Encyklopedia zdrowia dziecka

A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P R S Ś T U W Z Ż Wszystkie

Sport

Ćwiczenia fizyczne dodają dzieciom wiary w siebie i zapobiegają wielu dolegliwościom.

Ruch na świeżym powietrzu:
1. Poprawia nastrój.
Podczas wysiłku w mózgu powstają endorfiny, zwane hormonami szczęścia. Są to substancje chemiczne, które uśmierzają ból i przyczyniają się do powstania uczucia beztroski i euforii.
2. Pomaga zasnąć. Poprawa snu to efekt psychicznego i fizycznego odprężenia po wysiłku. Spada wtedy napięcie we współczulnym układzie nerwowym, który mobilizuje organizm do walki lub ucieczki. Dzieci nerwowe i nadpobudliwe będą lepiej spały, gdy w ciągu dnia dostarczymy im okazji do intensywnego ruchu.
3. Usprawnia pracę płuc i układu krążenia. Każda komórka ciała jest lepiej zaopatrzona w tlen i substancje odżywcze. W efekcie intensywniej zachodzą wszelkie procesy życiowe. Grubasek trochę schudnie, niejadek nabierze apetytu. Ruch ponadto utrzymuje serce i układ krążenia w dobrej formie przez długie lata.
5. Zapobiega wadom postawy. Dzieci potrzebują więcej ruchu, bo codziennie wiele godzin siedzą w szkolnych ławkach, przed telewizorem lub komputerem. Z tego powodu wśród najmłodszych coraz częściej występują wady postawy, skrzywienia kręgosłupa i płaskostopie.
6. Pomaga w harmonijnym rozwoju zdolności umysłowych. U dziecka sprawnego ruchowo poszczególne zmysły dobrze współpracują ze sobą, a mózg i narządy ruchu współdziałają bez zakłóceń. Jest to tzw. integracja sensoryczna, która przebiega najintensywniej w czasie kilku pierwszych lat życia.
7. Jeśli Twoje dziecko nie należy do pasjonatów sportu, zadbaj, by się przynajmniej nauczyło pływać i jeździć na rowerze. Dyscypliny te rozwijają układ mięśniowy, zwiększają wydolność serca i płuc, a także poprawiają koordynację ruchową, nie sposób także zbagatelizować ich wpływu na psychikę.

Nie wszystko dla każdego
Różni ludzie są predysponowani do różnych form aktywności. Ma to podłoże biochemiczne i fizjologiczne. Ci, którzy mają niedobór enzymów kierujących przemianą beztlenową glukozy, to "długodystansowcy” preferujący wysiłek długotrwały, ale mało intensywny. Natomiast ci, u których metabolizm tlenowy glukozy jest mniej sprawny, to "sprinterzy” zdolni do krótkotrwałego, ale znacznego wysiłku.
Ważne jest połączenie możliwości dziecka, jego predyspozycji z realnym i bezpiecznym celem, jaki chce się w sporcie osiągnąć. Proponując dziecku jakąś dyscyplinę musimy być przekonani, że jest już ono zdolne do przestrzegania zasad danego sportu i że w ogóle ma ochotę go uprawiać.

Idealny sport dla dziecka
Trzeba pamiętać, że wybór dyscypliny sportowej dla dziecka powinien być związany z jego wiekiem. Ma to ogromny wpływ na zapobieganie urazom.
- do 3 roku życia najodpowiedniejsze dla dziecka będą po prostu zabawy na świeżym powietrzu – jazda na sankach, bieganie po trawie, piasku czy śniegu, pływanie na basenie (zwykle instruktorzy prowadzą tam dla maluchów specjalne zajęcia),
- pomiędzy 3 a 5 rokiem życia dziecko może już uczyć się jeździć na rowerze (najpierw trójkołowym, potem na dwóch kółkach), na nartach, łyżwach lub wrotkach, pływać, można je zapisać na taniec rytmiczny i klasyczny,
- dla sześciolatka odpowiednia jest jazda na nartach, deskorolce, piłka nożna, może też zacząć treningi judo lub jazdy konnej (na razie na kucyku),
- sporty dla siedmiolatka to np. karate, żeglarstwo, bieg, tenis, ping-pong i badminton,
- ośmiolatek może zająć się tańcem klasycznym, hokejem na trawie, kolarstwem, piłką nożną, zapasami,
- dziewięciolatek może grać w piłkę ręczną, nurkować (z aparatem i bez), uprawiać windsurfing, minikoszykówkę, turystykę rowerową, grać w squasha,
- dla dziesięciolatka odpowiednie będą narty wodne, wycieczki górskie, kajakarstwo, lekkoatletyka – bieg, skoki, rzuty itd.,
- jedenastolatek może już jeździć wyczynowo na łyżwach, uprawiać surfing,
- dwunastolatek może uprawiać wioślarstwo, wspinaczkę górską, trzynastolatek zaś siatkówkę, piłkę wodną, koszykówkę i jazdę konną,
- w 14. roku życia może zainteresować się samoobroną, a nawet i lataniem na paralotni.

Zobacz także:
Kości
Sylwetka
Hartowanie

Konsultacja: lekarz medycyny Lucyna Michalska, pediatra