Wakacyjny dyżur w przedszkolu to kpina? „Weszłam i osłupiałam. Paniom nic się nie chce”
Mamy pięcioletniego Szymka, dla którego wyrwanie miejsca na lipcowym dyżurze w sąsiedniej placówce graniczyło z cudem. Musiałam składać wnioski, prosić o zaświadczenia z pracy i stawać na rzęsach. Myślałam, że najgorsze za nami, ale to, co zastałam w środku tygodnia, kiedy przyszłam odebrać syna wcześniej, po prostu zwaliło mnie z nóg.
Proszę mnie dobrze zrozumieć − nie mamy w Warszawie żadnych dziadków ani ciotek, którzy mogliby przejąć młodego choćby na jedno popołudnie. Prywatne półkolonie czy niania na pełen etat przy obecnych cenach i inflacji to dla nas prosta droga do bankructwa, bo stawki w wakacje szybują w kosmos. Publiczny dyżur był dla nas jedynym kołem ratunkowym. Od samego początku czułam jednak, że atmosfera w tym zastępczym przedszkolu jest lodowata. Panie w szatni patrzyły na nas takim wzrokiem, jakbyśmy byli wyrodnymi rodzicami, którzy podrzucają dziecko do więzienia, zamiast zorganizować mu luksusowe wczasy pod palmami. Wakacyjny dyżur w przedszkolu: zero kreatywności i bajki z rzutnika Szymek od pierwszego dnia płakał, nie chciał wchodzić do sali i powtarzał, że tam jest strasznie nudno. Myślałam, że to po prostu kwestia zmiany otoczenia i nowych kolegów z grupy. Prawda okazała się jednak o wiele bardziej prozaiczna i bolesna. W zeszłą środę skończyłam pracę szybciej i postanowiłam zrobić Szymkowi niespodziankę. Była godzina trzynasta, środek słonecznego, pięknego dnia. Spodziewałam się, że dzieciaki biegają po ogrodzie, bawią się w piaskownicy albo chociaż robią jakieś rysunki przy stolikach. Weszłam do budynku cicho, minęłam pusty korytarz i otworzyłam drzwi do sali. To, co tam zobaczyłam, dosłownie mnie wmurowało. W sali panował półmrok, rolety były zaciągnięte do połowy, a na wielkim dywanie siedziało blisko trzydzieścioro dzieciaków z różnych grup wiekowych. Wszystkie gapiły się jak zahipnotyzowane w ścianę, na której z rzutnika leciała jakaś głośna, durna bajka. Zero kreatywności, zero zabawek, totalna cisza i marazm. A gdzie były panie przedszkolanki? Trzy opiekunki siedziały zbite w kącie przy biurku, piły mrożoną kawę, przeglądały telefony i plotkowały w najlepsze, kompletnie odwrócone plecami do maluchów. Kiedy weszłam, żadna nawet nie podniosła głowy. Dopiero po chwili jedna z nich raczyła zauważyć moją obecność. Zamiast jakichkolwiek wyjaśnień, usłyszałam bezczelne, rzucone z pretensją pytanie: a pani po kogo, przecież odbiory są od piętnastej. Smutna rzeczywistość publicznych placówek W tamtym ułamku sekundy krew we mnie zawrzała. Moje dziecko, zamiast spędzać ciekawie czas na wakacyjnym dyżurze, spędza po sześć godzin dziennie przed ekranem, bo dorosłym kobietom nie chce się ruszyć palcem, żeby zorganizować im jakąkolwiek zabawę. Kiedy zapytałam ostro, dlaczego dzieci nie są na placu zabaw w taką piękną pogodę, usłyszałam zmęczonym głosem, że na zewnątrz jest za gorąco, a one nie będą biegać za tyloma grupami na raz, bo to są grupy łączone i dzieci się nie znają. To jest po prostu kpina z ludzi. Wychodzi na to, że my, rodzice, jesteśmy traktowani jak petenci, którzy bezczelnie zawracają głowę kadrze pedagogicznej. Przecież te panie nie pracują tam za karę, biorą za to pensje, a wakacyjny dyżur to nie są prywatne wczasy personelu, tylko normalne dni pracy placówki. Mam już dość milczenia i udawania, że wszystko jest super. Dziewczyny, błagam, napiszcie, jak to wygląda w Waszych miastach? Też zastałyście kiedyś taki smutny widok w salach, czy to tylko ja miałam takiego pecha i trafiłam na absolutne lenistwo? Bo ja po tym tygodniu mam po prostu złamane serce i potworne wyrzuty sumienia, że zostawiam tam mojego synka. Olga Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz też: Świetlice szkolne powinny działać w lipcu i sierpniu nawet do wieczora? „Rodzice mają prawo do wakacji”
„Zabrałam dziecko z miejskiego przedszkola. Po tygodniu w prywatnym syn wrócił z płaczem”
Kolorowe, nowocześnie wyposażone sale, ekologiczne posiłki, angielski codziennie i zajęcia dodatkowe wpisane w grafik. Dla wielu rodziców prywatne przedszkole wydaje się spełnieniem marzeń. Ale co, jeśli dziecko wcale tego nie chce? List naszej czytelniczki pokazuje, że czasem to, co wygląda „lepiej” na papierze, wcale nie daje dziecku poczucia bezpieczeństwa.
Napisała do nas mama 5-letniego chłopca, który przez półtora roku chodził do miejskiego, publicznego przedszkola. Kobieta przyznaje, że długo była zadowolona z placówki, ale z czasem zaczęła mieć poczucie, że jej syn „mógłby mieć więcej”. Pod wpływem rozmów ze znajomymi zdecydowała się przenieść go do prywatnego przedszkola. Bardzo szybko pożałowała tej decyzji. „Dałam się wkręcić, że dobre dzieciństwo musi być premium” „W publicznym przedszkolu było zwyczajnie. Bez modnych warsztatów, bez codziennych relacji w aplikacji dla rodziców, bez cateringu bio i zajęć z mindfulness dla czterolatków. Ale mój syn lubił tam chodzić. Miał swoich kolegów, uwielbiał panie i codziennie wracał z jakąś śmieszną historią. I chyba właśnie to ‘zwyczajnie’ zaczęło mi przeszkadzać. Wokół słyszałam ciągle, że dziś trzeba inwestować w dziecko od najmłodszych lat. Że prywatne placówki mają lepsze podejście, lepsze jedzenie, bardziej świadomą kadrę. Koleżanki pokazywały zdjęcia pięknych sal i planów zajęć swoich dzieci. A ja zaczęłam się zastanawiać, czy moje dziecko czegoś nie traci. Mąż był przeciwny zmianie, ale ja się uparłam. Uznałam, że robię coś dobrego. „Po tygodniu syn płakał rano w samochodzie” Pierwsze dni były dziwne, ale tłumaczyłam sobie, że syn musi się przyzwyczaić. Nowe miejsce było piękne. Pachniało świeżością i pieniędzmi. Dzieci miały zajęcia z hiszpańskiego, robotykę, eksperymenty, jogę. Problem w tym, że mój syn kompletnie się w tym nie odnalazł. Po kilku dniach zaczął mówić, że nie chce tam iść. Rano bolał go brzuch. Wieczorem pytał, czy może wrócić do starego przedszkola. Najbardziej rozbiło mnie to, co powiedział któregoś dnia w aucie. Rozpłakał się i zapytał: ‘Mamo, ale dlaczego zabrałaś mnie od moich pań i kolegów?’. Do dziś mam ciarki, kiedy o tym myślę. Ja skupiałam się na ofercie przedszkola, a on po prostu kochał swoje miejsce. Swoją grupę. To, że panie znały jego ulubiony kubek i wiedziały, że boi się hałasu podczas występów. W prywatnym przedszkolu wszystko było perfekcyjne, tylko moje dziecko było tam nieszczęśliwe. „Zrozumiałam, że dzieci mają inne potrzeby niż rodzice” Najgorsze było moje poczucie winy. Bo zdałam sobie sprawę, że ta zmiana była bardziej dla mnie niż dla niego. Chciałam mieć poczucie, że daję dziecku coś wyjątkowego. Że jestem ambitną, świadomą matką. Tylko że mój syn nie potrzebował kolejnych zajęć i idealnie skomponowanego menu. On potrzebował poczucia bezpieczeństwa. Po miesiącu wróciliśmy do miejskiego przedszkola. Panie przyjęły go tak ciepło, że sama się popłakałam. A on już pierwszego dnia wybiegł do kolegów, jakby wrócił do domu”. Nie każde dziecko potrzebuje „więcej” Historie rodziców pokazują, że wybór między publicznym a prywatnym przedszkolem rzadko jest prosty. Dla jednych dzieci dodatkowe zajęcia i nowoczesne podejście będą wspaniałą przygodą. Inne najlepiej odnajdą się tam, gdzie czują bliskość, przewidywalność i relacje. Łatwo dziś uwierzyć, że lepsze wyposażenie, bogatsza oferta czy wysokie czesne automatycznie oznaczają szczęśliwsze dziecko. Tymczasem wiele dzieci najbardziej potrzebuje rzeczy, których nie da się wpisać do folderu reklamowego: znajomych twarzy, ciepłej atmosfery i poczucia, że są po prostu u siebie. Zobacz także: „Przeniosłam dziecko z prywatnego przedszkola do państwowego. Po pierwszym zebraniu się rozbeczałam”
„Przeniosłam dziecko z prywatnego przedszkola do państwowego. Po pierwszym zebraniu się rozbeczałam”
Czy naprawdę wysokie czesne oznacza lepszą opiekę i większą troskę o dziecko? Coraz więcej rodziców zaczyna w to wątpić. Historia naszej czytelniczki pokazuje, że czasem warto zaryzykować.
Napisała do nas mama niespełna 5-letniego chłopca, który przez półtora roku chodził do prywatnego przedszkola. Kobieta przyznaje, że długo wierzyła, iż płatna placówka daje dziecku więcej: lepszą opiekę, większą uwagę i bardziej świadomą kadrę. Kilka miesięcy temu podjęła jednak decyzję o przeniesieniu syna do miejskiego przedszkola, w trakcie roku. To, co przeżyła po pierwszym zebraniu z rodzicami, kompletnie ją zaskoczyło. „Czułam się jak wyrodna matka, kiedy go wypisywałam” „Nie ukrywam – miałam ogromne wyrzuty sumienia. Wszyscy wokół powtarzali, że skoro raz posłaliśmy dziecko do prywatnego przedszkola, to cofanie się do państwowego jest jak zabieranie mu czegoś lepszego. Serio, słyszałam teksty typu: ‘Oj, zobaczysz różnicę’, ‘Tam jest masówka’, ‘Nikt nie będzie miał czasu dla twojego dziecka’. A prawda jest taka, że już od kilku miesięcy w tamtym prywatnym przedszkolu coś mi nie grało. Wszystko było piękne na Instagramie. Drewniane zabawki, angielski codziennie, joga dla maluchów, warsztaty sensoryczne i ekologiczne obiady. Tylko że za tym wszystkim zaczęłam widzieć dzieci, które były przebodźcowane i wiecznie zmęczone. Mój syn codziennie wracał rozdrażniony. Najgorsze było jednak to, że kiedy próbowałam rozmawiać z kadrą, czułam się jak klientka, która przyszła reklamować usługę. Wszystko było wyuczone, profesjonalne i... kompletnie bez emocji. Dzieci miały generować zyski. Tylko to się liczyło, pieniądze. Podjęliśmy decyzję o zmianie przedszkola, bo wszystko we mnie krzyczało, że ta placówka jak z ulotki nie jest tym, czego moje dziecko potrzebuje. A jednocześnie czułam, jakbym oblewała jakiś egzamin z macierzyństwa, bo przez lata wierzyłam, że prywatne znaczy lepsze. „Po pierwszym zebraniu siedziałam w aucie i płakałam” Na pierwsze zebranie w państwowym przedszkolu szłam zestresowana. Wyobrażałam sobie panie, którym się nic nie chce, wieczne pretensje i rodziców siedzących z telefonami w rękach. Wtedy przeżyłam szok. Nauczycielka świetnie znała dzieci i rodziców. Wiedziała, kto ma problem z zasypianiem, kto tęskni za mamą, kto lubi rysować, a kto potrzebuje więcej czasu przy jedzeniu. Mówiła o nich tak... czule. Normalnie czule. Jedna z mam zapytała, czy można zrobić dyżury przy pieczeniu ciast na wiosenny piknik. Inna zaoferowała pomoc przy dekoracjach sali. Rodzice rozmawiali ze sobą normalnie, bez przechwalania się dodatkowymi zajęciami i wakacjami za granicą. Po zebraniu zamknęłam się w aucie i się rozpłakałam. Chyba pierwszy raz od dawna poczułam, że moje dziecko jest po prostu... zaopiekowane. Nie ‘rozwijane’, nie ‘stymulowane’, nie przygotowywane do sukcesu. Po prostu zauważone. I wtedy dotarło do mnie, jak bardzo wmówiono nam, że dobra matka musi kupować dziecku wszystko w wersji premium, a dziecko potrzebuje przede wszystkim bezpieczeństwa, czułości i poczucia, że jest zauważone”. Nie ma jednej odpowiedzi Historia tej mamy poruszyła wielu rodziców w naszej redakcji. Bo prawda jest taka, że doświadczenia rodzin bywają skrajnie różne. Są świetne prywatne przedszkola pełne ciepłych, zaangażowanych ludzi. Są też publiczne placówki, w których dzieci i rodzice nie czują się dobrze. Ale bywa również odwrotnie. Trudno dziś jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie, które przedszkole jest „lepsze”. Wysokie czesne nie zawsze oznacza uważność, empatię i dobrą opiekę. Tak samo państwowe przedszkole nie musi oznaczać miejsca, gdzie „nikomu się nie chce”. W wielu historiach najważniejsze okazuje się coś zupełnie innego: relacje, poczucie bezpieczeństwa i zwykła ludzka uważność na drugiego człowieka. Zobacz także: Ciocia z przedszkola odmówiła przewijania dziecka. „Z dzidziami w pieluchach zostaje się w domu” Karmią przedszkolaki awokado i ube. „Może wyjdę na nowobogacką, ale przynajmniej wiem, za co płacę” „Moje dziecko poślę do leśnego przedszkola. Nie pozwolę opiekunkom kisić Mikołajka w sali”
„Moje dziecko poślę do leśnego przedszkola. Nie pozwolę opiekunkom kisić Mikołajka w sali”
Nie zamierzam godzić się na to, by mój trzyletni syn spędzał najpiękniejsze lata dzieciństwa zamknięty w dusznej sali, dlatego podjęłam decyzję, która u wielu osób budzi zdziwienie.
Piszę do Was, ponieważ mam serdecznie dość krytycznych spojrzeń innych matek i wiecznego narzekania moich własnych rodziców na to, jak zamierzam wychować swojego syna. Mikołajek od września idzie do przedszkola. Kiedy koleżanki z placu zabaw prześcigają się w opowieściach o tym, która placówka ma nowocześniejsze tablety i zajęcia z programowania dla trzylatków, ja tylko uśmiecham się pod nosem. Moje dziecko poślę do leśnego przedszkola. Nie pozwolę opiekunkom kisić Mikołajka w sali przez osiem godzin dziennie, tylko dlatego, że tak jest wygodniej dla systemu i pań, które panicznie boją się każdej kropli deszczu czy plamy z błota na spodniach. Plastikowy świat tradycyjnych placówek, czyli dlaczego uciekam z systemu Zanim podjęłam tę decyzję, odwiedziłam kilka tradycyjnych, publicznych i prywatnych przedszkoli w mojej okolicy. Scenariusz wszędzie wyglądał tak samo − piękne, pastelowe ściany, podłogi lśniące od chemii dezynfekującej i sterty plastikowych zabawek, które robią wszystko za dziecko. Najbardziej uderzyło mnie jednak to, jak wygląda tam kwestia wychodzenia na zewnątrz. W jednym z miejsc pani dyrektor z dumą pokazała mi mały, ogrodzony wysoką siatką plac zabaw z bezpieczną, gumową nawierzchnią. Na moje pytanie, jak często dzieci wychodzą na dwór jesienią czy zimą, usłyszałam z rozbrajającą szczerością: „Ojej, jak wieje albo kropi, to siedzimy w sali, bo zaraz połowa grupy byłaby chora, a rodzice mieliby pretensje”. Wtedy zrozumiałam, że zwykłe przedszkole to krzywda dla żywego, ciekawego świata dziecka. Zamykanie kilkulatków w sterylnych boksach i ograniczanie ich kontaktu z naturą do trzydziestu minut na sztucznej trawie to hamulec dla ich rozwoju. Dzieci potrzebują bodźców, potrzebują dotykać kory drzew, biegać po trawie, obserwować mrówki i uczyć się świata wszystkimi zmysłami. W tradycyjnej sali Mikołajek byłby tylko kolejnym numerkiem w dzienniku, który ma cicho siedzieć przy stoliku i kolorować kserówki. Ja chcę dla niego czegoś zupełnie innego. Leśne przedszkole to jedyny ratunek dla zdrowia i psychiki malucha? W leśnym przedszkolu nie ma ścian. Nie ma klimatyzacji, plastikowych grających klocków ani zakazów typu „Nie brudź się”. Dzieci spędzają na świeżym powietrzu prawie cały dzień, niezależnie od tego, czy świeci słońce, czy sypie śnieg, czy akurat trwa majowa ulewa. Oczywiście, mają swoją bazę, ciepłą jurtę lub drewniany domek, gdzie jedzą posiłki i mogą się ogrzać, ale ich prawdziwą salą dydaktyczną jest las. Kiedy opowiadam o tym mojej mamie, ona łapie się za głowę: „Przecież on ci tam zamarznie! Będzie wiecznie chory!”. To bzdura, która wynika z totalnej niewiedzy. Dzieci pozbawione kontaktu z przyrodą są bardziej podatne na stres, mają problemy z koncentracją, częściej chorują i zmagają się z wadami postawy. W leśnym przedszkolu Mikołajek będzie budował swoją odporność w naturalny sposób. Zamiast sterylnego powietrza pełnego zarazków w zamkniętej sali, będzie oddychał pełną piersią. Błoto, patyki, kamienie − to są najlepsze zabawki edukacyjne, jakie stworzył świat. One rozwijają kreatywność milion razy lepiej niż najdroższy tablet czy interaktywny robot. Wolność, brudne kolana i prawdziwe dzieciństwo bez barier Wiem, że moja decyzja oznacza, iż codziennie będę odbierać z przedszkola dziecko umorusane od stóp do głów. I wiecie co? Nie mogę się tego doczekać! Brudne dziecko to dziecko szczęśliwe, które miało odwagę doświadczać świata bez strachu, że dostanie burę za zniszczone ubranie. Chcę, żeby mój syn potrafił rozpalić bezpieczne ognisko, żeby wiedział, które leśne owoce są jadalne, i potrafił rozpoznać ślady zwierząt. Chcę wychować człowieka wolnego, silnego, który poradzi sobie w każdych warunkach, a nie delikatną roślinkę cieplarnianą, dla której wiatr o prędkości dwudziestu kilometrów na godzinę to powód do natychmiastowego lądowania na zwolnieniu lekarskim. Wybieram leśne przedszkole, bo głęboko wierzę, że to inwestycja w psychiczną stabilność mojego syna. Tam dzieci uczą się prawdziwej współpracy, pomagają sobie nawzajem przeskakiwać przez powalone pnie, budują szałasy i wspólnie szukają skarbów natury. Nie ma tam chorej rywalizacji o to, kto ma ładniejsze buty, bo wszystkie buty i tak zaraz będą w błocie. Mam nadzieję, że mój list skłoni chociaż kilkoro rodziców do refleksji. Przestańmy kisić nasze dzieci w zamkniętych pomieszczeniach. Dajmy im przestrzeń, dajmy im wolność i pozwólmy im po prostu być dziećmi, dopóki system nie wtłoczy ich w ramy szkolnych ławek. Ala Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz też: Matka pozwoliła dziecku nie zjeść obiadu. Babcia nie miała litości: „To rodzicielstwo uległości”
Podejrzała przedszkolanki na placu zabaw. Matka: „Siedzą tylko w telefonach. Za to płacę 3 tys. miesięcznie?”
Myślałam, że za trzy tysiące złotych miesięcznie kupuję mojemu dziecku bezpieczeństwo i pełną uwagę, ale to, co zobaczyłam przez szpary w płocie, odebrało mi mowę.
Droga Redakcjo! Wciąż się trzęsę z emocji i nie wiem, czy to ja jestem przewrażliwiona, czy świat naprawdę stanął na głowie. Mój syn, trzyletni Igorek, od września chodzi do jednego z droższych prywatnych przedszkoli w naszym mieście. Wybraliśmy je z mężem starannie: ekologiczne posiłki, język angielski, małe grupy i rzekomo indywidualne podejście. Miesięcznie kosztuje nas to, razem z wyżywieniem i zajęciami dodatkowymi, niecałe trzy tysiące złotych. To połowa mojej pensji, ale uznaliśmy, że na dziecku nie będziemy oszczędzać. Chcieliśmy mieć pewność, że Igorek jest pod najlepszą możliwą opieką, kiedy my pracujemy. Dzisiaj ta pewność pękła jak bańka mydlana. Szokująca prawda za zamkniętą bramą przedszkola Coś mnie tknęło, żeby dzisiaj podjechać pod przedszkole wcześniej. Miałam wolne przedpołudnie i pomyślałam, że zobaczę, jak mój synek radzi sobie na placu zabaw. Nie chciałam wchodzić do środka i robić zamieszania, więc zaparkowałam przecznicę dalej i podeszłam pod ogrodzenie placówki od strony parku. Dzieci właśnie wyszły na dwór. Słonko świeciło, maluchy biegały, krzyczały − normalny widok. Ale to, co robiły panie przedszkolanki, normalne już nie było. Na placu były dwie grupy, czyli cztery opiekunki. Wszystkie, bez wyjątku, usiadły na jednej ławce w cieniu. Myślicie, że rozmawiały ze sobą o dzieciach? Albo chociaż patrzyły, czy nikt nie spada ze zjeżdżalni? Skądże! Każda z nich, jak na komendę, wyciągnęła telefon. Przez półtorej godziny − bo tyle tam stałam z zegarkiem w ręku − one dosłownie wrosły w te ekrany. Co chwilę któraś wybuchała śmiechem, pokazywała coś koleżance na wyświetlaczu, a dzieci w tym czasie robiły, co chciały. To nie była chwila, to był standard ich pracy. Za co płacą rodzice w prywatnych placówkach? W pewnym momencie mała dziewczynka, może z grupy Igorka, przewróciła się i zaczęła głośno płakać. Pani, która siedziała najbliżej, nawet nie drgnęła przez pierwsze kilkanaście sekund. Dopiero gdy inne dziecko do niej podbiegło i zaczęło szarpać ją za rękaw, łaskawie odłożyła telefon, westchnęła z wyraźnym poirytowaniem i podeszła do płaczącego malucha. Otrzepała jej kolanka od niechcenia i... wróciła do scrollowania Facebooka czy innego TikToka. Czułam, jak rośnie we mnie agresja. Za co ja płacę te trzy tysiące? Za to, żeby panie miały darmowe Wi-Fi i czas na plotki w sieci? Przecież to jest przedszkole prywatne, tu standardy powinny być najwyższe! Gdybym ja w swojej pracy, siedząc w biurze, przez półtorej godziny gapiła się w telefon, zamiast wykonywać obowiązki, wyleciałabym z hukiem tego samego dnia. A tutaj mówimy o żywych istotach, o małych dzieciach, które nie mają instynktu samozachowawczego. Wystarczy sekunda, żeby któryś maluch spróbował przejść górą przez płot albo wsadził palec tam, gdzie nie trzeba. Te kobiety miały to kompletnie gdzieś. Telefony w przedszkolu to plaga naszych czasów Zastanawiam się teraz, co mam zrobić. Czy iść do pani dyrektor i zrobić awanturę? Przecież zaraz uznają mnie za roszczeniową matkę, która się czepia. Ale czy to jest czepianie się? W ofercie przedszkola czytałam o stymulowaniu rozwoju poprzez zabawę na świeżym powietrzu. Gdzie tu jest stymulacja, skoro pani nawet nie nawiązuje kontaktu wzrokowego z dzieckiem? One są tam tylko ciałem, a duchem siedzą w wirtualnym świecie. Najbardziej boli mnie to, że Igorek po powrocie do domu zawsze mówi, że panie są miłe. Oczywiście, że są miłe, bo na wszystko mu pozwalają, skoro i tak go nie widzą! Nie po to rezygnuję z wielu rzeczy, żeby opłacić to drogie przedszkole, by moje dziecko było traktowane jak mebel, który trzeba tylko przewietrzyć na dworze. Czuję się oszukana i okradziona z poczucia bezpieczeństwa. Czy naprawdę w dzisiejszych czasach nie da się wytrzymać kilku godzin bez telefonu, zwłaszcza gdy odpowiada się za życie innych? Mam ochotę zabrać syna z tej placówki jeszcze dzisiaj, ale boję się, że wszędzie jest tak samo − kolorowe ściany, drogie czesne i opiekunki, które widzą świat tylko przez szklany ekran. Magda, mama Igora Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz też: Dziadkowie to nie darmowa służba na pstryknięcie. „Gdy synowa podrzuciła mi wnuki, usłyszała tylko 3 słowa”
5 cech bystrych dzieci. Nr 3 brzmi znajomo? Świetnie! Świadczy o ogromnym potencjale
Zamiast tracić cierpliwość przy kolejnej kłótni o kolor skarpetek, spójrz na to okiem eksperta – to może być sygnał, że twój maluch ma zadatki na genialnego lidera. Sprawdź, dlaczego punkt numer 3 z naszej listy to powód do dumy, a nie do wstydu przed rodziną.
To, co czasem błędnie interpretujemy jako upór czy niegrzeczność, w rzeczywistości jest „paliwem rakietowym” dziecięcych umysłów. Jeśli czujesz, że twój maluch rzuca ci wyzwania na każdym kroku, prawdopodobnie masz w domu małego odkrywcę o ogromnym potencjale. Bystre dziecko. Niestandardowe myślenie i nienasycona ciekawość świata Bystre dzieci nie przyjmują świata na wiarę; one go dekonstruują i składają na nowo w swojej głowie. Ich mózgi pracują na najwyższych obrotach, co objawia się w bardzo konkretny sposób. Oto 5 cech, które świadczą o tym, że twoje dziecko ma wyjątkowo chłonny umysł: 1. Nienasycona potrzeba pytania „dlaczego?”. To nie jest zwykłe zainteresowanie otoczeniem. Bystre dziecko nie zadowoli się zdawkową odpowiedzią. Ono musi poznać mechanizm działania, przyczynę i skutek. Ta dociekliwość to fundament inteligencji analitycznej i naukowej pasji, która w przyszłości pozwoli mu rozwiązywać skomplikowane problemy. 2. Błyskawiczne kojarzenie odległych faktów. Takie maluchy mają tzw. myślenie sieciowe. Potrafią przypomnieć sobie szczegół sprzed kilku miesięcy i powiązać go z obecną sytuacją, wyciągając z tego logiczny (i często zaskakujący) wniosek. Zauważają detale, które nam umykają, jak zmiana koloru guzików u pani w sklepie czy inny rytm silnika w aucie taty. 3. Nieustanne negocjowanie i „upór”. To cecha, która najbardziej testuje naszą cierpliwość. Jeśli twoje dziecko ma odpowiedź na każdy argument i potrafi godzinami dyskutować o tym, dlaczego akurat dziś powinno zjeść kolację w kostiumie dinozaura, to znakomita wiadomość. To świadczy o ogromnej sile charakteru, asertywności i wysokiej inteligencji werbalnej. Tak rodzą się liderzy, którzy nie dają sobą manipulować. 4. Wysoka wrażliwość emocjonalna. Bystre dzieci często czują mocniej. Mają niezwykle wyczulone anteny emocjonalne; potrafią przejąć się losem chorego zwierzęcia lub wyczuć smutek rodzica, zanim ten go okaże. Ta empatia to fundament inteligencji emocjonalnej (EQ), która jest kluczowa w budowaniu zdrowych relacji w dorosłym życiu. 5. Błyskawiczna nuda i głód stymulacji. Bystry umysł nienawidzi powtarzalności. Gdy dziecko opanuje już daną umiejętność lub zrozumie zasadę działania zabawki, natychmiast traci nią zainteresowanie. To nie brak koncentracji, a sygnał, że mózg domaga się kolejnego, trudniejszego wyzwania. Kto tu rządzi? Dlaczego potencjał wymaga mądrego prowadzenia Zrozumienie, że te cechy są darem, a nie problemem wychowawczym, zmienia wszystko. Dziecko o dużym potencjale intelektualnym często potrzebuje logicznych uzasadnień zamiast suchych nakazów. Jeśli potrafisz go przekonać mądrym argumentem, budujesz w nim poczucie, że jego zdanie ma znaczenie, co tylko potęguje jego chęć do nauki. Jako rodzice bystrych dzieci jesteśmy trochę jak kustosze w muzeum, które codziennie musi zmieniać wystawę. To wyczerpujące, ale widok tego błysku w oku, gdy maluch odkrywa coś nowego, jest wart każdej minuty poświęconej na kolejną dyskusję. Lekcja dla rodzica: jak nie zgasić tego ognia? Najważniejsze to nie mylić bystrości z arogancją. Dziecko, które kwestionuje zasady, po prostu chce zrozumieć świat, a nie zrobić nam na złość. Dając mu przestrzeń do dyskusji i stymulując jego ciekawość, dajemy mu najlepszy start w dorosłość. Pamiętajmy, że ci mali mistrzowie negocjacji to przyszli wynalazcy, artyści i wizjonerzy. Naszym zadaniem jest tylko − i aż − dotrzymać im kroku i nie pozwolić, by ta niesamowita energia została stłamszona przez sztywne ramy. Zobacz też: Pokazała zadanie domowe z matematyki dla 3-klasistów. „Edukacja w Polsce zmierza donikąd”
„Córka nie znosi leżakować, a przedszkolanki ją zmuszają. Dobrze wiem, co wtedy robią”
Czuję, jak narasta we mnie wściekłość za każdym razem, gdy rano odprowadzam moją czteroletnią córeczkę do przedszkola. To, co dzieje się w naszej placówce pod płaszczem „odpoczynku”, woła o pomstę do nieba i nie mogę dłużej o tym milczeć.
Moja Zuzia to żywe srebro, dziecko pełne energii, które od drugiego roku życia nie sypia w dzień, a tymczasem w przedszkolu codziennie przechodzi przez emocjonalną katorgę. Leżakowanie pod przymusem − czy to jeszcze opieka, czy już tresura? Wyobraźcie sobie Państwo dziecko, które przez półtorej godziny musi leżeć bez ruchu na twardym leżaku, w przyciemnionej sali, patrząc się w sufit. Zuzia wraca do domu i opowiada mi z płaczem, że pani nie pozwala nawet drgnąć nogą. Jeśli dziecko choćby szeptem spróbuje zagadać do kolegi, jest natychmiast uciszane i dyscyplinowane. Dla mnie to nie jest żadna regeneracja, to jest zwykła tresura i łamanie dziecięcej psychiki. Najgorsze jest to, że nikt nie bierze pod uwagę indywidualnych potrzeb dziecka. Każdy maluch jest inny − jeden potrzebuje drzemki, inny chce w tym czasie porysować albo pooglądać książeczkę. Ale nie w naszym przedszkolu! Tutaj panuje system „wszyscy do łóżek”. Próby rozmowy z wychowawczyniami kończą się ścianą. Słyszę tylko, że taki jest program i że dzieci muszą odpocząć. Ale czyje to jest pragnienie? Dziecka, które ma ochotę biegać, czy może kogoś, kto chce mieć chwilę świętego spokoju? Dobrze wiem, co przedszkolanki robią w czasie ciszy poobiedniej Nie dajmy się oszukać − ten cały odpoczynek to jeden wielki prezent dla personelu. Dobrze wiem, co wtedy robią panie przedszkolanki, kiedy dwudziestka dzieci leży w bezruchu, udając, że śpi. To jest ten magiczny czas na ciepłą kawę, na plotki w kanciapie i na scrollowanie Facebooka. Przecież to idealny układ: dzieci spacyfikowane, cisza na korytarzu, można odpocząć od wrzasków. Boli mnie to, że za moje pieniądze i za podatki nas wszystkich moje dziecko jest zmuszane do nudy i cierpienia, tylko po to, żeby panie miały przerwę. Gdyby te kobiety miały w sobie odrobinę powołania, to zorganizowałyby dla dzieci nieśpiących jakąś cichą zabawę w innym kącie sali. Można przecież czytać bajki, układać puzzle, cokolwiek! Ale to wymagałoby wysiłku, zaangażowania i pilnowania grupy. Łatwiej jest po prostu zgasić światło i kazać wszystkim zamknąć oczy. To jest pójście na łatwiznę kosztem emocji naszych dzieci, które czują się uwięzione na tych swoich leżaczkach. Skutki leżakowania widać gołym okiem Efekty tego są fatalne. Zuzia stała się nerwowa, rano symuluje ból brzucha, żeby tylko nie iść do przedszkola, a wieczorami nie może zasnąć do 22:00, bo przez pół dnia była zmuszana do bezczynności. Przedszkolanki chyba nie rozumieją, że rozbijają nam cały domowy rytm dnia. To jest brak szacunku do rodzica i do biologii dziecka. Uważam, że czas z tym skończyć. Przedszkole powinno być miejscem, w którym dziecko czuje się bezpiecznie i gdzie szanuje się jego potrzeby. Przymusowe leżakowanie to relikt poprzedniej epoki, który służy wyłącznie wygodzie personelu. Jeśli panie chcą pić kawę w spokoju, to niech znajdą sobie inną pracę, a nie traktują naszych dzieci jak przeszkody w plotkowaniu. Mam nadzieję, że inne mamy, które mają podobne doświadczenia, też zaczną głośno o tym mówić. Nasze dzieci to nie są lalki, które można odłożyć na półkę, kiedy dorośli mają ochotę na przerwę. Z poważaniem, Ewelina S. Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz też: „Myślałam, że nauczą moją Tosię siadania na nocnik. Niestety przedszkolanki sobie nie radzą”
„Nie dam rady odpieluchować 3-latki”. Matka oburzona wymaganiami przedszkola
Rekrutacja do przedszkoli jeszcze się nie zaczęła, a emocje już sięgają zenitu. Trafił do nas list od mamy 2-letniej dziewczynki, która – szukając odpowiedniej placówki – natknęła się na warunek, który ją zszokował. Czy przedszkole naprawdę ma prawo stawiać takie wymagania?
„Moja córka ma dopiero dwa lata. Już teraz czuję presję” Piszę do was, bo czuję ogromną frustrację i bezsilność. Moja córka skończyła dwa lata we wrześniu. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, we wrześniu 2026 roku miałaby rozpocząć przedszkole jako trzylatka. To przecież normalny wiek. Taki, w którym wiele dzieci dopiero oswaja się z nocnikiem. Zaczęłam już rozglądać się za placówką – wiem, że rekrutacje ruszają pod koniec lutego, na początku marca, a dobre przedszkola szybko się zapełniają. Zadzwoniłam więc do jednej z nich, żeby zapytać o ofertę, adaptację, podejście do dzieci. I wtedy usłyszałam coś, co ścięło mnie z nóg – „dzieci przyjmowane do przedszkola powinny być odpieluchowane”. Odłożyłam słuchawkę z poczuciem, że ktoś właśnie postawił mi nierealne wymagania. Starszy syn odpieluchował się późno – i co z tego? Mam starszego syna, dziś ośmiolatka. Był w pieluchach długo – do czwartego roku życia. Próbowaliśmy wszystkiego – nocnik, nakładka, książeczki, nagrody, cierpliwość. Nic nie działało szybciej, niż pozwalała na to jego gotowość. Lekarka i psycholog uspokajali – rozwija się prawidłowo, po prostu potrzebuje czasu. Dziś jest samodzielnym, mądrym chłopcem. Nikt nie pyta, kiedy dokładnie przestał nosić pieluchę. Moja córka rozwija się bardzo podobnie. Widzę to – w emocjach, w tempie, w reakcjach. I naprawdę boję się, że mimo starań nie będzie w pełni odpieluchowana na czas. Czy to oznacza, że nie zasługuje na miejsce w przedszkolu? Przedszkole to edukacja czy selekcja „gotowych” dzieci? Najbardziej boli mnie ton tych wymagań – zero elastyczności, zero zrozumienia. Jakby każde dziecko było produktem, który musi spełniać checklistę, inaczej odpada. Rozumiem organizację pracy, rozumiem trudności kadrowe. Ale czy naprawdę rozwiązaniem jest przerzucanie całej odpowiedzialności na rodziców? Czy przedszkole nie powinno wspierać dzieci w nauce samodzielności, zamiast oczekiwać, że przyjdą już „gotowe”? Mam wrażenie, że coraz częściej zapominamy, czym jest rozwój dziecka – nierówny, indywidualny, niepodlegający sztywnym terminom. Komentarz redakcji Wymóg pełnego odpieluchowania bywa spotykany w regulaminach przedszkoli, ale warto pamiętać – prawo oświatowe nie uzależnia przyjęcia dziecka do przedszkola od tej umiejętności. Trzylatek ma prawo być na różnym etapie rozwoju, także w sferze fizjologicznej. List tej mamy pokazuje coś jeszcze – jak wcześnie zaczyna się presja i selekcja, które niewiele mają wspólnego z realnymi potrzebami dzieci. Warto pytać, rozmawiać i nie bać się kwestionować zasad, które z troską o rozwój mają niewiele wspólnego. Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz także: Umęczyłam się z odpieluchowaniem synka, a panie wszystko zepsuły. Weszłam do sali i popłynęły mi łzy
„Wyszukiwanki” – seria, która uczy miłości do miast. Zabawa, edukacja i… lokalny patriotyzm
Czy książka obrazkowa może rozwijać uważność, uczyć o polskich miastach i jednocześnie wzmacniać poczucie wspólnoty? Seria „Wyszukiwanki” autorstwa Diany Hangartner udowadnia, że tak. To cykl stworzony dla przedszkolaków i dzieci w wieku wczesnoszkolnym – łączy zabawę, naukę i lokalny patriotyzm w naturalny, lekki sposób – poprzez wspólne odkrywanie ilustracji.
Jak działa „Wyszukiwanka”? Każda książka zabiera dzieci do jednego konkretnego miasta. Na dużych, bogatych ilustracjach ukryto postaci, obiekty i sytuacje – zadaniem dziecka jest je odnaleźć, samodzielnie lub z dorosłym. Dzięki temu mali czytelnicy ćwiczą koncentrację, spostrzegawczość, wzbogacają słownictwo i – co ważne – poznają charakterystyczne miejsca oraz kulturę danego miasta. To nie tylko zabawa. Jak podkreśla autorka i twórczyni koncepcji, Diana Hangartner: „Wyszukiwanki to książki, które kształtują uważność i rozwijają wyobraźnię, a jednocześnie wzmacniają lokalną tożsamość. Zachęcają dzieci do myślenia o mieście nie tylko jako o przestrzeni, ale także o wspólnocie i codziennym doświadczeniu. To narzędzie edukacyjne, które może być wykorzystywane w domu, przedszkolu i podczas warsztatów rodzinnych.”. Gdańsk, Warszawa, Kraków… a teraz Wrocław Seria rozwija się dynamicznie. Do tej pory ukazały się: „Gdańsk. Wyszukiwanka” – ilustracje: Ewa Poklewska-Koziełło „Warszawa. Wyszukiwanka” – ilustracje: Marta Ignerska „Kraków. Wyszukiwanka” – ilustracje: Aleksandra Fabia Wszystkie tytuły zdobyły uznanie rodziców oraz wychowawców – przede wszystkim dlatego, że łączą wartości edukacyjne z realną przyjemnością wspólnego czytania. Kolejna część – poświęcona Wrocławiowi – będzie miała premierę m.in. na Targach Książki w Krakowie. Każdy tytuł tworzony jest we współpracy z artystką silnie związaną z miastem, które przedstawia. Dzięki temu książki są nie tylko atrakcyjne wizualnie, ale też wierne lokalnemu charakterowi. Edukacja, bezpieczeństwo i ekologia „Wyszukiwanki” zaprojektowano z myślą o najmłodszych – nie tylko merytorycznie, ale również technicznie. Każdy tytuł ma: kartonikową, trwałą oprawę – dostosowaną do intensywnego użytkowania, bezpieczne, nietoksyczne farby, papier z certyfikatem FSC, „Gdańsk. Wyszukiwanka” uzyskała dodatkowo dofinansowanie z Gdańskiego Funduszu Promocji Wydawnictw. To nie jest książka „na chwilę” – to publikacja, która może rosnąć razem z dzieckiem i wracać do niego na kolejnych etapach rozwoju. Kim jest twórczyni serii? Za koncepcją, redakcją i kreatywną produkcją stoi Diana Hangartner – autorka, założycielka Wydawnictwa Blask i absolwentka London Business School. Łączy analityczne, strategiczne podejście z prawdziwą pasją do literatury dziecięcej wspierającej rozwój emocjonalny i poznawczy najmłodszych. Artystki współtworzące serię: Ewa Poklewska-Koziełło – „Gdańsk. Wyszukiwanka” Marta Ignerska – „Warszawa. Wyszukiwanka”, dwukrotna laureatka Bologna Ragazzi Award Aleksandra Fabia – „Kraków. Wyszukiwanka”, laureatka UNESCO Kraków City Literature Award 2022 Seria „Wyszukiwanki” to więcej niż książka do oglądania – to zaproszenie do rozmowy o mieście, ludziach i codzienności. Tak zaczyna się dziecięca ciekawość świata… i miłość do miejsc, które mamy tuż obok.
Dzieci w przedszkolach przestaną się bawić? Rodzice oburzeni planami MEN: „To koniec dzieciństwa”
Ministerstwo Edukacji Narodowej szykuje rewolucję: od 2026 roku przedszkolaki, zamiast bawić się, będą realizować cele edukacyjne. Rodzice i nauczyciele są oburzeni – mówią wprost: „to koniec dzieciństwa”.
Ministerstwo Edukacji Narodowej ogłosiło plan reformy wychowania przedszkolnego, która ma wejść w życie we wrześniu 2026 roku. Projekt pod nazwą „Reforma 2026. Kompas jutra” powstał we współpracy z Instytutem Badań Edukacyjnych – Państwowym Instytutem Badawczym. Reforma obejmie wszystkie przedszkola na terenie Polski i zakłada fundamentalne zmiany w sposobie kształcenia najmłodszych dzieci. Co zakłada reforma przedszkoli 2026? Nowy model wychowania przedszkolnego ma być oparty na realizacji ściśle określonych celów edukacyjnych. To oznacza odejście od dotychczasowej praktyki opartej na zabawie i wprowadzenie obowiązkowych działań ukierunkowanych na rozwijanie wiedzy i umiejętności przydatnych w rozwiązywaniu codziennych problemów. Najwięcej kontrowersji wzbudzają proponowane zmiany w podstawie programowej wychowania przedszkolnego. MEN informuje, że dokument ten ma być „zorientowany na głębokie uczenie się”, aby dzieci już na etapie przedszkola nabywały umiejętności przydatne poza murami placówki oraz w szkole. W praktyce oznacza to wprowadzenie konkretnych wymagań edukacyjnych oraz odejście od swobodnej zabawy jako głównej formy aktywności dziecka. Planowana zmiana ma przygotować przedszkolaków do funkcjonowania w systemie szkolnym. Rodzice i pedagodzy obawiają się jednak, że dzieci zostaną pozbawione czasu na beztroską zabawę, która dotychczas stanowiła fundament ich rozwoju. Obowiązki i ocenianie dzieci w przedszkolu Nowa reforma przewiduje także wprowadzenie systemu oceniania efektów edukacyjnych dzieci w wieku przedszkolnym. Każdy przedszkolak będzie musiał osiągać określone cele, by móc bez przeszkód kontynuować edukację na poziomie szkoły podstawowej. Chociaż Ministerstwo nie przedstawiło jeszcze szczegółowych wytycznych dotyczących konkretnych zadań i umiejętności, które dzieci mają opanować, wiadomo już, że nacisk położony zostanie na rozwój praktycznych kompetencji. Według opinii wielu nauczycieli wychowania przedszkolnego może to prowadzić do zbyt dużego obciążenia dzieci obowiązkami nieadekwatnymi do ich wieku. Rodzice protestują: dzieci stracą beztroskę Propozycja zmian spotkała się z natychmiastową i szeroką krytyką ze strony rodziców oraz nauczycieli. Wielu z nich alarmuje, że planowana reforma jest sprzeczna z ideą wychowania przedszkolnego, które powinno opierać się na wspieraniu rozwoju emocjonalnego i społecznego poprzez zabawę. Znajomi rodzice przedszkolaków, z którymi rozmawiałam, mówią wprost: „to koniec dzieciństwa”. Ich zdaniem przedszkole powinno być przestrzenią bezpieczną, kreatywną i wolną od presji edukacyjnej. Dodają, że nowa podstawa programowa może prowadzić do sytuacji, w której dzieci będą zmuszone do siedzenia przy stolikach, odrabiania zadań i konkurowania ze sobą, co zaburzy ich naturalny rozwój. Jak zgłosić sprzeciw w konsultacjach MEN? Ministerstwo Edukacji Narodowej uruchomiło konsultacje społeczne dotyczące reformy przedszkoli. Każdy obywatel może zgłosić swoje uwagi i propozycje zmian do 18 grudnia 2025 roku. Formularz konsultacyjny dostępny jest na oficjalnej stronie resortu edukacji pod adresem: https://www.gov.pl/web/edukacja/reforma26-kompas-jutra-ruszaja-konsultacje-publiczne-nowych-podstaw-programowych Zgłoszone opinie mają zostać rozpatrzone przez Ministerstwo i mogą wpłynąć na ostateczny kształt reformy. To jedyna okazja, aby realnie wpłynąć na przyszłość edukacyjną przedszkolaków w Polsce. Źródło: gov.pl Zobacz też: Toksyczni rodzice rujnują życie dziecka. Po tych 10 zdaniach trudno się podnieść
Niesłychane zmiany w przedszkolach od 2026 roku. MEN planuje nowy obowiązek dla dzieci
Ministerstwo Edukacji Narodowej planuje kontrowersyjne zmiany w wychowaniu przedszkolnym. Od 2026 roku dzieci mają realizować sztywne cele kształcenia. Rodzice alarmują: to koniec dzieciństwa.
Ministerstwo Edukacji Narodowej ogłosiło przełomową reformę edukacji przedszkolnej, która ma wejść w życie we wrześniu 2026 roku. Projekt nosi nazwę „Reforma2026. Kompas jutra” i został przygotowany we współpracy z Instytutem Badań Edukacyjnych – Państwowym Instytutem Badawczym. Nowe regulacje przewidują daleko idące zmiany w wychowaniu przedszkolnym, które wzbudziły ogromne emocje wśród rodziców i nauczycieli. MEN planuje rewolucję w przedszkolach od 2026 roku Zmiany mają charakter ogólnopolski – dotyczą wszystkich przedszkoli w Polsce. Celem reformy jest przekształcenie dotychczasowego modelu wychowania przedszkolnego w system skoncentrowany na osiąganiu ściśle określonych celów kształcenia. To oznacza odejście od swobodnej zabawy jako głównego narzędzia wspierania rozwoju dzieci. Nowa podstawa programowa: nauka zamiast zabawy? Najwięcej kontrowersji wzbudza nowa podstawa programowa wychowania przedszkolnego. Jak informuje MEN, ma ona być „zorientowana na głębokie uczenie się, aby stwarzać uczniom okazje do stosowania zdobytej wiedzy i umiejętności w rozwiązywaniu realnych problemów, także poza szkołą”. W praktyce oznacza to wprowadzenie jasnych i sztywnych wymagań, które dziecko musi spełnić już na etapie przedszkola. Plan zakłada ograniczenie spontanicznej zabawy i zastąpienie jej nauką, która przygotuje dzieci do edukacji szkolnej. Jakie obowiązki będą mieć przedszkolaki według MEN? Zmiany przewidują, że dzieci w przedszkolach będą objęte systemem oceniania efektów edukacyjnych. Obowiązywać mają jasno sformułowane cele, których realizacja będzie potrzebna dziecku do przejścia na kolejny etap edukacji, czyli do szkoły podstawowej. Ministerstwo nie ujawnia jeszcze pełnych szczegółów planowanych zadań i umiejętności, które dzieci będą musiały opanować. Wiadomo jednak, że nacisk zostanie położony na rozwijanie umiejętności praktycznych oraz wykorzystanie wiedzy w rozwiązywaniu codziennych problemów. W opinii wielu nauczycieli i rodziców może to prowadzić do nadmiernego obciążenia kilkuletnich dzieci obowiązkami edukacyjnymi nieadekwatnymi do ich wieku. Rodzice i nauczyciele ostrzegają: dzieci tracą dzieciństwo Reakcja rodziców i pedagogów na planowaną reformę była natychmiastowa i pełna oburzenia. Główne zarzuty kierowane pod adresem MEN dotyczą odejścia od podstawowego celu przedszkola – wspierania rozwoju dziecka poprzez zabawę. Według nauczycieli edukacji przedszkolnej zmiany mogą oznaczać sadzanie dzieci przy stolikach i odbieranie im naturalnej i potrzebnej w tym wieku swobody, co zahamuje rozwój emocjonalny i społeczny najmłodszych. Wielu pedagogów otwarcie nie popiera nowej podstawy programowej i obawia się, że zbyt wczesne wprowadzanie formalnej edukacji odbierze dzieciom radość z poznawania świata. Wielu rodziców także protestuje, argumentując, że przedszkole powinno być miejscem bezpiecznym, kreatywnym i pełnym swobody, a nie kolejnym etapem edukacyjnego wyścigu. Jak wziąć udział w konsultacjach społecznych MEN? Ministerstwo Edukacji Narodowej otworzyło konsultacje społeczne dotyczące reformy. Każdy obywatel może do 18 grudnia 2025 roku zgłosić swoje uwagi lub propozycje poprawek do projektu podstawy programowej wychowania przedszkolnego. Formularz do zgłaszania opinii dostępny jest na stronie internetowej resortu edukacji: gov.pl/web/edukacja/reforma26-kompas-jutra-ruszaja-konsultacje-publiczne-nowych-podstaw-programowych Zgłoszone opinie mają zostać przeanalizowane przez MEN, a ich uwzględnienie może wpłynąć na ostateczny kształt reformy. Jest to jedyna szansa, by realnie wpłynąć na los przyszłych pokoleń przedszkolaków. Źródło: PAP, gov.pl Zobacz też: Szkoła znów wyznaczyła zebranie na 16:00. „Pracuję do 17:00, ale to nikogo nie obchodzi”
Kłótnie spory krzyżówka: synonimy i przykłady odpowiedzi
Poznaj najlepsze synonimy i wskazówki na „kłótnie spory krzyżówka”. Rozwiązuj hasła szybciej, dobierając słowa według liczby liter i kontekstu!
Szukasz odpowiedzi do „kłótnie spory krzyżówka” i nie wiesz, które synonimy najlepiej pasują do długości hasła? W krzyżówkach często liczy się precyzja, dlatego wybór odpowiedniego słowa staje się kluczowy. „Kłótnia” i „spór” to nie to samo, pierwsza oznacza gwałtowną wymianę zdań, druga może wskazywać na bardziej formalny lub przewlekły konflikt. Znajomość takich synonimów jak waśnie, swary, niesnaski czy zatargi nie tylko ułatwia rozwiązywanie krzyżówek, lecz także poszerza codzienne słownictwo. Warto zwracać uwagę na liczbę liter i dodatkowy opis w krzyżówce, by szybko i skutecznie dopasować rozwiązanie. Wyjaśnienie pojęć: kłótnia i spór Definicja kłótni i sporu Kłótnia to zwykle ostra, emocjonalna wymiana zdań, podczas której strony wyrażają swoje niezadowolenie, często podniesionym głosem lub gwałtownymi gestami. Może wynikać z drobnych nieporozumień lub głębszych problemów. Spór, z kolei, to rozbieżność zdań lub interesów, która nie zawsze prowadzi do otwartego konfliktu. Spory mogą mieć łagodny przebieg, być rozwiązywane rzeczowo, bez wybuchów emocji czy obrażania drugiej strony. Różnice między kłótnią a sporem Gwałtowność: kłótnia ma silniejszy ładunek emocjonalny, często pojawia się podniesiony ton, natomiast spór może być prowadzony spokojniej. Cel: kłótnia rzadko prowadzi do konstruktywnych rozwiązań, podczas gdy spór bywa elementem negocjacji lub poszukiwania kompromisu. W jakich sytuacjach pojawiają się kłótnie i spory? Kłótnie spory krzyżówka najczęściej dotyczą codziennych spraw: podziału obowiązków domowych, różnic zdań dotyczących wychowania dzieci, planowania wydatków czy wyboru sposobu spędzania wolnego czasu. Z badań wynika, że przeciętna para spędza aż 40 minut dziennie na sprzeczki o domowe obowiązki, a najczęstszym powodem jest zmywanie naczyń lub ogólne porządki. Synonimy kłótni i sporów w krzyżówkach Najważniejsze synonimy i ich znaczenie Krzyżówka konflikty wymaga często użycia zamiennych słów dla „kłótni” i „sporów.” Odpowiednie synonimy pomagają w rozwiązywaniu hasła i często różnią się długością oraz wydźwiękiem. Przykłady synonimów z wyjaśnieniami waśnie – długotrwałe i przewlekłe konflikty o różnym natężeniu swary – potoczne określenie drobnych, często powtarzających się kłótni niesnaski – napięcia, nieporozumienia między osobami lub grupami zwady – konflikty na tle osobistym, często o błahostki zatargi – poważniejsze starcia słowne czy interesów awantura – gwałtowna, często hałaśliwa wymiana zdań batalia – obrazowo: poważny, długotrwały konflikt, czasem o dużą stawkę konflikt – szerokie pojęcie obejmujące zarówno spory, jak i kłótnie burda – potocznie duża awantura, czasem połączona z agresją draka – gwałtowna, zwykle krótka sprzeczka raban – hałaśliwa kłótnia, często przy większym gronie chryja – potocznie zamieszanie, często o zabarwieniu komicznym scysja – krótkie starcie słowne, czasami o drobiazgi utarczka – drobna sprzeczka, wymiana uszczypliwości sprzeczka – łagodniejsza forma kłótni rozróba – groźniej brzmiąca, często fizyczna kłótnia Podział synonimów według liczby liter Dzieląc według liczby liter, łatwiej dopasować odpowiedź do krzyżówki: 4 litery: swary, waśń, zwady 5 liter: draka, burda, zatarg 7 liter: niesnaki, scysja, konflikt 8 liter: awantura, rozróba, batalia 9 liter: niesnaski Słowa często używane w krzyżówkach dotyczących konfliktów Najczęściej pojawiające się słowa to: awantura, sprzeczka, waśnie, swary, niesnaski, zwada, zatarg, konflikt, raban, chryja, rozróba. Jak dopasować odpowiedź do kratek w krzyżówce? Znaczenie liczby liter w rozwiązaniu Liczba liter wskazana w krzyżówce to klucz do dopasowania odpowiedniego synonimu. Przykładowo, jeśli potrzebujemy synonimu czteroliterowego na „kłótnia”, to najlepszymi odpowiedziami mogą być waśń, swary, zwady. Wskazówki: jak korzystać z kontekstu opisu w krzyżówce Zwróć uwagę na dodatkowe wskazówki w opisie (np. „głośna”, „potocznie”, „na 9 liter”). Sprawdź już wpisane litery, podpowiedzą, które synonimy będą pasować. Jeśli napotkasz określenie „drobna”, „krótkotrwała”, wybierz sprzeczka lub scysja; przy „gwałtownej” – awantura, rozróba. Niuanse znaczeniowe synonimów Waśń, swary, niesnaski – czym się różnią? Waśń to trwalszy konflikt, narastający latami. Swary dotyczą często codziennych drobiazgów, pojawiają się i znikają. Niesnaski są subtelniejsze, oznaczają ogólną niezgodę i napięcie między stronami. Gwałtowność vs. przewlekłość konfliktu: jak to odzwierciedlają synonimy? Gwałtowne: awantura, burda, rozróba, draka. Przewlekłe: waśń, niesnaski, zatarg, konflikt. Drobne, przelotne: scysja, utarczka, sprzeczka, swary. Kiedy używać konkretnego synonimu? Użycie zależy od opisu w krzyżówce: Gwałtowna kłótnia – awantura, draka Przelotna wymiana zdań – sprzeczka, utarczka Długotrwałe napięcia – waśnie, niesnaski Zbiorcze określenie konfliktów – spory, swary, zwady Rozwijanie słownictwa na temat konfliktów Słowa pokrewne, przykładowe zdania i konteksty użycia „W domu znowu wybuchła awantura o zabawki.” „Swary o drobiazgi często kończą się śmiechem.” „Niesnaski sączą się w rodzinie od lat.” „Mali bracia często wdają się w utarczki o pilota.” „W pracy narastał zatarg między zespołami.” „Burda przed sklepem zakłóciła ciszę na osiedlu.” Częste błędy i pułapki przy wyborze odpowiedzi do krzyżówki Zbytnie sugerowanie się tylko pierwszą literą, bez zwracania uwagi na długość. Mylenie wyrazów o podobnym znaczeniu (np. awantura i rozróba). Pomijanie form liczby mnogiej, która bywa wymagana: waśnie/waśń, niesnaski. Najczęściej zadawane pytania o kłótnie, spory i ich synonimy Jakie są synonimy kłótni i sporów do krzyżówki? Najpopularniejsze to: awantura, kłótnia, waśnie, niesnaski, swary, sprzeczka, rozróba, draka, konflikty, chryja, raban, zatarg, scysja, zwady, batalia, utarczka. Jak odróżnić typy nieporozumień w hasłach? Opis w krzyżówce oraz liczba liter są kluczowe. Gwałtowny, krótki konflikt – awantura, draka; przewlekły, poważny – waśń, zatarg. Drobne nieporozumienie – sprzeczka, utarczka. Gdzie szybko znaleźć odpowiednie słowo do krzyżówki? Najwygodniej skorzystać z internetowych słowników krzyżówkowych, jak krzyzowki123.pl, szarada.net, przydatne.org, które oferują listy synonimów według długości i kontekstu hasła. Kłótnie spory krzyżówka to temat obecny w codziennym życiu każdej rodziny. Odpowiednie słownictwo oraz znajomość niuansów znaczeniowych pomagają nie tylko przy rozwiązywaniu krzyżówek, ale też w lepszym rozumieniu codziennych emocji. Bez względu na to, czy rozwiązujesz hasło, czy próbujesz zapanować nad domowym chaosem, warto pamiętać, że każde nieporozumienie można obrócić w budującą rozmowę i porozumienie dobre dla Was. Bibliografia: Waśnie, kłótnie, spory KŁÓTNIA, NIEPOROZUMIENIE, SPRZECZKA, ZATARG Spory, waśnie Kłótnia, konflikt - krzyżówka
Przedszkolanka kazała dzieciom mówić do siebie jednym słowem. Rodzice: „To kpina”
Dla wielu rodziców z grupy „Papużki” pierwsze zebranie po wakacjach było jak kubeł zimnej wody. Zamiast rozmowy o kapciach, wycieczkach i adaptacji sześciolatków, usłyszeli serię wytycznych. A wśród nich coś, co wywołało prawdziwą burzę – zakaz używania słowa „ciocia”.
„Z ciocią było łatwiej” Ada, mama 6-letniej Hani, nie kryje zaskoczenia po pierwszym spotkaniu w przedszkolu. „Od pierwszych dni dzieci mówiły do nauczycielek ‘ciociu’. Było w tym coś bliskiego, rodzinnego. Teraz nagle dowiadujemy się, że to koniec, bo ‘czas na szkołę’. Od września mają mówić ‘pani’. Serio? To przecież nadal są przedszkolaki, nie uczniowie pierwszej klasy” – mówi kobieta. Jak dodaje, większość rodziców w grupie uznała, że takie „twarde” podejście tylko oddala dzieci od nauczycielek. A przecież wiele z nich wciąż ma trudność, by z radością chodzić do przedszkola. „Kiedy słyszę o matematycznych kartach pracy, musztrze w szatni i teraz jeszcze o tym tytule, mam wrażenie, że nasze dzieci przeskoczyły o kilka etapów za szybko. One mają dopiero sześć lat, nadal chcą się bawić, przytulać i czuć się bezpiecznie” – dodaje Ada. W przedszkolnej sali powiało chłodem Wychowawczyni „Papużek” tłumaczyła na zebraniu, że zmiany są konieczne, by dzieci lepiej przygotowały się do szkolnych realiów. „Będą musiały przyzwyczaić się do dyscypliny i szacunku wobec nauczyciela” – usłyszeli rodzice. Jednak nie wszyscy, a w tym Ada, zgadzają się z takim podejściem. „Rozumiem, że szkoła rządzi się swoimi prawami, ale przecież nikt nie da jej medalu za to, że nasze dzieci szybciej przestaną mówić ‘ciociu’. Dla nich to rewolucja, która nic nie wnosi. A dla nas jasny sygnał, że relacja staje się chłodniejsza” – zauważa. „Niech zostawią dzieciom dzieciństwo” Ada przyznaje, że z pierwszego zebrania wyszła rozczarowana. „Chciałam usłyszeć, jakie wycieczki ich czekają, jakie atrakcje. Zamiast tego dostaliśmy listę wymagań i nacisk na szkołę” – wspomina mama Hani. Patrząc na te sześciolatki, trudno nie myśleć, że szkoła i tak przyjdzie szybciej, niż chcieliby rodzice. Po co więc odbierać im rodzinne ciepło już teraz? Zobacz też: Z obrzydzeniem odkryłam, co zrobiły przedszkolanki. Od razu wypisałam stamtąd moją córkę Nauczycielka: po 1 pytaniu dzieci rumienią się po uszy. Rodzice, weźcie się do roboty Patrzysz na zdjęcie z przystanku i myślisz źle o tych dzieciach? Spójrz jeszcze raz
Będzie histeria i wyrywanie dzieci. Przedszkola popełniają ten błąd każdego sierpnia
Sierpniowe zebrania, listy wyprawkowe i dzień adaptacyjny – wszystko wydaje się pod kontrolą. A jednak co roku przedszkola popełniają ten sam błąd, przez który to dzieci ponoszą emocjonalne konsekwencje przez wiele miesięcy.
Wydaje się, że wszystko jest zaplanowane perfekcyjnie. Rodzice dostają informacje, jak przygotować dziecko do przedszkola, organizowane są dni otwarte, a nauczycielki z uśmiechem pokazują dzieciom sale i zabawki. Tylko że dokładnie w tym samym czasie… niektóre przedszkola zaczynają już normalne zajęcia. Co to oznacza w praktyce? Dziecko trafia z chaosu wakacyjnych dni prosto w rygor, nie mając szansy na spokojne oswojenie się z nowym miejscem, nowymi twarzami i rytmem dnia. Problem narasta zwłaszcza w sierpniu, gdy – zamiast adaptacji – w wielu placówkach organizowane są pełnoprawne zajęcia opiekuńcze. Dla rodziców to wygodne rozwiązanie, ale dla malucha może być to zderzenie ze ścianą. Efekty? Histerie, płacz, kurczowe trzymanie się mamy, regresy rozwojowe. Wszystko dlatego, że zabrakło jednego: czasu na oswojenie. Adaptacja przedszkolna to proces, nie checklista Psycholodzy dziecięcy od lat podkreślają, że adaptacja to nie jednodniowe wydarzenie, a cały proces. Najlepiej, gdy trwa kilka tygodni, zaczyna się od krótkich, wspólnych wizyt z rodzicem, a kończy na samodzielnym pozostawaniu w placówce. Tymczasem wiele przedszkoli – szczególnie w sierpniu – funkcjonuje tak, jakby dziecko miało „po prostu” wejść i zacząć nowy rozdział życia z dnia na dzień. – To nie jest kwestia wygody, to kwestia emocji i bezpieczeństwa dziecka – mówi psycholożka dziecięca, która od lat wspiera rodziny w trudnych startach przedszkolnych. – Zbyt szybkie rozstanie, brak przygotowania, a czasem nawet brak informacji, jak wygląda dzień w przedszkolu, powodują, że dziecko czuje się porzucone, zdezorientowane i przestraszone. Sierpień to za wcześnie na pełne grupy W teorii sierpień to czas przejściowy – dzieci z poprzednich roczników kończą wakacje, a nowe dopiero się przygotowują. W praktyce? Często już od początku sierpnia grupy są pełne, a nowi wychowawcy i dzieci muszą na szybko odnaleźć się w rzeczywistości przedszkolnej. Tyle że „na szybko” w świecie dziecięcej adaptacji nie działa. Rodzice często nie mają wyjścia – muszą wrócić do pracy, więc zapisują dziecko do przedszkola tak wcześnie, jak się da. Ale to przedszkole powinno zadbać, by sierpień był naprawdę adaptacyjny. Czyli: mniej dzieci, więcej obecności rodzica, więcej empatii i stopniowego wprowadzania w rytuały. Kto zapłaci za przedszkolny błąd? Odpowiedź jest bolesna: zapłacą dzieci. To one przeżyją poranne dramaty, budząc się z płaczem, że nie chcą iść. To one mogą znów zacząć moczyć się w nocy, odmawiać jedzenia albo w milczeniu znosić rozłąkę z rodzicem, dusząc emocje w sobie. I to one zapamiętają przedszkole jako miejsce straty i lęku – choć przecież miało być pełne zabawy i przyjaźni. Rodzice, nawet jeśli widzą, że coś jest nie tak, często są bezradni: „Musimy pracować”, „Inaczej się nie da”, „Płacze, ale potem się uspokaja”. Często jednak to „potem” jest już naznaczone stresem i nieufnością, która zostaje w dziecku na długie miesiące. Czytaj też: Ten trik uratował nasze pierwsze poranki w przedszkolu. Wystarczy kartka papieru Co mogą zrobić przedszkola? Nie wszystko da się rozwiązać idealnie – wiadomo. Ale są kroki, które mogą uczynić sierpień łagodniejszym. Po pierwsze: zamiast od razu tworzyć pełne grupy, warto pomyśleć o rotacyjnym wprowadzaniu dzieci. Po drugie: umożliwić rodzicom zostawanie z dziećmi w pierwszych dniach. Po trzecie: przeszkolić kadrę z podstaw psychologii adaptacji. Bo tu nie chodzi o logistykę – tu chodzi o emocjonalny fundament dziecka. A co mogą zrobić rodzice? Jeśli już wiesz, że twoje dziecko trafi do przedszkola w sierpniu – przygotuj się. Rozmawiaj z nim, bawcie się w przedszkole, odwiedźcie placówkę wcześniej, nawet jeśli formalnie nie ma jeszcze dni adaptacyjnych. Nie zostawiaj go na 8 godzin pierwszego dnia – jeśli tylko możesz, zacznij od 2-3 godzin i stopniowo wydłużaj czas. I najważniejsze: nie bój się mówić głośno o emocjach. Twoich i dziecka. Jeśli przedszkole odmawia adaptacji, bo „przecież już wszystko ruszyło”, zapytaj: czy naprawdę chcemy robić wszystko zgodnie z grafikiem… czy zgodnie z potrzebami dziecka? Wciąż zbyt wiele placówek zapomina, że przedszkole to nie projekt do wdrożenia, ale początek bardzo ważnej, emocjonalnej drogi małego człowieka. Sierpniowy błąd, powtarzany z roku na rok, kosztuje dzieci więcej, niż mogłoby się wydawać. A przecież można inaczej. Lepiej. Spokojniej. Z myślą o dziecku – a nie tylko o kalendarzu. Zobacz także: Nauczycielka przedszkolna: „Już mi się odechciewa tej pracy. Tak rodzice psują nam adaptację”
Najpiękniejsze wierszyki dla cioci z przedszkola. Nr 1 wzruszy do łez, a nr 8 zapamięta nawet 3-latek
Wierszyk dla nauczyciela przedszkola, wyrecytowany przez uczniów, z pewnością będzie wspaniałą niespodzianką. Sprawdź nasze propozycje wierszyków i rymowanek na zakończenie roku w przedszkolu. Takie rymowane życzenia będą odpowiednie zarówno dla młodszych, jak i starszych dzieci.
Wierszyk dla nauczyciela przedszkola idealnie sprawdzi się także jako życzenia, np. z okazji Dnia Nauczyciela, w dniu urodzin lub na zakończenie roku szkolnego. Takie wierszyki nie powinny być zbyt długie, by maluchy nie miały problemów z ich zapamiętaniem. Mogą być śmieszne i rymowane – wtedy z pewnością wywołają uśmiech na twarzy pani przedszkolanki, a dzieciom jeszcze łatwiej będzie się ich nauczyć. Życzenia (wierszyk) dla nauczyciela przedszkola – propozycje Wybór odpowiednich życzeń dla przedszkolanki bywa trudny – szczególnie wtedy, gdy chcemy, by były one nie tylko ładne, ale też szczere i urocze. Dobrze, by były proste, łatwe do zapamiętania, a jednocześnie wyrażały wdzięczność za codzienny trud, opiekę i cierpliwość. W końcu to właśnie pani nauczycielka pomaga naszym dzieciom stawiać pierwsze kroki w edukacji, uczy je samodzielności, troski o innych i odkrywania świata z uśmiechem. W tym wyjątkowym dniu – czy to zakończenie roku, Dzień Nauczyciela, czy po prostu moment wdzięczności – warto postawić na kilka ciepłych słów wypowiedzianych prosto z serca. Przedszkolak z łatwością zapamięta krótkie wierszyki lub rymowanki, które będą pięknym dopełnieniem do własnoręcznie wykonanego rysunku lub laurki. Jeśli nie wiecie, czego życzyć pani nauczycielce z przedszkola – zainspirujcie się naszymi pomysłami. Poniższe propozycje są idealne do wyrecytowania przez dziecko. Nasza Pani jest kochana zawsze ma dla dzieci czas, zwykle pani śpiewa dla nas, ale dziś posłucha nas. Proszę pani, proszę pani my lubimy panią tak, że jak pani nie ma z nami nawet lizak traci smak. *** Naszej Pani dziś składamy słoneczne życzenia: zdrowia, szczęścia i radości i marzeń spełnienia. Aby zawsze było słońce i uśmiech na twarzy, aby wszystko się spełniło o czym Pani marzy. *** Kto podawał mi chusteczki kiedy katar z noska płynął? Kto przytulił, kiedy nagle ukochany miś zaginął? Na zły humor smutny ranek, kożuch w mleku, muchy w nosie? Kto nas uczył ślicznie pisać, gdy rodzice byli w pracy? Za to wszystko dziś dziękują bardzo wdzięczni Przedszkolacy. *** Namęczyła się pani z nami więc za wszystko bardzo panią przepraszamy. Może w przyszłym roku, już będziemy lepsi. Chcieliśmy, ale pewni nie jesteśmy. Zdaje się nam jednak, że nam dobrze razem, i że pani i tak lubi całą naszą gromadę. *** Wszystkim paniom, które nam tyle ciepła dawały – DZIĘKUJEMY! Za pracę i cierpliwość – DZIĘKUJEMY! Za dobre wnikliwe oczy, co zawsze wszystko widziały – DZIĘKUJEMY! Za słowa, co potrafiły ostrzegać – nie zawstydzały – DZIĘKUJEMY! Życzymy Wam wiele radości, bo radość można znaleźć wszędzie I wierzymy, że ta radość zawsze z wami będzie. *** To Ona ma serce matki, które się cieszy i trudzi. W drogę wyprawia Cię mądrze uczy Cię świata i ludzi. To z Nią rozpoczynasz podróż po świecie pięknym i wielkim. W twej ławce – łódeczce kruchej pod okiem nauczycielki. *** Dziękujemy Pani A za co? Za pracę Pani I za uśmiech Pani. Dzieciom zależy na nim, bo uśmiech Pani oznacza, że pani się już nie gniewa, że nam przebacza. Bo uśmiech pani to jest dla naszych serc kluczyk, i choćby dla niego warto się było uczyć. Krótki wierszyk dla pani z przedszkola Nie musicie się martwić, że dziecko zapomni tekst – większość naszych propozycji opiera się na prostych rymach i krótkich wersach, które łatwo wchodzą do głowy. A najważniejsze, by wierszyki były wypowiedziane z sercem – to właśnie szczere słowa, wypowiedziane dziecięcym głosem, wzruszają nauczycielki najbardziej. Jeżeli dzieci są zbyt małe, by zapamiętać długie wierszyki, skorzystajcie z poniższych propozycji: Pani umie radę znaleźć, kiedy ktoś kłopoty ma. Pani się nie boi wcale ani myszy, ani lwa. *** Pani dużo wie o kwiatach, wie co nocą robi jeż. Gdyby szła na koniec świata poszlibyśmy za nią też. *** Kiedy smutny jesteś czasem i samotność ci doskwiera, Pani zawsze cię pocieszy, w niej to znajdziesz przyjaciela. *** Zawsze miła i pogodna, uśmiech z twarzy jej nie znika. Jak to nasza pani robi, to jej słodka tajemnica. *** Coraz więcej wiem i umiem, Coraz lepiej świat rozumiem, I doceniam to jak wiele Dali mi nauczyciele. *** Choć jesteśmy bardzo mali, Bardzo dużo wiemy. Za to dzisiaj naszym Paniom Pięknie dziękujemy! *** Za zabawy w rytm muzyki, Za piosenki, za wierszyki, Za rysunków całą ścianę, Za kasztany pozbierane, I za rzeczy sto poza tym, Dziś z uśmiechem wręczam kwiaty. Zobacz też: Cytaty o tacie: mądre, wzruszające i śmieszne. Te sentencje zrobią furorę w Dzień Ojca Najpiękniejsze wierszyki na dobranoc (są też śmieszne i krótkie!) Krótkie cytaty na FB: mądre opisy do zdjęć i życiowe cytaty o miłości
Co zrobić, jeśli twoje dziecko nie dostało się do wymarzonego przedszkola? Użyj tych 3 argumentów
Odwołanie do przedszkola można złożyć, jeśli dziecko brało udział w rekrutacji do danej placówki i nie zostało przyjęte. Ważne jest, by w odwołaniu podać mocne argumenty i przedłożyć je odpowiednim władzom w wyznaczonym terminie. Co należy napisać w odwołaniu do przedszkola?
Odwołanie do przedszkola to nic strasznego. Jednak rodzice, zestresowani negatywną decyzją, czują się zagubieni w tej procedurze i nie wiedzą, co robić dalej. W końcu wybór odpowiedniego przedszkola dla dziecka to nie lada wyzwanie. A kiedy wreszcie znajdą placówkę, która spełnia ich oczekiwania, okazuje się, że maluch nie dostaje się do niej. Niestety, gdy liczba dzieci przewyższa liczbę miejsc, o przyjęciu decydują uzyskane punkty. W takim przypadku warto wiedzieć, jak skutecznie odwołać się od decyzji komisji. Spis treści: Odwołanie do przedszkola: jak to zrobić krok po kroku? Jak napisać odwołanie do przedszkola? (wzór) Z tymi argumentami macie szanse na wymarzone przedszkole Odwołanie do przedszkola: jak to zrobić krok po kroku? Jeśli naprawdę zależy Ci na tym, by Twoje dziecko trafiło do konkretnego przedszkola, warto rozważyć odwołanie od negatywnej decyzji. Z odpowiednimi argumentami masz szansę przekonać dyrekcję do zmiany stanowiska. Odwołanie do przedszkola to proces, który odbywa się zgodnie z określonymi wytycznymi. Gdzie i kiedy warto się zgłosić, by skutecznie walczyć o miejsce w wymarzonej placówce? 1. Wniosek do komisji rekrutacyjnej W ciągu 7 dni od ogłoszenia listy dzieci zakwalifikowanych i niezakwalifikowanych do przedszkola można odwołać się do komisji rekrutacyjnej. Należy w tym celu złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia odmowy przyjęcia dziecka. Komisja rekrutacyjna jest zobowiązana na piśmie uzasadnić swoją odmowę i podać liczbę punktów, jaką dziecko zdobyło w <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/rekrutacja-do-przedszkola-kryteria-terminy-wnioski-23993-r1/">procesie rekrutacji, oraz liczbę punktów, która była potrzebna, by dostać się do danego przedszkola. Na sporządzenie uzasadnienia swojej decyzji komisja rekrutacyjna ma również ściśle określony termin – wynosi on 5 dni. 2. Odwołanie od uzasadnienia do dyrektora przedszkola W ciągu 7 dni od otrzymania pisma z komisji rekrutacyjnej można odwołać się od zawartego w nim uzasadnienia do dyrekcji przedszkola. Ważne jest, aby w odwołaniu podać jak najlepsze argumenty, które będą podstawą do tego, by dziecko zostało jednak zakwalifikowane. Jakie argumenty możemy brać pod uwagę? Na przykład błędy (choćby matematyczne) dokonane przez komisję rekrutacyjną, przyjęcie do przedszkola dziecka, które ma podobną sytuację rodzinną, jak nasze, zmiana sytuacji rodzinnej od czasu przystąpienia do rekrutacji (np. rozwód, narodziny kolejnego dziecka). Ile trwa cała procedura po odwołaniu do dyrektora placówki? Dyrektor placówki ma kolejne 7 dni na rozpatrzenie odwołania rodziców. Sprawdza, czy komisja nie popełniła żadnego błędu w obliczeniach i informuje o tym na piśmie. Na tym etapie dyrektor może przyjąć dziecko do przedszkola, jeżeli zauważy jakiekolwiek błędy proceduralne albo znajdzie inne uzasadnienie dla takiej decyzji. 3. Skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego Jeżeli dyrektor przedszkola odmówi przyjęcia dziecka, można w ciągu 30 dni od odebrania przez rodzica decyzji odmownej złożyć skargę do sądu administracyjnego. Robi się to jednak nie bezpośrednio w sądzie, a za pośrednictwem dyrekcji danej placówki przedszkolnej. Skarga musi jednak spełniać pewne konkretne wymogi formalne, dlatego warto przygotować ją z pomocą prawnika. Wszczęcie postępowania sądowo-administracyjnego wiąże też ze sobą pewne koszty: za złożenie skargi do sądu zapłacimy ok. 200 zł. Jak napisać odwołanie do przedszkola? (+ wzór) Wielu rodziców zastanawia się, jak napisać odwołanie do przedszkola i jakich argumentów użyć, aby ich podanie zostało pozytywnie rozpatrzone, a maluszek od września rozpoczął swoją przedszkolną przygodę. Poniżej znajdziesz wzór odwołania od decyzji nieprzyjęcia do przedszkola oraz listę argumentów, które możesz wykorzystać do napisania własnego podania. Należy pamiętać, że sytuacja każdej rodziny jest inna i należy ją rozpatrywać indywidualnie. Odwołanie od decyzji nieprzyjęcia do przedszkola – wzór Z tymi argumentami macie szanse na wymarzone przedszkole Zastanawiasz się, co napisać w odwołaniu do przedszkola? Wybierz dwa lub trzy mocne argumenty z naszej listy. Pamiętaj, że muszą być zgodne z rzeczywistością. Jeśli to możliwe, wesprzyj je odpowiednimi zaświadczeniami – to może skrócić czas całej procedury. Co może zdecydować o szansach na miejsce w wymarzonym przedszkolu? Oto silne argumenty, które warto uwzględnić w odwołaniu: utrata pracy jednego lub oboje rodziców (jeśli sytuacja miała miejsce już po złożeniu wniosku rekrutacyjnego); podjęcie pracy przez jednego lub oboje rodziców (jeśli sytuacja miała miejsce już po złożeniu wniosku rekrutacyjnego) i brak opieki nad dzieckiem w czasie pracy opiekunów; śmierć w rodzinie i samodzielne wychowanie dziecka (jeśli sytuacja zmieniła się po złożeniu dokumentów); pojawienie się na świecie kolejnego dziecka lub przyznanie praw adopcyjnych i uzyskanie statusu rodziny wielodzietnej; zbyt duża odległość lub brak dogodnego transportu do innego przedszkola; wyjątkowa oferta edukacyjna przedszkola, która zaspokaja potrzeby dziecka; młodsze dziecko uczęszcza do żłobka w pobliżu tego przedszkola; starsze dziecko uczęszcza do szkoły nieopodal przedszkola; bliskość do miejsca pracy rodzica; opieka nad niepełnosprawnym dzieckiem lub rodzicem, lub inne sytuacje, które znacząco obniżają przychód rodziny. Materiał został zaktualizowany przez redakcję w 2025 roku. Zobacz także: Obowiązek przedszkolny – kogo dotyczy? Wyprawka dla przedszkolaka – niezbędniki i to, co można sobie... odpuścić! <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/adaptacja-przedszkolna-klopoty-z-adaptacja-w-przedszkolu-6530-r1/">Adaptacja w przedszkolu – co robić, żeby dziecko chętnie chodziło do przedszkola?
Tylko 1 procent rodziców zna prawdziwe imiona 7 krasnoludków. Sprawdź, czy pamiętasz wszystkie
Prawdziwe imiona 7 krasnoludków zna niewielu, choć baśni o Królewnie Śnieżce nie trzeba nikomu przedstawiać. Wszyscy wiemy, że dzięki pomocy siedmiu przyjaciół królewna wiodła szczęśliwe życie (oczywiście do czasu, kiedy zła macocha postanowiła się jej pozbyć). Ale jak nazywały się krasnoludki? Poniżej znajdziesz listę wszystkich imion siedmiu krasnoludków - po polsku i w angielskiej wersji.
Imiona 7 krasnoludków z bajki o Królewnie Śnieżce warto znać − chociażby po to, by podczas opowiadania baśni bezbłędnie odpowiadać na dociekliwe pytania dziecka. Czy wiesz, jak brzmiały imiona 7 krasnoludków po polsku i po angielsku? Sprawdź, czy wszystkie pamiętasz. Imiona krasnoludków z bajki o królewnie Śnieżce W wersji oryginalnej, spisanej przez braci Grimm, krasnoludki nie mają imion. Te zostały im nadane dopiero na potrzeby ekranizacji niemieckiej ludowej baśni przez wytwórnię Disneya. Oto prawdziwe imiona siedmiu krasnoludków: Mędrek – nosi okulary i pomarańczowy kubraczek Gburek – zawsze ma skwaszoną minę Apsik – często kicha, pociera sobie nosek i bardzo dba o swoje zdrowie Wesołek – ma krzaczaste brwi i uśmiech od ucha do ucha Śpioszek – ma zieloną czapeczkę i bardzo lubi spać Gapcio – ma fioletową czapeczkę i lubi bujać w obłokach Nieśmiałek – ma żółte ubranko i łatwo go zawstydzić Ciekawe: Królewna Śnieżka to ludowa baśń niemiecka, która swojej pierwszej adaptacji filmowej doczekała się w 1937 roku. Imiona 7 krasnoludków po angielsku Poznaliśmy już imiona 7 krasnoludków w polskiej wersji. Poniżej znajduje się lista ich imion w języku angielskim (siedem krasnoludków to po angielsku seven dwarfs): Mędrek to Doc Gburek to Grumpy Apsik to Sneezy Wesołek to Happy Śpioszek to Sleepy Gapcio to Dopey Nieśmiałek to Bashful Co wiadomo o 7 krasnoludkach z „Królewny Śnieżki”? Wiemy, że krasnoludki na co dzień pracowały w kopalni, a do swojej chatki w lesie wracały wieczorami. Wiadomo, że były życzliwe, pracowite i troskliwe. Po tym, jak Królewna uciekła przed złą macochą (królową), znalazła schronienie u krasnoludków, które zaopiekowały się nią i chroniły przed zagrożeniami, a także wspierały ją w trudnych chwilach. W adaptacjach filmowych, teatrze i innych mediach krasnoludki są często przedstawiane jako urocze, humorystyczne postacie, które pomagają Królewnie w jej przygodach. W filmie Disneya „Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków” krasnoludki zostały ukazane jako ciekawskie, zabawne i lojalne postacie, które mają własne niepowtarzalne cechy. Siedmiu krasnoludków z bajki o Królewnie Śnieżce to symbol przyjaźni, lojalności i pracy zespołowej, a ich postacie stały się ikoniczne na całym świecie. View oEmbed on the source website O czym jest baśń o Królewnie Śnieżce i siedmiu krasnoludkach? „Królewna Śnieżka i 7 krasnoludków” to klasyczna bajka opowiadająca historię pięknej królewny, której zła macocha, zazdrosna o jej urodę, próbuje się pozbyć. Dziewczynka znajduje schronienie w chatce siedmiu krasnoludków. Z czasem zyskuje ich zaufanie i opiekę. Zła macocha, dowiedziawszy się, że Śnieżka nadal żyje, podstępem próbuję ją zgładzić, podając jej zatrute jabłko. Jednak dzięki odwadze i pomocy przyjaciół dziewczynka zostaje ocalona. Ostatecznie królewna Śnieżka poślubia księcia, a zła macocha zostaje ukarana. Bajka kończy się szczęśliwie, przy okazji promując takie wartości jak dobroć, odwaga i przyjaźń. Warto wiedzieć, że to właśnie w tej bajce pada słynne pytanie: „Lustereczko, powiedz przecie, kto jest najpiękniejszy w świecie?”. Zobacz także: Bajki Disneya dla 3-, 4-, 5-latka: zobacz nasze typy! O tej bajce wszyscy zapomnieli, a jest świetna. Nie miesza dzieciom w głowach jak Peppa Ten serial Netfliksa powinni puszczać w przedszkolach. Po 1 odcinku mój 3-latek recytuje alfabet
Ten serial Netfliksa powinni puszczać w przedszkolach. Po 1 odcinku mój 3-latek zna cały alfabet
To prawdziwy fenomen na Netfliksie. Bajka, którą oglądają miliony, i nic dziwnego. Ten serial naprawdę wycisza, a przede wszystkim skutecznie uczy już najmłodsze przedszkolaki. I nie, nie trzeba bać się przebodźcowania albo mieszania dziecku w głowie. Poznajcie przebój wśród maluszków i ich rodziców, ale uwaga – jak już to włączycie, trudno wam będzie się oderwać.
Na Netfliksie można znaleźć prawdziwą perełkę, i to dla maluszków, które chodzą do przedszkola. Ktoś powie, że tak małe dzieci nie powinny w ogóle oglądać telewizji. Polecam więc najpierw zobaczyć ten hit, który pokochały dzieci na całym świecie. Bajka, która bawi i uczy − to w przypadku tego serialu nie jest absolutnie żadna przesada. Wielu znajomych rodziców raczej narzeka na współczesne bajki dla dzieci: że są pełne złych wzorców, przemocy albo dostarczają zbyt wielu bodźców. No to teraz pewnie wszyscy zmienią zdanie. Spis treści: Hit z Netfliksa do oglądania dla małych dzieci Cocomelon: bajka po polsku Dlaczego serial Cocomelon jest tak popularny? Hit z Netfliksa do oglądania dla małych dzieci Najlepsza bajka dla dzieci na Netfliksie ma tajemniczy tytuł Cocomelon. Co oznacza? To urocza nazwa miasteczka, w którym mieszka główny bohater, mały chłopiec o imieniu JJ, i jego rodzina. W kolejnych odcinkach serialu oglądamy codzienne przygody głównych bohaterów i śledzimy ich zachowania w różnych, zupełnie zwyczajnych sytuacjach. Np. JJ idzie z wizytą do lekarza, piecze ciasto albo jeździ na rowerze. Spokojnej akcji towarzyszą edukacyjne piosenki i rymowanki. Ale najlepsze w tym wszystkim są cudownie proste animacje i naprawdę bardzo powolna muzyka. Nawet piosenki śpiewane są jakby w zwolnionym tempie. W sam raz dla maluszków. Cocomelon: bajka po polsku View oEmbed on the source website Trudno się dziwić, że Cocomelon nieustannie bije rekordy na Netfliksie (dostępna wersja z polskim dubbungiem) oraz na YouTubie, gdzie wybrane odcinki można oglądać za darmo (to jeden z najczęściej subskrybowanych kanałów na YT!). Serial wcale nie jest nowością, bo pierwsze filmy pojawiły się w sieci już kilka lat temu, żałuję więc tylko, że nie odkryłam tej bajki wcześniej. Dlaczego serial Cocomelon jest tak popularny? Cocomelon to nietypowy serial, który świetnie łączy edukację z rozrywką dla najmłodszych dzieci. Jest też do bólu pozytywny! Jego główny atut to przyjazna i kolorowa grafika. Ale gdy już włączycie serial swoim dzieciom, koniecznie zwróćcie też uwagę na teksty piosenek: są zabawne, ale jednocześnie uczą podstawowych umiejętności, takich jak liczenie, rozpoznawanie emocji czy zasady dobrego zachowania. Do tego program promuje pozytywne wartości, jak rodzina, przyjaźń i współczucie. Nie sądziłam, że tego typu bajki można dziś znaleźć w internecie, a jednak! Zobacz też: O tej bajce zapomnieli wszyscy rodzice, a jest świetna. Nie miesza dzieciom w głowach jak Peppa Dinopociąg odchodzi do lamusa. Te nowe bajki o dinozaurach dzieci oglądają na okrągło! 13 mądrych i dobrych bajek do oglądania. Włączaj dziecku z czystym sumieniem
Rezygnacja z przedszkola może mieć przykre skutki. Czy nadal trzeba płacić czesne?
Rezygnacja z przedszkola powinna mieć formę pisemną. W podaniu do dyrektora placówki należy podać dane dziecka oraz swoje, datę rozwiązania umowy, a także zamieścić prośbę o wypisanie dziecka z przedszkola. Pokazujemy dokładny wzór i wyjaśniamy, jak krok po kroku napisać rezygnację z przedszkola.
Rezygnacja z przedszkola oznacza, że dziecko utraci gwarantowane miejsce, przysługujące w wyniku rekrutacji do tego przedszkola. Jeśli jednak placówka nie spełnia naszych oczekiwań lub z innych powodów jesteśmy zmuszeni do podjęcia decyzji o rezygnacji z przedszkola – należy napisać odpowiednie podanie. Powinno być ono w wersji papierowej i zawierać dane dziecka oraz rodzica. Spis treści: Podanie o rezygnację z przedszkola Jak napisać rezygnację z przedszkola Wzór podania o rezygnację z przedszkola Rezygnacja z przedszkola: konsekwencje Podanie o rezygnację z przedszkola Warunki rezygnacji z przedszkola określa wcześniej podpisana umowa między rodzicami a placówką. Zdarzają się jednak przypadki, że rozwiązanie umowy nie zwalnia rodziców od zapłaty czesnego (w okresie obowiązywania umowy). Tę kwestię regulują zapisy umowy. Gotowy wzór podania o rezygnację z przedszkola możesz dostać w sekretariacie danej placówki lub poprosić o konkretne wytyczne, co oświadczenie o rezygnacji z przedszkola powinno zawierać. Wzór rezygnacji z przedszkola znajdziesz też w internecie (patrz niżej). Po wypełnieniu gotowego wzoru podania lub napisaniu własnej rezygnacji z przedszkola należy zanieść pismo do placówki. Czasami przedszkola akceptują również rezygnację przesłaną drogą mailową. Jak napisać rezygnację z przedszkola? W chwili, gdy decydujemy się na korzystanie z usług przedszkola – podpisujemy z taką instytucją umowę. Tak jak ze wszystkimi zobowiązaniami – należy ją dokładnie przeczytać. Powinny być tam również zawarte informacje na temat tego, jak rozwiązać umowę z przedszkolem. Pamiętaj jednak, że do rozwiązania takiej umowy masz pełne prawo – niezależnie od powodu. Jak więc napisać rezygnację z przedszkola i co musimy w nim uwzględnić? Rezygnacja z przedszkola powinna zawierać kilka najistotniejszych informacji: miejscowość, data (wpisujemy w prawym górnym rogu), nazwisko i imię rodzica lub opiekuna dziecka, adres zamieszkania rodzica, informację do kogo kierujemy podanie, a także nazwę placówki, do której uczęszcza dziecko, prośbę o wypisanie z przedszkola córki/syna (należy podać imię i <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/nazwisko-dziecka-czy-dziecko-musi-miec-nazwisko-ojca-i-czy-to-problem-gdy-jest-ono-inne-niz-matki-29290-r1/">nazwisko dziecka), datę rozwiązania umowy, podpis rodziców lub opiekunów prawnych. Wzór podania o rezygnację z przedszkola Wzór podania o rezygnację z przedszkola możesz pobrać również tutaj. Gotowy wzór wystarczy wydrukować i wypełnić odpowiednimi danymi. Korzystając z gotowego pisma o rezygnację z przedszkola, będziesz mieć również pewność, że nie pominęłaś żadnych potrzebnych informacji, które są niezbędne podczas procedury rezygnacji. Rezygnacja z przedszkola: konsekwencje Rezygnacja z przedszkola może mieć różne konsekwencje, zarówno dla dziecka, jak i dla rodziny. Przede wszystkim pamiętaj, że jeśli złożysz podanie o rezygnację z przedszkola, dziecko straci miejsce w placówce. To może stanowić problem w przyszłości, gdyby okazało się, że jednak chcielibyście zapisać je tam z powrotem. Inne skutki takiej decyzji to m.in.: Rozwój społeczny: Przedszkole jest miejscem, gdzie dzieci uczą się interakcji z rówieśnikami. Rezygnacja z przedszkola może ograniczyć możliwość budowania relacji społecznych i umiejętności współpracy. Rozwój emocjonalny: Dzieci uczą się radzenia sobie z emocjami w grupie, co jest ważne dla ich rozwoju emocjonalnego. Izolacja może prowadzić do trudności w nawiązywaniu relacji w przyszłości. Edukacja wczesnoszkolna: Przedszkola często oferują programy edukacyjne, które przygotowują dzieci do szkoły. Brak takiego przygotowania może skutkować trudnościami w adaptacji do szkolnego środowiska. Aktywność fizyczna: W przedszkolu dzieci mają możliwość uczestniczenia w różnych aktywnościach fizycznych. Rezygnacja z przedszkola może ograniczyć ich aktywność ruchową. Wsparcie dla rodziców: Przedszkole często stanowi wsparcie dla rodziców, dając im czas na pracę lub odpoczynek. Rezygnacja z przedszkola może zwiększyć obciążenie rodziców. Mniejsze zróżnicowanie doświadczeń: Dzieci w przedszkolu mają szansę na różnorodne doświadczenia edukacyjne i zabawowe. Rezygnacja z przedszkola może ograniczyć dostęp do tych możliwości. Warto jednak zauważyć, że każda sytuacja jest inna, a decyzja o rezygnacji z przedszkola powinna być dobrze przemyślana i uwzględniać potrzeby dziecka i rodzinne okoliczności. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/obowiazek-przedszkolny-kto-podlega-obowiazkowi-przedszkolnemu-19252-r1/">Obowiązek przedszkolny – kogo dotyczy? Różnice między przedszkolem publicznym i niepublicznym. Które wybrać? Czym są leśne przedszkola?
To podstępni truciciele z ogródka. Wyglądają pięknie na rabatce, ale dla dzieci mogą oznaczać najgorsze
Niektóre rośliny w ogrodzie mogą być ogromnym zagrożeniem dla małych dzieci. Choć to w większości piękne rośliny ogrodowe, nie daj się zwieść. Mają piękne kwiaty i apetyczne jagody, ale lepiej powstrzymaj się przed posianiem tych nasion. Kontakt z tymi roślinami może dla dziecka oznaczać zaburzenia nerwowe, halucynacje, a nawet śmierć. Zobacz, jak wygląda złotokap i kalina koralowa, zanim dojdzie do tragedii.
Trujące rośliny w ogrodzie są szczególnie niebezpieczne dla dzieci, które poznają świat przez smak i dotyk. Pół biedy, jeśli dziecko dozna poparzenia pokrzywą – spowodowany nim ból i obrzęk powinny szybko ustąpić. Mały odkrywca zaś zapamięta raz na zawsze, że tak wyglądającej rośliny po prostu nie opłaca się dotykać. Gorzej, jeśli trafi na silnie trujące rośliny, jak wilczy łyko czy wawrzynek pospolity. Skutki mogą być opłakane. Oto czarna lista roślin trujących dla dzieci Jeśli dziecko zje albo dotknie trującej rośliny ogrodowej, lekcja może być groźna dla zdrowia, a nawet życia. Dlatego na wszelki wypadek warto nauczyć się właściwego reagowania. Pokazujemy, jak się nazywają i jak wyglądają trujące rośliny w ogrodzie. Radzimy też, co robić, gdy dziecko zje np. owoc ligustra albo kwiat konwalii. Ligustr pospolity Często sadzony w żywopłotach. Jego czarne jagody powodują nudności, silną biegunkę i bóle brzucha. Zjedzenie większej porcji może wywołać drgawki, spowodować zapaść (ostra niewydolność krążenia, której towarzyszy nagły spadek ciśnienia krwi), a nawet śmierć. Wawrzynek wilcze łyko Najbardziej toksyczne są jaskrawoczerwone owoce (dla dziecka dawką śmiertelną może być już 10 sztuk!). Po ich zjedzeniu występuje obrzęk błon jamy ustnej, ślinotok, pragnienie, silne bóle brzucha. Mogą się też pojawić nudności, wymioty i biegunka. Bluszcz pospolity Dotykanie liści może wywołać uczulenie i podrażnienie spojówek. Zjedzenie czarnozielonych jagódek powoduje bóle głowy, oszołomienie, nudności i wymioty oraz problemy z oddychaniem. Kasztanowiec zwyczajny Owocem zakazanym jest dla małych odkrywców nawet niegroźnie wyglądający kasztanowiec. Zjedzenie jego kwiatów, młodych liści czy kasztanów może spowodować problemy żołądkowe, ale także porażenie mięśni i zatrzymanie oddechu. Śnieguliczka Dzieci lubią zrywać i zgniatać owoce śnieguliczki (pękają z trzaskiem). Wydobywający się przy tym sok może jednak podrażniać skórę. Zjedzenie białych kulek powoduje wymioty i biegunkę. Mogą też wystąpić zaburzenia nerwowe: początkowo silne pobudzenie, następnie ospałość i zaburzenia świadomości. Kaczeniec błotny Dotykanie rośliny może wywołać na skórze objawy uczulenie. Zjedzenie kaczeńca powoduje podrażnienie śluzówki wyściełającej przewód pokarmowy, bóle brzucha i wymioty (mogą być krwawe!). Konwalia majowa Zjedzenie liści albo czerwonych owoców zakłóca pracę serca, powoduje zaburzenia widzenia i problemy żołądkowe. Grozi śmiercią! Złotokap Najbardziej trujące są nasiona (10 sztuk może uśmiercić nawet dorosłego). Zawarte w nich toksyny wywołują halucynacje, wymioty, ślinotok, duszności, zawroty głowy i zaburzenia równowagi. Kalina koralowa Jej intensywnie czerwone owoce, a także kora i liście podrażniają błony śluzowe jamy ustnej, żołądka i jelit. Wywołują wymioty i biegunkę, bóle brzucha, zawroty głowy, zaburzenia świadomości i równowagi. Żywotnik Czyli popularna tuja, zawiera substancje drażniące i pobudzające. Po zjedzeniu szyszek lub igieł występują problemy żołądkowe, zakłócenie rytmu serca i świadomości. Może też dojść do uszkodzenia wątroby i nerek. Naparstnica purpurowa Zjedzenie zaledwie kilku kwiatów może prowadzić do zaburzenia pracy serca, zawrotów głowy, halucynacji, problemów z widzeniem i wymiotów. Czasem także biegunki i bolesnej kolki. Rośliny ogrodowe trujące dla dzieci. Zasada pierwsza: Nie panikuj! Jeśli widzisz, że dziecko bierze do ust podejrzaną jagódkę, nie krzycz, lecz stanowczo powiedz STOP albo WYPLUJ TO. Jeżeli zareagujesz gwałtowniej, dziecko może zakrztusić się owocem lub odruchowo go połknąć. Gdy trująca przekąska zostanie wypluta, daj dziecku czystą wodę do przepłukania ust – to pomoże pozbyć się toksycznego soku. Uwaga! Dziecko nie może tej wody połknąć! Jeśli dziecko jednak zjadło „jagódki”, wywołaj u niego wymioty. W tym celu podaj mu do wypicia ok. pół szklanki letniej wody, a potem włóż mu do buzi palec i łaskocz tylną część podniebienia. To powinno wywołać odruch wymiotny. Gdy dziecko zwróci zawartość żołądka, powtórz całą procedurę. Potem na wszelki wypadek pojedź do lekarza. Ważne! Zabierz ze sobą próbkę wymiocin lub niezjedzone fragmenty roślin. Dziecko zjadło trujący owoc lub kwiat. Zasada druga: nie stosuj domowych sposobów Nie widziałaś, by dziecko zjadło coś niedozwolonego. Za to dziwnie się zachowuje: jest senne albo nadmiernie pobudzone, ma zaburzenia równowagi lub widzenia, dręczy je silne pragnienie, bóle głowy, biegunka lub wymioty – każdy z tych objawów może świadczyć o zatruciu. Ponieważ nie wiesz, z jaką substancją masz do czynienia, nie podawaj dziecku żadnych lekarstw – niewłaściwie dobrane mogą nasilić objawy. Jedź do lekarza lub wezwij pogotowie! Pomocy medycznej szukaj także wtedy, gdy zauważysz u dziecka rozległe objawy skórne: opuchliznę, zaczerwienienie, pęcherzyki itp. Mogą być one objawem kontaktu z trującą rośliną lub reakcją na jad owadów. Na następnych stronach przeczytasz o niebezpiecznych przedstawicielach świata roślin i zwierząt w Polsce. Uwaga na toksyczne rośliny! Aby uchronić dziecko przed zatruciem, warto mieć je stale na oku. Trzeba mu też wytłumaczyć, że to, co wygląda apetycznie, nie zawsze nadaje się do jedzenia. Kłopoty żołądkowe może wywołać nawet skosztowanie jadalnego, ale surowego grzyba. Złym pomysłem jest także sięganie po nieumyte jagody (mogą być na nich jaja tasiemca bąblowca). W lesie i parku łatwo roi się też od roślin, które są silnie toksyczne. Trujące rośliny ogrodowe a wstrząs anafilaktyczny u dziecka Nagła, wyjątkowo silna reakcja alergiczna, która obejmuje cały organizm, to tzw. wstrząs anafilaktyczny. Jego objawy to: zawroty głowy, utrata przytomności; obrzęk krtani, problemy ze złapaniem tchu aż do całkowitego ustania oddechu; nagły spadek ciśnienia krwi, spowolnienie pracy serca, a w efekcie zatrzymanie krążenia. Wstrząs anafilaktyczny: działaj natychmiast! Od razu wezwij pomoc medyczną – może to być nawet dentysta (w gabinecie powinien mieć zestaw przeciwwstrząsowy). Zanim lekarz przyjedzie, ratuj chorego: ułóż go na plecach i unieś mu nogi (to spowoduje przemieszczenie się krwi do mózgu); zrób zastrzyk przeciwwstrząsowy – osoby uczulone powinny zawsze nosić przy sobie specjalny zestaw: strzykawkę z odmierzoną już dawką adrenaliny (przepisuje ją lekarz). Dalsze leczenie dziecka po wstrząsie anafilaktycznym Pomoc medyczna jest konieczna nawet wtedy, gdy objawy wstrząsu ustąpią – w ciągu kolejnych godzin może nastąpić nawrót. Dlatego chory musi zostać pod obserwacją przez co najmniej 48 godzin. Aby uniknąć wstrząsu anafilaktycznego w przyszłości, warto poddać chorego odczulaniu. Terapia taka jest wyjątkowo skuteczna zwłaszcza przy uczuleniu na jad owadów. Zobacz też: Latające kleszcze mogą być niebezpieczne dla dzieci. Tak wyglądają objawy ugryzienia przez strzyżaka Tak wygląda gniazdo kleszczy. Widzisz je? Uciekaj, dziecko mogą zaatakować larwy! Ślad po kleszczu: jak wygląda i kiedy jest niebezpieczny [ZDJĘCIA]
Larwa kleszcza może być niebezpieczna, a łatwo ją przeoczyć. Lepiej sprawdź, jak wygląda u dziecka (zdjęcia)
Larwy kleszczy są początkową formą dorosłych kleszczy. Gdy larwa znajdzie żywiciela i wypije krew, zmienia się w nimfę kleszcza, a potem w dorosłego osobnika. Sprawdź na zdjęciach, jak wygląda larwa kleszcza oraz dlaczego jest groźna dla dzieci i dorosłych.
Larwy kleszczy biorą się z ok. 5 tysięcy jajeczek, które składa samica kleszcza. Z jajeczek tworzy się gniazdo kleszczy, a w ciągu kilku tygodni od jego powstania wylęgają się larwy kleszczy. Nie wszystkie wydostają się z gniazda, niektóre z nich giną, np. przygniecione przez inne jaja. Te, które przeżyją, mogą rozejść się nawet w promieniu kilku metrów od gniazda. Larwy kleszczy zazwyczaj nie zarażają boreliozą, jednak podobnie jak dorosłe kleszcze, są niebezpieczne dla człowieka. Poniżej prezentujemy zdjęcia larwy kleszcza oraz najważniejsze informacje na jej temat. Spis treści: Jak wygląda larwa kleszcza? Larwa kleszcza – zdjęcia Larwa kleszcza – czy ugryzienie jest szkodliwe? Larwa kleszcza u dziecka Jak wygląda larwa kleszcza? Jaka jest wielkość larwy kleszcza? Stworzenie to jest mikroskopijnych rozmiarów – mierzy jedynie pół milimetra. Ma brązowo-czarny kolor. Nimfa kleszcza i dorosły kleszcz mają po 8 odnóży. W odróżnieniu od nich larwa ma ich jedynie sześć. By przeżyć, larwy kleszczy muszą pić krew, dlatego one również szukają żywiciela. Larwa kleszcza w domu raczej nie występuje. Gniazda kleszczy pojawiają się w ciemnych i wilgotnych miejscach, np. w pniu starego drzewa, ale też np. w ogrodzie. Larwa kleszcza: zdjęcia Na tych zdjęciach możesz zobaczyć, jak wygląda larwa kleszcza: Larwa kleszcza: czy ugryzienie jest szkodliwe? Jeżeli człowiek przez przypadek wejdzie w gniazdo kleszczy lub znajdzie się w jego okolicy, może go zaatakować nawet kilkaset larw. Z dala są one niemal niewidoczne, przypominają jedynie kropkę napisaną długopisem. Niestety ugryzienie przez larwę kleszcza bywa równie niebezpieczne, co zaatakowanie przez dorosłego kleszcza. Pytanie brzmi, czy larwa kleszcza zaraża chorobami? Naukowcy są zdania, że larwy są mniej szkodliwe niż kleszcze, znane są jednak przypadki zakażenia człowieka boreliozą po ukąszeniu zarówno przez larwę, jak i nimfę kleszcza. Gdy larwa ugryzie swojego żywiciela – odpada od niego po ok. 2-5 dniach. Następnie w jakimś ciemnym oraz wilgotnym miejscu linieje i przechodzi przemianę w nimfę. Uwaga, larwa kleszcza pod skórą człowieka może go zarazić babeszjozą. Jest to choroba przenoszona przez kleszcze (kojarzy się głównie z psami). Raczej nie jest groźna dla osób zdrowych. Na jej negatywne skutki szczególnie narażeni są jednak ludzie z obniżoną odpornością lub osoby zakażone wirusem HIV. Objawy babeszjozy u człowieka: gorączka, dreszcze, poty, bóle mięśniowe, stawowe, głowy, utrata apetytu, ogólne rozbicie, zmęczenie, nudności, zażółcenie skóry i oczu, zmiany nastroju. Larwa kleszcza u dziecka Larwy kleszczy często atakują dzieci. Wynika to z tego, że ich skóra jest delikatniejsza od skóry dorosłego człowieka i łatwiej jest ją przebić. Co więcej, powierzchnia ciała dziecka jest znacznie mniejsza niż u dorosłego – larwy nie muszą więc długo szukać odpowiedniego miejsca. Rodzice powinni być czujni. U dziecka bardzo trudno jest dostrzec larwy kleszczy, ponieważ wyglądają one jak maleńkie kropeczki. Larwy kleszczy zazwyczaj atakują u człowieka następujące miejsca na ciele: powieki, szyję, miejsce pod kolanami, pępek. Na ciele dziecka może znajdować się znacznie więcej larw niż tylko jedna. Wtedy rodzic może zauważyć zaczerwienione miejsca, które przypominają wysypkę. W takich sytuacjach warto wiedzieć, jak wyciągnąć kleszcza dziecku. Zobacz także: Szczepionka przeciw kleszczom - tylko na kleszczowe zapalenie mózgu Ślad po kleszczu: jak wygląda i kiedy jest niebezpieczny [ZDJĘCIA] Lekarze ostrzegają: twoje dziecko ma kleszcza? Nie jedź z nim na SOR!
Tak wygląda gniazdo kleszczy. Widzisz je? Uciekaj, dziecko mogą zaatakować larwy!
Gniazdo kleszczy, czyli skupisko jaj kleszczy, zazwyczaj nie osiąga dużych rozmiarów. Najczęściej występuje w ciemnych i wilgotnych miejscach w lesie albo trawie. Larwy kleszcza w domu są zjawiskiem bardzo rzadkim. Warto jednak wiedzieć, jak wygląda gniazdo kleszczy, bo możesz je znaleźć w ogrodzie, a nawet w meblach ogrodowych!
Gniazdo kleszczy może być niebezpieczne dla zdrowia. Zetknięcie się z nim może sprawić, że człowiek zostanie zaatakowany przez larwy kleszczy. Choć według naukowców larwy rzadko przenoszą boreliozę, to mogą rozsiewać inne groźne choroby. Na dworze gniazdo kleszczy jest bardzo trudne do zauważenia ze względu na swoje niewielkie rozmiary. Pokazujemy, jak dokładnie wygląda. Spis treści: Jak wygląda gniazdo kleszczy? Gniazdo kleszczy: zdjęcia Gniazdo kleszczy w domu Jak znaleźć gniazdo kleszczy? Jak zniszczyć gniazdo kleszczy? Jak wygląda gniazdo kleszczy? Gniazdo kleszczy to po prostu niewielkie skupisko jaj tego pajęczaka − samica kleszcza składa około 5 tysięcy jaj i z nich właśnie powstaje gniazdo. Choć jaj jest w nim tak dużo, całe gniazdo ma jedynie ok. 2-3 cm średnicy. Charakteryzuje się również nieregularnym kształtem. Jaja kleszczy są gęsto skupione, a wyglądem przypominają galaretowatą masę koloru brunatnego, czarnego albo szarego. Mogą kojarzyć się z kawiorem albo tzw. glutkiem siemienia lnianego (to przez małe kuleczki, czyli właśnie jaja). Gdyby dotknąć gniazda kleszczy, papkowata masa przelewałaby się przez ręce. W ciągu kilkunastu dni z jajeczek wylęgają się larwy kleszcza, które są bardzo małe – mają jedynie pół milimetra. Nie wszystkie larwy wydostają się jednak z gniazda – część z nich ginie np. poprzez przygniecenie innymi jajami. Po wykluciu larwy mogą rozejść się nawet w promieniu kilku kilometrów od gniazda. Jeżeli człowiek znajdzie się w okolicy takiego gniazda – może zostać zaatakowany przez ogromną liczbę larw kleszczy. Gniazdo kleszczy – zdjęcie Charakterystyczny wygląd gniazda kleszczy możesz zobaczyć na zdjęciu poniżej. Tak wygląda gniazdo kleszczy: Gniazdo kleszczy w domu Gniazdo kleszczy zazwyczaj nie występuje w domach – samice składają jaja raczej w środowisku zewnętrznym, tam gdzie jest zacisznie, ciemno i wilgotno. Może się jednak zdarzyć, że kleszcz dostanie się do mieszkania, np. przyniesiony na ubraniu człowieka. Wtedy może znaleźć miejsce lęgowe wewnątrz domu. Uwaga, w takim wypadku inwazja kleszczy mogłaby być groźna, dlatego po każdym powrocie z pola lub lasu trzeba dokładnie oglądać i trzepać ubrania. Choć większość odmian kleszczy nie buduje gniazd w pomieszczeniach, niektóre mogą być zwabione przez małe szczeliny i pęknięcia domu. Np. obrzeżek gołębień to gatunek kleszcza, który występuje w miejscach gnieżdżenia się ptaków. Można więc go spotkać np. w gołębnikach, wieżach kościołów, ale także na starych strychach i poddaszach. Atakuje on przede wszystkim ptactwo, jednak jeśli nie znajdzie żywiciela – może przedostać się do mieszkań. Zwykle atakuje wtedy nocą, a ukrywa się w szczelinach (podobnie do pluskwy). Jak znaleźć gniazdo kleszczy? Gniazdo kleszczy trudno znaleźć, bo zwykle występuje w miejscach zacienionych, wilgotnych, zacisznych i trudnodostępnych dla gryzoni, ptaków czy owadów. Najczęściej samica kleszcza składa jaja np. w pniu starego drzewa lub w ściółce leśnej w cieniu krzewu. Gniazdo kleszczy może znajdować się także w wysokiej trawie albo być osłonięte kamieniami. Niestety zdarza się również, że gniazdo kleszczy znajdzie się blisko miejsc zamieszkanych przez ludzi: np. w niewielkich szczelinach, w meblach ogrodowych lub dziurach w drewnianych ścianach (np. w stodołach). Jak zniszczyć gniazdo kleszczy? Aby pozbyć się gniazda kleszczy, najlepiej zastosować opryski przeznaczone na dorosłe osobniki. Skuteczne na kleszcze na każdym etapie ich rozwoju są np. środki zawierające tzw. pyretroidy. Ale uwaga, takie opryski trzeba stosować z rozwagą: podczas używania otworzyć okna, zadbać, aby w pomieszczeniu przez kilka godzin nie przebywały dzieci, zwierzęta domowe oraz inne osoby. Aby nie dopuścić do powstania gniazda kleszczy, zadbaj również o swój ogród: oczyść ogród z resztek, takich jak liście, suche gałęzie, korzenie (to tam samice kleszcza mogą składać jaja), wszystkie drewniane elementy i drewno opałowe pozostawiaj suche, najlepiej w nasłonecznionym miejscu. Zobacz także: Szczepionka przeciw kleszczom - tylko na kleszczowe zapalenie mózgu Ślad po kleszczu: jak wygląda i kiedy jest niebezpieczny [ZDJĘCIA] Atakują chmarami, wchodzą do nosa i uszu. Chrońcie dzieci!
Rekrutacja do przedszkola 2025: kilka trików i dziecko na pewno przyjmą. Rodzicu, nie przegap terminu!
Rekrutacja do przedszkoli (oraz zerówek w szkołach) z reguły rusza późną zimą. Tłumaczymy, jak zapisać dziecko do przedszkola lub oddziału przedszkolnego w szkole. Wyjaśniamy także, jak zapisać dziecko do zerówki w szkole. Sprawdź, jak wygląda harmonogram rekrutacji na 2025 rok.
Rekrutacja do przedszkola spędza sen z powiek wielu rodzicom. Miejsce w przedszkolu przysługuje wprawdzie wszystkim trzy-, cztero- i pięciolatkom, których rodzicom zależy na przedszkolnej edukacji dziecka. Sęk w tym, że nie zawsze wszystkie dzieci dostają się do placówek państwowych, lub tych, które wybrali rodzice. Poniżej podajemy harmonogram i kryteria rekrutacji do przedszkola 2025 – podpowiadamy, co po kolei zrobić, żeby dziecko dostało się do przedszkola. Wyjaśniamy, jak zapisać dziecko do zerówki w szkole. Spis treści: Rekrutacja do przedszkola 2025: kiedy start? Zapisy (rekrutacja) do przedszkola w 2025 roku Warunki przyjęcia do przedszkola publicznego Wniosek o przyjęcie do przedszkola Kiedy wyniki rekrutacji do przedszkola? Gdy dziecko nie dostało się do przedszkola Czy można zapisać dziecko do przedszkola po rekrutacji? Jak zapisać dziecko do zerówki w szkole? Szczepienia obowiązkowe a rekrutacja do przedszkola Rekrutacja do przedszkola 2025: kiedy start? To, kiedy rusza rekrutacja do przedszkola, zależy od samorządu miasta lub gminy. Nie ma jednego odgórnie ustalonego terminu składania wniosków. Najczęściej jednak rekrutacje rozpoczynają się w marcu; np. w Warszawie rekrutacja do przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych rozpocznie się 4 marca 2025 o godz. 13:00 i prowadzona będzie za pomocą elektronicznego systemu rekrutacji. Dlatego już w lutym warto odwiedzić stronę internetową wybranego przedszkola (lub szkoły — gdy chcesz zapisać dziecko do zerówki), by sprawdzić obowiązujące terminy. Dokładnych informacji szukaj też na stronie urzędu swojego miasta lub gminy. Znajdziesz tam listę przedszkoli (oraz szkół), które uczestniczą w rekrutacji, wraz z informacją o liczbie wolnych miejsc i sposobie rekrutacji. Jak wyglądają zapisy (rekrutacja) do przedszkola w 2025 roku? Jeśli chcesz zapisać dziecko do przedszkola, musi ono wziąć udział w rekrutacji. Polega ona na złożeniu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/podanie-o-przyjecie-do-przedszkola-38072-r1/" target="_self" rel="noopener">podania o przyjęcie dziecka do przedszkola (online lub bezpośrednio w przedszkolu – niżej opisujemy szczegółowo, jak to zrobić). Jeśli są wolne miejsca, dziecko zostanie przyjęte, jeśli ich nie ma, o pomyślnej rekrutacji w przedszkolu publicznym decyduje spełnienie (opisanych w dalszej części tekstu) warunków. Rodzice mają prawo ubiegać się o miejsce w kilku wybranych placówkach, zaznaczając preferencje. Wniosek składa się tylko jeden w tzw. przedszkolu pierwszego wyboru. Procedura rejestracyjna w różnych miastach i gminach przebiega nieco inaczej. Sprawdź w urzędzie swego miasta lub gminy, jak wygląda to w twoim miejscu zamieszkania. Informacji udzielają również pracownicy sekretariatów przedszkoli lub szkół. Warunki przyjęcia do przedszkola publicznego Rodzice zastanawiają się, za co są przyznawane punkty w rekrutacji do przedszkola. W państwowych placówkach obowiązuje pięć odgórnych kryteriów ustawowych. Są one brane pod uwagę we wszystkich przedszkolach na pierwszym etapie postępowania rekrutacyjnego. Zgodnie z nimi w pierwszej kolejności do przedszkola dostanie się: dziecko z rodziny wielodzietnej, dziecko z niepełnosprawnością, dziecko, którego rodzice albo rodzeństwo są osobami z niepełnosprawnością, dziecko, które wychowuje tylko jeden z rodziców, dziecko, które wychowuje się w rodzinie zastępczej, dziecko, którego adres zamieszkania mieści się w rejonie danej placówki. To nie wszystko, ponieważ każda gmina może ustalić dodatkowe kryteria wynikające z lokalnych potrzeb społecznych (np. kryterium polegające na tym, że do wybranego przedszkola uczęszcza już starszy brat lub siostra dziecka). Każdemu kryterium (ustawowemu i dodatkowemu) przypisana jest określona liczba punktów. Kryteriom ustawowym odpowiada stała liczba 260 punktów. Liczbę punktów przypisaną pozostałym kryteriom ustalają samorządy. Warto wiedzieć, że o przyjęciu do przedszkola nie decyduje kolejność zgłoszeń. Jak złożyć wniosek o przyjęcie do przedszkola? Jeśli przedszkole nie prowadzi rekrutacji przez internet, należy się zgłosić do wybranej placówki po wniosek o przyjęcie. Wypełniony dokument rodzice składają w wybranym przedszkolu. Jeśli gmina prowadzi rekrutację przez internet, rodzic musi zarejestrować dziecko na specjalnej platformie rekrutacyjnej. Podczas wypełniania formularza należy wskazać wybrane przedszkola. Uwaga: tu kolejność jest istotna! Jako pierwsze należy wskazać to, na którym najbardziej ci zależy. Po zakończeniu rejestracji należy pobrać wniosek, który następnie należy wydrukować i zanieść do przedszkola pierwszego wyboru. Wraz z wnioskiem może być konieczne złożenie dodatkowych dokumentów, jeśli: dziecko jest z rodziny wielodzietnej: oświadczenie o wielodzietności rodziny. Oświadczenie napisz samodzielnie; w rodzinie jest osoba z niepełnosprawnością: orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane ze względu na niepełnosprawność lub orzeczenie o niepełnosprawności, lub o stopniu niepełnosprawności; jesteś samotnym rodzicem: prawomocny wyrok sądu rodzinnego (który stwierdza rozwód albo separację) albo akt zgonu rodzica, oświadczenie o samotnym wychowywaniu dziecka; PIT za ubiegły rok (na dowód, że płacisz podatki w mieście/gminie, gdzie znajduje się przedszkole), oświadczenie, że dziecko mieszka w rejonie danej placówki. Ważne: z wychowania przedszkolnego korzystają dzieci w wieku 3–6 lat. Na rok szkolny 2025/2026 będą więc przyjmowane dzieci z roczników 2022-2019. Dzieci, które ukończyły 2,5 roku, również mogą zostać przyjęte do państwowej placówki przedszkolnej, jednak pod warunkiem, że po rekrutacji zostaną wolne miejsca. Dzieci w wieku 6 lat muszą obowiązkowo odbyć edukację przedszkolną (w przedszkolu lub w oddziale przedszkolnym w szkole podstawowej). Kiedy wyniki rekrutacji do przedszkoli? Wyniki rekrutacji do przedszkola najczęściej odbywa się w maju, jednak dokładne daty ustala dana gmina. Tego dnia w wybranym przedszkolu pojawi się lista przyjętych dzieci. Jeśli dziecko było zgłoszone przez internet, na profilu otrzymasz informację, jaki jest status wniosku. Jeśli twoje dziecko znajdzie się na liście przyjętych, musisz jeszcze potwierdzić zgłoszenie, ewentualnie donieść niezbędne dokumenty, których wymaga przedszkole. View Burdaffi on the source website Dziecko nie dostało się do przedszkola: co zrobić? Warto wiedzieć, że masz możliwość odwołania się od decyzji. Najpóźniej 7 dni od ogłoszenia listy dzieci przyjętych i nieprzyjętych do przedszkola złóż wniosek do komisji rekrutacyjnej o uzasadnienie nieprzyjęcia. Następnie złóż u dyrektora przedszkola <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/gdy-dziecko-nie-dostanie-sie-do-przedszkola-20810-r1/">odwołanie od decyzji komisji rekrutacyjnej. Zrób to najpóźniej 7 dni od otrzymania takiego uzasadnienia. Jeśli dyrektor też odmówi przyjęcia dziecka do przedszkola, możesz złożyć skargę do sądu administracyjnego. W przypadku dzieci powyżej 3. roku życia gmina musi wskazać przedszkole w obrębie gminy, do którego zostanie przyjęte twoje dziecko. Nie musi być to jednak przedszkole państwowe. Czy można zapisać dziecko do przedszkola po rekrutacji? Jeśli dziecko nie dostało się do przedszkola, możesz wziąć udział w rekrutacji uzupełniającej. Jeśli rejestracja odbywała się online, rekrutacja uzupełniająca prawdopodobnie będzie przebiegać także w ten sposób. Jeśli w twojej gminie nie było rejestracji internetowej, sprawdź na stronie urzędu lub gminy, gdzie jeszcze są wolne miejsca i kiedy rozpocznie się rekrutacja uzupełniająca. Na tym etapie decyduje samorząd – kluczową rolę mogą odegrać takie czynniki jak: miejsce zamieszkania, zatrudnienie rodziców, rodzeństwo w tym samym przedszkolu lub kryterium dochodowe. Wielu rodziców zastanawia się też, czy można zapisać dziecko do przedszkola w trakcie roku. Owszem, jest to możliwe. O przyjęciu dziecka do przedszkola w trakcie roku szkolnego decyduje dyrektor przedszkola. Warunkiem są wolne miejsca, którymi dysponuje placówka. W takiej sytuacji dyrektor podejmuje decyzję samodzielnie, bez udziału organu prowadzącego. Jak zapisać dziecko do zerówki w szkole? To ważne, by zapisać dziecko do zerówki. Obecne sześciolatki, czyli dzieci urodzone w 2019 roku, muszą obowiązkowo odbyć roczne przygotowanie przedszkolne w przedszkolu, oddziale przedszkolnym w szkole podstawowej lub innej formie wychowania przedszkolnego. Rekrutacja do zerówki odbywa się na podobnych zasadach jak rekrutacja do przedszkola. Warto pamiętać, że organ prowadzący publiczną szkołę podstawową musi do końca stycznia podać kryteria brane pod uwagę w postępowaniu rekrutacyjnym i postępowaniu uzupełniającym. Przedstawia także dokumenty niezbędne do potwierdzenia spełnienia tych kryteriów, a także liczbę punktów możliwą do uzyskania za poszczególne kryteria. Szczepienia obowiązkowe a rekrutacja do przedszkola Niektóre przedszkola życzą sobie, aby rodzice udowodnili, że maluch otrzymał wszystkie szczepienia obowiązkowe. Powinny one być zawarte w Książeczce Zdrowia Dziecka, choć niektóre placówki wymagają specjalnego zaświadczenia o szczepieniu od lekarza. Nie powinny tego robić – Książeczka Zdrowia jest wystarczającym dokumentem. Źródło: gov.pl, Infor Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/obowiazek-przedszkolny-kto-podlega-obowiazkowi-przedszkolnemu-19252-r1/">Obowiązek przedszkolny – kogo dotyczy? Ile kosztuje przedszkole: czesne, opłaty za wyżywienie, zasady dofinansowania Różnice między przedszkolem publicznym i niepublicznym. Które wybrać?
Novakid World Kids Academy – świąteczny prezent, który rozwija, inspiruje i bawi!
Święta to idealny czas, by podarować dziecku coś więcej niż kolejną zabawkę – coś, co rozwinie jego umiejętności, otworzy horyzonty i zapewni radość przez cały rok. World Kids Academy od Novakid to wyjątkowy program, który nie tylko uczy języka angielskiego, ale również wciąga dzieci w fascynujące rozmowy o świecie, kulturach, tradycjach i ważnych współczesnych tematach. Zastanawiasz się, jak wyglądają takie konwersacje? Już wyjaśniamy!
Podaruj dziecku językowy klucz do świata z Novakid Wyobraź sobie, że Twoje dziecko może mówić po angielsku tak swobodnie, jakby było to jego drugi język. Brzmi jak magia? Właśnie to oferuje Novakid! Ta innowacyjna platforma edukacyjna pozwala dzieciom w wieku 4–12 lat uczyć się angielskiego w sposób naturalny i pełen zabawy. Co wyróżnia Novakid? Lekcje z native speakerami – dzieci uczą się od najlepszych, słuchając języka w jego naturalnej formie. Zabawa zamiast stresu – nauka poprzez gry, animacje i interaktywne materiały sprawia, że dzieci nawet nie zauważają, że się uczą. Indywidualne podejście – każda lekcja jest dostosowana do poziomu językowego i osobowości dziecka, dzięki czemu każdy maluch czuje się komfortowo. Speaking Academy – specjalny program skupiający się na rozwijaniu umiejętności mówienia. Dziecko uczy się wyrażania swoich myśli w codziennych sytuacjach, nabierając pewności siebie. A co najlepsze? Lekcje można odbywać w dowolnym miejscu – w domu, u dziadków czy podczas rodzinnych wyjazdów. Wystarczy dostęp do internetu i chwilka spokoju. Odkryj kreatywność z World Kids Academy Święta to czas twórczych zabaw i wspólnych projektów, a World Kids Academy doskonale wpisuje się w tę atmosferę. To miejsce, w którym dzieci mogą rozwijać swoje pasje i talenty, eksplorując różnorodne tematy – od sztuki i kultury, przez naukę, aż po ekologię. Co znajdziesz w World Kids Academy? Warsztaty kreatywne – malowanie, muzyka, rękodzieło i wiele innych zajęć rozwijających wyobraźnię. Zabawy edukacyjne – programy, które łączą naukę z zabawą, ucząc dzieci o świecie w angażujący sposób. Odkrywanie kultur świata – dzieci mogą poznać tradycje innych krajów, co rozwija ich tolerancję i otwartość. Programy STEAM – nauka, technologia, inżynieria, sztuka i matematyka w praktycznym, ciekawym wydaniu. World Kids Academy uczy dzieci, jak być kreatywnymi i otwartymi na świat, co idealnie dopełnia edukację językową Novakid. Dlaczego to połączenie jest idealne na święta? Novakid i World Kids Academy to więcej niż nauka – to szansa na rozwijanie potencjału dziecka w atmosferze zabawy i inspiracji. Oferują: Angielski jako narzędzie do odkrywania świata – język, który otwiera drzwi do nowych przyjaźni, podróży i edukacyjnych możliwości. Kreatywność i pasję – Twoje dziecko może eksplorować różne dziedziny, rozwijając swoje zainteresowania i talenty. Międzynarodową społeczność – poznawanie rówieśników z różnych krajów uczy tolerancji, otwartości i współpracy. Pewność siebie – zarówno w języku angielskim, jak i w działaniach twórczych, co przekłada się na lepsze funkcjonowanie w codziennym życiu. Świąteczny czas, który buduje przyszłość W tym roku zamiast kolejnej zabawki podaruj swojemu dziecku coś naprawdę wyjątkowego – prezent, który rozwija, inspiruje i bawi. Novakid World Kids Academy to idealne rozwiązanie dla nowoczesnych rodziców, którzy chcą, by ich dzieci korzystały z technologii w sposób mądry i wartościowy. Dzięki tym programom dziecko nie tylko poprawi swoje umiejętności językowe, ale także pozna tradycje z różnych zakątków świata, zyska pewność siebie i nauczy się rozmawiać o ważnych, globalnych tematach. Niech te święta będą pełne nie tylko radości, ale też nowych odkryć i inspirujących lekcji, które zostaną z Twoim dzieckiem na dłużej. Podaruj prezent, który przyniesie owoce przez wiele lat – bo co może być piękniejszego niż inwestycja w przyszłość Twojej pociechy? ????✨ Wejdź na Novakid World Kids Academy już dziś, wypróbuj za darmo i rozpocznij wspólną przygodę, która potrwa znacznie dłużej niż świąteczne ferie! ???? Materiał promocyjny marki Novakid
Dzień Przedszkolaka 2024: kiedy wypada? Pomysły na świętowanie Dnia Przedszkolaka
Wszystkie przedszkolaki mają swoje święto ustanowione przez Sejm RP. To Ogólnopolski Dzień Przedszkolaka. Co więcej, powstała nawet piosenka na ich cześć, czyli hymn przedszkolaków. Dzień Przedszkolaka świętowany jest w każdym przedszkolu. Podpowiadamy, kiedy się go obchodzi i jak można go spędzić, by był jeszcze przyjemniejszy.
Ogólnopolski Dzień Przedszkolaka co roku wypada 20 września. W 2024 roku to piątek. Wiele przedszkoli specjalnie przygotowuje się na to święto, organizując dla maluchów wspaniałe zabawy. Dzieci uczą się również hymnu przedszkolaka, do którego link znajdziesz niżej. Skąd się wziął dzień przedszkolaka, po co ustanowiono święto i jaki ma ono przebieg? Spis treści: Ogólnopolski Dzień Przedszkolaka – historia święta Obchody Dnia Przedszkolaka Atrakcje na Dzień Przedszkolaka: pomysły Ogólnopolski Dzień Przedszkolaka – historia święta Ogólnopolski Dzień Przedszkolaka został uchwalony przez Sejm RP we wrześniu 2013 roku. Święto ma podkreślać ogromne znaczenie edukacji przedszkolnej w rozwoju dzieci oraz popularyzować nowoczesne wychowanie przedszkolne. Służy także integracji przedszkoli z różnych regionów kraju z osobami, instytucjami, które mają wpływ na wizerunek i jakość funkcjonowania placówek przedszkolnych. Dodatkowo dostarcza dzieciom okazji do świętowania, zabawy i czerpania radości z bycia przedszkolakiem. Inicjatorami powstania Dnia Przedszkolaka byli dyrektorzy łódzkich przedszkoli. To im zawdzięczamy to wyjątkowe dla maluchów święto. Właśnie w Łodzi w 2010 odbyły się pierwsze obchody Dnia Przedszkolaka. Zorganizowano festyn, na którym dzieci posadziły pamiątkowe dęby oraz wypuściły w niebo mnóstwo baloników z marzeniami. Obchody Dnia Przedszkolaka Jak obecnie przedszkola obchodzą ten wyjątkowy dzień? We wszystkich placówkach przygotowuje się mnóstwo atrakcji dla dzieci. Pomysły są bardzo różne: w niektórych odbywa się uroczyste <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/pasowanie-na-przedszkolaka-jak-wyglada-ta-uroczystosc-27234-r1/">pasowanie na przedszkolaka nowo przyjętych dzieci, w innych organizowane są festyny, koncerty, marsze, zabawy i bale. Ciekawe: w Opolu, w Dniu Przedszkolaka, dzieci odbierają symboliczne klucze do miasta od prezydenta, mogą też uczestniczyć w uroczystej sesji Rady Miasta Przedszkolaków, na której głosują w sprawie wniosków dotyczących opolskich przedszkoli. Ogólnopolski Dzień Przedszkolaka ma swój hymn. To specjalna piosenka pt. „<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="http://studiomegafon.com.pl/teksty/dzienprzedszkolaka.pdf" target="_blank" rel="nofollow noopener">Dzień Przedszkolaka”. Muzykę napisał Robert Obcowski, a słowa są autorstwa Danuty Błażejczyk i Mariusza Urbaniaka. Każdego roku 20 września Rzecznik Praw Dziecka wystosowuje również specjalny list do wszystkich polskich przedszkolaków. Tutaj możesz też posłuchać hymnu przedszkolaków w oryginale: https://www.youtube.com/watch?v=tgXfOyKlc_4 Atrakcje na Dzień Przedszkolaka: pomysły Dzień Przedszkolaka można urozmaicić wspaniałymi zabawami. Rozrusza to maluchy, sprawi im wiele radości, a przecież o to chodzi – pamiętajmy, że to właśnie ich święto! Tego dnia żadnemu przedszkolakowi nie może zejść uśmiech z buzi! To dobry czas na <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/gry-i-zabawy/zabawy-integracyjne-dla-dzieci-29564-r1/">zabawy integracyjne. Pomysły zabaw na Dzień Przedszkolaka: „Bieg z jajkiem” – drużyny stoją na linii startu, pierwszy zawodnik trzyma łyżkę z jajkiem, następnie biegnie, okrążając przeszkodę i oddaje łyżkę z jakiem następnemu zawodnikowi. W momencie, gdy jajko spadnie – zawodnik musi je podnieść i kontynuować bieg. Wygrywa drużyna, która pierwsza dobiegnie do mety i nie stłucze jajka. „Przebieganie pod chustą” – dzieci podnoszą i opuszczają chustę, trzymając ją za uchwyty. Nauczycielka mówi imiona dzieci – a one wtedy muszą zamienić się miejscami. Dzieci mają za zadanie, by przebiec pod chustą, gdy ona jest maksymalnie w górze. „Nasze stopy” – dzieci muszą przejść po torze, który jest stworzony ze śladów stóp. Wymaga to koordynacji i skupienia u maluchów. „Kamienie” – dzieciaki mają za zadanie przejść po kamieniach (czyli po kołach z papieru, emblematach kamieni), tak by zachować równowagę i nie spaść z kamienia. „Kolory” – jest to zabawa z chustą animacyjną. Dzieci trzymające chustę przy określonym kolorze przebiegają pod nią na znak nauczyciela np. dzieci trzymające chustę w miejscach, gdzie jest ona czerwona. „Sztorm” – na chuście znajdują się piłeczki. Dzieci mają za zadanie, by piłeczki nie wypadły, mimo tego, że chusta jest poruszana. „Poszukiwanie skarbu” – ukrytego skarbu można szukać nie tylko w przedszkolnej sali, ale – jeśli pogoda pozwoli – również na przedszkolnym placu zabaw. Konkurs wiedzy na temat przedszkola – pytania mogą dotyczyć imion wychowawczyń w grupach, imienia dyrekcji, koloru budynku przedszkola, liczby sal, itp. (trudność powinna odpowiadać wiekowi przedszkolaków). Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/dziecko-nie-chce-chodzic-do-przedszkola-przekonaj-dziecko-ze-przedszkole-jest-fajne-5423-r1/">Dziecko nie chce chodzić do przedszkola: jak je zachęcić? (porady psychologa) <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/wierszyk-dla-nauczyciela-przedszkola-propozycje-ktore-sprawdza-sie-tez-jako-zyczenia-38145-r1/">Wierszyk dla nauczyciela przedszkola: propozycje, które sprawdzą się też jako życzenia <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/ksiazki-idelane-dla-przyszlego-przedszkolaka-25779-r1/">Książki o przedszkolu – pomogą twojemu dziecku podczas adaptacji [TOP 11 KSIĄŻEK]