CRP u dziecka – normy, co oznacza podwyższone CRP u dziecka i niemowlęcia
CRP to badanie laboratoryjne, które wykonuje się z krwi. Podwyższone CRP u dziecka może oznaczać infekcję wirusową, bakteryjną lub sygnalizować choroby przewodu pokarmowego. Wynik CRP jest tylko informacją pomocniczą w diagnozie. Przy podejmowaniu decyzji o leczeniu lekarz zawsze bierze pod uwagę stan dziecka i ewentualne objawy.
CRP (białko C-reaktywne, białko ostrej fazy) to białko produkowane przez wątrobę, którego stężenie we krwi rośnie w odpowiedzi na stan zapalny w organizmie. Lekarz zleca zbadanie CRP u dziecka, jeśli podejrzewa infekcję lub chce ocenić jej typ i nasilenie. Badanie CRP jest wykonywane z krwi i refundowane przez NFZ. Można wykonać je też odpłatnie. W badaniu CRP u dzieci obowiązują inne normy niż u dorosłych. Na wynik wpływ mają również choroby towarzyszące. Z tego względu ostateczną interpretację wyniku należy pozostawić lekarzowi. Spis treści: Badanie CRP u dziecka – kiedy zrobić, ile kosztuje? CRP u dzieci – normy Co oznacza podwyższone CRP u dziecka Jak wysokie CRP u dziecka powinno niepokoić? Badanie CRP u dziecka – kiedy zrobić, ile kosztuje? Lekarz może zlecić wykonanie u dziecka badania CRP: gdy podejrzewa infekcję (bakteryjną, pasożytniczą, wirusową, grzybiczą), chce ocenić ciężkość stanu zapalnego, chce podjąć decyzję, czy i jakie włączyć leczenie, np. antybiotykiem. Jeśli lekarz przepisuje <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/morfologia-u-dzieci-normy-wedlug-badania-30970-r1/">badanie krwi u dziecka na CRP w celu zdiagnozowania rodzaju infekcji, zostaje ono wykonane na NFZ i jest bezpłatne. Jeśli jednak chcemy wykonać badanie dobrowolnie w prywatnym laboratorium – kosztuje ono od kilkunastu do kilkudziesięciu złotych, w zależności od miasta i laboratorium. Do oznaczenia stężenia CRP wystarcza pobranie niewielkiej ilości krwi, nie trzeba być na czczo. Nie ma też żadnych przeciwwskazań do wykonania tego badania. Na wynik czeka się zaledwie kilka minut. Normy CRP u dzieci W przypadku interpretacji wyników u maluszków nie istnieje wskaźnik dolnej granicy normy, dlatego też niskie CRP u dziecka świadczy o braku infekcji. Prawidłowy wynik CRP jest zależny od wieku dziecka: u niemowląt do 4. tygodnia życia – 0-10 mg/L Noworodki urodzone siłami natury mogą mieć nieco wyższe CRP niż dzieci, które przyszły na świat w wyniku cesarki: u małego dziecka – poniżej 5 mg/L, u starszych dzieci – poniżej 10 mg/l. CRP to wskaźnik dynamiczny, którego poziom może zmieniać się w ciągu doby. Dzięki temu możliwe jest monitorowanie stanu infekcji – czy się nasila, czy ogranicza. Co oznacza podwyższone CRP u dziecka? Wysokie CRP u dziecka pokazuje, że w organizmie istnieje stan zapalny, dlatego często towarzyszy mu np. gorączka. Poziom CRP określa rodzaj infekcji: infekcja wirusowa – CRP 20-40 mg/L CRP 20, CRP 30, CRP 40 – wskazuje na infekcję wirusową. Takie wyniki badań często pojawiają się, gdy dziecko jest przeziębione, ma grypę lub infekcję górnych dróg oddechowych. W przypadku infekcji wirusowych nie podaje się antybiotyków, gdyż są nieskuteczne w zwalczaniu wirusów. CRP na poziomie 40 występuje też w przypadku mononukleozy. infekcja bakteryjna – CRP 40-200 mg/L CRP u dziecka 40-100 – duże prawdopodobieństwo infekcji bakteryjnej (np. angina ropna, zakażenie dróg moczowych, zakażenie układu pokarmowego), która wymaga leczenia antybiotykiem. Infekcję potwierdza się wtedy, gdy dziecko ma objawy zakażenia bakteryjnego. Jeśli objawów nie ma, a CRP wynosi 40-100, najprawdopodobniej w organizmie dziecka toczy się stan zapalny. ciężkie zakażenie organizmu, zatrucie toksynami, wirusowe zapalenie wątroby – CRP 100-300 mg/L CRP powyżej 100 – stan wymaga pilnej konsultacji z lekarzem, gdyż wynik taki może oznaczać groźne zakażenie bakteryjne, nasilony stan zapalny, zatrucie toksynami lub uszkodzenie wątroby. Przy zapaleniu płuc CRP u dziecka może przekroczyć 1000. Wysokie CRP u dziecka może występować: po infekcji, w chorobach przewodu pokarmowego, w chorobach autoimmunologicznych (np. toczeń rumieniowy, stwardnienie rozsiane), w niektórych nowotworach np. białaczce, w zapaleniu trzustki, przy odrzuceniu przeszczepów, w przypadku zaburzeń w obrębie układu naczyniowego (choroby sercowo-naczyniowej). Wskaźnik CRP może też rosnąć po zaszczepieniu dziecka. Szczepionki stymulują układ odpornościowy, dlatego może się po nich pojawić odpowiedź zapalna objawiająca się podwyższeniem stężenia CRP u dziecka lub liczby leukocytów. Podwyższone CRP u noworodka Jeśli niemowlę ma wysokie CRP, może być to spowodowane przedwczesnym porodem, przedwczesnym pęknięciem błon płodowych, zwiększonym tętnem, przedłużającą się hospitalizacją lub niską oceną w <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/skala-apgar-co-oznaczaja-punkty-w-skali-apgar-1706-r1/">skali Apgar. Wynik powyżej normy może także sygnalizować uraz, stan zapalny lub infekcję, którą maluchowi przekazała matka lub personel szpitalny podczas porodu. Jak wysokie CRP u dziecka powinno niepokoić? Najczęściej przekroczona norma CRP u dziecka oznacza infekcję lub stan zapalny. Ważne jest, o ile norma została przekroczona, bo to pozwala określić, z jakim rodzajem infekcji dziecko walczy. Jeśli CRP wynosi powyżej 40 mg/L, konieczna jest konsultacja medyczna. Wysokie CRP u dziecka: kiedy do szpitala? Jeśli wynik badania wskazuje wysoki poziom CRP (powyżej 40 mg/L), a zauważysz u dziecka: wysoką gorączkę, w szczególności, jeśli nie możesz jej obniżyć preparatami dostępnymi bez recepty, trudności z oddychaniem, ostrą i gwałtowną biegunkę, wymioty, stany lękowe i skłonności depresyjne, nadmierną potliwość, silny ból brzucha, jasne stolce, nienaturalnie ciemny kolor oczu, brak apetytu i utratę masy ciała koniecznie udaj się do pobliskiego szpitala w celu uzyskania pomocy medycznej. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/biale-dziasla-u-niemowlaka-co-to-znaczy-jak-leczyc-39062-r1/">Białe dziąsła u niemowlaka – o czym świadczą, jak leczyć? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/czy-warto-szczpic-dziecko-przeciw-wzw-a-15912-r1/">WZW A – kiedy warto szczepić dziecko? WZW B – jak ochronić dziecko?
Podwyższone monocyty u dziecka – co oznacza taki wynik badania?
Podwyższone monocyty u dziecka najczęściej oznaczają infekcję lub stan zapalny, rzadko związane są z poważniejszymi schorzeniami. Za ogólną normę monocytów uważa się wynik, który wykazuje, że monocyty stanowią 2-8 proc. wszystkich leukocytów. Normy dla dzieci są jednak nieco inne i zależą od wieku.
Podwyższone monocyty (monocytozę) stwierdza się na podstawie morfologii krwi u dzieci. Jeśli badanie było zlecone przez lekarza POZ, wykonuje się je bezpłatnie. Sam fakt istnienia podwyższonych monocytów u dziecka nie daje zbyt wielu informacji o jego stanie zdrowia, ale w połączeniu z objawami (np. dziecko skarży się na ból brzucha) oraz innymi wynikami, badanie to ułatwia postawienie diagnozy oraz monitorowanie postępów ewentualnego leczenia. Badanie poziomu monocytów u dziecka wykonuje się w ramach badań profilaktycznych i podstawowych, wtedy gdy np. występują nawracające zakażenia, dziecko ma niedostatki odporności, lekarz podejrzewa chłoniaka Hodgkina oraz w sytuacji, gdy chce monitorować leczenie stanu zapalnego. Spis treści: Monocyty – co to takiego Monocyty – normy Podwyższone monocyty u dziecka Monocyty – co to takiego? Monocyty to komórki krwi zaliczane do krwinek białych, zwanych leukocytami. Potrafią przenikać z naczyń krwionośnych do tkanek i zamieniać się w tzw. makrofagi (komórki żerne), które mają zdolność pochłaniania chorobotwórczych drobnoustrojów i ciał obcych. Wytwarzają też substancje (interferony i interleukiny) regulujące pracę układu odpornościowego. Monocyty powstają z komórek macierzystych szpiku kostnego. Na ich powierzchni znajdują się receptory, które wykrywają, gdzie toczy się stan zapalny. Dzięki receptorom monocyty bezbłędnie trafiają tam, gdzie są potrzebne. Monocyty – normy Norma poziomu monocytów jest uzależniona od wieku dziecka i wynosi: do 4 roku życia – 2-7 proc. leukocytów (monocyty: 0,05-1,1 x 109/l) 4-10 lat – 2-7 proc. leukocytów (monocyty: 0-0,8 x 109/l) po 10. roku życia – 1-6 proc. leukocytów (monocyty: 0-0,8 x 109/l) U osób dorosłych (po 21. roku życia) norma monocytów wynosi: 1-8 proc. (0-0,8 x 109/l). Po uzyskaniu wyników badania, należy skonsultować je z lekarzem, który zinterpretuje wszystkie otrzymane rezultaty oraz objawy i na tej podstawie zdecyduje o dalszym postępowaniu. Co oznaczają podwyższone monocyty u dziecka? Badanie poziomu monocytów u dziecka nie daje jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, co mu dolega. Jest jedynie informacją, że organizm dziecka podjął walkę z chorobą lub że dziecko niedawno chorowało. Podwyższone monocyty u dziecka mogą oznaczać: wirusową chorobę zakaźną mononukleozę, płonicę zakażenie bakteryjne zakażenia pierwotniakami stany zapalne w organizmie zaburzenia w działaniu układu immunologicznego (neutropenia) choroby nowotworowe (na szczęście bardzo rzadko) etap regeneracji organizmu po chorobie. Podwyższone monocyty u dziecka mogą wystąpić także w trakcie leczenia glikokortykosteroidami. Przeczytaj także: WBC (białe krwinki, leukocyty) – normy Co oznaczają podwyższone leukocyty u dziecka? Badania krwi u dziecka – normy, interpretacja wyników
Jak często ciężarna powinna odwiedzać ginekologa?
Przyszła mama powinna odbyć w ciąży około 10 wizyt. Ich harmonogram wraz z badaniami diagnostycznymi oraz konsultacjami medycznymi jest ściśle określony i taki sam dla każdej kobiety w ciąży (u której przebiega ona bez powikłań). Kiedy powinnaś pójść na wizytę do ginekologa?
Kobieta w ciąży standardowo powinna być konsultowana nie rzadziej niż co 3-4 tygodnie. Należy podkreślić, że wizyty kontrolne są bardzo ważne, gdyż pozwalają ocenić, czy ciąża rozwija się prawidłowo, a mama jest w dobrej formie. Gdy ciężarna ma wątpliwości bądź dzieje się coś niedobrego z nią lub dzieckiem, powinna jak najszybciej skontaktować się z ginekologiem. W uzasadnionych przypadkach wizyty odbywają się częściej lub rzadziej, jednak zawsze decyduje o tym lekarz prowadzący ciążę. View Ediplayer on the source website Pierwsza wizyta ciążowa Zgodnie z harmonogramem pierwsza wizyta powinna odbyć się do 10. tygodnia ciąży lub w chwili pierwszego zgłoszenia się. Najlepiej jednak, gdy jest przeprowadzona między 7. a 8. tygodniem ciąży. W czasie pierwszego spotkania z ginekologiem sprawdzi on stan zdrowia i samopoczucie ciężarnej. W tym celu wykona ogólne badanie podmiotowe i przedmiotowe, badanie cytologiczne, pomiar ciśnienia tętniczego krwi oraz badanie piersi. Ponadto określi on masę ciała, wzrost oraz ryzyko ciążowe. Kobieta w ciąży powinna być wtedy poinformowana również o możliwości wykonania badań w kierunku wad uwarunkowanych genetycznie. Na wizycie lekarz zachęci także do zdrowego stylu życia. WAŻNE! Chociaż ciążę może prowadzić również położna, konsultacja u ginekologa jest w tym okresie niezbędna. Kolejne wizyty w I oraz w II trymestrze ciąży Druga wizyta powinna odbyć się w 11–14. tygodniu ciąży. Oprócz badania podmiotowego i przedmiotowego, pomiaru ciśnienia i masy ciała, lekarz ponownie oceni ryzyko ciążowe, a dodatkowo także oceni ryzyko i nasilenie objawów depresji. Kolejna wizyta kontrolna powinna odbyć się w 15–20. tygodniu ciąży, następna w 18–22. tygodniu ciąży. Drugi trymestr ciąży kończy wizyta w 21–26. tygodniu ciąży, gdy przyszła mama powinna rozpocząć edukację przedporodową, czyli zacząć chodzić na zajęcia szkoły rodzenia. Podczas tej wizyty lekarz po raz pierwszy oceni czynność serca płodu. WAŻNE! Jeśli ciążę prowadzi położna, ostatnia konsultacja odbywa się w 24–26. tygodniu ciąży. Wizyty w III trymestrze ciąży W kolejnym trymestrze wizyta kontrolna u ginekologa powinna odbyć się w 27–32. tygodniu ciąży. Podczas kolejnej wizyty, czyli w 33–37. tygodniu ciąży, lekarz ginekolog po raz pierwszy ocenia ruchy płodu. Następna wizyta odbywa się w 38–39. tygodniu ciąży. Ostatnia wizyta powinna odbyć się już po 40. tygodniu ciąży, czyli tuż po terminie porodu. Jeśli wynik KTG i USG oraz ruchy płodu są prawidłowe, następne badanie będzie wykonane za 7 dni. Poród powinien mieć miejsce przed końcem 42. tygodnia ciąży.
Dzięki rutynowym badaniom w czasie ciąży można wykryć wiele zaburzeń i zacząć leczenie, zanim staną się niebezpieczne dla mamy i maleństwa.
Regularne wizyty u ginekologa i wykonywanie zleconych przez niego badań pozwalają obserwować, czy maleńka istota w Twoim brzuchu rozwija się prawidłowo. Regularne kontrole u ginekologa będą Cię mobilizować do dbania o siebie i wykonywania zalecanych badań. Lekarz to Twój najlepszy doradca, więc wybierz kogoś zaufanego. Umów się z nim, gdy tylko podejrzewasz, że jesteś w ciąży, ale nie wahaj się go zmienić na innego, jeśli masz poczucie, że nie poświęca Ci wystarczająco uwagi. Do 30.-34. tygodnia ciąży waga dziecka się stabilizuje – powinnaś zgłaszać się na wizyty co cztery tygodnie, do 38. – co dwa, a potem – co tydzień. W tym czasie ginekolog zleci Ci wykonywanie badań, które pozwolą ocenić stan Twojego zdrowia i rozwój ciąży. Niektóre z nich zrobi podczas wizyty, a na większość wypisze skierowanie lub wyśle Cię do innego specjalisty. Ciężar ciała Nie lekceważ tego pomiaru. Zważ się podczas pierwszej wizyty i zapisz wynik, by móc go później porównywać. Pod koniec ciąży maleństwo waży mniej więcej 3,5 kilograma, a łożysko i wody płodowe razem – niewiele ponad półtora. Macica powiększa się o około kilogram, a piersi o pół. W Twoim organizmie przybywa krwi oraz płynów komórkowych, które łącznie ważą trochę ponad 2,5 kilograma. To daje wynik około 9 kilogramów. O tyle zaleca się przytyć kobiecie, która przed ciążą miała nadwagę. Jeśli była szczupła, może pozwolić sobie dodatkowo na 3-3,5 kilograma tkanki tłuszczowej. Pod koniec ciąży waga nie powinna wzrosnąć bardziej niż o dodatkowe 12-13 kilogramów. Możesz to osiągnąć, jeśli przez pierwszą połowę ciąży zamiast jeść bardziej kaloryczne potrawy, zaczniesz odżywiać się zdrowiej. Większy apetyt często wynika z potrzeby uzupełnienia przez organizm brakujących składników odżywczych, witamin, soli mineralnych. Pamiętaj, że zbyt duży przyrost wagi może też wynikać z zatrzymywania wody w organizmie, a także – co dużo groźniejsze – wskazywać na tzw. zatrucie ciążowe. Cytologia, bakteriologia Na początku należy wykonać cytologię oraz badanie na stopień czystości pochwy i jej pH. Po 34. tygodniu lekarz zleci Ci kolejne badanie bakteriologiczne – tym razem posiew z pochwy. W ten prosty sposób możesz zapobiegać niebezpiecznym dla dziecka infekcjom, a jeśli wystąpią – odkryć ich przyczyny i szybko rozpocząć właściwe leczenie. Również dwukrotnie (na początku i pod koniec ciąży) będziesz musiała zbadać odczyn WR – badanie krwi w kierunku kiły (jest ono wymagane przez szpital), a czasem także badanie w kierunku HIV. Cytologię wykonuje się na początku ciąży, żeby stwierdzić, czy na szyjce macicy nie ma komórek nowotworowych. Wynik oznacza się cyfrą rzymską. Grupa I – układ rozrodczy jest zdrowy. Grupa II – masz stan zapalny pochwy. Grupa III – sygnalizuje, że z twoim zdrowiem może się dziać coś złego. Grupa IV – podejrzenie nowotworu. Inne choroby Możesz sprawdzić stężenie immunoglobulin odpornościowych (IgG, IgM), które wykażą, czy przechodziłaś zakażenie toksoplazmozą oraz różyczką i czy jesteś na te choroby uodporniona. Odczyn VDRL Oznacza się go na początku ciąży, a potem jeszcze raz około 37. tygodnia. Jest to badanie serologiczne, wykrywające przeciwciała swoiste dla bakterii wywołującej kiłę. Wynik powinien być ujemny. HbsAg To antygen wirusowego zapalenia wątroby typu B (tzw. żółtaczki wszczepiennej). Jeśli nie miałaś kontaktu z wirusem wywołującym tę chorobę, wynik będzie ujemny. Badanie wykonuje się w 37. tygodniu ciąży. Przeciwciała dla toksoplazmozy Oznacza się je na początku ciąży i w zależności od uzyskanego wyniku powtarza się w 2. i 3. trymestrze. Obecność przeciwciał w klasie IgM świadczy o aktywnej fazie choroby, czyli możliwości zarażenia się w ciąży. Obecność przeciwciał w klasie IgG dowodzi o przebyciu choroby w przeszłości. Przeciwciała dla różyczki Jeśli są nieobecne w klasie IgM i IgG, świadczy to o braku kontaktu z chorobą. Obecność przeciwciał w klasie IgG – tak jest najczęściej – oznacza, że przeszłaś tę chorobę. Konsultacja: dr Agnieszka Tymińska, ginekolog położnik.