrz wyżej) są podawane w tym samym czasie i według tego samego schematu również wcześniakom, z następującymi różnicami: WZW B – u dzieci z masą urodzeniową mniejszą niż 2000 g szczepienie przeciw WZW typu B stosuje się cztery dawki szczepionki w wieku 0, 1, 2 i 12 miesięcy. gruźlica (BCG) – szczepienie przeciw gruźlicy u wcześniaków wykonuje się, gdy osiągnie masę ciała powyżej 2000 g błonica, tężec i krztusiec – wcześniaki urodzone przed 37. tygodniem ciąży szczepione są DTaP, zawierającą bezkomórkowy komponent krztuśca pneumokoki – zamiast dwóch, wcześniaki otrzymują trzy dawki szczepionki podstawowej w 1. roku życia i 1 dawkę uzupełniającą w 2. roku życia. Szczepienie wcześniaka powinno odbywać się zgodnie z jego wiekiem chronologicznym (liczonym od dnia narodzin), przy czym zaleca się, aby pierwsze szczepienia (BCG, WZW typu B, DTaP, IPV, Hib, PCV) u dzieci urodzonych przed skończonym 32. tygodniem ciąży odbywały się jeszcze w szpitalu, jeśli pozwala na to zdrowie dziecka. Wydrukuj kalendarz szczepień wcześniaków z miejscem na własne notatki. Szczepienia po 1 roku życia (do 6 lat) Do 6. roku życia dziecko będzie otrzymywać dawki przypominające szczepień, które przyjęło w pierwszym roku. Po pierwszych urodzinach dziecko można także szczepić przeciw WZW typu A, ospie wietrznej czy odkleszczowemu zapaleniu mózgu. Legenda: Możesz też wydrukować kalendarz szczepień dla dzieci 1-6 lat z miejscem na własne notatki. * Pierwszą dawkę szczepionki można podać między 12. a 18. miesiącem życia; drugą dawkę po co najmniej 6 tygodniach. ** Szczepionka zalecana po 1. roku życia: w dowolnym okresie, po konsultacji z lekarzem (liczba dawek zależy od rodzaju szczepionki). *** dawkę przypominającą podaje się w 6. roku życia dla dzieci urodzonych w 2016 roku. Dzieci z roczników 2014 i 2015 powinny uzupełnić brakujące szczepienie jak najszybciej, nie później niż do ukończenia 19. roku życia **** Szczepionka przeciw grypie jest zalecana co roku, po konsultacji z lekarzem. Jednym z zalecanych szczepień dla dzieci jest szczepienie przeciw grypie. W Polsce dostępne są cztery rodzaje szczepionki przeciw tej chorobie, trzy w formie zastrzyków oraz szczepionka donosowa. Zapytaj lekarza, którą z nich może przyjąć twoje dziecko. Szczepienia dzieci 6-18 lat Dzieci w ramach obowiązkowych szczepień ochronnych otrzymują dawki przypominające szczepionek przeciw odrze, śwince i różyczce (6. rok życia) oraz błonicy, krztuścowi i tężcowi (6 lat). Zalecane szczepienie w tym czasie to m.in. szczepienie przeciw wirusowi brodawczaka ludzkiego (HPV), szczególnie dla dzieci po 11. roku życia (zarówno w przypadku chłopców jak i dziewczynek — kluczowe jest szczepienie przed rozpoczęciem współżycia). Zgodnie z § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 849), obowiązkowe szczepienia ochronne u osoby, która ukończyła 6. rok życia, a nie osiągnęła pełnoletności, można przeprowadzić bez obecności osoby sprawującej prawną pieczę nad tą osobą albo opiekuna faktycznego, po uzyskaniu ich pisemnej zgody i informacji na temat uwarunkowań zdrowotnych mogących stanowić przeciwwskazanie do szczepień. Legenda: * Jeśli dziecko do tej pory nie było szczepione, po 1 r. życia można je zaszczepić w dowolnym czasie (2 dawki szczepionki) ** Do 10. roku życia – 2 dawki, po 10. roku życia – 3 dawki *** W dowolnym czasie – 3 dawki **** Dzieci do 9. r. ż., które wcześniej nie były szczepione przeciw grypie – 2 dawki szczepionki w odstępie min. 4 tygodni. Jeśli dziecko było wcześniej szczepione przeciw grypie – 1 dawka szczepionki. Wydrukuj kalendarz szczepień dla dzieci 6-18 lat z miejscem na własne notatki. Źródło: Kalendarz szczepień ochronnych dla dzieci i młodzieży 2024 Zobacz także: Co wiesz o szczepieniach – Quiz Pierwsze szczepienie dziecka Ospa w ciąży — czy jest groźna, czy można się zaszczepić? Konsultacja merytoryczna dr Paweł Grzesiowski Pediatra, immunolog, prezes Fundacji „Instytut Profilaktyki Zakażeń”, ekspert Naczelnej Rady Lekarskiej ds. COVID-19, autor wielu publikacji na temat profilaktyki, immunologii i szczepień
Jak zapobiegać infekcjom dróg oddechowych u niemowlaków?
Nos niemowlęcia bardzo się różni w swojej budowie od nosa człowieka dorosłego. Przewody nosowe maluszka są wąskie, dlatego niezmiernie łatwo ulegają zatykaniu przez śluz, ropę czy ulewaną treść pokarmową. Do 5 miesiąca życia niemowlaków, duża część katarów spowodowana jest przez cofanie się treści pokarmowej z żołądka do jamy ustnej i dalej do jamy nosa. Ten „fizjologiczny” refluks żołądkowo- przełykowy jest spowodowany niedojrzałością budowy przewodu pokarmowego.
Infekcje u niemowlaków - jak sobie radzić? U maluszków zwykle każda, nawet drobna infekcja zawsze odbija się negatywnie na sposobie oddychania, a jej przebieg ma podobny schemat. Najpierw wysięk wodnisty i kichanie - jako sposób oczyszczania nosa. Następnie - w przypadku braku udrażniania małemu dziecku noska - wydzielina może zżółknąć lub zzielenieć, co świadczy o przyłączeniu się bakterii i rozwijaniu się infekcji ropnej. Katar powoduje u niemowlaka duży niepokój, niechęć do ssania i łatwe męczenie się przy jedzeniu. Konsekwencją braku udrażniania noska maluszka mogą być poważne, m.in. zapalenie ucha środkowego, spowolnienie przyrostu masy ciała oraz zapalenie oskrzeli czy płuc. Dlatego też o nos małego dziecka trzeba dbać i to w szczególny sposób. Systematyczne oczyszczanie noska niemowlaka może pozwolić zapobiec lub ograniczyć infekcje: w górnych drogach oddechowych (zapalenie gardła, ucha środkowego, zatok przynosowych), w dolnych drogach oddechowych (zapalenie krtani, tchawicy, oskrzeli i płuc). SOPELEK 3+ ASPIRATOR VACUUM to innowacyjny wyprodukowany w Polsce produkt, który skutecznie i bezpiecznie pozwala usunąć zalegającą wydzielinę z noska maluszka. Może być bezpiecznie stosowany od pierwszych dni życia. SOPELEK 3+ ASPIRATOR VACUUM pomoże zarówno w okresie choroby, jak i w codziennej higienie. Systematyczne czyszczenia noska pozwala na zapobieganie i ograniczenie infekcji górnych i dolnych dróg oddechowych, co w okresie wzmożonych zachorowań i infekcji jest bardzo ważne. Produktu SOPELEK 3+ ASPIRATOR VACUUM można używać na 2 sposoby: za pomocą ust i za pomocą odkurzacza! Obie metody są równie bezpieczne i skuteczne. Odciąganie wydzieliny z noska za pomocą ust może służyć zarówno do codziennej higieny jak i do usuwania zalegającej wydzieliny. Świetnie sprawdza się, gdy jest późny wieczór, kiedy to nie możemy włączać odkurzacza, albo jesteśmy poza domem. Wtedy możemy zabrać aspirator ze sobą (np. w podróż). Użycie odkurzacza znacznie lepiej się sprawdzi przy usuwaniu bardzo gęstej wydzieliny (odciąganie takiej wydzieliny może być bardzo trudne do wykonania za pomocą ust). SOPELEK 3+ ASPIRATOR VACUUM używany za pomocą odkurzacza jest w pełni bezpieczny już od pierwszych dni życia, gdyż korek wkładany do adaptera ma innowacyjny otwór redukcyjny. Dzięki temu siła ssania przenoszona z węża od odkurzacza do adaptera jest redukowana. Nie ma obaw o bezpieczeństwo małego noska. SOPELEK 3+ ASPIRATOR VACUUM składa się z aspiratora - ergonomicznego cylindra, wężyka z ustnikiem oraz wymiennej końcówki idealnie dopasowanej do delikatnego noska niemowlaka. W zestawie znajduje się również 10 jednorazowych filtrów zabezpieczających, podkłady higieniczne oraz adapter umożliwiający podłączenie aspiratora do odkurzacza (dołączony jest specjalny wężyk). Całość zapakowana jest w poręczne pudełeczko, które można nosić w torbie i mieć cały czas pod ręką. Cena: około 30 zł. Wybierając SOPELEK 3+ ASPIRATOR VACUUM wspieramy polskiego producenta, który oferuje produkty SOPELEK od 2004 roku. To sprawdzona i doceniona marka przez rodziców, oraz jest najczęściej polecanym aspiratorem przez farmaceutów. SOPELEK 3+ ASPIRATOR VACUUM to jest wyrób medyczny. Używaj go zgodnie z instrukcją używania lub etykietą. Więcej informacji o produkcie znajduje się na stronie www.sopelek.info.pl. Producent: Salus International Sp. z o.o.
Badania przesiewowe noworodków 2023 – lista badań wykonywanych w Polsce
Badania przesiewowe noworodka pomagają w wykryciu ponad 30 chorób wrodzonych lub innych wad niewidocznych na początku życia dziecka. Większość z nich często wykonuje się w szpitalu po narodzinach. Wyniki niektórych znane są od razu, na inne trzeba poczekać. Rodzice są o nich informowani, gdy badanie trzeba powtórzyć.
Badania przesiewowe noworodków wykonuje się u wszystkich nowo narodzonych dzieci. Słowo przesiew, wykorzystane w nazwie oznacza, że badania mają odsiać dzieci zdrowe od tych z ryzykiem groźnych chorób i wad wrodzonych. Dzięki temu wszystkie wymagające tego noworodki szybko otrzymają odpowiednią opiekę i leczenie. Wczesne rozpoznanie sprawia, że choroba nie rozwinie się albo będzie przebiegała łagodniej. Opisujemy, jakie badania przesiewowe wykonuje się w Polsce w szpitalu po narodzinach i kiedy otrzymuje się ich wynik. Spis treści: Jakie choroby wykrywają badania przesiewowe noworodków? Przesiewowe badanie słuchu u noworodków Badanie przesiewowe w kierunku wad serca Dysplazja stawów biodrowych u noworodka Badanie przesiewowe noworodków w kierunku SMA Badania przesiewowe noworodków – jakie choroby wykrywają? Pod względem liczby badań przesiewowych noworodków Polska jest na trzecim miejscu na świecie po USA i Włoszech. Dla porównania w takich krajach jak Francja i Irlandia, wykonuje się zaledwie 6 rodzajów badań przesiewowych, 5 – w Turcji i Luksemburgu, 4 – w Grecji i na Litwie, a w Mołdawii – 1 rodzaj badania przesiewowego. W Polsce badania przesiewowe u noworodków przeprowadza się w kierunku chorób wrodzonych: wrodzona niedoczynność tarczycy (WNT), wrodzony przerost nadnerczy (WPN), mukowiscydoza (CF), fenyloketonuria (PKU), deficyt biotynidazy (BIOT), rdzeniowy zanik mięśni (SMA). Zaburzenia aminokwasów: choroba syropu klonowego (MSUD), klasyczna homocystynuria (HCY), cytrulinemia I (CIT I), tyrozynemia typu I (TYR I), tyrozynemia typu II (TYR II). Acydurie organiczne: acyduria glutarowa typu I (GA I), acyduria propionowa (PA), acyduria metylomalonowa (MMA), acyduria izowalerianowa (IVA), acyduria argininowobursztynianowa, 3-metylokrotonyloglicynuria (MCC). Zaburzenia utleniania kwasów tłuszczowych: deficyt dehydrogenazy acylo-CoA średniołańcuchowych kwasów tłuszczowych (MCADD), deficyt dehydrogenazy 3-hydroksyacylo-CoA długołańcuchowych kwasów tłuszczowych (LCHADD), deficyt mitochondrialnego białka trójfunkcyjnego (MTP), deficyt dehydrogenazy acylo-CoA (bardzo) długołańcuchowych kwasów tłuszczowych (VLCADD), deficyt wielu dehydrogenaz acylo-CoA (MADD), acyduria glutarowa typu II (GA II), deficyt transferazy karnityno-palmitynowej typu I (CPT 1) , deficyt transferazy karnityno-palmitynowej typu II (CPT 2), deficyt translokazy karnityny (CACT), deficyt transportera karnityny (pierwotny deficyt karnityny, defekt wychwytu karnityny – CTD, CUD), deficyt liazy 3-HMG-CoA (HMG), deficyt wielu karboksylaz (MCD). Każda z tych chorób powinna być rozpoznana i leczona jak najszybciej po urodzeniu, aby zapobiec nieodwracalnym zmianom w organizmie, których skutkiem mogą być poważne zaburzenia rozwoju, niepełnosprawność intelektualna, a nawet śmierć. Choroby te mogą ujawnić się w kolejnych miesiącach lub latach życia dziecka. Jak wykonuje się badania przesiewowe noworodka? Badania przesiewowe noworodków w kierunku chorób wrodzonych wykonuje się z krwi. Do analizy pobiera się kilka kropli krwi z piętki dziecka. Umieszcza się je na specjalnej bibule i wysyła do laboratorium diagnostycznego. Nadzór nad badaniami sprawuje Instytut Matki i Dziecka w Warszawie. Krew jest pobierana zwykle w trzeciej dobie po narodzinach. Rodzice, którzy opuszczą szpital wcześniej, otrzymują bibułę wraz ze specjalnym kodem i adresem laboratorium i muszą sami zadbać o pobranie dziecku krwi do badania. Powinna to zrobić położna środowiskowa podczas pierwszej wizyty patronażowej. Fakt, że dziecko miało pobieraną krew do badań przesiewowych, można sprawdzić w książeczce zdrowia dziecka. Wkleja się tam etykietki z kodem identyfikacyjnym i datą pobrania krwi. Identyczne są wysyłane razem z próbkami do laboratorium. Kiedy są wyniki badań przesiewowych noworodka? Jeśli wyniki badań przesiewowych w kierunku chorób wrodzonych są negatywne, rodzice nie są o tym informowani. U większości dzieci wyniki są prawidłowe, więc procedura na tym się kończy. Dobrą wiadomością jest zatem... brak wiadomości. Informację o podejrzeniu choroby, zwykle w ciągu 14-21 dni od pobrania próbek, wysyła się do rodziców listem razem z prośbą o zgłoszenie się do przychodni specjalistycznej. W celu potwierdzenia wstępnej diagnozy wykonuje się dodatkowe badania (z krwi, moczu, genetyczne). Jeśli choroba zostanie potwierdzona, dziecko obejmuje się specjalistyczną opieką i leczeniem. Powtórne badanie przesiewowe u noworodka Czasem do rodziców dociera pocztą bibuła z kodem i prośbą o powtórzenie badania. To nie musi oznaczać choroby dziecka. Badanie powtarza się, gdy: za pierwszym razem pobrano niewystarczającą próbkę krwi, dziecko miało zbyt małą masę urodzeniową, wynik pierwszego badania jest niejednoznaczny. W większości przypadków ponowny wynik badania przesiewowego nie potwierdza choroby. Przesiewowe badanie słuchu u noworodków Wszystkie noworodki w szpitalu mają wykonywane przesiewowe badanie w kierunku wad słuchu. To badanie ma bardzo duże znaczenie dla rozwoju dziecka. Jeśli noworodek słabo słyszy, będzie miał trudności z nauką mowy. Wczesne rozpoznanie niedosłuchu sprawia, że dziecko szybciej trafi pod opiekę specjalistów, którzy rozpoczną leczenie lub wyposażą je w aparat słuchowy. Jak wygląda badanie przesiewowe słuchu noworodka? Słuch ocenia się wprowadzaną do ucha sondą (metoda otoemsji akustycznych). Badanie jest proste, krótkie i niebolesne dla dziecka. Polega ono na sprawdzeniu reakcji ucha środkowego na sygnał dźwiękowy wysyłany przez włożoną do ucha sondę. Pierwszy zły wynik o niczym nie przesądza. Może być spowodowany zalegającą w uchu mazią płodową. Dopiero dwa nieprawidłowe wyniki są wskazaniem do dalszego specjalistycznego badania słuchu. Warto wiedzieć, że badanie słuchu u noworodków wykrywa problemy jedynie na wczesnym etapie życia dziecka. Niektóre genetyczne wady słuchu mogą ujawnić się dużo później. Kłopoty ze słuchem w późniejszych latach mogą być też spowodowane urazem głowy lub częstymi infekcjami uszu. Badanie przesiewowe w kierunku wad serca Polska jest drugim krajem w Europie po Szwajcarii, w którym wykonuje się przesiewowe badanie w kierunku wad serca. Zajmuje ono kilka minut i polega na założeniu na rączkę dziecka opaski pulsoksymetru, który sprawdza poziom nasycenia krwi tlenem. Nieprawidłowy wynik nie przesądza o wadzie serca, dziecko jest kierowane na dalszą diagnostykę. Jest poddawane echokardiografii, dzięki której można szybko wykryć wady serca (także te, którym nie towarzyszą żadne objawy, np. sinica czy duszność). Badanie przesiewowe w kierunku dysplazji stawów biodrowych W szpitalu lekarz bardzo dokładnie ogląda całe ciało dziecka, zwracając jednocześnie uwagę na stawy biodrowe. Jeśli coś go zaniepokoi, rodzice otrzymują skierowanie do dalszej diagnostyki, która polega m.in. na wykonaniu USG stawu biodrowego. Dysplazja stawów biodrowych to wada wrodzona polegająca na nieprawidłowym wykształceniu torebki i panewki w stawie. Nie zawsze jest wychwytywana w pierwszych dniach życia. Pediatrzy podczas kolejnych wizyt kontrolnych również oceniają stawy biodrowe i, jeśli zajdzie taka potrzeba, kierują dzieci na dalsze badania. Badanie przesiewowe w kierunku SMA Na początku badania przesiewowe w kierunku SMA wprowadzono w województwach: mazowieckim, wielkopolskim, łódzkim, warmińsko-mazurskim, zachodniopomorskim, pomorskim, kujawsko-pomorskim i lubuskim. Od 2022 roku badaniem objęte są już wszystkie noworodki w Polsce bez względu na status ubezpieczenia i narodowość opiekunów prawnych. Każdego roku w Polsce rodzi się 45-55 dzieci z SMA na każde 10 tysięcy żywych porodów. Badania przesiewowe i zastosowanie od razu, zanim jeszcze wystąpią objawy choroby, skutecznego na SMA leku, daje najlepsze efekty terapeutyczne. SMA (rdzeniowy zanik mięśni) do niedawna był główną genetyczną przyczyną śmierci noworodków w Polsce. Dlatego bardzo dobrą wiadomością jest to, że badanie w tym kierunku obejmuje już wszystkie noworodki. Od 2019 roku lek na SMA (nusinersen) jest refundowany i przepisywany wszystkim dzieciom z SMA. Zobacz też: Pielęgnacja pępka noworodka Do kiedy dziecko jest noworodkiem? Pierwsza kąpiel noworodka
Skala Apgar – punkty od 0 do 10, interpretacja wyników
Skala Apgar to punkty, które lekarze przyznają noworodkowi tuż po narodzinach. Jeśli dziecko otrzyma od 8 do 10 punktów, jego stan jest dobry. Niższe wyniki mogą wskazywać na drobne, przejściowe kłopoty, np. wywołane lekkim niedotlenieniem w trakcie porodu, lub na poważne problemy zdrowotne, które mogą źle rokować na przyszłość. Zobacz, za co noworodek dostaje punkty po narodzinach i jak je interpretować.
Skala Apgar służy do oceny stanu zdrowia noworodka w pierwszych minutach po narodzinach. Maksymalna liczba punktów, jaką dziecko może uzyskać, to 10. Przyznanie dziecku 10 punktów w skali Apgar świadczy o tym, że wykonuje ono podstawowe funkcje życiowe. Ocena ta nie jest jednak gwarancją prawidłowego rozwoju dziecka w przyszłości. Sprawdź, co oznaczają punkty w skali Apgar, jaka jest ich interpretacja, za co noworodek dostaje mniej punktów i czy przyznawanie punktów w skali Apgar wykonuje się u wcześniaków. Spis treści: Co to jest skala Apgar? Co się mierzy w skali Apgar? Co oznaczają punkty w skali Apgar? Skala Apgar: interpretacja wyników O czym świadczy niski Apgar? Skala Apgar a niedotlenienie Skala Apgar u wcześniaków Co to jest skala Apgar? Skala Apgar, a dokładnie skala punktacji wydolności układów i narządów, umożliwia szybką ocenę stanu noworodka tuż po porodzie – już w 1. minucie życia. Wprowadziła ją amerykańska lekarka Virginia Apgar w 1953 roku. W Polsce skala Apgar stosowana jest od 1981 roku. Można spotkać się z traktowaniem Apgar jako skrótu od: A — appearance (kolor skóry), P — pulse (puls), G — grimace (reakcja na bodźce), A — activity (napięcie mięśniowe), R — respiration (oddech). Badanie polega na obserwacji pięciu parametrów życiowych, do którego należą: kolor skóry, czynność serca, oddychanie, napięcie mięśniowe, reakcje na bodźce. Noworodek otrzymuje za każdy badany parametr punkty (od 0 do 2), które są sumowane i dają ocenę stanu noworodka w skali od 0 do 10 (10 pkt to ocena najlepsza). Badanie przeprowadza lekarz neonatolog lub położna. Badanie jest dla noworodka bezbolesne. Co się mierzy w skali Apgar? Kolor skóry Noworodek może przyjść na świat z lekkim zasinieniem kończyn lub bladością skóry. U dzieci zaraz po urodzeniu często występuje sinica obwodowa (noworodek ma zasinione stópki, rączki, szarą obwódkę wokół ust), co sprawia, że większość dzieci otrzymuje tylko 1 punkt za kolor skóry. Gdy skóra jest różowa, dziecko otrzymuje 2 punkty. Czynność serca Prawidłowy puls noworodka powinien wynosić powyżej 100 uderzeń na minutę (serce dziecka pracuje szybciej niż osoby dorosłej). Przy pulsie poniżej 60 uderzeń na minutę konieczne jest przeprowadzenie resuscytacji. Jeżeli serce dziecka po narodzinach uderza ponad 100 razy na minutę – noworodek dostaje 2 punkty, jeśli mniej niż 100 – 1 punkt, a w przypadku braku czynności serca – 0 punktów. Oddychanie Jeśli noworodek oddycha regularnie i pewnie, otrzymuje 2 punkty w skali Apgar. Jeżeli oddech jest słaby, przyznawany jest 1 punkt. Brak oddechu i krzyku dziecka oznacza 0 punktów. W niektórych sytuacjach dziecku trzeba podać tlen. Problemy z oddychaniem często pojawiają się u dzieci urodzonych przedwcześnie (wcześniak ma zwykle gorzej rozwinięte płuca). Napięcie mięśniowe Najwyżej punktuje się pełną ruchliwość i zgięcie kończyn noworodka. Lekarz zgina oraz prostuje ręce i nogi dziecka. Jeżeli ruchy są silne i energiczne – dziecko otrzymuje 2 punkty Apgar, jeśli napięcie mięśniowe jest słabe – 1 punkt. Zero punktów jest przyznawane, gdy kończyny są całkowicie wiotkie. Obniżone napięcie mięśniowe może świadczyć o niedotlenieniu, którego skutkiem bywają problemy neurologiczne. Reakcje na bodźce Polega na wprowadzeniu do nosa cewnika – dwa punkty w skali Apgar otrzymuje noworodek, który głośno płacze lub kicha w reakcji na ten bodziec. Jeśli na twarzy dziecka pojawia się jedynie grymas – otrzymuje 1 punkt, zero punktów przyznawane jest w przypadku braku reakcji na wprowadzenie cewnika. Co oznaczają punkty w skali Apgar? Poniższa tabela pokazuje, co ocenia skala Apgar – za co są przyznawane i odejmowane punkty: Skala Apgar: interpretacja wyników Punkty za poszczególne parametry życiowe są sumowane. Jeśli noworodek otrzyma łącznie 8–10 punktów w skali Apgar, to znaczy, że urodził się w stanie dobrym. W takiej sytuacji testu Apgar nie trzeba powtarzać. Jeśli dziecko dostanie mniej niż 8 punktów, ocena w skali Agar jest powtarzana. Kolejną obserwację przeprowadza się w 3, 5 i ewentualnie 10 minucie po narodzinach. Co oznaczają punkty w skali Apgar? 8-10 punktów – noworodek przyszedł na świat w stanie dobrym i nie wymaga zabiegów leczniczych. 5-7 punktów – oznacza średni stan dziecka, najprawdopodobniej konieczne jest podanie leków i umieszczenie noworodka w inkubatorze. Często konieczne jest także np. podanie tlenu i udrożnienie dróg oddechowych. 0-4 punktów – dziecko przyszło na świat w stanie złym, zagrażającym życiu, określanym jako zamartwica urodzeniowa. Niezwłocznie podejmuje się działania mające na celu ratowanie dziecka. Nawet bardzo dobra ocena w skali Apgar – czyli otrzymanie od 8 do 10 punktów nie daje gwarancji, że dziecko urodziło się zdrowe. Z tego względu po narodzinach wykonuje się jeszcze dodatkowe badania, tzw. badania przesiewowe noworodków między innymi w kierunku chorób metabolicznych, wad serca, słuchu. Każdy noworodek jest również dokładnie badany przez lekarza neonatologa. Nawet tak dokładna diagnostyka nie daje gwarancji, że w pierwszych tygodniach życia u dziecka nie ujawni się choroba. Dlatego ważna jest czujność rodziców, uważna obserwacja dziecka w domu i pilnowanie terminów wizyt kontrolnych. O czym świadczy niski Apgar? Mniejsza liczba punktów w skali Apgar jest przyznawana, jeśli jeden lub kilka parametrów życiowych dziecka budzą zastrzeżenia. Nie należy się przejmować, jeśli podczas pierwszego badania zostaną odjęte dwa lub trzy punkty, bo noworodek ma sinawą skórę na paluszkach u nóg lub lekko wiotkie mięśnie. Zazwyczaj oznacza to jedynie tyle, że dziecko jest zmęczone porodem. Duże znaczenie ma to, czy w kolejnych badaniach punktów przybywa. Jeśli tak się dzieje, to znak, że stan dziecka szybko się poprawia. Noworodki, które miały mało punktów, ale w krótkim czasie odzyskały formę, często mogą normalnie funkcjonować i w przyszłości nie widać żadnych śladów problemów, które pojawiły się tuż po narodzinach. Skala Apgar a niedotlenienie Badanie noworodka wg skali Apgar ma na celu przede wszystkim wykryć niedotlenienie noworodka. Temu właśnie służy ocena pięciu obserwowanych parametrów. Jedną z oznak niedotlenienia okołoporodowego jest przyznanie dziecku mniej niż 5 punktów w skali Apgar po 5. minucie życia. Skala Apgar u wcześniaków Dzieci urodzone przed terminem również są oceniane według skali Apgar. Zwykle otrzymują mniej punktów, bo ich organizm nie jest jeszcze w pełni rozwinięty w chwili, gdy przychodzą na świat. Wcześniaki często mają problemy oddechowe, ze względu na słabszy rozwój płuc i gorsze napięcie mięśniowe. Punktacja wcześniaka wg skali Apgar nie jest zatem miarodajna. Dzieci urodzone przedwcześnie zwykle w późniejszym czasie nadrabiają zaległości i dorównują w rozwoju swoim rówieśnikom. Zobacz też: Skąd wiadomo, że wracamy do domu ze zdrowym noworodkiem? Noworodek a niemowlę – do kiedy dziecko jest noworodkiem? Te witaminy musi dostać noworodek. Wiesz, kiedy i w jakiej dawce?
Ssawka u niemowlaka: co to jest, jak wygląda, kiedy się pojawia i kiedy znika
Ssawka u niemowlaka to charakterystyczny pęcherzyk na ustach, który można zobaczyć u noworodków oraz dzieci do pierwszego roku życia. Wyjaśniamy, czy ssawka u niemowlęcia to powód do niepokoju, czy boli, kiedy znika oraz jak nie pomylić jej z opryszczką.
Ssawka u niemowlaka ma charakterystyczny wygląd, ale zdarza się, że rodzice mylą ją z pleśniawkami, aftami lub opryszczką. Sprawdź, jak wygląda ssawka u niemowlaka i czy możesz coś zrobić, by szybciej znikła. Spis treści: Ssawka u niemowlaka: co to jest Jak wygląda ssawka u niemowlaka Ssawka u niemowlaka: kiedy znika Ssawka u niemowlaka: co to jest Ssawka to pęcherzyk na ustach noworodka lub niemowlęcia, który pojawia się na górnej wardze. Przyczyną pojawienia się ssawki jest sposób, w jaki maluszek ssie pierś lub smoczek butelki. Ten charakterystyczny bąbelek na ustach powstaje w wyniku tarcia delikatnej skóry na wargach o brodawkę bądź tworzywo, z którego wykonany jest smoczek. W wyniku tego ocierania powstaje pęcherzyk. Ssawka może pojawić się już w pierwszych dniach życia dziecka, ale też w późniejszym czasie. Czasem bywa też, że noworodek przychodzi na świat ze ssawką – oznacza to, że w brzuchu mamy maluszek ssał kciuk. Ssawka u niemowlaka powstaje gdy dziecko: dopiero uczy się ssać, przy czym nauka ta dużo trudniej przychodzi wcześniakom, chwyta brodawkę (smoczek) zbyt szybko i mocno, chwyta brodawkę (smoczek) zbyt płytko. Jak do tego nie dopuścić? Możesz pomóc dziecku, wykorzystując wiedzę na temat podstawowych zasad karmienia piersią. Jak wygląda ssawka u niemowlaka Ssawka u niemowlaka to niewielki bąbelek na górnej wardze. Nie zawsze łatwo go zobaczyć, czasem sprawdzenie, czy dziecko ma ssawkę, wymaga dokładnego obejrzenia jego górnej wargi. Pęcherzyk nie jest duży, może być przezroczysty lub mieć biały kolor. Ssawka u niemowlaka a opryszczka Czasem porównuje się ssawkę do opryszczki u niemowlaka, ale tak naprawdę już na pierwszy rzut oka można zobaczyć różnicę. O ile w przypadku ssawki występuje jeden pęcherzyk, to w przypadku opryszczki owrzodzenia mogą zaatakować całą jamę ustną, a nawet nosek, oczy i kciuki. Poza tym niemowlę zakażone wirusem opryszczki często gorączkuje (temperatura ciała sięga wówczas do 40 st.). W przeciwieństwie do ssawki opryszczka boli dziecko, co sprawia, że maluch nie chce jeść i jest rozdrażniony. Ssawka u niemowlaka a pleśniawki Pleśniawki, podobnie jak ssawka, mają biały kolor, nie mają jednak postaci pęcherzyka, tylko nalotu. Pleśniawki pojawiają się w jamie ustnej i mogą powodować ból, który staje się powodem utraty apetytu i rozdrażnienia dziecka. Ssawka u niemowlaka a afty Afty również pojawiają się w jamie ustnej i są białe, jednakże od ssawki odróżnia je przede wszystkim czerwona obwódka. Afty, podobnie jak pleśniawki, są bolesne. Ssawka u niemowlaka: kiedy znika Bardzo często ssawka znika gdy tylko dziecko nauczy się prawidłowo chwytać brodawkę lub smoczek. Jest to kwestia indywidualna – jednym niemowlętom przychodzi to łatwiej, innym trudniej. Z reguły ssawka znika na dobre po kilku tygodniach, czasem utrzymuje się do 2. roku życia a czasem… nie pojawia się nigdy. Lekarze, położne, doradcy laktacyjni, doule zwracają uwagę, że ssawka u niemowlaka staje się problemem dopiero wówczas, gdy jej objawy przybierają na sile. Choć ssawka u niemowlaka nie ma bezpośredniego wpływu na zdrowie i rozwój dziecka, może świadczyć o tym, że maluch ma kłopot z nauką prawidłowego jedzenia i należy dokładnie zbadać, jakie są tego przyczyny. Najczęściej jednak ten niewielki pęcherzyk na ustach nie powinien stanowić powodu do niepokoju. Zobacz także: Perły Epsteina u niemowlaka: co to znaczy, perły zębowe na dziąśle i podniebieniu [ZDJĘCIA] Co się dzieje w buzi noworodka: pleśniawki, ślinienie i inne problemy Pokrzywka u dziecka: co ją wywołuje, jak leczyć zmiany na skórze?
Szczepienia przeciw pneumokokom – o czym warto wiedzieć? Odpowiada lekarz pediatra
Podczas spotkania w ramach Wirtualnych Warsztatów Mamo, To Ja rozmawialiśmy m.in. o tym, jak wygląda szczepienie przeciw pneumokokom. Poruszyliśmy kwestię odporności na antybiotyki oraz powikłań po chorobach pneumokokowych. Wątpliwości rozwiewała nasza ekspertka – dr. n. med. Aneta Górska-Kot. Zobacz wideo!
W ostatnich latach obserwujemy coraz większą liczbę zakażeń na choroby pneumokokowe. Najbardziej narażone są dzieci oraz osoby starsze. Skąd ten wzrostowy trend? Jak leczyć pacjentów zakażonych pneumokokami, jakich powikłań po chorobie można się spodziewać i dlaczego warto szczepić się przeciw pneumokokom? O to wszystko zapylaliśmy dr. n. med. Anetę Górską-Kot. Jak zapobiegać chorobie pneumokokowej? Ekspertka podkreśla, że samo leczenie, nawet jeśli jest prawidłowe, to często nie zdaje rezultatów. Dr Górska-Kot zachęca do szczepień, które chronią przed powikłaniami po chorobie pneumokokowej. Mimo całej baterii antybiotyków i leków, które stosujemy w leczeniu zakażeń zarówno nieinwazyjnych, jak i inwazyjnych, często ta choroba wymyka nam się spod kontroli. Mimo prawidłowego leczenia mamy jednak powikłania, więc wydaje się, że nie tędy powinniśmy iść. Nie w szukaniu nowych leków przeciwko pneumokokom, ale w zapobieganiu zachorowaniu na inwazyjną chorobę pneumokokową. Tu na szczęście mamy szczepienia. To szczepienia są rozwiązaniem i ochroną przed tymi wszystkimi powikłaniami i przed zakażeniami pneumokokowymi - mówi dr Aneta Górska-Kot. Szczepienia przeciw pneumokokom Skuteczną i bezpieczną metodą zapobiegania zakażeniom pneumokokowym są szczepienia ochronne. Dostępne szczepionki przeciw pneumokokom w Programie Szczepień Ochronnych stosowane u dzieci różnią się pod względem zawartości. To dlatego zawsze warto zapytać lekarza o rekomendację, dotyczącą wyboru szczepienia. Na dzień dzisiejszy na rynku mamy dwie szczepionki przeciwko pneumokokom. Taka, która chroni przed dziesięcioma sereotypami i taka, która chroni przed trzynastoma sereotypami. Ta z dziecięciowalentną szczepionką jest refundowana przez państwo i dostępna dla wszystkich polskich dzieci. Natomiast ta trzynastowalentna – tę szczepionkę trzeba kupić samemu, jeśli dziecko jest urodzone o czasie i jest zdrowe. Natomiast jest refundowana przez nasze państwo dla wcześniaków - dodaje ekspertka. Chcesz dowiedzieć się więcej na temat choroby pneumokokowej, jej powikłań i możliwości leczenia? Zobacz nasze całe wideo!
Kolka niemowlęca znana jest nie od dziś i choć nawet w tym momencie zmagają się z nią tysiące dzieci na świecie, wciąż nie jest dolegliwością w pełni poznaną. Jak przerwać napad nieutulonego płaczu, co powoduje kolkę i czy niesie ona konsekwencje dla zdrowia? Czas rozwiać wątpliwości! Poznaj fakty i mity na temat kolki niemowlęcej.
Kolka niemowlęca charakteryzuje się napadowym płaczem, który najczęściej pojawia się wieczorami bez możliwej do zidentyfikowania przyczyny. Rodzice, których dziecko zmagało się z kolką niemowlęcą mówią czasem, że dziecko dosłownie „płacze wniebogłosy”. Istnieje wiele definicji kolki, ale najpowszechniej stosowana jest ta którą stworzył w 1954 roku Morris Wessel, amerykański pediatra: to napady nadmiernego płaczu u zdrowego dziecka, trwające dłużej niż 3 godziny dziennie, występujące powyżej 3 dni w każdym tygodniu przez 3 tygodnie, w wieku od 2 tygodni do 4 miesięcy. Ponieważ kolka niemowlęca bardzo często spędza rodzicom sen z powiek i jest przyczyną wizyt u lekarza, warto poznać fakty i mity na jej temat. FAKT: Nie wiadomo, co tak naprawdę powoduje kolkę To może nie być zbyt pocieszające, ale taka jest prawda – lekarze nie potrafią wskazać jednego winowajcy. Przyczyn upatruje się m.in. w niedojrzałości układu pokarmowego czy nerwowego, nadmiernej ilości połykanego w trakcie jedzenia powietrza, złych technikach karmienia, zaburzeniach mikroflory jelitowej, a nawet niepokoju rodziców, który udziela się maluszkowi. MIT: Jeśli dziecko ma kolkę, ma też nietolerancję na białko Zmiany w diecie, takie jak eliminacja białek mleka krowiego, są wskazane tylko w przypadku podejrzenia nietolerancji białka (np. historia rodzinna, zmiany skórne, powiązanie z innymi objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak wymioty lub biegunka). FAKT: Ataki kolki są charakterystyczne Można wskazać kilka charakterystycznych elementów. Ataki na ogół pojawiają się popołudniu lub wieczorami. Maluch nagle zaczyna bardzo mocno płakać bez żadnej przyczyny – jest nakarmiony, ma suchą pieluszkę. Zaciska piąstki, macha rączkami, ma wzdęty brzuch i podkurcza nóżki. Usilne próby uspokojenia go często nie przynoszą rezultatów. MIT: Kolka to choroba Kolka jest częstą przypadłością niemowlaków, a ich dokładna przyczyna nie jest znana. Wiadomo jednak, że nie ma żadnego długotrwałego wpływu na zdrowie dziecko. Chociaż ataki kolki są stresujące i budzą w rodzinach wiele obaw, pocieszający jest fakt, że wcześniej czy później po prostu przechodzą. MIT: Ataku kolki nie da się skrócić Istnieją różne sposoby, które mogą pomóc. Warto wypróbować każdy z nich. Niektórym maluchom pomaga zastosowanie tzw. białego szumu, czyli monotonnych dźwięków, np. suszarki czy odkurzacza. Innym ulgę przynosi masaż brzuszka (koniecznie zgodnie z ruchem wskazówek zegara), ciepły okład lub kangurowanie. View oEmbed on the source website Badania wykazały także, że skuteczne w skróceniu czasu trwania nieutulonego płaczu mogą być probiotyki. Ważne jednak, by był do produkt dedykowany niemowlętom i zawierający kilka szczepów dobrych bakterii. Probiotykiem o udokumentowanej skuteczności działania w kolce niemowlęcej jest np. Vivomixx krople. Ponieważ jedną z przyczyn występowania kolki jest niewystarczająco rozwinięta mikroflora jelitowa, wspomaganie mikrobioty odpowiednio dobranymi szczepami bakterii, które wzajemnie się uzupełniają, jest świetnym działaniem zarówno profilaktycznym jak i terapeutycznym. MIT: Ból brzuszka to na pewno kolka Kolka na ogół daje bardzo charakterystyczne objawy (nieutulony płacz, trwający kilka godzin, prężenie się, podciąganie nóżek), jednak podobne symptomy mogą powodować także dolegliwości czy choroby. Na podstawie wywiadu i badania fizykalnego lekarz może zadecydować o dalszej diagnostyce, np. w kierunku alergii pokarmowej czy refluksu. FAKT: Kolka niemowlęca jest poważnym obciążeniem dla całej rodziny Pojawienie się nowego członka rodziny samo w sobie wywraca życie do góry nogami. Wszystkiego trzeba się nauczyć, stworzyć nową, codzienną logistykę. Do tego dochodzą nieprzespane noce. Jeśli jeszcze dołożymy do tego trudny do wyciszenia płacz, trwający każdego dnia kilka godzin, mamy przepis na tragedię. Frustracja, uczucie bezsilności, strach o dziecko – wszystko to odbija się na psychice rodziców. Kolka niemowlęca nie ułatwia tworzenia bliskiej więzi z dzieckiem i często drastycznie odbiega od wizji rodzicielstwa, jaką sobie wykreowaliśmy. To ważne, by szukać wsparcia w trudnych chwilach, a nawet pomocy psychologicznej. Materiał powstał przy udziale firmy Pharmabest
Masaż antykolkowy – jak prawidłowo go wykonać?
Maluch rodzi się z bardzo dobrze rozwiniętym zmysłem dotyku. Za jego pomocą poznaje świat najbardziej intensywnie. Masaż to ten codzienny rytuał, który zaspokaja dziecięcą potrzebę bliskości. Daje również korzyści zdrowotne – maleńkie ciało jest bardziej zrelaksowane, rozluźnione. Masaż pomaga też łagodzić ból i napięcie związane z kolką niemowlęcą.
Fizjoterapeutka Joanna Mróz podkreśla, że przyczyny kolek nie są dokładnie znane, natomiast masaż jest potencjalną formą łagodzenia związanych z nimi dolegliwości bólowych u niemowląt. – Zanim przystąpisz do masażu, zadbaj o swój własny komfort. W pokoju, w którym będzie przeprowadzany masaż, powinno być ciepło, a dziecko powinno być położone na miejscu, które jest dla niego znane – tłumaczy ekspertka. Jak masować malucha? Należy pamiętać, aby masaż antykolkowy wykonywać pomiędzy kolejnymi atakami, a nie w ich trakcie. Warto pomyśleć o lekko nagrzanej wcześniej pieluszce lub rozgrzaniu dłoni – ciepło dodatkowo koi mały brzuszek. Pomóc może także delikatne zgięcie nóżek dziecka i przyciąganie ich do brzuszka na około 10 sekund. To ułatwi pozbycie się dokuczliwych gazów z jelit. Oprócz masażu… ...wsparciem w walce z kolką niemowlęcą mogą być probiotyki. Badania potwierdziły, że na rozwój kolki jelitowej może mieć wpływ m.in. zmieniony skład mikroflory jelitowej, niedojrzałość funkcjonalna układu pokarmowego lub nietolerancja laktozy. Krople probiotyczne Vivomixx to kompozycja 8 szczepów bakterii probiotycznych (formuła De Simone) dobranych w taki sposób, by uzupełniały się i wzajemnie wzmacniały swoje działanie. Żaden pojedynczy szczep ani żadna inna kombinacja nie zapewnia takiego efektu. Vivomixx jest preparatem, w którym dobroczynne bakterie są bezpiecznie umieszczone w szczelnej nakrętce, co zapewnia im lepszą przeżywalność: uwolnione do buteleczki z olejem tworzą gotową do użycia zawiesinę dopiero po otwarciu leku. Materiał powstał przy udziale firmy Pharmabest
Kolka niemowlęca okiem eksperta – co warto o niej wiedzieć?
Bolący malucha brzuszek to czas próby dla cierpliwości rodziców. Niezwykle ważne w tym czasie jest jednak nie tylko zachowanie spokoju, ale przede wszystkim znalezienie sposobów na ulżenie dziecku w trudnych momentach. Nie istnieje jedno uniwersalne i zawsze skuteczne rozwiązanie, ale nie jesteście wobec kolki bez szans!
Na kolkę niemowlęcą cierpi nawet co drugie niemowlę do 3. miesiąca życia. Jej objawy są charakterystyczne – to nagły i przeraźliwy płacz, trwający nawet do 3 godzin, twardy i napięty brzuszek, intensywnie podkurczane nóżki i zaczerwieniona buzia. Choć nie do końca wiadomo, co ją wywołuje, to dolegliwość, która mija samoistnie i nie pozostawia po sobie śladów. O tym, jak się uporać z emocjami i ulżyć maluchowi podczas fizycznego dyskomfortu mówi Joanna Mróz, fizjoterapeutka uroginekologiczna, wieloletnia wykładowczyni Szkoły Rodzenia, doula, a także ratownik medyczny. Redakcja: Nie każdy płacz oznacza kolkę niemowlęcą. Proszę powiedzieć, jak ją rozpoznać? Joanna Mróz: Na początku swojej drogi rodzicielskiej większość świadomych rodziców bardzo czujnie obserwuje dziecko. Uczy się jego reakcji, sygnałów, dźwięków, ruchów – każde z tych zachowań jest drogą, poprzez którą dziecko komunikuje się ze światem. Do takich komunikatów należy również płacz dziecka. W ten sposób wyraża ono swoje potrzeby takie jak głód, potrzeba bliskości, ciepła i przytulenia, czy najprostsze, fizjologiczne: żeby zmienić mu pieluszkę. Rodzice po pewnym czasie są w stanie samodzielnie odróżnić, co oznacza dany gest i rozszyfrowują kod komunikacyjny dziecka. To, na co powinni zwrócić szczególną uwagę, to długi, uciążliwy płacz przed ukończeniem 3–4. miesiąca życia, który bardzo trudno ukoić. Dziecko płacze intensywnie, na twarzy robi się czerwone, brzuszek jest twardy i napięty. Maluch często przyciąga nóżki do brzuszka. Płacz zwykle zaczyna się bez konkretnej przyczyny, często o tej samej porze w ciągu dnia. Zazwyczaj w godzinach późno popołudniowych. Warto też zwrócić uwagę, że przy rozpoznaniu kolki dziecko prawidłowo przybiera i rozwija się. Ostateczną diagnozę stawia jednak lekarz pediatra lub położna. Redakcja: Jakie są przyczyny kolki? I co sprawia, że tylko część maluchów nie doświadcza tego typu „brzuszkowych” problemów? Joanna Mróz: Mnie osobiście bardzo bliska jest teoria amerykańskiego pediatry Harveya Karpa, która mówi o podłożu kolki na tle emocjonalnym. Kolka to też oczywiście niedojrzałość układu pokarmowego. Dziś wiemy również o bardzo ubogiej mikrobiocie jelit ludzi, w tym także u noworodków, która również może być przyczyną kolki. Uważam, że niektóre dzieci nie doświadczają kolki jelitowej ze względu na optymalne warunki psychologiczno-środowiskowe i dobrą umiejętność radzenia sobie z czynnikami zewnętrznymi. Mówię tutaj o sytuacji w rodzinie i stanie psychicznym matki. Nie bez przyczyny dzieci matek o wysokim napięciu emocjonalnym płaczą częściej i częściej doświadczają kolek. Redakcja: Rodzice czasem obwiniają się, że przyczyniają się do powstawania objawów, np. nieprawidłowo karmiąc lub w przypadku mam, nie dbając o dietę. Czy to ma znaczenie? Joanna Mróz: To prawda, że rodzice się obwiniają, bo każdy chce jak najlepiej dla swojego dziecka. Warto popracować nad techniką karmienia. Mówię tutaj głównie o zbyt płytkim dostawieniu dziecka do piersi – wtedy łapie ono zbyt dużo powietrza, które dostaje się do układu pokarmowego i może powodować ból u tak małego człowieka. W przypadku karmienia butelką nieprawidłowe dobranie smoczka lub niekorzystanie z butelek antykolkowych może działać niekorzystnie. Warto pamiętać o odbiciu dziecka, zwłaszcza po karmieniu butelką, i częstym układaniu dziecka na brzuszku. Samo to powoduje naturalne pozbywanie się przez dziecko gazów i dużą ulgę dla maluszka. Natomiast dieta matki karmiącej nie istnieje. Czasami w przypadku łagodzenia dolegliwości kolkowych lekarz pediatra może zalecić odstawienie produktów z dużą zawartością laktozy. Jedną ze skutecznych metod w walce z kolką niemowlęcą jest masaż. O czym pamiętać, wykonując go? Joanna Mróz: Przede wszystkim o tym, że matka jest najważniejsza – parents first. Jeśli mama jest spokojna i jej potrzeby są zaspokojone, to będzie łagodniej i spokojniej wykonywała masaż i podchodziła do dziecka. Dziecko natychmiast wyczuwa napięcie emocjonalne u matki i nawet masaż wykonywany z największą dbałością, ale w napięciu, może nie przynieść zamierzonego skutku. Ważne jest też przećwiczenie masażu wcześniej w szkole rodzenia, np. na lalce. Zapewnienie bardzo ciepłego pomieszczenia, jeśli masaż ma być wykonywany bezpośrednio na skórę. Dzień przed masażem warto nanieść na ciało dziecka kroplę oleju, którym mamy zamiar masować i upewnić się, że dziecko nie ma na niego uczulenia. Dziecko nie powinno być głodne, nie powinno gorączkować. Nie wykonujemy też masażu podczas już trwającego napadu kolki. Czy inne naturalne metody mogą być skuteczne? Istnieją jakieś uniwersalne rozwiązania? Joanna Mróz: Skuteczne jest wzbogacenie mikrobioty jelit poprzez podawanie przebadanych preparatów probiotycznych np. takich jak Vivomixx. Warto pamiętać o zasadzie: karmienie tylko z jednej piersi na jedno karmienie. Nieprzekładanie dziecka od piersi do piersi. Mleko, które wypływa na samym początku karmienia ma dużą zawartość laktozy. Podając dziecko raz jedną pierś, a raz drugą w krótkich odstępach powodujemy, że dziecko ma dużą zawartość laktozy w jelitach – u dzieci z problemami trawiennymi tylko pogarszamy sytuację. Jak jeszcze można ulżyć maluchom zmagającym się z kolką niemowlęcą? Joanna Mróz: Ważne jest również zadbanie o wzbogacenie mikrobioty jelit matki, wprowadzenie rytuałów pielęgnacyjnych u dziecka, aby zbudować w nim cykliczność i rytm dnia. Ciepłe kąpiele z zasłonięciem przez wodę całego brzuszka, ciepłe okłady na brzuszek, otulanie, słuchanie białego szumu. Ale najważniejsze jest zadbanie o dobre relacje w domu. My, jako rodzice, musimy też pamiętać w tym czasie o sobie. Zadbać o odpoczynek i regenerację. Co jest tu najważniejsze? Joanna Mróz: To, żeby naprawdę o tym pamiętać. Każdy z nas żyje, pracuje w innym rytmie, każdy ma inne zasoby finansowe i środowiskowe. Podstawą jest rozmowa i wygospodarowanie czasu na regenerację dla matki i ojca. Dzielenie się obowiązkami domowymi po równo. Dla jednych to będzie dieta pudełkowa minimalizująca czas spędzany w kuchni, a dla innych spacer po lesie. Ważne, żeby znaleźć rozwiązanie, które satysfakcjonuje obie strony. Materiał powstał przy udziale firmy Pharmabest
Jak poradzić sobie z kolką niemowlęcą? [KONKURS]
Kolka niemowlęca to przypadłość, na którą cierpi nawet co drugie niemowlę do 3. miesiąca życia. Pojawia się zwykle około 4. tygodnia po urodzeniu i choć mija samoistnie, rodzice sięgają po różne rozwiązania, by przynieść dziecku ulgę w tych trudnych momentach. Napisz nam, co pomogło twojemu maluchowi podczas ataku kolki i zdobądź szansę na odbiór jednej z fantastycznych nagród!
Dziecko, które ma atak kolki, przeraźliwie płacze, krzyczy, podkurcza nóżki. Ale to również bardzo trudne doświadczenie dla jego rodziców, którzy bardzo chcą pomóc mu przetrwać trudny czas. Wielu z nich, zwłaszcza jeśli powitali na świecie pierwsze dziecko, nie do końca wie, jak przetrwać ten okres i jak ulżyć niemowlęciu. Dlatego warto powiedzieć głośno o tym, że maluchowi można pomóc. Jednak… ile maluchów, tyle sposobów na kolkę! Napisz nam, co pomogło twojemu dziecku i daj sobie szansę na wygraną! Sposoby na kolkę Jednym maluchom pomaga masaż, innym kołysanie, wielu rodziców decyduje się także na wsparcie w postaci probiotyków. Co mają probiotyki do kolki? Badania potwierdziły, że na rozwój kolki jelitowej może mieć wpływ m.in. zmieniony skład mikroflory jelitowej, niedojrzałość funkcjonalna układu pokarmowego lub nietolerancja laktozy. Krople probiotyczne Vivomixx to kompozycja 8 szczepów bakterii probiotycznych (formuła De Simone) dobranych w taki sposób, by uzupełniały się i wzajemnie wzmacniały swoje działanie. Żaden pojedynczy szczep ani żadna inna kombinacja nie zapewnia takiego efektu. Nagroda główna Najciekawszą odpowiedź nagrodzimy matą edukacyjną z lusterkiem z kolekcji BabiesBoo od Canpol babies. Mata pozwoli dziecku odkryć świat z różnych perspektyw. Wszystko za sprawą różnych tekstur materiałów, kontrastowych kolorów oraz łagodnych dźwięków. To doskonałe miejsce do zabawy, rozwijania zmysłów i odpoczynku już od pierwszego dnia maluszka. Nagrody dodatkowe Dla 3 laureatów przygotowaliśmy też zestawy pielęgnacyjne od marki NIVEA. Kosmetyki doskonale tonizują, oczyszczają i nawilżają skórę. Mogą okazać się świetnym prezentem dla młodej mamy. W skład zestawu wchodzą: NIVEA Derma Skin Clear żel oczyszczający przeciw niedoskonałościom NIVEA Derma Skin Clear peeling złuszczający na noc NIVEA Derma Skin Clear peeling przeciw niedoskonałościom NIVEA Derma Skin Clear tonik normalizujący Weź udział w konkursie Mata może okazać się też pomocna podczas kolki. Być może leżenie na niej na brzuszku, przyniesie malcowi ulgę? A kosmetyki? Z pewnością umilą wieczorną pielęgnację młodej mamy. Aby zdobyć jedną z nagród wystarczy, że napiszesz nam, co pomogło twojemu maluchowi podczas ataku kolki. Zapraszamy do udziału w konkursie! Materiał powstał przy udziale firmy Pharmabest
Objawy kolki u niemowląt - poradnik dla młodej mamy
Tyle słyszałaś o kolkach, a teraz, gdy twoje dziecko płacze już którąś godzinę z rzędu sama nie wiesz, co właściwie mu dolega? Najprawdopodobniej będzie to właśnie kolka, dlatego warto znać jej charakterystyczne objawy i sposoby radzenia sobie z nią.
Za wami pierwszy miesiąc życia dziecka. Jeszcze się poznajecie, uczycie się siebie. Wszystkie czynności pielęgnacyjne wydają coraz łatwiejsze i coraz sprawniej je wykonujesz. Wiesz już, jak twój maluszek sygnalizuje głód lub mokrą pieluszkę. Nie umie mówić (i jeszcze sporo czasu upłynie zanim zacznie), więc może sygnalizować swoje potrzeby marudzeniem i płaczem. Wszystko to wiesz, a jednak przychodzi dzień, w którym mimo twoich starań bobas płacze i nic nie pomaga. To rodzi frustrację, a przede wszystkim strach. Pojawiają się pytania „czy z moim dzieckiem jest wszystko w porządku? Czy jest zdrowe?”. Zastanów się: - Czy dziecko płacze, chociaż jest nakarmione i ma suchą pieluszkę? - Czy pręży się, podciąga nóżki, zaciska rączki? - Czy od porodu minęły 4-6 tygodni? Najprawdopodobniej macie do czynienia z kolką. Tylko jak ją odróżnić od innych, potencjalnych dolegliwości? Kolka – „koszmar 100 dni”? Nie bez powodu właśnie tak bywa nazywana. Kolka najczęściej występuje u dziecka między 4. a 6. tygodniem życia (najwcześniej między 2. a 3.) i mija po około stu dniach, czyli 3 miesiącach. Kolka najczęściej rozpoczyna się w charakterystyczny sposób. Maluszek nieoczekiwanie zaczyna płakać, ma wzdęty brzuszek, zaciska piąstki i macha rączkami, próbuje podnieść nóżki do klatki piersiowej. Trudno go wówczas uspokoić, a próby zaspokojenia ewentualnych potrzeb fizjologicznych też nie przynoszą ukojenia. Ewidentnie nie chodzi o głód czy zmianę pieluszki. To naturalne, że zaczynasz się niepokoić i szukasz rozwiązania. W dodatku w ciągu najbliższych dni sytuacja się powtarza, zaczynasz zauważać, że dzieje się to np. wieczorami, po karmieniu lub w trakcie. To kolejny, charakterystyczny objaw. Niestety jednoznacznej przyczyny powstawania kolki nie udało się ustalić. Badania wykazały, że winne mogą być zmiany w mikroflorze bakteryjnej jelit, nieprzystosowany układ pokarmowy, który wciąż się rozwija czy też nadmierne połykanie powietrza. Warto więc zwrócić uwagę, czy dziecko prawidłowo ssie pierś, ulewa, łapczywie połyka pokarm. Jak sobie radzić z kolką? Tak naprawdę każdy rodzic musi znaleźć swój najlepszy sposób. To, że na jednego maluszka działa noszenie w chuście, nie musi działać na dziecko. Kangurowanie sprawdziło się u twojej koleżanki? Spróbuj, ale może w waszym przypadku może pomóc wożenie w wózku. Możesz także sięgnąć po probiotyki, dla maluszka najlepiej w formie kropelek, które wspomogą motorykę układu pokarmowego poprzez rozwój prawidłowej flory bakteryjnej jelit. Vivomixx to specjalnie skomponowana mieszanka 8 szczepów bakterii, które odpowiadają potrzebom małych brzuszków. Suplement, co potwierdziły badania, nie tylko skraca czas trwania nieutulonego płaczu w trakcie kolki, ale także wspomaga walkę z bólem brzuszka, wzdęciami czy zaparciami. Jeśli dodatkowo zaczniesz regularnie masować brzuszek swojego maluszka zgodnie z ruchem wskazówek zegara, pomożesz mu szybciej uporać się z uciążliwymi dolegliwościami i zminimalizować ryzyko ich wystąpienia. View oEmbed on the source website A jeśli to nie kolka? Jeśli cokolwiek wzbudza twoje wątpliwości, powinnaś zawsze skonsultować się z pediatrą. Trudny do wyciszenia płacz, szczególnie płacz wniebogłosy, zaniepokoi każdego rodzica. Przyczyny mogą być różne, jak np. infekcja ucha czy układu moczowego, katar, a nawet zaparcie. Wizyta u lekarza pozwoli ocenić ogólny stan dziecka i sprawdzić, czy przybiera na wadze. Nawet jeśli specjalista potwierdzi, że mamy do czynienia ze „zwykłą kolką”, nie jest to czas stracony. Spokój rodzica jest nieoceniony w walce z bólem brzuszka. Konsultacja z pediatrą pomoże ci też rozpoznać, czy faktycznie twój maluch zmaga się z kolką. Zmęczenie i nieprzespane noce mogą utrudnić właściwą ocenę i fizjologiczne marudzenie można pomylić z kolką. Szczególnie, jeśli kłopoty pojawiają się popołudniami. Wieczorny niepokój dziecka wynika z przeciążenia jego niedojrzałego układu nerwowego. Nadmiar bodźców w ciągu dnia powoduje, że już po południu maluch zaczyna popłakiwać, odwraca głowę od światła czy hałasu. To jego sposoby na samouspokojenie się. Tu pomóc może kołysanie, przygaszenie świateł czy ssanie smoczka. Materiał powstał przy udziale firmy Pharmabest
6 sprawdzonych sposobów na kolkę u niemowlaka. Znasz je wszystkie?
„Oby tylko nie miało kolki!” – jeszcze brzmią w twojej głowie słowa, wypowiedziane przez przyjaciółkę podczas baby shower, a teraz od godziny tulisz swoje płaczące dziecko i zachodzisz w głowę, co jeszcze możesz zrobić, by mu pomóc? Spokojnie! To TYLKO i AŻ kolka, a my znamy na nią sposoby.
Jeszcze w ciąży bardzo dużo czytałaś i doskonale wiesz, że maluszki często dotyka kolka. Skrycie liczyłaś, że was to nie spotka, a jeśli tak, zachowasz stoicki spokój. Tymczasem teraz pochylając się nad swoim dzieckiem, kompletnie nie wiesz, co robić. To normalne! O kolce mówimy, gdy dziecko płacze minimum 3 godzinny dziennie, 3 dni w tygodniu przez dłuższy czas. W dodatku pręży się, zaciska piąstki, podkurcza nóżki i trudno je uspokoić. Taki widok każdego rodzica może doprowadzić do frustracji. Na szczęście istnieją sposoby profilaktyczne i terapeutyczne, dzięki którym razem przetrwacie ten czas. Warto wiedzieć, że kolki ustępują w okolicach 4.-5. miesiąca życia dziecka. Pytanie brzmi – co robić do tego czasu? 1. Kojący dotyk pełen czułości Niemowlęta bardzo potrzebują dotyku i bliskości. Gdy twojego maluszka dopadnie kolka, możesz spróbować masażu brzuszka. Ważne, by wykonywać go zgodnie z ruchem wskazówek zegara – w ten sposób pomagamy gazom wydostać się z jelit, a jak twierdzą lekarze, to one mogą być jedną z przyczyn występowania kolki u niemowląt. Uważaj, by nie naciskać brzuszka zbyt mocno. Masaż możesz wykonywać także w trakcie kąpieli, ponieważ ciepła woda pomaga maluszkowi się zrelaksować. Warto powtarzać czynność kilka razy w ciągu dnia – nawet gdy nie występują żadne dolegliwości brzuszkowe. 2. Moc techniki „skóra do skóry” Kangurowałaś maluszka, gdy przyszedł na świat? A może robił to jego tata? Kangurowanie ma wielką moc – bliskość rodzica, ciepło jego skóry i bicie serca uspokajają dziecko. Rozbierz swoją pociechę do samej pieluszki, rozepnij swoją bluzkę i połóż do na sobie – tak, byście jak największym obszarem dotykali „skóra do skóry”. Możesz okryć się kocykiem lub pieluszką, żeby zapewnić ciepło bobasowi. Oddychaj spokojnie. Dziecko naprawdę wyczuwa twoje emocje. 3. „Biały szum” na wyciągnięcie ręki Mija kolejna godzina płaczu, a ty zastanawiasz się, dlaczego właściwie nie kupiłaś tej dziwnie szumiącej zabawki, którą polecała twoja znajoma? To nie czas na analizy – wykorzystaj to, co masz pod ręką. Tzw. „biały szum” możesz stworzyć np. włączając suszarkę lub odkurzacz. Chodzi bowiem o monotonne dźwięki. Wbrew pozorom potrafią zdziałać cuda! Wpływają kojąco na dziecięcy układ nerwowy i… może razem uda wam się przy nich zasnąć? 4. Dobroczynne kropelki Jak wskazują lekarze, jedną z przyczyn występowania kolki może być nierównowaga flory bakteryjnej jelit. Stosowanie probiotyków może zminimalizować ryzyko wystąpienia bolesnych dla dziecka kolek. Ważne jednak, by wybrać probiotyk bezpieczny i skuteczny, zapewniając maluszkowi jak najwięcej korzyści. Krople probiotyczne Vivomixx zawierają kompozycję aż 8 szczepów bakterii, które uzupełniają się i wzmacniają swoje działanie. Badania wykazały, że kolka może być spowodowana m.in. niedojrzałością funkcjonalną układu pokarmowego, zmianami mikroflory jelitowej, czy nietolerancją laktozy. Odpowiednio połączone w preparacie szczepy bakterii wspomogą prawidłową pracę brzuszka. Badania wykazały, że suplementacja Vivomixx w istotny sposób skraca czas trwania nieutulonego płaczu. 5. Antykolkowe sztuczki w czasie karmienia Twój maluszek je łapczywie? To również może sprzyjać występowaniu kolki. Spróbuj karmić go w lekko odchylonej pozycji – dzięki temu będzie pił wolniej. Sprawdź również, czy dziecko obejmuje ustami całą brodawkę. W przeciwnym razie może niepotrzebnie nałykać się powietrza. Niektórym dzieciom pomaga częstsze karmienie, ale za to w mniejszych ilościach. Karmisz butelką? Upewnij się, że smoczek nie ma zbyt dużego przepływu. Na rynku dostępne są specjalne, antykolkowe butelki. Nie zapomnij także o odbijaniu po karmieniu. 6. Pamiętaj o rytuałach Dzieci je uwielbiają, a i rodzicom bardzo się przydają. Wiele maluszków kolka dopada wieczorami – wtedy, kiedy ty jesteś zmęczona po całym dniu i marzysz o tym, żeby bobas szybko zasnął. Twój spokój i opanowanie są przez dziecko wyczuwalne. Podobnie jak stres, zdenerwowanie i frustracja. Wprowadzenie wieczornych rytuałów pomoże uspokoić was oboje. Ciepła kąpiel, masaż całego ciała ze szczególnym uwzględnieniem brzuszka, spokojne karmienie – to sposoby na udany wieczór z niemowlęciem. Nie rozbawiaj maluszka po posiłku, staraj się go wyciszyć. Chociaż teraz zapewne wydaje ci się to bardzo odległe, pamiętaj, że kolki wcześniej czy później mijają, a co najważniejsze – nie niosą żadnych konsekwencji zdrowotnych. Wykorzystaj sprawdzone sposoby radzenia sobie z nimi i nie miej oporów, by prosić o pomoc, gdy sobie nie radzisz. Materiał powstał przy udziale firmy Pharmabest
Grypa – objawy u dzieci i dorosłych, przyczyny, leczenie
Grypa to groźna choroba, przed którą można chronić się w prosty sposób, dzięki szczepieniom. Pierwsze objawy grypy przypominają przeziębienie, ale przebieg choroby jest zdecydowanie cięższy. Czy jest się czego bać? Jak długo zaraża grypa? Co trzeba wiedzieć o grypie, jeśli spodziewasz się dziecka, masz dziecko albo obawiasz się, że i ciebie może dopaść ta choroba?
Grypę często porównuje się do przeziębienia. To duży błąd, bo to jednak poważna choroba, która może doprowadzić do groźnych powikłań. Dlatego trzeba znać jej objawy, wiedzieć, kiedy zgłosić się do lekarza i odpowiednio ją leczyć. Wyjaśniamy: Jak groźna jest grypa Ptasia grypa, świńska – która gorsza? Czym się różnią wirusy grypy? Jak rozpoznać objawy grypy? Jak można się zarazić? Grypa a przeziębienie – różnice Leczenie grypy Jak długo zaraża grypa? Czy można karmić piersią? Jak się chronić przed grypą? Szczepienia przeciw grypie Jak groźna jest grypa? Z większością chorych grypa obchodzi się łagodnie, jeśli ją odpowiednio leczą. Ale dzieci poniżej 6. roku życia, niektórzy dorośli i osoby starsze są bardziej narażone na powikłania. Dochodzi do nich, gdy układ odpornościowy nie działa sprawnie lub źle grypę leczymy. Powikłania po grypie u dzieci często wywołują bakterie. Dziecko zamiast zdrowieć, czuje się coraz gorzej i pojawiają się kolejne objawy. Bakterie mogą być m.in. przyczyną zapalenia płuc, ucha środkowego czy zatok, ale też zapalenia mięśnia sercowego. Niebezpieczna może być również grypa podczas ciąży. Świńska, ptasia – która gorsza? Grypę wywołują różne wirusy, dlatego czasem słyszymy, że w tym sezonie mamy epidemię świńskiej grypy, a w innym pojawia się np. grypa ptasia. Ale nawet na zwykłą grypę bez żadnego zwierzęcego określenia można ciężko chorować. Wirusy wywołujące chorobę dzielą się na trzy grupy: A – zakaża ludzi i zwierzęta, często wywołuje epidemie, B – zakaża tylko ludzi, szczególnie dzieci i młodzież, C – ma mniejsze znaczenie dla ludzi. Wirus grypy ulega różnym mutacjom, które oznacza się odpowiednimi symbolami, np. A/H1N1, A/H5N1. To właśnie ze względu na istnienie różnych szczepów, na grypę zachorować mogą nawet ci, którzy się przed nią zaszczepili. Jest to możliwe, ponieważ szczepionki dla mieszkańców Europy produkuje się z 3 szczepów grypy, które powodowały zachorowania kilka miesięcy wcześniej w krajach na półkuli południowej. Nie mamy jednak gwarancji, że nie pojawi się u nas jeszcze inny wariant tej choroby. Specjaliści od szczepień mówią jednak, że osoby zaszczepione przechodzą chorobę lżej. Czym się różnią wirusy grypy? W przypadku wirusa świńskiej grypy (A/H1N1) objawy choroby są podobne do zwykłej odmiany grypy. Zachorowania nie powinny bagatelizować szczególnie osoby młode. Powszechnie uważa się, że grypa jest dla nich mniej groźna. Okazuje się jednak, że wirus A/H1N1 właśnie u nich częściej wywołuje infekcje. Starsi ludzie mają wobec niego śladową odporność, bo był już kiedyś przyczyną masowych zachorowań. Ptasia grypa (najczęściej wywołuje ją wirus A/H5N1), o której zwykle głośno jest w mediach, nie zdarza się natomiast wśród ludzi w Europie. Często mamy za to do czynienia z wirusem grypy typu B, który szerzy się szczególnie wśród dzieci i młodzieży. Wywołana przez niego infekcja ma zwykle łagodniejszy przebieg. I co ciekawe – jego nietypowym objawem może być swędząca wysypka. Jak rozpoznać objawy grypy? Pierwsze objawy grypy mogą przypominać przeziębienie, ale w porównaniu z infekcją przeziębieniową grypa trwa dłużej i ma bardzo burzliwy przebieg. Atakuje górne drogi oddechowe. Do objawów grypy należy: gorączka, ból gardła, ból głowy, katar z płynną wydzieliną, uczucie zatkanego nosa, bóle mięśni i stawów. Grypę u dzieci rozpoczyna zwykle kaszel (nie ma kataru). Maluch może wymiotować, mieć biegunkę i skarżyć się na ból gardła. Dziecko z podejrzeniem grypy powinien zbadać lekarz. Jak można się zarazić? Zwykle grypą zarażamy się od chorej osoby, która kaszląc lub kichając, rozsiewa zarazki w powietrzu. Niestety unikanie ludzi w sezonie grypowym nie daje gwarancji, że nie zachorujemy. Zarazić można się nawet przez dotykanie miejsc, na których osiadły zarazki. Wirus grypy może przetrwać na klamkach lub poręczach nawet całą dobę. Wystarczy, że po naciśnięciu przycisku w windzie, który wcześniej dotykał chory, potrzemy oko lub dotkniemy ust – i może on wniknąć do organizmu. To dlatego grypa nazywana bywa często chorobą brudnych rąk. Grypa a przeziębienie – różnice Leczenie grypy – co robić, jeśli zachoruję? Jeśli zauważysz u siebie przynajmniej 2 objawy grypy, weź środki przeciwgorączkowe i przeciwzapalne, i dużo odpoczywaj. Jeśli możesz, zamknij się w pokoju i unikaj kontaktów z innymi domownikami. Taki scenariusz zwykle jest mało realny, zwłaszcza gdy w domu jest małe dziecko. Jeśli nikt nie może pomóc w opiece nad nim, staraj się nie zarazić dziecka chorobą. Kichając i kaszląc, zasłaniając usta i nos jednorazowymi chusteczkami albo zakładaj specjalną maseczkę, którą można kupić w aptece. Chusteczki wyrzucaj od razu po użyciu, a maseczkę często zmieniaj i myj ręce. Pij dużo wody, lekko osłodzonej sokiem, np. żurawinowym (jest bogaty w witaminę C), aby uzupełnić utratę płynów. Zaznacz kubek, z którego pijesz, by nikt poza tobą go nie używał. Jak długo zaraża grypa? Grypa to podstępna choroba, którą można zarażać innych nawet na 1 dzień przed poczuciem pierwszych objawów. Po wystąpieniu objawów można zarażać grypą jeszcze od 3 do nawet 10 dni. Najbardziej zaraża grypą osoba, po 2-3 dniach od zakażenia. Dlatego tak ważne jest, by nie lekceważyć objawów grypy – nie tylko ze względu na własne zdrowie, ale i zdrowie innych. Grypa i karmienie piersią? Jesteś chora na grypę? Nie wiesz, co robić? Tak – możesz karmić piersią. Wraz z pokarmem nie przekażesz dziecku wirusa, ale możesz wzmocnić jego odporność potrzebną do zwalczenia infekcji. Jeśli jednak bardzo źle się czujesz i masz możliwość zamknięcia się w oddzielnym pokoju, aby spokojnie zdrowieć, możesz odciągać pokarm, który ktoś poda maluszkowi w butelce. Jak nie zachorować na grypę? Gdy wokół coraz więcej ludzi choruje, staraj się: unikać dużych skupisk ludzkich, jedź (jeśli to możliwe) raczej samochodem niż autobusem, rób zakupy przez internet, a nie w sklepie, po powrocie do domu, zanim dasz buziaka stęsknionemu maluchowi, umyj ręce. Myj ręce ciepłą wodą z mydłem, co najmniej 15–20 sekund, przede wszystkim po kasłaniu i kichaniu, unikaj dotykania oczu, nosa i ust (drogi rozprzestrzeniania się drobnoustrojów). Szczepienia na grypę Przeciw grypie możesz się zaszczepić – odporność osiąga się zwykle po ok. 7. dniach. W ten sposób można chronić przed zachorowaniem także dzieci powyżej 6. miesiąca życia. Szczepionkę przeciwgrypową mogą przyjmować nawet kobiety w ciąży (sprawdź, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/ciaza-a-szczepienia-ochronne-26673-r1/">jakie szczepienia w ciąży warto rozważyć). Decyzję o szczepieniu dziecka i osoby dorosłej, a także ciężarnej, zawsze jednak powinien potwierdzić lekarz. Zobacz też: Metoda kokona – ochroni dziecko przed grypą Ten lek ma moc – najlepszy domowy syrop na kaszel i infekcje Tak objawia się grypa u dziecka
Kolejność wychodzenia zębów – najpierw jedynki, zęby stałe wyrzynają się w innej kolejności
Kolejność wychodzenia zębów mlecznych ma na ogół swój porządek – najpierw wyrzynają się zęby przednie dolne. W przypadku zębów stałych pierwszym zębem, który się przebije, będzie zwykle szóstka (pierwszy ząb trzonowy). Oto pełna lista, w jakiej kolejności wychodzą zęby mleczne i stałe. Sprawdź jak wychodzą zęby.
To, jak wychodzą zęby, może być dziedziczne i związane z płcią: późne ząbkowanie może być cechą rodzinną, zaś pierwsze mleczaki na ogół szybciej pojawiają się u dziewczynek niż u chłopców. Jeżeli twoje dziecko ząbkuje później niż rówieśnicy, nie trzeba tym się martwić – dzięki temu jego ząbki będą zdrowsze, lepiej zmineralizowane. Z kolei zęby stałe wyrzynają się w innej kolejności niż mleczne, a czas ich wychodzenia jest dość rozpięty – trwa to około 7 lat. Spis treści: W jakiej kolejności wychodzą zęby mleczne? Kolejność wychodzenia zębów stałych Objawy wyrzynania zębów Opóźnione wychodzenie zębów Sposoby na bolesne ząbkowanie Kolejność wychodzenia zębów mlecznych u niemowląt Zawiązki zębów powstają jeszcze w okresie życia płodowego, ale na pierwszy ząbek (jest nim dolna jedynka), trzeba zwykle poczekać, aż dziecko skończy 6. miesiąc życia. Najłatwiej sprawdzić jego obecność, dotykając delikatnie dolne dziąsło dziecka. Mleczaki to 20 zębów, w skład których wchodzi 8 siekaczy, 4 kły i 8 zębów trzonowych. Oto kolejność wyrzynania (wychodzenia) zębów mlecznych u niemowlaka i starszego dziecka: jedynki dolne (siekacze przyśrodkowe) – 6-8 miesiąc życia dziecka, jedynki górne (siekacze przyśrodkowe) – 7-10 miesiąc życia, dwójki dolne i górne (siekacze boczne) – 8-13 miesiąc, czwórki dolne i górne (pierwsze przedtrzonowce) – 12-15 miesiąc życia dziecka, trójki dolne i górne (kły) – 16-20 miesiąc życia, piątki dolne i górne (drugie przedtrzonowce) – 20-30 miesiąc. Trzy etapy wychodzenia zębów mlecznych Wyrzynanie zębów u dziecka podzielone jest na trzy etapy. W pierwszej fazie formuje się korona zęba i początkowa część korzenia. Ząb zaczyna przesuwać się po torze swojego wyrzynania (faza przederupcyjna). Druga faza polega na przebiciu się korony zęba przez dziąsło do światła jamy ustnej aż do uzyskania kontaktu z zębem przeciwstawnym (faza przedfunkcyjno-erupcyjna). Trzeci etap to zakończenie rozwoju korzenia zęba i czynnego wyrzynania (faza funkcyjna). W przypadku każdego zęba proces ten zajmuje około roku. Wydrukuj <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/kalendarz-zabkowania-niemowlaka-12245-r1/">kalendarz wyrzynania zębów. Między dziećmi urodzonymi w terminie a <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/wczesniak/wczesniak-przyczny-objawy-rozwoj-pielegnacja-28352-r1/">wcześniakami są różnice w czasie wychodzenia zębów. Dzieciom donoszonym zęby zaczynają wyrzynać się między 5. a 10. miesiącem życia, a wcześniakom o kilka tygodni później – między 6. a 11. miesiącem życia. Kolejność wychodzenia zębów stałych Zęby stałe tworzą: 8 siekaczy, 4 kły, 8 przedtrzonowców i 8 trzonowców. W sumie jest to 28 zębów (lub 32 jeżeli wyrżnęły się także ósemki, czyli tzw. zęby mądrości). <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/zdrowie/kalendarz-wypadania-zebow-mlecznych-i-wyrastania-zebow-stalych-3275-r3/">Proces wychodzenia zębów stałych zaczyna się od 6. roku życia i kończy w wieku 14 lat. Zęby mądrości mają bardzo zróżnicowane terminy wyrzynania – od 17. do 25. roku życia. Mogą też być przypadki wrodzonego braku zawiązka ósemki. Dojrzewanie wszystkich zębów stałych, aż do uformowania się ich korzeni trwa około 3 lat. W takiej kolejności<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/zdrowie/kalendarz-wypadania-zebow-mlecznych-i-wyrastania-zebow-stalych-3275-r3/"> wychodzą zęby stałe: szóstki górne i dolne (pierwsze trzonowce stałe) – między 6. a 7. rokiem życia dziecka, jedynki dolne i górne (jedynki stałe) – między 6. a 8. rokiem życia, czwórki górne i dolne (pierwsze przedtrzonowce stałe) – między 10. a 12. rokiem, piątki górne i dolne (drugie przedtrzonowce stałe) – między 10. a 13. rokiem życia dziecka, trójki górne i dolne (stałe kły) – między 8. a 13. rokiem życia, siódemki górne i dolne (drugie trzonowce stałe) – między 11. a 13. rokiem, ósemki górne i dolne (trzecie trzonowce stałe) – między 17 a 25 rokiem życia. Wyrastanie zębów stałych zwykle nie jest bolesne dla dziecka. Poprzedza je wypadanie zębów mlecznych, co jest związane z resorpcją fizjologiczną korzeni, która jest stymulowana przez związek zęba stałego usytuowany w pobliżu korzenia/korzeni zębów mlecznych. Resorpcja korzeni rozpoczyna się na 2-4 lata przed terminem fizjologicznej wymiany u dziecka mlecznych zębów na uzębienie stałe. Zawiązki zębów stałych powstają jeszcze w czasie życia płodowego dziecka. Zawiązki szóstek zaczynają się mineralizować od urodzenia dziecka (okołoporodowo), sieczne zęby stałe – ok. 3-4. miesiąca życia dziecka, czwórki – ok. 1-2. roku życia, siódemki i piątki – w 2-3. roku życia dziecka, a ósemki dopiero w 7-10. roku życia dziecka. Mineralizacja zębów trwa więc od pierwszego dnia urodzenia do trzeciego roku życia, zaś ósemek odbywa się do 10. roku życia. Późne wychodzenie zębów Opóźnione ząbkowanie oznacza, że dziecko skończyło rok i nadal nie ma ani jednego zęba. Przyczyną takiego stanu rzeczy mogą być m.in.: brak zawiązków zębów, celiakia, niedożywienie, zaburzenia hormonalne, zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej Brak wyrżniętych zębów wymaga wizyty u pediatry oraz u stomatologa dziecięcego. Konieczna jest także konsultacja logopedyczna, gdyż z tego powodu dziecko może mieć wady wymowy. Objawy wyrzynania zębów (ząbkowania) Wychodzenie zębów u dziecka to spore obciążenie dla jego organizmu, które dodatkowo zbiega się z naturalną utratą wrodzonej odporności, jaka następuje po pierwszych<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rozwoj-dziecka-kalendarz/miesiac-6-r6/"> 6 miesiącach życia niemowlęcia<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rozwoj-dziecka-kalendarz/miesiac-6-r6/">. Wyrzynaniu się zębów mlecznych u dziecka mogą towarzyszyć następujące<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/rozwoj/zabkowanie-niemowlaka-objawy-1493-r1/"> objawy ząbkowania: pobudzenie nerwowe, wkładanie palców do buzi, wkładanie do ust i gryzienie twardych przedmiotów np. zabawek, nadmierne ślinienie się, zaczerwienione i rozpulchnione dziąsła, lekko podwyższona temperatura ciała (poniżej 38 stopni C), zaburzenia snu, wysypka na twarzy, płacz, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/biegunka-u-niemowlat-sposoby-na-biegunke-7274-r1/">biegunka, brak apetytu. Uwaga: Wbrew powszechnej opinii, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/goraczka-przy-zabkowaniu-normalny-objaw-23425-r1/">gorączka podczas ząbkowania nie jest normą i wymaga konsultacji lekarskiej. Sposoby na bolesne ząbkowanie Jest kilka sposobów mogących pomóc w złagodzeniu bolesnych objawów wychodzenia zębów u dziecka: delikatne masowanie dziąsła nad wyrzynającym się zębem – masaż wykonuje się umytym palcem z małą ilością <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zakupy/zel-na-zabkowanie-rodzaje-sklad-skutecznosc-bezpieczenstwo-23424-r1/">żelu lub maści na ząbkowanie, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/drewniane-gryzaki-dla-niemowlat-i-dzieci-ponad-20-rodzajow-wybierz-4248-r3/">gryzak z silikonu, miękkiej gumy o chropowatej powierzchni wypełniony wodą i wcześniej schłodzony w lodówce, kojące herbatki ziołowe, np. rumianek, melisa, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/jak-dawkowac-paracetamol-dla-dzieci-22117-r1/">środki przeciwbólowe – tylko po konsultacji z lekarzem (np. paracetamol, ibuprofen). View Burdaffi on the source website Zobacz także: Zbyt wczesna wizyta wróżki zębuszki wróży kłopoty Gryzaki do zadań specjalnych: przy nich ząbkowanie to pikuś! 7 ważnych rad, jak dbać o zęby u dziecka Konsultacja merytoryczna dr n. med. Emma Kiworkowa Stomatolog, lekarz ortodonta, właścicielka kliniki Villa Nova Dental Clinic na warszawskim Wilanowie. Wspólnie z mamą Dżuliettą Kiworkową założyła i prowadzi Fundację Wiewiórki Julii, która ma pod opieką dzieci z domów dziecka oraz podopiecznych fundacji Budzik i Akogo?.
Kalendarz ząbkowania niemowlęcia – wydrukuj i powieś!
Mamo, kalendarz ząbkowania z pewnością ci się przyda! Sprawdź, kiedy zaczyna się ząbkowanie u niemowlęcia, wydrukuj schemat ząbkowania i wpisuj daty pojawiania się kolejnych zębów mlecznych w specjalnym kalendarzu.
Kalendarz ząbkowania to bardzo przydatny gadżet każdej młodej mamy. Dzięki niemu będziesz mogła zaznaczać i opisywać, kiedy u twojego dziecka pojawiły się pierwsze i kolejne ząbki mleczne. Jak działa taki kalendarz? Jest to plansza ze schematem żuchwy i górnej szczęki, na której to ty sama będziesz wpisywać, które zęby ma już twoje dziecko. Kiedy dziecko ząbkuje? Wydrukuj plan ząbkowania Plan ząbkowania przyda się szczególnie tym mamom, których dzieci dopiero zaczną ząbkować. Jeśli jednak twoje dziecko ma już pierwszy ząbek (lub kilka!), możesz zaznaczyć to w kalendarzu bez dokładnej daty (jeśli takiej nie pamiętasz), a kolejne nowe ząbki opisywać wraz z datami ich pojawiania. Jaka to będzie pamiątka dla dziecka, gdy dorośnie! Dla wygody w kalendarzu znajdziesz także informację o tym, kiedy zwykle pojawiają się ząbki u dziecka. Uwaga! Na schemacie zaznaczone są nie tylko zęby mleczne. Sprawdź więc, ile zębów mlecznych ma zdrowe dziecko – dzięki temu będziesz wiedzieć, kiedy należy udać się z maluchem do stomatologa. Kalendarz ząbkowania do wydruku Aby wydrukować kalendarz ząbkowania niemowlaka, wystarczy, że klikniesz w poniższą grafikę. Otworzy się ona w nowym oknie. Zapisz ją na swoim komputerze i wydrukuj. Następnie powieś w widocznym miejscu, np. w pokoju dziecięcym lub na lodówce. Plan ząbkowania wydrukowany i co dalej? Po wydrukowaniu kalendarza ząbkowania koniecznie: Sprawdzaj, w których miesiącach życia pojawiają się kolejne zęby mleczne u dziecka. W szare pola wpisuj daty wyrzynania się kolejnych ząbków. Rób notatki dotyczące ząbkowania swojego niemowlęcia. I koniecznie... kup żel na ząbkowanie, bo może się przydać! Pamiętaj, że każde dziecko rozwija się nieco inaczej i normy na temat prawidłowego wyrzynania się zębów u dzieci mogą nieco odbiegać od tego, w jakim faktycznie będą się one pojawiały u twojego dziecka. Zobacz także: Objawy ząbkowania Gorączka przy ząbkowaniu Co na ząbkowanie – sprawdzone sposoby Konsultacja merytoryczna dr n. med. Emma Kiworkowa Stomatolog, lekarz ortodonta, właścicielka kliniki Villa Nova Dental Clinic na warszawskim Wilanowie. Wspólnie z mamą Dżuliettą Kiworkową założyła i prowadzi Fundację Wiewiórki Julii, która ma pod opieką dzieci z domów dziecka oraz podopiecznych fundacji Budzik i Akogo?.
Co na ząbkowanie? Sprawdzone sposoby (również domowe!) na ból dziąseł u dziecka
Co pomoże niemowlakowi na bolesne ząbkowanie? Na rynku dostępne są m.in. gryzaki czy apteczne preparaty, ale często sprawdzają się też domowe sposoby. Masaż dziąseł, ssanie piersi – być może właśnie te metody przyniosą dziecku ulgę przy bolesnym ząbkowaniu.
Zdarza się, że dziecko ząbkuje niepostrzeżenie, zwykle jednak mama sama zauważa, że zbliża się ta „wielka chwila”. Przy wyrzynającym się zębie może wystąpić lekki stan zapalny (jest zaczerwienione, opuchnięte, tkliwe). Ząb przebija się przez dziąsło, a to powoduje ból – dlatego objawem ząbkowania jest m.in. brak apetytu. Maluch często jest też bardziej płaczliwy i niespokojny. Co pomoże na ząbkowanie i jak pielęgnować jamę ustną dziecka? Sposoby na ząbkowanie: prawidłowa higiena to podstawa Niemowlak podczas ząbkowania wszystko wkłada do buzi: zabawki, rożek kołderki, własne piąstki... Dlatego często myj zabawki i pilnuj, by dziecko nie wkładało sobie do buźki brudnych rzeczy. Przede wszystkim jednak przynajmniej raz dziennie, najlepiej wieczorem, przecieraj dziąsła malca gazikiem zamoczonym w przegotowanej wodzie. Kiedy mleczak już się pojawi, kup pierwszą szczoteczkę (klasyczną lub zakładaną na palec) i każdego dnia szczotkuj nią białą perełkę. Co na ząbkowanie? Gryzak! Na bolesne ząbkowanie pomoże też coś do gryzienia. Najlepiej, by był to specjalny gryzaczek – dzięki niemu maluch nie uszkodzi swoich opuchniętych dziąseł. Możesz także wybrać gryzak wypełniony w środku wodą – najpierw włóż go na parę chwil do lodówki (ale nie do zamrażarki!) i podaj dziecku lekko schłodzony. Zimno z pewnością zmniejszy ból i opuchliznę. Przy ząbkowaniu mogą sprawdzić się także domowe sposoby. Jeśli malec je już nie tylko mleko, daj mu do rączki kawałek schłodzonego jabłka lub marchewki. Pamiętaj jednak, by w tym czasie być cały czas przy nim (bo może się odgryzionym kawałkiem zakrztusić). View Burdaffi on the source website Domowy sposób na ząbkowanie: delikatny masaż dziąseł To bardzo proste i skuteczne rozwiązanie. Umyj ręce i palcem zacznij delikatnie masować dziąsła dziecka. Początkowo maluch może płakać, bo nacisk na rozpulchnione dziąsła sprawia ból. Ale już wkrótce przekonasz się, że taki masaż przyniesie mu ulgę. Na bolesne ząbkowanie: specjalny żel Popularnym sposobem na ząbkowanie jest specjalny żel. Podczas robienia masażu możesz nałożyć na dziąsła malucha niewielką ilość żelu na ząbkowanie. W aptece masz do wyboru wiele preparatów o różnych składach. Wszystkie tego typu produkty mają działanie przeciwzapalne (a więc zapobiegają rozwojowi bakterii) i co najważniejsze – przeciwbólowe, dlatego dziecko po nałożeniu i wmasowaniu żelu szybko odczuje ulgę. Pamiętaj jednak, by nie przekraczać dawek podanych na opakowaniu i nie stosować preparatu zbyt często. Taki żel jest lekiem i przedawkowany może dziecku zaszkodzić! Oto kilka preparatów, które kupisz niemal w każdej aptece: Anaftin baby żel na ząbkowanie, Calgel, Dentinox, Bobodent, Kin-Baby. Co na ząbkowanie u niemowląt? Częste ssanie Dzieci są sprytne i same instynktownie chcą sobie pomóc. Dlatego z takim uwielbieniem ssą pierś czy butelkę, by rozmasować dziąsła. Jeśli nie masz już siły, bo maluch niemal bez przerwy siedziałby przy piersi, podaj mu smoczek. Stosowany raz, dwa razy dziennie, przez kilkanaście minut, na pewno smykowi nie zaszkodzi. I jeszcze jedno: nie pozwalaj, by twoje dziecko gryzło ci brodawki. Jeśli jego ssanie boli cię, natychmiast wyjmij mu pierś. Malec musi wiedzieć, że tak nie wolno robić. Dziecko ząbkuje? Bądź cierpliwa Bywa i tak, że dziecko domaga się częściej piersi (albo butelki), bo chce ulżyć swoim dziąsłom, ale po kilku ruchach ssących wypuszcza z płaczem brodawkę lub smoczek, bo podczas takiego nacisku bardzo je boli. Spokojnie: gdy smyk troszkę dłużej popije, jego dziąsła poprzez ssanie rozmasują się i dalsza część karmienia stanie się łatwiejsza. Jesteś już wykończona, bo twój maluch przez całe dnie marudzi, a w nocy często budzi się z płaczem? Sposobem na ząbkowanie u niemowlaka jest... twoja cierpliwość. Na szczęście ząbkowanie nie trwa wiecznie. Zobacz też: Jak prawidłowo szczotkować zęby dziecka? Dziecko samo myje ząbki? Niedobrze! Kalendarz ząbkowania niemowlęcia – wydrukuj i powieś! Konsultacja merytoryczna dr n. med. Emma Kiworkowa Stomatolog, lekarz ortodonta, właścicielka kliniki Villa Nova Dental Clinic na warszawskim Wilanowie. Wspólnie z mamą Dżuliettą Kiworkową założyła i prowadzi Fundację Wiewiórki Julii, która ma pod opieką dzieci z domów dziecka oraz podopiecznych fundacji Budzik i Akogo?.
Perły Epsteina u niemowlaka: co to znaczy, perły zębowe na dziąśle i podniebieniu [ZDJĘCIA]
Białe, szare i żółte grudki tworzą się często na dziąsłach i podniebieniu u noworodków. Czy perły zębowe są groźne? Sprawdź, jak nie pomylić ich z innymi zmianami w buzi dziecka.
Perły Epsteina pojawiają się w buzi większości noworodków i choć są zupełnie niegroźne, mogą budzić niepokój rodziców, bo wyglądają jak małe guzki lub torbiele. Perły zębowe to pozostałość po życiu płodowym, tworzą się już w pierwszym trymestrze ciąży, gdy rozwija się podniebienie dziecka. U noworodka perły Epsteina można dostrzec na błonach śluzowych w jamie ustnej. W medycynie znane są od dawna – po raz pierwszy zostały opisane w 1880 r. przez czeskiego pediatrę Aloisa Epsteina. Perły Epsteina – co to jest? Perły Epsteina to zmiany wypełnione keratyną, które powstają przez gromadzenie się tkanki nabłonkowej na podniebieniu płodu. Zwykle pojawiają się po obu stronach szwu łączącego podniebienie twarde, mają ok. 1-3 mm średnicy, biały lub żółty kolor i delikatny połysk, dlatego mogą wyglądem przypominać niewielkie perły. Mogą one występować u 35-80% noworodków. Tak wyglądają perły Epsteina u noworodka: Perły Epsteina – czy są groźne? Perły zębowe u noworodka nie są groźne, nie bolą i nie sprawiają żadnych innych dolegliwości. Jeśli jednak zobaczysz biało-żółte grudki w buzi niemowlaka, koniecznie pokaż je pediatrze. Lekarz pomoże ocenić, czy to na pewno perły Epsteina, gdyż łatwo można je pomylić z innymi zmianami w buzi dziecka, takimi jak: guzki Bohna (pochodzą z pozostałości gruczołów ślinowych, występują u około 50% niemowląt, na policzkowej/ wargowej stronie dziąseł lub na bocznych częściach podniebienia), torbiele dziąsłowe (małe guzki, które występują na szczycie wała dziąsłowego po obu stronach, w miejscach, gdzie w przyszłości mają pojawić się zęby trzonowe mleczne, mogą występować nawet u 35 % niemowląt), <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/karmienie/plesniawki-u-niemowlat-co-na-plesniawki-u-niemowlaka-3607-r1/">pleśniawki, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/zdrowie/afty-u-dziecka-jak-wygladaja-i-jak-je-leczyc-zdjecia-22893-r1/">afty, inne zmiany grzybicze, zęby noworodkowe (rzadko spotykana wada wrodzona). Niektóre z tych zmian, jak np. pleśniaki, wymagają leczenia, bo jeśli się rozprzestrzenią, mogą zainfekować układ pokarmowy i oddechowy dziecka. Perły zębowe – jak leczyć? Perły Epsteina nie wymagają żadnego leczenia, zwykle znikają same po kilku tygodniach lub miesiącach. Zanikaniu grudek sprzyja m.in. pocieranie wnętrza ust noworodka podczas karmienia piersią lub butelką. Uwaga! Nigdy nie próbuj samodzielnie usuwać pereł Epsteina z buzi niemowlaka, bo nie dość, że nie jest to konieczne, to jeszcze może skutkować zakażeniem. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/colostrum-dla-dzieci-jakie-wybrac-jak-stosowac-cena-28599-r1/">Colostrum dla dzieci: jak wybrać, jak stosować [CENA] <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/potowki-u-niemowlaka-co-na-potowki-u-niemowlat-zdjecie-2080-r1/">Potówki u niemowlaka – jak rozpoznać i czym je leczyć [ZDJĘCIA] <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/goraczka-u-niemowlaka-jak-zbijac-goraczke-u-niemowlat-5640-r1/">Gorączka u niemowlaka - przyczyny, jak zbić gorączkę u niemowlaka Konsultacja merytoryczna dr n. med. Emma Kiworkowa Stomatolog, lekarz ortodonta, właścicielka kliniki Villa Nova Dental Clinic na warszawskim Wilanowie. Wspólnie z mamą Dżuliettą Kiworkową założyła i prowadzi Fundację Wiewiórki Julii, która ma pod opieką dzieci z domów dziecka oraz podopiecznych fundacji Budzik i Akogo?.
Szczepienie przeciw pneumokokom – ile dawek, dostępne szczepionki, bezpieczeństwo
Szczepienie przeciw pneumokokom chroni przed wieloma groźnymi chorobami i ich różnymi powikłaniami, m.in. sepsą, zapaleniem opon mózgowych, zapaleniem płuc. Szczepienie przeciw pneumokokom znajduje się na liście szczepień obowiązkowych i jest bezpłatne. Od 2023 roku szczepionka ta jest zalecana również dla dorosłych powyżej 50 roku życia.
Szczepienie przeciw pneumokokom jest szczególnie ważne w przypadku małych dzieci, gdyż dla nich (oraz dla seniorów 65+) zakażenia pneumokokami są najbardziej niebezpieczne. Od 2023 roku zaleca się, by przeciw pneumokokom zaszczepiły się również osoby powyżej 50. roku życia. Ponad 25 proc. dzieci wychowywanych w domu i prawie 60 proc. dzieci chodzących do żłobka jest nosicielami tych bakterii. Szczepienie przeciwko pneumokokom od 1 stycznia 2017 roku znajduje się w kalendarzu szczepień obowiązkowych. Spis treści: Szczepionka przeciw pneumokokom: 10- i 13-walentna Pneumokoki – ile dawek szczepionki się podaje Szczepionka na pneumokoki: powikłania Gorączka po szczepieniu na pneumokoki Pneumokoki – co to jest Pneumokoki – objawy zakażenia Powikłania po infekcji pneumokokami Szczepionka przeciw pneumokokom – zmiany w 2023 roku Szczepionka przeciw pneumokokom: 10- i 13-walentna W Polsce dostępne są dwa rodzaje szczepionki skoniugowanej przeciw pneumokokom: Synflorix, czyli 10-walentna szczepionka (PCV-10), chroniąca przed 10 serotypami (odmianami): 1, 4, 5, 6B, 7F, 9V, 14, 18C, 19F, 23F. Jest to szczepionka obowiązkowa i bezpłatna, podawana w ramach Programu Szczepień Ochronnych Prevenar 13, czyli szczepionka 13-walentna (PCV-13), chroni przed 13 serotypami: 1, 4, 5, 6B, 7F, 9V, 14, 18C, 19F, 23F, 3, 6A, 19A. Jest to szczepionka płatna, za wyjątkiem wcześniaków urodzonych przed 27. tygodniem ciąży - w ich przypadku szczepionka PCV-13 jest bezpłatna. Podanie szczepionki w ponad 90 proc. eliminuje zachorowania wywołane serotypami zawartymi w szczepionce. To nie oznacza wyeliminowania wszystkich zakażeń pneumokokowych. W przypadku pneumokoków trzeba pamiętać, że jest ponad 90 typów (tzw. serotypów) tych bakterii. Tak więc, żeby zabezpieczyć dziecko w stu procentach, trzeba by stworzyć szczepionkę chroniącą przed wszystkimi serotypami. Na razie nie jest to możliwe. Zdecydowaną większość groźnych zakażeń wywołują jednak tylko niektóre serotypy, te najbardziej agresywne. I to właśnie one znajdują się w szczepionkach. Pneumokoki – ile dawek szczepionki się podaje Dzieci urodzone od 1 stycznia 2017 dostają szczepionkę przeciwko pneumokokom w trzech dawkach, w tzw. schemacie 2+1: pierwszą w 2. miesiącu życia, drugą w 4. miesiącu życia, trzecią (dawkę przypominającą) w 13. miesiącu życia. W przypadku dzieci z grup ryzyka określonych w 1. roku życia podaje się 3 dawki szczepionki przeciw pneumokokom oraz dawkę przypominającą w 2. roku życia (schemat 3+1). Szczepionkę przeciw pneumokokom podaje się domięśniowo, w bok uda u niemowląt, w ramię u małych dzieci. Od 2023 roku do grup ryzyka zalicza się dzieci: z wadą ośrodkowego układu nerwowego lub po urazie OUN (gdy występuje wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego), zakażone wirusem HIV, po przeszczepie szpiku, przed lub po wszczepieniu narządów miąższowych, przed lub po wszczepieniu implantu ślimakowego, cierpiące na przewlekłe choroby serca, cierpiące na choroby immunologiczno-hematologiczne (np. ostra białaczka, chłoniaki), z asplenią, z niewydolnością nerek, zespołem nerczycowym, z pierwotnymi niedoborami odporności, z chorobami metabolicznymi, z cukrzycą, z astmą. Szczepionka na pneumokoki: powikłania Możliwe powikłania po szczepionce na pneumokoki są opisane w ulotce dołączonej do każdego preparatu, którym szczepi się dzieci. U niektórych małych pacjentów (u 2 proc. z nich) w ciągu 3 dni po podaniu szczepionki pneumokokowej obserwuje się łagodne odczyny poszczepienne: zaczerwienienie, obrzęk i bolesność w okolicy miejsca podania szczepionki. Rzadko zdarzyć się mogą: gorsze samopoczucie ogólne, utrata apetytu, wymioty, biegunka, częstszy płacz. Gorączka po szczepieniu na pneumokoki Gorączka po szczepieniu to jeden z najczęstszych odczynów poszczepiennych, wynikających z pobudzenia układu odpornościowego dziecka. Zwykle pojawia się w 1. dobie po szczepieniu i mija po 2-3 dniach. Po szczepionce na pneumokoki gorączka pojawia się rzadko i zwykle nie przekracza 39°C. Wyższa gorączka występuje bardzo rzadko – u mniej niż 0,5 proc. dzieci. W przypadku gorączki powyżej 38,5°C należy podać dziecku dozwolony lek przeciwgorączkowy, a jeśli gorączka będzie się utrzymywać powyżej 2-3 dni lub przekroczy 39°C, należy skonsultować się z lekarzem. Pneumokoki – co to jest Pneumokoki (Streptococcus pneumoniae) są jednymi z najbardziej agresywnych bakterii. Dziecko może się nimi zarazić wszędzie, szczególnie łatwo zaraża się od innych dzieci w żłobku czy przedszkolu, ale także w domu – od rodzeństwa, rodziców, dziadków. Wiele małych dzieci jest nosicielami pneumokoków, które bardzo często występują u nich w nosie i gardle. Zwykle zakażenia pneumokokami nie powodują niepokojących objawów, jednak w sprzyjających dla bakterii okolicznościach (stan po przebyciu grypy lub innej wirusowej infekcji układu oddechowego) może rozwinąć się choroba: zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zapalenie płuc. Zdarza się jednak również, że bakterie przełamują obronę organizmu i przedostają się do krwi, powodując tzw. inwazyjną chorobę pneumokokową: zapalenie płuc połączone z zakażeniem krwi, zapalenie otrzewnej, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie stawów, sepsę. Pneumokoki – objawy zakażenia Im młodsze dziecko, tym większe ryzyko zachorowania, a także cięższego przebiegu choroby. Najbardziej narażone na poważne zakażenia są dzieci do 5. roku życia, a szczególnie te najmłodsze, które nie skończyły jeszcze 2 lat. Pneumokoki mają specjalną otoczkę, chroniącą je przed układem odpornościowym, dlatego w początkowej fazie zakażenia dziecko nie ma takich objawów, jak gorączka czy wybroczyny. Pojawiają się wtedy, gdy zakażenie już się rozwinęło, a wówczas trudniej je pokonać. Objawy zakażenia pneumokokami mogą być różne, w zależności od tego, jaką chorobę wywołają te bakterie. Jeśli jest to zapalenie ucha, jego objawem jest: ból, gorączka, płacz, niechęć do jedzenia. W przypadku zapalenia płuc jest to: gorączka, dreszcze, duszność, kaszel. Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych objawia się: gorączką, bólami głowy, światłowstrętem, nudnościami, wymiotami, sztywnością karku. Rozwój zakażenia może prowadzić do sepsy, wstrząsu septycznego i niewydolności wielu narządów organizmu. Powikłania po infekcji pneumokokami Powikłaniem infekcji pneumokokami może być: utrata słuchu, niedosłuch, padaczka, inne objawy neurologiczne. Inwazyjna choroba pneumokokowa może zakończyć się śmiercią dziecka (śmiertelność w inwazyjnej chorobie pneumokokowej może przekraczać we wstrząsie septycznym 50%, a w zapaleniu płuc z bakteriemią dochodzi do 25%). W Polsce na inwazyjną chorobę pneumokokową zapada około 1 tys. dzieci, na świecie z powodu zakażenia pneumokokami umiera ok. 1,5 mln dzieci. Szczepionka przeciw pneumokokom – zmiany w 2023 roku Od 2023 roku zaleca się, by przeciw pneumokokom szczepili się nie tylko seniorzy po 65. roku życia, ale i osoby, które ukończyły 50 lat. Dopuszczono również szczepienie preparatami PCV20 i PCSV23 (szczepionki polisacharydowe 20-walentne i 23-walnetne). Od 2023 roku: dzieci z grup ryzyka szczepi się 1 dawką PCV-13 i dawką PPSV-23 (w odstępie 8 tygodni), dzieci z zaburzoną odpornością – po 5 latach kolejna dawka szczepionki PPSV-23, dorośli z grup ryzyka – 1 dawka PCV-13 i 1 dawka PPSV-23 (w odstępie 8 tygodni) lub 1 dawka PCV-20, seniorzy powyżej 65 r.ż. – 1 dawka PCV-13 i 1 dawka PPSV-23 (w odstępie roku) lub 1 dawka PCV-20. Źródło: szczepienia.info Sprawdź też: Szczepienie przeciwko meningokokom Szczepionka przeciw rotawirusom Szczepionka na różyczkę Konsultacja merytoryczna dr Paweł Grzesiowski Pediatra, immunolog, prezes Fundacji „Instytut Profilaktyki Zakażeń”, ekspert Naczelnej Rady Lekarskiej ds. COVID-19, autor wielu publikacji na temat profilaktyki, immunologii i szczepień