Jak podać dziecku antybiotyk: z czym podać, żeby nie wymiotowało? A jak wypluwa?
Wielu rodziców zastanawia się, jak podać dziecku antybiotyk, bo zwykle nie jest to łatwe zadanie. Najwięcej problemów mają ci, którzy muszą podać antybiotyk niemowlakowi. Zdarza się, że dziecko wypluwa lek albo wymiotuje po jego połknięciu. Jednak podanie lekarstwa nieco starszym dzieciom również stanowi spore wyzwanie. Sprawdź porady doświadczonych mam.
Jak podać dziecku antybiotyk? To problem wielu rodziców niemowlaków i kilkulatków. Lek ma zwykle ostry, gorzkawy i nieprzyjemny smak, dlatego dziecko może go wypluć, zwymiotować albo odmówić przyjęcia. Podpowiadamy, z czym można podać antybiotyk, a z czym nie wolno go mieszać. Wyjaśniamy, jakie są najlepsze sposoby, by bezpiecznie podać dziecku antybiotyk w formie zawiesiny, syropu lub nebulizacji. Jak podać antybiotyk niemowlakowi, żeby nie wymiotował? Istnieją różne sposoby, by podać dziecku antybiotyk. Niemowlęta i małe dzieci do ok. 5. roku życia nie są w stanie przyjąć leku w postaci tabletki, antybiotyk więc podaje im się w formie: zawiesiny; kropli; syropu; czopka; nebulizacji; dożylnie (w szpitalu). Podanie dziecku antybiotyku to ogromny stres dla rodziców, bo dawka musi zostać przyjęta w całości, a maluszek często wymiotuje lub pluje niesmacznym płynem i stanowczo odmawia przyjęcia. Aby dziecko nie wymiotowało, spróbuj podać antybiotyk: W strzykawce. To najlepszy sposób na podanie antybiotyku niemowlakom i małym dzieciom. Strzykawkę (bez igły) z odmierzoną dawką leku skieruj na wewnętrzną stronę policzka dziecka (jest wtedy mniejsze prawdopodobieństwo wyplucia czy zwymiotowania). W specjalnej butelce, aplikatorze lub smoczku. Produkty do podawania dzieciom leków cieszą się coraz większą popularnością, bo pozwalają na precyzyjne odmierzenie dawki antybiotyku, a ponadto, jak zapewniają niektórzy producenci, płyn w większości omija kubki smakowe dziecka. Warto więc wypróbować taki gadżet, zwłaszcza jeśli maluch nie lubi smaku leków. View Burdaffi on the source website Jeśli mimo twoich starań dziecko odmawia przyjęcia leku lub wypluwa antybiotyk, wykorzystaj sprawdzone sposoby doświadczonych mam. Możesz: opowiedzieć dziecku historię o lekarstwie (można wymyślić imię leku), które marzy o tym, żeby jechać na wspaniałej zjeżdżalni prosto do brzuszka; (jeśli to dozwolone) zmieszać lek np. owocowym deserkiem; przygotować dziecku coś na zagryzkę po połknięciu lekarstwa, którą podasz zaraz po wzięciu leku. Dobrze neutralizują smak: kromka chleba, ugotowane ziemniaki, biszkopt, herbatnik. Dodatkowo dziecko może samo je trzymać w ręku, co daje mu komfort i poczucie sprawczości. Z doświadczenia innych mam wynika, że nie sprawdzają się czekoladki i inne słodycze, ponieważ w połączeniu z lekiem mogą mieć obrzydliwy smak; poprosić dziecko o zatkanie nosa. Wtedy smak będzie mniej odczuwalny. Ostatecznie poprosić lekarza o zmianę leku na preparat o innym smaku lub w innej formie. Jeśli musisz podać dziecku antybiotyk w formie nebulizacji, pamiętaj, że to jeden z najbezpieczniejszych sposobów przyjmowania leków. Antybiotyk omija wtedy układ pokarmowy dziecka i dostaje się bezpośrednio do chorego miejsca. Niestety, nebulizacja bywa trudnym wyzwaniem dla rodziców małych dzieci, zwłaszcza niemowląt. Aby ułatwić sobie zadanie: stosuj maseczkę bez dziurek (lek nie będzie się niepotrzebnie ulatniał); zajmij dziecko książką, załóż słuchawki z muzyką albo audiobookiem (dźwięki zagłuszą hałas wytwarzany przez nebulizator) włącz ulubioną bajkę na czas inhalacji. Z czym podać antybiotyk dziecku? Rodzice próbują czasem podawać dziecku antybiotyk z dodatkiem różnych innych płynów lub pokarmów, zazwyczaj nie jest to jednak dobry pomysł. Szczególnie niewskazane są napoje z wapniem i żelazem (utrudniają wchłanianie się leku). Nie podawaj więc antybiotyku z: mlekiem; sokiem. Najlepiej, by dziecko popijało antybiotyk wodą. Koniecznie sprawdź też w ulotce, czy dany antybiotyk można podawać dziecku z jedzeniem, czy lepiej podać go przed posiłkiem, czy po posiłku. Ważne! Staraj się nie zmuszać dziecka do przyjęcia antybiotyku. Maluch błyskawicznie wyczuje twój stres, poza tym jakakolwiek forma przemocy może na długo zrazić go do leczenia i brania lekarstw. Przy różnych okazjach pokazuj dziecku, że rodzice też połykają leki, nawet te niesmaczne. Wspólnie podajcie też lek lalce albo misiowi. Jak podawać dziecku antybiotyk? Zasady By podać dziecku antybiotyk, niezbędne jest badanie lekarskie i diagnoza. Pediatra bierze pod uwagę rodzaj infekcji, poprzednio stosowane leki i to, jak reagowało na nie dziecko. Często rozpoczyna się kurację od leków z grupy penicylin, bo są najmniej toksyczne. Ale wybór antybiotyku to nie wszystko. Żeby leczenie nim było skuteczne i bezpieczne, przestrzegaj kilku bardzo ważnych zasad. Uwaga! Najlepiej by było, gdyby lekarz dobierał antybiotyk na podstawie antybiogramu, czyli badania pozwalającego określić, na jakie związki wrażliwa jest dana bakteria. W praktyce zwykle nie ma na to czasu, bo na wyniki trzeba czekać 3-7 dni. Bądź jednak spokojna. Nawet bez tych badań nie dobiera się leku w ciemno. Ogólne zasady podawania dziecku antybiotyku: Stosuj się do instrukcji. Jeśli do buteleczki z proszkiem nalejesz za dużo wody, stężenie leku będzie za słabe, a jeśli za mało – za duże. Możesz ostrożnie wlewać wodę „do kreski” albo odmierzyć ją strzykawką. Pamiętaj też, by gotową zawiesinę przechowywać zgodnie z zaleceniami, jakie znajdziesz na opakowaniu, bo inaczej może stracić swoje właściwości. Ważne jest również, by bezpośrednio przed podaniem dziecku preparatu potrząsnąć butelką. Proszek osadza się na dnie, a więc płyn, który jest wyżej, zawiera zbyt mało leku i kuracja nim może nie przynosić efektów. Przeczytaj ulotkę. Dzięki informacjom w niej zawartym będziesz wiedziała, czy lek podaje się przed posiłkiem, po nim, czy w jego trakcie, i czy podczas kuracji trzeba zrezygnować z podawania malcowi określonych potraw (np. mleka). Niestosowanie się do wskazówek może spowodować, że antybiotyk będzie działał znacznie słabiej. W ulotce znajdziesz też listę skutków ubocznych. Nie denerwuj się jednak – te poważne zdarzają się bardzo rzadko. Najczęściej spotykane to biegunka, niestrawność, wymioty, nudności, pokrzywka, wysypka. Jeśli się pojawią, od razu skontaktuj się z lekarzem. Przestrzegaj pór podawania. W ulotce znajdziesz dokładne informacje, co ile godzin i jak długo podawać antybiotyk (lekarz też powinien ci to wyjaśnić). Aby antybiotyk był skuteczny, nie można wydłużać odstępu między dawkami, bo jego stężenie spada i bakterie na powrót mogą się namnażać. Jeżeli zapomniałaś o jednej dawce, podaj ją, gdy zorientujesz się, co się stało. Jeśli nie podałaś dwóch, trzech, skontaktuj się z lekarzem, bo może kontynuowanie leczenia tym samym preparatem nie ma już sensu. Dokładnie dawkuj. Antybiotyk, by zadziałać, musi osiągnąć w organizmie określone stężenie. Jeśli dziecku wypluło antybiotyk, można przyjąć, że nie przyjęło koniecznej dawki. A co zrobić, gdy dziecko zwymiotowało po podaniu antybiotyku? Jeśli zrobiło to przed upływem godziny, podaj mu powtórną, pełną dawkę leku. Jeśli później – podaj połowę dawki. Po 3-4 godzinach można uznać, że lek został wchłonięty przez organizm. Gdy zaś smyk ma biegunkę, skonsultuj się z lekarzem. Nie zapomnij o probiotykach. Antybiotyk niszczy wszystkie bakterie, także te dobre. Aby przywrócić prawidłową florę bakteryjną w organizmie malca, podawaj mu probiotyki dla dzieci. Zawierają one pałeczki kwasu mlekowego, które są stałymi lokatorami przewodu pokarmowego. Pamiętaj jednak, by probiotyku nie podawać z antybiotykiem (najlepiej zachować przynajmniej godzinny odstęp), bo dobroczynne pałeczki zginą, zanim zdążą cokolwiek zdziałać. Zobacz też: Syrop z cebuli na kaszel: jak działa? Naturalne antybiotyki i lecznicze mikstury Inhalacje na kaszel – czym inhalować dziecko i niemowlaka, jakie leki do inhalacji
Antybiotyk a szczepienie u dziecka – czy antybiotyki osłabiają skuteczność szczepionek?
Do tej pory nie uznawano antybiotykoterapii za czynnik osłabiający skuteczność szczepień. Nowe doniesienia wyraźnie pokazują jednak, że antybiotyki i szczepienie dziecka nie idą ze sobą w parze. Sprawdź, dlaczego.
W pierwszym i drugim roku życia, zgodnie z kalendarzem szczepień 2023, dziecko powinno przyjąć wiele szczepionek obowiązkowych. Aby podać szczepionkę, lekarz musi najpierw zakwalifikować dziecko do szczepienia. Z tego względu konieczna jest wcześniejsza wizyta u pediatry, który sprawdza stan zdrowia dziecka i wydaje zgodę na szczepienie. Jeśli dziecko ma infekcję wymagającą leczenia antybiotykiem, lekarz odracza szczepienie do czasu wyzdrowienia dziecka. Niestety okazuje się, że osłabienie dziecka po antybiotyku może niekorzystnie wpływać na skuteczność podawanych później szczepionek. Antybiotyki a szczepienie dziecka Antybiotyki przyjmowane bezpośrednio przed szczepieniem zmniejszają skuteczność szczepionek. W dodatku, im więcej cykli leczenia antybiotykami przeszło dziecko, tym bardziej spada skuteczność szczepień wykonywanych po wyzdrowieniu. Lekarze zastanawiają się nawet, czy antybiotyki nie są powodem wzrostu notowanych w ostatnich latach przypadków krztuśca u dzieci. W czasopiśmie naukowym „Pediatrics” opublikowano wyniki badań wykonanych pod kierunkiem prof. Michaela Pichichero z Rochester General Hospital Research Institute w Nowym Jorku. Przebadano próbki krwi pobrane od 560 dzieci w wieku 0-2 lata. W badanej grupie 342 maluchy w przeszłości przeszły łącznie 1700 kuracji antybiotykami, pozostałe 218 dzieci nigdy wcześniej nie otrzymywały antybiotyku. W obu grupach dzieci zmierzono poziom przeciwciał przeciwko błonicy, krztuścowi i tężcowi (DTaP), polio (IPV), Haemophilus influenzae typu b (Hib) i pneumokokom (PCV). Wyniki obu grup porównano. Okazało się, że każdy cykl antybiotykoterapii obniża o 5-11 proc. stężenie przeciwciał we krwi dziecka. W drugim roku życia, po podaniu szczepienia przypominającego, spadek ten wynosi jeszcze więcej – od 12 do 21 proc. Nie wszystkie antybiotyki wpływają tak samo na szczepienie Gdy naukowcy przyjrzeli się rodzajom antybiotyków, jakie podawano dzieciom, okazało się, że największy spadek odporności poszczepiennej powodują antybiotyki o szerokim spektrum działania, np. cefalosporyny, amoksycylina z dodatkiem kwasu klawulonowego. Antybiotyki celowane, np. penicylina, znacznie mniej zaburzają odporność po szczepieniu . Co ciekawe, uzyskano też inne ważne informacje. Okazało się, że im dłuższe leczenie antybiotykami, tym większy spadek poziomu przeciwciał po szczepieniu. Antybiotykoterapia trwająca 10 dni wywołuje większy spadek poziomu przeciwciał niż terapia antybiotykiem trwająca 5 dni. Po pięciodniowym podawaniu dziecku antybiotyków w zasadzie nie następował spadek przeciwciał. Antybiotyki a spadek odporności po szczepieniu – przyczyny „Myśmy wprawdzie od dawna wiedzieli, że antybiotyki mogą powodować dysfunkcje flory jelitowej, były znane skutki długofalowe, populacyjne antybiotyków – np. te, że osoby je przyjmujące są bardziej narażone na alergie, astmę, choroby cywilizacyjne etc. Natomiast to proste badanie wykazało, że skuteczność popularnych szczepionek, które wykonuje się dzieciom w pierwszym i drugim roku życia była osłabiona u tych, które otrzymały kuracje antybiotykowe” – powiedział dr Wojciech Feleszko, pediatra, pulmonolog immunolog z WUM. Okazuje się, że niszczący wpływ antybiotyków na korzystne bakterie jelitowe u dzieci może mieć związek z osłabioną reakcją organizmu dziecka na podanie szczepionek. „Dzisiaj jesteśmy świadomi tego, że ten aktywny metabolizm, te mikroorganizmy, bakterie, które nam towarzyszą, jak poważny efekt ogólnoustrojowy one wywierają – skomentował dr Wojciech Feleszko. Źródło: pulsmedycyny.pl, Antibiotic Use and Vaccine Antibody Levels Zobacz też: Jak przygotować dziecko do szczepienia Żywe szczepionki – co to takiego? Co wiesz o szczepieniach? – Quiz
Antybiotyk w ciąży: kiedy przyjmować i który antybiotyk jest bezpieczny w czasie ciąży?
Antybiotyk w ciąży jest czasem dozwolony. Zależy to nie tylko od rodzaju schorzenia, lecz także od tego, czy dany antybiotyk został przebadany pod kątem bezpieczeństwa stosowania podczas ciąży.
Antybiotyk w ciąży budzi u wielu przyszłych mam niepokój. Jednak nie wszystkie antybiotyki zagrażają dziecku! Czasem są one niezbędne w zwalczeniu infekcji bakteryjnej, która sama w sobie stanowi większe niebezpieczeństwo dla zdrowia mamy i płodu. Które antybiotyki są bezpieczne w ciąży, a które nie? Ich szkodliwość, bądź jej brak, ocenia się na podstawie substancji aktywnej zawartej w danym leku. Spis treści: Jaki antybiotyk w ciąży? - Antybiotyki dozwolone w ciąży - Antybiotyki zabronione w ciąży Jaki probiotyk przy antybiotykoterapii w ciąży? Antybiotyk na zatoki w ciąży Zapalenie ucha w ciąży a antybiotyk Krople do oczu z antybiotykiem w ciąży Antybiotyk podczas leczenia zęba w ciąży Jaki antybiotyk w ciąży? Istnieje wiele rodzajów antybiotyków, a część z nich została przebadana pod kątem bezpieczeństwa dla ciężarnych. Istotny jest tu także etap ciąży - antybiotyk w <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/przebieg-ciazy/pierwszy-trymestr-ciazy-12-rad-na-pierwszy-trymestr-6034-r1/">pierwszym trymestrze ciąży może być niewskazany, ponieważ organy wewnętrzne płodu dopiero się kształtują. - Lekarz dobiera odpowiedni lek do choroby, szczegółowo analizując stan zdrowia pacjentki. Dlatego odradzam panikę i obawy przed przyjmowaniem wszelkiego rodzaju antybiotyków w ciąży i zalecam spokój i większe zaufanie do lekarza prowadzącego - mówi ginekolog Grzegorz Południewski. Antybiotyki dozwolone w ciąży Dozwolone antybiotyki w ciąży to: penicylina, cefalosporyna II generacji, ampicylina, amoksycylina (Duomox), erytromycyna, cefuroksym (Zinnat), azytromycyna (w przypadku konieczności i tylko po I trymestrze), metronidazol. Nie wolno stosować samodzielnie żadnych <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/internetowa-szkola-rodzenia/o-ciazy/leki-w-ciazy-jakie-leki-stosowac-w-ciazy-film-611-r22/">leków w ciąży, także antybiotyków ani nawet suplementów diety, bez konsultacji z lekarzem prowadzącym. Dotyczy to również leków zaklasyfikowanych jako bezpieczne dla ciężarnych. Każdy organizm może reagować inaczej na różne leki - zwłaszcza w okresie ciąży, dlatego należy zaufać w tej kwestii doświadczonemu lekarzowi. Zachowanie czujności konieczne jest także z<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/karmienie/jakie-leki-sa-bezpieczne-w-czasie-karmienia-piersia-16422-r1/"> przyjmowaniem <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/karmienie/jakie-leki-sa-bezpieczne-w-czasie-karmienia-piersia-16422-r1/">leków w okresie karmienia.​ Antybiotyki zabronione w ciąży W okresie ciąży niewskazane jest przepisywanie przyszłym mamom antybiotyków w postaci: tetracykliny, doksycykliny, tobramycyny, streptomycyny, sulfonamidów. UWAGA! Jeśli jesteś w ciąży lub podejrzewasz, że możesz być - zawsze poinformuj o tym lekarza, który będzie przepisywał ci leki! Jaki probiotyk przy antybiotyku w ciąży? Antybiotyk w ciąży niesie ze sobą ryzyko wystąpienia <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/biegunka-w-ciazy-przyczyny-leczenie-23661-r1/">biegunki. Jest ono szczególnie wysokie w przypadku przepisania aminopenicyliny, a także cefalosporyny i klindamycyny. Probiotyk może znacząco zmniejszyć to ryzyko, a także zapobiec niebezpiecznemu w ciąży odwodnieniu lub wypłukaniu się minerałów i elektrolitów. Zabezpieczeniem przy antybiotykoterapii w ciąży może być także synbiotyk, który łączy w sobie zarówno probiotyk, jak i prebiotyk. Antybiotyk na zatoki w ciąży Jeśli zapaleniu zatok w ciąży towarzyszy wysoka temperatura (powyżej 38 stopni) - antybiotyk może być konieczny. Jeśli jednak gorączka nie występuje, można stosować łagodniejsze środki lub <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/domowe-sposoby-na-zatoki-28454-r1/">domowe sposoby na zatoki, które mają na celu ukojenie bólu i stanu zapalnego. Zapalenie zatok może być grzybicze, wirusowe i bakteryjne. Jedynie to ostatnie jest wskazaniem dla antybiotykoterapii. Najczęściej podaje się amoksycylinę lub cefalosporyny (oba należą do antybiotyków bezpiecznych w ciąży). Zapalenie ucha w ciąży a antybiotyk Przy łagodnym <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/bol-ucha-w-ciazy-5-sposobow-jak-go-wyleczyc-kiedy-antybiotyk-lekarstwadomowe-sposoby-29690-r1/">zapaleniu ucha w ciąży najczęściej zaleca się paracetamol, który skutecznie zbija gorączkę i stan zapalny - jednak jego stosowanie również należy skonsultować z lekarzem. Samo zapalenie ucha może nie być niebezpieczne dla ciężarnej - zagrożenie stanowi jednak utrzymująca się gorączka. Jeśli jednak zapalenie ucha ma podłoże bakteryjne, często przepisywany jest antybiotyk - na ogół amoksycylina. Lekarz może zalecić antybiotykoterapię na okres 5 aż do 10 dni. Krople do oczu z antybiotykiem w ciąży Tego typu lek może być pomocny np. przy <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/zapalenie-spojowek-u-dzieci-czy-krople-wystarcza-26057-r1/">zapaleniu spojówek, które nie stanowi zagrożenia dla zdrowia mamy i płodu - nawet w pierwszym trymestrze. Krople z antybiotykiem mają głównie działanie miejscowe i nie przenikają do krwi, dlatego nie ma żadnych przeciwwskazań dla stosowania ich nawet w czasie ciąży. Jak w przypadku wszystkich produktów z antybiotykiem - należy jednak poinformować lekarza-okulistę o ciąży lub jej prawdopodobieństwie, zanim przepisane zostaną jakiekolwiek leki. Antybiotyk przy leczeniu zębów w ciąży Jeśli ząb jest poważnie uszkodzony i kwalifikuje się np. do usunięcia, należy jak najszybciej przeprowadzić taki zabieg - jednak najwcześniej w drugim trymestrze. Antybiotyk może być zapisany, aby ukoić dotkliwy ból zęba aż do czasu wykonania zabiegu, jednak być może wystarczą same leki przeciwbólowe i przeciwzapalne. Sam antybiotyk jednak nie wyleczy stanu zapalnego zęba, dlatego należy jak najszybciej wykonać badania diagnostyczne, które pozwolą określić stan chorobowy i zalecane leczenie. Czasem możliwy jest nawet zabieg usunięcia zęba bez konieczności badania RTG (przeważnie zakazanego w ciąży). Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/antybiotyk-bez-recepty-dla-dzieci-co-to-jest-naturalny-antybiotyk-od-jakiego-wieku-przepisy-28579-r1/">Naturalne antybiotyki i przepisy na lecznicze mikstury <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/przeziebienie-w-ciazy-katar-w-ciazy-jak-leczyc-przeziebienie-2305-r1/">Przeziębienie w ciąży: domowe sposoby, inhalacje, leczenie Uwaga na niektóre domowe sposoby leczenia w ciąży! Wywiad z ekspertem​
Kiedy antybiotyk dla dziecka jest naprawdę niezbędny
Kiedy antybiotyk dla dziecka zacznie działać, nie wolno odstawiać go na własną rękę, trzeba skończyć całą terapię. Nie warto bać się antybiotyków, ale też nie można wierzyć, że pomagają na wszystko. Wyjaśniamy wątpliwości i podpowiadamy, kiedy antybiotyk dla dziecka jest dobrodziejstwem, a kiedy zagrożeniem.
Antybiotyk dla dziecka musi być przepisany przez lekarza. Antybiotyki nie działają na wirusy, dlatego nie powinno się ich stosować w przypadku infekcji wirusowych. Nie zawsze też są skuteczne w leczeniu zakażeń bakteryjnych i po części to nasza – rodziców i lekarzy – wina. Spis treści: Kiedy podać dziecku antybiotyk Jaki antybiotyk dla dziecka? Antybiotyk na anginę dla dziecka Antybiotyk na zapalenie ucha dla dziecka Antybiotyk na kaszel dla dziecka Antybiotyk na biegunkę dla dziecka Co ile godzin antybiotyk dla dziecka Jak działają antybiotyki Nadużywanie antybiotyków u dzieci Alergia na antybiotyki Kiedy podać dziecku antybiotyk Czasem lekarzowi trudno jest stwierdzić, jaka infekcja rozwija się u dziecka – wirusowa czy bakteryjna. Dzieje się tak zwłaszcza na początku choroby. Dlatego warto najpierw porozumieć się z pediatrą malca przez telefon. Oceni on, czy wizyta jest konieczna, czy też można poczekać 2-3 dni, stosując leczenie objawowe: np. płukanie gardła wodą z solą, a w razie wysokiej gorączki – podając paracetamol lub ibuprofen. Rodzice czasami wywierają presję na lekarzu, by przepisał antybiotyk (licząc, że choroba skończy się szybciej). Jednak i pediatrzy stosują niekiedy antybiotyk „na wszelki wypadek’’ – by, w razie pogorszenia się stanu zdrowia dziecka, nie narazić się na zarzut lekceważenia choroby. Pamiętaj jednak, że jeżeli dziecko niepotrzebnie otrzyma antybiotyk, obniży to jego odporność. A osłabiony organizm nie będzie w stanie skutecznie walczyć z atakującymi go wirusami! Jaki antybiotyk dla dziecka? Leczenie infekcji bakteryjnej zaczyna się od antybiotyku, który ma wąskie spektrum działania, tzn. niszczy te bakterie, które wywołały chorobę. Lek o szerokim spektrum zwalcza wprawdzie bakterie odpowiedzialne za infekcję, ale przy okazji wyjaławia organizm z innych, a nie wszystkie są szkodliwe. Ponieważ „przyroda nie lubi pustki’’, zamiast nich mogą pojawić się zakażenia grzybicze, np. drożdżakowe. Dlatego szerzej działający antybiotyk stosuje się dopiero wtedy, gdy lek o węższym spektrum nie zadziała. Problemem jest też niszczenie przez antybiotyk pożytecznych bakterii probiotycznych, które zapewniają równowagę mikroflory bakteryjnej w jelitach, regulują procesy trawienne i zapobiegają biegunkom. Z tego powodu podczas leczenia antybiotykiem, i po nim, maluch powinien dostawać probiotyki: jogurt, kefir lub mleko zsiadłe, zawierające żywe kultury bakterii, lub probiotyczny preparat z apteki. Antybiotyk na anginę dla dziecka Podanie antybiotyku przy anginie jest konieczne! Angina u dziecka to silna infekcja bakteryjna, która niesie ze sobą ryzyko poważnych powikłań. Dlatego musi być leczona antybiotykiem. Lek skraca czas choroby, zapobiega jej nawrotom i powikłaniom, redukuje nosicielstwo. Najczęściej stosuje się penicylinę lub cefalosporyny. Przy zakażeniu paciorkowcami zwykle NIE stosuje się: tetracyklin, fluorochinolonów, sulfonamidów. Przy nawracających anginach zalecane są: cefadroksyl lub klindamycyna. Antybiotyk na zapalenie ucha dla dziecka Nie zawsze na zapalenie ucha u dziecka podaje się antybiotyki. Ich podanie najczęściej jest konieczne w przypadku dzieci od 6. do 24. miesiąca życia ze stwierdzonym ostrym zapaleniem ucha środkowego oraz w sytuacji, gdy nie ma pewnego rozpoznania, ale objawy są nasilone (ból ucha, gorączka, wymioty). W przypadku starszych dzieci zwykle przeczekuje się pierwsze 48-72 godziny i po tym czasie ewentualnie podaje antybiotyk. Najczęściej stosowane antybiotyki na zapalenie ucha u dziecka to: amoksycyklina lub amoksycyklina z kwasem klawulonowym. Przy nieskutecznym leczeniu lub alergii na te leki, stosuje się antybiotyki z grupy cefalosporyn. Antybiotyk na kaszel dla dziecka Antybiotyki to nie leki na kaszel! Nie łagodzą kaszlu suchego, nie ułatwiają odkrztuszania kaszlu mokrego. Antybiotyki zwalczają przyczynę infekcji bakteryjnej, czyli bakterie, a nie jej objawy. Jeśli kaszel u dziecka jest skutkiem infekcji wirusowej, branie antybiotyku jest wręcz szkodliwe, bo niepotrzebnie osłabia odporność dziecka i przyczynia się do powstawania lekoopornych szczepów bakterii. Lekarz musi najpierw ustalić przyczynę kaszlu. Jeśli uzna, że jest on objawem ostrej bakteryjnej infekcji układu oddechowego, zatok, zapalenia krtani, nagłośni czy zapalenia płuc, wtedy przepisze antybiotyki najlepiej sprawdzające się w przypadku konkretnego schorzenia. Antybiotyk na biegunkę dla dziecka Biegunka u dzieci najczęściej spowodowana jest wirusami (w większości przypadków są to rotawirusy), a nie bakteriami, dlatego nie każdą biegunkę u dziecka leczy się antybiotykami. Stosuje się je wyjątkowo nawet w przypadku ostrej biegunki bakteryjnej! Wskazaniami do podania antybiotyku są: salmonelloza u dzieci poniżej 3. miesiąca życia, salmonelloza u dzieci z zaburzeniami odporności, biegunka z krwią i wysoką gorączką wywołana Campylobacter (antybiotyk podaje się, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się choroby w żłobkach czy przedszkolach), w przypadku potwierdzenia lub podejrzenia: czerwonki bakteryjnej (Shigella), cholery (Vibrio), lambliozy, amebiozy, rzekomobłoniastego zapalenia jelit (Clostridium difficile). Co ile godzin antybiotyk dla dziecka Nie nakłaniaj lekarza, by przy każdej infekcji dziecka zapisywał antybiotyk. Jeżeli już maluch otrzyma taki lek, podawaj go zgodnie z zaleceniem pediatry i nie skracaj czasu kuracji. Jeżeli dziecko ma brać antybiotyk dwa razy dziennie, oznacza to podawanie go co 12 godzin, jeśli trzy razy – co osiem godzin, i, niestety, trzeba malucha budzić w nocy. Gdyby po 2-3 dobach nie było poprawy, skontaktuj się z lekarzem. Zapewne lek trzeba będzie zmienić. Kuracja antybiotykowa nie powinna trwać krócej niż 5-7 dni (wyjątek to Sumamed, wystarczy go podawać przez 3 dni). Nie przerywaj jej, bo po chwilowej poprawie bakterie mogą zaatakować ze zdwojoną siłą! Czytaj też ulotki dołączane do leku. Dowiesz się o ewentualnych skutkach ubocznych, a także więcej o działaniu i podawaniu lekarstwa. Jak działają antybiotyki W uproszczeniu można powiedzieć, że antybiotyki działają dwojako: hamują namnażanie się bakterii, zabijają bakterie. Oba sposoby są tak samo skuteczne. Dobrze dobrany antybiotyk zwalcza zakażenie wywołane przez bakterie. Jednak wiele dziecięcych infekcji, np. ostre zapalenie gardła, jest w większości przypadków wywoływanych przez wirusy. Dlatego nie można ich pokonać antybiotykami! Nadużywanie antybiotyków u dzieci W Polsce antybiotyki zapisuje się nadmiernie, zwłaszcza dzieciom. Częste ich podawanie powoduje, że coraz więcej bakterii staje się na nie opornych. Grozi to tym, że już niedługo nie będzie czym leczyć groźnych infekcji bakteryjnych! Już są takie trudności w przypadku chorób wywoływanych przez niektóre szczepy pneumokoków, gronkowców, enterokoków. Na niektórych oddziałach szpitalnych aż 80 proc. szczepów bakterii jest opornych na antybiotyki. Alergia na antybiotyki Antybiotyki mogą uczulać. Jeśli po podaniu leku u dziecka pojawi się wysypka, wymioty, obrzęk, skontaktuj się z lekarzem. Być może lekarstwo trzeba będzie zmienić. Malec nie powinien być nim już więcej leczony. Czasem antybiotyki mogą uszkadzać narządy wewnętrzne. Znane są np. skutki uboczne gentamycyny, która uszkadza słuch. Takie powikłania występują, na szczęście, bardzo rzadko! Źródło: journals.viamedica.pl Czytaj też: Antybiotyk nie dla każdego dziecka Naturalne antybiotyki i lecznicze mikstury Co robić, gdy dziecko zwymiotuje antybiotyk
Naturalne antybiotyki i przepisy na lecznicze mikstury
Naturalne antybiotyki mają silne działanie, ale nie osłabiają układu odpornościowego. Na taki antybiotyk nie potrzebujesz recepty i możesz go zrobić dla dziecka samodzielnie w formie syropu albo napoju. Sprawdź, kiedy podać dziecku naturalny antybiotyk.
Naturalne antybiotyki, w przeciwieństwie do tych syntetycznych, nie mają skutków ubocznych, a często równie skutecznie zwalczają bakterie chorobotwórcze. Nie niszczą przy tym dobrych bakterii i naturalnej flory jelitowej człowieka, a więc nie osłabiają odporności. W sytuacji, gdy syntetyczne antybiotyki coraz częściej nie radzą sobie z lekoopornymi bakteriami, warto sięgać po tradycyjne, naturalne receptury. Spis treści: Naturalne antybiotyki – lista Miód z kurkumą – przepis Mikstura z czosnku, miodu i cytryny Najsilniejszy naturalny antybiotyk – master tonik Naturalne antybiotyki – lista Antybiotyki bez recepty to naturalne preparaty roślinne i ziołowe oraz produkty spożywcze, które większość z nas ma w domu. Trzeba je tylko odpowiednio przygotować (najczęściej robi się z nich syropy lub dodaje do napojów) i w uzasadnionych przypadkach podać dziecku. Uwaga, ważne! Jeśli dziecko ma infekcję bakteryjną, wysoką gorączkę, wysypkę lub z innych powodów podejrzewasz, że choroba jest poważna, leczenie zawsze należy skonsultować z lekarzem. Naturalne antybiotyki nie powinny być stosowane, jeśli: dziecko ma alergię na któryś ze składników mikstury lub syropu, dziecko cierpi na <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/niedobory-odpornosci-u-dziecka-14599-r1/">niedobory odporności. Naturalny antybiotyk – miód Miód każdego rodzaju działa antybakteryjnie, choć na szczególną uwagę zasługują miody spadziowe, gryczane i lipowe. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/miod-na-przeziebienie-bywa-lepszy-niz-leki-z-apteki-29781-r1/">Miód to naturalny antybiotyk, pomoże w leczeniu infekcji bakteryjnej, np. przy zakażeniu paciorkowcem, grzybiczej, a zastosowany bezpośrednio na ranę zadziała antyseptycznie. Ważne, by kupować miód naturalny – powinien krystalizować się po kilku-kilkunastu tygodniach od wlania do słoika. Od kiedy podawać dziecku miód: po 12. miesiącu życia. Naturalny antybiotyk – czosnek Czosnek działa silnie bakteriobójczo dzięki zawartości allicyny, która uwalnia się podczas zgniatania ząbków czosnku. Stosowany regularnie wzmacnia odporność, pomaga też zwalczać objawy przeziębienia. Drobno posiekany czosnek można dodawać do chleba, sałatek, sosów i zup (zachowuje swoje właściwości także po lekkiej obróbce termicznej). Dla starszego dziecka (po 2. roku życia) warto przygotować <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/syrop-czosnkowy-dla-dziecka-na-przeziebienie-jak-zrobic-21722-r1/">syrop z czosnku, miodu i cytryny, który zadziała podobnie jak antybiotyk. Od kiedy podawać dziecku czosnek: po 1. roku życia, syrop z czosnku – po ukończeniu 2 lat Naturalny antybiotyk – cebula Gdy kroimy cebulę, powstają związki lotne, skuteczne w zwalczaniu bakterii. Miąższ cebuli również zawiera naturalne antybiotyki pomocne w leczeniu chorób górnych dróg oddechowych i przewodu pokarmowego. Cebula nie tylko niszczy bakterie, ale i zwiększa wytwarzanie śluzu, co jest niezwykle cenne, gdy organizm zmaga się z infekcją. Sprawdź przepis na tradycyjny <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/syrop-z-cebuli-zobacz-przepis-na-domowy-lek-na-przeziebienie-21435-r1/">syrop z cebuli – polecany przez pediatrów dla dzieci na kaszel, przeziębienie, a nawet grypę. Od kiedy podawać dziecku cebulę: po 1. roku życia, syrop z cebuli i czosnku z cytryną – po 2. roku życia Naturalny antybiotyk – kurkuma Kurkuma działa na wielu frontach: przeciwwirusowo, przeciwbakteryjnie, antygrzybiczo, a nawet przeciwnowotworowo. Aby złagodzić nieco gorzki smak tej ostrej przyprawy oraz jej intensywny zapach, do napoju z kurkumy dodaje się cytrynę i miód, a dla dzieci idealnym rozwiązaniem będzie <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/zlote-mleko-na-co-pomaga-jak-zrobic-paste-z-kurkumy-przepis-27815-r1/">złote mleko, czyli mleko z miodem, masłem i kurkumą. Złote mleko można podawać dzieciom profilaktycznie 2-3 razy w tygodniu lub przy pierwszych objawach infekcji. Od kiedy podawać dziecku kurkumę: po 2.-3. roku życia, maksymalnie 1-1,5 g dziennie Naturalny antybiotyk – żurawina Żurawina jest niezastąpiona w walce z zakażeniami układu moczowego i pęcherza, wypłukuje z organizmu szkodliwe drobnoustroje, a podczas infekcji działa jak antybiotyk. Dzieciom można podawać żurawinę w formie soku, świeże owoce dodawać do kisielu, a suszone do wypieków albo jeść na surowo. Od kiedy podawać dziecku żurawinę: po 1. roku życia Naturalny antybiotyk – chrzan Ze startego korzenia chrzanu przygotujesz syrop, który podziała wykrztuśnie, bakteriobójczo i grzybobójczo. Chrzan przydaje się w przypadku zapalenia oskrzeli i innych schorzeniach górnych dróg oddechowych. Aby złagodzić ostry smak, do syropu z korzenia chrzanu dodaje się miód. Od kiedy podawać dziecku chrzan: po 2. roku życia Naturalny antybiotyk – imbir Imbir znany jest głównie ze skuteczności w walce z zakażeniami układu pokarmowego, radzi sobie z bakteriami Salmonelli i Listerii. Dodany zaś do herbatki rozgrzewającej, np. popularnego brytyjskiego grogu (wersja dla dzieci bez alkoholu), pomoże zwalczyć pierwsze objawy przeziębienia i chorób grypopodobnych. Od kiedy podawać dziecku imbir: po 1. roku życia Miód z kurkumą – przepis Mikstura jest bardzo prosta do przygotowania. Wystarczy stołową łyżkę zmielonej kurkumy dokładnie wymieszać ze szklanką miodu. Bardzo ważne jest to, żeby miód był naturalny i pochodził ze sprawdzonego źródła, najlepiej od zaprzyjaźnionego pszczelarza. Z doświadczenia polecamy miód malinowy lub lipowy, znane z prozdrowotnych właściwości, a dla dzieci miód sosnowy (z pinii) – bardzo łagodny. Doskonały jest też miód manuka, ale jest sporo droższy od naszych rodzimych miodów. Mieszankę miodu z kurkumą przechowuje się w temperaturze pokojowej. Dawkowanie: W przypadku infekcji podaje się pół łyżeczki (dzieciom ¼ łyżeczki) co dwie godziny przez pierwsze 2-3 dni choroby. Później tę samą dawkę miodu z kurkumą podaje się trzy razy dziennie aż do wyzdrowienia. Mikstura z czosnku miodu i cytryny Do przygotowania syropu potrzebne będą: 4 cytryny, 2,5-3 główki czosnku (najlepiej polskiego; jest różowy), 3/4 szklanki miodu (lipowy, spadziowy, malinowy), 1/2 szklanki ciepłej wody, wyparzony słoik. Do słoika wlej sok wyciśnięty z cytryn i dodaj przeciśnięty przez praskę czosnek. Miód połącz z wodą o temperaturze nie wyższej niż 45 stopni C (bo miód straci swoje cenne właściwości) i wlej do słoika, a ten zakręć, wstrząśnij i odstaw na 3 doby do lodówki. Gotowe! Przechowuj do 2-3 tygodni. Dawkowanie: profilaktycznie – łyżka stołowa na dobę u dorosłych i łyżeczka na dobę w przypadku dzieci. W przypadku infekcji – trzy łyżki na dobę u dorosłych i trzy łyżeczki na dobę u dzieci. Najsilniejszy naturalny antybiotyk – master tonik Za najsilniejszy naturalny antybiotyk wielu ludzi uważa miksturę, której receptura sięga podobno średniowiecza. Jest to wyciąg na bazie octu jabłkowego zrobiony z kilku składników z listy naturalnych antybiotyków, który nazywa się master tonikiem. Ma on silny zapach i wyrazisty smak, który może nie wszystkim przypaść do gustu, zwłaszcza dzieciom. Zresztą przed podaniem go dziecku lepiej skonsultować się z lekarzem. Dorośli mogą eksperymentować na własną rękę. Składniki najsilniejszego naturalnego antybiotyku: 700 ml octu jabłkowego (najlepiej organicznego), 2 świeże papryki chilli, 2 łyżki tartego chrzanu, 2 łyżki kurkumy w proszku, 1/4 szklanki drobno posiekanego czosnku, 1/4 szklanki drobno posiekanej cebuli, 1/4 szklanki startego imbiru. Przygotowanie najsilniejszego naturalnego antybiotyku: Wszystkie składniki (poza octem) wsyp do miski i wymieszaj. Mieszankę przełóż do średniej wielkości słoika i zalej octem jabłkowym – powinien sięgać ok. 1 cm pod krawędź słoika. Zakręć słoik i energicznie nim potrząsaj przez 30 sekund. Odstaw go do szafki na dwa tygodnie – w tym czasie trzeba słoikiem regularnie potrząsać, najlepiej 2-3 razy dziennie. Po 14 dniach mieszaninę starannie przecedź przez gazę i odsącz. Zebrany płyn przelej do butelki lub czystego słoika. Gotowy tonik można, ale nie trzeba, przechowywać w lodówce. Uwaga! Do krojenia składników i odsączania toniku lepiej założyć rękawiczki ze względu na ostrą paprykę. Dawkowanie: tonikiem należy płukać bolące gardło, a następnie miksturę połknąć. Aby wzmocnić odporność, można pić łyżeczkę dziennie, stopniowo zwiększając dawkę do 50 ml w przypadku dorosłych i łyżki stołowej w przypadku dzieci. Podczas nasilonej infekcji – dorosły może pić 5-6 łyżek toniku dziennie, a dziecko – 4-5 łyżeczek dziennie. Ten najsilniejszy naturalny antybiotyk nie wszystkim domownikom przypadnie do gustu. W takim przypadku warto wypróbować <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/hot-toddy-czyli-grog-brytyjski-sposob-na-przeziebienie-wersja-1-i-18-18721-r1/">grog na przeziębienie Hot Toddy. Jest smaczny i także wspomaga walkę z infekcjami. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/domowe-sposoby-na-kaszel-10-skutecznych-i-naturalnych-metod-28211-r1/">Domowe sposoby na kaszel: 10 naturalnych metod <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/koronawirus-u-dzieci-jak-przebiega-zakazenie-28535-r1/">Koronawirus u dzieci: jak przebiega zakażenie? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/kaszel-dziecka-w-nocy-19747-r1/">Suchy kaszel u dziecka w nocy – co robić
Zielony katar u dziecka – co oznacza, jak go leczyć?
Zielony katar u dziecka to informacja dla rodzica, że organizm malucha zmaga się z infekcją, a czasem także z alergią. Jeśli niemowlę lub starsze dziecko ma długotrwały zielony katar, antybiotyk nie zawsze jest dobrym rozwiązaniem.
Gęsty, zielony katar często miewają dzieci, które chodzą do żłobka lub przedszkola. Ale nie tylko. Łapią go również niemowlaki. Taki kolor wydzieliny z nosa to dowód, że organizm dziecka zmaga się z wirusami, bakteriami lub alergenami i co najważniejsze – próbuje się z nimi uporać. Spis treści: O czym świadczy zielony katar u dziecka? Zielony katar u dziecka po nocy Długotrwały zielony katar u dziecka Co na zielony katar u dziecka? Domowe sposoby na zielony katar u dziecka Czy dziecko z zielonym katarem może chodzić do przedszkola lub żłobka? O czym świadczy zielony katar u dziecka? Pojawienie się kataru (fachowo nazywanego<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/niezyt-nosa-objawy-przyczny-sposob-leczenia-28261-r1/"> nieżytem nosa) jest najczęściej jednym z pierwszych objawów przeziębienia. Zanim wydzielina stanie się zielona, jest przezroczysta i wodnista. W kolejnej fazie gęstnieje, staje się śluzowata, a następnie zmienia kolor na żółtawy lub zielony. Dziecko może (ale nie musi) mieć gorsze samopoczucie i podwyższoną temperaturę. Gęsty, zielony katar bywa określany jako ropny. Rzeczywiście – zielona wydzielina może być skutkiem nadkażenia bakteryjnego, ale tak przede wszystkim wygląda jedna z naturalnych faz kataru wywołanego przez wirusy, czyli zwykłego kataru towarzyszącego infekcji sezonowej. W momencie, kiedy wydzielina z nosa zmienia barwę z przezroczystej na inną, oznacza to, że układ odpornościowy rozpoznał zagrożenie. Równocześnie przyspieszona zostaje produkcja własnych czynników antyseptycznych. Komórki immunologiczne zaczynają uwalniać enzym (zwany mieloperoksydazą), który zawiera barwnik bazujący na żelazie. To właśnie dzięki niemu katar przybiera zieloną barwę. Jeżeli zielony katar ma domieszkę ropną, wówczas może to świadczyć o istnieniu bakterii, ale nie zawsze bakterie te muszą być chorobotwórcze. Pojawienie się zielonej wydzieliny z nosa u dziecka w pierwszych trzech miesiącach życia wymaga pilnej wizyty u lekarza. Brak leczenia może doprowadzić do rozszerzenia się zwykłej infekcji na dolne drogi oddechowe lub skutkować zapaleniem ucha u niemowlaka. Przede wszystkim zatkany gęstą wydzieliną nos utrudnia dziecku ssanie piersi lub picie z butelki. Maluch, który nie może spokojnie się najeść, jest rozdrażniony, płaczliwy i bardziej zagrożony <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/odwodnienie-jest-grozne-jak-do-niego-nie-dopuscic-17801-r1/">odwodnieniem. Wymaga szybkiej pomocy, która w pierwszej kolejności polega na udrożnieniu noska. Zielony katar u dziecka po nocy Rodzice często zauważają gęsty, zielony katar u dziecka po nocy. To nie znaczy, że maluch w czasie snu nabawił się infekcji lub infekcja stała się poważna. Jeśli nos nie był przez całą noc oczyszczany, rano wydzielina jest gęstsza, bardziej skoncentrowana, a przez to jej kolor staje się bardziej wyrazisty. Częste czyszczenie nosa (i rozrzedzanie gęstej wydzieliny solą fizjologiczną lub roztworami soli morskiej) sprawia, że zazielenienie śluzu słabnie. Bardziej zielona (zaschnięta) wydzielina może pojawiać się także wtedy, gdy dziecko oddycha przesuszonym powietrzem. View Burdaffi on the source website Długotrwały zielony katar u dziecka <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/katar-u-dziecka-dlaczego-dzieci-choruja-na-katar-1930-r1/">Katar u dziecka może utrzymywać się nawet do 2 tygodni. Zielona wydzielina, która pojawia się po początkowej wodnistej fazie kataru, zwykle jest widoczna około tygodnia. Jeśli obserwujemy ją mimo upływu 10 dni, dziecko powinien obejrzeć lekarz, który wykluczy inne przyczyny kataru, np. zapalenie zatok lub alergię. Wydzielina przy katarze alergicznym zwykle jest przezroczysta i cieknąca. To dotyczy głównie alergii sezonowych. Jeśli jednak dziecko jest na coś uczulone przewlekle, śluz w nosie również może zmieniać konsystencję i kolor (także na zielony). Co na zielony katar u dziecka? Choć przyczyną pojawienie się zielonej wydzieliny mogą być bakterie, lekarze rzadko decydują się na leczenie zielonego kataru antybiotykiem. Antybiotykoterapia jest natomiast wskazana przy <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/zapalenie-zatok-u-dzieci-objawy-zapalenia-zatok-leczenie-13622-r1/">zapaleniu zatok u dziecka. Zielony katar u maluchów rzadko jednak jest objawem chorych zatok (chore zatoki mogą być natomiast przyczyną pojawienia się <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/zolty-katar-u-dziecka-co-oznacza-jak-leczyc-33160-r1/">żółtego kataru u dziecka). Przy leczeniu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/katar-niemowlaka-rodzaje-kataru-objawy-2960-r1/">każdego rodzaju kataru u dziecka, także zielonego, szczególnie ważne jest staranne i częste czyszczenie nosa. Domowe sposoby na zielony katar u dziecka Aby zakatarzonemu dziecku łatwiej się oddychało, pilnuj, aby jego nosek był czysty i dbaj o odpowiednie warunki w mieszkaniu. Stosując się do opisanych niżej <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/5-domowych-sposobow-na-katar-niemowlaka-22044-r1/">domowych sposobów walki z katarem, sprawisz, że maluch rzadziej będzie chorować. Często czyść dziecku nosek, a jeśli wydzielina jest gęsta, wpuszczaj sól fizjologiczną (po dwie krople do każdej dziurki). To pomoże ją rozrzedzić. Możesz też używać <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/jaka-woda-morska-do-nosa-dla-dzieci-22657-r1/">roztworu wody morskiej (najlepiej sprawdza się roztwór hipotoniczny). Zakatarzone niemowlę jak najczęściej układaj na brzuszku (szczególnie po wpuszczeniu soli fizjologicznej). W tej pozycji wydzielina łatwiej wypływa. Czasem (ale nie za często), możesz używać aspiratora. Pediatrzy uważają, że zbyt częste korzystanie z tego sprzętu może prowadzić do podrażnienia śluzówki nosa. Smaruj skórę pod noskiem – maścią natłuszczającą (np. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/masc-majerankowa-idealna-metoda-na-dzieciecy-katarek-26098-r1/">maścią majerankową) lub kremem. To ochroni delikatną skórę przed podrażnieniem. Na własną rękę nie używaj żadnych kropli do nosa. Mogą podrażnić śluzówkę, w efekcie czego dziecko będzie częściej łapało katary. Ne przegrzewaj mieszkania – utrzymuj temperaturę około 20-21 stopni C. Nawilżaj powietrze – jeśli jest suche, wysusza się również śluzówka, która nie może bronić się przed atakiem wirusów i bakterii. Możesz rozważyć zakup nawilżacza powietrza, albo oczyszczacza z funkcją nawilżania (zaleca się, aby poziom nawilżenia powietrza wynosił około 50 proc.). Stosuj <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/inhalacje-z-soli-fizjologicznej-na-co-proporcje-dla-kogo-27773-r1/">inhalacje z soli fizjologicznej – ułatwiają dziecku oddychanie. View Burdaffi on the source website Czy dziecko z zielonym katarem może chodzić do przedszkola lub żłobka? Zielony katar może pojawić się u dziecka bez innych niepokojących objawów. Taki kolor wydzieliny obserwują rodzice dzieci w wieku żłobkowym i przedszkolnym. Dziecko dobrze się czuje, nie ma gorączki, infekcja nie rozszerza się, nie przechodzi w zapalenie ucha czy oskrzeli. Z tego względu przedszkolaki z gęstym, zielonym katarem często są posyłane na zajęcia. Zdania wśród pediatrów na temat przewlekłego lub nawracającego kataru są podzielone. Jedni odradzają przebywanie zakatarzonego malucha w grupie. Kierują się obawami, że dziecko zarazi swoich kolegów. Inni dopuszczają taką możliwość. Jeśli dziecko z katarem przebywa wśród rówieśników, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/czyszczenie-nosa-jak-nauczyc-dziecko-wydmuchiwac-nos-11117-r1/">powinno umieć czyścić nos, wyrzucać chusteczki od kosza i dokładnie myć ręce. To pozwoli zminimalizować kontakt innych dzieci z wydzieliną. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zakupy/inhalator-dla-dzieci-przeglad-inhalatorow-dla-dzieci-4209-r3/">Przegląd inhalatorów i nebulizatorów dla dziecka Katar to nie jest banalna sprawa, może zniszczyć słuch <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/czy-niemowle-ktore-ma-katar-moze-wychodzic-na-spacer-2678-r1/">Czy niemowlę z katarem może wychodzić na spacer? Konsultacja merytoryczna Dr Katarzyna Mudel Pediatra, specjalistka medycyny rodzinnej oraz medycyny estetycznej. Pracuje jako pediatra z dziećmi w Lux Med i Medicover. Jest ekspertem portalu Znany Lekarz
UWAGA! Skażone jajka wycofane ze sprzedaży - sprawdź numer kodu!
Główny Inspektorat Sanitarny poinformował o wycofaniu ze sprzedaży 4,3 mln jaj. Służby wykryły w nich obecność antybiotyku w ilościach przekraczających dopuszczalny poziom.
GIS poinformował, że służby wykryły w jajach obecność antybiotyku lazalocyd w ilościach przekraczających maksymalny dopuszczalny poziom. Jaja nie nadają się do spożycia i należy zwrócić je do sklepu - informuje Inspekcja Weterynaryjna. Antybiotyk lazalocyd w jajach Nawet małe pozostałości antybiotyków w artykułach spożywczych mogą negatywnie oddziaływać na organizm człowieka. Antybiotyki spożywane z żywnością przez dłuższy okres mogą powodować u ludzi odporność na lek (tzw. antybiotykoodporność), stanowiącą poważne zagrożenie dla zdrowia, oraz wywoływać reakcje alergiczne. Inspekcja Weterynaryjna wydała decyzję o wycofaniu partii jaj z obrotu. Chodzi o 4,3 mln sztuk jaj. Jak informuje Główny Inspektorat Sanitarny, dotyczy to jajek konsumpcyjnych klasy A oznaczonych na skorupkach kodem: 3 - PL 30211306 30211306 z terminami przydatności do spożycia od 15.06.2018 do 06.07.2018 roku. Jaja zostały sklasyfikowane i zapakowane po 6, 10, 20, 30 sztuk w zakładzie pakowania jaj o weterynaryjnym numerze identyfikacyjnym 30215904, który jest naniesiony na opakowaniu. Pomylono pasze W gospodarstwie, w którym doszło do nieprawidłowości, znajdują się cztery kurniki. Główny Lekarz Weterynarii Paweł Niemczuk poinformował, że ustalono, iż przyczyną była "pomyłka właściciela gospodarstwa", polegająca na podaniu paszy przeznaczonej do odchowu kurcząt, kurom nioskom (stosowanie lazalocydu, jako dodatku paszowego, w paszach dla kur niosek jest zabronione, ale można go stosować u kurcząt hodowanych na nioski). UWAGA! Szukamy idealnego ojca! Zagłosuj w naszym plebiscycie! Jaja znajdujące się w magazynie zostały zabezpieczone i są pod nadzorem Powiatowego Lekarza Weterynarii w Poznaniu. Właściciel kurników powiadomił wszystkich odbiorców drogą mailową o konieczności zabezpieczenia kwestionowanej partii towaru i niewprowadzania jej do obrotu. Skażone jaja w sieciach handlowych Służby weterynaryjne ustaliły, że odbiorcami tej partii jaj były wyłącznie firmy położone na terenie Polski - m.in. największe supermarkety. Służby weterynaryjne zalecają, aby w przypadku kupienia skażonych jaj, nie spożywać ich i zwrócić je do sklepu. Zgodnie z istniejącym prawem, antybiotyków do leczenia lub profilaktyki zwierząt hodowlanych można używać tylko za zgodą i pod ścisłą kontrolą lekarza weterynarii. To lekarz ustala proces leczenia zwierząt, dobiera odpowiednie środki farmakologiczne i ich dawki. Jaja, które znoszą kury w trakcie podawania leków, nie mogą być wprowadzane do sprzedaży. Na rynek mogą trafić jaja zniesione dopiero po upływie określonego przez lekarza okresu karencji. Zachowanie okresu karencji przez hodowców jest niezwykle ważne, ponieważ pozwala ono na całkowitą eliminację pozostałości antybiotyków w jajku lub pozostawienia ich na minimalnym poziomie, bezpiecznym dla człowieka. Źródło: Business Insider Polska, Farmio Zobacz też: Jajka w diecie niemowląt Mądre dziecko dzięki diecie Za słodko, za słono, mało kolorowo! Taka jest dieta niemowląt [WIDEO]
To bakteryjne zakażenie skóry, które często występuje u dzieci. Warto wiedzieć, na co zwrócić uwagę, by szybko je rozpoznać.
Liszajec (impetigo) jest to zakaźna choroba powierzchownych warstw skóry występująca najczęściej u dzieci w wieku 2-6 lat. Zarażają się nią maluchy chodzące do żłobka lub do przedszkola w okresie jesienno-zimowym, gdy odporność organizmu spada. Chorobę wywołują bakterie gronkowca złocistego, paciorkowca z grupy B lub jest zakażeniem mieszanym obu bakterii. Jak wygląda liszajec zakaźny? W pierwszej chwili liszajec można pomylić z wirusowymi chorobami lub ze skazą białkową, gdyż objawia się wysypką. Zmiany przeważnie nie są (choć mogą być) bolesne ani swędzące i pojawiają się na szyi, twarzy, w okolicy ust i nosa, a także wokół paznokci rąk. U maluszków może pojawić się także w okolicy pupy. Liszajec zakaźny często atakuje skórę już zmienioną chorobowo, gdy bariera obronna organizmu jest nadwerężona. Zwróć uwagę na drobne pęcherzyki wypełnione płynem, które po pęknięciu zasychają i tworzą żółtawe strupki. Dodatkowo może wystąpić: powiększenie węzłów chłonnych, złe samopoczucie, częste oddawanie moczu, sucha skóra. Liszajec zakaźny może pojawić się jako powikłanie innych chorób skóry, np. wszawicy, świerzbu, ospy wietrznej lub kontaktowego zapalenia skóry. Choroba "lubi" ciepło, więc zakażeniom sprzyjają upały. Bardziej podatne są na niego osoby o osłabionej odporności i chorujące na cukrzycę. Jak się leczy liszajec? Choroby nie można leczyć domowymi sposobami, konieczna jest wizyta u specjalisty. Nieleczona może prowadzić do poważnych powikłań np. kłębuszkowego zapalenia nerek, czy odpadania płatów skóry. Liszajec zakaźny można pomylić z innymi chorobami, dlatego lekarz koniecznie powinien zobaczyć wysypkę. Zmiany na skórze leczy się miejscowo, smarując maścią z antybiotykiem lub spryskując aerozolami. Może być konieczne również podanie antybiotyku doustnie. Kuracja trwa ok. 10 dni. Pękające strupki należy oczyszczać za pomocą wody utlenionej. Po przebytej chorobie konieczna jest kontrolna wizyta u lekarza. Zobacz także: Czym najlepiej i najzdrowiej myć niemowlę? Co to są emolienty? Ospa wietrzna u dzieci - objawy i leczenie. Zobacz zdjęcia wysypki!
Jaka to choroba? Wirusowa czy bakteryjna?
Antybiotyki nie działają na wirusy, natomiast infekcja bakteryjna ich wymaga. Jak więc prawidłowo odróżnić chorobę wirusową od bakteryjnej?
Bakterie leczymy antybiotykami, wirusy – objawowo i przez odpoczynek. Tymczasem wiedza na ten temat jest wciąż uboga. Z danych WHO wynika, że 50 proc. mieszkańców Unii Europejskiej uważa, że antybiotyki są dobrym lekarstwem na przeziębienie. To niedobrze, bo niewłaściwe stosowanie antybiotyków prowadzi do mutacji szczepów bakterii i do nabywania przez nie odporności na leczenie. Antybiotyk tylko na bakteryjne infekcje Infekcje dzielimy na wirusowe i bakteryjne. Zażywanie antybiotyków na infekcje wywołane przez wirusy jest nie tylko bezzasadne, ale też szkodliwe, bo prowadzi do antybotykooporności. Dlatego właśnie niezwykle ważne jest, aby lekarz diagnozujący dziecko lub dorosłego, prawidłowo odróżnił infekcję wirusową od tej wywołanej przez chorobotwórcze bakterie. Antybiotyki są nadal zbyt często przepisywane, sami pacjenci często proszą o receptę, a niewłaściwe stosowanie antybiotyków, bez właściwej diagnozy lub podczas infekcji wirusowych, prowadzi do mutacji bakterii i nabierania przez nie odporności na antybiotyki. Jak odróżnić infekcję wirusową od bakteryjnej? W razie choroby należy stwierdzić, czy jest to infekcja bakteryjna, czy wirusowa, aby zastosować odpowiednie leczenie i nie zażywać niepotrzebnie antybiotyków. W tym celu pomocne będą badania diagnostyczne, np. badanie CRP (białka C-reaktywnego) - to białko pojawia się podczas infekcji, a jego wartość wzrasta już po 2-6 godzinach od powstania stanu zapalnego w organizmie. Badanie możemy wykonać w laboratorium lub samodzielnie za pomocą diagnostycznych testów CRP (do nabycia w aptece). badania mikrobiologiczne, które pozwalają wykryć konkretny szczep bakterii i na podstawie antybiogramu dobrać najodpowiedniejszy antybiotyk. badanie krwi oraz OB, po których można stwierdzić, że organizm walczy z jakimś patogenem. badanie ASO (odczyn antystreptolizynowy), które pozwala wykryć zakażenie paciorkowcem grupy A (np. Streptococus pyogenes), nawet jeśli sama bakteria nie daje żadnych objawów. badania genetyczne, które pozwalają wykryć fragment DNA lub RNA np. wirusa. HPV lub bakterii Chlamydia Trachomatis. Powyższe testy i badania są bardzo pomocne w diagnostyce i pomagają uniknąć niepotrzebnej antybiotykoterapii, jednak zawsze powinny być wykonywane na zalecenie lekarza. Zobacz też: Uważaj na choroby noworodka! Kiedy podawać dziecku antybiotyk? Jak podawać probiotyki podczas antybiotykoterapii?
Czy antybiotyki obniżają skuteczność antykoncepcji?
Dowiedz się, czy antybiotyki mogą obniżać działanie tabletek antykoncepcyjnych i na które antybiotyki lepiej zwrócić uwagę, kiedy stosujesz antykoncepcję hormonalną.
Niektóre antybiotyki przyjmowane doustnie mogą osłabiać działanie tabletek antykoncepcyjnych. Szczególną ostrożność przy zażywaniu antybiotyków i jednoczesnym stosowaniu antykoncepcji hormonalnej należy zachować podczas i po owulacji. W tym okresie najlepiej stosować dodatkowe metody antykoncepcji, np. prezerwatywę. Zażywanie antybiotyków a skuteczność pigułek antykoncepcyjnych Jeśli bierzesz antybiotyk tylko przez kilka dni, to wpływ antybiotykoterapii na skuteczność pigułek antykoncepcyjnych jest minimalny. W trakcie długotrwałego przyjmowania antybiotyku (ponad 2–3 tygodnie) zaleca się stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji, np. prezerwatywy. Należy też przyjmować preparaty z pałeczkami kwasu mlekowego, np. Lactovaginal, Lacibios Femina, które zapobiegają częstym w okresie antybiotykoterapii infekcjom intymnym. Jakie antybiotyki obniżają skuteczność tabletek antykoncepcyjnych? Antybiotyki przyjmowane doustnie mogą w pewnym stopniu wpływać na skuteczność tabletek antykoncepcyjnych, dlatego jeśli lekarz przepisuje ci antybiotyk, poinformuj go o stosowaniu antykoncepcji hormonalnej. Antybiotyki, które mogą osłabiać działanie pigułek antykoncepcyjnych to: Tetracyklina (stosowana m.in. przy leczeniu zmian trądzikowych) Amoksycylina (m.in. zakażenie dróg oddechowych, zapalenie układu moczowego i zapalenie ucha) Rifampicyna (stosowana rzadziej, w poważnych zakażeniach spowodowanych gronkowcami) O stosowaniu antykoncepcji hormonalnej zawsze należy informować lekarzy innych specjalizacji, gdyż inne leki (np. antydepresanty) również mogą obniżać skuteczność pigułek antykoncepcyjnych. Zobacz też: Fakty i mity o infekcjach intymnych Antybiotyki - instrukcja obsługi Probiotyki - pomocna ściągawka
Uwaga! Zażywanie antybiotyków może powodować u dzieci alergię
Podawanie antybiotyków dzieciom do 2. roku życia może wywoływać u nich egzemę, katar sienny i inne alergie – stwierdzili badacze.
Do tej pory badacze jedynie podejrzewali, że podawanie dzieciom antybiotyków może wpływać na występowanie u nich alergii. Podczas konferencji European Respiratory Society, prof. Fariba Ahmadizar i jego zespół potwierdzili tę zależność. Podawanie antybiotyków zwiększa ryzyko alergii o połowę Lekarze i badacze przez długi czas próbowali udowodnić zależność pomiędzy podawaniem dzieciom antybiotyków a występowaniem alergii. Po porównaniu wyników aż 22 badań z ostatnich 50 lat okazało się, że po podaniu dziecku antybiotyków, ryzyko alergii może wzrosnąć nawet o połowę. W przypadku kataru siennego, ryzyko alergii wzrasta od 14 do 56 procent. W przypadku egzemy i alergii skórnych możliwość zachorowania zwiększa się nawet o 41 procent. Nie można rezygnować z antybiotyków Maluchy, które zażywają antybiotyki, są bardziej narażone na alergię niż inne dzieci. Badacze podkreślają jednak, że nie można zrezygnować z podawania antybiotyków, bo to dzięki nim można zwalczać infekcje, które jeszcze kilkadziesiąt lat temu doprowadzały do śmierci. Najważniejszy jest umiar i stosowanie antybiotyków wyłącznie w uzasadnionych przypadkach. Jak często chorują wasze maluszki? Podajecie im antybiotyki? Czytaj także: Dlaczego 8-letnia dziewczynka zmarła po zjedzeniu czekoladki? źródło: news.com.au
Miód zawsze warto mieć w spiżarni, zwłaszcza w sezonie jesienno-zimowym. Przydaje się nie tylko, gdy dziecko zaczyna pociągać nosem i pokasływać, ale można nim doskonale zastąpić cukier. Czy wiesz, jaki miód jest najlepszy dla dziecka?
Według danych Ministerstwa Rolnictwa, Polacy jedzą tylko około 300 g miodu rocznie na osobę, tymczasem Grecy 3,5 kg, a Niemcy nawet 6 kg. Szkoda, bo miód jest bardzo wartościowy. Dlaczego warto dawać dzieciom miód? Miód ma działanie bakteriobójcze, antywirusowe i antyseptyczne – zawiera substancje, które działają podobnie jak antybiotyki (np. Inhibina, którą zawierają głównie miody spadziowe oraz gryczane), dlatego warto podawać go dzieciom w sezonie przeziębień. Korzystnie wpływa na pracę serca, koi nerwy, odżywia mózg. Dzieci mogą jeść miód po skończeniu 12. miesiąca życia. Zobacz też: Jak zacząć zdrowiej jeść i karmić dziecko? 5 najważniejszych zasad Jaki miód kupować dla dziecka? Najważniejsze, by był to miód naturalny (a nie sztuczny), bo tylko taki ma korzystne dla zdrowia właściwości. Nie kupuj miodu, który ma na etykiecie napisane, że jest to „mieszanka miodów pochodzących z Unii Europejskiej i spoza Unii Europejskiej” – jest duże prawdopodobieństwo, że taki miód ma domieszkę cukru. Zwróć też uwagę, czy miód jest płynny czy skrystalizowany - prawdziwy miód krystalizuje się w ciągu kilku, kilkunastu tygodni od rozlania do słoików. Jeśli jest zbyt długo płynny, to nie świadczy o nim dobrze. Na etykiecie powinna być dokładna informacja, z jakiej pasieki pochodzi miód. Jak podawać dziecku miód? Miód można dodawać do herbatki, mleka (nie powinny być bardzo gorące - do 40 st. C, bo w wyższej temperaturze miód traci wiele swoich właściwości), słodzić nim kaszkę czy owsiankę. Świetnie nadaje się jako dodatek do placków. Miodem warto też zastępować cukier we wszystkich możliwych daniach dla dziecka, np. dodawać go do deserów, jogurtów, ciast i ciasteczek. Zobacz też: Czym zastąpić biały cukier w diecie dziecka? Jakie działanie mają różne rodzaje miodu? Rzepakowy – szybko się krystalizuje, a wtedy ma prawie biały kolor, jest bardzo słodki, wspomaga przy leczeniu stanów zapalnych dróg oddechowych, działa korzystnie na wątrobę i drogi żółciowe, serce oraz naczynia wieńcowe. Akacjowy – ma jasnożółty kolor i delikatny aromat, jest pomocny przy przeziębieniach, wpływa korzystnie na prawidłową pracę przewodu pokarmowego, nerek i układ moczowego Lipowy – jest delikatny w smaku, ma barwę jasnożółtą, wpływa korzystnie na górne i dolne drogi oddechowe, serce oraz układ krążenia, łagodzi stres, działa uspokajająco Wielokwiatowy – ma ciemnożółty kolor, dość długo nie ulega krystalizacji, ma korzystne działanie na stany alergiczne dróg oddechowych, wyczerpanie fizyczne i psychiczne, a także na serce i naczynia krwionośne Wrzosowy – ma jasnobrązowy kolor i niezbyt intensywny smak, poprawia pracę nerek, dróg moczowych, łagodzi stany zapalne jamy ustnej i gardła oraz stany zapalne żołądka i jelit Gryczany – ma ciemny brązowy kolor i dość ostry smak, wspomaga leczenie niedokrwistości z niedoboru żelaza, korzystnie wpływa na układ krążenia, wątrobę, ma działanie odtruwające Spadziowy iglasty – ma ciemnobrązowy kolor i charakterystyczny smak, wpływa korzystnie na przewód pokarmowy (zaparcia, biegunki), wspomaga leczenie dolnych dróg oddechowych, polecany także przy chorobach serca, nerwicach Spadziowy liściasty – jest nieco jaśniejszy niż miód spadziowy iglasty, dobrze wpływa na nerki i drogi moczowe oraz wątrobę i drogi żółciowe, reguluje pracę przewodu pokarmowego Nektarowo-spadziowy – pomaga przy wyczerpaniu fizycznym i psychicznym, korzystnie wpływa na serce i układ krążenia oraz zaburzenia trawienne. Zobacz też: Jak poprawić odporność? 6 najlepszych źródeł witaminy C
Dzięki postępowi medycyny mamy do dyspozycji supermocną broń przeciw bakteriom – antybiotyki. Niestety, nie wszyscy umiemy się nią posługiwać. Jak uniknąć błędów?
Polska jest w pierwszej dziesiątce krajów, które zużywają najwięcej antybiotyków. I nie dlatego, że tak często chorujemy, ale z powodu niewłaściwego sposobu podawania tego typu leków, zwłaszcza dzieciom. Źle podawany antybiotyk nie spełnia swojej roli i nie pomaga skutecznie leczyć maluszka. W rezultacie smyk za chwilę znowu jest chory i potrzebuje kolejnej dawki antybiotyku. Jakich zasad trzeba bezwzględnie przestrzegać przy podawaniu tego typu leków? Podając antybiotyk, słuchaj lekarza Zawsze o podaniu antybiotyku decyduje jedynie lekarz. Najlepiej by było, gdyby dobierał lek na podstawie antybiogramu, czyli badania pozwalającego określić, na jakie związki wrażliwa jest konkretna, zidentyfikowana dzięki posiewowi bakteria. Niestety w praktyce najczęściej nie ma na to czasu, bo na wyniki trzeba czekać 3–7 dni. Bądź jednak spokojna. Nawet bez tych badań nie dobiera się antybiotyku w ciemno. Pediatra bierze pod uwagę rodzaj infekcji, objawy, poprzednio stosowane leki i to, jak reagowało na nie dziecko. Często rozpoczyna się kurację od leków z grupy penicylin, bo zwalczają większość infekcji. Podając antybiotyk, czytaj i zachowuj ulotki leków Dzięki zawartym w nich informacjom możesz poznać sporo istotnych szczegółów dotyczących kuracji. Czytając ulotkę, dowiesz się na przykład tego, czy lek podaje się przed posiłkiem, w jego trakcie czy po nim i czym nie wolno danego leku popijać. Są antybiotyki, które nie mogą być podawane np. z mlekiem czy sokiem. Koniecznie też przeczytaj listę skutków ubocznych. Fakt, potrafią zmrozić krew w żyłach, ale na szczęście te najpoważniejsze, takie jak uszkodzenia wątroby czy wstrząs, zdarzają się bardzo rzadko. Najczęściej spotykane skutki uboczne to biegunka, niestrawność, wymioty, nudności, zakażenie grzybicze, pokrzywka, wysypka. Jeśli się pojawią, lekarz może zdecydować o zmianie leku. Podając antybiotyk, postępuj zgodnie z instrukcją Przyrządź zawiesinę zgodnie z instrukcją. Jeśli do buteleczki nalejesz zbyt wiele wody, stężenie leku będzie za słabe, a jeśli zbyt mało – za duże. Możesz ostrożnie wlewać wodę „do kreski" albo odmierzyć ją strzykawką. Gotową zawiesinę przechowuj zgodnie z zaleceniami, jakie znajdziesz na opakowaniu (czasem lek trzeba trzymać w lodówce, choć nie jest to żelazną regułą). Podając antybiotyk, naszykuj miarkę i... budzik Przestrzegaj dawek i pór podawania leku. Żeby antybiotyk był skuteczny, musi osiągnąć określone stężenie w organizmie. Ułatwisz sobie zadanie, korzystając ze specjalnych strzykawek czy pompek do podawania leków i budzika. Podając antybiotyk, nie decyduj sama o przerwaniu kuracji Nawet jeśli malec jest już zdrowy, powinien wziąć wszystkie przepisane dawki, chyba że lekarz zmieni decyzję. Przedwczesne przerwanie leczenia grozi nawrotem infekcji, i to w gorszej postaci, bo bakterie zdążą się uodpornić na dany antybiotyk. Są inteligentniejsze niż nam się wydaje. Przekazują sobie informacje o zagrożeniu i te, które przetrwają, rozwijają się dalej, ale są mocniejsze (z dodatkowym enzymem, który rozkłada dany antybiotyk). W takiej sytuacji stosowany wcześniej lek już nie zadziała i nie pomoże wyleczyć maluszka. Podając antybiotyk, pamiętaj o probiotykach Maluch potrzebuje około dwóch tygodni, by po leczeniu antybiotykiem wrócić do formy. Jednak już w trakcie kuracji możesz zadbać o to, by jego organizm był silniejszy. Pomogą ci w tym dobroczynne bakterie, czyli probiotyki, które zawierają szczep LGG (Lactobacillus rhamnosus GG). Dowiedziono naukowo, że można go bezpiecznie podawać w trakcie antybiotykoterapii, bo nie ginie ani nie mutuje pod wpływem silnych leków. Wspomaga natomiast odbudowę prawidłowej flory bakteryjnej w organizmie, wzmacnia odporność i skraca czas trwania biegunki poantybiotykowej. Dla niemowlaka wybierz probiotyk w kroplach, a dla starszaka – w saszetkach lub kapsułkach.
Są ratunkiem przy wielu chorobach, ale nie wolno ich nadużywać. Kiedy są naprawdę potrzebne – pytamy doświadczonego specjalistę.
Przeprowadzone przez Narodowy Instytut Leków badania wykazały, że jesteśmy w ścisłej czołówce „zjadaczy antybiotyków”. Nie jest to jednak wcale powód do dumy. W ostatnich latach lekarze zaobserwowali wzrost oporności bakterii na antybiotyki – to skutek zbyt częstego ich stosowania. Okazuje się, że za wiele maluchów dostaje je bez wyraźnej potrzeby. Bakterie nauczyły się skutecznie bronić przed niszczącym działaniem antybiotyków, a nowo powstające szczepy stały się niewrażliwe na leki, dotychczas stosowane. Kiedy antybiotyk jest niezbędny? Gdy infekcję wywołały bakterie i maluch ma np. anginę, zapalenie ucha, płuc albo układu moczowego. Lista chorób wymagających podania antybiotyku jest długa, ale dzieci nie zapadają na nie zbyt często. Jak długo musi trwać kuracja? Zwykle do zniszczenia bakterii potrzeba około pięciu dni (dlatego u maluchów nie stosuje się antybiotyków trzydniowych). Jeśli za szybko przerwiesz kurację, może dojść do nawrotu zakażenia lub powikłań. Czy katar i kaszel to powód, by podać antybiotyk? Nie. Zazwyczaj są to objawy infekcji wirusowej, a antybiotyki nie zwalczają wirusów. Przeziębionego maluszka zwykle wystarczy położyć do łóżka, dać mu dużo picia, nawilżać śluzówkę nosa. Pomogą mu również naturalne metody leczenia, np. podawanie czosnku, syropu z cebuli (dla dzieci powyżej roku), soku z malin, postawienie baniek, nacierania. Najczęściej po kilku dniach choroba mija. A gdy gorączka jest bardzo wysoka? Sama wysoka temperatura, np. 39–40°C, nie jest wskazaniem do podania antybiotyku, bo wirusowe infekcje też często przebiegają z gorączką. Jeśli jednak po kilku dniach gorączka spadnie, a potem znów się podniesie i dołączą się inne objawy, np. uporczywy kaszel lub ból ucha, jest duże prawdopodobieństwo, że to już infekcja bakteryjna. Wtedy antybiotyk będzie potrzebny. Jakie mogą być skutki uboczne dania antybiotyku? Przede wszystkim należy pamiętać, że lek właściwie dobrany leczy i ratuje życie. Prawdą jest też to, że antybiotyki działają na organizm jak broń masowego rażenia – zwalczają bakterie, ale jednocześnie niszczą pożyteczną mikroflorę w jelitach. Jeśli dobre bakterie ulegną unicestwieniu, ich miejsce natychmiast zajmują chorobotwórcze mikroorganizmy, np. bakterie beztlenowe lub grzyby. Wtedy może pojawić się biegunka. By temu zapobiec, trzeba podać dziecku jogurt z żywymi kulturami bakterii (od 10. miesiąca życia) oraz preparaty probiotyczne. [CMS_PAGE_BREAK] Co robić, gdy malec zwymiotuje lekarstwo? Jeśli stało się to raz i to przed upływem godziny od podania leku, dziecko powinno dostać powtórną, pełną dawkę antybiotyku. Gdy minie więcej niż godzina, podaj malcowi połowę dawki, a jeśli wymioty nastąpiły po 3–4 godzinach, możesz uznać, że lekarstwo już się wchłonęło. Jeżeli zdarza się to po każdej dawce, skontaktuj się z pediatrą, bo jest to sygnał, że malec nie toleruje danego leku i trzeba go wymienić na inny preparat lub podać w kroplówce. Co świadczy o tym, że dany lek uczula? Jeśli po podaniu antybiotyku pojawi się u dziecka wysypka, pokrzywka, obrzęk lub poważniejsza reakcja, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem. Jak podawać probiotyki? Stosuj je w trakcie kuracji, ale także przez dwa tygodnie po jej zakończeniu. Nie podawaj ich równocześnie z antybiotykiem – zachowaj przynajmniej godzinny odstęp, by dobroczynne bakterie nie zostały zniszczone. Możesz kupić preparaty w kapsułkach lub saszetkach – te drugie łatwiej podawać niemowlakowi, bo rozpuszczają się w wodzie. Większość musisz trzymać w lodówce. Lepiej, by dzieci brały antybiotyki doustnie czy w zastrzykach? To zależy od wieku malca i nasilenia choroby. Niemowlętom po szóstym miesiącu życia lekarz najczęściej przepisuje antybiotyki doustne. Natomiast gdy dziecko jest bardzo małe i choruje ciężko, np. na zapalenie płuc, lepiej podać mu lek dożylny. WAŻNE ZASADY By leczenie antybiotykiem było skuteczne: 1. Przygotowując zawiesinę, nalej do buteleczki dokładnie tyle wody, ile podano w instrukcji, i przechowuj ją zgodnie z zaleceniami (najczęściej w lodówce). Przed podaniem leku potrząśnij buteleczką. 2. Nie wydłużaj odstępu między dawkami – gdy stężenie leku we krwi spada, bakterie mogą się namnażać. Nigdy sama nie skracaj kuracji! 3. Przeczytaj ulotkę, by wiedzieć, kiedy podawać antybiotyk (zwykle daje się go godzinę przed jedzeniem lub dwie po nim). ODPOWIADAŁ dr n. med.PAWEŁ GRZESIOWSKI, pediatra, pracuje w Narodowym Instytucie Leków
Przyjmujesz antybiotyk? On nie pozostaje bez wpływu na twoje zdrowie intymne. Zadbaj o nie zawczasu! Dowiedz, się jaki probiotyk stosować, by uchronić się przed infekcjami układu moczowo-płciowego.
Antybiotyki mają zniszczyć bakterie powodujące chorobę, niestety przy okazji niszczą dobroczynną florę bakteryjną organizmu (naszych „naturalnych strażników”), tj. bakterie Lactobacillus. To powoduje, że jesteśmy narażone na atak kolejnych groźnych dla zdrowia bakterii, wirusów i grzybów – efektem ubocznym antybiotykoterapii może być np. grzybica układu pokarmowego, pochwy, nawracające infekcje pęcherza itd. By tak się nie stało, lekarze, przepisując antybiotyk, polecają brać osłonowo probiotyki. Jego dobór ma spore znaczenie dla zdrowia. Czy każdy probiotyk to probiotyk? Niestety, nie wszystkie preparaty sprzedawane jako probiotyki są prawdziwe. Preparat probiotyczny zawiera żywe drobnoustroje, które podane w odpowiedniej ilości wywierają korzystny wpływ na zdrowie gospodarza (definicja WHO/FAO 2001). Bakterie zawarte w probiotyku powinny być wyraźnie oznaczone (nazwa bakterii probiotycznej powinna być 3-członowa), ponieważ poszczególne szczepy tych samych rodzajów bakterii mają bardzo różne działanie (np. jeden szczep pożytecznych bakterii Lactobacillus może pomagać w utrzymaniu prawidłowej mikroflory bakteryjnej jelit, ale nie mieć żadnego pozytywnego wpływu na mikroflorę pochwy, a inne będą posiadać działanie ochronne, odbudowujące i wspomagające naturalną florę pochwy i jej kwaśne pH). Istnieją także takie szczepy bakterii wchodzące w skład dostępnych na rynku „probiotyków”, których działanie na nasz organizm nie zostało jeszcze udowodnione naukowo lub zostało wykazane w stopniu niewystarczającym do tego, jakie działanie się im przypisuje. Dlatego tak ważne jest, by wybierać preparaty zawierające dokładnie oznaczone szczepy bakterii probiotycznych (nazwa bakterii zawsze 3-członowa), o potwierdzonym klinicznie działaniu. Może jogurt zamiast preparatu? Czasami zaleca się jedzenie jogurtów zamiast przyjmowania kapsułek z probiotykiem. Jogurty są źródłem łatwo przyswajalnych składników odżywczych, jednak nie zastąpią odpowiednio dobranego probiotyku. Najczęściej nie zawierają żywych kultur bakterii (są one użyte jedynie na etapie produkcji). Z kolei te jogurty, które zachowały żywe kultury bakterii, zazwyczaj zawierają niewłaściwe szczepy, często mające zastosowanie tylko technologiczne, nie mają więc korzystnego wpływu np. na środowisko pochwy. ZOBACZ TEŻ: Co wiesz o witaminach i składnikach mineralnych – quiz [CMS_PAGE_BREAK] Ratunku – grzybica! Jednym z częstszych powikłań po kuracji antybiotykiem u kobiet są grzybice pochwy. Zalecane przez lekarzy preparaty probiotyczne rzadko kiedy działają również w środowisku pochwy (mają najczęściej za zadanie chronić jedynie przewód pokarmowy). Dlatego, by uchronić się przed infekcjami układu moczowo-płciowego, zaleca się zastosowanie doustnego probiotyku ginekologicznego. Zadaniem nowoczesnego probiotyku ginekologicznego jest jednoczesna ochrona przewodu pokarmowego oraz pochwy – większość grzybic pochwy bierze swój początek w jelicie, skąd bytujące w jelicie grzyby docierają drogą skórną do bezbronnej po kuracji antybiotykowej pochwy i dają początek infekcji. A ponieważ odległość między odbytem a pochwą to zaledwie ok. 4 cm, patogeny nie mają z jej pokonaniem najmniejszej trudności. Probiotyk w czasie antybiotykoterapii? Problemem jest też czas trwania kuracji antybiotykiem. Bywa, że probiotyki zaleca się przyjmować dopiero po skończeniu antybiotyku, czyli nawet po 10–14 dniach. W tym czasie jesteśmy pozostawione bez ochrony i pojawiają się dolegliwości – najczęściej jest to grzybica pochwy. Dlatego, gdy wybieramy preparat probiotyczny, warto sprawdzić, czy bakterie w nim zawarte można przyjmować w trakcie kuracji antybiotykowej. W takiej sytuacji można zacząć kurację doustnym probiotykiem ginekologicznym już od pierwszego dnia antybiotykoterapii. To ważne, ponieważ od razu dostarczamy organizmowi chroniących go właściwie dobranych bakterii Lactobacillus i zmniejszamy ryzyko infekcji intymnej. Jeśli już pojawiła się grzybica, należy skonsultować się z ginekologiem i zastosować doustny probiotyk ginekologiczny w trakcie leczenia oraz po nim – by uzupełnić brak bakterii Lactobacillus odpowiadających za prawidłową mikroflorę pochwy i jej kwaśne pH. Nawet jeśli w czasie antybiotykoterapii nie pojawiła się infekcja intymna warto profilaktycznie zażyć doustny probiotyk ginekologiczny, ponieważ po każdej chorobie organizm jest osłabiony i bardziej podatny na wszelkie infekcje. Probiotyk na co dzień Niektóre kobiety cierpią na nawroty infekcji intymnych: grzybice pochwy, zapalenie cewki i pęcherza moczowego, opryszczkę narządów płciowych. Świadczyć to może o zbyt małej ilości pałeczek Lactobacillus w środowisku pochwy i cewki moczowej. W takiej sytuacji warto zastosować dłuższą kurację doustnym probiotykiem ginekologicznym, by uzupełnić niedobór bakterii Lactobacillus i przywrócić naturalną ochronę pochwy. ZOBACZ TEŻ: Suchość pochwy – problem, o którym wstydzimy się mówić
Antybiotyki są ratunkiem przy wielu chorobach, ale nie wolno ich nadużywać. Kiedy są naprawdę potrzebne, pytamy doświadczonego specjalistę.
Są choroby, przy których antybiotyk jest absolutnie niezbędny. Przeprowadzone przez Narodowy Instytut Leków badania wykazały, że jesteśmy w ścisłej czołówce „zjadaczy antybiotyków”. Nie jest to jednak wcale powód do dumy. W ostatnich latach lekarze zaobserwowali wzrost oporności bakterii na antybiotyki – to skutek zbyt częstego ich stosowania. Okazuje się, że za wiele maluchów dostaje je bez wyraźnej potrzeby. Bakterie nauczyły się skutecznie bronić przed niszczącym działaniem antybiotyków, a nowo powstające szczepy stały się niewrażliwe na leki, dotychczas stosowane. Nie zawsze jest czas, by podczas wizyty z chorym malcem o wszystko zapytać lekarza. Rozwiewamy większość twoich wątpliwości. Kiedy potrzebna jest kuracja antybiotykowa? Gdy infekcję wywołały bakterie i dziecko ma np. anginę, zapalenie ucha, płuc albo zakażenie układu moczowego. Lista chorób wymagających podania antybiotyku jest długa, ale dzieci nie zapadają na nie zbyt często. Jak długo musi trwać kuracja antybiotykowa? Zwykle do zniszczenia bakterii potrzeba około pięciu dni (dlatego u dzieci nie stosuje się antybiotyków trzydniowych). Jeśli zbyt szybko przerwiesz kurację, może dojść do nawrotu zakażenia lub różnych powikłań. Czy katar i kaszel to powód, by lekarz przepisał antybiotyk? Nie. Zazwyczaj są to objawy infekcji wirusowej, a antybiotyki nie zwalczają wirusów. Przeziębionego maluszka zwykle wystarczy położyć do łóżka, dać mu dużo picia, nawilżać śluzówkę nosa. Pomogą mu również naturalne metody leczenia, np. podawanie czosnku, syropu z cebuli (dla dzieci powyżej roku), soku z malin, postawienie baniek, nacierania. Najczęściej po kilku dniach choroba mija. A gdy gorączka jest bardzo wysoka? Sama wysoka temperatura, np. 39–40°C, nie jest wskazaniem do podania antybiotyku, bo wirusowe infekcje też często przebiegają z gorączką. Jeśli jednak po kilku dniach gorączka spadnie, a potem znów się podniesie i dołączą się inne objawy, np. uporczywy kaszel lub ból ucha, jest duże prawdopodobieństwo, że to już infekcja bakteryjna. Wtedy antybiotyk będzie potrzebny. Co robić, gdy maluch zwymiotuje po przyjęciu lekarstwa? Jeżeli zdarza się to po każdej dawce, skontaktuj się z pediatrą, bo jest to sygnał, że malec nie toleruje danego leku i trzeba go wymienić na inny preparat lub podać w postaci kroplówki. Jeśli stało się to tylko raz i to przed upływem godziny od podania leku, dziecko powinno dostać powtórną, pełną dawkę antybiotyku. Gdy minie więcej niż godzina, podaj malcowi połowę dawki, a jeśli wymioty nastąpiły po 3–4 godzinach, możesz uznać, że lekarstwo już się wchłonęło. Jakie mogą być skutki uboczne podania antybiotyku? Przede wszystkim należy pamiętać, że lek właściwie dobrany leczy i ratuje życie. Prawdą jest też to, że antybiotyki działają na organizm jak broń masowego rażenia – zwalczają bakterie, ale jednocześnie niszczą pożyteczną mikroflorę w jelitach. Jeśli dobre bakterie ulegną unicestwieniu, ich miejsce natychmiast zajmują chorobotwórcze mikroorganizmy, np. bakterie beztlenowe lub grzyby. Wtedy może pojawić się biegunka. By temu zapobiec, trzeba podać dziecku jogurt z żywymi kulturami bakterii (od 10. miesiąca życia), oraz preparaty probiotyczne. Długotrwałe stosowanie antybiotyków może też wpłynąć negatywnie na pracę wątroby i jelit. Wielu lekarzy podejrzewa, że może to sprzyjać również pojawieniu się u malucha alergii. Co świadczy o tym, że dany lek uczula? Jeśli po podaniu antybiotyku pojawi się u twojego dziecka wysypka, pokrzywka, obrzęk lub poważniejsza reakcja, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem. Kiedy i jak podawać dziecku probiotyki? Stosuj je w trakcie kuracji, ale także przez dwa tygodnie po jej zakończeniu. Nie podawaj ich jednak równocześnie z antybiotykiem – zachowaj przynajmniej godzinny odstęp, by dobroczynne bakterie nie zostały zniszczone. Zgodnie z zaleceniem lekarza możesz kupić preparaty w kapsułkach lub saszetkach – te drugie łatwiej podawać niemowlakowi, bo rozpuszczają się w wodzie. Większość musisz trzymać w lodówce. A co robić, gdy maluch pije mleko probiotyczne? Probiotyki są dodawane do wielu mieszanek mlecznych. Jeśli twój maluszek dostaje właśnie takie mleko, dodatkowa kuracja probiotykowa podczas leczenia antybiotykiem zazwyczaj nie jest potrzebna, ale na wszelki wypadek porozmawiaj o tym z pediatrą, który opiekuje się dzieckiem. Lepiej, by dzieci brały antybiotyki doustnie czy w zastrzykach? To zależy od wieku malca i nasilenia choroby. Niemowlętom po szóstym miesiącu życia lekarz najczęściej przepisuje antybiotyki doustne. Natomiast gdy dziecko jest bardzo małe i choruje ciężko, np. na zapalenie płuc, lepiej podać mu skuteczniejszy w tym wypadku lek dożylny. Antybiotyków domięśniowych trzeba unikać, bo są bolesne i działają znacznie wolniej niż dożylne. Trzy ważne zasady by leczenie antybiotykiem było skuteczne: Przygotowując zawiesinę, nalej do buteleczki dokładnie tyle wody, ile podano w instrukcji, i przechowuj ją zgodnie z zaleceniami (najczęściej w lodówce). Przed podaniem leku potrząśnij buteleczką. Nie wydłużaj odstępu między dawkami – gdy stężenie leku we krwi spada, bakterie mogą się namnażać. Nigdy sama nie skracaj kuracji! Przeczytaj ulotkę, by wiedzieć, kiedy podawać antybiotyk (zwykle daje się go godzinę przed jedzeniem lub dwie po nim). Konsultacja: dr n. med. Paweł Grzesiowski, pediatra, kieruje Zakładem Profilaktyki Zakażeń i Zakażeń Szpitalnych w Narodowym Instytucie Leków.
Antybiotyk to broń, kórej trzeba używać z rozmysłem. Sprawdź, co trzeba o wiedzieć o antybiotykach, jak je podawać i co zrobić, gdy dziecko zwymiotuje lek albo zapomnisz o jednej dawce.
Antybiotyków nie można przyjmować z byle powodu. Mają sporo skutków ubocznych (na szczęście te groźne zdarzają się rzadko), a ich nadużywanie może prowadzić do powstania szczepów bakterii odpornych na wszelkie lekarstwa. Czasem jednak nie da się bez nich obejść, bo kurowanie domowymi sposobami dziecka, np. z zapaleniem płuc, może się skończyć powikłaniami. Na czym polega działanie antybiotyków? W pewnym uproszczeniu można powiedzieć, że antybiotyki działają dwojako: albo hamują namnażanie się bakterii, albo je zabijają. Oba sposoby są tak samo skuteczne w unieszkodliwianiu intruzów. Zwykle lekarz najpierw przepisuje lek o wąskim spektrum działania (tzn. taki, który niszczy tylko bakterie wywołujące konkretną chorobę). Ten o szerszym spektrum zwalcza już wszystkie bakterie, również pożyteczne, co kończy się wyjałowieniem organizmu. Dlatego podaje się go dopiero w ostateczności. Czy mogę podać dzieku antybiotyk, który kiedy już mu pomógł? Nie. Antybiotykami nie wolno leczyć się na własną rękę, nawet jeśli kiedyś okazały się skuteczne przy podobnej okazji. Tylko lekarz może dobrać odpowiedni preparat, ustalić właściwą dawkę, a przede wszystkim sprawdzić, czy na pewno trzeba go zastosować. Warto pamiętać, że za wiele infekcji u dzieci odpowiedzialne są wirusy, na których te leki nie robią wrażenia! W jaki sposób lekarz dobiera antybiotyk? Najlepiej by było, gdyby pediatra za każdym razem dobierał antybiotyk na podstawie antybiogramu, czyli badania pozwalającego stwierdzić, na jakie związki wrażliwa jest konkretna, zidentyfikowana dzięki posiewowi bakteria. W praktyce często nie ma na to czasu, bo na wyniki trzeba czekać od trzech do siedmiu dni. Bądź jednak spokojna. Nawet bez tych badań nie dobiera się antybiotyku w ciemno. Lekarz bierze pod uwagę rodzaj infekcji, objawy, poprzednio stosowane leki i to, jak reagowało na nie dziecko. Często rozpoczyna się kurację od leków z grupy penicylin (są najmniej toksyczne i skutecznie zwalczają wiele infekcji u maluchów). Jak podawać antybiotyk? Zanim dasz dziekcu antybiotyk, dokładnie przeczytaj ulotkę. Musisz wiedzieć m.in. czy dany antybiotyk podaje się przed posiłkiem czy po nim (a to nie jest bez znaczenia) oraz jakie objawy wymagają szybkiego kontaktu z lekarzem. Zwróć uwagę, jakich produktów czy napojów nie dawać dziecku tuż przed lub zaraz po podaniu antybiotyku (np. soków, mleka). W ulotce znajdziesz tam także dokładną instrukcję przyrządzania zawiesiny. Trzeba jej ściśle przestrzegać, bo jeśli do pojemnika wlejesz zbyt dużo albo zbyt mało wody, stężenie leku będzie niewłaściwe i może być mniej skuteczny. Nie zapomnij przed użyciem potrząsnąć energicznie butelką, bo proszek osadza się na dnie, a więc płyn, który jest wyżej, zawiera zbyt mało leku. Dostępne są też antybiotyki w postaci gotowego syropu. Dopiero starszym dzieciom podaje się tabletki. Polecamy także: Antybiotyki - instrukcja obsługi Jak przechowywać zawiesinę? Gotową zawiesinę przechowuj zawsze zgodnie z zaleceniami, które znajdziesz na opakowaniu, bo inaczej może ona stracić swoje właściwości. Niektóre leki trzeba przechowywać w lodówce, inne - w temperaturze pokojowej. Co się stanie, jeśli zapomnę dać dziecku lekarstwo o określonej porze? Jeśli przerwy między dawkami antybiotyku są zbyt duże, jego stężenie spada, a bakterie mogą się wtedy mnożyć jak szalone. Kwadrans czy dwa (jednak nie więcej niż godzina!) spóźnienia to jeszcze nie tragedia, ale najlepiej ściśle trzymać się określonych godzin (nastaw budzik lub „przypominaczkę” w komórce). Jeżeli zapomniałaś o jednej dawce, podaj ją, gdy tylko się zorientujesz, co się stało. Nie podałaś dwóch, trzech? Skontaktuj się z lekarzem, bo może kontynuowanie leczenia tym samym preparatem nie ma już sensu. Uwaga! Nigdy świadomie nie przerywaj kuracji antybiotykiem, bo po chwilowej poprawie stanu zdrowia bakterie mogą zaatakować maluszka ze zdwojoną siłą! Czy antybiotyk zadziała, jeśli dizecko zwymiotuje? Jeśli malec zwymiotował przed upływem godziny od podania antybiotyku, przygotuj powtórną, pełną dawkę. Później – połowę dawki. Po trzech, czterech godzinach można uznać, że lek się wchłonął. Jak długo po kuracji antybiotykowej trzeba zatrzymać dziecko w domu? Antybiotyk zaburza mechanizmy odpornościowe. Malec potrzebuje około dwóch tygodni, by wrócić do pełnej formy. Nie posyłaj go zatem do żłobka, gdy tylko poczuje się lepiej, bo błyskawicznie złapie kolejną infekcję i znów będzie musiał leżeć. Czy muszę podawać dziecku probiotyki? Tak. Antybiotyk oprócz powodujących chorobę bakterii niszczy także te, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Probiotyki pozwalają organizmowi wrócić do równowagi. Przeczytaj także: Probiotyk na antybiotyk Konsultacja: dr Lilianna Baran, specjalista pediatra neonatolog.
Łatwo powiedzieć: spokojnie. A tymczasem gorączka rośnie, maluch płacze. Ale poradzicie sobie i za parę dni choroba będzie już tylko wspomnieniem.
Właśnie zamknęły się drzwi za waszym lekarzem. Ty pozostałaś z plikiem recept w ręku i mnóstwem pytań w głowie, o których zapomniałaś podczas wizyty lub których nie zdążyłaś zadać. Tutaj znajdziesz odpowiedzi. Leki dawkować zgodnie z ulotką czy zaleceniem lekarza? Postępuj tak, jak polecił lekarz. Jeśli nie zapisałaś dokładnie sposobu podawania lekarstwa albo zapiski radykalnie różnią się od informacji na ulotce, zadzwoń do pediatry. Może np. źle zanotowałaś ilość leku. Ale ulotki lekarstw i tak warto czytać – nie tylko po to, by sprawdzić dozowanie, ale też termin przydatności do spożycia, sposób przechowywania (czasem, by nie stracił właściwości, lek trzeba trzymać w lodówce) oraz żeby dowiedzieć się, jakie mogą wystąpić działania uboczne. Lekarstwa stosuj tak długo, jak zalecił lekarz. Czasem, gdy malec czuje się już lepiej, odstawiamy je, sądząc, że w pełni wyzdrowiał. Tymczasem po kilku dniach choroba nawraca. Szczególnie ważne jest odpowiednio długie podawanie antybiotyku (aby lek mógł pokonać wszystkie zarazki). O jakich porach podawać leki? To zależy od preparatu. Jedne specyfiki trzeba podawać przed posiłkiem, drugie po nim, a jeszcze inne w jego trakcie. Staraj się jednak robić to w podobnym czasie (np. zawsze około południa, w czasie kolacji; nawet gdy chodzi o zwykły syrop na kaszel). Dzięki temu stężenie leku w organizmie jest w miarę stałe. Czy antybiotyk musi być przyjęty zawsze o tej samej godzinie? Tak – dopuszczalne wahanie to godzina w obie strony. Poziom substancji zawartych w antybiotyku po określonym czasie spada i jeśli nie zostanie dostarczona na czas nowa dawka, następuje luka w leczeniu (a wtedy bakterie namnażają się jak szalone). Jeżeli zapomniałaś o jednej dawce, podaj ją jak najszybciej. Gdy o dwóch, trzech – skontaktuj się z lekarzem. Dlaczego razem z antybiotykiem dziecko musi brać probiotyki? Antybiotyk, oprócz bakterii chorobotwórczych, niszczy również te niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Probiotyki natomiast sprawiają, że dobre bakterie namnażają się na nowo. Możesz podawać np. Trilac, Lacidofil, Acidolac. Uwaga: pomiędzy zażyciem antybiotyku i probiotyku powinien zostać zachowany przynajmniej godzinny odstęp. Inaczej dobre bakterie zginą, zanim zdążą zadziałać. Czy to prawda, że lekarstw nie powinno się popijać sokami? To zależy. Są preparaty, których nie należy popijać sokami lub np. nie można łączyć z innymi lekami, ale też mnóstwo takich, co do których nie trzeba stosować tych zasad. Szczegóły zawsze znajdziesz na ulotce. Jak namówić malucha na okropny syrop? Podawaj leki z uśmiechem, chwaląc malca, gdy połknie specyfik. Warto też tłumaczyć, że przyjęcie lekarstwa jest konieczne, by wyzdrowieć i poczuć się dobrze. Kilkulatek powinien to zrozumieć. Innym sposobem jest wymieszanie leku z małą ilością soku (zbyt dużej dziecko może nie wypić w całości i nie będziesz wiedziała, ile mikstury trafiło do żołądka). Jednak możesz tak zrobić tylko wtedy, gdy masz pewność, że sok nie zmieni skuteczności lekarstwa. Co robić, gdy gorączka rośnie? W obniżeniu temperatury pomoże chłodna kąpiel. Gdy smyk ma powyżej 38°, podaj mu paracetamol. Jeśli temperatura rośnie, nie zwiększaj dawki leku, tylko stosuj na zmianę preparaty z dwóch różnych grup (paracetamol i ibuprofen). Wtedy łączy się skuteczność obydwu, a skutki uboczne się nie kumulują (między dawkami jednego preparatu zachowany jest bezpieczny odstęp). Zobacz też: Uwaga! Naukowcy odkryli kolejny skutek uboczny antybiotyków [CMS_PAGE_BREAK] Czy kąpać chore dziecko? Tak. Codzienna kąpiel przynosi maluszkowi ulgę, pomaga obniżyć gorączkę. Jednak mycie powinno trwać krótko i odbywać się w ciepłym pomieszczeniu bez przeciągów. Kąpiel jest zakazana jedynie przy ospie (by nie namoczyć strupów). Wtedy tylko szybko płucz dziecko pod prysznicem. Jak skłonić chore dziecko do jedzenia? Nie zmuszaj. Jeśli ma wysoką temperaturę, może nie mieć apetytu – to naturalna reakcja organizmu, typowa na początku infekcji. Nie martw się – gdy gorączka spadnie, apetyt powróci. Od jedzenia ważniejsze jest picie, bo zapobiega odwodnieniu. Pilnuj, by dziecko sporo piło podczas gorączki, biegunki, przy wymiotach oraz schorzeniach dróg oddechowych (płyny ułatwiają odkrztuszanie). Czy chore dziecko musi leżeć? Wszystko zależy od rodzaju choroby i stanu malucha. Smyk, który ma wysoką temperaturę, na pewno sam zostanie w łóżku, bo zabraknie mu siły na zabawę. Dopiero jak poczuje się lepiej, zechce wstać. Najlepiej zapytać lekarza, czy dziecko musi ciągle leżeć. Zwykle jednak nie jest to konieczne. W co ubrać chore dziecko? Jeśli musi leżeć – w bawełnianą piżamkę. Gdy już wstaje – najlepiej w lekki dres. Powinnaś uważać na przeciągi i nie otwierać okna w pokoju, w którym przebywa chory smyk. Kiedy malec może wyjść na spacer? Najlepiej spytać o to lekarza. Przyjmuje się, że jeśli dziecko nie gorączkuje przynajmniej od doby i pogoda sprzyja (nie ma wiatru, nie pada i nie jest bardzo zimno), to można wybrać się na pierwszy spacer. Czy po chorobie trzeba wzmocnić organizm witaminami? Maluch, który nie choruje często (ma tylko kilka infekcji rocznie), zwykle nie potrzebuje takiego „wspomagania”. Dziecku z obniżoną odpornością takie środki rzeczywiście mogą pomóc. Kiedy maluszek może wrócić do przedszkola? Organizm po chorobie jest osłabiony i łatwiej łapie kolejne infekcje. Dlatego posłanie malucha do przedszkola zbyt szybko może spowodować, że dziecko znów zachoruje. Dlatego lepiej zostawić je w domu jeszcze przez kilka dni po ustąpieniu objawów. To pozwoli mu w pełni odzyskać siły. Gdy męczy kaszel Podawaj syropy ułatwiające odkrztuszanie i dbaj, by powietrze nie było suche (wieszaj na kaloryferach mokre ręczniki, wietrz pokój, gdy smyka w nim nie ma). Dziecko powinno leżeć na kilku poduszkach, co ułatwia oddychanie. Możesz oklepać mu plecki (wtedy musi leżeć z głową poniżej tułowia). Ku pokrzepieniu sfrustrowanych mam Każda dziecięca choroba to dla ciebie stres. Te stwierdzenia powinny cię jednak trochę uspokoić: Przedszkole jest maluchowi potrzebne. Fakt, że dziecko często choruje, tego nie zmieni, więc nie ma sensu go stamtąd zabierać. Nie chcesz chyba trzymać malca w domu do końca życia? Przedszkolaki często chorują. Tak jest i już. Nie ty jedna borykasz się z tym problemem. I świetnie sobie z nim poradzisz. Szef to nie potwór. I zwykle rozumie, że czasem spóźnisz się do pracy, weźmiesz wolne. On zazwyczaj również jest rodzicem. Optymistom jest łatwiej! Nie zamartwiaj się więc i zacznij się uśmiechać. Twoje dziecko wkrótce częściej będzie w przedszkolu niż w domu. Zobacz też: 20 rzeczy, które muszą się znaleźć w domowej apteczce Konsultacja: dr Katarzyna Nowicka,specjalista pediatra, IMiD
Nie warto bać się antybiotyków, ale też nie można wierzyć, że pomagają na wszystko.
To niezwykle skuteczna broń, jednak zastosowana bez potrzeby przynosi więcej szkody niż pożytku. Wyjaśniamy wątpliwości, podpowiadamy, jak i kiedy te leki stosować. Powszechne jest przekonanie, że najlepszą, najbardziej skuteczną obroną przeciw chorobotwórczym drobnoustrojom są antybiotyki. Nie zawsze jest to prawdą! Środki te nie działają na wirusy, dlatego nie powinno się ich stosować w przypadku infekcji wirusowych. Jak działają? W pewnym uproszczeniu można powiedzieć, że antybiotyki działają dwojako: albo hamują namnażanie się bakterii, albo je zabijają. Oba sposoby są tak samo skuteczne w unieszkodliwianiu intruzów. Dobrze dobrany antybiotyk zwalcza zakażenie wywołane przez bakterie. Ale wiele dziecięcych infekcji, np. ostre zapalenie gardła, jest w większości przypadków wywoływanych przez wirusy. Dlatego nie można ich pokonać antybiotykami! Leczenie infekcji bakteryjnej zaczyna się od antybiotyku, który ma wąskie spektrum działania, tzn. niszczy te bakterie, które wywołały chorobę. Lek o szerokim spektrum zwalcza wprawdzie bakterie odpowiedzialne za infekcję, ale przy okazji wyjaławia organizm z innych, które nie są szkodliwe. A ponieważ „przyroda nie lubi pustki”, zamiast nich mogą pojawić się zakażenia grzybicze, np. drożdżakowe. Dlatego „szerzej” działający antybiotyk stosuje się dopiero wtedy, gdy lek o węższym spektrum nie zadziała. Problemem jest też niszczenie przez antybiotyk pożytecznych bakterii probiotycznych, które zapewniają równowagę mikroflory bakteryjnej w jelitach, regulują procesy trawienne i zapobiegają biegunkom. Z tego powodu podczas leczenia antybiotykiem i po nim maluch powinien dostawać jogurt, kefir lub mleko zsiadłe, zawierające żywe kultury bakterii, lub probiotyczny preparat z apteki. Ważna diagnoza Czasem lekarzowi trudno jest stwierdzić, jaka infekcja rozwija się u dziecka – wirusowa czy bakteryjna. Dzieje się tak zwłaszcza na początku choroby. Dlatego warto najpierw porozumieć się z pediatrą malca przez telefon. Oceni on, czy wizyta jest konieczna, czy też można poczekać dwa, trzy dni, stosując leczenie objawowe: np. płukanie gardła wodą z solą, a w razie wysokiej gorączki – podając paracetamol lub ibuprofen. [CMS_PAGE_BREAK] Rodzice czasami wywierają presję na lekarzu, by przepisał antybiotyk (licząc, że choroba skończy się szybciej). Ale i pediatrzy stosują niekiedy antybiotyk „na wszelki wypadek” – by, w razie pogorszenia się stanu zdrowia dziecka, nie narazić się na zarzut lekceważenia choroby. Pamiętaj jednak, że jeżeli maluszek niepotrzebnie otrzyma antybiotyk, obniży to jego odporność. A osłabiony organizm nie będzie w stanie skutecznie walczyć z atakującymi go wirusami! Nie zawsze dobre Po Hiszpanii, Węgrzech i Francji to właśnie Polska zaliczana jest do krajów, w których antybiotyki zapisuje się nadmiernie, zwłaszcza dzieciom. Częste ich podawanie powoduje, że coraz więcej bakterii staje się na nie opornych. Jeśli ten proces będzie postępował, być może już niedługo nie będzie czym leczyć groźnych infekcji bakteryjnych! Już są takie trudności w przypadku chorób wywoływanych przez niektóre szczepy pneumokoków, gronkowców, enterokoków. Problemem są także zakażenia wewnątrzszpitalne. Na niektórych oddziałach aż 80 proc. szczepów bakterii jest opornych na antybiotyki. Zdarzają się też u dzieci uczulenia na antybiotyki. Jeśli po podaniu leku u malucha pojawi się wysypka, wymioty, obrzęk, skontaktuj się z lekarzem. Być może lekarstwo trzeba będzie zmienić. Malec nie powinien być nim już więcej leczony. Czasem antybiotyki mogą uszkadzać narządy wewnętrzne. Znane są np. skutki uboczne gentamycyny, która uszkadza słuch. Takie powikłania występują, na szczęście, bardzo rzadko! A gentamycynę stosuje się dziś dużo rzadziej. Co możesz zrobić? Nie nakłaniaj lekarza, by przy każdej infekcji z gorączką zapisywał antybiotyk. O ile Twoja pociecha już otrzyma taki lek, podawaj go zgodnie z zaleceniem pediatry i nie skracaj czasu kuracji. Jeżeli dziecko ma brać antybiotyk dwa razy dziennie, oznacza to podawanie go co dwanaście godzin, jeśli trzy razy – co osiem godzin, i, niestety, trzeba malucha budzić w nocy. Gdyby po dwóch, trzech dobach nie było poprawy, skontaktuj się z lekarzem. Zapewne lek trzeba będzie zmienić. Kuracja antybiotykowa nie powinna trwać krócej niż pięć do siedmiu dni (wyjątek to Sumamed, wystarczy go podawać trzy dni). Nie przerywaj jej, bo po chwilowej poprawie bakterie mogą zaatakować ze zdwojoną siłą! Naprawdę warto również czytać ulotki dołączane do leku. Dowiesz się w ten sposób o ewentualnych skutkach ubocznych, a także więcej o działaniu i podawaniu lekarstwa.
Anrtybiotyki są potrzebne, jednak nie można ich nadużywać. Co trzeba wiedzieć o nich wiedzieć?
Antybiotyki to wytwarzane przez mikroorganizmy substancje, które hamują rozmnażanie lub zabijają inne mikroorganizmy (bakterie, mykoplazmy, grzyby i pierwotniaki). - Zrewolucjonizowały walkę z takimi chorobami, jak gruźlica, tyfus czy gangrena. Sprawiły, że takie choroby, jak zapalenie płuc czy zapalenie opon mózgowych, nie są już przyczyną śmierci dzieci - mówi Krystyna Polak, specjalista neonatolog z Instytutu Matki i Dziecka. Polecamy także: Encyklopedia zdrowia dziecka Jak działają antybiotyki? Antybiotyki są lekami działającymi na bakterie. Nie powinny być podawane (i zazwyczaj nie są, mimo że rodzice niekiedy tego się od lekarzy domagają) przy infekcjach wirusowych. Są najbardziej skutecznymi lekarstwami przy występujących bardzo często u maluchów bakteryjnych anginach, zapaleniach gardła czy płuc. Skuteczne są także w leczeniu innych stanów zapalnych wywołanych przez bakterie. Antybiotyki nie są jednak lekami obojętnymi i ich podawanie powinno odbywać się tylko pod kontrolą lekarza (wszystkie antybiotyki sprzedawane są w aptekach na receptę). Skutki uboczne antybiotyków Wszystkie antybiotyki mają działanie ogólnoustrojowe (nie ma wśród nich leków bardziej i mniej łagodnych). Zwalczają nie tylko bakterie chorobotwórcze, ale także te bakterie, które są organizmowi dziecka potrzebne, np. florę bakteryjną jelit. Dlatego podawanie antybiotyku trzeba połączyć z odpowiednią dietą oraz dodatkowym zaaplikowaniem żywych kultur bakterii umożliwiających trawienie – najlepsze są dostępne w aptekach lakcid i trilac. Preparaty te trzeba podawać w tym samym czasie, w którym malec przyjmuje antybiotyk. Jak podawać antybiotyk? Zastrzyki. Noworodkom i młodszym niemowlętom zazwyczaj trzeba podawać antybiotyk dożylnie i wówczas wymagany jest pobyt w szpitalu. Niekiedy, gdy dziecko jest w dosyć dobrym stanie ogólnym i nie wymaga pobytu w szpitalu, można mu podać antybiotyk w postaci domięśniowego zastrzyku, który wykona pielęgniarka. Postać domięśniowa wskazana jest także wówczas gdy dziecko wymiotuje. Zawiesina. Jest najpopularniejszą postacią antybiotyków, dobrze tolerowaną przez dzieci. Trzeba je przygotować i przechowywać zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Tabletki. Podaje się je wyłącznie starszym dzieciom (wg wskazań lekarza!). Niepokojące objawy podczas kuracji antybiotykiem Dzieci są często uczulone na różne substancje, w tym także na antybiotyki. Jeśli po zażyciu pierwszej lub kolejnej dawki pojawią się u malca niepokojące objawy, skontaktuj się z lekarzem – prawdopodobnie będzie konieczna zmiana lekarstwa. Do objawów, które powinny wzbudzić twoją czujność i wymagają konsultacji z lekarzem, należą: - biegunka - wymioty - wysypka - wybroczyny - ogólne pogorszenie stanu dziecka. Przeczytaj także: Pytania o antybiotyk