Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-05-30T11:34:06.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Pokolenie rodziców-pionków. Babcia nie wytrzymała: „Dzieci nimi rządzą. Scena w kościele mną wstrząsnęła"
items: „Myślałam, że teściowa upilnuje wnuczkę na odpuście. Zmroziło mnie po tym, co mała przyniosła do domu”
items: Zobaczyła wnuka i oniemiała. „Synowa zrobiła z Olusia dziewczynkę. Jak mogła go tak upokorzyć?!”
items: „W starym notesie babci Marii znalazłam dwie zszyte kartki. Gdy przeczytałam jej liścik do mnie, serce mi pękło”
items: Podsłuchała, jak dziecko zwraca się do matki. Babcia: „Ja nigdy nie dałabym sobie tak wejść na głowę”
items: „Wnukowi na komunię damy modlitewnik zamiast gotówki. Od spełniania zachcianek są rodzice”
items: Matka pozwoliła dziecku nie iść do kościoła. Teściowa była bezlitosna: „Jeszcze za to zapłaci”
items: Ugotowała dziecku suchy makaron, bo nie chciało kotlecika. Oburzona babcia: „Dzisiejsi rodzice są słabi”
items: Matka zakazała przytulania dziecka. Babcia załamana: „Klasyczny chów kloszowy”
items: Babcia: „Dzieci rządzą rodzicami”. Scena przy stole to dowód, że boimy się własnych dzieci
items: Matka pozwoliła dziecku nie zjeść obiadu. Babcia nie miała litości: „To rodzicielstwo uległości”
items: „Na komunię kupiłam wnuczce Pismo Święte. Odpowiedziała 2 słowa i aż się przeżegnałam”
items: „To, co wnuczka wykrzyczała w kościele, woła o pomstę do nieba. Wszystko wina synowej”
items: „Ale ty jesteś brzydka”. Po tych słowach zakazałam babci widywać wnuczkę
items: Dziadkowie to nie darmowa służba na pstryknięcie. „Gdy synowa podrzuciła mi wnuki, usłyszała tylko 3 słowa”
items: Toksyczna babcia obsesyjnie powtarza te 4 zdania. W oczach rodziny to oddana wnukom seniorka
items: Życzenia wielkanocne dla babci i dziadka (dużo propozycji)
items: Skóra mi cierpnie na myśl o świętach z wnukami. Wolę już samotną wigilię w Zakopanem
items: Jak pozbyć się bólu u dziecka? Teściowa ma na to „cudowną” metodę
items: Babcine zupy: 3 pomysły na zupy nie tylko dla dzieci
items: Cytaty o babci: wyjątkowe (wzruszające i zabawne) sentencje na Dzień Babci i nie tylko
items: Życzenia dla babci: oryginalne, zabawne i wzruszające wierszyki na laurkę [na Dzień Babci i nie tylko]
items: Życzenia dla babci i dziadka: na laurkę, krótkie, wzruszające, łączone, do druku
items: Dzień Babci i Dziadka 2024: kiedy obchodzimy, jaka jest historia tych świąt?
items: 33-latka została najmłodszą babcią świata, chociaż nigdy nie była w ciąży

Pokolenie rodziców-pionków. Babcia nie wytrzymała: „Dzieci nimi rządzą. Scena w kościele mną wstrząsnęła"
type: item
date: 2026-05-30T11:33:53.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Wychowanie
subject: Małe dziecko
subject: babcia
subject: wychowanie dziecka
description: Stałam się świadkiem upadku wszystkiego, co uważałam za fundament porządnego wychowania, a scena, której byłam świadkiem w ostatnią niedzielę w kościele, do dziś nie daje mi spokojnie zasnąć.
encoded: Od lat obserwuję moje dzieci i ich rówieśników, jak borykają się z rodzicielstwem, ale to, co widzę, to nie jest miłość, to jest niewolnictwo u własnych dzieci. My, starsze pokolenie, wiedzieliśmy, że dorosły to autorytet, a dzisiaj? Dzisiaj widzę pokolenie rodziców-pionków, którzy boją się własnego dziecka, przepraszają, że żyją, i pozwalają małym tyranom wchodzić sobie na głowę w imię jakiejś nowoczesnej psychologii. To, co zobaczyłam podczas mszy świętej, było tylko smutnym podsumowaniem tego, dokąd zmierzamy jako społeczeństwo. Scena w kościele, która odebrała mi mowę Była piękna niedziela, kościół pełen ludzi, chwila zadumy i modlitwy. Tuż przede mną stała młoda para z synkiem, na oko może pięcioletnim. To, co ten chłopiec wyprawiał, przechodziło ludzkie pojęcie: biegał między ławkami, kopał w oparcia, a w pewnym momencie zaczął głośno krzyczeć, że on chce teraz loda i ma dość bycia tutaj. I co zrobili rodzice? Czy wyprowadzili go na zewnątrz? Czy stanowczo powiedzieli „Nie wolno”? Skądże! Matka zaczęła go prosić, niemal błagać: „Antosiu, kochanie, jeszcze pięć minutek, dostaniesz loda, tylko bądź cichutko”. Ojciec stał obok zrezygnowany, jakby go tam w ogóle nie było. Chłopiec w odpowiedzi uderzył matkę w rękę, a ona tylko poprawiła sukienkę i dalej mu potakiwała. Stałam tam i czułam, jak burzy mi się krew − to nie było dziecko, to był mały pan i władca, a ci dorośli ludzie byli tylko pionkami, które on przestawiał według własnego widzimisię. Bezstresowe wychowanie tworzy małych dyktatorów Patrzyłam na nich i przypomniałam sobie, jak ja wychowywałam swoje dzieci. Nie było bicia, nie było krzyku, ale było słowo „nie”, które znaczyło „nie”. Dziecko wiedziało, że w kościele, w kinie czy u cioci są zasady, których trzeba przestrzegać. Dzisiaj rodzice boją się urazić delikatną psychikę dziecka, więc pozwalają mu na wszystko. Efekt jest taki, że te dzieci nie mają żadnych granic, nie znają szacunku do innych ludzi, a co najgorsze − nie czują się bezpieczne, bo nikt …

babcia-w-kosciele-1d279c3.png
width: 1600
height: 1200

„Myślałam, że teściowa upilnuje wnuczkę na odpuście. Zmroziło mnie po tym, co mała przyniosła do domu”
type: item
date: 2026-05-30T07:15:14.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: babcia
subject: bepieczne zabawki
subject: teściowa
description: Moja teściowa zabrała naszą pięcioletnią Zosię na odpust do sąsiedniej parafii, a to, z czym wróciły do domu, sprawiło, że obiecałam sobie jedno: to był ostatni raz, kiedy puściłam dziecko pod jej opieką na taką imprezę.
encoded: Zawsze starałam się dbać o to, czym bawi się moja córka i co wkłada do buzi, bo wierzę, że jakość ma znaczenie dla jej rozwoju i zdrowia. Teściowa doskonale o tym wie, wielokrotnie prosiłam ją, żeby nie kupowała Zosi byle czego, ale ona najwyraźniej uważa moje prośby za fanaberie nowoczesnej mamuśki. Gdy zobaczyłam Zosię wbiegającą do domu z naręczem jaskrawego, śmierdzącego plastiku i buzią umazaną jakimś barwnikiem, serce mi zamarło. To, co teściowa nazywa pamiątką z odpustu, dla mnie jest zwykłym śmieciem, który nie tylko zaśmieca nasz dom, ale może być po prostu niebezpieczny dla dziecka. Plastikowa tandeta z odpustu zamiast wartościowych zabawek Pierwszą rzeczą, którą Zosia z dumą mi pokazała, był gigantyczny, różowy karabin na kulki, wykonany z tak cienkiego plastiku, że strach go było wziąć do ręki. Zabawka śmierdziała tanią chemią na kilometr, a krawędzie były tak ostre, że mała mogłaby sobie nimi coś zrobić w ułamku sekundy. Do tego doszły jakieś świecące różdżki, które rozpadły się po dziesięciu minutach, zostawiając na dywanie malutkie baterie, które Zosia mogłaby przecież połknąć! Jak dorosła, odpowiedzialna kobieta może kupować dziecku coś tak fatalnej jakości? Teściowa tylko wzruszyła ramionami, mówiąc, że przecież dziecku się podobało. Tylko że zadaniem babci jest też myślenie o bezpieczeństwie, a nie kupowanie największego bubla, jaki stoi na straganie, byle tylko mieć spokój i uśmiech na buzi wnuczki przez pięć minut. Najgorszej jakości słodycze i barwniki nie są dla dzieci! Jednak to, co znalazłam w reklamówce obok zabawek, przeraziło mnie jeszcze bardziej − stosy cukierków o fluorescencyjnych kolorach, żelki twarde jak kamień i jakieś chińskie podróbki czekolady bez składu na opakowaniu. Zosia od razu dostała ataku energii, zaczęła biegać po ścianach, a godzinę później zwijała się z bólu brzucha i płakała, że chce jej się pić. Teściowa faszerowała ją tymi świństwami przez całe popołudnie, ignorując moje zasady dotyczące ograniczenia cukru i unikan…

odpust-f11b1ee.png
width: 1600
height: 1200

Zobaczyła wnuka i oniemiała. „Synowa zrobiła z Olusia dziewczynkę. Jak mogła go tak upokorzyć?!”
type: item
date: 2026-05-30T06:12:56.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Babcia i Dziadek
subject: Rodzina
subject: babcia
subject: teściowa
subject: włosy dziecka
description: Szanowna Redakcjo, piszę do Was, bo nie mogę spać z nerwów, a w gardle czuję dławiącą gulę za każdym razem, gdy patrzę na mojego jedynego wnuczka. Kiedy ostatnio go zobaczyłam, po prostu oniemiałam, bo nie mogłam uwierzyć, że własna matka może tak upokorzyć chłopca i zrobić z niego pośmiewisko.
encoded: Mój Oluś ma pięć lat i jest najzdolniejszym, najbardziej radosnym dzieckiem, jakie znam, ale to, co wyprawia z nim moja synowa, przechodzi wszelkie pojęcie. Kiedy syn przywiózł go do nas na wieś po kilku miesiącach niewidzenia, w pierwszej chwili pomyślałam, że to jakaś obca dziewczynka wysiada z samochodu. Oluś ma włosy niemal do ramion, jasne, falowane, spięte u góry jakąś kolorową frotką, a synowa jeszcze z dumą mówi, że on ma takie piękne loki, że szkoda ich ścinać. Ja stałam na progu i tylko łzy mi do oczu napłynęły, bo to nie jest mój dzielny wnuczek, tylko jakaś lalka, którą synowa stroi według własnego widzimisię, zupełnie nie myśląc o tym, co to dziecko czeka w przyszłości. Czy długie włosy u chłopca to nowoczesna moda czy krzywda? Wiem, że zaraz usłyszę, że jestem staroświecka, że teraz takie czasy, ale u nas w rodzinie mężczyzna zawsze wyglądał jak mężczyzna. Mój mąż, mój syn, wszyscy zawsze mieli krótko przystrzyżone włosy, schludne, męskie, a nie jakieś wiechcie zasłaniające oczy. Próbowałam delikatnie porozmawiać z synową, zapytać, kiedy planują wizytę u fryzjera, ale ona tylko prychnęła, że Oluś sam nie chce się obciąć i że ona nie będzie łamać jego woli. Przecież to jest pięcioletnie dziecko! Pięciolatek nie wie, co dla niego dobre, on chce się bawić, biegać, a te kłaki mu tylko przeszkadzają, wchodzą do zupy, plączą się podczas zabawy. Synowa zrobiła z niego dziewczynkę, bo najwyraźniej marzyła o córce, a urodził się syn, więc teraz realizuje swoje niespełnione ambicje kosztem godności tego biednego chłopca. Jak mogła go tak upokorzyć przed rówieśnikami? Najbardziej serce mi pęka, gdy myślę o tym, co Olusia spotka w przedszkolu albo na podwórku. Dzieci potrafią być okrutne, a dorośli jeszcze gorsi − już teraz w sklepie ekspedientka powiedziała do niego „Co byś chciała?”, a on tylko spuścił główkę i nic nie odpowiedział. Widziałam, jak mu było wstyd, jak się skulił w sobie, a synowa tylko się głupio uśmiechnęła i poprawiła mu tę nieszczęsną frotkę. C…

tesciowa-5-fae8245.png
width: 1600
height: 1200

„W starym notesie babci Marii znalazłam dwie zszyte kartki. Gdy przeczytałam jej liścik do mnie, serce mi pękło”
type: item
date: 2026-05-29T14:15:52.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: babcia
subject: prawdziwe historie
subject: z życia wzięte
description: Niektóre sekrety są jak uśpione wulkany – potrafią milczeć przez dekady, by nagle, pod wpływem jednego drobnego szczegółu, wybuchnąć i obrócić w popiół całą naszą wiedzę o własnym pochodzeniu. Gdy w miniony weekend porządkowałam rzeczy po mojej ukochanej, zmarłej przed kilkoma miesiącami babci Marii, nie spodziewałam się, że jeden odręcznie zapisany notes na zawsze zmieni moją definicję słowa „mama”.
encoded: Przez trzydzieści lat żyłam w przekonaniu, że moja rodzina była idealna. Moja mama, elegancka i wiecznie zapracowana kobieta sukcesu, rzadko miała dla mnie czas, więc to babcia Maria ukształtowała moją wrażliwość. To ona czytała mi bajki do poduszki, ocierała łzy po rozbitym kolanie i uczyła, jak być dobrym człowiekiem. Kiedy babcia odeszła, poczułam, że straciłam swój jedyny prawdziwy dom. Wczoraj postanowiłam przejrzeć jej dawną, drewnianą komodę. Na samym dnie szuflady, zawinięty w haftowaną serwetę, leżał gruby, bordowy notes, w którym babcia przez lata własnoręcznie przepisywała dla mnie baśnie Andersena i braci Grimm, gdy byłam małą dziewczynką. Zaszyta strona w starym notesie z bajkami, czyli prawda, która miała zniknąć Zaczęłam kartkować ten pożółkły brulion, chłonąc wzrokiem równe, staranne pismo babci. Przypomniałam sobie każdą noc, gdy czytała mi te opowieści. Jednak na samym końcu notesu, tuż za bajką o Królowej Śniegu, zauważyłam coś dziwnego. Dwie ostatnie kartki zostały ze sobą bardzo gęsto i starannie zszyte grubą, białą nicią. Wyglądało to tak, jakby babcia za wszelką cenę chciała ukryć to, co tam zapisała. Moje serce zaczęło bić jak oszalałe. Wzięłam małe nożyczki do paznokci i delikatnie, z drżeniem rąk, zaczęłam rozcinać nitkę po nitce. Gdy rozłożyłam sklejone strony, moim oczom ukazała się nie kolejna baśń, ale urzędowy dokument z pieczątką ośrodka adopcyjnego z 1996 roku oraz odręczny list pisany przez babcię Marysię w noc moich narodzin. „Moja najdroższa Natalko” − pisała babcia drżącym pismem. „Gdy czytasz te słowa, pewnie jesteś już dorosłą kobietą. Musisz wiedzieć, że kobieta, którą nazywasz mamą, nie nosiła cię pod sercem. Moja córka, a twoja przyszywana matka, adoptowała cię tylko po to, by ratować swoje małżeństwo i pokazać światu, że jest idealna. Gdy mąż i tak ją zostawił pół roku później, oddała cię mnie, mówiąc, że dziecko niszczy jej karierę. To ja cię wychowałam, to ja walczyłam o ciebie w urzędach i to ja jestem twoją prawdziwą ma…

notes-babci-1c9e4ef.png
width: 1600
height: 1200

Podsłuchała, jak dziecko zwraca się do matki. Babcia: „Ja nigdy nie dałabym sobie tak wejść na głowę”
type: item
date: 2026-05-24T13:15:54.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Babcia i Dziadek
subject: Rodzina
subject: babcia
subject: wychowanie dziecka
description: To, co usłyszałam zza uchylonych drzwi dziecięcego pokoju, sprawiło, że krew w moich żyłach dosłownie lodowaciała z każdym kolejnym słowem mojego wnuka. Nie mogłam uwierzyć, że mały chłopiec potrafi z taką pogardą i jadem traktować własną matkę, która oddaje mu przecież całe swoje serce.
encoded: Szanowna Redakcjo. Jestem babcią ośmioletniego Gabrysia i mamą dojrzałej już kobiety, która zawsze była dla mnie powodem do dumy. Jednak to, co zobaczyłam i usłyszałam podczas ostatniego weekendu u nich w domu, zmieniło moje postrzeganie tego, jak dzisiaj wychowuje się dzieci. Moja córka poprosiła Gabrysia, żeby odłożył tablet i przyszedł na kolację. Zrobiła to spokojnie, niemal błagalnym tonem. Wtedy on wywrzeszczał jej prosto w twarz: „Znowu mi trujesz! Wyjdź stąd, nie będziesz mi mówić, co mam robić!”. Stałam w korytarzu i czekałam na wybuch, na karę, na jakąkolwiek reakcję. Ale moja córka tylko westchnęła i powiedziała: „Kochanie, ranisz moje uczucia, porozmawiamy o tym później”. Ja nigdy nie dałabym sobie tak wejść na głowę! Upadek autorytetu, czyli gdy matka staje się koleżanką do bicia Za moich czasów takie słowa nie przeszłyby dziecku przez gardło, a gdyby jakimś cudem się to zdarzyło, konsekwencje byłyby natychmiastowe i dotkliwe. Nie mówię o biciu, ale o twardych zasadach i szacunku, który był fundamentem rodziny. Dzisiaj moja córka tłumaczy mi, że to jest nazywanie emocji i że Gabryś komunikuje swoje potrzeby. No litości! On nie komunikuje potrzeb, on po prostu pluje swojej matce w twarz, a ona wyciera się i dziękuje, że dziecko jest asertywne. Patrzyłam na to z boku i czułam piekący wstyd za moją krew. Jak można pozwolić ośmiolatkowi na taką bezczelność? To nie jest żadne nowoczesne wychowanie, to jest zwykła kapitulacja rodzica. Moja córka tak bardzo boi się, że dziecko poczuje się stłamszone, że pozwoliła mu urosnąć do roli domowego tyrana, który rozstawia wszystkich po kątach. Gdzie podział się autorytet matki? Jeśli on teraz mówi do niej takie rzeczy, to co powie, gdy będzie miał piętnaście lat? Bezstresowe wychowanie, czyli hodowanie małego egoisty Z przerażeniem obserwuję, jak w imię partnerstwa niszczy się w dzieciach resztki empatii. Gabryś nie widział, że sprawił mamie przykrość. Widział tylko, że jego agresja zadziałała, bo matka się wycofała i…

babcia-15-bda52dc.png
width: 1600
height: 1200

„Wnukowi na komunię damy modlitewnik zamiast gotówki. Od spełniania zachcianek są rodzice”
type: item
date: 2026-05-18T13:15:29.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: babcia
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
subject: prezent na komunię
description: Serce mi pęka, gdy widzę, jak dzisiejszy świat zamienia święte chwile w zwykłe targowisko próżności. Razem z mężem podjęliśmy trudną decyzję, że nasz wnuk otrzyma od nas modlitewnik i pamiątkowy medalik, bo wierzymy, że to dusza, a nie portfel, powinna być w tym dniu najważniejsza.
encoded: Szanowna Redakcjo. Pamiętam swoją komunię jak dziś − biała sukienka po kuzynce, zapach bzu w kościele i ten skromny obrazek z Jezusem, który do dziś wisi nad moim łóżkiem. Nikt nie pytał o koperty, nikt nie licytował się na wielkość przyjęcia, liczył się tylko ten wielki gość, który miał zamieszkać w moim sercu. Dzisiaj, patrząc na przygotowania mojego syna i synowej, mam wrażenie, że przygotowują małe wesele, a nie sakrament. Rozmowy przy obiedzie kręcą się wokół cateringu, koloru balonów i listy prezentów, na której widnieją najnowsze telefony, laptopy i quady. Mój wnuczek, zamiast uczyć się modlitwy, przegląda katalogi z grami. Czy koperta z pieniędzmi to jedyny dowód miłości? Wiem, że rodzina może na nas krzywo patrzeć, pewnie usłyszymy za plecami, że dziadkowie poskąpili. Ale czy naprawdę miłość babci i dziadka mierzy się grubością koperty? My z dziadkiem Stasiem nie jesteśmy majętni, mamy swoje skromne emerytury, ale stać by nas było, żeby dołożyć się do tego szaleństwa. Tylko że my po prostu nie chcemy. Chcemy pokazać naszemu ukochanemu wnukowi, że są wartości, których nie da się kupić w żadnym sklepie z elektroniką. Wybraliśmy dla niego piękny modlitewnik w skórzanej oprawie, z dużą czcionką, żeby mógł z niego korzystać przez lata. Do tego dołożymy srebrny medalik, który poświęci nasz proboszcz. Chcemy, żeby to była pamiątka na całe życie, coś, co wyciągnie z szuflady za dwadzieścia lat i poczuje nasze wsparcie, a nie sprzęt, który za dwa lata wyląduje na śmietniku. Od spełniania zachcianek są rodzice, a dziadkowie od wiary Rozmawiałam o tym z synem i widziałam w jego oczach zawód. Powiedział, że wszyscy dają gotówkę, bo młody zbiera na jakiś drogi komputer. Odpowiedziałam mu wtedy spokojnie: synu, ty jesteś ojcem i ty masz prawo, a nawet obowiązek, spełniać zachcianki swojego dziecka, jeśli uważasz to za stosowne. My, jako dziadkowie, czujemy się odpowiedzialni za coś innego − za przekazanie tradycji, za naukę pokory i za pokazanie, że ten dzień to nie jest…

prezent-na-komunie-3-d19219b.png
width: 1600
height: 1200

Matka pozwoliła dziecku nie iść do kościoła. Teściowa była bezlitosna: „Jeszcze za to zapłaci”
type: item
date: 2026-05-18T11:33:57.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Babcia i Dziadek
subject: Rodzina
subject: babcia
subject: kościół
subject: teściowa
description: To, co wydarzyło się w ostatnią niedzielę w domu mojego syna, przelało czarę goryczy i pokazało mi, że moja synowa dobrowolnie kręci bicz na samą siebie.
encoded: Dzień dobry. Piszę do Państwa, bo serce mi pęka, a jako matka i babcia nie potrafię milczeć, gdy widzę, jak na moich oczach niszczone jest coś, co uważam za najświętsze. Od zawsze niedziela w naszej rodzinie była dniem wyjątkowym − rano wspólne śniadanie, potem odświętne ubranie i wyjście do kościoła. To był czas dla Boga, dla rodziny i dla zasad. Jednak w ostatni weekend, gdy byłam z wizytą u syna, przeżyłam szok. Moja siedmioletnia wnuczka, Julka, siedziała przed telewizorem w piżamie, gdy nadszedł czas wyjścia na mszę. Kiedy mój syn zapytał: „Julciu, idziemy?”, mała nawet nie odwróciła głowy, tylko rzuciła: „Nie chcę, nudzę się w kościele, wolę bajki”. Czekałam na stanowczą reakcję synowej, ale ona tylko wzruszyła ramionami i powiedziała: „Dobrze, kochanie, odpocznij sobie, nic na siłę”. Stałam tam i nie wierzyłam własnym uszom. Byłam bezlitosna w swojej ocenie i powiedziałam jej prosto w twarz: jeszcze za to zapłacisz, dziewczyno! Brak wiary to brak granic. Synowa wychowuje małą pogankę Moja synowa uważa się za taką nowoczesną i oświeconą. Twierdzi, że nie chce zmuszać dziecka do wiary, bo Julka musi sama wybrać swoją drogę, gdy dorośnie. No litości! Czy ona pyta siedmiolatkę o to, czy chce myć zęby, albo czy chce iść do szkoły? Nie, bo wie, że pewne rzeczy są dla dobra dziecka niezbędne. Ale jeśli chodzi o duszę i o zasady moralne, to nagle zostawia się dziecku wolną rękę. Dla mnie to nie jest żadna nowoczesność, to jest czyste lenistwo wychowawcze i strach przed własnym dzieckiem. Kościół to nie jest tylko budynek i modlitwa. To jest lekcja pokory, cierpliwości i szacunku do czegoś większego niż własne chciejstwo. Jeśli Julka uczy się dzisiaj, że może zignorować mszę, bo woli bajki, to za kilka lat zignoruje prośby matki, bo woli telefon. Jeśli nie wpoi się dziecku od małego, że istnieją wartości nadrzędne i autorytety, których się nie podważa, to wyrasta człowiek pusty w środku, dla którego jedynym bogiem jest własna wygoda. Moja synowa nie rozumie, że pozwal…

babcia-sie-modli-a590988.png
width: 1600
height: 1200

Ugotowała dziecku suchy makaron, bo nie chciało kotlecika. Oburzona babcia: „Dzisiejsi rodzice są słabi”
type: item
date: 2026-05-16T14:15:11.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Babcia i Dziadek
subject: Rodzina
subject: babcia
subject: wychowanie dziecka
description: Po ostatniej wizycie u mojego syna i synowej wciąż nie mogę dojść do siebie z oburzenia i bezsilności. Jako matka, która wychowała dwójkę zdrowych, mądrych dzieci, z przerażeniem patrzę na to, jak współcześni rodzice dają sobie wchodzić na głowę przez własne kapryśne pociechy.
encoded: Zdecydowałam się przelać swoje emocje na papier, ponieważ sytuacja z ostatniej niedzieli przelała czarę goryczy i uświadomiła mi, w jak chorym kierunku zmierza dzisiejsze rodzicielstwo. Zostałam zaproszona do syna na tradycyjny, rodzinny obiad, na który moja synowa, Magda, przygotowała pyszne, domowe kotleciki z piersi kurczaka, ziemniaczki i mizerię. Wszyscy usiedliśmy do stołu, atmosfera była miła, dopóki mój 10-letni wnuczek, rozwalony na krześle, nie zaczął grzebać widelcem w talerzu i marudzić, że on tego nie zje. Zamiast stanowczej reakcji rodziców, zobaczyłam coś, co dosłownie zwaliło mnie z nóg i sprawiło, że do teraz gotuje się we mnie krew. Babcia: uleganie zachciankom dziecka przy stole to błąd Spodziewałam się, że syn lub synowa spokojnie, ale stanowczo powiedzą małemu, że to jest obiad dla całej rodziny i nic innego dzisiaj nie dostanie. Tymczasem Magda natychmiast zerwała się z krzesła, zaczęła przepraszać małego i zapytała potulnym głosem, na co jego wysokość hrabia ma w takim razie ochotę. Wnuczek bezczelnie zażądał suchego makaronu świderki bez niczego, a moja synowa jak gdyby nigdy nic pobiegła do kuchni, nastawiła garnek z wodą i zaczęła gotować mu osobny posiłek! Siedziałam przy tym stole z otwartymi ze zdziwienia ustami, patrząc na mojego syna, który tylko wzruszył ramionami i stwierdził, że przecież dziecka nie zagłodzą. Moim zdaniem to, co robi Magda, to nie jest żadna miłość czy nowoczesne podejście, ale zwyczajne, ordynarne uleganie zachciankom dziecka, które uczy go totalnego braku szacunku. Dziecko od najmłodszych lat dostaje jasny komunikat: „Twój kaprys jest dla nas rozkazem, możesz rządzić całym domem i dyrygować dorosłymi”. Presja otoczenia a bezstresowe wychowanie współczesnych dzieci Kiedy nie wytrzymałam i delikatnie zwróciłam synowej uwagę, że w ten sposób uczy małego skrajnego egoizmu, usłyszałam w odpowiedzi potwornie arogancką tyradę o nowoczesnej psychologii. Magda zaczęła mnie pouczać, że dzisiaj nie zmusza się dzieci do jedze…

babcia-karmi-wnuka-fc42ba7.png
width: 1600
height: 1200

Matka zakazała przytulania dziecka. Babcia załamana: „Klasyczny chów kloszowy”
type: item
date: 2026-05-14T07:15:38.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Wychowanie
subject: Małe dziecko
subject: babcia
subject: wychowanie dziecka
description: Nie sądziłam, że na stare lata dożyję czasów, w których najzwyklejsza, babcina miłość, wyrażona ciepłym uściskiem, zostanie uznana za przestępstwo przeciwko psychice dziecka i brutalne naruszenie jego granic.
encoded: Piszę do Was, bo moje serce jest rozbite na tysiąc kawałków, a w oczach wciąż mam łzy, których nie potrafię powstrzymać. Jestem dumną babcią małej Tosi. Odkąd mała przyszła na świat, starałam się być blisko, pomagać mojej córce, wspierać ją w trudnych chwilach i dawać wnuczce wszystko to, co we mnie najlepsze − w tym ogromne, bezwarunkowe ciepło. Jednak to, co wydarzyło się podczas mojej ostatniej wizyty, całkowicie mną wstrząsnęło i uświadomiło mi, w jak dziwnym, pozbawionym ludzkich odruchów świecie przyszło nam teraz żyć. Przyszłam w odwiedziny, Tosia wybiegła mi naprzeciw, a ja, jak to każda stęskniona babcia, kucnęłam i rozłożyłam ręce, żeby wziąć ją w ramiona. W tym momencie moja córka dosłownie odepchnęła mnie lekko i zasłoniła małą własnym ciałem, rzucając krótkie: „Mamo, stop. Umówiłyśmy się, że nie przytulamy Tosi bez pytania, bo ona teraz uczy się autonomii swojego ciała i nie życzy sobie naruszania jej granic”. Zimny chów i sztywne reguły, czyli jak poradniki niszczą rodzinne ciepło Stałam w tym przedpokoju jak rażona piorunem, patrząc to na córkę, to na małą Tosię, która patrzyła na nas swoimi wielkimi oczkami, zupełnie nie rozumiejąc, co się dzieje. Moja córka, zamiast pozwolić dziecku na naturalny, radosny odruch powitania z babcią, zaczęła mi prawić mentorskie kazania o nowoczesnej psychologii. Usłyszałam, że Tosia nie lubi fizycznego kontaktu, że ma prawo decydować, kto ją przytula. No czy to nie jest obłęd? Przecież ja nie jestem obcym człowiekiem z ulicy! Jestem jej babcią! Kobietą, która przewijała ją, kołysała do snu, gdy ząbkowała, i płakała ze szczęścia nad jej łóżeczkiem. To, co moja córka wyprawia, to jest klasyczny chów kloszowy, który zamiast chronić dziecko, buduje wokół niego niewidzialny, zimny mur. Zamiast wychować silną, pewną siebie dziewczynkę, moja córka tworzy małego, emocjonalnego odludka, który za chwilę zacznie bać się własnego cienia i każdego gestu życzliwości. Przez te wszystkie nowoczesne poradniki i mądrości z internetu mł…

zakaz-przytulania-dziecka-035ce81.png
width: 1600
height: 1200

Babcia: „Dzieci rządzą rodzicami”. Scena przy stole to dowód, że boimy się własnych dzieci
type: item
date: 2026-05-13T07:15:13.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Wychowanie
subject: Małe dziecko
subject: babcia
subject: rodzice
subject: teściowa
subject: wychowanie
description: „Za moich czasów takie dziecko dawno usłyszałoby, że od stołu się nie odchodzi” – pomyślałam, patrząc na moją czteroletnią wnuczkę. I wtedy dotarło do mnie, że dziś to nie rodzice wychowują dzieci. Dziś dzieci wychowują rodziców.
encoded: Niedzielny obiad miał być jak zawsze rodzinny i spokojny. Rosół, kotlety, ziemniaki, surówka. Nic nadzwyczajnego. Ale scena przy stole sprawiła, że do dziś nie mogę ochłonąć. Moja synowa chyba naprawdę uważa, że czteroletnie dziecko może decydować o wszystkim. A potem ludzie dziwią się, że dzieci wchodzą dorosłym na głowę. Rozgrzebała obiad i pobiegła się bawić Moja wnuczka, Anielka, ma cztery lata. Jest bystra, wygadana i wszędzie jej pełno. Kocham ją nad życie, ale nie będę udawać, że nie widzę problemu. To dziecko już teraz jest przekonane, że cały świat kręci się wokół niej. Przy stole dostała normalny obiad. Nawet specjalnie dla niej zrobiłam delikatniejsze kotleciki, bo wiem, że „nie lubi przypraw”. Wzięła dwa gryzy, rozmemłała ziemniaki po talerzu, chwilę pogrzebała widelcem i oznajmiła: – Nie chcę. I co zrobiła moja synowa? Nic. Kompletnie nic. Siedziała i patrzyła na nią jak cielę na malowane wrota, po czym spokojnym głosem powiedziała: – Jak nie jesteś głodna, to nie jedz. Nie będziemy cię zmuszać. Myślałam, że się przesłyszałam. Anielka odsunęła talerz i po chwili już biegała po salonie, wyciągając zabawki. A obiad? Nietknięty. Jedzenie do wyrzucenia. Czas i praca też najwyraźniej bez znaczenia. Kiedyś dzieci znały granice Można mówić, że „czasy się zmieniły”, ale pewnych rzeczy nigdy nie zrozumiem. Nas uczono szacunku. Jak mama albo babcia gotowała obiad, to człowiek jadł. Może nie wszystko smakowało, może czasem siedziało się nad talerzem godzinę, ale nikt nie urządzał przedstawień. Nie było dyskusji typu: „może nie masz dziś ochoty”. Nie było pięciu różnych dań, negocjacji i błagania, żeby dziecko łaskawie spróbowało marchewki. Dziecko wiedziało jedno: jest obiad, trzeba zjeść. Dopiero potem był deser albo zabawa. I jakoś nikt od tego nie umarł. Wręcz przeciwnie – dzieci miały zasady, respekt wobec dorosłych i nie robiły rodzicom publicznych scen. Dziś mam wrażenie, że rodzice panicznie boją się własnych dzieci. Boją się, że dziecko się obrazi, rozpłac…

dziecko-marudzi-przy-jedzeniu-2de44e4.jpg
width: 1600
height: 1200

Matka pozwoliła dziecku nie zjeść obiadu. Babcia nie miała litości: „To rodzicielstwo uległości”
type: item
date: 2026-05-10T10:15:52.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Wychowanie
subject: Małe dziecko
subject: babcia
subject: rodzicielstwo
subject: wychowanie dziecka
description: Kiedyś przy stole panowały jasne zasady, a dziś wystarczy jeden grymas pięciolatka, by cała rodzina biegała wokół niego na paluszkach. Patrzyłam na tę scenę z rosnącym niedowierzaniem i bólem serca, czując, że świat, w którym szacunek do jedzenia i starszych był świętością, bezpowrotnie odchodzi w niepamięć.
encoded: Drogie mamy i babcie, piszę ten list, bo serce mi pęka, gdy patrzę na to, co dzieje się w dzisiejszych domach. Niedawno zaprosiłam moją córkę i jej pięcioletniego synka, mojego ukochanego wnuka, Antosia. Przygotowałam na ten wspólny niedzielny obiad tradycyjne bitki wołowe − mięciutkie, duszone godzinami, takie, jakie moja córka uwielbiała w dzieciństwie. Usiedliśmy do stołu, nakryłam pięknie talerze, licząc na miłą, rodzinną atmosferę. Niestety, to, co wydarzyło się chwilę później, sprawiło, że w oczach miałam łzy. Antoś podłubał widelcem w talerzu, odsunął kawałek mięsa i z miną wielkiego pana oznajmił: „Ja tego nie jem, nie lubię, to jest fuj”. Czekałam na reakcję córki. Myślałam, że usłyszę: „Spróbuj chociaż kawałek, babcia się napracowała”. Ale nie. Moja córka, z tym swoim nowoczesnym uśmiechem pełnym wyrozumiałości, powiedziała tylko: „Dobrze kochanie, nie musisz kończyć, jeśli nie masz ochoty. Zjedz chociaż te ziemniaczki z masełkiem”. Oniemiałam. To nie był tylko obiad, to była lekcja rodzicielskiej uległości, którą dorosła kobieta dawała małemu dziecku. Kult dziecka i brak szacunku do pracy W moich czasach, gdyby dziecko powiedziało przy stole, że jedzenie jest fuj, nie wstałoby od stołu przez kolejne dwie godziny albo poszłoby spać o głodzie. I nie chodziło o żadną tyranię, ale o szacunek. Do matki, która stała przy garach, do ojca, który zarobił na to mięso, i do samego daru, jakim jest posiłek. Dziś widzę coś, co nazywam rodzicielstwem uległości. Rodzice tak bardzo boją się urazić delikatną psychikę dziecka, że pozwalają mu na wszystko. Patrzyłam na mojego wnuka, który z triumfalną miną zajadał same ziemniaki, wiedząc, że postawił na swoim. Moja córka tłumaczyła mi później, że teraz nie zmusza się dzieci do jedzenia, żeby nie budować złych relacji z posiłkiem. A ja się pytam: jakie relacje on buduje z ludźmi? Jeśli pięciolatek widzi, że jego „nie lubię” jest ważniejsze niż trud włożony w przygotowanie obiadu przez babcię, to kim on będzie jako dorosły? C…

babcia-12-10f4463.png
width: 1600
height: 1200

„Na komunię kupiłam wnuczce Pismo Święte. Odpowiedziała 2 słowa i aż się przeżegnałam”
type: item
date: 2026-05-06T10:15:14.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: babcia
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
description: Czy w dzisiejszych czasach Pierwsza Komunia Święta to wyłącznie sezon na koperty? Coraz częściej słyszymy historie, które pokazują, że dla dzieci liczy się przede wszystkim prezent. Czy naprawdę chcemy tak wychować najmłodsze pokolenie?
encoded: Do naszej redakcji napisała pani Halina, babcia 9-letniej dziewczynki, która przystąpiła do Pierwszej Komunii Świętej. Kobieta postanowiła podarować wnuczce coś symbolicznego i – jak sama podkreśla – „z duszą”. Reakcja dziecka kompletnie ją jednak zaskoczyła i, jak twierdzi, wiele mówi o tym, jak dziś wychowuje się dzieci. „Tylko książka?” – reakcja, która zabolała Ja już naprawdę nie poznaję tych czasów. Komunia kiedyś była czymś ważnym, przeżyciem, przyjęciem Pana Jezusa do serca, a nie porównywaniem, kto ile dostał. Ja od początku wiedziałam, że nie dam wnuczce pieniędzy. Nie dlatego, że mnie nie stać, tylko dlatego, że chciałam dać coś, co będzie miało znaczenie. Kupiłam jej piękne Pismo Święte – porządne wydanie, z dedykacją ode mnie. Napisałam kilka słów od serca, żeby miała pamiątkę na całe życie. Wręczyłam jej to po uroczystości, cała wzruszona. A ona nawet się specjalnie nie ucieszyła. Otworzyła, przekartkowała i rzuciła: „A koperta?”. Zamurowało mnie. Pytam, o co chodzi, a ona bez żadnego wstydu: „No pieniądze, są w środku czy nie?”. Powiedziałam, że to prezent, książka, coś ważnego. A ona zrobiła minę, jakbym jej dała coś bezwartościowego i tylko burknęła: „Czyli nic”. Naprawdę, aż się przeżegnałam, bo nie mogłam uwierzyć, co słyszę. „To nie dziecko jest winne” Dla mnie to nie jest normalne zachowanie. I nie, nie obwiniam dziecka. Dziecko mówi to, czego się nauczyło. Moja synowa od dawna powtarza, że „dzieci teraz mają inne potrzeby” i że „nie można ich ograniczać”. Efekt jest taki, że moja wnuczka żyje w przekonaniu, że wszystko jej się należy – najlepiej w kopercie. Słyszałam, jak przed Komunią rozmawiała z koleżankami, która ile dostanie, kto kupi telefon, kto hulajnogę elektryczną. To było dla niej najważniejsze, nie sama uroczystość. A jak zwróciłam uwagę synowej, że może warto z nią porozmawiać o sensie tego dnia, to usłyszałam, że „nie będziemy robić dziecku wyrzutów w takie święto”. Przepraszam bardzo, ale jeśli nie teraz, to kiedy? Kiedy ma się n…

dziewczynka-w-kosciele-podczas-komunii-803f6d1.jpg
width: 1600
height: 1200

„To, co wnuczka wykrzyczała w kościele, woła o pomstę do nieba. Wszystko wina synowej”
type: item
date: 2026-05-02T14:15:22.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Babcia i Dziadek
subject: Rodzina
subject: babcia
subject: kościół
subject: teściowa
description: Piszę do Państwa, bo serce mi pęka, a wstyd, który przeżyłam w ostatnią niedzielę, nie pozwala mi spokojnie spać. Mam 67 lat i od zawsze uważałam, że rodzina to świętość, a wiara i szacunek do tradycji to fundament, który przekazuje się dzieciom wraz z mlekiem matki.
encoded: Niestety, patrząc na to, co wyprawia moja synowa z moją jedyną wnuczką, widzę, że te wartości legły w gruzach. To, co wydarzyło się podczas ostatniej mszy świętej, woła o pomstę do nieba i jest jawnym dowodem na to, do czego prowadzi tak zwane „bezstresowe wychowanie”. Skandal podczas mszy, którego nie zapomnę do końca życia Wzięłam moją 5-letnią wnuczkę, Amelkę, do kościoła, bo synowa jak zwykle miała coś do załatwienia. Już od progu świątyni mała była marudna. Zamiast stać spokojnie lub usiąść, kręciła się, zaglądała pod ławki i co chwilę pytała, kiedy wyjdziemy. Próbowałam ją uciszać, tłumaczyć, że jesteśmy w domu Bożym, ale ona tylko prychała. W końcu, w samym środku przeistoczenia, kiedy w kościele zapadła ta najświętsza cisza, Amelka tupnęła nogą i wykrzyczała na całe gardło: „Nienawidzę tu być! Chcę stąd wyjść! Chcę iść do Demona!”. Ludzie, jak ja się wtedy poczułam! Myślałam, że ziemia się pode mną rozstąpi. Starsze panie w ławkach zaczęły się żegnać, proboszcz na moment zamarł, a ja stałam czerwona jak burak, nie wiedząc, gdzie podziać oczy. Oczywiście Amelka miała na myśli swojego psa, którego moja synowa w przypływie jakiejś dziwnej nowoczesności nazwała Demonem. Ale proszę sobie wyobrazić, co pomyśleli wszyscy zgromadzeni! Małe dziecko w kościele krzyczy, że chce iść do szatana. To był horror, za który winię tylko i wyłącznie moją synową. Nowoczesne wychowanie synowej, czyli brak szacunku dla świętości Moja synowa od zawsze miała lekki stosunek do wszystkiego. Dla niej nie ma zasad, nie ma „nie wolno”, nie ma autorytetów. Kiedy próbuję jej zwrócić uwagę, że Amelka nie zna słowa „szacunek”, słyszę tylko, że dziecko wyraża swoje emocje i że nie wolno go tłamsić. Efekt tego wyrażania emocji jest taki, że mała nie potrafi zachować powagi w żadnej sytuacji. Dla synowej pójście do kościoła to opcja, a nie obowiązek czy potrzeba duszy. Jak dziecko ma szanować mszę, skoro widzi, że matka woli w tym czasie spać albo przeglądać internet? Najgorsze jest jednak to n…

dziecko-w-kosciele-5-a6ed358.png
width: 1600
height: 1200

„Ale ty jesteś brzydka”. Po tych słowach zakazałam babci widywać wnuczkę
type: item
date: 2026-04-27T06:12:34.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Babcia i Dziadek
subject: Rodzina
subject: babcia
subject: babcia i dziadek
description: Wciąż trzęsą mi się ręce, kiedy o tym myślę. Od dwóch dni w mojej rodzinie trwa konflikt, a ja zostałam okrzyknięta wyrodną córką i histeryczką.
encoded: Wszystko przez to, że podjęłam decyzję, której moi rodzice i rodzeństwo nie potrafią zrozumieć: zakazałam własnej matce kontaktów z moją córką, dopóki nie zrozumie, jak wielką krzywdę wyrządziła dziecku jednym, krótkim zdaniem. Zupa ważniejsza niż godność dziecka? Wszystko wydarzyło się podczas niedzielnego obiadu. Moja 6-letnia córka, Lenka, to niejadek − każdy, kto ma takie dziecko, wie, ile cierpliwości wymaga jedzenie. Lenka zjadła pół talerza zupy i grzecznie powiedziała, że już nie może. Moja mama, typowa babcia z poprzedniej epoki, uznała jednak, że nie odpuści. Zaczęło się namawianie, potem szantaż o deserek, aż w końcu Lenka skrzywiła się z niechęcią i odsunęła talerz. I wtedy to usłyszałam. Moja mama spojrzała na nią z taką pogardą, jakiej nigdy wcześniej u niej nie widziałam, i rzuciła prosto w te małe, ufne oczy: „Fuj, Lenka, nie krzyw się tak. Ale ty jesteś brzydka, jak się nie słuchasz. Nikt nie będzie chciał patrzeć na taką brzydką dziewczynkę”. W pokoju zapadła cisza. Widziałam, jak moje dziecko sztywnieje, jak jej bródka zaczyna drżeć, a w oczach pojawiają się łzy. Lenka nie płakała dlatego, że nie chciała jeść. Płakała, bo najbliższa osoba powiedziała jej, że jest brzydka. Toksyczne metody wychowawcze, na które nie ma mojej zgody Kiedy natychmiast zareagowałam i kazałam mamie przeprosić, usłyszałam tylko lekceważące: „Daj spokój, przecież żartuję, muszę ją jakoś zmotywować, żeby jadła, bo wyrośnie na niejadka i chuchro”. Moja matka szczerze wierzy, że uderzenie w najczulszy punkt małej dziewczynki, w jej poczucie bycia ładną i akceptowaną, to świetna metoda wychowawcza. Według niej strach przed byciem nieatrakcyjną ma sprawić, że dziecko stanie się posłuszne. Dla mnie to jest czysta przemoc emocjonalna. Nie ma mojej zgody na to, by ktokolwiek, nawet rodzona babcia, budował w moim dziecku kompleksy tylko po to, żeby talerz był pusty. Dzisiaj powie jej, że jest brzydka, bo nie je zupy. Jutro powie, że jest głupia, bo dostała gorszą ocenę. A pojutrze …

klotnia-z-babcia-a78ab5b.png
width: 1600
height: 1200

Dziadkowie to nie darmowa służba na pstryknięcie. „Gdy synowa podrzuciła mi wnuki, usłyszała tylko 3 słowa”
type: item
date: 2026-04-23T10:15:33.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Babcia i Dziadek
subject: Rodzina
subject: babcia
subject: babcia i dziadek
description: Mam już dość bycia „babcią-pogotowiem”, która nie ma prawa do własnego zmęczenia, hobby czy po prostu świętego spokoju.
encoded: Mam 64 lata, niedawno przeszłam na emeryturę i marzyłam o tym, że w końcu poczytam książki, zapiszę się na uniwersytet trzeciego wieku i zadbam o swoje zdrowie. Tymczasem mój syn i synowa uznali, że moja emerytura to po prostu etat dla nich − darmowy, całodobowy i bez prawa do urlopu. Emerytura to nie jest etat u dorosłych dzieci Wszystko zaczęło się niewinnie, od prośby o zostanie z wnukami raz w tygodniu. Ale szybko „raz w tygodniu” zamieniło się w codzienność. Synowa potrafi zadzwonić o siódmej rano i zapytać, czy już wstałam, bo ona musi coś załatwić i zaraz podrzuci mi Antosia i Maję. Nikt nie pyta, czy mam plany, czy bolą mnie plecy, czy po prostu mam gorszy dzień. Stałam się dla nich meblem, elementem wyposażenia domu, który ma być zawsze dostępny, kiedy oni chcą wyjść do kina, na siłownię czy do fryzjera. Najbardziej boli mnie to, że kiedy próbuję delikatnie odmówić, słyszę tylko: „Mamo, ale co ty masz do roboty? Przecież i tak siedzisz w domu”. Tak, siedzę w domu, bo zapracowałam na to przez czterdzieści lat ciężkiej pracy! Moim obowiązkiem nie jest wychowywanie drugiego pokolenia dzieci. Ja swoje dzieci już wychowałam, nocami nie spałam, pieluchy prałam w rękach i teraz mam prawo do odpoczynku. Kocham moje wnuki nad życie, ale miłość nie oznacza bycia darmową służbą na każde skinienie palca. Granice, których młodzi rodzice nie chcą zauważyć Ostatnia sobota była przełomem. Miałam umówioną wizytę u kardiologa, a potem kawę z dawną koleżanką z pracy − czekałam na to spotkanie dwa tygodnie. Synowa podjechała pod dom, otworzyła drzwi auta, wypuściła dzieci na podjazd i krzyknęła przez okno: „Mamo, wrócimy wieczorem, musimy skoczyć do galerii po buty!”. Nawet nie weszła, nie zapytała, czy mogę. Po prostu uznała, że jestem dostępna. Wtedy we mnie coś pękło. Wyszłam na ganek, wzięłam dzieci za ręce, podeszłam do samochodu i powiedziałam te trzy słowa, których ona zupełnie się nie spodziewała: „Swoje już odchowałam”. Widok jej miny był bezcenny. Najpierw było niedo…

babcia-11-543244c.png
width: 1600
height: 1200

Toksyczna babcia obsesyjnie powtarza te 4 zdania. W oczach rodziny to oddana wnukom seniorka
type: item
date: 2026-04-22T11:33:10.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Babcia i Dziadek
subject: Rodzina
subject: babcia
subject: babcia i dziadek
description: W wielu rodzinach obraz idealnej babci jest niemal nienaruszalny. To seniorka, która zawsze służy pomocą, przychodzi z domowym ciastem i deklaruje gotowość do opieki nad wnukami w każdej wolnej chwili.
encoded: Pod tą grubą warstwą lukru i rzekomego poświęcenia często kryje się zjawisko, które psycholodzy określają mianem pasywnej agresji lub manipulacji emocjonalnej. Toksyczna babcia to postać, która rzadko działa w sposób jawnie wrogi. Przeciwnie − ona „chce tylko dobrze”, ale jej działania systematycznie podkopują pozycję rodziców, tworząc w domu atmosferę niepewności i napięcia. Pod płaszczem bezgranicznej miłości, czyli jak babcia przejmuje stery Głównym problemem w relacji z toksyczną babcią nie jest brak zaangażowania, lecz całkowity brak poszanowania dla granic. Taka seniorka uważa często, że jej wieloletnie doświadczenie życiowe daje jej wyłączne prawo do decydowania o sposobie wychowania kolejnego pokolenia. W jej mniemaniu rodzice są niedoświadczeni, zbyt nowocześni lub wręcz nieudolni, dlatego ona musi ratować wnuki przed ich decyzjami. Kontrola jest sprawowana w sposób subtelny. Zamiast otwarcie kwestionować zasady przy obiedzie, toksyczna babcia stosuje technikę drobnych kroków. Wykorzystuje momenty, gdy rodziców nie ma w pobliżu, by budować z dzieckiem koalicję opartą na sekretach. Psycholodzy, tacy jak Susan Forward, wskazują, że takie zachowanie zmusza dziecko do wejścia w dorosły świat intryg, co niszczy jego naturalne poczucie bezpieczeństwa i zaufanie do najważniejszych opiekunów − mamy i taty. Te 4 zdania to czerwone flagi − sygnały, których nie wolno lekceważyć Istnieje zestaw konkretnych sformułowań, które toksyczne babcie powtarzają niemal jak mantrę. Choć na pierwszy rzut oka mogą wydawać się przejawem troski o wnuki, w rzeczywistości są to narzędzia budowania przewagi emocjonalnej: 1. „Tylko nie mów mamusi/tatusiowi, to będzie nasza tajemnica”. To zdanie jest najbardziej destrukcyjne. Uczy dziecko, że okłamywanie rodziców jest akceptowalne, a lojalność wobec babci jest ważniejsza niż prawdomówność w domu. To wbijanie klina w fundamenty relacji rodzic-dziecko. 2. „Biedactwo, mama znowu ci zabrania? U babci możesz wszystko”. Klasyczny przykład stawi…

toksyczna-babcia-172ba81.png
width: 1600
height: 1200

Życzenia wielkanocne dla babci i dziadka (dużo propozycji)
type: item
date: 2026-03-19T10:02:18.000Z
creator: Joanna Biegaj
subject: Rodzina
subject: Święta i uroczystości
subject: babcia
subject: wielkanoc
subject: życzenia
description: Życzenia wielkanocne dla babci z pewnością sprawią jej bardzo dużo radości. Mamy też kilka propozycji życzeń, które ucieszą również dziadka. Przygotowaliśmy dużo wielkanocnych wierszyków. Z pewnością każdy znajdzie u nas coś odpowiedniego dla siebie i swoich bliskich, którym zechce te życzenia złożyć.
encoded: Życzenia wielkanocne dla babci i dziadka powinny być naprawdę wyjątkowe. Dziadkowie z pewnością czekają na ten miły gest. Poniżej przedstawiamy życzenia dla babci na Wielkanoc, mamy też propozycje indywidualnych życzeń dla dziadka. Możecie skorzystać też z innych naszych pomysłów na życzenia wielkanocne i wysłać je innym członkom waszej rodziny lub przyjaciołom. Spis treści: Życzenia dla babci na Wielkanoc Życzenia wielkanocne dla babci i dziadka Śmieszne wierszyki wielkanocne dla babci i dziadka Życzenia dla babci na Wielkanoc Życzenia wielkanocne dla babci możecie napisać sami, jeśli jednak nie macie pomysłu lub po prostu brakuje wam czasu podczas szału świątecznych przygotowań – skorzystajcie z naszych propozycji: Droga babciu, niech cudowna moc świąt wielkanocnych rozjaśni wszelki mrok, napełni Cię radością i optymizmem oraz doda siły w trudach codziennego życia. Życzę radosnego i głębokiego przeżywania świat Zmartwychwstania Pańskiego. Niechaj napełnią Cię radością, optymizmem i rzucą ciepłe światło na wszystko, co Cię otacza. *** Kochana Babciu, ciepłych, pełnych radosnej nadziei świąt Zmartwychwstania Pańskiego, a także kolorowych spotkań z budzącą się do życia przyrodą. *** Babciu – zdrowia, szczęścia, humoru dobrego a przy tym wszystkim stołu bogatego. Mokrego dyngusa, smacznego jajka i niech te święta będą jak bajka. *** Droga Babciu, z okazji zbliżających się świąt wielkanocnych składam najserdeczniejsze życzenia: dużo zdrowia, radości, smacznego jajka, mokrego dyngusa, mnóstwo wiosennego słońca oraz wiele uśmiechu. *** Kochana Babciu, życzę słońca, śpiewu ptaków i spokoju duszy, życzę pogodnych przygód i radosnych spotkań, śpiewu przy ognisku i dumania w fotelu, i żeby wszystko spełniło się szybko... *** Najserdeczniejsze życzenia zdrowych, radosnych i spokojnych świąt Wielkiej Nocy, smacznego jajka, mokrego dyngusa, a także odpoczynku w rodzinnym gronie. Niech każdy z nas wykorzysta ten okres czasu jak najlepiej. Kochanej Babci, życzy... Życzenia wielka…

paRlmC-122563-5623139.jpg
width: 1200
height: 741

Skóra mi cierpnie na myśl o świętach z wnukami. Wolę już samotną wigilię w Zakopanem
type: item
date: 2025-12-17T13:41:59.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Babcia i Dziadek
subject: Rodzina
subject: babcia
subject: święta z dzieckiem
subject: Wigilia
description: Co roku próbuję się przekonać, że święta z rodziną mają swój urok. A jednak z każdym grudniem coraz bardziej marzę, żeby uciec tam, gdzie nikt nie krzyczy, nie biega i nie rzuca rzeczy po całym domu.
encoded: Szanowna Redakcjo, piszę ten list z sercem ściśniętym i trochę ze wstydem. Jestem babcią czworga wnucząt i od dawna powinnam cieszyć się ich obecnością, ale we mnie pojawia się jedynie napięcie. Jestem babcią. Boję się rodzinnych świąt Skóra mi cierpnie, kiedy myślę o tym całym chaosie. Młodsze dzieci non stop biegają, piszczą, przestawiają wszystko, co tylko wpadnie im w ręce. Nie mają chwili spokoju, a ja po kilku minutach czuję się wyczerpana jak po maratonie. Moje dzieci twierdzą, że „taka jest młodzież” i że mam się cieszyć, bo w końcu nie zawsze będą mali. Tylko że ja naprawdę nie mam już siły. Mam swoje lata, boli mnie kręgosłup, potrzebuję spokoju, a nie bieganiny między stołem a kanapą, żeby ratować świąteczne dekoracje. Starsze patrzą w telefony, młodsze krzyczą. Gdzie w tym wszystkim miejsce dla mnie? Najgorsze jest to, że kiedy próbuję porozmawiać ze starszymi wnukami, one nawet nie podnoszą wzroku znad ekranów. Mówię coś, a w odpowiedzi widzę tylko lekkie kiwnięcie głową albo mamrotane „mhm”. Czuję się niewidoczna we własnym domu. Kiedyś babcię się szanowało, pytało o rady, o przepisy, o dawne czasy. A dziś? Telefon ważniejszy od człowieka. Potem wchodzą młodsze, całe rozkrzyczane, bo koniecznie chcą zaprezentować nową piosenkę albo zabawę. Ja się uśmiecham, staram się być cierpliwa, ale w środku myślę tylko, żeby usiąść w ciszy i odetchnąć. Mam wrażenie, że nikt nie widzi, jak trudno mi to wszystko znosić. Może w tym roku wybiorę spokój zamiast tradycji Dlatego coraz poważniej myślę o tym, żeby wyjechać na wigilię do Zakopanego. Spędzić ją w samotności, ale za to w ciszy, przy małej choince i bez tego całego zamieszania. Wiem, że zabrzmi to okrutnie, lecz może każdy ma prawo wybrać, co jest dla niego najlepsze. Nie chcę kolejnych świąt, po których będę tydzień dochodzić do siebie. Nie zamierzam nikogo zranić. Kocham swoje wnuki, ale nie potrafię za nimi nadążyć. Może kiedy podrosną, może kiedy zaczną rozmawiać jak dawniej ludzie rozmawiali, wszystko wr…

babcia-nie-chce-swiat-z-wnukami-aea7cd3.png
width: 1600
height: 1200

Jak pozbyć się bólu u dziecka? Teściowa ma na to „cudowną” metodę
type: item
date: 2025-08-07T07:42:45.000Z
creator: Maria Kaczyńska-Żandarowska
subject: Zdrowie
subject: Przedszkolak
subject: babcia
subject: dziadkowie i wnuki
description: „Odebraliśmy synka od babci, a on śmierdział jak apteka. Teściowa powiedziała, że pomogła mu po swojemu. Tylko że to nie był ani syrop, ani okład” – pisze do nas Klaudia. Bo choć wakacyjne wsparcie babci brzmi jak ratunek, czasem kończy się nerwami i trudną rozmową.
encoded: Klaudia i jej mąż pracują, więc w czasie wakacji czteroletni synek codziennie jeździ do babci. Na pozór układ idealny: dziecko zaopiekowane, a na zdalnej cisza i spokój. Wszyscy zadowoleni. Tyle że nie na długo. – W piątek wieczorem, kiedy odbieraliśmy małego, teściowa z uśmiechem powiedziała: „Trochę marudził, że bolą go nóżki, ale już jest lepiej – pomogłam mu”. Myślałam, że chodzi o syrop, który zostawiłam w kosmetyczce – pisze Klaudia. – Ale wystarczyło go powąchać, żeby zrozumieć, że było zupełnie inaczej. Starsza pani znalazła w łazience „sprawdzony, domowy środek” i zadziałała po swojemu. Bo „kiedyś się tak robiło”. Bo „nikomu nic się nie stało”. Bo „to zawsze pomagało”. – Zamarłam. Mój mąż też stał jak wmurowany. Wróciliśmy do domu i do końca wieczoru nie byliśmy w stanie mówić o niczym innym – relacjonuje Klaudia. Stary sposób na bolące nóżki. „Bo kiedyś to działało” Teściowa Klaudii to ciepła, zaangażowana babcia. Kocha wnuka i nie odmawia pomocy. Ale jak wiele osób z jej pokolenia — ufa dawnym sposobom. Syrop z cebuli, ziemniak na zatoki, kleik na żołądek. A teraz – kolejny „domowy patent” na dziecięce dolegliwości. – Gdy następnego dnia spokojnie próbowałam porozmawiać, usłyszałam, że jestem przewrażliwiona. Że za bardzo panikuję. Że dziś to dzieci „ciągle coś mają”, a kiedyś nikt nie robił z tego tragedii – pisze Klaudia. – A ja przecież nie chcę wojny. Chcę tylko wiedzieć, co się dzieje z moim dzieckiem. I żeby nikt nie robił niczego bez naszej zgody. A co, jeśli by to wypił? Klaudia nie chce dramatyzować, ale wciąż nie może przestać o tym myśleć. – A co, jeśli wypiłby ten spirytus przez przypadek? Albo gdyby dostał wysypki albo poparzeń? – pyta Klaudia. – Niby „nic się nie stało”, ale to był czysty przypadek. I nie chcę sprawdzać, co mogłoby się wydarzyć następnym razem. Skonsultowała sprawę z pediatrą, który potwierdził: niektóre środki, choć popularne w przeszłości, dziś są uznawane za niebezpieczne. I powinny być stosowane tylko w porozumieniu z le…

sposob-tesciowej-39b0569.jpg
width: 1200
height: 900

Babcine zupy: 3 pomysły na zupy nie tylko dla dzieci
type: item
date: 2024-05-22T06:20:34.000Z
creator: Luiza Słuszniak
subject: Dieta
subject: Przedszkolak
subject: babcia
subject: przepisy kulinarne
subject: zupa
subject: zupy dla dzieci
description: Babcina zupa to potrawa, z którą niemal każdy z nas ma wyjątkowe wspomnienia. Trzeba przyznać, że nasze babcie wiedziały, jak zapewnić swoim wnukom smaczną porcję witamin. Spróbujmy odtworzyć kilka przepisów, według których powstawały zdrowe i pyszne zupy.
encoded: Nasze babcie potrafiły wyczarować niejedno danie, którego smak pozostanie z nami na zawsze. Jeśli chcesz, by twoje dziecko spróbowało zupy według dawnego przepisu babci, sprawdź nasze propozycje i wybierz tę, która zabierze was w kulinarną podróż do przeszłości. Spis treści: Babcina zacierkowa: sycąca zupa (najlepsza na młodych warzywach) Babcina zupa: krupnik z podrobami Chołojec: babciny chłodnik z Podlasia Babcina zacierkowa: sycąca zupa (najlepsza na młodych warzywach) Oto przepis na babciną zupę, która może przypaść do gustu małym przeciwnikom mięsa. Są tacy, według których najlepiej smakuje, gdy przygotuje się ją z użyciem młodej, wiosennej włoszczyzny. Potrzebujesz: 3-4 ziemniaki 1 większą marchewkę (lub 2 mniejsze) 1 korzeń pietruszki 1 dużą cebulę (lub 2 mniejsze) 8 łyżek mąki (najlepiej tortowej) Wrzątek Pieprz, sól 1 łyżka masła 1 łyżka oleju 1-2 listki laurowe 2-3 kuleczki ziela angielskiego Zacznij od pokrojenia cebuli w kostkę. Podsmaż ją na łyżce oleju i masła. Gdy cebulka się zeszkli, poczekaj jeszcze chwilę – niech apetycznie się zrumieni. Obierz pozostałe warzywa, ziemniaki pokrój, marchewkę i pietruszkę możesz zetrzeć na jarzynowej tarce lub pozostawić w całości. Do garnka wlej ok. 1 litra wody. Wrzuć ziemniaki, marchewkę, pietruszkę, 1 lub 2 listki laurowe oraz ziele angielskie. Po około 10-15 minutach dodaj podsmażoną cebulę. Przygotuj zacierki: wsyp do miski 8 łyżek mąki, dodaj szczyptę soli i pół szklanki gorącej wody. Wymieszaj masę łyżką lub (ostrożnie) palcami, po czym odrywaj i wrzucaj do zupy „kluseczki” ulubionej wielkości. Jeśli chcesz zagęścić zupę – wsyp resztę mąki z miski do garnka. Gotuj jeszcze ok. 3-4 minut. Dopraw do smaku solą i pieprzem. Podawaj z ulubioną zieleniną: pietruszką i/lub koperkiem. Babcina zupa: krupnik z podrobami Nasze babcie lubiły dodawać do zup podroby, czyli wątróbkę (cenne źródło żelaza), serca i żołądki. Współcześnie robi się to coraz rzadziej, jednak nic nie stoi na przeszkodzie, by poszukać smaku babcine…

babcine-zupy-386e160.png
width: 1200
height: 900

Cytaty o babci: wyjątkowe (wzruszające i zabawne) sentencje na Dzień Babci i nie tylko
type: item
date: 2024-01-05T08:27:00.000Z
creator: Milena Oszczepalińska
subject: Cytaty i przysłowia
subject: Rodzina
subject: Święta i uroczystości
subject: babcia
subject: cytaty
subject: dzień babci
description: Cytaty o babci można wypisać na laurce dla niej z okazji urodzin, imienin lub Dnia Babci. Przedstawiamy wzruszające cytaty o miłości do babci, ale także te mówiące o tym, jak ważna jest rola dziadka. Są to myśli kilku znanych osób oraz kilka anonimowych sentencji.
encoded: Cytaty na Dzień Babci dziecko może wypisać na kartce lub pięknej laurce dla babci. Taki wyjątkowy cytat z pewnością sprawi jej miłą niespodziankę. Aforyzmy o babci są bliskie sercu każdego z nas. Uśmiechnięta, promieniująca dobrocią, zawsze pełna zrozumienia — jak tu jej nie kochać? Przedstawiamy 12 najpiękniejszych cytatów o babci. Wybierzcie myśl, która najbardziej przypadnie wam do gustu. Cytaty o babci Prezentujemy kilka mądrości, jakie powiedziano na temat naszych kochanych babć. Możecie napisać je np. na <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/swieta-i-uroczystosci/kartka-na-dzien-babci-6-pomyslow-na-zlozenie-zyczen-28103-r1/">kartce z okazji Dnia Babci lub umieścić je na bileciku dołączonym do bukietu ulubionych kwiatów babci. Bóg nie mógł być wszędzie, więc stworzył babcię. *** Babcia jest trochę rodzicem, trochę nauczycielem, trochę najlepszym przyjacielem. *** Babcia – najsilniejsze spoiwo rodziny. *** Ogród miłości wyrasta w sercu babci. *** Stanie się babcią jest wspaniałe. W jednej chwili jesteś tylko matką. W następnej jesteś wszechwiedzącą i prehistoryczną osobą. Pam Brown *** Babcia – dziedzictwo intencji, nadzieje i marzenia, odpoczynek serca w pieszczocie, niekończąca radość przeglądania się w jej oczach. Stephen Littleword *** Nie ma jak babcia, jak babcię kocham, bez …

imgsXk0sD-13ec27b.jpg
width: 3000
height: 2000

Życzenia dla babci: oryginalne, zabawne i wzruszające wierszyki na laurkę [na Dzień Babci i nie tylko]
type: item
date: 2023-01-11T12:50:00.000Z
creator: Milena Oszczepalińska
subject: Rodzina
subject: Święta i uroczystości
subject: babcia
subject: dzień babci
subject: życzenia
description: Piękne i wzruszające życzenia dla babci w postaci krótkiego wierszyka czy rymowanki z pewnością wywołają uśmiech i radość na jej twarzy. A może lepsze będą ładne, długie życzenia? Jak powiedzieć babci „kocham cię”? Skorzystajcie z naszych propozycji życzeń i wierszyków dla babci i wybierzcie taki, który będzie idealnie pasował do ukochanej babuni.
encoded: Oryginalne życzenia dla babci świetnie sprawdzą się, gdy ty lub twoje dziecko chcecie złożyć babci życzenia w dniu jej święta, ale zamiast zwykłego „wszystkiego najlepszego, droga babciu”, wolicie zaskoczyć ją zabawną rymowanką lub słowami, które naprawdę potrafią wzruszyć… Życzenia dla babci na różne okazje: Wzruszające życzenia dla babci na Dzień Babci Krótkie życzenia dla babci do wysłania przez SMS Życzenia urodzinowe dla babci Życzenia imieninowe dla babci Życzenia świąteczne dla babci Życzenia noworoczne dla babci Wierszyki dla babci na laurkę Śmieszne życzenia dla babci na Dzień Babci ​Wzruszające życzenia dla babci na Dzień Babci Kochana Babciu, kiedy przytulam się do Ciebie, To jest mi cieplej niż słońcu na niebie, Więc nie wypuszczaj mnie z ramion swych, Kocham Cię bardzo, całym sercem mym! ***Babciu! W dniu Twojego święta życzę Ci dużo zdrowia i siły do nas wszystkich. Oraz żebyś nigdy się nie zmieniała, bo właśnie taka, jaka jesteś – jesteś najlepsza. Nie wyobrażam sobie świata bez Ciebie i jeszcze tyle chcę od Ciebie usłyszeć ważnych rzeczy. Kocham Cię. *** Z okazji Dnia Babci życzę Ci, żebyś jak najczęściej się uśmiechała. Żeby nic Cię nie bolało ani nie smuciło, ani nie denerwowało i żeby niczego Ci do szczęścia nie brakowało. Tak, bym w Twoich oczach zawsze mógł/mogła widzieć, że wszystko jest w porządku, a nawet lepiej. *** Być taką Babcią to prawdziwa sztuka Nikt lepiej nie zna się na wnukach. Ani na kwiatach, ani na owocach Porządku rzeczy, porządku świata. Tylko Ty Babciu nad babciami... Dlatego zawsze bądź razem z nami. *** Tak wiele mnie nauczyłaś, tak wiele uśmiechu mi dałaś, na spacer ze mną chodziłaś, kiedy byłam mała. Do snu nuciłaś piosenki, byłaś zawsze blisko mnie, więc podziękować Ci, Babciu, za to wszystko chcę. Żyj długo w spokoju i uśmiechaj się, bo uśmiech jest najważniejszy i to – że kocham Cię! *** Za to, że codziennie siebie ofiarujesz, Za troskę i cierpliwość Tobie Babciu dziś dziękuję. Za ciepło, którego nie znajdę w żadnej inn…

108918-ded29b2.jpg
width: 1200
height: 799

Życzenia dla babci i dziadka: na laurkę, krótkie, wzruszające, łączone, do druku
type: item
date: 2023-01-11T08:33:00.000Z
creator: Dominika Bielas
subject: Rodzina
subject: Święta i uroczystości
subject: babcia
subject: babcia i dziadek
subject: dziadek
subject: dzień babci i dziadka
subject: wierszyki
subject: życzenia
description: Życzenia dla babci i dziadka to świetna okazja, żeby wyrazić całą naszą wdzięczność za ich mądrość i opiekę. Przygotowałyśmy duży wybór różnych życzeń dla dziadków: od rymowanych po wzruszające. Mamy także ozdobne obrazki z życzeniami, które wystarczy wydrukować.
encoded: Życzenia dla babci i dziadka powinny być dostosowane do ich gustu. Bardziej rozczulą pełne miłości wzruszające życzenia czy może zabawny wierszyk? Proponujemy cały wachlarz różnych życzeń na Dzień Babci i Dzień Dziadka! Poniżej znajdziecie też specjalne obrazki z życzeniami, które musicie jedynie pobrać i wydrukować, a następnie wkleić do laurki. Jest to świetna opcja, gdy dziecko nie potrafi jeszcze pisać lub po prostu chcecie ozdobić środek laurki właśnie w ten sposób. Spis treści: Życzenia dla babci i dziadka – dowód uczuć i pamięci Życzenia dla babci – rymowanki na Dzień Babci Życzenia dla dziadka – na dzień Dziadka Najpiękniejsze życzenia dla babci i dziadka Śmieszne życzenia dla babci i dziadka Wspólne życzenia dla babci i dziadka – krótkie, do SMS-a Życzenia dla babci i dziadka do druku Życzenia dla babci i dziadka - dowód uczuć i pamięci 21 stycznia obchodzimy <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/swieta-i-uroczystosci/kiedy-jest-dzien-babci-21961-r1/">Dzień Babci, natomiast dzień później - 22 stycznia świętujemy <a class="linkowanie_w…

imgSUAC0d-05f1103.jpg
width: 1200
height: 800

Dzień Babci i Dziadka 2024: kiedy obchodzimy, jaka jest historia tych świąt?
type: item
date: 2023-01-02T13:37:00.000Z
creator: Małgorzata Wódz
subject: Rodzina
subject: Święta i uroczystości
subject: babcia
subject: dziadek
subject: dzień babci
subject: dzień babci i dziadka
subject: laurki
subject: życzenia
description: Dzień Babci i Dziadka przypada w styczniu. W Polsce to dwa osobne święta, które często obchodzi się tego samego dnia, zawsze w karnawale. Opisujemy historię Dnia Babci i Dziadka oraz związane z nim tradycje w Polsce i na świecie.
encoded: Dzień Babci i Dziadka – co to za święto? Tak naprawdę to połączone ze sobą obchody dwóch świąt – Dnia Babci, przypadającego 21 stycznia, i Dnia Dziadka, który wypada 22 stycznia. Babcie i dziadkowie najczęściej świętują razem, bo tak jest po prostu wygodnie. W przedszkolach, szkołach i wielu domach uroczystości z okazji Dnia Babci i Dnia Dziadka odbywają się w tym samym terminie. Sprawdź najważniejsze informacje na temat święta babć i dziadków. Spis treści: Kiedy przypada Dzień Babci i Dziadka – data Historia Dnia Babci i Dziadka Dzień Babci i Dziadka na świecie Pomysł na Dzień Babci i Dziadka Dzień Babci i Dziadka – data Dzień Dziadków wypada zwykle w terminie Dnia Babci lub Dnia Dziadka, czyli 21 lub 22 stycznia. Przedszkola, szkoły, a także wiele rodzin czci nestorów rodzin zazwyczaj 21 stycznia, czyli w Dniu Babci, który wypada w kalendarzu przed Dniem Dziadka. Tego dnia przedszkolaki i uczniowie zapraszają dziadków na specjalne występy, recytują dla nich wierszyki, składają życzenia i wręczają własnoręcznie wykonane laurki. To, co wymyślą wnukowie w związku ze świętem swych babć i dziadków, zależy wyłącznie od inwencji dzieci. Im młodsze wnuczęta, tym bardziej na miejscu jest pomoc rodziców lub starszego rodzeństwa. W 2024 roku 21 stycznia przypada w niedzielę, a 22 stycznia w poniedziałek. O ile zatem w szkołach i przedszkolach imprezy z okazji Dnia Babci i Dziadka odbywać się będą w dniach, w których odbywają się zajęcia, to rodzinne obchody można zaplanować na przedostatni tydzień stycznia. Dzień Babci i Dziadka na świecie Wspólne obchody Dnia Babci i Dziadka mają też swoją tradycję na świecie – w USA obchodzi się National Grandparents Day (Narodowe Święto Dziadków), podobnie jest w Kanadzie, Turcji, Włoszech i Wielkiej Brytanii. W USA – National Grandparents Day, czyli Narodowy Dzień Dziadków, jest nawet świętem o charakterze państwowym – ma swój hymn i kwiatowy symbol w postaci niezapominajki. Niezapominajki przypisane są do Dnia Babci i Dziadka również we…

108901-32e93e1.jpg
width: 1181
height: 788

33-latka została najmłodszą babcią świata, chociaż nigdy nie była w ciąży
type: item
date: 2022-09-06T08:22:08.000Z
creator: Adrianna Trusiuk
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: babcia
description: Została babcią w wieku zaledwie 31 lat, chociaż, jak wyznaje, nigdy nie była w ciąży. Jak to możliwe? Poznajcie Rachel Garrett Smith, najmłodszą babcię świata.
encoded: Rachel wyszła za mąż za 17 lat starszego Adama, który ma dwie córki z poprzedniego związku – Sheridan i Brandon. Rodzina mieszka w Kansas City, a małżonkowie zawodowo zajmują się przetwarzaniem danych osobowych. W 2021 roku jedna z córek Adama, Sheridan, urodziła córeczkę, dzięki czemu Rachel stała się babcią w wieku zaledwie 31 lat. „Nigdy nie spodziewałem się, że będę tak młodą babcią, to szalone. Sheridan i ja zdecydowaliśmy, że Marley będzie nazywać mnie „mimi”. To dziecko jest bardzo urocze, a ja mam dużo siły, aby za nią biegać i się z nią bawić” – powiedziała Rachel. Rachel i Sheridan uznawane są za siostry Rachel przyznaje, że kiedy rodzinnie wychodzą do restauracji, często brana jest za siostrę córek Adama, co bardzo bawi rodzinę. „Nie wyprowadzamy kelnerów z błędu” – powiedziała ze śmiechem. Rachel podkreśla, że nigdy nie chciała mieć własnych dzieci, a mimo to została babcią w wieku, w którym to prędzej spodziewałaby się, że mogłaby urodzić własne dziecko. Wyznała też, że kiedy po raz pierwszy zobaczyła Marley, córkę Sheridan, od razu się w niej zakochała. Razem z mężem często opiekują się swoją wnuczką. Źródło: thesun.co.uk Piszemy także o: Policja szukała 2,5-latka. Okazało się, że maluch śpi w szafie 3,5-letni Filipek potrzebuje kochających rodziców! Nie zna świata poza szpitalem Po porodzie zaczęło się drętwienie rąk i nóg. Diagnozę postawiono dopiero po 9 latach

imgTSkOql-b4c6426.png
width: 1200
height: 900