Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-07-23T07:16:06.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Wygląda jak niewinna zabawa, ale to jeden z pierwszych objawów ADHD. Zwróć uwagę na rączki dziecka
items: Już nigdy nie powiesz, że jest „niegrzeczne”. Ta krótka animacja pokazuje, jak wygląda świat oczami dziecka z ADHD
items: Jeden styl wychowania pomaga dzieciom z ADHD. Szkoda, że rodzice nie mają o tym pojęcia
items: Dzieci indygo: kim są? Jakie cechy się im przypisuje i jakie ryzyko z tym się wiąże?
items: Chłopiec, którego nikt nie przytulał: ma już 8 lat i wciąż szuka rodziny
items: "Na litość boską, daj jej ciastko, to się zamknie" – tego nie chce usłyszeć żadna matka!
items: Bóle głowy u dziecka to może być depresja. Powód? Wyścig szczurów już od przedszkola [WYWIAD]
items: Twoje dziecko ma autyzm? To może mieć związek z wiekiem ojca
items: ADHD u dzieci. Objawy, przyczyny, leczenie
items: Nasz raport o ADHD u dzieci: czy to nowa epidemia?
items: Ciemnogród: lekarze nie pytają o to kobiet, bo boją się... naruszenia ich intymności!
items: Rozmawiajmy o życiu, nie o piciu!
items: Jak wychowywać dziecko z ADHD?
items: 5 najlepszych quizów o zdrowiu
items: Czy tak objawia się ADHD? Test prawdę ci powie
items: Jak pomóc dziecku z ADHD?
items: Tak odróżnisz ADHD od złego zachowania!
items: ADHD - wzrost prawie o 24% w ciągu 1 dekady
items: Sposób na nadpobudliwość u dziecka? Zmiany w życiu rodziny!
items: Nadpobudliwe niemowlę to dorosły z ADHD?

Wygląda jak niewinna zabawa, ale to jeden z pierwszych objawów ADHD. Zwróć uwagę na rączki dziecka
type: item
date: 2026-07-23T07:15:38.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Rozwój dziecka
subject: Małe dziecko
subject: ADHD
subject: autyzm u dziecka
subject: rozwój dziecka
description: To, jak bawi się dziecko, może być czymś więcej niż tylko sposobem spędzania wolnego czasu. Specjaliści podkreślają, że pewne wzorce zabawy mogą – choć nie muszą – być jednymi z pierwszych sygnałów zaburzeń neurorozwojowych, takich jak ADHD czy autyzm. Warto je znać, ale równie ważne jest, by nie wyciągać pochopnych wniosków.
encoded: W mediach społecznościowych nie brakuje krótkich filmów, na których psychologowie, terapeuci i lekarze pokazują, na co rodzice mogą zwrócić uwagę podczas codziennych zabaw swoich dzieci. Jedno z nagrań, które zdobyło dużą popularność na Instagramie, porównuje sposób zabawy dziecka neurotypowego, dziecka z autyzmem oraz dziecka z ADHD. Należy jednak pamiętać, że jest to jedynie przykład pewnych charakterystycznych wzorców zachowania, a nie narzędzie do stawiania diagnozy. Jak bawią się dzieci neurotypowe, z autyzmem i z ADHD? Dziecko neurotypowe najczęściej wykorzystuje zabawki zgodnie z ich przeznaczeniem. Samochód jeździ po podłodze, figurki odgrywają role, a zabawa ma określony scenariusz. Maluch koncentruje się na jednej aktywności i rozwija ją przez dłuższą chwilę. Dziecko z autyzmem również może być bardzo skupione na zabawie, ale często wykorzystuje zabawki w inny sposób. Zamiast odgrywać nimi scenki, układa je w rzędach, segreguje według koloru lub wielkości albo koncentruje się na jednym elemencie. Przykładem może być wielokrotne obracanie kółka samochodziku zamiast jeżdżenia nim. Powtarzalność i skupienie na szczegółach to zachowania, które – jeśli występują razem z innymi objawami – mogą skłonić specjalistę do pogłębionej oceny rozwoju. Dziecko z ADHD z kolei zwykle bawi się zabawkami zgodnie z ich przeznaczeniem, ale znacznie trudniej jest mu utrzymać uwagę na jednej czynności. Szybko przechodzi od jednej zabawki do drugiej, zmienia aktywności i sprawia wrażenie, jakby wszystko interesowało je jednocześnie. Nie oznacza to jednak, że nie potrafi się bawić – raczej potrzebuje częstszych zmian i nowych bodźców. Eksperci przypominają, że pojedyncze zachowanie nigdy nie powinno być podstawą do stawiania diagnozy. Każde dziecko rozwija się we własnym tempie, a sposób zabawy może zależeć również od wieku, temperamentu, zmęczenia czy zainteresowań. Jeśli jednak rodzice zauważają kilka niepokojących sygnałów utrzymujących się przez dłuższy czas, warto porozmawiać …

dziecko-bawi-sie-klockami-ab254fa.jpg
width: 1600
height: 1200

Już nigdy nie powiesz, że jest „niegrzeczne”. Ta krótka animacja pokazuje, jak wygląda świat oczami dziecka z ADHD
type: item
date: 2026-07-20T10:15:35.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Rozwój dziecka
subject: Małe dziecko
subject: ADHD
subject: rozwój dziecka
description: Dzieci z ADHD często mają łatkę „niegrzecznych” – nie tylko wtedy, kiedy wszędzie ich pełno, ale również gdy... zapominają. Nie mogą się skupić. Zachowują się „inaczej”. „Dziwnie”. Warto poświęcić 4 minuty i zobaczyć tę krótką animację, by lepiej zrozumieć, co dzieje się w głowie tego „innego” dziecka.
encoded: Animacja „Falling Letters” (szwedzki tytuł: „Bokstavsbarn”) w reżyserii szwedzkiego animatora Erika Rosenlunda przedstawia jeden dzień z życia dziecka, które wykazuje wiele objawów ADHD. Chociaż w filmie nie pada żadna konkretna diagnoza głównego bohatera, to niezwykle trafny obraz emocjonalnej walki z trudnościami, której osoby z zaburzeniami neurorozwojowymi mogą doświadczać. Animacja: jak wygląda świat dziecka z ADHD? Chociaż ta 4-minutowa animacja powstała w 2014 roku i od ponad 10 lat można ją oglądać m.in. na YouTubie, wciąż pozostaje niezwykle aktualne. Nie tylko pokazuje, z czym mierzą się dzieciaki z ADHD: niemożność zrozumienia polecenia, przytłoczenie, nieumiejętność opanowania impulsów. To również pochwała dla jednej z cech dzieci z ADHD: kreatywności. Główny bohater animacji jest niezwykle twórczy – potrafi zamienić zwykłą kartkę papieru, nudny stołówkowy obiad czy nawet kwiaty rosnące przy drodze w małe dzieła sztuki. View oEmbed on the source website Jak wspierać dziecko z zaburzeniami neurorozwojowymi? Każde dziecko powinno wiedzieć, że chociaż ma przed sobą wiele wyzwań, posiada też mocne strony i talenty, nawet jeśli otoczenie ich nie zauważa lub wręcz je krytykuje. Warto o tym pamiętać szczególnie w trudniejszych dniach. Poruszająca jest także postawa ojca, który stara się otoczyć swoje dziecko opieką i wsparciem. To przypomnienie, że obecność dorosłego, który dostrzega w uczniu coś więcej niż jego trudności, może całkowicie odmienić jego życie. To również sygnał dla rodziców: dzieci z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej potrzebują mądrego przewodnika. Potrzebują wsparcia, bezpiecznych, nieoceniających ramion gotowych do pomocy. Bezwarunkowej miłości. Jak pomóc dziecku? Wprowadź stałą rutynę – przewidywalny plan dnia daje dziecku poczucie bezpieczeństwa i ułatwia organizację. Dziel zadania na małe etapy – jedno polecenie naraz jest łatwiejsze do wykonania niż długa lista obowiązków. Chwal wysiłek, nie tylko efekt – zauważaj starania, nawet jeś…

animacja-ADHD-22efa42.jpg
width: 1600
height: 1200

Jeden styl wychowania pomaga dzieciom z ADHD. Szkoda, że rodzice nie mają o tym pojęcia
type: item
date: 2026-07-16T13:15:50.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Wychowanie
subject: Małe dziecko
subject: ADHD
subject: wychowanie dziecka
description: Długie, prawie 20-letnie badanie opisane w „Research in Child and Adolescent Psychopathology”, śledziło losy dzieci od 4. miesiąca życia i wskazało, że u bardzo energicznych dzieci łagodniejsze objawy wiązały się z „dyrektywnym”, wspierającym stylem wychowania.
encoded: W prawie 20-letnim badaniu opublikowanym w czasopiśmie „Research in Child and Adolescent Psychopathology” naukowcy przyjrzeli się temu, jak temperament dziecka i styl wychowania mogą wiązać się z nasileniem objawów ADHD. Obserwacja zaczęła się, gdy dzieci miały 4 miesiące: oceniano ich reakcje na nowość, takie jak nowe dźwięki i obrazy, a później śledzono rozwój aż do 15. roku życia, opierając się m.in. na opisach rodziców i analizie relacji rodzic-dziecko. Temperament to sygnał, nie wyrok W rozmowach rodziców temat wraca regularnie: dziecko jest bardzo aktywne, szybko się ekscytuje, silnie reaguje emocjonalnie i łatwo się rozprasza. Badania pokazują, że taki zestaw cech może korelować z nasileniem objawów ADHD. Ważne jest jednak jedno doprecyzowanie: temperament sam w sobie nie jest jednoznacznym wyznacznikiem ADHD. Na to, jak dziecko funkcjonuje w kolejnych latach, wpływają też czynniki genetyczne i środowiskowe, w tym ich wzajemne oddziaływania. To oznacza, że nawet jeśli niemowlę od początku jest „na wysokich obrotach”, nie da się na tej podstawie przesądzać o rozwoju trudności. Można natomiast uważniej obserwować, w jakich sytuacjach dziecko traci regulację i jakie wsparcie pomaga mu wrócić do równowagi. W opisywanym badaniu szczególną uwagę zwrócono na dzieci z tzw. profilem pełnym energii (określanym też jako „wybujały”) – takie, które mają dużo energii i podekscytowania. Naukowcy analizowali konsekwencje rozwojowe tej wczesnej cechy, zestawiając ją z późniejszymi zachowaniami zgłaszanymi przez rodziców, obserwowanymi interakcjami rodzic–dziecko oraz objawami ADHD (zaznaczanymi w badaniu jako niediagnostyczne). Dyrektywność, która wspiera, a nie kontroluje Najmocniejszy wniosek dotyczył tego, co działo się w dłuższym czasie. U dzieci o wysokiej energii łagodniejsze objawy ADHD w kolejnych latach wiązały się z dyrektywnym stylem wychowania. Brzmi ostro? W tym ujęciu „dyrektywność” nie oznaczała jednak kontroli ani sztywnego reżimu, tylko konkretne, wspierające…

styl-wychowania-a-adhd-f1a8f35.png
width: 1600
height: 1200

Dzieci indygo: kim są? Jakie cechy się im przypisuje i jakie ryzyko z tym się wiąże?
type: item
date: 2022-02-07T10:54:00.000Z
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: ADHD
subject: dziecko z adhd
subject: ochrona środowiska
subject: trudne dziecko
subject: zanieczyszczenie środowiska
description: Dzieci indygo są buntownicze i bardzo wrażliwe. Podobno przychodzą na świat, aby go zmienić, sprawić, by był lepszym miejscem do życia. Odnosisz czasem wrażenie, że twoje dziecko jest inne? Nie chce słuchać, kwestionuje polecenia, nie pasuje do szkoły lub przedszkola? Takie podobno są „dzieci indygo”. Skąd się wzięło takie określenie i jakie niesie ryzyko?
encoded: Jak uważają hippisi, spirytyści i ludzie związanie z ruchem New Age, „dzieci indygo” zjawiły się na świecie, by odmienić naszą planetę – uzdrowić ją i sprawić, by dalsze życie na ziemi było możliwe. Zdaniem wyznawców tej teorii „dzieci indygo” przejawiają nadzwyczajne, często paranormalne zdolności. Niektórzy uważają nawet, że mają inne DNA... Czy są wyjątkowe? Nie, bo jest ich podobno więcej niż „dzieci nie-indygo”. Samo czytanie o cechach „dzieci indygo” można potraktować jak ciekawostkę, warto jednak wiedzieć, że w niektórych sytuacjach przypięcie dziecku określenia „indygo” może utrudniać jego prawidłowy rozwój i krzywdzić dziecko. Dzieje się tak na przykład, gdy zostanie u niego zdiagnozowane ADHD, a rodzice nie zgadzają się na terapię i tłumaczą, że ich dziecko jest po prostu wyjątkowe... Spis treści: „Dzieci indygo”: kim są? Cechy „dzieci indygo” Fenomenalne „dzieci indygo”? „Dzieci indygo”: kim są? Nazwa „dzieci indygo” pochodzi od niebiesko-fioletowego koloru (indygo to barwa oscylująca miedzy kolorem niebieskim, granatowym i fioletowym). Taką barwę ma podobno ich aura, czyli niematerialny obłok otaczający ludzi i przedmioty. Określenie „dzieci indygo” zawdzięczamy amerykańskiej parapsycholożce Nancy Ann Tappe, zajmującej się aurą ludzi, która jako jedna z pierwszych miała dostrzec w latach 60. i 70. wyjątkowość aury „dzieci indygo”. Kim są w takim razie „dzieci indygo”? Zdaniem Tappe dzieci te są obdarzone wyjątkową wrażliwością i sposobem postrzegania świata, są „świetliste’’ i ze wszech miar wyjątkowe. Niespotykana barwa ich aury ma wyznaczać kolejny etap ewolucji, otaczać wrażliwców i buntowników, którzy mają zmienić naszą planetę. To „naturalne dzieci w nienaturalnym świecie’’ – twierdzi Doreen Virtue, autorka książki „Dzieci Indygo. Opieka i wsparcie’’. „Dzieci indygo” nie mają żadnych określonych cech wyglądu. Od „dzieci nie-indygo” różnią się jedynie aurą (która jest widoczna jedynie dla wybranych ezoteryków) oraz cechami charakteru oraz ducha. Ideę…

imgaPF5Tp-45019eb.jpg
width: 640
height: 424

Chłopiec, którego nikt nie przytulał: ma już 8 lat i wciąż szuka rodziny
type: item
date: 2021-03-18T10:27:00.000Z
creator: Katarzyna Pinkosz
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: ADHD
subject: alkohol
subject: alkohol w ciąży
subject: FAS
description: Wojtuś właśnie skończył 8 lat. Nie boi się wisieć metr nad ziemią, a gdy się przewróci, biegnie dalej i nawet nie zapłacze. Choć każdy, kto go zobaczy, od razu go lubi, na razie nikt nie chce go adoptować. Byłby zupełnie kimś innym, gdyby jego mama w ciąży nie piła.
encoded: Wojtek ma FAS, czyli płodowy zespół poalkoholowy. To dlatego jest niski, szczupły, ma małą głowę, szeroko rozstawione oczy i wąskie wargi – typowe cechy dziecka, które w życiu płodowym było narażone na działanie alkoholu. Wojtuś właśnie skończył 8 lat i nadal czeka na rodzinę adopcyjną. Chłopiec, którego mama piła Wojtek pewnie nigdy nie pozna biologicznej mamy ani ojca. Oboje zostali pozbawieni <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/wladza-rodzicielska-na-czym-polega-kiedy-ustaje-komu-przysluguje-po-rozwodzie-27979-r1/">praw rodzicielskich. Nigdy się nim nie interesowali. Wojtuś został od nich zabrany, gdy miał 9 miesięcy: po kolejnej awanturze alkoholowej przyjechała policja z interwencją. Wojtek leżał zaniedbany i chory. Ważył tyle co 4-miesięczne dziecko: 7 kg. Ledwo przewracał się na boki. Niczego się nie domagał. Nie płakał nawet jak był głodny – to typowa cecha dziecka, które pierwsze miesiące życia spędziło w rodzinie, w której nikt nie zwracał na niego uwagi. „I zdrowe dziecko może ważyć mniej, ale Wojtek był umierający emocjonalnie: nie wydawał dźwięków, nie płakał, bo wiedział, że musi oszczędzać swoją energię na to, żeby przeżyć. Smutna buzia, oczy bez nadziei”- wspomina Dorota Kapuścińska, jego ciocia zastępcza. Dorota od początku przeczuwała, że to może być <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean…

JEEEdh-116736-fe3b86f.png
width: 365
height: 412

"Na litość boską, daj jej ciastko, to się zamknie" – tego nie chce usłyszeć żadna matka!
type: item
date: 2020-12-03T09:58:00.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: ADHD
subject: dziecko z adhd
subject: emocje dziecka
subject: emocje mamy
subject: nadpobudliwe dziecko
subject: zespół nadpobudliwości psychoruchowej
description: Gdy dziecko dostanie ataku histerii, mama potrzebuje tylko jednego: zrozumienia. Dlaczego kobieta nie potrafi wesprzeć drugiej kobiety?
encoded: 4-letnia Sophie ma ADHD. Kiedy coś ją zdenerwuje, traci kontrolę – wtedy tylko sen lub jakiś silny bodziec odwróci jej uwagę i uspokoi. Mama Sophie, Taylor Myers, opublikowała na Facebooku poruszający wpis, w którym wyjaśnia, dlaczego czasem opada z sił i płacze. W takich chwilach nawet miłe gesty przypadkowych osób nie pomagają. "Nikt nie ma prawa mnie osądzać" Taylor była z dziećmi w supermarkecie. Gdy stała w kolejce do kasy, 4-letnia Sophie obraźliwie ją nazwała. Wtedy Taylor wyjęła z koszyka paczkę chipsów, które miała kupić córce. Dziewczynka wpadła w szał. Stanęła w sklepowym wózku i zaczęła przeraźliwie płakać. Nie pomogły żadne prośby ani wyjaśnienia. Dla Taylor to nie był pierwszy raz. Choć w podobnych sytuacjach bierze dzieci na ręce i ucieka, tym razem postanowiła, że zostanie. W pewnym momencie usłyszała za sobą kobiecy głos. "Na litość boską, daj jej ciastko, to się zamknie!" – powiedziała nieznajoma kobieta. Taylor nie wytrzymała. "Mogłam jej odpowiedzieć uprzejmie. Mogłam jej wyjaśnić, że moja córka ma ADHD, że samotnie wychowuję dzieci. Że się staram, ale czasem nie mam wyboru. Zamiast tego powiedziałam, że ma zająć się własnymi pie*rzonymi sprawami" – napisała Taylor. "Straciłam kontrolę. Jestem zła, zraniona, urażona i jestem chole*nie smutna, że chociaż raz podczas zakupów z dziećmi nie może być normalnie. Kiedy kasowałam produkty przy kasie samoobsługowej, jakaś kobieta zaczęła rozmawiać z Sophie. Chciała odwrócić jej uwagę, zadawała pytania, ale Sophie cały czas marudziła o tych chipsach" – dodała. Taylor przyznała, że jest niezwykle wdzięczna za ten jeden miły gest i próbę odwrócenia uwagi Sophie. Wyjaśniła jednak, że nikt nie wie, z czym zmaga się każdego dnia i nikt nie ma prawa jej osądzać. Doświadczyłyście podobnych sytuacji? Zwrócił wam ktoś kiedyś uwagę, kiedy wasze dziecko dostało ataku histerii? Zobacz także: To najlepszy sposób na histerię dziecka – musisz go wypróbować, działa! Źródło: Facebook

imgaqKD41-7f844f9.jpg
width: 960
height: 575

Bóle głowy u dziecka to może być depresja. Powód? Wyścig szczurów już od przedszkola [WYWIAD]
type: item
date: 2018-02-23T14:23:45.000Z
creator: Katarzyna Pinkosz
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: ADHD
subject: depresja
subject: depresja u dziecka
subject: dziecko z adhd
subject: psychika
description: Trudności z postawieniem dziecku granic, zapracowani rodzice, brak czasu i wyścig szczurów już od przedszkola – to wszystko sprawia, że coraz młodsze dzieci mają problemy z psychiką. Nawet co piąte dziecko ma zaburzenia zachowania, depresję lub inne problemy - alarmuje prof. Małgorzata Janas-Kozik, psychiatra dziecięcy.
encoded: Jeszcze niedawno o depresji mówiło się tylko w odniesieniu do dorosłych. Dziś już wiadomo, że zachowania depresyjne ma ok. 20 proc. nastolatków. Problemy pojawiają się u coraz młodszych dzieci, nawet u kilkulatków. Większość przypadków nie jest nawet diagnozowanych – w Polsce dramatycznie brakuje psychiatrów dziecięcych i kompleksowej opieki psychologicznej nad dziećmi: mówi prof. Małgorzata Janas-Kozik, psychiatra i psychiatra dziecięcy. Pani profesor, czy to prawda, że obniża się wiek, w którym dzieci zaczynają mieć problemy z psychiką? Coraz młodsze dzieci trafiają po pomoc do psychiatry. Te porady obejmują nie tylko samo dziecko, ale i rodzinę. Z jednej strony rośnie świadomość społeczna: rodzice, których niepokoi zachowanie dziecka, mogą się skonsultować na portalach społecznościowych albo poszukać informacji u dr. Google. Z drugiej strony zmieniło się tempo życia, pewne wymagania stawiane dzieciom i młodzieży, sposób komunikowania się. Zmienił się też model rodziny – z rodziny wielopokoleniowej na rodzinę „nuklearną”, która zwykle ogranicza się do rodzica i dziecka. Ani dziecko, ani rodzic nie mają wsparcia wielopokoleniowej rodziny. Dlatego szuka się pomocy u profesjonalistów. Gdy 20 lat temu zaczynałam pracę jako psychiatra dziecięcy, to głównymi moimi pacjentami były nastolatki. Obecnie pierwsze epizody ciężkich zaburzeń psychiatrycznych zdarzają się już w wieku 12, 13 lat. Ciężkie zaburzenia odżywiania zdarzają się u 11-latków. Rodzice mają trudności wychowawcze, nie radzą sobie z frustracją dziecka, z odmawianiem mu czegokolwiek. To widać już u kilkulatków. Jakie frustracje może mieć tak małe dziecko? Np. to, że rodzice czegokolwiek mu odmawiają, nie chcą mu czegoś kupić w sklepie. Rodzice nie stwarzają dziecku sytuacji frustrujących i nie uczą oczekiwania na nagrodę. Trzeba czasem powiedzieć: „Teraz nie mam tyle pieniędzy, by to kupić, ale będziemy na ten temat rozmawiać, ty będziesz zbierać swoje pieniądze, ja ci dołożę”. Promuje się wychowanie bezstres…

imgEKnJ32-7501e28.jpg
width: 620
height: 414

Twoje dziecko ma autyzm? To może mieć związek z wiekiem ojca
type: item
date: 2018-02-15T10:37:36.000Z
creator: Katarzyna Rapczyńska-Lubieńska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: ADHD
subject: autyzm u dziecka
subject: Badanie nasienia
subject: choroby dzieci
subject: ojcostwo
description: Zdaniem naukowców późne ojcostwo może zwiększać ryzyko wystąpienia autyzmu i innych chorób u dziecka.
encoded: Naukowcy odkryli, że późne ojcostwo może być przyczyną wielu zaburzeń i problemów dzieci. W tym przypadku aż 13-krotnie zwiększa się ryzyko wystąpienia ADHD, natomiast ryzyko wystąpienia autyzmu zwiększa się trzykrotnie. Coraz starsi Jeżeli".---#---Coraz starsi ojcowie Jeżeli mężczyzna zbyt długo odkłada decyzję o ojcostwie, w jego spermie może dojść do mutacji.---#---ojcowie, Jeżeli---#---ojcowie Jeżeli">ojcowie Jeżeli".---#---Coraz starsi ojcowie Jeżeli mężczyzna zbyt długo odkłada decyzję o ojcostwie, w jego spermie może dojść do mutacji.---#---ojcowie, Jeżeli---#---ojcowie Jeżeli">Jeżeli mężczyzna zbyt długo odkłada decyzję o ojcostwie, w jego spermie może dojść do mutacji. Męskie nasienie produkowane jest przez całe życie mężczyzny. Mimo to mechanizmy prowadzące do wytwarzania spermy starzeją się – pojawia się coraz więcej uszkodzonych plemników, które mogą prowadzić do zaburzeń. Wszystko to przekłada się to na stan zdrowia potomka. W rezultacie u dziecka może występować podwyższone ryzyko autyzmu, ADHD, zaburzeń dwubiegunowych, schizofrenii, a nawet skłonność do uzależnień lub podejmowanie prób samobójczych. Mimo to naukowcy uważają, że starsi ojcowie lepiej radzą sobie z wychowywaniem dzieci, a co za tym idzie, z różnego rodzaju problemami, jakie stawia przed nimi rodzicielstwo. Autyzm i <span class="hiddenSpellError" onkeypress="MORFOLOGIK_RULE_PL_PL---#---undefined---#---Wykryto prawdopodobny błąd pisowni---#---Autyzm i ADHD Badanie, przeprowadzone przez naukowców z Indiana University w USA i szwedzkiego Karolinska Institute, jest jednym z największych, jakie kiedykolwiek podejmowały temat rodzicielstwa.---#---ADH#Adad#AD HD#ADH D---#---ADHD">ADHD Badanie, przeprowadzone przez naukowców z <span class="hiddenGrammarError" onkeypress="PREP_CASUS---#---6---#---Przyimek „z” jest używany z biernikiem, dopełniaczem lub narzędnikiem.---#---Autyzm i ADHD Badanie, przeprowadzone przez naukowców z Indiana University w USA i szwedzkiego Karolinska Institute, jest jedn…

imgTqq5cX-f338cbf.jpg
width: 1152
height: 768

ADHD u dzieci. Objawy, przyczyny, leczenie
type: item
date: 2017-09-25T10:51:41.000Z
creator: Małgorzata Wódz
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: ADHD
subject: agresja u dzieci
subject: dziecko z adhd
subject: nadpobudliwe dziecko
subject: nadpobudliwe niemowlę
subject: zespół nadpobudliwości psychoruchowej
description: ADHD czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, to schorzenie, którego przyczyny nie są do końca znane. O dzieciach chorujących na ADHD mówi się w szkole, że nie uważają, przeszkadzają innym i nie pamiętają słów nauczycieli. Czy są to objawy ADHD, czy raczej złego wychowania? Sprawdź, w jaki sposób wykluczyć lub potwierdzić u dziecka zespół nadpobudliwości psychoruchowej i jak go leczyć, jeśli okaże się to konieczne.
encoded: ADHD to inaczej zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi. Skrót wywodzi się z angielskiego określenia – attention deficit hyperactivity disorder. Używa się go na określenie zaburzenia rozwoju dziecka, które znacznie utrudnia funkcjonowanie – dzieci z ADHD uznawane są za niegrzeczne, sprawiające kłopot rodzicom i nauczycielom. ADHD nie istnieje? Niektórzy kwestionują istnienie ADHD u dzieci, argumentując, że objawy, które mu towarzyszą, są skutkiem złego wychowania. Eksperci zaprzeczają takiej teorii i wskazują konkretne przyczyny zaburzenia oraz konieczność otoczenia dziecka profesjonalną opieką, dzięki której życie nadpobudliwego dziecka staje się łatwiejsze. Zobacz także: Coraz więcej dzieci ma ADHD Spis treści: 1. Objawy ADHD u dzieci 2. Przyczyny ADHD u dzieci 3. Dlaczego ADHD objawia się inaczej u chłopców i u dziewcząt? 4. Diagnostyka ADHD u dzieci [TEST] 5. Dlaczego fachowa opieka jest tak ważna? 6. Leczenie ADHD u dzieci 7 Jak opiekować się dzieckiem z ADHD w domu? 8. Zabawki dla dziecka z ADHD Objawy ADHD u dzieci Objawy ADHD ujawniają się w okresie przedszkolnym. To bardzo ważna informacja dla rodziców, których niepokoi rozwój niemowlaka i próbują już na tym etapie życia doszukiwać się znamion ADHD u niemowląt. Przedszkolaki z natury są bardzo ruchliwe i nie potrafią jeszcze długo skupiać uwagi, więc rzadko bywają podejrzewane o ADHD. Niepokojące symptomy zwracają uwagę dopiero w szkole, gdy zachowanie ucznia sprawia kłopot nauczycielom i rówieśnikom. Jak objawia się nadpobudliwość psychoruchowa? Do objawów nadpobudliwości należą: Nasilone problemy z koncentracją uwagi – znacznie wyróżniające się na tle rówieśników i utrudniające dziecku normalne funkcjonowanie; Nadruchliwość – dziecku trudno usiedzieć w jednym miejscu, wszędzie go pełno, mimo tego że inne dzieci potrafią już opanować swoją ruchliwość; Impulsywność – krzykliwość, hałaśliwość, czasem również zachowania agresywne (ujawniają się przede wszystkim u dzieci, które w porę nie otrzy…

imgRl1klO-7232ae8.jpg
width: 984
height: 656

Nasz raport o ADHD u dzieci: czy to nowa epidemia?
type: item
date: 2016-10-06T08:23:01.000Z
creator: Małgorzata Wódz
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: ADHD
subject: dziecko z adhd
subject: nadpobudliwość
subject: nadpobudliwość psychoruchowa
description: Coraz więcej rodziców słyszy, że ich dziecko może mieć ADHD. Czy zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi to nowa epidemia, która trapi współczesne maluchy? Z naszego raportu dowiesz się, kiedy przejmować się podejrzeniem ADHD i szukać dla malucha pomocy u specjalisty, a kiedy je zlekceważyć, traktując problemy, jakie sprawia dziecko, jako typową dla wieku żywiołowość.
encoded: x

imgWSQQPH-fd27637.jpg
width: 1800
height: 1200

Ciemnogród: lekarze nie pytają o to kobiet, bo boją się... naruszenia ich intymności!
type: item
date: 2016-06-02T06:55:27.000Z
creator: Katarzyna Pinkosz
subject: Ciąża
subject: W ciąży
subject: Zdrowie w ciąży
subject: ADHD
subject: alkohol
subject: alkohol w ciąży
subject: FAS
subject: kobieta w ciązy
description: Picie alkoholu w ciąży to pierwszy dramat. Drugi: że lekarze nawet nie pytają o picie, bo... boją się, że to narusza intymność kobiety. A co z dziećmi? Prawo nie chroni ich przed niszczeniem mózgu przez alkohol pity przez matkę. Po urodzeniu też nie dostają pomocy - alarmuje dr Krzysztof Liszcz
encoded: Z badań wynika, że nawet co 3. kobieta w ciąży sięga po alkohol. To prawda, że ginekolodzy prowadzący ciążę nawet nie pytają o picie? Niestety tak. 20 proc. lekarzy wprost deklaruje, że nie będzie nawet pytać kobiety o picie w ciąży, bo... to narusza jej intymność! To o czym mówimy? Ciemnogród i tyle! W jaki sposób lekarz powinien o to pytać? Kobieta przecież się do tego nie przyzna. Wszyscy wiedzą, że picie w ciąży szkodzi dziecku. To na pewno trudne, jednak trzeba zapytać w taki sposób, żeby kobieta odpowiedziała szczerze. Nie pytać: „Czy pani pije alkohol w ciąży”, tylko porozmawiać: jak przebiega ciąża, jak kobieta radzi w partnerstwie, w pracy, z trudnymi emocjami, w jaki sposób stara się zmniejszyć napięcie, zredukować stres. Może się okaże, że wymieni alkohol - obok innych rzeczy. Trzeba jej wtedy powiedzieć i zaoferować inne sposoby wsparcia, by nie musiała sięgać po alkohol. Zainteresować się jej życiem, a nie jej piciem. To musi być kontakt przyjazny, nieoceniający. Czytaj też: Rozmawiajmy o życiu, nie o piciu W Polsce co roku rodzi się ok. 1500 dzieci z FAS (płodowym zespołem alkoholowym), a nawet 7,5 tysięcy rocznie uszkodzonych przez alkohol. Jak wygląda dla nich pomoc? Jest niewiele ośrodków, które diagnozują FAS. Czasem robią to pojedynczy pediatrzy. Nie ma jednak systemu, dzięki któremu najpierw diagnozuje się, a potem wspiera dziecko z FAS. Nie wystarczy dziecko zdiagnozować, trzeba mu też pomóc. Te dzieci często są "leczone" z powodu ADHD albo np. zaburzeń emocji. Ale perspektywa alkoholu nie jest brana pod uwagę. Czytaj też: To nie ADHD, tylko... największy temat tabu dotyczący dzieci Lekarze nie potrafią rozmawiać z matkami, a matki zaprzeczają, bo picie budzi wstyd, poczucie winy. Nie chcą być obiektem ataku, oceny. Diagnozą FAS są zainteresowani rodzice zastępczy i adopcyjni, bo oni nie są zawstydzeni, jeśli dziecko ma taką diagnozę. Ale też spotkałem się z nieprzyjaznymi opiniami dotyczącymi rodzin zastępczych, z mówieniem, że wymyślają FAS, b…

imgxFWQRC-f9d0a71.jpg
width: 1777
height: 1200

Rozmawiajmy o życiu, nie o piciu!
type: item
date: 2016-06-01T13:11:30.000Z
creator: Katarzyna Pinkosz
subject: Ciąża
subject: W ciąży
subject: Zdrowie w ciąży
subject: ADHD
subject: alkohol
subject: alkohol w ciąży
subject: autyzm u dziecka
subject: FAS
description: Część dzieci z ADHD wcale nie ma ADHD, tylko FAS. - Ale takich głosów nie chce się słuchać, bo jak się jest dobrze wykształconym, na stanowisku, to nie ma się w Polsce dziecka z FAS, tylko z ADHD - mówi dr Krzysztof Liszcz, ekspert problematyki FAS. Co roku w Polsce rodzi się 6 tys. dzieci uszkodzonych przez alkohol.
encoded: Panie doktorze, co to jest FAS? FAS, czyli płodowy zespół alkoholowy, jest najcięższym zaburzeniem rozwoju dziecka wynikającym z picia w ciąży przez matkę. Są pewne czynniki zwiększające ryzyko FAS, np. liczba lat przed ciążą, kiedy matka piła alkohol, równoległe picie ojca dziecka, a także historia alkoholowa rodzin obydwojga. Głównym czynnikiem jest jednak picie w ciąży. Uruchamia ono całą lawinę skutków. Picie w ciąży jest charakterystyczne szczególnie dla kobiet, które już wcześniej intensywnie i ciężko piły alkohol. Trudno udowodnić, by pojedyncza dawka alkoholu powodowała ryzyko, choć może się tak zdarzyć. Jednak płodowy zespół alkoholowy to tylko 25 proc. wszystkich szkód poalkoholowych u dzieci. Wszystkie je określamy terminem FASD (Fetal Alcohol Spectrum Disorders) – Spektrum Poalkoholowych Uszkodzeń Płodu. Obejmuje on jeszcze kilka innych zaburzeń; niektóre z nich nikomu nie kojarzą się z alkoholem, np. wrodzone wady układu krążenia czy moczowego. Często nawet lekarze nie dopytują kobiet jak przebiegała ciąża pod kątem korzystania a alkoholu. Czytaj też: Karać kobietę, która w ciąży piła, czy...? . Jak wiele dzieci w Polsce rodzi się uszkodzonych przez alkohol? W 2015 roku zostały zakończone pierwsze polskie badania naukowe na rozpowszechnienia FASD (program "Alicja"), wykonane przez Państwową Agencję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych (PARPA). W grupie wiekowej 7-9 lat mieliśmy co najmniej 20% dzieci z FASD, czyli uszkodzonych przez alkohol. Przeliczając to na liczbę urodzin w 2014 r., można powiedzieć, że w tym roku urodziło się o 1500 dzieci z pełnoobjawowym FAS i 6000 z innymi niż pełnoobjawowy FAS uszkodzeniami, czyli łącznie 7500 dzieci uszkodzonych przez alkohol. Każdego roku rodzi się mniej więcej tyle dzieci uszkodzonych przez alkohol. To ogromne liczby. Na pojawienie się FAS ma wpływ picie alkoholu przez kobietę przed ciążą? I picie ojca też? Najważniejszym czynnikiem wywołującym FAS jest picie przez kobietę w ciąży. Jednak te pozostałe czynnik…

imgIyI4n5-1a042bb.jpg
width: 1722
height: 1200

Jak wychowywać dziecko z ADHD?
type: item
date: 2016-01-08T14:58:42.000Z
creator: Małgorzata Wódz
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: ADHD
subject: dziecko z adhd
description: Dziecko z ADHD wymaga dużego zrozumienia ze strony rodziców, ale nie tylko. Ważne jest też, w jaki sposób na nadpobudliwe dziecko reagują wszystkie osoby z jego otoczenia. Oto 6 zasad, którymi warto się kierować.
encoded: Dziecko z ADHD może dobrze się rozwijać, jeśli w podobny sposób traktują je nie tylko mama i tata, ale również nauczycielka w przedszkolu czy szkole, pani ze świetlicy, opiekunka, z którą spędza czas. Sprzyja temu jasny system zasad, który stosuje każda z tych osób. 1. Chaos nie służy dzieciom z ADHD Nadpobudliwe dziecko lepiej odnajduje się w rzeczywistości, jeśli nie jest zaskakiwane tym, co ma się wydarzyć. Gdy rozkład dnia jest zawsze podobny, ujawnia mniej problemów z zachowaniem. Zachowuje się dobrze, ponieważ wie, co za chwilę nastąpi i jakie reakcje są akceptowane przez otoczenie (jeśli oczywiście wcześniej rodzice czy inne osoby je tego nauczyły). Warto prowadzić rodzinny kalendarz, czy plan zajęć i spisywać w nim, kiedy dziecko jedzie na basen, idzie do fryzjera czy na urodziny do kolegi. Uprzedzanie kilkulatka o tym, co nastąpi jutro, pojutrze, za tydzień, pomoże mu oswoić się z tymi wydarzeniami i lepiej je znieść. Polecamy: Jak rozmawiać z nadpobudliwym dzieckiem? 2. Powtarzanie pomaga odnieść sukces Nie tylko dzieciom z ADHD. Kilkulatki mają taką właściwość, że często zapominają o tym, czego uczą ich dorośli. Im częściej z nimi rozmawiamy, o tym jak powinny się zachowywać (oczywiście w miły sposób, bez krzyków i awantur), tym większa szansa, że w końcu zapadnie im to w pamięć. 3. Spokojne otoczenie wycisza ADHD Jednym z objawów ADHD jest problem z koncentracją uwagi. Krótko mówiąc, nadpobudliwe dzieci bardzo łatwo się rozpraszają. To utrudnia im skupienie się na odrabianiu lekcji, słuchaniu rodzica, a czasem nawet na zabawie. Dlatego w otoczeniu malucha warto ograniczyć niepotrzebne bodźce - podczas rozmowy z dzieckiem wyłączyć telewizor, aby mogło słuchać tylko tego, co do niego mówimy, a jeśli np. czytacie książkę, zamknąć drzwi do pokoju, by nie intrygowało go, co dzieje się w innych zakątkach mieszkania. 4. Omawianie błędów pomaga się uczyć Kilkulatek, którego trudno wieczorem zapędzić do łóżka powinien wiedzieć, jakie są konsekwencje takiego poste…

imgFzdA8m-95885ec.jpg
width: 1800
height: 1200

5 najlepszych quizów o zdrowiu
type: item
date: 2015-11-20T12:01:02.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: ADHD
subject: choroby dziecięce
subject: grypa u dziecka
subject: przeziębienie
subject: szczepienia
subject: witaminy dla dzieci
subject: zdrowie dziecka
description: Jaki lek podać dziecku, kiedy ma gorączkę? W jakim owocu jest najwięcej witaminy C? To przykładowe pytania, które znajdziesz w naszych quizach poświęconych zdrowiu dzieci. Sprawdź, czy rozwiązałaś już wszystkie!
encoded: Dla każdego rodzica najważniejsze jest zdrowie dziecka. Są jednak sytuacje, w których rodzice nie wiedzą, jak się zachować albo wyrządzają krzywdę maluchowi, nie zdając sobie z tego sprawy. Nasze quizy sprawdzają wiedzę na temat zdrowia i chorób dziecięcych. Wybrałyśmy pięć najlepszych, żebyś mogła zweryfikować swoją wiedzę i nadrobić braki – jesteśmy pewne, że nie będzie ich dużo! Leki zakazane dla dzieci to obowiązkowy quiz dla rodziców. Aspiryna, Etopiryna, Apap – czy te leki można podawać dzieciom? Co zrobić, jeśli maluch zachoruje, a w domu jest tylko syrop dla dorosłych? To podstawowa wiedza, dzięki której szybciej pomożesz swojemu dziecku, jeśli zachoruje. Rozwiąż quiz! Witamina C wzmacnia odporność, to oczywiste. Ale czy wiesz, w jakim owocu znajduje się jej najwięcej? Czy witaminy można przedawkować? Gdzie znajdziemy witaminę D? Sprawdź, co wiesz o witaminach i minerałach. Grypa czy przeziębienie? Ten quiz przyda się szczególnie teraz, kiedy wirusy i zarazki fruwają w powietrzu. Ból głowy, katar i kichanie – to objawy przeziębienia czy grypy? Do tego uporczywy kaszel, który wywołuje wymioty... Sprawdź, czy potrafisz odróżnić grypę od przeziębienia. Czy ADHD w ogóle istnieje? A może to tylko rozpieszczone dzieci, wychowywane bezstresowo? Sprawdź, czy wiesz, czym jest ADHD! Przekonaj się, co wiesz o związku ADHD z paleniem papierosów, kiedy mogą wystąpić pierwsze objawy i czy różnią się u chłopców i dziewczynek. Szczepić czy nie szczepić? Oto jest pytanie! Czy znasz prawdę o szczepieniach? Rozwiąż nasz quiz i sprawdź, czy wiesz, czym są szczepionki skojarzone, dlaczego szczepienia trzeba powtarzać i czy szczepienia są bezpieczne? Jesteśmy ciekawe waszych wyników – podzielcie się nimi w komentarzach! Jeśli już wiesz, że jesteś prawdziwym ekspertem i świat dziecięcych chorób nie ma przed tobą tajemnic, rozwiąż nasze inne quizy.

imgi4urZm-0dffde2.jpg
width: 962
height: 618

Czy tak objawia się ADHD? Test prawdę ci powie
type: item
date: 2013-05-15T11:29:51.000Z
creator: Aleksandra Sokalska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: ADHD
subject: nadpobudliwość psychoruchowa
subject: rozwój dziecka
description: Skrót ADHD zrobił się już tak popularny, że przyczepiamy go niemal do każdego kilkulatka, który nie usiedzi na miejscu. Czy rzeczywiście zespół nadpobudliwości psychoruchowej jest tak częsty u dzieci, czy może po prostu nastała na niego moda?
encoded: Kiedy można rozpoznać ADHD? Wcale nie tak szybko, jak się zwykle wydaje. Zespół nadpobudliwości psychoruchowej u dzieci diagnozuje się dopiero powyżej 6. roku życia. Wcześniej trudno to zrobić, bo objawy, które przypominają ADHD, czasem wynikają tylko z ogromnej potrzeby ruchu i niedojrzałości układu nerwowego dziecka (a to w tym wieku normalne). Jakie są najczęstsze objawy ADHD u kilkulatka? Dzieci z ADHD wyróżniają się spośród grona rówieśników. Możemy zwykle zaobserwować u nich charakterystyczne objawy nadpobudliwości: problemy z koncentracją uwagi – w porównaniu z innymi dziećmi w klasie maluch dotknięty ADHD stale ma problemy ze skupieniem się na tym, co mówi nauczyciel, nie pamięta, co było zadane, przez co trudno mu przygotowywać się do kolejnych lekcji, odrabiać prace domowe; nadmierna ruchliwość – dzieci z ADHD nie potrafią siedzieć w spokoju i słuchać opowiadania nauczyciela, chcą się przemieszczać, odwracają się do kolegów i zaczepiają ich; impulsywność – nadpobudliwe dzieci robią zwykle wokół siebie dużo hałasu, nie rozmawiają spokojnie, tylko krzyczą, są niecierpliwe. Objawy ADHD mogą być jednak inne u dziewczynek i u chłopców – dziewczynki miewają częściej problemy z koncentracją uwagi – są rozmarzone, nie uważają na lekcjach, nie zapamiętują poleceń. Przez to, że są spokojne, nie krzyczą, nie biegają po klasie, rzadziej trafiają do psychologa i nie otrzymują tak bardzo potrzebnej im pomocy. Polecamy: Masz córkę – przeczytaj ten list dla jej dobra! Jak odróżnić złe zachowanie od objawów ADHD? Zrób test. Zaznacz stwierdzenia, które są twoim zdaniem prawdziwe. Ale uwaga! Zaznaczaj je tylko wtedy, gdy objawy występują u dziecka przynajmniej od 6 miesięcy i to w każdym środowisku (a więc nie tylko w domu, w przedszkolu czy wyłącznie u babci). Sprawdź, czy twoje dziecko zdecydowanie częściej niż rówieśnicy: popełnia wiele błędów z nieuwagi; nie potrafi dłużej się skupić na czynności, którą mu polecasz wykonać; gubi rzeczy potrzebne do zabawy lub nauki; ma t…

imgcpFbHd-d4d5c47.jpg
width: 1024
height: 683

Jak pomóc dziecku z ADHD?
type: item
date: 2013-05-14T13:55:28.000Z
creator: Aleksandra Sokalska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: ADHD
subject: nadpobudliwość psychoruchowa
subject: rozwój dziecka
description: Dziecko z ADHD przede wszystkim trzeba nauczyć większego panowania nad własnymi zachowaniami. Bo głównym problemem w nadpobudliwości psychoruchowej jest to, że za myślą od razu idą czyny.
encoded: Dziecku z ADHD trudno poczekać, zastanowić się, przewidzieć konsekwencje. Dlatego dzieci z nadpobudliwością psychoruchową częściej od rówieśników ładują się w tarapaty: przewracają się, spadają z roweru, narażają na gniew kolegów (bo np. odebrały zabawkę). Jak im pomóc? Jak najbardziej usystematyzuj dziecku rytm dnia Im większa w nim będzie regularność, tym bardziej dziecko będzie mogło planować, przewidywać. O tym, jak ważny jest codzienny stały rytm świadczy fakt, że dzieci z ADHD w przedszkolu czy szkole zwykle zachowują się lepiej (bo znają plan dnia i wiedzą, co za chwilę nastąpi). Sprawdź w przedszkolu przegląd zajęć dodatkowych Pokazuj dziecku konsekwencje jego działań Np. stawiaj szklankę na końcu stołu i mów, że tak postawiona może łatwo spaść. Pamiętaj, że dzieciom nadpobudliwym potrzeba więcej powtórzeń, by zapamiętały konsekwencje działań. Przywiązuj uwagę tylko do rzeczy istotnych Zachowanie dziecka z ADHD trzeba podzielić na rzeczy ważne i te mniej istotne, do których nie trzeba przywiązywać uwagi. Bo takiego dziecka nie da się całkiem zmienić. Np. zamiast tępić jego ruchliwość, można ją mądrze ukierunkować, pozwalając smykowi wyjeździć się na rowerze, zmęczyć na podwórku itp. Poznaj 6 zabaw ruchowych dla przedszkolaka Nagradzaj za skupianie uwagi Jeśli dziecko musi zrobić coś, co go mało interesuje (np. ułożyć puzzle), niech za to dostaje, np. słoneczko. Pięć słoneczek oznacza małą nagrodę, np. lizaka, loda, wspólne rysowanie, wygłupianie z tatą na tapczanie. Dzięki temu systemowi dziecięcy układ nerwowy coraz sprawniej pracuje, uczy się skupiać na rozkaz. A w konsekwencji zaczyna to robić machinalnie, bez zbędnego wysiłku. Dzięki temu dziecko w szkole nie będzie miało kłopotów z nauką. Pozwól dziecku uwierzyć w siebie Wiara w siebie dla nadpobudliwego dziecka jest bardzo ważna. Jemu przecież tyle rzeczy nie wychodzi, bo potyka się, wierci, zrzuca, jest upominany przez dorosłych, bo za szybko, za niedokładnie... A taki smyk potrzebuje mocnego przekona…

imgfjEzb4-86d2aaa.jpg
width: 1024
height: 766

Tak odróżnisz ADHD od złego zachowania!
type: item
date: 2013-04-09T13:41:49.000Z
creator: bturska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: ADHD
subject: złe zachowanie dziecka
description: ADHD to termin, którego notorycznie się nadużywa. Kiedy można podejrzewać, że dziecko ma problem?
encoded: Większość małych dzieci rozrabia, buntuje się, nie słucha, krzyczy. Większość ma także niespożyte zasoby energii, kłopoty z koncentracją i "hamowaniem". To zupełnie normalne. Kiedy można podejrzewać, że dziecko ma ADHD albo inny problem? Zdaniem Beaty Chrzanowskiej, psychologa dziecięcego, warto uważniej przyjrzeć się dziecku, gdy: Dziecko zachowuje się naprawdę źle Jego nadruchliwość, impulsywność i brak koncentracji są tak nasilone, że utrudniają mu normalne funkcjonowanie. Nie można dogadać się z nim w absolutnie żadnej sprawie, a wszystkie codzienne czynności typu mycie, jedzenie itd. to nieustanna walka. Dziecko nie przestrzega żadnych reguł Sprawia wrażenie, jakby nie rozumiało, co się do niego mówi. Nie potrafi przestrzegać żadnych zasad. Dziecko jest bardzo gwałtowne O wiele gwałtowniej niż rówieśnicy reaguje na niepowodzenia, zakazy i porażki. Rozrabia bez ustanku Nie słucha, krzyczy i robi, co chce zawsze, a nie tylko wtedy, gdy ma gorszy dzień, jest zmęczone, nudzi się, nie miało okazji pobiegać. ... i robi to wszędzie Rozrabia nie tylko np. podczas nudnych zakupów, wyłącznie w żłobku czy w przedszkolu albo tylko w domu. Nie potrafi się powstrzymać w żadnych okolicznościach. Zobacz też: Sposób na buntownika Uwaga! Takie zachowanie może ale nie musi świadczyć o problemach, m.in. właśnie o ADHD (diagnozuje się je dopiero o sześciolatków, ale objawy widać już wcześniej). Może także świadczyć o tym, że dziecko ma jakiś kłopot, z którym nie może sobie poradzić. Nie ma sensu zdawać się na domysły albo czekać aż wszystko się jakoś ułoży. Lepiej wybrać się z dzieckiem do psychologa i spróbować rozwiązać problem. Zdarza się na przykład tak, że dziecko zachowuje się źle, bo w domu każdy mówi mu co innego: mama swoje, tato swoje, babcia swoje itd. Dziecko nie wie, kogo ma słuchać, więc robi co mu się żywnie podoba. Z taką sytuacją można sobie poradzić niemal od ręki, wystarczy ustalić zasady. Niestety nie zawsze problem da się rozwiązać szybko. Jednak nawet regularn…

imgaVG4yQ-3c67cb0.jpg
width: 800
height: 1204

ADHD - wzrost prawie o 24% w ciągu 1 dekady
type: item
date: 2013-01-23T10:09:20.000Z
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: ADHD
subject: dzieci
subject: nadpobudliwość
description: Poznaj najnowsze wyniki badań!
encoded: Wyniki najnowszych badań pokazują, że liczba dzieci ze zdiagnozowanym ADHD (attention deficit/hyperactivity disorder) w ciągu ostatnich 10 lat wzrosła prawie o 24 %! W jednym z kalifornijskich instytutów po przeglądzie dokumentacji medycznej ponad 840000 dzieci (w wieku 5 - 11 lat) odkryto, że między rokiem 2001 a 2010 wskaźnik zdiagnozowań nowych przypadków ADHD wzrósł o 24% (z 2,5% do 3,1%). ADHD a płeć ADHD diagnozuje się 3 razy częściej u chłopców niż u dziewczynek. W kalifornijskich badaniach stosunek zdiagnozowań choroby u chłopców - dziewczynek wynosił 3:1, czyli rozłożył się tak, jak w innych badaniach. Czy narodowość na znaczenie? Badanie opublikowane w Journal of the American Medical Association pokazuje, że najczęściej ADHD diagnozuje się u białych dzieci - to aż 5,6% (w 2001 było to 4,7%). W przypadku dzieci afro-amerykańskich liczba ta wzrosła w ostatnich latach z 2,6% do 4,1%, podczas gdy u dzieci latynoskich nastąpił wzrost z 1,7% do 2,5%. Skąd ten wzrost? Przyczyny tak dużego zwiększenia liczby zdiagnozowań ADHD nie są do końca znane. Z pewnością przyczynił się do tego wzrost świadomości wśród rodziców i lekarzy, który mógł prowadzić do zwiększenia uwagi, kontroli i leczenia - twierdzi główny autor badania Darios Getahun. Liczba zdiagnozowań nie musi być tożsama ze wzrostem zachorowań. Miejmy więc się na uwadze najnowsze badania, ale nie popadajmy w panikę. Obserwujmy nasze dzieci, a gdy zauważymy niepokojące sygnały np. problemy z koncentracją, nadaktywność ruchową poradźmy się specjalisty. Rodzice muszą wiedzieć, że ADHD często towarzyszą również inne problemy, takie jak trudności w uczeniu się. Jeżeli zastanawiasz się czy twoje dziecko ma ADHD przeczytaj: Czy to ADHD Łobuziak czy dziecko z ADHD

imgJHgCH1-6b83382.jpg
width: 800
height: 533

Sposób na nadpobudliwość u dziecka? Zmiany w życiu rodziny!
type: item
date: 2012-03-23T14:07:56.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: ADHD
subject: dziecko z adhd
subject: nadpobudliwość
subject: nadpobudliwość psychoruchowa
subject: wychowanie dziecka
description: Rodzice wszędobylskiego malucha często martwią się jego szczególną żywiołowością – jak będzie się dalej rozwijał, czy nauczy się koncentrować uwagę na zadaniach? Przeczytaj, co na temat sądzą psycholodzy.
encoded: Moja półtoraroczna córeczka ani chwili nie usiedzi spokojnie. Przez cały dzień raczkuje, chodzi, biega, kręci się w kółko, podskakuje, wspina się na meble, ciągle jest w ruchu. Do tego piszczy, krzyczy lub wydaje inne dźwięki. Trudno ją uspokoić. Boję się, czy nie jest nadpobudliwym dzieckiem. Oliwia z Poznania Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Kalendarz rozwoju dziecka Czytaj więcej Dr Joanna Urbańska: Niejeden rodzic, którego dziecko to żywe srebro, chciałby mieć w domu, choć przez dzień, małego flegmatyka. Z kolei niejeden rodzic flegmatyka z nutką zazdrości patrzy na ruchliwe dziecko znajomych – tak szybko się rozwija, tak ciekawi je otoczenie... Rodzice wszędobylskiego malucha często martwią się jego szczególną żywiołowością – jak będzie się dalej rozwijał, czy nauczy się koncentrować uwagę na zadaniach? Czy usiądzie spokojnie w przedszkolu? Jak wytrzyma w szkolnej ławce? Prof. Anna Brzezińska: Obserwując pełne energii dziecko, rzeczywiście trudno oprzeć się wrażeniu, że jest nadpobudliwe. Szczególnie, jeśli nie ma możliwości porównania go z rówieśnikami. Większość mam może jednak spać spokojnie. Maluch, który wreszcie nauczył się chodzić, może, a nawet chce, wszędzie dotrzeć i niemal w każde miejsce zajrzeć. Dr Joanna Urbańska: Raczkuje, wspina się, biega jak szalony. Kiedy na nas spojrzy, zaraz jego wzrok ucieka w inną stronę... Wyniki badań przesiewowych pokazują, że nadpobudliwość jest częstsza u chłopców niż u dziewczynek. Jak ją odróżnić od intensywnego dziecięcego odkrywania świata? Prof. Anna Brzezińska: Jeśli ruchliwość dziecka, jego energia w działaniu niepokoi rodzica, należy porozmawiać o tym z pediatrą, który ewentualnie da skierowanie do neurologa lub psychologa (Jak wygląda wizyta u psychologa?). Nie warto diagnozować u dziecka zaburzeń na własną rękę i doszukiwać się patologii tylko dlatego, że dziecko wydaje się inne niż np. my w jego wieku czy dzieci znajomych. Dr Joanna Urbańska: Wielu rodziców potwierdza, że dzieci zachowują się tak, jak ob…

imgas2JfW-68d732e.jpg
width: 1200
height: 800

Nadpobudliwe niemowlę to dorosły z ADHD?
type: item
date: 2006-12-28T13:57:37.000Z
subject: Niemowlę
subject: Zdrowie
subject: ADHD
subject: nadpobudliwe niemowlę
subject: rozwój dziecka
description: Niemowlę stale krzyczy, mało śpi. Cały czas jest niespokojne, bardzo ruchliwe. Trudno je utulić, nawet przy piersi. Co robić, by z nadpobudliwego niemowlęcia nie wyrósł dorosły z ADHD?
encoded: Niemowlę płacze, mało śpi, jest stale niespokojne. Boisz się, czy nie jest może nadpobudliwe i czy w przyszłości nie będzie miało ADHD. Jak stwierdzić, czy niemowlę jest tylko niespokojne, czy już nadpobudliwe? I kiedy z nadpobudliwym niemowlęciem trzeba iść do specjalisty? Dlaczego niemowlę jest nadpobudliwe? Jest kilka przyczyn niespokojnego zachowania dziecka w pierwszych 3 miesiącach życia: 1. Skomplikowany poród, w czasie którego dziecko przeżyło bardzo silny stres. 2. Przyjmowane przez ciebie leki podczas ciąży lub porodu. 3. Genetyczna skłonność do nadpobudliwości. Jeśli przyczyną nadpobudliwości jest silny stres lub przyjmowanie leków, niemowlę może mieć początkowo większe problemy z przystosowaniem się do nowych warunków życia. Zwykle najpierw jest nadmiernie spokojne, a dopiero po kilku dniach staje się nadpobudliwe. Nadpobudliwe niemowlę wciąż płacze Nadpobudliwe niemowlę jest niespokojne, dużo krzyczy, trudno je uspokoić. Często miewa wahania apetytu (raz chce bardzo dużo jeść, innym razem odmawia posiłku). Może mieć też problemy ze ssaniem piersi. Nerwowo kręci główką w prawo i lewo. Choć każde dziecko ma ma inny apetyt na sen (to, ile snu potrzebuje dziecko, zależy od jego organizmu), to nadpobudliwe niemowlę śpi mniej niż inne niemowlęta. Jest szczególnie wrażliwe na nadmiar bodźców, reaguje na nie trudnym do utulenia płaczem. Niektóre nadpobudliwe niemowlęta nie chcą, by brać je na ręce, prężą się i odwracają, gdy mama próbuje je przytulić. Inne domagają się, by przez cały dzień nosić je w objęciach. Położone do łóżeczka natychmiast płaczą. Gdy nadpobudliwe niemowlę uczy się chodzić, „pędzi” i częściej ulega różnego typu urazom. Jak pomóc nadpobudliwemu niemowlęciu Rodzice nadpobudliwych niemowląt często nie wiedzą, jak z nimi postępować. Bywa, że winią siebie: upatrują źródła kłopotów w swoim braku umiejętności zajmowania się dzieckiem. Mają z tego powodu poczucie winy. Zupełnie niepotrzebnie! Nadpobudliwy maluch nie jest wyjątkiem; takich dzieci je…

imgS5g7U6-cdd04fa.jpg
width: 1200
height: 800