Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-08-08T11:34:06.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: „Żona wyjechała za chlebem i zostawiła mnie z dziećmi. Nie doceniałem jej. Dopiero wtedy zrozumiałem, że praca w domu to harówka”
items: Poseł tłumaczy, jak źle jest młodym ojcom. „Zastanowią się 10 razy, zanim poproszą o rękę i zdecydują się na dzieci”
items: „Justysia była naszą wyczekaną córeczką. Zaślepieni miłością długo nie widzieliśmy, jaka jest naprawdę. Aż do tamtej nocy nad jeziorem”
items: „Porzuciłem rodzinę i wyjechałem do Holandii, by zacząć tam nowe życie. Dziś mój syn ma 10 lat i traktuje mnie jak obcego człowieka”
items: „Harowałem na obczyźnie, by Marcelkowi i Mai niczego nie brakowało. Gdy odkryłem, co wyprawia moja żona, wiedziałem, że muszę ratować dzieci”
items: „Kiedy żona powiedziała mi, że znowu jest w ciąży, uciekłem. Jako samotna matka poradzi sobie lepiej, państwo jej pomoże”
items: „Chciałem zemścić się za zdradę żony. Nie wiedziałem wtedy, że mszczę się na własnym bracie”
items: „Mam żonę w Polsce i przyjaciółkę w Hiszpanii. Nie zostawię żadnej, przecież mamy dzieci”
items: „Myślałem, że dzieci przyjechały odwiedzić mnie w Dzień Ojca. Po tym, co usłyszałem od syna, zamknąłem drzwi na cztery spusty”
items: „Chłopak ukradł mi z portfela 100 zł, żeby kupić obiad ciężarnej dziewczynie. Rodzice wyrzucili ich z domu. Chciałem pomóc, każdy zasługuje na drugą szansę”
items: „Mąż szykował się, by świętować Dzień Ojca, a ja płakałam w poduszkę. Gdyby tylko wiedział, że to nie jego święto”
items: „List z sądu zniszczył spokój naszej rodziny. Ojciec od lat ukrywał przed nami drugie życie”
items: Ojciec tłumaczy synkowi, dlaczego nie wolno obrażać mamy. „To jest moja żona”
items: „Ożeniłem się z pijawką, która tylko siedzi w domu. Jest 1 powód, przez który nie mogę się rozwieść”
items: Maciej Pela: „Czeka mnie specjalizacja w łataniu złamanych serduszek”
items: Maciej Pela o ojcostwie po rozstaniu: „To obnażyło moje słabości”
items: Poznaj Liama, dziecko Wojciecha Szczęsnego: wiek, zainteresowania, uzdolnienia
items: Dzieci Michała Wiśniewskiego: imiona, wiek, zainteresowania
items: Michał Wiśniewski zdradził, w jakim stylu nazwie kolejną pociechę. Imię będzie... wymyślne!
items: Pępkowe: co to za tradycja i co się kupuje w prezencie?
items: Od niemowlaka do kilkulatka: pomysły na zabawy z tatą
items: Prezenty dla przyszłego taty: najlepiej śmieszne, ale w dobrym guście (już od 10 zł!)
items: Co należy sprawdzić w aucie przed podróżą z dzieckiem?
items: Prezent dla żony po porodzie – męski i damski punkt widzenia
items: Syndrom kuwady, czyli mężczyzna w ciąży [objawy ciąży u mężczyzny]

„Żona wyjechała za chlebem i zostawiła mnie z dziećmi. Nie doceniałem jej. Dopiero wtedy zrozumiałem, że praca w domu to harówka”
type: item
date: 2026-08-08T11:33:20.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Tata
subject: Rodzina
subject: opieka nad dziećmi
subject: prawdziwe historie
subject: tata
description: Nigdy nie zastanawiałem się nad tym, że moja żona robi wszystko za naszych dwóch synów, sprząta ich pokoje, układa zabawki, zbiera z podłogi brudne skarpetki. Iza nigdy się nie skarżyła, a ja, kiedy wracałem z pracy, zastawałem w domu porządek. Sam nie wiem, jak mogłem być aż tak ślepy. Dopiero kiedy zostałem z chłopcami sam, przejrzałem na oczy...
encoded: Kredyt, który wzięliśmy z Izą na nowy dom, odrobinę nas przerósł, właściwie to przerósł nas całkowicie. A już od chwili, kiedy Iza straciła pracę, zrobiło się bardzo nieciekawie. Dlatego zgodziłem się na pomysł, który Iza przedstawiła mi miesiąc temu. Jej starsza siostra od kilku lat pracowała we Francji. Zaproponowała, żeby Iza przyjechała na trzy miesiące do sprzątania i do pomocy w kuchni w jakimś pensjonacie. Miała zarobić całkiem niezłe pieniądze... – Dasz sobie radę – przekonywała mnie żona. – Chłopcy są już duzi, nie wymagają opieki całą dobę. To tylko trzy miesiące, a bardzo podreperujemy budżet. Zresztą nie mamy innego wyjścia, to właściwie dla nas jedyny ratunek – zakończyła zdecydowanie. Bałem się zostać sam z synami. Zawsze to Iza zajmowała się dziećmi, ogarniała dom, szkołę Bartka i przedszkole Adasia. Nie bardzo wyobrażałem sobie, jak ja sam dam radę. Widziałem jednak, że moja żona już zdecydowała i nie zmieni zdania. Miała zresztą rację, twierdząc, że nie było innego wyjścia. Pojechała więc... Wszyscy trzej z niepewnymi minami żegnaliśmy ją na lotnisku. Adasiowi łezki popłynęły po buzi, Bartek udawał twardego, ja również. – Idziemy na lody, chłopaki – powiedziałem, kiedy samolot Izy odleciał. Nie no, nie mogę odpuścić. To zresztą dla ich dobra – Musimy ustalić pewne zasady – zacząłem, kiedy usiedliśmy z lodami przy stoliku. – Teraz, kiedy mamy nie ma, musicie mi pomagać w domu. – W czym? – Adaś spojrzał na mnie ze zdziwieniem. – We wszystkim. Choćby w sprzątaniu. Każdy musi sprzątać swoje zabawki i przybory szkolne. Musicie dbać o porządek w swoim pokoju. Bartek zgodnie kiwał głową, ale w oczach młodszego syna dostrzegłem niepokój. Nie odezwał się jednak. Już po kilku dniach zorientowałem się, że nasze mieszkanie, niestety, nie sprząta się samo, a chłopcy zapomnieli o obietnicy albo w ogóle nie wzięli jej sobie do serca. Już pomijając to, że ich pokój zawalony był porozrzucanymi ubraniami, brudnymi majtkami i skarpetkami, które nie wiedzieć czemu nie …

ojciec-z-synem-wykonuja-obowiazki-domowe-0d82011.jpg
width: 1600
height: 1200

Poseł tłumaczy, jak źle jest młodym ojcom. „Zastanowią się 10 razy, zanim poproszą o rękę i zdecydują się na dzieci”
type: item
date: 2026-08-04T13:15:08.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Tata
subject: Rodzina
subject: ojciec
subject: rola ojca w życiu dziecka
description: Współczesna dyskusja o kryzysie demograficznym i spadającej liczbie narodzin w Polsce najczęściej skupia się na potrzebach kobiet, problemach z dostępnością żłobków czy wyzwaniach na rynku pracy. Choć te aspekty są niezwykle ważne, w debacie publicznej coraz głośniej zaczyna wybrzmiewać perspektywa, która do tej pory była spychana na boczny tor i traktowana jako temat tabu.
encoded: Głośne wystąpienie posła Konfederacji Michała Wawra wywołało prawdziwe poruszenie i podzieliło internautów. Na konferencji prasowej 30 lipca w Warszawie poseł poruszył temat głębokich obaw, z jakimi mierzą się młodzi mężczyźni stojący na progu dorosłości. Polityk zwrócił uwagę na to, że współczesny system prawny i obyczajowy w uderzający sposób zniechęca młode pokolenie mężczyzn do formalizowania związków oraz powiększania rodzin. Z perspektywy wielu młodych ludzi decyzja o małżeństwie i rodzicielstwie wiąże się dziś z gigantycznym ryzykiem, które w razie niepowodzenia relacji może całkowicie zniszczyć ich życie osobiste i zawodowe. Te mocne słowa skłaniają do refleksji nad tym, czy jako społeczeństwo nie zapomnieliśmy o emocjach i prawach drugiej strony rodzicielskiego równania. Strach przed ślubem i rozwodem − dlaczego mężczyźni unikają małżeństwa? Według diagnozy przedstawionej przez posła młodzi mężczyźni obawiają się zakładać rodziny, ponieważ czują się z góry przegrani w przypadku ewentualnego rozstania. Statystyki rozwodowe w naszym kraju są bezlitosne i pokazują, że niemal co trzecie małżeństwo kończy się na sali rozpraw. Michał Wawer podkreślił, że młody chłopak, zanim poprosi ukochaną o rękę i zdecyduje się na dzieci, zastanowi się nad tym krokiem dziesięć razy, analizując potencjalne konsekwencje. Głównym źródłem tego lęku jest poczucie, że w obliczu kryzysu małżeńskiego system automatycznie staje po stronie kobiety, spychając ojca do roli bankomatu bez realnego wpływu na życie własnego potomstwa. Wielu młodych ojców podkreśla dziś, że wizja walki o każdą godzinę spędzoną z synem czy córką paraliżuje ich już na etapie planowania przyszłości. Wzrost świadomości prawnej sprawia, że mężczyźni przestali podchodzić do tematu ślubu czysto romantycznie. Zaczęli postrzegać instytucję małżeństwa przez pryzmat potencjalnych strat emocjonalnych i materialnych, co wprost przekłada się na drastyczny spadek liczby zawieranych związków w całym kraju. Prawa ojca po rozwo…

dyskryminacja-ojcow-3cf7b03.png
width: 1600
height: 1200

„Justysia była naszą wyczekaną córeczką. Zaślepieni miłością długo nie widzieliśmy, jaka jest naprawdę. Aż do tamtej nocy nad jeziorem”
type: item
date: 2026-08-03T14:15:44.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Tata
subject: Rodzina
subject: prawdziwe historie
description: Dałem jej wszystko, o czym sam mogłem tylko marzyć. A ona przy kolacji zapytała, ile jest warta nasza działka nad jeziorem. Po latach poświęceń poczułem się jak cyfra w arkuszu kalkulacyjnym własnej córki.
encoded: Zawsze mówiłem żonie, że Justyna to nasze największe osiągnięcie. Skończyła studia bez żadnych długów, bo płaciłem za wszystko. Mieszkanie w centrum, samochód na dwudzieste urodziny, wakacje, o jakich moi rodzice nawet nie śnili. Robiłem to z radością, bez wyrzutów, bo wierzyłem, że dzieciom trzeba dawać to, czego samemu się nie miało. Moja żona, Ewa, czasem mówiła, że trochę przesadzam. – Wiktor, ona musi się czegoś nauczyć sama. Nie wszystko na tacy. Ja się z tym nie zgadzałem. Uważałem, że dzięki tacy, którą jej dawałem, będzie miała lepszy start niż ja. Nie sądziłem, że ta taca kiedyś stanie się dla niej jedynym powodem, dla którego do nas dzwoni. Weekend, który miał być inny Kupiliśmy z Ewą mały domek nad jeziorem jakieś piętnaście lat temu. Nic wielkiego – drewniana konstrukcja, kawałek działki, cisza. Zawsze mówiliśmy, że to nasze miejsce na emeryturę. Justyna przyjeżdżała tam z nami czasem jako dziecko, biegała po trawie, łowiła żaby przy brzegu. Uwielbiała to miejsce. W tym roku zaprosiliśmy ją na wspólny weekend. Miałem nadzieję, że wreszcie spędzimy czas bez telefonu w ręku i bez pytań o pracę. Przyjechała w piątek wieczorem, uśmiechnięta, z pudełkiem czekoladek. – Tato, ale tu ładnie – powiedziała, patrząc na jezioro przez okno. – Zawsze zapominam, jak tu jest spokojnie. Coś we mnie zmiękło. Pomyślałem, że to będzie dobry wieczór. Rozmowa, która wszystko zmieniła Siedzieliśmy przy stole, jedliśmy kolację, śmialiśmy się z jakiejś starej historii z jej dzieciństwa. W pewnym momencie Justyna odłożyła sztućce i spytała, jakby mówiła o pogodzie: – Tato, a wy macie już spisany testament? Zamarłem na chwilę z widelcem w powietrzu. – Skąd taki temat przy kolacji? – No bo… – wzruszyła ramionami – zastanawiam się, co będzie z tym domkiem. To znaczy, ile w ogóle jest teraz warta ta działka? Bo kolega mojego chłopaka sprzedał podobną nad tym samym jeziorem i dostał kokosy. Ewa spojrzała na mnie, a ja spojrzałem na córkę, próbując zrozumieć, czy to tylko ciekawość, c…

Justysia-byla-nasza-ukochana-coreczka-316cc64.png
width: 1600
height: 1200

„Porzuciłem rodzinę i wyjechałem do Holandii, by zacząć tam nowe życie. Dziś mój syn ma 10 lat i traktuje mnie jak obcego człowieka”
type: item
date: 2026-07-29T14:15:15.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Tata
subject: Rodzina
subject: ojciec
subject: prawdziwe historie
description: „Myślałem, że tydzień w luksusowym hotelu naprawi dziesięć lat mojej nieobecności. Zamiast tego zrozumiałem, że dla własnego dziecka jestem zupełnie obcym człowiekiem.”
encoded: Od lat planowałem ten wyjazd. Pamiętam, jak dziesięć lat temu wyjeżdżałem z Polski z jedną walizką i wielkimi nadziejami. Miałem zarobić pieniądze w Amsterdamie, urządzić nam życie, a potem sprowadzić żonę i nowo narodzonego Igora. Życie napisało jednak inny scenariusz. Praca pochłonęła mnie bez reszty, awanse przyszły szybciej, niż się spodziewałem, ale cena okazała się wysoka. Moje małżeństwo rozpadło się na odległość. Z Igorem widywałem się rzadko, przeważnie przez ekran komputera, a nasze spotkania na żywo ograniczały się do kilku dni w święta. Teraz, gdy Igor miał dziesięć lat, postanowiłem to zmienić. Zarezerwowałem tydzień w luksusowym hotelu na Majorce, kupiłem mu najnowszy model konsoli do gier, żeby zaskarbić sobie jego sympatię, i zaplanowałem każdy dzień od świtu do zmierzchu. Basen, aquapark, wycieczki łodzią – wszystko, byle tylko nadrobić stracony czas. Byłem pewien, że ten wyjazd naprawi nasze relacje. Spotkaliśmy się na lotnisku w Warszawie. Była z nim moja była żona, Marta. Igor stał sztywno, ściskając w rękach plecak. Uśmiechnąłem się szeroko, podszedłem i próbowałem go przytulić, ale on tylko delikatnie klepnął mnie w ramię i cofnął się o krok. – Cześć, tato – powiedział cicho, unikając mojego wzroku. – No, cześć, synu! Gotowy na wielką przygodę? – zapytałem, starając się, by mój głos brzmiał entuzjastycznie. Skinął tylko głową. Marta spojrzała na mnie ze współczuciem, ale nic nie powiedziała. Odprawiliśmy się, wsiedliśmy do samolotu i przez całą drogę próbowałem nawiązać z nim rozmowę. Pytałem o szkołę, o kolegów, o ulubione gry. Odpowiadał półsłówkami: „tak”, „nie”, „dobrze”. Czułem, że z każdą minutą mur między nami rośnie, zamiast maleć. Chłód hiszpańskiego słońca Pierwsze dni na Majorce były dla mnie prawdziwym wyzwaniem. Próbowałem wszystkiego. Rano wyciągałem go na basen, po południu na plażę. Kupiłem mu lody, dmuchanego flaminga, zabrałem na przejażdżkę na bananie za motorówką. Nic nie działało. Igor uczestniczył we wszystkich atrakcjach,…

mezczyzna-w-srednim-wieku-f3a3a56.jpg
width: 1600
height: 1200

„Harowałem na obczyźnie, by Marcelkowi i Mai niczego nie brakowało. Gdy odkryłem, co wyprawia moja żona, wiedziałem, że muszę ratować dzieci”
type: item
date: 2026-07-27T14:15:21.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Tata
subject: Rodzina
subject: ojciec
subject: prawdziwe historie
description: „Myślałem, że żona znalazła sobie pocieszenie w ramionach innego, gdy harowałem za granicą, by ona mogła zająć się wychowywaniem dzieci. Prawda okazała się znacznie gorsza i droższa, niż mogłem sobie wyobrazić”.
encoded: Od pięciu lat moje życie dzieliło się na dwa domy. Ten prawdziwy, w Polsce, gdzie zostawiłem żonę i dwoje dzieci, oraz ten tymczasowy, w holenderskim Venlo, gdzie dzieliłem ciasne mieszkanie z trzema innymi chłopakami z budowy. Zasuwałem po dwanaście godzin na dobę, żeby spłacić kredyt za dom i odłożyć trochę grosza na czarną godzinę. Każdy zjazd do Polski to było święto, a wieczorne rozmowy wideo z dziećmi były dla mnie jak powietrze. Zawsze dzwoniłem po dwudziestej, kiedy dzieciaki, ośmioletni Marcelek i sześcioletnia Maja, były już po kąpieli. – Tatuś! – krzyczał Marcelek, machając energicznie rączką do obiektywu, a moje serce miękło jak wosk. – Co tam u was, łobuzy? – pytałem, ocierając z twarzy pot i pył po ciężkim dniu. – Byliśmy dziś w parku! – opowiadał Marcelek, przejmując telefon. – I graliśmy w piłkę. Wujek Artur pokazał mi taki ekstra trik z piętką! Zamrugałem, nie do końca rozumiejąc. – Jaki wujek Artur? – zapytałem, marszcząc brwi. – No ten nowy wujek – wtrąciła się Majeczka, zanim Marcel zdążył odpowiedzieć. – Kolega mamy. Ekran nagle zawirował i zobaczyłem twarz mojej żony, Sylwii. Wyglądała na spiętą. Szybko zabrała dzieciom telefon. – No już, już, idźcie już do łóżek, muszę porozmawiać z tatą – powiedziała pospiesznie, a potem uśmiechnęła się do mnie trochę nerwowo. – Cześć, kochanie. Jak tam po pracy? – Sylwia, kim jest Artur? – zapytałem bez ogródek, czując dziwny ucisk w żołądku. – Oj, daj spokój, to tylko znajomy – machnęła ręką, ale nie patrzyła mi w oczy. – Poznaliśmy się na placu zabaw. Ma syna w wieku Mai, więc dzieci czasem się bawią razem. Nic wielkiego. Nic wielkiego. To dlaczego miała wypieki na twarzy? Dlaczego tak szybko zabrała dzieciom telefon? Znałem moją żonę od piętnastu lat. Zawsze wiedziałem, kiedy coś ukrywała. Ziarno niepokoju Od tamtej rozmowy nie mogłem znaleźć sobie miejsca. Praca na budowie wymagała skupienia, a ja wciąż wracałem myślami do tego „wujka Artura”. Wyobrażałem sobie najgorsze scenariusze. Zdrada. Romans. Zmęc…

ojciec-z-dziecmi-1dbf0cc.jpg
width: 1600
height: 1200

„Kiedy żona powiedziała mi, że znowu jest w ciąży, uciekłem. Jako samotna matka poradzi sobie lepiej, państwo jej pomoże”
type: item
date: 2026-07-06T14:15:16.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Tata
subject: Rodzina
subject: ojciec
subject: prawdziwe historie
subject: rodzina wielodzietna
description: Może Irka beze mnie będzie miała nawet lepiej, kiedy zostanie z dziećmi sama? Bo zawsze przecież znajdzie się miejsce w żłobku czy przedszkolu i dodatkowe zapomogi…
encoded: Wczoraj moja córka wraz z zięciem sprawili nam nie lada niespodziankę. Wpadli do nas zaraz po pracy, choć rzadko im się to zdarza, bo normalnie są bardzo zajęci. – A co to, ktoś umarł? – zdziwiłem się, widząc ich w drzwiach. – Wręcz przeciwnie, tato – roześmiała się Kasia. – Przyszliśmy wam tylko powiedzieć, żebyście na czerwiec przyszłego roku nie robili żadnych większych planów, zagranicznych wojaży czy czegoś takiego… – A czemu? – zainteresowałem się. Nie, żeby coś takiego przeszło mi nawet przez myśl, bo latem i tak jeździliśmy z Ireną tylko na działkę. Za granicą to najdalej byliśmy w Bułgarii, jeszcze w poprzednim ustroju. – Bo będziecie potrzebni mi tutaj, na miejscu – Kasia i Michał popatrzyli porozumiewawczo po sobie. – Przy bawieniu wnuka albo wnuczki! Strasznie się ucieszyliśmy się, bo czekaliśmy na taką wiadomość od lat Ale młodzi, jak to młodzi, najpierw czekali, aż dostaną stałą pracę, potem, aż się dorobią, wezmą kredyt na mieszkanie… Tymczasem czas leci, człowiek nie staje się młodszy, a i ja, i Irenka chcieliśmy jeszcze pobawić wnuka, zabrać go na ryby albo na wakacje nad morzem… Kasia natychmiast zabarykadowała się z matką na sofie i zaczęły rozmawiać o tych wszystkich szczegółach ciąży – trymestrach, mdłościach – które nie są żadnemu facetowi potrzebne do szczęścia. Zabrałem więc zięcia do piwnicy, w której mam urządzony niewielki warsztacik, i gdzie w starym kredensie, w tajemnicy przed Irenką, trzymam nalewkę na wyjątkowe okazje. To teraz miałem jak znalazł, żeby oblać dobre wiadomości! – Jak tam, chłopie? – zapytałem Michała, kiedy już rozlałem rubinowy płyn do kieliszków. – Zdenerwowany? – Może trochę – przyznał zięć. – Ale tyle się naczekaliśmy, że zdążyłem już przeczytać chyba wszystkie książki, które wciąż mi podsuwała Kasia. Chyba nic mnie nie zaskoczy! Chociaż… Wiesz, tato, jak wręczyła mi te maleńkie buciki i powiedziała, że zostanę tatą, to nie powiem, nogi się pode mną ugięły. Rozumiałem go doskonale, w końcu sam przez to przeszedłem i…

ucieklem-od-zony-i-dzieci-42858e3.png
width: 1600
height: 1200

„Chciałem zemścić się za zdradę żony. Nie wiedziałem wtedy, że mszczę się na własnym bracie”
type: item
date: 2026-06-28T14:15:42.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Tata
subject: Rodzina
subject: adopcja dziecka
subject: prawdziwe historie
subject: z życia wzięte
description: Gdy ojciec gorzej się poczuł, postanowił uporządkować pewne sprawy. Poprosił mnie do siebie i wręczył starą fotografię...
encoded: – Weź to zdjęcie, Jacusiu – mówił ojciec z trudem, widziałem grymas bólu na jego twarzy. – Jesteś na nim ze swoim braciszkiem bliźniakiem. Zostaliście rozdzieleni w domu dziecka. Gdy ciebie adoptowaliśmy, on już był z inną rodziną. – To naprawdę mój brat? Dlaczego mówisz mi o tym dopiero teraz? – Wybacz mi, już dawno miałem ci o tym powiedzieć… – tata był bardzo wzruszony – ale najpierw byłeś za mały, a potem było tyle innych spraw, że tę odkładałem na później. Przepraszam. – Ten bliźniak jest do mnie niepodobny – zdziwiłem się. – Tak się często zdarza – powiedział ojciec. – znajdź go, we dwóch będzie wam raźniej. Ma na imię Jan. O ile wiem, dostał takie samo zdjęcie. Niespełna miesiąc po tej rozmowie tata zmarł. Ja schowałem fotografię i… zapomniałem o sprawie. Fatalna zabawa Pracowałem w firmie transportowej jako kierowca. Dostaliśmy zaproszenie na bankiet z okazji dwudziestolecia PRL-u, jak w skrócie nazywaliśmy Przedsiębiorstwo Robót Leśnych. Poszedłem z moją żoną, która w przeciwieństwie do mnie umiała i lubiła tańczyć. Ani się obejrzałem, jak Mariolę otoczył wianuszek chętnych, by porwać ją na parkiet. Przebierała w partnerach jak w ulęgałkach. Około północy byłem już mocno zmęczony, we łbie huczało mi jak na łodzi podczas sztormu. Szczęśliwie zabawa dobiegała końca. Próbowałem wśród tańczących odnaleźć żonę, ale nigdzie jej nie zauważyłem. – Nie widziałaś Mariolki? – spytałem Jolkę, która akurat zeszła z parkietu. – Pewnie gdzieś tam pląsa – odpowiedziała z zazdrością. Usiadłem na ławie w pobliżu tańczących. Po kilku minutach Mariola wyłoniła się z tłumu zdyszana i czerwona na twarzy, ale uśmiechnięta od ucha do ucha. Za nią szedł Mirek, pracownik leśny. Właściwie go nie znałem, facet miał jednak opinię hulaki i bawidamka. Nie ucieszył mnie widok jego i Marioli. – Wytańczyłam się za wszystkie czasy – żona rzuciła mi się na szyję – Pan Mirek był tak uprzejmy i mnie odprowadził – dodała. – Dzięki – powiedziałem do Mirka, a ten skinął głową i odszedł uśmiechnięt…

zemsta-na-zonie-5b88442.png
width: 1600
height: 1200

„Mam żonę w Polsce i przyjaciółkę w Hiszpanii. Nie zostawię żadnej, przecież mamy dzieci”
type: item
date: 2026-06-25T19:08:31.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Tata
subject: Rodzina
subject: ojciec
subject: zdrada
description: Przez większość życia uważałem się za porządnego, poukładanego faceta. Mam 38 lat, dobrą pracę w branży logistycznej i od dziesięciu lat wspaniałą żonę, Magdę. Mieszkamy w Warszawie, dorobiliśmy się przytulnego mieszkania i wychowujemy dwoje cudownych dzieci: 8-letniego Michałka i 5-letnią Adę. Moje życie wyglądało na idealne, dopóki cztery lata temu nasza firma nie otworzyła nowego oddziału w Walencji. Jako koordynator projektów zacząłem latać do Hiszpanii co dwa tygodnie. To właśnie tam, na słonecznym wybrzeżu, moje życie pękło na pół. Poznałem Elenę. Dziś tkwię w sytuacji, która wielu wyda się potworna, ale ja nie potrafię podjąć innej decyzji.
encoded: Na początku to miała być tylko praca, potem zwykła, niezobowiązująca znajomość. Elena była menedżerką w hiszpańskim biurze. Ciepła, otwarta, z niesamowitym podejściem do ludzi. Zaczęło się od wspólnych obiadów po konferencjach, potem były długie rozmowy o życiu przy winie. Ani się obejrzałem, a Elena stała się moją najbliższą przyjaciółką, powierniczką i... kimś znacznie ważniejszym. Granica między przyjaźnią a miłością rozmyła się tak szybko, że nawet nie zauważyłem, kiedy zacząłem prowadzić klasyczne, podwójne życie. Dwa domy, dwa kraje i podwójne życie W Polsce mam Magdę − kobietę, z którą spędziłem najlepsze lata młodości, która zna mnie na wylot i którą na swój sposób wciąż bardzo szanuję i kocham. W Hiszpanii mam Elenę, która daje mi spokój, namiętność i poczucie absolutnej wolności. Przez dwa lata żyłem w ciągłym rozkroku, kupując podwójne prezenty na święta i kłamiąc przez telefon o przedłużających się odprawach celnych. Żołądek miałem ściśnięty w supeł, a wyrzuty sumienia nie pozwalały mi spać. Wszystko skomplikowało się do granic możliwości rok temu, kiedy Elena zaszła w ciążę. Prawda, która musiała ujrzeć światło dzienne Kiedy na świat przyszedł mój drugi syn, malutki Mateo, wiedziałem, że nie mogę już dłużej kłamać. Magda była zbyt mądra, by nie zauważyć, że mój umysł od dawna jest gdzie indziej. Cztery miesiące temu, podczas wyjątkowo ciężkiego wieczoru w Warszawie, usiedliśmy w kuchni. Nie kręciłem, nie szukałem wymówek. Wyłożyłem karty na stół. Opowiedziałem jej o Elenie, o Walencji i o Mateo. Myślałem, że Magda spakuje moje rzeczy i wyrzuci mnie za drzwi. Spodziewałem się krzyków, rzucania talerzami i natychmiastowego wezwania prawnika. Zamiast tego zastałem lodowatą, przerażającą ciszę. Moja żona patrzyła na mnie przez pół godziny, a po jej policzkach płynęły ciche łzy. Gdy w końcu odebrało jej mowę, powiedziała tylko: „A co z Michałem i Adą?”. I to był ten moment, w którym zrozumiałem, że tradycyjny rozwód i odcięcie się od jednego z tych światów p…

podwojne-zycie-e7dab46.png
width: 1600
height: 1200

„Myślałem, że dzieci przyjechały odwiedzić mnie w Dzień Ojca. Po tym, co usłyszałem od syna, zamknąłem drzwi na cztery spusty”
type: item
date: 2026-06-23T19:08:13.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Tata
subject: Rodzina
subject: Dzień Ojca
subject: prawdziwe historie
subject: z życia wzięte
description: Odkąd pięć lat temu odeszła moja ukochana żona, a dzieci założyły własne rodziny, w moim domu zaległa głucha cisza. Dorosłe życie rzuciło mojego syna, Piotrka, i córkę, Justynę, do odległych miast. Choć rozmawialiśmy przez telefon, brakowało mi ich obecności, wspólnych obiadów i gwaru na korytarzu. Tegoroczny, czerwcowy weekend zapowiadał się wyjątkowo samotnie. Kiedy więc w niedzielne południe, usłyszałem gwałtowny dzwonek do drzwi, moje starsze serce zabiło mocniej z nadziei.
encoded: W progu stanął Piotrek. Bez zapowiedzi, prosto z trasy, trzymając w ręku skromne ciasto z cukierni. Na jego widok oczy natychmiast mi zwilgotniały. Rzuciłem mu się na szyję, dziękując, że pamiętał o moim święcie. Usiedliśmy w salonie, zaparzyłem kawę, ale im dłużej rozmawialiśmy, tym mocniej czułem, że coś jest nie tak. Niespodziewany gość i bolesne podejrzenie Piotrek był spięty, nerwowo bębnił palcami o stół i unikał mojego wzroku. Justyna, z którą połączył się na chwilę przez wideorozmowę, również wydawała się nienaturalnie przejęta. W końcu syn odstawił filiżankę, wziął głęboki oddech i przeszedł do konkretów. Prawda okazała się banalna, a dla mnie − potwornie bolesna. Justyna i Piotrek pilnie potrzebowali gigantycznej sumy pieniędzy na wkład własny do kredytu na wspólny biznes, który budowali od miesięcy. Bank dał im termin do poniedziałku. − Tato, wiemy, że masz oszczędności po sprzedaży działki. Pożycz nam, proszę. Jesteś naszą jedyną nadzieją − powiedział Piotrek, a z jego ust padła kwota, która odebrała mi mowę. Poczułem, jakby ktoś podstawił mi nogę. Moje wzruszenie w ułamku sekundy zamieniło się w głęboki, palący żal. Zrozumiałam, że ich nagła wizyta i pamięć o Dniu Ojca nie wynikały z tęsknoty, ale z czystej interesowności. Byłem dla nich tylko chodzącym portfelem, kołem ratunkowym. Zamknięte drzwi i decyzja o świcie Po długiej i pełnej napięcia rozmowie, podczas której nie potrafiłem ukryć swojego rozczarowania, Piotrek spuścił głowę. Widząc mój chłód, spakował się i wyszedł późnym wieczorem, rzucając tylko ciche „Przepraszam”. Kiedy tylko zatrzasnęły się za nim drzwi, przekręciłem klucz w zamku dwa razy. Zamknąłem drzwi na cztery spusty, obiecując sobie w duchu, że nie dam się więcej wykorzystać. Tej nocy nie zmrużyłem oka. Wokół mnie znów krążyła ta sama, bolesna cisza. Wyciągnąłem stare albumy, patrząc na małego Piotrka i Justysię, i zastanawiałem się, w którym miejscu popełniłem błąd jako ojciec. Zaraz po świcie, w poniedziałek o siódmej rano, ubrał…

dzien-ojca-2-3d33145.png
width: 1600
height: 1200

„Chłopak ukradł mi z portfela 100 zł, żeby kupić obiad ciężarnej dziewczynie. Rodzice wyrzucili ich z domu. Chciałem pomóc, każdy zasługuje na drugą szansę”
type: item
date: 2026-06-21T06:12:39.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Tata
subject: Rodzina
subject: prawdziwe historie
subject: z życia wzięte
description: „Śledziłem go, odkąd oddał ochroniarzom mój portfel, ale bez stu złotych w środku. I ze zdziwieniem odkryłem, że zamiast stamtąd uciec, chłopak… kupuje ciepły obiad”.
encoded: Znowu mocno się pomylili z prognozą pogody. Zapowiadali na weekend ocieplenie, plus osiem, a tymczasem w piątek w nocy zrobiło się minus osiem. Dlatego, kiedy w sobotę po południu pojechałem do centrum handlowego na większe zakupy, nie było wielkiego ruchu, ani na drogach, ani w sklepach. Na ulicy i chodnikach gołoledź, bo tegoroczna zima po raz kolejny zaskoczyła naszych drogowców, więc mało kto miał chęć w ogóle wychodzić z domu. Prawdopodobnie fakt, że było tak mało ludzi na zakupach, uratował mnie przed utratą portfela na zawsze... Opuszczałem już market, pchając przed sobą wózek, kiedy potrącił mnie jakiś facet. Nie wyglądał zbyt schludnie, ale grzecznie przeprosił i poszedł w swoją stronę. Dopiero przy aucie zorientowałem się, że nie mam portfela. Szybko wrzuciłem zakupy do bagażnika, zostawiłem wózek i pognałem z powrotem. Zatrzymałem się przed wejściem do galerii, bo dostrzegłem faceta, z którym się zderzyłem. Właśnie wychodził. Tuś mi, bratku. Wziąłem głęboki oddech i czekałem. Słyszałem, że tacy kieszonkowcy nigdy nie działają w pojedynkę. Lepiej uważać. Kierował się za róg budynku. Dyskretnie podążyłem za nim. No i nie myliłem się, chociaż nie do końca miałem rację. Mężczyzna rzeczywiście nie był sam. Na tyłach galerii handlowej, wśród kontenerów na śmieci i obok sterty kartonów, siedziała dziewczyna. Podszedł do niej i z uśmiechem pokazał mój portfel. Dziewczyna pokręciła głową. Nie wiem, z zawodem czy z dezaprobatą. On wzruszył ramionami i otworzył portfel. Szybko znalazł sto złotych, które nosiłem jako „awaryjne” pieniądze. Wyjął banknot i spojrzał pytająco na dziewczynę. Ta ponagliła go nerwowymi gestami, więc wstał i ruszył w moim kierunku. Na szczęście było już ciemno. Minął mnie w odległości kilku metrów. Poszedłem za nim, zachowując bezpieczną odległość. Zdziwiłem się trochę, bo wrócił do galerii. I dobrze. W razie czego będę mógł poprosić ochroniarzy o interwencję. Wreszcie dostrzegłem na horyzoncie ochroniarza. Nawet dwóch. Chciałem natychmiast …

chlopak-w-kapturze-89436cf.jpg
width: 1600
height: 1200

„Mąż szykował się, by świętować Dzień Ojca, a ja płakałam w poduszkę. Gdyby tylko wiedział, że to nie jego święto”
type: item
date: 2026-06-18T13:15:24.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Tata
subject: Rodzina
subject: Dzień Ojca
subject: ojciec
subject: prawdziwe historie
subject: z życia wzięte
description: Czerwiec zawsze był w naszym domu miesiącem pełnym radości, ale w tym roku zbliżający się Dzień Ojca napełniał mnie paraliżującym poczuciem winy. Mój mąż, Robert, od trzech lat był najwspanialszym, najbardziej oddanym tatą dla naszej córeczki Bianki. Widziałam, z jaką dumą opowiadał kolegom o jej pierwszych krokach i jak skrupulatnie planował ten wyjątkowy czerwcowy dzień. Tymczasem ja co noc płakałam w poduszkę, nie mogąc znieść ciężaru tajemnicy, którą ukrywałam przed nim od lat.
encoded: Za każdym razem, gdy Robert brał małą na ręce, w mojej głowie kołatała jedna, rozdzierająca myśl: „Gdybyś tylko wiedział, że to nie twoje dziecko”. Dosłownie pękałam ze strachu przed dniem, w którym prawda wyjdzie na jaw. Wszystko rozstrzygnęło się w ubiegły piątek, a sekret, który ujrzał światło dzienne, całkowicie zburzył nasz dotychczasowy porządek − choć w sposób, którego zupełnie się nie spodziewałam. Czerwcowe przygotowania i ciche łzy Wszystko zaczęło się na dwa tygodnie przed Dniem Ojca. Robert z niesamowitym entuzjazmem opowiadał o tym, jak zabierze Biankę na jej pierwszy wyjazd pod namiot nad jezioro. Kupował miniaturowy śpiwór, małą wędkę i uczył małą leśnych piosenek. Bianka była w niego wpatrzona jak w obrazek − dla niej tata był całym światem. Ja w tym czasie gasłam w oczach, nie mogłam już tego znieść. Każde ich wspólne przytulenie wywoływało u mnie ucisk w klatce piersiowej. Moje wyrzuty sumienia stały się tak potężne, że unikałam kontaktu wzrokowego z mężem. Zamykałam się w sypialni pod pretekstem migreny i bezgłośnie szlochałam, patrząc w sufit. Byłam pewna, że jeśli powiem Robertowi prawdę, nasze małżeństwo i dotychczasowe życie obrócą się w ruinę. Ukrywałam przed nim fakt, że biologicznie... nie był ojcem Bianki. Córeczka była owocem mojego poprzedniego, trudnego związku, który rozpadł się, zanim jeszcze dowiedziałam się o ciąży. Gdy Robert pojawił się w moim życiu, po 9 miesiącach urodziła się Bianka. Żyłam w przekonaniu, że Robert uważa Biankę za swoje rodzone dziecko i nigdy nie miałam odwagi wyjawić mu prawdy o przeszłości. Przypadkowe znalezisko w szufladzie Wszystko pękło w miniony piątek. Robert pojechał do marketu budowlanego po brakujące linki do namiotu. Chciałam schować do jego biurka stare rachunki za prąd. Szukając wolnego miejsca, przypadkowo wysunęłam małą, zablokowaną szufladę na samym dnie dębowego mebla. Wewnątrz, wśród starych kluczy, znalazłam grubą, błękitną kopertę wetkniętą pod dokumenty notarialne. Koperta była otwarta. Z …

dzien-ojca-1c62ded.png
width: 1600
height: 1200

„List z sądu zniszczył spokój naszej rodziny. Ojciec od lat ukrywał przed nami drugie życie”
type: item
date: 2026-06-07T13:15:07.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Tata
subject: Rodzina
subject: nieślubne dziecko
subject: ojciec
description: Mój tata, Janusz, zawsze był dla mnie wzorem wszelkich cnót. Pracowity, spokojny, zakochany po uszy w mojej mamie, a dla mnie i mojego rodzeństwa – najlepszy przyjaciel. Kiedy mama zmarła pięć lat temu, tata całkowicie poświęcił się wnukom. Wydawało mi się, że nasza rodzina nie ma przed sobą żadnych tajemnic. Wszystko pękło jak bańka mydlana w dniu jego siedemdziesiątych urodzin, gdy poprosił mnie o odebranie z poczty listu poleconego.
encoded: List był zaadresowany na tatę, ale przyszedł z Wydziału Rodzinnego Sądu Rejonowego w drugim końcu Polski. Zaniepokojona, że to jakaś pomyłka lub sprawa urzędowa, która mogłaby zestresować starszego człowieka, postanowiłam otworzyć go w samochodzie. Gdy przebiegłam wzrokiem po urzędowych sformułowaniach, ziemia usunęła mi się spod nóg. W piśmie informowano o zakończeniu postępowania spadkowego po niejakiej Alinie K. Z treści wynikało, że mój tata został wezwany do sądu jako... przedstawiciel ustawowy i ojciec dorosłego już dziś mężczyzny, Kamila, urodzonego w lipcu 1996 roku. 1996 rok? Przecież ja miałam wtedy pięć lat, a moi rodzice budowali swój wymarzony dom! Tajemnicze pudełko w garażu Zamiast jechać na przyjęcie urodzinowe, pojechałam prosto do domu taty. Weszłam do garażu, gdzie trzymał swoje stare dokumenty. Moje ręce trzęsły się tak bardzo, że ledwo mogłam otworzyć metalową kasetkę ukrytą za oponami. Na samym dnie, pod paszportami i aktami własności, znalazłam to, czego tak bardzo się bałam. Był tam plik listów od Aliny. Czytałam je ze łzami w oczach. Alina była młodą stażystką w firmie taty. Ponad trzydzieści lat temu połączył ich krótki, płomienny romans − chwila słabości, której tata żałował do końca życia. Gdy Alina zaszła w ciążę, tata nie odszedł od mojej mamy, ale podjął decyzję, która zaciążyła na całym jego życiu. Uznał dziecko, podpisał ugodę alimentacyjną i przez trzydzieści lat potajemnie utrzymywał syna, o którego istnieniu nikt z nas nie miał pojęcia. Trudna rozmowa Weszłam do domu, trzymając w ręku list z sądu. Tata siedział w fotelu, ubrany w odświętną koszulę, czekając na gości. Gdy zobaczył moją twarz i papier w mojej dłoni, w jednej sekundzie postarzał się o dziesięć lat. Z jego oczu zniknął cały blask. − Przepraszam cię, córeczko − wyszeptał, a jego głos załamał się całkowicie. − Chciałem wam powiedzieć tysiąc razy. Twoja mama... ona dowiedziała się o wszystkim rok po narodzinach Kamila. Moje serce zamarło po raz kolejny. Mama wiedziała? −…

ojciec-ukrywal-drugie-zycie-5d25c28.png
width: 1600
height: 1200

Ojciec tłumaczy synkowi, dlaczego nie wolno obrażać mamy. „To jest moja żona”
type: item
date: 2026-05-03T11:33:06.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Tata
subject: Rodzina
subject: tata i dziecko
subject: współczesny ojciec
description: Czasami wystarczy kilkadziesiąt sekund, by zrozumieć o rodzicielstwie więcej niż po przeczytaniu stosu mądrych poradników. To krótkie nagranie, które mignęło mi na Instagramie, zatrzymało mnie w miejscu i sprawiło, że popłynęły mi łzy.
encoded: To, co zobaczyłam na tym viralowym filmiku, wykracza poza wszelkie definicje rodzicielstwa. To czysta esencja mądrego, męskiego wsparcia, którego tak bardzo brakuje w wielu współczesnych domach. Widzimy na nim ojca i jego kilkuletniego synka. Chłopiec jest wyraźnie wzburzony, może zmęczony, może po prostu ma gorszy dzień − każdy rodzic zna ten moment, gdy emocje dziecka biorą górę nad rozsądkiem. I wtedy do akcji wkroczył tata, ale nie z krzykiem, nie z pasem w ręku, a z niesamowitą, spokojną siłą, która uczy więcej niż tysiąc kar. „To jest moja żona” − siła jasnych granic w rodzinie To, co najbardziej uderzyło mnie w tej rozmowie, to sposób, w jaki ojciec ustawił hierarchię wartości w ich domu. Nie zaczął od moralizowania o tym, że mamę trzeba kochać. On powiedział coś znacznie mocniejszego: „Nie wolno ci jej obrażać, bo to jest moja żona”. To genialne w swojej prostocie zdanie przypomina dziecku, że mama to nie tylko automat do spełniania próśb czy opiekunka, ale kobieta, którą ten mężczyzna wybrał, którą kocha i którą przysięgał chronić. Ten tata pokazał synowi, że bycie mężczyzną to przede wszystkim branie odpowiedzialności za emocje w domu i stawanie w obronie bliskich − nawet jeśli granicę trzeba postawić własnemu ukochanemu dziecku. W świecie, gdzie role często się zacierają, taki przekaz jest jak kotwica. Daje dziecku poczucie bezpieczeństwa. Bo choć synek w tej chwili może czuć złość, to podświadomie dowiaduje się, że jego rodzice stanowią jedność, że istnieje silna struktura, na której może się oprzeć. To nie jest ustawianie dziecka do pionu, to nauka szacunku do drugiego człowieka, która zaczyna się od najbliższej osoby. Emocje są trudne, ale nie dają prawa do ranienia innych Druga część tego nagrania jest jeszcze bardziej poruszająca. Ojciec, patrząc synkowi prosto w oczy, przyznaje mu prawo do trudnych emocji. Nie mówi: „Nie płacz” albo „Nie złość się”. Wręcz przeciwnie, tłumaczy mu, że niektóre rzeczy w życiu są po prostu trudne, że frustracja jest czę…

tata-97cc2b0.png
width: 1600
height: 1200

„Ożeniłem się z pijawką, która tylko siedzi w domu. Jest 1 powód, przez który nie mogę się rozwieść”
type: item
date: 2026-04-24T14:15:09.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Tata
subject: Rodzina
subject: kryzys w małżeństwie
subject: ojcostwo
description: „Wracam do brudnego domu, zimnej kuchni i kobiety, która chce tylko moich pieniędzy”. Przeczytaj wstrząsający list mężczyzny, który czuje się uwięziony we własnym domu. Czy poświęcenie swojego szczęścia dla dziecka to jedyne wyjście, gdy małżeństwo staje się fikcją?
encoded: Szanowna Redakcjo, piszę do Was, bo nie mam już komu się wygadać. Moi koledzy widzą we mnie człowieka sukcesu − mam dobrą pracę, dom, śliczną córeczkę i żonę, która „zajmuje się domem”. Gdybym im powiedział, jak to wygląda naprawdę, pewnie by mi nie uwierzyli, albo co gorsza, zaczęliby mi współczuć, a tego bym nie zniósł. Czuję, że moje życie to jedna wielka gra pozorów, a ja powoli duszę się w związku, który przypomina pasożytnictwo, a nie partnerstwo. Domowy etat i brudne naczynia w zlewie Kiedy pięć lat temu urodziła się nasza córka, Maja, ustaliliśmy, że żona zostanie w domu. Chciałem, żeby mała miała najlepszą opiekę, żeby nie musiała iść do żłobka, skoro nas stać na to, by jedno z nas nie pracowało. Wtedy wydawało mi się to logiczne. Myślałem, że żona zajmie się gniazdem, a ja będę łowcą, który przynosi pieniądze. Niestety, z czasem ten układ zamienił się w moją osobistą katastrofę. Maja ma już pięć lat, od roku chodzi do przedszkola na osiem godzin dziennie, a moja żona... nadal siedzi w domu. I nie robi kompletnie nic. Wracam po dziesięciu godzinach pracy, zmęczony, po stresujących spotkaniach, i co zastaję? Stertę brudnych naczyń w zlewie, podłogę, która klei się od rozlanego soku sprzed dwóch dni, i żonę na kanapie z telefonem w ręku. Nie oczekuję obiadu z trzech dań, ale chciałbym zjeść cokolwiek ciepłego, co nie jest pizzą z mrożonki. Kiedy zwracam jej uwagę, słyszę tylko, że jest zmęczona i że prowadzenie domu to ciężka praca. Tylko jakiego domu? Tego, w którym ja w weekendy muszę sam robić pranie i sprzątać łazienkę, bo inaczej zaroślibyśmy brudem? Czuję, że ożeniłem się z pijawką, która wysysa ze mnie energię i pieniądze, dając w zamian tylko wieczne pretensje. Emocjonalny szantaż i życie pod jednym dachem z obcą osobą Najgorsze jest to, że między nami nie ma już żadnej bliskości. Jak mam czuć pociąg do kobiety, która o siebie nie dba, która nie ma żadnych pasji, ambicji ani nawet ochoty na rozmowę? Żona zapuściła się nie tylko fizycznie, ale przede w…

zalamany-ojciec-e3fac9b.png
width: 1600
height: 1200

Maciej Pela: „Czeka mnie specjalizacja w łataniu złamanych serduszek”
type: item
date: 2026-03-06T08:13:51.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Tata
subject: Rodzina
subject: ojcostwo
subject: podcast „Mamy to!”
subject: rola ojca w życiu dziecka
description: Każdy rodzic wie, że kiedyś nadejdzie taki dzień: dziecko przyjdzie ze złamanym sercem. I nagle trzeba będzie wiedzieć, co powiedzieć. Maciej Pela w rozmowie w podcaście „Mamy to!” przyznaje, że sam czasem o tym myśli. Jak wesprzeć dziecko, gdy pierwszy raz przeżywa rozstanie?
encoded: – Na razie nie wiem – mówi szczerze. I dodaje, że czeka go jeszcze sporo nauki. A może nawet… specjalizacja w „łataniu złamanych serduszek”. „Kiedyś przyjdą ze złamanym sercem” Maciej Pela mówi wprost, że myśl o pierwszych miłościach swoich dzieci czasem pojawia się w jego głowie. – Pojawiają się takie przebłyski i zadaję sobie pytanie: co zrobię, kiedy przyjdą ze złamanym sercem? – przyznaje. Na razie nie szuka gotowej odpowiedzi. Wręcz przeciwnie – uważa, że przyznanie się do niewiedzy jest początkiem drogi. – To jest takie pytanie otwarte, póki co. Teraz odpowiedź brzmi: nie wiem. I właśnie od tego „nie wiem” zaczyna się jego zdaniem rodzicielska lekcja do odrobienia. Ojciec też musi nauczyć się wrażliwości Maciej Pela uważa, że świat bardzo się zmienił – także w podejściu do emocji. – Siła jest wartością uniwersalną – mówi i dodaje – Mama i tata mogą w równym stopniu nauczyć dzieci, czym jest siła. Jego zdaniem coraz ważniejsza staje się także emocjonalna dostępność rodziców – szczególnie ojców. Bo to właśnie z domu dzieci wynoszą wzorce relacji. – Pokazując wrażliwość, jest szansa, że w przyszłości znajdą kogoś, kto będzie dostępny emocjonalnie. Dzięki temu – jak mówi – nie będą musiały przebijać się przez „twardą skorupę” partnera, który nie potrafi mówić o uczuciach. „Czeka mnie specjalizacja w łataniu złamanych serduszek” Ojcostwo – jak mówi Pela – to proces uczenia się. Czasem przez doświadczenie, czasem przez rozmowy z innymi rodzicami, dlatego pół żartem mówi, że czeka go jeszcze sporo pracy. – Czeka mnie research. Rozmowy z rodzicami starszych dzieci. Książki – wylicza, a potem dodaje z uśmiechem – Czekają mnie studia wyższe i specjalizacja w łataniu złamanych serduszek. Ojcostwo jako przygoda W rozmowie pojawia się też ważna refleksja: rodzicielstwo nie jest rolą, którą można opanować raz na zawsze. – Ojcostwo jest przygodą, w której pojawiają się różne sytuacje, z którymi trzeba się zmierzyć. Przyznaje, że były momenty, kiedy bycie ojcem było trudniejs…

Pela-o-lataniu-zlamanych-serduszek-3f62297.jpg
width: 1600
height: 1200

Maciej Pela o ojcostwie po rozstaniu: „To obnażyło moje słabości”
type: item
date: 2026-03-03T11:59:09.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Tata
subject: Rodzina
subject: ojcostwo
subject: podcast „Mamy to!”
subject: rozwód a dzieci
description: O jego życiu prywatnym w ostatnich miesiącach mówiło się dużo. Czasem za dużo. Nagłówki żyją emocją, ale za nimi zawsze stoi człowiek i dzieci, które potrzebują stabilności. W tej rozmowie Maciej Pela nie wraca do medialnego szumu. Opowiada o ojcostwie po rozstaniu – o momencie prawdy, który obnażył jego słabości i zmusił do wprowadzenia porządku tam, gdzie wcześniej rządziła improwizacja.
encoded: Są takie momenty w rodzicielstwie, które nie tylko wzruszają, ale też konfrontują z tym, kim jesteśmy, jak funkcjonujemy, z czego się składamy. – Ojcostwo w tej formie, w której jestem teraz, obnażyło u mnie brak zorganizowania – mówi wprost Maciej Pela. I dodaje, że to nie była szybka zmiana. To był proces. „Zawsze płynąłem. Aż nagle trzeba było wprowadzić totalny Ordnung” Przez lata żył artystycznie. Improwizacja. Hip-hopowe jamy. Pociąg do innego miasta bez planu. Chaos, który był częścią tożsamości. – Moje życie polegało na tym, że nigdy nie wiedziałem, w jakim mieście wyląduję – wspomina. Ten styl życia wpływał na wszystko. – To wszystko tak sobie płynęło – mówi. Aż przyszedł moment, w którym sytuacja wymagała – jak sam to określa – „niemieckiego porządku”. Totalnego Ordnungu. Gdy został z dziećmi i musiał przejąć pełną odpowiedzialność za codzienność, spontaniczność przestała wystarczać. Trzeba było nauczyć się planować, organizować, przewidywać. – Musiałem się tego nauczyć. To obnażyło, że nie mam tej umiejętności. Ale to jest wspaniałe, że mogłem się tego nauczyć – przyznaje. Słabość, która stała się kompetencją W rodzicielstwie często myślimy, że powinniśmy być ogarniający i stabilni, tymczasem ono bardzo szybko pokazuje nam obszary, nad którymi nigdy wcześniej nie pracowaliśmy. U Maćka była to organizacja, u kogoś innego będzie cierpliwość, u jeszcze kogoś – umiejętność proszenia o pomoc. Najważniejsze w tej historii nie jest to, że musiał się zmienić. Najważniejsze jest to, że nie stracił siebie. – Nauczyłem się porządku, nie zatracając tej artystycznej, hip-hopowej duszy – mówi. Bo wciąż tańczy. Wciąż potrafi być „szalony na parkiecie”. Wciąż komunikuje się z córkami językiem zabawy. Zresztą – jak opowiada – domowe wyścigi bobslejów na kocu i dziecięcej wanience skończyły się kiedyś rozwaloną piszczelą. Był sylwester. Miał pracować. Skończyło się bólem i śmiechem. I właśnie to jest balans. Dwa banany w głowie Pytam, czy porządek w domu przełożył się na p…

Pela-o-ojcostwie-f15cc72.jpg
width: 1600
height: 1200

Poznaj Liama, dziecko Wojciecha Szczęsnego: wiek, zainteresowania, uzdolnienia
type: item
date: 2022-12-02T14:17:03.000Z
creator: Adrianna Trusiuk
subject: Rodzina
subject: Tata
subject: dzieci gwiazd
description: „Liamku, tata nie wraca do domu” – powiedział Wojciech Szczęsny do syna w trakcie wywiadu na żywo, zaraz po historycznym meczu z Argentyną na Mundialu 2022, który dał nam awans do 1/8 finału. Przypomnijmy: Szczęsny obronił w nim jedenastkę jednego z najlepszych piłkarzy świata, Leo Messiego. Zdradzamy, jakim chłopcem jest mały Liam i jakim tatą jest dla niego Wojciech Szczęsny.
encoded: Już w trakcie Mundialu 2022 Wojciech Szczęsny stał się w Polsce prawdziwą sportową legendą. Nie bez powodu! Wyjście z grupy można przypisać w dużej mierze zdolnościom Szczęsnego. Dzisiaj skupimy się jednak na prywatnych dokonaniach bramkarza, a dokładniej na jego rodzinie! Wojciech Szczęsny: życie prywatne Wojciech Szczęsny urodził się 18 kwietnia, 1990 roku w Warszawie. Jest synem Alicji Szczęsnej i Macieja Szczęsnego, byłego bramkarza Polskiej Reprezentacji Piłki Nożnej, który również był bramkarzem. Ma starszego brata Jana, który także zawodowo związany jest z piłką nożną. Szczęsny miał też starszą siostrę, Natalię, która zmarła w tragicznych okolicznościach, mając zaledwie rok. Wojciech Szczęsny od 2004 roku jest aktywny zawodowo. Na początku grał w warszawskich klubach, ale kiedy dostrzeżono jego talent, jako bramkarz był transferowany do 4 zagranicznych klubów. Aktualnie gra w legendarnym Juventusie. W 2015 roku zaręczył się z piosenkarką, Mariną Łuczenko. Pobrali się w 2016 roku, urządzając bardzo wystawne wesele. Dwa lata później małżeństwo doczekało się dziecka. Dziecko Szczęsnego: imię, wiek Kiedy zapytano Szczęsnego, jak się czuje jako przyszły ojciec, odpowiedział: „Bardzo fajne. Założyliśmy rodzinę po to, żeby starać się o dzieci. To dla mężczyzny jeden z najfajniejszych momentów w życiu. Jeszcze jeden przede mną, narodziny dziecka. Jestem bardzo podekscytowany, też niepewny, nie wiem, jak sobie poradzę, ale miłość przezwycięża wszystko, więc dam radę”. 30 czerwca 2018 roku na świat przyszedł syn pary, Liam Szczęsny. Od momentu jego urodzenia małżeństwo dba o prywatność dziecka. Co prawda, Szczęśni publikują zdjęcia ze swoim synem na swoich profilach w mediach społecznościowych, ale podobnie jak Lewandowscy, starają się nie pokazywać twarzy dziecka, co czasem spotyka się z dezaprobatą obserwujących. Marina Łuczenko-Szczęsna wystosowała do mediów oświadczenie, w którym to napisała: „dajcie sobie co poniektórzy spokój z pytaniami, dlaczego nie pokazuję tw…

imgVHrCyX-127f566.png
width: 794
height: 597

Dzieci Michała Wiśniewskiego: imiona, wiek, zainteresowania
type: item
date: 2022-10-12T10:20:57.000Z
creator: Adrianna Trusiuk
subject: Rodzina
subject: Tata
subject: dzieci gwiazd
description: Michał Wiśniewski i jego żona Pola Wiśniewska spodziewają się kolejnego dziecka. Będzie to szóste dziecko wokalisty. Jak nazywają się starsze dzieci lidera Ich Troje? Ile mają lat? Poznajcie dzieci Michała Wiśniewskiego.
encoded: Michał Wiśniewski to frontman i współzałożyciel zespołu Ich Troje, który cieszy się nieustającą popularnością od ćwierć wieku. Niedawno wokalista obchodził swoje 50. urodziny. W ciągu 50 lat swojego życia Wiśniewski ożenił się 5 razy. Z drugą, trzecią i piątą żoną doczekał się łącznie 5 dzieci, szóste urodzi się w przyszłym roku. Wiśniewski znany jest z nadawania dzieciom oryginalnych, obcobrzmiących imion. Wiśniewski często podkreśla, że bardzo kocha swoje dzieci, ale nie wie, czy jest dobrym ojcem. „To mogą ocenić moje dzieci, ja nigdy bym tak o sobie nie powiedział. Ostatnio w wywiadzie przyznałem, co mnie najbardziej zabolało w życiu. To była sytuacja, gdy ktoś powiedział o mnie, że jestem dzieciorobem. Wiesz, ja wychowałem swoje dzieci i to dobrze wychowałem, wspólnie z ich matkami. Jestem z nich dumny” – wyznał w wywiadzie z serwisem Pomponik. Przedstawiamy sylwetki dzieci Michała Wiśniewskiego. Dzieci Michała Wiśniewskiego: wiek, kariera, zdjęcia Xavier Michał Wiśniewski Xavier Wiśniewski to najstarsze dziecko Michała Wiśniewskiego. Xavier przyszedł na świat w 2002 roku. Jego mamą jest Marta „Mandaryna” Wiśniewska. Xavier od dzieciństwa ma styczność z mediami – kiedy miał roczek, występował w reality show „Jestem, jaki jestem”, który pokazywał codzienne życie rodziny Wiśniewskich. 20-latek interesuje się tańcem, stawia też pierwsze kroki na scenie muzycznej pod pseudonimem Wisniv. Z okazji 25-lecia zespołu Ich Troje wystąpił ze swoim ojcem na scenie. Niedawno wyznał, że przez 5 lat cierpiał na ciężką depresję. Na szczęście udało mu się wygrać z chorobą. Prywatnie związany jest z Weroniką Fabijańską, siostrą aktora Sebastiana Fabijańskiego. Fabienne Marta Wiśniewska Fabienne Wiśniewska urodziła się w 2003 roku. Jest siostrą Xaviera Wiśniewskiego, jej mamą również jest Marta Wiśniewska. Fabienne, podobnie jak reszta rodziny, stawiała pierwsze kroki w świecie tańca, jednak wybrała ona nieco inną drogę niż rodzice i brat. W tym roku rozpoczęła studia na Akademii …

imgtOiYer-5386e5e.png
width: 1200
height: 900

Michał Wiśniewski zdradził, w jakim stylu nazwie kolejną pociechę. Imię będzie... wymyślne!
type: item
date: 2022-10-12T07:32:11.000Z
creator: Joanna Biegaj
subject: Rodzina
subject: Tata
subject: dziecko
subject: imię
subject: imię dla dziecka
description: Wszystkie dzieci Michała Wiśniewskiego są posiadaczami niezwykle oryginalnych imion, więc w przypadku kolejnej pociechy nie może być inaczej! Juror programu „Twoja twarz brzmi znajomo” zasugerował, że nie zamierza wybierać zwyczajnego imienia.
encoded: Michał i Pola Wiśniewscy ogłosili niedawno, że po raz kolejny zostaną rodzicami. Wokalista i współzałożyciel zespołu Ich Troje słynie z tego, że nadaje swoim dzieciom bardzo oryginalne imiona. Zdradził, czy tak będzie i tym razem. Jakie imię będzie nosić szóste dziecko Michała Wiśniewskiego? Do tej pory Michał Wiśniewski każdą ze swoich pociech nazywał w sposób szalenie wyjątkowy. Z małżeństwa z Martą Wiśniewską wokalista ma córkę Fabienne i syna Xaviera. Ze związku z Anną Świątczak doczekał się dwóch córek – Etiennette i Vivienne. Z kolei z Polą Wiśniewską ma syna Falco. Piosenkarz wypowiedział się ostatnio na temat imienia, jakie wybierze dla swojego szóstego dziecka. Stwierdził, że nie będzie ono odbiegać od imion jego pozostałych dzieci. „Nie wiem, czy nie miałbyś więcej do powiedzenia w tym temacie, gdybym nagle powiedział, że to będzie Zdzisława. W moim przypadku to imię nie jest normalne” – powiedział żartobliwie Michał Wiśniewski podczas wywiadu dla serwisu Pomponik. Dodał także, że to, jakie imię otrzyma jego kolejna pociecha, okaże się, dopiero gdy przyszli rodzice poznają płeć maluszka. „Myślę, że jak dowiemy się, jaka płeć, wtedy będę się zastanawiał, ale myślę, że nie będzie odbiegać od moich wspaniałych dzieciaków”. Źródło: pomponik.pl Piszemy też o: Ratownicy medyczni odebrali poród. Internauci: „Brawo chłopaki!” Staś został porzucony przez rodziców zaraz po narodzinach. Od pół roku czeka na adopcję Woj. wielkopolskie: dwoje dzieci zginęło w pożarze domu rodzinnego

imgwvAAOE-d2c983f.png
width: 1720
height: 1236

Pępkowe: co to za tradycja i co się kupuje w prezencie?
type: item
date: 2022-06-17T09:14:00.000Z
subject: Rodzina
subject: Tata
subject: dobry tata
subject: ojciec
description: Pępkowe to tradycja świętowania narodzin dziecka. Najczęściej odbywa się w męskim gronie i polega na opijaniu faktu zostania ojcem. Tradycyjne pępkowe w dzisiejszych czasach odbywa się coraz rzadziej, ustępując miejsca kobiecemu baby shower. Prezent na pępkowe to jednak wciąż popularny zwyczaj. Warto wiedzieć, kiedy zorganizować pępkowe i co się wtedy kupuje. Wątpliwości pomógł nam rozwiać socjolog, dr Tomasz Sobierajski.
encoded: Pępkowe to stara tradycja, której celem było ulżenie napiętym nerwom, symboliczne pożegnanie beztroskiego życia i zadbanie o zdrowie dziecka. „Dziecko nieopite to dziecko chorowite” – opijanie narodzin dziecka miało nawet swoje logicznie brzmiące uzasadnienie. Pępkowe to także niecodzienne zwyczaje i prezenty. O szczegóły zapytałyśmy socjologa, dra Tomasza Sobierajskiego. Spis treści: Pępkowe: co to jest? Kiedy robi się pępkowe? Pępkowe: tradycja i zwyczaje Czy na pępkowe kupuje się prezent? Pępkowe a baby shower Pępkowe: co to jest? Pępkowe to męskie spotkanie, podczas którego świeżo upieczony ojciec wraz z kolegami i innymi mężczyznami z rodziny świętuje, a najczęściej opija narodziny dziecka. Skąd wziął się taki dziwny zwyczaj? „Z radości” – odpowiada socjolog, dr Tomasz Sobierajski. – „Urodziło się dziecko, a to jest przecież duży powód do świętowania”. Zdaniem socjologa pępkowe z pewnością nie jest żadnym zapijaniem strachu przed nową rzeczywistością. Owszem, taki strach spada na młodego ojca, ale nie tuż po porodzie, a trochę później. Może na porannym kacu albo (i to najbardziej prawdopodobna opcja) kiedy dziecko razem z mamą przyjedzie ze szpitala do domu. „Zazwyczaj dopiero kilka dni po narodzinach dziecka mężczyźni uprzytamniają sobie, jak bardzo ich życie się teraz zmieni” – mówi dr Sobierajski. Pępkowe kojarzy się z inną męską imprezą, wieczorem kawalerskim, i według Tomasza Sobierajskiego to skojarzenie jest jak najbardziej słuszne. Dla socjologa zarówno pępkowe, jak i wieczór kawalerski to nie tylko okazje do wypitki, ale tzw. rytuały przejścia, dokładnie takie same jak np. pasowanie na ucznia czy studniówka. Pępkowe jest rytualnym wejściem na wyższy poziom: na etap największej dojrzałości i odpowiedzialności życiowej. Tutaj już, inaczej niż na wieczorze kawalerskim, nie ma striptizu ani wyjazdów na paintball czy do Las Vegas. Jest alkohol i koledzy – to fakt, ale o wiele częściej pępkowe to spokojna posiadówka w domu, do tego często międzypokoleniowa, …

imgLMPYur-fa1f5c6.jpg
width: 1200
height: 800

Od niemowlaka do kilkulatka: pomysły na zabawy z tatą
type: item
date: 2022-06-08T10:41:00.000Z
subject: Rodzina
subject: Tata
subject: ojcostwo
subject: zabawy dla dzieci
subject: zabawy z tatą
description: Harce taty z młodszym lub starszym dzieckiem to coś niezwykle miłego i... ważnego. Podpowiadamy, w co się bawić z niemowlakiem, rocznym dzieckiem i kilkulatkiem.
encoded: Zabawy ruchowe sprawiają dziecku wiele radości, ale są też istotne dla prawidłowego rozwoju intelektualnego i ruchowego. Dlatego pediatrzy i rehabilitanci zachęcają tatusiów do aktywnych zabaw z dzieckiem. Spis treści: W co tata może bawić się z niemowlakiem? Zabawy z tatą przez pierwsze 3 miesiące życia Zabawy taty ze straszym niemowlakiem Zabawy taty z dwulatkiem Zabawy taty z kilkulatkiem Oczywiście, że maluch w pewnym momencie sam zacznie biegać i wspinać się na drzewa. Może więc nie trzeba mu w tym pomagać? Nie trzeba, ale – warto. Bo to okazja do radosnej zabawy pełnej śmiechu i równie ważnego przytulania i do właściwego ukierunkowania rozwoju dziecka. I nie chodzi tylko o rozwój fizyczny. Bo maluch, który uczy się od taty, jak fajne jest np. raczkowanie (albo skakanie na jednej nodze), będzie chciał też od ciebie uczyć się, jak być dobrym człowiekiem, wiernym przyjacielem... W co tata może bawić się z niemowlakiem Nie istnieje granica wieku, od której można zacząć ćwiczyć z dzieckiem. To, że mały niemowlak nie trzyma jeszcze sztywno głowy, nie znaczy przecież, że nie wolno go przenosić czy podnosić. A na tym właśnie polegają pierwsze ćwiczenia fizyczne. Trzeba jednak pamiętać, że w okresie najwcześniejszego dzieciństwa zabronione jest pociąganie szkraba za rączki, podnoszenie bez asekuracji jego głowy czy prostowanie na siłę nóg (bioderka są jeszcze nie do końca rozwinięte). Nikt nam jednak nie zabrania całowania tłuściutkich stópek dziecka, zasłaniania sobie oczu jego nóżkami, mówienia „a kuku” i – troszeczkę później – klaskania jego stópkami. Za to już z pięcio-, sześciomiesięcznymi niemowlakami i starszymi maluszkami (do dwunastu miesięcy) można sobie pozwolić na dużo więcej. Choć i tutaj oczywiście potrzebny jest umiar i ostrożność. Sadzanie maluszka, kiedy nie jest na to jeszcze gotowy, i próby zachęcania do chodzenia na siłę mogą niestety przynieść rezultaty odwrotne do zamierzonych. A w skrajnych wypadkach spowodować nawet bardzo poważne urazy, np. krę…

imgJeDpwe-21540e1.jpg
width: 640
height: 956

Prezenty dla przyszłego taty: najlepiej śmieszne, ale w dobrym guście (już od 10 zł!)
type: item
date: 2022-06-08T09:27:11.000Z
subject: Rodzina
subject: Tata
subject: Zakupy
subject: prezent dla taty
description: Prezent dla przyszłego taty to trudne zadanie. Zwłaszcza gdy taki tata wszystko już ma i niczego nie potrzebuje albo kupuje sobie sam. Dlatego dla młodego ojca najlepiej sprawdzą się śmieszne prezenty! Nasze propozycje wywołają delikatny uśmiech, ale niektóre mogą mocno rozśmieszyć.

imgJYGy1o-86d970d.jpg
width: 1240
height: 830

Co należy sprawdzić w aucie przed podróżą z dzieckiem?
type: item
date: 2022-05-02T08:53:00.000Z
creator: Agnieszka Szumigaj
subject: Rodzina
subject: Tata
subject: bezpieczna jazda
subject: podróż z dzieckiem
subject: wyjazd z dzieckiem
description: Przed rodzinnym wyjazdem warto pomyśleć o kilku bardzo ważnych sprawach. Oprócz pakowania, ubezpieczenia itp. trzeba sprawdzić auto. O czym jeszcze warto pamiętać, zanim ruszycie w drogę?
encoded: Przed rodzinnym wyjazdem warto pomyśleć o kilku istotnych kwestiach. Dzięki temu podróż z dzieckiem stanie się początkiem wielkiej wakacyjnej przygody, a nie pasmem kłopotów i nieszczęść. Przygotuj auto do drogi – jedź do serwisu Minimum dwa-trzy tygodnie przed podróżą zajmij się stanem technicznym swojego samochodu. Oddaj go do serwisu na przegląd. Niech mechanicy sprawdzą najważniejsze części auta, które decydują o tym, czy twoja jazda będzie bezpieczna: układ hamulcowy (klocki, tarcze, płyn hamulcowy); amortyzatory – te wysłużone mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo, bo wydłużają drogę hamowania; ogumienie (czy przypadkiem nie jeździsz od dłuższego czasu na łysych oponach, czy jest w nich odpowiednie ciśnienie?); oświetlenie – warto mieć zawsze w aucie (zresztą nie tylko na wakacyjny wyjazd) komplet żarówek. Oprócz spraw związanych z bezpieczeństwem istotna jest też ogólna sprawność auta. Poproś więc serwisantów, by zbadali, czy poziom oleju jest dobry, czy nie ma ubytków w chłodnicy, czy pasek rozrządu nie nadaje się przypadkiem do wymiany. Warto o tym pamiętać, bo awaria samochodu w środku kilkusetkilometrowej trasy to nic miłego. Sprawdź wyposażenie... Co bezwarunkowo trzeba mieć w samochodzie? trójkąt ostrzegawczy – upewnij się, że nie jest pęknięty i da się go rozstawić na drodze; kamizelkę odblaskową – warto ją założyć, gdy na poboczu naprawiasz samochód, bo dzięki temu jesteś widoczny dla innych kierowców; gaśnica – sprawdź, czy nie minął jej termin ważności; koło zapasowe – sprawdź, czy jest sprawne. Upewnij się, że w bagażniku jest lewarek i podnośnik; robocze rękawiczki i latarkę – każe się niezbędna, gdy awaria przytrafi się po zmroku; małe pojemniki z olejem silnikowym, płynem do chłodnicy i płynem do spryskiwania szyb. To sporo rzeczy, ale przecież lepiej być przygotowanym na każdą ewentualność, niż dopiero po fakcie wyrzucać sobie, że można było wziąć to czy tamto. Każda awaria i przymusowy postój w trakcie podróży to niepotrzebny stres dla ciebie i bl…

imgXdDEW9-95e81e3.jpg
width: 2998
height: 2000

Prezent dla żony po porodzie – męski i damski punkt widzenia
type: item
date: 2021-11-22T09:30:00.000Z
subject: Rodzina
subject: Tata
subject: kobieta
subject: poród
subject: związek po porodzie
description: Istnieją dwie kategorie prezentów dla żony po porodzie – takie, które wydają się mężczyznom odpowiednie, i takie, o jakich marzą kobiety. Najlepszym wyjściem jest sprawić kobiecie, która urodziła dziecko, i jeden, i drugi.
encoded: Większość młodych ojców myśli o prezencie dla żony po porodzie. Chcieliby jakoś uczcić przyjście na świat potomka i dać coś wyjątkowego kobiecie, która urodziła ich dziecko. Myślą o biżuterii albo innej trwałej pamiątce. Jasne, taki prezent jest OK, ale okazuje się, że kobiety marzą o czymś innym. O czym? Przeczytajcie. Spis treści: Trwały prezent dla żony po porodzie Prezent dla żony z okazji urodzenia dziecka: o czym marzą kobiety? Trwały prezent dla żony po porodzie Wiele kobiet lubi biżuterię – to fakt. Pierścionek, naszyjnik czy wisiorek są zawsze dobrym pomysłem nie tylko z okazji porodu. Jednak będą także dobrym wyjściem dla każdego mężczyzny, który chce to wyjątkowe wydarzenie uczcić trwałą pamiątką dla swojej partnerki. Podarowany młodej mamie biżuteryjny drobiazg już zawsze będzie jej się kojarzył z narodzinami dziecka. Stanie się symbolem, który prawdopodobnie kiedyś przekaże córce lub wnuczce jako cenną sentymentalną pamiątkę narodzin. Biżuteria jako prezent po porodzie od męża nie musi być bardzo droga. Dobrze jednak, aby była wykonana z cennego kruszcu – złota, platyny. Może też być srebrna albo pozłacana. Niewielki, ale ładny pierścionek, kolczyki, bransoletka albo wisiorek można znaleźć w cenie na każdą kieszeń. Poniżej przedstawiamy propozycje kilku biżuteryjnych drobiazgów w cenach, które nie zwalą (taty) z nóg. View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website Prezent dla żony po porodzie – o czym marzą kobiety? Pamiętacie ze szkoły najstarsze zdanie zapisane po polsku? „Daj, ać ja pobruszę, a ty poczywaj” („Daj, teraz ja pokręcę żarnami, a ty odpocznij”), które powiedział chłop Boguchwał do swojej (zapewne ciężarnej) żony. Dziś byłoby to: „Kochanie, pozmywam/wyprasuję śpioszki, a ty sobie odpocznij”. Choć od 1270 roku świat bardzo się zmienił, nada…

111709-bffa09d.jpg
width: 1200
height: 800

Syndrom kuwady, czyli mężczyzna w ciąży [objawy ciąży u mężczyzny]
type: item
date: 2021-06-14T14:13:00.000Z
creator: Justyna Etenkowska
subject: Rodzina
subject: Tata
subject: dolegliwości w ciąży
subject: hormony w ciąży
subject: objawy ciąży
subject: tata w ciąży
description: Syndrom kuwady zdarza się nawet u połowy przyszłych ojców. Mężczyzna przeżywa ciążę podobnie jak jego partnerka: pojawiają się u niego objawy ciąży, występują wahania hormonów i rośnie waga. Syndrom kuwady zwykle ustępuje po ciąży, ale czasem może wpłynąć na wystąpienie po porodzie problemów ze zdrowiem psychicznym.
encoded: Syndrom kuwady pojawia się u mężczyzn podczas ciąży partnerki i zwykle mija po przyjściu dziecka na świat. Niekiedy może skutkować wystąpieniem depresji poporodowej. Warto o tym wiedzieć, bo syndrom kuwady nie jest zjawiskiem rzadkim – według badaczy może dotyczyć aż 65 procent mężczyzn, których partnerki są w ciąży. Przyczyny syndromu kuwady nie są do końca poznane. Zdaniem niektórych specjalistów objawy ciąży pojawiające się u mężczyzny wynikają z silnej więzi z partnerką. Inni eksperci twierdzą, że jest to wyraz chęci, by czynnie uczestniczyć w przeżyciach biologicznie zarezerwowanych jedynie dla kobiet. Syndrom kuwady: czym jest? Syndrom kuwady (zespołu couvade), zwany również ciążą współczulną, polega na odczuwaniu objawów ciąży przez mężczyznę razem z ciężarną partnerką. Za mocniejsze przeżywanie ciąży partnerki i utożsamianie się z nią odpowiadają wahania hormonów w organizmie przyszłego ojca. Zazwyczaj syndrom kuwady dotyka mężczyzn, którzy spodziewają się pierwszego dziecka. Z syndromem kuwady najczęściej borykają się panowie, których partnerki są w pierwszym i trzecim trymestrze ciąży. Syndrom kuwady – skąd wzięła się nazwa? Nazwa syndrom kuwady pochodzi od francuskiego słowa couver, czyli wysiadywać, troszczyć się, opiekować. Określała ona rytuały i praktyki ludowe w niektórych kulturach i plemionach Azji i obu Ameryk. Mężczyźni w czasie ciąży partnerki byli wyjątkowo traktowani, przeżywali ciążę razem z kobietą, w czasie porodu symulowali bóle porodowe, by w ten sposób przejąć część bólu porodowego i uczestniczyć w porodzie. W niektórych kulturach to mężczyznom przypisywano dominującą rolę w poczęciu dziecka. Po porodzie to oni dostawali dziecko, traktowano ich szczególnie i obsypywano podarunkami. Syndrom kuwady: objawy ciąży u mężczyzn Obecnie syndromem kuwady określa się zespół typowych dolegliwości ciążowych, które dotyczą ojca dziecka. Objawy ciąży u mężczyzny: mdłości, wymioty, bóle brzucha, huśtawka nastrojów, przybieranie na wadze, bóle głowy, kł…

D0GdBQ-118165-99088d1.jpg
width: 1200
height: 800