CRP w ciąży: po co wykonuje się to badanie, jakie są normy i co oznacza podwyższone CRP w ciąży
CRP w ciąży to badanie, które pozwala stwierdzić, czy w organizmie ciężarnej rozwija się stan zapalny. Na podstawie wyniku badania lekarz prowadzący ciążę może zlecić dodatkową diagnostykę. Sprawdź, jaka jest norma CRP w ciąży i czy podwyższone CRP jest groźne.
Lekarz może zlecić badanie CRP w ciąży jako rutynowe, by wykluczyć stan zapalny, lub gdy kobieta ma określone objawy. Należą do nich: gorączka, anemia, choroby autoimmunologiczne, zaburzenia pracy wątroby, problemy z układem moczowym, spadek masy ciała lub przedwczesne odejście wód płodowych. Przekonaj się, jakie CRP w ciąży stanowi powód do niepokoju, a jakie informuje wyłącznie o tym, że jesteś zdrowa. Spis treści: Po co wykonuje się badanie CRP w ciąży? Jak przygotować się do badania CRP w ciąży i jak wygląda badanie Wynik CRP w ciąży: norma a podwyższone CRP Po co wykonuje się badanie CRP w ciąży? CRP to białko, które wytwarzane jest w komórkach tłuszczowych i wątrobie. Stężenie CRP rośnie lub maleje w zależności od obecności stanu zapalnego. Wynik badania CPR jest ważną informacją, zwłaszcza gdy podejrzewane jest zakażenie. Lekarz kieruje na badanie CRP, chcąc sprawdzić ogólny stan zdrowia kobiety w ciąży. Może też poprosić o wykonanie badania, gdy istnieją powody, by podejrzewać u pacjentki stan zapalny. Wynik badania pozwala stwierdzić, czy należy poszerzyć diagnostykę. Podwyższone CRP w ciąży za każdym razem wymaga kolejnych badań, które pozwolą stwierdzić, gdzie dokładnie znajduje się stan zapalny, i rozpocząć leczenie. Jak przygotować się do badania CRP w ciąży i jak wygląda badanie Badanie CRP polega na pobraniu krwi z żyły łokciowej. By wynik był miarodajny, nie trzeba być na czczo. Jeśli jednak na skierowaniu kobieta w ciąży ma do wykonania więcej badań – wcześniej warto upewnić się, czy któreś z nich nie wymaga wykonywania przed pierwszym posiłkiem. By wynik badania CRP był jak najbardziej miarodajny, bezpośrednio przed pobraniem krwi warto wypić szklankę wody. Nie zaszkodzi też chwilkę odpocząć i rozluźnić się. Wynik CRP w ciąży: norma a podwyższone CRP Norma CRP w ciąży wynosi poniżej 10 mg/l. Uznaje się, że w przypadku ciężarnych wskaźnik ten może być wyższy niż u innych zdrowych ludzi (wynosi on poniżej 5 mg/l). Podwyższone CRP w ciąży do 40 mg/l wskazuje na łagodną infekcję wirusową lub niegroźne zakażenie bakteryjne. W III trymestrze ciąży może okazać się, że u ciężarnej występuje naturalnie podwyższone białko CRP – póki wskaźnik nie przekracza 40 mg/l, z reguły nie ma powodu do niepokoju. Wysokie CRP w ciąży (ponad 40 mg/l) może wskazywać na poważniejsze stany zapalne. Tym poważniejsze – im wyższy jest wskaźnik białka CRP. Na przykład w przypadku nowotworu CRP może wynosić więcej niż 100 mgl/l. Zobacz także: Badania w ciąży: kiedy zrobić, jakie są obowiązkowe [harmonogram] Glukoza w moczu w ciąży – co oznacza, jakie objawy jej towarzyszą? Bakterie w moczu w ciąży – objawy, przyczyny, leczenie ZUM
Glukoza w moczu w ciąży – co oznacza, jakie objawy jej towarzyszą?
Glukoza w moczu w ciąży musi być regularnie badana, najlepiej nawet raz w miesiącu. Najlepiej jest, gdy nie stwierdza się jej obecności. Wykrycie glukozy w moczu ciężarnej to sygnał, że mogło dojść do rozwoju cukrzycy.
Glukozę w moczu w ciąży bada się w ramach ogólnego badania moczu w ciąży. Badaniem uzupełniającym w kierunku cukrzycy ciężarnych jest badanie poziomu glukozy we krwi, a także krzywa cukrowa. Obecność glukozy w moczu w ciąży w niewielkiej ilości nie musi od razu budzić niepokoju. Dalszej diagnostyki wymaga duża ilość glukozy w moczu oraz rosnąca jej ilość z badania na badanie. Spis treści: Glukoza w moczu w ciąży – normy Co oznacza obecność glukozy w moczu w ciąży? Czy przy cukrzycy ciążowej zawsze występuje glukoza w moczu? Wysoki poziom glukozy w ciąży – objawy Glukoza w moczu w ciąży – normy Normą jest brak glukozy w moczu w ciąży, co na wyniku badania może być oznaczone symbolem „-”, lub mała ilość. Przy podwyższonym poziomie cukru w moczu, korzysta się z następujących oznaczeń: „+” – oznacza małą ilość glukozy w moczu, „++” – oznacza umiarkowaną ilość glukozy w moczu, „+++” – oznacza wysokie stężenie cukru w moczu. Wynik badania interpretuje się, odczytując także poziom cukru we krwi na czczo – norma to 3,9–5,5 mmol/l. Co oznacza obecność glukozy w moczu w ciąży? Przyczyną podwyższonej ilości glukozy w moczu podczas ciąży może być zmiana w pracy nerek. Chodzi o tzw. obniżenie progu nerkowego glukozy. U zdrowej osoby niebędącej w ciąży próg ten wynosi 180 mg/dl. Jeśli we krwi jest więcej cukru, przenika on do moczu. U ciężarnych próg nerkowy glukozy jest niższy (poniżej 150 mg/dl). To oznacza, że w ciąży glukoza może przenikać do moczu przy niższym stężeniu cukru we krwi. Jeśli odbieramy wynik badania moczu i widzimy, że poziom glukozy w moczu jest nieznacznie podwyższony, prawdopodobnie doszło właśnie do tego zjawiska. Znaczne podwyższenie poziomu glukozy w moczu w ciąży lub wzrastająca z badania na badanie ilość glukozy w moczu w moczu mogą świadczyć o cukrzycy ciążowej. Tak zwykle jest, gdy również badanie krwi na czczo wykazuje zbyt wysoki poziom cukru we krwi. Gdy stwierdzone zostanie podwyższenie poziomu glukozy w moczu, ciężarną kieruje się na powtórne badanie i zaleca dietę z ograniczoną zawartością cukru. Wysoki i zwiększający się w kolejnych badaniach poziom glukozy w moczu ciężarnej może świadczyć o: zapaleniu dróg moczowych (stwierdza się też bakteriomocz i leukocyty w moczu w ciąży), chorobie nerek lub zatruciu ciążowym (stwierdza się też białko w moczu w ciąży), cukrzycy ciążowej. W diagnozowaniu cukrzycy ciążowej, obok badania glukozy w moczu w ciąży, ważne jest badanie poziomu cukru we krwi na czczo. Jeśli wynik tego badania mieści się w zakresie: poniżej 5,5 mmol (99 mg/dl) – wynik prawidłowy, co znaczy, że kobieta powinna w terminie (między 24. a 28. tygodniem ciąży) wykonać krzywą cukrową w ciąży, czyli test obciążenia glukozą, 5,6-9 mmol (100-125 mg/dl) – jak najszybciej wykonuje się test obciążenia glukozą, powyżej 9 mmol (126 mg/dl) w co najmniej dwóch kolejnych badaniach – świadczy o cukrzycy. Jeśli w moczu stwierdza się podwyższony poziom glukozy, a glukoza we krwi na czczo wychodzi prawidłowa, wtedy można podejrzewać, że wystąpiły zaburzenia w pracy cewek nerkowych. Czy przy cukrzycy ciążowej zawsze występuje glukoza w moczu? Przy rozwiniętej cukrzycy ciążowej poziom cukru we krwi znacznie przekracza próg nerkowy glukozy u ciężarnych, więc cukier w dużej ilości przenika do moczu. Z tego względu cukrzyca ciężarnych zawsze wiąże się z dwoma objawami: podwyższonym stężeniem glukozy w moczu, podwyższonym stężeniem cukru we krwi na czczo. Aby móc zdiagnozować cukrzycę ciężarnych muszą wystąpić oba te objawy. Także krzywa cukrowa wychodzi wtedy nieprawidłowa. Wysoki poziom glukozy w ciąży – objawy Czasami lekarz kieruje ciężarną na badanie glukozy w moczu, gdy występują inne objawy cukrzycy: stwierdzone zostanie podwyższony poziom cukru we krwi na czczo, gdy wystąpią objawy cukrzycy: wzmożone pragnienie, częste oddawanie moczu, świąd skóry, znaczne przybieranie na wadze, przewlekłe zmęczenie, częste infekcje intymne lub dróg moczowych, senność, mdłości, infekcje skóry, zbyt szybki wzrost płodu. Badanie glukozy w moczu bada się także podczas kontrolowania istniejącej już cukrzycy. Przeczytaj też: Ketony w moczu w ciąży – przyczyny, postępowanie Bakterie w moczu w ciąży – objawy, przyczyny, leczenie ZUM Erytrocyty w moczu w ciąży – co oznaczają, normy
Podwyższone leukocyty w ciąży – przyczyny, jakie są normy i jak leczyć
Podwyższone leukocyty w ciąży to sygnał, że mogło dojść do stanu zapalnego i organizm walczy z chorobą. Taki wynik wymaga wizyty u lekarza. Jeśli okaże się, że jego przyczyną jest infekcja, konieczne jest szybkie rozpoczęcie leczenia.
Podwyższone leukocyty w ciąży są często diagnozowane, szczególnie w ostatnim okresie przed porodem. Stan ten nie zawsze jest spowodowany chorobą – podwyższony poziom leukocytów może wystąpić np. po wysiłku fizycznym. Zawsze jednak nieprawidłowe wyniki badań wymagają konsultacji z ginekologiem, zwłaszcza kiedy normy leukocytów w ciąży są znacznie podwyższone. Spis treści: Podwyższone leukocyty w ciąży - charakterystyka Leukocyty w ciąży – normy Przyczyny podwyższonych leukocytów w ciąży Podwyższone leukocyty w ciąży – zagrożenia Podwyższone leukocyty w ciąży a infekcja wewnątrzmaciczna Jak leczyć podwyższone leukocyty w ciąży Podwyższone leukocyty w ciąży - charakterystyka Leukocyty to białe krwinki krwi (WBC z ang. white blood cells) odpowiadające za działanie układu odpornościowego. Wyłapują i niszczą drobnoustroje atakujące organizm – wirusy, bakterie, grzyby, pierwotniaki. Ich podwyższony stan może świadczyć więc o tym, że organizm zmaga się z jakąś chorobą. Podwyższony poziom leukocytów (leukocytoza) w ciąży występuje najczęściej w: III trymestrze ciąży, podczas porodu, po posiłku, po wysiłku fizycznym. Leukocyty w ciąży – normy Prawidłowa wartość leukocytów we krwi to 4,0-10,8 K/L. Ich zakresy są umowne i mogą się w niewielkim stopniu różnić w zależności od laboratorium wykonującego badanie. W ciąży, zwłaszcza w jej końcówce, liczba białych krwinek może sięgać nawet poziomu 13,0-14,3 K/L i nie jest to powód do niepokoju. Dopiero liczba leukocytów powyżej 14,3 K/L wymaga dalszej diagnozy. Przyczyny podwyższonych leukocytów w ciąży Podwyższone leukocyty w ciąży najczęściej są związane z powstaniem infekcji w organizmie kobiety – przeziębieniem lub <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/zapalenie-pecherza-w-ciazy-5-najczestszych-powiklan-22519-r1/">zakażeniem układu moczowego. Podwyższone leukocyty mogą wskazywać na: ostre i przewlekłe choroby zapalne narządów, zakażenie bakteryjne, ropne zapalenie przyzębia, ostre krwotoki, uszkodzenia tkanek np. po operacjach lub oparzeniach, zatrucia, reakcje na leki, alergie, zaburzenia metaboliczne, nowotwory, dnę moczanową. Zdarza się jednak, że podwyższony poziom leukocytów w ciąży występuje nie w związku z chorobą, ale z: stresem, wysoką temperaturą otoczenia, ekspozycją na światło słoneczne, wysiłkiem fizycznym. W takich przypadkach, po ustaniu czynników zewnętrznych wywołujących podniesienie poziomu leukocytów, parametry krwi wracają do normy. Podwyższone leukocyty w ciąży – zagrożenia Niegroźne drobne infekcje nie stanowią poważnego zagrożenia dla ciąży, zwłaszcza po upływie I. trymestru. Największym zagrożeniem dla przebiegu ciąży jest infekcja wewnątrzmaciczna, która bezpośrednio zagraża rozwojowi płodu, a w skrajnych przypadkach także ciężarnej. Do takiego powikłania ciąży może dojść w wyniku pęknięcia błon płodowych i wyciekania płynu owodniowego. Podwyższone leukocyty w ciąży a infekcja wewnątrzmaciczna W rzadkich przypadkach stałe utrzymywanie się wysokiego poziomu leukocytów w ciąży może być sygnałem poważniejszych problemów z przebiegiem ciąży – infekcji wewnątrzmacicznej. To bardzo poważny stan zagrażający dziecku i mamie, gdyż może wywołać sepsę. Zakażenie wewnątrzmaciczne to jedna z najczęstszych powikłań w przebiegu ciąży i przyczyn <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/porod-naturalny/porod-przedwczesny-jak-sie-objawia-i-komu-zagraza-24780-r1/">porodu przedwczesnego. Drobnoustroje mogą wnikać do organizmu ciężarnej m.in. poprzez krew, łożysko i przez kanał szyjki macicy. We wczesnej ciąży infekcje bakteryjne mogą spowodować uszkodzenia płodu, jego obumarcie i <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/jakie-sa-przyczyny-poronienia-21820-r1/">poronienie. W przypadku zaawansowanej ciąży w wyniku infekcji wewnątrzmacicznej może dojść do poważnych wad rozwojowych, mogących spowodować opóźnienia psychoruchowe, zaburzenia metaboliczne, skłonność do infekcji, uszkodzenia słuchu, głuchotę. Jak leczyć podwyższone leukocyty w ciąży? Zawsze, gdy parametry krwi ciężarnej odbiegają od norm, należy skonsultować się z lekarzem. Aby obniżyć poziom leukocytów w ciąży, trzeba ustalić przyczynę leukocytozy. Wymaga to dalszej diagnozy z lekarzem prowadzącym ciążę. W przypadku infekcji wirusowych lub bakteryjnych, wystarcza zazwyczaj odpowiednie stymulowanie organizmu przyszłej mamy do walki z chorobotwórczymi drobnoustrojami. W sytuacji utrzymujących się podwyższonych leukocytów stan zapalny może wymagać leczenia antybiotykami. Zobacz też: Bakterie w pochwie mogą prowadzić do poronienia i przedwczesnego porodu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/infekcja-pochwy-w-ciazy-jak-rozpoznac-infekcje-pochwy-w-ciazy-13659-r1/">4 infekcje, które musisz szybko wyleczyć <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/grzybica-pochwy-w-ciazy-leczenie-24484-r1/">Grzybica pochwy w ciąży - objawy, przyczyny leczenie
Krzywa cukrowa w ciąży – przygotowanie, badanie, normy
Krzywą cukrową w ciąży wykonuje się w ramach badań obowiązkowych, refundowanych. To ważne badanie, które pozwala wykryć nieprawidłowości mogące świadczyć o cukrzycy i ryzyku poważnych powikłań.
Krzywa cukrowa wykonywana w ciąży nazywana jest też doustnym testem obciążenia glukozą, krzywą glikemiczną lub OGTT, a badanie to należy do badań glukozy w ciąży. Zarówno krzywa cukrowa jak i regularne badanie poziomu cukru we krwi na czczo i w moczu należą do badań profilaktycznych, które pozwalają wychwycić ryzyko rozwoju cukrzycy ciążowej, która grozi poważnymi powikłaniami. Spis treści: Krzywa cukrowa w ciąży – kiedy Jak wygląda badanie krzywej cukrowej? Jak się przygotować do krzywej cukrowej? Krzywa cukrowa w ciąży – wynik i normy Krzywa cukrowa w ciąży – kiedy Badanie zwane krzywą cukrową wykonuje się między 24. a 28. tygodniem ciąży, a więc w drugim trymestrze. Ten termin obowiązuje kobiety, które miały prawidłowy wynik badania poziomu cukru we krwi na czczo. Uwaga! Lekarz zleci wykonanie krzywej cukrowej wcześniej, jeśli poprzednie badanie wykazało poziom cukru we krwi poza normą. Jak wygląda badanie krzywej cukrowej? Podczas badania podaje się ciężarnej glukozę i sprawdza, jak reaguje na nią organizm. W tym celu kilka razy pobierana jest krew. Badanie składa się z dwóch lub trzech etapów: pobranie krwi na czczo i oznaczenie poziomu cukru we krwi, pobranie krwi 60 minut po podaniu glukozy i oznaczenie jej poziomu, pobranie krwi 2 godziny po podaniu glukozy i oznaczenie jej poziomu. Pierwsze pobranie krwi może być wykonane z palca, a pozostałe wykonuje się z żyły łokciowej. Między pobraniami krwi należy pozostać w placówce medycznej i spokojnie oczekiwać na dalsze etapy badania, gdyż aktywność fizyczna może zafałszować wyniki. Glukozę podaje się w postaci roztworu – 75 g glukozy w 300 ml wody, który trzeba wypić w ciągu 5 minut. Miedzy wypiciem glukozy a badaniami krwi nie wolno już nic jeść ani pić. Jak się przygotować do krzywej cukrowej? Bardzo ważne jest, aby na badanie stawić się 8-12 godzin po ostatnim posiłku. Przez trzy dni przed testem trzeba jadać regularne posiłki. Przez 24 godziny przed badaniem nie należy podejmować większej aktywności fizycznej (nie palić i nie pić alkoholu). Na badanie najlepiej pojechać w towarzystwie – z partnerem, mamą lub przyjaciółką, gdyż niektóre kobiety na podanie tak dużej dawki glukozy reagują zawrotami głowy lub mdłościami. Na badanie trzeba zarezerwować minimum dwie godziny (nie licząc czasu oczekiwania na pierwsze pobranie krwi). Uwaga! W niektórych placówkach wymagane jest, by pacjentka przyniosła własną glukozę – można ją kupić bez recepty w aptece. Dlatego przed pójściem na badanie warto dowiedzieć się, czy trzeba wcześniej dokonać zakupu glukozy. Krzywa cukrowa w ciąży – wynik i normy Wyniki badania poziomu cukru we krwi po podaniu glukozy powinny mieścić się w normach. Normy dla krzywej cukrowej w ciąży wynoszą (za Polskim Towarzystwem Diabetologicznym): na czczo – 92-125 mg/dl po 60 min od podania 75 g glukozy – poniżej 180 mg/dl po 2 godzinach od podania 75 g glukozy – poniżej 153 mg/dl. Prawidłowa krzywa cukrowa w ciąży wyklucza cukrzycę. Jeśli jednak po godzinie i dwóch od podania glukozy jej poziom we krwi będzie wyższy niż wynosi norma, istnieje uzasadnione podejrzenie cukrzycy ciążowej, co wymaga podjęcia leczenia. Płaska krzywa cukrowa w ciąży oznacza, że we krwi nie wzrasta poziom cukru po spożyciu glukozy. Może to sugerować niewłaściwą pracę trzustki i rozwój insulinooporności. W takim przypadku zwykle badanie należy powtórzyć. Przeczytaj też: Badania w ciąży – kiedy i jakie robić? Objawy cukrzycy ciążowej Morfologia w ciąży – normy, interpretacja wyniku
Neutrofile w ciąży – normy, przyczyny nieprawidłowości
Neutrofile stanowią istotny element walki z infekcjami, dlatego utrzymanie prawidłowego poziomu neutrofili w ciąży jest bardzo ważne. Zarówno zbyt niski, jak i zbyt wysoki poziom neutrofili wymaga dalszej diagnostyki i podjęcia ewentualnego leczenia. Zazwyczaj jednak odchylenia od normy nie oznaczają poważnego zagrożenia dla ciężarnej i płodu.
Neutrofile (oznaczane na wynikach badań symbolem NEU), to element systemu odpornościowego. Są to krwinki białe, zwane granulocytami obojętnochłonnymi, które najliczniej biorą udział w odpowiedzi układu odpornościowego typu komórkowego. Ich zadaniem jest likwidacja bakterii i innych patogenów atakujących organizm. Neutrofile uwalniają swoją ziarnistą cytoplazmę, która „pożera” atakujące komórki organizmu chorobotwórcze drobnoustroje. Badanie poziomu neutrofili wykonuje się w ramach morfologii krwi. Spis treści: Neutrofile w ciąży - norma Podwyższone neutrofile w ciąży Obniżone neutrofile w ciąży Neutrofile w ciąży - norma Norma neutrofili w ciąży wynosi 2–7 x 10⁹/ l – powinny stanowić 37–80 proc. wszystkich leukocytów. Norma neutrofili dla osób niebędących w ciąży wynosi 1800-8000/µl i powinny stanowić 60-70 proc. wszystkich krwinek białych w próbce krwi. Neutrofile powstają w szpiku kostnym, tam dojrzewają, by zostać w końcu uwolnione do krwi, w której krążą jedynie przez kilka godzin. Są stale zastępowane nowymi. Wahania w ich poziomie wymagają dalszej diagnostyki. Podwyższone neutrofile w ciąży Ciężarna może mieć we krwi więcej neutrofili niż osoba niebędąca w ciąży i nie wzbudzi to niepokoju lekarza. Dopiero wynik większy niż 8 x 10⁹/ l będzie oznaczał neutrofilię i wymagać będzie interwencji i dalszej diagnostyki. O czym świadczy podwyższony poziom neutrofili w ciąży? Najczęściej podwyższony poziom neutrofili wskazuje na infekcję – bakteryjną, wirusową lub grzybiczą. Czasami podwyższone neutrofile w ciąży są wynikiem przedłużającego się stresu lub nadmiernego wysiłku fizycznego. Znacznie rzadziej duża liczba neutrofili we krwi ciężarnej świadczy o stanie przedrzucawkowym, niewydolności nerek lub dnie moczanowej lub o innych poważnych stanach, np. zatruciu tlenkiem węgla lub metalami ciężkimi. Ustalenie przyczyny nieprawidłowości wymaga wykonania dodatkowych badań. Obniżone neutrofile w ciąży Jeśli we krwi ciężarnej stwierdza się mniej niż 2 x 10⁹/ l neutrofili (często dolną granicę podejmowanych dalszych działań stanowi wynik 1,5 x 10⁹/ l), mówi się, że ich poziom jest zbyt niski. Obniżenie liczby neutrofili sprawia, że organizm jest bardziej podatny na infekcje. O czym świadczy obniżony poziom neutrofili w ciąży? Najczęstszymi przyczynami zbyt niskiego poziomu neutrofili w ciąży, czyli neutropenii, jest niedobór kwasu foliowego lub witaminy B12, a także niedokrwistość. Zdecydowanie rzadziej spadek liczby neutrofili w ciąży wynika z poważniejszych schorzeń: zapalenia stawów, nadczynności tarczycy, chorób autoimmunologicznych. Czasami zbyt niski poziom neutrofili jest spowodowany przebytą infekcją – neutrofile zostały „zużyte”, a nowe jeszcze nie zdążyły dojrzeć. Przeczytaj też: Niedojrzałe granulocyty w ciąży – przyczyny, norma Podwyższone leukocyty w ciąży – przyczyny, postępowanie Obniżone limfocyty w ciąży – normy, leczenie, przyczyny
Niedojrzałe granulocyty w ciąży – przyczyny, norma
Obecność niedojrzałych granulocytów w ciąży budzi niepokój u wielu przyszłych mam. Wyniki badań w ciąży są bowiem porównywane do wyników standardowych, a w ciąży obowiązują inne normy. Sprawdź, ile niedojrzałych granulocytów może mieć we krwi kobieta w ciąży.
Niedojrzałe granulocyty w ciąży stwierdza się w badaniu zwanym rozmazem krwi. Ukazuje ono procentowy skład wszystkich obecnych we krwi białych krwinek. Choć u osób zdrowych, niebędących w ciąży ilość niedojrzałych granulocytów we krwi jest znikoma, okazuje się, że u ciężarnych może przekraczać normę nawet 60 razy i wcale nie świadczy o żadnych nieprawidłowościach. Spis treści: Granulocyty – czym są? Niedojrzałe granulocyty w ciąży: norma Niedojrzałe granulocyty w ciąży – przyczyny Granulocyty – czym są? Niedojrzałe granulocyty to leukocyty (białe krwinki), które zostały uwolnione do krwi zbyt wcześnie, zanim dojrzały. Obecność niedojrzałych granulocytów we krwi nazywa się „przesunięciem w lewo”. Termin ten oznacza, że zaobserwowano we krwi podwyższony stosunek granulocytów niedojrzałych do dojrzałych białych krwinek. U osoby zdrowej we krwi zwykle obserwuje się bardzo małą liczbę granulocytów niedojrzałych. Ich liczba może wzrastać w ciąży po dużym wysiłku fizycznym, ale też w wyniku chorób: infekcji, stanu zapalnego oraz białaczki. Wyróżnia się trzy typy granulocytów: granulocyty obojętnochłonne – inaczej neutrofile (NEUT); granulocyty kwasochłonne – inaczej nazywane eozynofilami (EOS); granulocyty zasadochłonne – inaczej bazofile (BASO). Niedojrzałe granulocyty w ciąży: norma W ciąży fizjologicznie wzrasta liczba granulocytów obojętnochłonnych czyli neutrofili. Na wyniku badania widać to w liczbie granulocytów wyrażonej w tys/ml oraz w procentowym rozmazie. Co ciekawe, nie ustalono dotąd normy, czyli tego, ile rzeczywiście może być krążących niedojrzałych granulocytów we krwi obwodowej podczas niepowikłanej ciąży. Prawidłowa krew obwodowa zawiera bardzo mało krążących niedojrzałych granulocytów, zazwyczaj 4,2 proc., a nawet 12 proc. niedojrzałych granulocytów i nie było to spowodowane chorobą. W wynikach morfologii krwi norma leukocytów we krwi ciężarnej to: 4,500 -11,000 w każdym mikrolitrze krwi. Po wykonaniu rozmazu można stwierdzić, ile jakich typów granulocytów znajduje się we krwi. Prawidłowy skład procentowy leukocytów w rozmazie krwi obwodowej u osoby niebędącej w ciąży wygląda następująco: granulocyty obojętnochłonne: 1800–8000/µl (w tym granulocyty pałeczkowate: 3–5 proc. oraz granulocyty segmentowane: 57–65 proc.); granulocyty kwasochłonne (eozynofile): 50–400/µl (2–4 proc.); granulocyty zasadochłonne (bazofile): 0–300/µl (0–1 proc.). U ciężarnych dodatkowo występują niedojrzałe granulocyty, które oznacza się symbolem IG. Niedojrzałe granulocyty w ciąży – przyczyny Szpik kostny ma tendencję do uwalniania większej liczby niedojrzałych granulocytów do krwi wtedy, gdy we krwi występuje zwiększona liczba czerwonych krwinek. Ponieważ organizm ciężarnej wytwarza więcej krwinek czerwonych, szpik reaguje uwalnianiem niedojrzałych granulocytów. Stąd u ciężarnej normą jest podwyższona ilość tych ciałek krwi. Źródła: 1. Chandra S, Tripathi AK, Mishra S, Amzarul M, Vaish AK. Physiological changes in hematological parameters during pregnancy. Indian J Hematol Blood Transfus. 2012;28(3):144-146. doi:10.1007/s12288-012-0175-6 2. Michael. H.A. Roehrl, Julia Y. Wand. Immature granulocytes in pregnancy: A story of Virchow, anxious fathers, and expectant mothers, 2011 Przeczytaj też: Badania w ciąży – kiedy i jakie robić Podwyższone leukocyty w ciąży Limfocyty w ciąży – normy, interpretacja wyników
Hematokryt: co oznacza niski i podwyższony wynik badania HCT?
Zarówno obniżony, jak i podwyższony poziom hematokrytu wskazuje na poważne choroby. Sprawdź, jakie są normy dla HCT w ciąży.
Hematokryt, oznaczany w wynikach morfologii jako HCT lub HT, ocenia gęstość krwi. Jest to stosunek objętości krwinek czerwonych do pozostałych elementów morfotycznych, takich jak leukocyty i płytki krwi, wyrażony w procentach. Hematokryt w ciąży jest o kilka procent niższy od obowiązującej normy dla dorosłej kobiety. Spadek poziomu hematokrytu może być objawem niedokrwistości u przyszłej mamy. Podwyższony poziom świadczy najczęściej o odwodnieniu. Spis treści: Kiedy wykonuje się badanie HCT? Hematokryt: normy dla dziecka i dorosłego HCT w ciąży Niski hematokryt w ciąży: co warto jeść? Nieprawidłowe wyniki HCT: na co wskazuje? Kiedy wykonuje się badanie HCT? Badanie hematokrytu wykonywane jest podczas podstawowego badania krwi. Morfologię powinno się wykonać raz do roku lub gdy pojawią się niepokojące objawy, takie jak zmęczenie czy osłabienie. Badanie HCT wykonuje się rano, na czczo. 2-3 dni wcześniej należy powstrzymać się od picia alkoholu i ograniczyć inne używki. Badania nie wolno robić w trakcie miesiączki. W przypadku przyszłej mamy lekarz prowadzący ciążę zleca takie badanie raz w miesiącu. Hematokryt: normy dla dziecka i dorosłego Normy hematokrytu przedstawiają się różnie, w zależności od płci i wieku. Prawidłowe wartości dla: kobiet: 36-45 proc. mężczyzn: 40-54 proc. noworodków: 48-69 proc. dzieci 6-12 lat: 35-35 proc. dziewczynki 13 do 18 lat: 36-46 proc. chłopcy 13-18 lat: 36-46 proc. Pamiętaj, że wynik może się różnić w zależności od miejsca wykonywania badania. Na wydruku wyników badań znajdziesz zakres wartości referencyjnych dla danego laboratorium. Wyniki dotyczące hematokrytu należy analizować na podstawie pozostałych elementów morfologii krwi, co oznacza, że należy konsultować je z lekarzem. HCT w ciąży Warto wiedzieć, że morfologia krwi kobiet w ciąży może odbiegać od norm. U pań, które spodziewają się dziecka, następuje spadek poziomu hematokrytu nawet o 4-7 proc. Organizm ciężarnej zaczyna produkować więcej osocza. Oznacza to, że ilość płynu wzrasta szybciej niż liczba i rozmiar krwinek. Dla kolejnych trymestrów ciąży HTC może przybierać następujące wartości: pierwszy trymestr ciąży HTC 31-41 proc. drugi trymestr ciąży HTC 30 -39 proc. trzeci trymestr ciąży HTC 28-40 proc. Wyniki morfologii powinny być zawsze konsultowane z lekarzem prowadzącym ciążę. Jeśli spadkowi hematokrytu towarzyszą niski poziom hemoglobiny i mała ilość erytrocytów we krwi, mamy do czynienia z <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/anemia-w-ciazy-dieta-na-anemie-w-ciazy-7426-r1/">anemią ciążową i konieczne jest leczenie. W pierwszym trymestrze może mieć to wpływ na zagnieżdżenie się zarodka, a także zwiększa ryzyko poronienia, w drugim hamuje wzrost płodu oraz grozi wystąpieniem u niego wad wrodzonych, z kolei w trzecim może wywołać przedwczesny poród. W przypadku niskiego hematokrytu należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym ciążę i rozważyć wzbogacenie diety o <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/dieta-w-ciazy/zelazo-w-ciazy-dieta-bogata-w-zelazo-5720-r1/">produkty bogate w żelazo, kwas foliowy oraz witaminę B12. Lekarz może zalecić suplementację żelaza w postaci doustnych preparatów. Niski hematokryt w ciąży: co warto jeść? Aby poprawić wyniki krwi i podnieść wartość hematokrytu, należy: spożywać produkty, które będą wspomagały powstawanie czerwonych krwinek w organizmie; zadbać o odpowiednie nawodnienie organizmu. Wartość parametrów HCT wzrasta wraz ze wzrostem liczby czerwonych krwinek we krwi, ale także w przypadku przewodnienia organizmu. Produkty, które wspomagają produkcję erytrocytów: czerwone mięso: wołowina, cielęcina i baranina, nasiona soi, fasoli i soczewicy, żółtka jaj, otręby zbożowe, kasza jaglana i gryczana, pełnoziarniste pieczywo i makaron, warzywa, np. buraki, czosnek, brokuły, szpinak, zielony groszek, jarmuż, orzechy, suszone figi, daktyle, morele, rodzynki, śliwki. Nieprawidłowe wyniki HCT: na co wskazują? Wyniki poniżej oraz powyżej normy mogą zwiastować poważne problemy zdrowotne. Wysoka zawartość hematokrytu Wynik badania powyżej górnej normy występuje przy: odwodnieniu (np. w przebiegu biegunek, wymiotów, nadmiernego pocenia się); chorobach serca; chorobach płuc; raku nerek; przewlekłym paleniu tytoniu. Niska zawartość hematokrytu Wynik badania hematokrytu poniżej dolnej granicy może świadczyć o: anemii; niedokrwistości; zaburzeniach funkcjonowania szpiku kostnego; krwawieniu z przewodu pokarmowego; dolegliwościach ze strony nerek; chorobach szpiku kostnego, np. białaczka; przewodnieniu; ciąży. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/czy-przed-badaniem-krwi-mozna-pic-wode-34641-r1/">Czy przed badaniem krwi można pić wodę? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/jak-wykryc-wady-plodu-16108-r1/" target="_blank" rel="noopener">Badania prenatalne: na czym polegają i kiedy je zrobić? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/kalendarz-badan-w-ciazy-do-wydruku-12735-r1/" target="_blank" rel="noopener">Badania w ciąży: kiedy i jakie badania zrobić? Harmonogram badań
Anemia w ciąży wymaga leczenia: czy zagraża dziecku, jak sobie z nią radzić?
Anemia w ciąży jest zwykle wywołana szeregiem zmian, jakie zachodzą w ciele ciężarnej. Oszacowano, że z anemią w ciąży boryka się ponad 40 proc. przyszłych matek. Nie oznacza to jednak, że anemię można zlekceważyć. Niedokrwistość w ciąży wymaga leczenia, by uniknąć niebezpiecznych powikłań.
Anemia w ciąży zdarza się stosunkowo często, ponieważ płód wykorzystuje substancje zawarte w krwi matki do budowania własnego organizmu. Mówiąc obrazowo — anemia w ciąży prowadzi do rozcieńczenia krwi – szybciej przybywa wówczas osocza niż cennych elementów krwi, tj. hemoglobiny czy żelaza. Warto w tym czasie wykonywać badania morfologiczne, aby monitorować parametry krwi i kontrolować stężenie krwinek w organizmie. Spis treści: Jak rozpoznać anemię w ciąży po parametrach hemoglobiny? Anemia w ciąży – czy szkodzi dziecku? Objawy anemii w ciąży Jak leczyć anemię w ciąży? Anemia w ciąży – kiedy do szpitala? Dieta na anemię w ciąży Przykładowy jadłospis na anemię w ciąży Jak zapobiegać anemii w ciąży? Znaczenie żelaza w ciąży Jak rozpoznać anemię w ciąży po parametrach hemoglobiny? Normy badania krwi w ciąży z oczywistych względów różnią się od wyników kobiety niespodziewającej się dziecka. Z tego względu lepiej nie interpretować wyników samodzielnie, tylko poczekać na opinię lekarza. U kobiet borykających się z anemią w ciąży najważniejszy jest poziom czerwonych ciałek krwi (E, RBC) oraz hemoglobiny (HB, HGB). Norma czerwonych ciałek u przeciętnego człowieka to 4 2-5,4 mln/mikrolitr, zaś w ciąży jest ona zmniejszona do 3,5-4,5 mln/mikrolitr. Normą ilościową hemoglobiny u kobiety jest 11,5-15,5 g/dl. W przypadku ciąży jest to około 11,5-13,5 g/dl. Często bywa tak, że w każdym organizmie dochodzi do wahań norm ilościowych zarówno hemoglobiny, jak i erytrocytów. I nie świadczy to o groźnych zmianach w ciele ciężarnej. Niemniej jednak każdy spadek poniżej normy powinien zostać skonsultowany z lekarzem. Specjalista pomoże uzupełnić ewentualne niedobory. Anemia w ciąży – czy szkodzi dziecku? Jeśli leczenie anemii w ciąży za pomocą diety, suplementów czy leków doustnych daje dobre rezultaty, ciężarna nie musi niepokoić się o dziecko. Umiarkowana anemia nie zagraża rozwojowi płodu. Problem zaczyna się, gdy leczenie nie przynosi efektów i anemia się nasila. Nieleczona niedokrwistość w warunkach szpitalnych może przyczynić się do: zagrożenia zdrowia kobiety i dziecka oraz wystąpienia powikłań: powstania wad rozwojowych u płodu (jeśli anemia występowała na wczesnych etapach ciąży), poronienia lub przedwczesnego porodu oraz niskiej masy urodzeniowej dziecka. Objawy anemii w ciąży Niedokrwistość objawia się ogólnym pogorszeniem funkcjonowania organizmu. Im dłużej ciężarna cierpi z powodu anemii, tym dotkliwsze są jej objawy. U ciężarnej cierpiącej na anemię na początku pojawiają się: bóle głowy, zawroty głowy, pogorszenie koncentracji, kłopoty z pamięcią, ogólne osłabienie organizmu, szybkie męczenie się, łamliwość paznokci, wypadanie włosów. Jeżeli anemia w ciąży nie jest rozpoznana i leczona, dochodzą kolejne objawy: zaburzenia czucia, zaburzenia widzenia, drętwienie kończyn, blada cera, przyspieszone bicie serca, bóle brzucha, duszności, niedociśnienie. Jeżeli cierpisz na wymienione wyżej objawy, niezwłocznie idź do lekarza. Pamiętaj, aby zachować spokój – nawet zaawansowaną anemię można bez trudu wyleczyć. Jak leczyć anemię w ciąży? W przypadku niedokrwistości spowodowanej brakiem żelaza należy łykać tabletki z tym pierwiastkiem przepisane przez lekarza prowadzącego ciążę. W przypadku niezaawansowanej anemii zwykle wystarczy przyjmowanie preparatów żelaza w dawce 120 mg na dzień. Żelazo należy zażywać na kilkadziesiąt minut przed posiłkiem, aby mogło jak najlepiej się wchłanąć. Pamiętaj, by dawkowanie żelaza w ciąży zawsze skonsultować z lekarzem. Przy bardziej nasilonej anemii konieczne jest podanie żelaza dożylnie. W ten sposób szybciej i w większej dawce trafia ono do organizmu. Anemia w ciąży – kiedy do szpitala? Jeśli ciężarna z anemią jest pod stałą opieką lekarza, nie musi się niepokoić. Specjalista monitoruje stan kobiety i podejmuje działania, których celem jest przywrócenie prawidłowych parametrów krwi. Zalecenia najczęściej obejmują zmianę nawyków żywieniowych, suplementację preparatami z żelazem lub przyjmowanie leków poprawiających poziom hemoglobiny. Hospitalizacja przy anemii w ciąży jest potrzebna rzadko. Ciężarna otrzymuje skierowanie do szpitala, gdzie jest leczona lekami podawanymi dożylnie. Czasami niezbędna jest transfuzja krwi. Decyzję o leczeniu szpitalnym zawsze podejmuje lekarz. Najczęściej jest to konieczne, gdy leczenie domowe nie przynosi oczekiwanych skutków (żelazo nie wchłania się w wystarczającym stopniu). Dieta na anemię w ciąży Ciężarna może poprawić morfologię w ciąży, odpowiednio modyfikując codzienny jadłospis i wzbogacając go w produkty bogate w żelazo. Dobrym pomysłem jest wybór diety, która dostarczy oprócz żelaza także porcję witaminy B6 oraz witaminy C, które wspomogą przyswajanie żelaza. Dieta zalecana przy anemii w ciąży powinna zawierać: czerwone mięso, np. wołowinę, zielone i czerwone warzywa (sałata, brokuły, papryka), sok z buraków i z marchwi, jajka (najlepiej takie, które na stempelku na skorupce mają pierwszą cyfrę "0" lub "1" – to oznacza, że pochodzą od kur karmionych ekologicznie lub z wolnego wybiegu. I takie jajka są najzdrowsze dla kobiet w ciąży (a w żółtku na pewno mają dużo żelaza), naturalne środki zakwaszające (cytrusy lub soki z tych owoców, truskawki, jagody, pomidory, maliny), bo poprawiają wchłanianie żelaza. Jeśli łykasz tabletkę z żelazem albo jesz posiłek bogaty w ten pierwiastek, staraj się nie popijać go herbatą, która nie sprzyja wchłanianiu żelaza. Przykładowy jadłospis na anemię w ciąży Jeśli borykasz się z anemią, świadomie komponuj swój jadłospis w ciąży, abyś dostarczała organizmowi możliwie najwięcej witamin i minerałów, które przywrócą właściwy poziom krwinek. Przykładowy jadłospis dla kobiety zmagającej się z anemią w ciąży: Śniadanie 3 kromki ciemnego chleba łyżeczka masła 3 liście sałaty pasta jajeczna z dodatkiem pomidora, łyżki szczypiorku, 2 łyżeczek majonezu herbata owocowa Obiad talerz zupy z fasolki szparagowej pulpet cielęcy z jarzynami 4 duże pieczarki 3/4 szklanki ugotowanej kaszy gryczanej 3 liście sałaty z pomidorem i łyżeczką oleju słonecznikowego sok pomarańczowy Kolacja befsztyk z polędwicy wołowej (150 g) pół brokuła surówka z marchwi i małego jabłka oraz łyżeczki oleju słonecznikowego sok z buraków Jak zapobiegać anemii w ciąży? Aby zapobiec anemii w ciąży, regularnie wykonuj badania, które pozwolą kontrolować stężenie hemoglobiny we krwi. Staraj się jeść zbilansowane posiłki, bogate w żelazo i witaminę C. W diecie przyszłej mamy powinny znajdować się również produkty bogate w kwas foliowy. Są to: pieczywo pełnoziarniste, zielone i czerwone warzywa (brokuły, fasola, groszek zielony, papryka, pomidor), owoce (cytrusy, maliny, truskawki, jagody, porzeczki), ryby, owoce morza, jaja (zwłaszcza żółtka), czerwone mięso (wołowina, wieprzowina, jagnięcina, cielęcina). Unikaj zaś mocnej herbaty ze względu na obecność w niej taniny zmniejszającej zdolność wchłaniania żelaza z przewodu pokarmowego. Niewskazane są również napoje gazowane, bowiem zawierają fosforany, które blokują wchłanianie tego ważnego mikroelementu. Odpowiednia dieta w połączeniu z preparatami witaminowymi, które kobiety zazwyczaj otrzymują w ciąży, pomogą uniknąć niedokrwistości. Znaczenie żelaza w ciąży Pamiętaj, że żelazo w ciąży ma bardzo duże znaczenie dla ciebie i płodu. Kontroluj ewentualny niedobór żelaza w ciąży poprzez wykonywanie comiesięcznych badań krwi. Lekarz zleca zwykle wykonanie morfologii krwi, którą powinno się wykonywać co 4-6 tygodni, choćby ze względu na fakt, że anemia może się pojawić na każdym etapie ciąży. Lekarz ją rozpoznaje, jeśli wyniki badań morfologicznych wskazują na: niski poziom hemoglobiny, niski poziom hematokrytu, nieprawidłową objętość czerwonych krwinek (MCV). Źródło: www.webmd.com/baby/guide/anemia-in-pregnancy#1 Zobacz także: Jak zapobiegać anemii w ciąży: porady ginekologa Czy można pić kawę w ciąży? Zobacz jakie badania są niezbędne w ciąży
Początek ciąży: na co uważać, jak dbać o siebie na początku ciąży
Początek ciąży to dla kobiety czas wielkich zmian w organizmie i psychice. Gdy test ciążowy pokaże dwie kreski, pojawia się mnóstwo pytań. Wyjaśniamy, jak rozpoznaje się i potwierdza ciążę, kiedy iść do lekarza na pierwszą ciążową wizytę i jak troszczyć się o siebie i dziecko w pierwszych dniach i tygodniach po zapłodnieniu. Oto wszystko, co powinnaś wiedzieć o początku ciąży.
Początek ciąży to czas, kiedy w organizmie kobiety zachodzi wiele zmian. Pojawiają się pierwsze objawy ciąży, ciężarna zaczyna odczuwać nudności, powiększa się brzuch i piersi, ustaje miesiączka. Większości kobiet dowiaduje się o ciąży, dopiero gdy zrobi test ciążowy. Niejedna przyszła mama może obawiać się, że przed opóźnieniem okresu zrobiła coś, co mogło zaszkodzić dziecku (wypiła kilka drinków, przeżywała silny stres). Oto najważniejsze informacje o początku ciąży. Sprawdź, jak rozpoznać, że doszło do zapłodnienia, kiedy iść do lekarza, na co uważać na początku ciąży. Odpowiadamy na pytania, które intrygują każdą przyszłą mamę. Spis treści: Początek ciąży: pierwsze objawy Kiedy początek ciąży: jak to ustalić? Początek ciąży: kiedy do lekarza? Początki ciąży: na co uważać? Początek ciąży: co robić? Częste pytania na początku ciąży Początek ciąży: pierwsze objawy Kobieta zwykle może rozpoznać ciążę, gdy ustaje krwawienie miesięczne. Aby potwierdzić, że spodziewa się dziecka, może zrobić test ciążowy, oznaczyć poziom beta hCG lub udać się na badanie ginekologiczne. Pierwsze objawy ciąży pojawiają się zwykle ok. 6 tygodnia ciąży. Początki ciąży, te pierwsze dni mogą być dla kobiety zupełnie zwyczajne – zmiany związane z zapłodnieniem najczęściej nie są dostrzegane w pierwszym tygodniu ciąży. Jednak jeśli przyszła mama uważnie obserwuje swój organizm, może rozpoznać ciążę na wczesnym etapie. Objawy pierwszego tygodnia ciąży są podobne do tych, które kobieta odczuwa przed miesiączką. Takie bardzo wczesne objawy to: tkliwość piersi, ból w podbrzuszu lub ból jajników. Pierwsze objawy ciąży to: ból piersi, zmęczenie, ból brzucha, częste wizyty w toalecie, nudności i wymioty, wrażliwość na zapachy, brak miesiączki. Kiedy początek ciąży? Za początek ciąży uznaje się pierwszy dzień ostatniej miesiączki poprzedzającej zapłodnienie. W taki sposób obliczają wiek ciąży lekarze. Przyjęto taką metodę, ponieważ termin miesiączki łatwo ustalić, w odróżnieniu od terminu zapłodnienia, który jest trudny do dokładnego określenia. Ze względu na taki sposób obliczeń początek ciąży i wiek ciąży należy traktować jako wartości orientacyjne. Do uwolnienia się komórki jajowej i do zapłodnienia dochodzi w cyklu owulacyjnym występującym po ostatniej miesiączce (owulacja wypada zwykle około 14 dni przed terminem kolejnej miesiączki). Gdy dojdzie do zapłodnienia właśnie wtedy tak naprawdę rozpocznie się ciąża. Czas, w którym dojdzie do zapłodnienia po owulacji, jest uzależniony od tego, ile plemniki przetrwają w ciele kobiety. Zazwyczaj są to 3 dni, te wyjątkowo silne wytrzymują 5 dni, a nawet tydzień. Początek ciąży: kiedy do lekarza? Na pierwszą ciążową wizytę u ginekologa najlepiej wybrać się między 6 a 8 tygodniem od ostatniej miesiączki. Nie powinnaś zwlekać zbyt długo z tą decyzją, ponieważ do 10. tygodnia należy wykonać niezbędne badania krwi i moczu, a do 11 tygodnia wykonać pierwsze badanie USG, które pomoże wykluczyć ciążę pozamaciczną. Pamiętaj, że czasami na wizytę u lekarza trzeba czekać kilkanaście dni. Kobieta w ciąży powinna także jak najwcześniej zacząć przyjmować suplementy ciążowe, szczególnie kwas foliowy. Początki ciąży: na co uważać? Do zapłodnienia dochodzi mniej więcej w środku cyklu. Do dnia planowanej miesiączki (przez dwa tygodnie) kobieta nie jest zatem w stanie stwierdzić, że zaszła w ciążę. Może się więc zdarzyć, że będzie robić rzeczy w ciąży zakazane (np. palić). Przez 14 pierwszych dni od zapłodnienia zarodek jest bezpieczny, bo składa się z grupy niewyspecjalizowanych komórek. Jeśli któreś z nich (np. z powodu wypicia alkoholu) ulegną uszkodzeniu, zostają usunięte i zastąpione nowymi. Po 14 dniach komórki zaczynają się specjalizować (powstają zawiązki narządów). Z tego względu podejrzewając ciążę, należy wystrzegać się alkoholu i najlepiej jak najszybciej rzucić palenie. Początek ciąży: co robić? Ciąża to nie choroba, ale fizjologiczny stan organizmu. Mimo to ciężarna powinna od samego początku ciąży zwracać uwagę na kilka czynników, które mogą przyczynić się do problemów z ciążą. Kontroluj wagę – kobieta w ciąży nie powinna tyć bez ograniczeń. Przyrost masy ciała w pojedynczej ciąży wynosi średnio 12–13 kg. Punktem odniesienia jest tzw. rekomendowany przybór wagi podczas ciąży. Aby go obliczyć, określ swoje BMI, czyli wskaźnik masy ciała sprzed ciąży. Podziel swoją wagę (w kilogramach) przez wzrost (w metrach) podniesiony do kwadratu. – jeśli zgodnie z BMI masz niedowagę (wynik poniżej 18,5), w ciąży powinnaś przytyć 14–20 kg. – gdy twój wynik mieści się w normie (BMI 18,5–24,9), do końca ciąży możesz przybrać na wadze 12–18 kg. – jeżeli masz nadwagę (wynik 25–29,9), ideałem będzie przyrost wagi o 7–11 kg. – u kobiet otyłych (BMI powyżej 30) waga może się zwiększyć maksymalnie o 7 kg. Duża nadwaga w ciąży to nie jest tylko problem estetyczny. Nadmiar kilogramów zwiększa ryzyko pojawienia się nadciśnienia tętniczego i cukrzycy oraz skłonność do zakażeń – gorzej goją się rany po nacięciu krocza i cięciu cesarskim. Unikaj stresu – staraj się być dla siebie dobra i wyrozumiała. Pamiętaj, że masz prawo doświadczać wielu trudnych, często sprzecznych i zmiennych uczuć. Nie warto z nimi walczyć, ponieważ odrzucane i tak prędzej czy później dojdą do głosu. Znajdź bratnią duszę, która pomoże ci przejść przez trudne emocje. Może będzie to partner, mama, przyjaciółka, a może dziewczyny, które na internetowych forach szukają słów wsparcia. Wyeliminuj ze swojego otoczenia dym papierosowy – palenie jest szkodliwe dla zdrowia, także bierne. Z tego względu każdy moment jest dobry na jego rzucenie – a zwłaszcza ciąża. Oprócz zagrożeń uniwersalnych dla palacza, czyli zwiększonego ryzyka zachorowania na raka oraz choroby serca, powoduje ono u dzieci mam palących w ciąży znaczne zmniejszenie wagi urodzeniowej. Niska waga urodzeniowa dziecka to główna przyczyna wielu poważnych problemów z ciążą i zdrowiem dziecka, takich jak przedwczesny poród oraz opóźnienia w rozwoju psychicznym oraz fizycznym dziecka. Prowadź spokojny, ale aktywny tryb życia – lekarze twierdzą, że pierwszy trymestr ciąży to nie czas na intensywny wysiłek fizyczny. Jeśli jednak przed ciążą regularnie się ruszałaś, nic nie stoi na przeszkodzie, byś dalej była aktywna. Obowiązuje jednak jedna podstawowa zasada – przyszła mama gimnastykuje się dla przyjemności i zaprzestaje wysiłku, kiedy jest zbyt intensywny, czyli zaczyna męczyć lub wiąże się z bólami brzucha w okolicy łonowej. W kolejnych trymestrach ciąży umiarkowany wysiłek mamy nie stanowi już dla maluszka takiego zagrożenia. Wykonuj wszystkie zalecone przez lekarza badania – ich wyniki dadzą najważniejsze informacje o twoim ogólnym stanie zdrowia. Proste badania krwi pozwolą określić grupę krwi i rodzaj czynnika Rh (czy jest dodatni, czy też ujemny) oraz stwierdzić lub wykluczyć wiele chorób (np. anemię, cukrzycę czy też odporność na groźną dla ciężarnych różyczkę). Analiza moczu pomoże stwierdzić, czy nie jesteś nosicielką bakterii odpowiedzialnych za przedwczesny poród. Z czasem lekarz będzie również sprawdzał obecność białka w moczu – jeśli je wykryje, może być objawem zakażenia lub dość poważnego stanu przedrzucawkowego, tzw. gestozy.​ Częste pytania na początku ciąży 1. Dlaczego na początku ciąży kobiecie jest niedobrze? Nudności zazwyczaj pojawiają się około 6. tygodnia ciąży i trwają najczęściej do końca pierwszego trymestru. Odpowiadają za nie prawdopodobnie: - podwyższony poziom niektórych hormonów (głównie hCG i estrogenu), - rozciąganie mięśniówki macicy, - rozluźnienie mięśni przewodu pokarmowego (co powoduje pogorszenie trawienia), - nadmiar kwasu żołądkowego, - wyostrzony zmysł powonienia. Im większa ilość wydzielanych hormonów w ciąży, tym większe nudności (dlatego częściej odczuwają je ciężarne w ciąży mnogiej). Nie bez wpływu pozostaje także wrażliwość na wymioty (kobiety z chorobą lokomocyjną bardziej narażone są na nudności w ciąży). Gorsze samopoczucie w pierwszych dniach i tygodniach po zapłodnieniu nie przekłada się na formę dziecka. Co można zrobić, żeby poczuć ulgę? Przede wszystkim jadać często (ale mniejsze porcje), aby nie miewać pustego żołądka. 2. Kiedy zaczyna rosnąć brzuch w ciąży? ​To sprawa indywidualna. Czasem brzuch zaokrągla się już w trzecim miesiącu ciąży, w niektórych przypadkach nie widać go nawet do połowy ciąży. Każda z tych sytuacji mieści się w normie. 3. Czy seks w ciąży może być niebezpieczny dla dziecka? Jeśli lekarz nie uzna ciąży za zagrożoną, nic nie stoi na przeszkodzie, aby współżyć. Zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży, kiedy nie masz jeszcze widocznego brzucha. Płód jest dobrze chroniony wewnątrz worka owodniowego – nie wnikną do niego żadne drobnoustroje czy plemniki. Gdy się kochacie, dziecko czuje delikatne i kołyszące skurcze macicy. 4. Jak precyzyjnie obliczyć termin porodu? Od daty pierwszego dnia ostatniej miesiączki odejmij trzy miesiące (np. 11 kwietnia – 3 miesiące = 11 stycznia). Do otrzymanej daty dodaj siedem dni (11 stycznia + 7 dni = 18 stycznia). Przewidywany termin porodu (lekarze używają skrótu PTP) to właśnie 18 stycznia. Pamiętaj jednak, że wyliczona data narodzin dziecka jest tylko orientacyjna. Z badań wynika, że jedynie jedno na 20 dzieci rodzi się w wyznaczonym terminie. Reszta przychodzi na świat najczęściej w granicach dwóch tygodni od terminu właściwego (czyli między 38. a 42. tygodniem ciąży).​ 5. Kiedy poinformować szefa o ciąży? Jeśli gorzej się czujesz lub pracujesz w warunkach szkodliwych dla zdrowia (np. masz kontakt z promieniami rentgenowskimi, chemikaliami), poinformuj pracodawcę o ciąży jak najwcześniej. Przełożony powinien wyznaczyć ci inne obowiązki. Pamiętaj, że pełną ochronę daje kobiecie przekazanie zaświadczenia o ciąży do działu kadr. 6. Kiedy robi się pierwsze USG w ciąży? Pierwsze USG wykonuje się między 6. a 11. tygodniem ciąży. Ma na celu potwierdzenie ciąży i określenie liczby zarodków. Pozwala również wykluczyć ciążę pozamaciczną. To bardzo ważne, abyś wykonywała to badanie regularnie, zgodnie z zaleceniami lekarza. USG w ciąży nie jest szkodliwe. Ultrasonografia polega na wysyłaniu przez głowicę niesłyszalnych dla ucha ultradźwięków, które odbijają się od narządów, z powrotem wracają do głowicy i zostają przetworzone na obraz, który zobaczysz na monitorze. Zobacz także: Rozstępy w ciąży: jak wyglądają i kiedy się pojawiają? Co pomoże na rozstępy? Czy można uprawiać seks w ciąży? Co czuje dziecko, gdy się kochamy? Dieta w ciąży: co i ile jeść, aby urodzić zdrowe dziecko
RDW SD w wynikach morfologii – normy, interpretacja wyniku
RDW SD to wskaźnik, który w morfologii krwi określa rozpiętość rozkładu objętości czerwonych krwinek (erytrocytów). Dowiedz się, po co wykonuje się badanie RDW SD i co oznacza jego wynik.
Badanie RDW SD jest stosowane (obok oceny innych wskaźników morfologii krwi) do znalezienia przyczyn niedokrwistości. RDW SD (z ang. red blood cell distribution width, standard deviation) to wskaźnik w badaniu morfologii krwi, który obrazuje rozkład objętości czerwonych krwinek (erytrocytów). Informuje tym samym o różnicy między objętością poszczególnych czerwonych krwinek u osoby, która oddała krew do badania. RDW-SD – jaka jest norma? Erytrocyty mają różną objętość – ich średnią objętość określa wskaźnik morfologiczny MCV. Wskaźnik RDW-SD w wynikach badań morfologii krwi określa odchylenie od średniej objętości (MCV) i pomaga postawić trafną diagnozę. Wynik RDW-SD interpretowany jest razem z MCV, co pozwala na zdiagnozowanie przyczyn niedokrwistości. Norma RDW-SD wynosi od 11,5 do 14,5 proc. Wynik, który mieści się w tych granicach, świadczy o stosunkowo jednolitej objętości czerwonych krwinek. RDW-SD podwyższone – co oznacza? Wysokie RDW-SD oznacza dużą różnorodność w zakresie objętości komórek (tzw. anizocytozę) – krwinki czerwone są różnej wielkości. Taka sytuacja może mieć miejsce w przypadku anemii megaloblastycznej (wynikającej np. z niedoboru witaminy B12 lub kwasu foliowego) albo u chorych z niedokrwistością z niedoboru żelaza. Wysokie RDW obserwowane bywa również u pacjentów z przewlekłymi stanami zapalnymi. Co oznacza niskie RDW-SD? Obniżone RDW SD zazwyczaj nie ma znaczenia diagnostycznego. Jednak jeśli jest zbyt niskie (poniżej 10,2%), a także towarzyszą mu inne odchylenia w wynikach krwi (np. obniżenie wartości hemoglobiny) świadczy o anemii makrocytarnej (organizm produkuje mało erytrocytów, a te, które wytwarza, są duże). Wynik RDW SD poniżej normy może również oznaczać anemię mikrocytarną, w której erytrocyty są bardzo małe. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/co-oznacza-wysokie-rdw-sd-w-wynikach-morfologii-21690-r1/">Wysokie RDW-SD w ciąży <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/co-oznacza-niskie-rdw-sd-w-wynikach-morfologii-21689-r1/">Niskie RDW-SD w ciąży <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/anemia-w-ciazy-dieta-na-anemie-w-ciazy-7426-r1/">Anemia w ciąży wymaga leczenia
Badanie w kierunku toksoplazmozy – ile razy w ciąży, interpretacja wyników
Badanie w kierunku toksoplazmozy zgodnie z zaleceniami Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego wykonuje się do 10 tygodnia ciąży. Jednak najlepiej zrobić test na toksoplazmozę jeszcze przed zajściem w ciążę. Sprawdź, jak się przygotować do badania, ile razy się je wykonuje i jak interpretować wynik.
Badanie mające na celu wykrycie przeciwciał przeciwko toksoplazmozie jest szczególnie ważne dla kobiet w ciąży. Wykrywa ono zakażenie, które może być groźne dla płodu. Najlepiej zrobić je jeszcze przed poczęciem dziecka. U ciężarnych badanie w kierunku toksoplazmozy wykonuje się do 10. tygodnia ciąży. Jeśli wynik potwierdzi toksoplazmozę, od razu wdraża się leczenie i nie ma potrzeby wykonywania drugiego <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/kalendarz-badan-w-ciazy-do-wydruku-12735-r1/">badania w ciąży. U kobiet, które miały ujemny wynik w I trymestrze, badanie powtarza się pomiędzy 21. a 26. tygodniem ciąży. Toksoplazmoza – co to jest? Toksoplazmoza to choroba pasożytnicza wywołana pierwotniakiem Toxoplasma gondii. Zakażenie toksoplazmozą jest groźne dla kobiet w ciąży, ponieważ może prowadzić do wielu problemów zdrowotnych u płodu. Skutkiem zakażenia może być uszkodzenie wzroku czy mózgu dziecka, napadowe drgawki, porażenie kończyn, głuchota czy opóźnienie rozwoju umysłowego. Co istotne, jeśli przyszła mama zakaziła się przed poczęciem dziecka, ryzyko zakażenia płodu maleje. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/toksoplazmoza-w-ciazy-skad-sie-bierze-i-jakie-moze-miec-skutki-23325-r1/">Toksoplazmoza w ciąży najczęściej dotyka kobiety: jedzące niedogotowane, niedosmażone mięso lub surowe (np. tatara), jedzące niedomyte warzywa, mające kontakt z ziemią (np. pracują w ogrodzie bez rękawic ochronnych), posiadające kota, który wychodzi na dwór. Jak się przygotować i ile razy wykonuje się badanie toksoplazmozy w ciąży Badanie w kierunku toksoplazmozy należy do grupy badań obowiązkowych, jest więc bezpłatne. Polega na pobraniu próbki krwi. Do badania nie trzeba być na czczo. Możliwa liczba badań w kierunku toksoplazmozy podczas ciąży wynosi od jednego do kilku – ich liczbie badań decyduje lekarz. Zawsze wykonuje się je do 10 tygodnia ciąży. To, czy będzie konieczność powtórzenia badania zależy od wyniku. Poniżej podajemy sposób postępowania stosowany przy konkretnych wynikach badania wykrywającego obecność przeciwciał przeciwko toksoplazmozie. Znaczenie ma nie tylko obecność przeciwciał, ale także ich poziom. Toksoplazmoza w ciąży – wynik badania Badanie toksoplazmozy w ciąży polega na sprawdzeniu obecności specyficznych przeciwciał: IgG oraz IgM. Ich obecność lub brak poddaje się interpretacji, która wygląda następująco: IgG (-), IgM (-) – oznacza całkowity brak odporności na toksoplazmozę. Kobieta nigdy nie przechodziła infekcji pierwotniakiem Toxoplasma gondii. W tej sytuacji ciężarna musi powtórzyć za jakiś czas oznaczenia przeciwciał w czasie ciąży, by w razie zakażenia podjąć odpowiednie leczenie. IgG (-), IgM (+) – oznacza niedawne zachorowanie na toksoplazmozę lub reakcja immunologiczna organizmu na inne zakażenie. Należy zgłosić się na kontrolę po upływie trzech tygodni i badanie powtórzyć. Jeżeli wynik będzie taki identyczny, będzie to oznaczało, że kobieta nie choruje na toksoplazmozę i nie wymaga leczenia. Zalecana jest jednak kontrola po upływie kolejnych trzech miesięcy. IgG (+), IgM (+) – najprawdopodobniej toczy się świeże pierwotne zakażenie toksoplazmozą. Trzeba jak najszybciej rozpocząć leczenie. Przy braku objawów choroby badanie powtarza się po upływie trzech tygodni. IgG (+), IgM (-) – dawno przechorowana toksoplazmoza z istniejącą odpornością na pierwotniaka. Przy dużym podwyższeniu IgG badanie należy powtórzyć po upływie trzech tygodni. Sprawdź też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/badania-w-ciazy-oznaczenie-grupy-krwi-czynnika-rh-oraz-przeciwcial-odpornosciowych-19082-r1/">Badanie grupy krwi w ciąży <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/badania-w-ciazy-badanie-moczu-ogolne-i-z-posiewem-19071-r1/">Badanie moczu w ciąży <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/badania-w-ciazy-morfologia-krwi-19083-r1/">Morfologia w ciąży
Morfologia w ciąży – normy, wyniki badań krwi w ciąży i ich interpretacja
Morfologia krwi w ciąży to bardzo ważne badanie, dlatego wykonuje się ją bardzo często – niemal co miesiąc. To podstawowe badanie refundowane przez NFZ, które pozwala ocenić, jak funkcjonuje organizm przyszłej mamy. Istnieją dwa rodzaje morfologii – zwykła i z rozmazem.
Morfologię w ciąży wykonuje się co 4-5 tygodni aż do porodu (na pewno nie rzadziej niż 5 razy w trakcie całych 40 tygodni ciąży). Dzięki badaniu krwi lekarz może w porę zdiagnozować wszelkie nieprawidłowości, np. anemię, infekcję czy małopłytkowość. Morfologia z rozmazem – to analiza ilościowa i jakościowa krwi krwi, morfologia bez rozmazu jest wyłącznie analizą ilościową. Morfologia jest jednym z obowiązkowych <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/kalendarz-badan-w-ciazy-do-wydruku-12735-r1/">badań w ciąży, za które kobieta nie musi płacić. Morfologia w ciąży – normy Na wydruku z badania krwi ciężarna widzi wiele tajemniczo brzmiących nazw. Poniższa tabelka wyjaśnia, co oznaczają i jakie są normy dla poszczególnych parametrów krwi w trakcie ciąży. Prawidłowe wyniki morfologii w ciąży: Wyniki morfologii krwi w ciąży – jak interpretować? Zazwyczaj laboratorium odnosi uzyskany wynik do normy i oznacza go literą H (high) – jeśli wynik jest podwyższony i literą L (low) – jeśli wynik jest poniżej normy. Laboratorium na wynikach morfologii krwii podaje swoje normy, ale różne laboratoria korzystają z różnych norm. Pamiętaj, żeby nie interpretować wyników <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/badania-krwi-w-ciazy-badania-w-ciazy-wyniki-1094-r1/">badań krwi w ciąży samodzielnie, musi je zobaczyć lekarz. Nawet jeśli poszczególne parametry odbiegają od normy, nie musi to świadczyć o problemach zdrowotnych. Lekarz odniesie uzyskane wyniki do twojego samopoczucia i stanu, weźmie pod uwagę ewentualne objawy i dopiero na tej podstawie stwierdzi, czy wszystko jest w porządku, czy istnieje konieczność wykonania dodatkowych badań lub konsultacji u innego specjalisty. Jak się przygotować do morfologii w ciąży? Krew pobiera się rano. Musisz być na czczo, najlepiej po krótkim odpoczynku. Możesz jednak wypić szklankę wody przed pobraniem krwi. Jeśli przyjmujesz jakieś leki, powinnaś poinformować o tym lekarza prowadzącego, ponieważ niektóre leki mogą zafałszować wyniki badania. Próbkę krwi pobiera się żyły w zgięciu łokcia. Morfologię w ciąży najczęściej robi się równocześnie z <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/badania-w-ciazy-badanie-moczu-ogolne-i-z-posiewem-19071-r1/">badaniem moczu w ciąży. Dlatego idąc na badania, zawczasu warto kupić sterylny pojemnik na mocz i zebrać jego próbkę rano w dniu, w którym ma być wykonywana morfologia krwi. Później wystarczy w pokoju pobrań oddać pojemnik do badania. Sprawdź także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/badania-w-ciazy-oznaczenie-grupy-krwi-czynnika-rh-oraz-przeciwcial-odpornosciowych-19082-r1/">Badanie grupy krwi w ciąży <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/badanie-cytologiczne-w-ciazy-19054-r1/">Cytologia w ciąży <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/badania-w-ciazy-przeciwciala-w-kierunku-toksoplazmozy-19073-r1/">Badanie toksoplazmozy w ciąży
Jak często ciężarna powinna odwiedzać ginekologa?
Przyszła mama powinna odbyć w ciąży około 10 wizyt. Ich harmonogram wraz z badaniami diagnostycznymi oraz konsultacjami medycznymi jest ściśle określony i taki sam dla każdej kobiety w ciąży (u której przebiega ona bez powikłań). Kiedy powinnaś pójść na wizytę do ginekologa?
Kobieta w ciąży standardowo powinna być konsultowana nie rzadziej niż co 3-4 tygodnie. Należy podkreślić, że wizyty kontrolne są bardzo ważne, gdyż pozwalają ocenić, czy ciąża rozwija się prawidłowo, a mama jest w dobrej formie. Gdy ciężarna ma wątpliwości bądź dzieje się coś niedobrego z nią lub dzieckiem, powinna jak najszybciej skontaktować się z ginekologiem. W uzasadnionych przypadkach wizyty odbywają się częściej lub rzadziej, jednak zawsze decyduje o tym lekarz prowadzący ciążę. View Ediplayer on the source website Pierwsza wizyta ciążowa Zgodnie z harmonogramem pierwsza wizyta powinna odbyć się do 10. tygodnia ciąży lub w chwili pierwszego zgłoszenia się. Najlepiej jednak, gdy jest przeprowadzona między 7. a 8. tygodniem ciąży. W czasie pierwszego spotkania z ginekologiem sprawdzi on stan zdrowia i samopoczucie ciężarnej. W tym celu wykona ogólne badanie podmiotowe i przedmiotowe, badanie cytologiczne, pomiar ciśnienia tętniczego krwi oraz badanie piersi. Ponadto określi on masę ciała, wzrost oraz ryzyko ciążowe. Kobieta w ciąży powinna być wtedy poinformowana również o możliwości wykonania badań w kierunku wad uwarunkowanych genetycznie. Na wizycie lekarz zachęci także do zdrowego stylu życia. WAŻNE! Chociaż ciążę może prowadzić również położna, konsultacja u ginekologa jest w tym okresie niezbędna. Kolejne wizyty w I oraz w II trymestrze ciąży Druga wizyta powinna odbyć się w 11–14. tygodniu ciąży. Oprócz badania podmiotowego i przedmiotowego, pomiaru ciśnienia i masy ciała, lekarz ponownie oceni ryzyko ciążowe, a dodatkowo także oceni ryzyko i nasilenie objawów depresji. Kolejna wizyta kontrolna powinna odbyć się w 15–20. tygodniu ciąży, następna w 18–22. tygodniu ciąży. Drugi trymestr ciąży kończy wizyta w 21–26. tygodniu ciąży, gdy przyszła mama powinna rozpocząć edukację przedporodową, czyli zacząć chodzić na zajęcia szkoły rodzenia. Podczas tej wizyty lekarz po raz pierwszy oceni czynność serca płodu. WAŻNE! Jeśli ciążę prowadzi położna, ostatnia konsultacja odbywa się w 24–26. tygodniu ciąży. Wizyty w III trymestrze ciąży W kolejnym trymestrze wizyta kontrolna u ginekologa powinna odbyć się w 27–32. tygodniu ciąży. Podczas kolejnej wizyty, czyli w 33–37. tygodniu ciąży, lekarz ginekolog po raz pierwszy ocenia ruchy płodu. Następna wizyta odbywa się w 38–39. tygodniu ciąży. Ostatnia wizyta powinna odbyć się już po 40. tygodniu ciąży, czyli tuż po terminie porodu. Jeśli wynik KTG i USG oraz ruchy płodu są prawidłowe, następne badanie będzie wykonane za 7 dni. Poród powinien mieć miejsce przed końcem 42. tygodnia ciąży.
2 miesiąc ciąży – który to tydzień? Badania, objawy, dolegliwości
Kobiety najczęściej dowiadują się, że będą mamami, gdy są w 2 miesiącu ciąży. To czas, by znaleźć zaufanego ginekologa, który poprowadzi ciążę, oraz zrobić pierwsze badanie USG, aby lekarz oficjalnie potwierdził fakt, że będziesz miała dziecko.
Gratulacje! W 2 miesiącu ciąży prawdopodobnie dowiedziałaś się, że zostaniesz mamą. Przygotuj się na wiele ekscytujących chwil, ale też sporo wyzwań. Sprawdź, co cię czeka w najbliższych tygodniach. Dowiedz się, na co możesz sobie pozwolić, a czego powinnaś się wystrzegać na początku ciąży. Spis treści: 2 miesiąc ciąży – który to tydzień? Jak wygląda dziecko w 2 miesiącu ciąży? Jak zmienia się brzuch w 2 miesiącu ciąży? Objawy i dolegliwości w 2 miesiącu ciąży Ważne badania w 2 miesiącu ciąży Samopoczucie w 2 miesiącu ciąży 2 miesiąc ciąży – który to tydzień? 2 miesiąc ciąży zaczyna się w 5 tygodniu ciąży, a kończy w 8 tygodniu ciąży, natomiast połowa drugiego miesiąca przypada na 7. tydzień ciąży. Jest to I trymestr ciąży. Przede wszystkim jest to czas organogenezy, czyli wykształcania się u płodu wszystkich niezbędnych do życia narządów. Jak wygląda dziecko w 2 miesiącu ciąży? Zarodek już się zagnieździł w błonie śluzowej macicy. Wszelkie niezbędne do życia substancje pobiera od ciebie – z woreczka żółtkowego (tak będzie, dopóki jego zadań nie przejmie łożysko – gdy się uformuje około 12 tygodnia ciąży). Nie dość, że już zaczyna pracować jego mózg (chociaż wciąż bardzo daleko mu do doskonałości), to głowa stanowi teraz połowę całego ciała zarodka. W 2 miesiącu ciąży zarodek jest bardzo delikatny i wrażliwy, ponieważ formują się u niego podstawowe organy. Dlatego okres ten nazywa się organogenezą. Po bokach głowy pojawiają się dwie czarne plamki – to oczy, które potem przesuną się w dół twarzy. Twój maluch intensywnie się rozwija! Pod koniec 2 miesiąca ciąży twoje dziecko: mierzy ok. 1,5 cm długości; jest już kompletnym, choć niedoskonałym i miniaturowym człowiekiem – ma nieproporcjonalnie dużą głowę z wyraźnie zaznaczoną częścią twarzową, widać już na niej ciemne plamki, oczy i zarys nosa. Ma też już ukształtowane wszystkie kończyny, a także palce dłoni i stóp, na tym etapie połączone błoną; ma własną grupę krwi i niepowtarzalne linie papilarne na dłoniach i stopach; wciąż jest w ruchu – pływa w wodach płodowych. Pamiętaj, by cały czas regularnie przyjmować kwas foliowy. To bardzo ważne. Początkowo kręgosłup dziecka to zaledwie wąskie zagłębienie, tzw. rynienka pierwotna. Przewód nerwowy jest bardzo wrażliwy. Brak kwasu foliowego w diecie może sprawić, że przewód ten nie zamknie się i powstanie rozszczep kręgosłupa. Jak zmienia się brzuch w 2 miesiącu ciąży? Wiele przyszłych mam zastanawia się, czy w 2 miesiącu widać już ciążowy brzuch. Odpowiedź na to pytanie nie jest jednoznaczna. Choć w 2 miesiącu ciąży możesz zauważyć lekko zaokrąglony brzuch, zazwyczaj nie ma to związku ze wzrostem dziecka. Powodem są zazwyczaj zaparcia w ciąży czy zatrzymywanie się wody w organizmie, co bardzo często dotyczy kobiet w tym okresie ciąży. Brzuch zacznie rosnąć zdecydowanie szybciej w II trymestrze. W pierwszych tygodniach ciąży kształtują się organy dziecka, a w kolejnych następuje jego intensywny wzrost. Objawy i dolegliwości w 2 miesiącu ciąży Największą zmorą przyszłych mam w 2 miesiącu są zazwyczaj mdłości w ciąży. Najczęściej nudności dopadają przyszłe mamy o poranku, tuż po przebudzeniu. Czasami to „tylko” złe samopoczucie, a niekiedy ostre wymioty. Pamiętaj, że w ciąży nie wolno brać na własną rękę żadnych lekarstw przeciwwymiotnych! Możesz jednak skorzystać z domowych sposobów: Rano, przed wstaniem z łóżka, wypij szklankę wody albo herbaty i zjedz herbatnika. Ważne, byś zrobiła to, zanim wstaniesz z łóżka. Pij i przekąś herbatnika w pozycji półleżącej i poleż jeszcze przez 15 minut, a potem zjedz lekkie śniadanie. Gdy nudności cię budzą, trzymaj przy łóżku suszone owoce i krakersy. Zjedz je i wolno wstań z łóżka. Jedz mało, ale często (co 3 godziny). Pełny żołądek nasila mdłości. Noś przy sobie przekąski, by głód nie zaskoczył cię poza domem. Nie chodź głodna spać. Tuż przed zaśnięciem wypij albo zjedz coś ciepłego: szklankę podgrzanego mleka, herbatkę ziołową, grzankę z miodem. Pij wywar z imbiru albo chrup imbirowe ciastka. Oto przepis na wywar. Plasterek świeżego korzenia zalej wrzątkiem i zaparzaj 10 minut pod przykryciem. Napój możesz posłodzić miodem, dodać do niego cytryny. Świeży imbir utarty na tarce możesz też stosować jako przyprawę do sałatek lub potraw na ciepło (wrzucaj go w ostatniej chwili). 2 miesiąc ciąży to czas na zmiany w jadłospisie – dobrze zbilansowana dieta (bogata w zielone warzywa, buraki i wołowinę) pomoże zapobiegać m.in. anemii w ciąży. Anemia w ciąży, inaczej niedokrwistość, występuje wtedy, gdy poziom składników morfologicznych krwi, czyli krwinek czerwonych, hemoglobiny i hematokrytu spadnie poniżej przyjętych norm. Powodem anemii jest najczęściej niedobór żelaza w organizmie, ponieważ pierwiastek ten bierze udział w tworzeniu tej części komórek krwi i szpiku kostnego, która odpowiada za przenoszenie tlenu z płuc do innych narządów. Oto czego jeszcze nie może zabraknąć w twojej diecie: kwasy omega-3 – są konieczne m.in. do prawidłowego rozwoju mózgu i układu krwionośnego. Ich głównym źródłem są tłuste ryby morskie i tran; białko, czyli główny budulec mięśni i innych tkanek. Dostarczą ci go ryby oraz chude mięso (najlepiej drób i wołowina); kwas foliowy, który zapobiega wadom rozwojowym, m.in. cewy nerwowej. Prawdziwą jego kopalnią są zielone warzywa liściaste; witamina D, niezbędna do budowy szkieletu i dotlenienia organizmu. Obfitują w nią tran oraz tłuste ryby, zwłaszcza łosoś, tuńczyk (chociaż w niewielkich ilościach, bo kumuluje rtęć), śledź, makrela i sardynki; witamina E, chroniąca przed poronieniem. Najwięcej tej substancji dostarczą dodawane do sałatek oleje roślinne; węglowodany, które są podstawowym źródłem energii. Staraj się, aby były to głównie węglowodany złożone obecne w pieczywie razowym, makaronie, kaszach. Ważne badania w 2 miesiącu ciąży 2 miesiąc, czyli naprawdę wczesna ciąża, to jest już czas pierwszych dokładnych badań. Rób je wszystkie! Badania są po to, by w porę dostrzec, czy nie dzieje się coś, co mogłoby zaszkodzić malcowi. W 2 miesiącu ciąży zacznij szukać dobrego lekarza, bo między 8 a 12 tygodniem ciąży powinna się odbyć pierwsza ciążowa wizyta u ginekologa. Lekarz wypisze ci skierowanie na badania (niektóre, np. badanie USG w ciąży, trzeba wykonać w określonym terminie; podczas badania zobaczysz serce dziecka, które bije już od jakichś dwóch tygodni), założy kartę ciąży i ustali plan wizyt. Będziecie się widywać często, więc ważne, byś miała do niego zaufanie. Oczywiście zawsze możesz zmienić położnika w trakcie ciąży, lepiej jednak nie robić tego co miesiąc. Oto badania, na jakie skieruje cię ginekolog: Morfologia krwi. Oznacza się: liczbę czerwonych krwinek (poniżej 3800 tys./mm3 może wskazywać na anemię); białych krwinek (jeśli będzie ich więcej niż 10 tys./mm3, przyczyną zwykle jest infekcja, natomiast gdy poniżej 4 tys./mm3 – choroba hematologiczna); hemoglobina – (norma to 11-14 g na 100 ml). Morfologię krwi wykonuje się co miesiąc. Określenie na czczo poziomu glukozy we krwi – nie powinien on przekraczać 92 mg/dl. Wyższy poziom może świadczyć o cukrzycy (lekarz zaleci dietę i wizytę u diabetologa). WR. To badanie na nosicielstwo kiły – bardzo ważne, bo zakażenie się tą chorobą jest dla dziecka groźne. Jeśli wynik będzie dodatni, trzeba rozpocząć leczenie – pod okiem wenerologa. Badanie grupy krwi i oznaczenie czynnika Rh. Jeśli mama ma Rh-, a ojciec Rh+, istnieje ryzyko wystąpienia tzw. konfliktu serologicznego. Podczas porodu maluszkowi zostaną podane przeciwciała. Konieczne będą dalsze badania. Zaświadczenie o grupie krwi miej zawsze przy sobie. Badanie przeciwciał w kierunku toksoplazmozy (jeśli nie zrobiłaś tego badania przed ciążą). Niebezpieczne jest tylko „świeże zachorowanie” w czasie ciąży (lekarz zaleci branie leków). Przeciwciała przeciw wirusowi cytomegalii. Wirus nie jest groźny dla ciebie, ale przenika przez łożysko i zagraża dziecku. Wczesne jego wykrycie umożliwi leczenie maleństwa tuż po urodzeniu. Badanie ogólne moczu. Informuje o stanie ogólnym organizmu. W moczu nie powinno być białka, cukru, krwinek białych i czerwonych. Cytologia. To badanie lekarz zleci ci, jeśli nie wykonywałaś go w ciągu ostatniego roku. Ciśnienie krwi. Jest sprawdzane podczas każdej wizyty. Najlepiej, jeśli nie przekracza poziomu 140/90 mmHg. Pamiętaj, że w 2 miesiącu ciąży zarodek jest bardzo wrażliwy i najmniej odporny na działanie czynników zagrażających ciąży. Teraz musisz szczególnie na siebie uważać. Do poronienia najczęściej dochodzi do 12 tygodnia ciąży. Samopoczucie w 2 miesiącu ciąży Sama ze sobą nie możesz już wytrzymać? W drugim miesiącu ciąży chwiejność emocjonalna i senność są typowymi objawami. Zmienny poziom hormonów w ciąży to na szczęście stan przejściowy. Zanim jednak minie, musisz pogodzić się z trudnościami w skupieniu się i koncentracji. Gra hormonów w twoim organizmie to prawdziwa huśtawka. Aby ją złagodzić, zadbaj o odpowiednią ilość ruchu na świeżym powietrzu, nie walcz z sennością, a zrezygnuj z picia kawy i... pozwalaj sobie na poobiednią drzemkę. Masz ochotę na seks, ale nie wiesz, czy w 2 miesiącu ciąży wolno ci się kochać? Jeśli lekarz nie uzna ciąży za zagrożoną, nic nie stoi na przeszkodzie, by uprawiać seks. Zwłaszcza teraz, w I trymestrze ciąży, kiedy kobieta nie ma jeszcze widocznego brzuszka, który można by zbytnio uciskać. Dziecko w brzuchu jest bardzo dobrze chronione wewnątrz worka owodniowego – nie wnikną do niego żadne drobnoustroje czy plemniki. Gdy para uprawia seks w ciąży, dziecko czuje delikatne i kołyszące skurcze macicy. Zobacz też: Kiedy najwcześniej można sprawdzić, czy to ciąża pojedyncza czy bliźniacza? Ile badań USG robić w ciąży? Czy można mieć okres w ciąży?
Kiedy wykonuje się USG w ciąży i które jest najważniejsze? Sprawdź, żeby nie przegapić!
Pierwsze badanie USG wykonuje się zwykle przed 10. tygodniem ciąży. Trzeba jednak pamiętać, że to dopiero początek badań. Zapisz je sobie w kalendarzu, żeby nic ci nie umknęło, i żebyś zawsze wiedziała, kiedy wypada kolejne badanie USG.
USG prenatalne: kiedy się je wykonuje, jak wygląda, ile trwa?
USG prenatalne służy do oceny ryzyka wystąpienia wad genetycznych i rozwojowych na wczesnym etapie ciąży. Dzięki temu badaniu możemy sprawdzić, czy płód rozwija się prawidłowo. Jak się do niego przygotować i czego się spodziewać podczas wizyty u ginekologa? Sprawdź!
USG prenatalne (zwłaszcza USG połówkowe) to bardzo ważne badanie w ciąży, bo dzięki niemu możemy dokładnie ocenić anatomię płodu. – Służy ono do określenia ryzyka specyficznych wad genetycznych takich jak zespół Downa, zespół Edwardsa czy zespół Patau – mówi nam dr n. med. Marian Malinowski, ginekolog położnik. USG prenatalne, które jest jednym z badań genetycznych, jest nieinwazyjne i całkowicie bezpieczne zarówno dla matki, jak i dla dziecka (wykorzystuje się do niego aparaty emitujące bezpieczne dla matki i dziecka ultradźwięki, które pozwalają uzyskać dwuwymiarowy obraz płodu). Warto pamiętać, że wszystkie badania USG są całkowicie bezpieczne. Kiedy wykonuje się USG prenatalne? Standardowo wykonuje się 3-4 badania USG w ciąży. – Dokładny okres, kiedy wykonuje się USG prenatalne, przypada między 11. tygodniem ciąży i 0 dni, a 13. tygodniem ciąży plus kolejnych 6 dni – mówi lekarz. Wyjaśnia jednak, że to nie wiek ciąży jest warunkiem wykonania badania, ale wielkość dziecka, czyli pomiar CRL: podczas USG prenatalnego płód powinien mieć od 45 mm do 84 mm długości. Najczęściej USG prenatalne powtarza się jeszcze dwa razy w czasie trwania ciąży: drugie USG prenatalne wykonuje się między 18. a 23. tygodniem ciąży, trzecie USG prenatalne wykonuje się między 30. a 32. tygodniem ciąży. Jak wygląda USG prenatalne? Kobieta kładzie się na leżance ustawionej obok aparatu USG i odsłania brzuch. Lekarz nakłada żel na głowicę aparatu i rozsmarowuje go na skórze brzucha ciężarnej. Następnie, lekko dociskając głowicę, przesuwa nią po powłokach brzusznych, co pozwala uzyskać obraz płodu na monitorze aparatu. Chociaż najczęściej badanie wykonuje się za pomocą głowicy przykładanej do powłok brzusznych, gdy pacjentka ma znaczną nadwagę lub otyłość, lekarz może zdecydować się na badanie USG dopochwowe. W przypadku gdy niezbędne jest badanie USG dopochwowe, pacjentka do badania musi zdjąć majtki i położyć się na leżance. Lekarz zakłada prezerwatywę na specjalną wąską i podłużną głowicę, a następnie wsuwa ją do pochwy ciężarnej. Nieznacznie nią porusza, aby uzyskać pożądany obraz na monitorze aparatu. Ani jeden, ani drugi sposób przeprowadzania badania nie powoduje bólu. USG prenatalne trwa od kilku do kilkunastu minut – wszystko zależy od tego, jak ułożone jest dziecko i jak sprawnie lekarz zdoła uzyskać niezbędny obraz. Możemy mieć je w formacie 2D, 3D, a nawet 4D. USG prenatalne: jak przygotować się do badania? Badania USG w ciąży nie wymagają specjalnego przygotowania przed wizytą. Koniecznie jednak musisz zgłosić się do lekarza się z opróżnionym pęcherzem moczowym. Miej też przy sobie historię medyczną oraz książeczką ciążową. Co lekarz bada podczas USG prenatalnego? Podczas USG prenatalnego lekarz oceni kilka parametrów istotnych dla obliczenia ryzyka wystąpienia wad genetycznych: obecność kości nosowej płodu (lub jej brak), przezierność karkową, rytm akcji serca, przepływ krwi przez zastawkę trójdzielną, przepływ krwi przez przewód żylny. – Oczywiście nie zapominamy też o całej anatomii płodu – mówi dr Malinowski. – W 12. tygodniu ciąży możemy obejrzeć serce, klatkę piersiową, wzajemne zależności pomiędzy sercem, klatką piersiową, jamą brzuszną i żołądkiem. Oglądamy też przeponę, głowę, kończyny dziecka. Musimy też obejrzeć, czy prawidłowo się rozwija pęcherzyk ciążowy i kosmówka, która później przekształci się w łożysko, sprawdzamy też, czy jest prawidłowa ilość płynu owodniowego – dodaje ekspert. Pierwsze USG prenatalne służy głównie do zbadania czy występują wady płodu, wieku ciąży, sprawdzenia, czy płód jest żywy, a do oceny kosmówkowości (ilości łożysk; jeśli są dwa, ciąża jest bliźniacza). Drugie USG prenatalne daje możliwość sprawdzenia położenia łożyska, zbadania każdej części ciała płodu, jego wielkości oraz ilości wód płodowych. Na ekranie widać też zarysy twarzy dziecka. Lekarz ma też możliwość zmierzenia szyjki macicy i wykrycia ryzyka niewydolności szyjki macicy. Trzecie USG prenatalne pozwala ocenić wagę płodu i jego wielkość, ilość wód płodowych, łożysko, a także przepływ krwi do łożyska i płodu USG prenatalne a test PAPP-A USG prenatalne to także jedna z dwóch części testu PAPP-A, czyli nieinwazyjnego badania prenatalnym pod kątem wad genetycznych. Poza badaniem ultrasonograficznym w skład testu PAPP-A wchodzi jeszcze ocena biochemiczna dwóch parametrów z próbki krwi kobiety. – Do części biochemicznej pobieramy krew od kobiety tak jak do morfologii, więc test PAPP-A nie jest badaniem inwazyjnym – uspokaja ekspert. – Otrzymane wyniki służą do upewnienia się, czy dziecko, które oglądamy na USG, nie próbuje nas „oszukać”. Niestety zdarza się, że na USG dziecko wygląda idealnie, a po badaniach biochemicznych zaczynamy mieć podejrzenie, że jednak coś jest nie tak. Jak interpretować wyniki badania USG prenatalnego? Należy pamiętać o tym, że trochę większa przezierność albo nieprawidłowy wynik badania kości nosowej jeszcze nie przesądza o tym, że dziecko jest chore. Znane są przypadki, gdy wyniki USG prenatalnego sugerowały nieprawidłowości płodu, jednak po urodzeniu dziecka okazywało się, że wszystko jest w porządku. Dlatego nie należy panikować, jeśli w czasie badania zostaną wykryte nieprawidłowości: – To oznacza tylko, że ma większe ryzyko choroby niż dziecko, które ma prawidłową przezierność czy kość nosową. Dlatego nie należy panikować, tylko spokojnie wykonać dodatkowe badania, które zaleci ginekolog – uspokaja dr Malinowski. Konsultacja: dr n. med. Marian Malinowski ginekolog położnik, Szpital Kliniczny im. W. Orłowskiego w Warszawie, Centrum Medyczne Unicare. Umów się na wizytę przez Znanylekarz.pl Zobacz też: Jak odczytywać USG w ciąży? Badania w ciąży: kiedy i jakie badania zrobić? Które są najważniejsze? [HARMONOGRAM] Dolegliwości w ciąży trymestr po trymestrze
USG połówkowe: kiedy się je wykonuje, jak wygląda?
USG połówkowe przeprowadza się ok. 20. tygodnia ciąży. To najważniejsze badanie USG w czasie 9 miesięcy ciąży. Podczas wizyty lekarz z ogromną dokładnością sprawdza, czy płód rozwija się prawidłowo.
Jeśli jesteś już w drugim trymestrze ciąży, niedługo czeka cię kolejne obowiązkowe badanie USG w ciąży, tzw. połówkowe (w ciągu 9 miesięcy musisz wykonać co najmniej trzy badania USG, po jednym w każdym trymestrze). Czego się na nim dowiesz? Zobacz, co mówi nasz ekspert! Co to jest USG połówkowe? Badanie USG połówkowe jest podstawowym narzędziem w diagnostyce prenatalnej. To najważniejsze badanie USG w ciąży. Dzięki niemu możemy ocenić budowę zewnętrzną i wewnętrzną płodu, a także wykryć wady budowy płodu. USG połówkowe wykonuje się przez powłoki brzuszne za pomocą aparatu ultrasonograficznego wyposażonego w sondę. W przeciwieństwie do USG prenatalnego, w przypadku którego badanie przez powłoki może być niemożliwe, USG w połowie ciąży nigdy nie jest wykonywane dopochwowo. Badanie trwa od 30 do 45 minut i w prywatnym gabinecie kosztuje od 200 do 300 zł. Kosz badania będzie większy, jeśli USG jest połączone z testem PAPP-A. Warto mieć świadomość, że nie da się ustalić sztywnych norm dla USG połówkowego (normy zmieniają się praktycznie każdego dnia ciąży). Najważniejsza jest więc ocena lekarza, który podczas USG połówkowego sprawdzi, czy płód rozwija się prawidłowo, i ewentualnie skieruje ciężarną na dalsze badania. USG połówkowe: kiedy je zrobić i jak wygląda? USG połówkowe wykonuje się między 18. a 22. tygodniem ciąży – jest ono zalecane każdej kobiecie. To jedno z najważniejszych badań ultrasonograficznych w ciąży. Podczas tego badania dokładnie ocenia się anatomię płodu. Lekarz ogląda całe dziecko fragment po fragmencie i w różnych przekrojach – zaczynając od głowy, a kończąc na kończynach. Malec jest także mierzony, a lekarz sprawdza, czy dziecko rośnie proporcjonalnie. Wyniki umieszcza na siatkach centylowych. Oglądane są także wszystkie narządy, takie jak mózg, serce, żołądek czy nerki. USG połówkowe: badanie główki Jak tłumaczy dr Marian Malinowski, przesuwając głowicą po brzuchu mamy na wysokości głowy dziecka, lekarz: ogląda kości czaszki, sprawdza jej uwapnienie; ocenia m.in. środkowy układ nerwowy, móżdżek; sprawdza parametry karku; ogląda wargę górną, wargę dolną, sprawdza, czy dziecko nie ma rozszczepu; mierzy kość nosową, sprawdza, czy jest prawidłowy rozstaw oczodołów. USG połówkowe: badanie serca Po zbadaniu główki, przesuwając się w dół ciała dziecka, lekarz sprawdza, czy serce jest w prawidłowym położeniu w stosunku do żołądka. – Serce oglądamy bardzo dokładnie – mówi dr Malinowski. Lekarz podczas tego badania sprawdza: każdą jego komorę i przedsionek; czy naczynia, które wychodzą z serca, mają prawidłową strukturę i wielkość; rytm i prawidłowe wypełnianie się komór. USG połówkowe: badanie pozostałych narządów Podczas badania USG połówkowego lekarz ogląda: nerki, żołądek, pęcherz moczowy, przepuklinę, kręgosłup, kończyny płodu. Zwykle właśnie podczas USG połówkowego rodzice dowiadują się o płci dziecka – oczywiście jeśli tylko ono zdecyduje się odpowiednio ustawić przez ultrasonografem. Jeśli marzy wam się USG 3D albo 4D, zapytajcie lekarza, czy w waszym szpitalu może wykonać takie badanie. Co oprócz dziecka bada się podczas USG połówkowego? Dr Malinowski tłumaczy, że lekarz podczas badania nie ogranicza się do oglądania samego płodu. Sprawdza dodatkowo: czy jest prawidłowa ilość płynu owodniowego; umiejscowienie łożyska; czy łożysko nie jest nisko schodzące, brzeżnie przodujące lub przodujące centralnie; szyjkę macicy, czy np. nie jest za krótka. wykonuje biometrię płodu, czyli standardowe pomiary dziecka. – Jeżeli mamy podejrzenie, że dziecko rośnie zbyt mało lub zbyt dużo, musimy się zastanowić, czy nie popełniliśmy żadnego błędu w wyliczeniu terminu porodu. Jeśli nie, to musimy poszukać przyczyn zaburzeń wzrastania, bo tego rodzaju nieprawidłowości stanowią silną przesłankę, że dziecko jest chore – mówi ginekolog. Konsultacja: dr n. med. Marian Malinowski ginekolog położnik, Szpital Kliniczny im. W. Orłowskiego w Warszawie, Centrum Medyczne Unicare. Umów się na wizytę przez Znanylekarz.pl Zobacz też: Kształt brzucha a płeć dziecka: czy wygląd brzucha może wskazywać na chłopca lub dziewczynkę? [WIDEO] Czy USG w ciąży może być szkodliwe? Jak odczytywać USG w ciąży?
Test na płeć dziecka: na czym polega? Czy można go kupić w aptece?
Test na płeć dziecka to rozwiązanie dla rodziców, którzy nie chcą czekać, aż badanie USG wykaże, czy urodzi im się chłopczyk, czy dziewczynka. Sprawdź, na czym polega test na płeć dziecka, gdzie go kupić oraz czy można mu ufać.
Przyszli rodzice dzielą się na dwie grupy: jedni chcą znać płeć dziecka jak najszybciej, drudzy wolą dowiedzieć się, czy urodzi im się chłopiec, czy dziewczynka dopiero w ostatniej chwili. Ci pierwsi mogą poczekać na wynik badania USG (czasem można go poznać już po 12. tygodniu ciąży, ale znacznie częściej dopiero po 20. tygodniu) albo skorzystać z testu na płeć dziecka. Na czym on polega? Gdzie można go kupić? I najważniejsze – czy rzeczywiście jest skuteczny? Wyjaśniamy. Test na płeć dziecka: na czym polega i jak go wykonać? Test na płeć dziecka ma jedną podstawową zaletę: dzięki niemu możemy poznać płeć malucha już w pierwszych miesiącach ciąży, jeszcze przed badaniem USG. Istotne jest też to, że test można wykonać samodzielnie w domu. Sam test ma postać testu płytkowego i jest bardzo podobny do klasycznego testu ciążowego. By go wykonać, należy: pobrać poranny mocz go do specjalnego pojemniczka (przed pobraniem należy być na czczo!); nabrać odpowiednią ilość moczu do dołączonej do zestawu strzykawki; wstrzyknąć kilka kropli w oznaczonym miejscu testu; położyć test na płaskim podłożu i czekać na wynik (powinien być on widoczny już po minucie). Teraz wystarczy już tylko odczytać kolor, jaki pojawi się na teście. Kolor niebieski oznacza chłopca, a zielony lub różowy wskazuje na dziewczynkę. Podstawą działania testów na płeć dziecka jest wykrywanie przez nie specyficznych hormonów męskich, które są obecne w porannym moczu kobiety, gdy ma ona urodzić syna. Jeśli nie zostaną odkryte, to znak, że spodziewa się dziewczynki. Uwaga! Na opakowaniach testów na płeć bardzo często można znaleźć informację, że test służy wyłącznie celom rozrywkowym, a producent nie bierze odpowiedzialności za uzyskany wynik. Test na płeć dziecka: kiedy wykonać? Test na płeć dziecka można wykonać już w 10. tygodniu ciąży. Jego dokładność wynosi około 90 procent. Trzeba jednak pamiętać, że na dokładność wyniku na płeć dziecka może mieć wpływ szereg czynników: użycie moczu innego niż poranny, odbycie stosunku płciowego bez zabezpieczenia, spożycie nadmiernej ilości płynów na 3 godziny przed jego wykonaniem, przyjmowanie progesteronu. Lekarze podkreślają, że testy można wykonywać tylko na swój własny użytek. Nie są one zamiennikami badania wykonywanego w gabinecie. Jeśli chcesz poznać płeć dziecka jeszcze przed badaniem USG i skorzystać z takiego testu, potraktuj go wyłącznie jako zabawę! Test na płeć dziecka: gdzie kupić? W Polsce testy na płeć dziecka nie są tak popularne jak w Wielkiej Brytanii czy w Stanach Zjednoczonych i możemy nie dostać ich w osiedlowej aptece. Najlepiej szukać ich w zagranicznych serwisach aukcyjnych lub sklepach internetowych takich jak Amazon czy Ebay. Ceny testów na płeć wahają się od 100 do 200 zł z kosztami wysyłki. Zobacz też: Płeć dziecka zależy od genów ojca Jak rozpoznać płeć dziecka? Z tych domowych sposobów korzystały nasze babcie! ​Badania w ciąży: kiedy i jakie badania zrobić? Które są najważniejsze? [HARMONOGRAM]
Badanie na HIV w ciąży: czy jest obowiązkowe? Jak wygląda?
Badanie na HIV w ciąży należy do badań obowiązkowych, które trzeba wykonać krótko po zapłodnieniu. W przypadku kobiet, u których ryzyko zakażenia HIV jest większe, test na HIV powtarza się także w ostatnim trymestrze ciąży.
Badanie na HIV w ciąży powinno zostać wykonane do 10. tygodnia ciąży. Test sprawdza, czy w organizmie przyszłej mamy znajdują się przeciwciała anty-HIV wskazujące na zakażenie wirusem. Być może niepokoisz się, jak wygląda badanie na HIV w ciąży. Pamiętaj jednak, że sam test nie jest bolesny ani krępujący, wykonuje się go z poszanowaniem prywatności ciężarnej. Spis treści: Czy badanie na HIV w ciąży jest obowiązkowe? Po co robi się test na HIV w ciąży? Kiedy zrobić badanie na HIV w ciąży? Badanie na HIV w ciąży: jak wygląda? Jak się przygotować do badania na HIV w ciąży? Jak odczytać wyniki badania na HIV w ciąży? Ile kosztuje badanie anty-HIV w ciąży? Czy badanie HIV w ciąży jest obowiązkowe? Tak, test na HIV w ciąży jest obowiązkowy. To bardzo ważne badanie dla mamy, dziecka oraz przebiegu całej ciąży, dlatego lekarz powinien zlecić ciężarnej zrobienie badania anty-HIV w pierwszych tygodniach ciąży. Po co robi się badanie na HIV w ciąży? Badanie na HIV pozwala sprawdzić, czy we krwi przyszłej mamy nie ma przeciwciał anty-HIV. Obecność tych przeciwciał świadczy o zakażeniu wirusem HIV. To bardzo istotne <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/kalendarz-badan-w-ciazy-do-wydruku-12735-r1/">badanie w ciąży, bo jeśli przyszła mama jest nosicielką tego wirusa, może go przekazać dziecku w łonie (przez łożysko), podczas porodu czy podczas karmienia piersią. Odpowiednio wcześnie wdrożone leczenie przeciwwirusowe daje ponad 90 proc. szans na urodzenie zdrowego dziecka. Kiedy robi się badanie HIV w ciąży? Badanie w kierunku oznaczeniu przeciwciał anty-HIV powinno zostać wykonane do 10. tygodnia ciąży. U kobiet z podwyższonym ryzykiem zakażenia badanie należy powtórzyć około 33. tygodnia ciąży. Jak wygląda badanie HIV w ciąży? Przeciwciała anty-HIV oznacza się z próbki krwi. W przypadku wykrycia przeciwciał badanie powinno zostać powtórzone w 33. tygodniu ciąży. Warto pamiętać! Przed badaniem warto poinformować lekarza o szczepieniach, które zostały wykonane u ciężarnej w ostatnim czasie. Szczepienie przeciwko grypie, niektóry choroby autoimmunologiczne czy ostre infekcje wirusowe mogą zafałszować wyniki badania. Jak się przygotować do badania na HIV w ciąży? Do testu na HIV nie trzeba się przygotowywać i nie musi być ono wykonywane na czczo. Badanie można wykonać o każdej porze dnia. Jak odczytać wyniki badania na HIV w ciąży? Wynik negatywy badania na HIV świadczy o braku przeciwciał anty-HIV (tzn. że przyszła mama nie jest nosicielką wirusa HIV). Wynik pozytywny może oznaczać, że przyszła mama jest nosicielką wirusa HIV, ale nie jest to pewne w 100 proc. Wyniki mogą zostać zafałszowane przez szczepienie przeciwgrypowe, niektóry choroby autoimmunologiczne czy ostrą infekcję wirusową. W takich przypadkach badanie wykonuje się powtórnie testem Western-blot (na wyniki tego badania czeka się około 2 tygodnie). Jeśli u przyszłej mamy zostaną oznaczone przeciwciała anty-HIV, powinna ona zostać otoczona opieką przez wyspecjalizowany ośrodek położniczy. W takich przypadkach rozwiązanie ciąży następuje przez cesarskie cięcie (zanim jeszcze rozpocznie się akcja porodowa). Ważne! Badanie na HIV nie wychwyci przeciwciał, jeśli do zakażenia doszło w ciągu trzech miesięcy przed badaniem. Ile kosztuje badanie anty-HIV w ciąży? Test na HIV kosztuje ok. 30-40 zł. W niektórych prywatnych placówkach cena ta może sięgać 50 zł. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/na-czym-polega-badanie-hbs-w-ciazy-wyjasnia-ginekolog-23184-r1/">Badanie Hbs w ciąży: co to jest i na czym polega? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/badania-w-ciazy-badanie-na-obecnosc-przeciwcial-anty-hcv-19067-r1/">Badanie HCV w ciąży jest obowiązkowe: na czym polega? Dziewczynka wyleczona z HIV? W Polsce też rodzą się dzieci z HIV, można temu zapobiec
Badanie HCV w ciąży jest obowiązkowe. Na czym polega?
Badanie HCV w ciąży musi przejść każda przyszła mama. Trzeba je wykonać do 10. tygodnia ciąży. Chodzi o to, aby wykluczyć u ciężarnej wirusowe zapalenie wątroby typu C. Jeżeli wynik będzie dodatni, kobieta pozostanie pod szczególną opieką aż do porodu.
Badanie HCV w ciąży należy do zestawu badań obowiązkowych. Polega ono na pobraniu krwi, jest bezpłatne i można je wykonać o każdej porze dnia. Najlepiej jeszcze przed poczęciem dziecka sprawdzić, czy nie jest się nosicielem wirusa HCV, gdyż leczenie choroby w czasie ciąży nie jest możliwe. A to z kolei stwarza ryzyko zarażenia wirusem dziecka. Spis treści: Dlaczego trzeba zrobić badanie HCV w ciąży? Kiedy wykonać badanie HCV w ciąży? Jak wygląda badanie HCV w ciąży? Czy wirus HCV w ciąży wpływa na zdrowie dziecka? Wyniki przeciwciał anty-HCV w ciąży Cena badania HCV w ciąży Test HCV przed ciążą Dlaczego trzeba wykonać badanie HCV w ciąży? Badanie w kierunku HCV to obowiązkowe <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/kalendarz-badan-w-ciazy-do-wydruku-12735-r1/">badanie w ciąży – powinno zostać zlecone przez ginekologa już na pierwszej wizycie. Wykonuje się je, aby sprawdzić, czy we krwi przyszłej mamy znajdują się przeciwciała anty-HCV, których obecność zwykle świadczy o zakażeniu wirusem HCV. Podczas ciąży nie ma możliwości leczenia WZW typu C. Dlatego badanie w kierunku HCV przyszła mama powinna zrobić przed poczęciem dziecka albo starać się o urodzenie dziecka dopiero w okresie remisji choroby. HCV (z ang. Hepaticis C Virus) to skrót od wirusa wywołującego zapalenie wątroby typu C (WZW C), popularnie nazywanej żółtaczką typu C. To choroba zakaźna, długo niedająca żadnych objawów, a mogąca spowodować ogromne spustoszenie w organizmie w postaci marskości wątroby i nowotworu wątrobokomórkowego. Kiedy wykonać badanie HCV w ciąży? Badanie w kierunku HCV powinno być wykonane do 10. tygodnia ciąży. Natomiast u kobiet ze zwiększonym ryzykiem zakażenia badanie musi zostać powtórzone pomiędzy 33. a 37. tygodniem ciąży. Jak wygląda badanie HCV w ciąży? Badanie wykonuje się z próbki krwi. Nie trzeba się do niego szczególnie przygotowywać. Pobranie krwi ze zgięcia łokciowego może zostać wykonane w różnych porach dnia, ciężarna nie musi być na czczo. Na wynik badania czeka się od 1 do 3 dni. Czy wirus HCV w ciąży wpływa na zdrowie dziecka? W czasie ciąży nie można przyjmować leków przeciwwirusowych. Pozytywny wynik badania HCV w ciąży oznacza, że wirus może zostać przeniesiony na dziecko w postaci tzw. zakażenia wertykalnego. Takie ryzyko wynosi 5-6 proc. względem wszystkich ciąż. Nie zwiększa natomiast ryzyka wystąpienia wad wrodzonych u dziecka, wcześniactwa lub poronienia ciąży. Przyszła mama może zakazić dziecko wirusem HCV także podczas porodu (bez względu na to, czy jest to poród naturalny, czy przez cesarskie cięcie), dlatego zaleca się – w przypadku pozytywnego wyniku – opiekę i poród w specjalistycznym szpitalu. Chodzi o zapewnienie odpowiedniego leczenia dziecku od razu po przyjściu na świat. Wirusowe zapalenie wątroby typu C (WZW typu C) rozwija się powoli i często bezobjawowo. W związku z tym przez wiele lat możemy nie być świadomi, że wirus niszczy naszą wątrobę, doprowadzając ją do marskości, niewydolności, a nawet powstania nowotworu. Do zakażenia dochodzi wskutek kontaktu z krwią osoby zarażonej, kontaktów seksualnych bez zabezpieczenia, zażywania dożylnie narkotyków, wykonywania badań, zabiegów dentystycznych lub częstych hospitalizacji. Wyniki badania HCV w ciąży Niereaktywny wynik przeciwciał HCV, czyli anty-HCV ujemny świadczy o tym, że przyszła mama nie jest zakażona wirusem HCV i nie ma wirusowego zapalenia wątroby typu C. To także informacja, że jej organizm nigdy w przeszłości nie miał kontaktu z wirusem HCV. Anty-HCV dodatni, czyli pozytywny wynik (reaktywny) świadczy o tym, że we krwi zostały wykryte przeciwciała anty-HCV, ale nie oznacza to, że przyszła mama jest chora na wirusowe zapalenie wątroby typu C. To tylko informacja, że organizm kobiety miał styczność z wirusem i wytworzył przeciwciała. Zdarzają się przypadki, że pozytywne wyniki anty-HCV w ciąży są fałszywie dodatnie – wykryto przeciwciała, ale w rzeczywistości nie ma ich w organizmie. Kobieta w ciąży, u której badanie HCV dało wynik pozytywny, musi być pod opieką poradni chorób zakaźnych. Będzie miała wykonane kolejne badania diagnostyczne, m.in. „próby wątrobowe”, aminotransferazy, bilurbiny. Ciężarnym, u których potwierdzono zakażenie HCV, zaleca się: szczepienie przeciwko <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/czy-warto-szczpic-dziecko-przeciw-wzw-a-15912-r1/">WZW typu A oraz typu B (jeżeli do tej pory nie były zaszczepione); unikanie leków i innych środków mogących szkodzić wątrobie; regularną i dokładną pielęgnację szczoteczki do zębów, maszynki do golenia, aby wykluczyć zakażenie krwią; stosowanie diety wątrobowej – lekkostrawnej, z małą ilością tłuszczu; regularne badania enzymów wątrobowych. Jeżeli doszło do zakażenia dziecka wirusem HCV w ciąży, będzie ono po urodzeniu pod opieką specjalisty. Zanim rozpocznie się leczenie, musi być ostatecznie potwierdzone zakażenie HCV, co może trwać około 1,5 roku. Następnie pozostawia się organizmowi dziecka czas na samoistną eliminację wirusa HCV, co występuje w ok. 1/3 przypadków zakażenia. Terapia najczęściej przypada dopiero na okres wczesnoszkolny. Cena badania HCV w ciąży Badanie HCV w ciąży jest bezpłatne i finansowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Jednak potrzebne jest na nie skierowanie wypisane przez lekarza ginekologa. Koszt badania wykonanego prywatnie wynosi od ok. 30 do 50 zł w zależności od laboratorium i miejscowości. Badanie HCV w ciąży – najlepiej zrobić test przed ciążą Kobieta w ciąży, która otrzyma wynik anty-HCV dodatni, w większości przypadków przeżywa głębokie załamanie, ponieważ boi się o dziecko. Aby zaoszczędzić przyszłym mamom stresu, Fundacja „Gwiazda Nadziei” zaleca kobietom wykonywanie badania na HCV, zanim zaczną planować macierzyństwo. Jeśli bowiem okaże się, że kobieta jest zakażona, przebycie terapii przeciwwirusowej, która jest szybka i skuteczna, pozwoli jej komfortowo przeżyć czas ciąży. „Rekomenduje się testowanie w kierunku zakażenia HCV młodych kobiet w wieku prokreacyjnym. Wczesne wykrycie zakażenia HCV stwarza możliwość leczenia, które gwarantuje całkowitą eliminację zakażenia, a co za tym idzie zahamowanie progresji choroby wątroby oraz zmniejszenie liczby powikłań ciąży, a także zminimalizowanie ryzyka transmisji wertykalnej HCV” – mówi prezes Polskiego Towarzystwa Hepatologicznego profesor Małgorzata Pawłowska. Trzeba tylko pamiętać, aby nie zachodzić w ciążę przez kilka miesięcy po przebyciu terapii przeciwwirusowej. Aż 9 na 10 osób żyjących z HCV nie wie o swoim zakażeniu. Badania prowadzone w ramach akcji przesiewowych w różnych regionach Polski, które objęły łącznie ponad 300 tys. osób, wskazują, że w Polsce 150 tys. osób żyje z wirusem HCV; na raka wątroby umiera rocznie około 2 tys. osób, w większości przypadków jego przyczyną jest zakażenie wirusem HCV. Źródło: Agnieszka Kołakowska, Paulina Godzik, Kazimierz Madaliński „Zakażenia wirusem HCV u kobiet w ciąży”, „Medycyna Doświadczalna i Mikrobiologia” 2014, gwiazdanadziei.pl Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/badania-w-ciazy-badanie-stezenia-glukozy-we-krwi-na-czczo-19062-r1/">Badanie glukozy w ciąży: jak się przygotować i jak przebiega? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/jak-wykryc-wady-plodu-16108-r1/">Badania prenatalne: kiedy, ile kosztują, rodzaje, wskazania Wirusowe zapalenie wątroby typu B (WZW B): jak ochronić dziecko? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/badania-w-ciazy-morfologia-krwi-19083-r1/">
Badania prenatalne: na czym polegają i kiedy je zrobić?
Badania prenatalne wykonuje się, żeby wykryć wady genetyczne płodu i ocenić stan jego zdrowia. Można je podzielić na inwazyjne i nieinwazyjne. Niektóre badania genetyczne są refundowane przez NFZ, ale nie wszystkie. Sprawdź, na czym polegają badania prenatalne, takie jak amniopunkcja, test NIFTY czy test potrójny.
Badania prenatalne wykonuje się u kobiety w ciąży w celu wykrycia chorób genetycznych i innych rozwojowych wad płodu. Dzięki nim można zdiagnozować ponad 200 chorób, rozpocząć wczesne leczenie i odpowiednio przygotować się do porodu. W pierwszej kolejności zazwyczaj wykonuje się nieinwazyjne badanie prenatalne (np. USG), a dopiero gdy jego wynik jest niejednoznaczny, kieruje się pacjentkę na badania inwazyjne (np. amniopunkcję). Spis treści: 1. Rodzaje badań prenatalnych 2. Na czym polegają badania prenatalne nieinwazyjne? 3. Na czym polegają inwazyjne badania prenatalne? 4. Kiedy robi się badania prenatalne? 5. Wskazania do badań prenatalnych 6. Ryzyko związane z badaniami prenatalnymi 7. Cena badań prenatalnych Rodzaje badań prenatalnych Badania prenatalne w ciąży dzielą się na dwie grupy – inwazyjne oraz nieinwazyjne. Do pierwszej grupy zalicza się USG i testy przesiewowe z krwi, które mogą określić prawdopodobieństwo wystąpienia u dziecka choroby genetycznej lub innej. Jeśli wynik tych badań wskazuje na chorobę lub wadę płodu, lekarz kieruje kobietę w ciąży na badanie inwazyjne. Musi ona wyrazić na nie zgodę, ponieważ jest ono obarczone niewielkim ryzykiem poronienia lub uszkodzenia płodu. Badania prenatalne w Polsce Na czym polegają badania prenatalne nieinwazyjne? Badania nieinwazyjne to dość popularne badania w ciąży, niektóre są obowiązkowe. W Polsce wykonuje się następujące nieinwazyjne badania prenatalne: USG – wykrywa większość wad serca, wodogłowie, przepukliny rdzeniowe i brzuszne. Dla wykrycia zespołu Downa ważne jest badanie USG robione między 11. a 14. tygodniem, bo wtedy da się zmierzyć szerokość przezierności karkowej (tzw. NT), czyli zbiorniczka płynu na karku płodu zanikającego w późniejszym okresie rozwoju dziecka. Jego poszerzenie może świadczyć o zespole Downa. Badanie powinien przeprowadzać doświadczony lekarz na dobrym sprzęcie, gdyż o interpretacji wyniku przesądzają milimetry. Test PAPP-A – badanie polega na tym, że we krwi oznacza się białko i hormon bHCG. Pozwala to ocenić ryzyko wystąpienia zespołów Downa, Edwardsa, Turnera i Patau. Ryzyko wystąpienia wady oblicza się za pomocą programu komputerowego uwzględniającego wiek matki. Wynik ujemny oznacza bardzo niskie ryzyko wystąpienia wady, ale nie daje całkowitej pewności, że dziecko jest zdrowe. Wynik dodatni nie oznacza pewności wystąpienia zespołu Downa. Tylko jedna na 50 kobiet, u których test wyszedł dodatnio, rodzi dziecko z zespołem Downa. Test potrójny – we krwi oznacza się poziom alfa-fetoproteiny (AFP), beta hCG i wolnego estriolu. Program komputerowy obliczający ryzyko wystąpienia wady uwzględnia wiek matki. Czułość testu jest nieco niższa niż PAPP-A. Test poczwórny – oznacza się te same parametry, co w przypadku testu potrójnego, a dodatkowo także poziom inhibiny A. Test zintegrowany – połączenie PAPP-A w 11.-13. tygodniu ciąży i testu potrójnego w 15.-20. tygodniu ciąży. Badanie polega na obliczeniu łącznego ryzyka za pomocą specjalnego programu komputerowego. Test NIFTY – polega na badaniu krwi i wykryciu w niej tzw. pozakomórkowego wolnego DNA pochodzenia płodowego, które następnie się bada. Pozwala o wiele dokładniej niż testy tradycyjne wykluczyć ryzyko zespołu Downa, zespołu Edwardsa oraz zespołu Patau. Test Harmony – ocenia ryzyko wystąpienia zaburzeń chromosomalnych, takich jak zespół Downa, zespół Klinefeltera, zespół Turnera. Dzięki wczesnej diagnozie można już na etapie ciąży otoczyć matkę i dziecko właściwą opieką. Według Polskiego Rejestru Wrodzonych Wad Rozwojowych takie wady występują u 2-4 proc. noworodków, są też jedną z głównych przyczyn śmierci niemowląt. Na czym polegają inwazyjne badania prenatalne? Do inwazyjnych badań prenatalnych należą: Amniopunkcja – za pomocą igły pobiera się płyn owodniowy, następnie na specjalnej pożywce hoduje się in vitro komórki płodu z owodni, skóry, układu moczowo-płciowego i pokarmowego. Po ich namnożeniu wykonuje się badanie zestawu chromosomów dziecka (kariotyp). Biopsja kosmówki (trofoblastu) – pod względem genetycznym komórki trofoblastu (który później przekształci się w łożysko) są identyczne z komórkami płodu. Badanie pozwala na wykrycie zespołu Downa i niektórych innych wad. Kordocenteza – polega na pobraniu krwi z żyły pępowinowej dziecka po nakłuciu pępowiny przez powłoki brzuszne (pod kontrolą USG). Krwinki białe płodu poddaje się badaniu cytogenetycznemu. Kiedy robi się badania prenatalne? Badania prenatalne wykonuje się w odpowiedniej kolejności. Zazwyczaj najpierw lekarz robi USG i ewentualnie inne badania nieinwazyjne (przesiewowe). Jeśli ich wynik nie jest prawidłowy, wykonuje się któreś z badań inwazyjnych, najczęściej amniopunkcję. Badania z tej drugiej grupy mogą być zalecone przez lekarza od razu, jeśli istnieją ku temu odpowiednie wskazania. * podane wartości mają charakter orientacyjny Wskazania do badań prenatalnych Kobieta w ciąży powinna wykonać badania prenatalne, jeśli: ma więcej niż 35 lat; jedno lub oboje rodziców mają wady chromosomowe; urodziła wcześniej dziecko z wadą genetyczną, wrodzoną lub chorobą metaboliczną; USG przesiewowe w 11.-14. tygodniu ciąży wykazało nieprawidłowości. Według zaleceń Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego przesiewowe badania prenatalne w kierunku najczęściej spotykanych wad powinny być proponowane wszystkim kobietom w ciąży, bez względu na wiek. Nieprawidłowe wyniki nieinwazyjnych testów z krwi są wskazaniem do wykonania badania inwazyjnego. Ryzyko związane z badaniami prenatalnymi Inwazyjne badania prenatalne w rzadkich przypadkach mogą prowadzić do powikłań, a nawet do poronienia lub uszkodzenia płodu. Ryzyko jest jednak nieduże: amniopunkcja po 15. tygodniu ciąży: 0,11 proc.; biopsja kosmówki: 2-3 proc.; kordocenteza: 1-2 proc. Czy badanie prenatalne może się mylić? Zdarzają się przypadki, że USG lub test PAPP-a informują o podwyższonym ryzyku choroby, a dalsza diagnostyka tego nie potwierdza. Decyzja o wykonaniu badań inwazyjnych, np. amniopunkcji, należy do kobiety w ciąży. Cena badań prenatalnych Jeśli masz więcej niż 35 lat albo w rodzinie występuje choroba genetyczna, masz prawo do bezpłatnych badań prenatalnych i porady genetycznej. Młodsze kobiety oraz te, u których nie ma rodzinnego ryzyka urodzenia dziecka z wadą genetyczną, mogą wykonać badania prenatalne na własną rękę. Z wyjątkiem USG w ciąży za badania prenatalne w takim przypadku trzeba zapłacić. Koszt zależy od rodzaju badania i miejsca jego wykonania. Można je bez problemu zrobić w większości dużych miast. Zobacz też: USG połówkowe: koszt, normy, wskazania [Wideo] Ile powinnaś mieć badań USG w ciąży? Jak wygląda rozwój płodu?
Badanie Hbs w ciąży: co to jest i na czym polega?
Oznaczenie antygenu HBs w ciąży to bardzo ważne badanie. Dzięki niemu po porodzie można szybko wykryć we krwi dziecka niebezpiecznego wirusa i dać noworodkowi szansę na zdrowie. Ginekolog z IMiD wyjaśnia, kiedy wykonuje się badanie HBs w ciąży i co należy zrobić, gdy wynik jest dodatni.
Badanie HBs w ciąży to jedno z badań krwi. Pozwala ono wykryć u przyszłej mamy WZW B. Wykrycie we krwi ciężarnej wirusa powodującego tę chorobę daje szansę na otoczenie dziecka właściwą opieką tuż po narodzinach. Badanie HBs w ciąży: co to jest HBs antygen? Badanie HBs w ciąży jest bardzo istotne i może zdecydować o zdrowiu dziecka. HBs to antygen, który wskazuje na zachorowanie na wirusowe zapalenie wątroby typu B (w skrócie WZW B) lub nosicielstwo tzw. żółtaczki wszczepiennej. Antygen HBs można wykryć po ok. 30 od chwili zakażenia, ale zdarzają się przypadki, że uaktywnia się on już po dwóch tygodniach. Zanika on po 2 do 4 miesięcy od pojawienia się pierwszych objawów choroby i jest to sygnał, że rozpoczął się etap rekonwalescencji. Kiedy wykonuje się badanie HBs w ciąży? „Antygen HBs oznacza się w III trymestrze ciąży – dokładnie po upływie 28. tygodnia ciąży” – tłumaczy dr Marzena Jurczak-Czaplicka, ginekolog położnik z Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie. Ujemny wynik badania pozwala zakładać, że mama nie ma WZW typu B. W takiej sytuacji noworodek zostaje rutynowo, tak jak wszystkie dzieci, zaszczepiony przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby. Jak odczytać wyniki badania HBs w ciąży? Wynik ujemny (HBs-) oznacza, że przyszła mama nie jest zakażona wirusem. Wynik dodatni (HBs+) świadczy o tym, że w próbce pobranej krwi wykryto antygen HBs. Kobieta w ciąży jest więc albo chora na żółtaczkę wszczepienną, albo już na nią chorowała i jest jej nosicielem. W tej sytuacji niezbędne są kolejne badania w ciąży. Co robić, jeśli wynik badania HBs w ciąży jest dodatni? Jeśli w badaniu wykryto antygen HBs, ciężarna musi przejść kolejne testy. Dr Jurczak-Czaplicka tłumaczy: „Przyszłą mamę z dodatnim antygenem HBs kierujemy do dalszej diagnostyki. Konieczne jest wykonanie USG narządów jamy brzusznej oraz konsultacja u specjalisty chorób zakaźnych bądź hepatologa. Tej postaci zakażenia nie można leczyć w ciąży, ale jest możliwość doprecyzowania rozpoznania i ustalenia dalszego postępowania po porodzie”. Do zakażenia WZW B może dojść podczas narodzin dziecka w wyniku kontaktu z krwią. Z tego względu noworodek, którego mama miała dodatni HBs, w pierwszej dobie po przyjściu na świat otrzymuje immunoglobulinę. Ma ona ochronić przed zachorowaniem na wirusowe zapalenie wątroby typu B. Oprócz tego dziecko dostaje również szczepionkę przeciwko WZW typu B tak jak inne nowo narodzone maleństwa. Zobacz też: Niepożądane odczyny po szczepieniu - co to jest? Przyjrzyj się tym objawom, to może być gruźlica Kiedy możesz nie zaszczepić noworodka?
Badanie glukozy w ciąży: jak się przygotować i jak przebiega? (NORMY)
Badanie glukozy w ciąży pozwala zdiagnozować cukrzycę ciążową, a także ocenić ryzyko jej wystąpienia. Najpierw wykonuje się badanie stężenia cukru we krwi na czczo, a między 24. a 28. tygodniem ciąży czeka cię test obciążenia glukozą.
Badanie glukozy w ciąży przeprowadza się z reguły dwukrotnie. Na początku ciąży, do 10. tygodnia, lekarz zleci ci badanie cukru na czczo, a po 24. tygodniu ciąży czeka cię krzywa cukrowa. Badania glukozy odgrywają kluczową rolę w zdiagnozowaniu cukrzycy ciążowej Spis treści: Badanie glukozy w ciąży: co to jest? Badanie glukozy w ciąży w moczu Jak wygląda badanie poziomu cukru w 10. tygodniu ciąży? Jak przebiega badanie glukozy, czyli test obciążenia glukozą w ciąży Jak się przygotować do badania glukozy w ciąży? Badanie glukozy i krzywa cukrowa w ciąży: normy Badanie glukozy w ciąży: co to jest? Badanie glukozy to ważne i potrzebne badanie w ciąży, bo hormony ciążowe podnoszą poziom cukru we krwi przyszłej mamy. Ma to związek z zaburzeniem tolerancji węglowodanów, które zazwyczaj szybko mija po porodzie. Z tego powodu, nawet jeżeli stosujesz tę samą dietę, co przed ciążą, twój poziom cukru we krwi może niebezpiecznie wzrosnąć. Istnieje wtedy ryzyko cukrzycy ciążowej. W walce z cukrzycą ciążową najważniejsze jest kontrolowanie poziomu cukru kobiety, tak aby nie dopuścić do zakłóceń w rozwoju dziecka. Przy cukrzycy ciążowej rośnie ryzyko: urodzenia bardzo dużego dziecka, z wagą powyżej 4 kg, porodu przedwczesnego, poronienia, zgonu wewnątrzmacicznego płodu, wad u dziecka (układu oddechowego, mózgu, serca, nerek, układu kostnego i mózgu). Nieleczona cukrzyca ciążowa oznacza także komplikacje zdrowotne dla mamy: może prowadzić do rozwoju nadciśnienia tętniczego, infekcji dróg moczowych, a nawet wywołać stan przedrzucawkowy. Przed 10. tygodniem lekarz zleci ci zbadanie cukru na czczo, a między 24.-28. tygodniem (dobry moment to 25. tydzień ciąży) zrobisz tzw. krzywą cukrową, czyli test obciążenia glukozą. Jeżeli wynik tego testu nie wypadnie pomyślnie, ale nie będzie wskazywał jednoznacznie na cukrzycę ciężarnych, będziesz prawdopodobnie musiała powtórzyć badanie. Badanie glukozy w ciąży w moczu Badanie glukozy w moczu w ciąży powinno być robione raz w miesiącu. Nawet jeśli u przyszłej mamy na początku ciąży nie stwierdzono cukrzycy, może się ona pojawić w następnych miesiącach, a nawet w ostatnim trymestrze. Glukoza w moczu jest badaniem, które wykonuje się w ramach ogólnego badania moczu w ciąży. Wymaga ono pobrania próbki porannego moczu. Dzień przed badaniem nie powinnaś zbyt intensywnie ćwiczyć i spożywać dużych ilości produktów, które zawierają cukier. Wysoka glukoza w moczu w ciąży może mieć konsekwencje zdrowotne zarówno dla kobiety, jak i dziecka. Jeśli w moczu jest cukier, należy wtedy zrobić badanie krwi w kierunku cukrzycy – test obciążenia glukozą. Wynik badania może być podany: w liczbach, np.50 mg/l (im większa liczba, tym więcej glukozy); w plusach – im więcej plusów, tym większa ilość glukozy. Jak wygląda badanie poziomu cukru w 10. tygodniu ciąży? Zanim zrobisz test obciążenia glukozą, czeka cię badanie stężenia cukru we krwi na czczo. Jeżeli wynik będzie prawidłowy (nie będzie przekraczać 92 mg/dl), na krzywą cukrową poczekasz do 24.-28. tygodnia. Jeżeli jednak badanie wykaże podwyższony poziom cukru (powyżej 92 mg/dl), lekarz skieruje cię na test obciążenia glukozą wcześniej. Jak przebiega badanie glukozy w ciąży? Krzywa cukrowa (krzywa glikemiczna) to nazwa badania, które wykonuje się w 24.-28. tygodniu ciąży. Badanie glukozy w ciąży pokazuje, jak organizm reaguje na glukozę. Inne nazwy badania to test OGTT (z ang. Oral Glucose Tolerance Test), czyli doustny test obciążenia glukozą. Test obciążenia glukozą w ciąży składa się z trzech etapów: pobranie krwi na czczo przed podaniem glukozy (może być pobrana z palca); pobranie krwi i oznaczenie stężenia glukozy jedną godzinę po podaniu 75 g glukozy (krew ze zgięcia łokciowego); pobranie krwi dwie godziny po podaniu glukozy (krew ze zgięcia łokciowego). Po pierwszym pobraniu krwi będziesz musiała wypić 300 ml wody z dodatkiem 75 g glukozy. Pomiędzy badaniami powinnaś spokojnie siedzieć i czekać na kolejne pobranie krwi. Ruch może zafałszować wyniki. Roztwór powinien być wypity w ciągu 5 minut. Po jego wypiciu mogą się pojawić mdłości, zawroty głowy, dlatego warto na takie badanie pojechać z partnerem lub koleżanką. Roztwór glukozy jest bardzo słodki, dlatego czasami kobiety dodają do niego sok z cytryny. Nie każde laboratorium na to pozwala, dlatego nigdy nie rób tego na własną rękę. Jak się przygotować do badania glukozy w ciąży? Badanie stężenia glukozy we krwi na czczo najlepiej zrobić 8 godzin po ostatnim posiłku (ale nie później, bo zbyt duża przerwa pomiędzy posiłkami może zafałszować wyniki). Trzeba też pilnować, aby na trzy dni przed badaniem jeść regularne posiłki. Z kolei przygotowując się do badania krzywej cukrowej, należy: przyjść na badanie na czczo, ostatni posiłek spożyć nie później niż 8-12 godzin przed badaniem, przez 3 dni poprzedzające badanie stosować zwykłą dietę bez ograniczania węglowodanów, dobę przed badaniem glukozy nie podejmować większej aktywności fizycznej, nie pić alkoholu i nie palić papierosów, Pamiętaj, by uzbroić się w cierpliwość, bo test sprawdzający poziom cukru we krwi trwa ponad 2 godziny. Badanie glukozy w ciąży: normy Prawidłowy wynik krzywej cukrowej oznacza, że nie masz cukrzycy ciążowej. Przekroczone normy wskazują na hiperglikemię. Jakie są normy glukozy w ciąży? Przedstawiamy je w poniższej tabelce: Glukoza w ciąży: normy według zaleceń Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego (PTD): Jeżeli po godzinie od wypicia glukozy wynik jest wysoki i po dwóch godzinach nadal pozostaje na podobnym poziomie, to znak, że możesz mieć cukrzycę ciążową. Wówczas powinnaś udać się do lekarza diabetologa w celu rozpoczęcia leczenia. Cukrzycę ciążową leczy się specjalnie dobraną dietą cukrzycową, czasami trzeba dodatkowo brać insulinę. View Burdaffi on the source website Zobacz też: Wszystko, co powinnaś wiedzieć o cukrzycy typu 1 Za słodka ciąża? Fakty i mity o cukrzycy w ciąży "Dowiedziałam się, że mam cukrzycę ciążową i byłam przerażona!"
Badania moczu w ciąży: jak się przygotować i jak odczytywać wyniki?
Badanie moczu w ciąży będziesz wykonywać dość często. Choć cała procedura jest prosta, na pewno chcesz wiedzieć, jak przygotować się do badania i jak samodzielnie interpretować wyniki. Wyjaśniamy, czym różni się badanie ogólne moczu w ciąży od badania z posiewem.
Badanie moczu w ciąży pozwala stwierdzić, czy nerki przyszłej mamy pracują prawidłowo i czy nie doszło do zakażenia układu moczowego. W moczu nie powinno być cukru, białka, bilirubiny ani ketonów. Może się natomiast znajdować minimalna liczba leukocytów i erytrocytów, wałeczków szklistych, nabłonków. Interpretacja wyników to jednak zadanie dla specjalisty! Jeśli leukocytów i erytrocytów będzie za dużo i obecne będą bakterie, lekarz zleci posiew moczu. Kiedy i po co robić badania moczu w ciąży? Badanie moczu w ciąży powinno być wykonywane praktycznie co miesiąc aż do porodu. To jedno z najważniejszych <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/kalendarz-badan-w-ciazy-do-wydruku-12735-r1/">badań w ciąży. Informuje ono o ogólnym stanie zdrowia przyszłej mamy. Mocz dostarcza informacji o pracy nerek, o ewentualnym <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/zapalenie-pecherza-w-ciazy-5-najczestszych-powiklan-22519-r1/">zakażeniu dróg moczowych, infekcjach organizmu, cukrzycy, problemach z wątrobą. Pozwala też wykryć <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/jak-rozpoznac-stan-przedrzucawkowy-22557-r1/">stan przedrzucawkowy. Jak się przygotować do badania moczu w ciąży? Aby wykonać badanie moczu, najpierw kup w aptece jałowy pojemnik (nigdy nie zbieraj moczu do słoika po produktach spożywczych czy pojemniku po lekach!). Dzień przed badaniem lepiej nie uprawiać seksu, a także nie spożywać produktów, które mogą zabarwić mocz na inny kolor (buraki, marchewka, jagody itp.). Należy też unikać intensywnego wysiłku fizycznego. Przed oddaniem moczu podmyj się letnią wodą i osusz miejsca intymnie jednorazowym ręcznikiem. Pamiętaj, że najlepszy do badania jest mocz środkowy. Do laboratorium najlepiej oddać próbkę w ciągu dwóch godzin od momentu pobrania. Badanie moczu wymaga pobrania odpowiedniej jego ilości. Ile mililitrów wystarczy? 20-50 ml moczu to właściwa objętość, warto przy tym kierować się podziałką zaznaczaną na pojemniku. Na czym polega badanie ogólne moczu w ciąży? Podczas badania moczu sprawdza się jego cechy fizyczne i biochemiczne, m.in.: przejrzystość moczu, barwę, ciężar właściwy (gęstość), zapach, odczyn pH. Jak odczytać wyniki badania moczu w ciąży? Wyniki badania zwykle podaje się wraz z normą laboratoryjną. Ważne! Te normy mogą się nieznacznie różnić w zależności od laboratorium – to kwestia sprzętu, na którym wykonywane jest badanie. Interpretacja wyników badań moczu w ciąży: Mętny mocz może wskazywać na zapalenie dróg moczowych. Czerwona barwa może świadczyć o obecności krwi w moczu. Niepokój powinien budzić również nieprzyjemny czy intensywny zapach. W przypadku ciężaru właściwego wyniki poniżej normy mogą świadczyć o zaburzeniach funkcjonowania nerek, wyniki powyżej normy mogą zaś oznaczać odwodnienie lub niewydolność nerek. Norma: 1,005-1,030 g/cm3. Odczyn pH powinien mieścić się w przedziale 4,5–7,8, czyli być lekko kwaśny. Odczyn bardziej kwaśny lub zasadowy może świadczyć m.in. o problemach związanych z układem moczowym, zaburzeniach metabolicznych albo być wynikiem diety (wpływ ma ilość spożywanego mięsa, warzyw i owoców cytrusowych) czy przyjmowania niektórych leków. Przyszłą mamę powinna zaniepokoić obecność w moczu: bakterii, grzybów, pasożytów, białka, więcej niż 5 leukocytów, glukozy, azotynów, ciał ketonowych, bilirubiny. Białko i cukier nie powinny występować w moczu w ciąży. Nabłonki – pojedyncze komórki nie powinny budzić niepokoju. Liczne mogą świadczyć o stanie zapalnym dróg moczowych. Leukocyty – dopuszczalna ilość to 1-5 w polu widzenia. Liczba powyżej 10 jest oznaką stanu zapalnego dróg moczowych albo nerek. Erytrocyty w moczu w ciąży – pojedyncze w polu widzenia to jeszcze nic złego. Większa ilość może być symptomem np. kamicy. Wyniki badania moczu w ciąży zawsze należy skonsultować z lekarzem! Ewentualne odstępstwa od normy nie muszą świadczyć o chorobie. Nerki przyszłych mam mają prawo nie działać tak sprawnie, jak przed ciążą, dlatego w wynikach mogą pojawić się śladowe ilości różnych substancji. Badania moczu w ciąży: co to jest posiew moczu? Jeśli badanie ogólne moczu wskaże nieprawidłowości, lekarz zleca wykonanie badania bakteriologicznego. Wskazaniem do posiewu moczu jest także częste oddawanie moczu (szczególnie z uczuciem niepełnego opróżnienia pęcherza), a także krwiomocz oraz ból, świąd i pieczenie podczas oddawania moczu. Posiew moczu wykonuje się także profilaktycznie po zakończeniu leczenia zakażenia dróg moczowych, aby ocenić jego skuteczność. O wyniku posiewu moczu w ciąży decyduje obecność bakterii oraz ich liczba wyhodowana z 1 ml moczu. Wynik dodatni oznacza bakteriomocz znamienny, czyli obecność takiej ilości bakterii, która świadczy o zakażeniu układu moczowego. W przypadku wyniku dodatniego oznacza się także wrażliwość wyhodowanych bakterii na antybiotyki. Wynik ujemny świadczy o braku bakterii w próbce moczu (nie stwierdza się zakażenia układu moczowego). Zobacz też: Leukocyty w moczu w ciąży: czy to groźne? Czy bakteryjne zapalenie pochwy może być groźne w ciąży? 7 niepokojących objawów ciąży
Produkty bogate w żelazo – ciąża to czas, gdy trzeba je jeść
Produkty bogate w żelazo w diecie ciężarnej mogą być pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego. Niestety nie wchłaniają się one tak samo skutecznie. Można jednak sprawić, by przyswajanie żelaza w ciąży było lepsze. Sprawdź, jaki poziom tego pierwiastka powinna mieć kobieta w ciąży, po czym rozpoznać ciążową anemię i co jeść, gdy brakuje żelaza we krwi.
Produkty bogate w żelazo powinny być ważnym składnikiem diety w ciąży. Badania morfologiczne najlepiej pokazują, jak funkcjonuje organizm ciężarnej i czy nie powstają niedobory żelaza – dzięki nim wiadomo na przykład, czy nie pojawiła się anemia. Taką informację lekarz może wysnuć na podstawie poziomu żelaza, liczby krwinek czerwonych, poziomu hemoglobiny oraz wartości hematokrytu. Jeśli liczby te nie odpowiadają przyjętym normom – trzeba bardzo uważnie przyjrzeć się swojej diecie i prawdopodobnie zacząć łykać zapisane przez ginekologa suplementy z żelazem. Spis treści: Żelazo w ciąży: co jeść? Dlaczego zmienia się poziom żelaza w ciąży Niedobór żelaza w ciąży. Anemia czy tylko zmęczenie? Dieta bogata w żelazo w ciąży – jadłospis Żelazo w ciąży: co jeść? Produkty bogate w żelazo to: czerwone mięso; wątróbka (jednak nie można jej jeść w ciąży zbyt dużo); ryby; zielone warzywa (brokuły, szpinak); rośliny strączkowe; kapusta; suszone owoce, np. śliwki; ciemne pieczywo; kasze gruboziarniste. Żelazo pochodzące z produktów zwierzęcych, tzw. hemowe, przyswaja się łatwiej niż to pochodzące z roślin (żelazo niehemowe). Aby żelazo z roślin lepiej się przyswajało, potrzebna jest witamina C. Zadbaj, aby jednocześnie na twoim talerzu znalazły się owoce lub soki cytrusowe, truskawki (fruktoza, czyli cukier z owoców także zwiększa przyswajanie żelaza niehemowego). Podobnie działają również cebula i czosnek. Zrezygnuj z czarnej herbaty, kawy, coli i napojów gazowanych, bo zmniejszają zdolność wchłaniania żelaza z przewodu pokarmowego. Przyswajanie żelaza utrudniają także winogrona, porzeczki, czerwone warzywa oraz wino (ale ono i tak jest zakazane w ciąży). Czasem jedzenie produktów bogatych w żelazo w ciąży nie wystarczy i lekarz musi zapisać suplementy. Pamiętaj, że żelazo jest we wszystkich preparatach witaminowych przeznaczonych dla ciężarnych, choć w różnych dawkach. Ginekolog na pewno zaleci ci odpowiedni. Dlaczego zmienia się poziom żelaza w ciąży Żelazo w ciąży jest niezbędne do prawidłowego rozwoju płodu. W organizmie przyszłej mamy zachodzą różne procesy, m.in. obniża się poziom hemoglobiny, zmniejsza się również ilość żelaza. Nie można tego lekceważyć, mimo że do pewnego momentu anemię u przyszłych mam traktuje się jako stan fizjologiczny ciąży. Warto wiedzieć, że żelazo jest niezbędne do życia. To składnik hemoglobiny i wielu enzymów związanych z procesem oddychania. Ułatwia też krwinkom czerwonym transport tlenu do krwi, a tym samym do wszystkich naszych narządów. Jedzenie produktów bogatych w żelazo w ciąży lub podawanie jego preparatów jest konieczne do rozwoju dziecka (m.in. pomaga w prawidłowym kształtowaniu się mózgu) oraz funkcjonowania łożyska i dotlenienia macicy. Organizm rozwijającego się dziecka początkowo czerpie żelazo z zapasów, które nagromadził organizm matki jeszcze przed ciążą. Potem jednak, gdy magazyn opustoszeje, dziecko zabiera niemal całe ilości tego pierwiastka dostarczane na bieżąco z twojej diety, z produktów bogatych w żelazo – potrzebne są mu do normalnego funkcjonowania (dotyczy to zwłaszcza 7. miesiąca ciąży, gdy dziecko zaczyna gwałtownie rosnąć i gromadzić żelazo w wątrobie). Wtedy zazwyczaj pojawia się anemia – czyli niedokrwistość, która jest problemem 30-40% przyszłych mam. Mówi się o niej, gdy w wyniku niedoborów żelaza u ciężarnej poziom hemoglobiny spadnie poniżej 11 g/dl. Niedobór żelaza w ciąży. Anemia czy tylko zmęczenie? Niedobór żelaza w ciąży może spowodować niedokrwistość. Jeśli masz anemię, zazwyczaj dowiadujesz się o niej dopiero z wyników badania krwi. Wtedy przypominasz sobie, że ostatnio: byłaś ciągle zmęczona i słaba; miałaś trudności z koncentracją; miałaś bóle głowy; twoja twarz była biała jak ściana. Takie objawy, kładzione często na karb ciąży, są właśnie objawami anemii, podobnie jak łamliwość włosów czy sucha skóra. W takiej sytuacji konieczne staje się uzupełnianie żelaza przez ciężarną. Dlaczego? Przeciętna dieta dostarcza 10-40 mg tego pierwiastka, ale organizm wchłania tylko ok. 10% (czyli 1-4 mg) tej porcji. A w trzecim trymestrze ciąży zapotrzebowanie na żelazo wzrasta do 6 mg dziennie. Aby uniknąć anemii, lekarze zalecają profilaktyczne przyjmowanie żelaza w drugiej połowie ciąży. Najczęściej jest to około 60-80 mg/dobę. Dawka taka, według badań, zapobiega chorobie w 90%. Suplementacja jest też konieczna, gdy przyszła mama: cierpi na silne wymioty; ma plamienia; jest wegetarianką; oczekuje więcej niż jednego dziecka. Dieta bogata w żelazo w ciąży – jadłospis Poniżej zamieszczamy kilka przepisów na potrawy i przekąski bogate w żelazo. Można nimi uzupełnić dietę, aby zwiększyć w niej ilość żelaza oraz składników ułatwiających jego wchłanianie. Przepisy składają się na dzienny jadłospis o kaloryczności ok. 2100 kcal. Przekąska: koktajl ze szpinakiem pomarańcza banan kiwi 2 garście szpinaku 2 łyżki soku z cytryny pół szklanki wody Owoce obierz ze skórki, pokrój na mniejsze kawałki. Wrzuć wszystko do blendera, dodaj wodę i zmiksuj. Obiad: mięso z indyka z kaszą i warzywami mięso z udźca z indyka (ok. 350 g) 2 cebule 3 ząbki czosnku łyżka masła klarowanego łyżka sosu sojowego przyprawy do smaku: słodka papryka, kurkuma, sól 5 łyżek kaszy gryczanej niepalonej 2 łyżki soku z cytryny papryka zielona cebula łyżeczka miodu łyżeczka musztardy łyżka oliwy Mięso: Mięso pokój w kostkę, jedną cebulę w piórka i podsmaż na maśle. Dodaj mięso i przyprawy oraz przeciśnięty przez praskę czosnek i sos sojowy. Całość wymieszaj i podsmaż. Zalej mięso szklanką wody i duś do miękkości. Surówka: Paprykę i jedną cebulę pokrój w małą kostkę. Wymieszaj w kubku oliwę, musztardę i miód i i dodaj do warzyw. Ugotuj kaszę gryczaną. Zjedz jedną z dwóch porcji mięsa z całą porcją kaszy i surówki. Śniadanie lub kolacja: jajecznica ze szczypiorem 3 jaja pół cebuli 3 szczypty szczypiorku łyżeczka masła klarowanego pomidor 2 kromki chleba żytniego na zakwasie 2 łyżeczki masła pieprz i sól do smaku Cebulę pokrój w kostkę i podsmaż na maśle. Wbij jajka i wymieszaj. Zdejmij z kuchenki, gdy jajecznica się zetnie, dodaj szczypiorek i wymieszaj. Zjedz jajecznicę z chlebem z masłem i pomidorem. Śniadanie lub kolacja: budyń jaglany z owocami 10 łyżek kaszy jaglanej 3 łyżki mleczka kokosowego banan 6 daktyli łyżka miodu 2 łyżki kakao garść malin lub borówek amerykańskich Daktyle namocz przez noc. Ugotuj kaszę jaglaną, dodaj mleczko kokosowe, banana, daktyle, kakao i miód. Całość zblenduj i zjedz z owocami połowę budyniu (to jest jedna porcja). Zobacz także: Dieta wegetariańska w ciąży Co jeść w ciąży Dieta w ciąży – jadłospis