7 miesiąc życia dziecka: sprawdź, co potrafi niemowlę w kalendarzu rozwoju
Twoje 7-miesięczne dziecko coraz lepiej rozwija się fizycznie – może próbować pełzać i podciągać się do pozycji siedzącej. W tym czasie może pojawić się u niego lęk separacyjny. Sprawdź, jak wtedy pomóc niemowlakowi i co jeszcze musisz wiedzieć o jego rozwoju.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może zaniepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny 7-miesięczne dzieci podwajają swoją wagę urodzeniową (ważą około 8-9 kg). Przez pierwsze pół roku niemowlę szybko przybiera na wadze, ale wolniej rośnie (mierzy teraz około 65 cm). Sprawdź też: Siatki centylowe na wykresie dla twojego dziecka Dziecko w 7 miesiącu w pozycji na brzuszku próbuje pełzać do tyłu. Utrzymuje jednocześnie po jednym przedmiocie w każdej ręce. Postukuje zabawką o stół lub barierkę kojca. Położone na podłodze turla się, kręci wokół własnej osi, próbuje pełzać okrężnie i w tył. Obraca się w obie strony. Leżąc na plecach, niemowlę bawi się swoimi stopami. Inną doskonałą zabawą jest „kicanie”. Gdy tylko podtrzymasz niemowlę mocno pod paszkami, rytmicznie zacznie uginać i prostować nóżki, jak mała sprężynka. Uwielbia też podniebne loty. Połóż je na brzuszku na swoim przedramieniu i „przelećcie” przez pokój. Niemowlę umie samo podciągać się do pozycji siedzącej, choć może siedzieć jeszcze troszkę niepewnie. Dziecko rwie się już nie tylko do siedzenia, ale i do stania. Kiedy pociągniesz je za rączki z pozycji leżącej, zrobi się sztywne i z twoją pomocą stanie na nóżki. Mięśnie karku są już na tyle silne, że pewnie podtrzymują głowę. Zobacz też: Prosty kręgosłup - 10 rad dla rodziców niemowlęcia Niemowlę zaczyna używać rąk i poszczególnych palców na różne sposoby. Np. przebiera nimi po ziemi grabiącym ruchem, gdy stara się podnieść jakiś przedmiot. Odkrywa też nowy sposób chwytania – ujmuje przedmiot kciukiem i palcem wskazującym (niczym szczypcami), nie używając dłoni. Dziecko coraz lepiej radzi sobie z trzymaniem kubka, który obejmuje dwiema rączkami. Czytaj też: Czarno-białe zabawki? W sam raz dla niemowlaka Jeśli jeszcze tego nie zrobiłaś, nastała najwyższa pora na rozszerzenie diety. Oprócz ryżowej lub kukurydzianej kaszki i purée z jabłka, lub gotowanej marchewki czy ziemniaka, możesz niemowlakowi podać kolejno: przetarte czarne jagody, dziką różę, morele, gruszki i maliny. Masz też do dyspozycji cały bukiet warzyw. Zacznij od delikatnej w smaku dyni. Potem możesz dołączyć do niej kalafior, brokuły, cukinię, kabaczek, pietruszkę, seler, fasolkę szparagową, zielony groszek, kalarepę, buraki i por (jeśli w waszej rodzinie występuje alergia, z podaniem dwóch ostatnich lepiej poczekaj do 10. miesiąca). Sprawdź też: Przepisy na 7. miesiąc życia - jadłospis do druku Rady dla rodziców: Pozwól dziecku praktykować stanie, które jest dobrym ćwiczeniem mięśni i poczucia równowagi. Ćwicz z dzieckiem siłę mięśni karku, podciągając je kilka razy z rzędu do góry. Kup niemowlakowi kubek z dzióbkiem, aby mógł ćwiczyć trzymanie i samodzielne picie. View Burdaffi on the source website Czytaj także: Zmiana butelki na kubek Rozwój emocjonalny 7-miesięczne dziecko coraz lepiej rozpoznaje różnice między ludźmi i woli tych, których dobrze zna. Reaguje lękiem na obce osoby. Może cofać się, kurczowo trzymać opiekuna, marudzić czy wybuchnąć płaczem. Świadomie wyraża swoje sympatie i antypatie poprzez mimikę, mowę ciała i dźwięki. Niemowlę również bacznie obserwuje wysyłane przez opiekunów sygnały i w niejednoznacznych sytuacjach stara się na ich podstawie zrozumieć, co się wokół niego dzieje. Zobacz: Jak wygląda świat oczami dziecka? Jesteśmy pod wrażeniem! Dziecko w 7. miesiącu zaczyna okazywać uczucia, zainteresowanie i przywiązanie innym członkom rodziny oraz opiekunom, nie tylko tobie. Na dźwięk znajomego głosu uśmiecha się, gaworzy, macha rączkami. Może też ruszyć w stronę mówiącego. Duże znaczenie dla dziecka ma jego własne imię. W tym okresie powinno je jak najczęściej słyszeć, by uczyć się, że ono należy właśnie do niego. Rady dla rodziców: Jak najczęściej zwracaj się do dziecka po imieniu. Utrwalaj też znajomość imion innych domowników, np. w zaimprowizowanych piosenkach. Pobaw się z dzieckiem w rozpoznawanie głosów; posadź na foteliku, a kilku domowników niech mówi do niego zza oparcia; obserwuj reakcje na poszczególne głosy. Wydrukuj teksty najpopularniejszych kołysanek dla dziecka Rozwój intelektualny Dziecko ogląda się w lustrze i wyciąga rękę do swojego odbicia. Śledzi wzrokiem upadający przedmiot i szuka schowanej przez dorosłego zabawki. Uważnie obserwuje osoby mu bliskie. Wołane po imieniu reaguje odwróceniem głowy. Dziecko potrafi naśladować wiele zachowań otaczających je osób. Niemowlę w tym okresie zaczyna ujawniać swoją wolę. Podczas posiłku daje do zrozumienia, że np. nie chce więcej jeść poprzez odwrócenie głowy czy zaciskanie ust. Sprawdź też: Skuteczne sposoby na niejadka Dziecko wykazuje rosnącą fascynację detalami poszczególnych przedmiotów. W tym czasie cieszy się ze skomplikowanych zabawek i interesuje nimi bardziej niż dotąd. Polecamy: Jak powinno się rozwijać siedmiomiesięczne niemowlę? 7-miesięczne dziecko staje się prawdziwą gadułą. Gaworzy, wydaje dźwięki sylabowe. Powtarza wielokrotnie te same sylaby, np. "ma-ma", "ba-ba". Dziecko zaczyna zdradzać poczucie rytmu w mowie, zabawie i innych czynnościach, może np. naśladować twoje rozmowy z innymi ludźmi. Uczy się klaskać w celu wytworzenia rytmu. Niemowlę rozpoznaje wypowiadane przez ciebie słowa, zwłaszcza te, które odnoszą się do konkretnych obiektów. Naśladuje twoją mowę i gesty z coraz większą precyzją. Chce nieustannie odkrywać świat, obraca głowę w stronę, z której dochodzi dźwięk, szuka zabawek, które znikły mu z oczu i porusza się w kierunku pożądanego celu. W tym czasie można zaobserwować, czy dziecko chętniej posługuje się prawą bądź lewą ręką (większość niemowląt należy do praworęcznych, tylko 15 proc. do leworęcznych, a niewielka grupa do oburęcznych). Czytaj też: Leworęczność dzieci - czy jest się czego bać? Rady dla rodziców: Pobudzaj zainteresowanie dziecka otaczającym go światem, zapewnij dziecku kontakt z różnorodnymi obiektami do oglądania, słuchania, dotykania, wąchania. W tym wieku ogromną radością są dla dziecka wyprawy poza dom – do parku, do zoo, nad jezioro. Puść dziecku piosenkę i wyklaskaj jej rytm, zachęć je do klaskania, dzięki temu pomożesz mu zrozumieć, że pewne czynności i zjawiska powtarzają się. Gdy mówisz do dziecka, staraj się nazywać pokazywaną rzecz lub wykonywaną czynność. Co cię może zaniepokoić? Ciągłe noszenie dziecka. Z jednej strony chcesz, by niemowlę wiedziało, że zawsze przyjdziesz, gdy zapłacze, z drugiej, kiedy tylko przychodzisz, chce na ręce. Ciągłe noszenie dziecka jest jednak niekorzystne. Nie tylko dla ciebie (obciążasz swój kręgosłup, nie możesz nic zrobić), ale także dla dziecka, bo ciągle unieruchomione w twoich ramionach nie ma szansy na aktywność, zabawę, a więc rozwój. Reaguj na łzy dziecka, ale postaraj się ograniczyć jego ciągłe noszenie. Sprawdź też, jak nie oszaleć, gdy niemowlę jest nieznośne 7-miesięczne niemowlę jeszcze nie siedzi. Spokojnie! Dzieci są różne i różnie się rozwijają. Niektóre niemowlęta osiągają tę umiejętność dopiero około 9. miesiąca życia. Zatem... cierpliwie poczekaj. Przeczytaj też: Jak sprawić, by zdrowo rosło? Radzi ekspert - Paweł Zawitkowski Gryzienie brodawek. Ząbkujące niemowlę lub dziecko z pierwszymi ząbkami może mieć ochotę na mocniejsze uciskanie brodawek. W takie sytuacji od razu wyjmuj pierś z buzi dziecka i poważnym tonem powiedz mu, że tak nie wolno robić. Dziecko musi wiedzieć, że nie żartujesz! Zrób test: Co potrafi 7-miesięczne niemowlę? View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Zdolne dzieci - zobacz, jak je rozpoznać Dbaj o zgryz maluszka Siatki centylowe - jak z nich korzystać?​ 9 błędów wychowawczych zbyt troskliwych rodziców Kiedy przestać karmić butelką Jak przygotować mleko dla dziecka Dobre i złe nawyki przy usypianiu To jest niezbędne dla rozwoju dziecka
Jadłospis 7-miesięcznego dziecka: przykładowe menu. Co może jeść 7-miesięczne niemowlę?
Jadłospis 7-miesięcznego dziecka wymaga wiedzy i wysiłku ze strony rodziców. Niemowlę, które skończyło pół roku, już nie może pić tylko mleka. Jeśli do tej pory nie zaczęłaś rozszerzać mu diety, teraz powinnaś już to zrobić. To ostatni moment, by zapoznać malucha z nowymi smakami. Podajemy przykładowy jadłospis 7-miesięcznego dziecka.
Jadłospis 7-miesięcznego dziecka to poważna sprawa. Jeśli do tej pory niemowlę ssało wyłącznie pierś lub piło tylko mleko modyfikowane, przechodzi teraz bardzo ważny moment: zaczyna próbować nowych dań. Nadal jeszcze powinno pić mleko mamy, ale jego dieta musi być już urozmaicana. Nie znaczy to oczywiście, że 7-miesięczne dziecko może jeść wszystko. Przygotowałyśmy dla niego przykładowe menu. Jadłospis 7-miesięcznego dziecka karmionego piersią Jeśli karmisz piersią i dopiero rozpoczynasz rozszerzanie diety dziecka, jako pierwszą zaproponuj dziecku zupę jarzynową, początkowo jedno- lub dwuskładnikową, np. z ziemniaka i marchwi. Dodaj do niej łyżeczkę oleju rzepakowego, oliwy z oliwek lub masła (jeśli dziecko nie jest alergikiem) i pół łyżeczki kleiku ryżowego. W kolejnych dniach dodawaj do zupki następne warzywa, np. dynię, pietruszkę, selera, pora, fasolkę szparagową, brokuła, kalafiora. Kolejnym nowym daniem może być kaszka kukurydziana z dodatkiem owoców, najlepiej jabłek. Możesz skorzystać z gotowego przetworu ze słoiczka lub sama dodać utarte jabłko. Najlepiej je wcześniej ugotować (będzie lżej strawne i łatwiej przyswajalne). Nowe dania podawaj niemowlęciu początkowo w niewielkich ilościach: 2-3 łyżeczki. Najpierw możesz na chwilę przystawić dziecko do piersi, a ponownie zrobić to zakończonym posiłku. Uważnie obserwuj zachowanie dziecka. Jeśli nie dzieje się nic niepokojącego (niemowlę nie ma bólów brzuszka, wysypki, biegunki), następnego dnia możesz mu podać więcej nowego dania. Gdy zauważysz niepokojące objawy, które mogłyby wskazywać na alergię lub nietolerancję, wycofaj podejrzany produkt.​ Przepisy: jarzynowy przysmak z kaszką ryżową budyń z jabłkiem kaszka z bananem pieczone jabłuszko Dieta 7-miesięcznego dziecka: czas na mięso i rybę Żywienie 7-miesięcznego dziecka to coraz więcej nowych produktów. Jeśli dziecko chętnie zjada zupkę jarzynową, po około 10-14 dniach dodaj do niej 10 g ugotowanego mięsa, najlepiej z indyka, królika lub kurczaka. Mięso ugotuj osobno i dopiero potem zmiksuj z jarzynami. Zazwyczaj dzieci bardzo lubią zupę z mięsem, gdyż ma bardziej wyrazisty smak. Raz w tygodniu do zupy zamiast mięsa dodaj rybę. Po ok. dwóch tygodniach możesz dodać jajko (w całości). Zupę z jajkiem możesz podawać dwa razy w tygodniu (w te dni dziecko nie powinno już jeść mięsa). Przepis: warzywny rosołek z mięsem Żywienie 7-miesięcznego dziecka: owoce Do diety malca wprowadzasz także nowe owoce. W 7. miesiącu niemowlę oprócz jabłek może już spróbować także jagód, porzeczek czerwonych i czarnych, gruszek. Nowe owoce najlepiej dodawać do dobrze już tolerowanych jabłek. Warto korzystać z gotowych przetworów ze słoiczków (wybór owoców jest zwykle większy niż w sklepie, a ponadto masz pewność, że nie są one zanieczyszczone środkami ochrony roślin). Nie podawaj dziecku soków owocowych! 7-miesięczne dziecko może jeść łyżeczką i z kubeczka Wszystkie posiłki dziecka w 7. miesiącu muszą być dokładnie zmiksowane lub przetarte. Dziecko nie potrafi jeszcze przełknąć grudek, może się nimi zakrztusić. Tak też może się stać, jeśli zupka jest zbyt gęsta – koniecznie musisz ją wówczas rozcieńczyć. Podczas <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/dieta/schemat-zywienia-niemowlat-na-2015-rok-16738-r1/">rozszerzania diety karm dziecko łyżeczką, nie z butelki ze smoczkiem. Dzięki temu szybciej nauczy się połykać i gryźć bardziej stałe pokarmy. Picie (wodę, nie soki!) podawaj w kubeczku, żeby dziecko nie przyzwyczajało się do smoczka. Jadłospis 7-miesięcznego dziecka karmionego mlekiem modyfikowanym Jadłospis 7-miesięcznego dziecka, które pije mleko modyfikowane, rozszerza się tak samo, jak dziecka ssącego pierś. Niemowlę w 7. miesiącu życia powinno jeść: 3 posiłki mleczne, w tym kaszki na mleku modyfikowanym, kisiel mleczny, zupę jarzynową z dodatkiem mięsa, ryby (raz w tygodniu) lub jajka (2 razy w tygodniu), przetarte owoce. Co może jeść 7-miesięczne dziecko: warzywa i owoce (najlepiej z polskiej strefy klimatycznej); chude mięso; ryby; jajka (gotuj je nawet 10-15 minut); w niewielkich ilościach (do spróbowania, nie jako posiłek): jogurt naturalny, kefir, serek naturalny. Zobacz i wydrukuj przykładowy jadłospis dla 7-miesięcznego niemowlęcia: Zobacz też: Wiemy, jak sprawdzić, czy niemowlę ma alergię pokarmową Twoje dziecko to niejadek? Nie lekceważ tego! <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/dieta/jadlospis-dla-niemowlecia-w-8-miesiacu-16989-r1/">Co może jeść 8-miesięczne dziecko? Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Gordonki to hit! Sprawdź 10 korzyści zajęć gordonowskich
Zajęcia gordonowskie, czyli popularne gordonki, to zajęcia, na których rodzice niemowląt i starszych dzieci rozwijają zmysły swoich podopiecznych. Poznaj zalety tych zajęć umuzykalniających!
1. Gordonki mają charakter zabawowy Efekty zajęć gordonowskich, które rodzice i dzieci zauważać będą nawet po wielu latach, są osiągane przez śpiewanie i swobodną zabawę. Dzieci mają możliwość swobodnego przemieszczania się po sali. Przez to nie czują się do niczego zmuszane, a i tak osłuchują się ze śpiewem i zapamiętują śpiewane melodie. 2. Na gordonkach dzieci rozwijają swój muzyczny słownik Na zajęciach dzieci słuchają piosenek w różnych skalach: dur, moll, w skali doryckiej. Piosenki są bez słów, dzięki czemu dzieci łatwiej koncentrują się na melodii i muzyce. Piosenki śpiewa się z wykorzystaniem sylab, które nawet niemowlętom łatwo jest powtórzyć: BAM, NA, PA, DU itp. 3. Śpiewaniu towarzyszy ciągły ruch Dzieci mogą przemieszczać się po sali lub powtarzać ruch zaproponowany przez prowadzącego. Zazwyczaj chętnie wybierają tę drugą możliwość. Uczą się w ten sposób odbierać muzykę całym ciałem i zapamiętują, że jest ona czymś żywym, dla żywych ludzi. Metoda Gordona została stworzona w opozycji do tradycyjnego, sztywnego modelu nauczania muzyki – gdzie najważniejsza jest nauka nut i poprawnych wykonań, a nie kontakt z żywym śpiewem i koordynacja muzyki z ciałem i ruchem. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://produkty.mamotoja.pl/zabawki/zabawki-edukacyjne">Zabawki edukacyjne dla 2 latka - sprawdź opinie 4. W gordonkach mamy wszystkie formy wychowania muzycznego Słuchanie, śpiew, ruch, gra na instrumentach, tworzenie. Przez to zajęcia są znacznie bogatsze niż np. rytmika. Unika się schematycznych i "zawężonych" ruchów, jak maszerowanie, klaskanie. 5. W gordonkach bardzo ważny jest kontakt dziecka z rodzicem Rodzic jest trenerem dziecka – pomaga mu wykonać wszystkie ćwiczenia i aktywnie uczestniczy w zabawie. Rodzic zachęcany jest do powtarzania zabaw z zajęć w domu. 6. Gordonki wykorzystują maksymalny potencjał dziecka Zajęcia umuzykalniające metodą E. E. Gordona są przewidziane przede wszystkim dla dzieci w łonie matki, niemowląt oraz maluchów przed skończeniem 3. roku życia. Gordon bardzo poważnie potraktował ideę największego potencjału muzycznego, który ma człowiek zaraz po urodzeniu się. Jego zdaniem postawę muzycznej edukacji buduje się w pierwszych 5 latach życia. 7. Dzieci na gordonkach uczą się kochać muzykę ... bo jest piękna. Dla Gordona mniej istotne było osiągnięcie jakichś konkretnych "celów rozwojowych" u dziecka. Bardziej zależało mu na wychowaniu pokoleń, które obcują z muzyką, ponieważ ubogaca ona ich świat. Dlatego na zajęciach wg jego koncepcji dzieci przede wszystkim słuchają muzyki żywej: głosu, instrumentów naturalnych, a jeśli nagrań audio to utwory są prezentowane przez instrumenty naturalne. 8. Gordonki zapewniają dzieciom kontakt z rówieśnikami W wieku niemowlęcym kontakt z rówieśnikami nie jest niezbędny, ale powyżej 1. roku życia dobrze, żeby dziecko powoli przyzwyczajało się do obecności innych dzieci i uczyło się wchodzić z nimi w relacje. 9. Dzięki gordonkom dziecko rozwija słownictwo Przez obcowanie z różnymi rodzajami dźwięków – nie tylko mowy – dziecko rozwija swój słownik. Podczas zajęć gordonowskich śpiewane są piosenki, rytmiczanki (rapowanki), czyli przebiegi rytmiczne, które są wykonywane na neutralnej sylabie BAM, PAM jako melodyjna recytacja. W ten sposób dziecko rozwija poczucie rytmiczne. 10. Gordonki rozwijają poczucie tonalne dziecka Przez śpiewanie piosenek (bez słów), kontekstów tonalnych, toniki i dominanty. Na zajęciach dzieci budują też słownik tonalny. Składają się na niego motywy (struktury 2-3-4-dźwiękowe) durowe (po piosenkach durowych), motywy molowe (po piosenkach molowych). Śpiewa się też motywy diatoniczne ("pełzające") i motywy 3-dźwiękowe ("skaczące", oparte na trójdźwięku tonicznym, dominantowym, subdominantowym). Czytaj też: 12 rzeczy, które zaskakują nas w 1. roku życia dziecka
Gordonki to zajęcia umuzykalniające dla dzieci, które prowadzą wykwalifikowani instruktorzy. Znają oni metodę stworzoną przez Edwarda E. Gordona. Gdy nie możesz uczestniczyć w gordonkach, przeczytaj, jak można zorganizować dziecku podobne zajęcia w domu.
Oczywiście, najłatwiej jest powtórzyć w domu pewne elementy zajęć, w których rodzic uczestniczył razem z dzieckiem przynajmniej kilka razy. Jest to nawet zalecane, aby dzieci, które chodzą na gordonki 1-2 w tygodniu, kontynuowały zabawę w domu. Świetnie, jeżeli rodzic lub opiekun dobrze radzi sobie ze śpiewaniem. A nawet, gdy rodzice nie mają muzycznego przygotowania, rozwijanie muzycznego świata dziecka żywym śpiewem to zawsze jest dobry pomysł. Czy można zorganizować gordonki w domu? Beata Michalik, certyfikowana instruktorka zajęć gordonowskich, mówi, że żeby rozwijać umiejętności dziecka według określonej metody, logiczne jest, że trzeba ją dobrze znać. W teorii Gordona chodzi przede wszystkim o to, aby otwierać dzieci na żywą muzykę. Czy zatem warto śpiewać dziecku? Zawsze warto! Samo śpiewanie nie powinno się jednak nazywać zajęciami gordonowskimi. Z zajęć gordonowskich warto jednak zapożyczyć zabawy, które wspaniale rozwijają zmysły dziecka. Jak przebiegają zajęcia gordonowskie? 1. Oswojenie się z salą – trwa ok. 10-15 minut. Jest to czas na swobodną zabawę i oswojenie się z nowym miejscem. W tym czasie muzyka jest puszczana z płyty. 2. Piosenka na powitanie – Rozpoczynajka. Śpiewa się ją stojąc w kole z innymi dziećmi i rodzicami i delikatnie się kołysząc. 3. Zabawy: śpiewanki i rymowanki, którym towarzyszy ciągły płynny ruch. 4. Piosenka na zakończenie 5. 10-15 minut na swobodną zabawę i "ochłonięcie" po zajęciach. Propozycje zabaw na zajęciach gordonowskich W trakcie zajęć gordonowskich wykorzystywane są różne rekwizyty: Chusty, którymi przykrywa się główkę dziecka i delikatnie zdejmuje; można je też wykorzystać np. do zrobienia wiatru – towarzyszy temu dźwięk szszszsz, Liny, które dorośli i starsze dziecko przeciągają do rytmu piosenki, a niemowlęta można na nich posadzić, żeby czuły fakturę np. pod pupą czy kolankami, Duże piłki, na których kładzie się dziecko i delikatnie "huśta" wprzód i w tył, do melodii, Woreczki z grochem, które przekłada się z ręki do ręki, a pod koniec piosenki rzuca na podłogę Propozycje zabaw gordonowskich można podejrzeć na niezawodnym YouTubie. Są tam dostępne np. lekcje pokazowe różnych szkół i klubów, które mają w swojej ofercie gordonki. Oto nasze wybory: 1. Zajęcia metodą Gordona cz. 1 2. Zajęcia metodą Gordona cz. 2 3. Europejskie Seminarium Gordonowskie dzień polski 1/2 4. Europejskie Seminarium Gordonowskie dzień polski 2/2 Pamiętajmy, że w centrum zajęć gordonowskich jest piosenka! Dużą ich wartością jest także kontakt z innymi dziećmi i rodzicami. Czytaj też: Dziecko słuchając muzyki szybciej zaczyna mówić
Gordonki - zajęcia umuzykalniające dla dzieci
Uzdolnienia muzyczne są wrodzone i ma je każde dziecko – chociaż nie u każdego dziecka są one jednakowe. Rodzice mogą rozwijać u swoich dzieci wrażliwość muzyczną. Przeczytaj, co takiego dają dzieciom zajęcia muzyczne prowadzone metodą Edwina E. Gordona – popularne gordonki.
Na gordonki mogą przychodzić już niemowlęta i kobiety w ciąży (dziecko w łonie mamy przecież już słyszy). Teoretycznie dziecko najbardziej chłonie muzykę do 9. roku życia, ale gordonki są zazwyczaj przeznaczone dla dzieci do 3. roku życia. Taki wczesny kontakt z muzyką ma mnóstwo zalet. Przede wszystkim wspomaga naturalny proces rozumienia muzyki i rozwija zdolności muzyczne. To cenne dla wszystkich dzieci, nie tylko dla tych, których rodzice chcieliby, żeby ich niemowlak został w przyszłości profesjonalnym muzykiem. Dlaczego? Śpiew i rozumienie muzyki to ważny punkt wyjścia do ogólnego rozwoju dziecka: rozwoju mowy, słuchu, komunikacji. Po drugie, kontakt z muzyką po prostu ubogaca człowieka. Ale muzyka z radia czy innych mediów to tylko półśrodek. Gordonki uczą dzieci i rodziców obcować z żywą muzyką. Właśnie to powinni wiedzieć rodzice, którzy chcą zapisać swoje dziecko na zajęcia umuzykalniające, chociaż gordonki są prowadzone na podstawie gruntownie przemyślanej teorii. Gordonki – zajęcia oparte na teorii Edwarda E. Gordona Te zajęcia dla małych dzieci oparte są na idei muzyka i pedagoga z amerykańskiego University of Carolina Edwarda E. Gordona, że muzyki należy uczyć się jak najwcześniej. Możliwości uczenia się człowieka są bowiem największe właśnie w momencie narodzin. Rzeczy, których dziecko uczy się w pierwszych 5 latach życia są podstawą dla jego późniejszej edukacji. Dlatego E. E. Gordon opracował swoją metodę właśnie tak, by oswajać z muzyką małe dzieci. Jego metoda jest dedykowana przede wszystkim dzieciom w wieku żłobkowym i ma być alternatywą dla tradycyjnej, "sztywnej" edukacji muzycznej. Gordon chciał, żeby po jego zajęciach dzieci były otwarte na muzykę, żeby ją rozumiały i kochały. Nie dla jakichś dodatkowych zalet, ale dlatego, że jest piękna. Pedagog był twórcą oryginalnej teorii uczenia się muzyki przez audiację. Audiacja to słyszenie i rozumienie muzyki, której dźwięki nie są lub nigdy nie były obecne fizycznie. Ten proces jest czymś takim, jak myślenie dla języka. Jest to kluczowe pojęcie teorii Gordona. Jak wyglądają zajęcia dla dzieci wg metody E. E. Gordona? Zajęcia mają charakter zabawowy. Ich centralnym punktem jest śpiew na żywo, wykonywany przez instruktora, czasami z towarzyszeniem instrumentów. Piosenki-śpiewanki nie mają słów. Wykonywane są na neutralnych sylabach PA, BA, NA, DU, które nawet bardzo małe dzieci są w stanie powtórzyć. Towarzyszy im ciągły, płynny ruch (nie "sztywne" maszerowanie, klaskanie): kołysanie, obroty, kładzenie na podłodze itd. Żeby utrzymać uwagę dzieci, instruktor intonuje na zmianę utwory o innych skalach, metrum i tempie. Proponuje też improwizowane zabawy ruchowe, np. walka z wichurą. W pustej sali zajęć pojawiają się też rekwizyty – ale tylko na czas konkretnych ćwiczeń. Są to chusty, liny, koła hula hop, woreczki z grochem i bańki mydlane. Dzieci nie muszą siedzieć z wszystkimi w kółeczku, mają naturalnie reagować na to, co się dzieje. Ale zazwyczaj są zainteresowane tym, co robi instruktor. Rodzice na gordonkach – Mozart nie wystarczy Rodzice lub inni opiekunowie aktywnie towarzyszą dzieciom podczas zajęć: nucą, pomagają wykonać "ćwiczenia". Rodzice nie muszą mieć żadnego przygotowania muzycznego, ale często chętnie włączają się w zabawę, widząc, ile przyjemności sprawia ona dzieciom. Zadaniem rodziców jest – oprócz systematycznego uczestnictwa min. raz w tygodniu w zajęciach – stworzenie dziecku środowiska do poznawania muzyki. Nie chodzi tu o włączanie płyt z muzyką Mozarta, ale aktywne przeżywanie muzyki: zabieranie dzieci na koncerty gordonowskie, śpiewanie dziecku, granie na instrumentach (jeżeli się potrafi), włączanie specjalnie przygotowanych płyt CD, kompatybilnych z zajęciami: "Niezbędnik Muzyczny I", "Niezbędnik Muzyczny II", "Słuchaj i audiuj" Praktyczne informacje o gordonkach Zajęcia gordonowskie ma w swojej ofercie wiele klubów, kawiarni dziecięcych itd. Osoba prowadząca powinna mieć dyplom Polskiego Towarzystwa Gordonowskiego lub Fundacji Kreatywnej Edukacji. W Polsce jest ok. 500 takich osób. Koszt pojedynczych zajęć to ok. 30 zł - cena może się nieco różnić w poszczególnych miejscach Czytaj też: Co muzyka zrobi z twoim dzieckiem
Ile powinno ważyć 7-miesięczne dziecko? Normy
Na wagę 7-miesięcznego dziecka wpływa nietlyko apetyt ale i jego temperament, a także zakres ruchów.
7-miesięczne dziecko powinno podwoić już wagę urodzeniową i oprócz tego przybrać jeszcze ok. 0,7-1 kg. Dzieci podwajają wagę urodzeniową w 5-6 miesiącu życia. Potem zaczynają nieco wolniej przybierać na wadze, bo ok. 0,4-0,5 kg miesięcznie. Od czego zależy waga maluszka? Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Siatki centylowe Czytaj więcej Na tym etapie rozwoju dzieci karmione piersią, które dotąd były pulchne, szczupleją. Z kolei dzieci karmione mlekiem modyfikowanym teraz mogą zrobić się okrąglejsze. Na wagę 7-miesięcznego dziecka wpływa także jego temperament i zakres ruchów. Dziecko spokojne, które mało się rusza, prawdopodobnie będzie pulchniejsze. Z kolei ruchliwe, energiczne dziecko spali więcej kalorii, a mniej "odłoży". Pamiętaj, że waga urodzeniowa jest punktem wyjścia do oceny, czy waga 7-miesięcznego dziecka jest w normie. Służą do tego siatki centylowe, które pomagają określić, jak się mają waga i wzrost dziecka w stosunku do średnich wyników dla dzieci w tym wieku. Waga między 25. a 75. centylem jest w normie. Norma rozszerzona to 10.-90. centyl. Kiedy udać się do lekarza? Bezwzględnie powinnaś zgłosić się do pediatry, jeżeli dziecko nagle zaczyna tracić na wadze. Skontaktuj się z nim także, jeżeli dziecko zbyt wolno przybiera na wadze i znacznie odstaje od norm dla jego wieku. Lekarz oceni, czy jest to powód do niepokoju, czy cecha indywidualna twojego dziecka. View Burdaffi on the source website Dzieci karmione piersią są zazwyczaj szczuplejsze od rówieśników karmionych butelką. Także ruchliwe dzieci będą wolniej przybierać na wadze od swoich spokojnych rówieśników. Prawdopodobnie wprowadziłaś już do jadłospisu dziecka stałe pokarmy. Dziecko trawi je inaczej niż twoje mleko, więc nie denerwuj się kilkudniowym przestojem na wadze. Natomiast utrata wagi może świadczyć o nietolerancji jakiegoś składnika pokarmowego. Waga poniżej 10. centyla określana jest jako niedowaga. Skrajna niedowaga to waga poniżej 3. centyla. Pójdź do lekarza także wtedy, jeżeli waga twojego dziecka jest znacznie większa niż dwukrotność wagi urodzeniowej - normą dla 7-miesięcznego dziecka jest 2 x waga urodzeniowa + 1kg. Dziecko zbyt pulchne, żeby się ruszać lub dziecko lub dziecko, któremu szybciej przybywa kilogramów niż centymetrów, zaprowadź do lekarza. Omów z nim metody zapobiegania nadwadze u dziecka. W pozostałych przypadkach sprawdź najpierw budowę ciała malucha. Dziecko duże i ciężkie, ale też wysokie, o dużych dłoniach i stopach widocznie ma takie predyspozycje genetyczne. Dzieci w tym wieku nie wolno samemu odchudzać. Ograniczanie pokarmu powoduje niedostatek składników odżywczych, co hamuje rozwój, i może prowadzić do zaburzeń apetytu w przyszłości.
Jak karmić niemowlę metodą BLW: rady mamy-logopedy cz. 1
Nie chcesz podawać dziecku zmiksowanych papek? To wcale nie jest konieczne. Coraz więcej rodziców decyduje się rozszerzać dietę dziecka metodą BLW, czyli Bobas Lubi Wybór, Jak to robić i po co - tłumaczy mama-logopeda.
Ewelina Mendala-Kwoczek jest logopedą, ale przede wszystkim szczęśliwą mamą dwójki dzieci. Zdecydowała się rozszerzać dietę obydwu synków metodą BLW. Jak jej się to udało i jakie to przynosi efekty? Na czym polega metoda BLW? BLW (baby-led weaning) to metoda, której celem jest, aby dziecko jadło samo pokarmy stałe (nie papki, tylko kawałki jedzenia), siedząc razem z rodziną przy stole i było aktywnym uczestnikiem posiłków rodzinnych. Je to, co inni członkowie rodziny (a przynajmniej staramy się, by tak było). Dziecko decyduje również, ile zje i czy w ogóle zje oraz kiedy w ogóle rozpocznie jadać takie pokarmy. Tu nie ma etapów, które należy osiągnąć, ani programów, które trzeba zrealizować. Kiedy można rozpocząć rozszerzanie diety metodą BLW? Gdy dziecko jest gotowe do samodzielnego przyjmowania posiłków. Wymaganym kryterium jest samodzielne siedzenie (samo w krzesełku do karmienia lub na kolanach osoby dorosłej) lub z niewielką pomocą) oraz ukończenie 6. miesiąca życia, bo wtedy dziecko naturalnie rozwija umiejętność chwytania przedmiotów, wprowadzania ich do buzi, kształtuje też kompetencje do samodzielnego spożywania pokarmów stałych. Wtedy także jest odpowiednio rozwinięty układ immunologiczny i pokarmowy wraz z jamą ustną. Oczywiście najlepszą oznaką gotowości do spożywania pokarmów stałych jest to, że dziecko samo weźmie pokarm do rączki i włoży do ust kawałek jedzenia. Wymagana jest stała obecność osoby dorosłej podczas spożywania pokarmów, która nie tańczy, nie śpiewa, nie zagaduje malca, nie włącza TV, tylko razem z dzieckiem zajada przygotowany posiłek. Gdy dziecko zaczyna jeść stałe posiłki metodą BLW, karmimy je też piersią? Oczywiście. Dziecko nadal jest karmione mlekiem mamy lub mieszanką. Musi być nakarmione przed podaniem posiłku stałego, by w ogóle wykazało zainteresowanie nowością. Dobrze, gdyby było też wypoczęte, bo wtedy będzie miało ochotę do poznawania nowych dań. Z samodzielnym jedzeniem jest jak z innymi umiejętnościami, które dziecko rozwija, np. pełzaniem, obracaniem się, raczkowaniem, chodzeniem czy mówieniem. Na wszystko przychodzi odpowiednia pora, na samodzielne karmienie także. Dziecko, mając okazję do rozwinięcia tej naturalnej umiejętności, zjada z powodzeniem posiłki bez niczyjej pomocy i bez łyżeczki. Jest zresztą do tego przygotowane od samego początku, gdyż ruchy wykonywanie podczas ssania piersi są takie same, jak wykonywane podczas żucia. Nie ma sensu zaburzać tej umiejętności. Jeśli dziecko jeszcze nie ma ząbków, można zacząć rozszerzanie diety metodą BLW? Nie ma to znaczenia. Metodę BLW mogą stosować dzieci, u których jeszcze żaden ząbek się nie pojawił, gdyż mocne dziąsła w zupełności wystarczą. Nie powoduje to różnic w zdolności do odgryzania czy rozdrobnienia kawałka jedzenia. Oczywiście, z twardymi pokarmami trzeba będzie poczekać, ale te gotowane na parze na pewno się nadadzą do zjedzenia. Jakie są zalety rozszerzania diety metodą BLW? BLW jest rewelacyjną metodą, jeśli chodzi o system samoregulacji posiłku i apetytu. Obecnie problem otyłości dotyka coraz więcej społeczeństw, a dzięki tej metodzie dziecko nie będzie miało problemów z przejadaniem się i ze złymi nawykami żywieniowymi. Dzieci karmione metodą BLW poznają różne konsystencje, faktury, temperatury pokarmów, różne smaki, nazwy produktów, kształty, rozmiar, wagę, angażując przy tym wszystkie zmysły. Trudno nazwać coś kalafiorem czy brzoskwinią, jeśli jest to podane w formie papki. Poza tym papki są zawsze takie same w konsystencji, podobne w smaku i w wyglądzie. Czytaj też: Dzięki BLW dziecko szybciej nauczy się jeść: twierdzi mama-logopeda Jak wyglądały początki rozszerzania diety u Pani synka? Pierwszy synek dał mi wyraźny znak, by pójść inną drogą karmienia niż tą tradycyjną za pomocą łyżeczki. Kiedy pediatra zasugerowała, że już czas wprowadzać pokarmy stałe, trochę struchlałam, myśląc: "Taki mały, a już ma jeść coś innego, kiedy on świata poza mlekiem nie widzi. Niby jak?". Miał wtedy skończone cztery miesiące. Spróbowałam podać mu zakupiony posiłek. Był to przecier z marchwi, który chwilkę później został wypchnięty z buzi. Trochę się krzywił, mlaskał, myślałam, że może to mu się spodoba. Po kilku dniach zmieniłam zdanie, bo synek kręcił buzią przy podawaniu pokarmu, wyraźnie nie chciał nic, co było na łyżeczce (mimo że zdążyłam już zmienić marchew na inne smaki). Sfrustrowana, że maluch nie zjada nic prócz mleka mimo zaleceń, zaniechałam podawania jedzenia, wyrzucając kolejny słoiczek z jedzeniem. Skąd pomysł, by próbować karmić metodą BLW? Któregoś razu synek wyciągał rączkę w stronę mojego talerza i wyraźnie domagał się jedzenia. Posadziłam go na kolanach, zaczął jeść rączką razem ze mną. Byłam zdumiona, jak radzi sobie dobrze z pokarmem, liżąc paluszki. Miał skończone 5 miesięcy. Zaczęłam szukać więcej informacji o karmieniu dziecka. Trafiłam na BLW. Kupiłam książkę "Bobas lubi wybór" i od tego momentu moje dziecko zaczęło oficjalnie samodzielne spożywanie posiłków (poczekaliśmy do skończenia 6 miesięcy). To był strzał w dziesiątkę. Na stoliku pojawiły się różne produkty, np. różne warzywa gotowane na parze, placuszki z kaszy manny, które rozgniatał, wkładał do buzi, oblizywał, wypluwał i wkładał ponownie. Być może nie dostawał wtedy zalecanej porcji pokarmów, ale przynajmniej żadne z nas nie było umęczone walką jedzeniową. Posiłki mogliśmy spożywać razem, co sprzyja rozwijaniu umiejętności społecznych. Każdy zajmował się swoją porcją, a mnie stały się obce momenty, gdzie podaję dziecku posiłek, a sama jem później. Drugiego synka karmiłam wyłącznie metodą BLW. Czytaj też: Dzięki BLW dziecko szybciej będzie jeść samodzielnie: rady mamy-logopedy cz. 2 Konsultacja merytoryczna Ewelina Mendala-Kwoczek Logopedka medialna, propagatorka metody BLW
Twoje dziecko uczy się nawet gdy śpi, rozrabia i marudzi!
Czego uczy się niemowlę, gdy płacze, bawi się, je, śpi, stuka łyżeczką w blat albo marudzi? Neuropsycholog omawia dzień z życia 7-miesięcznego Jędrka.
Nasza czytelniczka, Kasia, na naszą prośbę od rana do wieczora uważnie obserwowała swojego młodszego synka, 7-miesięcznego Jędrka. Czego jej dziecko nauczyło się w ciągu dnia? Zapytaliśmy o to neuropsychologa, prof. Agnieszkę Maryniak z Uniwersytetu Warszawskiego. Kasia, mama Jędrka: 8. 00 Jędrek głośnym płaczem obwieszcza światu, że już wstał. Biorę go do dużego łóżka. Pora na śniadanie. – Choć dzień dopiero się rozpoczął, Jędruś zdążył już zorganizować sobie ważną lekcję: po raz kolejny utwierdził się w przekonaniu, że na bliskich można liczyć, a on sam ma wpływ na to, co się dzieje. Płacząc zawołał mamę, a ona przyszła i dała mu to, czego potrzebował: bliskość i mleko. Wnioski: „Jestem kochany i rozumiany, a świat jest bezpieczny i przewidywalny” – tłumaczy profesor Maryniak. 8. 15 Najedzony Jędrek zaczyna się wspinać na śpiącego tatę. Potem próbuje się wczołgać na szafkę nocną. Łapie ładowarkę, przyciąga telefon, oblizuje. Zauważa kota, który wskoczył na łóżko, więc rusza w jego kierunku. Łapie go i ... próbuje wepchnąć go sobie do buzi. Trzyma mocno, więc muszę uwolnić zwierzaka. Następna lekcja to dwa w jednym: nauka o środowisku i WF. – Jędruś bada otoczenie wszystkimi zmysłami: patrzy, nasłuchuje, dotyka, wącha, oblizuje – mówi prof. Maryniak. – W ten sposób gromadzi doświadczenia i wiedzę o tym, co go otacza. Z czasem zacznie dostrzegać, że każda rzecz jest inna. Słuchawka jest chłodna i gładka, a futerko kota miękkie i ciepłe. Telefon znosi badanie z godnością, a zwierzak ucieka. Jędrek ma okazję, by dokonać także innych odkryć: „Śpiący tato wygląda inaczej niż wówczas, gdy stoi albo siedzi. Łatwiej się teraz po nim chodzi!”. „Gdy ciągnę za kabel, zbliża się do mnie telefon, choć wcale go nie dotykam”, „Nie wszystko mi wolno, mama nie pozwoliła mi włożyć kota do buzi” itd. Penetrując otoczenie dziecko ćwiczy mięśnie i koordynację. 8.30 Jędrek bawi się z babcią i bratem, 3,5-letnim Tomkiem. Ja mogę jeszcze trochę pospać. Jędrek ma okazję nauczyć się, że bezpiecznie i dobrze można się czuć nie tylko przy rodzicach. Z babcią też jest fajnie, choć zupełnie inaczej! Przebywając stale blisko starszego brata zakodowuje sobie w głowie bardo ważną informację: „W moim życiu jest jeszcze jedna ważna i bliska osoba. I ona jest bardziej podobna do mnie niż do dorosłych. Mogę się od niej wiele nauczyć”. I robi to, próbując naśladować Tomka. 9.30 Babcia wkłada Jędrka do łóżeczka i włącza mu karuzelkę. Mały wstaje podciągając się za szczebelki i ogląda zabawkę z bliska. Próbuje złapać zwierzątka, ale ma z tym kłopot – musi przecież się trzymać! Po mniej więcej 10 minutach zaczyna się nudzić. Marudzi. Odzyskuje humor, gdy babcia bierze go na ręce i przynosi mi do karmienia. – Jędrek zauważył interesujący obiekt i wpadł na pomysł, jak do niego dotrzeć - zauważa pani profesor. – Opanował trudną sztukę. Żeby wstać, trzeba pokonać grawitację i znaleźć coś, co pozwoli dźwignąć do góry ciało (Jędruś zrobił to wyjątkowo szybko. Większość niemowląt wstaje dopiero w 10. miesiącu życia). Żeby złapać poruszającą się zabawkę, trzeba ją najpierw dokładnie zlokalizować, a potem poprowadzić rączkę tak, by w nią wcelować, co wymaga dobrej koordynacji oko – ręka. To wszystko wymaga ćwiczeń. A co z marudzeniem? – Ono także jest ważne – tłumaczy prof. Maryniak. - Jędruś wysyła komunikat: coś mi nie pasuje, ale sam nie wiem, co. Liczę na was. Dzięki temu, że babcia bierze go na ręce i zanosi do mamy, malec dowiaduje się, że potrafi się skutecznie komunikować. Chciał pomocy i otrzymał ją. 10.15 Jędrek zasypia w swoim łóżeczku. Sen wcale nie oznacza przerwy w nauce. Mózg Jędrka segreguje i utrwala zebrane wcześniej wiadomości. Fachowcy nazywają to „konsolidacją śladów pamięciowych”. Polecamy: Dlaczego dzieci powinny się wysypiać? 11.15 Jędrek wstaje. Zaczyna marudzić, więc zabieram go do kuchni i sadzam na wysokim krzesełku. Śmieje się do mnie i brata, bawimy się w „A kuku”. Dostaje owoce ze słoiczka, a potem bawi się łyżeczką. Postukuje nią o blat, żuje z obu stron, ogląda, zrzuca na podłogę i cieszy się, gdy ja albo Tomeczek mu ją podajemy. Powtórka z komunikowania (znów zadziałało!), bardzo kształcąca zabawa („Jak to jest, że mama pojawia się i znika?”) a potem eksperymenty („Potrafię sprawić, że łyżeczka jest gdzie indziej niż była przed chwilą. Czy to nie interesujące, że za każdym razem spada na dół, a nie do góry?”). – To przecież podstawy fizyki: akcja-reakcja, siła ciążenia itd - śmieje się pani profesor - Dzięki takim zabawom dziecko wyrabia sobie poczucie „sprawstwa” ("To dzięki mnie łyżeczka spadła!"), a także pojęcie stałości przedmiotu (łyżeczka, nie przestaje istnieć, choć na chwilę zniknęła mi z oczu– tłumaczy. Zobacz także: 7 denerwujących zachowań niemowlaka, które świadczą o nim... dobrze! [CMS_PAGE_BREAK] 12.10 Czas na zabawę. Sadzam Jędrka na podłodze. Mały raczkuje po pokoju, zagląda we wszystkie kąty i bawi się swoją ulubioną piłeczką (bierze ją do buzi, ogląda, goni ją, płacze, gdy nie może jej znaleźć). Wspina się po mojej nodze, chwytając mnie za ubranie. Gdy udaje mu się wstać, cieszy się i rozgląda po pokoju. Staje także przy komodzie, przytrzymując się uchwytów. Jeszcze raz WF i nauka o środowisku. Jędrek znów się pospieszył: większość dzieci zaczyna raczkować w 11. miesiącu życia. Biegając na czworakach ćwiczy równowagę, co pomoże mu to w nauce chodzenia. Gimnastykuje wszystkie mięśnie, a także ... mózg. Skoordynowanie ruchów rąk i nóg wymaga współpracy obu półkul (lewa steruje prawą stroną ciała, prawa – lewą). Powstają nowe połączenia, które są jak sieć autostrad dla przetwarzanych w różnych rejonach mózgu informacji. Raczkowanie umożliwia Andrzejkowi szybsze przemieszczanie się. Dzięki temu świat staje się bardziej dostępny i przybywa rzeczy, które warto zbadać. Gdyby wokół niego nie było nic interesującego, nie miałby powodu, by się wysilać. Bawiąc się piłeczką (przekładając ją z ręki do ręki, upuszczając, podnosząc itd) doskonali chwyt i koordynację ręka – oko. Stając przy czymś Jędrek uczy się korzystać z różnych podpór i gromadzi wiedzę o ich właściwościach. Ta wiedza jest jeszcze niewielka, dlatego dzieci w tym wieku chwytają się wszystkiego, np., zwisającego ze stołu obrusa. Trzeba na nie bardzo uważać, bo nie zdają sobie jeszcze sprawy z niebezpieczeństwa. – Przez cały czas Jędruś coraz poznaje swoje otoczenie. Ogląda je z różnej perspektywy – ten sam pokój wygląda zupełnie inaczej, gdy się leży, inaczej, gdy biega się na czworakach, gdy się stoi, a jeszcze inaczej, gdy się jest w ramionach taty – tłumaczy prof. Maryniak. 13.40 Zabieram Jędrka i Tomka na spacer. Siedzący w wózku Jędruś chwilę jak zahipnotyzowany ogląda wszystko dookoła. W końcu zasypia. Spacer dostarcza dziecku mnóstwa nowych doznań. – Jędruś gromadzi wiedzę o świecie. Najbardziej interesuje go to, co jest w ruchu: samochody, ludzie, psy. Patrzy na wszystko jak zahipnotyzowany, bo nie potrafi jeszcze robić jednocześnie dwóch rzeczy, np. marudzić i obserwować. To kwestia „przepustowości łącz” w jego mózgu. Już jako 2-,3- latek będzie umiał lamentować popatrując jednym okiem na coś ciekawego – mówi pani profesor. 15.40 Powrót do domu. Przewijanie, obiad. Na widok miseczki z zupą, Jędrek otwiera buzię i „nadziewa się” na łyżeczkę. Potem zasypia. Każdego dnia niemowlę coraz lepiej kojarzy ze sobą różne fakty. Jędrek dobrze już wie, o co chodzi z jedzeniem: „Acha, to jest zupka. Żeby ją zjeść muszę otworzyć usta” - To znaczy, że jego pamięć jest już dość pojemna, a on sam jest w stanie z niej korzystać – otworzył odpowiednią do sytuacji „szufladkę” – mówi prof. Maryniak. Przeczytaj także: Co zapamięta twoje dziecko? 17.00 Jędruś zaczyna marudzić, więc zanoszę go do lustra. Małemu natychmiast zmienia się nastrój – śmieje się i próbuje złapać „kolegę”. Na razie dziecko w lustrze jest dla Jędrka realną postacią, w dodatku bardzo chętną do zabawy! Bawiąc „z tym kimś” odkryje w końcu, jaka jest prawda (sprawdź, kiedy dziecko zaczyna rozpoznawać się w lustrze i dlaczego to takie ważne). 17.30 Przychodzą goście z kuzynką Andrzejka, starszą o 12 dni Hanią. Dzieci śmieją się do siebie, łapią się za ręce, zabierają sobie piłeczkę, a potem każde zajmuje się swoimi sprawami. Dzięki Hani Andrzej ma okazję pobyć z rówieśniczką. Dzieci w tym wieku nie potrafią jeszcze bawić się razem (traktują się nawzajem jak interesujące obiekty, a ich interakcje są raczej przypadkowe) ale to świetny punkt wyjścia do dalszych kontaktów. 20.00 Goście już wyszli. Pora na kąpiel. Andrzej uwielbia być w wannie: chwyta pływające zabawki i wkłada je do buzi, ciągnie za sznur od prysznica, uderza rączką wodę, a kiedy kładę go na swoim ramieniu, by spłukać mu główkę, przypomina sobie, że może popluskać nogami. Kąpiel to bardzo ciekawe doświadczenie, bo nagle wszystko się zmienia. – W wodzie inaczej odczuwa się ciało, a ruch wymaga mniejszego wysiłku. W dodatku coś dziwnego dzieje się z przedmiotami (gumowa kaczuszka pływa zamiast spaść na dno), no i najważniejsze: można sprawić, że i mama będzie mokra! Podczas kąpieli można także „pogadać” z mamą czy tatą, posłuchać ich, przyjrzeć im się z bliska. 20.20 Wycieranie i ubieranie w piżamkę to walka. Wreszcie wykończeni siadamy do karmienia. Czasem Jędrek zasypia przy piersi i po godzinie budzi się, żeby dopić z drugiej. Dziś Tomek długo nie daje mu usnąć... Najedzony i rozbawiony na całego maluch przygląda się starszemu bratu. W końcu zmęczony zaczyna płakać. Tomek pociesza go: „czyta” mu książeczkę. Na szczęście wraca tatuś i „przejmuje” starszego synka, dzięki czemu udaje się ukołysać Jędrka do snu. – Stałe punkty dnia są dla niemowląt bardzo ważne – tłumaczy pani. prof. – Dzięki nim świat jest bardziej zrozumiały i przewidywalny. Po prostu bezpieczny. Z czasem dziecko zaczyna kojarzyć, że po jednych zdarzeniach następują inne i potrafi je przewidywać: kąpiel – wycieranie – piżamka – kolacja – sen. A że nie zawsze ma ochotę zrobić użytek z tej wiedzy i zasnąć natychmiast po tym, jak mama daje sygnał, że pora zamknąć oczka? No cóż: niezależność także przydaje się w życiu, a dzieci uczą się jej szczególnie chętnie! Polecamy: Kalendarz rozwoju niemowlaka - miesiąc po miesiącu
Sprawdź, czy twoje dziecko dobrze się rozwija - check lista do druku
W pierwszym roku życia dziecko nie tylko rośnie niezwykle szybko, ale równie prędko zdobywa nowe umiejętności. Zastanawiasz się, czy twój maluszek w odpowiednim tempie się rozwija? Dzięki naszej check liście możesz to sprawdzić.
Nie ma chyba mamy, która w jakimś momencie nie zaczęłaby się martwić, czy jej dziecko rozwija się prawidłowo. Za późno zaczęło przekręcać się na brzuszek? Za wcześnie usiadło? Jeszcze nie mówi? Już samo wstało? Takie obawy dotyczą większości rodziców. Każde dziecko rozwija się w swoim tempie Nie ma jednak sztywnych norm, według których dzieci powinny się rozwijać, bo każde może to robić w swoim własnym tempie. Jednak niektóre umiejętności maluchy powinny osiągnąć w pewnym określonym przedziale czasowym - choć zdobywanie danej umiejętności może dziecku zająć nawet trzy miesiące i wciąż wszystko będzie w porządku. Tylko znaczne opóźnienia w rozwoju mogą ewentualnie budzić niepokój, ale zawsze wtedy warto skontaktować się z pediatrą, by ocenił, czy rzeczywiście jest się czym martwić. Zobacz też: Kalendarz rozwoju niemowlaka Co to są kamienie milowe? Rozwój niemowlęcia można oceniać na podstawie osiągania przez nie konkretnych umiejętności, tzw. kamieni milowych. Dotyczą one czterech dziedzin rozwoju: poznawczego motorycznego komunikacyjnego umiejętności społecznych Każda dziedzina to określone umiejętności. Rozwój poznawczy dotyczy przetwarzania informacji i poznawania świata, rozpoznawania osób i przedmiotów oraz rozwiązywania problemów. Rozwój motoryczny oznacza, że dziecko osiąga pewne umiejętności ruchowe, np. raczkowanie, obroty, chodzenie lub rysowanie. Komunikacja obejmuje takie funkcje, jak wykonywanie gestów, gaworzenie i mówienie, a rozwój społeczny – czynności typu uśmiechanie się, naśladowanie, dzielenie się i rozpoznawanie emocji. Jeśli dziecko osiąga kolejne kamienie milowe, to znak, że rozwija się prawidłowo. Ale nawet jeśli ich nie osiąga, nie znaczy to, że już na pewno coś jest źle. Warto po prostu wtedy sprawdzić rozwój dziecka, kontaktując się ze specjalistą, zawsze zaczynając od pediatry. Zobacz też: Skoki rozwojowe w 1. roku życia - poznaj je! Wydrukuj swoją check listę i zaznacz, co umie twoje dziecko. Jeśli coś cię niepokoi, poradź się swojego lekarza.
Jak rozszerzać dietę niemowlaka? Aktualne zalecenia i jadłospisy na każdy miesiąc
Rozszerzanie diety to ważny moment w życiu niemowlęcia. Co podać na początek: zupę czy kaszkę, warzywa czy owoce, co zrobić, gdy dziecko zaciska buzię i nie chce jeść? Jak ułożyć codziennie jadłospis dla niemowlęcia – radzą nasi eksperci z Centrum Zdrowia Dziecka: prof. Piotr Socha i dr inż. Anna Stolarczyk oraz dr inż. Anna Harton z SGGW w Warszawie.
Nowe zasady żywienia niemowląt są rewolucją. Ich główną zasadą jest: rodzic decyduje, co dziecko je, dziecko decyduje, ile zjada. Rodzice muszą więc wiedzieć, co może się znaleźć w diecie niemowlęcia, dziecko decyduje zaś, czy chce zjeść łyżeczkę nowego dania czy całą porcję. Teraz możesz nauczyć dziecko jeść warzywa, owoce, chude mięso, ryby, nabiał. Ważne, by nie przyzwyczajać niemowlęcia do jedzenia słodyczy i nadmiaru tłuszczów. Od tego, co teraz je, zależy, czy będzie zdrowe nie tylko w okresie niemowlęcym, ale też za 20, 30, 50, 80 lat. Dzieci urodzone w 2014, 2015 roku i później mają dużą szansę żyć 100 lat (a nawet dłużej!). Czy tak się stanie, zależy w dużej mierze od tego, co będą jeść. Dlatego ucz dziecko jedzenia tego, co zdrowe.
Rozszerzanie diety: kolejność wprowadzania nowych potraw
Rozszerzasz dietę niemowlaka? Sprawdź, co możesz podać dziecku.
Zaleca się, by dzieciom karmionym butelką rozszerzać dietę w piątym miesiącu, a karmionym piersią – w siódmym. Maluch jest na to gotowy, jeśli potrzebuje więcej karmień (jest częściej głodny), interesuje się tym, co jedzą inni członkowie rodziny, umie już sam siedzieć, brać jedzenie do rączki i wkładać je do buzi. Na pierwszy posiłek wystarczą 3-4 łyżeczki, ale co dzień po troszku zwiększaj porcje. Przez pierwsze tygodnie dziecko zaznajamia się z nowymi smakami i konsystencjami. Upłynie sporo czasu, nim zje tyle, by się nasycić. A oto kolejność wprowadzania nowych potraw. Zupka jarzynowa od 7. miesiąca – dzieci karmione piersią, od 5. miesiąca – karmione sztucznie Pierwszą zupkę ugotuj z marchewki i ziemniaka, zagęść kleikiem ryżowym (kaszką manną – patrz niżej), dodaj oliwy. Zmiksuj. Potem dodawaj inne warzywa: dynię, brokuły, pora, selera, buraki. Kaszka manna od 5.–6. miesiąca – dzieci karmione piersią, od 6. miesiąca – karmione sztucznie Pół łyżeczki (2–3 g/100 ml) rozgotowanej kaszki manny podaj dziecku w przecierze jarzynowym albo w swoim pokarmie. Takie postępowanie zmniejsza ryzyko rozwoju celiakii (glutenozależnej choroby trzewnej). Owoce i soczki od 7. miesiąca – dzieci karmione piersią, od 5. miesiąca – karmione sztucznie Zacznij od skrobanego łyżeczką jabłka, potem maluch może jeść przeciery również z malin, jagód, porzeczek. Wprowadź soki owocowe, najlepiej przecierowe – do 150 ml dziennie. Kaszki, kleiki od 5.–7. miesiąca Możesz robić dziecku kaszki glutenowe (pszenne) i bezglutenowe (kukurydziane, ryżowe). Na początku pół łyżeczki (2–3 g/100 ml) rozgotowanej kaszki glutenowej, podawaj w przecierze jarzynowym, odciągniętym pokarmie, mleku modyfikowanym. Większe ilości kaszek glutenowych dziecko będzie jeść w kolejnych miesiącach. [CMS_PAGE_BREAK] Mięso i ryby od 7. miesiąca – dzieci karmione piersią, od 6. miesiąca – karmione sztucznie Początkowo gotuj je osobno, dodając zmiksowane (bez wywaru), do zupki jarzynowej. Ugotowaną rybę (np. halibut, pstrąg) dokładnie oczyść z ości – maluch może ją jeść 1–2 razy w tygodniu zamiennie z mięsem. Żółtko jaja od 7. miesiąca Połowę żółtka podawaj maluchowi w zupce co drugi dzień. Od 10. miesiąca dodawaj do zupki lub kaszki pół żółtka codziennie. Pieczywo od 10. miesiąca Dziecko może już zacząć jeść pieczywo, biszkopty, sucharki. Pilnuj, by nie zakrztusiło się okruszkami. Całe jajko od 11. miesiąca Podawaj je 3–4 razy w tygodniu w postaci jajecznicy na parze, w omleciku lub np. w cieście naleśnikowym. Przetwory mleczne Od 11. miesiąca Czyli twarożek (najlepiej domowy), jogurt naturalny, kefir, maślanka. Podawaj je na zmianę z karmieniem piersią, mlekiem modyfikowanym. Mleko krowie pod koniec 12. miesiąca Małe ilości, jeśli dziecko nie ma alergii na białka mleka. Przygotowuj na nim dania, które trzeba gotować, np. budyń (mleka modyfikowanego się nie gotuje!). Jak wprowadzać nowe składniki Spokojnie przygotuj się do rozszerzania diety dziecka, nie spiesz się. Pamiętaj, by nowe produkty podawać: Stopniowo, w niewielkich ilościach, dając maluchowi czas na poznanie i zaakceptowanie nowego smaku. Oddzielnie, w kilkudniowych odstępach. Dzięki temu zaobserwujesz, jak produkt jest tolerowany. Niepokojące objawy to np. wysypka, plamy na skórze, biegunka. Cierpliwie i bez przymusu zachęcaj do jedzenia. Gdy dziecku nie smakuje, spróbuj ponownie za jakiś czas. Wypróbuj przepisy dla niemowląt: Mus z jabłek - przepis Mus warzywny z rybą - przepis Zupa jarzynowa z soczewicą - przepis Przysmak z mięsem, ryżem i jabłkiem - przepis Konsultacja: dr n. med. Grażyna Rowicka, pediatra, pracuje w Zakładzie Żywienia IMiD w Warszawie.
Kiedy wreszcie dziecko nauczy się siedzieć. Co mu pomaga, a co przeszkadza?
Przejście z leżenia do siedzenia to wielka zmiana w życiu dziecka. Zanim nastąpi - potrzeba ładnych paru miesięcy, by dziecko nauczyło się siedzieć, a potem kolejnych tygodni, by opanowało samodzielne siadanie.
Gdybyś spróbowała (do czego nie namawiamy) posadzić bez podparcia 3 lub 4-miesięczne dziecko, to od razu przechyliłoby się na boczek i przewróciło albo złożyło w pół (tułów poleciałby do przodu, na nóżki). W tym wieku mięśnie brzuszka i te wokół kręgosłupa nie są jeszcze na tyle mocne, by utrzymać tułów w pionie. Na to potrzeba czasu i gimnastyki. Zobacz, jak wyglądają kolejne etapy nauki siadania i jak można w nich pomóc dziecku. 5 miesiąc - przygotowania do siedzenia Dziecko ułożone np. w leżaczku może próbować przyjąć pozycję bardziej pionową: stara się unieść główkę i oderwać plecki od oparcia – ciągnie w ten sposób tułów do siedzenia. Pamiętaj, by maluch był zawsze przypięty w leżaczku (inaczej przy próbach dźwignięcia plecków łatwo może z niego wypaść). Jak pomóc dziecku w nauce siadania? Codziennie układaj dziecko na brzuszku. W tej pozycji, unosząc coraz pewniej główkę, a potem także klatkę piersiową, niemowlę systematycznie ćwiczy mięśnie karku oraz niższych partii plecków. Tak samo przygotowuje się do siadania (i do nauki wielu innych umiejętności ruchowych). Gdy niemowlę leży na brzuszku, z głową i ramionami wyżej od reszty ciała, unosi główkę, często razem z ramionkami, opierając się na łokciach. Podawaj dwa palce leżącemu na pleckach maluchowi, wtedy całą górną połowę ciała będzie ciągnąć do siadu. Dziecko nie utrzyma się jeszcze samo w takiej pozycji, więc trzeba je ponownie położyć. Nie będzie mu się to podobać, bo chciałoby wciąż robić coś, co jest nowe, fascynujące i takie przyjemne. Powtarzaj te ćwiczenia przy różnych okazjach – są dla malucha nie tylko wielką frajdą, ale też dobrym treningiem mięśni grzbietu i brzucha. Ciesz się, że twój maluszek jest taki sprawny, silny i chętny do podejmowania nowych wyzwań. Pamiętaj jednak, że to jeszcze nie jest prawdziwe siadanie. 6 miesiąc - dziecko zaczyna siadać Pod koniec pierwszego półrocza życia większość dzieci uczy się samodzielnego siedzenia. Z początku siad jest chwiejny, maluch upada lub podpiera się wyciągniętymi do przodu rączkami. W 7. miesiącu wiele niemowląt już pewnie siedzi – nawet przez 15 minut! Niektóre dzieci czują się w tej pozycji jeszcze niezbyt komfortowo, ale z czasem siedzą coraz pewniej i dłużej. Po kilku tygodniach, zwykle przed upływem 8. miesiąca życia, potrafią już mocno trzymać plecki. Dziecko nie pozwala się położyć Bywają takie uparciuszki, które gdy tylko zdobędą umiejętność siedzenia, nie pozwalają się położyć. Krzyczą i protestują, bo na siedząco świat podoba im się najbardziej... Niektóre dzieci z pozycji siedzącej potrafią przejść do leżenia na brzuszku. Są to zazwyczaj te maluchy, które bardzo chcą się przemieszczać. Opadają więc z siedzenia na brzuszek, żeby móc trochę popełzać. Co robić, jeśli dziecko jeszcze nie siada? Jeśli u twojej pociechy neurolog zdiagnozował osłabione napięcie mięśniowe, możesz spodziewać się, że nauczy się siedzieć nieco później. Pamiętaj, by w takiej sytuacji przestrzegać rad specjalisty i nie rezygnować z rehabilitacji i zaleconych ćwiczeń. Nie sadzaj malucha, gdy ma jeszcze zbyt słabe mięśnie, żeby mógł sam utrzymać prosto i pewnie plecki. Ortopedzi podkreślają, że może to źle wpływać na kształtowanie się krzywizn kręgosłupa i naturalne wzmacnianie mięśni. W pierwszym półroczu życia lepszą pozycją jest leżenie – na pleckach, boczku, a także brzuszku. Leżenie na brzuszku daje wiele korzyści, m.in. zachęca dziecko do podejmowania prób raczkowania, pozwala lepiej rozglądać się, wzmacnia mięśnie grzbietu. To właśnie z tej pozycji dziecko prawdopodobnie w końcu samo usiądzie. Krzesełka do karmienia - przegląd i opinie [CMS_PAGE_BREAK] 7 miesiąc - dziecko siedzi pewnie Gdy kręgosłup i mięśnie są mocne, pora zacząć oglądać świat z nowej perspektywy. Wskazówką, że malec sam pewnie siedzi, jest fakt, iż w tej pozycji bez problemu potrafi bawić się obiema rączkami. To znak, że nie musi używać rączek do podpierania się, a więc jego siad jest w pełni swobodny. Bez obaw możesz sadzać dziecko: do posiłków w wysokim krzesełku, do zabawy na kocyku rozłożonym na podłodze. Maluchowi w tej pozycji jest wygodniej się bawić, przekładać zabawki z rączki do rączki, rozglądać się. Przy jedzeniu możesz dać mu do rączki łyżeczkę, aby maluch próbował trafić do buzi. Może też przyglądać się zawartości talerzyka czy miseczki, sprawdzać rączką konsystencję jedzenia. Na siedząco łatwiej też oglądać książeczki. Nie zapominaj, że maluszek powinien dużo czasu spędzać również na brzuszku, by nadal wzmacniać mięśnie wokół kręgosłupa potrzebne do kolejnej zmiany. Ułożenie na brzuszku umożliwia podejmowanie prób pełzania, raczkowania i samodzielnego siadania. 8-9 miesiąc - dziecko samo potrafi usiąść Teraz twoje dziecko nauczy się wreszcie samo siadać. Uniesie się do pozycji siedzącej z leżenia na brzuszku albo na boku. Jeżeli będzie leżało na pleckach i postanowi usiąść, to najpierw obróci się na brzuch lub na boczek, po czym, odpychając się od podłoża rączkami i łokciami, usiądzie. Z początku, gdy maluch przebywa w łóżeczku, może sobie pomagać, chwytając się szczebelków. A kiedy już opanuje sprawne siadanie, szybko nauczy się również wracania do pozycji na brzuszku. No a wtedy będzie mógł, ku swej ogromnej radości, samodzielnie decydować, czy woli siedzieć, czy leżeć (na brzuchu lub na plecach). A może postanowi wyruszyć dalej w świat... na czworakach? Zobacz też: Skoki rozwojowe niemowlaka Kiedy dziecko raczkuje? Nauka chodzenia - jak powinna wyglądać?
Dziewięć rad na 7. miesiąc życia dziecka
7. miesiąc życia dziecka to dobry moment na rozszerzenie jadłospisu. Dziecko może już spróbować potraw innych niż mleko mamy. Dr Halina Weker, specjalista ds. żywienia dzieci radzi, jak zacząć.
Przyszedł moment, by dziecko spróbowało potraw innych niż mleko mamy. Dr Halina Weker, specjalista ds. żywienia dzieci radzi, jak zacząć. 1. Przede wszystkim nie rezygnuj z karmienia piersią. W 7. miesiącu Twoje mleko nadal powinno być podstawą diety dziecka. W ciągu dnia przystawiaj niemowlę do piersi zgodnie z jego potrzebami. 2. Posiłki uzupełniające zacznij wprowadzać stopniowo. Twój pokarm, choć nadal bardzo istotny, nie zaspokaja już wszystkich potrzeb rosnącego organizmu. Dlatego w 7. miesiącu karmione piersią niemowlę może i powinno spróbować soków, przecierów owocowych oraz zupki. Zaczynaj od małych ilości – wystarczą dwie, trzy łyżeczki (podaj je tuż po karmieniu piersią). 3. Warzywa do niemowlęcej diety wprowadzaj pojedynczo. Możesz zacząć od przecieru marchewkowego (przepis niżej) z łyżeczką masła, oliwy z oliwek lub oleju niskoerukowego. Po paru dniach możesz dodać do zupki nieco ziemniaka. Po kilku kolejnych – pietruszkę, a następnie co parę dni inne warzywa, na przykład kalarepę, dynię, brokuły, kalafior, fasolkę szparagową, buraczki. 4. Po kilku dniach wzbogać zupkę dodatkiem mięsa. Na początek wystarczą dwie łyżeczki ugotowanego osobno i zmiksowanego mięsa kurczaka, indyka, cielęciny albo królika, może też być chuda i młoda wołowina, wieprzowina lub jagnięcina. 5. Co drugi dzień do zupy dodaj połowę żółtka. To także źródło cennego białka, substancji tłuszczowych oraz różnych biopierwiastków. 6. Obserwuj maluszka, gdy zje coś po raz pierwszy. Gdy nowości wprowadzasz pojedynczo, łatwo zorientować się, jak reaguje na nie organizm (obserwuj stan skóry, wypróżnienia, zachowanie). 7. Codziennie podawaj dziecku owoce. Najlepiej w postaci soków przecierowych lub przecierów ze świeżych owoców. Zacznij od skrobanego jabłka, bo jest to owoc o słabych właściwościach alergizujących. Kolejno wprowadź przeciery z malin, porzeczek, czarnych jagód, następnie (pod koniec tego miesiąca życia malca) z moreli, brzoskwiń, gruszek i śliwek. By nieco złagodzić kwaskowaty smak, możesz dodać do nich kleik lub kaszkę bezglutenową. Wszystkie owoce dla niemowlęcia dokładnie umyj pod bieżącą wodą, a potem dodatkowo sparz i obierz ze skórki. 8. Posiłki uzupełniające podawaj łyżeczką lub z kubeczka. Nie używaj do tego butelki ze smoczkiem – zupka lub papka jarzynowa powinna być gęsta, więc łatwiej ją podać łyżeczką. 9. Jeśli dziecko nie chce jeść zupki, dodaj do niej odrobinę swojego mleka. Może nie odpowiada mu smak pewnych jarzyn, np. selera. Na początku z niego zrezygnuj. Jeśli malec jest bardzo głodny, najpierw przystaw go do piersi. Dr Halina Weker, dietetyk z Instytutu Matki i Dziecka; Kierownik Zakładu Żywienia, autorka poradników o karmieniu zdrowych i chorych maluchów, współautorka schematu żywienia niemowląt. Zobacz: Przepisy na 7. miesiąc
Przepisy na dania dla dziecka - 7. miesiąc życia
Poznaj 3 przepisy na zdrowe dania dla 7-miesięcznego dziecka. Proponujemy pyszne potrawy na dziecięce śniadanie, przekąskę i obiad. Zobacz, co pysznego możesz ugotować swojemu maluchowi!
Śniadanie dla dziecka w 7. miesiącu życia: Przecier z marchwi Składniki: 1 średnia marchew, 1 łyżeczka kleiku ryżowego, 1 łyżeczka świeżego masła. Marchew wyszoruj, oskrob, opłucz, pokrój w cienkie plasterki. Przełóż do rondelka, zalej niewielką ilością wrzącej wody i ugotuj pod przykryciem na małym ogniu. Jarzynkę zmiksuj, dodaj kleik i masło. Starannie rozmieszaj, by uzyskać jednolitą konsystencję i ponownie zagotuj. Podawaj dziecku po ostudzeniu i sprawdzeniu temperatury! Przekąska dla 7-miesięcznego dziecka: Sok z jabłka Składniki: świeże, dojrzałe jabłko. Umyj je dokładnie, obierz, sparz wrzącą wodą i zetrzyj na drobnej, szklanej tarce. Porcelanowy kubek i sitko także sparz wrzątkiem. Wyłóż przecier z jabłka na sitko i wyciśnij sok do kubeczka. Obiad dla 7-miesięcznego dziecka: Zupka marchewkowo-jabłkowa z kurczakiem Składniki: 80 g obranej marchwi, małe obrane jabłko, 2 łyżeczki kleiku ryżowego, 1 łyżeczka oliwy z oliwek, 20 g piersi kurczaka, 1/3 szklanki wody. Do wrzącej wody włóż obraną, umytą i pokrojoną marchew oraz mięso. Gotuj przez 20 minut. Pod koniec dodaj cząstki jabłka. Warzywa i jabłko zmiksuj, a mięso osobno drobniutko posiekaj. Do zupy dodaj oliwę i kleik, wymieszaj ją i jeszcze raz zagotuj. Ewentualnie uzupełnij przegotowaną wodą do objętości ok. 180 ml. Czytaj też: Przepisy na dania dla dziecka - 8. miesiąc życia
Kleiki i kaszki dla dzieci - bez nich trudno sobie wyobrazić dziecięce menu. Warto, żebyś wiedziała, które kaszki dla twojego dziecka będą najlepsze. Przeczytaj, jak je wprowadzić do jadłospisu dziecka.
Kleiki i kaszki to zdrowe urozmaicenie jadłospisu małego dziecka. Sklepowe półki aż się uginają od bogactwa propozycji. Aby pomóc ci w zakupach, przyjrzeliśmy się rynkowej ofercie. Podpowiadamy, czym kierować się przy wyborze wśród dziesiątków smakowitych dań dla dzieci. Radzimy, jak wprowadzać kaszki do niemowlęcego menu. Kleik dla dziecka - na dobry start Kleiki mają prostszy skład niż kaszki – zawierają wyłącznie zboże, bez dodatków (cukru, owoców, itp.). Dzięki delikatniejszej strukturze dziecku łatwiej je zaakceptować. Stanowią dobry „pomost” między mlekiem i „doroślejszymi” papkami (takimi jak przeciery owocowe i zupki). Dziecku karmionemu piersią zaproponuj pierwszy kleik około 6.-7. miesiąca życia, a karmionemu butelką – w 5. lub 6. Na początku podawaj kleiki ryżowe i kukurydziane, gdyż nie zawierają glutenu, który jest silnym alergenem. Tutaj dowiesz się, od kiedy wprowadzać do diety dziecka gluten. Karmienie dziecka - butelką czy łyżeczką Pierwsze kleiki, zwłaszcza jeśli dziecko ma już pół roku, spróbuj od razu podawać łyżeczką. Jeżeli wcześniej zaczęłaś karmić dziecko kleikami, pamiętaj, że im szybciej zrezygnujesz z kleików i kaszek w butelce, tym prędzej malec nauczy się gryźć. Przyrządzając gęsty kleik uważaj na grudki – dziecko mogłoby się nimi zakrztusić. Na początku rozprowadzaj kleik samą wodą. Możesz dodać do potrawy odrobinę ściągniętego pokarmu z piersi. Dzięki temu dziecko łatwiej zaakceptuje nowy smak. Jeżeli karmisz dziecko mlekiem modyfikowanym, na początku dodawaj do niego odrobinę kleiku. Potem możesz kupić gotową mieszankę (mleko z dodatkiem kleiku, oznaczone jako 2R, np. Bebiko 2R, Nan 2R). Warto podawać ją jako ostatni posiłek dnia. Jest bardziej sycąca, dzięki czemu dziecko w nocy dłużej śpi, nie czując głodu. Pamiętaj jednak, że rzadkie mleko z dodatkiem kleiku nie zastąpi gęściejszego dania podawanego łyżeczką. Jakie kaszki po 5. miesiącu - sprawdź opinie rodziców Kaszka z pysznymi dodatkami Gdy dziecko polubi kleiki, możesz zacząć przyrządzać mu kaszki o różnych smakach. Zacznij od kaszki ryżowej z jabłkami, potem z bananami, malinami itp. Do zwykłego kleiku czy neutralnej kaszki możesz też dodawać świeże owoce, ponieważ mają one więcej wartości odżywczych niż sproszkowane owoce w gotowych kaszkach. Pamiętaj, że ryż ma właściwości zapierające. U niemowlęcia na szczęście problemy trawienne spowodowane kaszkami ryżowymi zdarzają się rzadko, gdyż wprowadza się je do diety w tym samym czasie, co jarzyny i owoce, które regulują trawienie. Ale jeśli maluszek dostanie zaparcia, kaszki ryżowe zamień na kukurydziane. [CMS_PAGE_BREAK] Pod koniec 1. roku życia możesz podać dziecku kaszkę z cytrusami, czekoladą, miodem. Nie obawiaj się nowości – czekolada to świetne źródło magnezu i flawonoidów, zaś miód – kopalnia witamin. Gotowe kaszki zawierają cukier, więc nie przesadzaj z ich ilością. Stosuj je zamiennie z kleikami i kaszami przygotowywanymi w domu. Te ostatnie proponuj dziecku, które nieźle już radzi sobie z grudkami (około 10. miesiąca). Możesz przyrządzać gotowany na wodzie ryż, kaszę mannę, kuskus. Do potrawy można dodać owoce, deser owocowy oraz, ewentualnie, mleko modyfikowane. Nowe składniki w diecie dziecka Nowe produkty należy wprowadzać pojedynczo i w małych ilościach (po kilka łyżeczek). Jeśli nie pojawi się wysypka, biegunka czy zaparcie (to mogą być objawy alergii), następnym razem dziecko może już zjeść więcej. Dziecku na diecie bezmlecznej powinnaś przyrządzać kleiki z wodą (najlepiej źródlaną, atestowaną, przegotowaną) lub z preparatem mlekozastępczym. Dla dzieci uczulonych jednocześnie na mleko i soję przeznaczona jest kaszka ryżowa z dodatkiem mąki chleba świętojańskiego (o nazwie Sinlac), wzbogacona w minerały i witaminy. To pełnowartościowy posiłek lub dodatek do przygotowywania wielu innych zdrowych potraw, np. naleśników. Dla dzieci karmionych mlekiem modyfikowanym i zagrożonych alergią (mama albo tata są alergikami) oraz dla tych, które często chorują lub mają biegunki, opracowano kaszkę z dodatkiem probiotyków, czyli pożytecznych bakterii. Wpływają one korzystnie na florę jelit, regulują trawienie, wspomagają system odpornościowy i zmniejszają ryzyko alergii. Dzieciom osłabionym po infekcjach, alergicznym i słabo rosnącym warto podawać kaszki wzbogacone w witaminy i mikroelementy. Karmienie dziecka - to powinnaś wiedzieć Drobnemu dziecku możesz przyrządzać kaszkę lub kleik nawet 2-3 razy dziennie. Dzięki temu maleństwo nabierze trochę więcej ciałka. Okrąglejszemu bobasowi wystarczy jeden pożywny posiłek na dzień. Kleik ryżowy świetnie komponuje się z sokiem i przecierem owocowym, a także ze świeżymi owocami. Łagodzi ich kwaśny smak, dzięki czemu niemowlę łatwiej się do nich przyzwyczaja. Jeśli dziecko nie jest uczulone na mleko, możesz bez obaw podawać mu gotowe mleczne kaszki. Zawierają one wysokiej jakości mleko modyfikowane, w pełni odpowiadające potrzebom zdrowego niemowlęcia. Czytaj też: 13 zasad karmienia BLW Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Schemat żywienia niemowląt karmionych piersią
Podpowiadamy jak powoli rozszerzać dietę niemowlaka karmionego piersią. Zobacz, co wprowadzać do diety dziecka miesiąc po miesiącu.
1-6 miesiąc życia dziecka wyłącznie karmienie piersią; liczba karmień zależna od potrzeb dziecka; ewentualnie, na życzenie matki można wprowadzić mleko początkowe lub następne, w zależności od wieku dziecka; posiłki uzupełniające można wprowadzić przed końcem 6. miesiąca życia (zgodnie ze wskazaniem lekarza); początkowo podaj dziecku zupę – papkę jarzynową; następnie: zupa jarzynowa z gotowanym mięsem (bez wywaru) z kleikiem zbożowym lub papkę jarzynową z mięsem gotowanym, sok owocowy – najlepiej przecierowy – lub przecier owocowy (może być z dodatkiem kleiku). Karmienie dziecka w 7. miesiącu życia karmienie piersią; podawaj dziecku 5-6 posiłków dziennie; posiłki uzupełniające: wprowadzanie po raz pierwszy posiłków uzupełniających można rozpocząć według zasad podanych dla okresu wcześniejszego, a następnie wprowadzać stopniowo kaszkę lub kleik i 1/2 żółtka jajka (co drugi dzień). Karmienie dziecka w 8. miesiącu życia karmienie piersią; 5 posiłków dziennie; posiłki uzupełniające: jak w 7. miesiącu. Karmienie dziecka w 9. miesiącu życia karmienie piersią; 5 posiłków dziennie; posiłki uzupełniające: jak w 8. miesiącu; dodatkowo można wprowadzić biszkopty, chrupki kukurydziane; od 9. miesiąca można podać dziecku całe żółtko co drugi dzień. Karmienie dziecka w 10. miesiącu życia karmienie piersią; 5 posiłków dziennie; posiłki uzupełniające: jak w 9. miesiącu; zmiana: obiad z dwóch dań – zupka + jarzynka z dodatkiem gotowanego mięsa; w 10. miesiącu życia można podawać dziecku kaszki, kleiki, kasze, bułki, chleb, sucharki. Karmienie dziecka w 11. i 12. miesiącu życia karmienie piersią; 4-5 posiłków dziennie; posiłki uzupełniające: jak w 10. miesiącu ; od 11. miesiąca można podawać dziecku całe jajo 3-4 razy w tygodniu; twarożek, kefir, jogurt 1-2 razy w tygodniu. Opracowanie Modelu Żywienia: doc. dr hab. med. Janusz Książyk, doc. dr hab. med. Zofia Rudzka-Kańtoch, dr Halina Weker Czytaj też: 7. miesiąc: przepisy i jadłospis do wydruku 8. miesiąc: przepisy i jadłospis do wydruku 9. miesiąc: przepisy i jadłospis do wydruku
Jajka należą do szczególnie wartościowych produktów spożywczych. Zawierają prawie wszystkie składniki odżywcze (z wyjątkiem witaminy C) potrzebne do wzrostu i rozwoju organizmu niemowlęcia. Zobacz, kiedy podawać jajka dziecku.
Białka obecne w jajkach mają najwyższą obok białek mleka wartość biologiczną i są prawie całkowicie przyswajane przez organizm człowieka. Dlatego jajek nie powinno zabraknąć w dziecięcej diecie. Jajka w diecie dziecka - uwaga na alergie! Jedno jajo kurze, ważące przeciętnie około 50 g, zawiera między innymi 6 g białka, 5,5 g tłuszczu. Jednak niektóre substancje białkowe, np. owoalbumina, owomukoid, znajdujące się w części zwanej popularnie białkiem jaja, zalicza się do silniejszych substancji alergizujących. W żywieniu niemowląt jako pierwsze wykorzystywane jest żółtko i dopiero pod koniec 1. roku życia dziecka wprowadza się do jego menu potrawy z całych jaj. Do diety dzieci z grupy ryzyka, czyli pochodzących z rodzin obciążonych alergią, jaja wprowadzamy później, często nawet po ukończeniu przez nie 1. roku życia. Najcenniejsze składniki pokarmowe jajka – białko, tłuszcz, biopierwiastki, np. wapń, fosfor, cynk, żelazo, a także witaminy A, D, E rozpuszczalne w tłuszczach oraz z grupy B, zgromadzone są głównie w żółtku jaja, które wprowadzamy do diety niemowląt w 7. miesiącu życia naprzemiennie z mięsem. Jak podawać jajka dziecku? Początkowo najlepiej jest podawać dziecku żółtko ugotowane na twardo i przetarte lub zmiksowane razem z zupą lub papką. Ilość żółtka dodawanego do zupy lub papki jarzynowej powinna wynosić ok. 10 g na porcję, czyli połowę całego żółtka. Można je także dodać do kisielu mlecznego, kaszki lub kleiku, co znacznie podnosi wartość odżywczą tych potraw. Ponadto jajka spożywane wraz z produktami węglowodanowymi i warzywami sprawiają, że białka roślinne stają się lepiej przyswajalne. Pamiętaj, że porowata skorupka jaj może być siedliskiem chorobotwórczych drobnoustrojów, zwłaszcza salmonelli, dlatego dzieciom nie podajemy potraw z jaj surowych (kogel-mogel, bita piana), nawet jeśli skorupka jajka zostanie bardzo dokładnie wymyta. Należy także zwrócić uwagę na to, by w lodówce nie kłaść jaj bezpośrednio przy innych produktach spożywczych. Jaja w diecie dziecka - unikaj zakażenia Przed użyciem jajko dokładnie umyj, a następnie zanurz na parę sekund we wrzątku. Przygotowując jajka, przestrzegaj czasu gotowania, gdyż zbyt długie przetrzymywanie ich we wrzątku doprowadza do rozkładu niektórych aminokwasów, zwłaszcza siarkowych. Łatwo to potem stwierdzić po ciemnej obwódce wokół żółtek. Czytaj też: Kiedy wprowadzić do diety dziecka gluten?
Zupa to lekkostrawny posiłek, który dostarczy dziecku niezbędnych składników odżywczych. Porcja dla dziecka to 200-300 g. Poznaj nasze przepisy na zupy, którym nie oprze się żadne dziecko!
Mamy dla was 5 niezawodnych przepisów na zupy dla dzieci. Można je podawać już niemowlętom już od 6. miesiąca życia. 1. Aksamitna zupa pomidorowa dla dzieci można podawać od 6. miesiąca – 1/2 kg dojrzałych pomidorów (3-4 sztuki), – 1/2 średniej cebuli, – 1 ząbek czosnku, – 1 łyżka masła, – 1/2 łyżki mączki ziemniaczanej, – 2 łyżki śmietany kremówki, – 1 łyżeczka cukru pudru, – sól, pieprz. Pomidory umyj, pokrój w ćwiartki. Cebulę oraz czosnek obierz i posiekaj. Stop masło, dodaj posiekaną cebulę i czosnek oraz cząstki pomidorów. Duś wszystko na małym ogniu przez ok. 15 minut. Dodaj 3 szklanki wody. Gotuj 20 minut. Następnie zupę przetrzyj przez sitko. Dodaj rozpuszczoną w niewielkiej ilości zimnej wody mączkę ziemniaczaną, 1 łyżeczkę cukru pudru, niewielką ilość soli i pieprzu. Dodaj śmietanę i przez chwilę „ubijaj” zupę trzepaczką na małym ogniu. Podawaj z posiekaną zieloną pietruszką. 2. Zupa z zielonego groszku dla dzieci można podawać od 6. miesiąca życia – pęczek włoszczyzny, – szklanka świeżego lub mrożonego groszku, – płaska łyżka mąki pszennej, – pół pojemniczka śmietany 12%, – liść laurowy, ziele angielskie. Przygotuj ok. 1 litra wywaru z włoszczyzny. Ugotuj do miękkości groszek w niewielkiej ilości wody. Zmiksuj go lub przetrzyj przez sito. Przetarty groszek połącz z gotowym wywarem, dodaj przyprawy i gotuj 3 minuty. Utrzyj mąkę ze śmietaną tak by nie było grudek, połącz z zupą i zagotuj. 3. Barszcz z zakwasem ogórkowym dla dzieci można podawać od 6. miesiąca – pół pęczka włoszczyzny, – 2 buraki, – 1 szklanka soku z kwaszonych ogórków, – 3 łyżki śmietany (18% tłuszczu), – 1 łyżka mąki pszennej, – sól, cukier, pieprz, liść laurowy, natka pietruszki. Warzywa obierz i opłucz. Ugotuj wywar z włoszczyzny, dodaj pokrojone w plastry buraki i liść laurowy. Całość ugotuj, przecedź (ugotowane warzywa wykorzystaj do sałatki jarzynowej np. z dodatkiem fasolki, oliwy z oliwek i cytryny). Do ugotowanego i przecedzonego wywaru dodaj sok z kwaszonych ogórków oraz śmietanę wymieszaną z mąką. Zagotuj, dopraw do smaku przyprawami (uwaga na sól, już sok z ogórków jest słony!), posyp posiekaną natką pietruszki. Zupę możesz podawać z ziemniakami. 4. Zupa malinowa z grzankami dla dzieci można podawać od 8. miesiąca – 300 g malin, – 1 l wody, – 2 łyżki cukru, – 2 łyżeczki mąki ziemniaczanej, – cynamon, – kilka krążków białej bułki, – masło, – cukier puder, – 1/8 l śmietany. Owoce opłucz, zalej gorącą wodą, zagotuj z cynamonem i cukrem. Podpraw zawiesiną z mąki ziemniaczanej i wody, jeszcze raz zagotuj, odstaw do ostygnięcia. Krążki bułki posmaruj masłem, zapiecz w piekarniku, a następnie posyp cukrem pudrem i cynamonem. Zupę podawaj schłodzoną, z grzankami i śmietaną. 5. Zupa serowa kartoflanka dla dzieci można podawać od 8. miesiąca – 3 duże ziemniaki, – 2 trójkąciki serka topionego bez dodatków, – 500 ml bulionu drobiowego, – 1/2 ząbka czosnku, – 2 łyżki oleju, – sól, – pieprz, – zielona pietruszka. Ziemniaki umyj, obierz i pokrój w drobną kostkę. Czosnek obierz i posiekaj. W garnku rozgrzej olej i przez 5 minut podsmażaj ziemniaki, często mieszając, aby nie przywarły do dna.Pod koniec smażenia dodaj czosnek. Ziemniaki zalej bulionem i gotuj pod przykryciem, aż będą miękkie. Ser pokrój na małe kawałki i wymieszaj w oddzielnym naczyniu z kilkoma łyżkami gorącego bulionu, a następnie przelej wszystko do garnka z zupą. Gotuj na małym ogniu jeszcze 5 minut. Dopraw do smaku solą i pieprzem. Zupę podaj posypaną zieloną pietruszką. Czytaj też: Postaw na kasze