Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-06-20T11:34:07.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Od kiedy dziecko może jechać samo pod namiot? Przepisy są bezlitosne: „Odpowiedzialność karna rodziców”
items: „Jestem rezydentką w Turcji. Na all inclusive wychodzi z nas buractwo. Nigdy nie zapomnę, o co poprosił ten ojciec”
items: Jej córka wróciła ze szkoły z płaczem. „Śmiali się ze mnie, że jesteśmy biedni, bo jedziemy do Darłówka”
items: „Co roku biorę dzieci do uzdrowiska nad Bałtykiem. Wakacje all inclusive są dla pozerów, żal mi ich dzieci”
items: „Wakacje z dziećmi to nie odpoczynek, to katorga”. Rodzice drżą ze strachu przed urlopem
items: Polacy na rodzinnych wakacjach. „Dostają syndromu psa spuszczonego z łańcucha. Szkoda dzieci”
items: Titanic i Gladiator - nowe pokazy immersyjne w Art Box Metaverse
items: Nasi rodzice kochali tę bajkę w PRL. Nie ma nic lepszego do włączenia współczesnym dzieciom
items: Ten film pobił wszelkie rekordy na Netflixie. Z czystym sumieniem możesz pokazać go dziecku
items: Ta wieczorynka z PRL to totalna katastrofa. Biedne dzieci, które musiały ją oglądać
items: Kultowa wieczorynka z PRL przyciągała przed telewizory całe rodziny. Nigdy nie włączę jej dzieciom
items: To najbardziej toksyczna bajka z Netfliksa. Zabroniłam dzieciom oglądania, bo uczy pogardy i egoizmu
items: Słońce, zjeżdżalnie i relaks. Oto przepis na idealne wakacje w Turcji!
items: Dzień wagarowicza 2026: kiedy jest i czy można nie iść do szkoły?
items: Kiedy jest pierwszy dzień wiosny 2026? Astronomiczna wiosna nie zaczyna się wcale 21 marca
items: Maja Ostaszewska o tym, jak wygląda jej 15 minut dla siebie w łazience
items: Chlor i minerały. Twarda prawda o włosach - nie tylko po basenie
items: Prosto z BBC Proms w Bristolu na Future Festival we Fromborku
items: Jak uczyć dzieci dogadywać się po kłótni? Pepco i Fundacja Zaczytani wspólnie pokazują, że konflikt może zbliżać
items: Wspólna przygoda, silniejsze więzi – jak czas spędzony w parkach rozrywki wzmacnia relacje rodzinne?
items: Odkurzacz bezprzewodowy Shark HydroVac – mój domowy ratunek przy dzieciach
items: Mały ryś, wielka sprawa! HEIDI RATUJE RYSIA od 4 lipca w kinach
items: Szokujący widok na polskich ulicach. Za to powinni karać rodziców surowym mandatem
items: 7 bajek, które musisz obejrzeć razem z dzieckiem. Nawet nie podejrzewasz, co się stanie potem
items: Nawet nie próbuj włączać dziecku Wednesday. Zdziwisz się, jaki bezpieczny wiek wskazuje psycholog

Od kiedy dziecko może jechać samo pod namiot? Przepisy są bezlitosne: „Odpowiedzialność karna rodziców”
type: item
date: 2026-06-20T11:33:20.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: prawo dla rodziców
subject: wakacje z dzieckiem
description: Planowanie wakacyjnej niezależności przez dorastające dzieci to naturalny etap, który u każdego rodzica wywołuje spore emocje i dylematy. Zanim jednak spakujemy plecak nastolatka i pozwolimy mu na biwakowanie ze znajomymi, warto sprawdzić, jak na taką swobodę zapatrują się polskie sądy.
encoded: W wielu polskich domach jak bumerang powraca temat wakacyjnej samodzielności dzieci. Dorastający nastolatkowie domagają się wolności, chcąc testować swoje siły z dala od czujnego oka mamy i taty. Jednym z popularniejszych marzeń młodych jest samodzielny wyjazd ze znajomymi na pole namiotowe, rozpalanie ogniska pod gwiazdami i posmakowanie dorosłego życia na łonie natury. Jako rodzice często stajemy wtedy przed ogromnym dylematem, próbując zbalansować zaufanie do własnego dziecka z naturalną troską o jego zdrowie oraz bezpieczeństwo. Okazuje się jednak, że nasze prywatne przeczucia i wiara w dojrzałość syna czy córki to jedno, a litera prawa to coś zupełnie innego. Przepisy w Polsce bywają w tej materii zaskakująco surowe, a brak precyzyjnych wytycznych dotyczących konkretnego wieku nastolatka stawia opiekunów w niezwykle trudnej sytuacji. Zanim ulegniemy namowom i pozwolimy młodzieży na biwakową przygodę, musimy dokładnie zrozumieć, jakie konsekwencje mogą spaść na nasze barki, gdy sytuacja na polu kempingowym wymknie się spod kontroli. Dziecko samo na kempingu: za co odpowiadają rodzice? Większość z nas podświadomie szuka w kodeksach jasnej, sztywnej granicy wieku, po przekroczeniu której dziecko staje się w świetle prawa w pełni samodzielnym turystą. Niestety, przejrzenie polskich przepisów przynosi spore zaskoczenie, ponieważ ustawodawca nigdzie nie zapisał czarno na białym, od którego roku życia można legalnie wysłać nastolatka samego pod namiot. Zamiast tego polskie prawo opiera się na bardzo elastycznych, ale też wyjątkowo pojemnych definicjach należytej opieki, dobrostanu małoletniego oraz narażenia na niebezpieczeństwo. Oznacza to, że dopóki nasze dziecko nie ukończy 18. roku życia, to my jako rodzice ponosimy pełną, zarówno cywilną, jak i karną odpowiedzialność za wszystko, co mu się przydarzy lub co ono samo zbroi podczas wakacji. Taka konstrukcja przepisów sprawia, że podpisanie zwykłej kartki z oświadczeniem, że wyrażamy zgodę na samodzielny pobyt dzieck…

dziecko-samo-pod-namiot-4ef5e19.png
width: 1280
height: 720

„Jestem rezydentką w Turcji. Na all inclusive wychodzi z nas buractwo. Nigdy nie zapomnę, o co poprosił ten ojciec”
type: item
date: 2026-06-20T07:15:57.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: rodzina
subject: wakacje
description: Wakacje all inclusive mają być czasem odpoczynku, ale dla rezydentów bywają też źródłem historii, które trudno wymazać z pamięci. Niektóre bawią, inne wprawiają w zakłopotanie. Ten list pokazuje, że czasem największym problemem na urlopie nie jest hotel ani jedzenie, ale oczekiwania samych turystów.
encoded: Do naszej redakcji napisała rezydentka jednego z biur podróży, która od lat pracuje w Turcji i opiekuje się polskimi turystami. W swoim liście opisała sytuację, która do dziś budzi w niej zdziwienie. Jak przyznaje, właśnie wtedy pomyślała, że na wakacjach all inclusive niektórzy pokazują swoją najmniej sympatyczną stronę. „Pracuję z Polakami od lat i naprawdę lubię tę pracę, ale...” Jestem rezydentką w Turcji od kilku lat. Odbieram turystów z lotniska, pomagam przy zakwaterowaniu, rozwiązuję problemy, organizuję wycieczki. Przez ten czas spotkałam tysiące osób. Większość jest fantastyczna. Uprzejma, wyrozumiała i po prostu nastawiona na odpoczynek. Zdarzają się jednak sytuacje, które zostają w pamięci na długo. Nie lubię generalizować. Sama jestem Polką i wiem, że wszędzie trafiają się różni ludzie. Ale czasem mam wrażenie, że formuła all inclusive u niektórych uruchamia przekonanie, że skoro zapłacili, to mogą wymagać absolutnie wszystkiego. Właśnie dlatego przypomniał mi się pewien ojciec, którego poznałam kilka sezonów temu. „Skoro płacę, to mam prawo wymagać” Był drugi dzień pobytu. Hotel miał bardzo dobre opinie, a goście byli generalnie zadowoleni. Rano podszedł do mnie mężczyzna wypoczywający z rodziną. Od początku było widać, że jest zdenerwowany. – Proszę coś z tym zrobić. W pokoju nie została wymieniona pościel – powiedział stanowczo. Przyznam, że trochę mnie to zdziwiło. Dopytałam, czy doszło do jakiegoś zabrudzenia albo incydentu wymagającego natychmiastowej wymiany. – Nie, ale jest brudna. Wyjaśniłam spokojnie, że ręczniki są wymieniane codziennie, natomiast w większości hoteli pościel nie jest zmieniana każdego dnia. To standard stosowany nie tylko w Turcji, ale również w wielu innych krajach. Mężczyzna nie dawał jednak za wygraną. – Dzieci nanoszą piasek i robi się syf. Ja za to płacę. Skoro płacę, to mam prawo wymagać. Najbardziej zaskoczyło mnie jednak to, że rodzina praktycznie nie korzystała z plaży. Dzieci bawiły się głównie przy hotelowym baseni…

hotel-all-inclusive-w-Turcji-78219e0.jpg
width: 1280
height: 720

Jej córka wróciła ze szkoły z płaczem. „Śmiali się ze mnie, że jesteśmy biedni, bo jedziemy do Darłówka”
type: item
date: 2026-06-17T11:33:22.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: wakacje nad morzem
subject: wakacje z dzieckiem
description: Siedzę w kuchni, patrzę na kupione z wielką radością nowe klapki plażowe dla córki i czuję potworną bezsilność, bo zamożność rodziców stała się dla dzieciaków ze szkoły jedyną miarą wartości drugiego człowieka.
encoded: Szanowni Państwo, moja dziesięcioletnia córka Lenka wróciła ze szkoły z płaczem, rzuciła plecak w kąt i zamknęła się w swoim pokoju, nie chcąc ze mną w ogóle rozmawiać. Kiedy w końcu udało mi się ją utulić i wyciągnąć z niej, co się stało, usłyszałam słowa, które do teraz dźwięczą mi w uszach i sprawiają, że mam ochotę iść do tej placówki i zrobić potężną awanturę. Moje dziecko wykrztusiło przez łzy, że rówieśnicy z klasy zorganizowali sobie w szatni wielką licytację i śmiali się z niej, że jesteśmy biedni, bo jedziemy na urlop do Darłówka, a nie do ciepłych krajów. Dziewczynki z jej klasy z dumą opowiadały o wielkich basenach i palmach w Turcji czy Grecji, a nasz planowany wyjazd na kwaterę nad Bałtykiem uznały za totalny obciach i synonim biedy. Wakacje nad polskim morzem hitem czy powodem do wstydu w klasie Boli mnie fakt, jak głęboko w głowy tych dziesięciolatków wszedł ten cały konsumpcjonizm, snobizm i chora potrzeba wiecznego szpanowania przed znajomymi z ławki. Przecież my z mężem ciężko pracujemy, nie klepiemy biedy, ale świadomie wybieramy nasze polskie morze, bo uwielbiamy ten nadmorski klimat, spacery po lesie sosnowym i wieczorne gofry na plaży w Darłówku. Dla nas to miały być cudowne, wyczekane dwa tygodnie świętego spokoju od pracy i szkolnego kieratu, a przez bezmyślne okrucieństwo dzieciaków zamieniły się w powód do potwornego wstydu dla mojej córki. Lenka przez cały wieczór pytała mnie, dlaczego my nie możemy polecieć samolotem, dlaczego nie mamy opcji all inclusive i czy na pewno stać nas na normalne życie, skoro inne dzieci z klasy uważają nas za ubogich. No ludzie święci, skąd w tak młodych istotach bierze się tyle jadu, pogardy i bezwzględności dla kogoś, kto nie wpisuje się w ich bogaty, instagramowy schemat idealnych wakacji? Przecież te dzieci nie zarobiły same ani jednej złotówki na te swoje luksusowe kurorty, a zachowują się jak wielcy biznesmeni, którzy mają prawo pluć na każdego, kto spędza lato w kraju. Jak rozmawiać z dzieckiem o bogac…

corka-wrocila-z-placzem-63af033.png
width: 1600
height: 1200

„Co roku biorę dzieci do uzdrowiska nad Bałtykiem. Wakacje all inclusive są dla pozerów, żal mi ich dzieci”
type: item
date: 2026-06-14T14:15:04.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: wakacje nad morzem
subject: wakacje z dziećmi
description: Ta mama co roku wybiera dla dzieci tradycyjne, polskie uzdrowisko nad Bałtykiem i otwarcie mówi, co myśli o rodzicach goniących za luksusem z Instagrama.
encoded: Zaledwie kilka dni temu po raz kolejny usłyszałam w pracy tę samą, pełną wyższości dyskusję na temat planów urlopowych. Koleżanki z biura prześcigają się w rezerwowaniu drogich wycieczek do Turcji, Egiptu czy na Zanzibar, z dumą opowiadając o basenach, palmach i luksusowych hotelach z opcją all inclusive. Patrzyły na mnie z autentyczną litością, gdy ze spokojem ogłosiłam, że ja z mężem i naszą dwójką maluchów od lat niezmiennie wybieram spokojne, polskie uzdrowisko nad Bałtykiem. Poczułam wtedy tak potężną złość i potrzebę buntu, że postanowiłam napisać ten list, bo mam już serdecznie dość tego wszechobecnego snobizmu. Chcę powiedzieć to głośno i bez ogródek: co roku biorę dzieci do uzdrowiska nad Bałtykiem, a wakacje w tropikach są moim zdaniem wyłącznie dla pozerów i jest mi po prostu żal ich wymęczonych dzieci. Rodzice dla własnego szpanu i kilku ładnych zdjęć w mediach społecznościowych fundują swoim pociechom prawdziwą katorgę, całkowicie ignorując ich realne potrzeby. Dlaczego polskie uzdrowisko nad Bałtykiem wygrywa z egzotyką? Nasza rodzina od lat wybiera małe, ciche uzdrowisko położone niedaleko Międzyzdrojów i jest to najlepsza decyzja, jaką mogliśmy podjąć jako odpowiedzialni rodzice. Bałtyk w czerwcu i lipcu oferuje coś, czego nie kupi się za żadne pieniądze w rajskich resortach − zbawienny dla zdrowia jod, czyste, rześkie powietrze i wspaniały mikroklimat. Moje dzieci po dwóch tygodniach spędzonych na polskich plażach, spacerach po lasach sosnowych i wdychaniu morskiej bryzy niemal w ogóle nie chorują w okresie jesienno-zimowym. W tropikach zamiast zdrowia funduje się maluchom gigantyczny szok termiczny, kiedy z rozgrzanego dworu wchodzą do klimatyzowanych pokojów hotelowych. Nie rozumiem, jak można świadomie narażać małe dziecko na tak drastyczne zmiany tylko po to, by móc pochwalić się znajomym egzotycznym kierunkiem. Dla dziecka luksusowy marmur w hotelowym lobby nie ma żadnego znaczenia, ono potrzebuje bezpiecznej przestrzeni, stabilnej temperatury …

uzdrowisko-nad-Baltykiem-7d0479a.png
width: 1280
height: 720

„Wakacje z dziećmi to nie odpoczynek, to katorga”. Rodzice drżą ze strachu przed urlopem
type: item
date: 2026-06-05T14:15:12.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: rodzinne wakacje
subject: wakacje z dziećmi
description: Letnie wyjazdy z najmłodszymi to dla wielu pracujących na co dzień rodziców moment gigantycznego stresu i zmęczenia. Poznaj poruszającą i bezkompromisową relację naszej czytelniczki, która odważyła się głośno opowiedzieć o narastającej panice i wycieńczeniu, jakie niesie ze sobą organizacja rodzinnego urlopu.
encoded: Dzień dobry, piszę do Państwa, ponieważ powoli zbliża się lipiec, a w mojej głowie zamiast radości z nadchodzącego lata pojawia się jedynie gigantyczna, paraliżująca panika. Wszyscy wokół w biurze licytują się, gdzie lecą w tym roku, przeglądają oferty hoteli i odliczają dni do urlopu, a ja na samą myśl o spakowaniu walizek mam ochotę zamknąć się w łazience i głośno płakać. Jestem mamą dwójki cudownych maluchów, trzyletniej Zuzi i sześcioletniego Kacpra, i po prostu nie potrafię już dłużej udawać tej idealnej, wiecznie uśmiechniętej mamusi z kolorowych gazet. Muszę to wreszcie głośno z siebie wyrzucić, bo pękam od środka z powodu poczucia winy: wakacje z dziećmi to nie odpoczynek, to katorga, przed którą drżę ze strachu. Spędzamy te upragnione dwa tygodnie na nieustannym pilnowaniu, sprzątaniu rozlanego soku i gaszeniu potężnych pożarów emocjonalnych, wracając do domu o wiele bardziej wykończeni, niż byliśmy przed wyjazdem. Prawda o urlopie z maluchem, czyli logistyczny koszmar na plaży Większość z nas karmi się pięknymi obrazkami z mediów społecznościowych, gdzie zrelaksowani rodzice sączą zimne napoje, a ich czyste, opalone dzieci grzecznie budują zamki z piasku obok leżaka. Rzeczywistość rodzinnego wyjazdu nad morze czy w góry to jednak brutalny, nieustanny maraton logistyczny, który zaczyna się już na etapie pakowania połowy domu do bagażnika samochodu. Trzeba zabrać apteczkę na każdą możliwą chorobę świata, setki ubranek na zmianę, ulubione zabawki, wózki i kocyki, a sam proces podróży z marudzącą dwójką na tylnym siedzeniu to potworny test dla psychiki każdego dorosłego. Kiedy wreszcie docieramy na miejsce, zamiast upragnionej ciszy i świętego spokoju, zaczyna się najtrudniejsza, bezpłatna praca na całodobowy etat, tyle że w znacznie trudniejszych warunkach niż te domowe. Na plaży czy na górskim szlaku nie ma ani jednej sekundy na to, by zamknąć oczy, poczytać książkę czy po prostu posłuchać szumu fal. Cały czas jesteśmy w stanie najwyższej gotowości bojowej, …

wakacje-z-dziecmi-1e2431d.png
width: 1600
height: 1200

Polacy na rodzinnych wakacjach. „Dostają syndromu psa spuszczonego z łańcucha. Szkoda dzieci”
type: item
date: 2026-06-05T07:15:01.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: rodzinne wakacje
subject: wakacje z dzieckiem
description: Wyjazd z dziećmi powinien być lekcją empatii, spokoju i odpoczynku w rodzinnym gronie. Przeczytaj niezwykle emocjonalny i mocny list naszej czytelniczki, która podczas urlopu nad Bałtykiem była świadkiem zachowań, jakie nigdy nie powinny mieć miejsca na oczach małych, bezbronnych dzieci.
encoded: Piszę do Państwa na gorąco, siedząc na balkonie pokoju w jednym z popularnych nadmorskich kurortów. Wyjechaliśmy z mężem i naszym pięcioletnim synkiem na upragniony urlop, licząc na szum fal, zbieranie muszelek i spokój, którego tak bardzo brakowało nam po ciężkim roku w pracy. Rzeczywistość, którą zastałam na miejscu, kompletnie mnie jednak przerosła i sprawiła, że zamiast odpoczywać, czuję głęboki wstyd za moich rodaków. Od kilku dni obserwuję zachowanie dorosłych ludzi i dociera do mnie bolesna prawda o tym, jak wyglądają wakacje polskich rodzin nad morzem. Wielu rodziców po przekroczeniu tabliczki z nazwą miejscowości dostaje jakiegoś przedziwnego amoku i zachowuje się, jakby zerwali się z uwięzi, kompletnie zapominając, że obok nich stoją mali, chłonni jak gąbka ludzie. Agresja i hałas zamiast szumu fal na plaży Pierwsze zderzenie z tą smutną rzeczywistością przeżyliśmy już pierwszego dnia podczas wyjścia na plażę. Parawany wbijane z taką furią, jakby to była walka o terytorium, to zaledwie wierzchołek góry lodowej, z którego wszyscy się śmiejemy w internecie. Prawdziwym dramatem jest to, jak ci ludzie komunikują się ze sobą i ze swoimi pociechami. Krzyk, wulgaryzmy rzucane pod nosem na parawan sąsiada i totalny brak życzliwości to tutaj absolutna norma. Słuchałam z przerażeniem, jak matka siedząca dwa metry ode mnie wrzeszczała na swojego kilkuletniego synka, bo ten usmarował się lodem albo przyniósł na koc za dużo piasku. Ci ludzie przyjeżdżają nad Bałtyk z potwornym poziomem frustracji, którą zamiast leczyć ciszą i spacerami, wyładowują na wszystkich wokół, a najmocniej na własnej rodzinie. Wyzwiska, szarpanie za ręce i ciągłe pretensje sprawiają, że na tej plaży nie da się odpocząć. Najbardziej w tym wszystkim szkoda mi dzieci, które siedzą cichutko w tym swoim wygrodzonym kawałku piasku, patrząc na czerwone z wściekłości twarze swoich mam i ojców. Wakacyjny wyjazd z dziećmi staje się dla tych maluchów szkołą przetrwania i festiwalem lęku przed tym, kiedy d…

Polacy-na-wczasach-27236fa.png
width: 1600
height: 1200

Titanic i Gladiator - nowe pokazy immersyjne w Art Box Metaverse
type: item
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
description: Już od 10 kwietnia w Art Box Metaverse w warszawskiej Fabryce Norblina można zobaczyć dwa hity immersyjne: „Titanic - echa przeszłości” oraz „Gladiator - legendarna arena”. To światowej klasy doświadczenia multiuser VR, które podbiły publiczność w największych miastach świata - od Barcelony i Londynu, przez Nowy Jork i Paryż, aż po Szanghaj - a teraz po raz pierwszy będą dostępne w Polsce. Za produkcję obu pokazów odpowiada francuska firma Eclipso oraz studio Small Creative.
encoded: Data premiery obu pokazów nie jest przypadkowa. W połowie kwietnia przypada bowiem rocznica zatonięcia Titanica - do katastrofy doszło w nocy z 14 na 15 kwietnia 1912 roku podczas dziewiczego rejsu z Southampton do Nowego Jorku. Z kolei w drugiej połowie miesiąca obchodzone są urodziny Rzymu (Natale di Roma), których kulminacyjne wydarzenia - w tym widowiska inspirowane walkami gladiatorów - odwołują się do dziedzictwa starożytnego imperium i jego najsłynniejszej areny. Nawiązując do tych historycznych wydarzeń to kwiecień został wybrany miesiącem zaprezentowania publiczności dwóch odrębnych doświadczeń, zakorzenionych w prawdziwych wydarzeniach, które doczekały się wielu odniesień w popkulturze i filmie, a teraz są prezentowane w formie immersyjnej. Titanic - echa przeszłości To poruszająca podróż do wnętrza jednego z najsłynniejszych statków świata. To jedno z najbardziej zaawansowanych immersyjnych doświadczeń VR, które pozwala zanurzyć się w historię Titanica jak nigdy wcześniej. Opowieść rozpoczyna się na pokładzie futurystycznej jednostki badawczej Calypso Proxima. To właśnie tutaj historyczka Alex Meerbaum wprowadza uczestników w historię Williama Harbecka - pioniera kina, który wszedł na pokład statku, by uwiecznić jego dziewiczy rejs… i zginął wraz z nim. Od pierwszych chwil pojawia się napięcie i poczucie uczestnictwa w prawdziwej ekspedycji. Zanurzenie na głębokość niemal 3800 metrów to jeden z najbardziej sugestywnych momentów. Towarzyszy mu sztuczna inteligencja DIVE, prowadząca przez mrok oceanu, gdzie cisza, ogrom przestrzeni i pojawiające się w oddali stworzenia, takie jak meduzy, potęgują napięcie. Na dnie oceanu znajduje się pole szczątków - setki przedmiotów należących do pasażerów. Broszki, amulety czy fragmenty kadłuba stają się punktami wyjścia do kolejnych historii. Kluczowym elementem doświadczenia są rekonstrukcje - dzięki odnalezionym fragmentom filmu Harbecka widz przenosi się do wnętrza Titanica. Trafia do kabin trzeciej klasy, gdzie pozn…

titanic1080x1080kopiaw2-dcb1208.jpg
width: 1080
height: 1080

Nasi rodzice kochali tę bajkę w PRL. Nie ma nic lepszego do włączenia współczesnym dzieciom
type: item
date: 2026-05-02T13:15:32.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: bajki dla dzieci
description: Powrót do klasyki polskiej animacji to nie tylko sentymentalna podróż rodziców, ale przede wszystkim najlepsza decyzja dla układu nerwowego współczesnego dziecka. Dowiedz się, dlaczego prosta historia dwóch braci potrafi uczyć kreatywności i wyciszać emocje skuteczniej niż najnowocześniejsze produkcje.
encoded: Żyjemy w czasach, w których bajki projektuje się jak gry wideo − mają przykuwać uwagę jaskrawymi barwami, głośną muzyką i cięciami montażowymi co dwie sekundy. Efekt? Dzieci wychodzą z takich seansów rozdrażnione i przebodźcowane. Tymczasem rozwiązanie tego problemu leży tuż pod ręką, w archiwach polskiej animacji. Jest jedna bajka, która w czasach PRL-u podbijała serca widzów. Chodzi o produkcję, która mimo braku dialogów i nowoczesnych efektów specjalnych, wciąż pozostaje niedoścignionym wzorem jakości. Mowa o przygodach Bolka i Lolka − dwóch braci, których kreatywność i braterska więź to dokładnie to, czego potrzebuje mózg współczesnego dziecka. Minimalizm formy, czyli oddech dla układu nerwowego dziecka Jedną z największych zalet „Bolka i Lolka” jest ich niesamowita, szlachetna prostota. W dzisiejszych produkcjach każda wolna sekunda musi być wypełniona hałasem lub ruchem. W przygodach braci mamy czas na oddech. Obraz nie pędzi, a oko dziecka może spokojnie śledzić akcję, co jest kluczowe dla rozwoju koncentracji. Brak dialogów nie jest wadą − to genialne posunięcie edukacyjne. Dziecko, nie słysząc gotowych kwestii, musi samo zinterpretować emocje bohaterów, ich gesty i intencje. To wymusza aktywną pracę mózgu, zamiast wprowadzania go w stan pasywnego odrętwienia. Psycholodzy rozwojowi coraz częściej wskazują, że nadmiar bodźców słuchowych i wizualnych w bajkach prowadzi do problemów z regulacją emocji. „Bolek i Lolek” to przeciwieństwo tego trendu. Stonowana kolorystyka, wyraźna linia rysunku i czytelna narracja sprawiają, że seans wycisza, zamiast nakręcać. To bajka, którą z czystym sumieniem można włączyć nawet przed snem, mając pewność, że maluch nie będzie miał problemów z zaśnięciem z powodu nadmiaru wrażeń. To czysta higiena cyfrowa podana w najbardziej atrakcyjnej formie. View oEmbed on the source website Pochwała wyobraźni i nauka rozwiązywania problemów bez użycia siły Jeśli przyjrzymy się fabule poszczególnych odcinków, dostrzeżemy kolejny skarb: nies…

bajka-PRL-7521d32.png
width: 1600
height: 1200

Ten film pobił wszelkie rekordy na Netflixie. Z czystym sumieniem możesz pokazać go dziecku
type: item
date: 2026-04-28T07:15:20.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: filmy dla dzieci
description: W rankingach platform streamingowych rzadko pojawiają się tytuły, które potrafią w równym stopniu zachwycić dzieci, co uspokoić rodziców dbających o jakość serwowanych treści. A jednak ta jedna produkcja to absolutny hit Netflixa, który będzie pasował i jednym, i drugim.
encoded: W rankingach platform streamingowych rzadko pojawiają się tytuły, które potrafią w równym stopniu zachwycić dzieci, co uspokoić rodziców dbających o jakość serwowanych treści. „K-Pop Demon Hunters” (w Polsce znanego również pod tytułem „K-Popowe Łowczynie Demonów”) to jednak ewenement. Produkcja ta nie tylko pobiła rekordy oglądalności Netflixa w rekordowo krótkim czasie (prawie 500 milionów wyświetleń w zeszłym roku), ale przede wszystkim stała się dowodem na to, że nowoczesna animacja może być atrakcyjna wizualnie, a jednocześnie nasycona pozytywnym przesłaniem. Kolorowa rewolucja na ekranie, czyli dlaczego dzieci kochają ten rytm? Zjawisko K-Popu wdarło się do popkultury z ogromnym impetem, ale „K-Popowe Łowczynie Demonów” to coś więcej niż tylko teledyskowa estetyka przeniesiona do pełnego metrażu. To przemyślana opowieść o grupie utalentowanych dziewczyn, które w świetle jupiterów są gwiazdami estrady, a po godzinach stają się elitarną jednostką walczącą z mrocznymi siłami. Choć fabuła brzmi dynamicznie, jej konstrukcja opiera się na mądrym rytmie, który nie przebodźcowuje młodego widza. Kluczowym elementem filmu jest sposób przedstawienia antagonistów. Demony, z którymi walczą bohaterki, stanowią metaforę lęków, niepewności i presji, z jakimi boryka się dzisiejsza młodzież. Animacja zachwyca płynnością i soczystymi kolorami, jednak pod tą błyszczącą warstwą kryje się istotna lekcja. Produkcja uczy, że prawdziwa moc płynie z autentyczności i akceptacji samego siebie, a nie z zewnętrznego wizerunku czy liczby fanów. To cenne przesłanie w dobie mediów społecznościowych. Współpraca zamiast rywalizacji − mądre przesłanie ukryte w hitowych piosenkach W przeciwieństwie do wielu produkcji promujących bezwzględny indywidualizm, film „K-Popowe Łowczynie Demonów” kładzie ogromny nacisk na siłę siostrzeństwa i współpracy. Bohaterki różnią się od siebie charakterami i umiejętnościami, co pokazuje dzieciom, że każdy ma prawo do własnej unikalności. Sukces drużyny zależy nie…

netflix-af2ce73.png
width: 1600
height: 1200

Ta wieczorynka z PRL to totalna katastrofa. Biedne dzieci, które musiały ją oglądać
type: item
date: 2026-04-26T19:08:40.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: bajki dla dzieci
description: Myśleliśmy, że to tylko niewinne przygody dwóch zwierzaków, a tymczasem fundowano nam festiwal zachowań aspołecznych. Ta kultowa wieczorynka z czasów PRL to z dzisiejszej perspektywy wychowawczy koszmar, którego nigdy nie powinno się pokazywać dziecku.
encoded: Czasem z nostalgią myślę o czasach, gdy szczytem technologii był rzutnik Ania, a o dziewiętnastej świat zamierał, bo zaczynała się dobranocka. Ostatnio, w przypływie takiej właśnie czułości do przeszłości, postanowiłam przypomnieć sobie „Wilka i zająca”. Pamiętałam tylko śmiech, dynamiczną muzykę i to słynne, wykrzyczane z furią: „Nu, pogodi!”. Ale kiedy usiadłam przed ekranem jako dorosła kobieta i mama, poczułam, jak kawa stygnie mi w kubku, a na twarzy pojawia się grymas niedowierzania. Czy my naprawdę to oglądaliśmy? Czy to była nasza bezpieczna bajka na dobranoc? „Wilk i zając” − mroczne oblicze radzieckiej animacji Zacznijmy od głównego bohatera. Wilk, który miał być zabawnym łobuzem, z dzisiejszej perspektywy jest postacią, która u każdego kuratora oświaty wywołałaby natychmiastową reakcję. On nie tylko goni zająca − on jest ucieleśnieniem wszystkich patologii, przed którymi staramy się chronić nasze dzieci. Przez większość odcinków Wilk paraduje z papierosem przyklejonym do wargi, dymiąc prosto w ekran. Co więcej, twórcy nie szczędzili nam widoku napojów wyskokowych, bójek i zachowań, które dziś nazwalibyśmy jawną agresją i nękaniem. Biedne dzieci z czasów PRL chłonęły te obrazy między myciem zębów a kładzeniem się do łóżka. Wilk kradnie, niszczy mienie publiczne, znęca się nad słabszymi i reprezentuje styl życia, który jest totalną katastrofą wychowawczą. Jako psychologicznie świadoma mama patrzyłam na to i zastanawiałam się: jaki przekaz płynął do naszych małych główek? Że palenie jest cool, bo robi to główny bohater? Że agresja to jedyny sposób na rozwiązanie problemów? To, co kiedyś wydawało nam się niewinnym żartem sytuacyjnym, dziś wygląda jak instruktaż zachowań aspołecznych, podany w kolorowej i (kiedyś) atrakcyjnej formie. View oEmbed on the source website Ofiara i oprawca, czyli toksyczna gra, którą braliśmy za zabawę Kolejnym punktem, który sprawia, że „Wilk i zając” to z dzisiejszej perspektywy totalne nieporozumienie, jest dynamika relacji międz…

szkodliwa-bajka-z-PRL-36974f0.png
width: 1600
height: 1200

Kultowa wieczorynka z PRL przyciągała przed telewizory całe rodziny. Nigdy nie włączę jej dzieciom
type: item
date: 2026-04-21T13:15:32.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: bajki dla dzieci
subject: bajki na dobranoc
description: Jako dziecko lat 80. i 90. doskonale pamiętam ten specyficzny dreszcz emocji, gdy wskazówki zegara zbliżały się do godziny dziewiętnastej. To był rytuał − zapach kolacji w kuchni, szybkie mycie i to niecierpliwe wyczekiwanie na sygnał dźwiękowy, który zwiastował jedyne dziesięć minut magii w ciągu dnia.
encoded: Wśród tych wszystkich dobranocek była jedna perła w koronie: „Przygody Baltazara Gąbki”. Pamiętam, jak całą rodziną zasiadaliśmy na kanapie, śledząc losy Smoka Wawelskiego i Bartoliniego Bartłomieja herbu Zielona Pietruszka. To była bajka mądra, wielowarstwowa, pełna humoru, który bawił i nas, i naszych rodziców. Jakiś czas temu, ogarnięta nagłą falą nostalgii, postanowiłam zafundować tę samą dawkę emocji moim dzieciom. Byłam pewna sukcesu. Przygotowałam popcorn, zgasiłam światło i z dumną miną wcisnęłam play. To, co wydarzyło się potem, było dla mnie jak zimny prysznic. Nostalgia kontra rzeczywistość, czyli dlaczego Smok Wawelski dziś nie dowozi Początek był obiecujący − charakterystyczna kreska i muzyka wywołały u mnie gęsią skórkę. Moje dzieci patrzyły jednak na ekran z minami, jakbym pokazywała im instrukcję obsługi pralki w języku mandaryńskim. Po zaledwie trzech minutach zaczęło się wiercenie. Po pięciu − pytania o to, kiedy zacznie się coś dziać. Po dziesięciu − całkowita kapitulacja i prośba o przełączenie na cokolwiek innego. Siedziałam tam, wpatrzona w postać Szpiega z Krainy Deszczowców, i czułam, jak moje najpiękniejsze wspomnienie kruszy się w drobny pył. Zrozumiałam wtedy bolesną prawdę: dynamika dzisiejszego świata kompletnie przesterowała mózgi naszych dzieci. My, wychowani na statycznych klatkach i długich ujęciach, potrafiliśmy delektować się dialogiem i klimatem. Dzisiejsze maluchy karmione są treściami, w których cięcia następują co trzy sekundy, kolory krzyczą z ekranu, a akcja pędzi szybciej niż pociąg pendolino. Przy tym tempie „Baltazar Gąbka” wydaje się im niemal filmem przyrodniczym o życiu porostów. To nie ich wina, że nie rozumieją tej dynamiki. To po prostu inne pokolenie, które „czyta” obraz w zupełnie inny sposób. Próba zmuszenia ich do pokochania moich wspomnień była błędem. View oEmbed on the source website Bariera nie do przejścia: Humor i kontekst, których nie da się wytłumaczyć Kolejnym murem, o który się rozbiłam, była warstwa ję…

wieczorynka-z-PRL-fa07fad.png
width: 1600
height: 1200

To najbardziej toksyczna bajka z Netfliksa. Zabroniłam dzieciom oglądania, bo uczy pogardy i egoizmu
type: item
date: 2026-04-17T14:15:53.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: bajki dla dzieci
subject: filmy dla dzieci
description: Jeśli zastanawiacie się, dlaczego wasze dziecko nagle stało się sarkastyczne, pogardliwe wobec słabszych i skupione wyłącznie na własnej wygranej – sprawdźcie historię oglądania na swoim profilu w Netfliksie.
encoded: Nie należę do osób, które drżą przed każdą sceną walki w bajkach czy krzywią się na widok nieco bardziej dynamicznej akcji. Wychodzę z założenia, że świat nie jest z waty, a dzieci powinny uczyć się różnych emocji. Jednak niedawno przeżyłam moment, który sprawił, że poczułam, jak włosy stają mi dęba. Wszystko zaczęło się od niewinnego popołudnia, kiedy pozwoliłam dzieciom wybrać coś nowego i popularnego na Netfliksie. Gdy po kwadransie weszłam do salonu z herbatą, nie poznałam własnych dzieci. Moje zazwyczaj wspierające się rodzeństwo zaczęło obrzucać się złośliwymi uwagami, używając słów, których na pewno nie słyszeli ode mnie ani w szkole. Winowajca? „Wyspa Totalnej Porażki” Przyznam szczerze: ten tytuł widniał w propozycjach od dawna, ale zawsze go omijałam, ufając swojej intuicji. Tym razem jednak uległam. To, co zobaczyłam na ekranie, uświadomiło mi, jak łatwo możemy wpuścić do dziecięcych głów toksyczne wzorce, wierząc, że to tylko kreskówka. „Wyspa Totalnej Porażki” to produkcja, która żeruje na najniższych instynktach, promując zachowania, które w realnym życiu nazwalibyśmy bez wahania bullyingiem. Manipulacja i złośliwość jako rozrywka, czyli dlaczego to nie jest bajka dla dzieci Głównym problemem tej produkcji nie jest sam fakt, że to parodia reality show. Problem leży w sposobie, w jaki przedstawiane są relacje międzyludzkie. W „Wyspie Totalnej Porażki” sukces osiąga się nie poprzez talent czy współpracę, ale przez intrygi, wyśmiewanie wad innych i celowe upokarzanie przeciwników. Jako dorośli rozumiemy konwencję satyry, ale dla ośmio- czy dziesięciolatka, którego mózg chłonie wzorce jak gąbka, to po prostu instrukcja obsługi grupy rówieśniczej. Bohaterowie używają języka pełnego pogardy, a ich żarty opierają się na wytykaniu kompleksów, tuszy czy wrażliwości innych uczestników. Zauważyłam, że po zaledwie paru minutach mój syn zaczął testować te odzywki na swojej młodszej siostrze. Kiedy zwróciłam mu uwagę, usłyszałam: „Mamo, to przecież tylko żart, nie b…

toksyczna-bajka-16d189c.png
width: 1600
height: 1200

Słońce, zjeżdżalnie i relaks. Oto przepis na idealne wakacje w Turcji!
type: item
subject: Czas wolny
subject: Nasze akcje
subject: Rodzina
description: „Jeszcze jeden raz!” – jeśli planujecie rodzinny wyjazd do Turcji, przygotujcie się, że to zdanie będzie powtarzać się bez końca. I nic dziwnego – tamtejsze hotele z aquaparkami to prawdziwy raj dla najmłodszych. Dla rodziców to z kolei szansa na spokojny odpoczynek bez stresu i ciągłego organizowania atrakcji. Sprawdźcie, dlaczego Turcja od lat króluje wśród rodzinnych kierunków i jak wybrać hotel, który zachwyci całą rodzinę.
encoded: Nie bez powodu Turcja od lat znajduje się na szczycie list wakacyjnych marzeń rodzin z dziećmi. Słoneczna pogoda, ciepłe morze i szerokie, piaszczyste plaże tworzą idealne warunki do wypoczynku. Do tego dochodzi różnorodna kuchnia, która trafia zarówno w gusta dorosłych, jak i najmłodszych. Największym atutem jest jednak formuła All Inclusive. Dzięki niej nie trzeba martwić się o codzienne planowanie posiłków czy atrakcji. Wszystko jest na miejscu – od restauracji z bogatym menu (zarówno kuchnia turecka, jak i międzynarodowa), po animacje i zajęcia sportowe. To także ogromna wygoda dla rodzin – jeden resort oferuje wszystko, od relaksu po rozrywkę, bez konieczności przemieszczania się czy dodatkowego planowania. Co więcej, Turcja to świetny kierunek nie tylko dla tych, którzy planują wakacje z wyprzedzeniem – bogata oferta sprawia, że równie łatwo znaleźć atrakcyjne wyjazdy Last Minute, idealne na spontaniczny rodzinny urlop. Hotele stworzone z myślą o rodzinach W tureckich kurortach widać jedno: dzieci są tu bardzo ważnymi gośćmi. Hotele oferują przestronne pokoje rodzinne, zielone ogrody i strefy rekreacyjne, które sprzyjają wspólnemu spędzaniu czasu. Najmłodsi mogą korzystać z mini klubów, gdzie codziennie czekają na nich animacje, gry i zabawy. W tym czasie rodzice mają chwilę tylko dla siebie – czy to w hotelowym SPA, czy na leżaku przy plaży. Wiele obiektów oferuje także opiekę animatorów oraz programy dostosowane do wieku dzieci, co dodatkowo ułatwia rodzinny wypoczynek. Warto dodać, że wiele hoteli zapewnia również bezpośredni dostęp do prywatnych plaż oraz rozbudowanych stref SPA. Jeśli jednak zapragniecie odmiany, w pobliżu często znajdują się historyczne miejsca i zabytki, które pozwalają połączyć relaks z odrobiną zwiedzania. Aquaparki – tu zaczyna się prawdziwa magia To właśnie aquaparki sprawiają, że dzieci nie chcą opuszczać hotelu. Na najmłodszych czekają brodziki z podgrzewaną wodą, mini zjeżdżalnie oraz kolorowe wodne place zabaw z fontannami i int…

planujesz-rodzinne-wakacje-w-turcji-oto-przewodnik-po-najlepszych-hotelach-z-aquaparkami-964e629.jpg
width: 1000
height: 667

Dzień wagarowicza 2026: kiedy jest i czy można nie iść do szkoły?
type: item
date: 2026-03-18T13:02:00.000Z
creator: Dominika Bielas
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: szkoła
subject: szkoła podstawowa
subject: uczeń
subject: wiosna
description: Dzień wagarowicza obchodzony jest w Polsce od lat – tego dnia ze szkoły uciekali zarówno nasi rodzice, jak i dziadkowie, choć może nie zawsze chcą się do tego przyznać. Podpowiadamy, kiedy jest dzień wagarowicza i podajemy kilka pomysłów na to, jak go spędzić – i to bez nieobecności i uwagi w dzienniku!
encoded: Uczniowie z chęcią dowiedzą się, kiedy jest dzień wagarowicza. W 2026 roku święto wypada dość niefortunnie. Poniżej wyjaśniamy, którego marca jest dzień wagarowicza i jak można obchodzić to święto. Czy można nie iść do szkoły w dzień wagarowicza? Wagary oznaczają nieusprawiedliwioną nieobecność w szkole. W niektórych przypadkach mogą nawet oznaczać wysoki mandat dla rodziców. Warto jednak pamiętać, że tego dnia nauczyciele zazwyczaj z przymrużeniem oka podchodzą do nauki. Spis treści: Dzień wagarowicza 2026 – kiedy jest i skąd się wziął? Czy w dzień wagarowicza można nie iść do szkoły? Pomysły na dzień wagarowicza Kiedy jest dzień wagarowicza 2026 i skąd się wziął ten zwyczaj? Dzień wagarowicza obchodzony jest 21 marca, czyli w pierwszy dzień kalendarzowej wiosny. W 2026 roku święto to wypada w sobotę. Pochodzenie dnia wagarowicza nie jest dokładnie znane. Może jest to nawiązanie do dawnej tradycji, zgodnie z którą pierwszego dnia wiosny wszyscy wybierali się nad rzekę, gdzie odbywało się topienie marzanny? W ten sposób żegnano zimę i witano nadchodzącą wiosnę. Pierwsze wiosenne dni prawdopodobnie zachęcały dzieci do opuszczenia szkolnych ławek, a skoro nie można było udać się do domu (by nie podpaść rodzicom), czas ten spędzano na łonie natury. Dla uczniów początek wiosny to też dobry moment, gdy można już zacząć odliczanie do końca roku szkolnego. Tradycja wagarowania pierwszego dnia wiosny jest przekazywana z pokolenia na pokolenie od dziesiątek lat. Warto też podkreślić: dzień wagarowicza nie jest oficjalnym świętem i nie jest też dniem wolnym od nauki. Obecnie dzień wagarowicza obchodzony jest w Polsce i w niektórych regionach Litwy. Samo słowo „wagary” pochodzi od łacińskiego „vagari”, czyli „włóczyć się, błąkać, wałęsać”. Określenie to zostało rozpowszechnione w Polsce na przełomie XIX i XX wieku. Co ciekawe, początkowo używano określenia „wagusy” (mogliście na nie trafić, czytając „Przedwiośnie” Stefana Żeromskiego). Czy w dzień wagarowicza można nie iść do …

dzien-wagarowicza-0713c02.jpeg
width: 5471
height: 3647

Kiedy jest pierwszy dzień wiosny 2026? Astronomiczna wiosna nie zaczyna się wcale 21 marca
type: item
date: 2026-03-17T09:02:00.000Z
creator: Ewa Janczak-Cwil
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: tradycje
subject: wiosna
subject: zwyczaje
subject: życzenia
description: Pierwszy dzień wiosny kalendarzowej może wypadać innego dnia niż początek wiosny astronomicznej. Natomiast w szkołach i przedszkolach pierwszy dzień wiosny zawsze świętuje się 21 marca (o ile nie wypada w weekend). Można to robić zgodnie z polską tradycją, topiąc marzannę, albo wykorzystać pomysły na zabawy pochodzące z innych kultur.
encoded: Pierwszy dzień wiosny kalendarzowej na półkuli północnej zawsze wypada 21 marca. Natomiast astronomiczna wiosna zaczyna się w momencie, gdy zrównuje się długość dnia z długością nocy – i dzień, i noc trwa po 12 godzin. To tak zwany moment przesilenia wiosennego, zwany również równonocą wiosenną. Zobacz, kiedy jest pierwszy dzień wiosny 2026 roku i jak można go świętować. Tłumaczymy, czym różni się początek wiosny kalendarzowej od astronomicznej i meteorologicznej. Mamy też piękne i wesołe życzenia na 1 dzień wiosny i pomysły na wiosenne zabawy w przedszkolu. Spis treści: Pierwszy dzień wiosny: kiedy w 2026 roku? Pierwszy dzień wiosny – polskie zwyczaje i tradycje Pierwszy dzień wiosny – zwyczaje na świecie Życzenia na pierwszy dzień wiosny Pierwszy dzień wiosny: przedszkole Pierwszy dzień wiosny: kiedy w 2026 roku? Na półkuli północnej pierwszy dzień kalendarzowej wiosny przypada w 2026 roku w sobotę 21 marca, natomiast pierwszy dzień astronomicznej wiosny wypadnie w piątek 20 marca. Będzie to moment równonocy wiosennej − właśnie wtedy dojdzie do zrównania dnia z nocą. Odtąd dzień będzie stawał się coraz dłuższy. Ile zatem trwa pierwszy dzień wiosny? Dokładnie dwanaście godzin i ani minuty dłużej. Co ciekawe – z upływem lat termin rozpoczęcia astronomicznej wiosny będzie wypadał coraz wcześniej. Od 2044 roku będzie to 20 lub nawet 19 marca. Ostatni raz pierwszy dzień kalendarzowej i astronomicznej wiosny zbiegł się tego samego dnia (czyli 21 marca) w 2011 roku. Kiedy zaczyna się wiosna meteorologiczna? Poza wiosną kalendarzową i astronomiczną mówi się również o wiośnie meteorologicznej (zwanej też termiczną lub klimatologiczną). Jak podaje IMGiW, wiosna meteorologiczna trwa już od 1 marca i potrwa do 31 maja. Ten czas przyjęli meteorolodzy i klimatolodzy, by porównywać okresy tej samej długości w różnych latach (m.in. jeśli chodzi o temperaturę, opady i inne dane statystyczne). Pierwszy dzień wiosny: polskie zwyczaje i tradycje Nasi przodkowie nie zawsze czekali z r…

107804-0e8c913.jpg
width: 1200
height: 797

Maja Ostaszewska o tym, jak wygląda jej 15 minut dla siebie w łazience
type: item
subject: Czas wolny
subject: Nasze akcje
subject: Rodzina
description: Chwila ciszy, spojrzenie w lustro i głęboki oddech – w codziennym pędzie takie momenty mają wyjątkową wartość. O potrzebie uważności, akceptacji i małych rytuałach, które pomagają złapać równowagę opowiada Maja Ostaszewska.
encoded: Czy lubisz swoją łazienkę? Maja Ostaszewska, aktorka: - Bardzo lubię swoją łazienkę. To jest na pewno jedno z najważniejszych miejsc w moim domu. Takie miejsce, w którym naprawdę mogę odpocząć i zająć się sobą. Przez większość dnia zajmuję się innymi, a to jest miejsce w którym zajmuję się sobą. A czym różni się dla ciebie 15 minut od tych 15 minut dla siebie? - Można powiedzieć, że 15 minut to jest 15 minut. Ale zgodnie z teorią względności czasu ważne jest to, jak my odczuwamy te 15 minut, jako godzinę czy tylko kilka minut. Wydaje się, że to jest bardzo istotne, żeby umieć skupić się na tu i teraz, na sobie, bo to jest zarówno troska o samych siebie, pielęgnacja samych siebie, ale to jest też ćwiczenie uważności. I dobrze jest ćwiczyć uważność na innych, ale szalenie ważne jest, byśmy nie zapominały o uważności na same siebie. Co widzisz, jak codziennie patrzysz na siebie w lustro? - Chciałabym widzieć prawdę, ale z taką dobrą energią i akceptacją dla siebie. Chciałabym też widzieć spójną osobę w tym co mówi, jak żyje i jak tworzy. Czy to prawda, że w łazience czas płynie inaczej? - To zależy tylko od nas: może być pośpieszny, jeśli jesteśmy myślami w tym, co nas czeka danego dnia, albo w tym czego doświadczyliśmy w dniu, który mija. A może być taką chwilą tylko dla nas, kiedy skupiamy się na sobie i wtedy istotnie odczuwamy go w zupełnie inny sposób. Jakie znaczenie ma dla Ciebie twoje codzienne 15 minut ze sobą? - To jest taki czas, w którym ja, zabiegana i zawsze w kontakcie z innymi, z moimi bliskimi, z rodziną, skupiona na moich psach, pracy, wszystkim, co mam do zrobienia, mogę na chwilę skupić się na sobie i w pewnym sensie otoczyć siebie troską. I to jest czas niezbędny, bo ta codzienna pielęgnacja to jest przecież zadbanie o nasze ciało, o naszą twarz i taka chwila na oddech. Bardzo lubię i bardzo cenię tę chwilę. Materiał promocyjny marki Rossmann

B-d52a0de.jpg
width: 1920
height: 1080

Chlor i minerały. Twarda prawda o włosach - nie tylko po basenie
type: item
date: 2026-01-17T11:43:48.000Z
subject: Czas wolny
subject: Dziecko
subject: Nasze akcje
subject: Rodzina
subject: basen
subject: jak dbać o włosy
subject: pielęgnacja
description: Longevity stało się nowym standardem myślenia o zdrowiu i pielęgnacji. Jak pokazują dane Euromonitor International, aż 75% konsumentów podchodzi dziś do beauty strategicznie, łącząc codzienne rytuały z długofalowym zdrowiem i kondycją organizmu. Wybieramy basen, kontrastowe prysznice, morsowanie, czy domowe kąpiele, traktując je jako element profilaktyki, regeneracji i równowagi psychofizycznej. Jednocześnie niewiele mówi się o tym, że te prozdrowotne nawyki bywają wymagające dla skóry głowy i włosów.
encoded: Chlor kojarzy się z basenem, ale mamy z nim kontakt również pod prysznicem - a twarda woda dodatkowo „dokłada” osad, który włosy i skóra odczuwają szybciej, niż myślimy. To właśnie na styku zdrowych rytuałów i realnych obciążeń środowiskowych pojawia się potrzeba świadomej, dopasowanej pielęgnacji. Basen to tylko początek historii Basen pozostaje jedną z najzdrowszych i najczęściej wybieranych form aktywności wspierającej kondycję i regenerację organizmu. Dla włosów jest to jednak środowisko o podwyższonym poziomie wyzwań. Amerykańskie badania opublikowane w „Chronic effects of swimming pool disinfectants on skin and hair” z 2024 r., wskazują, że regularny kontakt z chlorowaną wodą osłabia naturalną warstwę ochronną włosa, wpływając na jego nawilżenie, elastyczność i ogólną kondycję. Chlor nie stoi w opozycji do zdrowego stylu życia - wymusza jedynie potrzebę bardziej świadomej pielęgnacji przy częstym pływaniu. Chlor w basenie, chlor w kranie - to wciąż ten sam przeciwnik To, co dla wielu jest zaskoczeniem: chlor nie kończy się na basenie. Jest również standardowym składnikiem wody wodociągowej. Według danych przedsiębiorstw wodociągowych w największych polskich miastach, stężenie chloru w wodzie kranowej mieści się zwykle w przedziale 0,1–0,3 mg/l, a twardość wody często przekracza 300 mg CaCO₃/l. Oznacza to wysoką zawartość jonów wapnia i magnezu, które osadzają się na włosach i skórze. Dodatkowo raport NIK dotyczący stanu sieci wodociągowych wskazuje na problem starzejącej się infrastruktury, osadów, biofilmów i wtórnego zanieczyszczenia wody w instalacjach. Dla włosów oznacza to jedno: kontakt z minerałami, chloraminami i metalami ciężkimi nie jest incydentem, lecz codziennością. Ciekawostka, która zmienia perspektywę Woda w polskich miastach bywa zaliczana do bardzo twardych (powyżej 300 mg CaCO₃/l). Chlor i chloraminy mogą pozostawać na włosach i skórze nawet do 30 minut po kąpieli. Osad mineralny działa jak „papier ścierny” - zwiększa tarcie, sprzyja mikrous…

AdobeStock489282422-86525ca.jpeg
width: 5366
height: 3029

Prosto z BBC Proms w Bristolu na Future Festival we Fromborku
type: item
date: 2025-08-18T15:02:59.000Z
creator: artykuł sponsorowany
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
description: Organizowany już po razu drugi w dniach 22-24 sierpnia Future Frombork Festival Science& Art powraca z nową energią — jeszcze bardziej interdyscyplinarny, jeszcze bardziej odważny. Ostatniego dnia wystąpią Wojciech Rusin i Lara Agar.
encoded: W ubiegłym roku, podczas pierwszej edycji, festiwal gościł duet Nanook of the North, który tworzą producent muzyki elektronicznej Piotr Kaliński (Hatti Vatti) oraz skrzypek i kompozytor Stefan Wesołowski. We fromborskiej katedrze zabrzmiała muzyka elektroniczna inspirowana przestrzenią kosmiczną, a niesamowitego wrażenia dopełniła projekcja wprost z pokładu sondy kosmicznej. W tegorocznej edycji odsłona „Art” również zapowiada się bardzo atrakcyjnie. Będzie to spotkanie różnych wrażliwości i estetyk. Już w piątek 22 sierpnia w gotyckich wnętrzach zabrzmi wspólny projekt Anny Marii Jopek i Roberta Kubiszyna, w którym znajdą się m.in. fragmenty Ordo Virtutum Hildegardy z Bingen oraz utwory z płyty Czas Kobiety. Kolejnego wieczoru w niezwykłej scenerii zdesakralizowanego kościoła św. Mikołaja wystąpią Nene Heroine z Kasią Lins, a zakończy go duet Etnobotanika, którego najnowsza płyta Kosmobotanika doskonale wpisuje się w tematykę i klimat wydarzenia. Z Bristolu do Fromborka Na niedzielę, czyli ostatni dzień festiwalu, organizatorzy zostawili wspaniałą niespodziankę! 24 sierpnia czeka nas muzyczna podróż z zespołem BLED. Jej zwieńczeniem i kulminacją będzie wspólny koncert Wojciecha Rusina, który przybędzie do Fromborka prosto z prestiżowego koncertu BBC Proms w Bristolu i Lary Agar. Wojciech Rusin to artysta, który inspiracje czerpie z tekstów alchemicznych i wczesnorenesansowej muzyki chóralnej oraz mitologii Europy Wschodniej. Tworzy muzykę elektroakustyczną i komponuje dla różnych zespołów (Spółdzielnia Muzyczna, Sonos Quartet, Sinfonietta Cracovia). Ponadto, projektuje i wykonuje instrumenty stroikowe drukowane w 3D, przetwarzając dawne wzory przy użyciu współczesnych technologii modelowania 3D, o których opowiadał także podczas dyskusji Tate Lates w Tate Modern w Londynie. W 2022 roku otrzymał wyróżnienie honorowe od Ars Electronica za album Syphon. Występował na festiwalach takich jak: Rewire, Unsound, Bristol New Music, Nuits Sonores. Z kolei Lara Agar, to kompo…

Fromborkwidok-na-zalew-30940c5.jpg
width: 4217
height: 5623

Jak uczyć dzieci dogadywać się po kłótni? Pepco i Fundacja Zaczytani wspólnie pokazują, że konflikt może zbliżać
type: item
date: 2025-08-12T07:42:43.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: kłótnia
subject: rozwiązywanie konfliktów
description: Kłótnie to codzienny element dziecięcego świata. Czasem spór wybucha o kredki, innym razem o miejsce w ławce, a niekiedy o uwagę kolegów czy koleżanek. Choć dla dorosłych mogą to być drobnostki, dla najmłodszych są to silne emocje, które potrafią przytłoczyć i utrudnić relacje z rówieśnikami. Z tego powodu Pepco, marka od lat wspierająca rodziny i dzieci, postanowiła połączyć siły z Fundacją Zaczytani.org i razem stworzyć wyjątkową bajkę „Przyjaźń, kredki i robaki”. To opowieść, która pokazuje dzieciom, jak radzić sobie z emocjami i że konflikt nie musi dzielić – może też budować.
encoded: Bajka, która uczy rozumienia uczuć Bajka autorstwa Bogusia Janiszewskiego opowiada historię łasicy Łucji, która wraca do szkoły po wakacjach i zauważa, że jej najlepsza przyjaciółka zaczęła spędzać czas z kimś innym. Ta zmiana wywołuje w niej burzę uczuć – zazdrość, złość i poczucie odrzucenia. Impulsywna reakcja Łucji prowadzi do ucieczki z klasy, ale rozmowa z wychowawczynią pozwala jej zrozumieć, że za gniewem kryje się potrzeba bycia ważną i zauważoną. To ważna lekcja, która uczy dzieci, jak rozpoznawać własne uczucia i komunikować je innym. Dlaczego emocje są tak ważne? Konflikty są naturalną częścią relacji, także dziecięcych. Marka Pepco wierzy, że dzięki właściwemu wsparciu dzieci mogą nauczyć się nazywać emocje i wyrażać potrzeby. „W Pepco od lat angażujemy się w inicjatywy, które rozwijają dziecięcą wyobraźnię, wspierają umiejętności społeczne oraz poprawiają dobrostan i bezpieczeństwo najmłodszych. Projekt „Przyjaźń, kredki i robaki” jest nam szczególnie bliski, bo uczy dzieci otwartego mówienia o emocjach, słuchania siebie nawzajem i szukania porozumienia. Takie działania mają ogromną wartość, ponieważ pomagają najmłodszym budować relacje oparte na wzajemnym zrozumieniu i szacunku. Co równie ważne, dają dzieciom, ale też ich rodzicom, narzędzia do radzenia sobie z emocjami” - podkreśla Kasia Wilczewska Head of Corporate Communication Pepco Premiera pełna wzruszeń i nauki Podczas premiery bajki dzieci mogły posłuchać fragmentów czytanych przez ambasadorkę projektu, Małgorzatę Sochę. – „Na drugie imię mam radość – to najlepsza z emocji. Czytanie bajek to w naszym domu codzienny, wieczorny rytuał. Bajki mogą być wspaniałym źródłem wiedzy. Uczą wrażliwości, odczuwania i rozumienia emocji. To wspaniała misja” – powiedziała Małgorzata Socha, ambasadorka projektu. Dzieci wzięły również udział w animacji bajkoterapeutycznej, gdzie przez zabawę i rozmowę poznawały, jak nazywać swoje emocje i mówić o tym, czego potrzebują. Bajkoterapia jako wsparcie rozwoju dzieci…

pepco-f5a9959.jpg
width: 2173
height: 1449

Wspólna przygoda, silniejsze więzi – jak czas spędzony w parkach rozrywki wzmacnia relacje rodzinne?
type: item
date: 2025-07-11T08:22:27.000Z
creator: redakcja mamotoja.pl
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: park rozrywki
description: W codziennym biegu, między pracą, szkołą i obowiązkami, coraz trudniej znaleźć momenty na prawdziwie wspólne przeżycia z rodziną. Tymczasem badania pokazują, że wspólne spędzanie czasu, zwłaszcza podczas angażujących i radosnych aktywności, znacząco wzmacnia rodzinne więzi. Parki rozrywki, takie jak Majaland, stają się miejscem, gdzie rodziny mogą nie tylko bawić się razem, ale też budować niezapomniane wspomnienia i zbliżać się do siebie w wyjątkowy sposób.
encoded: Dla wielu rodziców „zabawa” może kojarzyć się głównie z dziecięcą aktywnością, jednak w rzeczywistości to jeden z najważniejszych elementów budowania relacji w rodzinie. Wspólne przeżycia sprzyjają otwartości, wzmacniają poczucie bezpieczeństwa i uczą wzajemnego zaufania. W parkach rozrywki każdy – niezależnie od wieku – może odnaleźć w sobie wewnętrzne dziecko i przypomnieć sobie, jak ekscytująca potrafi być beztroska zabawa. Nic tak nie łączy, jak dzielenie wspólnych emocji – ekscytacja przed pierwszą przejażdżką na rollercoasterze, okrzyki radości podczas wodnych atrakcji czy pokonywanie wyzwań w bajkowych krainach – to wszystko buduje nie tylko niezapomniane wspomnienia, ale także wzmacnia rodzinne więzi. Każda atrakcja to nie tylko zabawa, ale także pretekst do wspólnych rozmów, dzielenia się wrażeniami i tworzenia rodzinnych tradycji. Takie momenty stają się symboliczną „cegiełką”, która tworzy emocjonalne fundamenty bliskich relacji. Trzy parki, jedna bajka Szczególnym miejscem, które od lat łączy dzieci i dorosłych we wspólnej przygodzie, jest Majaland Kownaty – pierwszy park Majaland w Polsce, położony w otoczeniu zieleni Lubuskiego. To właśnie tu rozpoczęła się historia pełna śmiechu, bajkowych emocji i bliskości. W Majaland Kownaty radość dosłownie unosi się w powietrzu – ponad 35 atrakcji, spotkania z Pszczółką Mają, rozbrykaną ekipą Psiego Patrolu, SpongeBobem Kanciastoportym i Patrickiem, Wikingami oraz innymi ukochanymi bohaterami sprawiają, że każdy dzień zamienia się tu w niezapomnianą przygodę. Kolorowe karuzele, zjeżdżalnie i ekscytujące rollercoastery rozpalają dziecięcą wyobraźnię, a dorosłym pozwalają na chwilę powrotu do świata dzieciństwa. Z biegiem lat koncepcja Majaland rozwinęła się o dwa kolejne parki: Majaland Warszawa oraz Majaland Gdańsk – dzięki czemu teraz jeszcze więcej rodzin z różnych zakątków kraju może przeżywać tę wyjątkową bajkę razem. Każdy park jest trochę inny, każdy ma swoje wyjątkowe atrakcje, ale łączy je jedno: emocje, …

DJI0134-be53067.jpg
width: 5229
height: 2941

Odkurzacz bezprzewodowy Shark HydroVac – mój domowy ratunek przy dzieciach
type: item
date: 2025-06-26T13:41:45.000Z
creator: materiały promocyjne
subject: Czas wolny
subject: Dziecko
subject: Rodzina
subject: sprzątanie przy dziecku
description: Jako mama dwójki dzieci wiem doskonale, jak trudno utrzymać porządek, kiedy w domu codziennie coś się rozsypuje, rozlewa albo przykleja do podłogi. Odkąd mam odkurzacz bezprzewodowy Shark HydroVac, moje obowiązki stały się zdecydowanie prostsze i mniej czasochłonne.
encoded: Codzienny chaos pod kontrolą Jako mama dwójki energicznych dzieci wiem, że utrzymanie porządku w domu to prawdziwe wyzwanie. Każdy dzień przynosi nową niespodziankę – a to rozsypane płatki w kuchni, a to sok rozlany na dywanik w salonie albo mokre ślady po zabawie na podwórku. Kiedyś oznaczało to wyciąganie szczotki, mopa i wiadra, a do tego sporo nerwów i straconego czasu. Odkąd w naszym domu pojawił się odkurzacz bezprzewodowy Shark HydroVac, sprzątanie przestało być przykrym obowiązkiem, a stało się szybkim i wygodnym nawykiem. To urządzenie naprawdę ułatwia życie rodzicom, którzy – tak jak ja – codziennie walczą z dziecięcym rozgardiaszem. Shark HydroVac łączy w sobie funkcję odkurzacza i mopa, co oznacza, że jednym ruchem zbiera kurz, okruchy i jednocześnie myje podłogę. Największe wrażenie zrobiło to na mnie w porannym pośpiechu: dzieci jedzą śniadanie, a ja w tym czasie mogę w kilka minut ogarnąć kuchnię i salon. Dzięki temu wracam po pracy do czystego domu, zamiast zaczynać od sprzątania. Funkcje, które ułatwiają życie rodzicom Najbardziej cenię w Shark HydroVac to, że jest bezprzewodowy. Mogę przechodzić z kuchni do pokoju dzieci bez ciągnięcia kabla, bez kombinowania, do którego gniazdka się podłączyć. Bateria spokojnie wystarcza na dokładne posprzątanie całego mieszkania, a kiedy się rozładuje, wystarczy odłożyć sprzęt na stację ładowania i niedługo znów jest gotowy do działania. Urządzenie działa w systemie 3 w 1 – odkurza, mopuje i suszy podłogę. To znaczy, że nie zostawia mokrych smug ani kałuż, więc dzieci od razu mogą wracać do zabawy na czystej podłodze. Sprawdza się to idealnie w sytuacjach kryzysowych: kiedy syrop z malin rozleje się na płytki albo jogurt wyląduje na panelach, wystarczy jedno przejście i po plamie nie ma śladu. Ogromnym plusem jest też samooczyszczający się wałek. Wciskam przycisk i urządzenie samo się czyści, co dla mnie – mamy, która i tak ma pełne ręce roboty – jest ogromnym odciążeniem. Do tego filtr świetnie radzi sobie z dro…

shark-6fe543a.jpg
width: 588
height: 577

Mały ryś, wielka sprawa! HEIDI RATUJE RYSIA od 4 lipca w kinach
type: item
date: 2025-06-26T12:48:14.000Z
creator: redakcja mamotoja.pl
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: filmy dla dzieci
description: Czas na ratunek małego rysia i dzikiej alpejskiej przyrody przez najsłynniejszą dziecięcą bohaterkę Szwajcarii o imieniu Heidi! Film oparty na niezwykle popularnej książce i postaciach wykreowanych przez Johannę Spyri zabierze małych i dużych widzów w wir górskiej przygody oraz zostawi ich z cenną lekcją na temat dbania o naturę i zamieszkujące ją dzikie zwierzęta.
encoded: Zapierające dech w piersiach efekty wizualne, zachwycające krajobrazy i potężny przekaz ekologiczny sprawiają, że animacji tej udało się uchwycić niewinność i radość, które ukształtowały dzieciństwo wielu pokoleń. Heidi ratuje rysia, wioskę i naturę Wysoko w górach, wraz ze swoim dziadkiem mieszka Heidi. Dziewczynka kocha wszystkie zwierzęta, więc gdy pewnego dnia wraz ze swoim przyjacielem Peterem odnajdują uwięzionego między skałami małego rysia, postanawiają mu pomóc. Zwierzątko wymaga leczenia oraz potrzebuje wrócić do swojej dzikiej rodziny daleko w górach. Bez wiedzy dziadka Heidi, Peter i niezastąpiony pies rasy bernardyn biorą na siebie misję uratowania małego przyjaciela. Sprawy się jednak komplikują, gdy pewien chciwy biznesmen postanawia wybudować w górach tartak i zastawia pułapki na dzikie zwierzęta. Teraz Heidi i Peter muszą chronić nie tylko rysia i jego rodzinę, ale także swoją wioskę i ukochaną przez nich naturę. View oEmbed on the source website Za powstaniem filmu stoją twórcy kinowych animacji o przygodach Pszczółki Mai („Pszczółka Maj: Film”, „Pszczółka Maja: Miodowe igrzyska” oraz „Pszczółka Maja: Mały wielki skarb”).

HEIDI-RESCUE-OF-THE-LYNXPressImageRGB13-3fb19c5.jpg
width: 3543
height: 1484

Szokujący widok na polskich ulicach. Za to powinni karać rodziców surowym mandatem
type: item
date: 2025-06-24T11:02:04.000Z
creator: Maria Kaczyńska-Żandarowska
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: bezpieczeństwo dziecka
subject: jazda na rowerze
subject: kask rowerowy dla dziecka
description: Hulajnoga, rower, a nawet quad – dla niektórych rodziców to zdaje się nie mieć znaczenia. Coraz więcej dzieci jeździ bez kasku, bez uprawnień i bez dorosłych w pobliżu. Wielu rodziców nie zna zasad albo je ignoruje, a wystarczy chwila, by doszło do tragedii.
encoded: Czy Twoje dziecko musi nosić kask podczas jazdy na rowerze lub hulajnodze? Mimo miejskich legend, w Polsce nie ma prawnego obowiązku jego noszenia i dotyczy to zarówno dzieci, jak i dorosłych. Jednak brak takiego przepisu nie oznacza, że kask to zbędny gadżet. Wystarczy chwila nieuwagi, by doszło do tragedii, a eksperci są zgodni, że kask może uratować życie. Choć rodzice nie dostaną mandatu za jego brak, mogą otrzymać karę za inne wykroczenia. Sprawdź, za co dokładnie można zostać ukaranym i jak zadbać o bezpieczeństwo swojej pociechy podczas jazdy na rowerze, quadzie, a także hulajnodze, również tej elektrycznej. Mandatu za brak kasku nie będzie, ale za to możesz zapłacić nawet 1500 zł Rodzic nie zapłaci mandatu za brak kasku u dziecka, ale są inne przepisy, które mogą sporo kosztować. Jeśli dziecko ma od 10 do 17 lat i jeździ po drodze publicznej lub ścieżce rowerowej, powinno mieć kartę rowerową albo prawo jazdy (AM, A1, B1 lub T). W przeciwnym razie to właśnie rodzic może zostać ukarany mandatem – od 200 do nawet 1500 zł. Na szczęście kartę rowerową można wyrobić już w szkole. Wystarczy zapytać nauczyciela lub sprawdzić, kiedy planowane są egzaminy. Lepiej zadbać o to wcześniej, niż później tłumaczyć się przed policją. Taka przejażdżka z maluchem skończy się mandatem Dzieci poniżej 10. roku życia mogą jeździć rowerem wyłącznie po chodniku i tylko pod opieką osoby dorosłej. Jeśli Twój maluch jedzie po ścieżce rowerowej albo po jezdni, a Ty próbujesz nadążyć za nim, policjant ma prawo wystawić mandat. To 50 zł, które może nie zrujnuje budżetu, ale powinno dać do myślenia. W razie wypadku konsekwencje mogą być dużo poważniejsze. Warto też wiedzieć, że jeśli Ty i Twoje dziecko jedziecie razem na rowerach, możecie poruszać się chodnikiem. To bezpieczniejsze i zgodne z przepisami. Spokój zamiast mandatu. Bezcenna rozmowa z dzieckiem Nie czekaj, aż stanie się coś złego. Naucz dziecko bezpiecznej jazdy, zaopatrz je w kask i zadbaj o wymagane uprawnienia. Twój czas pośw…

AdobeStock266489428-3dd53ee.jpeg
width: 5333
height: 3481

7 bajek, które musisz obejrzeć razem z dzieckiem. Nawet nie podejrzewasz, co się stanie potem
type: item
date: 2025-06-20T10:07:42.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: bajki dla dzieci
subject: filmy dla dzieci
description: Eksperci dokonali ciekawego odkrycia - gdy dziecko ogląda bajkę razem z rodzicem, w jego mózgu dzieją się fantastyczne rzeczy. Już nie zostawisz malucha samego przed telewizorem. Oto 7 filmów idealnych na wspólny seans.
encoded: Wspólne oglądanie to coś znacznie więcej niż tylko sposób na spędzenie czasu – to prawdziwa trampolina rozwoju. Już nie zostawisz malucha samego przed telewizorem. To nie tylko kwestia towarzystwa – badania pokazują, że obecność rodzica zwiększa poziom zaangażowania dziecka, rozwija jego zdolności językowe, a nawet wpływa na umiejętność rozpoznawania emocji. Oto 7 filmów idealnych na wspólny seans. Wspólny seans z dzieckiem to mnóstwo korzyści Wspólne oglądanie bajek, seriali czy filmów to nie tylko okazja do wspólnej zabawy, ale także możliwość komentowania treści, zadawania pytań i zachęcania malucha do refleksji. Okazuje się, że kiedy dzieci oglądają telewizję razem z rodzicami, czerpią z tego o wiele więcej. Wspólne oglądanie pomaga też w budowaniu relacji – to czas, kiedy dziecko może poczuć, że jego świat jest dla rodzica ważny. Kiedy zaś dzieci oglądają bajki same, częściej się wyłączają – ich mózg działa wtedy bardziej pasywnie, co przekłada się na mniejsze korzyści edukacyjne i emocjonalne. Oto 7 bajek wprost stworzonych do tego, żeby oglądać je wspólnie: Bluey Australijska bajka o sześcioletniej suczce Bluey. Razem z młodszą siostrą Bingo, mamą i tatą przeżywa codzienne przygody pełne wyobraźni, kreatywnej zabawy i rodzinnych wartości. Serial cieszy się uznaniem za realistyczne podejście do rodzicielstwa i emocji dzieci. View oEmbed on the source website Tygrysek Daniel Animowana bajka dla najmłodszych, oparta na świecie stworzonym przez Freda Rogersa. Daniel to sympatyczny tygrysek w czerwonej bluzie, który uczy dzieci, jak radzić sobie z emocjami, rozwiązywać problemy i być życzliwym dla innych. Każdy odcinek to lekcja empatii i codziennych umiejętności społecznych. View oEmbed on the source website Harmidom Pełna energii i zabawnych perypetii historia chłopca wśród dziesięciu sióstr, która porusza tematy współpracy i empatii. Amerykańska animacja opowiadająca o Lincolnie Loudzie – jedynym chłopaku w rodzinie z dziesięcioma siostrami. Serial w zabawny sp…

wspolne-ogladanie-bajki-1bb8f65.jpeg
width: 6496
height: 4331

Nawet nie próbuj włączać dziecku Wednesday. Zdziwisz się, jaki bezpieczny wiek wskazuje psycholog
type: item
date: 2025-06-13T12:59:10.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: filmy dla dzieci
description: Wbrew pozorom film Wednesday wcale nie nadaje się dla dzieci. Mimo oznaczenia 13+ psychologowie nie mają wątpliwości, że rodzice powinni być bardziej rygorystyczni i nie pozwalać dzieciom na oglądanie przygód Wednesday Addams nawet w tym wieku. Oto 5 powodów.
encoded: Choć produkcja otrzymała oznaczenie 13+, wielu psychologów zaleca: rodzice powinni wykazać się większą ostrożnością i rozwagą, zanim pozwolą swoim dzieciom zasiąść przed ekranem. Przygody Wednesday Addams, choć podane w atrakcyjnej, gotyckiej oprawie, niosą ze sobą treści, które mogą być zbyt trudne i niepokojące dla młodszych widzów. Oto 5 powodów, dla których warto przemyśleć, czy to rzeczywiście serial dla młodszych nastolatków. 1. Dzieci nie zawsze odróżniają fikcję od rzeczywistości Dla młodszych dzieci granica między światem realnym a tym ekranowym wciąż bywa płynna. Ich umysł nie zawsze potrafi skutecznie filtrować, co jest wyobrażeniem, a co może się zdarzyć naprawdę. Postaci takie jak Wednesday, z jej chłodnym podejściem do życia, upodobaniem do makabry i brakiem reakcji na przemoc, mogą wywoływać lęk, a nawet zaburzenia emocjonalne. Psychologowie podkreślają, że kontakt z takimi treściami może powodować stany napięcia, trudności ze snem czy koszmary. Dziecko może także zacząć naśladować pewne zachowania, nie rozumiejąc ich kontekstu. 2. Przemoc – ukryta i jawna – jest wszechobecna Choć serial nie epatuje krwią w stylu horrorów dla dorosłych, przemoc fizyczna i psychiczna przewija się w niemal każdym odcinku. Bijatyki, porachunki, sceny z użyciem broni, a nawet zabójstwa stanowią ważny element fabuły. Nawet jeśli są one stylizowane i wpisane w groteskową narrację, ich obecność może być dla młodego odbiorcy przytłaczająca. Niektóre dzieci mogą bagatelizować wagę takich działań, uznając je za „normalne” zachowanie w trudnych sytuacjach. To może prowadzić do błędnych wniosków i zaburzonego postrzegania relacji międzyludzkich. 3. Wednesday jako wzorzec – kontrowersyjna i niejednoznaczna Postać Wednesday Addams fascynuje, ale jednocześnie budzi kontrowersje. Jej buntowniczość, brak poszanowania dla autorytetów, skłonność do manipulacji rówieśnikami i chłodna kalkulacja mogą być źle zinterpretowane przez nastolatki szukające własnej tożsamości. Psychologowie ostr…

wednesday-3371609.jpeg
width: 6000
height: 4000