To imię jest tak rzadkie, że w Polsce noszą je tylko 3 osoby. Ma 2 litery i spodoba się fanom „Odysei”
Dwie litery, tysiące lat historii i zaledwie trzy osoby noszące je w Polsce. Trudno o bardziej oryginalne imię. Choć większość z nas nigdy nie spotkała osoby o tym imieniu, jego korzenie sięgają starożytnej Grecji i jednej z najsłynniejszych opowieści świata.
W czasach, gdy rodzice szukają krótkich, nietuzinkowych imion, Io mogłoby wydawać się idealnym kandydatem. Jest proste, łatwe do zapamiętania i pełne symboliki. Dlaczego więc niemal nikt nie decyduje się nadać go dziecku? Io – jedno z najkrótszych i najrzadszych imion w Polsce Polskie rankingi najpopularniejszych imion zdominowały Nikodemy, Antoniowie, Zofie czy Zuzanny. Na ich tle Io wygląda jak prawdziwy biały kruk. Według danych rejestru PESEL noszą je zaledwie trzy osoby. To sprawia, że jest jednym z najrzadszych imion występujących w Polsce. Większość ludzi nigdy nie usłyszy go w przedszkolu, szkole czy miejscu pracy. Nic dziwnego – składa się z zaledwie dwóch liter, co samo w sobie czyni je wyjątkowym. Choć wielu osobom może wydawać się nowoczesnym lub wręcz wymyślonym imieniem, jego historia liczy kilka tysięcy lat. Znaczenie i pochodzenie imienia Io Io wywodzi się z mitologii greckiej. Była córką boga rzecznego Inachosa i kapłanką Hery. Według mitu Zeus zakochał się w pięknej Io, a chcąc ukryć romans przed zazdrosną Herą, zamienił ją w białą jałówkę. To jednak nie zakończyło jej cierpień. Hera szybko odkryła podstęp i zesłała na Io bąka, który zmuszał ją do nieustannej wędrówki po świecie. Jej losy należą do najbardziej znanych opowieści greckiej mitologii. Wędrówka Io prowadziła przez Europę, Azję i Egipt, gdzie – według mitu – odzyskała ludzką postać. Stała się również przodkinią wielu greckich bohaterów. Choć nie jest bohaterką „Odysei”, osoby interesujące się twórczością Homera i mitologią grecką doskonale znają jej historię. To właśnie dlatego Io może spodobać się miłośnikom starożytności i antycznych opowieści. Dlaczego rodzice prawie go nie wybierają? Io ma wiele zalet. Jest krótkie, łatwe do zapisania i praktycznie nie da się go przekręcić. W dodatku brzmi bardzo nowocześnie, mimo że powstało tysiące lat temu. Być może właśnie ta niezwykła krótkość sprawia jednak, że wielu rodziców podchodzi do niego z rezerwą. Dwie litery mogą wydawać się zbyt nietypowe, a część osób nie wie nawet, jak poprawnie je wymówić. Nie pomaga też fakt, że w Polsce imię to jest niemal nieznane i nie funkcjonuje w codziennym użyciu. Mimo to Io ma w sobie coś, czego brakuje wielu współczesnym imionom – jest naprawdę niepowtarzalne. W świecie, w którym na placach zabaw spotykamy po kilku Antków, Janków czy Zosiach, osoba nosząca imię Io z pewnością nie zginęłaby w tłumie. Być może właśnie dlatego za kilka lat stanie się kolejnym zapomnianym imieniem, które rodzice odkryją na nowo. Historia pokazuje, że moda na imiona potrafi zataczać zaskakujące koło. Czytaj także: Każdy z nas zna osobę o tym imieniu. Jest drętwe i bez wyrazu, a rodzice wciąż uparcie je nadają W 2025 roku to krótkie imię nadano tylko 15 razy. Kojarzy się z lekturą, którą kocha każdy Polak Na placach zabaw co drugi chłopiec ma tak na imię. Jest nudne i toporne, ale rodzice nie mogą się powstrzymać
To imię brzmi jak wymysł nowobogackich, a znane było już w starożytności. Oznacza „porządek”
Brzmi nowocześnie, egzotycznie, a dla niektórych wręcz jak wymyślone. Tymczasem to jedno z najstarszych imion, jakie przetrwały do naszych czasów. Co więcej, jego znaczenie jest wyjątkowo piękne i od wieków kojarzy się z harmonią oraz ładem.
Niektóre imiona wracają do łask po wielu latach. Rodzice szukają dziś oryginalnych, ale jednocześnie zakorzenionych w historii. Właśnie dlatego coraz częściej można usłyszeć imię Kosma. Choć kończy się na literę „a”, w Polsce od wieków jest imieniem męskim. Skąd się wzięło i co oznacza? Znaczenie i pochodzenie imienia Kosma Kosma wywodzi się z greckiego imienia Kosmas, które z kolei pochodzi od słowa kosmos. Dziś większości osób kojarzy się ono przede wszystkim z wszechświatem, jednak w starożytnej Grecji miało nieco inne znaczenie. Oznaczało przede wszystkim „porządek”, „ład”, „harmonię” oraz „dobry układ rzeczy”. Dopiero później tym samym słowem zaczęto określać uporządkowany wszechświat. To właśnie dlatego imię Kosma można interpretować jako „człowieka wprowadzającego porządek”, „tego, który ceni harmonię” albo po prostu „uporządkowanego”. Jest krótkie, charakterystyczne i wyróżnia się na tle najpopularniejszych polskich imion. Jednocześnie wielu rodziców zwraca uwagę na jego miękkie brzmienie. Niektórych zaskakuje także końcówka „-a”, która w języku polskim zwykle występuje w imionach żeńskich. Kosma należy jednak do niewielkiej grupy męskich imion zakończonych właśnie tą literą – podobnie jak Barnaba, Bonawentura czy Kuba. Historia i popularność imienia Kosma w Polsce Choć dziś wiele osób uważa Kosmę za nowoczesny wynalazek, imię ma historię liczącą ponad dwa tysiące lat. Było znane już w starożytności, a do jego rozpowszechnienia przyczynili się święci Kosma i Damian – bracia, którzy według tradycji byli lekarzami i bezinteresownie pomagali chorym. W Kościele katolickim są patronami lekarzy, farmaceutów i osób wykonujących zawody medyczne. W Polsce przez długie lata Kosma należał do imion rzadko spotykanych. Dopiero w ostatnich kilkunastu latach zaczął stopniowo zyskiwać na popularności. Rodzice coraz częściej wybierają krótkie, oryginalne imiona o klasycznym rodowodzie, a Kosma idealnie wpisuje się w ten trend. Jest nietuzinkowy, ale jednocześnie ma długą historię i dobrze udokumentowane pochodzenie. Dzięki temu wyróżnia się bez wrażenia przesadnej ekstrawagancji. Ciekawostki o imieniu Kosma Jedną z największych ciekawostek jest to, że słowo „kosmos”, od którego pochodzi imię, pierwotnie nie oznaczało przestrzeni pełnej gwiazd. Dla starożytnych Greków najważniejszy był właśnie porządek i harmonia, a wszechświat nazwano „kosmosem”, ponieważ postrzegano go jako doskonale uporządkowaną całość. Kosma należy również do grona męskich imion, które często bywają mylnie uznawane za żeńskie ze względu na końcówkę „-a”. Mimo to od wieków funkcjonuje jako imię męskie i nie budzi wątpliwości w rejestrach stanu cywilnego. Choć nadal nie jest tak popularny jak Antoni, Jan czy Nikodem, z roku na rok wybiera go coraz więcej rodziców. Wielu z nich szuka imienia krótkiego, łatwego do zapamiętania i wyróżniającego się, ale jednocześnie zakorzenionego w historii. Kosma doskonale spełnia wszystkie te warunki. Łączy starożytne pochodzenie z nowoczesnym brzmieniem, a jego znaczenie – „porządek”, „ład” i „harmonia” – sprawia, że trudno przejść obok niego obojętnie. Zobacz także: Dostał nietypowe imię po pradziadku, przez co koledzy mu dokuczają. „Syn mówi, że zniszczyłam mu życie. Ma dopiero 9 lat” To imię dla dziewczynki zyskuje w Polsce rzesze wielbicieli. Brzmi jak melodie z rzymskich uliczek, a pachnie słońcem Italii Córka Michała Wiśniewskiego ma imię, które oznacza&#8230; „bób”. Nic dziwnego, że nosi je mniej niż 100 kobiet
Każdy z nas zna osobę o tym imieniu. Jest drętwe i bez wyrazu, a rodzice wciąż uparcie je nadają
To imię nosi ponad milion Polek. Choć jego historia sięga czasów biblijnych, dla wielu stało się symbolem przewidywalności. Mimo to wciąż nie brakuje rodziców, którzy wybierają je dla swoich córek.
Dla jednych to ponadczasowa klasyka. Dla innych – imię tak powszechne, że straciło już swój wyjątkowy charakter. W końcu imię Anna to najbardziej rozpowszechnione kobiece imię w Polsce. W rejestrze PESEL figuruje ponad 1 063 756 Ann. To liczba, która robi wrażenie. Oznacza, że niemal każdy z nas ma w rodzinie, wśród znajomych albo współpracowników jakąś Annę. Przez dziesięciolecia imię to było synonimem dobrego, bezpiecznego wyboru. Rodzice cenili je za prostotę, elegancję i uniwersalność. Dlaczego imię Anna od pokoleń nie wychodzi z mody? Niektóre imiona są modne przez kilka lat, a później odchodzą w zapomnienie. Anna jest wyjątkiem. Od pokoleń utrzymuje się w ścisłej czołówce i dziś pozostaje najczęściej spotykanym żeńskim imieniem w Polsce. Coraz częściej słychać jednak głosy, że właśnie ta wszechobecność stała się jego największym problemem. Wiele osób uważa, że Anna przestała się wyróżniać. Stała się imieniem tak dobrze znanym, że dla części przyszłych rodziców wydaje się po prostu zbyt przewidywalna. Mimo to, jak podaje Ministerstwo Cyfryzacji, w 2025 roku imię Anna nadano aż 1147 razy. Fenomen Anny trudno porównać z jakimkolwiek innym imieniem. Przez dziesiątki lat trafiała do dziewczynek niezależnie od zmieniających się trendów. Nie przeszkodziły jej ani kolejne fale zachwytu Juliami, Zofiami czy Majami. Powód jest prosty. Anna należy do tych imion, które pasują niemal do każdego nazwiska, są łatwe do wymówienia w wielu językach i od razu budzą skojarzenia z klasyką. To wybór bezpieczny – trudno wyobrazić sobie sytuację, w której brzmiałby niepoważnie czy wyszedł z użycia. Jednocześnie właśnie ta zachowawczość sprawia, że część rodziców rezygnuje z niego już na starcie. Coraz częściej chcą, by imię ich dziecka było jedyne w grupie przedszkolnej, a nie kolejnym powtórzeniem znanego od pokoleń schematu. Znaczenie i pochodzenie imienia Anna Popularność Anny nie jest przypadkowa. To jedno z najstarszych imion używanych do dziś. Wywodzi się z języka hebrajskiego od słowa Channah, które oznacza „łaskę”, „wdzięk” lub „pełną łaski”. Do Europy trafiło dzięki tradycji biblijnej. Święta Anna, matka Maryi i babcia Jezusa, od wieków jest jedną z najbardziej czczonych świętych w chrześcijaństwie. To właśnie religijne znaczenie sprawiło, że imię rozpowszechniło się niemal w całej Europie i przez stulecia pozostawało symbolem szacunku, dobroci oraz rodzinnego ciepła. Być może właśnie dlatego Anna tak skutecznie opiera się zmieniającym się modom. Choć jedni uważają ją za zbyt pospolitą, inni widzą w niej ponadczasową elegancję. Jest prosta, klasyczna i nie próbuje na siłę zwracać na siebie uwagi. Czy to wada? To już kwestia gustu. Jedno jest jednak pewne – trudno znaleźć drugie imię, które przez tyle pokoleń cieszyłoby się równie niesłabnącą popularnością. Zobacz także: Rodzice nadają to krępujące imię na potęgę, bo nie wiedzą, co oznacza. Jak dziecko się dowie, będzie mu wstyd W 2025 roku to krótkie imię nadano tylko 15 razy. Kojarzy się z lekturą, którą kocha każdy Polak Na placach zabaw co drugi chłopiec ma tak na imię. Jest nudne i toporne, ale rodzice nie mogą się powstrzymać
W 2025 roku to krótkie imię nadano tylko 15 razy. Kojarzy się z lekturą, którą kocha każdy Polak
Jestem pewna, że nie tylko ja widzę oczami wyobraźni czerwone domki w szwedzkim miasteczku i paczkę nierozłącznych przyjaciół, gdy słyszę to imię. Od pokoleń kojarzy się z jedną z najbardziej lubianych lektur dzieciństwa. Mimo tego w 2025 roku otrzymało je zaledwie 15 dziewczynek.
Niektóre imiona znikają z rankingów, choć trudno odmówić im uroku. Tak właśnie stało się z Lisą. Jest krótkie, łatwe do wymówienia niemal w każdym języku i ma piękne znaczenie, ale polscy rodzice wybierają je niezwykle rzadko. Dlaczego? Lisa – imię, które większość Polaków zna z „Dzieci z Bullerbyn” Są imiona, które natychmiast wywołują konkretne skojarzenia. W przypadku Lisy dla wielu Polaków odpowiedź jest tylko jedna – „Dzieci z Bullerbyn” Astrid Lindgren. To właśnie Lisa była narratorką jednej z najpopularniejszych książek dziecięcych, od dziesięcioleci obecnej na listach szkolnych lektur. Dla wielu osób to uosobienie beztroskiego dzieciństwa. Wakacyjne przygody, zabawy z rodzeństwem i sąsiadami, życie blisko natury i świat, w którym największym problemem było wymyślenie kolejnej zabawy. Nic dziwnego, że imię Lisa budzi ciepłe emocje i nostalgię. Paradoks polega jednak na tym, że sympatia do książkowej bohaterki wcale nie przekłada się na popularność imienia. Według danych Ministerstwa Cyfryzacji w 2025 roku nadano je tylko 15 dziewczynkom, co czyni je jedną z największych nisz wśród krótkich żeńskich imion. Znaczenie i pochodzenie imienia Lisa Choć wielu osobom wydaje się samodzielnym imieniem, Lisa najczęściej uznawana jest za formę wywodzącą się od Elżbiety. Korzenie sięgają języka hebrajskiego, a pierwotne znaczenie to „Bóg jest moją przysięgą” lub „Bóg jest obfitością”. W krajach skandynawskich, niemieckojęzycznych czy anglojęzycznych Lisa od dawna funkcjonuje jako pełnoprawne imię. Jest proste, melodyjne i łatwe do zapamiętania, dlatego przez lata cieszyło się dużą popularnością. W Polsce nigdy nie zrobiło jednak furory. Wielu osobom nadal bardziej kojarzy się z zagraniczną bohaterką książki niż z imieniem, które można nadać własnej córce. Co ciekawe, niektórzy mylą je również z angielskim słowem „Lisa”, znanym z popkultury, lub traktują jako zdrobnienie od Elizy czy Elżbiety. Tymczasem w wielu krajach od dawna funkcjonuje ono samodzielnie. Dlaczego rodzice o nim zapomnieli? Moda na imiona zmienia się z pokolenia na pokolenie. Dziś rodzice chętnie wybierają zarówno klasyczne Zofie i Heleny, jak i nowoczesne Mai, Poliny czy Laury. Lisa wydaje się pozostawać gdzieś pomiędzy tymi trendami. Nie jest ani tradycyjnie polska, ani na tyle egzotyczna, by przyciągała uwagę osób szukających oryginalności. A szkoda, bo ma wiele zalet. Jest krótkie, eleganckie, międzynarodowe i praktycznie nie wymaga zdrabniania. Dodatkowo niesie ze sobą wyjątkowo ciepłe skojarzenia z książką, na której wychowało się kilka pokoleń Polaków. Być może właśnie dlatego Lisa ma szansę jeszcze wrócić do łask. Historia pokazuje, że wiele zapomnianych imion po latach przeżywa drugą młodość. A to, co dziś wydaje się rzadkością, za kilka lat może znów znaleźć się na listach najczęściej wybieranych imion dla dziewczynek. Zobacz także: Na placach zabaw co drugi chłopiec ma tak na imię. Jest nudne i toporne, ale rodzice nie mogą się powstrzymać To imię to plaga w przedszkolach. Jest nudne i bez wyrazu, a rodzice wciąż uparcie nazywają tak dziewczynki Dostał nietypowe imię po pradziadku, przez co koledzy mu dokuczają. „Syn mówi, że zniszczyłam mu życie. Ma dopiero 9 lat”
Rodzice nadają to krępujące imię na potęgę, bo nie wiedzą, co oznacza. Jak dziecko się dowie, będzie mu wstyd
To imię kojarzy się z elegancją, siłą i historią starożytnego Rzymu. Niewielu rodziców zdaje sobie jednak sprawę, że jego pierwotne znaczenie jest zaskakująco dosłowne i dziś dla wielu może brzmieć wręcz zabawnie.
Imię Cezary nie należy dziś do ścisłej czołówki najczęściej nadawanych imion dla chłopców, ale wciąż regularnie pojawia się w urzędach stanu cywilnego. Wielu rodziców wybiera je ze względu na dostojne brzmienie i skojarzenia z historią. Mało kto zastanawia się jednak nad jego prawdziwym znaczeniem, a to może naprawdę zaskoczyć. Znaczenie i pochodzenie imienia Cezary Imię Cezary wywodzi się z łacińskiego Caesarius, które oznaczało „należący do Cezara” lub „związany z rodem Cezarów”. Samo nazwisko Caesar ma jednak znacznie starsze korzenie i według najbardziej rozpowszechnionej teorii pochodzi od łacińskiego słowa caesaries, oznaczającego gęste, bujne włosy. To właśnie dlatego wielu językoznawców tłumaczy pierwotne znaczenie imienia Cezary jako „owłosiony”, „długowłosy” lub „ten, który ma bujną czuprynę”. Dziś może to wywoływać uśmiech, bo współcześnie mało kto spodziewa się, że dostojnie brzmiące imię ma tak przyziemną etymologię. Istnieją również inne hipotezy dotyczące pochodzenia nazwiska Caesar, jednak to właśnie związek z łacińskim caesaries jest najczęściej przywoływany w słownikach imion i opracowaniach językoznawczych. Historia i popularność imienia Cezary w Polsce Do Polski imię Cezary trafiło za pośrednictwem tradycji chrześcijańskiej. Przez wieki nie należało do najczęściej nadawanych, jednak było obecne w wielu krajach Europy dzięki kultowi świętych noszących to imię. Największą popularność w Polsce zdobyło w drugiej połowie XX wieku. Wielu dorosłych Cezarych urodziło się właśnie w latach 70. i 80. Dziś rodzice wybierają je znacznie rzadziej niż Nikodema, Antoniego czy Jana, ale wciąż nie zniknęło z list nadawanych imion. Przyciąga klasycznym brzmieniem, łatwą wymową i ponadczasowym charakterem. To przykład imienia, które nie poddaje się chwilowym modom. Nie jest ani przesadnie popularne, ani całkowicie zapomniane, dzięki czemu wielu rodziców postrzega je jako bezpieczny i elegancki wybór. Ciekawostki o imieniu Cezary Największą ciekawostką pozostaje jego etymologia. Dla współczesnego odbiorcy określenie „gęstowłosy” czy „owłosiony” może wydawać się dość zabawne, zwłaszcza że z takim znaczeniem raczej nie kojarzy się dostojne imię Cezary. W czasach starożytnego Rzymu bujna fryzura była jednak symbolem młodości, zdrowia i urody, dlatego nie miało ono żadnego negatywnego wydźwięku. Imię nosiło wielu świętych i duchownych, a jego prestiż wzmacniały skojarzenia z rzymskim rodem Cezarów. W Polsce jest rozpoznawalne również dzięki znanym osobom ze świata kultury, sportu i mediów, co sprawia, że kolejne pokolenia rodziców wciąż biorą je pod uwagę przy wyborze imienia dla syna. Choć dziś niewiele osób wie, że Cezary oznacza „tego o bujnych włosach”, ta nieoczywista etymologia pokazuje, jak bardzo przez wieki zmienia się sposób, w jaki odbieramy imiona. To, co dla starożytnych było komplementem, współcześnie stało się przede wszystkim ciekawostką językową. Czytaj także: Dostał nietypowe imię po pradziadku, przez co koledzy mu dokuczają. „Syn mówi, że zniszczyłam mu życie. Ma dopiero 9 lat” To imię dla dziewczynki zyskuje w Polsce rzesze wielbicieli. Brzmi jak melodie z rzymskich uliczek, a pachnie słońcem Italii To jedno z najrzadszych imion dla dziewczynek w Polsce. Jest delikatne i pachnie jak lato w Prowansji
Na placach zabaw co drugi chłopiec ma tak na imię. Jest nudne i toporne, ale rodzice nie mogą się powstrzymać
Rodzice chcą, żeby ich dzieci się wyróżniały. Problem w tym, że coraz częściej nadają im... dokładnie to samo imię. Efekt? Na placach zabaw i w przedszkolach robi się coraz bardziej monotonnie.
Jeszcze nigdy wybór rodziców nie był aż tak zgodny. Choć mówi się o potrzebie indywidualizmu i wyjątkowości, statystyki pokazują coś zupełnie innego. Coraz więcej dzieci nosi dokładnie to samo imię, a wielu rodziców nawet nie zastanawia się, czy za kilka lat ich syn nie będzie jednym z pięciu Nikodemów w klasie. Nikodem to nowa Julia? Rodzice zakochali się w jednym imieniu Trudno znaleźć dziś przedszkole, szkołę czy osiedlowy plac zabaw, na którym nie bawi się przynajmniej jeden Nikodem. W wielu grupach jest ich dwóch, trzech, a czasem nawet więcej. Według danych Ministerstwa Cyfryzacji tylko w 2025 roku imię to otrzymało 5772 chłopców, co dało mu pierwsze miejsce w rankingu najczęściej nadawanych imion. To zaskakujące, bo jeszcze kilkanaście lat temu Nikodem uchodził za wybór nietuzinkowy. Brzmiał elegancko, nieco staroświecko i wyróżniał się na tle wszechobecnych Kacprów, Jakubów czy Michałów. Dziś sytuacja całkowicie się odwróciła. Paradoks polega na tym, że rodzice, którzy chcą nadać dziecku imię wyjątkowe, często wybierają dokładnie to samo co tysiące innych rodzin. Nie wszystkim podoba się również jego brzmienie. Dla jednych jest dostojne i klasyczne, inni określają je jako ciężkie, toporne, a nawet pozbawione lekkości. Mimo to jego popularność nie słabnie. Wydaje się, że raz rozpoczęta moda żyje już własnym życiem. Dlaczego Nikodem stał się tak popularny? Popularność imion rzadko jest przypadkiem. Socjologowie od lat zwracają uwagę, że rodzice zwykle wybierają to, co wydaje się jednocześnie modne i bezpieczne. Nikodem idealnie wpisuje się w ten schemat. Jest dobrze znany, ma długą historię, nie budzi kontrowersji, a jednocześnie jeszcze do niedawna nie był spotykany na każdym kroku. Dziś działa już jednak efekt kuli śnieżnej. Skoro imię pojawia się wśród znajomych, w mediach społecznościowych czy rankingach popularności, kolejne osoby nabierają przekonania, że to najlepszy wybór. W efekcie moda sama się napędza. To ciekawy paradoks naszych czasów. Z jednej strony rodzice chcą, by ich dzieci były wyjątkowe i wyróżniały się z tłumu. Z drugiej – bardzo często wybierają dokładnie te same rozwiązania co wszyscy inni. W przypadku Nikodema widać to wyjątkowo wyraźnie. Znaczenie i pochodzenie imienia Nikodem Popularność nie zmienia jednak faktu, że Nikodem ma niezwykle ciekawe pochodzenie. Wywodzi się z greckiego imienia Nikodemos, które powstało z połączenia dwóch słów: nike oznaczającego „zwycięstwo” oraz demos – „lud”. Najczęściej tłumaczy się je jako „ten, który zwycięża dla ludu” albo „zwycięzca ludu”. Imię znane było już w starożytności. W tradycji chrześcijańskiej szczególne miejsce zajmuje święty Nikodem – faryzeusz, który według Ewangelii prowadził rozmowy z Jezusem i uczestniczył w przygotowaniu jego ciała do pochówku. To właśnie dzięki tej historii imię przetrwało kolejne stulecia i trafiło do wielu europejskich krajów. Choć jego znaczenie jest szlachetne, dziś coraz częściej mówi się o nim przede wszystkim w kontekście rekordowej popularności. Dla jednych Nikodem pozostaje pięknym, ponadczasowym imieniem. Dla innych stał się symbolem rodzicielskiej ostrożności i dowodem na to, że nawet w tak osobistej decyzji, jak wybór imienia dla dziecka, bardzo łatwo ulec modzie. Czy to oznacza, że Nikodem jest złym wyborem? Niekoniecznie. Warto jednak pamiętać, że za kilka lat w jednej klasie może siedzieć kilku chłopców noszących właśnie to imię. A przecież wybierając imię dla dziecka, wielu rodziców marzy o tym, by było ono naprawdę wyjątkowe. Zobacz także: To imię to plaga w przedszkolach. Jest nudne i bez wyrazu, a rodzice wciąż uparcie nazywają tak dziewczynki Dostał nietypowe imię po pradziadku, przez co koledzy mu dokuczają. „Syn mówi, że zniszczyłam mu życie. Ma dopiero 9 lat” Ranking najbardziej obciachowych imion. Nr 2 to wstyd za granicą, ale z nr 5 śmieją się wszyscy w Polsce
To imię to plaga w przedszkolach. Jest nudne i bez wyrazu, a rodzice wciąż uparcie nazywają tak dziewczynki
Wybór idealnego imienia dla wyczekiwanej córeczki to jeden z pierwszych, a zarazem najważniejszych sprawdzianów kreatywności, przed jakimi stają przyszli rodzice. Choć nie brakuje pięknych, nietuzinkowych i dźwięcznych propozycji, na polskich porodówkach wciąż rządzi przewidywalna rutyna.
Sezon na zapisy do żłobków i przedszkoli w pełni, a wraz z nim jak bumerang powraca temat, który spędza sen z powiek niejednej wychowawczyni na etapie podpisywania szafek i wieszaków w szatni. Każdy, kto choć raz przekroczył próg współczesnej placówki edukacyjnej, doskonale zna ten moment, kiedy na zawołanie jednej z dziewczynek odwraca się natychmiast pięć innych główek. Prawdziwą plagą i symbolem totalnego braku oryginalności stało się imię, które od dobrych kilkunastu lat nie schodzi z najwyższych miejsc oficjalnych rankingów popularności w naszym kraju. Mowa o Julii, czyli imieniu, które kiedyś kojarzyło się z wielką, romantyczną literaturą i niezwykłą klasą, a dziś stało się tak powszechne, masowe i oklepane, że straciło cały swój pierwotny urok. Rodzice wciąż jednak uparcie nazywają tak swoje maluchy, zupełnie nie myśląc o tym, jak wielką monotonię fundują swoim pociechom w ich dorosłym i rówieśniczym życiu. To podejście idealnie pokazuje, jak bardzo jako społeczeństwo boimy się wychodzić przed szereg i jak chętnie ulegamy masowym trendom, nawet jeśli są one już do bólu nudne i całkowicie pozbawione jakiegokolwiek wyrazu. Dlaczego imię Julia stało się tak popularne w Polsce? Żyjemy w kulturze, która z jednej strony uwielbia podkreślać indywidualizm, a z drugiej niezwykle mocno trzyma się bezpiecznych i sprawdzonych schematów, co widać idealnie przy analizie państwowych statystyk dotyczących nadawania imion. Kiedy na przełomie wieków Julia zaczęła piąć się w górę zestawień, wielu rodziców uważało to za powiew świeżości, nowoczesności oraz odejście od tradycyjnych, twardych imion z czasów PRL. Sukces ten podbiła popkultura, piękne ekranizacje filmowe oraz melodie, które nucił cały kraj, przez co w głowach tysięcy przyszłych matek zakorzeniła się wizja delikatnej, eterycznej dziewczynki. Prawda jest jednak taka, że ten ogromny boom trwa już zdecydowanie zbyt długo, a dawna elegancja bezpowrotnie utonęła w morzu identycznie nazwanych koleżanek z piaskownicy. Zamiast rozejrzeć się wokół i dostrzec, że świat poszedł do przodu, Polacy masowo i bezrefleksyjnie powielają ten sam wybór, kierując się zasadą, że skoro u sąsiadki brzmi to ładnie, to u nas też się sprawdzi. W efekcie otrzymujemy pokolenie dziewczynek, które od najmłodszych lat muszą funkcjonować w świecie z doklejonymi pierwszymi literami nazwisk, by ktokolwiek w grupie potrafił je od siebie odróżnić. Znaczenie i pochodzenie imienia Julia Choć współczesna popularność tego imienia bywa męcząca, to pod względem historycznym kryje ono w sobie niezwykle fascynującą, antyczną opowieść. Julia to imię o rodowodzie rzymskim, które pierwotnie oznaczało po prostu kobietę należącą do potężnego i szlachetnego patrycjuszowskiego rodu Juliuszów, z którego wywodził się sam Juliusz Cezar. Językoznawcy wskazują, że samo słowo wywodzi się najprawdopodobniej od greckiego określenia oznaczającego osobę o burzy miękkich, kędzierzawych i falistych włosów, lub też nawiązuje bezpośrednio do rzymskiego boga Jowisza, niosąc ze sobą boskie i promienne znaczenie. Tradycja przypisuje Julii cechy osoby niezwykle wrażliwej, obdarzonej wielką intuicją, a zarazem dumnej i posiadającej silny, wewnętrzny kompas moralny. Szkoda, że ta piękna symbolika i dystyngowany charakter zostały dziś nieco rozmyte przez statystyki, które zamieniły arystokratyczne imię w masowy produkt. Jak wybrać ładne i oryginalne imię dla dziewczynki? Zamiast bezmyślnie powielać utarte wzorce i decydować się na opcje z pierwszej dziesiątki najpopularniejszych, warto poświęcić chwilę i poszukać alternatyw, które zachwycą swoim brzmieniem i charakterem. Nasz język oraz bogata historia oferują całą masę przepięknych, tradycyjnych imion, które od lat pozostają niesłusznie zapomniane, a które posiadają w sobie ogromną klasę i wspaniałą energię. Warto pamiętać, że oryginalność wcale nie musi oznaczać wybierania imion obcych, trudnych do wymówienia czy wręcz dziwacznych, które mogłyby narazić dziecko na śmieszność w przyszłości. Kluczem do sukcesu jest znalezienie złotego środka, czyli imienia, które brzmi dumnie, ma piękne znaczenie, pasuje do nazwiska, a jednocześnie nie jest masowym produktem spotykanym na każdym kroku. Odwaga w podejmowaniu takich decyzji sprawi, że nasza córka otrzyma od nas w prezencie wspaniałą wizytówkę, która pomoże jej budować silną osobowość od najmłodszych lat. Zobacz też: Ranking najbardziej obciachowych imion. Nr 2 to wstyd za granicą, ale z nr 5 śmieją się wszyscy w Polsce
Dostał nietypowe imię po pradziadku, przez co koledzy mu dokuczają. „Syn mówi, że zniszczyłam mu życie. Ma dopiero 9 lat”
Wybierając imię dla dziecka, rodzice często kierują się... sercem. Jedni stawiają na modne propozycje, inni chcą uhonorować bliską osobę. Nasza czytelniczka była przekonana, że robi coś pięknego, nadając synowi imię po ukochanym pradziadku. Nie przypuszczała, że po kilku latach będzie słuchać od dziewięciolatka bardzo bolesnych słów.
Coraz więcej rodziców wraca dziś do dawnych, tradycyjnych imion. Choć wiele z nich przeżywa renesans, nie wszystkie są równie dobrze przyjmowane przez rówieśników. Czasem wystarczy jedno przezwisko, by dziecko zaczęło postrzegać własne imię jako problem. „To był mój ukochany dziadek” Kiedy byłam w ciąży, od razu wiedziałam, że jeśli urodzi się chłopiec, będzie miał na imię Wacław. Tak miał na imię mój dziadek, a dla mojego syna – pradziadek. Był cudownym człowiekiem: spokojnym, mądrym i bardzo ciepłym. Rodzina próbowała mnie przekonać, żebym wybrała coś bardziej współczesnego. Nie chciałam słuchać. Byłam pewna, że daję synowi piękne, dostojne imię i kawałek rodzinnej historii. Przez pierwsze lata wszystko było w porządku. Problemy zaczęły się w szkole. Koledzy zaczęli wołać na syna „dziadek-Wacek”, „dziadziuś-Wacuś”. Na początku udawał, że go to nie rusza. Kilka tygodni temu, niedługo przed zakończeniem roku, wrócił ze szkoły zapłakany. Powiedział, że nienawidzi swojego imienia i że zniszczyłam mu życie. Błagał, żebym przeniosła go do innej szkoły albo zmieniła mu imię. Ma dopiero dziewięć lat, a ja poczułam się tak, jakby ktoś ścisnął mnie za serce. „Nie wiem, co mu odpowiedzieć” Tłumaczę mu, dlaczego wybraliśmy właśnie to imię. Opowiadam o pradziadku, pokazuję zdjęcia, przypominam, ile miłości było w tej decyzji. On słucha, ale potem pyta tylko: „Mamo, dlaczego nie mogłem mieć na imię jak inni?”. Nie wiem, co odpowiedzieć. Coraz częściej zastanawiam się, czy nie powinnam była posłuchać rodziny. Wiem, że dzieci bywają okrutne i że za kilka lat może spojrzy na swoje imię zupełnie inaczej. Dziś jednak widzę przede wszystkim jego smutek i poczucie, że jest inny. Mam nadzieję, że kiedyś zrozumie, że daliśmy mu nie tylko imię, lecz także piękną pamiątkę po człowieku, którego bardzo kochaliśmy. A może powinnam jednak pomyśleć o zmianie imienia? Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Komentarz redakcji Rodzice wybierający tradycyjne imiona często kierują się sentymentem i chęcią podtrzymania rodzinnych tradycji. Warto jednak pamiętać, że to dziecko będzie nosiło dane imię na co dzień i może doświadczać z tego powodu różnych reakcji otoczenia. Najważniejsze jest, by wspierać dziecko i reagować na dokuczanie ze strony rówieśników. Z czasem wiele osób zaczyna doceniać wyjątkowość swojego imienia, ale w okresie szkolnym potrzebują przede wszystkim zrozumienia i poczucia, że rodzice stoją po ich stronie. Zobacz także: Ranking najbardziej obciachowych imion. Nr 2 to wstyd za granicą, ale z nr 5 śmieją się wszyscy w Polsce To jedno z najpopularniejszych imion PRL, dziś kojarzy się z panią ze sklepu. Obciach je nadawać To hiszpańskie imię brzmi jak najpiękniejsza melodia. Polscy rodzice coraz częściej wybierają je dla córek
To imię dla dziewczynki zyskuje w Polsce rzesze wielbicieli. Brzmi jak melodie z rzymskich uliczek, a pachnie słońcem Italii
Choć narodziło się w starożytnym Rzymie, dziś szturmem podbija serca nowoczesnych rodziców nad Wisłą. Ta zjawiskowa propozycja brzmi niczym melodyjna piosenka nucona w wąskich toskańskich uliczkach, a do tego niesie w sobie niesamowitą energię gorącego, włoskiego słońca.
Moda na imiona dla dzieci zmienia się w zaskakującym tempie, a współcześni rodzice coraz częściej szukają dla swoich pociech propozycji, które łączą w sobie oryginalność z nienaganną klasą i międzynarodowym brzmieniem. To imię dla dziewczynki zyskuje w Polsce rzesze wielbicieli, udowadniając, że szukamy alternatywy dla niezwykle popularnych od lat Julii, Zuzann czy Mai. Brzmi jak melodie z rzymskich uliczek, a pachnie słońcem Italii, dzięki czemu natychmiast wyróżnia się w tłumie i przywodzi na myśl najpiękniejsze śródziemnomorskie wakacje. Polacy zakochali się w tym włoskim imieniu Mowa o zjawiskowym imieniu Liwia, które szturmem wdziera się do rankingów najchętniej wybieranych imion w naszym kraju i zbiera niemal wyłącznie pozytywne opinie. Jeszcze do niedawna uważane za rzadkie i egzotyczne, dziś staje się synonimem nowoczesności oraz doskonałego gustu młodych matek i ojców. Co ciekawe, jego siła tkwi w tym, że mimo swojego starożytnego, południowego rodowodu, brzmi w języku polskim niezwykle naturalnie, miękko i nie sprawia najmniejszych problemów w codziennej wymowie czy odmianie. Rodzice, którzy decydują się na to rozwiązanie, często podkreślają, że szukali czegoś, co z jednej strony nie jest tak powszechne jak tradycyjne imiona z pierwszych miejsc zestawień, a z drugiej strony nie brzmi pretensjonalnie ani obco. Liwia idealnie wpisuje się w tę niszę, oferując idealny balans między oryginalnością a klasycznym pięknem, które nigdy się nie zdezaktualizuje. Niezwykłe znaczenie i pochodzenie imienia Liwia Aby w pełni zrozumieć fenomen tego imienia, trzeba cofnąć się w czasie o setki lat i przenieść myślami do potężnego, starożytnego Rzymu, skąd bezpośrednio się wywodzi. To nie jest kolejny nowoczesny wymysł popkultury, lecz imię z bogatą historią, noszone dumnie przez rzymskie matrony oraz arystokratki z potężnego rodu Liwiuszy. Według językoznawców pochodzi ono bezpośrednio od łacińskiego słowa oznaczającego kogoś o bardzo jasnej, wręcz porcelanowej cerze, co w dawnych czasach było jednoznacznym symbolem szlachectwa oraz wysokiego statusu społecznego. Noszenie tego imienia oznaczało dumę, godność i elegancję, które do dziś są wyczuwalne w każdym jego dźwięku. W astrologii uważa się, że dziewczynki obdarowane tym imieniem wyrastają na kobiety o silnym charakterze, niezwykłej intuicji oraz wielkiej potrzebie niezależności, co idealnie pasuje do współczesnego wizerunku pewnej siebie dziewczyny. Wielką zaletą imienia Liwia jest również ogromna łatwość tworzenia uroczych, ciepłych zdrobnień, które brzmią niezwykle miękko w odniesieniu do małego dziecka, zachowując jednocześnie swoją pełną powagę w dorosłym życiu. Od malutkiej Liwki, Liwusi czy Liwki, aż po dostojną, dorosłą Liwię - to imię rośnie razem z dzieckiem i doskonale dopasowuje się do każdego etapu jego rozwoju. Jak wybrać idealne imię dla córeczki? Podczas poszukiwań tego jedynego, idealnego imienia warto pamiętać o kilku fundamentalnych zasadach, które uchronią nas przed późniejszymi rodzicielskimi wyrzutami sumienia. Przede wszystkim należy sprawdzić, jak wybrane imię współgra z nazwiskiem dziecka, ponieważ zbyt egzotyczne połączenia mogą w przyszłości brzmieć nieco karykaturalnie i przysparzać maluchowi niepotrzebnych trudności w szkole. Liwia ze względu na swoją prostą konstrukcję i klasyczne samogłoski doskonale komponuje się z większością popularnych polskich nazwisk, dodając im lekkości i niepowtarzalnego uroku. Dobrze jest również przeanalizować znaczenie danej propozycji oraz jej historyczny kontekst, aby przekazać dziecku piękną opowieść o tym, dlaczego akurat te słowa będą towarzyszyć mu przez całe dorosłe życie. Warto zaufać własnej intuicji i nie ulegać ślepo chwilowym modom, ale szukać rozwiązań, które mają w sobie ponadczasową magię. Liwia bez wątpienia taką magię posiada, niosąc ze sobą obietnicę energii, radości i słońca, których tak bardzo potrzebujemy w naszej polskiej, często szarej rzeczywistości. Wybierając to imię dla swojej małej księżniczki, dajemy jej nie tylko piękny znak rozpoznawczy, ale też wyjątkową opowieść o rzymskiej sile i włoskiej radości życia, która będzie ją inspirować na każdym kroku. Zobacz też: To jedno z najrzadszych imion dla dziewczynek w Polsce. Jest delikatne i pachnie jak lato w Prowansji
Córka Michała Wiśniewskiego ma imię, które oznacza... „bób”. Nic dziwnego, że nosi je mniej niż 100 kobiet
Niektóre imiona zachwycają brzmieniem, ale ich znaczenie potrafi naprawdę zaskoczyć. Tak jest z imieniem Fabienne, które nosi córka Michała Wiśniewskiego i Mandaryny. Choć kojarzy się z francuską elegancją, jego historia sięga starożytnego Rzymu i... rośliny, którą wielu z nas się zajada: bobu.
Wybór imienia dla dziecka coraz częściej jest podyktowany nie tylko modą, ale także jego oryginalnością i historią. Rodzice szukają imion, które wyróżniają się na tle najpopularniejszych propozycji, a jednocześnie dobrze brzmią również za granicą. Do takich bez wątpienia należy Fabienne – imię rzadkie w Polsce, ale od lat cenione we Francji i krajach francuskojęzycznych. Co oznacza i dlaczego w naszym kraju spotyka się je tak sporadycznie? Znaczenie i pochodzenie imienia Fabienne Fabienne to żeńska forma imienia Fabian. Wywodzi się od łacińskiego nazwiska rodowego Fabius, należącego do jednego z najbardziej znanych rodów starożytnego Rzymu. Nazwa ta pochodzi od łacińskiego słowa faba, oznaczającego „bób”. Choć współcześnie może to budzić uśmiech, w starożytności bób był jedną z najważniejszych roślin uprawnych i symbolem dobrobytu oraz płodności. Osoby należące do rodu Fabiuszów prawdopodobnie zajmowały się jego uprawą lub handlem. Z czasem znaczenie dosłowne zeszło na dalszy plan, a imię zaczęło być kojarzone przede wszystkim z wielowiekową tradycją i szlachetnym pochodzeniem. Największą popularność zdobyło we Francji, gdzie do dziś uchodzi za eleganckie, subtelne i bardzo kobiece. Historia i popularność imienia Fabienne w Polsce W Polsce Fabienne pozostaje prawdziwą rzadkością. Z danych rejestru PESEL wynika, że noszą je tylko 83 kobiety, dlatego większość osób nigdy nie spotkała nikogo o tym imieniu. Znacznie bardziej znana jest jego męska forma – Fabian, która od lat znajduje się wśród wybieranych imion dla chłopców. Fabienne nie zdobyła podobnej popularności, prawdopodobnie dlatego, że brzmi bardzo francusko i przez wiele lat była postrzegana jako zbyt egzotyczna. Większą rozpoznawalność imię zyskało dzięki Marcie Mandrykiewicz i Michałowi Wiśniewskiemu. Wokalista zespołu Ich Troje nadał je swojej córce urodzonej w 2003 roku. Był to jeden z pierwszych momentów, gdy wielu Polaków usłyszało je po raz pierwszy. Ciekawostki o imieniu Fabienne Fabienne ma wiele odpowiedników w różnych językach. We Włoszech spotkamy formę Fabiana, w Hiszpanii Fabiana, a w krajach anglojęzycznych najczęściej używana jest właśnie żeńska forma Fabian lub Fabienne, choć zdecydowanie rzadziej niż we Francji. Imię kojarzy się przede wszystkim z Francją, dlatego często przypisuje się mu cechy takie jak elegancja, dobry gust i wyrafinowanie. Jest także łatwe do wymówienia w wielu językach, co dla części rodziców stanowi dodatkowy atut. Do najpopularniejszych zdrobnień należą Fabi, Fabiś, Fabka czy Fabiśka, choć w praktyce wiele osób używa pełnej formy imienia. Jak odbierane jest imię Fabienne? Fabienne uchodzi za imię oryginalne, ale jednocześnie klasyczne. Nie jest tak ekstrawaganckie jak wiele nowych, zagranicznych propozycji, a przy tym wyróżnia się na tle najczęściej nadawanych imion w Polsce. Osoby słyszące je po raz pierwszy zwykle zwracają uwagę na jego francuskie brzmienie i elegancję. Dopiero później odkrywają, że jego etymologia prowadzi do zaskakującego znaczenia – „bobu”. Paradoksalnie to właśnie ta nieoczywista historia sprawia, że Fabienne pozostaje jednym z najbardziej intrygujących żeńskich imion, jakie można dziś spotkać w Polsce. Czytaj też: To jedno z najrzadszych imion dla dziewczynek w Polsce. Jest delikatne i pachnie jak lato w Prowansji
To jedno z najrzadszych imion dla dziewczynek w Polsce. Jest delikatne i pachnie jak lato w Prowansji
Niektóre imiona przyciągają uwagę historią, inne rodzinną tradycją. Są jednak i takie, które urzekają samym brzmieniem. Gdy słyszymy „Lawenda”, przed oczami stają fioletowe pola, ciepły wiatr i letnie popołudnia. To propozycja dla rodziców, którzy marzą o imieniu delikatnym, a zarazem naprawdę niepowtarzalnym.
To imię, którego nie usłyszycie w piaskownicy czy szkolnej ławce. Jest tak unikalne, że budzi wątpliwości, czy w ogóle można nadać je dziecku. Jednocześnie jest piękne i niepowtarzalne. Skąd pochodzi imię Lawenda? Lawenda wywodzi się od nazwy znanego od wieków pachnącego kwiatu. Sama nazwa rośliny ma łacińskie korzenie i jest wiązana ze słowem lavare – „myć”, ponieważ lawenda była dawniej używana do kąpieli i pielęgnacji. Jako imię niesie więc skojarzenia z czystością, spokojem i harmonią. Imię Lawenda: czy można nadać je dziecku? Polskie przepisy dopuszczają nadawanie imion nietypowych, o ile nie są one ośmieszające ani nie wskazują jednoznacznie na inną płeć. Skoro w użyciu funkcjonują już takie kwiatowe imiona jak Jagoda, Malina czy Jaśmina, Lawenda również może zostać zaakceptowana przez kierownika urzędu stanu cywilnego. Ostateczna decyzja zawsze należy jednak do urzędu. Co sprawia, że Lawenda tak zachwyca? To imię jest miękkie w brzmieniu i pełne pozytywnych skojarzeń. Wyróżnia się na tle najpopularniejszych imion, a jednocześnie pozostaje łatwe do wymówienia i zapamiętania. Ciekawostki o imieniu Lawenda Lawenda od stuleci symbolizuje spokój, wierność i domowe ciepło; Zapach lawendy jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych aromatów na świecie; Motyw lawendy od lat pojawia się w literaturze, kosmetyce i sztuce, stając się symbolem lata i Prowansji. Imię Lawenda to jedno z najrzadszych imion w Polsce. Według danych Ministerstwa Cyfryzacji w rejestrze PESEL są tylko 2 kobiety o tym imieniu. Być może Lawenda nigdy nie trafi do czołówki rankingów. Dla wielu rodziców właśnie to będzie jej największym atutem – pozostanie imieniem wyjątkowym, subtelnym i pełnym pięknych skojarzeń. Zobacz także: To kultowe imię z lat 70. to ukryty klejnot. W zeszłym roku nazwano tak tylko 14 dziewczynek To najbardziej wstydliwe imiona dla dziewczynek. Z pozycji nr 3 śmieją się nawet w przedszkolach Ranking najbardziej obciachowych imion. Nr 2 to wstyd za granicą, ale z nr 5 śmieją się wszyscy w Polsce
To męskie imię działa jak finansowa klątwa. Nadaj je synowi, a jego portfel zawsze będzie pusty
Niewielu rodziców zdaje sobie sprawę, że niektóre imiona, choć brzmią niezwykle szlachetnie i wręcz anielsko, w świecie finansów działają jak klątwa, która odpycha powodzenie. Istnieje jedno konkretne, popularne w Polsce męskie imię, które według ezoteryków i badaczy niesie ze sobą specyficzną, materialną blokadę.
Gabriel to imię, które na pierwszy rzut oka ma same zalety. Kojarzy się z biblijnym archaniołem, posłańcem dobrych wiadomości, istotą pełną światła, gracji i uduchowienia. Rodzice wybierający je dla swojego syna często wyobrażają sobie chłopca wrażliwego, utalentowanego artystycznie, o nienagannych manierach. I rzeczywiście, pod wieloma względami to imię obdarza swojego właściciela niesamowitą intuicją, empatią oraz darem zjednywania sobie ludzi. Gabriel potrafi czarować słowem, ma wielkie serce i rzadko kiedy przechodzi obojętnie obok cudzego nieszczęścia. Znaczenie imienia Gabriel − anielskie brzmienie i ukryta pułapka Gdzie zatem tkwi haczyk, przed którym tak głośno ostrzegają astrologowie? Otóż ta ogromna wrażliwość i oderwanie od twardej, ziemskiej rzeczywistości mają swoją bardzo wysoką cenę w świecie finansów. Gabriel z założenia żyje w sferze idei, emocji i duchowości, przez co kwestie materialne traktuje jako coś wtórnego, a wręcz niegodnego większej uwagi. Dla małego dziecka to urocza cecha, ale dla dorosłego mężczyzny, który musi utrzymać rodzinę i zarządzać domowym budżetem, bywa to początkiem ogromnych problemów. Tradycyjne znaczenie tego imienia wywodzi się od słów oznaczających męża Bożego lub wojownika, ale w kontekście współczesnego kapitalizmu ten wojownik rzadko walczy o stan swojego konta bankowego. Finanse w horoskopie imion − dlaczego portfel Gabriela często bywa pusty? Analizując predyspozycje finansowe zapisane w imionach, eksperci od numerologii zwracają uwagę na to, jak konkretne wibracje wpływają na codzienne decyzje biznesowe. W przypadku Gabriela mamy do czynienia z permanentnym rozproszeniem energii materialnej. Dorosły mężczyzna o tym imieniu rzadko kiedy ma instynkt do robienia interesów. Nawet jeśli los uśmiechnie się do niego i zarobi większą gotówkę, pieniądze przeciekają mu przez palce w zastraszającym tempie. Nie chodzi tu o ordynarną rozrzutność czy hazard, ale raczej o absolutny brak pragmatyzmu i skłonność do finansowego idealizmu. Gabriel potrafi pożyczyć ostatnie oszczędności ledwo znanemu koledze, zainwestować w projekt z góry skazany na porażkę tylko dlatego, że urzekła go piękna idea, albo rzucić stabilną, dobrze płatną pracę na etacie dla niepewnego, artystycznego marzenia. W jego świecie pojęcie oszczędzania na czarną godzinę, zakładania lokat czy analizowania domowych wydatków praktycznie nie istnieje. Żyje chwilą, wierząc, że jakoś to będzie. Niestety, w dorosłym życiu taka postawa bardzo szybko generuje długi, niespłacone karty kredytowe i wieczny stres związany z brakiem płynności finansowej. To właśnie z tego powodu Gabriel bywa nazywany przez ezoteryków imieniem o wibracji finansowej klątwy. Jak wybrać imię dla chłopca, by zapewnić mu sukces materialny? Czy to oznacza, że rodzice spodziewający się syna powinni całkowicie wykreślić Gabriela ze swojej listy? Wszystko zależy od tego, jakie priorytety stoją za naszymi wychowawczymi wyborami. Jeśli pragniemy wychować artystę, filozofa, człowieka o głębokim wnętrzu, który nade wszystko ceni relacje z ludźmi − to imię będzie strzałem w dziesiątkę. Jeśli jednak zależy nam na tym, by syn twardo stąpał po ziemi, potrafił budować stabilność materialną i z łatwością osiągał sukcesy w biznesie, warto poszukać alternatyw o silniejszej, bardziej przyziemnej strukturze energetycznej. Wybierając imię dla chłopca, warto zbalansować jego anielskie brzmienie z twardą rzeczywistością. Imiona oparte na silnych wibracjach, takie jak chociażby Aleksander czy Maksymilian, znacznie częściej idą w parze z sukcesem finansowym i umiejętnością pomnażania majątku. Gabriel, choć zachwyca swoją elegancją, wymaga od rodziców ogromnej pracy wychowawczej w przyszłości. Od najmłodszych lat trzeba będzie uczyć takiego chłopca szacunku do pieniądza, podstaw przedsiębiorczości i trudnej sztuki odmawiania innym. W przeciwnym razie anielska natura Gabriela może sprawić, że jego portfel przez większość życia będzie świecił pustkami, a on sam będzie musiał stale liczyć na finansową pomoc ze strony najbliższych. Zobacz też: To imię dla dziewczynki królowało w PRL. Dziś to obciach nazwać tak córkę
To kultowe imię z lat 70. to ukryty klejnot. W zeszłym roku nazwano tak tylko 14 dziewczynek
Obecne trendy wśród imion są bezlitosne – od dłuższego czasu prym wiodą Zofie, Maje i Natalie. Chociaż te klasyki mają w sobie mnóstwo uroku, to powtarzalność sprawia, że część z nas zaczyna tęsknić za czymś bardziej unikalnym. Prawdziwe perełki kryją się na samych końcach rankingów, gdzie królują imiona zapomniane, a jednocześnie posiadające wspaniałą historię. Przykładem takiego ukrytego klejnotu jest piękne, melodyjne imię, które w zeszłym roku nadano w Polsce zaledwie czternaście razy.
Imieniem, które przeżywa obecnie drastyczny spadek popularności, jest Jolanta. Współczesne statystyki pokazują, że ten dawny hit całkowicie zniknął z radaru młodych rodziców. A szkoda. Tajemnicze pochodzenie i urocze znaczenie imienia Jolanta Historia Jolanty sięga XIII wieku, kiedy to imię pojawiło się na polskich ziemiach w pierwotnej formie Jolenta. Etymologia tego słowa przenosi nas bezpośrednio do starożytnej Grecji. Badacze językowi wskazują, że powstało ono z połączenia dwóch greckich słów: ion, oznaczającego fiołek, oraz anthos, czyli kwiat. Jolanta to w dosłownym tłumaczeniu kwiat fiołka, co nadaje temu imieniu niezwykle subtelny, poetycki i romantyczny charakter. Noszenie imienia, które bezpośrednio nawiązuje do tak skromnego, a zarazem pięknego elementu przyrody, od wieków kojarzyło się z elegancją i wdziękiem. W średniowieczu chętnie wybierały je rody królewskie i magnackie, co zapewniło mu stałe miejsce w polskiej tradycji. Cechy charakteru i wyjątkowa osobowość Jolanty Zgodnie z dawnymi księgami imion i tradycyjną numerologią, kobiety noszące imię Jolanta wyróżniają się wyjątkową osobowością. Przypisuje się im ogromną wrażliwość, empatię oraz niezwykle silną intuicję, która pomaga im w budowaniu trwałych relacji z ludźmi. Fiołek w nazwie zobowiązuje − Jolanty bywają z natury osobami skromnymi, ale posiadającymi ogromną siłę wewnętrzną i determinację. Nie lubią narzucać się otoczeniu, wolą działać w ciszy i realizować swoje cele z dala od blasku jupiterów. Charakteryzuje je wierność własnym zasadom oraz silna potrzeba niesienia pomocy innym, przez co często realizują się w zawodach związanych z psychologią, pedagogiką czy medycyną. Dodatkowo uważa się, że to imię oznaczające artystyczną duszę, miłość do sztuki, literatury i piękna przyrody. To połączenie delikatności z ogromnym intelektem i życiową mądrością sprawia, że osoba o tym imieniu staje się wspaniałą towarzyszką na całe życie. Warto przywrócić dawną sławę Jolancie Spadek popularności Jolanty z tysięcy nadań w latach 70. i 80. do zaledwie czternastu w zeszłym roku to fascynujące zjawisko socjologiczne. Wiele osób uważa, że imiona z okresu PRL-u potrzebują po prostu czasu, aby powrócić do łask, tak jak stało się to z Antonim czy Stanisławem. Wybór tak rzadkiego imienia dla córeczki to genialna alternatywa dla rodziców, którzy szukają oryginalności, pięknego znaczenia i subtelności jednocześnie. Jolanta brzmi dumnie, klasycznie i dorośle, a zarazem oferuje mnóstwo uroczych, miękkich zdrobnień, takich jak Jola, Jolaśka, Jolka czy Joleczka. Powracanie do dawnych imion to piękny ukłon w stronę naszej historii i tradycji, a mała dziewczynka o imieniu Jola z pewnością będzie wyróżniać się w tłumie rówieśników swoją wyjątkowością. Zobacz też: To hiszpańskie imię brzmi jak najpiękniejsza melodia. Polscy rodzice coraz częściej wybierają je dla córek
To imię brzmi światowo i jest znane w całej Europie. Polscy rodzice wybierają je bardzo ostrożnie
Imię Luca od lat należy do najpopularniejszych imion we Włoszech i jest doskonale znane w wielu krajach Europy. W Polsce jego historia wygląda jednak zupełnie inaczej. Choć brzmi nowocześnie, jest krótkie i łatwe do wymówienia, wciąż pozostaje bardzo rzadkim wyborem.
Luca to włoska forma imienia Łukasz. Wywodzi się od łacińskiego imienia Lucas, które oznacza „pochodzący z Lukanii” – historycznej krainy na południu Włoch. Często wskazuje się również na związek z łacińskim słowem lux, czyli „światło”, dlatego imię bywa interpretowane jako „niosący światło”. Jest krótkie, melodyjne i bardzo charakterystyczne. Nic dziwnego, że od lat cieszy się ogromną popularnością we Włoszech, a także w Szwajcarii, Austrii czy Niemczech. Imię Luca w Polsce nadal pozostaje rzadkością Choć zagraniczne imiona zyskują u nas coraz większą popularność, Luca wciąż nie przebił się do głównego nurtu. Z danych Ministerstwa Cyfryzacji wynika, że w 2025 roku otrzymało je tylko 13 chłopców. To pokazuje, że polscy rodzice nadal znacznie chętniej wybierają klasyczne odpowiedniki lub inne modne imiona. Nawet osoby, którym podoba się włoskie brzmienie, często decydują się na Łukasza albo wybierają zupełnie inne krótkie imiona, takie jak Leon, Jan czy Adam. Dlaczego Luca podoba się rodzicom? Imię ma wiele zalet. Jest krótkie, łatwe do zapisania i praktycznie tak samo wymawia się je w wielu językach. To sprawia, że dobrze sprawdza się również poza Polską, co dla wielu rodziców ma dziś duże znaczenie. Luca wyróżnia się też na tle najpopularniejszych polskich imion. Nie brzmi staroświecko, ale nie jest również wymyślne czy trudne. Łączy prostotę z międzynarodowym charakterem, dlatego często trafia na listy imion rozważanych przez rodziców szukających czegoś mniej oczywistego. We Włoszech to klasyka, u nas – wybór dla odważnych To, co we Włoszech nikogo nie dziwi, w Polsce wciąż przyciąga uwagę. Luca nadal jest imieniem, które wyróżnia się na tle rodzimych propozycji i może budzić pytania o jego pochodzenie. Jednocześnie trudno uznać je za ekstrawaganckie. Jest dobrze znane dzięki kulturze, sportowi i popkulturze, a jego wymowa nie sprawia problemów. Być może właśnie dlatego co roku znajduje kilkunastu zwolenników także w Polsce. Czy Luca ma szansę stać się modny? Moda na imiona zmienia się bardzo szybko. Jeszcze kilkanaście lat temu mało kto spodziewał się powrotu Ignacego, Antoniego czy Franciszka. Nie można więc wykluczyć, że w przyszłości większą popularność zdobędą także krótkie imiona inspirowane językiem włoskim. Na razie Luca pozostaje jednak propozycją dla rodziców, którzy chcą postawić na coś oryginalnego. Skoro w całym 2025 roku otrzymało je tylko 13 chłopców, jest duża szansa, że dziecko o tym imieniu będzie jedynym Lucą w swojej klasie. Zobacz także: To hiszpańskie imię brzmi jak najpiękniejsza melodia. Polscy rodzice coraz częściej wybierają je dla córek To religijne imię będzie przebojem w 2027 roku. Ma tylko 3 litery i kojarzy się z misiem Pokaż mi swoje imię, a powiem ci, ile masz lat. Mody z metryki nie da się ukryć
To najbardziej wstydliwe imiona dla dziewczynek. Z pozycji nr 3 śmieją się nawet w przedszkolach
Wybór imienia dla córeczki to jeden z najbardziej ekscytujących momentów dla przyszłych rodziców, ale też droga pełna pułapek. Choć każda mama marzy o imieniu wyjątkowym, opinie otoczenia bywają bezlitosne. Niektórych imion lepiej unikać za wszelką cenę.
Obok modnych klasyków, takich jak Julia, Zuzanna czy Antonina, istnieje grupa imion żeńskich, które wywołują śmiech, kpiny i wstyd. Te imiona zdecydowanie zyskały opinię niefortunnych. Zobacz, jakie pozycje znalazły się w tym zestawieniu i dlaczego wywołują tyle negatywnych emocji. Lista imion dla dziewczynek, które źle się kojarzą Oto subiektywne zestawienie stworzone na podstawie najczęstszych opinii i burzliwych dyskusji, jakie rodzice toczą na forach i w mediach społecznościowych: 1. Grażyna i Karyna (ofiary internetowych memów i stereotypów) Imię Grażyna, choć stworzone przez Adama Mickiewicza i niosące piękne znaczenie, stało się w sieci synonimem starszej, narzekającej osoby. Z kolei Karyna to w internetowym slangu określenie dziewczyny o wątpliwym guście. Te krzywdzące stereotypy sprawiły, że młodzi rodzice panicznie boją się dawać te imiona swoim córkom, by nie narażać ich na śmieszność. 2. Kunegunda i Genowefa (tradycyjne klasyki uważane za zbyt toporne) Te dawniej szanowane imiona lądują na samych końcach rankingów, bo brzmią ciężko i archaicznie. Współcześni rodzice wolą imiona miękkie i melodyjne, dlatego Kunegunda czy Genowefa są dziś powszechnie uznawane za zbyt poważne i przytłaczające dla małego dziecka. 3. Dżesika i Nikola (hity z telenowel, z których śmieją się nawet w przedszkolach) Pozycja numer trzy to klasyczny przykład tego, jak fascynacja zachodnią popkulturą z przełomu wieków obróciła się przeciwko rodzicom. Fonetyczny zapis obcych imion oraz zapożyczenia z amerykańskich seriali są przez wielu Polaków uznawane za synonim złego gustu. Szczególnie niefortunne jest połączenie tych imion z bardzo tradycyjnym polskim nazwiskiem. 4. Hermenegilda (zapomniany potworek językowy) Choć to imię o bogatej historii, współczesny język potraktował je niezwykle surowo. Hermenegilda brzmi dla większości Polaków tak kuriozalnie, że jej nadanie bywa oceniane jako skrajna lekkomyślność i robienie dziecku krzywdy na całe życie. 5. Samanta i Pamela (klimat lat 90. spychany dziś na margines) Te imiona, niegdyś uważane za szczyt luksusu i światowości, bardzo szybko straciły swój pierwotny urok i dziś są przykładami przaśności. Dorosłe Pamele i Samanty często czują się nieswojo w otoczeniu rówieśniczek o bardziej klasycznych imionach. Jak mądrze wybrać imię dla córki i uniknąć społecznego odrzucenia? Wybierając imię dla swojej córeczki, warto pamiętać, że trendy bywają niezwykle ulotne, a to, co dzisiaj znajduje się na samym szczycie rankingu, za dwadzieścia lat może trafić na podobną listę społecznych kontrowersji. Najważniejsze jest zachowanie zdrowego rozsądku, umiaru oraz dbałość o to, by imię współgrało z nazwiskiem i nie stało się dla dziewczynki niepotrzebnym ciężarem w dorosłym życiu. Opinie ludzi bywają surowe i pełne uprzedzeń, ale ostateczna decyzja zawsze powinna opierać się na trosce o przyszłość dziecka, a nie na ślepym podążaniu za chwilową modą. Zobacz też: Ranking najbardziej obciachowych imion. Nr 2 to wstyd za granicą, ale z nr 5 śmieją się wszyscy w Polsce
Ten 5-literowy hit lat 70. dziś budzi mieszane uczucia. Chłopcy nie chcą tego imienia
W PRL to imię było prawdziwym hitem, a szczególnie mocno wybrzmiewało w latach 70. Dziś jednak trudno znaleźć rodziców, którzy wpisują je na listę swoich faworytów. Marek coraz częściej kojarzy się raczej z wujkiem, sąsiadem po pięćdziesiątce albo kolegą taty niż z małym chłopcem. W 2025 roku nadano je w Polsce tylko 157 razy.
Są imiona, które mocno kojarzą się z konkretnym pokoleniem. W przypadku Marka to skojarzenie jest wyjątkowo silne. Dla wielu osób to jedno z tych imion, które natychmiast przywołują obraz mężczyzny urodzonego w latach 60. albo 70. Nie bez powodu – właśnie wtedy Marek był w Polsce wyjątkowo popularny. Chociaż wiele imion z czasów PRL wraca do łask, zwykle są to te, które zdążyły już nabrać szlachetnego, „retro” charakteru. Marek wciąż jeszcze tkwi gdzieś pomiędzy – nie jest ani dość nowoczesny, ani wystarczająco oldschoolowy, by młodzi rodzice zobaczyli w nim modny klasyk. W 2025 roku tylko 157 chłopców dostało to imię To najlepiej pokazuje, jak bardzo zmieniła się moda. Według aktualnych danych w 2025 roku imię Marek nadano w Polsce 157 chłopcom, co dało mu miejsce dopiero w drugiej setce rankingu. Dla porównania – jeszcze na początku XXI wieku było nadawane znacznie częściej, a w samym 2000 roku otrzymało je ponad 1000 chłopców. Potem z roku na rok zaczęło osuwać się w dół. To nie znaczy, że Marek zniknął z Polski. Wręcz przeciwnie – to nadal jedno z najbardziej rozpoznawalnych męskich imion. Problem w tym, że dziś prawie nikt nie widzi w nim imienia dla niemowlaka. Co oznacza imię Marek? Ma rzymskie korzenie Marek to imię pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od rzymskiego imienia Marcus, które wiąże się z bogiem wojny Marsem. Najczęściej tłumaczy się je jako „należący do Marsa”, „poświęcony Marsowi” albo „mężczyzna wojowniczy”. To ciekawe, bo znaczenie imienia brzmi naprawdę mocno i klasycznie. Ma w sobie historię, tradycję i bardzo solidne korzenie – dokładnie to, czego część rodziców szuka dziś w imionach dla chłopców. A jednak w przypadku Marka sama etymologia nie wystarcza, by przywrócić mu dawny blask. Dlaczego Marek przestał podobać się rodzicom? Powód jest dość prosty – to imię bardzo mocno „osiadło” w jednym pokoleniu. Dla dzisiejszych trzydziesto- i czterdziestolatków Marek to często imię wujka, szwagra, nauczyciela WF-u, kierownika z pracy albo sąsiada z bloku. Nie ma w nim świeżości, którą mają dziś Leon, Ignacy, Franciszek czy Nikodem. Zmienił się też sam styl wybierania imion. Rodzice chętnie sięgają po imiona albo bardzo klasyczne i „odświeżone”, albo nowocześniejsze, bardziej miękkie w brzmieniu. Marek wpada pomiędzy te dwa światy. Nie brzmi ani modnie, ani egzotycznie, ani szczególnie retro. Dla wielu jest po prostu zbyt zwyczajny i zbyt mocno zakorzeniony w realiach PRL. To imię zna każdy, ale mało kto chce je dziś nadać synowi Marek ma wszystko, by uchodzić za solidny klasyk – jest krótkie, łatwe, rozpoznawalne i ma mocną historię. Problem w tym, że wciąż ciągnie się za nim bardzo konkretne pokoleniowe skojarzenie. Dziś nie brzmi jak imię małego chłopca, tylko raczej dorosłego mężczyzny, którego wszyscy już kiedyś poznali. Czy to się może zmienić? Niewykluczone. Moda na imiona lubi zataczać koło, a to, co dziś wydaje się „wujkowe”, za kilka lat może wrócić jako stylowy klasyk. Na razie jednak wszystko wskazuje na to, że Marek pozostaje jednym z tych dawnych hitów PRL, które Polacy świetnie znają, ale coraz rzadziej wybierają dla swoich dzieci. Czytaj też: Pokaż mi swoje imię, a powiem ci, ile masz lat. Mody z metryki nie da się ukryć To religijne imię będzie przebojem w 2027 roku. Ma tylko 3 litery i kojarzy się z misiem To hiszpańskie imię brzmi jak najpiękniejsza melodia. Polscy rodzice coraz częściej wybierają je dla córek
Ranking najbardziej obciachowych imion. Nr 2 to wstyd za granicą, ale z nr 5 śmieją się wszyscy w Polsce
Decyzja o imieniu dla dziecka potrafi wywołać prawdziwą burzę i podzielić najbliższą rodzinę na dwa zwalczające się obozy. Obok nieśmiertelnych klasyków i nowoczesnych, międzynarodowych hitów istnieje grupa imion, która budzi w przestrzeni publicznej skrajne emocje, i to nie tylko w Polsce, ale i za granicą. Tych imion zdecydowanie lepiej unikać.
Przedstawiamy ranking najbardziej obciachowych imion w Polsce, który powstał na podstawie opinii rodziców na forach i w grupach internetowych. Sprawdź, jakie popularne imiona dla dzieci znalazły się na celowniku internautów, dlaczego budzą tak duże kontrowersje i które z nich mogą okazać się językową pułapką podczas zagranicznych wakacji. Lista najbardziej obciachowych imiona 1. Janusz i Grażyna (ikony epoki PRL-u) To imiona, które w latach 70. i 80. cieszyły się ogromnym szacunkiem. Dzisiaj, w dobie internetowych memów, stały się niestety synonimem przaśności i specyficznego stylu życia. Internauci często uznają je za szczyt przestarzałego podejścia, przez co młodzi rodzice omijają je szerokim łukiem, obawiając się rówieśniczych żartów w szkole i kłopotów w dorosłości. 2. Aneta (niewinna klasyka, która jest wstydem za granicą) Ta klasyczna pozycja ląduje wysoko w rankingach kontrowersji ze względu na fonetyczną pułapkę językową. Po włosku i hiszpańsku słowo „aneta” brzmi bardzo podobnie do potocznego lub zdrobniałego określenia kaczki („anatra” to po włosku kaczka). W Szwecji podobne słowo − „anka” − dosłownie oznacza kaczkę. 3. Brajan i Dżesika (spolszczone wersje zagranicznych hitów) To prawdopodobnie najbardziej polaryzująca grupa w całej historii polskich porodówek. Zapisywanie zachodnich imion w sposób dosłowny i fonetyczny jest często uznawane za przejaw kiczu. W opinii publicznej te imiona od lat kojarzą się z pragnieniem bycia światowym na siłę. 4. Adolf (ofiara historii i skojarzeń językowych) Choć to tradycyjne imię o pięknej etymologii, współczesny język i historia potraktowały je bezlitośnie. Adolf wywołuje jednoznaczne, mroczne skojarzenia historyczne. Nadanie takiego imienia dziecku w dzisiejszych czasach jest uznawane za skrajną lekkomyślność. 5. Kevin i Vanessa (dawne hity ze szklanych ekranów, z których śmieją się wszyscy) Pozycja numer pięć to klasyczny przykład syndromu fascynacji zachodnią popkulturą lat 90. Zapożyczenia z amerykańskich telenowel zestawione z bardzo tradycyjnymi, typowo polskimi nazwiskami o przyrodniczym lub wiejskim rodowodzie dają efekt, z którego kpią internetowi komentatorzy. Połączenie zagranicznego imienia z tradycyjnym nazwiskiem brzmi dla wielu nienaturalnie i pretensjonalnie. Wnioski dla rodziców szukających idealnego imienia Wybierając imię dla swojej pociechy, warto pamiętać, że trendy bywają niezwykle ulotne, a to, co dzisiaj znajduje się na szczycie popularności, za dwadzieścia lat może trafić na podobną listę kontrowersji. Najważniejsze jest zachowanie zdrowego rozsądku, umiaru oraz dbałość o to, by imię nie stało się dla dziecka ciężarem w dorosłym życiu. Opinie w sieci (a także w rodzinie!) bywają surowe, ale ostateczna decyzja zawsze należy do rodziców, którzy kierują się wyłącznie miłością i dobrem swojego malucha. Zobacz też: 100 lat temu tak wołano na dzieci: dziś nikt by się nie odważył. TOP 14 imion dla dziewczynek i chłopców
To jedno z najpopularniejszych imion PRL, dziś kojarzy się z panią ze sklepu. Obciach je nadawać
„Jola, podaj no z zaplecza...” – wielu Polakom właśnie z takim obrazem kojarzy się dziś to imię. Choć takie skojarzenie jest oczywiście krzywdzącym stereotypem, trudno zaprzeczyć, że Jolanta należy do grupy imion, które „utknęły” gdzieś w PRL. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu było symbolem nowoczesności, dziś młodzi rodzice niemal całkowicie je omijają.
Szczyt popularności imienia Jolanta przypadł na lata 50., 60. i 70. XX wieku. W tamtym okresie należało ono do najczęściej wybieranych imion dla dziewczynek. W efekcie dziś zdecydowana większość Jolant to kobiety po pięćdziesiątce lub sześćdziesiątce. Młodzi rodzice szukają zwykle imion, które nie kojarzą się z pokoleniem ich mam czy cioć. Dlatego Jolanta podzieliła los Krystyny, Danuty, Bożeny czy Grażyny. Imię o znacznie szlachetniejszym rodowodzie, niż wielu przypuszcza Mało kto zdaje sobie sprawę, że Jolanta ma bardzo elegancką historię. Najczęściej przyjmuje się, że wywodzi się od średniowiecznego imienia Violante, związanego z łacińskim słowem viola, czyli fiołek. Przez wieki nosiły je przedstawicielki europejskich rodów książęcych i królewskich. Symbolika fiołka sprawiała natomiast, że imię kojarzono ze skromnością, delikatnością i wiernością. To zupełnie inny obraz niż ten utrwalony przez współczesne żarty i internetowe stereotypy. Dlaczego Jolanta przestała podobać się rodzicom? Eksperci od lat obserwują podobny mechanizm. Najpierw dane imię staje się niezwykle popularne, potem przez jedno lub dwa pokolenia niemal całkowicie znika, by po latach powrócić. To historia takich imion jak Zofia i Hanna albo Jan i Stanisław. Jolanta znajduje się obecnie właśnie na tym środkowym etapie. Nie jest jeszcze postrzegana jako klasyka, ale już nie brzmi nowocześnie. Dodatkowo w popkulturze utrwalił się jej dość jednoznaczny wizerunek – kobiety w średnim wieku pracującej w sklepie, urzędzie lub administracji. To oczywiście tylko stereotyp, jednak właśnie takie skojarzenia często wpływają na decyzje przyszłych rodziców. Czy za kilkanaście lat znów usłyszymy „Jolu”? Historia pokazuje, że nie warto przekreślać żadnego imienia. Jeszcze dwadzieścia lat temu podobnie mówiono o Helenie, Antonim czy Franciszku. Dziś należą do ścisłej czołówki rankingów. Jolanta ma wszystko, czego szukają miłośnicy klasycznych imion – ciekawą historię, łatwą wymowę i rozpoznawalność. Gdy pokolenie dzisiejszych rodziców przestanie kojarzyć je z własnymi nauczycielkami i sąsiadkami, może znów stać się modnym wyborem. Na razie pozostaje jednak jednym z najbardziej charakterystycznych imion epoki PRL i przykładem na to, jak bardzo moda potrafi zmienić sposób, w jaki odbieramy nawet najpiękniejsze imiona. Zobacz także: 100 lat temu tak wołano na dzieci: dziś nikt by się nie odważył. TOP 14 imion dla dziewczynek i chłopców Pokaż mi swoje imię, a powiem ci, ile masz lat. Mody z metryki nie da się ukryć To imię biło rekordy popularności w PRL, dziś wywołuje uśmiech. Dzieci się go wstydzą
To imię biło rekordy popularności w PRL, dziś wywołuje uśmiech. Dzieci się go wstydzą
Jeszcze kilkadziesiąt lat temu należało do najpopularniejszych imion żeńskich w Polsce. Rodzice nadawali je córkom masowo, a w wielu klasach można było spotkać nawet kilka dziewczynek o tym samym imieniu. Dziś sytuacja wygląda zupełnie inaczej.
Imię Krystyna niemal zniknęło z porodówek, a wielu osobom kojarzy się przede wszystkim z pokoleniem babć i cioć. W 2025 roku nadano je zaledwie 89 razy. Nie brakuje głosów, że jest to jedno z tych imion, które najmocniej „zestarzały się” w oczach Polaków. Dla części młodych ludzi brzmi ono tak staromodnie, że trudno wyobrazić sobie małą dziewczynkę o tym imieniu. Szkoda, bo jego znaczenie jest wyjątkowe! Krystyna była prawdziwym hitem w czasach PRL W drugiej połowie XX wieku Krystyna należała do ścisłej czołówki najpopularniejszych imion żeńskich w Polsce. Szczególnie często nadawano je dziewczynkom urodzonym w latach 40., 50. i 60. Popularność imienia była tak duża, że przez wiele lat można było spotkać Krystyny niemal wszędzie – w szkołach, zakładach pracy, urzędach czy przychodniach. Dla całego pokolenia Polaków było ono czymś zupełnie naturalnym. Z czasem jednak moda zaczęła się zmieniać. Rodzice coraz częściej wybierali imiona brzmiące nowocześniej lub bardziej międzynarodowo. W efekcie Krystyna stopniowo traciła na popularności, aż w końcu stała się rzadkim wyborem. Co oznacza imię Krystyna? Krystyna jest żeńskim odpowiednikiem bardzo rzadkiego imienia Krystyn i wywodzi się od greckiego słowa „christianos”, oznaczającego „chrześcijanina” lub „należącego do Chrystusa”. Przez wieki było to imię cenione w wielu krajach Europy, szczególnie w rodzinach przywiązanych do tradycji chrześcijańskich. W Polsce zadomowiło się na dobre już wiele stuleci temu i przez długi czas cieszyło się niesłabnącą popularnością. Osobom noszącym to imię przypisuje się takie cechy jak odpowiedzialność, pracowitość, konsekwencja i silny charakter. Krystyny często postrzegane są jako osoby zaradne i dobrze zorganizowane. Dlaczego dziś jest uznawane za staromodne? To, co dla jednego pokolenia brzmi elegancko i klasycznie, dla kolejnego może wydawać się przestarzałe. Właśnie taki los spotkał Krystynę. Dla wielu młodych osób imię kojarzy się przede wszystkim z babcią, ciocią albo emerytowaną nauczycielką. Eksperci od trendów w nadawaniu imion od lat zauważają podobne zjawisko. Rodzice zwykle unikają imion kojarzonych z pokoleniem własnych rodziców i dziadków. Dopiero po pewnym czasie zaczynają odkrywać je na nowo. Tak było między innymi z Heleną, Zofią, Antonim czy Franciszkiem. Jeszcze kilkanaście lat temu wiele osób uważało je za typowo „dziadkowe”. Dziś należą do najmodniejszych imion w Polsce. Czy Krystyna ma szansę wrócić do łask? Historia pokazuje, że moda na imiona jest niezwykle przewrotna. To, co dziś wydaje się niemodne, za kilkanaście lat może znów stać się oryginalne i pożądane. Krystyna ma kilka cech, które mogą jej w tym pomóc. Jest łatwa do wymówienia, dobrze znana, ma bogatą historię i wyraźnie odróżnia się od wielu współczesnych imion. W czasach, gdy rodzice coraz częściej szukają czegoś wyjątkowego, może to okazać się atutem. Na razie jednak pozostaje przede wszystkim symbolem minionej epoki i jednym z imion najmocniej kojarzonych z pokoleniem kobiet dorastających w PRL. Imię, które zapisało się w historii Choć dziś rzadko trafia do aktów urodzenia, trudno znaleźć osobę, która nigdy nie spotkała żadnej Krystyny. To imię przez dziesięciolecia było częścią codzienności milionów Polaków i na trwałe wpisało się w historię naszego kraju. Być może właśnie dlatego budzi dziś tak silne emocje. Dla jednych jest symbolem dawnych czasów i rodzinnych wspomnień. Dla innych przykładem imienia, które nie nadążyło za zmieniającą się modą. Jedno jest pewne – niewiele imion tak wyraźnie pokazuje, jak bardzo gusta rodziców potrafią zmieniać się z pokolenia na pokolenie. Czytaj też: To imię święciło triumfy w PRL, dziś wywołuje ciary żenady. Kojarzy się jednoznacznie To najpiękniejsze imię dla córki rodem z PRL. Dziś już się przejadło: w 2025 nazwano tak tylko 76 dziewczynek 100 lat temu tak wołano na dzieci: dziś nikt by się nie odważył. TOP 14 imion dla dziewczynek i chłopców
To hiszpańskie imię brzmi jak najpiękniejsza melodia. Polscy rodzice coraz częściej wybierają je dla córek
Jeszcze kilka dekad temu to imię było w Polsce egzotyczną ciekawostką. Dziś coraz śmielej pojawia się w rankingach i przyciąga tych, którzy szukają dla córki krótkiego imienia o melodyjnym brzmieniu.
Carmen, bo o tym imieniu mowa, brzmi inaczej niż Zofia, Hanna czy Julia, ale właśnie to może być jego największym atutem. Carmen – skąd pochodzi i co oznacza? Carmen to imię o hiszpańskim rodowodzie, choć jego korzenie sięgają łaciny. Wywodzi się od słowa carmen, które oznacza „pieśń”, „śpiew” albo „poemat”. W hiszpańskiej tradycji imię łączy się także z określeniem Nuestra Señora del Carmen, czyli Matką Bożą z Góry Karmel. Z tego powodu Carmen ma nie tylko eleganckie brzmienie, ale też mocne kulturowe i religijne zaplecze. To jedno z tych imion, które od razu przywołują określony klimat – południe Europy, słońce, temperament i hiszpańskie skojarzenia. Jest krótkie, wyraziste i łatwe do zapamiętania, a przy tym wciąż nie należy w Polsce do oczywistych wyborów. Carmen nie jest już tylko egzotyczną ciekawostką Z danych Ministerstwa Cyfryzacji wynika, że w 2025 roku imię to nadano 80 dziewczynkom. Co ciekawe, dane z ostatnich lat pokazują też, że Carmen ma już za sobą kilka wyraźniejszych wzrostów zainteresowania. W 2021 roku nadano je 19 dziewczynkom, w 2022 roku – 40, w 2023 – 75, a w 2024 – 96. 80 z 2025 roku oznacza lekki spadek względem poprzedniego roku, ale w szerszej perspektywie i tak widać, że to imię stało się w Polsce znacznie bardziej widoczne niż jeszcze kilka lat temu. To ważny szczegół, bo pokazuje, że Carmen nie jest jednorazowym kaprysem kilku rodziców. To imię regularnie pojawia się w statystykach od lat, a jego obecność nie jest przypadkowa. Nie mamy tu do czynienia z chwilową modą z TikToka czy jednosezonowym zachwytem serialową bohaterką, ale raczej z powolnym oswajaniem zagranicznego imienia przez polskich rodziców. Polscy rodzice coraz częściej wybierają międzynarodowe imiona Widać to nie tylko po Carmen. W ostatnich latach w Polsce coraz częściej pojawiają się imiona inspirowane językiem hiszpańskim, włoskim czy angielskim. Rodzice wybierają je, bo brzmią nowocześnie, wyróżniają się i często dobrze funkcjonują także poza Polską. Carmen ma tu sporą przewagę – jest krótkie, nie sprawia problemów z wymową i nie wymaga tłumaczenia. Jednocześnie nie brzmi tak znajomo jak Julia, Lena czy Zuzanna. Dla wielu rodziców to właśnie idealny środek – imię nietypowe, ale nie dziwne. Imię z opery, filmu i popkultury Carmen ma też mocny bagaż kulturowy. Wielu osobom kojarzy się z najsłynniejszą bohaterką opery Georges’a Bizeta – niezależną, zmysłową i temperamentną kobietą. To właśnie ten popkulturowy i literacki kontekst sprawia, że imię wydaje się wyraziste, kobiece i pełne charakteru. Być może właśnie dlatego coraz bardziej podoba się rodzicom, którzy chcą dla córki imienia z historią, ale niekoniecznie klasycznie polskiego. Carmen brzmi światowo, a jednocześnie nie jest przesadzone. Carmen w Polsce – jeszcze rzadkie, ale już zauważalne 80 nadań rocznie to wciąż niewiele w porównaniu z najpopularniejszymi imionami żeńskimi, które dostają tysiące dziewczynek. Ale Carmen ma dziś coś, czego wielu rodziców szuka najbardziej – oryginalność bez przesady. Nie jest to imię z pierwszej dziesiątki, więc w przedszkolu czy klasie raczej nie będzie kilku dziewczynek o tym samym imieniu. A jednocześnie to nazwa dobrze znana, osłuchana i mocno zakorzeniona w kulturze. Wszystko wskazuje na to, że Carmen powoli przestaje być w Polsce egzotycznym wyjątkiem – i zaczyna być po prostu modnym, zagranicznym wyborem. Czytaj też: Pokaż mi swoje imię, a powiem ci, ile masz lat. Mody z metryki nie da się ukryć To religijne imię będzie przebojem w 2027 roku. Ma tylko 3 litery i kojarzy się z misiem 100 lat temu o tym imieniu marzyła każda dziewczynka. Dziś to upokorzenie dla dziecka
To religijne imię będzie przebojem w 2027 roku. Ma tylko 3 litery i kojarzy się z misiem
Prognozy trendów na 2027 rok nie pozostawiają złudzeń, ponieważ ta trzyliterowa perełka lada moment zdominuje porodówki i podbije rankingi najchętniej wybieranych imion w Polsce.
Choć w oficjalnych dokumentach coraz częściej pojawia się jako samodzielne, pełnoprawne imię, w rzeczywistości Teo wywodzi się bezpośrednio od klasycznego, dostojnego Teodora. Aby w pełni zrozumieć jego fenomen, musimy wybrać się w fascynującą podróż do starożytnej Grecji, gdzie narodziło się oryginalne brzmienie Theódōros. Skąd pochodzi imię Teo i jakie ukryte znaczenie kryje w sobie ta krótka forma? Teodor to genialne połączenie dwóch greckich słów: theos, oznaczającego Boga, oraz dōron, które tłumaczymy jako dar lub podarunek. W dosłownym znaczeniu to imię niesie więc za sobą przepiękne, pełne miłości przesłanie i oznacza dar od Boga lub − podarowany przez Boga. Dla wielu rodziców ten religijny aspekt ma ogromne, symboliczne znaczenie. W dawnych czasach takie imię nadawano dzieciom, które były długo wyczekiwane, wymodlone i traktowane jako prawdziwy cud i błogosławieństwo dla całej rodziny. Co ciekawe, w naszej rodzimej tradycji słowiańskiej istnieje dokładny, dosłowny odpowiednik tego znaczenia. Jeśli kiedykolwiek zastanawialiście się, co łączy Teodora z Bogdanem lub Bożydarem, to właśnie wspólny, piękny sens ukryty w korzeniach tych słów. Zamiast jednak sięgać po tradycyjne, nieco archaiczne formy, współcześni rodzice wolą lżejszą, dynamiczną wersję, która brzmi dumnie i globalnie. Dlaczego nowoczesne mamy oszalały na punkcie imienia z trzema literami? Moda na krótkie, trzyliterowe imiona dla chłopców trwa w najlepsze, ale to konkretne imię ma nad innymi ogromną przewagę. Jest niezwykle melodyjne, proste do zapamiętania i pozbawione typowo polskich znaków diakrytycznych, dzięki czemu brzmi świetnie w każdym zakątku świata. W dobie otwartych granic i międzynarodowych podróży rodzice coraz częściej szukają dla swoich dzieci imion uniwersalnych, które będą łatwe do wymówienia zarówno przez babcię z Mazur, jak i rówieśników na zagranicznych stypendiach. To imię idealnie wpisuje się w ten kosmopolityczny trend, zachowując przy tym swój unikalny, ciepły charakter. Trzy litery to kwintesencja nowoczesnego minimalizmu, który doskonale komponuje się zarówno z długimi, tradycyjnymi nazwiskami, jak i tymi krótszymi. Wystarczy wypowiedzieć je na głos, by poczuć, jak miękko i przyjaźnie brzmi. Nic dziwnego, że młode mamy szukające alternatywy dla wszechobecnych Janów, Antonich czy Aleksandrów, widzą w nim idealny kompromis pomiędzy oryginalnością a szacunkiem do tradycji. Imię Teodor: najsłodsze skojarzenia z pluszowym przyjacielem z dzieciństwa Istnieje jeszcze jeden, niezwykle uroczy powód, dla którego to imię budzi tak pozytywne emocje na całym świecie. Kiedy myślimy o jego pełnej formie, czyli Teodorze, przed oczami od razu staje nam angielskie, niezwykle popularne zdrobnienie − Teddy. A stąd już tylko krok do najpopularniejszej zabawki świata, czyli pluszowego misia, znanego jako Teddy Bear. Nazwa ta powstała na cześć prezydenta USA, Theodore'a Roosevelta, i od ponad stu lat kojarzy się z bezpieczeństwem, ciepłem domowego ogniska i najsłodszymi wspomnieniami z dzieciństwa. Wybierając to imię dla swojego maluszka, dajesz mu w pakiecie niezwykle ciepłą aurę. Chłopiec o tym imieniu kojarzy się z kimś opiekuńczym, wrażliwym, a jednocześnie silnym i wzbudzającym powszechną sympatię. Wszystko to sprawia, że imię Teo (lub Teodor) nie ma w sobie nic z surowości innych religijnych czy historycznych propozycji. Jest świeże, pełne wdzięku i ma w sobie magię. Zobacz też: Mąż wysłał matce zdjęcie brudnych naczyń i bałaganu w salonie. Gdy teściowa wparowała do naszego domu, wybuchła płaczem”
Pokaż mi swoje imię, a powiem ci, ile masz lat. Mody z metryki nie da się ukryć
Dzisiejszy Nikodem jest tym, kim pół wieku temu był Janusz: dzieckiem swoich czasów, nie postacią z mema. Bo imię to kwestia mody, mimo że młodym rodzicom często wydaje się inaczej. Mody zaś mają to do siebie, że przemijają, tyle że w tym przypadku zostawiają po sobie coś więcej niż statystyki — skojarzenia i uprzedzenia.
Co łączy jednak Nikodema z Zofią? W 2025 byli parą – a konkretniej: parą najpopularniejszych imion nadawanych dzieciom w Polsce. Gdybyśmy jednak chcieli w przyszłości zeswatać Zosie i Nikosie, 1357 dziewcząt zostałoby na lodzie. Nikodemów urodziło się w roku ubiegłym 5772, deklasując imienną konkurencję. I choć można oczywiście przewrócić oczami mówiąc o “przejściowych modach”, imiona były dyktowane trendami i na początku ubiegłego wieku. W poradniku “Skarbiec porad praktycznych dla Polek wszelkich stanów” z 1904 roku autor przestrzegał przed nadawaniem dziewczynkom imion takich jak: Agnieszka, Weronika, Katarzyna czy Agata. Że zacytuję: “mogą narażać na śmieszność” – co ciekawe dziś w Polsce żyje ponad 600 tys. Kaś i Kasiek – to drugie najpopularniejsze (po Annie) imię żeńskie w kraju, mimo, że w ubiegłym roku w kraju nadano je zaledwie 221 razy. W danych dotyczących imion widać też szereg zmian społecznych. Z samej tabelki z liczbami przy imionach takich jak Kateryna czy Oleksandra można wskazać moment wybuchu wojny w Ukrainie – Katii jest obecnie ponad 50 tys., mimo że jeszcze kilka lat temu w Polsce mieszkało ich zaledwie 14 tys. Jeśli prześledzić rok po roku statystyki najpopularniejszych imion, pozornie zmienia się niewiele – od kilku lat podium (w różnych konfiguracjach) zajmują wspomniana już Zosia z Mają i Zuzanną. W najnowszym zestawieniu tuż za Nikodemem uplasował się Antonii – trzy lata temu pierwszy w zestawieniu. Prawdziwe zmiany widać dopiero w cyklach 10-letnich. Wspomniana już Katarzyna “statystycznie” ma dziś jakieś 35 lat – biorąc pod uwagę, że w 1991 było to najchętniej nadawane dziewczynkom imię. Niemal dekadę później – w roku 2000, pierwsza trójka wyglądała zupełnie inaczej – Natalia-Julia-Wiktoria, by w 2005 po prostu zamienić się kolejnością. Nazywam się Milijon, bo milijon zarobię Z czego wynikają te mody, trudno precyzyjnie wskazać. Z pewnością możemy dostrzec trend około-celebrycki – choć wyszukane imiona dzieci Michała Wiśniewskiego były przedmiotem drwin, imiona takie jak Klara (tak nazwali córkę Anna i Robert Lewandowscy), czy Mia (córka Natalii Siwiec) zaczęły piąć się w rankingach popularności. I niekoniecznie chodzi tu o to, że dla 2751 par, które nadały imię Klara w 2020 roku, Lewandowscy są idolami. Już prędzej o to, że dość rzadkie imię zostało postanowione na świeczniku i zaistniało w świadomości osób, którym wcześniej nie przychodziło do głowy. Tak samo było z imieniem Melania (Trump) albo Charlotte (córka księżnej Kate i księcia Williama). Ale może chodzi tu jeszcze o co innego – wróżbę pomyślności dla nowonarodzonych. Tak w końcu funkcjonowały imiona od lat, jako swego rodzaju życzenia. Dziś może niezbyt chętnie zaklinamy rzeczywistość Bogumiłami i Mirosławami, ale nadanie dziecku imienia kogoś majętnego i sławnego zdaje się spełniać podobne funkcje. Co ciekawe, gdy w dawnych czasach na wsiach umierał noworodek, kolejnemu potomkowi nadawano czasowo imiona takie jako Niemoj czy Nienasz, które miały chronić dziecko przed zakusami złych duchów. Wracając jednak do porad nazewniczych roku pańskiego 1908: oprócz “narażających na śmieszność” Agat i Agnieszek, autor ma jeszcze szereg innych porad. Jak unikanie imion “dla gminu” (dawne określenie dla pospólstwa). Co zabawne, za takie uważał imiona: Bartłomiej, Marcin, Franciszek, Maciej, Tomasz, a nawet Paweł, Wojciech czy Piotr (dziś najczęściej występujące imię męskie w Polsce – nosi je niemal 700 tys. osób). Pierwszy krzyk (mody) Marta i Jacek – zbyt ekscentryczne, Klara – ckliwa! Autor “Skarbca porad praktycznych…” ma jednak szereg wskazówek. Okazuje się, że jak najbardziej na czasie, jak i wskazanymi dla panien z towarzystwa, imionami są te słowiańskie: Mirosława, Bronisława, Mieczysława, Szczęsna (sic!), Czesława czy Bronisława. Słowo “na czasie” w przypadku tego typu propozycji, przypominających imiona nawet nie tyle naszych babek, co prababek, brzmi jak zgrzyt tylko z naszej perspektywy. Okazuje się, że te starodawne imiona nie były wyrazem tradycji, ale zapomnianej dziś mody. Nie inaczej niż wyśmiewane dziś imię Janusz – krzyk mody lat 50., obecnie nadawane równie sporadycznie, co bodajże najbardziej zdeklasowane imię Adolf (jedno z popularniejszych imion 20-lecia międzywojennego). Być może do lamusa odchodzą po prostu imiona, które zaczynają się kojarzyć ze starszym pokoleniem…? Całkiem, jak gdyby utajony ageizm nie był wcale wynalazkiem XXI wieku. Imię, które nosimy, determinuje więcej, niż nam się wydaje. I nie mam tu bynajmniej na myśli guseł spod znaku “imię Klaudia oznacza kulawa” (P.S. to prawda) albo stwierdzenia, że wszystkie Emilie są empatyczne, bo dwie nam znane takie właśnie były. Chodzi tu raczej o to, że imiona budzą w otoczeniu emocje, nawet jeśli nie do końca uświadomione. Zresztą – jest na ten temat szereg badań. W ramach jednego z nich do rekruterów wysyłano identyczne CV dwóch (nieistniejących) kobiet. Jedna z nich miała na imię Emily, druga zaś Lakisha (to imię nadawane przeważnie przez społeczność afroamerykańską). Nie muszę chyba mówić, która z nich “poradziła sobie” na rynku pracy lepiej i była częściej przepuszczana do kolejnych etapów rekrutacji. Rzecz jasna badanie pokazało w pierwszej kolejności zinternalizowany rasizm – ale nie tylko. Pokazało też, że jesteśmy oceniani na podstawie skojarzeń z naszym imieniem. Do podobnej konkluzji doszli badacze z Syracuse University w Nowym Jorku. Oni dla odmiany prosili ankietowanych, żeby odpowiadali na pytania dotyczące tego, z jakimi cechami kojarzy im się osoba o danym imieniu. Zróżnicowanie było spore. Możemy zresztą przeprowadzić szybko analogiczny eksperyment myślowy: Wiesz, że wkrótce do zespołu dołączy nowa osoba i znasz tylko jej imię. Bardziej interesująca wyda się postać o imieniu Ania czy Klementyna? Jakie wyobrażenia ma się o kimś, kto ma na imię Paris (Paris Kowalska, córka Bożeny i Mariana, przyszła dziedziczka M2 przy Topolowej 26?). Tymczasem w Polsce jest 38 kobiet o tym imieniu i trudno podejrzewać, że wszystkie przybyły do kraju nad Wisłą z – nomen omen – Paryża czy innego Nowego Jorku. Imiona zdradzają często aspiracje rodziców, a bywa, że i przynależność klasową, są najkrótszym z możliwych biogramów, które więcej niż o dziecku mówi o rodzicu. Najbezpieczniej byłoby wybrać imię, które nie zdradza niczego: ani aspiracji, ani wieku, klasy społecznej czy ulubionego serialu. Problem w tym, że takie imię nie istnieje. Jakie imię będzie więc najlepsze? Takie, które za dwadzieścia lat nie stanie się ani memem, ani diagnozą. Z Januszem też kiedyś miało się udać.
To imię po prababciach podbija serca rodziców. Brzmi tak pięknie, że Julie i Zuzanny mogą tylko zazdrościć
To imię przez dekady kojarzyło się wyłącznie z zakurzonymi rodzinnymi albumami, ale dziś staje się absolutnym faworytem nowoczesnych rodziców poszukujących szlachetnego brzmienia.
Jedno z najpiękniejszych imion naszych prababć znowu zaczęło pojawiać się na porodówkach i w urzędach. Brzmi ono przy tym tak lekko i elegancko, że nowoczesne hity tracą przy nim cały swój blask. Mowa o imieniu Marianna, które po latach spędzonych w cieniu innych, bardziej krzykliwych propozycji, przeżywa obecnie swój najbardziej spektakularny renesans. To już nie jest marginalny wybór kilku par szukających na siłę oryginalności, ale silny, ogólnokrajowy trend, który na nowo definiuje pojęcie nowoczesnej klasyki. Marianna posiada w sobie wszystko to, czego współcześni rodzice szukają dla swojej córeczki − niesamowitą melodię, dostojność, a jednocześnie ogromną plastyczność językową, która pozwala na tworzenie dziesiątek miękkich zdrobnień. To imię nie potrzebuje żadnych sztucznych filtrów ani reklam w mediach społecznościowych, ponieważ broni się samo swoją potężną historią i charakterem. Dlaczego szlachetna Marianna deklasuje Julie i Zuzanny? Głównym powodem, dla którego tak wiele par decyduje się porzucić dotychczasowe bezpieczne hity z pierwszych miejsc rankingów na rzecz Marianny, jest poszukiwanie idealnego balansu między tradycją a unikalnością. Julia, Maja czy Zuzanna to imiona bezsprzecznie piękne, jednak ich gigantyczna popularność w ostatnich dwóch dekadach sprawiła, że w oczach wielu młodych ludzi straciły swój wyjątkowy charakter. Rodzice nie chcą, by ich córka była czwartą Julką w piaskownicy czy kolejną Zuzią na liście obecności w szkolnej klasie, dlatego szukają oryginalnej alternatywy. Marianna idealnie wypełnia tę potrzebę, oferując brzmienie klasyczne, głęboko zakorzenione w polskiej kulturze, a jednocześnie wciąż świeże i nieoczywiste w uszach młodego pokolenia. Warto też zauważyć, że Marianna w przeciwieństwie do wielu innych imion retro, takich jak choćby rygorystyczna Janina czy surowa Krystyna, posiada w sobie niezwykłą, słoneczną lekkość. Brzmi niezwykle dumnie i dostojnie, gdy wypowiadamy je w pełnej formie, co jest ogromnym atutem w dorosłym życiu zawodowym. Z drugiej strony, dla maleńkiego noworodka czy uroczej trzylatki możemy stworzyć całą paletę miękkich, pełnych rodzicielskiego ciepła spieszczeń, które idealnie dopasowują się do wieku dziecka. Wybierając to imię, rodzice fundują swojej córce najlepszy z możliwych startów − dają jej tożsamość opartą na szacunku do korzeni, a to nigdy nie wyjdzie z mody i zawsze będzie synonimem dobrego smaku. Imię Marianna: królewskie korzenie i niezwykłe znaczenie Wielki powrót Marianny do łask to także doskonała okazja, by przyjrzeć się bliżej fascynującej etymologii oraz bogatej historii tego imienia. Pod względem pochodzenia imię to jest niezwykle ciekawą hybrydą językową, która powstała z połączenia dwóch innych potężnych i klasycznych imion − Marii oraz Anny. W wolnym tłumaczeniu z języków hebrajskiego i aramejskiego oznacza ono osobę pełną łaski, ukochaną przez Boga, a także panią i orędowniczkę, co nadaje mu wyjątkowy, opiekuńczy charakter. Przez całe stulecia w Europie Marianna była zarezerwowana niemal wyłącznie dla najwyższych sfer, goszcząc na dworach królewskich, w pałacach arystokracji i budując historię wielkich rodów. Oto co sprawia, że to zapomniane imię staje się hitem w nowoczesnych domach: Niezwykłe bogactwo miękkich zdrobnień, od tradycyjnej Marysi, przez Jankę, Anię, aż po nowoczesną, niezwykle modną obecnie Manię czy Maję. Międzynarodowy charakter, który sprawia, że imię brzmi doskonale i jest łatwe do wymówienia w niemal każdym zakątku świata, od Paryża po Nowy Jork. Pozytywna wibracja numerologiczna, która według dawnych ksiąg znaczeń przypisuje Mariannom ogromną empatię, kreatywność i silną osobowość. Kobiety noszące to imię od zawsze były postrzegane jako postacie niezależne intelektualnie, obdarzone wielką klasą, czułością dla bliskich oraz uporem w realizacji własnych marzeń. Powrót do korzeni jako najlepszy prezent na całe dorosłe życie Młode mamy coraz odważniej rezygnują z ulegania chwilowym modom na zagraniczne, sztucznie kreowane neologizmy. Zrozumieliśmy wreszcie, że dawanie dziecku imienia o silnych, stabilnych korzeniach to najpiękniejszy prezent, jaki możemy podarować mu na całą dalszą drogę, bez względu na zmieniające się mody. Marianna uczy nas, że prawdziwe piękno i klasa tkwią w prostocie, w szacunku do własnej historii oraz w odwadze do pójścia pod prąd powszechnym, masowym trendom. Czas na wielki powrót do tradycji w najlepszym możliwym wydaniu, w którym uśmiech małej dziewczynki noszącej z dumą wielkie imię po przodkach staje się najpiękniejszą wizytówką nowoczesnej, świadomej i pełnej miłości rodziny. Zobacz też: 100 lat temu o tym imieniu marzyła każda dziewczynka. Dziś to upokorzenie dla dziecka
100 lat temu o tym imieniu marzyła każda dziewczynka. Dziś to upokorzenie dla dziecka
Moda na imiona potrafi być niezwykle kapryśna, o czym brutalnie przekonały się już dziesiątki dawnych, tradycyjnych klasyków. Okazuje się, że jedno z najbardziej melodyjnych i szlachetnych imion, które sto lat temu było synonimem najwyższej elegancji, dziś znalazło się na marginesie, a wręcz bywa uważane za krzywdzące dla małego dziecka.
Trendy rządzące światem imion dla dzieci od lat zataczają ogromne koła, regularnie przywracając do łask dawne propozycje retro sprzed kilkudziesięciu lat. Obecnie na placach zabaw nikogo nie dziwi już obecność małych Antonin, dystyngowanych Helenek, uroczych Klar czy powracających w wielkim stylu Marii, które idealnie wpisują się w nowoczesną modę na estetykę vintage. Rodzice z zachwytem przeglądają stare albumy rodzinne, szukając brzmień szlachetnych, krótkich i uniwersalnych. Istnieje jednak jedna propozycja, która mimo swojej potężnej i niezwykle bogatej przeszłości została całkowicie pominięta przez tę wielką falę sentymentalnych powrotów. Choć w czasach naszych prababć oraz w okresie wczesnego PRL-u to imię było absolutnym symbolem dziewczęcego wdzięku i uniwersalnej klasy, dzisiejsze statystyki pokazują o nim smutną prawdę. Sto lat temu marzyła o nim każda dziewczynka, ale współczesne mamy omijają je szerokim łukiem, twierdząc wprost, że nadanie go niemowlęciu to skazywanie go na uciążliwe docinki i towarzyskie wykluczenie. Mowa o imieniu Janina, które przez całe pokolenia było hitem wśród rodziców, a dziś boryka się z bolesnym, zupełnie niezasłużonym kryzysem. Dlaczego kultowa Janina straciła pozycję liderki wśród imion dla dziewczynek? Głównym powodem, dla którego imię Janina przeżywa obecnie tak drastyczny regres, są niefortunne skojarzenia. Dla pokolenia obecnych młodych rodziców to brzmienie kojarzy się zbyt jednoznacznie ze starszymi paniami, babciami z osiedlowych ławek czy surowymi nauczycielkami z czasów ich własnego dzieciństwa. Panuje przedziwne, choć zupełnie niesprawiedliwe przekonanie, że Janina brzmi zbyt potężnie, poważnie i tkwi głęboko w szarych realiach dawnej epoki, przez co mała dziewczynka mogłaby czuć się nieswojo wśród rówieśników. W czasach, gdy w rankingach popularności królują Zofie, Zuzanny i Maje, tradycyjna Janina utknęła w próżni. Trzy sylaby wydają się współczesnym parom mało nowoczesne, a popularne niegdyś, miękkie zdrobnienia, takie jak Jasia, Janeczka czy Janka, w uszach młodych ludzi straciły swój dawny urok i lekkość. Rodzice wolą wybierać imiona skrajnie krótkie albo międzynarodowe, zapominając, że stabilne, mocne imię z historią bywa w dorosłym życiu o wiele lepszą wizytówką niż infantylne neologizmy. Zgodnie z oficjalnymi zestawieniami Ministerstwa Cyfryzacji, w ubiegłych latach liczba dziewczynek, którym nadano imię Janina, spadła do zaledwie stu kilkudziesięciu rocznie w skali całego kraju, co w porównaniu do dawnych tysięcy jest wynikiem wręcz marginalnym. Janina. Szlachetne pochodzenie i wielka moc ukryta w zapomnianym imieniu Wielka szkoda, że współczesność tak bezwzględnie odwróciła się od Janiny, ponieważ pod względem etymologicznym i historycznym jest to jedna z najwspanialszych propozycji. Jako żeńska forma imienia Jan wywodzi się bezpośrednio z języka hebrajskiego od słowa Jochanan, co w wolnym tłumaczeniu oznacza: Bóg jest łaskawy. To imię o potężnym ładunku energetycznym, które od stuleci przypisywano kobietom o niezwykle silnej osobowości, niezłomnym charakterze, dumie i ogromnej determinacji w dążeniu do realizacji własnych celów życiowych. W tradycji polskiej imię to ugruntowało swoją pozycję pod koniec dziewiętnastego wieku i błyskawicznie stało się symbolem postępu, inteligencji oraz wysokiej kultury osobistej młodego pokolenia Polek. Oto dlaczego warto spojrzeć na to zapomniane imię ze świeżym zachwytem: Gwarancja absolutnej unikalności w przedszkolnej grupie i szkolnej ławce, bez ryzyka, że w klasie będą trzy inne dziewczynki o tym samym imieniu. Silne, stabilne brzmienie, które w dorosłym życiu zawodowym budzi szacunek i buduje autorytet. Niezwykle bogate możliwości tworzenia miękkich zdrobnień, od tradycyjnej Janki po nowoczesną i lekką Ninę. Więc może... Nie bójmy się szlachetnej klasyki, czerpmy z mądrości naszych prababć i pozwólmy, by na polskich ulicach znowu dumnie brzmiały imiona, które przez stulecia budowały swoją potęgę i urok. Zobacz też: To najpiękniejsze imię dla córki rodem z PRL. Dziś już się przejadło: w 2025 nazwano tak tylko 76 dziewczynek
To imię święciło triumfy w PRL, dziś wywołuje ciary żenady. Kojarzy się jednoznacznie
Są imiona, które nigdy nie wychodzą z mody. Są też takie, które na przestrzeni lat niemal całkowicie odchodzą w niepamięć. Do tej drugiej grupy należy Marian – imię, które w czasach PRL było bardzo dobrze znane, a dziś wielu osobom kojarzy się głównie z pokoleniem dziadków i internetowymi memami. Choć nie jest popularne, ma długą historię i wyjątkowe znaczenie.
Dziś trudno znaleźć w przedszkolu czy szkole małego Mariana: według danych Ministerstwa Cyfryzacji w 2025 nazwano tak tylko 28 chłopców. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu sytuacja wyglądała jednak zupełnie inaczej. Imię było bardzo popularne wśród chłopców urodzonych w pierwszej połowie XX wieku, a także w pierwszych dekadach PRL. To właśnie dlatego większość współczesnych Polaków kojarzy Mariana przede wszystkim z pokoleniem dziadków i starszych ojców. W wielu rodzinach można znaleźć wujka Mariana, dziadka Mariana albo sąsiada o tym imieniu. Dla młodszych osób brzmi ono więc bardzo tradycyjnie, a niekiedy nawet nieco archaicznie. Jednocześnie warto pamiętać, że Marian nie jest imieniem „wymyślonym” przez PRL ani związanym wyłącznie z tamtym okresem. Jego historia sięga znacznie dalej. Co oznacza imię Marian? Imię Marian wywodzi się z języka łacińskiego. Pochodzi od słowa „Marianus”, które oznaczało „należący do Mariusza” lub „pochodzący z rodu Mariuszów”. W kulturze chrześcijańskiej imię zaczęto również wiązać z kultem Matki Bożej. Właśnie dlatego przez wiele lat było ono szczególnie cenione w rodzinach przywiązanych do tradycji religijnych. Osobom noszącym to imię przypisuje się takie cechy jak odpowiedzialność, pracowitość, lojalność oraz przywiązanie do rodziny. To właśnie te skojarzenia sprawiły, że przez dziesięciolecia Marian cieszył się w Polsce dużym uznaniem. Dlaczego imię Marian dziś nie jest już modne? Moda na imiona zmienia się cyklicznie. Rodzice często unikają imion kojarzonych z pokoleniem swoich rodziców i dziadków, wybierając te, które brzmią świeżo i nowocześnie. Podobny los spotkał wiele innych popularnych niegdyś imion, takich jak Bożena, Grażyna, Wiesław, Zdzisław czy Ryszard. Przez lata zaczęły być postrzegane jako staromodne, a nawet „obciachowe”. Nie pomogła również kultura internetowa. W ostatnich latach imię Marian wielokrotnie pojawiało się w memach i żartach. Podobnie jak Janusz czy Grażyna, stało się elementem różnych stereotypów. To sprawiło, że część osób zaczęła traktować je z przymrużeniem oka. Historia pokazuje, że wszystko może się zmienić Jeszcze dwie dekady temu wielu rodziców nie wyobrażało sobie nadać dziecku imienia Jan, Antoni, Franciszek czy Helena. Uważano je za imiona typowo „dziadkowe”. Dziś znajdują się w czołówce najpopularniejszych wyborów. To pokazuje, że moda potrafi zaskakiwać. Imiona, które przez pewien czas wydają się przestarzałe, często wracają po kilkunastu lub kilkudziesięciu latach. Dzieje się tak dlatego, że kolejne pokolenie nie ma już tych samych skojarzeń co jego rodzice. Być może podobny los czeka również Mariana. Dziś brzmi tradycyjnie i przywołuje wspomnienia minionych dekad, ale za kilka czy kilkanaście lat może zostać odkryty na nowo przez rodziców szukających klasycznego, rzadkiego i wyróżniającego się imienia. Marian – klasyka, która czeka na swój powrót Choć obecnie nie należy do najczęściej nadawanych imion, Marian pozostaje ważną częścią polskiej tradycji. Jest rozpoznawalny, łatwy do wymówienia i ma wielowiekową historię. Dla jednych będzie symbolem czasów PRL i pokolenia dziadków. Dla innych może być ciekawą alternatywą dla modnych dziś imion, które pojawiają się w niemal każdej klasie i grupie przedszkolnej. Historia polskich imion pokazuje bowiem, że to, co dziś wydaje się niemodne, jutro może znów znaleźć się na szczycie popularności. Czytaj też: To imię było symbolem odwagi, dziś kojarzy się ze szkolną lekturą. Nazywa się tak garstka Polaków To najpiękniejsze imię dla córki rodem z PRL. Dziś już się przejadło: w 2025 nazwano tak tylko 76 dziewczynek To 3-literowe imię z PRL powoli wymiera. Kiedyś hit, dziś wywołuje tylko śmiech i drwiny