Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-05-30T07:16:07.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: „Myślałam, że teściowa upilnuje wnuczkę na odpuście. Zmroziło mnie po tym, co mała przyniosła do domu”
items: „Bratowa zignorowała moją prośbę i na wesele przyszła z rozwrzeszczanymi dziećmi. Pożałowała”
items: „Mój 5-latek na weselu nie dostał posiłku. Państwo młodzi uznali, że będzie wyjadać od rodziców”
items: Ten komunijny zwyczaj z czasów PRL był oznaką miłości do dziecka. Dziś to hańba dla rodziców
items: Zaskocz swoje dorosłe dziecko. Te życzenia na Dzień Dziecka wzruszą największego twardziela
items: W tym kraju Dzień Dziecka jest dwa razy w roku. Polskie dzieci mogą tylko pozazdrościć
items: Te życzenia na Dzień Dziecka rozczulą każdego malucha i nastolatka. Krótkie, nawet do SMS-a
items: „Wychowujemy pokolenie dzieci na łańcuchu. Sytuacja z komunii najlepszym dowodem”
items: „Synowa zrobiła z wnuczki starą maleńką. Wypacykowała ją jak do cyrku, nawet ksiądz się śmiał”
items: „Na wesele zaprosili mojego mopsa, a dzieci siostry musiały zostać z nianią. Popieram ten trend”
items: „Syn dostał śmieszną sumkę na komunię od chrzestnej. Gorzko zemściłam się na tej chytrusce”
items: Dziadkowie uwielbiają ten dziwny komunijny zwyczaj. „Teściowa mentalnie została w PRL”
items: Nie laurka, nie kwiatek. Te podziękowania od dzieci zrobią furorę wśród nauczycieli i wychowawców
items: Przyszła na wesele z przedszkolakiem i niemowlęciem. Panna młoda: „Co za bezczelność”
items: „Wnukowi na komunię damy modlitewnik zamiast gotówki. Od spełniania zachcianek są rodzice”
items: „Miałam 8 lat, kiedy mnie okradli”. Czy rodzice mają prawo zabrać dziecku pieniądze z komunii?
items: Pozwoliła córce przygotować upominki dla gości komunijnych. Babcia nie miała skrupułów: „Cyrk dla nowobogackich”
items: Nowy trend: pospleciny zamiast komunii. Rodzice nie kupują medalików, tylko wisiorki z dębem
items: „Nie chcę oglądać twarzy Twojego dziecka na lodówce”. Goście kpią z tego komunijnego trendu
items: „Córka nie idzie do komunii, więc zabieram ją do Disneylandu. Reakcja teściowej mnie zmiażdżyła”
items: Szokujące zaproszenie ślubne: „Burek mile widziany, Natalka i Ignaś zostają w domu”
items: „Teściowa mówi, że zniszczyłam córce komunię. Popłakała się, gdy zobaczyła Tosię, i wygarnęła, że robię z dziecka pośmiewisko”
items: „Dałam chrześnicy 1000 zł na komunię, a wyszłam głodna. Za taką kasę oczekuję łososia albo polędwicy, a nie bladego rosołku”
items: „Kuzynka zaprosiła mnie na wesele bez dzieci. I tak pójdę z Antosiem, od jednego dziecka nie zbiednieje”
items: Ile się daje na chrzciny jako gość w 2026? Tyle włóż w kopertę od dziadków, chrzestnych i cioci

„Myślałam, że teściowa upilnuje wnuczkę na odpuście. Zmroziło mnie po tym, co mała przyniosła do domu”
type: item
date: 2026-05-30T07:15:14.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: babcia
subject: bepieczne zabawki
subject: teściowa
description: Moja teściowa zabrała naszą pięcioletnią Zosię na odpust do sąsiedniej parafii, a to, z czym wróciły do domu, sprawiło, że obiecałam sobie jedno: to był ostatni raz, kiedy puściłam dziecko pod jej opieką na taką imprezę.
encoded: Zawsze starałam się dbać o to, czym bawi się moja córka i co wkłada do buzi, bo wierzę, że jakość ma znaczenie dla jej rozwoju i zdrowia. Teściowa doskonale o tym wie, wielokrotnie prosiłam ją, żeby nie kupowała Zosi byle czego, ale ona najwyraźniej uważa moje prośby za fanaberie nowoczesnej mamuśki. Gdy zobaczyłam Zosię wbiegającą do domu z naręczem jaskrawego, śmierdzącego plastiku i buzią umazaną jakimś barwnikiem, serce mi zamarło. To, co teściowa nazywa pamiątką z odpustu, dla mnie jest zwykłym śmieciem, który nie tylko zaśmieca nasz dom, ale może być po prostu niebezpieczny dla dziecka. Plastikowa tandeta z odpustu zamiast wartościowych zabawek Pierwszą rzeczą, którą Zosia z dumą mi pokazała, był gigantyczny, różowy karabin na kulki, wykonany z tak cienkiego plastiku, że strach go było wziąć do ręki. Zabawka śmierdziała tanią chemią na kilometr, a krawędzie były tak ostre, że mała mogłaby sobie nimi coś zrobić w ułamku sekundy. Do tego doszły jakieś świecące różdżki, które rozpadły się po dziesięciu minutach, zostawiając na dywanie malutkie baterie, które Zosia mogłaby przecież połknąć! Jak dorosła, odpowiedzialna kobieta może kupować dziecku coś tak fatalnej jakości? Teściowa tylko wzruszyła ramionami, mówiąc, że przecież dziecku się podobało. Tylko że zadaniem babci jest też myślenie o bezpieczeństwie, a nie kupowanie największego bubla, jaki stoi na straganie, byle tylko mieć spokój i uśmiech na buzi wnuczki przez pięć minut. Najgorszej jakości słodycze i barwniki nie są dla dzieci! Jednak to, co znalazłam w reklamówce obok zabawek, przeraziło mnie jeszcze bardziej − stosy cukierków o fluorescencyjnych kolorach, żelki twarde jak kamień i jakieś chińskie podróbki czekolady bez składu na opakowaniu. Zosia od razu dostała ataku energii, zaczęła biegać po ścianach, a godzinę później zwijała się z bólu brzucha i płakała, że chce jej się pić. Teściowa faszerowała ją tymi świństwami przez całe popołudnie, ignorując moje zasady dotyczące ograniczenia cukru i unikan…

odpust-f11b1ee.png
width: 1600
height: 1200

„Bratowa zignorowała moją prośbę i na wesele przyszła z rozwrzeszczanymi dziećmi. Pożałowała”
type: item
date: 2026-05-29T07:15:24.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: dziecko na weselu
description: Czy panna młoda ma prawo wyrzucić z wesela najbliższą rodzinę, która złamała zakaz przyprowadzania dzieci? Przeczytaj pełen emocji list kobiety, która nie miała litości dla swojej bratowej i wyprosiła ją z przyjęcia po tym, jak jej pociechy o mało nie doprowadziły do wypadku podczas pierwszego tańca.
encoded: Szanowna Redakcjo, piszę do Was na fali ogromnych emocji i wciąż trzęsą mi się ręce, gdy przypominam sobie sceny z mojego własnego przyjęcia weselnego, które odbyło się w ostatnią sobotę. Zdecydowałam się opisać tę historię, ponieważ moja bratowa zrujnowała najpiękniejszy dzień w moim życiu, bezczelnie ignorując moją wielomiesięczną prośbę, przez co musiałam podjąć drastyczną decyzję i po prostu wyrzucić ją z hucznej zabawy razem z jej rozwrzeszczanymi dziećmi. Od samego początku planowania ślubu razem z mężem mówiliśmy głośno i wyraźnie, że nasze wesele organizujemy wyłącznie dla osób dorosłych, ponieważ zależało nam na eleganckim klimacie, głośnej muzyce do białego rana i zabawie bez potykania się o biegające maluchy. Informacja ta znalazła się na każdym zaproszeniu, rozmawialiśmy o tym z każdym osobiście, a bratowa kiwała głową ze zrozumieniem, zapewniając, że bez problemu znajdzie opiekę do swoich pociech. Niestety, w dniu ślubu, tuż po wejściu na salę weselną, przeżyłam najprawdziwszy szok, widząc moją bratową dumnie kroczącą w stronę stolika z już płaczącym niemowlęciem na rękach i czteroletnim, rozbieganym synkiem, który od pierwszej sekundy zaczął zrzucać dekoracje z krzeseł. Ta kobieta z premedytacją uznała, że nasze zasady jej nie obowiązują, kompletnie niszcząc moje nerwy i zmuszając mnie do stoczenia bitwy, której finału na pewno długo nie zapomni. Bezczelne łamanie zasad i weselny chaos od samego progu To, co działo się przez pierwsze dwie godziny wesela, przechodziło ludzkie pojęcie i skutecznie odbierało mi jakąkolwiek radość z bycia panną młodą. Niemowlak płakał i krzyczał przy każdym głośniejszym dźwięku muzyki, a starszy chłopiec biegał między tańczącymi parami, wylewając napoje na parkiet i ciągnąc kelnerów za serwety. Moja bratowa z absolutnym spokojem piła drinka, udając, że nie widzi krzywych spojrzeń innych gości i absolutnej wściekłości na mojej twarzy. Kiedy podczas naszego oficjalnego, pierwszego tańca, nad którym pracowaliśmy z mężem przez…

wesele-z-dziecmi-d07ed19.png
width: 1600
height: 1200

„Mój 5-latek na weselu nie dostał posiłku. Państwo młodzi uznali, że będzie wyjadać od rodziców”
type: item
date: 2026-05-27T13:15:54.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: dziecko na weselu
description: Spakowaliśmy eleganckie stroje, kupiliśmy piękny prezent i ruszyliśmy świętować miłość w luksusowym hotelu, a na miejscu okazało się, że mój pięcioletni syn został potraktowany jak powietrze i nie dostał nawet własnego widelca.
encoded: Nigdy bym nie pomyślała, że w dzisiejszych czasach, gdy tyle mówi się o kulturze i gościnności, para młoda może posunąć się do tak drastycznych oszczędności kosztem najmłodszych uczestników imprezy. Mój mały Antoś był oficjalnie zaproszony, jego imię widniało na ozdobnej winietce przy stole, ale gdy kelnerzy zaczęli roznosić gorący rosół, przed moim dzieckiem postawiono jedynie pustą serwetkę. Kiedy zdezorientowana zapytałam obsługę, czy to jakaś pomyłka, panna młoda podeszła do nas i z rozbrajającym uśmiechem rzuciła, że przecież pięciolatek i tak nie zje całej porcji, więc na pewno chętnie będzie wyjadać smakołyki z talerzy rodziców. Zamurowało mnie. Patrzyłam na mojego głodnego synka, który ze smutkiem przyglądał się parującym półmiskom, zastanawiając się, dlaczego on nie dostał swojego jedzenia. Upokorzenie przy weselnym stole i oszczędzanie na dzieciach To był dopiero początek naszego koszmaru, bo całe popołudnie i wieczór upłynęły nam na dzieleniu każdego kęsa mięsa i ziemniaków na trzy części, żeby Antoś nie siedział głodny. Czy to jest normalne, że na wystawnym przyjęciu, gdzie stoły uginają się od drogich trunków i wymyślnych dekoracji, żałuje się dziecku małego kotleta z piersi kurczaka i odrobiny purée? Para młoda uznała, że skoro przedszkolak je mało, to nie ma sensu zamawiać dla niego tak zwanego menu dziecięcego, które w większości restauracji kosztuje przecież połowę normalnej stawki. Poczułam się wtedy strasznie upokorzona jako matka, bo musiałam oddawać synowi swoją porcję obiadu, a sama dojadać zimne resztki, żeby moje dziecko nie biegało głodne po sali. Goście siedzący obok nas patrzyli z wyraźnym niesmakiem na tę sytuację, szeptali między sobą, a ja miałam ochotę po prostu zapakować rzeczy i wrócić do domu. Oszczędzanie na jedzeniu dla zaproszonych gości, a zwłaszcza dla małych dzieci, to szczyt niegościnności i brak elementarnych zasad dobrego wychowania, o których młodzi najwyraźniej zapomnieli w pogoni za drogą suknią i luksusowym samochodem d…

dziecko-na-weselu-2-1063179.png
width: 1600
height: 1200

Ten komunijny zwyczaj z czasów PRL był oznaką miłości do dziecka. Dziś to hańba dla rodziców
type: item
date: 2026-05-26T13:15:27.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
description: Ta jedna komunijna tradycja była kiedyś czymś naturalnym oraz pięknym. Dzisiaj ten zwyczaj prawie zniknął, bo rodzice wolą wydać fortunę na restaurację, byle tylko uniknąć krytyki ze strony rodziny.
encoded: Pierwsza komunia święta przeszła jedną z najbardziej drastycznych transformacji w naszej kulturze. Wydarzenie o charakterze duchowym i rodzinnym niepostrzeżenie zamieniło się w miniaturową wersję wesela, gdzie każdy detal musi być perfekcyjny, drogi i gotowy do pokazania w mediach społecznościowych. Najlepszym dowodem na tę zmianę jest całkowite odejście od zwyczaju, który w czasach PRL-u i latach dziewięćdziesiątych był absolutnym standardem. Mowa o uroczystych obiadach organizowanych w zaciszu własnego mieszkania, które dziś przez wielu rodziców są postrzegane jako synonim biedy, życiowej nieporadności i totalna porażka wizerunkowa. Magia dawnych domówek, czyli jak skromność jednoczyła pokolenia W czasach PRL-u organizacja komunii była logistycznym majstersztykiem, który angażował nie tylko rodziców, ale i całe sąsiedztwo. Tradycją było, że przyjęcie odbywało się w ciasnym pokoju w bloku z wielkiej płyty lub w niewielkim salonie podmiejskiego domu. Stoły pożyczało się od sąsiadów z góry, krzesła zwoziło od rodziny z sąsiedniej wsi, a lodówki pękały w szwach od produktów zdobywanych tygodniami na tak zwane specjalne bony lub dzięki znajomościom. W tamtej rzeczywistości nikt nie myślał o wynajmowaniu menedżera sali czy zamawianiu cateringu, bo najwyższą wartością było to, co rodzina potrafiła stworzyć własnymi rękami. Wspólne gotowanie rosołu, pieczenie ciast przez babcie i ciotki oraz dekorowanie pokoju gałązkami bzu i białymi wstążkami było żywym dowodem miłości do dziecka. Każde danie na stole miało swoją historię, a pot spływający z czoła mamy i babci stojących przy garach był symbolem najwyższego poświęcenia. Dziecko czuło się wyjątkowo, widząc, że cały ten domowy mikrokosmos kręci się wokół niego i jego święta. Goście siedzieli ramię w ramię, nierzadko w ścisku, ale to właśnie ta bliskość tworzyła niepowtarzalną atmosferę autentycznego świętowania, w której liczyły się relacje, a nie kolor balonów pasujący do koloru zastawy. To była kwintesencja rodzinności, k…

komunia-w-prl-5a2d2b1.png
width: 1600
height: 1200

Zaskocz swoje dorosłe dziecko. Te życzenia na Dzień Dziecka wzruszą największego twardziela
type: item
date: 2026-05-26T11:50:00.000Z
creator: Joanna Biegaj
subject: Rodzina
subject: Święta i uroczystości
subject: duże dziecko
subject: Dzień Dziecka
subject: życzenia
description: Życzenia na Dzień Dziecka dla dorosłych dzieci różnią się nieco formą, ale nadal wyrażają ogrom rodzicielskiej miłości i troski. W końcu każdy na zawsze pozostaje dzieckiem swoich rodziców. Oto nasze pomysły na życzenia na Dzień Dziecka dla dorosłych - mamy życzenia poważne, śmieszne, życzenia prozą oraz wierszyki.
encoded: Poznaj nasze propozycje życzeń na Dzień Dziecka dla dorosłych dzieci: dla córki lub syna. Jeśli szukasz czegoś wyrafinowanego, może zainspirują cię cytaty o miłości do dziecka. Bez względu na to, czy twoje dziecko samo jest już rodzicem, czy nie. Spis treści: Wzruszające życzenia na Dzień Dziecka dla dorosłych dzieci Życzenia na Dzień Dziecka dla dorosłego syna Życzenia na Dzień Dziecka dla dorosłej córki Śmieszne życzenia na Dzień Dziecka dla dorosłych Wzruszające życzenia na Dzień Dziecka dla dorosłych dzieci Zastanawiasz się, czy dorosłemu dziecku wypada składać życzenia 1 czerwca? To z pewnością kwestia indywidualna, ale Dzień Dziecka to przecież święto wszystkich dzieci, nie tylko maluchów. Jeśli uważasz, że nie istnieje granica wieku, do której warto składać dzieciom życzenia, zerknij na nasze propozycje. W Dniu Dziecka życzę wszystkiego, czego pragniesz, by wszystko się spełniło, by to, co dobre Twoim było. Dużo zdrowia i radości niech zawsze w sercu Twoim gości, Życzy kochająca mama. *** Życzę Ci, aby nigdy nie opuściła Cię odwaga, gdy przyjdzie Ci porzucić swoje bezpieczne pozycje. Życzę Ci, abyś żył/a w zgodzie z samą sobą i z własnym systemem wartości. To wielkie szczęście, gdy jest się zadowolonym z tego, kim się jest. *** Drogi Synku/ Droga Córeczko Niech szczęście nigdy Cię nie opuszcza, zdrowie dopisuje, a marzenia się spełniają. Wszelkie życiowe przeszkody pokonuj lekkim krokiem. Kochamy Cię – rodzice *** Życzymy Ci, aby każdego dnia spotkało Cię coś zaskakującego. I niech będzie to coś, co wprawi Cię w zadumę. Nie tylko wielkie sprawy wywołują zdumienie i zachwyt, najczęściej wystarczą małe, powszednie rzeczy i wydarzenia: taniec motyla, rozkwitający pączek, śpiew słowika nad polami. Niech nie zabraknie Ci tych małych, codziennych odkryć. *** Żyj tak, aby każdy kolejny dzień był niesamowity i wyjątkowy. Wypełniaj każdą chwilę tak, aby potem wspominać ja z radością. Czerp energię ze słońca, kapiącego deszczu i uśmiechu innych. Szukaj w sobie siły, en…

AdobeStock1112300260-e847e49.jpeg
width: 4606
height: 3071

W tym kraju Dzień Dziecka jest dwa razy w roku. Polskie dzieci mogą tylko pozazdrościć
type: item
date: 2026-05-26T07:00:00.000Z
subject: Rodzina
subject: Święta i uroczystości
subject: Dzień Dziecka
description: Dzień Dziecka to święto wszystkich dzieci na świecie. W Polsce Dzień Dziecka obchodzony jest 1 czerwca, ale w różnych krajach świętuje się go w różnym czasie i na różne sposoby. Wyjaśniamy, kiedy narodziła się ta wspaniała idea i dlaczego w ogóle obchodzimy Dzień Dziecka.
encoded: Międzynarodowy Dzień Dziecka to wyjątkowe święto, na które najmłodsi czekają z niecierpliwością. Dla wielu dzieci jest równie ważne jak urodziny czy Gwiazdka. To dzień pełen radości, zabawy i czasu z bliskimi. Choć w Polsce obchodzimy Dzień Dziecka 1 czerwca, w innych krajach wypada on w różnych terminach i wygląda zupełnie inaczej. Kiedy dokładnie świętujemy Dzień Dziecka w 2026 roku? Skąd wzięła się ta piękna tradycja? Spis treści: Kiedy jest Dzień Dziecka 2026? Najrzadsze ciekawostki o Dniu Dziecka Dzień Dziecka ma już 71 lat Jak obchodzi się Dzień Dziecka? Kiedy jest Dzień Dziecka 2026? Dzień Dziecka 2026 zbliża się wielkimi krokami i wielu rodziców już myśli, jakie atrakcje zaplanować na ten dzień. W Polsce obchodzimy go tradycyjnie 1 czerwca. W 2026 roku Dzień Dziecka wypada w poniedziałek, więc już w poprzedzający go weekend możemy zapewnić dzieciom rozrywki z okazji ich święta. Najrzadsze ciekawostki o Dniu Dziecka Jednak w innych krajach to święto ma inne daty. Zgromadzenie Ogólne ONZ w swojej rezolucji uznało, że każde państwo może organizować obchody Dnia Dziecka w terminie, który uzna za właściwy. Władze komunistyczne zgodziły się na nową datę Dzień Dziecka w Polsce nie zawsze był obchodzony 1 czerwca. Od 1929 roku świętowano go 22 września. Tego dnia dzieci były zwolnione z zajęć szkolnych, po mszach w szkołach odbywały się akademie, a następnie zabawy, w których trakcie rozdawano słodycze. Dopiero po zakończeniu II wojny światowej komunistyczne władze Polski i innych krajów bloku wschodniego postanowiły świętować Dzień Dziecka 1 czerwca. Tylko w 1 kraju Dzień Dziecka jest dwa razy w roku Dzieci obchodzą swoje święto we wszystkich krajach na świecie. W niektórych państwach obchody Międzynarodowego Dnia Dziecka powiązane są z innymi uroczystościami, więc przypadają w innym terminie niż w Polsce. Poznaj ciekawostki o Dniu Dziecka. W Ukrainie Dzień Dziecka obchodzony jest tak jak w Polsce, 1 czerwca. Co ciekawe, Dzień Dziecka w Ukrainie oficjalnie stał się…

AdobeStock456186823-155a4f6.jpeg
width: 6720
height: 4480

Te życzenia na Dzień Dziecka rozczulą każdego malucha i nastolatka. Krótkie, nawet do SMS-a
type: item
date: 2026-05-26T06:30:00.000Z
creator: Luiza Słuszniak
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: cytaty
subject: Dzień Dziecka
subject: życzenia
description: Życzenia na Dzień Dziecka to zarówno krótkie, śmieszne rymowanki, jak i mądre cytaty. Która z naszych propozycji ucieszy najbardziej twojego malucha lub już całkiem dorosłe dziecko? Oto najpiękniejsze propozycje życzeń na Dzień Dziecka.
encoded: Życzenia na Dzień Dziecka w formie zabawnego wierszyka mogą uradować nie tylko najmłodszą pociechę. Te poważniejsze i wzruszające warto zarezerwować dla starszych lub dorosłych dzieci. Z myślą o rodzicach, wujkach, ciociach, babciach i dziadkach przygotowaliśmy życzenia, spośród których z pewnością wybierzesz te idealne. Spis treści: Krótkie życzenia na Dzień Dziecka (także dla dorosłych dzieci) Śmieszne życzenia na Dzień Dziecka Mądre życzenia na Dzień Dziecka Życzenia na Dzień Dziecka: cytaty Krótkie życzenia na Dzień Dziecka (także dla dorosłych dzieci) Oto propozycje życzeń na Dzień Dziecka – wśród nich znajdziesz inspiracje na życzenia dla maluszka, jak i dorosłej pociechy. Krótkie życzenia sprawdzą się świetnie w formie porannego SMS-a czy wiadomości na Facebooku. Najlepsze życzonka: dużo zdrówka i słonka, Oraz wielkich wrażeń przy spełnianiu marzeń! *** Dziś Dzień Dziecka, Kochanie Przyjmij od swojej mamy Życzenia z największej miłości: Zdrowia i mnóstwa radości. *** Wszystkiego najlepszego, szczęścia i radości moc, Ciepłego słoneczka na co dzień, kolorowych snów co noc. *** Niech Twoje serce zawsze wierzy w bajki, a oczy widzą dobro nawet w najczarniejszych chmurach. *** Wszystkiego najlepszego mój Maleńki czy Wyrośnięty – bądź zawsze uśmiechnięty. (moja Maleńka czy Wyrośnięta – bądź zawsze uśmiechnięta.) *** Życzenia zdrowia dla Ciebie mamy. I moc całusów, bo mocno Cię kochamy. *** Ukochana Córeczko (Ukochany Syneczku), Życzymy by Twoje marzenia, jak najszybciej doczekały się spełnienia! *** Zdrowia, szczęścia i słodyczy. Tego mama z tatą/babcia z dziadkiem/ciocia z wujkiem życzy. Śmieszne życzenia na Dzień Dziecka Śmieszne życzenia na Dzień Dziecka potrafią wprawić w świetny nastrój nie tylko córeczkę czy synka, ale i siostrzenicę, siostrzeńca, bratanicę, bratanka, wnuczka i wnuczkę. Sprawiają również, że osobie, która je składa, trudno powstrzymać uśmiech... Miej słodkie sny i marzenia, Niech pięknie Ci się spełniają, A Twoje najskrytsze dążenia Niech rea…

zdjecie-glowne-na-MTJ-97-9513e54.jpg
width: 1200
height: 900

„Wychowujemy pokolenie dzieci na łańcuchu. Sytuacja z komunii najlepszym dowodem”
type: item
date: 2026-05-25T11:33:37.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: nadopiekuńcza mama
subject: samodzielność dziecka
subject: wychowanie dziecka
description: Piszę do Was te słowa, wciąż czując żal i złość po rodzinnym spotkaniu z okazji pierwszej komunii świętej mojego bratanka. To, co tam zobaczyłam, uświadomiło mi ze straszną siłą, że jako społeczeństwo zmierzamy w przepaść, wychowując pokolenie dzieci na niewidzialnym, ale bardzo krótkim łańcuchu.
encoded: Przez cały dzień obserwowałam dziesięciolatków, którzy nie potrafią sami nałożyć sobie sałatki na talerz czy pójść do toalety bez pytania o zgodę, i poczułam, że muszę o tym głośno powiedzieć. Ta komunia miała być świętem radosnych dzieci wchodzących w nowy etap życia, a stała się smutnym pokazem tresury i chorobliwej kontroli, która odbiera im oddech. Patrzyłam na tych małych ludzi i widziałam w ich oczach niepewność, bo każde ich drgnięcie było natychmiast korygowane przez spanikowanych rodziców, którzy zapomnieli, że dziecko to nie jest własność ani delikatny eksponat w muzeum. Dziecko na uwięzi, czyli tragedia przy wspólnym stole Najbardziej uderzyła mnie sytuacja podczas uroczystego obiadu, kiedy grupa dzieci chciała na chwilę odejść od stołu, żeby pobawić się w ogrodzie restauracji. Zamiast radosnego wybiegnięcia na trawę, zaczęły się przesłuchania i instrukcje, które trwały dłużej niż sama zabawa. Matka jednego z chłopców niemal rzuciła się za synem, krzycząc, żeby nie biegał, bo się spoci, żeby nie dotykał krzewów, bo może być na nich kleszcz, i żeby co trzy minuty wracał się zameldować. Ten dziesięcioletni chłopak stał tam spięty, patrząc na matkę jak na strażnika więziennego, a ja czułam, jak pęka mi serce. Oni nie bawili się w tym ogrodzie, oni tam wegetowali pod czujnym okiem rodziców, którzy co chwilę podbiegali z mokrymi chusteczkami, żeby wytrzeć niewidzialny brud z rąk albo poprawić kołnierzyk. To pokolenie na łańcuchu nie ma szansy poczuć smaku wolności, bo rodzicielski lęk odciął im skrzydła, zanim zdążyły urosnąć. Dzieci na tej komunii wyglądały jak małe roboty zaprogramowane na bycie grzecznymi i czystymi, a nie jak żywe istoty, które mają prawo biegać, przewracać się i doświadczać świata na własnej skórze. Nadopiekuńczość rodziców to odbieranie życiowej zaradności Inny moment, który mną wstrząsnął, wydarzył się podczas wręczania prezentów i składania życzeń. Jeden z chłopców dostał od chrzestnego scyzoryk − taki klasyczny, o jakim marzył każdy z…

sytuacja-z-komunii-7464eb1.png
width: 1600
height: 1200

„Synowa zrobiła z wnuczki starą maleńką. Wypacykowała ją jak do cyrku, nawet ksiądz się śmiał”
type: item
date: 2026-05-24T06:12:27.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: makijaż
subject: pierwsza komunia
description: Kiedyś człowiek czekał na komunię przede wszystkim dlatego, że było to ważne przeżycie, spotkanie z Panem Bogiem. Dziewczynki zakładały białe alby, miały zaplecione warkocze albo delikatne loczki i wyglądały po prostu... niewinnie. Dzisiaj mam wrażenie, że to już nie komunia, tylko jakiś pokaz mody. Jak zobaczyłam swoją wnuczkę przed kościołem, to aż mnie ścisnęło w środku.
encoded: Mam 70 lat i może jestem już z innego pokolenia, ale pewnych rzeczy naprawdę nie umiem zrozumieć. Moja wnuczka ma dziewięć lat. Dziewięć! A w dniu komunii wyglądała, jakby szła na jakiś konkurs piękności, a nie do kościoła. Synowa od rana latała wokół niej z pędzlami, paletkami i czymś do kręcenia włosów. Najpierw podkład, potem puder, róż na policzkach, błyszczące powieki. Na końcu jeszcze usta czymś posmarowała, żeby były bardziej różowe. Patrzyłam na to i nie wierzyłam własnym oczom. A włosy? Tak natapirowane i pokręcone, że dziecko wyglądało jak dorosła kobieta wybierająca się na wesele. Strasznie brzydko. Powiedziałam tylko spokojnie: „Po co to wszystko? Przecież ona jest ślicznym dzieckiem”. Ale synowa od razu się obruszyła: „Mamo, teraz wszystkie dziewczynki są malowane do komunii”. No i właśnie od tego wszystkiego robi mi się smutno. Kiedyś dziecko wyglądało jak dziecko Ja pamiętam komunie sprzed lat. Człowiek prasował albę, kupowało się białe rękawiczki, czasem plotło wianek. Dziewczynki miały zaróżowione policzki, ale od emocji, a nie od kosmetyków. Nikt nie latał z rozświetlaczem i doczepianymi rzęsami. A teraz? Małe dziewczynki siedzą u fryzjerek i kosmetyczek jak dorosłe panie. Słyszę, jak matki prześcigają się, która zrobiła lepszy makijaż córce. Jedna chwali się stylistką, druga profesjonalną sesją zdjęciową. Człowiek słucha tego i zastanawia się, kiedy dzieciństwo zaczęło tak wszystkim przeszkadzać. Najgorsze było jednak to, że moja wnuczka co chwilę pytała: „Babciu, nie rozmazało mi się?”. Dziewięcioletnie dziecko w dniu komunii martwiło się o makijaż. Serce mi pękło. „Teraz taka moda” – tylko czy wszystko trzeba naśladować? Ja wiem, że świat się zmienia. Nie jestem z tych babć, co wszystko krytykują. Ale naprawdę uważam, że są jakieś granice. Dziecko nie potrzebuje mocnego makijażu, żeby pięknie wyglądać. Ono ma być dzieckiem, a nie „małą kobietką”. Patrzyłam na wnuczkę i miałam wrażenie, że ktoś na siłę chce ją postarzyć. Zrobić z niej dorosłą, za…

dziewczynka-w-wianku-komunijnym-d21592f.jpg
width: 1600
height: 1200

„Na wesele zaprosili mojego mopsa, a dzieci siostry musiały zostać z nianią. Popieram ten trend”
type: item
date: 2026-05-23T14:15:07.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: dziecko na weselu
description: Choć moja siostra do dzisiaj nie może mi wybaczyć, że w ten wyjątkowy wieczór bawiłam się u boku mojego mopsa, ja z pełną odpowiedzialnością popieram ten trend i uważam go za zbawienie dla współczesnych imprez.
encoded: Droga Redakcjo. Po ostatnim weekendzie atmosfera w mojej rodzinie stała się nieprzyjemna, ale ja mam już serdecznie dość robienia ze mnie tej złej. Mój kuzyn brał ślub i razem ze swoją narzeczoną podjęli odważną, dla wielu kontrowersyjną decyzję − zorganizowali wesele w stylu „dog-friendly”, ale z wyraźną adnotacją na zaproszeniach: „impreza tylko dla dorosłych”. Kiedy otworzyłam elegancką kopertę, z moich ust wyrwał się okrzyk radości − na spersonalizowanym bileciku widniało moje nazwisko oraz imię mojego ukochanego mopsa, Hugo. Moja siostra, mama sześcioletnich bliźniaków, dostała dokładnie takie samo zaproszenie, ale bez imion swoich dzieci, które ten wieczór musiały spędzić z opłaconą nianią. W naszej rodzinie natychmiast wybuchł skandal, a siostra zmieszała młodą parę i mnie z błotem, krzycząc, że to szczyt bezczelności, by stawiać psa ponad rodzinę. Mój pies na salonach, czyli dlaczego wesele z mopsem to czysta kultura Moja siostra nie potrafi zrozumieć jednej, podstawowej rzeczy − mój mops Hugo w miejscu publicznym zachowuje się o niebo lepiej niż jej rozwydrzone bliźniaki. Hugo jest psem wychowanym, przeszedł szkolenie, jest spokojny, nie szczeka bez powodu i potrafi grzecznie leżeć na swoim kocyku. Na weselu miał swój elegancki kącik, przygotowany przez parę młodą, gdzie stały miski z wodą i czekały psie przekąski. Przez całą noc nikomu nie przeszkadzał, wzbudzał jedynie zachwyt gości, którzy chętnie robili sobie z nim zdjęcia. A jak wyglądałyby urodziny czy wesele z udziałem moich siostrzeńców? Znam ten scenariusz na pamięć z innych uroczystości. Płacz podczas przysięgi w kościele, bieganie między kelnerami niosącymi gorący rosół, wkładanie palców do tortu weselnego i wieczne marudzenie, że głośno, że nudno, że bolą nóżki. Pod koniec imprezy rodzice są wykończeni, dzieci wściekłe, a goście zniesmaczeni, bo parkiet zamienia się w plac zabaw. Mój pies nikomu nie zepsuł zabawy, nie zniszczył sukni panny młodej ani nie urządził sceny zazdrości przy stole. Był …

psy-na-weselu-115eb29.png
width: 1600
height: 1200

„Syn dostał śmieszną sumkę na komunię od chrzestnej. Gorzko zemściłam się na tej chytrusce”
type: item
date: 2026-05-23T11:33:42.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
subject: prezent na komunię
description: Nie sądziłam, że osoba pełniąca tak ważną funkcję jak matka chrzestna może wykazać się taką ignorancją i skąpstwem, dlatego postanowiłam, że nie zostawię tej sprawy bez odpowiedzi.
encoded: Mój syn, Kubuś, przygotowywał się do Pierwszej Komunii Świętej przez cały rok. My, jako rodzice, również stanęliśmy na wysokości zadania − wynajęliśmy piękną salę, zamówiliśmy catering z najwyższej półki i zadbaliśmy o każdy detal, by goście czuli się u nas jak u królów. Wiedziałam, że czasy są ciężkie, ale matka chrzestna mojego syna to osoba zamożna, która nie odmawia sobie wakacji w Hiszpanii czy markowych torebek. Kiedy wieczorem Kubuś otworzył kopertę od niej i zobaczył tam równe 500 złotych, po prostu pękło mi serce. To była śmieszna sumka, biorąc pod uwagę, że sam talerzyk i atrakcje dla gości kosztowały nas znacznie więcej w przeliczeniu na osobę. Poczułam się, jakby ta kobieta zwyczajnie z nas zakpiła, przychodząc na gotowe i nie dając dziecku nawet porządnego pamiątkowego prezentu. Chytrus przy komunijnym stole: rodzina żeruje na naszej gościnności Długo nie mogłam zasnąć, myśląc o tym, jak bardzo niesprawiedliwe jest podejście niektórych ludzi do tradycji. Skoro decydujesz się być chrzestną, to bierzesz na siebie pewne zobowiązania, także te finansowe w dniach takich jak ten. 500 złotych to dziś daje się na urodziny u dalekiego kuzyna, a nie na Komunię chrześniaka! Widziałam rozczarowanie w oczach syna, który liczył na to, że dołoży te pieniądze do wymarzonego komputera. Ta kobieta po prostu przyszła, najadła się za trzech, wypiła najlepsze wino i wyszła z uśmiechem, myśląc, że nikt nie zauważy jej chciwości. Z mężem kłóciliśmy się o to przez dwa dni. On mówił, żeby odpuścić, ale ja nie potrafię zapominać takiej zniewagi. Postanowiłam, że ta chytruska musi poczuć na własnej skórze, jak to jest być potraktowanym po kosztach. Okazja nadarzyła się szybciej, niż myślałam, bo chrzestna zaprosiła nas na swoje huczne, 40. urodziny do eleganckiej restauracji. Wiedziałam, że to idealny moment na moją małą, słodką zemstę. Gorzka zemsta w eleganckim wydaniu − ta lekcja zabolała ją najbardziej Zamiast kupować jej obiecaną wcześniej złotą bransoletkę, na którą złożyły…

pierwsza-komunia-6-d509a33.png
width: 1600
height: 1200

Dziadkowie uwielbiają ten dziwny komunijny zwyczaj. „Teściowa mentalnie została w PRL”
type: item
date: 2026-05-22T13:15:26.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: babcia i dziadek
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
description: Pierścionek, kolczyki, bransoletka, a może nawet sztabka złota. Gdy moja córka przystąpiła w tym roku do pierwszej komunii świętej, szybko zrozumiałam, że dla wielu dziadków to już nie jest rodzinne święto, tylko pokaz inwestycji. Najbardziej szokujące było jednak to, z jaką dumą starsze pokolenie mówiło o złocie dla dziecka. Jakbyśmy żyli w czasach kryzysu, kartek i chowania oszczędności w skarpecie.
encoded: „To na czarną godzinę” – usłyszałam od teściowej chyba z dziesięć razy. I wtedy dotarło do mnie, że ona mentalnie naprawdę została w PRL. „Złoto zawsze ma wartość” – czyli komunijna mentalność sprzed 40 lat Moja córka ma dziewięć lat. Interesuje ją rysowanie, taniec i książki o zwierzętach. Nie marzy o złotym łańcuszku ważącym pół kilo ani o biżuterii, którą ma „schować do sejfu”. A mimo to od miesięcy słyszałam od dziadków, że „na komunię powinno się dać coś porządnego”. Czyli najlepiej złoto. Dla starszego pokolenia to niemal świętość. Bo złoto „nie traci wartości”, „zawsze można sprzedać”, „to zabezpieczenie”. Problem w tym, że za tym myśleniem stoi cały bagaż doświadczeń z PRL-u: brak stabilności, strach przed biedą, nieufność wobec państwa i banków. Wtedy rzeczywiście ludzie kupowali złoto albo biżuterię, bo to było coś pewnego. Coś, co można było schować i mieć „na wszelki wypadek”. Tylko że dziś mamy 2026 rok, a nie 1983. Naprawdę nie chcę, żeby pierwsza komunia mojego dziecka zamieniała się w lekcję panicznego gromadzenia kosztowności. Dzieci dostają złoto, a potem nawet go nie noszą Najbardziej absurdalne jest to, że większość tych komunijnych prezentów trafia później do pudełka i leży tam latami. Moja córka po przyjęciu zdjęła część biżuterii praktycznie od razu, bo była dla niej niewygodna. I trudno się dziwić. Dziewięciolatka nie potrzebuje złotego kompletu wartego kilka tysięcy złotych. Ale spróbujcie powiedzieć to dziadkom. Gdy zasugerowałam, że może lepszym pomysłem byłby wspólny wyjazd albo prezent związany z zainteresowaniami wnuczki, spotkałam się z autentycznym oburzeniem. Bo przecież „co to za pamiątka?”. Dla nich prawdziwa wartość komunii nadal jest liczona w gramach złota. Mam wrażenie, że część starszego pokolenia traktuje komunię jak ostatni bastion dawnego myślenia o statusie. Im cięższy łańcuszek, tym większy prestiż. Im droższy prezent, tym większa duma rodziny. Tylko że dzieci kompletnie tego nie odczuwają w ten sposób. „Na czarną godzinę…

dziewczynka-przystepujaca-do-komunii-ze-zlotym-naszyjnikiem-b0ec13f.jpg
width: 1600
height: 1200

Nie laurka, nie kwiatek. Te podziękowania od dzieci zrobią furorę wśród nauczycieli i wychowawców
type: item
date: 2026-05-21T12:45:00.000Z
creator: Luiza Słuszniak
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: edukacja
subject: nauczycielka
subject: szkoła
subject: uczeń
subject: zakończenie roku szkolnego
description: Podziękowania dla nauczycieli powinny wyrażać wdzięczność i szacunek. Jeśli brakuje Ci pomysłu, zainspiruj się naszymi propozycjami. Znajdziesz tu cytaty oraz piękne, krótkie teksty podziękowań od uczniów i ich rodziców.
encoded: Podziękowania dla nauczyciela mogą być krótkie lub dłuższe. Przede wszystkim warto zadbać jednak o to, by były oryginalne. Wówczas nauczyciel poczuje, że jego zaangażowanie naprawdę zostało dostrzeżone. Sprawdź, co możesz napisać na ozdobnej kartce, laurce lub na bileciku dołączonym do bukietu kwiatów. Spis treści: Podziękowanie dla nauczyciela – jak napisać? [WZÓR] Oryginalne teksty podziękowań dla nauczycieli Krótkie podziękowania dla nauczycieli Piękne podziękowania dla nauczyciela Podziękowania dla nauczyciela: cytaty Wzruszające podziękowania dla wychowawcy od rodziców Życzenia dla nauczyciela na koniec roku szkolnego Gotowe podziękowania dla nauczycieli w przedszkolu Podziękowanie dla nauczyciela: jak napisać? [WZÓR] Pisząc samodzielnie podziękowanie dla nauczyciela lub nauczycielki, w tym dla wychowawcy, pamiętajmy, by nasze słowa były szczere i płynęły prosto z serca. Zobacz, jak dziękować i czego życzyć nauczycielowi. W tym celu przygotowaliśmy kilka wskazówek. Krok 1. Tekst powinien zawierać formy grzecznościowe oraz formułkę podziękowania, np.: Szanowna Pani Kasiu, z całego serca chcę Pani podziękować za… Krok 2. Następnie należy wpisać to, za co chcesz podziękować. Miłym gestem będzie nawiązanie do konkretnych wydarzeń (np. wstawienie się u innego nauczyciela, wspólne przygotowywanie szkolnej uroczystości, pomoc w trudnej sytuacji). Jeśli jednak zastanawiasz się, za co dziękować nauczycielom, mamy małą podpowiedź: za nieocenioną pomoc w trudnych chwilach, za zaangażowanie i empatię, za konsekwencję w działaniu, za okazane ciepło, za motywację, za inspirację, za otwartość na drugiego człowieka, za pokazanie nowej drogi, za rozbudzenie pasji, nowych możliwości rozwoju, za rozmowy, za mądre słowa, za traktowanie jak partnera, za wiarę w to, co robisz, za wsparcie i cierpliwość. Krok 3. Złóż swój podpis, np. Asia Kowalska z 8 c. Można na zakończenie podziękowania raz jeszcze podkreślić swoją wdzięczność (ale nie jest to konieczne). Krok 4. Warto dopisać datę…

zdjecie-glowne-na-MTJ-60-839ce6e.jpg
width: 1200
height: 900

Przyszła na wesele z przedszkolakiem i niemowlęciem. Panna młoda: „Co za bezczelność”
type: item
date: 2026-05-19T11:33:03.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: dziecko na weselu
description: Szanowna Redakcjo, piszę do Was wciąż roztrzęsiona, bo nigdy w życiu nie poczułam się tak upokorzona i odtrącona przez własną rodzinę. Pojechałam na wesele z dwójką moich najukochańszych dzieci, wierząc, że rodzina to wspólnota, a spotkałam się z lodowatym przyjęciem, które na zawsze zmieniło moje zdanie o pannie młodej.
encoded: Jesteśmy z mężem rodzicami trzyletniego Antosia i pięciomiesięcznej córeczki. Kiedy dostaliśmy zaproszenie od mojej bliskiej kuzynki, ani przez chwilę nie pomyśleliśmy, że moglibyśmy nie przyjść − w końcu rodzina jest najważniejsza. Niestety, w ostatniej chwili nasza niania zachorowała, a dziadkowie sami byli zaproszeni na tę samą uroczystość, więc nie mieliśmy absolutnie co zrobić z dziećmi. Postanowiliśmy, że skoro to rodzinne przyjęcie, to dzieci nam nie przeszkodzą, spakowaliśmy wózek, zapas pieluch i z uśmiechem ruszyliśmy świętować szczęście kuzynki. Nie spodziewałam się jednak, że zamiast życzeń i radości, usłyszę słowa, które do dziś brzmią mi w uszach: „Co za bezczelność przyjść tu z tym przedszkolem”. Dzieci na weselu to nie „przeszkadzacze”, to członkowie rodziny Gdy tylko przekroczyliśmy próg sali, poczułam na sobie te wszystkie karcące spojrzenia. Panna młoda, zamiast podejść i nas przywitać, zmierzyła mój wózek wzrokiem pełnym pogardy i odwróciła się na pięcie. Czy naprawdę niemowlę, które przez większość czasu smacznie śpi, jest taką wielką przeszkodą w celebrowaniu miłości? Antoś był bardzo grzeczny, był zachwycony kolorowymi światłami i balonami, nikomu nie wchodził w drogę. Tymczasem panna młoda, przechodząc obok nas, syknęła do pana młodego, że zepsuliśmy jej estetykę zdjęć i że wesele to nie żłobek. Poczułam się, jakbym zrobiła coś strasznego, jakbym była jakimś intruzem, a przecież przyszłam tam z sercem na dłoni, z drogim prezentem i najlepszymi intencjami. Brak empatii pary młodej wobec rodziców z małymi dziećmi Nikt nie zapytał, dlaczego przyszliśmy z dziećmi, czy potrzebujemy w czymś pomocy, czy niemowlę ma gdzie spokojnie odpocząć. Zostaliśmy posadzeni przy najdalszym stoliku, tuż przy głośnikach, co przy pięciomiesięcznym dziecku było po prostu złośliwością. Kiedy mała zaczęła trochę kwilić podczas pierwszego tańca, panna młoda posłała mi tak jadowite spojrzenie, że aż mnie zmroziło. Potem, w trakcie obiadu, podeszła do mnie i bez ogródek …

dziecko-na-weselu-afc1587.png
width: 1600
height: 1200

„Wnukowi na komunię damy modlitewnik zamiast gotówki. Od spełniania zachcianek są rodzice”
type: item
date: 2026-05-18T13:15:29.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: babcia
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
subject: prezent na komunię
description: Serce mi pęka, gdy widzę, jak dzisiejszy świat zamienia święte chwile w zwykłe targowisko próżności. Razem z mężem podjęliśmy trudną decyzję, że nasz wnuk otrzyma od nas modlitewnik i pamiątkowy medalik, bo wierzymy, że to dusza, a nie portfel, powinna być w tym dniu najważniejsza.
encoded: Szanowna Redakcjo. Pamiętam swoją komunię jak dziś − biała sukienka po kuzynce, zapach bzu w kościele i ten skromny obrazek z Jezusem, który do dziś wisi nad moim łóżkiem. Nikt nie pytał o koperty, nikt nie licytował się na wielkość przyjęcia, liczył się tylko ten wielki gość, który miał zamieszkać w moim sercu. Dzisiaj, patrząc na przygotowania mojego syna i synowej, mam wrażenie, że przygotowują małe wesele, a nie sakrament. Rozmowy przy obiedzie kręcą się wokół cateringu, koloru balonów i listy prezentów, na której widnieją najnowsze telefony, laptopy i quady. Mój wnuczek, zamiast uczyć się modlitwy, przegląda katalogi z grami. Czy koperta z pieniędzmi to jedyny dowód miłości? Wiem, że rodzina może na nas krzywo patrzeć, pewnie usłyszymy za plecami, że dziadkowie poskąpili. Ale czy naprawdę miłość babci i dziadka mierzy się grubością koperty? My z dziadkiem Stasiem nie jesteśmy majętni, mamy swoje skromne emerytury, ale stać by nas było, żeby dołożyć się do tego szaleństwa. Tylko że my po prostu nie chcemy. Chcemy pokazać naszemu ukochanemu wnukowi, że są wartości, których nie da się kupić w żadnym sklepie z elektroniką. Wybraliśmy dla niego piękny modlitewnik w skórzanej oprawie, z dużą czcionką, żeby mógł z niego korzystać przez lata. Do tego dołożymy srebrny medalik, który poświęci nasz proboszcz. Chcemy, żeby to była pamiątka na całe życie, coś, co wyciągnie z szuflady za dwadzieścia lat i poczuje nasze wsparcie, a nie sprzęt, który za dwa lata wyląduje na śmietniku. Od spełniania zachcianek są rodzice, a dziadkowie od wiary Rozmawiałam o tym z synem i widziałam w jego oczach zawód. Powiedział, że wszyscy dają gotówkę, bo młody zbiera na jakiś drogi komputer. Odpowiedziałam mu wtedy spokojnie: synu, ty jesteś ojcem i ty masz prawo, a nawet obowiązek, spełniać zachcianki swojego dziecka, jeśli uważasz to za stosowne. My, jako dziadkowie, czujemy się odpowiedzialni za coś innego − za przekazanie tradycji, za naukę pokory i za pokazanie, że ten dzień to nie jest…

prezent-na-komunie-3-d19219b.png
width: 1600
height: 1200

„Miałam 8 lat, kiedy mnie okradli”. Czy rodzice mają prawo zabrać dziecku pieniądze z komunii?
type: item
date: 2026-05-17T10:15:57.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pieniądze
subject: pierwsza komunia
description: Hasło „Gdzie są moje pieniądze z komunii?” to mem, który co roku w maju wyłania się z czeluści internetu. Dziś popularne jest jeszcze jedno stwierdzenie: „Rodzice mnie okradli”. Tylko czy rzeczywiście zabranie dziecku pieniędzy z komunii to kradzież?
encoded: Przyznam się: nie mam pojęcia, co stało się z moimi pieniędzmi z komunii. Pamiętam mojego ojca chrzestnego, który tego dnia pojawił się w kościele w galowym mundurze wojskowym. Pamiętam kręcenie włosów na papiloty i białe lakierki, które stukały obcasami o kościelną posadzkę. Pamiętam kilka materialnych prezentów, w tym płytę Beaty Kozidrak z muzyką do filmu „W pustyni i w puszczy”. Koperty? Na pewno były. Nie wiem jednak, gdzie się podziała ich zawartość. O tym, co się stało z jej pieniędzmi z komunii, doskonale pamięta moja dobra znajoma Julia. Ze śmiechem mówi, że „ją też rodzice okradli”. Marzyła o różowym rowerze, takim, jaki miała jej starsza o 2 lata sąsiadka. Julia pamięta liczenie banknotów i swoje zniecierpliwienie, by w końcu pojechać z rodzicami po wymarzony rower. Do sklepu rowerowego nigdy nie dotarli, ale w łazience stanęła nowiutka pralka. To jak to jest z tymi pieniędzmi z komunii? Do kogo należą pieniądze z komunii? Zgodnie z obowiązującymi przepisami pieniądze otrzymane przez dziecko z okazji Pierwszej Komunii Świętej stanowią jego majątek. Nie są własnością rodziców, nawet jeśli dziecko jest małoletnie i nie może samodzielnie nimi zarządzać. Prawo wskazuje, że rodzice jedynie sprawują zarząd nad majątkiem dziecka. Wynika to z art. 101 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: „Rodzice obowiązani są sprawować z należytą starannością zarząd majątkiem dziecka pozostającego pod ich władzą rodzicielską”. Oznacza to, że rodzice mają obowiązek chronić interes dziecka i podejmować decyzje dotyczące jego pieniędzy w sposób odpowiedzialny. Czy rodzice mogą zabrać pieniądze z komunii? To pytanie budzi największe emocje. W praktyce wielu rodziców traktuje komunijne koperty jako częściowy zwrot kosztów organizacji przyjęcia lub prezentów. Tymczasem prawnicy podkreślają, że takie działanie może być niezgodne z prawem. Rodzice nie mogą dowolnie wydawać pieniędzy dziecka na własne potrzeby. Środki z komunii powinny być przeznaczane przede wszystkim na potrzeby dzie…

dzieci-w-kosciele-przystepujace-do-pierwszej-komunii-23c812c.jpg
width: 1600
height: 1200

Pozwoliła córce przygotować upominki dla gości komunijnych. Babcia nie miała skrupułów: „Cyrk dla nowobogackich”
type: item
date: 2026-05-17T07:15:50.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
description: Już od dobrej dekady komunie przypominają eleganckie przyjęcia weselne z dekoracjami, personalizowanymi dodatkami i atrakcjami dla gości. O stosiku kopert nawet nie wspominam... Nie wszystkim podoba się ten trend.
encoded: Do naszej redakcji napisała pani Teresa, babcia dziewczynki, która w tym roku przystąpiła do pierwszej komunii świętej. Kobieta przyznaje, że długo gryzła się w język, ale po rodzinnej uroczystości nie wytrzymała. Największe emocje wzbudził w niej pomysł przygotowania drobnych prezentów dla gości komunijnych. Jej zdaniem to kolejny przykład na to, że komunie coraz bardziej zamieniają się w „pokazy dla rodziny i znajomych”. „Wnuczka siedziała po nocach i pakowała prezenciki” „Ja już naprawdę nie poznaję tego świata. Komunia mojej wnuczki była piękna, dziewczynka przejęta, wzruszona, wszystko dopięte na ostatni guzik. Ale oczywiście nie mogło się obyć bez tej całej otoczki, która dziś chyba jest ważniejsza niż sama uroczystość. Synowa wymyśliła, że każdy gość dostanie specjalny upominek. I nie, nie chodziło o jakieś drobiazgi dla dzieci, bo maluchy rzeczywiście by się ucieszyły. Dorośli też musieli dostać swoje paczuszki. Wnuczka siedziała po nocach i to pakowała, bo mama stwierdziła, że wszyscy będą mieli piękną pamiątkę i nauczy się, czym jest wdzięczność. Jak usłyszałam o tej wdzięczności, to aż mnie zatkało. Za co ona ma dziękować rodzinie? Za to, że przyszła na komunię? Dla mnie to jest tak sztuczne, że aż trudno uwierzyć. Na stole leżały jakieś małe słoiczki z miodem, mini mydełka zawinięte w papier, magnesy ze zdjęciem dziecka i datą komunii. Wszystko podpisane, przewiązane wstążeczkami, dopasowane kolorystycznie do dekoracji sali. Ja siedziałam i patrzyłam na ten cały teatrzyk. „Komunia zaczyna przypominać wesele” „Kiedyś człowiek organizował komunię skromnie. Był rosół, kotlet, ciasto od cioci i człowiek był szczęśliwy. Dziecko przeżywało sakrament, rodzina spędzała razem czas i tyle. A teraz? Wszystko musi wyglądać jak z katalogu albo jak z tych internetów. Jak nie balony i ścianka do zdjęć, to animator dla dzieci. Jak nie animator, to personalizowane menu i prezenty dla gości. W restauracji, gdzie byliśmy, obok innej sali stała nawet fotobudka. Myślałam, że…

upominki-dla-gosci-komunijnych-5ee052b.jpg
width: 1600
height: 1200

Nowy trend: pospleciny zamiast komunii. Rodzice nie kupują medalików, tylko wisiorki z dębem
type: item
date: 2026-05-16T19:08:09.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
description: Poznajcie pospleciny – zjawisko, które sprawia, że tradycyjne medaliki z Matką Boską lądują w szufladach, a ich miejsce zajmują tajemnicze wisiorki z dębem i wianki z polnych ziół.
encoded: Gdy jeszcze dekadę temu szczytem ekstrawagancji była niby-komunia bez kościoła, czyli zwykły obiad w restauracji dla dziecka nieprzystępującego do sakramentu, dziś wchodzimy na zupełnie nowy poziom wtajemniczenia. Na naszych oczach rodzi się trend, który łączy w sobie tęsknotę za naturą, potrzebę duchowości bez sztywnych ram instytucji oraz estetykę, która wygląda jak wyjęta z najpiękniejszych tablic na Pintereście. Pospleciny to coś znacznie głębszego niż tylko chęć bycia modnym. Rodzice często mają dość pompy, stresu związanego z egzaminami z katechizmu i − co tu dużo kryć − sztywnej doktryny, która nie zawsze koresponduje z ich codziennym życiem. Szukają czegoś, co będzie celebracją dorastania ich dziecka, ale w sposób bliski ich sercom, wolny od oceniania i poczucia obowiązku wobec instytucji. Pospleciny idealnie wypełniają tę lukę, stając się świecką odpowiedzią na potrzebę sacrum w świecie, który z jednej strony goni za nowościami, a z drugiej rozpaczliwie szuka korzeni. Czym są pospleciny i dlaczego wypierają tradycyjną komunię? Nazwa brzmi intrygująco, prawda? Przywodzi na myśl dawne słowiańskie obrzędy, szeptanki w lesie i zapach rozgrzanej słońcem łąki. Pospleciny to w swojej istocie uroczyste przejście dziecka z okresu wczesnego dzieciństwa do etapu większej samodzielności i odpowiedzialności. Nie ma tu księdza, nie ma spowiedzi, a centralnym punktem nie jest ołtarz, lecz... drzewo, ognisko lub krąg najbliższych osób. To moment, w którym rodzina spleciona więzami krwi i przyjaźni, symbolicznie potwierdza swoje wsparcie dla młodego człowieka. Zamiast sztywnych garniturów i białych, tiulowych sukienek, które często krępują ruchy i sprawiają, że dzieci czują się jak przebrane lalki, królują naturalne tkaniny: len, bawełna, kolory ziemi. Wybór tego typu uroczystości to dla wielu rodziców manifestacja wolności. Chcą pokazać dziecku, że duchowość może objawiać się w szacunku do przyrody, w budowaniu relacji z drugim człowiekiem i w celebracji własnej tożsamości…

pospleciny-b8ae2e4.png
width: 1600
height: 1200

„Nie chcę oglądać twarzy Twojego dziecka na lodówce”. Goście kpią z tego komunijnego trendu
type: item
date: 2026-05-16T10:15:18.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
description: „Co ja mam z tym zrobić?” – takie pytanie coraz częściej zadają goście wracający z komunii. Personalizowane magnesy ze zdjęciem dziecka miały być miłą pamiątką, ale dla wielu osób stały się symbolem konsumpcjonizmu i kolejnym niezbyt przemyślanym komunijnym trendem.
encoded: Jeszcze kilka lat temu komunijne „upominki” dla gości – o ile tak można je nazwać – ograniczały się do kawałka tortu na wynos albo symbolicznego obrazka. Dziś rodzice prześcigają się w pomysłach na personalizowane pamiątki, a internet zalewają oferty komunijnych magnesów ze zdjęciem dziecka, datą uroczystości i grawerem. Tylko czy naprawdę wszyscy marzą o tym, by przez kolejne lata patrzeć na twarz cudzego dziecka przyczepioną do lodówki? Coraz więcej rodziców mówi wprost: „To już przesada”. Komunijne magnesy podbijają internet Personalizowane magnesy komunijne można dziś zamówić praktycznie wszędzie – od sklepów z dekoracjami po popularne platformy sprzedażowe typu Allegro. Do wyboru są klasyczne magnesy ze zdjęciem dziecka, drewniane wersje z grawerem, złocone modele z cytatami religijnymi czy miniaturowe ramki z datą komunii. Ceny zaczynają się już od kilku złotych za sztukę, więc dla wielu rodziców to niedrogi, a „efektowny” (w ich ocenie) dodatek do komunijnego przyjęcia. Trend świetnie wygląda na zdjęciach w mediach społecznościowych. Estetyczne pudełeczko, świeczka, czekoladka i magnes z uśmiechniętym dzieckiem mają być formą podziękowania dla gości komunijnych. Problem w tym, że coraz więcej osób zaczyna zadawać pytanie: po co? Nie tylko ja uważam, że komunie coraz częściej przypominają małe wesela z obowiązkowymi gadżetami i „pamiątkami”, które bardziej służą pokazaniu, że nasz stać, niż rzeczywistej wdzięczności wobec bliskich. Bo ile takich przedmiotów faktycznie zostaje z nami na dłużej? A ile po cichu trafia do szuflady albo prosto do kosza? „Mąż powiedział mi: błagam, nie róbmy tego” – Szczerze? Sama chciałam zamówić takie magnesy. Widziałam je na TikToku i Instagramie, wyglądały naprawdę ładnie. Drewniane, minimalistyczne, z podobizną córki i datą komunii. Wydawało mi się to uroczą pamiątką dla rodziny – mówi mi Natalia, mama 9-latki przygotowującej się do komunii. – Pokazałam projekt mężowi, a on spojrzał na mnie i powiedział: „Naprawdę chcesz rozdaw…

dzieci-podczas-pierwszej-komunii-a03d9a6.jpg
width: 1600
height: 1200

„Córka nie idzie do komunii, więc zabieram ją do Disneylandu. Reakcja teściowej mnie zmiażdżyła”
type: item
date: 2026-05-16T06:12:15.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
subject: rodzinny wyjazd
subject: wyjazd z dzieckiem
description: Wielu rodziców nie posyła dzieci do pierwszej komunii. Jednocześnie nie chcą, by ich dzieci czuły się gorsze od rówieśników. Zamiast alby i przyjęcia w restauracji wręczają drogie prezenty albo organizują wycieczki. Dla jednych to hipokryzja, dla innych – nowa forma rodzinnego świętowania.
encoded: Do naszej redakcji napisała Karolina, mama 10-letniej Zuzi. Kobieta opowiedziała o ogromnym konflikcie, jaki wybuchł w rodzinie po tym, jak wraz z mężem podjęli decyzję, że ich córka nie przystąpi do komunii. Najbardziej zabolała ją reakcja teściowej. Nowy trend: wycieczka zamiast komunii świętej „Nigdy nie byliśmy jakoś szczególnie religijni. Ochrzciliśmy Zuzię, bo wtedy wydawało nam się to naturalne. Presja rodziny też zrobiła swoje. Ale od kilku lat żyjemy inaczej i zwyczajnie nie chcieliśmy robić z komunii przedstawienia tylko dlatego, że ‘tak trzeba’. Zuzia też nie chciała chodzić na przygotowania. Mówiła wprost, że nudzi ją to wszystko i że większość dzieci i tak gada tylko o pieniądzach, telefonach i prezentach. Uznaliśmy więc z mężem, że nie będziemy jej zmuszać. I wtedy się zaczęło. Najpierw telefony od cioć: ‘A co ludzie powiedzą?’. Potem moja mama stwierdziła, że robimy dziecku krzywdę, bo będzie wykluczone z klasy. Ale najgorsza była teściowa. Najbardziej uderzyło ją, że zabieramy pod koniec maja Zuzię do Disneylandu do Paryża. Jej koleżanki będą miały wtedy komunię i przyjęcia, więc chcemy, żeby też miała o czym opowiadać w klasie. Jak teściowa się dowiedziała, to przyjechała do nas i dosłownie urządziła awanturę w salonie. Krzyczała, że jestem okropną matką i jej syn był inny, dopóki mnie nie poznał. Powiedziała, że będzie się za Zuźkę modlić, bo jeszcze można ‘uratować jej duszę’. A potem wypaliła, że kiedyś córka mi to wszystko wypomni i odwróci się przeciwko mnie. Stałam i normalnie mnie zatkało. Najbardziej wkurzyło mnie jednak to, że zaczęła działać za naszymi plecami. Kupiła Zuzi dziecięce Pismo Święte i zaczęła z nią czytać. Bez pytania nas o zdanie. Zrobiła z tego jakąś swoją misję ratunkową. A my naprawdę nie robimy nic złego. Nie zabraniamy córce wierzyć. Po prostu nie chcemy jej wciskać religii na siłę. Jeśli kiedyś sama będzie chciała chodzić do kościoła, proszę bardzo. Nie ukrywam też, że nie chcieliśmy, żeby czuła się gorsza od innych dzi…

matka-z-dziecmi-w-disneylandzie-68c9f3e.jpg
width: 1600
height: 1200

Szokujące zaproszenie ślubne: „Burek mile widziany, Natalka i Ignaś zostają w domu”
type: item
date: 2026-05-15T19:08:19.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: dziecko na weselu
description: Gdy wyciągnęłam z koperty zaproszenie na ślub mojej bliskiej kuzynki, poczułam się, jakby ktoś wymierzył mi policzek prosto w twarz.
encoded: Szanowna Redakcjo! Wciąż nie mogę uwierzyć w to, co przeczytałam na eleganckim, czerpanym papierze, który miał być zwiastunem radosnego, rodzinnego święta. Moja kuzynka, z którą wychowywałam się na jednym podwórku, wychodzi za mąż. Zawsze wiedziałam, że ona i jej narzeczony są psolubni, ale to, co zrobili, przechodzi ludzkie pojęcie. Na dole zaproszenia, tuż pod informacją o dacie i miejscu, widniał dopisek, który sprawił, że aż usiadłam z wrażenia: „Burek mile widziany. Dzieci prosimy o zostanie w domu”. Tak, dobrze czytacie. Moja kuzynka zaprosiła na wesele mojego psa, yorka o imieniu Burek, ale wyraźnie zaznaczyła, że dla moich dzieci, Natalii i Ignacego, miejsca przy stole nie ma. Jestem oburzona i zwyczajnie zraniona, bo to dla mnie jasny sygnał, że moje dzieci są w tej rodzinie traktowane gorzej niż zwierzęta. Wesele bez dzieci, ale z merdającymi ogonami − gdzie tu logika? Od kilku lat panuje moda na wesela bez dzieci i ja to w pewnym stopniu rozumiem − każdy ma prawo do imprezy w dorosłym gronie. Ale robienie z wesela psiego przyjęcia przy jednoczesnym wykluczeniu małych członków rodziny to dla mnie szczyt bezczelności i hipokryzji. Kuzynka tłumaczy mi przez telefon, że dzieci płaczą, biegają i psują zdjęcia, a psy są przecież takie spokojne i urocze. Czy ona naprawdę uważa, że stado obcych sobie psów na sali balowej, szczekających na kelnerów i załatwiających potrzeby pod stołem, będzie mniej uciążliwe niż dwoje grzecznych dzieci? Moja Natalka i Ignaś bardzo kochają swoją ciocię. Kiedy dowiedzieli się, że będzie ślub, już planowali, jak będą sypać kwiatki. Jak mam im teraz wytłumaczyć, że ich pies dostał zaproszenie, a oni nie? Że ciocia woli widzieć na swojej imprezie Burka niż ich uśmiechnięte buzie? To jest po prostu nieludzkie. Czuję, że ta nowoczesna moda na stawianie zwierząt ponad ludźmi całkowicie niszczy nasze więzi rodzinne. Pies jako honorowy gość, czyli upadek wartości rodzinnych Najbardziej boli mnie to, jak bardzo ta decyzja podzieliła naszą ro…

pies-na-weselu-710af64.png
width: 1600
height: 1200

„Teściowa mówi, że zniszczyłam córce komunię. Popłakała się, gdy zobaczyła Tosię, i wygarnęła, że robię z dziecka pośmiewisko”
type: item
date: 2026-05-15T14:15:12.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
subject: teściowa
description: „Jak mogłaś jej to zrobić przed komunią?” – usłyszałam od teściowej, zanim jeszcze Tosia zdążyła wejść do kościoła. Patrzyła na moją córkę tak, jakby wydarzyło się coś strasznego. A chodziło tylko o... włosy.
encoded: Tosia od miesięcy marzyła o krótkim bobie. Miała długie, grube loki, które wszyscy uwielbiali – poza nią. Narzekała, że jest jej gorąco, że włosy ciągle się plączą i że wygląda „jak mała księżniczka”, choć wcale tego nie chce. To typowa chłopczyca. Przed komunią zapytała mnie po raz kolejny, czy może je obciąć. Zgodziłam się. Po wyjściu od fryzjera była zachwycona. Dosłownie promieniała. Co chwilę przeglądała się w lustrze i mówiła, że w końcu „czuje się sobą”. Nie spodziewałam się jednak, że zwykła fryzura wywoła rodzinny dramat. „Zrobiłaś z niej pośmiewisko” Teściowa zobaczyła Tosię dopiero przed kościołem. Najpierw zamarła, potem zrobiła dziwną minę i... rozpłakała się. Myślałam, że coś się stało. Ale ona po chwili złapała mnie za rękę i odciągnęła na bok. „Ty chyba oszalałaś. Przed samą komunią obciąć dziecku takie włosy?” – syczała przez zęby. „Ludzie będą gadać. Wszyscy się będą patrzeć. Zrobiłaś z niej pośmiewisko”. Stałam jak wryta. Próbowałam spokojnie powiedzieć, że Tosia sama tego chciała i że to tylko fryzura. Ale teściowa była już rozpędzona. Powiedziała, że włosy są „ozdobą kobiety”, że dziewczynka „powinna wyglądać delikatnie i dziewczęco”, a nie „jak chłopak”. Najbardziej zdziwiło mnie jednak to, co powiedziała później. „Przed komunią nie powinno się obcinać włosów. To przynosi pecha. Tak się po prostu nie robi”. Myślałam, że się przesłyszałam. Moja teściowa nie jest szczególnie religijna, ale od zawsze wierzy w różne dziwne zabobony. Nigdy jednak nie przypuszczałam, że aż tak bardzo przejmie się fryzurą dziecka. Tosia pierwszy raz poczuła się naprawdę pewna siebie Najgorsze jest to, że Tosia zauważyła reakcję babci. Jeszcze chwilę wcześniej uśmiechała się od ucha do ucha, a nagle spuściła głowę i zapytała mnie cicho, czy „źle wygląda”. Właśnie wtedy naprawdę się wściekłam. Bo przez lata wszyscy zachwycali się jej lokami, ale nikt nie pytał, jak ona się w nich czuje. Dla dorosłych były „śliczne”, „anielskie”, „idealne do komunii”. Tylko że Tosia ich …

dziewczynka-przystepujaca-do-komunii-z-krotkimi-wlosami-d7e7224.jpg
width: 1600
height: 1200

„Dałam chrześnicy 1000 zł na komunię, a wyszłam głodna. Za taką kasę oczekuję łososia albo polędwicy, a nie bladego rosołku”
type: item
date: 2026-05-14T13:15:45.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pieniądze
subject: pierwsza komunia
description: Z komunii chrześnicy wyszłam głodna i zła. W kopercie dałam 1000 zł, do tego oczywiście pamiątkowy medalik i piękny bukiet kwiatów, a na stole zobaczyłam rosół, kilka roladek i suchego kurczaka. Coraz częściej mam wrażenie, że dziś od gości wymaga się ogromnych pieniędzy, ale w zamian nie daje się już kompletnie nic.
encoded: Naprawdę długo gryzłam się w język, bo chodzi o rodzinę. Córka mojej siostry ciotecznej w tym roku przystąpiła do komunii, a ja jestem jej matką chrzestną. Z kuzynką od zawsze byłyśmy blisko – praktycznie wychowywałyśmy się razem, bo nie mam rodzeństwa. Dlatego nawet przez chwilę nie zastanawiałam się nad prezentem. Dałam Madzi 1000 zł w kopercie, bo uznałam, że tak wypada. Do tego dokupiłam medalik pamiątkowy, a on też nie był tani, no i bukiet symbolicznie, za dodatkowe 100 zł. Przyjęcie odbyło się w restauracji i już po wejściu poczułam lekkie rozczarowanie. Żadnych dekoracji, żadnej oprawy, nawet zwykłego kącika do zdjęć. Dzieci siedziały znudzone przy stołach, dorośli patrzyli po sobie, a atmosfera była bardziej jak na stypie niż na ważnym rodzinnym wydarzeniu. Potem wjechał obiad. Najpierw rosół – blady, jakby gotowany na kostce rosołowej. Drugie danie? Jakieś roladki i kurczak. Żadnej porządnej polędwicy, żadnego łososia, niczego, co sprawiałoby wrażenie odświętnego obiadu. Do tego skromny tort i kawa. I to wszystko. Skoro oczekuje się grubych kopert, to ja też mogę mieć oczekiwania Wiem, że wiele osób oburzy się na moje słowa. Zaraz przeczytam, że „komunia nie jest od jedzenia”, że „liczy się sakrament”, że „najważniejsze są dzieci”. Oczywiście, że tak. Tylko dlaczego w takim razie od chrzestnych oczekuje się dziś prezentów za tysiąc czy dwa tysiące złotych? Mam wrażenie, że rodziny same napędziły ten absurd. Goście mają dawać coraz więcej pieniędzy, najlepiej markowe prezenty, złoto albo elektronikę, ale kiedy przychodzi do organizacji przyjęcia, nagle wszyscy udają, że „skromność jest najważniejsza”. Przepraszam bardzo, ale jeśli ktoś zaprasza kilkanaście czy kilkadziesiąt osób i przyjmuje od nich koperty pełne pieniędzy, to chyba powinien zadbać o coś więcej niż rosół i dwa kawałki kurczaka. Nie chodzi nawet o luksusy. Chodzi o zwykłą klasę i szacunek do gości. Coraz częściej mam wrażenie, że komunie stały się po prostu biznesem. Rodzina ma przynieść pien…

przyjecie-komunijne-w-restauracji-7dc60fb.jpg
width: 1600
height: 1200

„Kuzynka zaprosiła mnie na wesele bez dzieci. I tak pójdę z Antosiem, od jednego dziecka nie zbiednieje”
type: item
date: 2026-05-13T19:08:27.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: ślub
subject: wesele
description: „Najmłodszych zapraszamy na poprawiny, rodzice na weselu bawią się bez dzieci” – przeczytałam na zaproszeniu od kuzynki i aż się we mnie zagotowało. Naprawdę? Mam zostawić mojego 3-letniego synka w domu? Początkowo pokiwałam głową, zadeklarowałam, że przyjdziemy z mężem sami, ale im dłużej o tym myślę, tym bardziej jestem pewna: zabieram Antosia i koniec. Od jednego dziecka naprawdę nikt nie zbiednieje.
encoded: Moja kuzynka organizuje wesele w sierpniu. Sala ogromna, gości ponad setka, poprawiny następnego dnia, luksusowe menu, drink bar, fotobudka i Bóg wie co jeszcze. Ale zabrakło miejsca dla mojego dziecka. Serio? Na początku próbowałam to zrozumieć. Pomyślałam: „Dobra, ich dzień, ich zasady”. Tylko że później zaczęłam się zastanawiać, dlaczego właściwie mam podporządkowywać całe życie potrzebom pary młodej. Mam 3-letniego syna, który praktycznie się ode mnie nie odkleja. Nie wyobrażam sobie zostawić go na całą noc z teściami, bo przecież moi rodzice też będą na imprezie, wozić po dalszej rodzinie albo nie daj Bóg komuś płacić, bo ktoś inny chce mieć „eleganckie wesele dla dorosłych”. Antoś nie jest przecież rozwydrzonym bachorem, który będzie biegał po stołach. To spokojne dziecko. Może siedzieć obok mnie, zjeść trochę rosołu i pobawić się samochodzikiem. Naprawdę aż taki problem dostawić jedno małe krzesełko i mały talerzyk? Mam wrażenie, że ludzie przesadzają z tym kultem wesel idealnych. Wszystko musi wyglądać jak z Instagrama: białe róże, świece, spokojna muzyka i broń Boże żadnego dziecka w tle. A przecież wesele to rodzinne wydarzenie. Rodzina to także dzieci. „Jak jesteś matką, to dziecko zawsze jest na pierwszym miejscu” Najbardziej zirytowało mnie to, że kuzynka nawet nie próbowała znaleźć kompromisu. Po prostu zaznaczyła na zaproszeniu, że wesele jest „tylko dla dorosłych”. Bez pytania, bez rozmowy, bez zastanowienia się, czy ktoś może mieć problem z opieką. Podkreśliła to też kilka razy, jak przyjechali wręczyć nam zaproszenie. Z takim jakimś niesmakiem patrzyła na Antosia. Mam wrażenie, że bezdzietni kompletnie nie rozumieją rzeczywistości rodziców małych dzieci. Dla nich wszystko jest proste: „Wynajmij opiekunkę”. Tylko że ja nie zostawię 3-latka z pierwszą lepszą studentką tylko po to, żeby ktoś mógł spokojnie tańczyć do disco polo. Poza tym nie rozumiem, dlaczego rodzice mają się zawsze poświęcać dla wygody innych. To ja mam stresować się przez całe wese…

male-dziecko-na-weselu-07a3803.jpg
width: 1600
height: 1200

Ile się daje na chrzciny jako gość w 2026? Tyle włóż w kopertę od dziadków, chrzestnych i cioci
type: item
date: 2026-05-13T13:00:00.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Rodzina
subject: Święta i uroczystości
subject: chrzest
subject: pieniądze
subject: prezenty na chrzciny
description: Ile pieniędzy wypada dać na chrzest w 2026 roku? W dzisiejszych czasach trudno zdecydować, ile pieniędzy włożyć w kopertę i dać w prezencie na chrzciny. Wiele też zależy od tego, czy jesteś babcią, dziadkiem, rodzicem chrzestnym, bliższą rodziną czy dajesz prezent jako gość niespokrewniony z chrzczonym dzieckiem.
encoded: Kiedy dostajesz zaproszenie na chrzciny w rodzinie lub do znajomych, zaczynasz się zastanawiać, ile pieniędzy przeznaczyć na prezent i czy wypada dać gotówkę. Goście najczęściej wybierają prezent na chrzciny w formie koperty z pieniędzmi, bo to praktyczne i wygodne. Wyjaśniamy, ile się daje na chrzciny w 2026 roku: mniej czy więcej niż w poprzednich latach? Spis treści: Ile pieniędzy na chrzest od dziadków? Ile się daje na chrzciny od chrzestnych? Ile pieniędzy dać na chrzest jako gość? Ile dać w kopertę na chrzciny: podsumowanie Na początku warto zaznaczyć, że nie obowiązuje żaden „cennik”. Jeśli ktoś może i chce podarować dużą kwotę (lub bardzo drogi prezent na chrzciny) – to jego wola. I ma do tego prawo, pod warunkiem że nie wywoła tym zakłopotania u rodziców dziecka. Możliwe, że będą chcieli się później zrewanżować, ale nie będzie ich na to stać. Dlatego kulturalnie jest pamiętać o tym i nie przesadzać z hojnością. Ile pieniędzy na chrzest od dziadków? W prezencie na chrzciny najczęściej daje się gotówkę. Ile włożyć do koperty od dziadków? Wkłada się zazwyczaj ok. 300 zł. Zdarza się, że jest to kwota w przedziale 300-500 zł (500 zł to również średnia kwota, jaką deklaruje najbliższa rodzina, gdy pada pytanie, ile pieniędzy na komunię zamierza przeznaczyć dla dziecka). Ile się daje na chrzciny od chrzestnych? Zdarza się, że rodzice chrzestni, jeśli ich na to stać, dają więcej – nawet w przedziale 500-1000 zł. Należy jednak zachować zdrowy rozsądek. To, ile na chrzest daje matka chrzestna czy ojciec chrzestny, zależy od ich aktualnej sytuacji finansowej (chyba że ktoś wyznaje zasadę „zastaw się, a postaw się”). W wypadku dużej gotówki, którą chcemy sprezentować dziecku, dobrym pomysłem jest lokata. Mogą ją założyć rodzice i prosić np. rodziców chrzestnych o wpłacenie na nią pieniędzy dla dziecka. Lokatę mogą też otworzyć rodzice chrzestni lub dziadkowie i wpłacić tam swój pieniężny podarunek (warto to jednak uzgodnić wcześniej z rodzicami malucha). Ile pieniędzy …

kVNnpb-120622-18756dd.jpg
width: 1200
height: 800