6 miesiąc życia dziecka – ważne osiągnięcia półrocznego niemowlaka
Twoje 6-miesięczne dziecko nie jest już nieporadnym niemowlaczkiem. Oprócz mleka może przyjmować też inne pokarmy. Niektóre maluchy próbują się przemieszczać podczas turlania. Zobacz, co jeszcze potrafi półroczne niemowlę.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może zaniepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny 6-miesięczne dziecko w pozycji na brzuchu opiera się na dłoniach i kolanach, unosząc tułów. Siada podciągane za obie ręce. W tym wieku dziecku czasem udaje się siedzieć prosto samodzielnie, jednak po krótkiej chwili zwykle wywraca się ponownie. Jednak doskonale siedzi z podparciem. Na spacerze ta umiejętność stwarza dziecku nowe perspektywy. Najwyższy czas na zmianę wózka. Przeczytaj: Wózki spacerowe - przegląd i opinie Dziecko przewraca się z pleców na brzuszek i na odwrót. Chwyta przedmiot całą dłonią i wyprostowanym kciukiem. W leżeniu na plecach unosi głowę i bawi się stopami. Niemowlę potrafi sięgać w górę i w dół, przed siebie, na boki, a także w kierunku obiektu poruszającego się wokół niego. Umie też przekładać przedmiot z ręki do ręki. 6-miesięczne niemowlę z zapałem toczy się po podłodze, łóżeczku, kojcu. Niestety, nie potrafi jeszcze właściwie pokierować swoimi działaniami, a tym bardziej ocenić odległości, więc nieraz uderzy się o ścianę lub mebel. Niemowlę dzięki turlaniu przemieszcza się z miejsca na miejsce. Może zapuścić się w zupełnie dotąd niedostępne dla niego rejony, np. pod stół lub za zasłony. Oprócz turlania dziecko pod koniec 6. miesiąca życia umie już zwykle pełzać. Sprawdź też: Kiedy niemowlę siada? - film Być może nadszedł już czas na urozmaicenie dziecięcego jadłospisu. Wielu półrocznym niemowlętom nadal wystarcza mleko mamy, ale niektóre zaczynają się już interesować tym, co rodzice mają na talerzach, wyciągają rączki do pełnej łyżki, zaglądają do kubka. W tym miesiącu możesz powoli zacząć wprowadzać do dziecka nowe pokarmy. Sprawdź gotowy jadłospis dla 6-miesięcznego dziecka (wraz z przepisami!). Pierwsze potrawy, jakie podasz dziecku, powinny mieć delikatny smak i konsystencję kremu. Na początek najlepsza będzie kaszka ryżowa lub kukurydziana rozrobiona twoim mlekiem, lub, jeśli nie karmisz piersią, mlekiem modyfikowanym. Możesz też podać niemowlęciu tarte jabłko, puree z gotowanej marchewki lub ziemniaka. Pamiętaj, że jedzenie z łyżeczki to dla dziecka nowe doświadczenie. Na początku większa część posiłku będzie lądować na brodzie i śliniaczku. Bądź cierpliwa. Nauka jedzenia wymaga czasu. Dowiedz się, dlaczego trzeba rozszerzać dietę niemowlaka. Na przełomie 6. i 7. miesiąca trzeba zaszczepić dziecko! Wydrukuj kalendarz szczepień 2022: szczepienia obowiązkowe i zalecane [PROGRAM SZCZEPIEŃ OCHRONNYCH] ​ Rady dla rodziców: Sadzaj dziecko na swoich kolanach, podtrzymuj lekko w pasie, a potem zwalniaj uchwyt, pozwalając, by maluch siedział przez kilka sekund samodzielnie. Dobierz parami coś szorstkiego i gładkiego, ciepłego i zimnego, itd. Daj dziecku jeden przedmiot, a po chwili drugi z danej pary. Obserwuj, czy dziecko zauważy różnicę, opisuj prostymi słowami wrażenia, jakich doświadcza. Zachęcaj niemowlę do pełzania; połóż na brzuszku na miękkim podłożu, podeprzyj dłońmi jego podeszwy i delikatnie popchnij do przodu. Zabezpiecz dom przed młodym odkrywcą. Zdejmij zwisające nisko obrusy, schowaj przewody elektryczne, zabezpiecz gniazdka zaślepkami, opróżnij dolne szafki. View Burdaffi on the source website Przeczytaj też: Dom bezpieczny dla dziecka Rozwój emocjonalny 6-miesięczne dziecko odróżnia osoby obce od znajomych i może bać się nieznanych twarzy. Niemowlę pilnie obserwuje ludzi, których dobrze zna, którzy się nim opiekują. Uśmiecha się do nich spontanicznie, „zagaduje”, macha na ich widok rączkami i nóżkami. Niemowlę cieszy się na zabawę z tobą, umie już ją przewidzieć. Może próbować „prosić” cię o kontynuowanie zabawy różnymi dźwiękami, podrygując lub marudząc, gdy ją skończysz. Czytaj także: Tego nie rób z dzieckiem - zakazane zabawy dla niemowląt W tym okresie kołysanie nie jest jedynym sposobem na pocieszenie dziecka w momentach smutku czy płaczu. Ukojenie przynosi dziecku obecność osób, do których jest przywiązane czy bliskość ulubionej zabawki. Dziecko okazuje przywiązanie do rodziców i opiekunów, spokojnie bawiąc się w ich obecności, tęskniąc za nimi, gdy wyjdą z pokoju i reagując głośnym śmiechem na ich powrót. Silne przywiązanie do najbliższych wzmacnia w dziecku poczucie bezpieczeństwa i pewność siebie. Polecamy: Co powinno umieć sześciomiesięczne niemowlę? Używane przez dziecko sylaby, samogłoski, spółgłoski składają się na jego „język społeczny”. Niemowlę naśladuje dźwięki usłyszane od osób z otoczenia, co jest pierwszą formą porozumiewania się za pomocą mowy. Rady dla rodziców: Bawcie się w „A kuku!”, „Koci-koci łapki”, w chowanego, w „A gdzie jest...?”. Takie zabawy sprzyjają rozwojowi społecznemu dziecka. W nowym otoczeniu daj dziecku czas na oswojenie się z nowymi osobami. Dając dziecku nową zabawkę, zademonstruj jej właściwości, a potem pozwól niemowlęciu wypróbować ją samodzielnie. Postaraj się mieć dziecko zawsze przy sobie, np. w nosidełku; jeśli na chwilę zostawiasz je samo, mów do niego z drugiego pokoju, żeby czuło twoją obecność. Rozwój intelektualny Mózg dziecka w tym okresie osiąga połowę średniej wagi mózgu dorosłego. Niemowlę szybko przyswaja wiedzę za pomocą zmysłów i kojarzy informacje pochodzące od różnych zmysłów. Potrafi określić, w jakim humorze są otaczające je osoby, rozróżnia płcie, wie, z czyich ust padają dane dźwięki. Pamięta też doświadczenia sprzed kilku dni (do 2 tygodni wstecz). Sprawdź, co zapamięta twoje dziecko Dziecko sięga i pewnie chwyta przedmioty, którymi wykonuje pewne manipulacje, przekładając z ręki do ręki. Niemowlę w tym okresie spontanicznie i śpiewnie gaworzy, wydaje dźwięki sylabowe, modyfikując wysokość i ton głosu. 6-miesięczne dziecko umie już powiązać dźwięk z jego źródłem. Doskonali swoją percepcję słuchową i wykorzystuje dźwięki do identyfikacji poszczególnych przedmiotów. W tym okresie możesz usłyszeć sylaby „ba”, „ga”, „da”, „ma”, „pa”, „ła”. Pozostałe spółgłoski pojawią się później. Dziecko robi się coraz bardziej rozmowne, zwłaszcza gdy chce zwrócić na siebie uwagę. Chętnie też „dyskutuje” ze swoim odbiciem w lustrze. Jak najwięcej mów do dziecka. Już wkrótce twoje starania zostaną nagrodzone. 6-miesięczne dziecko zaczyna mówić coraz więcej "po swojemu". Niemowlę nie zacznie jeszcze wprawdzie mówić, ale będzie sporo rozumiało, a od tego już tylko krok do nawiązania prawdziwego porozumienia. Dziecko zdradza pierwsze przejawy poczucia własnej wartości (uśmiecha się do siebie w lusterku, przywiązuje się do zabawki). To świadczy o rosnącej świadomości, kim jest i ile znaczy. Doskonalą się jego zdolności poznawcze. Wie, że pewne przedmioty znikają, ale można je odnaleźć. W tym czasie dziecko powinno szukać zabawek, które np. wypadły mu z łóżeczka. Rady dla rodziców: Podczas zabawy przed lustrem zakładaj dziecku różne nakrycia głowy i obserwuj, jak zareaguje na zmianę swojego wizerunku. Spróbuj nauczyć dziecko najprostszych słów złożonych z dwóch jednakowych sylab i pokaż mu, co one oznaczają („baba”, „mama”, „pa-pa”). Przekonaj się też, jak niemowlę radzi sobie w świecie dźwięków. Baw się z dzieckiem w chowanie i szukanie przedmiotów. Podczas kąpieli pokaż dziecku zabawki, które toną i takie, które utrzymują się na wodzie, daj do zabawy sitko, kubek, butelkę. Obejrzyj film, a dowiesz się, w którym miesiącu życia dziecka zacząć rozszerzanie diety: View Ediplayer on the source website Co cię może zaniepokoić? Budzenie się w nocy. Niektóre niemowlęta jeszcze w 6. miesiącu nie potrafią przespać całej nocy. Budzić może je głód (wtedy warto zastanowić się nad podaniem obfitszego posiłku wieczorem) albo tęsknota za mamą. Częściej też budzą się te dzieci, które sypiają z rodzicami. Rozważ więc możliwość przeprowadzki dziecka do jego własnego łóżeczka. Przeczytaj też: Twoje dziecko nie chce wieczorem zasnąć? Są na to sposoby Kąpiel w dużej wannie. Jeśli dziecko wyrosło już z wanienki, a potrafi już samodzielnie siedzieć, możesz spokojnie przenieść kąpiele do dużej wanny. Sprawdź, co robić, gdy dziecko boi się kąpieli Zmiana wyglądu stolca. Jest w tym wieku absolutnie normalna, jeśli zaczęłaś rozszerzać dietę dziecka. Kupki niemowlaka mogą od teraz być twardsze, ciemniejsze i mogą brzydziej pachnąć. Zrób test: Co potrafi 6-miesięczne niemowlę? View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Pytania o zdrowe ząbki Siatki centylowe online - sprawdź, w którym centylu jest twoje dziecko​ Ilu rodziców szczepi dzieci - już wiadomo Alergiczne niemowlę - po czym poznać, jak karmić? Gorączka może być groźna - jak ją zbijać, co podawać? 7 pytań o bezpieczne zabawki Schemat żywienia niemowląt: aktualne zalecenia 2022 Dania ze słoiczków
Chleb dla niemowlaka – kiedy podawać, jaki wybrać, przepisy na chleb
Chleb w diecie niemowlęcia może pojawić się w okresie rozszerzania diety. Od około 6. miesiąca można dziecko powoli oswajać ze smakiem pieczywa. Zobacz, jak wprowadzać chleb do jadłospisu maluszka i jak wybrać dobry chleb. Dla ambitnych mamy także trzy przepisy na zdrowy domowy chleb dla dzieci i całej rodziny.
Chleb w diecie niemowlaka może pojawić się, gdyzbyt wcześnie – oficjalne zalecenia dotyczące rozszerzania diety niemowlaka wyraźnie mówią o tym, że przez pierwsze pół roku dziecku w zupełności wystarcza mleko. Jednak ostateczna decyzja o tym, kiedy w diecie dziecka pojawią się nowe produkty, należy do rodziców, choć warto trzymać się określonego przez ekspertów przedziału czasu. Pierwszy chleb dla dziecka powinien być dobrze wypieczony, świeży lub lekko czerstwy. Spis treści: Chleb w diecie niemowlaka Od kiedy chleb dla niemowlaka? Jaki chleb dla niemowlaka? Chleb dla niemowlaka – jak podawać? Przepisy na chleb dla dzieci Chleb w diecie niemowlaka Wątpliwości dotyczące wprowadzania chleba do diety dziecka mają związek z glutenem. Jakiś czas temu zmodyfikowano zasady rozszerzania diety niemowlaka. Wcześniej zalecano, aby pierwsze produkty zbożowe w diecie tak malutkiego dziecka nie zawierały glutenu. Obecnie specjaliści nie odradzają już podawania glutenu niemowlętom, gdyż okazało się, że nie ma to wpływu na rozwój alergii na gluten. Chleb w diecie dziecka to nie tylko kolejny zdrowy produkt. Pieczywo to dla niemowlaka także okazja do poznawania nowych smaków i konsystencji. Chleb zawiera węglowodany, które są cennym źródłem energii dla szybko rozwijającego się organizmu. W chlebie znajduje się ok. 10 procent białka, witaminy z grupy B (B1, B2, niacyna), a także miedź, potas, magnez, fosfor, żelazo – choć tych ostatnich w białym pieczywie jest wyraźnie mniej niż w pieczywie razowym. Od kiedy chleb dla niemowlaka? Z zaleceń ekspertów wynika, że chleb w diecie niemowlaka powinien pojawić się ok. 6 miesiąca życia dziecka. Dziecku do 6 miesiąca w zupełności wystarcza mleko mamy lub odpowiednie mleko modyfikowane. Przypomnijmy – najwcześniej nowe produkty można zacząć podawać dziecku od 17 tygodnia życia (początek 5. miesiąca), ale nie należy z tym zwlekać później niż do 26 tygodnia (początek 7 miesiąca) życia dziecka. Jaki chleb dla niemowlaka? Ze względu na niedojrzały jeszcze układ pokarmowy niemowlęcia, na początku najlepiej sięgać po białe lekko strawne wypieki, czyli pszenne bułki lub chleb. Zdrowsze od białego jest pieczywo sitkowe, grahamowe, ale trzeba z nim poczekać i wprowadzać je do jadłospisu dopiero po pierwszym roku życia. Zawiera ono więcej składników odżywczych niż pieczywo białe, dostarcza też więcej błonnika i witamin. Z podawaniem najzdrowszego pieczywa razowego trzeba poczekać, aż dziecko ukończy drugi rok życia. To też moment, od którego można dziecku podsuwać pieczywo z ziarnami. Lepiej nie dawać niemowlęciu pieczywa tostowego o długim terminie przydatności do spożycia, gdyż zawiera dużo konserwantów. Poniżej podpowiadamy, jakie pieczywo jest najbardziej wartościowe i od kiedy można je podawać dziecku: białe bułki pszenne – najmniej wartościowe białe pieczywo, za to lekko strawne, dla najmłodszych niemowląt – od 6 miesiąca życia, biały chleb pszenny lub pszenno-żytni – bardziej wartościowy od bułek pszennych, od 6 miesiąca życia, pieczywo sitkowe – produkowane z częściowo oczyszczonej mąki żytnio-pszennej, zdrowsze od białego pieczywa, ale nadaje się dla dzieci po 1 roku życia, pieczywo graham – pieczone z nieoczyszczonej mąki pszennej, znacznie zdrowsze od pieczywa białego, ale bardziej lekkostrawne od pieczywa razowego, dla dzieci po 1 roku życia, pieczywo razowe – z nieoczyszczonej mąki żytniej, zdecydowanie najzdrowsze pieczywo, ale tylko dla dzieci po 1 roku życia, pieczywo chrupkie (razowe lub białe) – od zwykłego różni się mniejszą zawartością wody, ale większą soli. Z tego względu w diecie dzieci powinno pojawiać się niezbyt często. Zobacz też: 11 rodzajów pieczywa dla dzieci po 2 roku życia ​Wybierając chleb czy bułkę dla niemowlaka, warto zwrócić uwagę na skład pieczywa – im krótszy tym lepszy. Zwykle lepszej jakości jest pieczywo z małych piekarń. To marketowe zawiera na ogół więcej „polepszaczy” i jest wcześniej długo mrożone, przez co traci część wartości odżywczych. Chleb dla niemowlaka – jak podawać? Podając pierwszy raz bułkę czy chleb niemowlęciu, na początku można ich kawałeczki wkruszyć np. do jajecznicy. Po 10 miesiącu życia, gdy dziecko już sprawnie żuje, można maluchowi szykować malutkie kanapeczki, ale trzeba odkroić od chleba skórkę, którą niemowlę może się zakrztusić. Uwaga! Skórkę od chleba do żucia i gryzienia można dać dziecku dopiero po pierwszym roku życia, wcześniej istnieje ryzyko, że dziecko się nią zakrztusi. Przepisy na chleb dla dzieci Pyszny i zdrowy chleb dla niemowlaka czy starszego dziecka można upiec samodzielnie w domu. Wystarczy foremka-keksówka i piekarnik. Poniżej znajdziesz trzy przepisy na domowej roboty chleby dla całej rodziny. 1. Chleb dla niemowlaka – bezglutenowy (od 6. miesiąca życia) Składniki: 2 szklanki skrobi pszennej bezglutenowej, sól, kminek, 1/2 paczki drożdży (50 g), 1/2 łyżeczki cukru, 2 szklanki mleka, 1 duży ziemniak, 1 jajo Wykonanie: Ziemniak obierz, ugotuj i przetrzyj. Drożdże rozetrzyj z cukrem, dodaj 4 łyżeczki skrobi, rozprowadź odrobiną letniego mleka. Odstaw do wyrośnięcia. Skrobię wsyp do miski. Dodaj ziemniaki, kminek, sól, wlej mleko i drożdże. Wyrób ciasto. Pozostaw je do wyrośnięcia, aż dwa razy zwiększy objętość. Ciasto w wysmarowanej masłem formie odstaw do wyrośnięcia. Roztrzep jajo z małą ilością wody, posmaruj ciasto po wierzchu rozmąconym jajem i piecz ok. 50 minut. Po ostudzeniu przechowuj chleb w pojemniku. 2. Chleb dla dziecka i całej rodziny – prowansalski (po 1 roku życia) Składniki: 3 szklanki pszennej mąki typ 750 lub z pełnego przemiału, szklanka ciepłej wody, 15 g suszonych drożdży, 1,5 łyżeczki soli Wykonanie: W misce wymieszaj mąkę, drożdże i sól. Wlewając wodę, wyrabiaj ciasto. Wyrobione wyłóż na stolnicę posypaną mąką i ugniataj, aż stanie się lśniące i elastyczne. Umyj miskę i posmaruj oliwą. Ukształtuj kulę, włóż do miski, obracaj, by cała była natłuszczona. Przykryj i zostaw w cieple, aż dwa razy zwiększy objętość. Potem oklep je, wyłóż na stolnicę. Lekko zagnieć, przykryj miską na 10 minut. Do piekarnika wstaw naczynie z wodą, rozgrzej go do 230ľC. Blachę oprósz mąką. Rolując, uformuj ciasto w ok. 30-cm owal o grubości 1 cm. Posyp ziołami prowansalskimi. Ciasto spryskaj chłodną wodą. Piecz 20 minut, odwróć i piecz ok. 5 minut. 3. Słodki chlebek dla dziecka i rodziny – z morelami (od 2. roku życia) Składniki: 30 dkg mąki, 1/2 łyżeczki soli, 1 łyżka masła, 2/3 szklanki jasnych rodzynek, 2 łyżeczki cukru, 10 suszonych moreli, 6 łyżek jogurtu, 2 łyżeczki suszonych drożdży, 6 łyżek soku z pomarańczy Wykonanie: Wymieszaj w misce mąkę i sól, dodaj masło, drożdże, rodzynki, pokrojone morele, podgrzany sok, jogurt i mieszaj do zgęstnienia. Wyłóż ciasto na stolnicę posypaną mąką i ugniataj, aż stanie się lśniące i gładkie. Nadaj mu kształt mocno spłaszczonej kuli, przykryj lnianą ściereczką i pozostaw do wyrośnięcia. Rozgrzej piekarnik do temperatury 220ľC. Posyp blachę mąką, włóż ciasto i piecz 35-40 minut. Po upieczeniu przenieś na drucianą siatkę. Jeszcze ciepłe ciasto możesz posmarować galaretką owocową. Zobacz też: Biały chleb czy ciemny? Jaki podawać dziecku Czy można jeść chleb na diecie odchudzającej W czym jest gluten – lista produktów
Jadłospis 6-miesięcznego dziecka: co może jeść 6-miesięczne dziecko?
Jadłospis 6-miesięcznego dziecka to wciąż przede wszystkim mleko mamy. Jeśli zaś niemowlę dostaje mleko modyfikowane, najczęściej jest już gotowe na rozszerzanie i urozmaicanie diety. Może powoli zacząć jeść mięso, ryby, jajka. Podajemy przykładowy dzienny jadłospis 6-miesięcznego dziecka.
Jadłospis 6-miesięcznego dziecka to jeszcze nie rewolucja. Niemowlę karmione piersią może do końca 6. miesiąca pić tylko mleko mamy, choć rozszerzać dietę możesz mu już od 5. miesiąca życia. Niemowlęta, które dostają mleko modyfikowane (lub specjalistyczną mieszankę dla alergików), zwykle mają już rozszerzaną dietę i dostają kolejne produkty, gdyż mleko modyfikowane przestaje im wystarczać. Jadłospis 6-miesięcznego dziecka: mleko najważniejsze! Mamy karmiące piersią często niepotrzebnie zaczynają rozszerzać dietę dziecka karmionego piersią, obawiając się, że samo mleko dla dziecka w tym wieku to za mało. Jeśli dziecko nie jest jeszcze gotowe na stałe pokarmy, wciąż może ssać tylko pierś. Choć są i takie maluchy, którym spokojnie można już podawać nowe produkty w niewielkich ilościach. Eksperci podkreślają, że wyłączne karmienie piersią wciąż jest dobre dla dziecka i nie ma konieczności wprowadzania do jego diety nowych posiłków w 6. miesiącu życia. Składniki zawarte w kobiecym pokarmie są bardzo dobrze przyswajalne, dlatego nie ma obawy, by dziecku czegokolwiek zabrakło. Dzieci mogą jednak próbować nowości, choć niewielkie ilości stałych pokarmów służą nie tyle zaspokajaniu głodu, ile zapoznawaniu z nowymi smakami. Czasem jednak bywa i tak, że to pediatra zaleci, by <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/dieta/schemat-zywienia-niemowlat-na-2015-rok-16738-r1/">rozszerzać dietę dziecka w 6. miesiącu życia. Wtedy lekarz powie, co podać dziecku. Pierwsze produkty wprowadzaj stopniowo, po jednym, zaczynając od papki warzywnej. Dieta 6-miesięcznego dziecka karmionego sztucznie Dziecku, które pije mleko modyfikowane, nadal rozszerzasz dietę, jeśli zaczęłaś to już robić w 5. miesiącu życia. Podawaj mu 4 razy dziennie posiłki mleczne (mleko modyfikowane). Do mleka możesz dodawać kleik lub kaszkę (np. ryżową, kukurydzianą, pszenną). Raz dziennie podawaj dziecku zupę-papkę warzywną (dodawaj do niej kolejne warzywa). Do zupy dodawaj olej, mięso (ok. 10 g) gotuj razem z zupą. Mięso dla niemowlęcia powinno być chude. Podawaj różne gatunki mięsa (indyk, królik, kurczak, cielęcina). Raz-dwa razy w tygodniu mięso zastąp rybą (np. dorsz, halibut, sola). Zwracaj uwagę, czy dziecko nie ma objawów alergii (biegunka, bóle brzucha, wysypka). Do diety 6-miesięcznego dziecka możesz stopniowo włączyć całe jajko (2 razy w tygodniu). Przepisy: kaszka kukurydziana na mleku modyfikowanym przecier z cukinii zupa szpinakowa zupa jarzynowa z cielęciną przecier z jabłka z mięsem z kurczaka zupa z indykiem i żółtkiem Ważne! Do posiłków 6-miesięcznego dziecka nie dodawaj soli i cukru. Pamiętaj, że dziecko ma inny smak niż ty. Przyzwyczajaj je do naturalnego smaku warzyw, owoców. Nadmiar soli grozi nadciśnieniem i w przyszłości chorobami serca. Nadmiar cukru prowadzi m.in. do otyłości i cukrzycy. Co może jeść 6-miesięczne dziecko: różne owoce i warzywa (z polskiej strefy klimatycznej, najlepiej sezonowe), chude mięso, ryby, jajka (2 tygodniowo, gotowane na twardo przez 10-15 minut), kaszki i kleiki bezglutenowe i glutenowe. Uwaga! Dieta 6-miesięcznego dziecka nie powinna zawierać soków! Zaczniesz je podawać, gdy maluszek skończy rok. Na razie ucz dziecko zaspokajania pragnienia wodą. Zobacz i wydrukuj przykładowy dzienny jadłospis dla 6-miesięcznego niemowlęcia: Zobacz też: Co po kolei wprowadzać do diety niemowlęcia: wyjaśnia prof. Socha z CDZ <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/ryz-moze-byc-niebezpieczny-dla-zdrowia-dzieci-19617-r1/">Czy ryż dla dziecka jest zdrowy? Alergia pokarmowa u niemowląt: jak karmić i leczyć dziecko? Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Jakie ta półroczna dziewczynka ma włosy! (Dlaczego jej się nie wytarły?)
Ma dopiero sześć miesięcy, a już jest gwiazdą Internetu! Wszystko dzięki niezwykle zabawnej fryzurze. Czemu włoski jej się nie wytarły? Czy miała takie już jako noworodek? Zobaczcie przeurocze zdjęcia!
Wiele rzeczy może zaskoczyć świeżo upieczonych rodziców. Brak snu - poziom "hard". Zmiana pieluszki. Karmienie. Wymioty. Ulewanie. Rodzaje kupek. Kąpiel i pielęgnacja. Bo jak takiego malucha złapać, żeby nie wyślizgnął się z rąk? A obcinanie tych maciupeńkich paznokietków? Horror. Ale czy ktoś przygotowuje się w ogóle na niesamowicie szaloną fryzurę i długie włosy rosnące do góry u takiego malucha? Baby Chanco zadziwiła nawet lekarzy swoim wyglądem! Zwykle włoski noworodków i niemowląt są nikłe, a nawet jeśli z tyłu nieco dłuższe po urodzeniu to zazwyczaj potem się wycierają. Kojarzymy bobasy z łysą główką lub krótkimi cienkimi włoskami, ale okazuje się, że nie wszystkie dzieci tak wyglądają. Bujne i gęste włosy tej półrocznej dziewczynki wzbudzają ogromne zainteresowanie wszystkich! Zobacz też: 6 zaskakujących cech w wyglądzie noworodka! Baby Chanco urodziła się w grudniu 2017 z ciemną czuprynką. Zwykle dzieci o ciemnej karnacji mają bujniejsze owłosienie skóry głowy. Nawet lekarze byli nieco zaskoczeni. Tak wyglądała dziewczynka zaledwie 6 minut po narodzinach: Meszek płodowy nie zawsze znika? Skąd takie bujne owłosienie może pojawić się u maluchów? Pierwsze włoski u dziecka to meszek płodowy, tzw. lanugo. To włoski, które pojawiają się u płodu ok. 5. miesiąca ciąży i pokrywają całe ciało. Zanikają dopiero między 7. a 8. miesiącem ciąży. Dlatego czasami dzieci urodzone przedwcześnie się z nimi rodzą. Zdarza się, że lanugo zostaje z maluchem nieco dłużej - nawet do 2. roku życia. Czasami zwiastuje również bujną czuprynę w dorosłym życiu. Lanugo jednak to zwykle bardzo delikatne i cienkie owłosienie, które wyciera się krótko po narodzinach dziecka. Zamiast tego pojawiają się tzw. włosy właściwe. Zdarza się, że noworodek od razu rodzi się z tymi prawdziwymi włosami. Zobacz też: Włosy niemowlęcia - prawda czy fałsz? Rodzice Chanco prowadzą nawet dziennik na Instagramie, który dokumentuje rośnięcie i codziennie fryzury ich ukochanej córeczki - instagram.com/babychanco. Ciekawe jaką fryzurę będzie miała dziewczynka jak dorośnie? Jej instagramowe konto śledzi już 38,7 tysięcy fanów. Spinki i kokardki we włosach Chanco są niezwykle urocze, prawda? Czy wasze maluszki też urodziły się z taką czupryną? Czy po raz pierwszy widzicie bujną fryzurkę u tak małego dziecka? Zobacz też: Włosy tej dziewczynki nie są naelektryzowane! To rzadka choroba Jakie to 8-tygodniowe dziecko ma włosy! Zobacz filmik! Tym 2-miesięcznym bobasem zachwyca się cały świat! Dlaczego? Źródło: instagram.com/babychanco, metdaan.com​
Marcin Mroczek pochwalił się nową umiejętnością syna
Aktor nie kryje dumy, jaką jest dla niego 6-miesięczny Kacperek.
Marcin Mroczek grający od kilkunastu lat Piotrka Zduńskiego w serialu „M jak Miłość”prywatnie jest szczęśliwym tatą dwóch synów. Starszy, Ignacy, w styczniu obchodził swoje 2 urodziny, a młodszy, Kacper, dokładnie 10 lutego skończył 6 miesięcy. Dumny tata pochwalił się niedawno nową umiejętnością młodszej pociechy. Domyślacie się, o co chodzi? 6-miesięczny syn Marcina Mroczka już sam siedzi Jeśli jesteście rodzicami, pewnie podejrzewaliście, że to właśnie umiejętność samodzielnego siadania przez Kacpra tak bardzo ucieszyła aktora, że postanowił pochwalić się tym na swoim profilu na instagramie. Dla każdego rodzica czas, kiedy dziecko samo siada, zamyka pewien etap, a otwiera nowy. Dziecko staje się bardziej mobilne, za chwilę samodzielnie się przemieszcza pełzając lub raczkując, nie wymaga też ciągłego noszenia na rękach. To ważny moment, dlatego nie dziwimy się, że Marcin Mroczek jest taki szczęśliwy, że syn potrafi już siadać bez niczyjej pomocy. Aktor pod zdjęciem, które opublikował w sieci, dodał też poruszający komentarz. Napisał: „Pierwsze samodzielne siedzenie!???? Nowe umiejętności dzieci wywołują ogromny uśmiech. Obserwowanie ich rozwoju i towarzyszenie im to najwspanialsza i najbardziej niesamowita rzecz na świecie. Tylko czasem bywa trudno”. Zgadzacie się z nim? Gratulujemy małemu Kacperkowi zdobycia nowej umiejętności! Przypominamy też, że niedawno pół roczku skończyła też córka inne gwiazdy – Natalii Siwiec. Ciekawe, czy już niedługo zobaczymy i jej pierwsze zdjęcie z samodzielnego siedzenia, chociaż oczywiście wiemy, że każde dziecko rozwija się we własnym rytmie i wcale nie musi tak być, że wszystkie 6-miesięczne dzieci potrafią już samodzielnie siedzieć. A wasze maluszki w jakim wieku zaczęły same siadać? Pochwalcie się w komentarzach! Zobacz też: Otylia Jędrzejczak zaskakuje! Stworzyła wyjątkową kolekcję dla dzieci! Anna Lewandowska: "Miłość do dziecka zachwiała moimi wartościami i pokazała, co tak naprawdę jest ważne" Natalia Siwiec w końcu została doceniona jako mama!
Gordonki to hit! Sprawdź 10 korzyści zajęć gordonowskich
Zajęcia gordonowskie, czyli popularne gordonki, to zajęcia, na których rodzice niemowląt i starszych dzieci rozwijają zmysły swoich podopiecznych. Poznaj zalety tych zajęć umuzykalniających!
1. Gordonki mają charakter zabawowy Efekty zajęć gordonowskich, które rodzice i dzieci zauważać będą nawet po wielu latach, są osiągane przez śpiewanie i swobodną zabawę. Dzieci mają możliwość swobodnego przemieszczania się po sali. Przez to nie czują się do niczego zmuszane, a i tak osłuchują się ze śpiewem i zapamiętują śpiewane melodie. 2. Na gordonkach dzieci rozwijają swój muzyczny słownik Na zajęciach dzieci słuchają piosenek w różnych skalach: dur, moll, w skali doryckiej. Piosenki są bez słów, dzięki czemu dzieci łatwiej koncentrują się na melodii i muzyce. Piosenki śpiewa się z wykorzystaniem sylab, które nawet niemowlętom łatwo jest powtórzyć: BAM, NA, PA, DU itp. 3. Śpiewaniu towarzyszy ciągły ruch Dzieci mogą przemieszczać się po sali lub powtarzać ruch zaproponowany przez prowadzącego. Zazwyczaj chętnie wybierają tę drugą możliwość. Uczą się w ten sposób odbierać muzykę całym ciałem i zapamiętują, że jest ona czymś żywym, dla żywych ludzi. Metoda Gordona została stworzona w opozycji do tradycyjnego, sztywnego modelu nauczania muzyki – gdzie najważniejsza jest nauka nut i poprawnych wykonań, a nie kontakt z żywym śpiewem i koordynacja muzyki z ciałem i ruchem. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://produkty.mamotoja.pl/zabawki/zabawki-edukacyjne">Zabawki edukacyjne dla 2 latka - sprawdź opinie 4. W gordonkach mamy wszystkie formy wychowania muzycznego Słuchanie, śpiew, ruch, gra na instrumentach, tworzenie. Przez to zajęcia są znacznie bogatsze niż np. rytmika. Unika się schematycznych i "zawężonych" ruchów, jak maszerowanie, klaskanie. 5. W gordonkach bardzo ważny jest kontakt dziecka z rodzicem Rodzic jest trenerem dziecka – pomaga mu wykonać wszystkie ćwiczenia i aktywnie uczestniczy w zabawie. Rodzic zachęcany jest do powtarzania zabaw z zajęć w domu. 6. Gordonki wykorzystują maksymalny potencjał dziecka Zajęcia umuzykalniające metodą E. E. Gordona są przewidziane przede wszystkim dla dzieci w łonie matki, niemowląt oraz maluchów przed skończeniem 3. roku życia. Gordon bardzo poważnie potraktował ideę największego potencjału muzycznego, który ma człowiek zaraz po urodzeniu się. Jego zdaniem postawę muzycznej edukacji buduje się w pierwszych 5 latach życia. 7. Dzieci na gordonkach uczą się kochać muzykę ... bo jest piękna. Dla Gordona mniej istotne było osiągnięcie jakichś konkretnych "celów rozwojowych" u dziecka. Bardziej zależało mu na wychowaniu pokoleń, które obcują z muzyką, ponieważ ubogaca ona ich świat. Dlatego na zajęciach wg jego koncepcji dzieci przede wszystkim słuchają muzyki żywej: głosu, instrumentów naturalnych, a jeśli nagrań audio to utwory są prezentowane przez instrumenty naturalne. 8. Gordonki zapewniają dzieciom kontakt z rówieśnikami W wieku niemowlęcym kontakt z rówieśnikami nie jest niezbędny, ale powyżej 1. roku życia dobrze, żeby dziecko powoli przyzwyczajało się do obecności innych dzieci i uczyło się wchodzić z nimi w relacje. 9. Dzięki gordonkom dziecko rozwija słownictwo Przez obcowanie z różnymi rodzajami dźwięków – nie tylko mowy – dziecko rozwija swój słownik. Podczas zajęć gordonowskich śpiewane są piosenki, rytmiczanki (rapowanki), czyli przebiegi rytmiczne, które są wykonywane na neutralnej sylabie BAM, PAM jako melodyjna recytacja. W ten sposób dziecko rozwija poczucie rytmiczne. 10. Gordonki rozwijają poczucie tonalne dziecka Przez śpiewanie piosenek (bez słów), kontekstów tonalnych, toniki i dominanty. Na zajęciach dzieci budują też słownik tonalny. Składają się na niego motywy (struktury 2-3-4-dźwiękowe) durowe (po piosenkach durowych), motywy molowe (po piosenkach molowych). Śpiewa się też motywy diatoniczne ("pełzające") i motywy 3-dźwiękowe ("skaczące", oparte na trójdźwięku tonicznym, dominantowym, subdominantowym). Czytaj też: 12 rzeczy, które zaskakują nas w 1. roku życia dziecka
Gordonki to zajęcia umuzykalniające dla dzieci, które prowadzą wykwalifikowani instruktorzy. Znają oni metodę stworzoną przez Edwarda E. Gordona. Gdy nie możesz uczestniczyć w gordonkach, przeczytaj, jak można zorganizować dziecku podobne zajęcia w domu.
Oczywiście, najłatwiej jest powtórzyć w domu pewne elementy zajęć, w których rodzic uczestniczył razem z dzieckiem przynajmniej kilka razy. Jest to nawet zalecane, aby dzieci, które chodzą na gordonki 1-2 w tygodniu, kontynuowały zabawę w domu. Świetnie, jeżeli rodzic lub opiekun dobrze radzi sobie ze śpiewaniem. A nawet, gdy rodzice nie mają muzycznego przygotowania, rozwijanie muzycznego świata dziecka żywym śpiewem to zawsze jest dobry pomysł. Czy można zorganizować gordonki w domu? Beata Michalik, certyfikowana instruktorka zajęć gordonowskich, mówi, że żeby rozwijać umiejętności dziecka według określonej metody, logiczne jest, że trzeba ją dobrze znać. W teorii Gordona chodzi przede wszystkim o to, aby otwierać dzieci na żywą muzykę. Czy zatem warto śpiewać dziecku? Zawsze warto! Samo śpiewanie nie powinno się jednak nazywać zajęciami gordonowskimi. Z zajęć gordonowskich warto jednak zapożyczyć zabawy, które wspaniale rozwijają zmysły dziecka. Jak przebiegają zajęcia gordonowskie? 1. Oswojenie się z salą – trwa ok. 10-15 minut. Jest to czas na swobodną zabawę i oswojenie się z nowym miejscem. W tym czasie muzyka jest puszczana z płyty. 2. Piosenka na powitanie – Rozpoczynajka. Śpiewa się ją stojąc w kole z innymi dziećmi i rodzicami i delikatnie się kołysząc. 3. Zabawy: śpiewanki i rymowanki, którym towarzyszy ciągły płynny ruch. 4. Piosenka na zakończenie 5. 10-15 minut na swobodną zabawę i "ochłonięcie" po zajęciach. Propozycje zabaw na zajęciach gordonowskich W trakcie zajęć gordonowskich wykorzystywane są różne rekwizyty: Chusty, którymi przykrywa się główkę dziecka i delikatnie zdejmuje; można je też wykorzystać np. do zrobienia wiatru – towarzyszy temu dźwięk szszszsz, Liny, które dorośli i starsze dziecko przeciągają do rytmu piosenki, a niemowlęta można na nich posadzić, żeby czuły fakturę np. pod pupą czy kolankami, Duże piłki, na których kładzie się dziecko i delikatnie "huśta" wprzód i w tył, do melodii, Woreczki z grochem, które przekłada się z ręki do ręki, a pod koniec piosenki rzuca na podłogę Propozycje zabaw gordonowskich można podejrzeć na niezawodnym YouTubie. Są tam dostępne np. lekcje pokazowe różnych szkół i klubów, które mają w swojej ofercie gordonki. Oto nasze wybory: 1. Zajęcia metodą Gordona cz. 1 2. Zajęcia metodą Gordona cz. 2 3. Europejskie Seminarium Gordonowskie dzień polski 1/2 4. Europejskie Seminarium Gordonowskie dzień polski 2/2 Pamiętajmy, że w centrum zajęć gordonowskich jest piosenka! Dużą ich wartością jest także kontakt z innymi dziećmi i rodzicami. Czytaj też: Dziecko słuchając muzyki szybciej zaczyna mówić
Gordonki - zajęcia umuzykalniające dla dzieci
Uzdolnienia muzyczne są wrodzone i ma je każde dziecko – chociaż nie u każdego dziecka są one jednakowe. Rodzice mogą rozwijać u swoich dzieci wrażliwość muzyczną. Przeczytaj, co takiego dają dzieciom zajęcia muzyczne prowadzone metodą Edwina E. Gordona – popularne gordonki.
Na gordonki mogą przychodzić już niemowlęta i kobiety w ciąży (dziecko w łonie mamy przecież już słyszy). Teoretycznie dziecko najbardziej chłonie muzykę do 9. roku życia, ale gordonki są zazwyczaj przeznaczone dla dzieci do 3. roku życia. Taki wczesny kontakt z muzyką ma mnóstwo zalet. Przede wszystkim wspomaga naturalny proces rozumienia muzyki i rozwija zdolności muzyczne. To cenne dla wszystkich dzieci, nie tylko dla tych, których rodzice chcieliby, żeby ich niemowlak został w przyszłości profesjonalnym muzykiem. Dlaczego? Śpiew i rozumienie muzyki to ważny punkt wyjścia do ogólnego rozwoju dziecka: rozwoju mowy, słuchu, komunikacji. Po drugie, kontakt z muzyką po prostu ubogaca człowieka. Ale muzyka z radia czy innych mediów to tylko półśrodek. Gordonki uczą dzieci i rodziców obcować z żywą muzyką. Właśnie to powinni wiedzieć rodzice, którzy chcą zapisać swoje dziecko na zajęcia umuzykalniające, chociaż gordonki są prowadzone na podstawie gruntownie przemyślanej teorii. Gordonki – zajęcia oparte na teorii Edwarda E. Gordona Te zajęcia dla małych dzieci oparte są na idei muzyka i pedagoga z amerykańskiego University of Carolina Edwarda E. Gordona, że muzyki należy uczyć się jak najwcześniej. Możliwości uczenia się człowieka są bowiem największe właśnie w momencie narodzin. Rzeczy, których dziecko uczy się w pierwszych 5 latach życia są podstawą dla jego późniejszej edukacji. Dlatego E. E. Gordon opracował swoją metodę właśnie tak, by oswajać z muzyką małe dzieci. Jego metoda jest dedykowana przede wszystkim dzieciom w wieku żłobkowym i ma być alternatywą dla tradycyjnej, "sztywnej" edukacji muzycznej. Gordon chciał, żeby po jego zajęciach dzieci były otwarte na muzykę, żeby ją rozumiały i kochały. Nie dla jakichś dodatkowych zalet, ale dlatego, że jest piękna. Pedagog był twórcą oryginalnej teorii uczenia się muzyki przez audiację. Audiacja to słyszenie i rozumienie muzyki, której dźwięki nie są lub nigdy nie były obecne fizycznie. Ten proces jest czymś takim, jak myślenie dla języka. Jest to kluczowe pojęcie teorii Gordona. Jak wyglądają zajęcia dla dzieci wg metody E. E. Gordona? Zajęcia mają charakter zabawowy. Ich centralnym punktem jest śpiew na żywo, wykonywany przez instruktora, czasami z towarzyszeniem instrumentów. Piosenki-śpiewanki nie mają słów. Wykonywane są na neutralnych sylabach PA, BA, NA, DU, które nawet bardzo małe dzieci są w stanie powtórzyć. Towarzyszy im ciągły, płynny ruch (nie "sztywne" maszerowanie, klaskanie): kołysanie, obroty, kładzenie na podłodze itd. Żeby utrzymać uwagę dzieci, instruktor intonuje na zmianę utwory o innych skalach, metrum i tempie. Proponuje też improwizowane zabawy ruchowe, np. walka z wichurą. W pustej sali zajęć pojawiają się też rekwizyty – ale tylko na czas konkretnych ćwiczeń. Są to chusty, liny, koła hula hop, woreczki z grochem i bańki mydlane. Dzieci nie muszą siedzieć z wszystkimi w kółeczku, mają naturalnie reagować na to, co się dzieje. Ale zazwyczaj są zainteresowane tym, co robi instruktor. Rodzice na gordonkach – Mozart nie wystarczy Rodzice lub inni opiekunowie aktywnie towarzyszą dzieciom podczas zajęć: nucą, pomagają wykonać "ćwiczenia". Rodzice nie muszą mieć żadnego przygotowania muzycznego, ale często chętnie włączają się w zabawę, widząc, ile przyjemności sprawia ona dzieciom. Zadaniem rodziców jest – oprócz systematycznego uczestnictwa min. raz w tygodniu w zajęciach – stworzenie dziecku środowiska do poznawania muzyki. Nie chodzi tu o włączanie płyt z muzyką Mozarta, ale aktywne przeżywanie muzyki: zabieranie dzieci na koncerty gordonowskie, śpiewanie dziecku, granie na instrumentach (jeżeli się potrafi), włączanie specjalnie przygotowanych płyt CD, kompatybilnych z zajęciami: "Niezbędnik Muzyczny I", "Niezbędnik Muzyczny II", "Słuchaj i audiuj" Praktyczne informacje o gordonkach Zajęcia gordonowskie ma w swojej ofercie wiele klubów, kawiarni dziecięcych itd. Osoba prowadząca powinna mieć dyplom Polskiego Towarzystwa Gordonowskiego lub Fundacji Kreatywnej Edukacji. W Polsce jest ok. 500 takich osób. Koszt pojedynczych zajęć to ok. 30 zł - cena może się nieco różnić w poszczególnych miejscach Czytaj też: Co muzyka zrobi z twoim dzieckiem
Kiedy wprowadzić do diety dziecka gluten?
Zastanawiasz się, czy wczesna interwencja żywieniowa może zapobiec celiakii? Badania mówią, że wprowadzenie glutenu w 4. miesiącu życia dziecka nie zapobiega chorobie. Czytaj, co jeszcze wiadomo.
1. Wprowadzenie małych ilości glutenu w 4. miesiącu życia nie zapobiega rozwojowi celiakii. 2. W 2014 roku zakończyło się badanie na 944 niemowlętach z 8 krajów. Sprawdzano, czy wprowadzenie małych ilości glutenu w czasie, gdy dziecko jest karmione piersią, zmniejszy ryzyko wystąpienia choroby. 3. Celiakia ma podłoże genetyczne i częściej występuje u dziewcząt. 4. Wystąpienie celiakii nie zależy od czasu karmienia piersią. Kiedy wprowadzić gluten do diety niemowlęcia Celiakia to co innego niż alergia pokarmowa. To przewlekła choroba trzewna, czyli układu pokarmowego. Istnieje pogląd, że wprowadzenie glutenu w 4. miesiącu życia dziecka zapobiega celiakii. Sugerowany jest właśnie 4. miesiąc, aby wprowadzić gluten jeszcze w czasie karmienia piersią. Wyniki najnowszego europejskiego badania PreventCD (Zapobiec Celiakii) mówią, że to założenie jest nieprawdziwe. Obecnie zaleca się, aby wprowadzać gluten tak samo, jak każdy inny produkt uzupełniający, czyli po 6. miesiącu życia dziecka. Wprowadzenie glutenu między 4. a 6. miesiącem życia nie uchroni dziecka przed celiakią. Decyduje o tym predyspozycja genetyczna. Jeżeli na celiakię nie choruje nikt z najbliższej rodziny dziecka (rodzice lub rodzeństwo), są minimalne szanse, że rozwinie się u niego ta choroba. Badanie PreventCD (Zapobiec Celiakii) W latach 2007-2011 przeprowadzono nowe badanie na temat tego, czy wczesne podanie glutenu zapobiega rozwojowi celiakii. Wzięło w nim udział 944 niemowląt z Chorwacji, Hiszpanii, Holandii, Izraela, Niemiec, Polski, Węgier i Włoch. Były to dzieci z grupy ryzyka – przynajmniej jedno z rodziców lub rodzeństwa miało celiakię, a u dzieci stwierdzono obecność przynajmniej jednego genu odpowiedzialnego za zachorowanie – HLA-DQ2 i/lub DQ8. Dzieci w wieku 16-24. tygodni podzielono na 2 grupy. Jedna dostawała codziennie 100mg glutenu, a druga placebo, czyli 100mg laktozy, naturalnie obecnej w kobiecym mleku. Ani rodzice, ani badacze nie wiedzieli, która grupa dostaje jaki składnik. Gdy dzieci osiągnęły 24. tydzień zalecono wszystkim rodzicom wprowadzenie glutenu do diety dziecka, zgodnie ze standardowymi schematami żywieniowymi. W ten sposób stworzono 2 grupy – w pierwszej gluten wprowadzono do diety niemowląt w 4. miesiącu życia, a w drugiej dopiero w 6. miesiącu. Gdy najmłodszy uczestnik badania skończył 3 lata, ogłoszono wyniki. Celiakię rozpoznano u 80 dzieci biorących udział w badaniu. 59 proc. z nich stanowiły dziewczynki. Różnica między 2 grupami była niewielka – w grupie otrzymującej gluten od 4. miesiąca stwierdzono 5,9 proc. zachorowań, a w grupie otrzymującej placebo 4,5 proc. Zasady statystyki mówią, że ta różnica może być przypadkowa. Co ma wpływ na rozwój celiakii Moment wprowadzenia glutenu do diety dziecka nie ma wpływu na rozwój celiakii. Dziewczynki są niemal dwukrotnie bardziej podatne na tę chorobę. Na rozwój celiakii nie ma wpływu fakt czy, ani jak długo dziecko było karmione piersią. O rozwoju celiakii decydują przede wszystkim czynniki genetyczne. Komentarz dr Magdaleny Pałczyńskiej, pediatry z Centrum Medycznego Remedium w Łodzi. Umów się na wizytę przez Znanylekarz.pl: – W ciągu pierwszych 20 lat mojej pracy jako pediatry informowałam moich pacjentów o zakazie wprowadzania glutenu w pierwszym roku życia dziecka, co miało zapobiegać celiakii. Przez ostatnie 6 lat zgodnie z zaleceniem WHO informuję o konieczności wprowadzania glutenu między 5. a 6. miesiącem życia, co ma stanowić profilaktykę celiakii. Wobec najnowszych odkryć, że celiakia jest chorobą genetyczną, czas wprowadzania glutenu może okazać się bez znaczenia. Czytaj także: Komu tak naprawdę szkodzi gluten Glutenowa rewolucja w diecie niemowlęcia
Warto skontolować wagę półrocznego dziecka
Twoje dziecko ma już 6 miesięcy i za wami pewnie pierwsze próby wprowadzania stałych pokarmów. Może to mnieć wpływ na jego wagę.
W 6. miesiącu życia dziecko powinno ważyć dwa razy więcej niż w momencie urodzenia. Może być nawet nieco cięższe. Książkowo dzieci podwajają wagę urodzeniową w 5. miesiącu życia, ale część niemowląt może to zrobić nieco później. Od 6. miesiąca życia dziecko zaczyna wolniej niż dotąd przybierać na wadze – ok. 0,5 kg miesięcznie. Czy niemowlę waży zbyt mało? U małych dzieci punktem wyjścia do oceny rozwoju jest waga urodzeniowa. Od konkretnej liczby kilogramów ważniejsze jest to, czy dziecko równomiernie przybiera na wadze. Nie wpadaj w panikę, jeżeli twoje półroczne dziecko jeszcze nie podwoiło wagi urodzeniowej. Najpierw odpowiedz sobie na następujące pytania: Jak dużo brakuje dziecku do podwojenia wagi urodzeniowej? Jak dotąd dziecko przybierało na wadze? Było w górnych stawkach siatki centylowej, czy raczej w niższych? Czy dziecko dużo się rusza? Turla się, próbuje siadać, może zaczyna pełzać? Jak jest karmione? Czy wprowadziłaś już stałe pokarmy? Do oceny rozwoju dziecka używa się siatek centylowych. Na siatkach oznacza się, jak plasuje się waga i wzrost dziecka w porównaniu ze średnimi wynikami dla danego wieku. Za normę uważa się wagę mieszczącą się między 25. a 75. centylem. Norma rozszerzona to zakres między 10. a 90. centylem. Dziecko waży zbyt mało, jeżeli jego waga plasuje się poniżej 10. centyla. Jeżeli wprowadziłaś już stałe pokarmy do diety twojego dziecka i zaczęło ono nagle chudnąć – porozmawiaj z pediatrą o alergiach. Być może twoje dziecko nie toleruje jakiegoś składnika (np. glutenu, pektyny występującej w jabłkach, mleka krowiego). Ważne jest także to, czy dziecko jest karmione mlekiem matki czy modyfikowanym. Do 6 miesiąca dzieci karmione piersią lepiej przybierają na wadze, a po 6 miesiącu są zazwyczaj szczuplejsze od rówieśników karmionych butelką. Bezwzględnie powinnaś udać się do pediatry, jeżeli dziecko nagle zaczyna tracić na wadze. Skontaktuj się z nim także, jeżeli dziecko zbyt wolno przybiera na wadze i znacznie odstaje od norm dla jego wieku. Lekarz oceni, czy jest to powód do niepokoju, czy cecha indywidualna twojego dziecka. View Burdaffi on the source website Zbyt dużo kilogramów Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Siatki centylowe Czytaj więcej Jeżeli waga twojego dziecka przekracza 90. centyl, jest ona ponad normą. Nie musi to oznaczać, że dziecko będzie miało w przyszłości nadwagę. Dzieci do pierwszego roku życia często są pulchne, później zazwyczaj z tego wyrastają. Ważniejsza jest proporcjonalna budowa ciała. Dzieci karmione piersią, nawet, jeżeli są duże, prawdopodobnie z czasem wysmukleją. Jeżeli karmisz swoje <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rozwoj-dziecka-kalendarz/miesiac-6-r6/">6-miesięczne niemowlę wyłącznie piersią, nie ma takiej możliwości, żebyś je "przekarmiła". Pamiętaj, że u tak małych dzieci nie wolno stosować diet ani ograniczać im jedzenia. Także diety eliminacyjne (np. bezglutenowa, bezlaktozowa) powinnaś skonsultować ze specjalistą.
Jak karmić niemowlę metodą BLW: rady mamy-logopedy cz. 1
Nie chcesz podawać dziecku zmiksowanych papek? To wcale nie jest konieczne. Coraz więcej rodziców decyduje się rozszerzać dietę dziecka metodą BLW, czyli Bobas Lubi Wybór, Jak to robić i po co - tłumaczy mama-logopeda.
Ewelina Mendala-Kwoczek jest logopedą, ale przede wszystkim szczęśliwą mamą dwójki dzieci. Zdecydowała się rozszerzać dietę obydwu synków metodą BLW. Jak jej się to udało i jakie to przynosi efekty? Na czym polega metoda BLW? BLW (baby-led weaning) to metoda, której celem jest, aby dziecko jadło samo pokarmy stałe (nie papki, tylko kawałki jedzenia), siedząc razem z rodziną przy stole i było aktywnym uczestnikiem posiłków rodzinnych. Je to, co inni członkowie rodziny (a przynajmniej staramy się, by tak było). Dziecko decyduje również, ile zje i czy w ogóle zje oraz kiedy w ogóle rozpocznie jadać takie pokarmy. Tu nie ma etapów, które należy osiągnąć, ani programów, które trzeba zrealizować. Kiedy można rozpocząć rozszerzanie diety metodą BLW? Gdy dziecko jest gotowe do samodzielnego przyjmowania posiłków. Wymaganym kryterium jest samodzielne siedzenie (samo w krzesełku do karmienia lub na kolanach osoby dorosłej) lub z niewielką pomocą) oraz ukończenie 6. miesiąca życia, bo wtedy dziecko naturalnie rozwija umiejętność chwytania przedmiotów, wprowadzania ich do buzi, kształtuje też kompetencje do samodzielnego spożywania pokarmów stałych. Wtedy także jest odpowiednio rozwinięty układ immunologiczny i pokarmowy wraz z jamą ustną. Oczywiście najlepszą oznaką gotowości do spożywania pokarmów stałych jest to, że dziecko samo weźmie pokarm do rączki i włoży do ust kawałek jedzenia. Wymagana jest stała obecność osoby dorosłej podczas spożywania pokarmów, która nie tańczy, nie śpiewa, nie zagaduje malca, nie włącza TV, tylko razem z dzieckiem zajada przygotowany posiłek. Gdy dziecko zaczyna jeść stałe posiłki metodą BLW, karmimy je też piersią? Oczywiście. Dziecko nadal jest karmione mlekiem mamy lub mieszanką. Musi być nakarmione przed podaniem posiłku stałego, by w ogóle wykazało zainteresowanie nowością. Dobrze, gdyby było też wypoczęte, bo wtedy będzie miało ochotę do poznawania nowych dań. Z samodzielnym jedzeniem jest jak z innymi umiejętnościami, które dziecko rozwija, np. pełzaniem, obracaniem się, raczkowaniem, chodzeniem czy mówieniem. Na wszystko przychodzi odpowiednia pora, na samodzielne karmienie także. Dziecko, mając okazję do rozwinięcia tej naturalnej umiejętności, zjada z powodzeniem posiłki bez niczyjej pomocy i bez łyżeczki. Jest zresztą do tego przygotowane od samego początku, gdyż ruchy wykonywanie podczas ssania piersi są takie same, jak wykonywane podczas żucia. Nie ma sensu zaburzać tej umiejętności. Jeśli dziecko jeszcze nie ma ząbków, można zacząć rozszerzanie diety metodą BLW? Nie ma to znaczenia. Metodę BLW mogą stosować dzieci, u których jeszcze żaden ząbek się nie pojawił, gdyż mocne dziąsła w zupełności wystarczą. Nie powoduje to różnic w zdolności do odgryzania czy rozdrobnienia kawałka jedzenia. Oczywiście, z twardymi pokarmami trzeba będzie poczekać, ale te gotowane na parze na pewno się nadadzą do zjedzenia. Jakie są zalety rozszerzania diety metodą BLW? BLW jest rewelacyjną metodą, jeśli chodzi o system samoregulacji posiłku i apetytu. Obecnie problem otyłości dotyka coraz więcej społeczeństw, a dzięki tej metodzie dziecko nie będzie miało problemów z przejadaniem się i ze złymi nawykami żywieniowymi. Dzieci karmione metodą BLW poznają różne konsystencje, faktury, temperatury pokarmów, różne smaki, nazwy produktów, kształty, rozmiar, wagę, angażując przy tym wszystkie zmysły. Trudno nazwać coś kalafiorem czy brzoskwinią, jeśli jest to podane w formie papki. Poza tym papki są zawsze takie same w konsystencji, podobne w smaku i w wyglądzie. Czytaj też: Dzięki BLW dziecko szybciej nauczy się jeść: twierdzi mama-logopeda Jak wyglądały początki rozszerzania diety u Pani synka? Pierwszy synek dał mi wyraźny znak, by pójść inną drogą karmienia niż tą tradycyjną za pomocą łyżeczki. Kiedy pediatra zasugerowała, że już czas wprowadzać pokarmy stałe, trochę struchlałam, myśląc: "Taki mały, a już ma jeść coś innego, kiedy on świata poza mlekiem nie widzi. Niby jak?". Miał wtedy skończone cztery miesiące. Spróbowałam podać mu zakupiony posiłek. Był to przecier z marchwi, który chwilkę później został wypchnięty z buzi. Trochę się krzywił, mlaskał, myślałam, że może to mu się spodoba. Po kilku dniach zmieniłam zdanie, bo synek kręcił buzią przy podawaniu pokarmu, wyraźnie nie chciał nic, co było na łyżeczce (mimo że zdążyłam już zmienić marchew na inne smaki). Sfrustrowana, że maluch nie zjada nic prócz mleka mimo zaleceń, zaniechałam podawania jedzenia, wyrzucając kolejny słoiczek z jedzeniem. Skąd pomysł, by próbować karmić metodą BLW? Któregoś razu synek wyciągał rączkę w stronę mojego talerza i wyraźnie domagał się jedzenia. Posadziłam go na kolanach, zaczął jeść rączką razem ze mną. Byłam zdumiona, jak radzi sobie dobrze z pokarmem, liżąc paluszki. Miał skończone 5 miesięcy. Zaczęłam szukać więcej informacji o karmieniu dziecka. Trafiłam na BLW. Kupiłam książkę "Bobas lubi wybór" i od tego momentu moje dziecko zaczęło oficjalnie samodzielne spożywanie posiłków (poczekaliśmy do skończenia 6 miesięcy). To był strzał w dziesiątkę. Na stoliku pojawiły się różne produkty, np. różne warzywa gotowane na parze, placuszki z kaszy manny, które rozgniatał, wkładał do buzi, oblizywał, wypluwał i wkładał ponownie. Być może nie dostawał wtedy zalecanej porcji pokarmów, ale przynajmniej żadne z nas nie było umęczone walką jedzeniową. Posiłki mogliśmy spożywać razem, co sprzyja rozwijaniu umiejętności społecznych. Każdy zajmował się swoją porcją, a mnie stały się obce momenty, gdzie podaję dziecku posiłek, a sama jem później. Drugiego synka karmiłam wyłącznie metodą BLW. Czytaj też: Dzięki BLW dziecko szybciej będzie jeść samodzielnie: rady mamy-logopedy cz. 2 Konsultacja merytoryczna Ewelina Mendala-Kwoczek Logopedka medialna, propagatorka metody BLW
Sprawdź, czy twoje dziecko dobrze się rozwija - check lista do druku
W pierwszym roku życia dziecko nie tylko rośnie niezwykle szybko, ale równie prędko zdobywa nowe umiejętności. Zastanawiasz się, czy twój maluszek w odpowiednim tempie się rozwija? Dzięki naszej check liście możesz to sprawdzić.
Nie ma chyba mamy, która w jakimś momencie nie zaczęłaby się martwić, czy jej dziecko rozwija się prawidłowo. Za późno zaczęło przekręcać się na brzuszek? Za wcześnie usiadło? Jeszcze nie mówi? Już samo wstało? Takie obawy dotyczą większości rodziców. Każde dziecko rozwija się w swoim tempie Nie ma jednak sztywnych norm, według których dzieci powinny się rozwijać, bo każde może to robić w swoim własnym tempie. Jednak niektóre umiejętności maluchy powinny osiągnąć w pewnym określonym przedziale czasowym - choć zdobywanie danej umiejętności może dziecku zająć nawet trzy miesiące i wciąż wszystko będzie w porządku. Tylko znaczne opóźnienia w rozwoju mogą ewentualnie budzić niepokój, ale zawsze wtedy warto skontaktować się z pediatrą, by ocenił, czy rzeczywiście jest się czym martwić. Zobacz też: Kalendarz rozwoju niemowlaka Co to są kamienie milowe? Rozwój niemowlęcia można oceniać na podstawie osiągania przez nie konkretnych umiejętności, tzw. kamieni milowych. Dotyczą one czterech dziedzin rozwoju: poznawczego motorycznego komunikacyjnego umiejętności społecznych Każda dziedzina to określone umiejętności. Rozwój poznawczy dotyczy przetwarzania informacji i poznawania świata, rozpoznawania osób i przedmiotów oraz rozwiązywania problemów. Rozwój motoryczny oznacza, że dziecko osiąga pewne umiejętności ruchowe, np. raczkowanie, obroty, chodzenie lub rysowanie. Komunikacja obejmuje takie funkcje, jak wykonywanie gestów, gaworzenie i mówienie, a rozwój społeczny – czynności typu uśmiechanie się, naśladowanie, dzielenie się i rozpoznawanie emocji. Jeśli dziecko osiąga kolejne kamienie milowe, to znak, że rozwija się prawidłowo. Ale nawet jeśli ich nie osiąga, nie znaczy to, że już na pewno coś jest źle. Warto po prostu wtedy sprawdzić rozwój dziecka, kontaktując się ze specjalistą, zawsze zaczynając od pediatry. Zobacz też: Skoki rozwojowe w 1. roku życia - poznaj je! Wydrukuj swoją check listę i zaznacz, co umie twoje dziecko. Jeśli coś cię niepokoi, poradź się swojego lekarza.
Jak rozszerzać dietę niemowlaka? Aktualne zalecenia i jadłospisy na każdy miesiąc
Rozszerzanie diety to ważny moment w życiu niemowlęcia. Co podać na początek: zupę czy kaszkę, warzywa czy owoce, co zrobić, gdy dziecko zaciska buzię i nie chce jeść? Jak ułożyć codziennie jadłospis dla niemowlęcia – radzą nasi eksperci z Centrum Zdrowia Dziecka: prof. Piotr Socha i dr inż. Anna Stolarczyk oraz dr inż. Anna Harton z SGGW w Warszawie.
Nowe zasady żywienia niemowląt są rewolucją. Ich główną zasadą jest: rodzic decyduje, co dziecko je, dziecko decyduje, ile zjada. Rodzice muszą więc wiedzieć, co może się znaleźć w diecie niemowlęcia, dziecko decyduje zaś, czy chce zjeść łyżeczkę nowego dania czy całą porcję. Teraz możesz nauczyć dziecko jeść warzywa, owoce, chude mięso, ryby, nabiał. Ważne, by nie przyzwyczajać niemowlęcia do jedzenia słodyczy i nadmiaru tłuszczów. Od tego, co teraz je, zależy, czy będzie zdrowe nie tylko w okresie niemowlęcym, ale też za 20, 30, 50, 80 lat. Dzieci urodzone w 2014, 2015 roku i później mają dużą szansę żyć 100 lat (a nawet dłużej!). Czy tak się stanie, zależy w dużej mierze od tego, co będą jeść. Dlatego ucz dziecko jedzenia tego, co zdrowe.
Który kraj ma najskuteczniejszy program szczepień niemowląt? Czy grozi nam jakaś epidemia? Czemu warto szczepić maluchy? To tylko niektóre z pytań do naszego eksperta.
Rozmowa z dr. n. med. Pawłem Grzesiowskim, Prezesem Fundacji Instytut Profilaktyki Zakażeń w Warszawie Czy choroby zakaźne nadal stanowią realne zagrożenie? Jak najbardziej. Należą do głównych przyczyn umieralności i nie zostały do końca opanowane (wyjątkiem jest ospa prawdziwa). Dla drobnoustrojów nie ma granic, przenoszą się wraz z ludźmi. Stąd niepokój np. o wirusa polio, który na pięciu kontynentach został wyeliminowany, ale w Azji Południowo-Wschodniej i niektórych krajach afrykańskich istnieją ogniska tej choroby. Nie możemy więc przerwać szczepień, bo każdego dnia chory na polio czy inną chorobę zakaźną może przyjechać do Europy. Przypomnijmy jak wygląda polski kalendarz szczepień ochronnych. Mamy 12 bezpłatnych szczepień, tzw. obowiązkowych. W kolejności podawania są to szczepienia dla dzieci: gruźlica, wirusowe zapalenie wątroby typu B (WZW B), błonica, tężec, polio (choroba Heinego-Medina), Haemophilus influenzae typu B (Hib), różyczka, odra i świnka. Obowiązkowym kalendarzem nie zostały objęte szczepienia przeciwko rotawirusom, ospie wietrznej, meningokokom i pneumokokom. Są to tzw. szczepienia zalecane, płatne. Dwa z nich – przeciwko pneumokokom i ospie wietrznej – są bezpłatne tylko w grupach ryzyka (np. wśród dzieci o obniżonej odporności oraz u wcześniaków). Wynika to z racji finansowych, nie merytorycznych, bo wszystkie szczepienia są zalecane i warto w nie inwestować. Dlaczego? Ponieważ ich znaczenie dla zdrowia publicznego jest ogromne. Koszty finansowe i społeczne dotykające osób, które chorują w konsekwencji niezaszczepienia, dotyczą nie tylko samego pacjenta (leki), ale i budżetu państwa (koszy hospitalizacji, koszty zwolnień z pracy, koszty zasiłków, rent i rehabilitacji, etc.). Możemy dyskutować o tym, jakie grupy wiekowe i kiedy należy szczepić, ale co do tego, że szczepienia są skuteczne i przynoszą zarówno poprawę stanu zdrowia społeczeństwa, jak i oszczędności dla budżetu – nie ma wątpliwości. Jak prezentuje się polski kalendarz szczepień na tle innych krajów UE? Mamy problem z dostępnością do nowych szczepionek. Pod tym względem odbiegamy nawet od Czech, Słowacji, Węgier czy Turcji. Jesteśmy ostatnim krajem, który używa szczepionki pełnokomórkowej przeciwko krztuścowi. Szczepionki bezkomórkowe są bardziej zaawansowane technologicznie, co oznacza m.in. zmniejszenie ryzyka niepożądanych odczynów poszczepiennych. Nie ma również w polskim kalendarzu szczepień powszechnego szczepienia przeciw pneumokokom – te szczepienia są dostępne praktycznie we wszystkich krajach Unii Europejskiej, Polska na tym tle znajduje się na szarym końcu! Kolejna kwestia to rozdzielenie szczepionek w pierwszym półroczu życia dziecka na wysoko skojarzone i pojedyncze – obecnie ok. 60 proc. polskich rodzin kupuje pełnopłatne szczepionki wysoko skojarzone (5 lub 6 w 1), co stanowi niebagatelną kwotę ponad 100 mln zł dodatkowo wydawanych corocznie na te szczepienia z kieszeni rodziców. [CMS_PAGE_BREAK] A jak wypadamy pod względem wyszczepialności? Dzięki szczepieniom obowiązkowym osiągamy bardzo wysoki wynik 97-98 proc. wśród dzieci w dwóch pierwszych latach życia. Potem jest już gorzej. Najskuteczniejsze programy szczepień w UE mają Wielka Brytania, Niemcy i Holandia. Obowiązek szczepień został tam zniesiony kilkadziesiąt lat temu, a mimo to udaje się im osiągać wyszczepialność na poziomie 95 proc. w skali całej populacji. Te kraje mają nie tylko największą wyszczepialność, ale również najszerszy zakres szczepień i najwyższy stopień ich społecznej akceptacji. Wynika to z faktu, że szczepienia są tam refundowane, a ich motorem jest lekarz wspierany przez państwo. Posiada on materiały edukacyjne oraz czas na rozmowę z rodzicami. Ruchy antyszczepionkowe są w tych krajach marginalne. Czy w Polsce ruchy te mają duży wpływ na decyzje rodziców? Jak wynika z badań, 95 proc. polskich rodziców akceptuje szczepienia jako metodę profilaktyki, ponad 98 proc. szczepi dzieci. Tylko 2 proc. to zdeklarowani przeciwnicy szczepień, a 3 proc. ma duże wątpliwości. I gra toczy się właśnie o tych rodziców! Karanie ich grzywnami za nieszczepienie dzieci do niczego nie prowadzi, bo nie skłania do zmiany postawy, tylko rodzi sprzeciw. Pomysł szczepień obowiązkowych wywodzi się u nas z poprzedniej epoki, z systemu nakazowego. Dziś rodzice chcą sami decydować w tej kwestii i mają do tego prawo. Powinni jednak ponosić konsekwencje swoich decyzji, jeśli w przyszłości dziecko zachoruje na chorobę, której można było zapobiec poprzez szczepienie. Dwa punkty procentowe to dużo czy mało? Dużo, bo szczepienia i epidemiologia mają to do siebie, że liczby się kumulują. W Polsce rodzi się rocznie ok. 400 tys. dzieci. Skoro nie szczepi się 2 proc., to po roku mamy 8 tys., po 3 latach – 24 tys., a po 10 latach – 80 tys. niezaszczepionych dzieci! A to już bardzo duża grupa, która może spowodować poważną epidemię i fatalne następstwa związane z powikłaniami chorób zakaźnych. Jak przekonać nieprzekonanych, że warto się szczepić? Społeczeństwo samo nie wpadnie na pomysł, że profilaktyka jest niezbędna. Powinniśmy mieć bardzo dobre projekty edukacyjne – naukę zaczynać należy już od dzieci w przedszkolach i szkołach, a kontynuować wśród przyszłych rodziców w szkołach rodzenia, wreszcie dla osób w wieku 50+, bo wtedy też można skutecznie zapobiegać wielu chorobom. Podejrzewam, że ponad 90 proc. Polaków nie wie, że osoba dorosła może się zaszczepić przeciwko pneumokokom. Potrzebne nam są działania mające na celu opracowanie nowej kompleksowej strategii realizacji szczepień ochronnych, nie tylko wśród dzieci, ale także wśród populacji 50+.
Sprawdź listę umiejętności, jakie powinno zdobywać dziecko od 1. do 6. miesiąca życia.
Najpierw zupa czy kaszka? A może zmiksowane owoce? Co robić, gdy dziecko nie chce nic jeść, bo nadal woli mleko? Rozwiewamy wątpliwości związane z karmieniem.
Gdy dziecko kończy pierwsze pół roku życia, czeka je... rewolucja! Spróbuje owoców, warzyw, mięsa, kasz. Uprzedzamy: niekoniecznie musi być tym od początku zachwycone! Świadczą o tym na przykład listy, które przysyłacie do „Mamo, to ja”. Jak ten: „Jaś poza moim mlekiem je tylko owoce. Co robić?”. To, że nowe danie malcowi nie smakuje, nie znaczy, że nadal ma tylko ssać twoje mleko. To co, zmuszać go? Nie! Sam się przekona, co jest smaczne. Ty musisz tylko wiedzieć, co możesz mu proponować (zajrzyj do Kalendarza Rozszerzania Diety). Zanim zaczniesz się do niego stosować, pamiętaj o kilku ważnych sprawach. 1. Dzieci różnią się apetytem już od urodzenia Niektóre są liberałami: śmiało i chętnie próbują nowości. Inne to konserwatyści: lubią tylko to, co znane i sprawdzone. Pogódź się z tym, że twój smyk może jeść nieco więcej (lub mniej), niż zalecają normy. I z tym, że może nie mieć ochoty na zmianę menu akurat wtedy, gdy przewiduje to kalendarz rozszerzania diety. Może za tydzień? 2. Zdrowy niemowlak na pewno się nie zagłodzi Naukowcy zrobili kiedyś próbę: starszym niemowlętom dali możliwość wyboru tego, co i kiedy będą jadły. Okazało się, że nawet największe niejadki wcale nie zjadały za mało! Dziecko nie da sobie zrobić krzywdy. Gdy będzie głodne, zacznie płakać. 3. Zabawianie przy jedzeniu przynosi fatalny skutek Jeśli zaczniesz zabawiać maluszka przy każdym posiłku, żeby zjadł wszystko do ostatniej łyżeczki, wpędzisz się w nie lada kłopoty. W książce „Mały tyran” Jirina Prekop opisuje dziecko, które jadło tylko wtedy, gdy ktoś stał na drabinie i machał kapeluszem. Nie chcesz tego przeżywać, prawda? A więc od początku pozwalaj maluszkowi jeść tyle, na ile ma ochotę. 4. Dzieci karmione naturalnie lubią nowości Są już trochę przyzwyczajone do ich smaków, gdyż twój pokarm za każdym razem był nieco inny, w zależności od tego, co jadłaś. Jednak dla niektórych dzieci ssanie piersi to tak miłe przeżycie, że bynajmniej nie chcą z niego zrezygnować! 5. Dziecku ma prawo coś nie smakować Nawet jeśli jest to przygotowana przez ciebie zupka czy najzdrowsze danie ze słoiczka. Nie znaczy to, że masz dosładzać kaszkę i dosalać zupę, tylko że musisz nauczyć się cierpliwości. Za kilka dni znów spróbuj podać nielubiane danie. Może tym razem malcowi posmakuje? Amerykańscy naukowcy (nasi ulubieni :) stwierdzili, że niemowlę dopiero po dziesięciokrotnej próbie podania nowego dania w pełni go akceptuje. Masz więc jeszcze 9 prób! [CMS_PAGE_BREAK] 6. Nowe dania zacznij wprowadzać pod koniec 1. półrocza Nie wcześniej niż w 5. i nie później niż w 7. miesiącu. Dokładny termin dla każdego dziecka jest nieco inny. Jeśli smyk pije mleko modyfikowane, zacznij rozszerzać jego dietę już od początku piątego miesiąca. Jeżeli ssie pierś, możesz go karmić wyłącznie swoim mlekiem przez całe pierwsze półrocze (wyjątkiem jest tylko kaszka glutenowa, którą trzeba podać nieco wcześniej – o tym w następnym punkcie). Jeśli jednak masz mało pokarmu, dziecko słabo przybiera na wadze, pediatra może zalecić rozszerzanie diety w 5. lub w 6. miesiącu. Malec oczywiście musi być w pełni zdrów. Jeśli choruje, poczekaj, aż wyzdrowieje. 7. Już w 5. lub 6. miesiącu podaj niewielką ilość kaszki manny lub pszennej To najnowsze zalecenia dietetyków. Zgodnie z aktualną wiedzą, gluten (białko roślinne występujące w zbożach) podawany w tym okresie (w niewielkich ilościach) działa jak naturalna szczepionka i może chronić przed rozwinięciem się celiakii. Choroba polega na tym, że przez całe życie nie można jeść niczego, co zawiera gluten (nawet odrobiny mąki pszennej, żytniej czy owsianej). Żeby zapobiec celiakii, lekarze zalecają, by dziecku „na piersi” już w 5. miesiącu dać raz dziennie łyżeczkę kaszki pszennej, a karmionemu sztucznie w 6. 8. Na początek wybór: zupka lub kaszka Jako pierwsze nowe danie sprawdza się zupa jarzynowa. Zrób ją z dwóch warzyw – ziemniaka i marchewki. Gdy się ugotują, zmiksuj je, dodaj łyżeczkę kaszki pszennej oraz łyżeczkę oliwy z oliwek lub masła. Gdyby zupa była zbyt gęsta, trochę ją rozcieńcz wodą, by dziecko się nie zakrztusiło. Pierwszego dnia daj dziecku tylko 3-4 łyżeczki zupy (posiłek poprzedź lub zakończ podaniem piersi albo mleka modyfikowanego). Obserwuj maluszka. Jeśli jest pogodny, normalnie robi kupkę, nazajutrz daj mu tyle zupy, ile będzie miał ochotę zjeść. W następnych dniach dodawaj do niej (po jednym) warzywa: pietruszkę, seler, fasolkę szparagową, groszek, brokuły. Gdy zauważysz, że smyk inaczej się zachowuje, np. boli go brzuch, ma wysypkę, wycofaj się z podawania danej nowości. Przyczyną może być alergia. Jeśli malec zdecydowanie nie ma zupełnie ochoty jeść zupy, wstrzymaj się kilka dni z jej gotowaniem. W tym czasie podaj kaszkę ryżową przygotowaną na mleku (modyfikowanym lub swoim) albo mleczno-ryżową. Dla smaku (i przyjemności maluszka) dodaj do niej jedną, dwie łyżeczki utartego jabłka. 9. Do zupy dodawaj mięso lub rybę To konieczne już od 6.-7. miesiąca. W mięsie jest dużo potrzebnego dziecku białka, składników mineralnych i witamin w bardzo skoncentrowanej formie. Dla niemowlęcia najlepsze jest chude mięso (królik, kurczak, indyk). Ugotuj je osobno i dodaj do ugotowanych jarzyn, a potem wszystko zmiksuj. W zupach dla 7--, 8-miesięcznego smyka powinno być około 10 g gotowanego mięsa (dwie łyżeczki po posiekaniu). Raz w tygodniu zamiast mięsa dodaj do zupy rybę (jeśli malec nie jest alergikiem). Prócz tego co drugi dzień w zupce powinno być pół żółtka (początkowo gotuj jajko na twardo, wyjmij żółtko, dodaj połowę). Zupy nie sól. Jeśli chcesz, by miała wyrazisty smak, ugotuj ją z natką pietruszki lub koperkiem. [CMS_PAGE_BREAK] 10. Przyzwyczaj do jedzenia owoców i warzyw Pierwsze przetarte owoce podaj między 5. a 7. miesiącem. Zacznij od startego jabłka, potem dodaj przetarte jagody i porzeczki. W 7. możesz dać dziecku maliny, jeżyny, gruszki, brzoskwinie i morele, w ósmym – banany, w 10. – śliwki i winogrona, w 11. – truskawki i pomarańcze. W ciągu dnia malec powinien zjeść (razem z sokami owocowymi) do 150 g owoców (tyle waży spore jabłko). Przyzwyczajaj też dziecko do warzyw. Są lekkostrawne, zapobiegają zaparciom, mają mnóstwo witamin. Początkowo malec dostaje warzywa w zupce. Od 10. miesiąca, kiedy zacznie jeść dwudaniowy obiad, podawaj mu już codziennie dwie porcje warzyw – w zupie i z drugim daniem. 11. Gotuj sama lub kupuj gotowe dania Dania gotowe (dla niemowląt!) są robione ze składników wysokiej jakości, a cały proces ich przygotowywania jest ściśle kontrolowany. Jeśli wiesz, że warzywa, które kupiłaś, były hodowane bez chemii, możesz z nich robić obiadki. 12. Nowe posiłki podawaj dziecku łyżeczką Nie z butelki! Dziecko w drugim półroczu powinno coraz mniej ssać, coraz więcej natomiast żuć i gryźć. Pierwsze zupki, owoce oraz warzywa oczywiście muszą być zmiksowane. Jednak już około ósmego, dziewiątego miesiąca powinny się w nich pojawiać miękkie grudki, na przykład z ugotowanych warzyw (ziemniaka, marchewki), a potem również z miękkiego mięsa. Dzięki temu malec będzie uczył się gryźć stałe pokarmy. 13. Pod koniec roku wprowadź nabiał To ważne, gdyż wszystkie produkty mleczne są świetnym źródłem wapnia, a jogurty i kefiry – także bakterii kwasu mlekowego (probiotycznych), które regulują pracę przewodu pokarmowego. W 11. miesiącu podaj malcowi 2-3 razy w tygodniu jogurt lub kefir (120–150 ml) lub biały serek (50 g). Twarożek możesz – to naprawdę łatwe – zrobić w domu (z ukwaszonego pasteryzowanego mleka). Wybieraj naturalne jogurty i kefiry (w owocowych jest mnóstwo cukru). Lepiej sama dodawaj do nich owoce – takie, jakie dziecko je. 14. Zrezygnuj z papek Pod koniec pierwszego roku malec doskonale poradzi sobie z jedzeniem pulpetów, a także małych cząstek jarzyn i owoców (np. obrane jabłko, brzoskwinia). 15. Alergikowi ostrożniej rozszerzaj dietę Najważniejsza wskazówka: wszystkie nowości wprowadzaj pojedynczo. Uważnie obserwuj dziecko. Gdyby dostało bólów brzuszka, biegunki, wysypki, wycofaj z jego diety podejrzany produkt. W pierwszym roku życia mały alergik nie powinien dostawać też: mleka krowiego, modyfikowanego, jogurtów, kefirów, sera, masła, truskawek, cytrusów, kakao, czekolady, orzechów. Żółtko jajka wprowadź w 11. miesiącu, a nie w siódmym, zaś całe jajko – w połowie drugiego roku, a nie w 11. miesiącu. Jeżeli smyk ma uczulenie na mleko krowie, nie podawaj mu cielęciny i wołowiny (są w nich te same białka, co w mleku), a gdy jest uczulony na jajka, nie dawaj mu mięsa z kurczaka.
Kiedy wreszcie dziecko nauczy się siedzieć. Co mu pomaga, a co przeszkadza?
Przejście z leżenia do siedzenia to wielka zmiana w życiu dziecka. Zanim nastąpi - potrzeba ładnych paru miesięcy, by dziecko nauczyło się siedzieć, a potem kolejnych tygodni, by opanowało samodzielne siadanie.
Gdybyś spróbowała (do czego nie namawiamy) posadzić bez podparcia 3 lub 4-miesięczne dziecko, to od razu przechyliłoby się na boczek i przewróciło albo złożyło w pół (tułów poleciałby do przodu, na nóżki). W tym wieku mięśnie brzuszka i te wokół kręgosłupa nie są jeszcze na tyle mocne, by utrzymać tułów w pionie. Na to potrzeba czasu i gimnastyki. Zobacz, jak wyglądają kolejne etapy nauki siadania i jak można w nich pomóc dziecku. 5 miesiąc - przygotowania do siedzenia Dziecko ułożone np. w leżaczku może próbować przyjąć pozycję bardziej pionową: stara się unieść główkę i oderwać plecki od oparcia – ciągnie w ten sposób tułów do siedzenia. Pamiętaj, by maluch był zawsze przypięty w leżaczku (inaczej przy próbach dźwignięcia plecków łatwo może z niego wypaść). Jak pomóc dziecku w nauce siadania? Codziennie układaj dziecko na brzuszku. W tej pozycji, unosząc coraz pewniej główkę, a potem także klatkę piersiową, niemowlę systematycznie ćwiczy mięśnie karku oraz niższych partii plecków. Tak samo przygotowuje się do siadania (i do nauki wielu innych umiejętności ruchowych). Gdy niemowlę leży na brzuszku, z głową i ramionami wyżej od reszty ciała, unosi główkę, często razem z ramionkami, opierając się na łokciach. Podawaj dwa palce leżącemu na pleckach maluchowi, wtedy całą górną połowę ciała będzie ciągnąć do siadu. Dziecko nie utrzyma się jeszcze samo w takiej pozycji, więc trzeba je ponownie położyć. Nie będzie mu się to podobać, bo chciałoby wciąż robić coś, co jest nowe, fascynujące i takie przyjemne. Powtarzaj te ćwiczenia przy różnych okazjach – są dla malucha nie tylko wielką frajdą, ale też dobrym treningiem mięśni grzbietu i brzucha. Ciesz się, że twój maluszek jest taki sprawny, silny i chętny do podejmowania nowych wyzwań. Pamiętaj jednak, że to jeszcze nie jest prawdziwe siadanie. 6 miesiąc - dziecko zaczyna siadać Pod koniec pierwszego półrocza życia większość dzieci uczy się samodzielnego siedzenia. Z początku siad jest chwiejny, maluch upada lub podpiera się wyciągniętymi do przodu rączkami. W 7. miesiącu wiele niemowląt już pewnie siedzi – nawet przez 15 minut! Niektóre dzieci czują się w tej pozycji jeszcze niezbyt komfortowo, ale z czasem siedzą coraz pewniej i dłużej. Po kilku tygodniach, zwykle przed upływem 8. miesiąca życia, potrafią już mocno trzymać plecki. Dziecko nie pozwala się położyć Bywają takie uparciuszki, które gdy tylko zdobędą umiejętność siedzenia, nie pozwalają się położyć. Krzyczą i protestują, bo na siedząco świat podoba im się najbardziej... Niektóre dzieci z pozycji siedzącej potrafią przejść do leżenia na brzuszku. Są to zazwyczaj te maluchy, które bardzo chcą się przemieszczać. Opadają więc z siedzenia na brzuszek, żeby móc trochę popełzać. Co robić, jeśli dziecko jeszcze nie siada? Jeśli u twojej pociechy neurolog zdiagnozował osłabione napięcie mięśniowe, możesz spodziewać się, że nauczy się siedzieć nieco później. Pamiętaj, by w takiej sytuacji przestrzegać rad specjalisty i nie rezygnować z rehabilitacji i zaleconych ćwiczeń. Nie sadzaj malucha, gdy ma jeszcze zbyt słabe mięśnie, żeby mógł sam utrzymać prosto i pewnie plecki. Ortopedzi podkreślają, że może to źle wpływać na kształtowanie się krzywizn kręgosłupa i naturalne wzmacnianie mięśni. W pierwszym półroczu życia lepszą pozycją jest leżenie – na pleckach, boczku, a także brzuszku. Leżenie na brzuszku daje wiele korzyści, m.in. zachęca dziecko do podejmowania prób raczkowania, pozwala lepiej rozglądać się, wzmacnia mięśnie grzbietu. To właśnie z tej pozycji dziecko prawdopodobnie w końcu samo usiądzie. Krzesełka do karmienia - przegląd i opinie [CMS_PAGE_BREAK] 7 miesiąc - dziecko siedzi pewnie Gdy kręgosłup i mięśnie są mocne, pora zacząć oglądać świat z nowej perspektywy. Wskazówką, że malec sam pewnie siedzi, jest fakt, iż w tej pozycji bez problemu potrafi bawić się obiema rączkami. To znak, że nie musi używać rączek do podpierania się, a więc jego siad jest w pełni swobodny. Bez obaw możesz sadzać dziecko: do posiłków w wysokim krzesełku, do zabawy na kocyku rozłożonym na podłodze. Maluchowi w tej pozycji jest wygodniej się bawić, przekładać zabawki z rączki do rączki, rozglądać się. Przy jedzeniu możesz dać mu do rączki łyżeczkę, aby maluch próbował trafić do buzi. Może też przyglądać się zawartości talerzyka czy miseczki, sprawdzać rączką konsystencję jedzenia. Na siedząco łatwiej też oglądać książeczki. Nie zapominaj, że maluszek powinien dużo czasu spędzać również na brzuszku, by nadal wzmacniać mięśnie wokół kręgosłupa potrzebne do kolejnej zmiany. Ułożenie na brzuszku umożliwia podejmowanie prób pełzania, raczkowania i samodzielnego siadania. 8-9 miesiąc - dziecko samo potrafi usiąść Teraz twoje dziecko nauczy się wreszcie samo siadać. Uniesie się do pozycji siedzącej z leżenia na brzuszku albo na boku. Jeżeli będzie leżało na pleckach i postanowi usiąść, to najpierw obróci się na brzuch lub na boczek, po czym, odpychając się od podłoża rączkami i łokciami, usiądzie. Z początku, gdy maluch przebywa w łóżeczku, może sobie pomagać, chwytając się szczebelków. A kiedy już opanuje sprawne siadanie, szybko nauczy się również wracania do pozycji na brzuszku. No a wtedy będzie mógł, ku swej ogromnej radości, samodzielnie decydować, czy woli siedzieć, czy leżeć (na brzuchu lub na plecach). A może postanowi wyruszyć dalej w świat... na czworakach? Zobacz też: Skoki rozwojowe niemowlaka Kiedy dziecko raczkuje? Nauka chodzenia - jak powinna wyglądać?
Od urodzin do pierwszych kroków - rozwój ruchowy dziecka
Prawidłowy rozwój ruchowy jest bardzo ważny w całym procesie dojrzewania dziecka. Motoryka wzmacnia mięśnie, reguluje ich napięcie i siłę oraz wpływa na kształtowanie się organizmu w różnych fazach rozwojowych.
Harmonijny rozwój ruchowy dziecka jest dla każdego rodzica priorytetową sprawą. Jakiekolwiek zaburzenia w tej dziedzinie powinny być jak najszybciej wychwytywane i leczone. U noworodka motoryka to nieskoordynowane ruchy ciała, najczęściej w reakcji na dźwięk. Niemowlę potrafi już zwracać głowę w stronę dobiegających odgłosów, uczy się także ruchów cyklicznych jak przy potrząsaniu grzechotką, a później trójfazowych – przy sięganiu i chwytaniu. I chociaż u każdego dziecka rozwój psychofizyczny przebiega indywidualnie, to jednak są pewne przedziały wiekowe, w których maluch powinien nabyć nowe umiejętności w zakresie ruchu. Rozwój ruchowy dziecka I tak: w 3. miesiącu dziecko uniesione do pionu, prosto trzyma główkę i potrafi przewrócić się w pozycji leżącej z pleców na bok. Około 6. miesiąca posadzone lub podciągnięte siedzi, obraca się też z brzucha na plecy i odwrotnie. W 8. miesiącu umie już samo usiąść i zaczyna pełzać. W 10–11. miesiącu maluch samodzielnie stoi oraz raczkuje. W pierwszym roku życia dziecko zaczyna chodzić. Dokładniej wygląda to tak: Do 6 tygodnia w pozycji leżącej na plecach obrót głowy z policzka na policzek odbywa się wraz z chaotycznymi ruchami rączek i nóżek. Można zaobserwować gwałtowny wyrzut rączek i nóg z objawami niepokoju, które powodują zmiana położenia ciała lub zadziałanie silniejszego bodźca słuchowego, dotykowego czy świetlnego (to tzw. odruch Moro). U noworodka występuje też prymitywne kopanie, kiedy dziecko jedną nóżkę zgina w kierunku brzucha we wszystkich stawach, a drugą w tym samym czasie prostuje. Leżąc na brzuchu noworodek opiera ciało na jednym policzku, nadgarstkach, mostku i zgiętych kolanach. Łokcie ma cofnięte do tyłu, a miednicę uniesioną nad podłożem. Już teraz maluch próbuje unosić główkę i obrócić ją na drugi policzek. Od 6 tygodnia do 3 miesiąca w pozycji leżącej na plecach maluch koncentruje wzrok na twarzy, która się nad nim pochyla oraz na zabawce w zasięgu jego widzenia. Potrafi przez kilka sekund utrzymywać głowę prosto w linii kręgosłupa. Leżąc na brzuszku niemowlę unosi główkę, podpierając się na przedramionach. W okresie 4 – 5 miesiąca dziecko leżąc na plecach, potrafi włożyć złożone rączki do buzi. Chwyta przedmiot podawany z boku, unosząc zgięte nogi w kierunku brzucha (stopy łączą się stroną podeszwową ze sobą). Obraca się także na bok w jedną i w drugą stronę. Po upływie piątego miesiąca życia maluch umie wziąć zabawkę podawaną mu w linii środkowej ciała oraz spontanicznie kieruje rączki w kierunku kolan. W pozycji leżącej na brzuchu, aby wyciągnąć dłoń po zabawkę, przenosi ciężar ciała na drugi łokieć i podpiera się na przeciwległym kolanie. Przy końcu piątego miesiąca dziecko potrafi już na chwilę, podpierając się na rączkach, oderwać brzuszek od podłoża. Trwa to jednak krótko, a ruch taki nazywany jest pływaniem. W 6 miesiącu niemowlę obraca się z pleców na brzuch w obie strony oraz z brzucha na plecy. Potrafi zatrzymać się na boku, podpierając się na przedramieniu (jest to tzw. siad boczny) oraz podpierając się na wyprostowanej ręce podnosi się do siadu na jednym pośladku (siad skośny). Maluch uczy się chwytać drobne przedmioty wyprostowanym kciukiem i drugim palcem. Przybiera też pozycję foki, podciągając się raz na jednym, raz na drugim łokciu i pokonując w ten sposób krótki odcinek. W połowie 8 miesiąca maluch leżący na plecach chwyta własne stopy i wkłada je do buzi. W okolicach 9 miesiąca dziecko zaczyna siadać, raczkować i wstawać. Są to jednak czynności jeszcze mocno ograniczone. Miesiąc później maluch zaczyna osiągać perfekcję w siedzeniu, wstawaniu i raczkowaniu. Siedzi na obydwu pośladkach, wstaje bez podciągania się na rękach (opiera się o ścianę lub meble), raczkuje, naprzemiennie wyrzucając rączki i nóżki. 11 i 12 miesiąc to czas nauki samodzielnego chodzenia. Początkowo odbywa się to w sposób, że dziecko ustawione jest twarzą do ściany i opierając się o nią dwiema rączkami, próbuje chodzić bokiem. Dopiero później, mając po boku ścianę, trzyma się jej jedną ręką i idzie do przodu. [CMS_PAGE_BREAK] Kiedy maluch kończy roczek, zaczyna chodzić bez podparcia. Robi to jeszcze tylko w linii prostej, nie potrafiąc zmienić kierunku ani swobodnie się zatrzymać. Są to małe kroczki od jednego mebla do drugiego. Powyżej 13 miesiąca dziecko umie już zatrzymać się, zmienić kierunek, iść szybciej lub wolniej. Wstaje samo, bez podpórek. Specjaliści radzą, abyśmy nie rozpaczali, jeśli maluch trochę później niż w podawanych okresach czasowych zacznie siadać, wstawać czy chodzić. Ważne jest jednak, aby różnice te nie przekraczały miesiąca, dwóch. To, co powinno nas zaniepokoić: kiedy dziecko leżąc na plecach odgina główkę do tyłu, wyraźnie skręca ją tylko w jedną stronę, pręży nóżki, sztywno układa ramiona, przyciskając je do podłoża, nie wodzi wzrokiem za zabawką (po drugim miesiącu życia). W pozycji leżącej na brzuchu sygnałami alarmowymi są: nieunoszenie główki (po szóstym tygodniu życia), unoszenie główki poprzez odginanie całego tułowia albo bez podparcia na rękach, skręcanie rączek do wewnątrz, prężenie i krzyżowanie nóżek (pozycja „żabki”). Chcę chodzić! Potrzeba ruchu u małego dziecka jest niesamowita. Dzieci uwielbiają wszystkie nowe doświadczenia, począwszy od siadania i raczkowania, na chodzeniu i bieganiu kończąc. Dopingujmy je do pokonywania kolejnych stopni trudności w zakresie motoryki. Nie trzeba czekać, aż maluszek wstanie, aby uczynić mu okazję ruchu. Można robić to już w okresie niemowlęcym. Układajmy go na brzuszku – dzięki temu dziecko uczy się dźwigać ciało, odpychać od podłoża i utrzymywać równowagę. Nosząc je na rękach, kołyszmy w prawo i w lewo. Ćwiczmy z maluszkiem, kiedy leży na plecach, gimnastykując jego rączki i nóżki: dotykamy po przekątnej rączkę i nóżkę, a potem jednocześnie lewą rączkę i prawą nóżkę. Ćwiczenie to jest pomocne w rozwoju półkul mózgowych. Kiedy maluch raczkuje, musimy zapewnić mu maksimum bezpieczeństwa, nie ograniczając zarazem swobody jego ruchów. Dzieci w tym okresie są najbardziej ciekawego nowego świata, który otwiera się przed nimi, gdy mogą już samodzielnie przemierzać drogę. Nic w tym dziwnego, że wszystko chcą zbadać: nie tylko obejrzeć, ale powąchać i posmakować. Zapewnijmy im więc dostęp do bezpiecznych przedmiotów, usuwając z zasięgu wzroku wszystkie te, których dogłębna analiza może doprowadzić do tragedii. Aby zrozumieć, co jest dla dziecka niebezpieczne, najlepiej zniżyć się do jego poziomu – i to dosłownie. Połóżmy się na podłodze i poobserwujmy świat z pozycji raczkującego malucha. To, co z wysokości 1,5 – 2 metrów wydawało się niegroźne, z pozycji kilkunastu centymetrów może stanowić poważne niebezpieczeństwo. Nie ma wyjścia i wychowując małego człowieczka, trzeba przemeblować dom. Zabezpieczmy zatem w pierwszej kolejności gniazdka elektryczne oraz kanty mebli (są na nie specjalne osłonki), zrezygnujmy z serwet i obrusów, które wystają poza krawędź stołu (dzieci uwielbiają pociągać za zwisające materiały). Zadbajmy także o czystość podłogi, po której na czworakach będzie się poruszał maluch. Pousuwajmy małe przedmioty, załóżmy blokadę na schody, szafy, szuflady. Koniecznie pozbądźmy się foliowych toreb – jeśli maluch je założy na głowę (a dzieci lubią wszystko, co szeleści), może szybko się udusić. Jeśli w domu jest zwierzak – pilnujmy, aby jego miska na czas raczkowania dziecka znalazła się wyżej od podłogi. Nie do rzadkości należą bowiem przypadki, gdy raczkujące niemowlęta zjadają pokarm psa czy kota. Dopilnujmy, aby stworzyć dziecku bezpieczną przestrzeń do zwiedzania świata, zaczynając od mieszkania, gdzie maluch zawsze stawia swoje pierwsze kroki. Warto dać dziecku możliwość samodzielnego poruszania się, nie asekurując go bez przerwy „na wszelki wypadek”, ale mając baczne oko na jego wędrówki. Najlepiej towarzyszyć mu w tych pierwszych ruchowych czynnościach, będąc na tyle blisko, aby w razie zagrożenia móc szybko pomóc, ale i na tyle daleko, aby maluch mógł na własnej skórze poczuć tę jedną z najwspanialszych możliwości odkrywania świata na dwóch nogach.
Rozszerzanie diety dziecka - 6 miesiąc życia
Podstawą diety niemowlęcia nadal jest mleko. Jednak rozszerzanie diety otwiera przed maluchem nowy świat. Zobacz, jakie produkty możesz wprowadzić do diety dziecka.
W szóstym miesiącu dla dzieci karmionych butelką nowością jest mięsko. Ale po konsultacji z pediatrą możesz też wprowadzić produkty z glutenem. Maluchy karmione piersią, które w piątym miesiącu nie dostały kaszki manny, teraz mogą jej spróbować (porozmawiaj o tym z lekarzem). Nowe badania dowiodły, że wczesne wprowadzenie glutenu związane jest ze zmniejszeniem ryzyka rozwoju celiakii (trwałej nietolerancji glutenu). Pyszne mięsko Na początek najlepszy będzie delikatny kurczak, indyk lub królik. Mięso gotuj osobno, dodawaj je do jarzyn i dopiero wtedy miksuj. Aby otrzymać 10 g gotowanego mięsa (ilość dla sześciomiesięcznego malca), przygotuj przed gotowaniem 20 g surowego mięsa. Do zupek nie dodawaj soli – gdy chcesz urozmaicić ich smak i zapach, wykorzystuj warzywa w różnych proporcjach. Zdrowa ryba Jeden, dwa razy w tygodniu mięso w zupce możesz zastąpić gotowaną rybą, np. solą, dorszem, ewentualnie łososiem (lepiej dzikim niż hodowlanym). To nowość w żywieniu niemowląt – polscy eksperci uznali ostatnio, że nie ma powodów, by ryby podawać dzieciom dopiero po pierwszym roku życia. Pamiętaj jednak, że są one silnym alergenem pokarmowym, więc ich wprowadzenie skonsultuj z pediatrą. Zanim ugotujesz rybę (również osobno), starannie usuń z niej ości. Wystarczy 10 minut, by była miękka. Przed dodaniem jej do ugotowanych warzyw jeszcze raz sprawdź, czy nie ma w niej ości. Wtedy już tylko zmiksuj zupkę, zagotuj i ostudź przed podaniem. Owoce i kaszki Dziecko może jeść już różne owoce. Sama przygotowuj z nich przeciery. Nie dodawaj do nich cukru – w diecie niemowląt należy ograniczać jego ilość. Jeśli nie ma jeszcze ze świeżych owoców, korzystaj z gotowych przecierów i soków. Otwarte słoiczki i butelki przechowuj w lodówce nie dłużej niż 48 godzin. Małe ilości kaszek glutenowych (np. manny), podobnie jak bezglutenowych (np. ryżowej), możesz dodawać do zupek. Ale jeśli twój maluszek, który jest karmiony mlekiem modyfikowanym, często nocą się budzi, być może jest głodny. Wtedy wieczorem możesz podać mu mleko z kleikiem (kaszką) lub gotową kaszkę mleczno-ryżową. Taki posiłek jest bardziej sycący. Co nowego podawać niemowlęciu? Do menu dziecka karmionego butelką można wprowadzić: - zmiksowane gotowane mięso (bez wywaru), np. z kurczaka, indyka, królika, - zmiksowaną gotowaną rybę, np. solę, dorsza, - produkty zbożowe: kleik lub kaszkę glutenową, np. mannę, - warzywa: przetarte brokuły, kalarepkę, cukinię, por jako dodatek do zupki jarzynowej, - owoce: przeciery z jagód, porzeczek, gruszek. Polecamy: Pierwsze zupki dla niemowlaka. Jak je przygotować? Jadłospis na szósty miesiąc (zgodny ze schematem żywienia niemowląt z 2007 r.) Dziecko karmione butelką - 4 x dziennie 180 ml mleka początkowego - 1 x dziennie 180 ml zupy – przecieru jarzynowego z dodatkiem kleiku glutenowego lub kaszki manny (ok. łyżeczki – 3–5 g) i 10 g gotowanego mięsa bez wywaru lub ryby (1–2 razy w tygodniu) l do 150 g dziennie przecieru owocowego lub soku (najlepiej przecierowego). Dziecko karmione piersią - karmienie piersią na żądanie - 1 x dziennie 100 ml przecieru jarzynowego z połową łyżeczki (2–3 g) rozgotowanej kaszki manny Uwaga! Jeśli w piątym miesiącu życia malca nie wprowadziłaś kaszki lub kleiku glutenowego, możesz to zrobić właśnie teraz. Pamiętaj, że taką decyzję zawsze powinnaś skonsultować z pediatrą opiekującym się dzieckiem. Wypróbuj nasz przepis: Mus warzywny z rybą Konsultacja: dr Halina Weker, specjalista w dziedzinie żywienia, pracuje w Instytucie Matki i Dziecka.
Czego oczekiwać w okresie między 4. a 6. miesiącem życia
Maluszek staje się coraz bardziej samodzielny, a odkrywanie świata sprawia mu wielką frajdę! Sprawdź, co czeka Cię w najbliższych miesiącach.
Maluszek staje się coraz bardziej samodzielny, a odkrywanie świata sprawia mu wielką frajdę! Sprawdź, co czeka Cię w najbliższych miesiącach, czyli między 4. miesiącem życia a 6. miesiącem życia. - Mam kontrolę: Dziecko ma coraz większą kontrolę nad własnym ciałem. Może już potrafić przekręcać się z brzucha na plecy i z powrotem, coraz lepiej wychodzi mu sięganie po przedmioty, wkrótce też zacznie siadać z pomocą dorosłego. Będzie też używać obu rąk do odkrywania świata. Pomóż dziecku przyjmować różne pozycje – na plecach, na brzuchu i siedzącą z podparciem. Każda z pozycji pozwala na oglądanie świata z innej perspektywy i pozwala na rozwijanie nowych umiejętności, takich jak przekręcanie się, sięganie po przedmioty lub manipulowanie przedmiotami przy pomocy obu rąk. Bawcie się w gry wymagające sięgania po przedmioty i chwytania ich. Trzymaj ciekawe przedmioty w zasięgu dziecka i zachęcaj je do sięgania po nie. - Potrafię to zrobić!: Twoje dziecko uczy się jak coś działa i że ono może spowodować że coś się stanie. Wykorzystuje swoje nowe umiejętności ruchowe do podnoszenia i odkrywania przedmiotów. Będzie Was obserwować i uczyć się co robić. Proponuj dziecku zabawki o różnych fakturach, kolorach, kształtach, wadze i funkcjach. Odkrywaj je wraz z dzieckiem. Pokazuj dziecku różne sposoby korzystania z przedmiotów: przekładanie ich z ręki do ręki, potrząsanie nimi, popychanie i upuszczanie. - Co teraz? Wasze dziecko uwielbia przewidywać kolejne wydarzenia. Będzie się Wam przyglądać z zainteresowaniem, pokazując, ze chce coś zrobić jeszcze raz. Świadomość, czego może się spodziewać daje mu poczucie kontroli. Mów do dziecka przygotowując się do karmienia. Pomaga mu to zrozumieć, że jedzenie będzie już za chwilę i uczy cierpliwego czekania. Bawcie się w „a kuku!”; zróbcie krótką przerwę kiedy „znikniecie” aby miało czas pomyśleć, co stanie się za chwilę. Ustalcie niezmienne rytuały. W miarę możliwości trzymajcie się stałego planu dnia, na przykład: kolacja, kąpiel, bajka, kołysanka, sen. - Samodzielnie: Dziecko będzie chciało odkrywać swoje jedzenie i samo jeść. Próbowanie i dotykanie różnych rodzajów pokarmu stanowi część procesu uczenia się. Samodzielne jedzenie buduje pewność siebie. Pozwól dziecku bawić się palcami i badać pierś lub butelkę podczas karmienia. Może to spowodować bałagan, ale niezbędne dla jego uczenia się jest odkrywanie struktury i smaku różnych rzeczy. Kiedy podrośnie, pozwól mu dotykać jedzenia i zachęcaj je do samodzielnego jedzenia, dając mu własną łyżeczkę. - Mam coś do powiedzenia. Dziecko będzie wydawało mnóstwo różnych dźwięków do Was, do innych ludzi, do zabawek i w różnych innych sytuacjach. Wokalizacja to fundament rozwoju mowy. Im częściej na nią reagujecie, tym pewniej dziecko będzie się czuło i tym chętniej będzie z Wami „rozmawiać”. Słuchajcie dziecka, gdy do Was „mówi” i patrzcie mu w oczy. Kiedy robi przerwę, odpowiadajcie i czekajcie. W ten sposób dziecko uczy się sztuki rozmowy. Zaczynajcie rozmowy i sprawdzajcie, czy dziecko odpowiada. Nie zapominajcie jednak o odczytywaniu sygnałów wysyłanych przeze mnie. Jeśli dziecko nie ma ochoty na rozmowę, nie narzucaj się – czasem może potrzebować przerwy. - Wszystko w buzi: W wieku czterech miesięcy dziecko chce odkrywać wszystkie aspekty otaczającego świata. Uczy się poprzez zmysły. Wkładanie przedmiotów do buzi jest jeszcze jednym sposobem poznawania ich. Najczęściej nie ma to nic wspólnego z głodem lub ząbkowaniem. Upewnij się, że przedmioty, które mogą dostać się w ręce dziecka są czyste i bezpieczne do wkładania do buzi. Oznacza to, że muszą być na tyle duże, by nie zmieściły się w buzi w całości, i na tyle gładkie by nie powodowały zadrapań lub podrażnień. - Weź to do ręki: Czteromiesięczne niemowlęta nie używają kciuka do chwytania przedmiotów; przechodząc z zabawy oburęcznej do zabawy jedną ręką przytrzymują przedmioty przyciskając je palcami i dłonią. Proponuj dziecku zabawki łatwe do trzymania, najlepiej z uchwytami. Upewnij się, że są wystarczająco lekkie aby dziecko mogło je utrzymać i wystarczająco duże, by nie zmieściły się do buzi. Pamiętaj, ze choć Twoje dziecko potrafi trzymać przedmiot, a nawet po niego sięgnąć, nie potrafi jeszcze świadomie otworzyć dłoni i wypuścić zabawki. Kiedy czteromiesięczne niemowlę upuszcza zabawkę, to wcale nie dlatego, że chciało ją upuścić! - Jestem osobą: Po czterech miesiącach wspólnego życia wiesz dość dobrze, w czym Twoje dziecko jest podobne do innych dzieci w jego wieku, a czym się od nich różni. W trakcie następnych kilku miesięcy maluch nauczy się pokazywać Ci co lubi, a czego nie lubi oraz co go interesuje. Kiedy dziecko odwraca się, wygina lub zaczyna płakać w trakcie zabawy lub w innych momentach, nie traktuj tego osobiście – może to być jego sposób okazania, że potrzebuje przerwy w intensywnej interakcji. Może to być doskonały pomysł na uspokajającą przerwę, przytulanie i śpiewanie spokojnych piosenek. Pomyśl o osobowości Twojego dziecka. Czy woli otoczenie głośne czy spokojne? Czy jest energiczne czy refleksyjne? Nie chodzi o to, że jest jednak prawidłowa osobowość – chodzi o to, abyście poznali swoje dziecko i szanowali je takim, jakie jest. Tekst podlega ochronie praw autorskich (c) copyright Johnson & Johnson Poland Sp. z o.o. 2007. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Kłopotliwy gluten. Jak odróżnić alergię na gluten od celiakii u dziecka?
Gluten to białko zawarte w zbożach. Może on wywołać alergię lub groźną celiakię. Czytaj, jak odróżnić alergię na gluten od celiakii oraz kiedy najlepiej wprowadzić gluten do diety dziecka.
Kiedy wprowadzić gluten do diety dziecka? Produkty z glutenem zaleca się wprowadzać od 6. miesiącu życia, tak jak wszystkie inne produkty uzupełniające dietę dziecka. Odchodzi się od zaleceń, aby "przyzwyczajać" organizm dziecka do trawienia glutenu między 4. a 6. miesiącem życia, jeszcze w trakcie karmienia piersią. To założenie wzięło się z badań przeprowadzonych po fali zachorowań na celiakię odnotowanej w Szwecji w latach 80. Przeprowadzone wtedy badania wykazały, że jeśli niemowlętom karmionym piersią podaje się produkty z glutenem już w 4–6. miesiącu, liczba chorych na celiakię maleje. Dziś wiemy, że to nieprawda. Tutaj przeczytaj o wynikach najnowszych badań dot. wprowadzania glutenu Kiedy ostrożnie z glutenem U niektórych dzieci posiłki zawierające pszenicę, żyto, jęczmień i w mniejszym stopniu owies powodują w jelitach niekorzystne zmiany. Prowadzą do zaburzeń trawienia i wchłaniania. Winny jest zawarty w tych produktach gluten. Wyzwala on w organizmie proces, w wyniku którego kosmki jelita cienkiego ulegają zniszczeniu i zanikają. Wtedy powierzchnia, przez którą wchłaniają się substancje odżywcze, znacznie się zmniejsza. Celiakia - symptomy choroby Gdy dziecko chore na celiakię dostaje do jedzenia produkty zawierające gluten, zaczyna mieć rozmaite dolegliwości: nie ma apetytu, mało waży, wolno rośnie, zdarzają się biegunki. Niektóre chore dzieci mają niedokrwistość lub są nadpobudliwe. Alergia na gluten objawia się u maluszków w sposób mniej nasilony i nieco inaczej. Uczulone dziecko może mieć kolki, wzdęcia, biegunkę, czasem dołączają się dolegliwości ze strony układu oddechowego. Wprowadzanie glutenu do diety dziecka Już od 6. miesiąca możesz podawać pokarmy ze zbóż glutenowych (żyta, pszenicy, owsa, jęczmienia) pojedynczo, co kilka dni. Zacznij od paru łyżeczek gotowej kaszki pszennej z mlekiem modyfikowanym (jeśli karmisz butelką). Wprowadź kleik owsiany lub drobne płatki owsiane na wodzie (ewentualnie dodaj mleko). Zrób deser z kaszy manny na wodzie, zmiksowanej lub ubitej z przecierem z mrożonych malin. Możesz podać małą kanapkę z bułki lub białego chleba, raz dziennie, np. na śniadanie. Ugotuj krupnik z płatków jęczmiennych albo drobnej kaszy perłowej. Na podwieczorek podaj dziecku herbatniczka. Wszystkie kasze i płatki muszą być rozgotowane (rozklejone) Ważne pytania o celiakię i alergię na gluten 1. Czy celiakia to to samo, co uczulenie na gluten? Celakia i uczulenie na gluten to inne choroby, choć dolegliwości są podobne. W obu przypadkach leczenie sprowadza się do eliminacji glutenu. Jednak z alergii na gluten dzieci zazwyczaj z wiekiem wyrastają. Celiakia to choroba na całe życie, ale jeśli przestrzega się diety, można nie mieć dolegliwości. 2. Jak można rozpoznać celiakię? Każde dziecko, u którego lekarz podejrzewa tę chorobę, powinno mieć zbadaną krew w kierunku tzw. przeciwciał endomyzjalnych. Trzeba też wykonać inne testy. Dla ustalenia ostatecznego rozpoznania konieczna jest również biopsja jelita cienkiego. Przed zrobieniem badań nie należy na własną rękę wprowadzać diety eliminacyjnej, ponieważ test wykonany w trakcie trwania diety daje fałszywe wyniki. 3. Czy wyeliminowanie glutenu spowoduje wyleczenie? Choroba pozostanie, ale ustąpią jej objawy i błona śluzowa jelit wróci do normy. W bardzo rzadkich przypadkach, gdy celiakia zostanie zbyt późno rozpoznana i proces zniszczenia kosmków zajdzie już bardzo daleko, może się nie odbudować. Dziecko z celiakią może jeść ryż, kukurydzę, proso (kasza jaglana), grykę, amarantus. Konsultacja dr Magdalena Pałczyńska, pediatra z Centrum Medycznego Remedium w Łodzi. Umów się na wizytę przez Znanylekarz.pl Czytaj też: Jadłospis dla niemowlaka w 6. miesiącu życia - do wydruku
Kleiki i kaszki dla dzieci - bez nich trudno sobie wyobrazić dziecięce menu. Warto, żebyś wiedziała, które kaszki dla twojego dziecka będą najlepsze. Przeczytaj, jak je wprowadzić do jadłospisu dziecka.
Kleiki i kaszki to zdrowe urozmaicenie jadłospisu małego dziecka. Sklepowe półki aż się uginają od bogactwa propozycji. Aby pomóc ci w zakupach, przyjrzeliśmy się rynkowej ofercie. Podpowiadamy, czym kierować się przy wyborze wśród dziesiątków smakowitych dań dla dzieci. Radzimy, jak wprowadzać kaszki do niemowlęcego menu. Kleik dla dziecka - na dobry start Kleiki mają prostszy skład niż kaszki – zawierają wyłącznie zboże, bez dodatków (cukru, owoców, itp.). Dzięki delikatniejszej strukturze dziecku łatwiej je zaakceptować. Stanowią dobry „pomost” między mlekiem i „doroślejszymi” papkami (takimi jak przeciery owocowe i zupki). Dziecku karmionemu piersią zaproponuj pierwszy kleik około 6.-7. miesiąca życia, a karmionemu butelką – w 5. lub 6. Na początku podawaj kleiki ryżowe i kukurydziane, gdyż nie zawierają glutenu, który jest silnym alergenem. Tutaj dowiesz się, od kiedy wprowadzać do diety dziecka gluten. Karmienie dziecka - butelką czy łyżeczką Pierwsze kleiki, zwłaszcza jeśli dziecko ma już pół roku, spróbuj od razu podawać łyżeczką. Jeżeli wcześniej zaczęłaś karmić dziecko kleikami, pamiętaj, że im szybciej zrezygnujesz z kleików i kaszek w butelce, tym prędzej malec nauczy się gryźć. Przyrządzając gęsty kleik uważaj na grudki – dziecko mogłoby się nimi zakrztusić. Na początku rozprowadzaj kleik samą wodą. Możesz dodać do potrawy odrobinę ściągniętego pokarmu z piersi. Dzięki temu dziecko łatwiej zaakceptuje nowy smak. Jeżeli karmisz dziecko mlekiem modyfikowanym, na początku dodawaj do niego odrobinę kleiku. Potem możesz kupić gotową mieszankę (mleko z dodatkiem kleiku, oznaczone jako 2R, np. Bebiko 2R, Nan 2R). Warto podawać ją jako ostatni posiłek dnia. Jest bardziej sycąca, dzięki czemu dziecko w nocy dłużej śpi, nie czując głodu. Pamiętaj jednak, że rzadkie mleko z dodatkiem kleiku nie zastąpi gęściejszego dania podawanego łyżeczką. Jakie kaszki po 5. miesiącu - sprawdź opinie rodziców Kaszka z pysznymi dodatkami Gdy dziecko polubi kleiki, możesz zacząć przyrządzać mu kaszki o różnych smakach. Zacznij od kaszki ryżowej z jabłkami, potem z bananami, malinami itp. Do zwykłego kleiku czy neutralnej kaszki możesz też dodawać świeże owoce, ponieważ mają one więcej wartości odżywczych niż sproszkowane owoce w gotowych kaszkach. Pamiętaj, że ryż ma właściwości zapierające. U niemowlęcia na szczęście problemy trawienne spowodowane kaszkami ryżowymi zdarzają się rzadko, gdyż wprowadza się je do diety w tym samym czasie, co jarzyny i owoce, które regulują trawienie. Ale jeśli maluszek dostanie zaparcia, kaszki ryżowe zamień na kukurydziane. [CMS_PAGE_BREAK] Pod koniec 1. roku życia możesz podać dziecku kaszkę z cytrusami, czekoladą, miodem. Nie obawiaj się nowości – czekolada to świetne źródło magnezu i flawonoidów, zaś miód – kopalnia witamin. Gotowe kaszki zawierają cukier, więc nie przesadzaj z ich ilością. Stosuj je zamiennie z kleikami i kaszami przygotowywanymi w domu. Te ostatnie proponuj dziecku, które nieźle już radzi sobie z grudkami (około 10. miesiąca). Możesz przyrządzać gotowany na wodzie ryż, kaszę mannę, kuskus. Do potrawy można dodać owoce, deser owocowy oraz, ewentualnie, mleko modyfikowane. Nowe składniki w diecie dziecka Nowe produkty należy wprowadzać pojedynczo i w małych ilościach (po kilka łyżeczek). Jeśli nie pojawi się wysypka, biegunka czy zaparcie (to mogą być objawy alergii), następnym razem dziecko może już zjeść więcej. Dziecku na diecie bezmlecznej powinnaś przyrządzać kleiki z wodą (najlepiej źródlaną, atestowaną, przegotowaną) lub z preparatem mlekozastępczym. Dla dzieci uczulonych jednocześnie na mleko i soję przeznaczona jest kaszka ryżowa z dodatkiem mąki chleba świętojańskiego (o nazwie Sinlac), wzbogacona w minerały i witaminy. To pełnowartościowy posiłek lub dodatek do przygotowywania wielu innych zdrowych potraw, np. naleśników. Dla dzieci karmionych mlekiem modyfikowanym i zagrożonych alergią (mama albo tata są alergikami) oraz dla tych, które często chorują lub mają biegunki, opracowano kaszkę z dodatkiem probiotyków, czyli pożytecznych bakterii. Wpływają one korzystnie na florę jelit, regulują trawienie, wspomagają system odpornościowy i zmniejszają ryzyko alergii. Dzieciom osłabionym po infekcjach, alergicznym i słabo rosnącym warto podawać kaszki wzbogacone w witaminy i mikroelementy. Karmienie dziecka - to powinnaś wiedzieć Drobnemu dziecku możesz przyrządzać kaszkę lub kleik nawet 2-3 razy dziennie. Dzięki temu maleństwo nabierze trochę więcej ciałka. Okrąglejszemu bobasowi wystarczy jeden pożywny posiłek na dzień. Kleik ryżowy świetnie komponuje się z sokiem i przecierem owocowym, a także ze świeżymi owocami. Łagodzi ich kwaśny smak, dzięki czemu niemowlę łatwiej się do nich przyzwyczaja. Jeśli dziecko nie jest uczulone na mleko, możesz bez obaw podawać mu gotowe mleczne kaszki. Zawierają one wysokiej jakości mleko modyfikowane, w pełni odpowiadające potrzebom zdrowego niemowlęcia. Czytaj też: 13 zasad karmienia BLW Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Dowiedz się, jak przebiega rozwój mowy; dzięki temu pomożesz maluchowi ładnie mówić. O rozwoju mowy pisze logopeda Małgorzata Stanoch.
Zaczyna się od krzyku. Pod koniec roku może paść pierwsze „ma-ma”. Jak komunikuje się z nami noworodek? Początkowo maleństwo komunikuje się z otoczeniem za pomocą krzyku. Jako mama na pewno świetnie rozpoznajesz już jego rodzaje. Krzyk sygnalizuje różne potrzeby maleństwa, np. jest mi zimno, mam mokro, jestem głodne, jest mi niewygodnie. Krzyk jest także doskonałym ćwiczeniem narządu oddechowego, podczas którego można dostrzec krótko wdech i znacznie dłuższy, powolny wydech. Płacz dziecka jest odruchem bezwarunkowym jednak określany jest jako początek mowy. Kiedy u niemowlaka zauważymy głużenie? Około drugiego, trzeciego miesiąca życia pojawia się głużenie. Nie jest ono jeszcze mówieniem, ale nieświadomym treningiem narządów artykulacyjnych. Właśnie dzięki głużeniu powstają dźwięki zbliżone do samogłosek i spółgłosek. Aktywność ruchowa sprzyja głużeniu, zwłaszcza, gdy dzidziuś jest najedzony i w dobrym humorze. Kiedy dziecko zaczyna gaworzyć? Od szóstego miesiąca życia zaobserwować możesz u swojego maluszka inną formę wydawania dźwięków – gaworzenie. Jest to już czynność zamierzona przez dziecko. Polega ona na powtarzaniu i naśladowaniu dźwięków mowy, np. pa-pa-pa, ma-ma-ma. Słysząc miłe dla ucha dźwięki milknie i nasłuchuje. Dzięki rozwojowi spostrzegawczości i koncentracji uwagi dziecko zaczyna się już bawić dźwiękiem. Pod koniec pierwszego roku życia maluch spełnia już proste polecenia, np. daj misia, zjedz serek. Pojawiają się pierwsze wyrazy: mama, baba, tata, dada. Dziecko wymawia już głoski: p, b, t, d, n, t, ś czasami ć. Sprawdź, kiedy dziecko zacznie mówić. Ważne! co powinno cię zaniepokoić w mowie Twojego maluszka? Czy Twoje dziecko do porozumiewania się używa tylko sylab, np. da, to a nie używa innych słów? Czy Twoje dziecko nie rozumie prostych poleceń, np. idź do taty, podaj mamusi książeczkę? Czy Twoje dziecko porozumiewa się z wami za pomocą gestów a nie słów? Czy Twoje dziecko śpi z otwartymi ustami? Jeżeli odpowiedziałaś pozytywnie na jedno z pytań, powinnaś skontaktować się ze specjalista logopedą.