Jadłospis 9-miesięcznego dziecka: przykładowe menu i dieta 9-miesięcznego niemowlaka
Jadłospis 9-miesięcznego dziecka staje się coraz bardziej urozmaicony. Niemowlę w 9. miesiącu chętniej je nowe dania. Widać też, które zupki, dania warzywne i desery lubi. Proponuj dziecku nowe menu, by przyzwyczajało się do smaku różnych potraw. Żywienie 9-miesięcznego dziecka to także nauka samodzielności.
Jadłospis 9-miesięcznego dziecka zawiera wiele nowych dań. Dziecko je coraz więcej, potrawy powinny być już mniej rozdrobnione. Poniżej znajdziesz przykładowy jadłospis dla 9-miesięcznego niemowlaka do druku i dowiesz się, jak rozszerzać dietę dziecka w tym wieku. Jadłospis 9-miesięcznego dziecka: mleko nadal ważne Żywienie dziecka w 9. miesiącu powinno nadal przebiegać zgodnie z aktualnym schematem żywienia niemowląt. Jeśli karmisz piersią, proponuj niemowlakowi ssanie jeszcze co najmniej 3 razy dziennie. Gdy dobrze ssie, te porcje zaspokajają jego zapotrzebowanie na pokarmy mleczne i nie musisz mu już dodatkowo podawać mleka dla niemowląt. Jeżeli jednak czujesz, że dziecko ssie rzadko i niezbyt chętnie, do niektórych potraw możesz dodawać mleko modyfikowane (poradź się lekarza). W przypadku alergika skontaktuj się z lekarzem, by ustalić, czy dziecko powinno dodatkowo pić którąś z mieszanek mlekozastępczych. Dziecku odżywianemu sztucznie na śniadanie i kolację zaproponuj kaszkę na mleku modyfikowanym z dodatkiem owoców lub lane kluski na mleku, a na podwieczorek np. kisiel mleczny z jajkiem na mleku następnym. Dieta 9-miesięcznego dziecka: na obiad zupka jarzynowa z mięsem Niezależnie od tego, czy maluszek jest karmiony piersią, czy mlekiem modyfikowanym, na obiad podaj mu zupę jarzynową lub papkę warzywną z dodatkiem mięsa (około 15 g). Może to być kurczak, indyk, królik, cielęcina lub wołowina, a raz w tygodniu także chuda wieprzowina. Zupę możesz przygotować razem z mięsem, nie ma potrzeby osobnego gotowania go. Mięso 1-2 razy w tygodniu zastąp rybą. Pamiętaj również o podawaniu jajka 3-4 razy w tygodniu – to ważny element rozszerzania diety niemowlaka. Menu 9-miesięcznego dziecka: owoce Owoce nie zawierają wielu kalorii, są za to bardzo dobrym źródłem witamin, zwłaszcza C, dlatego powinny znaleźć się w codziennym jadłospisie dziecka. Możesz je dodawać do kaszek, kleików, budyniów lub podawać osobno. Podawaj dziecku różne owoce, najlepiej, by pochodziły z naszej strefy klimatycznej, choć każdy owoc jest dozwolony. Uwaga! Dziecku przed ukończeniem 1. roku życia nie podawaj soków, nawet przecierowych. Eksperci zalecają, by wprowadzić je dopiero po 12. miesiącu, w ilości nieprzekraczającej 120 ml dziennie. 9-miesięczne niemowlę może za to pić niskozmineralizowaną wodę. Żywienie 9-miesięcznego dziecka: czas na samodzielność 9-miesięczne dziecko jest już na tyle sprawne fizycznie, że warto, by próbowało jeść samo. Posadź je w krzesełku do karmienia przy stole i daj do ręki łyżeczkę. Na pewno chętnie skorzysta z okazji i spróbuje jeść. Oczywiście musisz je dokarmiać drugą łyżeczką, gdyż samo będzie jadło jeszcze bardzo wolno i zupka czy kaszka szybko wystygną, ale za to rozszerzanie diety będzie większą przyjemnością dla dziecka. W tym okresie dziecko jest zainteresowane światem i wszystkim, co je otacza. Samodzielne jedzenie traktuje trochę jak zabawę, dlatego robi to bardzo chętnie. Nie zamartwiaj się, że przy tym ubrudzi siebie, stolik i krzesełko. Ważne! Jeśli będziesz przesadnie dbała o czystość i wyręczała malucha przy karmieniu (bo przecież on tego jeszcze nie potrafi), potem gdy zacznie chodzić, będzie go już znacznie trudniej zainteresować jedzeniem. Dlatego uzbrój się w cierpliwość, załóż śliniak, na stół połóż ceratę lub łatwy do czyszczenia obrus i daj szansę na samodzielność. View Burdaffi on the source website Do diety 9-miesięcznego dziecka stopniowo wprowadzaj: nowe warzywa i owoce, nowe gatunki chudego mięsa, nowe gatunki ryb. Kliknij w obrazek i wydrukuj jadłospis dla 9-miesięcznego niemowlaka: Zobacz też: Śniadanie dla niemowlaka – przepisy dla dzieci w różnym wieku Przekąski dla niemowlaka – zasady i przepisy Jadłospis dla 10-miesięcznego dziecka Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Sprawdź, czy twoje dziecko dobrze się rozwija - check lista do druku
W pierwszym roku życia dziecko nie tylko rośnie niezwykle szybko, ale równie prędko zdobywa nowe umiejętności. Zastanawiasz się, czy twój maluszek w odpowiednim tempie się rozwija? Dzięki naszej check liście możesz to sprawdzić.
Nie ma chyba mamy, która w jakimś momencie nie zaczęłaby się martwić, czy jej dziecko rozwija się prawidłowo. Za późno zaczęło przekręcać się na brzuszek? Za wcześnie usiadło? Jeszcze nie mówi? Już samo wstało? Takie obawy dotyczą większości rodziców. Każde dziecko rozwija się w swoim tempie Nie ma jednak sztywnych norm, według których dzieci powinny się rozwijać, bo każde może to robić w swoim własnym tempie. Jednak niektóre umiejętności maluchy powinny osiągnąć w pewnym określonym przedziale czasowym - choć zdobywanie danej umiejętności może dziecku zająć nawet trzy miesiące i wciąż wszystko będzie w porządku. Tylko znaczne opóźnienia w rozwoju mogą ewentualnie budzić niepokój, ale zawsze wtedy warto skontaktować się z pediatrą, by ocenił, czy rzeczywiście jest się czym martwić. Zobacz też: Kalendarz rozwoju niemowlaka Co to są kamienie milowe? Rozwój niemowlęcia można oceniać na podstawie osiągania przez nie konkretnych umiejętności, tzw. kamieni milowych. Dotyczą one czterech dziedzin rozwoju: poznawczego motorycznego komunikacyjnego umiejętności społecznych Każda dziedzina to określone umiejętności. Rozwój poznawczy dotyczy przetwarzania informacji i poznawania świata, rozpoznawania osób i przedmiotów oraz rozwiązywania problemów. Rozwój motoryczny oznacza, że dziecko osiąga pewne umiejętności ruchowe, np. raczkowanie, obroty, chodzenie lub rysowanie. Komunikacja obejmuje takie funkcje, jak wykonywanie gestów, gaworzenie i mówienie, a rozwój społeczny – czynności typu uśmiechanie się, naśladowanie, dzielenie się i rozpoznawanie emocji. Jeśli dziecko osiąga kolejne kamienie milowe, to znak, że rozwija się prawidłowo. Ale nawet jeśli ich nie osiąga, nie znaczy to, że już na pewno coś jest źle. Warto po prostu wtedy sprawdzić rozwój dziecka, kontaktując się ze specjalistą, zawsze zaczynając od pediatry. Zobacz też: Skoki rozwojowe w 1. roku życia - poznaj je! Wydrukuj swoją check listę i zaznacz, co umie twoje dziecko. Jeśli coś cię niepokoi, poradź się swojego lekarza.
Jak rozszerzać dietę niemowlaka? Aktualne zalecenia i jadłospisy na każdy miesiąc
Rozszerzanie diety to ważny moment w życiu niemowlęcia. Co podać na początek: zupę czy kaszkę, warzywa czy owoce, co zrobić, gdy dziecko zaciska buzię i nie chce jeść? Jak ułożyć codziennie jadłospis dla niemowlęcia – radzą nasi eksperci z Centrum Zdrowia Dziecka: prof. Piotr Socha i dr inż. Anna Stolarczyk oraz dr inż. Anna Harton z SGGW w Warszawie.
Nowe zasady żywienia niemowląt są rewolucją. Ich główną zasadą jest: rodzic decyduje, co dziecko je, dziecko decyduje, ile zjada. Rodzice muszą więc wiedzieć, co może się znaleźć w diecie niemowlęcia, dziecko decyduje zaś, czy chce zjeść łyżeczkę nowego dania czy całą porcję. Teraz możesz nauczyć dziecko jeść warzywa, owoce, chude mięso, ryby, nabiał. Ważne, by nie przyzwyczajać niemowlęcia do jedzenia słodyczy i nadmiaru tłuszczów. Od tego, co teraz je, zależy, czy będzie zdrowe nie tylko w okresie niemowlęcym, ale też za 20, 30, 50, 80 lat. Dzieci urodzone w 2014, 2015 roku i później mają dużą szansę żyć 100 lat (a nawet dłużej!). Czy tak się stanie, zależy w dużej mierze od tego, co będą jeść. Dlatego ucz dziecko jedzenia tego, co zdrowe.
Kiedy dziecko wstanie? Sprawdź, jak pomóc niemowlęciu
Na ten moment czekają wszyscy rodzice – maluch wstał o własnych siłach! I zrobił swój pierwszy kroczek! A jak powinna wyglądać droga do sukcesu?
To nie jest tak, że dziecko któregoś dnia wstanie i zacznie chodzić. Zanim to zrobi, czeka go wiele ćwiczeń. Bo samodzielne przemieszczanie się to dla malutkiego człowieka przygoda! Jednak nim do ciebie przyjdzie na własnych nóżkach, zaliczy kilka innych bardzo ważnych etapów rozwoju. Niemowlę pełza Zwykle na początku 7. miesiąca życia niemowlęciu udaje się sztuka, która wprawia je w zachwyt – zaczyna samodzielnie poruszać się do przodu! Odkrywa tę umiejętność, leżąc na brzuszku, gdy niedaleko zobaczy coś intrygującego. Najpierw wyciąga w tym kierunku rączkę, a jeśli nie dosięgnie, próbuje podpełznąć. Przesuwa na przemian rączki do przodu i pełza (ale nóżki mu w tym nie pomagają). To trudne zadanie często dziecku wychodzi na opak – zamiast iść do przodu, kręci się w kółko. Ale robi to wytrwale, więc w końcu udaje mu się ruszyć do przodu! Jeśli metr od niemowlaka będziesz kłaść zabawki, ćwiczenie pełzania stanie się jego hobby. Niedługo potem dziecko zdobywa nową umiejętność: z pozycji leżącej na brzuszku udaje mu się uklęknąć i podeprzeć z przodu rączkami. NASZA RADA Gdy dziecko klęczy, podawaj mu kolorową piłeczkę – zaciekawiony wyciągnie po nią rączkę i przez chwilę, klęcząc, będzie się opierać na jednej ręce. Podawaj mu zabawki tak, by musiało wyciągać po nie raz rękę prawą, raz lewą. Nauczy się utrzymywać równowagę. Pierwszy obrót z brzuszka na plecy - sprawdź, kiedy to nastąpi! Niemowlę się czołga Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Kalendarz rozwoju niemowlaka Czytaj więcej Najczęściej w 8. miesiącu życia dziecko potrafi już samodzielnie siadać (z klęku) i bawić się w takiej pozycji. Gdy niedaleko zobaczy np. grającą zabawkę, spróbuje do niej dotrzeć – oczywiście na brzuszku. Nie pełza już jednak jak foka; jego ruchy przypominają czołganie: porusza na przemian rękami i nóżkami. Czołganie się jest jednak dość uciążliwe, więc dziecko ucieszy się, gdy odkryje prostszy sposób poruszania. Pewnego dnia oprze się na rączkach i kolankach, a brzuszek podniesie do góry... To początek raczkowania. Wkrótce dziecko nabierze w nim dużej wprawy! NASZA RADA Baw się często z dzieckiem w berka na czworakach – to świetne ćwiczenie wyrabiające siłę i sprawność. Pierwsze próby wstawania Niemowlak zaczął raczkować? Na niewysokiej szafeczce połóż jego ukochaną zabawkę (tak, by była widoczna). Wkrótce zbliży się do niej na czworakach, a potem, podtrzymując się np. twojej nogi – sam stanie na nóżki! Świat widziany z takiej wysokości i możliwość sięgnięcia po przedmioty, które były poza zasięgiem rąk – co za perspektywy! Od tej pory dziecko coraz częściej będzie stawać na własnych nóżkach. NASZA RADA Gdy dziecko stoi, połóż niedaleko na stoliku zabawkę. Najpierw „doraczkuje” do stolika i wstanie. Za którymś jednak razem spróbuje dotrzeć do zabawki, przytrzymując się mebli. Dziecko zacznie chodzić! Będzie to robić bokiem, dostawiając jedną nóżkę do drugiej. Czy pomagać dziecku w nauce chodzenia - tłumaczy nasz ekspert: View Ediplayer on the source website
Od urodzin do pierwszych kroków - rozwój ruchowy dziecka
Prawidłowy rozwój ruchowy jest bardzo ważny w całym procesie dojrzewania dziecka. Motoryka wzmacnia mięśnie, reguluje ich napięcie i siłę oraz wpływa na kształtowanie się organizmu w różnych fazach rozwojowych.
Harmonijny rozwój ruchowy dziecka jest dla każdego rodzica priorytetową sprawą. Jakiekolwiek zaburzenia w tej dziedzinie powinny być jak najszybciej wychwytywane i leczone. U noworodka motoryka to nieskoordynowane ruchy ciała, najczęściej w reakcji na dźwięk. Niemowlę potrafi już zwracać głowę w stronę dobiegających odgłosów, uczy się także ruchów cyklicznych jak przy potrząsaniu grzechotką, a później trójfazowych – przy sięganiu i chwytaniu. I chociaż u każdego dziecka rozwój psychofizyczny przebiega indywidualnie, to jednak są pewne przedziały wiekowe, w których maluch powinien nabyć nowe umiejętności w zakresie ruchu. Rozwój ruchowy dziecka I tak: w 3. miesiącu dziecko uniesione do pionu, prosto trzyma główkę i potrafi przewrócić się w pozycji leżącej z pleców na bok. Około 6. miesiąca posadzone lub podciągnięte siedzi, obraca się też z brzucha na plecy i odwrotnie. W 8. miesiącu umie już samo usiąść i zaczyna pełzać. W 10–11. miesiącu maluch samodzielnie stoi oraz raczkuje. W pierwszym roku życia dziecko zaczyna chodzić. Dokładniej wygląda to tak: Do 6 tygodnia w pozycji leżącej na plecach obrót głowy z policzka na policzek odbywa się wraz z chaotycznymi ruchami rączek i nóżek. Można zaobserwować gwałtowny wyrzut rączek i nóg z objawami niepokoju, które powodują zmiana położenia ciała lub zadziałanie silniejszego bodźca słuchowego, dotykowego czy świetlnego (to tzw. odruch Moro). U noworodka występuje też prymitywne kopanie, kiedy dziecko jedną nóżkę zgina w kierunku brzucha we wszystkich stawach, a drugą w tym samym czasie prostuje. Leżąc na brzuchu noworodek opiera ciało na jednym policzku, nadgarstkach, mostku i zgiętych kolanach. Łokcie ma cofnięte do tyłu, a miednicę uniesioną nad podłożem. Już teraz maluch próbuje unosić główkę i obrócić ją na drugi policzek. Od 6 tygodnia do 3 miesiąca w pozycji leżącej na plecach maluch koncentruje wzrok na twarzy, która się nad nim pochyla oraz na zabawce w zasięgu jego widzenia. Potrafi przez kilka sekund utrzymywać głowę prosto w linii kręgosłupa. Leżąc na brzuszku niemowlę unosi główkę, podpierając się na przedramionach. W okresie 4 – 5 miesiąca dziecko leżąc na plecach, potrafi włożyć złożone rączki do buzi. Chwyta przedmiot podawany z boku, unosząc zgięte nogi w kierunku brzucha (stopy łączą się stroną podeszwową ze sobą). Obraca się także na bok w jedną i w drugą stronę. Po upływie piątego miesiąca życia maluch umie wziąć zabawkę podawaną mu w linii środkowej ciała oraz spontanicznie kieruje rączki w kierunku kolan. W pozycji leżącej na brzuchu, aby wyciągnąć dłoń po zabawkę, przenosi ciężar ciała na drugi łokieć i podpiera się na przeciwległym kolanie. Przy końcu piątego miesiąca dziecko potrafi już na chwilę, podpierając się na rączkach, oderwać brzuszek od podłoża. Trwa to jednak krótko, a ruch taki nazywany jest pływaniem. W 6 miesiącu niemowlę obraca się z pleców na brzuch w obie strony oraz z brzucha na plecy. Potrafi zatrzymać się na boku, podpierając się na przedramieniu (jest to tzw. siad boczny) oraz podpierając się na wyprostowanej ręce podnosi się do siadu na jednym pośladku (siad skośny). Maluch uczy się chwytać drobne przedmioty wyprostowanym kciukiem i drugim palcem. Przybiera też pozycję foki, podciągając się raz na jednym, raz na drugim łokciu i pokonując w ten sposób krótki odcinek. W połowie 8 miesiąca maluch leżący na plecach chwyta własne stopy i wkłada je do buzi. W okolicach 9 miesiąca dziecko zaczyna siadać, raczkować i wstawać. Są to jednak czynności jeszcze mocno ograniczone. Miesiąc później maluch zaczyna osiągać perfekcję w siedzeniu, wstawaniu i raczkowaniu. Siedzi na obydwu pośladkach, wstaje bez podciągania się na rękach (opiera się o ścianę lub meble), raczkuje, naprzemiennie wyrzucając rączki i nóżki. 11 i 12 miesiąc to czas nauki samodzielnego chodzenia. Początkowo odbywa się to w sposób, że dziecko ustawione jest twarzą do ściany i opierając się o nią dwiema rączkami, próbuje chodzić bokiem. Dopiero później, mając po boku ścianę, trzyma się jej jedną ręką i idzie do przodu. [CMS_PAGE_BREAK] Kiedy maluch kończy roczek, zaczyna chodzić bez podparcia. Robi to jeszcze tylko w linii prostej, nie potrafiąc zmienić kierunku ani swobodnie się zatrzymać. Są to małe kroczki od jednego mebla do drugiego. Powyżej 13 miesiąca dziecko umie już zatrzymać się, zmienić kierunek, iść szybciej lub wolniej. Wstaje samo, bez podpórek. Specjaliści radzą, abyśmy nie rozpaczali, jeśli maluch trochę później niż w podawanych okresach czasowych zacznie siadać, wstawać czy chodzić. Ważne jest jednak, aby różnice te nie przekraczały miesiąca, dwóch. To, co powinno nas zaniepokoić: kiedy dziecko leżąc na plecach odgina główkę do tyłu, wyraźnie skręca ją tylko w jedną stronę, pręży nóżki, sztywno układa ramiona, przyciskając je do podłoża, nie wodzi wzrokiem za zabawką (po drugim miesiącu życia). W pozycji leżącej na brzuchu sygnałami alarmowymi są: nieunoszenie główki (po szóstym tygodniu życia), unoszenie główki poprzez odginanie całego tułowia albo bez podparcia na rękach, skręcanie rączek do wewnątrz, prężenie i krzyżowanie nóżek (pozycja „żabki”). Chcę chodzić! Potrzeba ruchu u małego dziecka jest niesamowita. Dzieci uwielbiają wszystkie nowe doświadczenia, począwszy od siadania i raczkowania, na chodzeniu i bieganiu kończąc. Dopingujmy je do pokonywania kolejnych stopni trudności w zakresie motoryki. Nie trzeba czekać, aż maluszek wstanie, aby uczynić mu okazję ruchu. Można robić to już w okresie niemowlęcym. Układajmy go na brzuszku – dzięki temu dziecko uczy się dźwigać ciało, odpychać od podłoża i utrzymywać równowagę. Nosząc je na rękach, kołyszmy w prawo i w lewo. Ćwiczmy z maluszkiem, kiedy leży na plecach, gimnastykując jego rączki i nóżki: dotykamy po przekątnej rączkę i nóżkę, a potem jednocześnie lewą rączkę i prawą nóżkę. Ćwiczenie to jest pomocne w rozwoju półkul mózgowych. Kiedy maluch raczkuje, musimy zapewnić mu maksimum bezpieczeństwa, nie ograniczając zarazem swobody jego ruchów. Dzieci w tym okresie są najbardziej ciekawego nowego świata, który otwiera się przed nimi, gdy mogą już samodzielnie przemierzać drogę. Nic w tym dziwnego, że wszystko chcą zbadać: nie tylko obejrzeć, ale powąchać i posmakować. Zapewnijmy im więc dostęp do bezpiecznych przedmiotów, usuwając z zasięgu wzroku wszystkie te, których dogłębna analiza może doprowadzić do tragedii. Aby zrozumieć, co jest dla dziecka niebezpieczne, najlepiej zniżyć się do jego poziomu – i to dosłownie. Połóżmy się na podłodze i poobserwujmy świat z pozycji raczkującego malucha. To, co z wysokości 1,5 – 2 metrów wydawało się niegroźne, z pozycji kilkunastu centymetrów może stanowić poważne niebezpieczeństwo. Nie ma wyjścia i wychowując małego człowieczka, trzeba przemeblować dom. Zabezpieczmy zatem w pierwszej kolejności gniazdka elektryczne oraz kanty mebli (są na nie specjalne osłonki), zrezygnujmy z serwet i obrusów, które wystają poza krawędź stołu (dzieci uwielbiają pociągać za zwisające materiały). Zadbajmy także o czystość podłogi, po której na czworakach będzie się poruszał maluch. Pousuwajmy małe przedmioty, załóżmy blokadę na schody, szafy, szuflady. Koniecznie pozbądźmy się foliowych toreb – jeśli maluch je założy na głowę (a dzieci lubią wszystko, co szeleści), może szybko się udusić. Jeśli w domu jest zwierzak – pilnujmy, aby jego miska na czas raczkowania dziecka znalazła się wyżej od podłogi. Nie do rzadkości należą bowiem przypadki, gdy raczkujące niemowlęta zjadają pokarm psa czy kota. Dopilnujmy, aby stworzyć dziecku bezpieczną przestrzeń do zwiedzania świata, zaczynając od mieszkania, gdzie maluch zawsze stawia swoje pierwsze kroki. Warto dać dziecku możliwość samodzielnego poruszania się, nie asekurując go bez przerwy „na wszelki wypadek”, ale mając baczne oko na jego wędrówki. Najlepiej towarzyszyć mu w tych pierwszych ruchowych czynnościach, będąc na tyle blisko, aby w razie zagrożenia móc szybko pomóc, ale i na tyle daleko, aby maluch mógł na własnej skórze poczuć tę jedną z najwspanialszych możliwości odkrywania świata na dwóch nogach.
Etapy rozwoju dziecka - 7 kroków milowych
Dzieci rozwijają się bardzo szybko. Niemal codziennie mają się czym pochwalić. Niektóre ich osiągnięcia są jednak ważniejsze niż inne, bo oznaczają początek czegoś nowego.
Pierwszy rok życia dziecka to czas niezwykle intensywnych i szybkich zmian w jego jeśli to miał być myślnik, to należy napisać "organizmie — niemowlak".---#---Pierwszy rok życia dziecka to czas niezwykle intensywnych i szybkich zmian w jego organizmie - niemowlak rozwija się fizycznie, psychicznie i umysłowo.---#---organizmie-niemowlak#organizmie — niemowlak---#---organizmie - niemowlak">organizmie - niemowlak rozwija się fizycznie, psychicznie i umysłowo. Zmienia się z bezbronnego noworodka, całkowicie zależnego od mamy w samodzielne dziecko wypowiadające pierwsze sylaby, a następnie słowa, siedzące, raczkujące i próbujace stawiać nieśmiałe kroki. Zobacz ten niezwykły 12-miesięczny proces stawania się dziecka samodzielnym małym człowiekiem. Wodzenie wzrokiem Już niemal od narodzin dziecko potrafi uważnie na coś patrzeć – specjaliści nazywają to fiksowaniem wzroku na przedmiocie. Jak dziecko to osiąga? Gdy dziecko skończy miesiąc, zaczyna robić coś więcej: wodzi oczami za poruszającym się przedmiotem, potem za osobami itd. Interesuje go balonik albo zabawka z karuzeli. Teraz już może patrzeć na te przedmioty nie tylko wtedy, gdy przypadkiem znajdą się w polu jego widzenia. Jest w stanie śledzić wzrokiem ich trasę (o ile nie poruszają się zbyt szybko). To ogromny krok naprzód, bo może już świadomie kierować swoim wzrokiem – oczy zaczynają „słuchać” rozkazów wydawanych przez mózg. Jak pomóc? Noworodki i małe niemowlęta nie widzą zbyt wyraźnie (wzrok wyostrza się stopniowo), dlatego łatwiej im śledzić przedmioty w „konkretnych”, nasyconych barwach. Dlatego: nie kupuj różowych czy błękitnych zabawek, pastele są dla malca za mało wyraziste; pokazuj przedmioty w nasyconych barwach - czerwienie, zielenie, granat; niemowlaki lubią duże, wyraźne wzory, np. czarno-białe pasy. Sprawdź, kiedy i co widzi noworodek. Uwaga! Jeśli dziecko nie wodzi wzrokiem do 3.-4. miesiąca, trzeba wyjaśnić, co się za tym kryje. Zwróć uwagę, czy koncentruje wzrok na twojej twarzy, gdy się nad nim pochylasz, czy próbuje podążać za nią wzrokiem. Jeśli nie, warto odwiedzić okulistę i neurologa. Pierwszy uśmiech dziecka Ten prawdziwy i świadomy uśmiech pojawia się, gdy dziecko ma mniej więcej od 6 do 8 tygodni życia. Zaczyna się z tobą komunikować. Jak dziecko to osiąga? To ważne wydarzenie, bo choć niemowlę uśmiecha się od pierwszych dni życia, na początku robi to jakby niechcący, mimowolnie, np. przez sen albo podczas siusiania (to tzw. uśmiech anielski). Teraz jest zupełnie inaczej – dziecko uśmiecha się świadomie, w odpowiedzi na twój uśmiech. To bardzo skuteczny sposób porozumiewania się. Skuteczniejszy niż płacz dziecka, bo widok uśmiechającego się bobaska jest w stanie roztopić serce nawet najbardziej zmęczonej i niewyspanej mamy. Jak pomóc? Chcesz często widzieć bezzębne dziąsła i błyszczące oczy? Oto kilka sposobów na uśmiech malucha: jak najczęściej uśmiechaj się do dziecka i zawsze odpowiadaj uśmiechem na jego uśmiech; pochylaj się nad niemowlakiem, patrz mu w oczy, mów do niego; naśladuj jego miny i nie bój się przesadnej mimiki – maluchy to uwielbiają; gdy ziewa, ziewaj razem z nim, tak jak on marszcz nos, cmokaj, rób zdziwioną minę; śmiej się od ucha do ucha i rozśmieszaj maluszka na różne sposoby (np. powtarzaniem jakiegoś słowa). Już niedługo (w wieku 4-5 miesięcy) twoje dziecko będzie cieszyć się całym ciałem: piszczeć, machać rączkami, śmiać się w głos. Zobacz, kiedy pojawia się u dziecka gaworzenie Uwaga! Jeśli malec nie uśmiecha się do 4. miesiąca życia, trzeba sprawdzić, co się dzieje. Może źle się czuje, jest osłabiony, może też mieć kłopoty ze wzrokiem lub słuchem. Przy najbliższej wizycie powiedz o tym pediatrze. [CMS_PAGE_BREAK] Wyciąganie rączek Mniej więcej w 4 miesiącu życia dziecko zaczyna wyciągać rączki w kierunku zabawek. Wkrótce odkryje, że jego maleńkie dłonie mają moc sprawczą, mogą chwytać, przewracać lub ściskać rozmaite rzeczy znalezione w okolicy. Jak dziecko to osiąga? Któregoś dnia – pac! – udaje mu się jednej z nich dotknąć. To wielki krok naprzód: dziecko po raz pierwszy świadomie pokierowało ręką, wyekspediowało ją pod kontrolą wzroku w konkretnym kierunku i celu. A jeszcze niedawno w ogóle nie zdawało sobie sprawy z tego, że ma rączki! Możesz powiedzieć: „Zaraz, jak to? Przecież już noworodek wkłada palce do buzi!”. To prawda, rączkom zdarzało się już „zawędrować” do buzi, ale działo się to przypadkiem, a nie dlatego, że dziecko tego chciało. Teraz jest inaczej: ręce (podobnie jak wcześniej oczy, głowa i szyja) zaczęły malca „słuchać” i utworzyły zgrany zespół z oczami (trzeba dobrze widzieć i prawidłowo zlokalizować zabawkę, żeby w nią trafić). Od tej chwili malec z dnia na dzień coraz lepiej panuje nad rękami: bawi się nimi, ogląda je, łączy itd. Mając około 6 miesięcy życia, precyzyjnie chwyta zabawki, wkłada je do buzi, przekłada z rączki do rączki. Około 7.-8. miesiąca życia potrafi już chwytać dwa przedmioty równocześnie (każdy inną rączką) i obracać zabawkę w rękach, a w 9. – zaczyna bawić się w wypuszczanie przedmiotu z rączki. Pod koniec 1. roku życia umie podnieść coś małego, np. rodzynek, za pomocą kciuka i wyprostowanego palca wskazującego. Możliwość kontrolowania ruchów rąk jest ważna także dla rozwoju osobowości dziecka. Dziecko ma poczucie, że coś może: „To JA sprawiłem, że zabawka się buja albo wydaje dźwięk”. Jak pomóc? Zachęcaj dziecko do zabaw rączkami: pokaż maluchowi jego rączki – dotykaj paluszków, baw się w „Sroczka kaszkę warzyła”; pokaż, jak się robi „Kosi, kosi łapki; wkładaj mu do rączki grzechotkę, a gdy już potrafi ją utrzymać, podawaj ją tak, by sam mógł ją chwycić; pozwalaj dotykać różnych rzeczy (twojej twarzy, ubrania, sierści psa, posmarowanej oliwką skóry, twojej mokrej dłoni); z czasem nie zabraniaj mu także jeść rękami, bawić się łyżeczką, gnieść i drzeć cienki papier, rzucać przedmiotami (to bardzo ważna umiejętność, maluch ćwiczy wypuszczanie zabawki z rączki); dostarcz mu różnych „pomocy naukowych”; nNajlepiej, gdy zabawki różnią się od siebie w dotyku – jedne są gładkie, inne miękkie i włochate. Uwaga! Jeśli dziecko po ukończeniu 5. miesiąca życia nie zauważa swoich rączek, ma wciąż zaciśnięte piąstki, nie próbuje trafiać w zabawki, wybierz się z nim do neurologa, żeby sprawdzić, czy wszystko jest w porządku. [CMS_PAGE_BREAK] Rozszerzanie diety niemowlaka Wprowadzenie do diety malca innych pokarmów niż mleko mamy lub mleko modyfikowane to prawdziwa rewolucja – dziecko poznaje zupełnie nowe smaki, próbuje tego, co jedzą dorośli: owoców, warzyw, kasz. Jak dziecko to osiąga? Każdy z tych pokarmów ma nieco inną konsystencję, temperaturę i dostarcza innych wrażeń kubkom smakowym. Dziecko uczy się całkiem nowego sposobu jedzenia: już nie ssie wyłącznie piersi, ale je sam rączkami, zlizuje owoce z łyżeczki itd. Co robić? Jeśli karmisz piersią, wstrzymaj się z rozszerzeniem diety do końca pierwszego półrocza, bo według zaleceń WHO (Światowej Organizacji Zdrowia) przez pierwsze 6 miesięcy niemowlę powinno pić wyłącznie mleko mamy. Wyjątkiem są kaszki zawierające gluten: zgodnie z najnowszymi zaleceniami podaje się je (dosłownie odrobinę!) już w 5. miesiącu, by chronić dziecko przed celiakią. Jeśli karmisz butelką, możesz zacząć wprowadzanie nowości już w 5. miesiącu. Uwaga! Nie wprowadzaj nowości hurtem. Rób to pojedynczo i uważnie obserwuj reakcje swojego małego smyka po każdym posiłku. Bóle brzuszka, zaparcia, wysypka, plamy na buzi mogą świadczyć o alergii. Samodzielne poruszanie się W 9. miesiącu życia dziecko zaczyna pełzać, a wkrótce potem – raczkować. To niesamowite wydarzenie: choć niemowlak poruszał się już wcześniej (obracał się z brzucha na plecy i odwrotnie, machał nóżkami, podpierał się), teraz może dostać się tam, gdzie chce! Jak dziecko to osiąga? Nie musi czekać, aż ktoś przyniesie mu zabawkę, może dostać się do niej o własnych siłach. Może także pójść sobie z jakiegoś miejsca, jeśli nie chce w nim być. To on decyduje! Przy okazji ćwiczy nie tylko mięśnie i koordynację, ale i mózg – ruch naprzemienny sprawia, że powstają nowe połączenia między półkulami mózgowymi. Samodzielne poruszanie się jest też ważne dla rozwoju osobowości: malec zaczyna rozumieć, że jest odrębną istotą, która sama może regulować dystans wobec innych ludzi, przedmiotów. Jak pomóc? Aby zachęcić dziecko do samodzielnego porusznia: nie trzymaj malucha w łóżeczku albo na leżaczku, pozwól mu się bawić na podłodze; nie wyręczaj go we wszystkim; daj mu szansę: może sam dotrze do przedmiotu, który go interesuje? przywołuj go do siebie i śmiej się radośnie, kiedy podejmie wyzwanie; gdy nabierze wprawy, możesz urozmaicić jego trasę przeszkodami, np. miękkimi, kolorowymi poduszkami. Uwaga! Niektóre dzieci nie pełzają i nie raczkują. Po prostu omijają ten etap rozwoju. Choć są teorie, że może to w przyszłości powodować pewne kłopoty (dysleksję), nie ma tu prostych zależności. A trudno jest zmusić do raczkowania dziecko, które ma już ochotę wstawać lub do perfekcji opanowało jeżdżenie na pupie i nie ma zamiaru rezygnować z tak znakomitego sposobu przemieszczania się po podłodze. [CMS_PAGE_BREAK] Gaworzenie Niemowlę gaworzyć zaczyna, gdy ma mniej więcej pół roku. Najpierw powtarza pojedyncze sylaby (np. „ma”), potem tworzy całe ciągi („ma-ma-ma”). Jak dziecko to osiąga? To wielki postęp w jego rozwoju, bo choć już wcześniej wydawało najrozmaitsze dźwięki (najpierw np. parskało, mlaskało, potem gruchało „aaa”, „eeee”, „errrh”, „ekhe”, testując w ten sposób możliwości swojej krtani, gardła, języka itd.), dopiero teraz zaczęło świadomie „rozmawiać”. Niemowlak nie rozumie jeszcze mowy, ale wie już, że te wszystkie dziwne odgłosy wydobywające się z ludzkich ust służą do komunikacji. Próbuje je powtarzać, bawi się nimi, zaczepia cię za ich pomocą. Wciąż jednak nie rozumie jeszcze, że słowa niosą jakąś treść. Pojmie to pod koniec 1. roku życia. To będzie kolejny wielki krok naprzód. Co robić? Jeżeli chcesz, by twoje dziecko szybko nauczyło się mówić: jak najczęściej z nim rozmawiaj; mów powoli, wyraźnie, ciepłym, serdecznym tonem; opowiadaj o prostych, zwyczajnych rzeczach; podczas przewijania go albo mycia lub nacierania oliwką możesz spokojnie opowiadać i tłumaczyć, co właśnie robisz; często powtarzaj te same słowa, np. mówiąc „Zobacz, jaki ładny piesek. Ten piesek jest naprawdę ładny. Piesek ma ładny ogonek”; mów poprawnie, bez zdrobnień i zniekształceń typu: „A telaz dzidzia dostanie mlećka” i zawsze reaguj na zaczepki maluszka. Uwaga! Jeśli dziecko nie gaworzy do 10. miesiąca życia, sprawdź dlaczego. Przede wszystkim ustal, czy malec dobrze słyszy. To bardzo ważne, bo nawet niewielkie uszkodzenie słuchu może zahamować rozwój mowy. Jeśli masz wątpliwości, powinien je rozstrzygnąć nie pediatra, tylko dysponujący specjalistycznym sprzętem audiolog. Pierwszy krok Czekamy na ten dzień z niecierpliwością – nic w tym dziwnego, to wielkie święto! Dla całej rodziny. Jak dziecko to osiąga? Malec pokonał grawitację, nauczył się kontrolować swoje ciało i utrzymywać je w pionie, a teraz dostał nagrodę: stał się samodzielny i może chodzić, dokąd chce, w dodatku nie na czworakach, ale – tak jak mama i tata – na własnych nogach. Pierwsze kroki są nieporadne i chwiejne, ale sytuacja zmienia się z dnia na dzień: dziecko radzi sobie coraz lepiej i wkrótce zaczyna biegać... Co robić? Nie popędzaj dziecka, nauka chodzenia to nie wyścigi. Malec powinien zacząć chodzić wtedy, gdy jego mięśnie i kości będą do tego przygotowane. Zapewnij mu swobodę ruchu i czuwaj nad jego bezpieczeństwem. Nie wsadzaj dziecka do chodzika, bo zamiast pomóc, możesz mu zaszkodzić: dziecko posadzone w chodziku nieprawidłowo obciąża kręgosłup, a jeśli ma kłopot z sięgnięciem stópkami do ziemi, wyrabia sobie nawyk chodzenia na palcach. Poza tym chodzik nie ćwiczy równowagi, a więc trudniej mu się będzie utrzymać na nogach. Uwaga! Dziecko nie musi zacząć chodzić przed pierwszymi urodzinami. Są dzieci, które stawiają pierwszy krok, mając półtora roku. Nie można jednak czekać w nieskończoność. Zgłoś się do lekarza, jeśli dziecko do 14. miesiąca życia nie potrafi stać i (podtrzymane) zrobić kroku. Konsultacja: dr hab. Agnieszka Maryniak, neuropsycholog, Centrum Zdrowia Dziecka.
Jak karmić dziecko w 9. miesiącu życia. 8 sprawdzonych rad
9. miesiąc życia dziecka to kolejny etap rozszerzania diety. Wciąż warto karmić piersią, ale można też już wprowadzić dziecku sporo nowych smaków. Czytaj, jakie zmiany w diecie 9-miesięcznego dziecka doradza nasz ekspert.
1. Nie rezygnuj z karmienia piersią Mimo że dziecko dostaje już wiele nowych pokarmów, w 9. miesiącu życia twoje mleko jest nadal bardzo ważnym składnikiem jego diety. Przystawiaj więc je do piersi tak często, jak będzie się tego domagać. Jeśli wróciłaś do pracy, pozwalaj maluchowi ssać rano i wieczorem, a także w nocy. 2. Dawaj dziecku coś do chrupania Dawaj mu do rączki chrupki kukurydziane, a potem inne smakołyki nadające się do gryzienia, np. obrane jabłko lub bezglutenowe biszkopty. Gryzienie i żucie stałych pokarmów wspomaga prawidłowe kształtowanie się zgryzu. 3. Pamiętaj, że w menu dziecka nie powinno zabraknąć mięsa Zawiera ono m. in. potrzebne mu żelazo. Czy wiesz, że wchłanianie żelaza ułatwia witamina C? Po posiłku warzywno-mięsnym podaj więc maluchowi kilka łyżeczek soku. Pamiętaj też, że ciemne mięso (wieprzowe i młoda wołowina) ma najwięcej dobrze przyswajalnego żelaza hemowego. 4. Co drugi dzień dodawaj do zupki całe żółtko To ważna zmiana. Możesz dodawać je także do kisielu mlecznego (rozmieszaj je najpierw w potrawie, potem razem z nią zagotuj). Żółtko jest źródłem prawie całkowicie przyswajalnego białka, potrzebnego organizmowi do budowy tkanek, żelaza, oraz cennej witaminy A. 5. Zapoznawaj dziecko z różnymi smakami Dziecko, którego menu jest bardzo monotonne, będzie mieć trudności z zaakceptowaniem nowych potraw. Jeśli jednego dnia podasz mu zupkę o łagodnym smaku, np. krupnik, następnego dnia przygotuj barszczyk zakwaszony odrobiną soku z cytryny. Czas też na nowe owoce, podawane w różnej postaci. Do przygotowania kisielku możesz użyć mrożonych śliwek, czarnych porzeczek, czy żurawin. 6. Pamiętaj, że nadmiar soku może szkodzić Sok zmniejsza apetyt, a nawet bywa przyczyną luźnych stolców. Nie podawaj go więcej niż 200 ml dziennie. Spragnionemu dziecku poza sokami podawaj ziołowe i owocowe herbatki. 7. Kup dziecku jego własną łyżeczkę Jeśli w czasie posiłku dasz ją dziecku do rączki, sprawisz mu wielką frajdę. Ale to nie wszystko! Im wcześniej zacznie jeść samodzielnie, tym lepszy będzie miał apetyt. Nie kupuj „udziwnionych”, powyginanych sztućców. W czasie karmienia dziecko powinno zgarniać pokarm z łyżeczki (nie powinnaś mu go wlewać do ust). To ważne, bo w ten sposób maluch ćwiczy mięśnie potrzebne podczas nauki mowy. 8. Nigdy nie zmuszaj dziecka do jedzenia To najlepszy sposób wychowania niejadka albo... dziecka, które będzie miał problemy z nadwagą! Nic się nie stanie, jeśli jednego dnia zje nieco mniej. DR HalinaA Weker, dietetyk z Instytutu Matki i Dziecka; Kieruje Zakładem Żywienia Dzieci w IMiD. Jest współautorką schematu żywienia niemowląt i poradników o karmieniu zdrowych i chorych maluchów. Zobacz: Przepisy na 9. miesiąc
Przepisy na dania dla dziecka - 9. miesiąc życia
Poznaj przepisy na zdrowe dania dla 9-miesięcznego dziecka. Podpowiadamy, jak szybko przygotować pyszne potrawy na dziecięce śniadanie, obiad i podwieczorek. Zobacz, co pysznego możesz ugotować swojemu maluchowi!
Śniadanie dla 9-miesięcznego dziecka: Kaszka z jabłkiem Składniki: 3 łyżeczki kaszki ryżowej, jabłko, łyżeczka oliwy z oliwek lub masła, ok. 90 g wody. Jabłko umyj, obierz, opłucz, zetrzyj na szklanej lub plastikowej tarce. Wodę zagotuj. Dodaj starte jabłko, kaszkę i masło. Wymieszaj, jeszcze raz zagotuj. Wartość odżywcza kaszki będzie wyższa, jeśli dodasz żółtko lub kawałek ugotowanego chudego mięsa, np. z kurczaka (10–15 g na porcję). Porcja dla dziecka = 150 g Obiad dla 9-miesięcznego dziecka: Krupniczek krakowski Składniki: 1/2 małej marchewki; 1/2 małego ziemniaka, łyżeczka pokrojonego pora, łyżeczka pokrojonego korzenia pietruszki, 2 płaskie łyżeczki drobnej kaszki krakowskiej, łyżeczka masła, 150 ml wody. Warzywa włóż do stalowego rondelka, zalej wodą i ugotuj prawie do miękkości. Następnie uzupełnij wodę i do gotującej się zupki wsyp, ciągle mieszając, kaszkę krakowską. Gotuj na małym ogniu 8–10 minut. Następnie, gdy kaszka będzie miękka, zestaw krupnik z ognia, dodaj masło i uzupełnij zupkę gorącą wodą. Porcja dla dziecka = ok. 200 ml. Podwieczorek dla 9-miesięcznego dziecka: Przysmak z gruszki i biszkopcik Składniki: dojrzała gruszka, 2 łyżeczki soku jabłkowego. Gruszkę umyj, obierz, usuń gniazdo nasienne. Pokrój na kawałki i przetrzyj przez sitko lub zmiksuj wraz z sokiem jabłkowym. Podawaj natychmiast, póki nie ściemnieje. Porcja dla dziecka = 2 łyżki musu. Biszkopcik Składniki: 5 żółtek, 120 g cukru, 90 g mąki kukurydzianej, 1/2 płaskiej łyżeczki proszku do pieczenia. Ubij na puch żółtka z cukrem, dodaj delikatnie przesianą mąkę kukurydzianą i proszek do pieczenia. Wymieszaj lekko składniki ciasta. Ciasto przełóż do niewielkiej formy wysmarowanej tłuszczem i wysypanej mąką kukurydzianą. Piecz około 20 minut w temperaturze 190°C. Porcja dla dziecka = mały kawałek Czytaj też: Przepisy na dania dla dziecka - 10. miesiąc życia