GRY
 
 

Niezdarne dziecko - wiemy jak mu pomóc!

Twoje dziecko potyka się o własne nogi? Jest mniej zwinne od rówieśników? Sprawiają mu kłopot czynności, z którymi inne dzieci radzą sobie bez trudu? Sprawdź, skąd się bierze niezdarność u dzieci i co robić, by pomóc małemu gapciowi.

fot. Fotolia
U małych dzieci  niezdarność nie jest niczym niezwykłym,  bo przecież dopiero wszystkiego się uczą. W każdej grupie maluchów w tym samym wieku są jednak i takie, którym szczególnie często coś się przydarza. To właśnie one najczęściej się przewracają, dostają w nos piłką i strącają łokciem kubek. To one najsłabiej radzą sobie na placu zabaw i nie nadążają za kolegami...
Niezdarne dziecko często unika ruchu, ale może być i tak, że rusza się niemal non stop, robi to jednak chaotycznie i przez to często pakuje się w tarapaty (bo np. nie wyciąga odruchowo rąk przy upadku).
Skąd te kłopoty?  Jak pomóc małemu niezdarze i dlaczego warto zrobić to jak najszybciej?  Zapytaliśmy o to Annę Marczewską-Stręk, psychologa. 

Przyczyny niezdarności

Dziecko może być niezdarne z wielu różnych powodów, np. dlatego że:
  •  Nie miało okazji ćwiczyć. Chodziło na krótkie spacery (albo ciągle siedziało w wózku), rzadko bywało na placu zabaw, spędzało dużo czasu przed telewizorem albo bawiąc się na siedząco.
  • We wszystkim je wyręczano. Chciało zabawkę? Dostawało ją do ręki. Mocowało się z kapciami? Zakładano mu je. Przyzwyczaiło się, że nie musi wkładać w nic wysiłku i straciło wiele okazji do trenowania precyzji i planowania ruchów.
  • Boi się. Niektóre dzieci tak często są napominane („Nie biegaj!”, „Nie ruszaj!”, „Uważaj!"), że stają się nadmiernie ostrożne. 
  • Po prostu takie jest. My, dorośli, także różnimy się sprawnością. 
Redakcja poleca: Jaką rolę w twoim dzieciństwie odegrała babcia? [SONDA ULICZNA]
O to, jaką rolę w naszym dzieciństwie odegrała babcia zapytaliśmy przechodniów. W niedzielę obchodzimy Dzień Babci i z tej okazji życzymy wszystkim babciom dużo zdrowia i uśmiechu!

Kiedy do lekarza?

Jeśli dziecko często się przewraca,  choć już dawno nauczyło się chodzić,  porusza się dziwacznie (jego ruchy są bardzo spowolnione, zbyt szybkie albo niezborne i chaotyczne), bardzo odstaje od rówieśników (np. ma trzy lata i nie potrafi trafić łyżką do buzi), warto wybrać się z nim do lekarza. W grę może wchodzić m.in. :

  • Nieprawidłowość w układzie kostno-stawowym. Sprawne bieganie i utrzymywanie równowagi może utrudniać dziecku m.in. nieprawidłowe ustawienie stóp lub bioder. 
  • Wada wzroku. Żeby złapać piłkę albo zeskoczyć z krawężnika, trzeba ją dobrze widzieć i prawidłowo oceniać odległość. 
  • Minimalna dysfunkcja  w układzie nerwowym. Dotyczy to zwłaszcza dzieci z zagrożonej ciąży i tych, które miały problemy z przyjściem na świat, np. urodziły się za wcześnie, były niedotlenione, rozwijały się z opóźnieniem (albo i bez, ale ich ruchy wyglądały inaczej niż u rówieśników). 
  • Nadwaga. Zbyt pulchny  maluch szybciej się męczy, trudniej mu panować nad ciałem, biegać, wspinać się.
Uwaga! 
Zawsze trzeba iść z dzieckiem do lekarza, jeśli dziecko zrobiło się niezdarne po jakimś wypadku (np. po upadku ze schodów) albo po chorobie. 

Sprawdź także:  Co musi umieć trzylatek? 

Ocena (3 oceny)

5.3
Doładuj
Przeładuj