Najpopularniejsze imiona 2026. Przetasowania na podium i perełka na szczycie. Rodzice już nie lubią Laury i Leona?
Najpopularniejsze imiona w Polsce 2026 są już znane. Ministerstwo Cyfryzacji opublikowało raport obejmujący pierwsze półrocze tego roku. Ranking pokazuje, że liderzy wciąż są mocni, ale doszło do przetasowań w pierwszych dziesiątkach. W zestawieniu widać też zaskakujące, rzadko nadawane imiona.
Ministerstwo Cyfryzacji opublikowało w środę raport o imionach nadawanych dzieciom w Polsce w pierwszym półroczu 2026 roku. Zestawienie pokazuje dwa trendy naraz: z jednej strony stabilnych liderów, których rodzice wybierają najczęściej, z drugiej − drobne roszady w ścisłej czołówce oraz listę imion, które wciąż pozostają rzadkością. Najpopularniejsze imiona. Podium bez sensacji, ale chłopcy zamienili się miejscami W rankingu chłopięcych imion pierwsze miejsce znów należy do Nikodema − w okresie od stycznia do końca czerwca nadano je 2665 razy. Tuż za nim znalazł się Antoni (2560). Największa zmiana dotyczy jednak trzeciej lokaty: Jan (2415) awansował z czwartego na trzecie miejsce, zastępując Leona (2359). W pierwszej dziesiątce widać też przetasowanie w środku stawki: Franciszek (2289) znalazł się na 5. miejscu, a Aleksander (2148) na 6., co oznacza zamianę pozycji tych dwóch imion. Najpopularniejsze imiona dla chłopców (I półrocze 2026): Nikodem (2665) Antoni (2560) Jan (2415) Leon (2359) Franciszek (2289) Aleksander (2148) Ignacy (2145) Stanisław (1874) Jakub (1482) Mikołaj (1381) Dziewczynki: Zofia prowadzi, a Hanna wskakuje wyżej Wśród dziewczynek na czele utrzymuje się Zofia − 2166 nadań w pierwszym półroczu 2026 roku. Drugie miejsce zajęła Zuzanna (1830), a trzecie Maja (1801). Najważniejsza zmiana w pierwszej piątce dotyczy czwartej pozycji: Hanna (1665) awansowała, wyprzedzając Laurę (1627). Dalej w top 10 znalazły się jeszcze Oliwia (1404), Pola (1382), Julia (1302), Alicja (1294) oraz urocza perełka − Antonina (1228), która wskoczyła do pierwszej dziesiątki aż z 13. miejsca. Najpopularniejsze imiona dla dziewczynek (I półrocze 2026): Zofia (2166) Zuzanna (1830) Maja (1801) Hanna (1665) Laura (1627) Oliwia (1404) Pola (1382) Julia (1302) Alicja (1294) Antonina (1228) Popularne imiona dla dzieci: dawne powroty, zagraniczne brzmienia i zaskoczenia Poza ścisłą czołówką uwagę przyciągają imiona nadawane sporadycznie. Wśród najrzadszych pojawiają się te znane z dawnych lat, które − jak pokazuje raport − wracają bardzo powoli: Zdzisław, Anatol, Eugeniusz, Makary, Zenon czy Ambroży, a wśród dziewczynek m.in. Jarosława, Krystyna, Tekla i Ludwika. Zestawienie obejmuje też zagraniczne propozycje: Harry, Marco, Matteo, Oleh, Lucas oraz Zoey, Jasmin i Jennifer. Są również zdrobnienia, które część rodziców wybiera jako oficjalne imię dziecka, jak Franek i Wojtek. Wśród przykładów najbardziej oryginalnych wyborów znalazły się także Tudor i Chanel. Dla wielu rodziców taki raport może być praktyczną podpowiedzią: pomaga sprawdzić, czy wybrane imię jest obecnie bardzo popularne, czy raczej rzadko spotykane. Widać też, że moda na imiona potrafi zmieniać się nie gwałtownie, a krok po kroku − czasem wystarczy jedna zamiana miejsc w top 3, żeby rozpalić dyskusje w rodzinach i na porodówkach. Źródło: gov.pl Zobacz też: Rodzice wybierają to imię z myślą o małej księżniczce, ale jego prawdziwe znaczenie niepokoi. Trudno o większą wpadkę
Najmodniejsze imiona w 2026 r. Zaskakujące zmiany w top 10
Ministerstwo Cyfryzacji opublikowało świeże dane: w pierwszej połowie 2026 roku rodzice w Polsce najczęściej nadawali dzieciom imiona Zofia i Nikodem. Sprawdzamy, co zmieniło się w rankingu względem poprzedniego półrocza i dlaczego niektóre imiona nagle wracają do łask.
Ranking imion to jeden z tych zestawień, które na pierwszy rzut oka wygląda na ciekawostkę, a w rzeczywistości mówi sporo o tym, co dzieje się w głowach rodziców – jakie wzorce kulturowe wracają, co podpowiadają seriale, literatura czy po prostu rodzinne sentymenty. Dane resortu cyfryzacji, dostępne na portalu dane.gov.pl, pokazują, że w pierwszym półroczu 2026 roku liderzy pozostali ci sami co wcześniej, ale tuż za podium zaszły całkiem wyraźne przetasowania. Zofia broni tytułu, ale konkurencja depcze po piętach Zofia od dłuższego czasu jest imieniem, które trudno zdetronizować – i tym razem także utrzymała pierwsze miejsce. Za nią uplasowały się Zuzanna i Maja, czyli imiona, które od kilku sezonów regularnie pojawiają się w czołówce i najwyraźniej nie tracą na atrakcyjności. Największą niespodzianką w żeńskiej dziesiątce jest awans Antoniny – z 13. na 10. miejsce. To pokazuje, że imiona, które jeszcze niedawno wydawały się niszowe, potrafią w ciągu jednego półrocza wejść do ścisłej czołówki. W górę poszły też Hanna, Oliwia i Pola, podczas gdy Laura i Julia nieco spadły, choć wciąż mocno trzymają się w pierwszej dziesiątce. Top 10 imion dla dziewczynek (I połowa 2026 r.) Zofia – 2166 Zuzanna – 1830 Maja – 1801 Hanna – 1665 (↑ z 5. miejsca) Laura – 1627 (↓ z 4. miejsca) Oliwia – 1404 (↑ z 7. miejsca) Pola – 1382 (↑ z 8. miejsca) Julia – 1302 (↓ z 6. miejsca) Alicja – 1294 Antonina – 1228 (↑ z 13. miejsca) Nikodem wciąż na topie, ale Jan depcze mu po piętach Wśród chłopców sytuacja jest równie ciekawa. Nikodem, imię jeszcze kilka lat temu uchodzące za mniej oczywisty wybór, po raz kolejny okazało się najpopularniejsze. Tuż za nim uplasował się Antoni, a na trzecie miejsce awansował Jan – i to spory skok, bo jeszcze w drugiej połowie 2025 roku zajmował pozycję czwartą. W efekcie z podium spadł Leon, choć wciąż zajmuje wysoką, czwartą lokatę. Warto zwrócić uwagę na Franciszka, który awansował z szóstego na piąte miejsce, oraz na Aleksandra, który – odwrotnie – nieco stracił na popularności. Klasyka w postaci Ignacego i Stanisława wciąż trzyma się mocno, co potwierdza, że imiona kojarzone z tradycją i historią rodzinną wcale nie wychodzą z użycia, tylko regularnie wracają do łask. Top 10 imion dla chłopców (I połowa 2026 r.) Nikodem – 2665 Antoni – 2560 Jan – 2415 (↑ z 4. miejsca) Leon – 2359 (↓ z 3. miejsca) Franciszek – 2289 (↑ z 6. miejsca) Aleksander – 2148 (↓ z 5. miejsca) Ignacy – 2145 Stanisław – 1874 Jakub – 1482 Mikołaj – 1381 Dlaczego imiona „skaczą” w rankingu z półrocza na półrocze Warto pamiętać, że tego rodzaju zmiany rzadko są przypadkowe. Na popularność imion wpływają nie tylko trendy pokoleniowe czy chęć nawiązania do tradycji rodzinnej, ale też zjawiska kulturowe – bohaterowie seriali, książek, a nawet postacie publiczne, które akurat są na topie w danym momencie. To dlatego imię, które przez lata plasowało się w drugiej dziesiątce, może w ciągu kilku miesięcy wskoczyć wyżej, gdy zyska nowe skojarzenia. Drugie imię – wciąż żywa tradycja Choć dziś rzadko kto pamięta, że drugie imię historycznie miało zapewniać dziecku opiekę dodatkowego patrona, sam zwyczaj jego nadawania wciąż jest w Polsce powszechny. Najczęściej wybierane drugie imiona pozostają zaskakująco stabilne z półrocza na półrocze: dla chłopców: Jan, Piotr, Józef dla dziewczynek: Maria, Anna, Zofia To dobry przykład na to, że o ile pierwsze imię bywa polem do eksperymentów i podążania za trendem, o tyle drugie wciąż pełni funkcję ukłonu w stronę rodziny i tradycji – niezależnie od tego, jak bardzo zmienia się ranking tych „głównych”. Co z tego wynika dla rodziców, którzy dopiero wybierają imię Jeśli szukacie inspiracji, warto spojrzeć na ranking nie tylko jako listę popularności, ale jako mapę tego, co obecnie „gra” w polskich rodzinach. Imiona z górnej dziesiątki, takie jak Zofia czy Nikodem, mają tę zaletę, że są rozpoznawalne i uniwersalne – nie trzeba tłumaczyć ich pisowni ani wymowy. Z kolei te, które dopiero pną się w górę, jak Antonina czy Franciszek, dają szansę na coś, co wciąż jest wyraziste, ale niekoniecznie najczęściej spotykane na szkolnej liście obecności. Pełne zestawienie i szczegółowe statystyki dostępne są na portalu dane.gov.pl.
Matki masowo kopiują to imię z Instagrama, a nie ma się czym zachwycać. Trudno o nudniejszy wybór dla dziewczynki
Przeglądając listy imion dla wyczekiwanej córeczki, często szukamy słowa, które brzmi lekko, elegancko i od razu wpada w ucho. Czasami jednak urok danej propozycji działa na tysiące rodziców jednocześnie, przez co wymarzona perełka błyskawicznie staje się osiedlowym standardem. Zobacz, w jaki sposób internetowe inspiracje sprawiły, że jedno z najpiękniejszych polskich imion dla dziewczynek po prostu bardzo mocno się osłuchało.
Kiedy oglądamy malutkie ubranka i planujemy wszystko przed narodzinami dziecka, naturalnie zależy nam na tym, żeby nasza córeczka miała imię z klasą, które będzie jej piękną wizytówką na całe życie. Zbiorowa intuicja rodziców działa jednak w taki sposób, że niektóre imiona nagle stają się tak popularne, że zaczynają dominować w parkach i na placach zabaw. Ostatnio podczas zwykłego popołudniowego spaceru zauważyłam, jak bardzo jeden trend zdominował nasze otoczenie. To miękkie i melodyjne imię dla dziewczynki ma w sobie mnóstwo naturalnego wdzięku, ale jego ogromna popularność sprawiła, że w ostatnich latach bardzo mocno się osłuchało. Piękna klasyka, która zalała urzędy. Dlaczego Laura brzmi dziś tak znajomo? Tym wielkim hitem, który od dłuższego czasu nie schodzi z wysokich miejsc w oficjalnych rankingach, jest imię Laura. Trzeba mu obiektywnie oddać, że brzmi naprawdę szlachetnie, ma w sobie coś ze śródziemnomorskiego słońca i kojarzy się z dawną, elegancką klasyką. Nic dziwnego, że rodzice szukający dla córki miękkiego i uniwersalnego brzmienia tak chętnie stawiają właśnie na ten wybór. To po prostu bardzo udane połączenie tradycji z nowoczesnością. Problem z modnymi imionami polega jednak na tym, że kiedy wszyscy zaczynają je wybierać, w urzędach stanu cywilnego rusza prawdziwa lawina. Laury są dziś wszędzie, a na to samo imię reaguje kilka różnych dziewczynek (w zeszłym roku nadano je w Polsce prawie cztery tysiące razy). Imię, które miało wyróżniać dziecko, przez swoją masowość traci dawny, wyjątkowy magnetyzm. Inspiracje z telefonów i chęć bezpieczeństwa. Skąd bierze się ta powtarzalność? Eksperci badający współczesne trendy językowe nie mają wątpliwości, że za te wybory w dużej mierze odpowiadają nasze codzienne nawyki w sieci. Młode mamy spędzają sporo czasu na TikToku czy Instagramie, śledząc profile ulubionych celebrytek czy influencerek. Kiedy widzimy ładne kadry z ułożonego życia u boku małej, uroczej Laurki, w naszych głowach uruchamia się prosty mechanizm. Podświadomie zaczynamy łączyć to konkretne brzmienie z poczuciem ciepła, spokoju i życiowej stabilizacji. Wybór takiego popularnego imienia to często także chęć postawienia na coś bezpiecznego i sprawdzonego. Rodzice wolą uniknąć zbyt surowej tradycji albo bardzo dziwnych, zagranicznych eksperymentów, których mogłoby nie zaakceptować starsze pokolenie w rodzinie. Chcąc wybrać opcję ładną i nowoczesną, po prostu idziemy za tym, co akurat słyszymy wokół siebie najczęściej. Nie ma w tym nic złego − po prostu w ten sposób, zupełnie niechcący, sprawiamy, że urocza Laura staje się kolejnym popularnym imieniem w rówieśniczym tłumie. Przyszłość z popularnym imieniem. Jak dziewczęce imię radzi sobie w dorosłym życiu? Okres niemowlęcy mija błyskawicznie, a urocze formy typu Laurka czy Laureczka brzmią świetnie, dopóki tulimy trzylatkę do snu. Na szczęście współczesne społeczeństwo jest coraz bardziej otwarte i sztywne podziały na imiona poważne i zbyt słodkie powoli znikają w dorosłym świecie zawodowym. Jeśli od zawsze marzyłaś o małej Laurze i to słowo ma dla ciebie szczególne znaczenie, nie musisz rezygnować ze swoich planów tylko z powodu oficjalnych statystyk. Ważne jest jednak, by podjąć tę decyzję ze świadomością, że niektóre imiona już mocno się osłuchały. Skoro twoja córka ma dzielić swoje imię z kilkoma dziewczynkami na osiedlu, od pierwszych lat buduj w niej pewność siebie i poczucie własnej wartości. Silny, unikalny charakter będzie umiał się obronić, bez względu na to, jak bardzo popularne jest imię wpisane w dokumentach. Zobacz też: Rodzice wybierają to imię z myślą o małej księżniczce, ale jego prawdziwe znaczenie niepokoi. Trudno o większą wpadkę
Rodzice wybierają to imię z myślą o małej księżniczce, ale jego prawdziwe znaczenie niepokoi. Trudno o większą wpadkę
Większość z nas na dźwięk tego delikatnego, roślinnego imienia widzi oczami wyobraźni leśną polanę i lekkie, białe kwiaty. Okazuje się jednak, że nasi przodkowie przypisywali tej urokliwej roślinie zupełnie inne, niesamowicie nostalgiczne znaczenie. Sprawdź, dlaczego dawne wierzenia słowiańskie wiązały ten krzew z głębokim żalem i co tak naprawdę działo się pod jego gałęziami wieki temu.
W ostatnich latach młodzi rodzice po prostu oszaleli na punkcie imion inspirowanych naturą. W urzędach stanu cywilnego w całej Polsce prawdziwe triumfy święci jedno wyjątkowo lekkie, roślinne imię, które z dumą wpisujemy do dokumentów naszych córek. Brzmi ono niesamowicie miękko i uroczo, przez co idealnie pasuje do małej dziewczynki. Mało kto jednak wie, że to popularne imię kryje w sobie drugie, bardzo nostalgiczne dno. Oczywiście nie ma co przesadzać i krytykować tego wyboru − bo ostatecznie to imię jest po prostu przeurocze − ale mimo wszystko dawne opowieści z nim związane mogą u niektórych wywołać lekki niepokój. Jedno roślinne imię podbiło serca młodych rodziców Tym wielkim hitem, który młodzi rodzice wprost pokochali, jest imię Kalina. Na pierwszy rzut oka trudno o bardziej niewinny i wdzięczny wybór dla małej dziewczynki. Kojarzy się z polskim krajobrazem, czerwonymi koralami i tradycyjnymi piosenkami, które pamiętamy z dzieciństwa. Formy takie jak Kalinka czy Kalinusia brzmią niesamowicie ciepło i miękko, co sprawia, że rodzice bez wahania stawiają właśnie na tę opcję, pragnąc dać córce wizytówkę najlepszą z możliwych. To imię doskonale wpisuje się w modny trend eko, zgodnie z którym chcemy uciec od wielkich, poważnych imion na rzecz czegoś prostego i świeżego. Współczesne mamy widzą w małej Kalinie symbol niewinności i nowego początku. Jednak słowa mają swoją pamięć, a to imię niesie ze sobą bagaż, o którym dawno zapomnieliśmy. Zanim podejmiemy ostateczną decyzję, warto na chwilę cofnąć się w czasie i sprawdzić, co ta roślina oznaczała dla ludzi żyjących na naszych ziemiach wieki temu. Dawne wierzenia słowiańskie i symbolika żalu. O tym milczą współczesne poradniki Zaglądając do klasycznych źródeł etnograficznych, takich jak dzieła Oskara Kolberga czy opracowania profesora Jerzego Bartmińskiego, odkrywamy zupełnie inne znaczenie tej uroczej rośliny. W dawnej kulturze słowiańskiej kalina nie była jedynie ładnym krzewem. Niosła ze sobą potężny ładunek emocjonalny związany ze smutkiem, tęsknotą, żalem i nieszczęśliwą miłością. Badacze folkloru jasno wskazują, że czerwone owoce tego krzewu były w pieśniach ludowych symbolem gorzkich, wylewanych ukradkiem łez oraz cierpienia. Co więcej, z dawnych kronik wynika, że istniał głęboko zakorzeniony zwyczaj sadzenia krzewów kaliny na grobach. Robiono tak zwłaszcza na mogiłach ludzi młodych, którzy odeszli z tego świata przedwcześnie, nie zdążywszy założyć własnej rodziny. Wierzono, że roślina ta ma zdolność łączenia świata żywych i zmarłych, a jej gorzkie owoce karmią się żalem tych, którzy zostali na ziemi. Oczywiście dzisiaj nikt już nie patrzy na ten krzew przez pryzmat dawnych zabobonów, ale świadomość, że to imię przez stulecia było symbolem żałoby i tęsknoty, potrafi wywołać chwilę zadumy i lekki niepokój. Ponadczasowy urok i siła charakteru. Warto dać szansę pięknej Kalinie Czy to historyczne, trochę ponure tło oznacza, że nazwanie córki Kalina to jakaś wpadka, której należy się wstydzić? Absolutnie nie. Język się zmienia, a dawne symbole zacierają się, ustępując miejsca zupełnie nowym, pozytywnym skojarzeniom. Kalina to wciąż jedno z najpiękniejszych, najbardziej melodyjnych i wdzięcznych polskich imion, które doskonale broni się na szkolnych korytarzach oraz w dorosłym życiu zawodowym. Co ciekawe, w wielu regionach ta sama roślina była również symbolem wielkiej niezłomności i przetrwania, ponieważ krzew ten potrafi przetrwać najsilniejsze zimowe mrozy, by wiosną znów zakwitnąć pięknym, białym kwiatem. Dawanie dziecku imienia o tak bogatej historii to wspaniała okazja, by od najmłodszych lat uczyć córkę wrażliwości i szacunku do tradycji. Mała Kalinka, otoczona mądrą miłością rodziców, wyrośnie na silną, pewną siebie i wyjątkową dziewczynkę. Swoim radosnym uśmiechem całkowicie odczaruje dawne, słowiańskie smutki, udowadniając, że słowa mają dokładnie taką moc, jaką sami im nadamy w naszej codzienności. Zobacz też: Trudno uwierzyć, że ktoś nazwał tak córkę. To roślinne imię nosi tylko 6 Polek, kojarzy się z brudnymi rękami
To imię dla dziewczynki to chyba żart. Noszą je tylko 2 Polki i nic dziwnego − kojarzy się z jesienną słotą i błotem
Większość z nas na dźwięk tego słowa od razu widzi oczami wyobraźni chłodny, deszczowy wieczór i ponure, listopadowe chmury. Okazuje się jednak, że dla dwóch rodzin w Polsce ta jesienna aura stała się inspiracją dla imienia córeczki.
W oficjalnych, państwowych rejestrach kryją się imiona tak unikalne, że aż trudno uwierzyć, że istnieją. Jednym z takich nieszablonowych przykładów jest specyficzne, roślinne imię, które noszą obecnie zaledwie dwie kobiety w Polsce. Choć ma ono w sobie mnóstwo surowego, górskiego klimatu i opowiada o pięknej przyrodzie, to w codziennym życiu budzi raczej bardzo konkretne, przyziemne skojarzenia z jesiennym chłodem, brzydką pogodą oraz listopadową słotą. Tą językową ciekawostką, o której większość z nas pewnie nigdy nie słyszała, jest imię Szarota. Na placach zabaw i w przedszkolach bez przerwy słyszy się te same, melodyjne i miękkie imiona, tymczasem rodzice dwóch żyjących w Polsce kobiet postanowili całkowicie pójść pod prąd. Wybranie dla dziewczynki imienia będącego nazwą dzikiej rośliny, która rośnie w trudnych warunkach, to odważny krok, wymagający od rodziców sporego dystansu do tego, co pomyślą inni. Samo brzmienie tego słowa jest dość twarde, przez co mocno różni się od współczesnych, słodkich imion dla małych dziewczynek. Statystyki pokazują jednak wyraźnie, że młodzi rodzice omijają tę propozycję szerokim łukiem. Fakt, że w kraju mamy tylko dwie Szaroty, udowadnia, że większość z nas woli jednak bezpieczniejsze opcje. To propozycja skrajnie niszowa, która od razu stawia dziecko w centrum uwagi i sprawia, że nikt nie przejdzie obok niego obojętnie. Skąd biorą się kontrowersje wokół Szaroty? Proste skojarzenia z polską pogodą Nawiązania do świata natury są u nas bardzo popularne i nikogo nie dziwią już dojrzałe Jagody, urocze Kaliny czy eleganckie Róże, które na stałe weszły do codziennego języka. Dlaczego więc akurat Szarota wywołuje takie zdziwienie i bywa traktowana jako dziwny kaprys? Cały problem tkwi w tym, jaki obrazek wyświetla się w głowie przeciętnego człowieka, kiedy słyszy to słowo, a nie ma pojęcia o botanice. Początek tego imienia podświadomie kojarzy się z szarością, nudą i brakiem słońca, czyli z pogodą, która w Polsce panuje przez sporą część roku. Zamiast pomyśleć o delikatnym, górskim kwiatuszku, który dumnie rośnie na skałach, ludzie od razu widzą chłodny, deszczowy wieczór, chmury oraz jesienną słotę i błoto. To jednoznaczne skojarzenie sprawia, że imię traci w oczach wielu osób swój lekki urok i staje się dla nich zbyt poważnym, a nawet trochę smutnym wyborem na całe życie. Tożsamość bliska naturze − czy rzadkie imię sprawdza się w dorosłym życiu? Dorastanie z tak unikalną wizytówką na pewno uczy dziecko pewności siebie i odporności na komentarze rówieśników już od najmłodszych lat. Choć w okresie niemowlęcym i przedszkolnym słodkie zdrobnienie Szarotka brzmi bardzo miękko i wdzięcznie, to rodzice muszą pamiętać, że dziecko kiedyś urośnie. Na szczęście dzisiejszy świat jest coraz bardziej otwarty na różnorodność i oryginalne imiona przestają być problemem w dorosłym życiu czy w budowaniu kariery zawodowej − stają się raczej ciekawym atutem i znakiem rozpoznawczym. Szarota to propozycja dla rodzin, które kochają naturę, cenią sobie oryginalność i chcą dać córce imię z nieoczywistą historią. Choć w szkolnym sekretariacie czy w urzędzie może ono wywołać chwilowe zdziwienie albo wspomnienie deszczowych dni, dla wielu osób będzie przede wszystkim symbolem wolności i odwagi do życia po swojemu, z dala od masowych, nudnych trendów. Zobacz też: Trudno uwierzyć, że ktoś nazwał tak córkę. To roślinne imię nosi tylko 6 Polek, kojarzy się z brudnymi rękami
Trudno uwierzyć, że ktoś nazwał tak córkę. To roślinne imię nosi tylko 6 Polek, kojarzy się z brudnymi rękami
Większość z nas na dźwięk tego słowa natychmiast wraca wspomnieniami do beztroskich wakacji, zapachu słońca i dłoni umorusanych fioletowym sokiem owocowym. Okazuje się, że ta leśna, letnia historia dla kilku rodzin w Polsce stała się inspiracją do stworzenia wyjątkowej tożsamości dla ich córek. Zobacz, o jakie roślinne imię chodzi i dlaczego nosi je w całym kraju zaledwie sześć Polek.
W pogoni za oryginalnością i chęcią wyróżnienia swojego dziecka z tłumu rodzice czasami odkrywają prawdziwe językowe perełki, o których większość z nas zapomniała. Oficjalne statystyki rejestrów państwowych co roku przynoszą zestawienia propozycji tak unikalnych, że na pierwszy rzut oka trudno w ogóle uwierzyć, że ktoś wpadł na tak nieszablonowy pomysł. W gąszczu tych językowych ciekawostek kryje się jedno niezwykle rzadkie, leśne imię, które w całym kraju nosi obecnie zaledwie sześć Polek. Choć z jednej strony brzmi ono niesamowicie poetycko i nawiązuje do dzikiego piękna otaczającej nas przyrody, z drugiej u wielu osób budzi natychmiastowe, bardzo żywe skojarzenia z wakacjami, zbieraniem owoców prosto z krzaka i brudnymi rękami umorusanymi fioletowym sokiem. Oryginalne imię dla dziewczynek − leśny sekret ukryty w oficjalnych statystykach Tym zagadkowym imieniem jest Jeżyna. W czasach, gdy na placach zabaw niepodzielnie królują Maje, Julie, Zuzanny czy powracające do łask tradycyjne Antoniny, rodzice Jeżyn postanowili całkowicie zerwać z ogólnie przyjętymi szablonami i podarować córkom tożsamość bliską naturze. Nadanie dziecku imienia pochodzącego od dziko rosnącego, leśnego krzewu to decyzja, która natychmiast wyróżnia dziewczynkę i sprawia, że nikt nie przejdzie obok niej obojętnie. Wibracja i brzmienie tego słowa bez wątpienia mają w sobie mnóstwo naturalnego uroku, świeżości i skojarzeń z ciepłym, pachnącym słońcem latem. Jednak urzędowe statystyki Ministerstwa Cyfryzacji pokazują czarno na białym, że Polacy wciąż podchodzą do tej botanicznej propozycji z ogromną rezerwą. Fakt, że w tak dużym kraju jak nasz żyje zaledwie sześć osób noszących to imię, dobitnie świadczy o tym, jak rzadki i nietypowy jest to wybór. Dla jednych będzie to przejaw niesamowitej kreatywności rodziców, dla innych − odważna decyzja, która rzuca wyzwanie klasycznym trendom. Jeżyna: nietypowe imię i letnie skojarzenia Inspiracje czerpane bezpośrednio z flory i fauny nie są w polskiej tradycji niczym nowym − od lat nikogo nie dziwią przecież popularne Jagody, urocze Kaliny, dostojne Malwiny czy subtelne Róże. Dlaczego więc akurat Jeżyna spotyka się z tak dużym zaskoczeniem i bywa traktowana jako językowy eksperyment? Być może chodzi o skojarzenia, które natychmiast przenoszą nas do wspomnień z dzieciństwa. Większość z nas na hasło „jeżyna” widzi przecież gęste zarośla, letnie słońce i ten charakterystyczny, intensywnie fioletowy sok, którym niemal każde dziecko brudzi sobie dłonie i ubrania podczas wakacyjnych wypraw do lasu. To naturalne, ciepłe skojarzenie sprawia jednak, że imię ma w sobie ogromny ładunek autentyczności i swobody. Wychowanie córki o tak unikalnym imieniu bez wątpienia uczy ją od najmłodszych lat pewności siebie i poczucia własnej wyjątkowości. Jeżyna to propozycja dla osób, które kochają naturę, cenią sobie oryginalność i chcą dać córce imię, które opowiada piękną, letnią historię. Choć na szkolnym korytarzu czy w urzędowych okienkach może ono wywoływać zaskoczenie, dla wielu osób będzie przede wszystkim symbolem wolności i odwagi do życia po swojemu. Zobacz też: Ranking najbardziej obciachowych imion. Nr 2 to wstyd za granicą, ale z nr 5 śmieją się wszyscy w Polsce
Oto ranking najpopularniejszych imion w Polsce. Sprawdź, czy Twoje imię jest na liście
Czy wiesz, że ponad milion Polek nosi to samo imię? A najpopularniejsze męskie imię ma w Polsce prawie 700 tysięcy mężczyzn. Dane z rejestru PESEL pokazują, które imiona od dekad cieszą się największą popularnością. Sprawdź, czy Twoje znalazło się w czołówce.
Moda na imiona zmienia się z każdym pokoleniem, ale niektóre wybory rodziców okazały się ponadczasowe. Choć dziś na porodówkach królują Nikodem, Antoni, Zofia czy Maja, wśród wszystkich żyjących mieszkańców Polski nadal dominują klasyczne imiona nadawane kilkadziesiąt lat temu. Najpopularniejsze imiona żeńskie w Polsce Jeśli masz na imię Anna, należysz do naprawdę licznego grona. Według danych rejestru PESEL to właśnie Anna jest najczęściej spotykanym imieniem w Polsce. Nosi je ponad 1,06 mln kobiet. Oto 10 najpopularniejszych imion żeńskich: Anna – 1 063 756 Katarzyna – 602 473 Małgorzata – 572 065 Maria – 566 955 Agnieszka – 544 965 Ewa – 469 820 Barbara – 467 694 Magdalena – 434 117 Elżbieta – 404 678 Joanna – 401 859 W pierwszej dziesiątce dominują imiona, które święciły triumfy w latach 60., 70. i 80. XX wieku. Są klasyczne, dobrze znane i od pokoleń obecne w niemal każdej polskiej rodzinie. Najpopularniejsze imiona męskie w Polsce Wśród mężczyzn od lat króluje Piotr. To właśnie to imię nosi najwięcej żyjących Polaków. Tuż za nim znalazły się Krzysztof i Tomasz – imiona, które przez wiele lat były jednymi z najczęściej nadawanych chłopcom. Ranking 10 najpopularniejszych imion męskich wygląda następująco: Piotr – 682 516 Krzysztof – 631 898 Tomasz – 533 221 Andrzej – 513 750 Paweł – 502 074 Michał – 492 334 Jan – 462 516 Marcin – 447 274 Jakub – 433 696 Adam – 400 577 Choć dziś wielu rodziców wybiera dla synów Nikodema, Antoniego czy Leona, to minie jeszcze wiele lat, zanim nowe pokolenie zdoła wyprzedzić Piotrów, Krzysztofów czy Tomaszów w ogólnopolskim zestawieniu. Dlaczego ten ranking wygląda inaczej niż lista najpopularniejszych imion dla noworodków? To pytanie zadaje sobie wiele osób. Odpowiedź jest prosta – ranking rejestru PESEL obejmuje wszystkich żyjących mieszkańców Polski, a nie tylko dzieci urodzone w ostatnim roku. Dlatego na czele znajdują się imiona, które były niezwykle modne kilkadziesiąt lat temu. W latach 70. i 80. rodzice najchętniej wybierali Annę, Katarzynę, Piotra czy Krzysztofa. Dziś moda wygląda zupełnie inaczej – na porodówkach dominują Nikodem, Antoni, Jan, Zofia, Maja czy Zuzanna. To pokazuje, jak bardzo zmieniają się trendy. Jedne imiona wracają do łask po wielu latach, inne niemal całkowicie znikają z rankingów. Jedno pozostaje jednak niezmienne – klasyczne imiona wciąż stanowią wizytówkę całych pokoleń Polaków i jeszcze długo nie oddadzą swoich miejsc w rejestrze PESEL. Zobacz także: Dostała osobliwe imię po babci. „Córka wraca do domu z płaczem. Dzieci ją przezywają, bo nie wiedzą, jak je wymówić” Na placach zabaw co drugi chłopiec ma tak na imię. Jest nudne i toporne, ale rodzice nie mogą się powstrzymać Ranking najbardziej obciachowych imion. Nr 2 to wstyd za granicą, ale z nr 5 śmieją się wszyscy w Polsce
Dostała osobliwe imię po babci. „Córka wraca do domu z płaczem. Dzieci ją przezywają, bo nie wiedzą, jak je wymówić”
„Jeszcze kilka miesięcy temu, kiedy ktoś pytał córkę o imię, odpowiadała z dumą. Dziś spuszcza wzrok i mówi je tak cicho, że ledwo można usłyszeć. Kiedy zapytałam, dlaczego to robi, odpowiedziała, że wtedy jest mniejsza szansa, że ktoś zacznie się śmiać. Nigdy nie przypuszczałam, że usłyszę coś takiego od własnego dziecka” – pisze nasza czytelniczka.
Są imiona, które co roku trafiają na szczyty rankingów, i takie, które spotyka się niezwykle rzadko. Nasza czytelniczka świadomie wybrała to drugie rozwiązanie. Chciała, by córka nosiła imię wyjątkowe i pełne rodzinnej historii. Dziś przyznaje, że choć postąpiłaby tak samo, coraz częściej zastanawia się, czy przewidziała wszystkie jego konsekwencje. „Nie wybrałam tego imienia dla oryginalności” Moja córka ma sześć lat i ma na imię Eulalia. To nie był kaprys ani chęć wyróżnienia się za wszelką cenę. Dałam jej to imię po mojej prababci, która była niezwykle ciepłą, dobrą i mądrą kobietą. Dorastałam przy niej i do dziś uważam, że wiele zawdzięczam właśnie jej. Kiedy zaszłam w ciążę, wiedziałam, że jeśli urodzi się dziewczynka, będzie nosić jej imię. Nie przejmowałam się tym, że jest rzadkie albo niemodne. Wydawało mi się wręcz, że kiedy córka dorośnie, będzie dumna z tego, że ma imię z historią i że nie jest jedną z kilku dziewczynek o tym samym imieniu w grupie. „Dzieci nie potrafią go wymówić” Problemy zaczęły się niedługo po rozpoczęciu przedszkola. Dzieci próbowały powtarzać imię córki, ale często je przekręcały. Zamiast Eulalii wołały na nią „Ulala”, „Lala”, „Ala”, a z czasem zaczęły robić to specjalnie, bo wywoływało to śmiech całej grupy. Na początku córka próbowała je poprawiać, ale szybko zrozumiała, że to nic nie daje. Coraz częściej wracała do domu smutna i mówiła, że wolałaby mieć zwykłe imię, takie jak jej koleżanki. Pewnego dnia usłyszałam od niej pytanie, którego chyba żaden rodzic nie chciałby usłyszeć: „Mamo, mogę mówić wszystkim, że mam na imię Ala?”. „Poczułam, jakby ktoś ścisnął mnie za serce” Nie wiedziałam, co odpowiedzieć. Patrzyłam na moje dziecko i miałam wrażenie, że przeprasza mnie za własne imię, choć przecież nie zrobiło nic złego. W jednej chwili wróciły do mnie wszystkie rozmowy z rodziną, kiedy słyszałam, że Eulalia jest zbyt staroświecka i że córka kiedyś będzie miała przez nią pod górkę. Nie żałuję, że wybrałam właśnie to imię. Żałuję tylko, że świat bywa tak mało wyrozumiały wobec tego, co inne. Dzieci nie rodzą się z przekonaniem, że z czyjegoś imienia należy się śmiać. One uczą się tego od otoczenia, a później powielają zachowania, których nikt w porę nie zatrzymał. „Chcę, żeby kiedyś była z niego dumna” Dzisiaj dużo rozmawiam z córką o tym, że wyjątkowość nie jest wadą. Opowiadam jej o prababci, pokazuję stare zdjęcia i tłumaczę, dlaczego właśnie to imię było dla mnie tak ważne. Widzę, że słucha z zainteresowaniem, ale wiem też, że żadne moje słowa nie wymażą przykrości, których doświadcza w przedszkolu. Mam nadzieję, że kiedyś spojrzy na swoje imię zupełnie inaczej. Chciałabym, żeby kojarzyło jej się z rodziną, siłą i piękną historią, a nie z łzami, z którymi dziś wraca do domu. Wierzę, że przyjdzie taki moment, choć jako mama bardzo chciałabym, żeby nie musiała na niego tak długo czekać. Komentarz redakcji Imię Eulalia wywodzi się z języka greckiego. Powstało od słów oznaczających „dobrze mówić” lub „pięknie przemawiać”, dlatego najczęściej tłumaczy się je jako „dobrze mówiąca”, „elokwentna” lub „pięknie się wypowiadająca”. To imię o wielowiekowej tradycji, znane już w czasach wczesnego chrześcijaństwa, choć dziś należy do jednych z najrzadziej nadawanych w Polsce. Z danych rejestru PESEL wynika, że obecnie imię Eulalia nosi 1179 kobiet, a w 2025 roku otrzymały je zaledwie cztery dziewczynki. Dla wielu rodziców to piękne, oryginalne imię z historią, jednak warto pamiętać, że dzieci z nietypowymi imionami mogą częściej spotykać się z pytaniami, przekręcaniem ich imion czy żartami ze strony rówieśników. W takich sytuacjach ogromne znaczenie ma reakcja dorosłych, którzy powinni uczyć dzieci szacunku do odmienności i pokazywać, że czyjeś imię nigdy nie powinno być powodem do wyśmiewania. Zobacz także: W 2025 roku to krótkie imię nadano tylko 15 razy. Kojarzy się z lekturą, którą kocha każdy Polak
To imię jest tak rzadkie, że w Polsce noszą je tylko 3 osoby. Ma 2 litery i spodoba się fanom „Odysei”
Dwie litery, tysiące lat historii i zaledwie trzy osoby noszące je w Polsce. Trudno o bardziej oryginalne imię. Choć większość z nas nigdy nie spotkała osoby o tym imieniu, jego korzenie sięgają starożytnej Grecji i jednej z najsłynniejszych opowieści świata.
W czasach, gdy rodzice szukają krótkich, nietuzinkowych imion, Io mogłoby wydawać się idealnym kandydatem. Jest proste, łatwe do zapamiętania i pełne symboliki. Dlaczego więc niemal nikt nie decyduje się nadać go dziecku? Io – jedno z najkrótszych i najrzadszych imion w Polsce Polskie rankingi najpopularniejszych imion zdominowały Nikodemy, Antoniowie, Zofie czy Zuzanny. Na ich tle Io wygląda jak prawdziwy biały kruk. Według danych rejestru PESEL noszą je zaledwie trzy osoby. To sprawia, że jest jednym z najrzadszych imion występujących w Polsce. Większość ludzi nigdy nie usłyszy go w przedszkolu, szkole czy miejscu pracy. Nic dziwnego – składa się z zaledwie dwóch liter, co samo w sobie czyni je wyjątkowym. Choć wielu osobom może wydawać się nowoczesnym lub wręcz wymyślonym imieniem, jego historia liczy kilka tysięcy lat. Znaczenie i pochodzenie imienia Io Io wywodzi się z mitologii greckiej. Była córką boga rzecznego Inachosa i kapłanką Hery. Według mitu Zeus zakochał się w pięknej Io, a chcąc ukryć romans przed zazdrosną Herą, zamienił ją w białą jałówkę. To jednak nie zakończyło jej cierpień. Hera szybko odkryła podstęp i zesłała na Io bąka, który zmuszał ją do nieustannej wędrówki po świecie. Jej losy należą do najbardziej znanych opowieści greckiej mitologii. Wędrówka Io prowadziła przez Europę, Azję i Egipt, gdzie – według mitu – odzyskała ludzką postać. Stała się również przodkinią wielu greckich bohaterów. Choć nie jest bohaterką „Odysei”, osoby interesujące się twórczością Homera i mitologią grecką doskonale znają jej historię. To właśnie dlatego Io może spodobać się miłośnikom starożytności i antycznych opowieści. Dlaczego rodzice prawie go nie wybierają? Io ma wiele zalet. Jest krótkie, łatwe do zapisania i praktycznie nie da się go przekręcić. W dodatku brzmi bardzo nowocześnie, mimo że powstało tysiące lat temu. Być może właśnie ta niezwykła krótkość sprawia jednak, że wielu rodziców podchodzi do niego z rezerwą. Dwie litery mogą wydawać się zbyt nietypowe, a część osób nie wie nawet, jak poprawnie je wymówić. Nie pomaga też fakt, że w Polsce imię to jest niemal nieznane i nie funkcjonuje w codziennym użyciu. Mimo to Io ma w sobie coś, czego brakuje wielu współczesnym imionom – jest naprawdę niepowtarzalne. W świecie, w którym na placach zabaw spotykamy po kilku Antków, Janków czy Zosiach, osoba nosząca imię Io z pewnością nie zginęłaby w tłumie. Być może właśnie dlatego za kilka lat stanie się kolejnym zapomnianym imieniem, które rodzice odkryją na nowo. Historia pokazuje, że moda na imiona potrafi zataczać zaskakujące koło. Czytaj także: Każdy z nas zna osobę o tym imieniu. Jest drętwe i bez wyrazu, a rodzice wciąż uparcie je nadają W 2025 roku to krótkie imię nadano tylko 15 razy. Kojarzy się z lekturą, którą kocha każdy Polak Na placach zabaw co drugi chłopiec ma tak na imię. Jest nudne i toporne, ale rodzice nie mogą się powstrzymać
To imię brzmi jak wymysł nowobogackich, a znane było już w starożytności. Oznacza „porządek”
Brzmi nowocześnie, egzotycznie, a dla niektórych wręcz jak wymyślone. Tymczasem to jedno z najstarszych imion, jakie przetrwały do naszych czasów. Co więcej, jego znaczenie jest wyjątkowo piękne i od wieków kojarzy się z harmonią oraz ładem.
Niektóre imiona wracają do łask po wielu latach. Rodzice szukają dziś oryginalnych, ale jednocześnie zakorzenionych w historii. Właśnie dlatego coraz częściej można usłyszeć imię Kosma. Choć kończy się na literę „a”, w Polsce od wieków jest imieniem męskim. Skąd się wzięło i co oznacza? Znaczenie i pochodzenie imienia Kosma Kosma wywodzi się z greckiego imienia Kosmas, które z kolei pochodzi od słowa kosmos. Dziś większości osób kojarzy się ono przede wszystkim z wszechświatem, jednak w starożytnej Grecji miało nieco inne znaczenie. Oznaczało przede wszystkim „porządek”, „ład”, „harmonię” oraz „dobry układ rzeczy”. Dopiero później tym samym słowem zaczęto określać uporządkowany wszechświat. To właśnie dlatego imię Kosma można interpretować jako „człowieka wprowadzającego porządek”, „tego, który ceni harmonię” albo po prostu „uporządkowanego”. Jest krótkie, charakterystyczne i wyróżnia się na tle najpopularniejszych polskich imion. Jednocześnie wielu rodziców zwraca uwagę na jego miękkie brzmienie. Niektórych zaskakuje także końcówka „-a”, która w języku polskim zwykle występuje w imionach żeńskich. Kosma należy jednak do niewielkiej grupy męskich imion zakończonych właśnie tą literą – podobnie jak Barnaba, Bonawentura czy Kuba. Historia i popularność imienia Kosma w Polsce Choć dziś wiele osób uważa Kosmę za nowoczesny wynalazek, imię ma historię liczącą ponad dwa tysiące lat. Było znane już w starożytności, a do jego rozpowszechnienia przyczynili się święci Kosma i Damian – bracia, którzy według tradycji byli lekarzami i bezinteresownie pomagali chorym. W Kościele katolickim są patronami lekarzy, farmaceutów i osób wykonujących zawody medyczne. W Polsce przez długie lata Kosma należał do imion rzadko spotykanych. Dopiero w ostatnich kilkunastu latach zaczął stopniowo zyskiwać na popularności. Rodzice coraz częściej wybierają krótkie, oryginalne imiona o klasycznym rodowodzie, a Kosma idealnie wpisuje się w ten trend. Jest nietuzinkowy, ale jednocześnie ma długą historię i dobrze udokumentowane pochodzenie. Dzięki temu wyróżnia się bez wrażenia przesadnej ekstrawagancji. Ciekawostki o imieniu Kosma Jedną z największych ciekawostek jest to, że słowo „kosmos”, od którego pochodzi imię, pierwotnie nie oznaczało przestrzeni pełnej gwiazd. Dla starożytnych Greków najważniejszy był właśnie porządek i harmonia, a wszechświat nazwano „kosmosem”, ponieważ postrzegano go jako doskonale uporządkowaną całość. Kosma należy również do grona męskich imion, które często bywają mylnie uznawane za żeńskie ze względu na końcówkę „-a”. Mimo to od wieków funkcjonuje jako imię męskie i nie budzi wątpliwości w rejestrach stanu cywilnego. Choć nadal nie jest tak popularny jak Antoni, Jan czy Nikodem, z roku na rok wybiera go coraz więcej rodziców. Wielu z nich szuka imienia krótkiego, łatwego do zapamiętania i wyróżniającego się, ale jednocześnie zakorzenionego w historii. Kosma doskonale spełnia wszystkie te warunki. Łączy starożytne pochodzenie z nowoczesnym brzmieniem, a jego znaczenie – „porządek”, „ład” i „harmonia” – sprawia, że trudno przejść obok niego obojętnie. Zobacz także: Dostał nietypowe imię po pradziadku, przez co koledzy mu dokuczają. „Syn mówi, że zniszczyłam mu życie. Ma dopiero 9 lat” To imię dla dziewczynki zyskuje w Polsce rzesze wielbicieli. Brzmi jak melodie z rzymskich uliczek, a pachnie słońcem Italii Córka Michała Wiśniewskiego ma imię, które oznacza&#8230; „bób”. Nic dziwnego, że nosi je mniej niż 100 kobiet
Każdy z nas zna osobę o tym imieniu. Jest drętwe i bez wyrazu, a rodzice wciąż uparcie je nadają
To imię nosi ponad milion Polek. Choć jego historia sięga czasów biblijnych, dla wielu stało się symbolem przewidywalności. Mimo to wciąż nie brakuje rodziców, którzy wybierają je dla swoich córek.
Dla jednych to ponadczasowa klasyka. Dla innych – imię tak powszechne, że straciło już swój wyjątkowy charakter. W końcu imię Anna to najbardziej rozpowszechnione kobiece imię w Polsce. W rejestrze PESEL figuruje ponad 1 063 756 Ann. To liczba, która robi wrażenie. Oznacza, że niemal każdy z nas ma w rodzinie, wśród znajomych albo współpracowników jakąś Annę. Przez dziesięciolecia imię to było synonimem dobrego, bezpiecznego wyboru. Rodzice cenili je za prostotę, elegancję i uniwersalność. Dlaczego imię Anna od pokoleń nie wychodzi z mody? Niektóre imiona są modne przez kilka lat, a później odchodzą w zapomnienie. Anna jest wyjątkiem. Od pokoleń utrzymuje się w ścisłej czołówce i dziś pozostaje najczęściej spotykanym żeńskim imieniem w Polsce. Coraz częściej słychać jednak głosy, że właśnie ta wszechobecność stała się jego największym problemem. Wiele osób uważa, że Anna przestała się wyróżniać. Stała się imieniem tak dobrze znanym, że dla części przyszłych rodziców wydaje się po prostu zbyt przewidywalna. Mimo to, jak podaje Ministerstwo Cyfryzacji, w 2025 roku imię Anna nadano aż 1147 razy. Fenomen Anny trudno porównać z jakimkolwiek innym imieniem. Przez dziesiątki lat trafiała do dziewczynek niezależnie od zmieniających się trendów. Nie przeszkodziły jej ani kolejne fale zachwytu Juliami, Zofiami czy Majami. Powód jest prosty. Anna należy do tych imion, które pasują niemal do każdego nazwiska, są łatwe do wymówienia w wielu językach i od razu budzą skojarzenia z klasyką. To wybór bezpieczny – trudno wyobrazić sobie sytuację, w której brzmiałby niepoważnie czy wyszedł z użycia. Jednocześnie właśnie ta zachowawczość sprawia, że część rodziców rezygnuje z niego już na starcie. Coraz częściej chcą, by imię ich dziecka było jedyne w grupie przedszkolnej, a nie kolejnym powtórzeniem znanego od pokoleń schematu. Znaczenie i pochodzenie imienia Anna Popularność Anny nie jest przypadkowa. To jedno z najstarszych imion używanych do dziś. Wywodzi się z języka hebrajskiego od słowa Channah, które oznacza „łaskę”, „wdzięk” lub „pełną łaski”. Do Europy trafiło dzięki tradycji biblijnej. Święta Anna, matka Maryi i babcia Jezusa, od wieków jest jedną z najbardziej czczonych świętych w chrześcijaństwie. To właśnie religijne znaczenie sprawiło, że imię rozpowszechniło się niemal w całej Europie i przez stulecia pozostawało symbolem szacunku, dobroci oraz rodzinnego ciepła. Być może właśnie dlatego Anna tak skutecznie opiera się zmieniającym się modom. Choć jedni uważają ją za zbyt pospolitą, inni widzą w niej ponadczasową elegancję. Jest prosta, klasyczna i nie próbuje na siłę zwracać na siebie uwagi. Czy to wada? To już kwestia gustu. Jedno jest jednak pewne – trudno znaleźć drugie imię, które przez tyle pokoleń cieszyłoby się równie niesłabnącą popularnością. Zobacz także: Rodzice nadają to krępujące imię na potęgę, bo nie wiedzą, co oznacza. Jak dziecko się dowie, będzie mu wstyd W 2025 roku to krótkie imię nadano tylko 15 razy. Kojarzy się z lekturą, którą kocha każdy Polak Na placach zabaw co drugi chłopiec ma tak na imię. Jest nudne i toporne, ale rodzice nie mogą się powstrzymać
W 2025 roku to krótkie imię nadano tylko 15 razy. Kojarzy się z lekturą, którą kocha każdy Polak
Jestem pewna, że nie tylko ja widzę oczami wyobraźni czerwone domki w szwedzkim miasteczku i paczkę nierozłącznych przyjaciół, gdy słyszę to imię. Od pokoleń kojarzy się z jedną z najbardziej lubianych lektur dzieciństwa. Mimo tego w 2025 roku otrzymało je zaledwie 15 dziewczynek.
Niektóre imiona znikają z rankingów, choć trudno odmówić im uroku. Tak właśnie stało się z Lisą. Jest krótkie, łatwe do wymówienia niemal w każdym języku i ma piękne znaczenie, ale polscy rodzice wybierają je niezwykle rzadko. Dlaczego? Lisa – imię, które większość Polaków zna z „Dzieci z Bullerbyn” Są imiona, które natychmiast wywołują konkretne skojarzenia. W przypadku Lisy dla wielu Polaków odpowiedź jest tylko jedna – „Dzieci z Bullerbyn” Astrid Lindgren. To właśnie Lisa była narratorką jednej z najpopularniejszych książek dziecięcych, od dziesięcioleci obecnej na listach szkolnych lektur. Dla wielu osób to uosobienie beztroskiego dzieciństwa. Wakacyjne przygody, zabawy z rodzeństwem i sąsiadami, życie blisko natury i świat, w którym największym problemem było wymyślenie kolejnej zabawy. Nic dziwnego, że imię Lisa budzi ciepłe emocje i nostalgię. Paradoks polega jednak na tym, że sympatia do książkowej bohaterki wcale nie przekłada się na popularność imienia. Według danych Ministerstwa Cyfryzacji w 2025 roku nadano je tylko 15 dziewczynkom, co czyni je jedną z największych nisz wśród krótkich żeńskich imion. Znaczenie i pochodzenie imienia Lisa Choć wielu osobom wydaje się samodzielnym imieniem, Lisa najczęściej uznawana jest za formę wywodzącą się od Elżbiety. Korzenie sięgają języka hebrajskiego, a pierwotne znaczenie to „Bóg jest moją przysięgą” lub „Bóg jest obfitością”. W krajach skandynawskich, niemieckojęzycznych czy anglojęzycznych Lisa od dawna funkcjonuje jako pełnoprawne imię. Jest proste, melodyjne i łatwe do zapamiętania, dlatego przez lata cieszyło się dużą popularnością. W Polsce nigdy nie zrobiło jednak furory. Wielu osobom nadal bardziej kojarzy się z zagraniczną bohaterką książki niż z imieniem, które można nadać własnej córce. Co ciekawe, niektórzy mylą je również z angielskim słowem „Lisa”, znanym z popkultury, lub traktują jako zdrobnienie od Elizy czy Elżbiety. Tymczasem w wielu krajach od dawna funkcjonuje ono samodzielnie. Dlaczego rodzice o nim zapomnieli? Moda na imiona zmienia się z pokolenia na pokolenie. Dziś rodzice chętnie wybierają zarówno klasyczne Zofie i Heleny, jak i nowoczesne Mai, Poliny czy Laury. Lisa wydaje się pozostawać gdzieś pomiędzy tymi trendami. Nie jest ani tradycyjnie polska, ani na tyle egzotyczna, by przyciągała uwagę osób szukających oryginalności. A szkoda, bo ma wiele zalet. Jest krótkie, eleganckie, międzynarodowe i praktycznie nie wymaga zdrabniania. Dodatkowo niesie ze sobą wyjątkowo ciepłe skojarzenia z książką, na której wychowało się kilka pokoleń Polaków. Być może właśnie dlatego Lisa ma szansę jeszcze wrócić do łask. Historia pokazuje, że wiele zapomnianych imion po latach przeżywa drugą młodość. A to, co dziś wydaje się rzadkością, za kilka lat może znów znaleźć się na listach najczęściej wybieranych imion dla dziewczynek. Zobacz także: Na placach zabaw co drugi chłopiec ma tak na imię. Jest nudne i toporne, ale rodzice nie mogą się powstrzymać To imię to plaga w przedszkolach. Jest nudne i bez wyrazu, a rodzice wciąż uparcie nazywają tak dziewczynki Dostał nietypowe imię po pradziadku, przez co koledzy mu dokuczają. „Syn mówi, że zniszczyłam mu życie. Ma dopiero 9 lat”
Rodzice nadają to krępujące imię na potęgę, bo nie wiedzą, co oznacza. Jak dziecko się dowie, będzie mu wstyd
To imię kojarzy się z elegancją, siłą i historią starożytnego Rzymu. Niewielu rodziców zdaje sobie jednak sprawę, że jego pierwotne znaczenie jest zaskakująco dosłowne i dziś dla wielu może brzmieć wręcz zabawnie.
Imię Cezary nie należy dziś do ścisłej czołówki najczęściej nadawanych imion dla chłopców, ale wciąż regularnie pojawia się w urzędach stanu cywilnego. Wielu rodziców wybiera je ze względu na dostojne brzmienie i skojarzenia z historią. Mało kto zastanawia się jednak nad jego prawdziwym znaczeniem, a to może naprawdę zaskoczyć. Znaczenie i pochodzenie imienia Cezary Imię Cezary wywodzi się z łacińskiego Caesarius, które oznaczało „należący do Cezara” lub „związany z rodem Cezarów”. Samo nazwisko Caesar ma jednak znacznie starsze korzenie i według najbardziej rozpowszechnionej teorii pochodzi od łacińskiego słowa caesaries, oznaczającego gęste, bujne włosy. To właśnie dlatego wielu językoznawców tłumaczy pierwotne znaczenie imienia Cezary jako „owłosiony”, „długowłosy” lub „ten, który ma bujną czuprynę”. Dziś może to wywoływać uśmiech, bo współcześnie mało kto spodziewa się, że dostojnie brzmiące imię ma tak przyziemną etymologię. Istnieją również inne hipotezy dotyczące pochodzenia nazwiska Caesar, jednak to właśnie związek z łacińskim caesaries jest najczęściej przywoływany w słownikach imion i opracowaniach językoznawczych. Historia i popularność imienia Cezary w Polsce Do Polski imię Cezary trafiło za pośrednictwem tradycji chrześcijańskiej. Przez wieki nie należało do najczęściej nadawanych, jednak było obecne w wielu krajach Europy dzięki kultowi świętych noszących to imię. Największą popularność w Polsce zdobyło w drugiej połowie XX wieku. Wielu dorosłych Cezarych urodziło się właśnie w latach 70. i 80. Dziś rodzice wybierają je znacznie rzadziej niż Nikodema, Antoniego czy Jana, ale wciąż nie zniknęło z list nadawanych imion. Przyciąga klasycznym brzmieniem, łatwą wymową i ponadczasowym charakterem. To przykład imienia, które nie poddaje się chwilowym modom. Nie jest ani przesadnie popularne, ani całkowicie zapomniane, dzięki czemu wielu rodziców postrzega je jako bezpieczny i elegancki wybór. Ciekawostki o imieniu Cezary Największą ciekawostką pozostaje jego etymologia. Dla współczesnego odbiorcy określenie „gęstowłosy” czy „owłosiony” może wydawać się dość zabawne, zwłaszcza że z takim znaczeniem raczej nie kojarzy się dostojne imię Cezary. W czasach starożytnego Rzymu bujna fryzura była jednak symbolem młodości, zdrowia i urody, dlatego nie miało ono żadnego negatywnego wydźwięku. Imię nosiło wielu świętych i duchownych, a jego prestiż wzmacniały skojarzenia z rzymskim rodem Cezarów. W Polsce jest rozpoznawalne również dzięki znanym osobom ze świata kultury, sportu i mediów, co sprawia, że kolejne pokolenia rodziców wciąż biorą je pod uwagę przy wyborze imienia dla syna. Choć dziś niewiele osób wie, że Cezary oznacza „tego o bujnych włosach”, ta nieoczywista etymologia pokazuje, jak bardzo przez wieki zmienia się sposób, w jaki odbieramy imiona. To, co dla starożytnych było komplementem, współcześnie stało się przede wszystkim ciekawostką językową. Czytaj także: Dostał nietypowe imię po pradziadku, przez co koledzy mu dokuczają. „Syn mówi, że zniszczyłam mu życie. Ma dopiero 9 lat” To imię dla dziewczynki zyskuje w Polsce rzesze wielbicieli. Brzmi jak melodie z rzymskich uliczek, a pachnie słońcem Italii To jedno z najrzadszych imion dla dziewczynek w Polsce. Jest delikatne i pachnie jak lato w Prowansji
Na placach zabaw co drugi chłopiec ma tak na imię. Jest nudne i toporne, ale rodzice nie mogą się powstrzymać
Rodzice chcą, żeby ich dzieci się wyróżniały. Problem w tym, że coraz częściej nadają im... dokładnie to samo imię. Efekt? Na placach zabaw i w przedszkolach robi się coraz bardziej monotonnie.
Jeszcze nigdy wybór rodziców nie był aż tak zgodny. Choć mówi się o potrzebie indywidualizmu i wyjątkowości, statystyki pokazują coś zupełnie innego. Coraz więcej dzieci nosi dokładnie to samo imię, a wielu rodziców nawet nie zastanawia się, czy za kilka lat ich syn nie będzie jednym z pięciu Nikodemów w klasie. Nikodem to nowa Julia? Rodzice zakochali się w jednym imieniu Trudno znaleźć dziś przedszkole, szkołę czy osiedlowy plac zabaw, na którym nie bawi się przynajmniej jeden Nikodem. W wielu grupach jest ich dwóch, trzech, a czasem nawet więcej. Według danych Ministerstwa Cyfryzacji tylko w 2025 roku imię to otrzymało 5772 chłopców, co dało mu pierwsze miejsce w rankingu najczęściej nadawanych imion. To zaskakujące, bo jeszcze kilkanaście lat temu Nikodem uchodził za wybór nietuzinkowy. Brzmiał elegancko, nieco staroświecko i wyróżniał się na tle wszechobecnych Kacprów, Jakubów czy Michałów. Dziś sytuacja całkowicie się odwróciła. Paradoks polega na tym, że rodzice, którzy chcą nadać dziecku imię wyjątkowe, często wybierają dokładnie to samo co tysiące innych rodzin. Nie wszystkim podoba się również jego brzmienie. Dla jednych jest dostojne i klasyczne, inni określają je jako ciężkie, toporne, a nawet pozbawione lekkości. Mimo to jego popularność nie słabnie. Wydaje się, że raz rozpoczęta moda żyje już własnym życiem. Dlaczego Nikodem stał się tak popularny? Popularność imion rzadko jest przypadkiem. Socjologowie od lat zwracają uwagę, że rodzice zwykle wybierają to, co wydaje się jednocześnie modne i bezpieczne. Nikodem idealnie wpisuje się w ten schemat. Jest dobrze znany, ma długą historię, nie budzi kontrowersji, a jednocześnie jeszcze do niedawna nie był spotykany na każdym kroku. Dziś działa już jednak efekt kuli śnieżnej. Skoro imię pojawia się wśród znajomych, w mediach społecznościowych czy rankingach popularności, kolejne osoby nabierają przekonania, że to najlepszy wybór. W efekcie moda sama się napędza. To ciekawy paradoks naszych czasów. Z jednej strony rodzice chcą, by ich dzieci były wyjątkowe i wyróżniały się z tłumu. Z drugiej – bardzo często wybierają dokładnie te same rozwiązania co wszyscy inni. W przypadku Nikodema widać to wyjątkowo wyraźnie. Znaczenie i pochodzenie imienia Nikodem Popularność nie zmienia jednak faktu, że Nikodem ma niezwykle ciekawe pochodzenie. Wywodzi się z greckiego imienia Nikodemos, które powstało z połączenia dwóch słów: nike oznaczającego „zwycięstwo” oraz demos – „lud”. Najczęściej tłumaczy się je jako „ten, który zwycięża dla ludu” albo „zwycięzca ludu”. Imię znane było już w starożytności. W tradycji chrześcijańskiej szczególne miejsce zajmuje święty Nikodem – faryzeusz, który według Ewangelii prowadził rozmowy z Jezusem i uczestniczył w przygotowaniu jego ciała do pochówku. To właśnie dzięki tej historii imię przetrwało kolejne stulecia i trafiło do wielu europejskich krajów. Choć jego znaczenie jest szlachetne, dziś coraz częściej mówi się o nim przede wszystkim w kontekście rekordowej popularności. Dla jednych Nikodem pozostaje pięknym, ponadczasowym imieniem. Dla innych stał się symbolem rodzicielskiej ostrożności i dowodem na to, że nawet w tak osobistej decyzji, jak wybór imienia dla dziecka, bardzo łatwo ulec modzie. Czy to oznacza, że Nikodem jest złym wyborem? Niekoniecznie. Warto jednak pamiętać, że za kilka lat w jednej klasie może siedzieć kilku chłopców noszących właśnie to imię. A przecież wybierając imię dla dziecka, wielu rodziców marzy o tym, by było ono naprawdę wyjątkowe. Zobacz także: To imię to plaga w przedszkolach. Jest nudne i bez wyrazu, a rodzice wciąż uparcie nazywają tak dziewczynki Dostał nietypowe imię po pradziadku, przez co koledzy mu dokuczają. „Syn mówi, że zniszczyłam mu życie. Ma dopiero 9 lat” Ranking najbardziej obciachowych imion. Nr 2 to wstyd za granicą, ale z nr 5 śmieją się wszyscy w Polsce
To imię to plaga w przedszkolach. Jest nudne i bez wyrazu, a rodzice wciąż uparcie nazywają tak dziewczynki
Wybór idealnego imienia dla wyczekiwanej córeczki to jeden z pierwszych, a zarazem najważniejszych sprawdzianów kreatywności, przed jakimi stają przyszli rodzice. Choć nie brakuje pięknych, nietuzinkowych i dźwięcznych propozycji, na polskich porodówkach wciąż rządzi przewidywalna rutyna.
Sezon na zapisy do żłobków i przedszkoli w pełni, a wraz z nim jak bumerang powraca temat, który spędza sen z powiek niejednej wychowawczyni na etapie podpisywania szafek i wieszaków w szatni. Każdy, kto choć raz przekroczył próg współczesnej placówki edukacyjnej, doskonale zna ten moment, kiedy na zawołanie jednej z dziewczynek odwraca się natychmiast pięć innych główek. Prawdziwą plagą i symbolem totalnego braku oryginalności stało się imię, które od dobrych kilkunastu lat nie schodzi z najwyższych miejsc oficjalnych rankingów popularności w naszym kraju. Mowa o Julii, czyli imieniu, które kiedyś kojarzyło się z wielką, romantyczną literaturą i niezwykłą klasą, a dziś stało się tak powszechne, masowe i oklepane, że straciło cały swój pierwotny urok. Rodzice wciąż jednak uparcie nazywają tak swoje maluchy, zupełnie nie myśląc o tym, jak wielką monotonię fundują swoim pociechom w ich dorosłym i rówieśniczym życiu. To podejście idealnie pokazuje, jak bardzo jako społeczeństwo boimy się wychodzić przed szereg i jak chętnie ulegamy masowym trendom, nawet jeśli są one już do bólu nudne i całkowicie pozbawione jakiegokolwiek wyrazu. Dlaczego imię Julia stało się tak popularne w Polsce? Żyjemy w kulturze, która z jednej strony uwielbia podkreślać indywidualizm, a z drugiej niezwykle mocno trzyma się bezpiecznych i sprawdzonych schematów, co widać idealnie przy analizie państwowych statystyk dotyczących nadawania imion. Kiedy na przełomie wieków Julia zaczęła piąć się w górę zestawień, wielu rodziców uważało to za powiew świeżości, nowoczesności oraz odejście od tradycyjnych, twardych imion z czasów PRL. Sukces ten podbiła popkultura, piękne ekranizacje filmowe oraz melodie, które nucił cały kraj, przez co w głowach tysięcy przyszłych matek zakorzeniła się wizja delikatnej, eterycznej dziewczynki. Prawda jest jednak taka, że ten ogromny boom trwa już zdecydowanie zbyt długo, a dawna elegancja bezpowrotnie utonęła w morzu identycznie nazwanych koleżanek z piaskownicy. Zamiast rozejrzeć się wokół i dostrzec, że świat poszedł do przodu, Polacy masowo i bezrefleksyjnie powielają ten sam wybór, kierując się zasadą, że skoro u sąsiadki brzmi to ładnie, to u nas też się sprawdzi. W efekcie otrzymujemy pokolenie dziewczynek, które od najmłodszych lat muszą funkcjonować w świecie z doklejonymi pierwszymi literami nazwisk, by ktokolwiek w grupie potrafił je od siebie odróżnić. Znaczenie i pochodzenie imienia Julia Choć współczesna popularność tego imienia bywa męcząca, to pod względem historycznym kryje ono w sobie niezwykle fascynującą, antyczną opowieść. Julia to imię o rodowodzie rzymskim, które pierwotnie oznaczało po prostu kobietę należącą do potężnego i szlachetnego patrycjuszowskiego rodu Juliuszów, z którego wywodził się sam Juliusz Cezar. Językoznawcy wskazują, że samo słowo wywodzi się najprawdopodobniej od greckiego określenia oznaczającego osobę o burzy miękkich, kędzierzawych i falistych włosów, lub też nawiązuje bezpośrednio do rzymskiego boga Jowisza, niosąc ze sobą boskie i promienne znaczenie. Tradycja przypisuje Julii cechy osoby niezwykle wrażliwej, obdarzonej wielką intuicją, a zarazem dumnej i posiadającej silny, wewnętrzny kompas moralny. Szkoda, że ta piękna symbolika i dystyngowany charakter zostały dziś nieco rozmyte przez statystyki, które zamieniły arystokratyczne imię w masowy produkt. Jak wybrać ładne i oryginalne imię dla dziewczynki? Zamiast bezmyślnie powielać utarte wzorce i decydować się na opcje z pierwszej dziesiątki najpopularniejszych, warto poświęcić chwilę i poszukać alternatyw, które zachwycą swoim brzmieniem i charakterem. Nasz język oraz bogata historia oferują całą masę przepięknych, tradycyjnych imion, które od lat pozostają niesłusznie zapomniane, a które posiadają w sobie ogromną klasę i wspaniałą energię. Warto pamiętać, że oryginalność wcale nie musi oznaczać wybierania imion obcych, trudnych do wymówienia czy wręcz dziwacznych, które mogłyby narazić dziecko na śmieszność w przyszłości. Kluczem do sukcesu jest znalezienie złotego środka, czyli imienia, które brzmi dumnie, ma piękne znaczenie, pasuje do nazwiska, a jednocześnie nie jest masowym produktem spotykanym na każdym kroku. Odwaga w podejmowaniu takich decyzji sprawi, że nasza córka otrzyma od nas w prezencie wspaniałą wizytówkę, która pomoże jej budować silną osobowość od najmłodszych lat. Zobacz też: Ranking najbardziej obciachowych imion. Nr 2 to wstyd za granicą, ale z nr 5 śmieją się wszyscy w Polsce
Dostał nietypowe imię po pradziadku, przez co koledzy mu dokuczają. „Syn mówi, że zniszczyłam mu życie. Ma dopiero 9 lat”
Wybierając imię dla dziecka, rodzice często kierują się... sercem. Jedni stawiają na modne propozycje, inni chcą uhonorować bliską osobę. Nasza czytelniczka była przekonana, że robi coś pięknego, nadając synowi imię po ukochanym pradziadku. Nie przypuszczała, że po kilku latach będzie słuchać od dziewięciolatka bardzo bolesnych słów.
Coraz więcej rodziców wraca dziś do dawnych, tradycyjnych imion. Choć wiele z nich przeżywa renesans, nie wszystkie są równie dobrze przyjmowane przez rówieśników. Czasem wystarczy jedno przezwisko, by dziecko zaczęło postrzegać własne imię jako problem. „To był mój ukochany dziadek” Kiedy byłam w ciąży, od razu wiedziałam, że jeśli urodzi się chłopiec, będzie miał na imię Wacław. Tak miał na imię mój dziadek, a dla mojego syna – pradziadek. Był cudownym człowiekiem: spokojnym, mądrym i bardzo ciepłym. Rodzina próbowała mnie przekonać, żebym wybrała coś bardziej współczesnego. Nie chciałam słuchać. Byłam pewna, że daję synowi piękne, dostojne imię i kawałek rodzinnej historii. Przez pierwsze lata wszystko było w porządku. Problemy zaczęły się w szkole. Koledzy zaczęli wołać na syna „dziadek-Wacek”, „dziadziuś-Wacuś”. Na początku udawał, że go to nie rusza. Kilka tygodni temu, niedługo przed zakończeniem roku, wrócił ze szkoły zapłakany. Powiedział, że nienawidzi swojego imienia i że zniszczyłam mu życie. Błagał, żebym przeniosła go do innej szkoły albo zmieniła mu imię. Ma dopiero dziewięć lat, a ja poczułam się tak, jakby ktoś ścisnął mnie za serce. „Nie wiem, co mu odpowiedzieć” Tłumaczę mu, dlaczego wybraliśmy właśnie to imię. Opowiadam o pradziadku, pokazuję zdjęcia, przypominam, ile miłości było w tej decyzji. On słucha, ale potem pyta tylko: „Mamo, dlaczego nie mogłem mieć na imię jak inni?”. Nie wiem, co odpowiedzieć. Coraz częściej zastanawiam się, czy nie powinnam była posłuchać rodziny. Wiem, że dzieci bywają okrutne i że za kilka lat może spojrzy na swoje imię zupełnie inaczej. Dziś jednak widzę przede wszystkim jego smutek i poczucie, że jest inny. Mam nadzieję, że kiedyś zrozumie, że daliśmy mu nie tylko imię, lecz także piękną pamiątkę po człowieku, którego bardzo kochaliśmy. A może powinnam jednak pomyśleć o zmianie imienia? Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Komentarz redakcji Rodzice wybierający tradycyjne imiona często kierują się sentymentem i chęcią podtrzymania rodzinnych tradycji. Warto jednak pamiętać, że to dziecko będzie nosiło dane imię na co dzień i może doświadczać z tego powodu różnych reakcji otoczenia. Najważniejsze jest, by wspierać dziecko i reagować na dokuczanie ze strony rówieśników. Z czasem wiele osób zaczyna doceniać wyjątkowość swojego imienia, ale w okresie szkolnym potrzebują przede wszystkim zrozumienia i poczucia, że rodzice stoją po ich stronie. Zobacz także: Ranking najbardziej obciachowych imion. Nr 2 to wstyd za granicą, ale z nr 5 śmieją się wszyscy w Polsce To jedno z najpopularniejszych imion PRL, dziś kojarzy się z panią ze sklepu. Obciach je nadawać To hiszpańskie imię brzmi jak najpiękniejsza melodia. Polscy rodzice coraz częściej wybierają je dla córek
To imię dla dziewczynki zyskuje w Polsce rzesze wielbicieli. Brzmi jak melodie z rzymskich uliczek, a pachnie słońcem Italii
Choć narodziło się w starożytnym Rzymie, dziś szturmem podbija serca nowoczesnych rodziców nad Wisłą. Ta zjawiskowa propozycja brzmi niczym melodyjna piosenka nucona w wąskich toskańskich uliczkach, a do tego niesie w sobie niesamowitą energię gorącego, włoskiego słońca.
Moda na imiona dla dzieci zmienia się w zaskakującym tempie, a współcześni rodzice coraz częściej szukają dla swoich pociech propozycji, które łączą w sobie oryginalność z nienaganną klasą i międzynarodowym brzmieniem. To imię dla dziewczynki zyskuje w Polsce rzesze wielbicieli, udowadniając, że szukamy alternatywy dla niezwykle popularnych od lat Julii, Zuzann czy Mai. Brzmi jak melodie z rzymskich uliczek, a pachnie słońcem Italii, dzięki czemu natychmiast wyróżnia się w tłumie i przywodzi na myśl najpiękniejsze śródziemnomorskie wakacje. Polacy zakochali się w tym włoskim imieniu Mowa o zjawiskowym imieniu Liwia, które szturmem wdziera się do rankingów najchętniej wybieranych imion w naszym kraju i zbiera niemal wyłącznie pozytywne opinie. Jeszcze do niedawna uważane za rzadkie i egzotyczne, dziś staje się synonimem nowoczesności oraz doskonałego gustu młodych matek i ojców. Co ciekawe, jego siła tkwi w tym, że mimo swojego starożytnego, południowego rodowodu, brzmi w języku polskim niezwykle naturalnie, miękko i nie sprawia najmniejszych problemów w codziennej wymowie czy odmianie. Rodzice, którzy decydują się na to rozwiązanie, często podkreślają, że szukali czegoś, co z jednej strony nie jest tak powszechne jak tradycyjne imiona z pierwszych miejsc zestawień, a z drugiej strony nie brzmi pretensjonalnie ani obco. Liwia idealnie wpisuje się w tę niszę, oferując idealny balans między oryginalnością a klasycznym pięknem, które nigdy się nie zdezaktualizuje. Niezwykłe znaczenie i pochodzenie imienia Liwia Aby w pełni zrozumieć fenomen tego imienia, trzeba cofnąć się w czasie o setki lat i przenieść myślami do potężnego, starożytnego Rzymu, skąd bezpośrednio się wywodzi. To nie jest kolejny nowoczesny wymysł popkultury, lecz imię z bogatą historią, noszone dumnie przez rzymskie matrony oraz arystokratki z potężnego rodu Liwiuszy. Według językoznawców pochodzi ono bezpośrednio od łacińskiego słowa oznaczającego kogoś o bardzo jasnej, wręcz porcelanowej cerze, co w dawnych czasach było jednoznacznym symbolem szlachectwa oraz wysokiego statusu społecznego. Noszenie tego imienia oznaczało dumę, godność i elegancję, które do dziś są wyczuwalne w każdym jego dźwięku. W astrologii uważa się, że dziewczynki obdarowane tym imieniem wyrastają na kobiety o silnym charakterze, niezwykłej intuicji oraz wielkiej potrzebie niezależności, co idealnie pasuje do współczesnego wizerunku pewnej siebie dziewczyny. Wielką zaletą imienia Liwia jest również ogromna łatwość tworzenia uroczych, ciepłych zdrobnień, które brzmią niezwykle miękko w odniesieniu do małego dziecka, zachowując jednocześnie swoją pełną powagę w dorosłym życiu. Od malutkiej Liwki, Liwusi czy Liwki, aż po dostojną, dorosłą Liwię - to imię rośnie razem z dzieckiem i doskonale dopasowuje się do każdego etapu jego rozwoju. Jak wybrać idealne imię dla córeczki? Podczas poszukiwań tego jedynego, idealnego imienia warto pamiętać o kilku fundamentalnych zasadach, które uchronią nas przed późniejszymi rodzicielskimi wyrzutami sumienia. Przede wszystkim należy sprawdzić, jak wybrane imię współgra z nazwiskiem dziecka, ponieważ zbyt egzotyczne połączenia mogą w przyszłości brzmieć nieco karykaturalnie i przysparzać maluchowi niepotrzebnych trudności w szkole. Liwia ze względu na swoją prostą konstrukcję i klasyczne samogłoski doskonale komponuje się z większością popularnych polskich nazwisk, dodając im lekkości i niepowtarzalnego uroku. Dobrze jest również przeanalizować znaczenie danej propozycji oraz jej historyczny kontekst, aby przekazać dziecku piękną opowieść o tym, dlaczego akurat te słowa będą towarzyszyć mu przez całe dorosłe życie. Warto zaufać własnej intuicji i nie ulegać ślepo chwilowym modom, ale szukać rozwiązań, które mają w sobie ponadczasową magię. Liwia bez wątpienia taką magię posiada, niosąc ze sobą obietnicę energii, radości i słońca, których tak bardzo potrzebujemy w naszej polskiej, często szarej rzeczywistości. Wybierając to imię dla swojej małej księżniczki, dajemy jej nie tylko piękny znak rozpoznawczy, ale też wyjątkową opowieść o rzymskiej sile i włoskiej radości życia, która będzie ją inspirować na każdym kroku. Zobacz też: To jedno z najrzadszych imion dla dziewczynek w Polsce. Jest delikatne i pachnie jak lato w Prowansji
Córka Michała Wiśniewskiego ma imię, które oznacza... „bób”. Nic dziwnego, że nosi je mniej niż 100 kobiet
Niektóre imiona zachwycają brzmieniem, ale ich znaczenie potrafi naprawdę zaskoczyć. Tak jest z imieniem Fabienne, które nosi córka Michała Wiśniewskiego i Mandaryny. Choć kojarzy się z francuską elegancją, jego historia sięga starożytnego Rzymu i... rośliny, którą wielu z nas się zajada: bobu.
Wybór imienia dla dziecka coraz częściej jest podyktowany nie tylko modą, ale także jego oryginalnością i historią. Rodzice szukają imion, które wyróżniają się na tle najpopularniejszych propozycji, a jednocześnie dobrze brzmią również za granicą. Do takich bez wątpienia należy Fabienne – imię rzadkie w Polsce, ale od lat cenione we Francji i krajach francuskojęzycznych. Co oznacza i dlaczego w naszym kraju spotyka się je tak sporadycznie? Znaczenie i pochodzenie imienia Fabienne Fabienne to żeńska forma imienia Fabian. Wywodzi się od łacińskiego nazwiska rodowego Fabius, należącego do jednego z najbardziej znanych rodów starożytnego Rzymu. Nazwa ta pochodzi od łacińskiego słowa faba, oznaczającego „bób”. Choć współcześnie może to budzić uśmiech, w starożytności bób był jedną z najważniejszych roślin uprawnych i symbolem dobrobytu oraz płodności. Osoby należące do rodu Fabiuszów prawdopodobnie zajmowały się jego uprawą lub handlem. Z czasem znaczenie dosłowne zeszło na dalszy plan, a imię zaczęło być kojarzone przede wszystkim z wielowiekową tradycją i szlachetnym pochodzeniem. Największą popularność zdobyło we Francji, gdzie do dziś uchodzi za eleganckie, subtelne i bardzo kobiece. Historia i popularność imienia Fabienne w Polsce W Polsce Fabienne pozostaje prawdziwą rzadkością. Z danych rejestru PESEL wynika, że noszą je tylko 83 kobiety, dlatego większość osób nigdy nie spotkała nikogo o tym imieniu. Znacznie bardziej znana jest jego męska forma – Fabian, która od lat znajduje się wśród wybieranych imion dla chłopców. Fabienne nie zdobyła podobnej popularności, prawdopodobnie dlatego, że brzmi bardzo francusko i przez wiele lat była postrzegana jako zbyt egzotyczna. Większą rozpoznawalność imię zyskało dzięki Marcie Mandrykiewicz i Michałowi Wiśniewskiemu. Wokalista zespołu Ich Troje nadał je swojej córce urodzonej w 2003 roku. Był to jeden z pierwszych momentów, gdy wielu Polaków usłyszało je po raz pierwszy. Ciekawostki o imieniu Fabienne Fabienne ma wiele odpowiedników w różnych językach. We Włoszech spotkamy formę Fabiana, w Hiszpanii Fabiana, a w krajach anglojęzycznych najczęściej używana jest właśnie żeńska forma Fabian lub Fabienne, choć zdecydowanie rzadziej niż we Francji. Imię kojarzy się przede wszystkim z Francją, dlatego często przypisuje się mu cechy takie jak elegancja, dobry gust i wyrafinowanie. Jest także łatwe do wymówienia w wielu językach, co dla części rodziców stanowi dodatkowy atut. Do najpopularniejszych zdrobnień należą Fabi, Fabiś, Fabka czy Fabiśka, choć w praktyce wiele osób używa pełnej formy imienia. Jak odbierane jest imię Fabienne? Fabienne uchodzi za imię oryginalne, ale jednocześnie klasyczne. Nie jest tak ekstrawaganckie jak wiele nowych, zagranicznych propozycji, a przy tym wyróżnia się na tle najczęściej nadawanych imion w Polsce. Osoby słyszące je po raz pierwszy zwykle zwracają uwagę na jego francuskie brzmienie i elegancję. Dopiero później odkrywają, że jego etymologia prowadzi do zaskakującego znaczenia – „bobu”. Paradoksalnie to właśnie ta nieoczywista historia sprawia, że Fabienne pozostaje jednym z najbardziej intrygujących żeńskich imion, jakie można dziś spotkać w Polsce. Czytaj też: To jedno z najrzadszych imion dla dziewczynek w Polsce. Jest delikatne i pachnie jak lato w Prowansji
To jedno z najrzadszych imion dla dziewczynek w Polsce. Jest delikatne i pachnie jak lato w Prowansji
Niektóre imiona przyciągają uwagę historią, inne rodzinną tradycją. Są jednak i takie, które urzekają samym brzmieniem. Gdy słyszymy „Lawenda”, przed oczami stają fioletowe pola, ciepły wiatr i letnie popołudnia. To propozycja dla rodziców, którzy marzą o imieniu delikatnym, a zarazem naprawdę niepowtarzalnym.
To imię, którego nie usłyszycie w piaskownicy czy szkolnej ławce. Jest tak unikalne, że budzi wątpliwości, czy w ogóle można nadać je dziecku. Jednocześnie jest piękne i niepowtarzalne. Skąd pochodzi imię Lawenda? Lawenda wywodzi się od nazwy znanego od wieków pachnącego kwiatu. Sama nazwa rośliny ma łacińskie korzenie i jest wiązana ze słowem lavare – „myć”, ponieważ lawenda była dawniej używana do kąpieli i pielęgnacji. Jako imię niesie więc skojarzenia z czystością, spokojem i harmonią. Imię Lawenda: czy można nadać je dziecku? Polskie przepisy dopuszczają nadawanie imion nietypowych, o ile nie są one ośmieszające ani nie wskazują jednoznacznie na inną płeć. Skoro w użyciu funkcjonują już takie kwiatowe imiona jak Jagoda, Malina czy Jaśmina, Lawenda również może zostać zaakceptowana przez kierownika urzędu stanu cywilnego. Ostateczna decyzja zawsze należy jednak do urzędu. Co sprawia, że Lawenda tak zachwyca? To imię jest miękkie w brzmieniu i pełne pozytywnych skojarzeń. Wyróżnia się na tle najpopularniejszych imion, a jednocześnie pozostaje łatwe do wymówienia i zapamiętania. Ciekawostki o imieniu Lawenda Lawenda od stuleci symbolizuje spokój, wierność i domowe ciepło; Zapach lawendy jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych aromatów na świecie; Motyw lawendy od lat pojawia się w literaturze, kosmetyce i sztuce, stając się symbolem lata i Prowansji. Imię Lawenda to jedno z najrzadszych imion w Polsce. Według danych Ministerstwa Cyfryzacji w rejestrze PESEL są tylko 2 kobiety o tym imieniu. Być może Lawenda nigdy nie trafi do czołówki rankingów. Dla wielu rodziców właśnie to będzie jej największym atutem – pozostanie imieniem wyjątkowym, subtelnym i pełnym pięknych skojarzeń. Zobacz także: To kultowe imię z lat 70. to ukryty klejnot. W zeszłym roku nazwano tak tylko 14 dziewczynek To najbardziej wstydliwe imiona dla dziewczynek. Z pozycji nr 3 śmieją się nawet w przedszkolach Ranking najbardziej obciachowych imion. Nr 2 to wstyd za granicą, ale z nr 5 śmieją się wszyscy w Polsce
To męskie imię działa jak finansowa klątwa. Nadaj je synowi, a jego portfel zawsze będzie pusty
Niewielu rodziców zdaje sobie sprawę, że niektóre imiona, choć brzmią niezwykle szlachetnie i wręcz anielsko, w świecie finansów działają jak klątwa, która odpycha powodzenie. Istnieje jedno konkretne, popularne w Polsce męskie imię, które według ezoteryków i badaczy niesie ze sobą specyficzną, materialną blokadę.
Gabriel to imię, które na pierwszy rzut oka ma same zalety. Kojarzy się z biblijnym archaniołem, posłańcem dobrych wiadomości, istotą pełną światła, gracji i uduchowienia. Rodzice wybierający je dla swojego syna często wyobrażają sobie chłopca wrażliwego, utalentowanego artystycznie, o nienagannych manierach. I rzeczywiście, pod wieloma względami to imię obdarza swojego właściciela niesamowitą intuicją, empatią oraz darem zjednywania sobie ludzi. Gabriel potrafi czarować słowem, ma wielkie serce i rzadko kiedy przechodzi obojętnie obok cudzego nieszczęścia. Znaczenie imienia Gabriel − anielskie brzmienie i ukryta pułapka Gdzie zatem tkwi haczyk, przed którym tak głośno ostrzegają astrologowie? Otóż ta ogromna wrażliwość i oderwanie od twardej, ziemskiej rzeczywistości mają swoją bardzo wysoką cenę w świecie finansów. Gabriel z założenia żyje w sferze idei, emocji i duchowości, przez co kwestie materialne traktuje jako coś wtórnego, a wręcz niegodnego większej uwagi. Dla małego dziecka to urocza cecha, ale dla dorosłego mężczyzny, który musi utrzymać rodzinę i zarządzać domowym budżetem, bywa to początkiem ogromnych problemów. Tradycyjne znaczenie tego imienia wywodzi się od słów oznaczających męża Bożego lub wojownika, ale w kontekście współczesnego kapitalizmu ten wojownik rzadko walczy o stan swojego konta bankowego. Finanse w horoskopie imion − dlaczego portfel Gabriela często bywa pusty? Analizując predyspozycje finansowe zapisane w imionach, eksperci od numerologii zwracają uwagę na to, jak konkretne wibracje wpływają na codzienne decyzje biznesowe. W przypadku Gabriela mamy do czynienia z permanentnym rozproszeniem energii materialnej. Dorosły mężczyzna o tym imieniu rzadko kiedy ma instynkt do robienia interesów. Nawet jeśli los uśmiechnie się do niego i zarobi większą gotówkę, pieniądze przeciekają mu przez palce w zastraszającym tempie. Nie chodzi tu o ordynarną rozrzutność czy hazard, ale raczej o absolutny brak pragmatyzmu i skłonność do finansowego idealizmu. Gabriel potrafi pożyczyć ostatnie oszczędności ledwo znanemu koledze, zainwestować w projekt z góry skazany na porażkę tylko dlatego, że urzekła go piękna idea, albo rzucić stabilną, dobrze płatną pracę na etacie dla niepewnego, artystycznego marzenia. W jego świecie pojęcie oszczędzania na czarną godzinę, zakładania lokat czy analizowania domowych wydatków praktycznie nie istnieje. Żyje chwilą, wierząc, że jakoś to będzie. Niestety, w dorosłym życiu taka postawa bardzo szybko generuje długi, niespłacone karty kredytowe i wieczny stres związany z brakiem płynności finansowej. To właśnie z tego powodu Gabriel bywa nazywany przez ezoteryków imieniem o wibracji finansowej klątwy. Jak wybrać imię dla chłopca, by zapewnić mu sukces materialny? Czy to oznacza, że rodzice spodziewający się syna powinni całkowicie wykreślić Gabriela ze swojej listy? Wszystko zależy od tego, jakie priorytety stoją za naszymi wychowawczymi wyborami. Jeśli pragniemy wychować artystę, filozofa, człowieka o głębokim wnętrzu, który nade wszystko ceni relacje z ludźmi − to imię będzie strzałem w dziesiątkę. Jeśli jednak zależy nam na tym, by syn twardo stąpał po ziemi, potrafił budować stabilność materialną i z łatwością osiągał sukcesy w biznesie, warto poszukać alternatyw o silniejszej, bardziej przyziemnej strukturze energetycznej. Wybierając imię dla chłopca, warto zbalansować jego anielskie brzmienie z twardą rzeczywistością. Imiona oparte na silnych wibracjach, takie jak chociażby Aleksander czy Maksymilian, znacznie częściej idą w parze z sukcesem finansowym i umiejętnością pomnażania majątku. Gabriel, choć zachwyca swoją elegancją, wymaga od rodziców ogromnej pracy wychowawczej w przyszłości. Od najmłodszych lat trzeba będzie uczyć takiego chłopca szacunku do pieniądza, podstaw przedsiębiorczości i trudnej sztuki odmawiania innym. W przeciwnym razie anielska natura Gabriela może sprawić, że jego portfel przez większość życia będzie świecił pustkami, a on sam będzie musiał stale liczyć na finansową pomoc ze strony najbliższych. Zobacz też: To imię dla dziewczynki królowało w PRL. Dziś to obciach nazwać tak córkę
To kultowe imię z lat 70. to ukryty klejnot. W zeszłym roku nazwano tak tylko 14 dziewczynek
Obecne trendy wśród imion są bezlitosne – od dłuższego czasu prym wiodą Zofie, Maje i Natalie. Chociaż te klasyki mają w sobie mnóstwo uroku, to powtarzalność sprawia, że część z nas zaczyna tęsknić za czymś bardziej unikalnym. Prawdziwe perełki kryją się na samych końcach rankingów, gdzie królują imiona zapomniane, a jednocześnie posiadające wspaniałą historię. Przykładem takiego ukrytego klejnotu jest piękne, melodyjne imię, które w zeszłym roku nadano w Polsce zaledwie czternaście razy.
Imieniem, które przeżywa obecnie drastyczny spadek popularności, jest Jolanta. Współczesne statystyki pokazują, że ten dawny hit całkowicie zniknął z radaru młodych rodziców. A szkoda. Tajemnicze pochodzenie i urocze znaczenie imienia Jolanta Historia Jolanty sięga XIII wieku, kiedy to imię pojawiło się na polskich ziemiach w pierwotnej formie Jolenta. Etymologia tego słowa przenosi nas bezpośrednio do starożytnej Grecji. Badacze językowi wskazują, że powstało ono z połączenia dwóch greckich słów: ion, oznaczającego fiołek, oraz anthos, czyli kwiat. Jolanta to w dosłownym tłumaczeniu kwiat fiołka, co nadaje temu imieniu niezwykle subtelny, poetycki i romantyczny charakter. Noszenie imienia, które bezpośrednio nawiązuje do tak skromnego, a zarazem pięknego elementu przyrody, od wieków kojarzyło się z elegancją i wdziękiem. W średniowieczu chętnie wybierały je rody królewskie i magnackie, co zapewniło mu stałe miejsce w polskiej tradycji. Cechy charakteru i wyjątkowa osobowość Jolanty Zgodnie z dawnymi księgami imion i tradycyjną numerologią, kobiety noszące imię Jolanta wyróżniają się wyjątkową osobowością. Przypisuje się im ogromną wrażliwość, empatię oraz niezwykle silną intuicję, która pomaga im w budowaniu trwałych relacji z ludźmi. Fiołek w nazwie zobowiązuje − Jolanty bywają z natury osobami skromnymi, ale posiadającymi ogromną siłę wewnętrzną i determinację. Nie lubią narzucać się otoczeniu, wolą działać w ciszy i realizować swoje cele z dala od blasku jupiterów. Charakteryzuje je wierność własnym zasadom oraz silna potrzeba niesienia pomocy innym, przez co często realizują się w zawodach związanych z psychologią, pedagogiką czy medycyną. Dodatkowo uważa się, że to imię oznaczające artystyczną duszę, miłość do sztuki, literatury i piękna przyrody. To połączenie delikatności z ogromnym intelektem i życiową mądrością sprawia, że osoba o tym imieniu staje się wspaniałą towarzyszką na całe życie. Warto przywrócić dawną sławę Jolancie Spadek popularności Jolanty z tysięcy nadań w latach 70. i 80. do zaledwie czternastu w zeszłym roku to fascynujące zjawisko socjologiczne. Wiele osób uważa, że imiona z okresu PRL-u potrzebują po prostu czasu, aby powrócić do łask, tak jak stało się to z Antonim czy Stanisławem. Wybór tak rzadkiego imienia dla córeczki to genialna alternatywa dla rodziców, którzy szukają oryginalności, pięknego znaczenia i subtelności jednocześnie. Jolanta brzmi dumnie, klasycznie i dorośle, a zarazem oferuje mnóstwo uroczych, miękkich zdrobnień, takich jak Jola, Jolaśka, Jolka czy Joleczka. Powracanie do dawnych imion to piękny ukłon w stronę naszej historii i tradycji, a mała dziewczynka o imieniu Jola z pewnością będzie wyróżniać się w tłumie rówieśników swoją wyjątkowością. Zobacz też: To hiszpańskie imię brzmi jak najpiękniejsza melodia. Polscy rodzice coraz częściej wybierają je dla córek
To imię brzmi światowo i jest znane w całej Europie. Polscy rodzice wybierają je bardzo ostrożnie
Imię Luca od lat należy do najpopularniejszych imion we Włoszech i jest doskonale znane w wielu krajach Europy. W Polsce jego historia wygląda jednak zupełnie inaczej. Choć brzmi nowocześnie, jest krótkie i łatwe do wymówienia, wciąż pozostaje bardzo rzadkim wyborem.
Luca to włoska forma imienia Łukasz. Wywodzi się od łacińskiego imienia Lucas, które oznacza „pochodzący z Lukanii” – historycznej krainy na południu Włoch. Często wskazuje się również na związek z łacińskim słowem lux, czyli „światło”, dlatego imię bywa interpretowane jako „niosący światło”. Jest krótkie, melodyjne i bardzo charakterystyczne. Nic dziwnego, że od lat cieszy się ogromną popularnością we Włoszech, a także w Szwajcarii, Austrii czy Niemczech. Imię Luca w Polsce nadal pozostaje rzadkością Choć zagraniczne imiona zyskują u nas coraz większą popularność, Luca wciąż nie przebił się do głównego nurtu. Z danych Ministerstwa Cyfryzacji wynika, że w 2025 roku otrzymało je tylko 13 chłopców. To pokazuje, że polscy rodzice nadal znacznie chętniej wybierają klasyczne odpowiedniki lub inne modne imiona. Nawet osoby, którym podoba się włoskie brzmienie, często decydują się na Łukasza albo wybierają zupełnie inne krótkie imiona, takie jak Leon, Jan czy Adam. Dlaczego Luca podoba się rodzicom? Imię ma wiele zalet. Jest krótkie, łatwe do zapisania i praktycznie tak samo wymawia się je w wielu językach. To sprawia, że dobrze sprawdza się również poza Polską, co dla wielu rodziców ma dziś duże znaczenie. Luca wyróżnia się też na tle najpopularniejszych polskich imion. Nie brzmi staroświecko, ale nie jest również wymyślne czy trudne. Łączy prostotę z międzynarodowym charakterem, dlatego często trafia na listy imion rozważanych przez rodziców szukających czegoś mniej oczywistego. We Włoszech to klasyka, u nas – wybór dla odważnych To, co we Włoszech nikogo nie dziwi, w Polsce wciąż przyciąga uwagę. Luca nadal jest imieniem, które wyróżnia się na tle rodzimych propozycji i może budzić pytania o jego pochodzenie. Jednocześnie trudno uznać je za ekstrawaganckie. Jest dobrze znane dzięki kulturze, sportowi i popkulturze, a jego wymowa nie sprawia problemów. Być może właśnie dlatego co roku znajduje kilkunastu zwolenników także w Polsce. Czy Luca ma szansę stać się modny? Moda na imiona zmienia się bardzo szybko. Jeszcze kilkanaście lat temu mało kto spodziewał się powrotu Ignacego, Antoniego czy Franciszka. Nie można więc wykluczyć, że w przyszłości większą popularność zdobędą także krótkie imiona inspirowane językiem włoskim. Na razie Luca pozostaje jednak propozycją dla rodziców, którzy chcą postawić na coś oryginalnego. Skoro w całym 2025 roku otrzymało je tylko 13 chłopców, jest duża szansa, że dziecko o tym imieniu będzie jedynym Lucą w swojej klasie. Zobacz także: To hiszpańskie imię brzmi jak najpiękniejsza melodia. Polscy rodzice coraz częściej wybierają je dla córek To religijne imię będzie przebojem w 2027 roku. Ma tylko 3 litery i kojarzy się z misiem Pokaż mi swoje imię, a powiem ci, ile masz lat. Mody z metryki nie da się ukryć
To najbardziej wstydliwe imiona dla dziewczynek. Z pozycji nr 3 śmieją się nawet w przedszkolach
Wybór imienia dla córeczki to jeden z najbardziej ekscytujących momentów dla przyszłych rodziców, ale też droga pełna pułapek. Choć każda mama marzy o imieniu wyjątkowym, opinie otoczenia bywają bezlitosne. Niektórych imion lepiej unikać za wszelką cenę.
Obok modnych klasyków, takich jak Julia, Zuzanna czy Antonina, istnieje grupa imion żeńskich, które wywołują śmiech, kpiny i wstyd. Te imiona zdecydowanie zyskały opinię niefortunnych. Zobacz, jakie pozycje znalazły się w tym zestawieniu i dlaczego wywołują tyle negatywnych emocji. Lista imion dla dziewczynek, które źle się kojarzą Oto subiektywne zestawienie stworzone na podstawie najczęstszych opinii i burzliwych dyskusji, jakie rodzice toczą na forach i w mediach społecznościowych: 1. Grażyna i Karyna (ofiary internetowych memów i stereotypów) Imię Grażyna, choć stworzone przez Adama Mickiewicza i niosące piękne znaczenie, stało się w sieci synonimem starszej, narzekającej osoby. Z kolei Karyna to w internetowym slangu określenie dziewczyny o wątpliwym guście. Te krzywdzące stereotypy sprawiły, że młodzi rodzice panicznie boją się dawać te imiona swoim córkom, by nie narażać ich na śmieszność. 2. Kunegunda i Genowefa (tradycyjne klasyki uważane za zbyt toporne) Te dawniej szanowane imiona lądują na samych końcach rankingów, bo brzmią ciężko i archaicznie. Współcześni rodzice wolą imiona miękkie i melodyjne, dlatego Kunegunda czy Genowefa są dziś powszechnie uznawane za zbyt poważne i przytłaczające dla małego dziecka. 3. Dżesika i Nikola (hity z telenowel, z których śmieją się nawet w przedszkolach) Pozycja numer trzy to klasyczny przykład tego, jak fascynacja zachodnią popkulturą z przełomu wieków obróciła się przeciwko rodzicom. Fonetyczny zapis obcych imion oraz zapożyczenia z amerykańskich seriali są przez wielu Polaków uznawane za synonim złego gustu. Szczególnie niefortunne jest połączenie tych imion z bardzo tradycyjnym polskim nazwiskiem. 4. Hermenegilda (zapomniany potworek językowy) Choć to imię o bogatej historii, współczesny język potraktował je niezwykle surowo. Hermenegilda brzmi dla większości Polaków tak kuriozalnie, że jej nadanie bywa oceniane jako skrajna lekkomyślność i robienie dziecku krzywdy na całe życie. 5. Samanta i Pamela (klimat lat 90. spychany dziś na margines) Te imiona, niegdyś uważane za szczyt luksusu i światowości, bardzo szybko straciły swój pierwotny urok i dziś są przykładami przaśności. Dorosłe Pamele i Samanty często czują się nieswojo w otoczeniu rówieśniczek o bardziej klasycznych imionach. Jak mądrze wybrać imię dla córki i uniknąć społecznego odrzucenia? Wybierając imię dla swojej córeczki, warto pamiętać, że trendy bywają niezwykle ulotne, a to, co dzisiaj znajduje się na samym szczycie rankingu, za dwadzieścia lat może trafić na podobną listę społecznych kontrowersji. Najważniejsze jest zachowanie zdrowego rozsądku, umiaru oraz dbałość o to, by imię współgrało z nazwiskiem i nie stało się dla dziewczynki niepotrzebnym ciężarem w dorosłym życiu. Opinie ludzi bywają surowe i pełne uprzedzeń, ale ostateczna decyzja zawsze powinna opierać się na trosce o przyszłość dziecka, a nie na ślepym podążaniu za chwilową modą. Zobacz też: Ranking najbardziej obciachowych imion. Nr 2 to wstyd za granicą, ale z nr 5 śmieją się wszyscy w Polsce
Ten 5-literowy hit lat 70. dziś budzi mieszane uczucia. Chłopcy nie chcą tego imienia
W PRL to imię było prawdziwym hitem, a szczególnie mocno wybrzmiewało w latach 70. Dziś jednak trudno znaleźć rodziców, którzy wpisują je na listę swoich faworytów. Marek coraz częściej kojarzy się raczej z wujkiem, sąsiadem po pięćdziesiątce albo kolegą taty niż z małym chłopcem. W 2025 roku nadano je w Polsce tylko 157 razy.
Są imiona, które mocno kojarzą się z konkretnym pokoleniem. W przypadku Marka to skojarzenie jest wyjątkowo silne. Dla wielu osób to jedno z tych imion, które natychmiast przywołują obraz mężczyzny urodzonego w latach 60. albo 70. Nie bez powodu – właśnie wtedy Marek był w Polsce wyjątkowo popularny. Chociaż wiele imion z czasów PRL wraca do łask, zwykle są to te, które zdążyły już nabrać szlachetnego, „retro” charakteru. Marek wciąż jeszcze tkwi gdzieś pomiędzy – nie jest ani dość nowoczesny, ani wystarczająco oldschoolowy, by młodzi rodzice zobaczyli w nim modny klasyk. W 2025 roku tylko 157 chłopców dostało to imię To najlepiej pokazuje, jak bardzo zmieniła się moda. Według aktualnych danych w 2025 roku imię Marek nadano w Polsce 157 chłopcom, co dało mu miejsce dopiero w drugiej setce rankingu. Dla porównania – jeszcze na początku XXI wieku było nadawane znacznie częściej, a w samym 2000 roku otrzymało je ponad 1000 chłopców. Potem z roku na rok zaczęło osuwać się w dół. To nie znaczy, że Marek zniknął z Polski. Wręcz przeciwnie – to nadal jedno z najbardziej rozpoznawalnych męskich imion. Problem w tym, że dziś prawie nikt nie widzi w nim imienia dla niemowlaka. Co oznacza imię Marek? Ma rzymskie korzenie Marek to imię pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od rzymskiego imienia Marcus, które wiąże się z bogiem wojny Marsem. Najczęściej tłumaczy się je jako „należący do Marsa”, „poświęcony Marsowi” albo „mężczyzna wojowniczy”. To ciekawe, bo znaczenie imienia brzmi naprawdę mocno i klasycznie. Ma w sobie historię, tradycję i bardzo solidne korzenie – dokładnie to, czego część rodziców szuka dziś w imionach dla chłopców. A jednak w przypadku Marka sama etymologia nie wystarcza, by przywrócić mu dawny blask. Dlaczego Marek przestał podobać się rodzicom? Powód jest dość prosty – to imię bardzo mocno „osiadło” w jednym pokoleniu. Dla dzisiejszych trzydziesto- i czterdziestolatków Marek to często imię wujka, szwagra, nauczyciela WF-u, kierownika z pracy albo sąsiada z bloku. Nie ma w nim świeżości, którą mają dziś Leon, Ignacy, Franciszek czy Nikodem. Zmienił się też sam styl wybierania imion. Rodzice chętnie sięgają po imiona albo bardzo klasyczne i „odświeżone”, albo nowocześniejsze, bardziej miękkie w brzmieniu. Marek wpada pomiędzy te dwa światy. Nie brzmi ani modnie, ani egzotycznie, ani szczególnie retro. Dla wielu jest po prostu zbyt zwyczajny i zbyt mocno zakorzeniony w realiach PRL. To imię zna każdy, ale mało kto chce je dziś nadać synowi Marek ma wszystko, by uchodzić za solidny klasyk – jest krótkie, łatwe, rozpoznawalne i ma mocną historię. Problem w tym, że wciąż ciągnie się za nim bardzo konkretne pokoleniowe skojarzenie. Dziś nie brzmi jak imię małego chłopca, tylko raczej dorosłego mężczyzny, którego wszyscy już kiedyś poznali. Czy to się może zmienić? Niewykluczone. Moda na imiona lubi zataczać koło, a to, co dziś wydaje się „wujkowe”, za kilka lat może wrócić jako stylowy klasyk. Na razie jednak wszystko wskazuje na to, że Marek pozostaje jednym z tych dawnych hitów PRL, które Polacy świetnie znają, ale coraz rzadziej wybierają dla swoich dzieci. Czytaj też: Pokaż mi swoje imię, a powiem ci, ile masz lat. Mody z metryki nie da się ukryć To religijne imię będzie przebojem w 2027 roku. Ma tylko 3 litery i kojarzy się z misiem To hiszpańskie imię brzmi jak najpiękniejsza melodia. Polscy rodzice coraz częściej wybierają je dla córek
Ranking najbardziej obciachowych imion. Nr 2 to wstyd za granicą, ale z nr 5 śmieją się wszyscy w Polsce
Decyzja o imieniu dla dziecka potrafi wywołać prawdziwą burzę i podzielić najbliższą rodzinę na dwa zwalczające się obozy. Obok nieśmiertelnych klasyków i nowoczesnych, międzynarodowych hitów istnieje grupa imion, która budzi w przestrzeni publicznej skrajne emocje, i to nie tylko w Polsce, ale i za granicą. Tych imion zdecydowanie lepiej unikać.
Przedstawiamy ranking najbardziej obciachowych imion w Polsce, który powstał na podstawie opinii rodziców na forach i w grupach internetowych. Sprawdź, jakie popularne imiona dla dzieci znalazły się na celowniku internautów, dlaczego budzą tak duże kontrowersje i które z nich mogą okazać się językową pułapką podczas zagranicznych wakacji. Lista najbardziej obciachowych imiona 1. Janusz i Grażyna (ikony epoki PRL-u) To imiona, które w latach 70. i 80. cieszyły się ogromnym szacunkiem. Dzisiaj, w dobie internetowych memów, stały się niestety synonimem przaśności i specyficznego stylu życia. Internauci często uznają je za szczyt przestarzałego podejścia, przez co młodzi rodzice omijają je szerokim łukiem, obawiając się rówieśniczych żartów w szkole i kłopotów w dorosłości. 2. Aneta (niewinna klasyka, która jest wstydem za granicą) Ta klasyczna pozycja ląduje wysoko w rankingach kontrowersji ze względu na fonetyczną pułapkę językową. Po włosku i hiszpańsku słowo „aneta” brzmi bardzo podobnie do potocznego lub zdrobniałego określenia kaczki („anatra” to po włosku kaczka). W Szwecji podobne słowo − „anka” − dosłownie oznacza kaczkę. 3. Brajan i Dżesika (spolszczone wersje zagranicznych hitów) To prawdopodobnie najbardziej polaryzująca grupa w całej historii polskich porodówek. Zapisywanie zachodnich imion w sposób dosłowny i fonetyczny jest często uznawane za przejaw kiczu. W opinii publicznej te imiona od lat kojarzą się z pragnieniem bycia światowym na siłę. 4. Adolf (ofiara historii i skojarzeń językowych) Choć to tradycyjne imię o pięknej etymologii, współczesny język i historia potraktowały je bezlitośnie. Adolf wywołuje jednoznaczne, mroczne skojarzenia historyczne. Nadanie takiego imienia dziecku w dzisiejszych czasach jest uznawane za skrajną lekkomyślność. 5. Kevin i Vanessa (dawne hity ze szklanych ekranów, z których śmieją się wszyscy) Pozycja numer pięć to klasyczny przykład syndromu fascynacji zachodnią popkulturą lat 90. Zapożyczenia z amerykańskich telenowel zestawione z bardzo tradycyjnymi, typowo polskimi nazwiskami o przyrodniczym lub wiejskim rodowodzie dają efekt, z którego kpią internetowi komentatorzy. Połączenie zagranicznego imienia z tradycyjnym nazwiskiem brzmi dla wielu nienaturalnie i pretensjonalnie. Wnioski dla rodziców szukających idealnego imienia Wybierając imię dla swojej pociechy, warto pamiętać, że trendy bywają niezwykle ulotne, a to, co dzisiaj znajduje się na szczycie popularności, za dwadzieścia lat może trafić na podobną listę kontrowersji. Najważniejsze jest zachowanie zdrowego rozsądku, umiaru oraz dbałość o to, by imię nie stało się dla dziecka ciężarem w dorosłym życiu. Opinie w sieci (a także w rodzinie!) bywają surowe, ale ostateczna decyzja zawsze należy do rodziców, którzy kierują się wyłącznie miłością i dobrem swojego malucha. Zobacz też: 100 lat temu tak wołano na dzieci: dziś nikt by się nie odważył. TOP 14 imion dla dziewczynek i chłopców