Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-08-24T10:16:06.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Niepojęte sceny w Sarbinowie. „9-latek zrobił z rodziców pośmiewisko. Matka ratowała się, jak mogła”
items: Współczesne dzieci do niczego w życiu nie dojdą? Scena na osiedlowym parkingu nie zostawia złudzeń. „Pokolenie trutni”
items: Fotografka nazwała rodziców „idiotami”. Nie mogła uwierzyć, co przypadkiem uchwyciła na plaży w Gdańsku
items: „Na grzybach zapuściłam się z córką w sam środek leśnej gęstwiny. Gdy moja Lenka nagle krzyknęła, musiałam zasłonić jej oczy”
items: „No i co mi zrobicie” zamiast obowiązków i zasad. Profesor Jędrzejko ostrzega. „Hodujemy beznadziejne pokolenie”
items: Adoptowała kotka, dzieci go uwielbiają. „Partner wygania go na dwór, bo mu śmierdzi. Oddać go?”
items: Naczelna sprawdza: rzeczy, które pomagają nam wrócić do rytmu po wakacjach
items: 8-latka nie potrzebuje 1000 zł miesięcznie na ubrania? Wyrok sądu nie pozostawia złudzeń
items: Chcą wskazywać przyszłych bezrobotnych już w podstawówce. Będzie ostra selekcja uczniów? Rodzice w szoku
items: Zakaz robienia zdjęć w żłobku, nawet jeśli rodzic o to poprosi. Nowe przepisy są bezwzględne
items: Nie ustąpiła dziecku miejsca w samolocie. „Dziewczynka tak krzyczała, że stewardessa przyszła zapytać, co się stało”
items: Nie bądź dla nastolatka guru. Wtedy jest szansa, że naprawdę z tobą porozmawia
items: Matka rozkręciła aferę na środku Biedronki. „Od dwóch winogronek nikt nie zbiednieje, a Maksio był głodny”
items: „Dziecko to nie atrakcja na żądanie”. To nagranie kilkulatki z rodziny Clarke przyprawia o ciarki, dziewczynka aż zdarła sukienkę
items: Wirtualny robak w brzuchu ma oduczyć jedzenia słodyczy. Julia Izmałkowa ostrzega: „To warunkowanie lęku, nie edukacja”
items: Awantura w samolocie, bo dziecko nie chciało zapiąć pasów, a rodzic był bezradny. Lot odwołano
items: "My uczymy się tego na terapii.". Nastolatek może wiedzieć to dużo wcześniej
items: Ustalono maksymalną temperaturę w żłobkach. Gdy zrobi się za gorąco, każą zabrać dzieci
items: Screen smart zamiast screen time? Naukowcy: ta jedna zasada może uchronić dziecko przed problemami
items: 2400 zł zamiast 800 plus w sierpniu. Co trzeba zrobić, żeby dostać pieniądze?
items: "Mamo, nie musisz mi radzić!". Czego potrzebuje dziecko, gdy cierpi?
items: Dantejskie sceny w górach: dziecko ledwo powłóczyło nogami. „Rodzice całkiem stracili rozum”
items: Wreszcie przełom dla rodziców: pensja rodzicielska 4806 zł zamiast 800 plus. Kiedy start nowego programu?
items: Nagrał dziecko płaczące w samolocie: gdzie była matka? „Rodzice czują presję”
items: Weszłam do Sephory i aż mną zatrzęsło na widok tych dzieci. Matka stała obok i udawała, że nie widzi

Niepojęte sceny w Sarbinowie. „9-latek zrobił z rodziców pośmiewisko. Matka ratowała się, jak mogła”
type: item
date: 2026-08-24T10:15:30.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: rodzice
subject: wakacje nad morzem
subject: wakacje z dzieckiem
description: Najpierw usłyszałam krzyk. Po chwili zorientowałam się, że chłopiec mówi o swojej rodzinie rzeczy, których prawdopodobnie nie powinien słyszeć nikt poza jego rodzicami. Ludzie na promenadzie zaczęli zwalniać, a jego mama robiła wszystko, żeby go uciszyć.
encoded: Słońce powoli zachodziło, a my spacerowaliśmy z dziećmi po promenadzie w Sarbinowie, korzystając z ostatnich wakacyjnych wieczorów. W pewnym momencie usłyszałam głośny krzyk i zobaczyłam rodzinę stojącą kilka metrów dalej. Początkowo pomyślałam, że chłopiec pokłócił się z rodzicami o zabawkę albo lody, ale po chwili zorientowałam się, że przy przypadkowych spacerowiczach zaczyna opowiadać o swojej rodzinie rzeczy, których jego mama zdecydowanie nie chciała ujawniać. „Skoro nie macie pieniędzy, to po co tu przyjechaliśmy?” Chłopiec miał może osiem, dziewięć lat. Był mniej więcej w wieku mojej starszej córki, dlatego od razu zwróciłam na niego uwagę. Nie wiem dokładnie, od czego zaczęła się awantura. Mogę się tylko domyślać, że chłopiec chciał, żeby rodzice coś mu kupili, a oni odmówili. Wtedy zaczęło się przedstawienie. Stał na środku promenady i krzyczał przede wszystkim na mamę. Nie był to zwykły dziecięcy foch. – Skoro nie macie pieniędzy, to po co w ogóle tu przyjechaliśmy?! Po chwili dorzucił coś w rodzaju: – Przecież mówiłaś, że nie mamy pieniędzy! A potem zaczął wyciągać kolejne sprawy, które najwyraźniej znał z rozmów dorosłych. – A tata wczoraj mówił, że dziadkowie mają się dołożyć do nowego auta! – Przecież wiem, ile kosztował hotel! – Zawsze mówisz, że na wszystko jest za drogo! Mama próbowała go uspokoić, ale on tylko się nakręcał. Ludzie zaczęli zwalniać i udawać, że nie słuchają Na promenadzie było sporo osób. A przecież nad morzem głos niesie się wyjątkowo dobrze. Nie trzeba było stać obok, żeby słyszeć, co mówi chłopiec. Najpierw pojedyncze osoby odwracały głowy. Potem zaczęło zwalniać coraz więcej spacerowiczów. Niektórzy patrzyli wprost na rodzinę, inni udawali, że nagle bardzo interesuje ich morze albo telefon. Trudno było jednak nie słuchać, skoro chłopiec krzyczał na całą promenadę. Mama próbowała zachować spokój. Tłumaczyła mu, że porozmawiają o tym później i prosiła, żeby przestał krzyczeć. Chłopiec jednak najwyraźniej był już tak rozemocjonowa…

plaza-w-Sarbinowie-076b896.jpg
width: 1600
height: 1200

Współczesne dzieci do niczego w życiu nie dojdą? Scena na osiedlowym parkingu nie zostawia złudzeń. „Pokolenie trutni”
type: item
date: 2026-08-23T19:08:13.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: wychowanie dziecka
description: Czasami jedna, z pozoru błaha sytuacja na osiedlowym podwórku wystarczy, by postawić bardzo trudne pytania o to, jak wychowujemy ludzi, którzy już za kilkanaście lat przejmą odpowiedzialność za nasz świat.
encoded: Jako rodzice robimy dziś absolutnie wszystko, by ułatwić naszym pociechom start w dorosłość, chroniąc je przed stresem, zmęczeniem i jakimkolwiek dyskomfortem. Chcemy dla nich beztroskiego dzieciństwa pełnego nagród, zapominając, że prawdziwe życie rzadko kiedy przypomina bezpieczny, domowy inkubator. Ostatnio podczas powrotu z popołudniowych zakupów byłam świadkiem sytuacji, która dosłownie odebrała mi mowę i na długo zostawiła z poczuciem ogromnego niesmaku. Na osiedlowym parkingu, tuż pod oknami bloków, rozegrała się scena, która nie pozostawia żadnych złudzeń co do kierunku, w jakim zmierza współczesne wychowanie. Postawa dwójki nastolatków i reakcja ich matki idealnie pokazały, jak w imię fałszywie pojętej miłości hodujemy roszczeniowe pokolenie, które uważa, że wszystko należy mu się bez najmniejszego wysiłku. Brak elementarnego szacunku dla pracy rzuca bardzo ponury cień na przyszłość tych młodych ludzi, a określenie „pokolenie trutni” to niestety jedyne, co przychodzi mi w tej sytuacji do głowy. Kłopotliwa sytuacja na osiedlowym parkingu. Jak prośba o pomoc obnażyła wielkie lenistwo młodzieży Całe to zdarzenie rozegrało się w upalne, piątkowe popołudnie, kiedy większość mieszkańców wracała z pracy, taszcząc ze sobą ciężkie zgrzewki wody i torby pełne zakupów na weekend. Pod klatkę podjechał duży, rodzinny samochód, z którego wysiadła skrajnie zmęczona kobieta oraz dwójka jej dzieci − dorastający chłopiec i dziewczyna, na oko w wieku trzynastu i piętnastu lat. Matka otworzyła bagażnik wypełniony po brzegi zakupami, po czym bardzo spokojnym, wręcz proszącym głosem poprosiła nastolatki, by pomogły jej zanieść chociaż lżejsze siatki i kartony na trzecie piętro, bo ją boli kręgosłup. To, co wydarzyło się po chwili, po prostu mnie osłabiło. Dwoje nastolatków skrzywiło się, a syn ostentacyjnie odwrócił się od bagażnika, burcząc pod nosem, że on nie jest od dźwigania ciężarów. Dziewczyna nawet nie odwróciła wzroku od ekranu swojego smartfona − prychnęła tylko, minęł…

pokolenie-pasozytow-1c0bb9b.png
width: 1600
height: 1200

Fotografka nazwała rodziców „idiotami”. Nie mogła uwierzyć, co przypadkiem uchwyciła na plaży w Gdańsku
type: item
date: 2026-08-23T13:15:18.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: bezpieczeństwo dziecka
subject: wakacje z dzieckiem
description: Miała wrócić do domu z pięknymi kadrami o zachodzie słońca. Zamiast tego podczas obróbki zdjęć zobaczyła coś, co sprawiło, że postanowiła nagrać mocny apel do rodziców. Jej słowa wywołały gorącą dyskusję o bezpieczeństwie najmłodszych.
encoded: Czasem jedno nagranie potrafi zwrócić uwagę na problem, o którym mówi się zdecydowanie za rzadko. Fotografka z Trójmiasta opublikowała krótką rolkę po sesji zdjęciowej na plaży. Nie chodziło jednak o fotografie ani o zachód słońca, lecz o coś, co przypadkiem znalazło się w jej kadrach i skłoniło ją do bardzo mocnych słów. „Dlaczego uważam, że niektórzy rodzice to idioci?” Paulina Kumirska, fotografka z Trójmiasta, opublikowała na Instagramie rolkę, która – choć nie stała się viralem – porusza temat, o którym warto mówić znacznie głośniej. Nagranie zaczyna bardzo dosadnie. – Dlaczego uważam, że niektórzy rodzice to idioci? – mówi na początku. Chwilę później wyjaśnia, skąd wzięły się tak mocne emocje. – Obrabiam właśnie zdjęcia z wczorajszej sesji na plaży w Gdańsku o zachodzie słońca. I wiecie, co mam w połowie kadrów? Dwójkę, 4-, 5-letnich n*gich chłopców – opowiada. Fotografka zwraca się do rodziców i pyta, czy naprawdę nie zastanawiają się nad tym, kto może znajdować się wokół nich i oglądać takie sytuacje. To właśnie brak wyobraźni rodziców najbardziej ją zaniepokoił. „To wynika z małej świadomości zagrożenia” Paulina Kumirska zapewniła, że dzieci oczywiście zostaną usunięte z fotografii, które odda swoim klientom. Problem, o którym mówi, jest jednak znacznie poważniejszy. Jeden z internautów napisał: „Kiedyś na jednym forum kobieta zamieściła zdjęcie swojej córeczki w wanience. Napisałem, żeby zastanowiła się, co robi. O dziwo inne mamy rzuciły się na mnie, twierdząc, że się czepiam”. Pojawiły się również głosy, że o takich sytuacjach powinno mówić się zdecydowanie częściej: „Niektórzy nie mają wyobraźni. Trzeba to głośno nagłaśniać!”. „Dziwię się, ale to wynika z małej świadomości zagrożenia”. „Uważam, że to powinno być karalne w dzisiejszych czasach”. Jednocześnie pod rolką nie zabrakło osób, które całkowicie odrzuciły argumenty fotografki. Można było przeczytać między innymi: „Rodzice są normalni, a ty masz skrzywione spojrzenie na życie”. Nie. W świecie, w k…

fotografka-o-rodzicach-na-plazy-e225f1e.jpg
width: 1600
height: 1200

„Na grzybach zapuściłam się z córką w sam środek leśnej gęstwiny. Gdy moja Lenka nagle krzyknęła, musiałam zasłonić jej oczy”
type: item
date: 2026-08-22T14:15:06.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: prawdziwe historie
subject: rodzina
subject: teściowa
description: Myślałam, że wiem wszystko o mojej teściowej, dopóki nie znalazłam w lesie zniszczonego konika na biegunach mojej córki.
encoded: Nigdy nie przepadałam za wielkim sprzątaniem strychu u teściowej, ale to ona zawsze podejmowała decyzje o tym, co zostaje, a co odchodzi. Kiedy oświadczyła, że stare zabawki Lenki i część sprzętów domowych „oddała do potrzebujących”, uwierzyłam jej bez wahania. W końcu Halina, moja teściowa, przez całe życie powtarzała, że nie znosi bezsensownego gromadzenia rzeczy. Miała swoje zasady i swój porządek – rzeczy, które przestały być używane, powinny służyć innym. Tak przynajmniej mówiła. Tamtej niedzieli wybrałam się z Lenką na spacer do lasu za osiedlem. Było ciepłe, jesienne popołudnie, liście chrzęściły pod butami, a moja córka biegała między drzewami, szukając kasztanów. Czułam błogi spokój – taki, jaki czasem daje tylko cisza lasu i śmiech dziecka. Coś nie pasowało do tego krajobrazu Zauważyłam to najpierw z daleka – kolorowy kształt w błocie, zbyt jaskrawy na tło jesiennych barw. Podeszłam bliżej, myśląc, że to może zgubiona zabawka jakiegoś dziecka z pobliskiego osiedla. Ale gdy rozpoznałam wzór na materiale, poczułam, jak serce zaczyna mi walić szybciej. To był konik na biegunach Lenki. Ten sam, którego szukałyśmy miesiąc temu po całym domu, gdy babcia powiedziała, że „musiał się zawieruszyć podczas pakowania rzeczy do fundacji”. Zasłoniłam oczy córki, mówiąc, że w krzakach jest coś nieciekawego, że lepiej nie patrzeć. Lenka, zaintrygowana, próbowała zerknąć i chyba coś dostrzegła, ale odwróciłam ją delikatnie w drugą stronę i zaczęłam rozmawiać o wiewiórkach, które podobno chowają orzechy na zimę. Serce miałam ściśnięte, ale głos starałam się zachować spokojny. Gdy odprowadziłam Lenkę kawałek dalej i posadziłam na ławce z kredkami, wróciłam, żeby przyjrzeć się miejscu dokładniej. To nie był przypadek – w promieniu kilku metrów leżały też inne przedmioty. Stara suszarka do ubrań, złamany fotelik do kąpieli, jakieś pluszaki w opłakanym stanie i kilka pomalowanych na różowo klocków, które pamiętałam z dzieciństwa mojej córki. Szybko zrozumiałam, że coś tu się nie…

dzieci-w-lesie-6b4a2b1.png
width: 1600
height: 1200

„No i co mi zrobicie” zamiast obowiązków i zasad. Profesor Jędrzejko ostrzega. „Hodujemy beznadziejne pokolenie”
type: item
date: 2026-08-22T10:15:22.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: obowiązki domowe
subject: obowiązki dziecka
subject: wychowanie dziecka
description: Współczesna rzeczywistość domowa coraz częściej przypomina teatr, w którym to najmłodsi piszą scenariusz, a dorośli potulnie odgrywają narzucone im role. W pogoni za zapewnieniem dzieciom bezstresowego i sterylnego dzieciństwa rodzice ustępują pola i... przegrywają walkę o przestrzeganie podstawowych zasad i porządku dnia.
encoded: W sieci zawrzało po opublikowaniu fragmentu rozmowy z profesorem Mariuszem Jędrzejko na popularnym instagramowym profilu milosc.official. Wybitny pedagog i socjolog w niezwykle mocnych, bezkompromisowych słowach odniósł się do tego, jak wyglądają relacje w dzisiejszych domach i dlaczego bezstresowe podejście prowadzi nas prosto nad przepaść. Ekspert bezlitośnie punktuje modę na całkowite zwalnianie dzieci z jakichkolwiek obowiązków, ostrzegając, że brak wymagań na wczesnym etapie życia zniszczy ich przyszłość. Zamiast budować w młodych ludziach poczucie sprawczości, odpowiedzialności i dumy z własnego wysiłku, fundujemy im emocjonalne braki, które prędzej czy później zweryfikuje dorosły rynek pracy. Warto bardzo uważnie wsłuchać się w te ostrzeżenia, ponieważ profesor Jędrzejko stawia rodzicom niezwykle trafną, choć bolesną diagnozę, wskazując na jedno konkretne, lekceważące zdanie, które stało się nowym mottem współczesnej młodzieży. Koniec z domowym regulaminem. Krótkie hasło, które osłabia dorosłych Głównym problemem, na który zwraca uwagę profesor Mariusz Jędrzejko, jest całkowity zanik stałego harmonogramu dnia, domowych zasad oraz konsekwencji za ich łamanie. Współczesne nastolatki i starsze dzieci bardzo szybko zorientowały się, że rodzice boją się wchodzić z nimi w jakiekolwiek konflikty i dla świętego spokoju wolą odpuścić każdą dyskusję. W efekcie, kiedy dorosły próbuje wreszcie wyegzekwować prostą prośbę o wyniesienie śmieci czy posprzątanie pokoju, zderza się z murem w postaci bezczelnego, rzuconego z uśmiechem zdania: „No i co mi zrobicie?”. „Wtedy tworzy się chaos. Co to znaczy? Że w dziecku powstaje przekonanie, że za nic dostanie dużo. Proszę sobie wyobrazić, jakim to dziecko będzie pracownikiem. Przecież ono to samo powie szefowi − no i co pan mi zrobi?” − tłumaczy profesor Jędrzejko. To jedno hasło idealnie podsumowuje kryzys rodzicielskiego autorytetu w dzisiejszych czasach. Dzieci doskonale wiedzą, że rodzice nie mają pomysłu na realne konsekwenc…

hodujemy-beznadziejne-pokolenie-0e8a3a7.png
width: 1600
height: 1200

Adoptowała kotka, dzieci go uwielbiają. „Partner wygania go na dwór, bo mu śmierdzi. Oddać go?”
type: item
date: 2026-08-22T07:15:50.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dzieci i zwierzęta
subject: kot dla dziecka
description: Miał swój dom i rodzinę, która go pokochała. Teraz jego przyszłość stoi pod znakiem zapytania, bo jeden z domowników nie potrafi zaakceptować jego obecności. Wpis opublikowany na stronie Mamy Mamom poruszył tysiące osób, które zgodnie przypominają: adopcja zwierzaka to nie decyzja „na próbę”.
encoded: Na facebookowej stronie Mamy Mamom pojawił się wpis kobiety, która kilka miesięcy temu wraz z rodziną adoptowała około dwuletniego kota. Jak pisze, zwierzak okazał się spokojny i łagodny: „Jest bardzo przytulaśny, nic nie drapie i nie niszczy. Mam trzech synów – 3, 13 i 15 lat – którzy bardzo lubią tego kotka”. Problem pojawił się po pewnym czasie. Partner autorki wpisu, który początkowo sam zgadzał się na adopcję, zaczął coraz gorzej znosić obecność zwierzęcia w domu: „Partner ma nadwrażliwość sensoryczną i pomimo że na początku chciał adoptować kotka, teraz go nie znosi”. Jak tłumaczy kobieta, mężczyźnie przeszkadza niemal wszystko: „Narzeka, że gdy tylko wchodzi do domu, śmierdzi mu karmą i kuwetą. Za głośno miauczy”. Robi wszystko, żeby pogodzić wszystkich Autorka wpisu przekonuje, że stara się znaleźć rozwiązanie, które będzie dobre zarówno dla kota, jak i partnera. Zmieniła karmę na mniej intensywnie pachnącą, regularnie sprząta kuwetę, szuka nowych miejsc na miski. To jednak nie rozwiązało problemu. „Ostatnio partner zaczął wynosić miskę na taras i wygania kota na dwór”. Kobieta opisuje również nocne miauczenie pupila. „Zdarza się też, że kot o czwartej czy piątej nad ranem miauczy pod moimi drzwiami od sypialni. Gdy zamykam go na noc w innym pomieszczeniu, i tak słyszę, jak miauczy przez drzwi. Nie da się spać”. Nie chce jednak wpuszczać go do sypialni, bo kot wychodzi na zewnątrz i zdarza mu się przynosić kleszcze. „Jest też garaż, ale partner mówi, że to jedyne miejsce jego relaksu i wyciszenia i kot nie ma tam wstępu.” Na końcu wpisu kobieta zadaje pytanie, które poruszyło tysiące internautów. „Co radzicie zrobić? Nie chcę oddawać tego kotka”. „Partner był dorosły, kiedy zgadzał się na adopcję” Pod wpisem pojawiło się ponad 1500 komentarzy. Większość z nich nie pozostawiała wątpliwości, po czyjej stronie stoją internauci. Jedna z osób napisała: „Wymień partnera, a kota zostaw... A tak serio – partner był dorosły w momencie adopcji kota i rozumiał, że bier…

dziecko-z-kotem-c8c27c6.jpg
width: 1600
height: 1200

Naczelna sprawdza: rzeczy, które pomagają nam wrócić do rytmu po wakacjach
type: item
date: 2026-08-18T12:07:50.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: zakupy
description: Koniec wakacji zawsze trochę mnie zaskakuje. Jeszcze chwilę temu można było później położyć się spać, zjeść śniadanie prawie w porze obiadu i nie zastanawiać się, jaki właściwie jest dzień tygodnia. A za moment znowu trzeba będzie rano wyjść z domu o konkretnej godzinie. I dotyczy to nie tylko dzieci. Ja też po wakacjach muszę na nowo nauczyć się wcześniejszych wieczorów, regularnych poranków i tego, że dzień ma jakiś plan.
encoded: Nie jestem zwolenniczką robienia 31 sierpnia rodzinnej rewolucji pod hasłem "od jutra wstajemy o 6.30". Wolę powoli przywracać rytuały, które w wakacje naturalnie trochę nam się rozjechały. Dlatego tym razem w "Naczelna sprawdza" testuję rzeczy, które mają pomóc **nam** - nie tylko dziecku - łagodniej wrócić do codziennego rytmu. Nie są to rzeczy niezbędne. Bez każdej z nich da się żyć. Pytanie brzmi raczej: czy rzeczywiście sprawiają, że ten powrót jest odrobinę łatwiejszy? Philips Hue Twilight. Tym razem coś dla mamy Zacznę od siebie, bo pod koniec wakacji całą uwagę zwykle skupiamy na dzieciach. Zastanawiamy się, jak przestawić je na wcześniejsze zasypianie, jak ułatwić poranne pobudki i sprawić, żeby 1 września nie był brutalnym zderzeniem z budzikiem. Tylko że mój wakacyjny rytm też nie przypomina tego z września. Wieczorem siedzę dłużej, jeszcze coś sprawdzam, odpowiadam na wiadomości, czytam, oglądam. Rano z kolei chciałabym obudzić się inaczej niż przy dźwięku alarmu, który od pierwszej sekundy każe mi działać. Dlatego lampkę Philips Hue Twilight postawiłam nie w pokoju dziecka, ale przy swoim łóżku. I dopiero kiedy zaczęłam poznawać jej funkcje, zrozumiałam, że określenie "lampka nocna" jest w jej przypadku trochę mylące. Twilight została zaprojektowana właśnie z myślą o sypialni i dwóch momentach dnia: zasypianiu oraz budzeniu. Ma dwa niezależne źródła światła, technologię ColorCast pozwalającą tworzyć gradientowe przejścia kolorów, bardzo szeroki zakres barwy światła - od 2000 do 6500 K - oraz możliwość naprawdę mocnego przyciemnienia. Najciekawsze są jednak dla mnie spersonalizowane automatyzacje zasypiania i budzenia. Wieczorem można ustawić światło tak, aby stopniowo stawało się cieplejsze i ciemniejsze, tworząc coś w rodzaju świetlnego zachodu słońca. Rano działa odwrotnie: światło powoli się rozjaśnia i zmienia barwę, naśladując wschód słońca. Nie chodzi więc o to, żeby lampka nagle zapaliła się o 6.30, tylko żeby pobudka była procesem, a nie alarmem…

NACZELNASPRAWDZAMAMOTOJA01.pdf-6-a2ba9db.jpg
width: 1600
height: 1200

8-latka nie potrzebuje 1000 zł miesięcznie na ubrania? Wyrok sądu nie pozostawia złudzeń
type: item
date: 2026-08-18T08:35:45.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: alimenty na dziecko
description: Matka 8-letniej dziewczynki chciała podnieść świadczenie od ojca z 1000 do 2500 zł miesięcznie, wskazując koszty utrzymania na poziomie ok. 5000 zł. Sąd Rejonowy w Toruniu uznał część wydatków za zawyżone i podniósł alimenty tylko do 1300 zł.
encoded: Spór o alimenty w Toruniu wrócił do sądu po sześciu latach od rozwodu rodziców 8-letniej dziewczynki. Matka wystąpiła o podniesienie świadczenia z 1000 do 2500 zł miesięcznie, argumentując, że realne koszty utrzymania dziecka sięgają ok. 5000 zł. Sąd Rejonowy w Toruniu przeanalizował wydatki i sytuację obojga rodziców, po czym zwiększył alimenty, ale tylko do 1300 zł. Ojciec płacił regularnie, ale sąd policzył też to, co dawał „ponad przelew” W tej sprawie ważne było nie tylko to, ile wynosiły alimenty zasądzone po rozwodzie, ale też to, jak wyglądała codzienność dziecka po rozstaniu rodziców. Ojciec przez lata regularnie wywiązywał się z obowiązku i płacił 1000 zł miesięcznie. Jednocześnie spędzał z córką weekendy i, jak ustalił sąd, kupował jej także potrzebne rzeczy oraz sprzęty. W praktyce oznaczało to, że łożył na dziecko więcej, niż wynikało z samej kwoty z wyroku. Z perspektywy wielu rodziców to istotny szczegół: w sprawach alimentacyjnych sąd nie patrzy wyłącznie na pojedynczą liczbę, ale na realny obraz wsparcia. W Toruniu wzięto pod uwagę również to, że przez sześć lat zmieniły się warunki życia: dziewczynka podrosła, wzrosły ceny i koszty utrzymania, a ojciec awansował na stanowisko kierownicze. Jego zarobki wskazano na poziomie ok. 6800 zł netto. Wydatki pod lupą: ubrania, jedzenie i wyjazdy okazały się za duże jak na 8-latkę Matka domagała się podwyżki o 1500 zł, przedstawiając szczegółowe koszty utrzymania dziecka. Sąd uznał jednak, że część z nich była przeszacowana. W uzasadnieniu wskazano m.in. na: 1000 zł miesięcznie na odzież i obuwie – sąd ocenił ten poziom jako zawyżony, 1150 zł miesięcznie na wyżywienie – zwrócono uwagę, że dziecko je szkolne obiady w cenie 7 zł za sztukę, co wpływa na realne wydatki, 14 000 zł rocznie na wakacje letnie i ferie – uznano, że to kwota trudna do obrony jako usprawiedliwiona potrzeba w tej konkretnej sytuacji. To nie jest opowieść o tym, że dziecko „nie zasługuje” na dobre rzeczy. Raczej o tym, że w sądzie liczą si…

alimenty-na-dziecko-0d2f62c.png
width: 1600
height: 1200

Chcą wskazywać przyszłych bezrobotnych już w podstawówce. Będzie ostra selekcja uczniów? Rodzice w szoku
type: item
date: 2026-08-17T08:35:10.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: szkoła
description: W Anglii pojawił się pomysł, by pod koniec szkoły podstawowej wskazywać dzieci szczególnie zagrożone przyszłym statusem bezrobotnych, na podstawie m.in. frekwencji i wyników. Zwolennicy mówią o szybszej pomocy i mentoringu, przeciwnicy ostrzegają przed stygmatyzacją i przerzucaniem odpowiedzialności na szkoły.
encoded: W Anglii wraca pomysł, by jeszcze pod koniec szkoły podstawowej wychwytywać dzieci, które mogą w przyszłości wypaść jednocześnie z edukacji i rynku pracy. Chodzi o wczesną identyfikację ryzyka statusu NEET na podstawie danych, które szkoły i tak w dużej mierze widzą na co dzień, takich jak frekwencja czy wyniki w nauce. Zwolennicy liczą na szybciej uruchamiane wsparcie, krytycy ostrzegają, że łatwo tu o etykietę, z którą dziecko i rodzina zostaną na lata. Wczesny sygnał alarmowy czy etykieta na całe dzieciństwo? Status NEET obejmuje młodych ludzi, którzy nie pracują, nie uczą się i nie uczestniczą w szkoleniach. To ważne rozróżnienie dla rodziców: nie mówimy wyłącznie o bezrobociu, ale także o sytuacji, w której młoda osoba nie podejmuje aktywności zawodowej i jednocześnie traci kontakt z edukacją. W Wielkiej Brytanii skala zjawiska jest duża: niemal milion osób w wieku 16–24 lata to NEET, czyli około co ósma młoda osoba. Dodatkowo 6 na 10 z nich nigdy wcześniej nie pracowało. Te liczby stoją w tle rządowego raportu „Young people and work”, przygotowanego pod kierunkiem Alana Milburna (byłego ministra zdrowia), który zapowiada rekomendację: szkoły podstawowe w Anglii miałyby rozpoznawać uczniów szczególnie zagrożonych takim scenariuszem. Kluczowe jest jedno: to nie jest jeszcze obowiązujące rozwiązanie. To propozycja, która dopiero ma trafić do końcowych rekomendacji. Co szkoła miałaby sprawdzać i co dalej z taką informacją? Wstępna koncepcja zakłada wskazywanie ryzyka pod koniec podstawówki, m.in. na podstawie frekwencji. Dalej pojawia się obietnica wsparcia: dodatkowe środki dla uczniów z mniej uprzywilejowanych środowisk mogłyby finansować korepetycje i mentoring, czyli realną pomoc zanim trudności się utrwalą. Raport i towarzysząca mu dyskusja wymieniają też inne sygnały ostrzegawcze, które mogą się na siebie nakładać: trwała absencja i narastające problemy z frekwencją, słabsze wyniki w nauce, ubóstwo, problemy ze zdrowiem psychicznym, specjalne potrzeby edukac…

uczniowie-zagrozeni-bezrobociem-72ef7f9.png
width: 1600
height: 1200

Zakaz robienia zdjęć w żłobku, nawet jeśli rodzic o to poprosi. Nowe przepisy są bezwzględne
type: item
date: 2026-08-14T19:08:02.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: prawo dla rodziców
subject: żłobek
description: Sejm uchwalił nowelizację ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3, która wprowadza całkowity zakaz publikacji wizerunku dziecka przez żłobek, klub dziecięcy i punkt opieki dziennej – niezależnie od tego, czy rodzic się na to zgodzi.
encoded: Do tej pory żłobek mógł publikować zdjęcia dziecka na Facebooku, stronie internetowej czy w folderze reklamowym, jeśli rodzic podpisał zgodę. Po wejściu w życie nowych przepisów ta zgoda nie będzie już wystarczająca. Zakaz obejmuje podmioty prowadzące żłobek, klub dziecięcy, punkt opieki dziennej oraz dziennych opiekunów – i jest bezwzględny, co oznacza, że placówka nie może go obejść, nawet mając pisemne oświadczenie rodzica. Zakaz publikowania wizerunku dziecka przez żłobek Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej tłumaczy nowe przepisy potrzebą lepszej ochrony prywatności dzieci i ograniczenia ryzyka niekontrolowanego rozpowszechniania ich wizerunku w internecie – zjawiska znanego jako sharenting. Dotąd o publikacji decydowały placówka i rodzic; po zmianie ta decyzja wynika już z samej ustawy. Nowe przepisy przewidują dwa przypadki, w których publikacja zdjęcia z udziałem dziecka nadal będzie legalna. Pierwszy – kiedy dziecko jest jedynie elementem większej całości, na przykład na zdjęciu z festynu osiedlowego czy pikniku, gdzie nie jest głównym tematem kadru. Drugi – kiedy materiał trafia wyłącznie do rodziców dzieci z tej samej placówki, w zamkniętym obiegu, na przykład w prywatnej grupie rodzicielskiej czy dzienniku elektronicznym żłobka. Zakaz dotyczy publikacji przez placówkę – nie ogranicza tego, co rodzic robi z własnymi zdjęciami dziecka na telefonie czy w prywatnych mediach społecznościowych. Nie zmienia też sposobu prowadzenia wewnętrznej dokumentacji żłobka, na przykład kart obserwacji rozwoju dziecka, które nie są publikowane, tylko przechowywane w placówce. Innymi słowy: to przepis o tym, co żłobek może pokazać światu, a nie o tym, co rodzic może zrobić z własnym telefonem. Od kiedy zakaz zacznie obowiązywać? Sejm przyjął ustawę 17 lipca 2026 roku, a po poprawkach Senatu ponownie potwierdził jej treść. Teraz dokument trafia do prezydenta Karola Nawrockiego, który ma 21 dni na podpis, weto albo skierowanie ustawy do Trybunału Konstytucyjnego.…

mama-na-zebraniu-w-zlobku-a429216.jpg
width: 1600
height: 1200

Nie ustąpiła dziecku miejsca w samolocie. „Dziewczynka tak krzyczała, że stewardessa przyszła zapytać, co się stało”
type: item
date: 2026-08-14T08:35:17.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: podróż z dzieckiem
subject: podróże z dzieckiem samolotem
description: Czy osoba, która zapłaciła za miejsce przy oknie, powinna oddać je płaczącemu dziecku? Zdaniem wielu internautów – nie. Film tiktokerki Antoniny Wołczańskiej pokazał, że coraz więcej osób uważa, iż empatia nie oznacza rezygnacji z czegoś, za co wcześniej się zapłaciło.
encoded: Antonina Wołczańska, tiktokerka, a prywatnie mama dwóch chłopców, opublikowała nagranie, które w ciągu zaledwie dwóch dni obejrzano blisko milion razy. Już na początku opowiedziała o sytuacji, która spotkała ją podczas lotu. – Nie ustąpiłam dziecku miejsca przy oknie w samolocie, mimo że krzyczało tak, że stewardessa przyszła zapytać, co się stało – mówi Antonina. Matka nie ustąpiła dziecku miejsca przy oknie Influencerka wyjaśnia, że doskonale rozumie, jak ważne dla dzieci jest siedzenie przy oknie. Dlatego wraz z mężem zawsze rezerwują miejsca w dwóch rzędach – tak, aby każde z ich dzieci mogło siedzieć przy oknie z jednym z rodziców. Podczas ostatniej podróży wszystko było zaplanowane. – Lecieliśmy na wakacje. Mój mąż usiadł przy oknie z jednym synem. Ja poszłam rząd dalej i już widzę, że na moim miejscu przy oknie siedzi dziewczynka. Od razu sobie pomyślałam, że będzie wesoło – opowiada kobieta. Mama dziewczynki wyglądała na zakłopotaną. Antonina spokojnie wyjaśniła, że to jej miejsce i poprosiła o jego zwolnienie. Kiedy dziewczynka musiała się przesiąść, zaczęła głośno płakać. Hałas był tak duży, że do sytuacji podeszła stewardessa i zapytała, czy wszystko w porządku. „Po prostu kupiliśmy te miejsca” Choć sytuacja była nieprzyjemna, Antonina podkreśla, że nie ma pretensji do samego dziecka. Zwraca jednak uwagę na coś innego: chociaż sama nie ustąpiła miejsca dlatego, by jej własne dziecko mogło usiąść przy oknie, doskonale rozumie tych, którzy po prostu nie zgodziliby się na zamianę. – Mój komfort podróży z dzieckiem znacząco by się obniżył, ale tak naprawdę rozumiem nawet bezdzietnych, którzy by tego miejsca nie ustąpili. Po prostu je kupili. Na końcu nagrania dodaje jeszcze jedną rzecz. Jej zdaniem dopłata za wybór miejsca – wynosząca około 30 zł – często pozwala uniknąć takich niepotrzebnych konfliktów i stresujących sytuacji już na pokładzie samolotu. View oEmbed on the source website „Po to są bilety i numery miejsc” Pod nagraniem pojawiło się już ponad 15…

nie-ustapila-dziecku-miejsca-w-samolocie-05352b1.jpg
width: 1600
height: 1200

Nie bądź dla nastolatka guru. Wtedy jest szansa, że naprawdę z tobą porozmawia
type: item
date: 2026-08-14T07:29:40.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: nastolatki
subject: podcast „Mamy to!”
subject: wychowanie
description: Chcemy przekazać nastolatkom wszystko, co wiemy o życiu, relacjach i bezpieczeństwie. Problem w tym, że kiedy zaczynamy mówić z pozycji eksperta, oni często przestają słuchać. Olga Kwiecińska przekonuje, że młodzi ludzie naprawdę chcą z nami rozmawiać. Pod jednym warunkiem: że my także jesteśmy gotowi ich słuchać.
encoded: W podcaście "Mamy to!" rozmawiamy o tym, czego dorośli mogą nauczyć się od młodego pokolenia i dlaczego najważniejszych rozmów z nastolatkiem nie warto odkładać na ostatnią chwilę. Z nastolatkiem można się dogadać - Jeżeli nie jesteś z pozycji guru, oni bardzo chcą rozmawiać - mówi Olga Kwiecińska, mama i twórczyni Fundacji Cześć Ciało. I być może właśnie to jest jedna z ważniejszych podpowiedzi dla rodziców nastolatków. Nie musimy znać wszystkich aplikacji, rozumieć każdego trendu ani próbować nadążyć za światem młodych ludzi. Znacznie ważniejsze jest to, czy jesteśmy ciekawi tego, co mają nam do powiedzenia. Rozmowa nie musi przecież oznaczać przekazywania wiedzy w jedną stronę. Możemy pytać, słuchać, próbować zrozumieć. I przy okazji sami czegoś się od nich nauczyć. Najważniejszych rozmów nie zostawiaj na dzień wyjazdu Pierwszy samodzielny wyjazd nastolatka może uruchomić w rodzicu całą listę obaw. Alkohol, seks, pierwsze związki, presja grupy, przekraczanie granic. Łatwo wtedy ulec pokusie, żeby podczas pakowania walizki przeprowadzić "tę poważną rozmowę". Tyle że wtedy może być już za późno. Rozmowy o granicach, wartościach, zabezpieczaniu się czy pierwszych doświadczeniach seksualnych powinny pojawiać się znacznie wcześniej i być czymś naturalnym, a nie jednorazową rodzicielską pogadanką. A jeśli dziecko właśnie zamyka walizkę i za chwilę wychodzi? Olga Kwiecińska podpowiada jedno zdanie, które może być ważniejsze niż długa lista przestróg: "Słuchaj, jak coś, jestem. Zadzwoń". Bo ostatecznie nie jesteśmy w stanie być przy nastolatku w każdej sytuacji. Możemy jednak sprawić, żeby wiedział, że jeśli coś się wydarzy - może do nas wrócić. Cały odcinek zobaczysz na YouTube na mamotoja.pl.

Olga-Kwiecinska-2-1ab622d.jpg
width: 1600
height: 1200

Matka rozkręciła aferę na środku Biedronki. „Od dwóch winogronek nikt nie zbiednieje, a Maksio był głodny”
type: item
date: 2026-08-14T06:12:24.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: rodzice
subject: wychowanie
subject: zakupy z dzieckiem
description: Czasem wystarczy kilka minut w sklepie, żeby wrócić do domu z większą liczbą przemyśleń niż zakupów. Kilka dni temu poszłam do Biedronki po kilka rzeczy na kolację, a wyszłam z głową pełną pytań o to, jak bardzo zmieniło się nasze podejście do wychowania dzieci i do... cudzej własności. Wszystko przez krótką wymianę zdań między jedną z klientek a pracownicą sklepu.
encoded: Byłam na dziale z owocami i warzywami, kiedy moją uwagę zwróciła młoda kobieta z kilkuletnim synkiem. Chłopiec mógł mieć trzy, może cztery lata. Był wyraźnie zmęczony i marudny. Mama podeszła do skrzynek z winogronami, oderwała kilka owoców z kiści, dmuchnęła na nie, przetarła je o własną bluzkę i zaczęła podawać synowi prosto do buzi. Nie wyglądało to na jednorazowy odruch. Robiła to zupełnie swobodnie, jakby była u siebie w domu. Po chwili obok pojawiła się pracownica sklepu. Bardzo spokojnie zwróciła kobiecie uwagę, że produkty należy najpierw zważyć i opłacić, a dopiero później jeść. Poprosiła też, żeby więcej nie częstowała dziecka owocami, za które jeszcze nikt nie zapłacił. Spodziewałam się krótkiego „przepraszam”. Zamiast tego wywiązała się dyskusja. – Mój syn jest głodny. Dopiero wracamy z przedszkola – odpowiedziała matka. Pracownica cierpliwie odparła, że to nie ma znaczenia i że za winogrona trzeba po prostu zapłacić. – Przecież od dwóch winogron sklep nie zbiednieje. Powinna pani zrozumieć drugą kobietę – usłyszałam po chwili. To nie chodziło o wartość tych kilku owoców Patrzyłam na tę scenę i zastanawiałam się, dlaczego tak często próbujemy usprawiedliwiać zachowania dzieci... własnym rodzicielstwem. Rozumiem, że małe dziecko jest głodne tu i teraz. Rozumiem zmęczenie po całym dniu pracy i przedszkolu. Sama pewnie niejednokrotnie widziałam rodziców, którzy w pośpiechu otwierali dziecku butelkę wody albo paczkę chrupek jeszcze przed kasą, a później normalnie za wszystko płacili. W tej sytuacji było inaczej. Kobieta nie powiedziała: „Przepraszam, już ważę i płacę”. Próbowała przekonać pracownicę, że zasady jej nie dotyczą. Jakby fakt, że wychowuje małe dziecko, automatycznie dawał jej prawo do zrobienia wyjątku. Tylko dlaczego? Coraz częściej oczekujemy od innych specjalnego traktowania Mam wrażenie, że podobnych sytuacji jest coraz więcej. Rodzic chce wejść bez kolejki, bo jest z dzieckiem. Chce, żeby wszyscy wyrozumiale podchodzili do zachowania jego p…

mama-robi-zakupy-z-malym-dzieckiem-f786ee6.jpg
width: 1600
height: 1200

„Dziecko to nie atrakcja na żądanie”. To nagranie kilkulatki z rodziny Clarke przyprawia o ciarki, dziewczynka aż zdarła sukienkę
type: item
date: 2026-08-13T08:35:54.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: bezpieczeństwo w sieci
subject: dziecko w internecie
description: Internetowa codzienność wielodzietnej rodziny Clarke od lat przyciąga przed ekrany tysiące zaciekawionych widzów, którzy z zachwytem śledzą ich losy. W sieci wybuchła jednak burza po tym, jak pod lupę wzięto jedno z nagrań z udziałem małej Grace. Uważni obserwatorzy dostrzegli na ekranie coś bardzo niepokojącego.
encoded: Niestety, to co dla jednych jest tylko zabawnym i niewinnym filmikiem mającym zbierać polubienia, dla innych staje się powodem do zadania bardzo trudnych i niezwykle ważnych pytań o granice prywatności najmłodszych. W sieci wybuchła właśnie potężna dyskusja po tym, jak popularny profil „coś tu nie gra” udostępnił jedno z najnowszych nagrań znanej w internecie rodziny Clarke. Krótki filmik przedstawiający dziewczynkę o imieniu Grace z rodzeństwa z pięcioraczków, zatytułowany przez jej bliskich dość beztrosko, wywołał wśród wielu internautów spore poruszenie. Zamiast spodziewanej, radosnej i naturalnej dziecięcej ekspresji, uważni obserwatorzy dostrzegli na ekranie coś, co budzi głęboki sprzeciw i zmusza do głośnego przypomnienia prostej zasady, że mały człowiek nie jest zabawką stworzoną do generowania internetowych zasięgów. Gotowa do występu przed kamerą. Ten z pozoru wesoły taniec dziewczynki wywołał burzę Na udostępnionym materiale wideo widzimy małą Grace, która stoi bezpośrednio przed lodówką w kuchni, a obiektyw telefonu jest już od samego początku idealnie na nią skierowany. Zamiast spontanicznego, radosnego podskakiwania, jakie znamy z codziennego życia z kilkulatkami, na nagraniu słyszymy kontrolujący głos matki, która pyta córkę, czy jest gotowa na start. Dziewczynka z pełną powagą kiwa potulnie głową, po czym na dany sygnał zaczyna wykonywać wyuczone ruchy taneczne do przyśpiewu swojej mamy. Całość została opublikowana w internecie z opisem mówiącym o tym, że mała tak mocno tańcowała, że aż zdarła sobie sukienkę. Jednak komentatorzy bardzo słusznie i bezlitośnie punktują tę pozorną naturalność, pokazując, że dziewczynka nie zaczęła pląsać sama z siebie pod wpływem nagłego impulsu czy dobrego humoru. Została po prostu precyzyjnie ustawiona przed kamerą w roli małej aktorki, dostała jasną komendę do rozpoczęcia show i zaczęła idealnie wykonywać to, czego w danym momencie oczekiwali od niej nastawieni na nagranie dorośli. To właśnie ta sztuczność i mechanicz…

rodzina-Clarke-6e971c3.png
width: 1600
height: 1200

Wirtualny robak w brzuchu ma oduczyć jedzenia słodyczy. Julia Izmałkowa ostrzega: „To warunkowanie lęku, nie edukacja”
type: item
date: 2026-08-12T10:22:24.000Z
creator: Gabriela Wysocka
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: słodycze
subject: wychowanie bez przemocy
description: Internetowa moda, w której dorośli za pomocą aplikacji medycznej wmawiają dzieciom obecność pasożyta, zagraża ich fundamentalnemu poczuciu bezpieczeństwa. – Przeraża mnie okrucieństwo dorosłego i kompletny brak wrażliwości na emocje własnego dziecka – ocenia ostro ten proceder psycholożka, znana w sieci jako Psychomama Julia. Zamiast budować zdrowe nawyki i uczyć radzenia sobie z trudnymi emocjami, dorośli fundują najmłodszym cyfrowy koszmar, naiwnie wierząc, że cel uświęca środki. Wymuszanie posłuszeństwa kłamstwem to nie sprytny hack, lecz brutalne uderzenie w fundament zaufania, na którym opiera się więź z maluchem.
encoded: Wyobraź sobie, że osoba, której ufasz bezgranicznie, stawia cię w obliczu śmiertelnego zagrożenia, a potem wybucha śmiechem, widząc twoje łzy. Brzmi jak okrutny koszmar? Dla wielu dzieci to codzienność, która właśnie podbija media społecznościowe. Na ekranie smartfona przesuwanego po małym brzuchu pojawia się obraz zafałszowanego USG. Aplikacja nakłada na widok z kamery wijącego się robaka. Rodzic z powagą w głosie ogłasza: „Widzisz? To przez te wszystkie cukierki i żelki”. Reakcja malucha jest natychmiastowa – histeryczny płacz, panika, desperacka próba ucieczki przed czymś, co rzekomo pożera go od środka. W tle słychać chichot nagrywających dorosłych. W końcu to tylko „taki żart” i przy okazji genialny hack wychowawczy na oduczenie jedzenia słodyczy, prawda? Otóż nie. O tym, dlaczego ten trend to wychowawcza katastrofa, rozmawiam z Julią Izmałkową – psycholożką, badaczką i twórczynią popularnego profilu „Psychomama Julia”, która od lat uczy, jak budować z dziećmi relacje oparte na autentycznym szacunku. Mózg dziecka to nie plac zabaw Z perspektywy dorosłego cała sytuacja wydaje się błaha, wręcz komiczna. Zapominamy jednak o fundamentalnej różnicy w tym, jak przetwarzamy rzeczywistość. Dziecięcy mózg nie posiada jeszcze filtrów, które pozwalałyby odróżnić technologiczną sztuczkę od prawdy. – To jest dla mnie naprawdę przerażający przykład tego, jak dorosły może wykorzystać przewagę poznawczą nad dzieckiem i nazwać to wychowaniem – zauważa ostro psycholożka. – Kilkulatek nie ma naszych kompetencji poznawczych. Nie siedzi przed ekranem USG i nie myśli: „ciekawe, czy mama zastosowała właśnie manipulację wizualną”. Jeżeli osoba, która jest dla niego podstawowym źródłem informacji o świecie, mówi mu: „masz robaka w brzuchu”, to dla niego to może być po prostu informacja o zagrożeniu. Dorośli, widząc rozpacz dziecka, często szybko dodają, że to były tylko żarty. Oczekują, że zaciśnięte ze strachu małe ciałko natychmiast się rozluźni, a łzy wyschną. Problem polega na tym,…

Blue-Circular-Photo-Frame-54c24e5.png
width: 1800
height: 1200

Awantura w samolocie, bo dziecko nie chciało zapiąć pasów, a rodzic był bezradny. Lot odwołano
type: item
date: 2026-08-12T08:35:55.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: podróż z dzieckiem
subject: podróże z dzieckiem samolotem
description: Odwołany lot do Toronto z międzynarodowego lotniska Victoria w Kolumbii Brytyjskiej wywołał frustrację wśród pasażerów. Samolot Porter Airlines był już gotowy do startu, gdy dziecko odmówiło zajęcia miejsca i zapięcia pasów. Maszyna zawróciła do terminala, a procedury trwały tak długo, że rejs przełożono.
encoded: Jak donoszą media, samolot linii Porter Airlines opuścił terminal i kierował się w stronę pasa startowego. To wtedy załoga i rodzice dziecka wielokrotnie próbowali doprowadzić do tego, by maluch usiadł na swoim miejscu i miał zapięte pasy bezpieczeństwa. Próby nie przyniosły żadnego efektu. Zaczęło się już w drodze na pas, a czas uciekał Linia przekazała, że dziecko stało na fotelu, co z perspektywy procedur przedstartowych oznaczało brak możliwości bezpiecznego rozpoczęcia lotu. W pewnym momencie podjęto decyzję o przerwaniu kołowania i zawróceniu do terminala, by umożliwić pasażerom opuszczenie maszyny. Nie skończyło się jednak na szybkim wyjściu i równie szybkim powrocie na pokład. Wszyscy podróżni musieli wysiąść na czas przygotowania nowego planu lotu i dopełnienia formalności. Cały proces zajął tyle czasu, że tego dnia nie udało się już ponownie wystartować i rejs ostatecznie odwołano. Na pokładzie narastało napięcie, a pasażerowie zostali na lodzie Pasażerowie relacjonowali później, że na pokładzie było dużo frustracji. Z jednej strony część osób patrzyła na sytuację przez pryzmat własnych planów i narastającego opóźnienia, z drugiej w relacjach pojawiały się też bardziej empatyczne głosy: dziecko nie tyle odmawiało współpracy, ile silnie się bało. Ludzie opowiadali, że maluch chował się pod fotelem i wyślizgiwał spod pasów, kiedy próbowano go zapiąć. Takie reakcje w podróży lotniczej nie są rzadkością, zwłaszcza gdy dziecko jest przebodźcowane, zmęczone albo przestraszone nową sytuacją. To jednak nie zmienia faktu, że przy starcie procedury są zero-jedynkowe: bez zapiętych pasów i właściwej pozycji nie da się bezpiecznie ruszyć. Dla pasażerów skutki były konkretne. Ponieważ lotu nie udało się już wykonać tego samego dnia, podróżni musieli zostać na noc w Kolumbii Brytyjskiej. Część osób w pośpiechu szukała noclegu, a teraz domaga się od przewoźnika zwrotu poniesionych kosztów. Linie przeprosiły, ale szczegółów podano niewiele Przewoźnik Porter Airlines przep…

dziecko-w-samolocie-3-ee066ea.png
width: 1600
height: 1200

"My uczymy się tego na terapii.". Nastolatek może wiedzieć to dużo wcześniej
type: item
date: 2026-08-12T08:13:35.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: nastolatki
subject: podcast „Mamy to!”
subject: wychowanie
description: Gdzie są moje granice? Co lubię, a czego nie? Czy zachowanie drugiej osoby jest jeszcze troską, czy już kontrolą? Wielu dorosłych zaczyna zadawać sobie te pytania dopiero po trudnych doświadczeniach. Nastolatki mogą nauczyć się tego wcześniej - i dzięki temu wejść w dorosłe relacje z czymś, czego nam często brakowało.
encoded: W podcaście "Mamy to!" rozmawiam z Olgą Kwiecińską o relacji, o której w kontekście nastolatków mówi się zdecydowanie za mało: relacji z samym sobą. Zanim pojawi się pierwsza miłość Relacja z samym sobą może brzmieć jak dorosłe hasło z gabinetu terapeutycznego. W praktyce oznacza jednak bardzo konkretne rzeczy: wiedzieć, co lubię, czego nie chcę, co sprawia mi dyskomfort i kiedy czuję, że ktoś przekracza moje granice. Ta wiedza staje się szczególnie ważna wtedy, gdy młody człowiek zaczyna budować coraz bliższe relacje - przyjaźnie, a później także pierwsze związki. Bo żeby umieć powiedzieć komuś "nie", najpierw trzeba wiedzieć, na co samemu nie chce się zgadzać. Tego wielu z nas dowiedziało się znacznie później - My się teraz uczymy tego na terapiach, z książek, mając lat 30, 40 czy 50. Oni mogą nauczyć się tego, kiedy mają 15 lat - mówi Olga Kwiecińska. Dla wielu dorosłych rozpoznawanie własnych granic przyszło dopiero z doświadczeniem. Czasem po nieudanych związkach, relacjach pełnych kontroli czy zachowań, które dopiero po latach potrafiliśmy nazwać przemocą emocjonalną. Nasze dzieci nie muszą czekać tak długo. Nie chodzi przy tym o wręczenie nastolatkowi listy "czerwonych flag". Znacznie ważniejsze może być zadawanie pytań: Jak się czułaś, kiedy on to zrobił? Czy to było dla ciebie w porządku? Co chciałabyś zrobić następnym razem? Bo dobra relacja z samym sobą nie ochroni młodego człowieka przed każdym błędem. Może jednak sprawić, że wcześniej zauważy, kiedy w relacji dzieje się coś, co mu nie służy. O tym, jak pomóc nastolatkowi poznawać siebie i własne granice, posłuchaj na YouTube mamotoja.

Olga-Kwiecinska-1-4b7f632.jpg
width: 1600
height: 1200

Ustalono maksymalną temperaturę w żłobkach. Gdy zrobi się za gorąco, każą zabrać dzieci
type: item
date: 2026-08-12T07:15:23.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: żłobek
description: Letnie upały potrafią wywrócić do góry nogami codzienny plan dnia każdego rodzica, a wysokie temperatury w budynkach stają się coraz większym problemem. Już niedługo żłobki i kluby dziecięce będą musiały przestrzegać bardzo konkretnych i sztywnych zasad dotyczących ciepła w salach.
encoded: Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej opublikowało właśnie projekt nowego rozporządzenia, które jasno określa, co ma zrobić placówka, gdy w pomieszczeniach robi się zbyt gorąco. Kluczową granicą ma być trzydzieści stopni Celsjusza − po przekroczeniu tej bariery opieka nad maluchami w danej sali będzie po prostu prawnie zakazana. Dla wielu rodziców oznacza to jedno: nadchodzą czasy, kiedy z powodu pogody będzie trzeba nagle rzucić pracę i pilnie biec po swoje dziecko. Koniec z radzeniem sobie na siłę − przy 30 stopniach żłobek zostanie zamknięty Nowe przepisy wprowadzają bardzo prostą i bezwzględną zasadę. Jeśli w pokoju, w którym bawią się i śpią dzieci, termometr pokaże więcej niż trzydzieści stopni, maluchy nie mogą tam dłużej przebywać. To bardzo ważna zmiana, ponieważ dyrekcja nie będzie mogła już udawać, że wszystko jest w porządku i przeczekiwać najgorszego skwaru kosztem zdrowia i komfortu naszych pociech. Najbardziej rewolucyjny dla rodzin jest scenariusz, w którym fala gorąca zaleje cały budynek. Jeżeli we wszystkich salach temperatura przekroczy trzydzieści stopni, a właściciel placówki nie będzie miał możliwości przeniesienia dzieci w inne, chłodniejsze miejsce, żłobek lub klub malucha zostanie natychmiast zamknięty. W takiej sytuacji opiekunowie mają działać błyskawicznie: Jak najszybciej powiadomić rodziców o awaryjnym przerwaniu pracy placówki. Jasno wskazać dni i godziny, w których dzieci nie będą przyjmowane. Wezwać rodziców do natychmiastowego odebrania maluchów ze żłobka. Dla pracujących rodziców taki nagły telefon z placówki może oznaczać logistyczny armagedon i konieczność natychmiastowego przeorganizowania całego dnia pracy. Temperatura w żłobku między 26 a 30 st. C − surowe warunki i 4 godziny limitu Urzędnicy przewidzieli też plan awaryjny na dni, kiedy w pomieszczeniach jest gorąco, ale słupki rtęci nie osiągnęły jeszcze krytycznej granicy. Jeśli w salach jest więcej niż dwadzieścia sześć stopni, ale mniej niż trzydzieści, pierwsz…

zlobek-w-czasie-upalu-ed683ab.png
width: 1600
height: 1200

Screen smart zamiast screen time? Naukowcy: ta jedna zasada może uchronić dziecko przed problemami
type: item
date: 2026-08-11T19:08:29.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: nastolatki
subject: rozwój dziecka
subject: telefon komórkowy dla dzieci
description: Przez lata rodzice słyszeli przede wszystkim jedno: ograniczaj dziecku czas przed ekranem. Dziś coraz częściej mówi się o czymś innym. Zamiast obsesyjnego liczenia minut eksperci zachęcają, by być screen smart – czyli mądrze organizować sposób korzystania z urządzeń. To nie sam telefon jest największym problemem, ale to, kiedy i w jakich sytuacjach z niego korzystamy.
encoded: Najnowsze badania pokazują, że kilka prostych zasad może mieć ogromny wpływ na zdrowie psychiczne i codzienne funkcjonowanie nastolatków. Co oznacza być screen smart? Określenie screen smart można przetłumaczyć jako rozsądne i świadome korzystanie z ekranów. Nie chodzi o całkowity zakaz smartfonów ani o rygorystyczne limity. Chodzi o tworzenie takich nawyków, które pozytywnie wpływają na sen, relacje rodzinne i zdrowie psychiczne dziecka. Zdaniem dra Jasona Nagaty, pediatry z University of California w San Francisco i autora najnowszych badań, rodzice nie są w stanie kontrolować korzystania z ekranów przez cały czas. Warto jednak skupić się na tych momentach, które mają największe znaczenie. – Sen jest niezwykle ważny. Większość nastolatków śpi za krótko, a niedobór snu wpływa zarówno na zdrowie psychiczne, jak i fizyczne – podkreśla dr Jason Nagata cytowany przez CNN. Dlatego jego najważniejsza rada brzmi: korzystanie z telefonu wieczorem i w nocy jest zabronione. Noc bez telefonu W jednym z badań, opublikowanym w czasopiśmie Acta Paediatrica, naukowcy przeanalizowali dane blisko 8 tys. nastolatków. Okazało się, że osoby korzystające z ekranów nocą rok później częściej używały telefonu w sposób problematyczny i spędzały z nim więcej czasu. Drugie badanie, opublikowane w Journal of Adolescent Health, pokazało dodatkowo związek między nocnym korzystaniem z telefonu a częstszym doświadczaniem oraz stosowaniem cyberprzemocy. Jeśli wyniesienie telefonu z pokoju wywołuje w domu awanturę, Nagata proponuje prostsze rozwiązanie – na noc po prostu wyłączać urządzenie. To nadal lepsze niż pozostawienie go włączonego (i kuszącego!) przy łóżku. Ważne: nie walcz z dzieckiem. Rozmawiaj o tym, dlaczego sen jest ważny. Psycholożka Anna Seewald zwraca uwagę, że same zakazy rzadko przynoszą trwały efekt. Zamiast mówić: „Bo ja tak powiedziałam”, warto tłumaczyć, jak sen wpływa na rozwój mózgu, koncentrację, samopoczucie i zdrowie całej rodziny. Dobrym pomysłem może być wspólne czytani…

dzieci-wpatrzone-w-ekrany-telefonow-c4fd77b.jpg
width: 1600
height: 1200

2400 zł zamiast 800 plus w sierpniu. Co trzeba zrobić, żeby dostać pieniądze?
type: item
date: 2026-08-11T08:35:38.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: 800 plus
subject: pieniądze
subject: świadczenia rodzinne
description: Część rodziców może w sierpniu dostać co najmniej 2400 zł zamiast 800 plus. Wyjaśniamy, komu przysługuje wyrównanie świadczenia i od czego zależy jego wysokość.
encoded: Nowy okres świadczeniowy programu 800 plus rozpoczął się 1 czerwca 2026 r., ale nie wszyscy rodzice zobaczyli już pieniądze na swoich kontach. W wielu przypadkach nie oznacza to jednak odmowy przyznania świadczenia. ZUS przypomina, że część rodzin otrzyma wypłatę później – wraz z wyrównaniem za poprzednie miesiące. W efekcie jednorazowy przelew może wynieść nawet 2400 zł na jedno dziecko. Nawet 2400 zł na dziecko. To nie jest dodatkowe świadczenie Kwota 2400 zł może robić wrażenie, ale nie jest nowym dodatkiem ani premią. To po prostu wyrównanie świadczenia za trzy miesiące: czerwiec, lipiec i sierpień. Taki przelew mogą otrzymać rodzice, którzy złożyli prawidłowy wniosek do 30 czerwca 2026 r., ale ZUS nie zdążył jeszcze wypłacić świadczenia. Wówczas urząd ma czas na rozpatrzenie sprawy i przekazanie pieniędzy do 31 sierpnia. Oznacza to, że na konto może trafić jednorazowo: 2400 zł – na jedno dziecko, 4800 zł – na dwoje dzieci, 7200 zł – na troje dzieci itd. Najważniejszą datą jest 30 czerwca 2026 r. Rodzice, którzy złożyli wniosek najpóźniej tego dnia, zachowują prawo do świadczenia od 1 czerwca. Nawet jeśli decyzja i wypłata pojawią się dopiero pod koniec wakacji, ZUS wypłaci pieniądze z wyrównaniem. Sytuacja wygląda inaczej, gdy wniosek wpłynął później: Wniosek złożony w lipcu oznacza utratę świadczenia za czerwiec. Wniosek z sierpnia – brak pieniędzy za czerwiec i lipiec. Im później zostanie złożony formularz, tym więcej miesięcy świadczenia przepada, dlatego termin złożenia dokumentów ma bezpośredni wpływ na wysokość pieniędzy, które ostatecznie trafią do rodziny. Harmonogram wypłat zależy od miesiąca złożenia wniosku ZUS przypomina, że obowiązują konkretne terminy wypłat: wnioski złożone od lutego do końca kwietnia – wypłata najpóźniej do 30 czerwca, wnioski złożone w maju – wypłata do końca lipca wraz z wyrównaniem za czerwiec, wnioski złożone w czerwcu – wypłata do 31 sierpnia wraz z wyrównaniem za czerwiec i lipiec, wnioski złożone w lipcu – wypłata do końc…

2400-zl-dla-rodziny-dbef24c.jpg
width: 1600
height: 1200

"Mamo, nie musisz mi radzić!". Czego potrzebuje dziecko, gdy cierpi?
type: item
date: 2026-08-11T07:46:57.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: podcast „Mamy to!”
subject: wychowanie
description: Kłótnia z przyjaciółką, odrzucenie, pierwsze złamane serce - gdy dziecko cierpi, chcemy natychmiast mu pomóc. Olga Kwiecińska przypomina jednak, że czasem najlepszym wsparciem jest nie rada, ale uważne słuchanie.
encoded: Dlaczego tak trudno rozmawiać z dzieckiem o relacjach? O ocenę z matematyki potrafimy zapytać bez zastanowienia. O to, dlaczego dziecko od kilku dni jest smutne, z kim się pokłóciło albo czy ktoś złamał mu serce - już znacznie trudniej. Nie dlatego, że rodziców to nie interesuje. Często po prostu nie wiemy, jak zacząć taką rozmowę i co zrobić z emocjami, które pojawią się po drodze. W podcaście "Mamy to!" rozmawiam z Olgą Kwiecińską o tym, dlaczego relacje naszych dzieci bywają dla nas znacznie trudniejszym tematem niż szkoła. I dlaczego czasem najlepsze, co możemy zrobić jako rodzice, to... przestać mówić. Chcemy pomóc, więc zaczynamy naprawiać "Co dostałeś w szkole?" to pytanie bezpieczne. Ma konkretną odpowiedź. Kiedy jednak pytamy: "Widzę, że jesteś smutna. Co się stało?", możemy usłyszeć coś, wobec czego sami poczujemy się bezradni. Kłótnia z przyjaciółką. Odrzucenie przez grupę. Pierwsze zakochanie i pierwsze złamane serce. Dla dziecka to nie są "małe problemy". To jego prawdziwe życie i prawdziwe emocje. A rodzicowi bardzo trudno patrzeć, kiedy jego dziecko cierpi. Dlatego często niemal automatycznie zaczynamy szukać rozwiązania: powiedz jej to, nie przejmuj się, znajdziesz innych kolegów, jeszcze się zakochasz, jutro będzie lepiej. Tyle że dziecko nie zawsze przyszło po rozwiązanie. "Mamo, ja chcę, żebyś mnie posłuchała" Olga Kwiecińska opowiada w naszej rozmowie o słowach swojego 19-letniego syna: "Mama, nie chodzi mi o to, żebyś ty mi radziła, tylko żebyś po prostu posłuchała". To zdanie mogłoby zawisnąć nad biurkiem niejednego rodzica. Bo kiedy dziecko opowiada nam o swoim problemie, pierwszym odruchem nie musi być działanie. Czasem wystarczy powiedzieć: "To musiało być trudne", "Rozumiem, że jest ci przykro", "Chcesz mi o tym opowiedzieć?". I wytrzymać chwilę bezradności. Nie odbierać dziecku smutku za wszelką cenę. Nie przekonywać, że "nie ma się czym przejmować". Nie rozwiązywać za nie relacji. Nie ochronimy dzieci przed złamanym sercem To chyba jedna …

Olga-Kwiecinska-e17e455.jpg
width: 1600
height: 1200

Dantejskie sceny w górach: dziecko ledwo powłóczyło nogami. „Rodzice całkiem stracili rozum”
type: item
date: 2026-08-10T13:15:44.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: bezpieczeństwo dziecka
subject: wakacje z dzieckiem
subject: wyjazd w góry
description: Wyprawa na najwyższy szczyt w Polsce z małym dzieckiem to wyzwanie, które wymaga bezbłędnej logistyki i profesjonalnego przygotowania. Rzeczywistość na jednym z najtrudniejszych tatrzańskich szlaków potrafi jednak zszokować nawet doświadczonych przewodników, gdy w grę wkracza skrajna beztroska opiekunów. Zobacz, jak jeden nieprzemyślany szczegół w ubiorze rodziny zamienił zejście z Rysów w mrożące krew w żyłach widowisko, które wywołało potężną burzę w sieci.
encoded: W sieci wybuchła ostra dyskusja po opublikowaniu materiału wideo na popularnym profilu Tatry na Facebooku. Film, zarejestrowany przez jednego z turystów w wyższych partiach gór, szybko stał się hitem i ma już kilka milionów wyświetleń. Nagranie przedstawia rodzinę schodzącą ze stromego szczytu, w tym małe dziecko, które trzymane za rękę porusza się z widocznym trudem po ostrych kamieniach. Dodajmy − porusza się w klapkach. Te bulwersujące kadry skłaniają do pytań o granice odpowiedzialności rodzicielskiej. Ignorowanie podstawowych zasad bezpieczeństwa i zmuszanie wycieńczonego malucha do pokonywania trudnego terenu bez odpowiedniego sprzętu to sytuacja, w której dorośli powinni uderzyć się w pierś i pójść po rozum do głowy. Bezpieczeństwo w Tatrach Wysokich i skrajna nieodpowiedzialność rodziców Z opisu materiału wynika, że sytuacja miała miejsce podczas zejścia z Rysów, czyli najwyższego i jednego z najbardziej wymagających szczytów w Polsce. Mówimy o terenie wybitnie wysokogórskim, gdzie szlak ubezpieczony jest łańcuchami, a podłoże stanowią ruchome, śliskie głazy i piargi. W takich warunkach absolutną podstawą jest obuwie trekkingowe z twardą, przyczepną podeszwą, która stabilizuje staw skokowy. Tymczasem dorośli na nagraniu, prowadząc zmęczone dziecko, poruszali się po skałach w gumowych crocsach. Tego typu obuwie ogrodowe nie zapewnia żadnej ochrony ani przyczepności w terenie, w którym chwila nieuwagi może skutkować groźnym upadkiem. „Głupota nie zna granic”, „Może nie wiedzą, że są w górach... głupota to mało powiedziane... czasem niestety jeszcze na szlaku mija się takich plażowiczów”, „To nie jest nieodpowiedzialne. To jest czysta głupota rodzica!” − to tylko niektóre, łagodniejsze komentarze pod filmem. Rodzicu, góry wymagają myślenia i pokory Wprowadzenie dziecka w tak wymagające partie gór wiąże się z odpowiedzialnością, o której turyści niestety często zapominają. Warunki w Tatrach Wysokich potrafią zmienić się w ułamku sekundy, a nagłe załamanie pogody…

klapki-w-gorach-33cc5ab.png
width: 1600
height: 1200

Wreszcie przełom dla rodziców: pensja rodzicielska 4806 zł zamiast 800 plus. Kiedy start nowego programu?
type: item
date: 2026-08-10T08:35:24.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: 800 plus
description: Pensja rodzicielska w wysokości płacy minimalnej, czyli na dziś 4806 zł brutto miesięcznie, ma według propozycji stowarzyszenia Rozwój Plus zastąpić 800 plus dla dzieci w wieku 0–3 lata. Świadczenie miałoby trafić do jednego z rodziców i być oskładkowane oraz opodatkowane.
encoded: Stowarzyszenie Rozwój Plus, powołane przez byłego premiera Mateusza Morawieckiego, wysuwa propozycję dużej zmiany dla rodzin z najmłodszymi dziećmi. Chodzi o „pensję rodzicielską” w wysokości płacy minimalnej, czyli obecnie 4806 zł brutto miesięcznie, która miałaby zastąpić 800 plus w grupie dzieci od 0 do 3 lat. Świadczenie przysługiwałoby jednemu z rodziców (niezależnie od tego, czy to mama, czy tata), ale na dziś to wciąż zapowiedź bez projektu ustawy. Zamiast 800 plus − „wynagrodzenie” za opiekę: co dokładnie zakłada pensja rodzicielska? W koncepcji promowanej przez Rozwój Plus „pensja rodzicielska” ma działać bardziej jak regularne wynagrodzenie niż klasyczne świadczenie socjalne. Kluczowe jest to, że: obejmowałaby rodziców dzieci w wieku 0–3 lata, trafiałaby do jednego z rodziców (wybór po stronie rodziny), jej wysokość miałaby odpowiadać płacy minimalnej: 4806 zł brutto miesięcznie, byłaby oskładkowana, „ozusowana” i opodatkowana. To ostatnie budzi szczególne zainteresowanie, bo zmienia sposób myślenia o wsparciu: nie tylko „dopłata do domowego budżetu”, ale także rozwiązanie, które w założeniu ma być wpisane w system pracy i ubezpieczeń. Dla wielu rodziców może to brzmieć jak próba uznania realnej, codziennej pracy opiekuńczej, która w pierwszych latach życia dziecka jest po prostu pełnoetatowa. Jednocześnie warto pamiętać o granicy między pomysłem a realną zmianą: na razie nie ma projektu ustawy, więc nie ma też szczegółów, które dla rodzin są zwykle najważniejsze (zasady składania wniosków, terminy, ewentualne warunki dodatkowe). Rodzice między pracą a opieką: dlaczego ta propozycja pada właśnie teraz? W tle tej dyskusji jest coraz mocniej odczuwalny kryzys demograficzny. Przywoływane są dane GUS mówiące o około 115 tys. urodzeń zarejestrowanych w pierwszych sześciu miesiącach 2026 roku (o ok. 1 tys. mniej niż w analogicznym okresie 2025 roku). To liczby, które pokazują, że dotychczasowe instrumenty nie przełożyły się na wyraźny wzrost urodzeń. Drugi, równ…

pensja-rodzicielska-8784187.png
width: 1600
height: 1200

Nagrał dziecko płaczące w samolocie: gdzie była matka? „Rodzice czują presję”
type: item
date: 2026-08-09T06:12:33.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: podróż samolotem
subject: podróż z dzieckiem
description: Płacz dziecka w samolocie to jeden z tych tematów, które niemal zawsze wywołują emocje. Jedni pasażerowie czują irytację, inni patrzą na sytuację ze zrozumieniem i przypominają, że maluch nie płacze po to, by komuś przeszkodzić. Nagranie Kacpra Świątka, który stanął w obronie rodziców podróżujących z małymi dziećmi, wywołało tysiące reakcji.
encoded: Kacper Świątek, znany na Instagramie jako @duszekkapi, prywatnie tata i mąż modelki oraz influencerki Aleksandry Żuraw, podzielił się z obserwatorami krótką relacją z podróży samolotem. Na nagraniu influencer siedzi w fotelu, a w tle słychać bardzo głośny płacz małego dziecka. Dla wielu osób taki dźwięk podczas lotu byłby powodem do irytacji. Świątek zwrócił jednak uwagę na zupełnie inną perspektywę – rodziców, którzy w takiej sytuacji często przeżywają ogromny stres. „Jestem dorosły i nie przeszkadza mi płaczące dziecko w samolocie. Przeszkadza mi brak zrozumienia, bo dziecko nie krzyczy dla zabawy. Coś je boli, czegoś się boi. A rodzice? Serce im pęka, robią wszystko, żeby pomóc, a na plecach czują presję całego samolotu”. Nagranie szybko zaczęło krążyć w sieci. Na Instagramie i Threads zostało skomentowane ponad tysiąc razy. Empatia (bez)dzietnych Pod wpisem pojawiła się klasyczna dyskusja, która wraca przy okazji podróży z dziećmi. Czy płacz niemowlęcia w samolocie trzeba po prostu zaakceptować? A może rodzice powinni zrobić wszystko, by nie zakłócać komfortu innych pasażerów? Wiele osób stanęło po stronie influencera i podkreślało, że płaczące dziecko nie jest „niegrzecznym pasażerem”. Maluch nie potrafi powiedzieć, że boli go ucho, jest zmęczony albo przestraszony. Płacz jest jedynym sposobem komunikacji. Jedna z komentujących osób napisała: „Osoba bezdzietna nigdy tego nie zrozumie, dopóki nie będzie miała swojego dziecka. Życzę takiej osobie wszystkiego dobrego. Pozdrawia mama trójki dzieci”. Ten komentarz wywołał jednak sprzeciw części internautów. W odpowiedzi ktoś zauważył: „Osoba bezdzietna, która ma empatię dla dzieci, doskonale to rozumie. A rodzic, który tej empatii nie ma, szczególnie do obcych dzieci, rozumieć tego nie będzie. Bo empatia nie ma związku z posiadaniem dzieci. Bezdzietni mogą mieć jej więcej niż rodzice”. To właśnie ten wątek okazał się jednym z najciekawszych w całej dyskusji. Wielu komentujących zwracało uwagę, że zrozumienie nie zaw…

matka-z-dzieckiem-w-samolocie-3f98020.jpg
width: 1600
height: 1200

Weszłam do Sephory i aż mną zatrzęsło na widok tych dzieci. Matka stała obok i udawała, że nie widzi
type: item
date: 2026-08-06T19:08:06.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: nastolatki
subject: zakupy
description: Mieszały podkłady, otwierały kolejne szminki i zostawiały zużyte chusteczki na podłodze. Obok stała mama, która ani razu nie zwróciła im uwagi. Ta krótka scena w Sephorze mówi o współczesnym rodzicielstwie znacznie więcej niż kolejna dyskusja o pokoleniu Sephora Kids.
encoded: Do Sephory weszłam dosłownie na chwilę – powąchać perfumy, o których mówiła mi mama. Miałam tam spędzić nie więcej niż 2 minuty, ale jedna scena zatrzymała mnie na dłużej. Dzieci Sephory w natarciu Przy jednym ze stoisk stały trzy dziewczynki. Wyglądały na 10, 11 lat, ale równie dobrze mogły mieć 8 albo i 15. Były w szale testowania produktów, chociaż testowaniem bym tego nie nazwała. Jedna wyciskała na dłoń podkład, jeden, drugi, trzeci. Druga mieszała to wszystko palcem na dłoni koleżanki, zastanawiając się, czy ten odcień będzie jej pasował. Trzecia przeglądała się w lusterku, nakładając na usta kolejne pomadki. Ścierała je dostępnymi dla klientów chusteczkami, które później lądowały na podłodze. – Daj jeszcze tą. Ta będzie miała fajny kolor – mówiła, wskazując kolejną szminkę na półce. W tym samym czasie na ręce drugiej koleżanki zaczęły trafiać swatche cieni z kosztującej kilkaset złotych paletki. To nie wyglądało jak sprawdzanie kosmetyków przed zakupem. Dziewczynki bardziej przypominały dzieci robiące doświadczenie z chemii niż klientki drogerii. Kilka kroków dalej stała kobieta. Zerkała w ich stronę, potem rozglądała się po sklepie. Przez większość czasu wpatrywała się w telefon. Po chwili zniecierpliwiona krzyknęła: – Długo jeszcze? – Zaraz, mamo, już kończymy – usłyszała w odpowiedzi. A dziewczynki zaczęły dobierać się do kolejnej półki, tym razem z pielęgnacją twarzy znanej koreańskiej marki. Czy to są te słynne Sephora Kids? Pokolenie Sephora: kiedy dorośli zaczną wyznaczać granice? Termin Sephora Kids narodził się w mediach społecznościowych, głównie na TikToku. Określa dzieci – najczęściej w wieku od około 8 do 13 lat – które fascynują się pielęgnacją skóry i luksusowymi kosmetykami sprzedawanymi w drogeriach takich jak Sephora. Moda na Sephora Kids zaczęła się od fascynacji pielęgnacją skóry i kosmetycznymi nowinkami. Dziś coraz częściej mówi się jednak o zupełnie innym problemie – niszczeniu testerów, marnowaniu produktów i traktowaniu drogerii jak m…

dziewczynka-sephora-6630468.jpg
width: 1600
height: 1200